cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
இருத்தலியல்
திரைப்படம் மற்றும் வீடியோ
மென்மையாக புறங்களில் கண்டால் பிரிட்டிஷ் நகைச்சுவை குழுவான மோண்டி பைத்தன், அவர்களின் மூல தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சியான தி ப்ளையிங் சர்க்கஸ் சில் பல சிறு நகைச்சுவைக் காட்சிகளிலிருந்து, அவர்களின் பெரிய கடைசி வெளியீடான 1983 ஆம் ஆண்டுப் படமான தி மீனிங் ஆஃப் லைஃப் வரை படைப்புகள் முழுதும் இருத்தலியல் கருத்துக்களை தோன்றச் செய்தனர். பல பெயரடைகளில் (சில மேலேயுள்ள அறிமுகத்தில் பட்டியலிடப்பட்டுள்ளன) ஒரு இருத்தலியல் தொனியைக் குறிக்கலாம், குழுவினால் மிக அதிகமாக பயன்படுத்தப்படுவதானது அபத்தமாகும்.
சில சமகால திரைப்படங்கள் இருத்தலியலுடன் தொடர்புடையவைகளில் அடங்கியுள்ளவை ஃபைட் கிளப், வேகிங் லைஃப் , மற்றும் ஆர்டினரி பியூப்பிள் ஆகும். அதேப் போல 20 ஆம் நூற்றாண்டு முழுதுமாக தி செவந்த் ஸீல், இகிரு , டாக்ஸி டிரைவர் , ஹை நூன் , ஈஸி ரைடர் , ஒன் ப்ளூ ஓவர் தி குக்கூ'ஸ் நெஸ்ட் , அ கிளாக்வொர்க் ஆரஞ்சு , அபோகலிப்ஸ் நவ் , பேட்லாண்ட் , போன்றவற்றிலும் மற்றும் பிளேட் ரன்னரும் கூட இருத்தலியல் குணங்களைக் கொண்டிருந்தது. இருத்தலியல் படங்களுக்காக அறியப்படும் இயக்குநர்களில் இங்மர் பெர்க்மேன், பிரான்சிஸ் ட்ரூஃபோர்ட், ஜீன்-லுக் கோடார்ட், மைக்கலேஞ்சலோ அண்டோனியோனி, அகிரா குரோசோவா, ஸ்டேன்லி கூப்ரிக், ஆந்திரி தார்க்கோவ்ஸ்கி, ஹைடேக்கி அன்னோ மற்றும் வூட்டி ஆலன். சார்லி காஃப்மான்னின் சைனக்டோசே, நியூ யார்க் படங்கள் கதாநாயகனின் ஆசையான அதன் முடிவை அவன் காணும்போது வாழ்க்கையில் இருத்தலியலுக்கான பொருள் காணுவதை குறிக்கிறது. ஐ ஹார்ட் ஹூக்காபீஸ்(2004) இருத்தலியலைத் தொடுகிறது, கதாநாயகனால் அவனது வாழ்வில் ஏற்பட்ட தற்செயலான நிகழ்வைத் தீர்க்க இரு துப்பறிவாளர்களை பணிக்கமர்த்துவதைப் பற்றிய நகைச்சுவை கூற்றாகும்.
சமகால நியூயார்க் புதிய முற்போக்கு கலைஞர் பார்பரா ரோசெந்தால் பேரளவிலான "எக்சிஸ்டென்ஷியல் வால் வொர்க்ஸ்" மற்றும் "எக்சிஸ்டென்ஷியல் வீடியோ" வை தயாரித்துள்ளார்.
இலக்கியம்
இருத்தலியல் பார்வைகள் இலக்கியத்திலும் கூட பல்வேறு அளவுகளில் காணப்படுகின்றன. ஜீன்-பால் சார்த்தின் 1938 புதினமான நாஸீயா "இருத்தலியல் கருத்துகளில் ஊறியிருக்கிறது", மேலும் அவரது தத்துவார்த்த நிலைப்பாடுகளை ஈர்த்துக் கொள்ள அணுகும் வழியாக கருதப்படுகிறது. 1970 களில், அதிக பண்பாட்டு நடவடிக்கை கலை, திரை மற்றும் இலக்கியத்தில் பின் நவீனுத்துவ மற்றும் இருத்தலியல் கூறுகள் கொள்ளப்பட்டன. டு ஆண்டிராய்ட்ஸ் ட்ரீம் ஆஃப் இலக்டிரிக் ஷீப்? போன்ற புத்தகங்கள் (1968) (தற்போது பிளேட் ரன்னர் என மறுபதிப்பு செய்யப்பட்டது) பிலிப் கே.டிக்கினால் Toilet: The Novel எழுதப்பட்டது, மைக்கேல் சிஸிம்சிஸிக்கினால் எழுதப்பட்டது மேலும் ஃபைட் கிளப் சக் பலானூயிக் கினால் எழுதப்பட்டது அனைத்தும் நிகழ்விற்கும் தோற்றத்திற்கும் இடையிலான கோட்டினை சிதைக்கிறது அதேப் போல ஒரே சமயத்தில் வலுவான இருத்தலியல் கருத்துக்களுக்கு ஆதரவளிக்கிறது. சிந்தனையாளர்களான தாஸ்தோவ்ஸ்கி, ஃபூக்கோ, காஃப்கா, நீட்ஷே, ஹெர்பெரட் மார்க்யூஸ், கில்ஸ் டெலூஸ், மற்றும் எட்வர்ட் வான் ஹார்ட்மேன் ஆகியோரின் யோசனைகள் சக் பலானூயிக், சிஸிம்சிஸிக், டேவிட் லிஞ்ச், கிரிஸ்பின் க்ளோவர், மற்றும் சார்லஸ் புகோவ்ஸ்கி, மேலும் பலமுறை அவர்களின் பணிகளில் ஒருவர் காண்பது ஒரு சிக்கலான சுவையற்றத்ததன்மை மற்றும் அழகு ஆகும்.
நாடக அரங்கம்
ஜீன்-பால் சார்த் 1944 இல் நோ எக்ஸிட் டை எழுதினார், ஒரு இருத்தலியல் நாடகம் உண்மையில் ஹூயூஸ் க்ளோஸ் (பொருள் இன் கேமரா அல்லது "மூடப்பட்ட கதவுகளுக்குப் பின்னால்") அது பிரபலமான மேற்கோளான "பிற மக்க்ளே நரகம்" என்பதற்கு ஆதாரமானது. (பிரெஞ்சில், "l'enfer, c'est les autres"). நாடகம் ஒரு வேலையாள் ஒரு மனிதரை வழி நடத்திச் சென்று ஒரு அறைக்குள் விடுகிறான் அதை நரகத்தில் உள்ளது என்பதை பார்வையாளர்கள் விரைவில் அறிந்து கொள்கின்றனர். இறுதியில் அவருடன் இரு பெண்கள் இணைகின்றனர். அவர்கள் நுழைந்தப் பிறகு வேலையாள் வெளியேறுகிறான் மேலும் கதவு சாத்தப்பட்டு பூட்டப்படுகிறது. மூவரும் கொடுமைப்படுத்தப்படுவத்தை எதிர்பார்க்கின்றனர், ஆனால் கொடுமைச் செய்ய எவரும் வரவில்லை. அதற்குப் பதிலாக, அவர்கள் ஒருவரையொருவர் கொடுமைச் செய்ய வேண்டும் என்பதை அறிகின்றனர், அதில் அவர்கள், ஒவ்வொருவரின் பாவங்கள், விருப்பங்கள் மற்றும் மகிழ்ச்சியற்ற நினைவுகள் ஆகியவற்றை விசாரிப்பதன் மூலம் திறமையாகச் செயல்படுகின்றனர்.
இருத்தலியல் கருத்துக்கள் அபத்தவாத நாடகங்களில்காட்டப்படுகின்றன, குறிப்பாக சாமுயூல் பெக்கட்டின் வைட்டிங் ஃபார் கோடாட்டில், இருவர் அவர்களை திசை திருப்பல் செய்கின்றனர் அப்போது அவர்கள் யாரோ ஒருவர் (அல்லது ஏதோஒன்றிற்கு) கோடாட் எனும் பெயருடையதற்காகக் காத்திருக்க அது எப்போதும் வருவதில்லை. அவர்கள் கோடாட் நன்கு அறிமுகமானவராக கூறுகின்றனர் ஆனால் உண்மையில் அவரை குறைந்தளவே அறிவர், அவரை அடையாளம் காண இயலாது அவரைக் கண்டால் எனில் என ஒப்புக் கொள்கின்றனர். சாமுயூல் பெக்கட், ஒருமுறை கேட்கப்பட்டார் கோடாட் என்பது என்ன? அல்லது யார், அதற்கு பதிலளித்தார். "எனக்குத் தெரிந்திருந்தால், நான் நாடகத்தில் தெரிவித்திருப்பேன்." அவர்கள் தங்களுக்குள் பகிர உண்கின்றனர், தூங்க, பேச, வாதிக்க, பாட, விளையாட, உடற்பயிற்சி செய்ய, தொப்பிகளை மாற்றிக்கொள்ள, மேலும் தற்கொலையைப் பற்றி சிந்திக்க- எதையாவது "இறுக்கமான அமைதியை தூர விலக்கி வைக்க"ச் செய்கின்றனர். நாடகம் "பல ஒத்த வடிவங்களையும் சூழ்நிலைகளையும் சாதகமாகப் பயன்படுத்திக் கொள்ள, அதில் அனைத்தையும் அவர்களால் நகைச்சுவை மற்றும் அவலச் சுவைஇரண்டையும் கொடுக்கிறது." நாடகமானது விளக்குகிறதும் கூட ஒரு நடவடிக்கையாக மனிதனின் பூமியின் மீதான அனுபவத்தை நோக்கியும்: துன்பம் தருகிற, ஒடுக்குமுறை, தோழமையுணர்ச்சி, நம்பிக்கை, ஊழல், மற்றும் மனித அனுபவத்தின் மனக்குழப்பத்தை அபத்தவாதியின் மனம் மற்றும் கலையில் இணக்குவிக்க மட்டுமே இயலும். நாடகம் இறப்பு போன்ற கேள்விகளை, மனித இருத்தலின் பொருள் மற்றும் மனித இருத்தலில் கடவுளின் இடம் ஆகியவற்றையும் ஆராய்கிறது.
