cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
திரவ இழத்தல் சோதனை
விளக்கம்
நிபந்தனைகள் கீழே வேறுபடுத்திக் காட்டப்படுகிறது:
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:மருத்துவ சோதனைகள்
ஒற்றப்பாலம்
ஒட்டப்பாலம் பாலக்காடு மாவட்டத்தில் உள்ள ஓர் ஊர். ஒட்டப்பாலம் வட்டத்தின் தலைநகரும் இதுவே. இவ்வூர் பாரதப்புழா ஆற்றின் கரையில் அமைந்துள்ளது. சோரனூர்-பாலக்காடு இருப்புப்பாதை இவ்வூரின் வழியாகச் செல்கிறது. மலையாளமே இங்கு பேசப்படும் முதன்மையான மொழி.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:பாலக்காடு மாவட்டத்தில் உள்ள ஊர்களும் நகரங்களும்
இந்தியாவில் பஞ்சம்
thumb| இந்தியாவில் 1876-78 ஆம் ஆண்டின் பெரும் பஞ்சத்தின் பாதிக்கப்பட்டவர்கள், 1877 இல் படம். இந்தியாவில் பஞ்சம் (Famine in India) என்பது வாழ்க்கையின் தொடர்ச்சியான அம்சமாக இருந்தது. இந்திய துணைக்கண்ட நாடுகளான இந்தியா, பாக்கித்தான் மற்றும் வங்காளதேசம் போன்றவை பிரித்தானியர் ஆட்சியின் போது மிகவும் மோசமாக இருந்தன. இந்தியாவில் பஞ்சங்கள் 18, 19 மற்றும் 20 ஆம் நூற்றாண்டுகளின் ஆரம்பத்தில் 60 மில்லியனுக்கும் அதிகமான இறப்புகளை விளைவித்தன. பிரித்தானிய இந்தியாவில் பஞ்சங்கள் 19 மற்றும் 20 ஆம் நூற்றாண்டின் ஆரம்பத்தில் நாட்டின் நீண்டகால மக்கள் தொகை வளர்ச்சியில் கணிசமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் அளவுக்கு கடுமையானவை.
இந்திய விவசாயம் காலநிலையை பெரிதும் சார்ந்துள்ளது: பயிர்களுக்கு நீர்ப்பாசனம் செய்வதற்கான நீரைப் பாதுகாப்பதில் சாதகமான தென்மேற்கு கோடை பருவமழை முக்கியமானது. கொள்கை தோல்விகளுடன் இணைந்து வறட்சி, அவ்வப்போது பெரிய இந்திய பஞ்சங்களுக்கு வழிவகுத்தது. இதில் 1770 ன் வங்காளப் பஞ்சம், சாலிசா பஞ்சம், மண்டையோடு பஞ்சம், சென்னை மாகாணப் பெரும் பஞ்சம், மற்றும் மீண்டும் 1943 வங்காள பஞ்சம் போன்றவைகள் குறிப்பிடத்தக்கது. இந்தியா பிரிட்டிசாரின் ஆட்சியின் கீழ் இருந்த காலத்தில் பஞ்சங்களின் தீவிரத்திற்கு பிரித்தானிய அரசாங்கத்தின் செயலற்ற தன்மை ஒரு காரணியாக அடையாளம் கண்டுள்ளது. பஞ்சம் பெரும்பாலும் 20 ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் முடிவடைந்தது. 1943 வங்காளப் பஞ்சம் இரண்டாம் உலகப் போரின் போது ஏற்பட்ட சிக்கல்களுடன் தொடர்புடையது. 1883 இந்தியப் பஞ்சக் குறியீடுகள், போக்குவரத்து மேம்பாடுகள் மற்றும் சுதந்திரத்தைத் தொடர்ந்து ஏற்பட்ட மாற்றங்கள் பஞ்ச நிவாரணத்தை மேலும் அதிகரிப்பதாக அடையாளம் காணப்பட்டுள்ளன. இந்தியாவில், பாரம்பரியமாக, விவசாயத் தொழிலாளர்கள் மற்றும் கிராமப்புற கைவினைஞர்கள் பஞ்சங்களுக்கு முதன்மையாக பாதிக்கப்பட்டனர். மோசமான பஞ்சங்களில், விவசாயிகளும் பாதிக்கப்பட்டனர்.
உணவு தானியங்கள் மற்றும் பிற விவசாய பொருட்களை ஏற்றுமதி செய்வதற்கான வணிக இலக்குகளுக்காக கட்டப்பட்ட இருப்புப்பாதைகள் பஞ்ச காலங்களில் பொருளாதார நிலைமைகளை அதிகரிக்க உதவியது. இருப்பினும், 20 ஆம் நூற்றாண்டில், ஆங்கிலேயர்களால் இருப்புப்பாதைகள் விரிவாக்கப்பட்டது அமைதி காலங்களில் ஏற்பட்ட பாரிய பஞ்சங்களுக்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்க உதவியது. கடைசி பெரிய பஞ்சம் 1943 ஆம் ஆண்டு வங்காளப் பஞ்சம் ஆகும். திசம்பர் 1966 இல் பிகார் மாநிலத்தில் ஒரு பஞ்சம் மிகக் குறைந்த அளவில் ஏற்பட்டது. இதில் "அதிர்ஷ்ட வசமாக, "மகிழ்ச்சியுடன், உதவி கையில் இருந்தது மற்றும் ஒப்பீட்டளவில் குறைவான மரணங்கள் இருந்தன" . மகாராட்டிராவின் வறட்சி பெரும்பாலும் பஞ்சத்தைத் தடுக்கும் செயல்முறைகள் பயன்படுத்தப்பட்டதற்கு ஒரு எடுத்துக்காட்டு எனக் குறிப்பிடப்படுகிறது. 2016–2018 ஆம் ஆண்டில், உலகளவில் 810 மில்லியன் ஊட்டச்சத்து குறைபாடுள்ள மக்களில் 194 மில்லியன்  இந்தியாவில் வாழ்ந்து, உலக அளவில் பட்டினியைக் கையாள்வதில் நாட்டை முக்கிய மையமாக மாற்றியது. கடந்த இரண்டு தசாப்தங்களில், தனிநபர் வருமானம் மூன்று மடங்காக அதிகரித்துள்ளது. ஆனால் குறைந்தபட்ச உணவு உட்கொள்ளலே இருக்கிறது.
பண்டைய, இடைக்கால மற்றும் காலனித்துவத்திற்கு முந்தைய இந்தியா
thumb|250x250px| கிமு 265 இல் [[கலிங்க நாடு|கலிங்கம் - கி.மு. 269 ல் கலிங்கப் போருக்குப் பிறகு பஞ்சம் மற்றும் நோயால் நூறாயிரக்கணக்கானோர் இறந்ததாக அசோகரின் கல்வெட்டுகள் பதிவு செய்கின்றன.]] பஞ்ச நிவாரணம் குறித்த ஆரம்பகால கட்டுரைகளில் ஒன்று 2000 ஆண்டுகளுக்கும் மேலானது. இந்த கட்டுரை பொதுவாக விஷ்ணுகுப்தன் (சாணக்கியர்) என்றும் அழைக்கப்பட்ட கௌடில்யரால் அறியப்படுகிறது. அவர் ஒரு நல்ல அரசன் என்பவன் புதிய கோட்டைகளையும் நீர் வேலைகளையும் கட்டியெழுப்ப வேண்டும் என்றும், தனது ஏற்பாடுகளை மக்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ள வேண்டும், அல்லது நாட்டை வேறொரு அரசனிடம் ஒப்படைக்க வேண்டும் என்றும் பரிந்துரைத்தார். வரலாற்று ரீதியாக, இந்திய ஆட்சியாளர்கள் பஞ்ச நிவாரணத்திற்கான பல முறைகளைப் பயன்படுத்துகின்றனர். இவற்றில் சில நேரடியானவை, அதாவது உணவு தானியங்களை இலவசமாக விநியோகிப்பது, திறந்த தானிய கடைகள் மற்றும் சமையலறைகளை மக்களுக்கு உருவாக்குவது போன்றவை. வருவாயைக் குறைத்தல், வரிகளைத் தள்ளுபடி செய்தல், படையினருக்கான ஊதிய உயர்வு மற்றும் முன்கூட்டியே அளித்தல் போன்ற பணக் கொள்கைகள் மற்ற நடவடிக்கைகள். பிற நடவடிக்கைகள் பொதுப்பணி, கால்வாய்கள் மற்றும் கட்டுகளை நிர்மாணித்தல் மற்றும் கிணறுகள் ஆழப்படுத்துவது ஆகியவை அடங்கும். இடம்பெயர்வும் ஊக்குவிக்கப்பட்டது. கௌடில்யர் பஞ்ச காலங்களில் பணக்காரர்களின் ஏற்பாடுகளை "அதிக வருவாயைத் துல்லியமாகக் கொண்டு மெல்லியதாக" சோதனையிட பரிந்துரைத்தார். பண்டைய இந்தியாவில் இருந்து காலனித்துவ காலம் வரையிலான பஞ்சங்கள் பற்றிய தகவல்கள் ஐந்து முதன்மை ஆதாரங்களில் காணப்படுகின்றன:
பொ.ச.மு. 269-ல் மௌரியப் பேரரசின் பண்டைய அசோகரின் கட்டளைகள், பேரரசர் அசோகர் கலிங்கத்தை வென்றது, (கிட்டத்தட்ட நவீன மாநிலமான ஒடிசா). முக்கிய பாறை மற்றும் தூண் கட்டளைகளில் யுத்தத்தின் காரணமாக சுமார் 100,000 மனிதர்கள் இதில் இடம் பெற்றுள்ளனர். காயங்கள் மற்றும் பஞ்சம் ஆகியவற்றிலிருந்தும் பெரிய எண்ணிக்கையில் பின்னர் அழிந்ததாக கட்டளைகள் பதிவு செய்கின்றன. இந்து இலக்கியங்களிலிருந்து, பெரிய புராணத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள தஞ்சாவூர் மாவட்டத்தில் மழை பெய்யாததால் 7 ஆம் நூற்றாண்டின் பஞ்சம் நிலவுகிறது. புராணத்தின் படி, சிவன் தமிழ் புனிதர்களான சம்பந்தர் சம்பந்தர் மற்றும் அப்பருக்கு பஞ்சத்திலிருந்து நிவாரணம் வழங்க உதவினார். அதே மாவட்டத்தில் மற்றொரு பஞ்சம் ஒரு கல்வெட்டில் "காலம் மிகவும் மோசமாகிறது" என்றும், ஒரு கிராமமே பாழாகி வருகிறது மேலும், 1054 இல்நிலங்களில் உணவு சாகுபடி பாதிக்கப்படுகிறது, என்றும் பதியப்பட்டுள்ளது. தென்னிந்தியாவின் தாது வருடப் பஞ்சம் (பன்னிரண்டு ஆண்டு பஞ்சம்) மற்றும் 1396 முதல் 1407 வரை தக்காணத்தின் துர்கா தேவி பஞ்சம் போன்றவை வாய்வழி பாரம்பரியத்தில் மட்டுமே பாதுகாக்கப்படும் பஞ்சங்கள் ஆகும். இந்த காலகட்டத்தில் பஞ்சங்களுக்கான முதன்மை ஆதாரங்கள் முழுமையற்றவை மற்றும் இருப்பிட அடிப்படையிலானவை
முகம்மது பின் துக்ளக்கின் கீழ் இருந்த துக்ளக் வம்சம் 1335–42ல் தில்லியை மையமாகக் கொண்ட பஞ்சத்தின் போது ஆட்சி புரிந்து வந்தது. இந்த பஞ்சத்தின் போது தில்லியில் பட்டினி கிடந்தவர்களுக்கு சுல்தானகம் எந்த நிவாரணமும் அளிக்கவில்லை. தக்காணத்தில் காலனித்துவத்திற்கு முந்தைய பஞ்சங்களில் 1460 சோலாப்பூர் பஞ்சமும், 1520 மற்றும் 1629 இல் தொடங்கிய பஞ்சங்களும் அடங்கும். சோலாப்பூர் பஞ்சமும் தக்காணத்தின் வடக்கு மற்றும் தெற்கு பகுதிகளில் அழிவை ஏற்படுத்தியதாகக் கூறப்படுகிறது. தக்காணப் பஞ்சம் இந்தியாவின் வரலாற்றில் மிகப் பெரிய ஒன்றாகும். 1631 ஆம் ஆண்டின் முதல் 10 மாதங்களில் குசராத்தில் 3 மில்லியன் மக்களும், தக்காணத்தில் ஒரு மில்லியன் மக்களும் அழிந்ததாக மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இறுதியில் பஞ்சம் ஏழைகளை மட்டுமல்ல, பணக்காரர்களையும் கொன்றது. 1655, 1682 மற்றும் 1884 ஆம் ஆண்டுகளில் அதிகமான பஞ்சங்கள் தக்காணத்தைத் தாக்கின. 1702-1704 இல் ஏற்பட்ட மற்றொரு பஞ்சம் இரண்டு மில்லியனுக்கும் அதிகமான மக்களைக் கொன்றது. பகுப்பாய்வு ஆவணங்களுக்காக போதுமான அளவு பாதுகாக்கப்பட்டுள்ள உள்ளூர் ஆவணங்களின்படி தக்காணத்தில் மிகப் பழமையான பஞ்சம் 1791-92 ஆம் ஆண்டின் மண்டையோடு பஞ்சம் ஆகும். ஆட்சியாளரான இரண்டாம் பேஷ்வா சவாய் மாதவராவ் நிவாரணம் வழங்கினார். தானியங்களை ஏற்றுமதி செய்வதற்கும், அரிசி இறக்குமதி செய்வதற்கும் வங்காளத்திலிருந்து தனியார் வர்த்தகம் வழியாக அதிக அளவில் அரிசி இறக்குமதி செய்வதில்,  கட்டுப்பாடுகளை விதிப்பது போன்ற வடிவத்தில் உடவினார். இருப்பினும் இருக்கும் சான்றுகள் பெரும்பாலும் முகலாய காலத்தில் 'நிவாரண முயற்சிகளின் உண்மையான செயல்திறனை' கண்டறிவதற்கு மிகக் குறைவு.
பிரித்தானிய ஆட்சி
thumb| [[பெங்களூர்|பெங்களூரில் பஞ்ச நிவாரணத்திற்காக காத்திருக்கும் மக்கள். இல்லஸ்ட்ரேட்டட் லண்டன் செய்தியிலிருந்து, (20 அக்டோபர் 1877)]] 18 மற்றும் 19 ஆம் நூற்றாண்டுகளின் பிற்பகுதியில் கடுமையான பஞ்சம் அதிகரித்தது. 24 பெரிய பஞ்சங்களில் 1850 முதல் 1899 வரை மில்லியன் கணக்கானவர்கள் இறந்தனர்; வேறு 50 ஆண்டு காலத்தை விட இது அதிகம். பிரித்தானிய இந்தியாவில் இந்த பஞ்சங்கள் நாட்டின் நீண்டகால மக்கள்தொகை வளர்ச்சியில் குறிப்பிடத்தக்க தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் அளவுக்கு மோசமாக இருந்தன. குறிப்பாக 1871-1921 க்கு இடையிலான அரை நூற்றாண்டில். முதலாவது, 1770 ஆம் ஆண்டின் வங்காளப் பஞ்சம், பிராந்தியத்தின் மக்கள்தொகையில் கிட்டத்தட்ட மூன்றில் ஒரு பகுதியினரின் உயிரைப் பறித்ததாக மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது- அதாவது சுமார் 10 மில்லியன் மக்கள். சமீபத்திய மதிப்பீடுகள் இந்த எண்ணிக்கை 2 மில்லியனுக்கு நெருக்கமாக இருப்பதாகக் கூறினாலும் பஞ்சத்தின் தாக்கம் 1770–71இல் வங்காளத்திலிருந்தத பிரித்தானிய கிழக்கிந்திய நிறுவனத்தின் வருவாய் £174,300 ஆகக் குறைந்தது. இதன் விளைவாக கிழக்கிந்திய நிறுவனத்தின் பங்கு விலை கடுமையாக சரிந்தது. £60,000 மில்லியன் டாலர் வருடாந்திர இராணுவ வரவு செலவுத் திட்டத்திற்கு நிதியளிப்பதற்காக நிறுவனம் இங்கிலாந்து வங்கியிடமிருந்து 1 மில்லியன் கடனைப் பெற வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது. 1901 பஞ்ச ஆணையம் பன்னிரண்டு பஞ்சங்களைக் கண்டறிந்தது 1765 மற்றும் 1858 க்கு இடையில் நான்கு "கடுமையான பற்றாக்குறைகள்" நிகழ்ந்தன.
ஆராய்ச்சியாளர் பிரையன் முர்டன் கூறுகையில், ஆங்கிலேயர்களின் வருகைக்குப் பிறகு பஞ்சங்கள் பதிவு செய்யப்பட்டன. ஆனால் 1880களின் இந்திய பஞ்சக் குறியீடுகளை நிறுவுவதற்கு முன்பு, பஞ்சத்தின் காரணங்கள் குறித்து ஒரு கலாச்சார சார்பு உள்ளது. ஏனெனில் அவை "ஒரு சில ஆங்கிலேயர்களின் பார்வையை பிரதிபலிக்கின்றன . " இருப்பினும், இந்த ஆதாரங்களில் வானிலை மற்றும் பயிர் நிலைகள் குறித்த துல்லியமான பதிவுகள் உள்ளன. புளோரன்ஸ் நைட்டிங்கேல் 1870களில் மற்றும் அதற்கு அப்பால் தொடர்ச்சியான வெளியீடுகள் மூலம் இந்தியாவின் பஞ்சங்களைப் பற்றி பிரித்தானிய குடிமக்களுக்கு கல்வி கற்பதற்கான முயற்சிகளை மேற்கொண்டார். காலனித்துவத்திற்கு முந்தைய இந்தியாவில் ஒவ்வொரு நாற்பது ஆண்டுகளுக்கும் ஒரு முறை தென்னிந்தியாவில் பெரிய பஞ்சங்கள் இருந்திருக்கலாம் என்பதையும், 12 ஆம் நூற்றாண்டிற்குப் பிறகு அதிர்வெண் அதிகமாக இருந்திருக்கலாம் என்பதையும் சான்றுகள் கூறுகின்றன. இந்த பஞ்சங்கள் இன்னும் 18 மற்றும் 19 ஆம் நூற்றாண்டுகளில் பிரித்தானிய ஆட்சியின் கீழ் ஏற்பட்ட பஞ்சங்களை அணுகவில்லை.
அறிவார்ந்த கருத்துக்கள்
ஒரு குறிப்பிட்ட புவியியல் பகுதியில் உணவு பற்றாக்குறையால் பிரித்தானிய இந்தியாவில் பஞ்சம் ஏற்படவில்லை என்று புளோரன்ஸ் நைட்டிங்கேல் சுட்டிக்காட்டினார். அவை அதற்கு பதிலாக போதிய உணவுப் போக்குவரத்தால் ஏற்பட்டன. இது அரசியல் மற்றும் சமூக அமைப்பு இல்லாததால் ஏற்பட்டது.
நைட்டிங்கேல் இரண்டு வகையான பஞ்சங்களை அடையாளம் கண்டுள்ளார்: ஒன்று தானியப் பஞ்சம் மற்றொன்று "பண பஞ்சம்". விவசாயிகளிடமிருந்து நில உரிமையாளரிடம் பணம் சென்றது. இதனால் விவசாயிகளுக்கு உணவு வாங்குவது சாத்தியமில்லை. பொதுப்பணித் திட்டங்கள் மற்றும் வேலைகள் மூலம் உணவு உற்பத்தியாளர்களுக்கு கிடைக்க வேண்டிய பணம் அதற்கு பதிலாக மற்ற பயன்பாடுகளுக்கு திருப்பி விடப்பட்டது. 1878-80ல் ஆப்கானித்தானில் பிரித்தானிய இராணுவ முயற்சிக்கு பணம் செலுத்துவது போன்ற நடவடிக்கைகளுக்கு பஞ்சத்தை எதிர்த்துப் போராடுவதற்குத் தேவையான பணம் திருப்பி விடப்படுவதாக நைட்டிங்கேல் சுட்டிக்காட்டினார்.
பொருளாதாரத்தில் நோபல் பரிசு வென்ற அமர்த்தியா சென், பிரித்தானிய சகாப்தத்தில் பஞ்சம் உணவு பற்றாக்குறையால் ஏற்படவில்லை எனவும், ஆனால் உணவு விநியோகத்தில் ஏற்றத்தாழ்வுகள் காரணமாக இருப்பதைக் கண்டறிந்தார். அவர் சமத்துவமின்மையை பிரித்தானிய பேரரசின் ஜனநாயக விரோத இயல்புடன் இணைக்கிறார்.
காரணங்கள்
thumb| [[சென்னை மாகாணப் பெரும் பஞ்சம், 1876-78|1876-78 பெரும் பஞ்சத்தில் பாதிக்கப்பட்டவர்கள்]] பஞ்சமானது, சீரற்ற மழை மற்றும் பிரித்தானிய பொருளாதார மற்றும் நிர்வாகக் கொள்கைகள் இரண்டின் விளைவாக ஏற்பட்டதாகும். காலனித்துவ கொள்கைகளில் அதிகப்படியான -வாடகை, போருக்கான வரி, சுதந்திர வர்த்தக கொள்கைகள், ஏற்றுமதி விவசாயத்தின் விரிவாக்கம் மற்றும் விவசாய முதலீட்டை புறக்கணித்தல் ஆகியவை அடங்கும். அபினி, நெல், கோதுமை, கருநீலம், சணல் மற்றும் பருத்தி ஆகியவற்றின் இந்திய ஏற்றுமதிகள் பிரித்தானிய இராச்சியத்தின் பொருளாதாரத்தின் முக்கிய அங்கமாக இருந்தன, முக்கிய வெளிநாட்டு நாணயத்தை உருவாக்கின. முதன்மையாக சீனாவிலிருந்து, மற்றும் பிரித்தானிய தானிய சந்தையில் குறைந்த விலையை உறுதிப்படுத்தின. மைக் டேவிஸின் கூற்றுப்படி, ஏற்றுமதி பயிர்கள் மில்லியன் கணக்கான ஏக்கர்களை இடம்பெயர்ந்தன. அவை உள்நாட்டு வாழ்வாதாரத்திற்காக பயன்படுத்தப்படலாம், மேலும் உணவு நெருக்கடிகளுக்கு இந்தியர்களின் பாதிப்பை அதிகரித்தன. மற்றவர்கள் பஞ்சத்திற்கு ஏற்றுமதிகள் ஒரு முக்கிய காரணம் என்று வாதிடுகின்றனர். ஓரளவு சிறியதாக இருந்தாலும் வர்த்தகம் இந்தியாவின் உணவு நுகர்வு மீது ஒரு நிலையான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது.