டாம் ஸ்டாப்பார்ட்டின் ரோசென்சிராண்ட்ஸ் & கில்டென்ஸ்டீன் ஆர் டெட் என்பது ஒரு அபத்தவாத சோகநகைச்சுவை 1966 எடின்பர்க் ஃபெஸ்டிவல் பிரிஞ்ச்சில் முதல் முறையாக அரங்கேற்றப்பட்டது. நாடகமானது ஷேக்ஸ்பியரின் ஹாம்லெட் டிலிருந்து இரு சிறிய பாத்திரங்களின் மூலம் விரிவடைகிறது. ஒப்பீடுகள் சாமுயூல் பெக்கட்டின் வைட்டிங் ஃபார் கோடாட் டிற்கும் கூட பொருத்தப்படுகிறது, இரு மையப் பாத்திரங்கள் அவர்கள் ஏறக்குறைய ஒரு ஒற்றைப் பாத்திரத்தின் இரு பாதிகளாக இருப்பதற்காக அறியப்படுகின்றனர். பல கதைக்களங்கள் இது போலவே உள்ளன: கதாபாத்திரங்கள் கேள்விகளைக் கேட்டு நேரத்தைக் கடத்துகின்றனர், பிற கதாபாத்திரங்களை ஆள் மாறாட்டம் செய்கின்றனர், மேலும் ஒருவரையொருவர் இடை மறித்து அல்லது நீண்ட நேரம் மௌனம் காத்தும் இருக்கின்றனர். இரு கதாபாத்திரங்களும் இரு கோமாளிகளாகவும் அல்லது முட்டாள்களாகவும் அவர்களால் புரிந்து கொள்ள இயலாத உலகில் இருப்பதாக சித்தரிக்கப்படுகின்றனர். அவர்கள் தத்துவ விவாதங்களில் தயக்கத்துடன் ஈடுபடுகின்றனர், அதே சமயம் விளைவுகளை அறியாமலும் உலகின் பகுத்தறிவற்றத்தன்மை மற்றும் தொடர்பற்றத்தன்மைகளில் சிந்தனையில் ஆழ்ந்துள்ளனர்.
ஜீன் அனூயிலின் ஆண்டிஜோன் கூட இருத்தலியல் கருத்துக்களின் அடிப்படையிலான வாதங்களை அளிக்கின்றனர். அது ஒரு கிரேக்கப் புராணத்தினால் செல்வாக்குப் பெற்ற சோக நாடகம் அதேப் பெயரிலானது (ஆண்டிஜோன், சோபோக்ள்ஸ்) கி.மு. 5 ஆம் நூற்றாண்டிலிருந்து வந்தது. ஆங்கிலத்தில், அது பலமுறை அதன் முன் நிகழ்வுகளிலிருந்து அதன் உண்மையான பிரெஞ்சு வடிவத்தில் ஏறக்குறைய "ஆண்டி-கோன்" என உச்சரிக்கப்படுகிறது. நாடகமானது முதல் முறையாக பாரீசில் 1944 ஆம் ஆண்டு பிப்ரவரி 6 அன்று, பிரான்ஸ் நாஜி ஆக்கிரமிப்பில் இருந்தப் போது நிகழ்த்தப்பட்டது. நாசி தணிக்கையின் கீழ் தயாரிக்கப்பட்ட அது, திட்டமிட்ட இரட்டை பொருள்படும்படி அதிகாரத்தைப் பற்றி மறுத்தும் (ஆண்டிஜோனால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுவது) மேலும் அதனை அங்கீகரிப்பது (க்ரியோனால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுவது). பிரெஞ்சு எதிர்ப்புப் படை மற்றும் நாசி ஆக்கிரமிற்கான இணை பொருத்தப்படுகிறது. ஆண்டிஜோன் வாழ்க்கையை நம்பிக்கையிழ்ந்த நிலையில் பொருளற்றதாக நிராகரிக்கிறது ஆனால் பெருந்தன்மையுள்ள மரணத்தை உடன்பாடாக தேர்ந்தெடுக்காமல் செய்வதில்லை. நாடகத்தின் புரியாத புதிர் அதிகாரம், விதி, மற்றும் தேர்வு ஆகியவற்றின் இயல்பானவற்றை கவனித்திற்கொண்டு நீண்ட வசனங்களே அப்போது அதில் ஆண்டிஜோன் கூறுவதாவது அவர் "... மந்தமான மகிழ்ச்சியின் உத்திரவாதத்தில் வெறுப்படைந்துள்ளேன்"; அவர் கூறுகிறார் சாதாரணமான இருத்தலை விட சாவதே மேல்.
விமர்சகர் மார்ட்டின் எஸ்லின் அவரது புத்தகமான தியேட்டர் ஆஃப் தி அப்சூர்ட் டில் எத்தனை சமகால நாடக எழுத்தாளர்கள், சாமுயூல் பெக்கட், யூஜின் லோனெஸ்கோ, ஜீன் ஜெனெ மற்றும் ஆர்தர் அடமோவ் தங்கள் நாடகங்களில் இருத்தலியல் நம்பிக்கையான நாம் உண்மையான பொருளற்ற வறிதான பிரபஞ்சத்தில் உதிரிகளாக இருக்கிறோம் என இயற்றுவது சுட்டிக்காட்டப்படுகிறது. எஸ்லின் கூறுவது இத்தகைய நாடகாசிரியர்கள் தத்துவத்தை சார்த் மற்றும் காம்யூ ஆகியோரதை விட சிறப்பாகச் சித்தரித்துள்ளனர். அது போன்ற நாடகாசியர்களில் பெரும்பாலோர், பின்னர் "அபத்தவாதிகள்" எனப் பெயரிடப்பட்டவர் (எஸ்லினின் புத்தகத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு), இருத்தலியலுடனான இணைவுகளை மறுத்தனர் மேலும் பலமுறை கடுமையாக தத்துவத்திற்கெதிரான (எ.கா லோனெஸ்கோ பலமுறை அவர் 'பாடாபிஸிக்ஸ் அல்லது சர்ரியலிசத்துடன் இருத்தலியலை விட அதிகம் அடையாளப்படுத்தப்படுவதாகக் கூறுகிறார்), நாடகாசிரியர்கள் பலமுறை எஸ்லினின் உற்று நோக்குதலை அடிப்படையாகக் கொண்டவற்றதுடன் இணைக்கப்படுகின்றனர்.
இறையியல்
கிறிஸ்துவின் போதனைகள் மறைமுகமான பாணியை வைத்துள்ளன, அதில் அவரது கருத்து பலமுறை சொல்லப்படாமல் விடப்பட்டுள்ளது அதன் நோக்கம் தனி நபரை உண்மை அவர்களாகவே எதிர்கொள்ளச் செய்வதே நோக்கமாக இருந்தது. இது அவரது நீதிக் கதைகளில் சாட்சியமாக உள்ளது, அது அவரிடம் கேட்கப்பட்ட கேள்வி ஒன்றிற்கான பதிலாகும். அவர் நீதிக்கதைகளை சொன்னப் பிறகு, அவர் தனி நபரிடம் அக்கேள்வியை திருப்புவார்.
வேதாகமத்தை இருத்தலியலின் அடிப்படையில் வாசித்தப் பிறகு அது வாசகரை அவர் ஒரு இருத்தலியல் கூறு சொற்களை சாத்தியப்படக் கூடிய நிகழ்வுகளின் மறுத் தொகுப்பாக காணச் செய்யலாம். இதொரு முரண்பாடான வகையில் "உண்மைகளின்" தொகுப்பை காண்பதில் அவை வாசகருக்கு வெளியேயும் தொடர்பற்றும் உள்ளன, ஆனால் ஒரு யதார்த்தத்தை/கடவுளை உணருவதை உருவாக்கலாம். அது போன்ற வாசகர் கட்டளைகளை வெளிப்புற பிரதிநிதி அவற்றை அவர் மீது பலவந்திக்கிறது என இருந்த போதிலும், பின்பற்ற கடமைப்பட்டிருக்கவில்லை, ஆனால் இருந்தாலும் அவை அவனுள் இருந்து அவனை உள்ளிருந்து வழி நடத்துகிறது. இப்பணியைத்தான் கீர்கேகார்ட் அவர் கேட்கையில் எடுத்துக் கொள்கிறார்: "யாருக்கு அதிக கடும் பணிச்சுமையுள்ளது: ஒரு எரிக்கல்லின் தினசரி வாழ்விலிருந்தான தொலைவு போன்ற அக்கறையுடனான விஷயங்களின் மீது விரிவுரை நடத்துபவரா அல்லது அதைப் பயன்படுத்தப் போகும் ஒருவரா?" இருத்தலியலின் பார்வையில் வேதாகமம் ஒரு தனி நபரின் வாழ்வில் நம்பகத்தன்மை வாய்ந்ததாக தனிநபர் வேதாகமத்தை அத்தகையதாக அங்கீகரிக்காதவரை ஆகாது. இருத்தலியல் கோட்பாடு குறிப்பிடத்தக்க தாக்கத்தை இறையியல் மீது வைத்துள்ளது, குறிப்பாக பின் நவீனத்துவ கிறிஸ்துவம் மற்றும் இறையியல் மற்றும் மதச் சிந்தனையாளர்களான நிக்க்லாய் பெர்ட்யேவ், கார்ல் பார்த், பால் டில்லிச், விலிஃபிரீத் தேசான் மற்றும் ஜான் மாக்வேரே ஆகியோரின் மீது.
இருத்தலியல் உளவியல் ஆய்வுகள் மற்றும் உளவியல் சிகிச்சை
இருத்தலியலின் பெரிய பக்கக் கிளையாக தத்துவமாக இருப்பது இருத்தலியல் உளவியல் மற்றும் உளவியல் ஆய்வுகளாகும், அது முதலில் லுட்விக் பின்ஸ்வேங்கரின் படைப்பில் உறுதிப்படுத்தப்பட்டது, அவர் ஒரு ப்ராய்டினால் தாக்கம் பெற்ற நோய் ஆய்வாளர், எட்மண்ட் ஹூஸ்ஸேரல், ஹைடேக்கர் மற்றும் சார்த் ஆகியோராவர். ஒரு பின்னாள் நபர் விக்டர் பிராங்கல், ஆவார், அவர் ப்ராய்ட் மற்றும் ஜங் ஆகியோருடன் இளம் வயதில் படித்தவராவார். அவரது லோகோதெரபி ஒரு இருத்தலியல் சிகிச்சை வடிவமாக கருதப்படுகிறது. இருத்தலியல்வாதிகள் சமூக உளவியலையும் கூடத், ஆண்டிபாசிடிவிஸ்ட் மைக்ரோ-சோஷியாலஜி, சிம்பாலிக் இண்டராக்ஷனிசம், மற்றும் பின்-கட்டமைப்புவாதம்,ஜியார்ஜ் சிம்மல் மற்றும் மைக்கேல் ஃபூக்கோ போன்ற சிந்தனையாளர்களின் படைப்புகளுடன் தாக்கம் செய்தனர்.