இது போன்ற ஒரு பஞ்சம், 1866-67 ஆம் ஆண்டின் ஒடிசா பஞ்சம், பின்னர் சென்னை மாகாணம் வழியாக ஐதராபாத்து மற்றும் மைசூர் வரை பரவியது. 1866 ஆம் ஆண்டின் பஞ்சம் ஒடிசா வரலாற்றில் ஒரு கடுமையான மற்றும் பயங்கரமான நிகழ்வாகும். இதில் மக்கள் தொகையில் மூன்றில் ஒரு பகுதியினர் இறந்தனர். பஞ்சம் 1,553 அனாதைகளை விட்டுச்சென்றது. இதில் சிறுவர்களுக்கு 17 வயது மற்றும் பெண்கள் 16 வயது வரை மாதத்திற்கு 3 ரூபாய் பெற வழிவகுத்தது. இதே போன்ற மேற்கு கங்கைப் பகுதி, ராஜஸ்தான், மத்திய இந்தியா (1868–70), வங்காளம் மற்றும் கிழக்கு இந்தியா (1873–1874), தக்காணம் (1876–78), மற்றும் மீண்டும் கங்கைப் பகுதி, சென்னை, ஐதராபாத், மைசூர் மற்றும் மும்பை (1876-1878) போன்ற பகுதிகளிலும் பஞ்சங்கள் தோன்றியது. 1876–78 ஆம் ஆண்டின் பஞ்சம், 1876–78 ஆம் ஆண்டின் "பெரும் பஞ்சம்" என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. இதனால் விவசாய தொழிலாளர்கள் மற்றும் கைவினைஞர்கள் தென்னிந்தியாவிலிருந்து பிரித்தானிய வெப்பமண்டல காலனிகளுக்கு பெருமளவில் இடம்பெயர்ந்தனர். அங்கு அவர்கள் தோட்டங்களில் ஒப்பந்த தொழிலாளர்களாக பணியாற்றினர். 1871 மற்றும் 1881 ஆம் ஆண்டுகளில் பிரித்தானிய இந்தியாவின் முதல் மற்றும் இரண்டாவது மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்புகளுக்கு இடையே மும்பை மற்றும் சென்னை மாகாணங்களில் வழக்கமான மக்கள் தொகை வளர்ச்சியை ஈடுசெய்த பெரிய இறப்பு எண்ணிக்கை சுமார் 10.3 மில்லியன் ஆகும். 1860 மற்றும் 1877 க்கு இடையிலான தொடர்ச்சியான பஞ்சங்களால் ஏற்பட்ட பெரிய அளவிலான உயிர் இழப்பு அரசியல் சர்ச்சை மற்றும் விவாதத்திற்கு காரணமாக இருந்தது, இது இந்திய பஞ்ச ஆணையம் உருவாக்க வழிவகுத்தது. இந்த ஆணையம் பின்னர் இந்திய பஞ்சக் குறியீட்டின் வரைவு பதிப்பைக் கொண்டு வந்தது. எவ்வாறாயினும், இது 1876-78 ஆம் ஆண்டின் பெரும் பஞ்சமாகும், இது விசாரணைகளின் நேரடி காரணமும், இந்திய பஞ்சக் குறியீட்டை நிறுவ வழிவகுத்த ஒரு செயல்முறையின் தொடக்கமும் ஆகும். அடுத்த பெரிய பஞ்சம் 1896-97 இந்திய பஞ்சம். இந்த பஞ்சம் சென்னை மாகாணத்தில் வறட்சிக்கு முன்னதாக இருந்தபோதிலும், தானிய வர்த்தகத்தில் தலையிடாமைக் கொள்கை என்ற அரசாங்கத்தின் கொள்கையால் இது மிகவும் கடுமையானது. எடுத்துக்காட்டாக, சென்னை மாகாணத்தில் மிக மோசமான பஞ்சத்தால் பாதிக்கப்பட்ட இரண்டு பகுதிகளான கஞ்சாம் மற்றும் விசாகப்பட்டினம் மாவட்டங்கள் பஞ்சம் முழுவதும் தானியங்களை தொடர்ந்து ஏற்றுமதி செய்தன. இந்த பஞ்சங்கள் பொதுவாக அரையாப்பு பிளேக்கு மற்றும் இன்ஃபுளுவென்சா போன்ற பல்வேறு தொற்று நோய்களை பரவவிட்டன. அவை ஏற்கனவே பட்டினியால் பலவீனமடைந்த மக்களை தாக்கி கொன்றன.
இருப்புப்பாதை போக்குவர்த்தின் தாக்கம்
1870களின் பஞ்சத்தின் போது பசியுடன் இருந்த மில்லியன் கணக்கான மக்களுக்கு உணவு வழங்கத் தவறியது போதிய இருப்புப்பாதை உள்கட்டமைப்பு இல்லாதது மற்றும் தொடருந்து மற்றும் தந்தி மூலம் உலக சந்தையில் தானியங்களை இணைத்தல் ஆகிய இரண்டும் எனக் குற்றம் சாட்டப்பட்டுள்ளது. டேவிஸ் குறிப்பிடுகையில், "பஞ்சத்திற்கு எதிரான நிறுவன பாதுகாப்புகள் என்று பாராட்டப்பட்ட புதிதாக கட்டப்பட்ட இருப்புப்பாதைகள், வணிகர்களால் வறட்சியால் பாதிக்கப்பட்ட மாவட்டங்களில் இருந்து மத்திய கிடங்குகளுக்கு பதுக்கல் (அத்துடன் கலகக்காரர்களிடமிருந்து பாதுகாப்பு) தானிய சரக்குகளை அனுப்ப பயன்படுத்தப்பட்டன" மற்றும் விலைகள் அதிகரிப்பதை ஒருங்கிணைக்க தந்திகள் உதவியது. இதனால் "உணவு விலைகள் புறம்போக்கு தொழிலாளர்கள், இடம்பெயர்ந்த நெசவாளர்கள், பங்குதாரர்கள் மற்றும் ஏழை விவசாயிகள் ஆகியோரை அடையமுடியாது." இருப்புப்பாதை போக்குவரத்தால் உருவாக்கப்பட்ட பெரிய சந்தை ஏழை விவசாயிகளை தங்கள் இருப்பு தானியங்களை விற்க ஊக்குவிப்பதாக பிரித்தானிய நிர்வாக எந்திரத்தின் உறுப்பினர்களும் கவலை தெரிவித்தனர்.
1943 வங்காளப் பஞ்சம்
1943 ஆம் ஆண்டின் வங்காளப் பஞ்சம் அந்த ஆண்டின் சூலை மற்றும் நவம்பர் மாதங்களுக்கு இடையில் உச்சத்தை எட்டியது. மேலும் 1945 ஆம் ஆண்டின் தொடக்கத்தில் பஞ்சத்தின் மோசமான நிலையை அடைந்தது. பஞ்ச இறப்பு புள்ளிவிவரங்கள் நம்பமுடியாதவை. மேலும் இது இரண்டு மில்லியன் பேர் வரை இறந்ததாக மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. சப்பானியர்களுக்கு ரங்கூன் வீழ்ச்சியின் போது வங்காளத்திற்கு அரிசி வழங்கல் துண்டிக்கப்பட்டது பஞ்சத்தின் ஒரு காரணம் என்றாலும், இது இப்பகுதிக்குத் தேவையான உணவின் ஒரு பகுதியே ஆகும். அயர்லாந்து பொருளாதார வல்லுனரும் பேராசிரியருமான கோர்மக் கிராடாவின் கூற்றுப்படி, இராணுவக் கருத்தாய்வுகளுக்கு முன்னுரிமை அளிக்கப்பட்டது. வங்காள ஏழைகள் ஆதரிக்கப்படாமல் விடப்பட்டனர். பஞ்சாப் போன்ற உபரி பகுதிகளிலிருந்து வங்காளத்தின் பஞ்சப் பகுதிகளுக்கு உணவை அனுப்ப இந்திய அரசு முயற்சிகள் மேற்கொண்டது. ஆனால் மாகாண அரசாங்கங்கள் தானியங்களை நகர்த்துவதைத் தடுத்தன. 1948 ஆம் ஆண்டின் பஞ்ச ஆணையம் மற்றும் பொருளாதார நிபுணர் அமார்த்தியா சென் ஆகியோர் வங்காளத்தில் 1943 ஆம் ஆண்டின் பெரும்பகுதிக்கு உணவளிக்க போதுமான அரிசி இருப்பதைக் கண்டறிந்தனர். பணவீக்கத்தினால் பஞ்சம் ஏற்பட்டதாக சென் கூறினார். பணவீக்கத்தால் பயனடைபவர்கள் அதிகமாக சாப்பிடுவதோடு, மீதமுள்ள மக்களுக்கு குறைவாகவும் விடுகிறார்கள் எவ்வாறாயினும், இந்த ஆய்வுகள் மதிப்பீடுகளில் ஏற்படக்கூடிய தவறான தன்மை அல்லது அரிசி மீது பூஞ்சை நோயின் தாக்கம் ஆகியவற்றைக் கணக்கிடவில்லை. 1943 ஆம் ஆண்டு வங்காள பஞ்ச காலத்தில் பிரித்தானிய அரசாங்கம் பஞ்சக் குறியீடுகளை அமல்படுத்தவில்லை என்று டி வால் கூறுகிறார். ஏனெனில் அவை உணவு பற்றாக்குறையை கண்டறிய தவறிவிட்டன. 1943 ஆம் ஆண்டின் வங்காள பஞ்சம் இந்தியாவின் கடைசி பேரழிவு பஞ்சமாகும். மேலும் இது 1981 ஆம் ஆண்டின் சென்னின் உன்னதமான படைப்புகளான "வறுமை மற்றும் பஞ்சங்கள்: உரிமை மற்றும் பற்றாக்குறை பற்றிய ஒரு கட்டுரை" என்ற தலைப்பில் பஞ்சத்தின் வரலாற்று வரலாற்றில் ஒரு சிறப்பு இடத்தைப் பிடித்துள்ளது.
இந்தியக் குடியரசு
1943 ஆம் ஆண்டு வங்காளப் பஞ்சத்திலிருந்து, பஞ்சங்களின் எண்ணிக்கை குறைந்து வருகின்றன. அவை மட்டுப்படுத்தப்பட்ட விளைவுகளையே கொண்டுள்ளன. மேலும் அவை குறுகிய கால அளவையேக் கோண்டுள்ளன.. சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு பஞ்சங்கள் வீழ்ச்சியடைதல் அல்லது காணாமல் போதல் போன்ற ஒரு போக்கை ஒரு ஜனநாயக ஆட்சி முறையும், பத்திரிக்கைகளும் ஒரு காரணம் என்று சென் கூறுகிறார். பின்னர் 1984, 1988 மற்றும் 1998 ஆம் ஆண்டின் பஞ்ச அச்சுறுத்தல்கள் இந்திய அரசாங்கத்தால் வெற்றிகரமாக அடக்கப்பட்டன. 1943 முதல் இந்தியாவில் பெரிய பஞ்சம் இல்லை. 1947 இல் இந்திய சுதந்திரம் பயிர்களுக்கு சேதம் விளைவிப்பதையோ அல்லது மழை பற்றாக்குறையோ நிறுத்தவில்லை. இதனால், பஞ்ச அச்சுறுத்தல் நீங்கவில்லை. 1967, 1973, 1979 மற்றும் 1987 ஆம் ஆண்டுகளில் பிகார், மகாராட்டிரா, மேற்கு வங்காளம் மற்றும் குசராத்தில் இந்தியா பலத்த பஞ்ச அச்சுறுத்தல்களை எதிர்கொண்டது. இருப்பினும் இவை அரசாங்கத்தின் தலையீட்டால் பஞ்சமாக மாறவில்லை.
உள்ளூர் நம்பிக்கைகள்
மகாபாரதக் காலத்திலிருந்தே, இந்தியாவின் பல பிராந்தியங்களில் உள்ள மக்கள் எலிகளின் இனப்பெருக்கத்தையும் பஞ்சத்தையும் மூங்கில் பூக்கும் தன்மையுடன் தொடர்புபடுத்தியுள்ளனர். வடகிழக்கு மாநிலமான மிசோரத்தில் மூங்கில் ஒரு ஆதிக்கம் செலுத்தும் இனமாக உள்ளது. இது மூங்கில் பூக்கும் சுழற்சியின் நிகழ்வை அனுபவிக்கிறது. பின்னர் மூங்கிலின் அழிவு ஏற்படுகிறது மூங்கில் செடிகள் தங்கள் வாழ்க்கைச் சுழற்சியில் ஒரு முறை பெரிய பூக்களுக்கு ஆளாகின்றன. அவை 7 முதல் 120 ஆண்டுகள் வரை எங்கும் நிகழலாம். ஒரு பொதுவான உள்ளூர் நம்பிக்கை மற்றும் அவதானிப்பு என்னவென்றால், மூங்கில் பூப்பதைத் தொடர்ந்து எலிகள், பஞ்சம் மற்றும் மக்கள் மத்தியில் அமைதியின்மை அதிகரிக்கும். இது மௌடம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. இந்திய குடியரசில் இதுபோன்ற முதல் நிகழ்வு 1958 ஆம் ஆண்டில் உள்ளூர் மிசோரம் மாவட்ட அமைப்பு அசாம் அரசாங்கத்திற்கு வரவிருக்கும் பஞ்சம் குறித்து எச்சரித்தபோது, அது விஞ்ஞானப்பூர்வமானது அல்ல என்ற அடிப்படையில் அரசாங்கம் நிராகரித்தது. எனவே, 1961 இல் இப்பகுதியில் ஒரு பஞ்சம் ஏற்பட்டது.
பிகார் வறட்சி
1966-67 பிகார் வறட்சி விவசாயக் கொள்கையில் மேலும் மாற்றங்களுக்கு உத்வேகம் அளித்தது. இதன் விளைவாக பசுமைப் புரட்சி ஏற்பட்டது.
1972 மகாராட்டிரா வறட்சி
1970களின் முற்பகுதியில் பல ஆண்டுகளாக நல்ல மழைக்காலம் மற்றும் ஒரு நல்ல பயிர் அறுவடைக்குப் பிறகு, இந்தியா உணவை ஏற்றுமதி செய்வதையும் தன்னிறைவு பெறுவதையும் கருத்தில் கொண்டது. முன்னதாக 1963 ஆம் ஆண்டில், மகாராட்டிரா மாநில அரசு தொடர்ந்து விவசாய நிலைமைகளைக் கவனித்து வருவதாகவும், ஏதேனும் பற்றாக்குறை கண்டறியப்பட்டவுடன் நிவாரண நடவடிக்கைகள் எடுக்கப்படுவதாகவும் வலியுறுத்தியது. இதன் அடிப்படையில், இந்தச் சூழலில் பஞ்சம் என்ற சொல் இப்போது வழக்கற்றுப் போய்விட்டது என்று வலியுறுத்தி, அரசாங்கம் "1963 ஆம் ஆண்டின் பஞ்ச சட்டத்தில் 'பஞ்சம்' என்ற சொல்லை நீக்கி சட்டம் நிறைவேற்றியது. 1972 ஆம் ஆண்டில் 25 மில்லியன் மக்களுக்கு உதவி தேவைப்பட்டபோது அவர்களால் வறட்சியை முன்கூட்டியே பார்க்க முடியவில்லை. மகாராஷ்டிரா அரசு மேற்கொண்ட நிவாரண நடவடிக்கைகளில் வேலைவாய்ப்பு, மரம் வளர்ப்பு, மண் பாதுகாப்பு, கால்வாய்கள் அகலப்படுத்துதல் மற்றும் செயற்கை நீர்நிலைகளை உருவாக்குதல் போன்ற உற்பத்தி பணிகளை உருவாக்குவதை நோக்கமாகக் கொண்ட திட்டங்களும் அடங்கும். பொது விநியோக முறை நியாய விலைக் கடைகள் மூலம் உணவை விநியோகித்தது. பட்டினியால் இறப்புகள் எதுவும் பதிவாகவில்லை.  மகாராட்டிர சமுதாயத்தின் தாழ்த்தப்பட்ட பிரிவினருக்கு பெரிய அளவிலான வேலைவாய்ப்பு அளிக்கப்பட்டது. இது மகாராட்டிராவுக்கு கணிசமான அளவு உணவை ஈர்த்தது.  பிகார் மற்றும் மகாராட்டிரா பஞ்சங்களில் பற்றாக்குறை கையேடுகளை அமல்படுத்துவது கடுமையான உணவு பற்றாக்குறையால் ஏற்படும் இறப்புகளைத் தடுத்தது. பிகாரில் நிவாரணத் திட்டம் மோசமாக இருந்தபோதிலும், திரெஸ் மகாராட்டிராவில் உள்ளதை ஒரு 'மாதிரித் திட்டம்' என்று அழைக்கிறார். அரசாங்கத்தால் தொடங்கப்பட்ட நிவாரணப் பணிகள் மகாராட்டிராவில் வறட்சியின் உச்சத்தில் 5 மில்லியனுக்கும் அதிகமான மக்களை வேலைக்கு அமர்த்த உதவியது.
மகாராட்டிரா வறட்சியில் 0 மரணங்கள் என்ற அளவில் இருந்தன. இது பிரித்தானிய ஆட்சியின் போது போலல்லாமல் பஞ்சம் தடுப்புக் கொள்கைகளை வெற்றிகரமாக செய்வதற்காக அறியப்பட்டது.
மேற்கு வங்க வறட்சி
மேற்கு வங்கத்தில் 1979-80 வரையிலான வறட்சி அடுத்த பெரிய வறட்சியாக இருந்தது. மேலும் உணவு உற்பத்தியில் 13.5 மில்லியன் டன் உணவு தானியங்களின் பற்றாக்குறையுடன் 17% சரிவை ஏற்படுத்தியது. சேமிக்கப்பட்ட உணவுப் பங்குகள் அரசாங்கத்தால் அந்நியப்படுத்தப்பட்டன. உணவு தானியங்களின் நிகர இறக்குமதி இல்லை. இந்தியாவுக்கு வெளியே வறட்சி ஒப்பீட்டளவில் தெரியவில்லை. மகாராட்டிரா மற்றும் மேற்கு வங்க வறட்சிகளிலிருந்து கற்றுக்கொண்ட பாடங்கள் பாலைவன மேம்பாட்டுத் திட்டத்திற்கும் வறட்சி பாதிப்பு பகுதி திட்டத்திற்கும் வழிவகுத்தன. இந்த திட்டங்களின் நோக்கம் சுற்றுச்சூழல் நட்பு நில பயன்பாட்டு நடைமுறைகளைப் பயன்படுத்துவதன் மூலமும், தண்ணீரைப் பாதுகாப்பதன் மூலமும் வறட்சியின் எதிர்மறையான விளைவுகளை குறைப்பதாகும். கிராமப்புற உள்கட்டமைப்பை மேம்படுத்துதல், நீர்ப்பாசனத்தை கூடுதல் பகுதிகளுக்கு விரிவுபடுத்துதல், விவசாயத்தை பல்வகைப்படுத்துதல் போன்ற முக்கிய திட்டங்களும் தொடங்கப்பட்டன. 1987 வறட்சியின் படிப்பினைகள் வேலைவாய்ப்பு உருவாக்கம், நீர்நிலை திட்டமிடல் மற்றும் சுற்றுச்சூழல் ரீதியாக ஒருங்கிணைந்த வளர்ச்சி ஆகியவற்றின் தேவையை வெளிச்சத்திற்கு கொண்டு வந்தன.
2013 மகாராட்டிரா வறட்சி
மார்ச் 2013 இல், மத்திய வேளாண் அமைச்சகத்தின் கூற்றுப்படி, மகாராட்டிராவில் 11,801 க்கும் மேற்பட்ட கிராமங்கள் 2013 வறட்சியால் பாதிக்கப்பட்டுள்ளதாக அறிவிக்கப்பட்டன. 1972 ல் மகாராட்டிராவில் ஏற்பட்ட வறட்சி மட்டுமே இன்றுவரை இரண்டாவது மோசமான வறட்சியாகக் கருதப்படுகிறது.
பிற சிக்கல்கள்
பெரிய அளவில் ஊட்டச்சத்து குறைபாட்டால் ஏற்படும் மரணங்கள் இந்தியா முழுவதும் நவீன காலங்களில் தொடர்கின்றன. உதாரணமாக, மகாராட்டிராவில் மட்டும், 2009 ஆம் ஆண்டில் லேசான அல்லது கடுமையான ஊட்டச்சத்துக் குறைபாடு காரணமாக சுமார் 45,000 குழந்தை பருவ இறப்புகள் ஏற்பட்டதாக டைம்ஸ் ஆப் இந்தியா தெரிவித்துள்ளது. 2010 ஆம் ஆண்டில் அதே பத்திரிக்கையின் மற்றொறு அறிக்கை, இந்தியாவில் குழந்தை பருவ இறப்புகளில் 50% ஊட்டச்சத்துக் குறைபாடே காரணம் என்று கூறியுள்ளது.
வளர்ந்து வரும் ஏற்றுமதி விலைகள், புவி வெப்பமடைதலால் இமயமலைப் பனிப்பாறைகள் உருகுவது, மழையின் மாற்றங்கள் மற்றும் வெப்பநிலை ஆகியவை இந்தியாவைப் பாதிக்கும் பிரச்சினைகள் ஆகும். விவசாய உற்பத்தி மக்கள் தொகை வளர்ச்சி விகிதத்திற்கு மேல் இருக்கவில்லை என்றால், சுதந்திரத்திற்கு முந்தைய பஞ்ச நாட்கள் திரும்புவதற்கான சாத்தியக்கூறுகள் உள்ளன என்பதற்கான அறிகுறிகள் உள்ளன. சமூக ஆர்வலர் வந்தனா சிவா மற்றும் ஆராய்ச்சியாளர் டான் பானிக் போன்ற பல்வேறு தரப்பு மக்கள், 1947 இல் இந்திய சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு பஞ்சம் மற்றும் அதன் விளைவாக பெரிய அளவில் உயிர் இழப்புக்கள் இல்லை என்பதை ஒப்புக்கொள்கிறார்கள். எவ்வாறாயினும், பஞ்சங்கள் மீண்டும் வருகின்றன என்றும் அரசாங்கத்தின் செயலற்ற தன்மை மூன்று அல்லது நான்கு ஆண்டுகளில் ஆப்பிரிக்காவின் கொம்பு பகுதிகளில் காணப்படும் அளவை எட்டும் என்றும் வந்தனா சிவா 2002 இல் எச்சரித்தார்.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:பிரித்தானிய இந்தியாவில் பஞ்சம்
பெருமாந்தாங்கல் ஊராட்சி, திருவண்ணாமலை
பெருமாந்தாங்கல் ஊராட்சி (Perunmanthangal Gram Panchayat), தமிழ்நாட்டின் திருவண்ணாமலை மாவட்டத்தில் உள்ள வெம்பாக்கம் வட்டாரத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த ஊராட்சி, செய்யார் சட்டமன்றத் தொகுதிக்கும் ஆரணி மக்களவைத் தொகுதிக்கும் உட்பட்டதாகும். இந்த ஊராட்சி, மொத்தம் 7 ஊராட்சி மன்றத் தொகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. இவற்றில் இருந்து 7 ஊராட்சி மன்ற உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றனர். 2011ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, மொத்த மக்கள் தொகை 2150 ஆகும். இவர்களில் பெண்கள் 1064 பேரும் ஆண்கள் 1086 பேரும் உள்ளனர்.