அமெரிக்காவில் முற்காலத்திய இருத்தலியல் உளவியலுக்கு பங்களித்தவர் ரோலோ மே அவர் கீர்கேகார்ட்டினால் தாக்கம் பெற்றிருந்தார். இருத்தலியல் உளவியலின் கருத்தியல் மற்றும் நுட்பங்களின் மீது மெர்க்காவில் அதிகபட்சமாக ஏராளமாக எழுதியவர்களில் ஒருவர் இர்வின் டி.யாலோம் ஆவார். யாலோம் கூறுவதாவது அவர்களின் ப்ராய்டின் மெகானிஸ்டிக், தீர்மானகரமான சிந்தனை மாதிரிகளுக்கு எதிரான எதிர்வினைகளையும் அவர்களின் சிகிச்சையில் பெனோமெனாலஜிக்கல் அணுகுமுறைக்கான கருத்தோட்டம் தவிரவும், இருத்தலியல் ஆய்வுகள் பொதுவில் சிறிதளவேயுள்ளது மேலும் ஒன்றுபட்ட கருத்தியல்வாதப் கல்விப் புலமாக எப்போதும் கருதப்பட்டதில்லை. இத்தகைய சிந்தனையாளர்கள் - லூட்விக் பின்ஸ்வேங்கர், மெடார்ட் பாஸ், யூஜின் மினோகோவ்ஸ்கி, வி.இ. ஜெப்பாசாட்டல், ரொலாண்ட் குன், ஜி.காருஸோ, எஃப்.டி. பய்டெண்டிஜிக், ஜி.பால்லி மற்றும் விக்டர் ஃபிராங்கல் - பெரும்பாலும் முழுமையாக அமெரிக்க உளவியல் பகுப்பாய்வு சமூகத்திற்கு தெரியாதவர்கள் ரோலோ மேயின் அதிக தாக்கம் செய்த 1985 புத்தகமான எச்ஸ்சிஸ்டென்ஸ் - மற்றும் குறிப்பாக அவரது அறிமுக கட்டுரை- அவர்களின் படைப்புக்களை இந்நாட்டிற்கு அறிமுகப்படுத்தியது. ஒரு அதிக சமீபத்திய இருத்தலிய உளவியல் சிகிச்சைக்கான ஐரோப்பிய வடிவத்தின் உருவாக்கத்திற்கான பங்களிப்பாளர் பிரிட்டிஷ்காரரான எம்மி வான் டூயர்சென்.
உளவியல் சிகிச்சையில் இருத்தலியல் மனக் கவலையின் முக்கியத்துவம் பிரபலமான தலைப்பாகச் செய்தது. சிகிக்சையாளர்கள் பலமுறை இருத்தலிய தத்துவத்தை மனக்கவலைக்கு விளக்கமாக அளிக்கின்றனர். வற்புறுத்தலானது மனக்கவலை தனிநபரின் தேர்வு சுதந்திரத்தில் தெளிவாய்ப் புலப்படுகிறது, மேலும் முழுமையான பொறுப்பினை அத்தகைய முடிவுகளின் விளைவினை ஏற்க வேண்டும். உளவியல் சிகிச்சையாளர்கள் ஒரு இருத்தலியல் அணுகுமுறையை பயன்படுத்தி ஒரு நோயாளி தனது மனக்கவலையை பயன்படுத்திக் கொண்டு மற்றும் அதை ஆக்கப்பூர்வமாக பயன்படுத்திக் கொள்ள இயலும். மனக்கவலையை அழுத்தி வைப்பதற்குப் பதிலாக நோயாளிகள் மாற்றத்திற்கான அடித்தளமாகப் பயன்படுத்தலாம் என அறிவுறுத்தப்படுகிறது. மனக்கவலையை தவிர்க்க இயலாமல் அணைத்துக் கொள்ள, ஒரு நபர் அதை அவரது வாழ்வில் முழுத் திறனையும் அடையச் செய்ய இயலும். மனித நேய உளவியல் கூட பெரிய தூண்டுதலை இருத்தலியல் உளவியலிருந்தும் பெறுகிறது மேலும் அடிப்படையான கூறுகளை பங்கிடுகிறது. தீவிரவாத மேலாண்மை கருத்தாக்கம் உளவியலின் கல்வித்திட்ட ஆய்விற்கு உட்பட்டதிலிருந்து மேம்படுத்தப்படும் பகுதியாகும். ஆய்வாளர்களின் கூற்றுப்படியாக மக்களால் ஏற்படுத்தப்படும் வெளிப்படையான உணர்ச்சிமிக்க எதிர்வினைகள் அவர்கள் இறுதியாக மரணமடைவர் எனும் அறிவினை எதிர்கொள்ளும் போது ஏற்படும் எனக் கூறப்படுகிறது.
புற இணைப்புகள்
பகுப்பு:மெய்யியல் கோட்பாடுகள் பகுப்பு:தனிமனிதத்துவம் பகுப்பு:கூகுள் தமிழாக்கம்-மெய்யியல்
மார்க் சுல்லிவான்
மார்க் சுல்லிவான் (Mark Sullivan, பிறப்பு: அக்டோபர் 20 1964) தென்னாப்பிரிக்க அணியின் துடுப்பாட்டக்காரர். இவர் எந்தவொரு தேர்வுத் துடுப்பாட்டப் போட்டியிலும் கலந்து கொள்ளவில்லை. இருப்பினும் ஒரு ஒருநாள் பன்னாட்டுத் துடுப்பாட்டப் போட்டியில் கலந்து கொண்டுள்ளார். 1998 ஆண்டுகளில், தென்னாப்பிரிக்க ஒருநாள் பன்னாட்டுத் துடுப்பாட்ட உறுப்பினராக ஒருநாள் பன்னாட்டுத் துடுப்பாட்டப் போட்டியில் பங்குகொண்டார்.
வெளி இணைப்பு
மார்க் சுல்லிவான் - கிரிக்கட் ஆக்கைவில் இருந்து, விளையாட்டுவீரர் விபரக்குறிப்பு. கடைசியாகப் பார்க்கப்பட்ட திகதி செப்டம்பர் 17 2011.
பகுப்பு:தென்னாபிரிக்கத் துடுப்பாட்டக்காரர்கள் பகுப்பு:1964 பிறப்புகள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:பகிங்ஹாம்சையர் துடுப்பாட்டக்காரர்கள்
வீரப்ப நாயக்கன்பட்டி மாரியம்மன் கோயில்
வீரப்ப நாயக்கன்பட்டி மாரியம்மன் கோயில் தமிழ்நாட்டில் தர்மபுரி மாவட்டம், வீரப்ப நாயக்கன்பட்டி என்னும் ஊரில் அமைந்துள்ள அம்மன் கோயிலாகும்.
வரலாறு
இக்கோயில் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.
கோயில் அமைப்பு
இக்கோயில் முதன்மைத் திருக்கோயில் என்ற வகைப்பாட்டில் இந்து அறநிலையத்துறையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. பரம்பரை அல்லாத அறங்காவலர் அமைப்பால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
பூசைகள்
இக்கோயிலில் ஒருகாலப் பூசை திட்டத்தின் கீழ் பூசை நடக்கின்றது. சித்திரை மாதம் சித்திரை திருவிழா முக்கிய திருவிழாவாக நடைபெறுகிறது.
பால சாகித்திய அகாதமி விருதுகள்
பால சாகித்திய அகாதமி விருது சாகித்திய அகாதமியால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மொழிகளில், இந்திய எழுத்தாளர்களின் குழந்தைகள் இலக்கியத்தில் பங்களிப்புகளுக்கு வழங்கப்படுகிறது. ஒவ்வொரு வருடமும் அதற்கு முந்தைய ஐந்து வருடங்களின் படைப்புகளைக் கொண்டு இது முடிவு செய்யப்படுகிறது.
டொரத்தி மெக்கெவோய்
டொரத்தி மெக்கெவோய் (Dorothy McEvoy, பிறப்பு: சூலை 30 1910, இறப்பு: ஏப்ரல் 20 1994),     இங்கிலாந்து பெண்கள் தேர்வுத் துடுப்பாட்ட அணி அங்கத்தினர். இவர் ஐந்து தேர்வுத் துடுப்பாட்டப் போட்டிகளில்  கலந்து கொண்டுள்ளார். 1948 - 1951 ஆண்டுகளில், இங்கிலாந்து பெண்கள் தேசிய அணி உறுப்பினராக தேர்வுத் துடுப்பாட்டப் போட்டிகளில் பங்குகொண்டார்.
கிடங்கிவயல் ஆண்டியப்ப அய்யனார் கோயில்
வரலாறு
இக்கோயில் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.
கோயில் அமைப்பு
இக்கோயிலில் அய்யனார் சன்னதியும், விநாயகர், சுப்பிரமணியர் உபசன்னதிகளும் உள்ளன. இக்கோயில் முதன்மைத் திருக்கோயில் என்ற வகைப்பாட்டில் இந்து அறநிலையத்துறையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. பரம்பரை அல்லாத அறங்காவலர் அமைப்பால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
பூசைகள்
இக்கோயிலில் ஒருகாலப் பூசை திட்டத்தின் கீழ் சிவாகம முறைப்படி ஒருகாலப் பூசை நடக்கின்றது.
மேற்கோள்கள்
கிராமக் கோயில்கள் பகுப்பு:சரி பார்க்க வேண்டிய தானியக்கக் கோயில் கட்டுரைகள்
பௌர்ணமி பூஜை
பௌர்ணமி பூஜை என்பது இந்து சமய கோயில்களிலும், இந்து சமயத்தினர் வீடுகளிலும் கடைபிடிக்கப்படும் விழாவாகும். இப்பூசையைச் செய்தால் மாங்கல்ய பாக்கியமும் (திருமணம்), மாங்கல்யம் நிலைக்கும் (கணவன் உயிருடனுடம் நலமுடனும் இருப்பான்) எனவும் நம்பப்படுகிறது. இந்து சமயத்தில் இன்றும் நிலவுகின்ற இயற்கை வழிபாடுகளில் இந்த பௌர்ணமி பூசையும் ஒன்றாகும். இந்நாளில் சந்திரனிலிருந்து அதிகப்படியான வெளிச்சம் பூமிக்கு கிடைக்கிறது. இந்த காரணத்தினால் பௌர்ணமி நாட்களில் இரவுகளை மக்கள் கொண்டாடியுள்ளார்கள். அருகிலிருக்கும் நீர்நிலைகளின் கரைகளில் சென்று பொழுதினை கூடி ஒன்றாக கழிப்பதிலும், வீடுகளிலிருந்து வெளிவந்து மக்கள் கூடி கொண்டாடவும் இந்த வெளிச்சம் பயன்பட்டுள்ளது. பண்டைய வழிபாட்டின் நீட்சியாக இன்றும் இந்து சமயத்தினர் இந்த விழாவினை கொண்டாடுகிறார்கள்.