அடிப்படை வசதிகள்
தமிழ்நாடு ஊரக வளர்ச்சி மற்றும் ஊராட்சித் துறையின் 2015ஆம் ஆண்டுத் தரவின்படி கீழ்க்கண்ட தகவல் தொகுக்கப்பட்டுள்ளது.
சிற்றூர்கள்
இந்த ஊராட்சியில் அமைந்துள்ள சிற்றூர்களின் பட்டியல் :
பெரிய வட்ட தசை
பெரிய வட்டத் தசை அல்லது மேற்கை ஒடுக்கிநீட்டு தசை (teres major muscle) என்பது தோல் எலும்பின் பின் புயத்தின், கீழ்ப் பகுதியில் இருந்து தொடங்கி மேற்கை எலும்பின் இரு இடுப்புகளுக்கு இடையே உள்ள குழிவில் உள்ளிடப்படுகின்றது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:தசைகள்
வருவாய்த் துறை (தமிழ்நாடு)
வருவாய்த் துறை, தமிழ்நாடு அரசின் தொன்மையான துறைகளில் ஒன்றாகும். இத்துறை முதலில் பிரித்தானிய இந்தியாவின் சென்னை மாகாணத்தில் கி.பி. 1786-இல் தொடங்கப்பட்டது.
வரலாறு
இந்தியாவில் பிரித்தானிய கிழக்கிந்திய நிறுவனத்தால் 1781-இல் வருவாய் வாரியம் உருவாக்கப்பட்டது. முதல் வருவாய் வாரியம் 1786-இல் வங்காள மாகாணத்திலும் அதனைத்தொடர்ந்து சென்னை மாகாணத்திலும் தோற்றுவிக்கப்பட்டது. பின்னர் பிரித்தானிய இந்தியாவின் அனைத்து மாகாணங்களிலும் தோற்றுவிக்கப்பட்டது. தமிழகத்தில் 1980-ஆம் ஆண்டில் தமிழ்நாடு வருவாய் வாரியம் ஒழிக்கப்பட்டு, தமிழ்நாடு அரசு வருவாய்த்துறை உருவாக்கப்பட்டது.
2004 சுனாமிக்குப் பின்னர் பேரிடர் மேலாண்மையை நிருவகிக்கவும், பேரிடரைத் தணிக்கவும் 2005-ஆம் ஆண்டு முதல் வருவாய்த் துறையானது வருவாய் நிர்வாகம், பேரிடர் மேலாண்மை மற்றும் தணிக்கும் துறை எனப் பெயர் மாற்றம் செய்யப்பட்டது.
முக்கியப்பணிகள்
1. தமிழ்நாடு அரசின் திட்டங்களைச் செம்மையாகச் செயல்படுத்தி மக்களுக்கு சேவை செய்தல்
2. இயற்கை இடர்பாடுகளின் போது நிவாரணமும் அதன்படி மறுசீரமைப்பும் செய்தல்
3. அரசு நிலங்களைப் பாதுகாத்தல், அவை தொடர்பான ஆவணங்களை பராமரித்தல்
4. நிலவகை மாற்றம், நில ஒப்படை, அரசு நில குத்தகை, நிலக்கொடை, ஆக்ரமணம், நில உரிமை மாற்றம், நில எடுப்பு, பட்டா வழங்கல், நில சீர்திருத்தம், வரிவிதித்து வசூலித்தல் போன்ற பணிகளையும் வருவாய்த்துறை செய்கிறது.
வருவாய் நிர்வாகம், பேரிடர் மேலாண்மை மற்றும் தணிப்புத்துறையின் நிர்வாகம்
வருவாய் நிர்வாகம், பேரிடர் மேலாண்மை மற்றும் தணிப்புத் துறையானது ஐந்து இந்திய ஆட்சிப் பணி அலுவலர்கள் தலைமையிலான  ஆணையாளர்கள் ஐந்து துறைகளை நிர்வகிக்கின்றனர். அவைகள் பின்வருமாறு:
தமிழக பேரிடர் மேலாண்மை
2004 சுனாமிக்குப் பின்னர்த் தமிழ்நாடு அரசு 2005-இல் தமிழ்நாடு பேரிடர் மேலாண்மை முகமை மூலம் கொள்கைகள் வகுத்துள்ளது. அரசு ஆணை எண் 143 வருவாய் என்சி 1(2), நாள்: 27.05.2013-இன்படி மாநில பேரிடர் மேலாண்மை ஆணைக்குழு ஏற்படுத்தப்பட்டுள்ளது. பேரிடர் மேலாண்மைச் சட்டம் 2005 பிரிவு 14(2)-இன்படி மாநில பேரிடர் மேலாண்மை ஆணைக்குழுவின் தலைவராக முதலமைச்சரும், உறுப்பினர்களாக அதிகபட்சம் 9 நபர்கள் இருப்பர்.
மாநில பேரிடர் மீட்பு நிதி (01.04.2010)
இந்திய அரசின் பங்கு - 75% மாநில அரசின் பங்கு	- 25%
சிறப்பு இனங்களில்:
இந்திய அரசின் பங்கு	- 90% மாநில அரசின் பங்கு	- 10%
மேற்கோள்கள்
*
தமிழ் எழுத்து முறை
தமிழ் அரிச்சுவடி (Tamil script) என்பது தமிழ் மொழியில் உள்ள எழுத்துகளின் வரிசை ஆகும். அரி என்னும் முன்னடை சிறு என்னும் பொருள் கொண்டது. இவை தமிழ் அகரவரிசை, தமிழ் நெடுங்கணக்கு போன்ற சொற்களாலும் குறிப்பிடப்படுகின்றன. தமிழில் 12 உயிரெழுத்துகளும் 18 மெய்யெழுத்துகளும் ஓர் ஆய்த எழுத்தும் 216 உயிர்மெய் எழுத்துகளுமாக மொத்தம் 247 எழுத்துகள், தமிழ் நெடுங்கணக்கில் உள்ளன. தற்காலத்தில் வழங்கும் கிரந்த எழுத்துகள் தமிழ் நெடுங்கணக்கைச் சேர்ந்தவையல்ல.
எழுத்துகள்
தமிழ் மொழியில் உயிர் எழுத்துகள் பன்னிரண்டும் மெய்யெழுத்துகள் பதினெட்டும் ஒவ்வொன்றுடனும் சேர்ந்து உருவாகும் எழுத்துகள் உயிர்மெய் எழுத்துகள் எனப்படும். உயிர்மெய்யெழுத்துகள் மொத்தம் 12 x 18 = 216 ஆகும். இவற்றுடன் 12 உயிர் எழுத்துகளும், 18 மெய் எழுத்துகளும் ஓர் ஆய்த எழுத்தும் சேர்ந்து மொத்தம் 247 தமிழ் எழுத்துகள் தமிழ் மொழியில் உள்ளன. தமிழ் நெடுங்கணக்கில் சேராச் சில கிரந்த எழுத்துகள் (ஜ, ஷ, ஸ, ஹ வரிசைகள்) 52-உம் க்ஷ, ஸ்ரீ முதலான எழுத்துகளும் இன்று பலரும் பயன்படுத்தி வருகின்றனர். இதனைப் பலரும் எதிர்த்தும் வருகின்றனர்.
மனித உடலின் இயக்கத்திற்கு ஆதாரமாகும் இதயம் இடப்புறம் இருப்பதனால் தமிழ்மொழியின் இயக்கத்திற்கு ஆதாரமாக இருக்கும் ஒலி வடிவங்களைக் குறிக்கும் வரிவடிவத் தமிழ் எழுத்துகள் இடமிருந்து வலமாக எழுதப்படுகின்றன.
தமிழ் எழுத்துகளின் வரலாறு
தமிழ் எழுத்து ஏனைய பிராமிய குடும்ப எழுத்துகள் போன்று பிராமி எழுத்துமுறையில் இருந்து உருவாகியது என்று கருதப்படுகின்றது. தொடக்ககாலத் தமிழ்க் கல்வெட்டுகளில் காணப்படும் அசோக பிராமியை ஒத்த எழுத்துகளை ஆய்வாளர்கள் தமிழ்ப் பிராமி அல்லது தமிழி எனக் குறிப்பிடுகின்றனர். இது, பல கூறுகளில் அசோக பிராமியில் இருந்து வேறுபட்டுக் காணப்பட்டது. எடுத்துக்காட்டாக, அசோக பிராமியைப் போலன்றித் தமிழ்ப் பிராமியில் அகரமேறிய உயிர்மெய்களில் இருந்து தனி மெய்யெழுத்தைப் பிரித்துக் காட்டுவதற்கான முறை ஒன்று இருந்தது. அத்துடன், ஐராவதம் மகாதேவனின் கூற்றுப்படி, தொடக்க காலத் தமிழ்ப் பிராமியில் உயிர்மெய் எழுத்துகளில் உயிரொலிகளைக் குறிக்கச் சற்று வேறுபட்ட குறியீடுகள் பயன்பட்டன. மேலும், சமசுக்கிருதத்தில் இல்லாத ஆனால் தமிழில் உள்ள ஒலிகளைக் குறிக்கக் கூடுதலான எழுத்துகள் இருந்ததுடன், சமசுக்கிருதத்தில் உள்ள ஆனால் தமிழுக்குத் தேவையற்ற ஒலிகளைக் குறிக்கும் எழுத்துகள் இல்லாமலும் உள்ளன. எடுத்துக்காட்டாக ஒலிப்புள்ள மெய்யொலிகள் தமிழ்ப் பிராமியில் காணப்படவில்லை.
2-ஆம் நூற்றாண்டுக்குப் பிந்திய கல்வெட்டுகளில் சற்று மாறுபட்ட தமிழ்ப் பிராமி வடிவம் காணப்படுகிறது. இவ்வடிவம், தொல்காப்பியத்தில் விளக்கப்பட்ட தமிழ் எழுத்து முறையைப் பெருமளவுக்கு ஒத்ததாக உள்ளது. முக்கியமாக, அகரமேறிய மெய்யெழுத்துகளில் இருந்து தனி மெய்யைப் பிரித்துக்காட்ட புள்ளிகள் பயன்பட்டதைக் காண முடிகிறது. இதன் பின்னர்த் தமிழ் எழுத்துகள் வளைகோடுகளைக் கொண்டனவாக வளர்ச்சியடைந்தன. கி.பி. 5-ஆம் 6-ஆம் நூற்றாண்டுகளில் இவை தொடக்க வட்டெழுத்து என அழைக்கப்படும் வடிவத்தை அடைந்தன.
தற்காலத் தமிழ் எழுத்துகள் வட்டெழுத்துகளில் இருந்து வளர்ச்சி அடைந்தவை அல்ல. 7 ஆம் நூற்றாண்டில், பல்லவர்கள் புதிய தமிழ் எழுத்துமுறையைப் பயன்படுத்தினர். இவ்வெழுத்துகள் கிரந்த எழுத்துகளை எளிமையாக்கி உருவாக்கப்பட்டவை. கிரந்த எழுத்துகள் சமசுக்கிருதத்தை எழுதுவதற்காகத் தென்னிந்தியாவில் உருவான எழுத்துகள். 8-ஆம் நூற்றாண்டளவில், தமிழகத்தின் வடபகுதியான சோழ நாட்டிலும், பல்லவ நாட்டிலும் இப்புதிய எழுத்துமுறை வட்டெழுத்துக்குப் பதிலாகப் பயன்பாட்டுக்கு வந்துவிட்டது. தமிழகத்தின் தென் பகுதியில் இருந்த சேர நாட்டிலும், பாண்டிய நாட்டிலும் வட்டெழுத்து முறை 11-ஆம் நூற்றாண்டில் பாண்டியநாடு சோழர்களால் கைப்பற்றப்படும்வரை பயன்பாட்டில் இருந்தன. பின் வந்த நூற்றாண்டுகளில் சோழ-பல்லவ தமிழ் எழுத்துமுறை நவீன தமிழ் எழுத்து முறையாக வளர்ச்சி பெற்றது.
தமிழ் எழுத்துகள்
thumb|[[தஞ்சாவூர் பெரிய உடையார் கோவில் (தஞ்சைப் பிரகதீசுவரர் கோயில்) -இல் உள்ள தமிழ் கல்வெட்டு. இது வட்டெழுத்தில் உள்ளது. இது சோழ பேரரசின் காலத்தில் 1000  CE -இல்  கட்டப்பட்டது.]]
உயிரெழுத்துகள் (12)
உயிரெழுத்துகளில் அ, இ, உ, எ, ஒ என்னும் ஐந்து எழுத்துகள் குறைந்த ஒலியளவு கொண்டவை இதனால் இவை "குறில்கள்" என்றும், கூடிய ஒலிப்பளவு கொண்ட ஆ, ஈ, ஊ, ஏ, ஓ என்னும் எழுத்துகள் "நெடில்கள்" என்றும் குறிக்கப்படுகின்றன. ஐ, ஔ என்னும் இரு எழுத்துகளும் கூட்டெழுத்துகள். இவை முறையே அ + இ, அ + ஒ என்னும் சேர்க்கையால் உருவாகும் ஒலிப்புகளைக் குறிக்கின்றன. தொல்காப்பியர் காலத் தமிழ் எழுத்து முறையில், ஏகாரமும், ஓகாரமும் மேல் புள்ளி பெற்று எகரத்தையும், ஒகரத்தையும் குறித்தன. பிற்காலத்தில் 18-ஆம் நூற்றாண்டுக்கு முன்புவரை எகரம், ஏகாரம் என்னும் இரண்டும் எ என்னும் எழுத்தாலும், ஒகரம், ஓகாரம் என்னும் இரண்டும் ஒ என்னும் எழுத்தாலும் குறிக்கப்பட்டன. இந்தக் குழப்பத்தைப் போக்குவதற்காக 18-ஆம் நூற்றாண்டில் வீரமாமுனிவர் எனப்பட்ட இத்தாலிய மதபோதகரான கான்சுடண்டைன் பெசுக்கி என்பார் நெடிலைக் குறிக்க சுழிகளைப் பயன்படுத்தும் முறையைக் கையாண்டார். ஓகாரத்தைக் குறிக்க அவரது முறையே இன்றும் பயன்பட்டு வருகிறது. ஆனாலும் ஏகாரத்தைக் குறிக்க அவரது சுழிப்பு முறை இன்று பயன்பாட்டில் இல்லை. அதற்குப் பதிலாக எ என்னும் எழுத்தின் நிலைக்குத்துக் கோட்டில் கீழ் முனையில் இருந்து இடப்பக்கம் சாய்ந்த கீழ் நோக்கிய கோடொன்றைச் (இடப்புறச் சாய்வுக் கீற்று) சேர்த்து இப்போது ஏ என எழுதப்படுகிறது. 20-ஆம் நூற்றாண்டுத் தொடக்கத்தில் ஐ, ஔ ஆகிய எழுத்துகளைக் கைவிட்டு, அய், அவ் என்று எழுதவேண்டும் என்ற கோரிக்கை எழுந்தது. ஆனாலும் இக்கோரிக்கை இன்றுவரை ஏற்றுக்கொள்ளப்படவில்லை.
மெய்யெழுத்துகள் (18)
பிற இந்திய மொழி எழுத்துமுறைகளைப் போலவே தமிழிலும் அகரமேறிய மெய்களே அடிப்படைக் குறியீடுகளாக இருக்கின்றன. இவற்றுக்கு மேலே புள்ளி இடுவதன் மூலம் மெய்யொலிகள் குறிக்கப்படுகின்றன. மெய்யின் இயற்கை புள்ளியொடு நிலையல் என்று தொல்காப்பியம் குறிப்பிடுவதில் இருந்து இது பழமையான வழக்கு என்பதை அறிந்துகொள்ள முடியும். பிற்காலத்தில், பனையோலையில் எழுத்தாணி கொண்டு எழுதும்போது பனையோலை கிழிந்து விடுவதைத் தவிர்ப்பதற்காகப் புள்ளியிடும் முறை கைவிடப்பட்டது. அப்போது, மெய்யெழுத்துகளும், அகர உயிர்மெய்களும் ஒரே மாதிரியாகவே குறிக்கப்பட்டு வந்தன. மயக்கத்தைத் தவிர்க்கும் பொருட்டுப் பிற்காலத்தில் மீண்டும் புள்ளியிடும் வழக்கம் புழக்கத்துக்கு வந்தது.
உயிர்மெய்யெழுத்துகள் (216)
உயிரும் மெய்யும் சேர்ந்து உருவாகும் ஒலிகளைக் குறிப்பன உயிர்மெய் எழுத்துகள் ஆகும். உயிர்மெய் எழுத்துகளின் வடிவங்கள் குறித்துத் தொல்காப்பியம், எழுத்ததிகாரத்தில் 17-ஆவது நூற்பா கூறுகிறது. இதன்படி மெய் அகரத்தோடு கூடும்போது உருவம் திரிபடையாமல் இருக்கும். பிற உயிர்களோடு சேரும்போது உருவம் திரிபு அடையும். திரிபடையும் எழுத்துகள், பின்வருமாறு திரிபடைகின்றன:
தற்கால எழுத்து முறையில் இவை பின்வருமாறு அமைகின்றன. தொல்காப்பியர் காலத்தில் மேல், கீழ் விலங்குகள், கோடு, புள்ளி என்பவை, தற்கால வடிவங்களுடன் வேறுபட்டுக் காணப்பட்டாலும், அடிப்படைக் கருத்துரு தற்கால எழுத்து முறையிலும் மாறாமல் இருப்பதைக் காணலாம்.
மேலும் உயிர்மெய் எழுத்துகள் ஏற்கும் மாற்றங்களை நுட்பமாக ஆய்வு செய்த பிற்கால இலக்கண அறிஞர்கள்,
என எழுத்துகள் ஏற்கும் மாற்றங்களுக்குரிய காரணப் பெயரை விளக்கமாகக் குறிப்பிட்டனர்.
கீழேயுள்ள அட்டவணையின் முதலாவது வரிசையில் மெய்யெழுத்துகள் காட்டப்பட்டுள்ளன. முதல் நிரலில் உயிரெழுத்துகள் உள்ளன. ஒவ்வொரு மெய்யெழுத்துக்குரிய நிரலும், உயிரெழுத்துக்குரிய வரிசையும் கூடும் இடத்தில் அவற்றின் புணர்ச்சியினால் உருவான உயிர்மெய்யெழுத்து காட்டப்பட்டுள்ளது.
ஆய்த எழுத்து (1)
அஃகேனம், தனிநிலை, முப்புள்ளி, முப்பாற்புள்ளி என பல பெயர்களுள்ள ஆய்த எழுத்து.
தமிழில் கிரந்த எழுத்துகள்
கிரந்தம் தென்னிந்தியாவில், குறிப்பாக தமிழகத்திலும் கேரளத்திலும் சமசுகிருத மொழியில் இருந்து தோன்றி தமிழில் பயன்படுத்தப்பட்ட சொற்களை எழுதப் பயன்பட்ட ஓர் இலிபி (எழுத்து முறை). இருபதாம் நூற்றாண்டில் தேவநாகரி எழுத்துகள் பிரபலமடைந்ததாலும் தமிழ்நாட்டில் திராவிட இயக்கம் சமற்கிருதம் மீது பொதுவாக செய்த தாக்கத்தாலும் கிரந்தத்தின் பயன்பாடு பெருமளவு குறைந்து விட்டது.
தமிழில் சமசுகிருதம் மற்றும் தமிழின் கலப்பால் உருவான மணிப்பிரவாளம் பரவலாக இருந்த பொழுது கிரந்த எழுத்துகள் அதிக அளவில் பயன்படுத்தப்பட்டது. மணிப்பிரவாளத்தின் செல்வாக்கு குறைந்தாலும்,  'ஜ', 'ஶ', 'ஷ', 'ஸ', 'ஹ' ,'க்ஷ', 'ஸ்ரீ' போன்ற கிரந்த எழுத்துகள் வடமொழி மூலம் தோன்றிய சொற்களிலும் பிறமொழிச் சொற்களிலும், தமிழில் இல்லா இவ்வோசைகளை குறிக்கத் தவறாகப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.
தமிழ் எழுதும் முறைமை
தமிழ் எழுதும் முறைமை மூலம், நீங்கள் அடிப்படைத் தமிழ் எழுத்துகளை எழுதப் பழகலாம். பிறரைப் பழக்கலாம். நீங்கள் விரும்பும் கோப்பினை, உங்கள் கணினியிலேயே தரவிறக்கம் செய்து கொண்டு, இணைய இணைப்பு இல்லாமலே பயன் படுத்தலாம். ஒவ்வொரு கோப்பும், ஏறத்தாழ 6kb அளவிலேயே இருக்கிறது.
தமிழ் எண்கள்
தமிழில் 0 முதல் 9 வரைக்குமான எண்களும் 10, 100, 1000 ஆகியவற்றைக் குறிக்கவென தனி எண்களும் உள்ளன. அத்துடன் நாள், மாதம், ஆண்டு, செலவு, வரவு, மேலேயுள்ளபடி, உருவா, இலக்கம் என்பவற்றைக் குறிக்க குறியீடுகளும் உள்ளன.
தமிழ் எழுத்துகளும் கணினியும்
தமிழ் ஒருங்குறி U+0B80 முதல் U+0BFF வரை உள்ளது.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:பிராமிய எழுத்துமுறைகள் பகுப்பு:தமிழ் எழுத்துமுறை *
பிசப் அக்னிசுவாமி கல்லூரி
பிசப் அக்னிசுவாமி கல்வியியல் கல்லூரி தென்னிந்தியாவிலுள்ள தமிழ்நாட்டில் கன்னியாகுமரி மாவட்டத்தில் உள்ள முட்டம் என்ற ஊரில் அமைந்துள்ளது. இது கோட்டாறு ரோமன் கத்தோலிக்க மறை மாவட்டத்தின் ஆயரால் நிர்வகிக்கப்பட்டு சென்னை தமிழ்நாடு ஆசிரியர்கள் கல்வியியல் பல்கலைக்கழகத்துடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளது. இக்கல்லூரியின் குறிக்கோள் எழுவோம்! ஒளிவீசுவோம்!
2007-ம் ஆண்டில் ஆண்டொன்றுக்கு 100 மாணவர்கள் சேர்க்கைக்கு இந்திய தேசிய ஆசிரியர் கல்வியியல் கழகத்தால் அங்கீகரிக்கப்பட்டது.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:கன்னியாகுமரி மாவட்டத்திலுள்ள கல்வி நிலையங்கள்
தூயச் சிலுவை கன்னிப் பெருங்கோவில், மர்சீயா
தூயச் சிலுவை கன்னிப் பெருங்கோவில் (Basílica de la Santíssima de la Vera Cruz ) எசுப்பானியாவின் மர்சீயா தன்னாட்சிப் பகுதியில் சரவாசா டி லா குரூசில் அமைந்துள்ள பெருங்கோவிலாகும்.