பௌர்ணமி விரதம்
பௌர்ணமி நாளில் காலையில் எழுந்ததிலிருந்து உண்ணா நோம்பிருந்து, பௌர்ணமியை பூசையை முடித்த பின்பு உண்ணுதலை பௌர்ணமி விரதம் என்கிறார்கள். வருடத்திற்கு 12 நாட்கள் இவ்வாறு பௌர்ணமி விரதம் இருக்க நேரிடும்.
தமிழ்மாதங்களும் பௌர்ணமியும்
தமிழ்மாதங்கள் ஒவ்வொன்றில் பௌர்ணமி வருகையில் பல்வேறு விழாக்கள் கொண்டாடப்படுகின்றன. பொதுவாக தமிழ்மாதங்களில் வருகின்ற பௌர்ணமி சில நட்சத்திர நாட்களில் வருமென கணிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்தக் கணிப்பு சில நேரங்களில் தவறுகிறது.
ஆதாரங்கள்
பகுப்பு:இந்து சமய விழாக்கள்
காம்ஜனவதி
காம்ஜனவதி இராகம் கருநாடக இசையில் பயன்படும் இராகங்களில் ஒன்றாகும். இது 44 ஆவது மேளகர்த்தா இராகமாகிய, "வஸூ" என்றழைக்கப்படும் 7 ஆவது சக்கரத்தின் 2 ஆவது மேளமாகிய பவப்பிரியா இராகத்தின் ஜன்னிய இராகம் ஆகும்.
இந்த இராகத்தில் ஷட்ஜம், சுத்த ரிஷபம் (ரி1), சுத்த மத்திமம் (ம1), பஞ்சமம், சுத்த தைவதம் (த2), கைசிகி நிஷாதம்  (நி2) ஆகிய சுரங்கள் வருகின்றன.
இவற்றையும் பார்க்கவும்
பகுப்பு:பவப்பிரியாவின் ஜன்னிய இராகங்கள்
வீரப்ப மொய்லி
மூடுபித்ரி வீரப்ப மொய்லி  (Moodbidri Veerappa Moily, ಮೂಡಬಿದ್ರಿ ವೀರಪ್ಪ ಮೊಯ್ಲಿ) (பிறப்பு: சனவரி 12, 1940) கருநாடக மாநில அரசியல்வாதியும் நடுவண் அரசின் முன்னாள் வணிக நிறுவனங்கள் விவகாரத்துறை மற்றும் மின்சாரத்துறை அமைச்சரும் ஆவார். 2009ஆம் ஆண்டில் சிக்கபல்லாப்பூர் மாவட்டத்திலிருந்து நாடாளுமன்ற உறுப்பினராக பெரும் வாக்கு வேறுபாட்டில் வென்றார்.
மொய்லி துளு இனத்தைச் சேர்ந்த முதல் கருநாடக முதலமைச்சராக நவம்பர் 19, 1992 முதல்  திசம்பர் 11, 1994 வரை பணியாற்றி உள்ளார். உடுப்பி மாவட்டத்தின் கர்கலா தொகுதியிலிருந்து சட்டப்பேரவைக்குத் தெரிந்தெடுக்கப்பட்டார்.
இந்திய தேசிய காங்கிரசு கட்சியின் பொதுச்செயலாளர்களில் ஒருவராக ஆந்திர அரசியலை கண்காணித்து வருகிறார். கட்சியின் மூத்த தலைவர்களில் ஒருவராகவும் கட்சித் தலைவர் சோனியா காந்திக்கு நெருங்கிய ஆலோசகராகவும் கருதப்படுகிறார்.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:15வது மக்களவை உறுப்பினர்கள் பகுப்பு:1940 பிறப்புகள் பகுப்பு:சரஸ்வதி சம்மான் விருது பெற்றவர்கள் பகுப்பு:16வது மக்களவை உறுப்பினர்கள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:21-ஆம் நூற்றாண்டு இந்திய அரசியல்வாதிகள்
பாட்டியின் கதை (குறுநாவல்)
பாட்டியின் கதை  ஆர். கே. நாராயணன் எழுதிய இந்த  குறுநாவலாகும் இக்குறுநாவலுக்கு அவரது சகோதரர் ஆர். கே. லக்ஷ்மணன் விளக்கப்படங்கள் வரைந்துள்ளார். 1992-ல் இந்திய சிந்தனை வெளியீடுகள்  என்ற பதிப்பகத்தால் வெளியிடப்பட்டது. அது பின்னர் இந்தியாவுக்கு வெளியே தி கிரான்டுமதர்சு டேல் என்ற பெயரில் ஹெய்ன்மன் என்பவரால் 1993 இல் வெளியிடப்பட்டது  இந்த புத்தகம் ஆர். கே. நாராயணனின்  மற்ற புத்தகங்களைவிட, அவரது சோதனை போக்குகளை   வெளிப்படுத்தியது. ஆர். கே. நாராயணனின் பெரிய பாட்டி தன் கணவரைத் தேடி  நெடும் பயணம் செய்யக் கட்டாயப்படுத்தப்பட்டதை  நாராயணனிடத்தில் விவரித்த விவரங்களைக் கொண்டு எழுதப்பட்டுள்ளது. .
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:1992 புதினங்கள் பகுப்பு:துப்புரவு முடிந்த கோயம்புத்தூர் மாவட்ட ஆசிரியர்கள் தொடங்கிய கட்டுரைகள் பகுப்பு:ஆர். கே. நாராயணன் எழுதிய நூல்கள்
முனாப் பட்டேல்
முனாப் பட்டேல் (Munaf Patel), பிறப்பு: சூலை 12 1983 ), துடுப்பாட்ட அணியின் துடுப்பாட்டக்காரர். இவர் 12 தேர்வுத் துடுப்பாட்டப் போட்டிகளிலும், 55 ஒருநாள் பன்னாட்டுத் துடுப்பாட்டப் போட்டிகளிலும் கலந்து கொண்டுள்ளார். தேர்வுத் துடுப்பாட்டப் போட்டிகளில், இந்தியத் தேசிய அணியினை இவர் 2006 – 2009 ஆண்டுகளில் பிரதிநிதித்துவப் படுத்தியுள்ளார்.
பகுப்பு:இந்தியத் துடுப்பாட்டக்காரர்கள் பகுப்பு:1983 பிறப்புகள்
Munaf Patel
இரசினிகாந்து
சிவாசி ராவ் கெயிக்வாட் (பிறப்பு: திசம்பர் 12, 1950; Shivaji Rao Gaekwad; மராட்டி: रजनीकांत/शिवाजीराव गायकवाड, சிவாசிராவ் காயகவாடு) என்பவர் இரசினிகாந்து (RajiniKanth) என்ற திரையரங்கப் பெயர் கொண்ட ஓர் இந்தியத் திரைப்பட நடிகர் ஆவார். இவர் பெரும்பான்மையாக தமிழ்த் திரைப்படங்களில் நடிப்பவர். பெங்களூர் போக்குவரத்துக் கழகத்தில் நடத்துனர் வேலை பார்த்துக் கொண்டிருந்த போது நாடகத் திரைப்படங்களில் நடிக்கத் தொடங்கினார். 1973 ஆம் ஆண்டில் சென்னைத் திரைப்படக் கல்லூரியில் சேர்ந்தார். அங்கு நடிப்பிற்கான பட்டயம் பெற்றார். இவரின் முதல் திரைப்படம் அபூர்வ ராகங்கள். இதனை கைலாசம் பாலசந்தர் இயக்கினார். இந்தப் படம் உட்பட இவரின் தொடக்ககாலத்தில் எதிராளிக் கதாப்பத்திரங்களில் நடித்தார். இவருடைய நேயர்கள் (இரசிகர்கள்) இவரைத் தலைவர் என்றும் "சூப்பர் சுடார்" என்றும் அழைக்கின்றனர்.
இரசினிகாந்து ஆறு முறை தமிழக அரசு திரைப்பட விருதுகளைப் பெற்றுள்ளார். அதில் நான்கு முறை சிறந்த நடிகருக்கான விருதும், இரண்டுமுறை சிறந்த நடிகருக்கான சிறப்பு விருதினையும் பெற்றுள்ளார்.சிறந்த நடிகருக்கான பிலிம்பேர் விருதுகள் பெற்றுள்ளார். நடிப்பது மட்டுமின்றி சில திரைப்படங்களில் தயாரிப்பாளராகவும், திரைக்கதை எழுத்தாளராகவும் பணிபுரிந்துள்ளார். நடிகராக மட்டுமின்றி ஆன்மீகவாதியாகவும், திராவிட அரசியல்களில் ஆளுமையாகவும் இருந்துவருகிறார்.
2004 ஆம் ஆண்டில் இந்திய அரசு இவருக்கு பத்ம பூசண் விருதும், 2016 ஆம் ஆண்டு கலைகளில் இவரின் பங்களிப்பை பாராட்டும் விதத்தில் இவருக்கு நாட்டின் உயரிய குடிமை விருதுகளில் இரண்டாவதான பத்ம விபூசண் விருதும் வழங்கி கௌரவப்படுத்தியது. இந்தியத் திரைப்படத்துறையின் சிறந்த ஆளுமைக்கான விருது 45 ஆவது இந்திய சர்வதேச திரைப்பட விழாவில் வழங்கப்பட்டது.
2019-ஆம் ஆண்டிற்கான தலைசிறந்த நடிகருக்கான தாதாசாகெப் பால்கே விருது இரசினிகாந்திற்கு வழங்கப்படுவதாக 1 ஏப்ரல் 2021 அன்று அறிவிக்கப்பட்டது.