வரலாறு
பிந்தைய மறுமலர்ச்சிப் பாணியில் குன்றின் மீதிருந்த கோட்டையினுள்ளே லிக்னம் குருசிசு என்ற புனிதச்சின்னம் கொண்ட பண்டைய இடைக்கால தேவலாயத்தில் 1617இல் கட்டட வேலை துவங்கியது. இயேசு கிறித்து அறையப்பட்ட சிலுவையின் ஓர் துண்டு லிக்னம் குருசிசு புனிதச் சின்னத்தில் அடங்கியுள்ளது. எனவே இது உண்மையான சிலுவை (வெரா குரூசு) எனப்படுகிறது. 1703இல் இது கட்டி முடிக்கப்பட்டது.
காட்சிக்கூடம்
பகுப்பு:எசுப்பானியப் பேராலயங்கள்
ஓடப்பட்டி ஊராட்சி
ஓடப்பட்டி ஊராட்சி (Oddapatti Gram Panchayat), தமிழ்நாட்டின் திருப்பத்தூர் மாவட்டத்தில் உள்ள ஜோலார்பேட்டை வட்டாரத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த ஊராட்சி, ஜோலார்பேட்டை சட்டமன்றத் தொகுதிக்கும் திருவண்ணாமலை மக்களவைத் தொகுதிக்கும் உட்பட்டதாகும். இந்த ஊராட்சி, மொத்தம் 7 ஊராட்சி மன்றத் தொகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. இவற்றில் இருந்து 7 ஊராட்சி மன்ற உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றனர். 2011ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, மொத்த மக்கள் தொகை 1010 ஆகும். இவர்களில் பெண்கள் 482 பேரும் ஆண்கள் 528 பேரும் உள்ளனர்.
அடிப்படை வசதிகள்
தமிழ்நாடு ஊரக வளர்ச்சி மற்றும் ஊராட்சித் துறையின் 2015ஆம் ஆண்டுத் தரவின்படி கீழ்க்கண்ட தகவல் தொகுக்கப்பட்டுள்ளது.
சிற்றூர்கள்
இந்த ஊராட்சியில் அமைந்துள்ள சிற்றூர்களின் பட்டியல் :
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:திருப்பத்தூர் மாவட்ட ஊராட்சிகள் பகுப்பு:த. இ. க. ஊராட்சித் திட்டம்
முதன்மை உபநிடதங்கள் (நூல்)
முதன்மை உபநிடதங்கள் ( The Principal Upanishads ) என்பது  வேதாந்தத்தின் மைய போதனைகளைக் கொண்ட முக்கிய உபநிடதங்களைப் பற்றி, அப்போதைய இந்தியக் குடியரசுத் துணைத் தலைவர் (பின்னர் இந்தியக் குடியரசுத் தலைவர் ) சர்வபள்ளி இராதாகிருஷ்ணன் (1888-1975) 1953-ஆம் ஆண்டு எழுதிய புத்தகமாகும். முதலில் 1953 இல் ஆர்ப்பர் புத்தக நிறுவனத்தால் வெளியிடப்பட்டது. பின்னர், புத்தகம் பல முறை மீண்டும் வெளியிடப்பட்டது. எல்லா பதிப்புகளும் 958 பக்கங்களைக் கொண்டிருக்கின்றன. அதே தலைப்பைப் பயன்படுத்துகின்றன. இருப்பினும் "உபநிடதங்களின்" எழுத்துப்பிழை பதிப்புகள் மற்றும் பிற இடங்களில் அவற்றின் பட்டியலிலிருந்து சிறிது மாறுபடுகிறது.
புத்தகத்தின் வடிவமைப்பு
இராதாகிருஷ்ணனின் முதன்மை உபநிடதங்கள் 129 பக்க அறிமுகத்துடன், பின்வரும் 19 பிரிவுத் தலைப்புகளுடன் தொடங்குகிறது:
"பரிந்துரை; 'உபநிடதம்' என்ற சொல்; எண், தேதி மற்றும் ஆசிரியர்; உபநிடதங்கள், வேதாந்தம், வேதங்களுடனான தொடர்பு, இருக்கு வேதம்; யசுர் வேதம், சாம வேதம் மற்றும் 'அதர்வண வேதம், பிராமணர்கள்; ஆரண்யகர்கள்; உபநிடதங்கள் ஆகியவைப் பற்றி விளக்கப்பட்டுள்ளன.""இறுதி உண்மை: பிரம்மம்; இறுதி உண்மை: ஆன்மா; ஆன்மாவாக பிரம்மன்; உலகின் நிலை, மாயை, அவித்யா கோட்பாடு ; தனிப்பட்ட சுயம்; அறிவு மற்றும் அறியாமை; நெறிமுறைகள்; கர்மா மற்றும் மறுபிறப்பு; நித்திய வாழ்க்கை; மதம்." புத்தகத்தின் மிகப்பெரிய பகுதி (பக். 147–938) சமசுகிருத மூலங்கள் ( தேவநாகரியில் இல்லாமல் உரோமானிய மொழிபெயர்ப்பில்), மேலும் பின்வரும் உபநிடதங்களின் வசனங்கள் இந்த வரிசையில் உள்ளன:
உபநிடதங்கள் பற்றிய இரவீந்திரநாத் தாகூர் மற்றும் எட்மண்ட் ஓம்சு ஆகியோரின் முன்னுரைகள் பற்றிய இரண்டு பிற்சேர்க்கைகள், தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட நூலியல் (2 பக்கங்கள்), பொது அட்டவணை (6 பக்கங்கள்); அனைத்து பதிப்புகளிலும் 1951 தேதியிட்ட ஆசிரியரின் (6 பக்கங்கள்) முன்னுரையும் உள்ளது.
வரவேற்பு
முதலில் வெளியிடப்பட்ட உடனேயே இந்த புத்தகம் 1954 இல் நியூஸ்வீக் இதழில் மதிப்பாய்வு செய்யப்பட்டது. விமர்சகர் ஒருவர் இவ்வாறு எழுதினார்:
கதிரவேலு பொன்னம்பலம்
கதிரவேலு பொன்னம்பலம் (Cathiravelu Ponnambalam) என்னும் முழுப்பெயர் கொண்ட '''க. பொன்னம்பலம்''' யாழ்ப்பாணத்தைச் சேர்ந்த ஒரு வழக்கறிஞரும், யாழ்ப்பாண மாநகர சபையின் இரண்டாவது முதல்வராகப் பணியாற்றியவரும் ஆவார். இலங்கை அரசியலில் புகழ் பெற்ற குடும்பம் ஒன்றைச் சேர்ந்த இவரது நெருங்கிய உறவினர்கள் பலர் அரசியலில் முக்கிய பதவிகளை வகித்துள்ளனர்.
முதன்மை உபநிடதங்கள் (நூல்)
வரவேற்பு
ஜர்னல் ஆஃப் பைபிள் அண்ட் ரிலிஜியன் ( அமெரிக்கன் அகாடமி ஆஃப் ரிலிஜியன் ஜர்னலின் முன்னோடி),<ref
கதிரவேலு பொன்னம்பலம்
குடும்பம்
இவரது தந்தையார், மாவட்ட நீதிபதியாகவும், மேல் நீதிமன்ற நீதிபதியாகவும் பணியாற்றிய ஆறுமுகம் கதிரவேலு ஆவார். பொன்னம்பலத்தின் தமையனார் கதிரவேலு சிற்றம்பலம் விடுதலை பெற்ற இலங்கையின் முதல் அஞ்சல் தொலைத்தொடர்பு அமைச்சராக இருந்தார். பெரிய தந்தையார் ஆறுமுகம் கனகரத்தினம், யாழ்ப்பாண நகர சபையின் முதல் தலைவராக இருந்ததுடன், யாழ் கனகரத்தினம் மத்திய மகா வித்தியாலயத்தையும் நிறுவினார். பொன்னம்பலத்தின் தந்தைவழிப் பாட்டனாரின் சகோதரரே யாழ்ப்பாணம் இந்துக் கல்லூரியின் நிறுவனர்களில் ஒருவரான விசுவநாதர் காசிப்பிள்ளை.
இவற்றையும் பார்க்கவும்
பகுப்பு:யாழ்ப்பாணத்து நபர்கள் பகுப்பு:யாழ்ப்பாண முதல்வர்கள் பகுப்பு:கொழும்பு றோயல் கல்லூரி பழைய மாணவர்கள்
முதன்மை உபநிடதங்கள் (நூல்)
வரவேற்பு
name=radpubahm55> பிலாசபி தி ஜர்னல் ஆஃப் ரிலிஜியன், மற்றும் தி பிலாசஃபிகல் ரிவியூ <ref name=radpuburtt57> உட்பட பல தொழில்முறை இதழ்களிலும் புத்தகம் மதிப்பாய்வு செய்யப்பட்டது.
ஜர்னல் ஆஃப் பைபிள் அண்ட் ரிலிஜியன் இந்த புத்தகத்தை "இந்தியாவின் மிகப்பெரிய வாழும் தத்துவஞானியின் மற்றொரு உறுதியான படைப்பு" என்று குறிப்பிடுகிறது. . . . ராதாகிருஷ்ணன் பதினெட்டு முக்கியமான உபநிடதங்களைத் தேர்ந்தெடுத்துள்ளார்" (பக். 152 . "உண்மையில் மேற்கத்திய உலகம் ஏற்கனவே மொழிபெயர்ப்புகள் மற்றும் விமர்சனப் பதிப்புகளுடன் நன்கு வழங்கப்பட்டுள்ளது" என்று பிலாசபி கூறியது. (பக். 71–72
உபநிடதங்களின் மொழிபெயர்ப்பின் ஒரு திறனாய்வாளரான சுவாமி நிகிலானந்தா இரண்டு பதிப்புகளுக்கும் இடையே விரிவான ஒப்பீட்டை வழங்கினார்.
பதிப்புகள்
அசல் பதிப்பு 1953 இல் இலண்டனில் ஆலன் &amp; அன்வின் மற்றும் நியூயார்க்கில் ஹார்ப்பர் என்ற நிறுவனங்களால் வெளியிடப்பட்டது. அதில் கீஶ்காணும் பதிப்புகளும் அடங்கும்:
சான்றுகள்
பகுப்பு:மெய்யியல் நூல்கள் பகுப்பு:பண்டைய நூல்கள் பகுப்பு:இந்து தத்துவ நூல்கள் பகுப்பு:இந்து சமய நூல்கள்
கொட்டாம்பட்டி ஊராட்சி
அடிப்படை வசதிகள்
தமிழ்நாடு ஊரக வளர்ச்சி மற்றும் ஊராட்சித் துறையின் 2015ஆம் ஆண்டுத் தரவின்படி கீழ்க்கண்ட தகவல் தொகுக்கப்பட்டுள்ளது.
சிற்றூர்கள்
இந்த ஊராட்சியில் அமைந்துள்ள சிற்றூர்களின் பட்டியல் :
பள்ளியேரி ஊராட்சி
பள்ளியேரி ஊராட்சி (Palliyeri Gram Panchayat), தமிழ்நாட்டின் தஞ்சாவூர் மாவட்டத்தில் உள்ள தஞ்சாவூர் வட்டாரத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த ஊராட்சி, திருவையாறு சட்டமன்றத் தொகுதிக்கும் தஞ்சாவூர் மக்களவைத் தொகுதிக்கும் உட்பட்டதாகும். இந்த ஊராட்சி, மொத்தம் 7 ஊராட்சி மன்றத் தொகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. இவற்றில் இருந்து 7 ஊராட்சி மன்ற உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றனர். 2011ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, மொத்த மக்கள் தொகை 1039 ஆகும். இவர்களில் பெண்கள் 525 பேரும் ஆண்கள் 514 பேரும் உள்ளனர்.
கொட்டாம்பட்டி ஊராட்சி
சான்றுகள்
பகுப்பு:மதுரை மாவட்ட ஊராட்சிகள் பகுப்பு:த. இ. க. ஊராட்சித் திட்டம்
பள்ளியேரி ஊராட்சி
சிற்றூர்கள்
இந்த ஊராட்சியில் அமைந்துள்ள சிற்றூர்களின் பட்டியல் :
சான்றுகள்
பகுப்பு:தஞ்சாவூர் மாவட்ட ஊராட்சிகள் பகுப்பு:த. இ. க. ஊராட்சித் திட்டம்
1604
1604 (MDCIV) ஒரு வியாழக்கிழமையில் ஆரம்பமான ஒரு கிரிகோரியன் நெட்டாண்டு ஆகும், அல்லது 10-நாட்கள் பின்தங்கிய பழைய ஜூலியன் நாட்காட்டியில் ஞாயிற்றுக்கிழமையில் ஆரம்பமான ஒரு நெட்டாண்டாகும்.
1604 நாட்காட்டி
*
கத்தாழை ஊராட்சி
அடிப்படை வசதிகள்
தமிழ்நாடு ஊரக வளர்ச்சி மற்றும் ஊராட்சித் துறையின் 2015ஆம் ஆண்டுத் தரவின்படி கீழ்க்கண்ட தகவல் தொகுக்கப்பட்டுள்ளது.
சிற்றூர்கள்
இந்த ஊராட்சியில் அமைந்துள்ள சிற்றூர்களின் பட்டியல் :
சான்றுகள்
பகுப்பு:கடலூர் மாவட்ட ஊராட்சிகள் பகுப்பு:த. இ. க. ஊராட்சித் திட்டம்
சமதா கட்சி
சமதா கட்சி என்பது இந்திய அரசியல் கட்சிகளுள் ஒன்றாகும். 1994 ஆம் ஆண்டில் ஜனதா தளம் கட்சியில் இருந்து பிரிந்த ஜார்ஜ் பெர்னான்டஸ் மற்றும் நிதீஷ் குமார் ஆகியோர் இக்கட்சியைத் தொடங்கினர். 1996 ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற இந்திய மக்களவைக்கான பொதுத்தேர்தலில் பாரதீய ஜனதா கட்சியுடன் இணைந்து போட்டியிட்ட இக்கட்சிக்கு பீகார் மாநிலத்தில் இருந்து ஆறு மக்களவை உறுப்பினர்களும், உத்தரப்பிரதேசம் மாநிலத்திருந்து ஒரு மக்களவை உறுப்பினரும், ஒடிசா மாநிலத்திலிருந்து ஒரு மக்களவை உறுப்பினரும் என எட்டு மக்களவை உறுப்பினர்கள் தேர்வு செய்யப்பட்டனர். பீகார் மாநிலத்தில் ஓரளவு செல்வாக்கு பெற்ற இக்கட்சி 1998 ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற இந்திய மக்களவைக்கான பொதுத் தேர்தலில் பீகார் மாநிலத்திலிருந்து பத்து மக்களவை உறுப்பினர்களும், உத்தரப்பிரதேசம் மாநிலத்திலிருந்து இரண்டு மக்களவை உறுப்பினர்களும் என பன்னிரண்டு மக்களவை உறுப்பினர்கள் தேர்வு செய்யப் பெற்றனர். 2003 ஆம் ஆண்டில் அக்டோபர் மாதம் சமதா கட்சி ஐக்கிய ஜனதா தளம் கட்சியுடன் இணைக்கப்பட்டதாக அதன் தலைவர் ஜார்ஜ் பெர்னாண்டஸ் அறிவித்தார். ஆனால், பிரமானந்த மண்டல் தலைமையிலான இக்கட்சியின் ஒரு குழுவினர் இந்த இணைப்பை ஏற்க மறுத்தனர். அவர்கள் சமதா கட்சி எனும் பெயரில் செயல்படத் தொடங்கினர். 2007 ஆம் ஆண்டில் சமதா கட்சியின் நிறுவனர் ஜார்ஜ் பெர்னாண்டஸ் மற்றும் ஜெயா ஜெட்லி ஆகியோர் ஐக்கிய ஜனதா தளம் கட்சியிலிருந்து வெளியேறி மீண்டும் சமதா கட்சிக்கு வந்தனர். சமதா கட்சி எனும் பெயரில் பல்வேறு குழுக்கள் தங்களுக்கென்று தனித் தலைமையைக் கொண்டு இயங்கி வருகின்றன. பிரமானந்த மண்டல் தலைமையிலான சமதா கட்சியினை இந்தியத் தேர்தல் ஆணையம் அங்கீகரித்துள்ளது. இக்கட்சியின் சின்னமாக எரியும் தீப்பந்தம் உள்ளது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:இந்திய அரசியல் கட்சிகள்
டேவிட் ராஜேந்திரன்
வாழ்க்கைச் சுருக்கம்
டேவிட் ராஜேந்திரன் யாழ்ப்பாணம், பாசையூரில் அண்ணாவியார் தீயோ ராஜேந்திரன், அஞ்சலீனா ஆகியோருக்கு 1945 டிசம்பர் 27 இல் பிறந்தவர். தந்தை தியோ ராஜேந்திரன் தென்பாங்கு நாட்டுக்கூத்துக் கலைஞர். டேவிட் ராஜேந்திரன் 1960களில் இலங்கை வானொலியில் தொழில்நுட்பப் பொறுப்பாளராகப் பணியாற்றத் தொடங்கிய இவர் கிராமியப் பாடல்கள் என்ற நிகழ்ச்சியின் நிகழ்ச்சித் தயாரிப்பாளராக நீண்ட காலம் பணிபுரிந்தார். வானொலி நாடகங்களிலும் இவர் நடித்துப் பெயர் பெற்றார்.
தந்தையின் வழியில் பல நாட்டுக்கூத்துகளில் நடித்ததுடன், நாடக நடிகராகவும் பல நாடகங்களில் நடித்தவர். சிலப்பதிகாரத்தைத் தழுவிய முத்தா மாணிக்கமா, மற்றும் சத்தியவான் சாவித்திரி ஆகிய நாட்டுக் கூத்து நாடகங்கள் இலங்கையில் பல முறை மேடையேறி வெற்றி பெற்றன.
புலம்பெயர்ந்து லண்டனில் வாழ்ந்து வந்த டேவிட் ராஜேந்திரன் ரிரிஎன் தமிழ்த் தொலைக்காட்சியில் பணியாற்றினார். 'புதினக் கண்ணாடி' நிகழ்ச்சியைத் தொகுத்து வழங்கினார். அதன் செய்திப் பிரிவிலும் பணியாற்றியுள்ளார்.
இவருக்கு சந்திரா என்ற மனைவியும் மூன்று பிள்ளைகளும் உள்ளனர்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:1945 பிறப்புகள் பகுப்பு:2013 இறப்புகள் பகுப்பு:ஈழத்து வானொலிக் கலைஞர்கள் பகுப்பு:யாழ்ப்பாணத்து நபர்கள் பகுப்பு:இலங்கையின் நாட்டுக்கூத்துக் கலைஞர்கள் பகுப்பு:பிரித்தானியத் தமிழர்
மருதூர் நவநீத கிருஷ்ணசாமி கோயில்
மருதூர் நவநீத கிருஷ்ணசாமி கோயில் தமிழ்நாட்டில் திருநெல்வேலி மாவட்டம், மருதூர் என்னும் ஊரில் அமைந்துள்ள பெருமாள் கோயிலாகும்.
வரலாறு
இக்கோயில் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.
கோயில் அமைப்பு
இக்கோயிலில் நவநீத கிருஷ்ணன் சன்னதி உள்ளது. இக்கோயில் முதன்மைத் திருக்கோயில் என்ற வகைப்பாட்டில் இந்து அறநிலையத்துறையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. மரபு சாராத அறங்காவலர் அமைப்பால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
பூசைகள்
இக்கோயிலில் ஒருகாலப் பூசை திட்டத்தின் கீழ் பூசை நடக்கின்றது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:திருநெல்வேலி மாவட்டத்திலுள்ள பெருமாள் கோயில்கள் பகுப்பு:சரி பார்க்க வேண்டிய தானியக்கக் கோயில் கட்டுரைகள்
பிரசாந்த் சோப்ரா
பிரசாந்த் சோப்ரா (பிறப்பு: அக்டோபர் 7, 1992) ஓர் துடுப்பாட்ட வீரர். இவர் 2012 ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற ஐசிசி 19 வயதுக்குட்பட்ட துடுப்பாட்ட உலகக் கோப்பை சாம்பியன் தொடரில் இந்தியா அணியில் விளையாடி இருந்தார். சோப்ரா ரஞ்சி கோப்பையில் இமாச்சல பிரதேச அணியில் விளையாடியுள்ளார். மேலும் ரஞ்சி கோப்பையில் ஒரு பருவத் தொடரில் அதிக ரன்கள் எடுத்த இமாச்சல பிரதேச துடுப்பாட்ட வீரர் என்ற சாதனையை படைத்துள்ளார்.
தொழில்
2017 அக்டோபரில் நடந்த 2017–18 ரஞ்சி கோப்பையில், இமாச்சல பிரதேசத்திற்கும் பஞ்சாபிற்கும் இடையிலான போட்டியில் தொடக்க நாள் ஆட்டத்தில் 271 ரன்கள் எடுத்தார். இது ரஞ்சி கோப்பையில் ஒரே நாளில் அதிக ஓட்டங்களை எடுத்த இரண்டாவது துடுப்பாட்டக்காரர் என்ற சிறப்பும் மற்றும் இமாச்சலப் பிரதேச அணிக்கிற்காக ஒரு வீரர் அடித்த அதிகபட்ச அதிக ஓட்டங்கள் இதுவே ஆகும். இதே தொடரில் சோப்ரா 338 ரன்கள் எடுத்தார். இது ரஞ்சி கோப்பையில் ஒரு துடுப்பாட்டக்காரர் எடுத்த பத்தாவது அதிக மொத்த ஓட்டங்களும், இமாச்சல பிரதேசத்திற்காக ஒரு துடுப்பாட்டக்காரர் அடித்த முதல் மூன்று சதமாகும். 2017–18 ரஞ்சி கோப்பையில் இமாச்சலப் பிரதேசத்திற்காக அதிக ரன்கள் எடுத்த துடுப்பாட்டக்காரரான இவர் ஐந்து போட்டிகளில் 581 ஓட்டங்களை எடுத்தார்.
2018 ஜனவரி, 2018 ஐபிஎல் ஏலத்தில் இவரை ராஜஸ்தான் ராயல்ஸ் அணி வாங்கியது. 2018 ஜூலை, 2018–19 துலீப் கோப்பைக்கான இந்தியா கிரீன் அணியில் இடம் பெற்றிருந்தார்.
2020 ஐபிஎல் ஏலத்திற்கு முன்னதாக இவரை ராஜஸ்தான் ராயல்ஸ் அணியில் இருந்து வெளியே அனுப்பியது.
குறிப்புகள்
பகுப்பு:இந்தியத் துடுப்பாட்டக்காரர்கள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:1992 பிறப்புகள்