பிறப்பு
இரசினிகாந்து திசம்பர் 12, 1950 ஆம் ஆண்டு பெங்களூர், மைசூர் (தற்போது கருநாடகம்) இந்தியாவில் பிறந்தார். ராமோசி ராவ் காயக்வாடுக்கும் (கிருட்டிணகிரி அருகே உள்ள நாச்சிக்குப்பத்தில் பிறந்தவர்), ரமாபாய்க்கும் (கோவை எல்லையில் பிறந்தவர்) நான்காவது குழந்தையாகப் பிறந்தார். இவர் மராத்தியர் குடும்பத்தைச் சார்ந்தவர் ஆவார். இவரின் தந்தை காவலராகப் பணிபுரிந்தவர். தாய் குடும்பத் தலைவியாக இருந்தார். இவரின் இயற்பெயர் சிவாசி இராவ் கைக்வாடு ஆகும். மராட்டியப் பேரரசர் சிவாசி பேரரசரின் மீது கொண்ட ஈடுபாடு காரணமாக இந்தப் பெயர் வைக்கப்பட்டது. வீட்டில் மராத்திய மொழியும் வெளியில் கன்னடமும் பேசி வளர்ந்தார். இரசினிகாந்தின் முன்னோர்கள் மகாராட்டிரம் மாநிலம் புனே மாவட்டத்திலுள்ள மாவதி கடெபதாரிலும் தமிழ்நாடு, கிருட்டிணகிரி மாவட்டத்திலுள்ள நொச்சிக்குப்பத்திலும் வாழ்ந்தனர். இவருக்கு சத்ய நாராயண ராவ், நாகேசுவர ராவ் எனும் இரு மூத்த சகோதரர்களும், அசுவத் பாலுபாய் எனும் மூத்த சகோதரியும் உள்ளனர். 1956 ஆம் ஆண்டில் தனது தந்தையின் பணிநிறைவிற்குப் பின் இவரது குடும்பம் பெங்களூர் சென்று அனுமானந்தா நகரில் வீடு கட்டி குடியேறினர். ஒண்பது வயதாக இருக்கும் போது தனது தாயை இழந்தார். பெங்களூரில் உள்ள ஆசாரிய பாடசாலை, மற்றும் விவேகானந்த பாலக சங்கம் ஆகியவற்றில் கல்வி கற்றார். படித்து முடித்தவுடன் பெங்களூரில் பேருந்து நடத்துனராக பணியாற்றினார். இந்த காலகட்டத்தில் பல மேடை நாடகங்களில் பங்கு கொண்ட இரசினிகாந்தின் மனதில் நடிக்கும் ஆவல் வளர்ந்தது.
நடத்துனராக
ஆரம்பகாலத்தில் சிவாசி அலுவலக உதவியாளராகவும், தச்சராகவும் வேலை பார்த்தார். ஓர் இடத்தில் மூட்டை தூக்கும் வேலை பார்த்தார். இதற்கு சம்பளமாக ஒரு மூட்டைக்கு 10 பைசா கொடுக்கப்பட்டது. பின்னர் பெங்களூர் போக்குவரத்து சேவைத் தேர்வு எழுதி நடத்துனருக்கான உரிமம் பெற்றார். 19 மார்ச் 1970 அன்று ஓட்டுநர் ராச பகதூருடன் பணியில் சேர்ந்தார். இவர்களது பணி நேரம் காலை 6 மணி முதல் மதியம் 2 மணி வரை ஆகும். பணி முடிந்த பிறகு மாலையில் அனுமந்த நகரில் இராச பகதூர் வீட்டிற்கு சிவாசி செல்வார். பெங்களூர் போக்குவரத்து சேவையால் நடத்தப்படும் நாடகங்களுக்கு இருவரும் ஒத்திகை பார்ப்பர். ஒத்திகை சாம்ராசபேட்டை காவல் நிலையத்திற்கு அடுத்துள்ள மண்டபத்தில் மாலை 5 மணி முதல் இரவு 8 வரை நடக்கும். எப்போதும் திரைப்படங்களைப் பற்றிப் பேசிக்கொண்டிருப்பர். ஒவ்வொரு வாரமும் வெளியாகும் ஒவ்வொரு படத்தையும் பார்ப்பர். சிவாசிக்கு சிவாசி கணேசன், இராச்சுகுமார் மற்றும் எம்.சி.ஆர். நடித்த படங்கள் பிடிக்கும். அப்படக் காட்சிகளில் அவர்களைப் போல் சிவாசி நடித்துக் காண்பிப்பார். அப்போது 25க்கும் மேற்பட்ட நாடகங்களில் சிவாசி நடித்து இருந்தார். அப்போது இவருடன் இருந்த நண்பர்கள், நடத்துனர்கள் மற்றும் ஓட்டுநர்கள் இவர் ஏன் திரைப்படங்களில் நடிக்கக் கூடாது என்று கூறினர். சிவாசிக்கு என்ன செய்வதென்று தெரியவில்லை. அவர் யாரிடமும் உதவி கேட்பதையும் விரும்பியதில்லை. அவர் உருவத்தில் அழகானவரும் கிடையாது. அவருக்குப் பின்புலமும் எதுவும் கிடையாது. நான் நடத்துனர் எனக்கு வாய்ப்புக் கொடுங்கள் என்று கேட்டால் யாராவது வாய்ப்புக் கொடுப்பார்களா என்ற எண்ணம் மனதில் ஓடியது. பகதூரும் சிவாசியின் மற்ற நண்பர்களும் அந்நேரத்தில் புதிதாகத் தொடங்கப்பட்ட சென்னைத் திரைப்படக் கல்லூரியில் சேருமாறு அவரை அறிவுறுத்தினர். ஒருவேளை திரைப்படத்துறையில் சேர முடியாவிட்டால் தனக்குப் பாதுகாப்பாக இருக்கும் அரசாங்க நடத்துனர் பணியை விடுவதற்கு சிவாசிக்கு விருப்பம் இல்லை. எனவே பணியிலிருந்து சாதாரண விடுப்பும் பின்னர் அங்கீகரிக்கப்படாத விடுப்பும் எடுத்தார். கே. பாலசந்தர் தன்னுடைய மேசர் சந்திரகாந்த் படத்தில் ஏ.வி.எம். இராசனின் கதாபாத்திரப் பெயரான இரசினிகாந்தை இவருக்குச் சூட்டினார். இப்பெயருக்கு 'இரவின் நிறம்' என்று பொருள்.
குடும்பம்
16 பெப்ரவரி 1981 அன்று இவர் லதாவை மணந்தார். ஐசுவர்யா, சௌந்தர்யா இரசினிகாந்து ஆகியோர் இரு மகள்கள் ஆவார். இவருடைய மூத்த மகள் ஐசுவர்யா, 2004 ஆம் ஆண்டு தமிழ் திரைப்பட நடிகரான தனுசை மணந்தார். செப்டம்பர் மூன்றாம் தேதி 2010 ஆம் ஆண்டு அன்று சௌந்தர்யா, அசுவின் ராம்குமார் என்ற தொழிலதிபரை மணந்தார். தற்பொழுது இவர்களுக்கு இடையே மணமுறிவு ஏற்பட்டது.
குரு குஞ்சு குருப்
குரு குஞ்சு குருப் (Guru Kunchu Kurup)(1881-1970) கேரளாவின் தென்பகுதியில் பிறந்த மிகவும் பிரபலமான கதகளி கலைஞர்களில் ஒருவர். மேலும் ஒவர் மத்திய மற்றும் வடக்கு கேரளாவிலும் புகழ் பெற்றார்.
இரசினிகாந்து
பார்வைகள்
இரசினிகாந்து ஆன்மீகத்தைப் பின்பற்றுபவர். இவர் தியானமும் செய்யக்கூடியவர். இவர் எப்போதாவது இமயமலைக்கு யாத்திரை செல்கிறார். இவர் இராமகிருட்டிண பரமகம்சா, சுவாமி சச்சிதானந்தா, இராகவேந்திரா சுவாமி, மகாவதார் பாபாச்சி, மற்றும் இரமண மகரிசி ஆகியோரை தன் விருப்பமான ஆன்மீகத் தலைவர்கள் எனக் குறிப்பிடுகிறார்.
குரு குஞ்சு குருப்
ஆரம்ப வாழ்க்கை
இன்றைய ஆலப்புழா மாவட்டத்தில் குட்டநாட்டின் தகழி என்ற கிராமத்தைச் சேர்ந்த போய்பள்ளில்குளம் குடும்பத்தில் பிறந்த குருப் 13 வயதில் தனது சொந்த மாமாக்கள் கொச்சப்பி பனிக்கர் மற்றும் இராம பனிக்கர் ஆகியோரிடமிருந்து கதகளியில் பயிறி மேற்கொள்ளத் தொடங்கினார். பின்னர் இவர் புகழ்பெற்ற மாத்தூர் குஞ்ஞு பிள்ளை பனிக்கரின் புகழ்பெற்ற களியோகத்தில் (நிறுவனம்) சேர்ந்தார். பின்னர் குருக்களான சம்பாகுளம் சங்கர பிள்ளை, தோட்டம் சங்கரன் நம்பூதிரி ஆகியோரின் கீழ் பயிற்சி பெற்றார். பின்னர் வெச்சூர் அய்யப்ப குருப்பின் கீழ் இவரது சீர்ப்படுத்தல் கொச்சி மற்றும் மலபார் பிரந்தியங்களில் நுழைவதற்கு வழி வகுத்தது.
மெத்திலமோனியம் அயோடைடு
மெத்திலமோனியம் அயோடைடு (Methylammonium iodide) CH3NH3I என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டால் குறிக்கப்படும் ஒரு வேதிச் சேர்மமாகும். மெத்திலமீனும் ஐதரசன் அயோடைடும் கொண்ட அம்மோனியம் உப்பாக இது கருதப்படுகிறது. மெத்திலமோனியம் அயோடைடு வெண்மை நிறத்தில் தூளாகக் காணப்படுகிறது. சில நேரங்களில் மற்ற மெத்திலமோனியம் ஆலைடுகளுடன் இணைந்து பெரோவ்சிகைட்டு கட்டமைப்பு படிகமாக சூரிய மின்கலங்களில் பயன்படுத்தப்படுவது மெத்திலமோனியம் அயோடைடுக்கான முதன்மை பயன்பாடாகும்.
குரு குஞ்சு குருப்
குரு
1910 ஆம் ஆண்டில் பாலக்காடு அருகே வசித்த கதகளி அதிபரான பலயில் கருணாகர மேனனின் உறவினருடன் குஞ்சு குருப்பின் திருமணம் மத்திய கேரளாவுடனான இவரது உறவை உறுதிப்படுத்தியது. விரைவில், புகழ்பெற்ற கேரள கலாமண்டலத்தில் அதன் இணை நிறுவனர், கவிஞர் வள்ளத்தோள் நாராயண மேனனின் அழைப்பைத் தொடர்ந்து இவர் ஒரு ஆசிரியராக அதில் சேர்ந்தார். பின்னர் இவர் பெங்களூரிலும் (1943) சென்னையிலும் கதகளி குருவாக சில காலம் இருந்தார். 1914 இல், மிருணாளினி சாராபாய் இவரது மாணவராக இருந்தார். பின்னர் (1948–52) தனது சொந்த பிரதேசமான அம்பலப்புழாவிலுள்ள செம்பகாசேரி நடன கலாமண்டலத்தில் சிலகால்ம் இருந்தார்.
மெத்திலமோனியம் அயோடைடு
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:அயோடைடுகள் பகுப்பு:மெத்திலமோனியம் சேர்மங்கள்
குரு குஞ்சு குருப்
விருதுகள்
தென்னிந்திய மாநிலத்திலிருந்து நான்கு நூற்றாண்டு பழமையான பாரம்பரிய நடன-நாடகமான கதகளிக்கு தனித்துவமான பங்களிப்பு செய்ததற்காக 1956 ஆம் ஆண்டில் சங்கீத நாடக அகாதமி விருது வழங்கி கௌரவிக்கப்பட்டார். 1965இல் இந்திய அரசு இவருக்கு பத்மசிறீ விருதினை வங்கியது. 1969 ஆம் ஆண்டில் சங்கீத நாடக அகாதமி கூட்டாளர் என்ற கௌரவத்தையும் வென்றார்.
இரசினிகாந்து
அறப்பணி
thumb|நடிகர் சங்கம் நடத்திய போராட்டத்தில் [[விஜய் (நடிகர்)|விஜயுடன் ரஜினிகாந்த்]] இரசினிகாந்து: த டெஃபனிட்டிவ் பயோக்ராபி, புத்தகத்தை எழுதிய நாமன் ராமச்சந்திரனின் கூற்றுப்படி ரஜினிகாந்தின் பெரும்பாலான மனிதநேய நடவடிக்கைகள் வெளியிடப்படுவதில்லை. ஏனென்றால் அவர் அதை வெளியிட விரும்புவதில்லை. 1980 களில், மூடநம்பிக்கைகள் பெரும்பான்மையான மக்களை கண்களை நன்கொடை செய்வதிலிருந்து தடுத்தபோது, இரசினிகாந்து தன் கண்களைத் தானம் செய்தார். தொலைக்காட்சி மற்றும் பொது இடப் பேச்சுகளால் கண் தானத்திற்கு ஆதரவாகப் பிரச்சாரம் செய்தார். 2011 இல், காந்தியவாதி அன்னா ஹசாரே தலைமையிலான ஊழல் எதிர்ப்பு இயக்கத்திற்கான அவரது ஆதரவை இரசினிகாந்து அறிவித்தார். சென்னையிலுள்ள அவரது இராகவேந்திரா கல்யாண மண்டபத்தை ஊழலுக்கு எதிரான இந்தியா உறுப்பினர்களுக்கு அவர்கள் உண்ணாவிரதம் இருக்க இலவசமாக வழங்கினார். ரஜினிகாந்தின் ரசிகர்கள் அடிக்கடி இரத்த தானம் மற்றும் கண் தான முகாம்களை நடத்துகின்றனர், மற்றும் அவரது பிறந்த நாளில் அன்னதானம் செய்கின்றனர்.
திருக்கண்ணமங்கையாண்டான்
திருக்கண்ணமங்கையாண்டான் நாதமுனிகளின் சீடர்களில் ஒருவர். நாச்சியார் திருமொழிக்கு இவர் பாடிய இரண்டு தனியன் பாடல்கள் நாலாயிர திவ்வியப் பிரபந்தம் நூலில் இடம்பெற்றுள்ளன.
பாடல்கள்
நாலாயிரத் திவ்வியப் பிரபந்தந்த்தில் இடம்பெற்றுள்ள இவரது இருபாடல்களில் ஒன்று நேரிசை வெண்பாவாகவும் மற்றொன்று கட்டளைக் கலித்துறையாகவும் அமைந்துள்ளன.
வாழ்க்கைக் குறிப்பு
திருக்கண்ணமங்கை இவரது ஊர். நாதமுனிகளின் தமக்கை இவரது மனைவி. இவர் நாதமுனிகளிடம் திருமறையெழுத்துக் காப்பினைப் பெற்றார். தம்மூர்ப் பக்தவச்சலப் பெருமாளுக்குத் துளசிமாலை சாத்தித் தொண்டாற்றி வந்தார்.
ஒருநாள் வேடர் இருவரின் நாய்கள் சண்டையிட்டுக்கொண்டு இறந்தன. இதன்பொருட்டு வேடர் இருவரும் சண்டையிட்டுக்கொண்டு இறந்தனர். அங்கே வந்த இந்த ஆண்டான் தான் பெருமாளுக்காக இறக்கவேண்டும் என எண்ணிப் பல்லக்கிலிருந்து குதித்து, காலால் நடப்பதைக் கைவிட்டு, கைகளால் தவழ்ந்து, பசுவைப்போல் நீரில் விழுந்து, உடை துறந்து வகுளமரத்தடியில் மௌனியாய் இருந்தாராம்.
அடிக்குறிப்பு
பகுப்பு:நூலாசிரியர்கள் பகுப்பு:வைணவ அடியார்கள்
இரசினிகாந்து
திரைப்படங்களில்
நடிகராகும் ஆவலுடன் சென்னை வந்த இரஜினிகாந்து, தன் நண்பர் ராச பகதூரின் உதவியுடன் சென்னை திரைப்படக் கல்லூரியில் சேர்ந்து பயின்றார். 1975 ஆம் ஆண்டு கை (கே). பாலச்சந்தர் இயக்கிய அபூர்வ ராகங்கள் திரைப்படத்தில் ஒரு சிறிய வேடத்தில் நடித்தார். ஒரு பெண்ணாசை பிடித்தவராக அவர் நடித்த மூன்று முடிச்சு (1976) அவரை ஒரு சிறந்த நடிகராக அடையாளம் காட்டியது. அதன் பிறகு 16 வயதினிலே, காயத்ரி போன்ற படங்களில் வில்லனாக நடித்தார். பின்னர் புவனா ஒரு கேள்விக்குறி, முள்ளும் மலரும், ஆறிலிருந்து அறுபது வரை போன்ற திரைப்படங்களில் நல்லவனாக நடிக்கத் தொடங்கினார். பில்லா, போக்கிரி ராஜா, முரட்டுக் காளை போன்ற திரைப்படங்கள் அவரை ஒரு அதிரடி நாயகனாக ஆக்கியது. தில்லு முல்லு திரைப்படத்தின் மூலம் தான் ஒரு நல்ல நகைச்சுவை நடிகர் என்பதை இரசினிகாந்து நிரூபித்தார். இரசினிகாந்து நடித்த திரைப்படங்களில் மிகவும் வித்தியாசமானது அவருடைய நூறாவது படமான ஸ்ரீ ராகவேந்திரா. இப்படம் இந்து சமயப் புனிதரான ஸ்ரீ ராகவேந்திர சுவாமிகள் என்ற மகானின் வாழ்க்கை பற்றியது.
1980களில் இரசினிகாந்து நடித்து வெளிவந்த வேலைக்காரன், மனிதன், தர்மத்தின் தலைவன் போன்றவை பொழுதுபோக்கு அம்சங்கள் நிறைந்ததாக இருந்தன. 1990களில் இவர் நாயகனாக நடித்த அண்ணாமலை, பாட்சா, படையப்பா போன்ற திரைப்படங்கள் மாபெரும் வெற்றி பெற்றன. 2002 ஆம் ஆண்டு வெளிவந்த பாபா (திரைப்படம்) சில இடங்களில் வெற்றி பெறவில்லை. எனினும், அவர் நடித்து 2005 ஆம் ஆண்டு வெளிவந்த சந்திரமுகிக்கும் 2007 ஆம் ஆண்டு வெளி வந்த சிவாஜிக்கும் நல்ல வரவேற்பு கிடைத்தது. 2010 ஆம் ஆண்டு வெளியாகிய எந்திரன் படம் பெரு வெற்றியைப் பெற்றது.
இரசினிகாந்தின் படங்கள் அதிரடியும், நகைச்சுவையும் நிறைந்த பொழுதுபோக்குத் திரைப்படங்களாக உள்ளன. குழந்தைகள் முதல் பெரியவர்கள் வரை ரசித்துப் பார்ப்பதாக இருக்கும். தமிழ் மொழியிலும், தெலுங்கு, இந்தி, கன்னடம், மலையாளம், வங்காள மொழி, ஆங்கிலம் ஆகிய மொழிகளிலும் 160 திரைப்படங்களில் இரசினிகாந்து நடித்துள்ளார்.
ரசிகர்களிடம் வரவேற்பு
ரஜினிகாந்தின் திரைப்படங்களுக்கு தமிழகத்தில் மாபெரும் வரவேற்பு கிடைக்கிறது. அவருடைய திரைப்படங்கள் தயாரிப்பாளர்களுக்கும், வெளியீட்டாளர்களுக்கும் நல்ல லாபத்தை ஈட்டிக் கொடுக்கிறது. ரஜினிகாந்துக்கு தமிழகத்தில் பல்லாயிரக்கணக்கான ரசிகர் மன்றங்கள் உள்ளன. இது தவிர அவருக்கு ஜப்பானிலும் பல ரசிகர்கள் உள்ளனர்.
ஆரம்ப காலங்கள் (1975–1977)
இரசினிகாந்து தனது திரைப்பட வாழ்க்கையைத் தமிழ் திரைப்படமான அபூர்வ ராகங்கள் (1975) மூலம் தொடங்கினார். இரசினிகாந்திற்கு ஸ்ரீவித்யாவின் கொடுமைக்கார கணவராக ஒப்பீட்டளவில் சிறிய பாத்திரத்தை கே. பாலச்சந்தர் கொடுத்தார். நாமன் ராமச்சந்திரனின் கூற்றுப்படி, இரசினிகாந்தின் பாண்டியன் கதாபாத்திரம் முற்றிலும் எதிர்மறையாக இல்லை. பாண்டியன் ஒரு வில்லனாக தோன்றவில்லை; உண்மையில், அவர் ஒரு துறவி போல் தோன்றுகிறார். பாண்டியன் எந்த வில்லத்தனத்தையும் செய்யவில்லை. மாறாக, பைரவி (ஸ்ரீவித்யாவின் கதாபாத்திரம்) பிரசன்னாவுடன் (கமல்ஹாசனின் கதாபாத்திரம்) மகிழ்ச்சியாக இருப்பதை தெரிந்துகொள்ளும் போது அவர் தானாகவே பைரவியிடம் இருந்து விலகி இருக்க ஒப்புக்கொள்கிறார். பாண்டியன் இறந்த உடனேயே நடக்கும் மூன்று விஷயங்கள் இந்தத் திரைப்படம் அவரை ஒரு வில்லனாகப் பார்க்கவில்லை என்பதை நிரூபிக்கின்றன. முதலில், பாண்டியன் இறக்கும்போது, பொதுவாக அனுதாபத்தை வெளிப்படுத்தும் ஒரு பாத்திரத்தின் மரணத்திற்கு இசைக்கப்படுவது போன்ற ஒரு வகையான துக்க இசை ஒலிக்கிறது; இரண்டாவது, அவள் கணவரின் மரணத்திற்குப் பிறகு ஒரு விதவையைப்போல பைரவி தன் குங்குமத்தைத் துடைக்கிறார்; மற்றும் மூன்றாவது, பாண்டியனின் இறந்த விரல்கள் ஒரு குறிப்பைப் பிடித்திருப்பதாகக் காணப்படுகிறது. அவரது கடைசி ஆசை ராகமும் மற்றும் தாளமும் இணைவதைப் பார்க்க வேண்டும் என்று அதில் உள்ளது. பாடகி பைரவி மற்றும் மிருதங்கம் வாசிக்கும் பிரசன்னா ஆகியோரின் கச்சேரி பற்றிய தெளிவான குறிப்பு. எனவே, இரசினிகாந்து ஒரு வில்லனாக அறிமுகப்படுத்தவில்லை. இப்படம் வெளியானபோது சர்ச்சைக்குள்ளானது. விமர்சனரீதியாகவும், வணிகரீதியாகவும் வெற்றி பெற்றது. இது அதற்கடுத்த வருடம் நடந்த 23வது தேசியத் திரைப்பட விழாவில் சிறந்த தமிழ்த் திரைப்படத்துக்கான தேசிய விருது உட்பட மூன்று தேசிய திரைப்பட விருதுகளை வென்றது. தி இந்து பத்திரிகையின் ஒரு விமர்சனம் இவ்வாறு குறிப்பிட்டது: "புதுமுக நடிகர் இரசினிகாந்து கண்ணியமாகவும் மற்றும் ஈர்க்கும் வகையிலும் நடிக்கிறார்". பின் கதா சங்கமா (ஜனவரி 1976) இவர் நடிப்பில் வெளியானது. இது புட்டன்ன கனகல் தயாரித்த ஒரு சோதனை முயற்சி ஆகும். இந்தப் படம் மூன்று சிறுகதைகளின் ஒரு இணைப்பாக இருந்தது. இவரது அடுத்த படம் அந்துலேனி கதா. இது பாலசந்தரால் இயக்கப்பட்ட ஒரு தெலுங்கு திரைப்படம் ஆகும். தனது சொந்தத் தமிழ் திரைப்படமான அவள் ஒரு தொடர் கதையை (1974) பாலசந்தர் மறு ஆக்கம் செய்தார். இரசினிகாந்து தனது திரைப்பட வாழ்க்கையில் முதல் முறையாக ஒரு முக்கியப் பாத்திரத்தில் நடித்தார். அடுத்தடுத்த படங்களில், இவர் தொடர்ச்சியான எதிர்மறையான பாத்திரங்களை தொடர்ந்தார்.
1977ல், இவர் தெலுங்குப் படமான சிலகம்மா செப்பின்டியில் தனது முதல் முன்னணிப் பாத்திரத்தை ஏற்றுக்கொண்டார். இரசினிகாந்து எப்பொழுதும் கே. பாலச்சந்தரை தனது வழிகாட்டியாக குறிப்பிடுகின்றபோதிலும், இவரை மெருகேற்றியவர் எஸ். பி. முத்துராமன் ஆவார். முத்துராமன் முதன்முதலில் "புவனா ஒரு கேள்விக்குறியில்" (1977) சோதனை முயற்சியாக இவரை ஒரு நல்லவராக நடிக்க வைத்தார். இப்படத்தில் இரசினிகாந்து முதல் பாதியில் ஒரு தோல்வியடைந்த காதலன் ஆகவும் மற்றும் இரண்டாவது பாதியில் ஒரு கதாநாயகனாகவும் நடித்தார். இந்தத் திரைப்படத்தின் வெற்றி, 1990கள் வரை 24 திரைப்படங்களுக்கு இருவரையும் ஒன்றாக இணைத்தது. அந்த வருடத்தில் பெரும்பாலான படங்களில் இரசினிகாந்து துணைக் கதாபாத்திரங்களில் நடித்தார். அவற்றுள் சிலவற்றில் "வில்லனாக" நடித்தார். மொத்தத்தில், அந்த ஆண்டில் வெளியிடப்பட்ட 15 படங்களில் இவர் இருந்தார். இது முந்தைய வருடங்களைவிட மிக அதிகம்.
பரிசோதனை முயற்சி மற்றும் திருப்புமுனை (1978–1989)
1978ல், இரசினிகாந்து தமிழ், தெலுங்கு மற்றும் கன்னட மொழிகளில் 20 வெவ்வேறு படங்களில் நடித்தார். அந்த ஆண்டில் இவரது முதல் படம் பி. மாதவனின் சங்கர் சலீம் சைமன் ஆகும். இதன்பின்னர் முன்னணி கன்னட நடிகரான விஷ்ணுவர்தனுடன் கில்லாடி கிட்டுவில் நடித்தார். இவரது அடுத்த படமான அண்ணாடாமுல சவாலில் தெலுங்கு நடிகர் கிருஷ்ணாவுடன் இரண்டாவது முன்னணி நடிகராக நடித்தார். இரசினிகாந்து கன்னடப் படமான சகோதரர சவாலில் தான் நடித்த கதாபாத்திரத்திலேயே மீண்டும் இப்படத்தில் நடித்தார். இவர் பின்னர் ஆயிரம் ஜென்மங்கள் படத்தில் முக்கியமான கதாபாத்திரத்தில் நடித்தார். இது ஒரு சூப்பர்நேச்சுரல் த்ரில்லர் என்று கூறப்பட்டது. பிறகு, இவர் முக்கிய எதிர்மறைக் கதாபாத்திரத்தில் தன் 25வது படமான மாத்து தப்பாடமகவில் நடித்தார். எம். பாஸ்கர் இயக்கிய பைரவி, அதே ஆண்டில் வெளியிடப்பட்டது. இதுவே இரசினிகாந்து ஒரு முக்கியக் கதாநாயகனாக நடித்த முதல் தமிழ் படமாகும். இந்தப் படத்தில் தான் இவர் சூப்பர்ஸ்டார் என்கிற பட்டம் பெற்றார். படத்தின் விநியோகஸ்தர்களில் ஒருவரான எஸ். தாணு, இரசினிகாந்திற்கு 35 அடிக்கும் உயரமான ஒரு கட் அவுட்டை வைத்தார். இவரது அடுத்த படம் இளமை ஊஞ்சலாடுகிறது. இது சி. வி. ஸ்ரீதரால் எழுதப்பட்ட ஒரு நாற்கரக் காதல் கதை ஆகும். கமல்ஹாசன் ஏற்று நடித்த நண்பன் கதாப்பாத்திரத்திற்காக தன் காதலைத் தியாகம் செய்யும் கதாபாத்திரத்தில் இரசினிகாந்து நடித்தார். இந்தத் திரைப்படத்தின் வெற்றி தெலுங்கில் ஸ்ரீதர் இப்படத்தை மறு ஆக்கம் செய்யும்படி தூண்டியது. அப்படம் வயசு பிலிச்சண்டி என்ற பெயரில் வெளியானது. தமிழ்ப் படத்தில் நடித்தவர்களே தெலுங்கிலும் அப்படியே நடித்தனர்.
இவரது அடுத்த படம் வணக்கத்திற்குரிய காதலியே ஆகும். முதன்முதலில் படத்தில் இவர் தோன்றுவதைக் குறிக்க அறிமுக பாடல் இப்படத்தில் இருந்துதான் ஆரம்பமானது. விரைவில் இவரது அடுத்த படங்களிலும் இந்த ஒரு பாணி பின்பற்றப்பட்டது. அதே காலகட்டத்தில் வெளியான முள்ளும் மலரும் விமர்சன ரீதியாகப் பலரது பாராட்டைப் பெற்றது. ஜெ. மகேந்திரன் இந்தப் படம் மூலம் இயக்குனராக அறிமுகமானார். இப்படத்தின் திரைக்கதை கல்கி பத்திரிக்கையில் வெளியான முள்ளும் மலரும் நாவலில் இருந்து உருவானது. இது இறுதியாகச் சிறந்த தமிழ் திரைப்படத்திற்கான ஃபிலிம்ஃபேர் விருதினை வென்றது. தமிழ்நாடு மாநிலத் திரைப்பட விருதுகளில் இரசினிகாந்துதிற்கு சிறந்த நடிகருக்கான ஒரு சிறப்பு பரிசை வென்றது. இதைத் தொடர்ந்து, மலையாளச் சினிமாவில் கற்பனைத் திரைப்படமான அலாவுதீனும் அற்புத விளக்கும் மூலம் களமிறங்கினார். இது புகழ்பெற்ற அரேபிய இரவுகள் கதையை அடிப்படையாகக் கொண்டதாகும். அதே வருடத்தில், இவர் தர்மயுத்தம் படத்தில் நடித்தார். இப்படத்தில் இவர் தன் பெற்றோரின் மரணத்திற்கு பழிவாங்கும் ஒரு மனநோயாளியாக நடித்தார். பின்னர் இவர் என். டி. ராமராவுடன் டைகர் படத்தில் நடித்தார். டைகர் முடிந்தபொழுது நான்கு ஆண்டுகளில், நான்கு மொழிகளில் 50 படங்களில் இரசினிகாந்து நடித்திருந்தார். இளமையான பொழுதுபோக்கான நினைத்தாலே இனிக்கும், தமிழ் கன்னட இருமொழிப்படமான ப்ரியா, தெலுங்குப் படமான அம்மா எவருக்கீனா அம்மா மற்றும் உணர்ச்சிமயமான ஆறிலிருந்து அறுபது வரை ஆகியவை இந்தக் காலத்தில் வெளியான வேறு சில பிரபலமான படங்கள் ஆகும். சுஜாதா ரங்கராஜனின் துப்பறியும் நாவலை அடிப்படையாகக் கொண்ட ப்ரியா இந்தியாவுக்கு வெளியே பெரும்பாலும் எடுக்கப்பட்ட இரசினிகாந்தின் முதல் படம் என்ற சிறப்பைப் பெற்றது. இப்படம் பெரும்பாலும் தென்கிழக்கு ஆசியாவில் எடுக்கப்பட்டது.
இரசினிகாந்து அமிதாப் பச்சன் நடித்த இந்திப் படங்களின் தமிழ் மறு ஆக்கங்களில் நடித்துள்ளார். அதில் குறிப்பிடத்த மறு ஆக்கங்கள் பில்லா (1980), தீ (1981) மற்றும் மிஸ்டர் பாரத் (1986) ஆகியவை ஆகும்.
தன் வாழ்க்கையின் இந்தக் கட்டத்தில், இரசினிகாந்து திடீரென்று நடிப்பதை விட்டு விலக முடிவெடுத்தார், ஆனால் மற்றவர்களின் வற்புறுத்தலின் பேரில் முடிவை மாற்றிக்கொண்டார். பில்லாவில் இரசினிகாந்து இரட்டை வேடத்தில் நடித்தார். இப்படம் வணிக நோக்கில் இரசினிகாந்தின் முதல் வெற்றிப் படமானது. ஸ்ரீதேவியுடன் இவர் இணைந்து நடிப்பது ஜானியிலும் தொடர்ந்தது. ஜானியில் இரசினிகாந்து மீண்டும் இரட்டை வேடத்தில் நடித்தார். பின்னர் வணிக ரீதியாக வெற்றிப் படமான முரட்டுக் காளையில் நடித்தார். பில்லாவின் வெற்றி இரசினிகாந்தின் திரைவாழ்க்கையில் ஒரு திருப்புமுனையாக அமைந்தது. இரசினிகாந்து அவ்வளவுதான் முடிந்து விட்டார் என்று கூறிய எதிர்ப்பாளர்களுக்கு பதில் தெரிவிக்கும் வகையில் அமைந்தது. இப்படத்திற்குப் பிறகு இரசினிகாந்து ஒரு முழுமையான ஹீரோவாகப் பார்க்கப்பட்டார்.
1981ல், இவர் கன்னடம் மற்றும் மலையாளத்தில் படம்பிடிக்கப்பட்ட கர்ஜனை படத்தில் நடித்தார். இதுவே அந்த இருமொழிகளிலும் இவர் நடித்தக் கடைசிப் படமாகும். இவரது முதல் முழு நீள நகைச்சுவைத் திரைப்படம் தில்லு முல்லு ஆகும். இது பாலச்சந்தரால் இயக்கப்பட்டது. அந்த நேரத்தில் இரசினிகாந்து பிரபலமாகிக் கொண்டிருந்த சண்டைப்பட கதாநாயகன் என்ற அச்சை உடைக்க இவர் வணிக ரீதியான பாத்திரங்கள் தவிர மற்ற கதாபாத்திரங்களிலும் நடிக்க வேண்டுமென பாலசந்தர் வலுவாகப் பரிந்துரை செய்த ஒரே ஒரு காரணத்திற்காக இப்படத்தில் நடிக்க இரசினிகாந்து ஒத்துக்கொண்டார். 1981ல் இவர் தீ படத்திலும் நடித்தார். இது அமிதாப்பச்சன் நடித்த இந்திப்படமான தீவார் (1975) படத்தின் மறு ஆக்கம் ஆகும். இதில் இரசினிகாந்து அமிதாப்பச்சனின் கதாப்பாத்திரத்தில் நடித்தார். 1982ல், இவர் போக்கிரி ராஜா, மூன்று முகம், தனிக்காட்டு ராஜா, புதுக்கவிதை மற்றும் எங்கேயோ கேட்ட குரல் ஆகிய படங்களில் நடித்தார். மூன்று முகம் படத்தில் இரசினிகாந்து முதல்முறையாக மூன்று வேடங்களில் நடித்தார்.
1983 வாக்கில், தெலுங்கு மற்றும் கன்னடம் உட்பட தென்னிந்திய சினிமாவில் பிரபல நடிகர் ஆனார். 1983ல், இரசினிகாந்து தன் முதல் இந்திப்படமான அந்தா கனூனில் நடித்தார். இப்படத்தில் இவர் அமிதாப்பச்சன் மற்றும் ஹேம மாலினியுடன் நடித்தார். அந்த நேரத்தில் மிக அதிக வசூல் செய்த படங்களில் இதுவும் ஒன்றாகும். இது தமிழில் எஸ். ஏ. சந்திரசேகர் இயக்கிய சட்டம் ஒரு இருட்டறையின் மறு ஆக்கம் ஆகும். இவரது 1984ம் ஆண்டுப் படமான நான் மகான் அல்ல பாலச்சந்தர் தயாரிக்க முத்துராமனால் இயக்கப்பட்டது. இவர் தன் முதல் கௌரவத் தோற்றத்தில் அன்புள்ள ரஜினிகாந்த் படத்தில் நடித்தார். நல்லவனுக்கு நல்லவன் படத்தில் இவரது நடிப்பிற்காக சிறந்த நடிகருக்கான ஃபிலிம்ஃபேர் விருது கிடைத்தது. இவர் தன் 100வது படமான ஸ்ரீ ராகவேந்திராவில் இந்துத் துறவி இராகவேந்திர சுவாமிகளாக நடித்தார்.
1980களின் பிற்பாதியில், இரசினிகாந்து வணிக ரீதியான வெற்றிப் படங்களான நான் சிகப்பு மனிதன் (1985), படிக்காதவன் (1985), மிஸ்டர் பாரத் (1986), வேலைக்காரன் (1987), குரு சிஷ்யன் (1988) மற்றும் தர்மத்தின் தலைவன் (1988) ஆகியவற்றில் நடித்தார். 1988ல், இவர் தனது ஒரே அமெரிக்கத் திரைப்படமான பிளட்ஸ்டோனில் நடித்தார். இப்படத்தை டுவைட் லிட்டில் இயக்கினார். இப்படத்தில் ஆங்கிலம் பேசும் இந்திய டாக்சி ஓட்டுனராக இரசினிகாந்து நடித்தார். இரசினிகாந்து அந்த தசாப்தத்தின் முடிவில் ராஜாதி ராஜா, சிவா, ராஜா சின்ன ரோஜா மற்றும் மாப்பிள்ளை ஆகிய படங்களில் நடித்தார். இதில் ராஜா சின்ன ரோஜா திரைப்படமானது இயல்பான திரைப்படக் காட்சிகள் மற்றும் அனிமேஷன் காட்சிகளைக் கொண்ட முதல் இந்தியத் திரைப்படம் ஆகும்.
வணிகரீதியான நட்சத்திர அந்தஸ்து (1990–2001)
1990 வாக்கில், இரசினிகாந்து தன்னை ஒரு வணிகரீதியான நட்சத்திரமாக நிறுவினார். இந்த காலகட்டத்தில் வெளியான அனைத்து படங்களும் வணிகரீதியாக அதிக வெற்றி பெற்றன.
இவர் அந்தத் தசாப்தத்தை பணக்காரன் (1990) என்ற ஒரு வெற்றிப்படத்துடன் தொடங்கினார். இது அமிதாப்பச்சனின் லாவரிஸ் (1981) என்ற இந்திப்படத்தின் மறு ஆக்கம் ஆகும். இவரது அடுத்த இரு படங்கள் கற்பனை நகைச்சுவைப் படமான அதிசயப் பிறவி (1990) (சிரஞ்சீவியின் யமுடிகி மொகுடு (1988) படத்தின் மறு ஆக்கம்) மற்றும் குடும்ப ட்ராமா படமான தர்மதுரை (1991) ஆகியவை ஆகும். 1991ல், இவர் மணிரத்தினத்தின் தளபதி படத்தில் நடித்தார். இது மகாபாரதத்தைத் தழுவி எடுக்கப்பட்ட படம் ஆகும். இதில் இவர் மம்மூட்டி உடன் இணைந்து நடித்தார். இரண்டு அறியப்படாத கதாபாத்திரங்களுக்கிடையிலான நட்பைக் இத்திரைப்படம் கையாண்டது. அக்கதாபாத்திரங்கள் இரண்டும் கர்ணன் மற்றும் துரியோதனனை அடிப்படையாகக் கொண்டவையாகும். இப்படம் வெளியிடப்பட்ட போது விமர்சனரீதியான பாராட்டு மற்றும் வெற்றி ஆகிய இரண்டையுமே பெற்றது. அண்ணாமலை (1992) நட்பை மையமாகக் கொண்ட மற்றொரு திரைப்படம் ஆகும். பி. வாசுவால் இயக்கப்பட்ட மன்னன் (1992) கன்னட நடிகர் ராஜ்குமாரின் அனுரக அரலிது (1986) படத்தின் மறு ஆக்கம் ஆகும். இரசினிகாந்து தன் முதல் திரைக்கதையை வள்ளி (1993) படத்திற்காக எழுதினார். இப்படத்தில் ஒரு சிறப்புத் தோற்றத்திலும் இவர் நடித்தார். இரசினிகாந்து வானவராயன் என்ற ஊர்த்தலைவர் கதாபாத்திரத்தில் எஜமான் படத்தில் நடித்தார். பின்னர் வெளியான இவரது வீரா (1994) அந்த ஆண்டின் அதிகமான இலாபம் ஈட்டிய படங்களில் ஒன்றாக அமைந்தது.
இவர் சுரேஷ் கிருஷ்ணா இயக்கத்தில் பாட்ஷா (1995) படத்தில் நடித்தார். இப்படம் திரைப்படத்துறையில் வசூல் சாதனை செய்தது. இப்படம் ரசிகர்கள் மற்றும் விமர்சகர்கள் ஆகிய இருசாராராலும் ஒரு வெற்றிப்படமாகக் கருதப்படுகிறது. இந்தப் படம் அவரை மற்றொரு பிரபல நடிகர் என்ற நிலையிலிருந்து கிட்டத்தட்ட கடவுளின் அவதாரம் என்ற நிலைக்கு வெகுஜனங்களிடையே உயர்த்தியது. தன் நண்பர் மோகன் பாபுவுக்காக பெத்தராயுடு படத்தில் ஒரு கௌரவத் தோற்றத்தில் இரசினிகாந்து நடித்தார். அப்படத்தின் மறு ஆக்க உரிமைகளைப் பெறவும் அவருக்கு உதவினார். அதே ஆண்டில் இவர் இந்திப்படமான அதங்க் ஹி அதங்கில் அமீர் கானுடன் இணைந்து நடித்தார். இதுவே இன்றுவரை முக்கியமான கதாப்பாத்திரத்தில் இந்தியில் இரசினிகாந்து நடித்த கடைசித் திரைப்படம் ஆகும். இவர் பின் பாலசந்தர் தயாரிக்க கே. எஸ். ரவிக்குமார் இயக்கத்தில் முத்து (1995) திரைப்படத்தில் நடித்தார். இது வணிகரீதியாக வெற்றி பெற்ற மற்றொரு திரைப்படம் ஆகும். இது மோகன்லாலின் வெற்றிபெற்ற மலையாளப் படமான தேன்மாவின் கொம்பதின் மறு ஆக்கம் ஆகும். சப்பானிய மொழிக்கு மொழிமாற்றம் செய்யப்பட்ட முதல் தமிழ்ப் படம் இதுவாகும். இது சப்பானில் முத்து: ஒடோரு மகாராஜா (நடனமாடும் மகாராஜா) என்ற பெயரில் வெளியானது. 1998 ஆம் ஆண்டு சப்பானில் இப்படம் சாதனை அளவாக $1.6 மில்லியன் வசூல் செய்தது. இரசினிகாந்துக்கு பெரிய அளவில் சப்பானிய ரசிகர்கள் இத்திரைப்படத்திற்குப் பின்னர் உருவாயினர். சப்பானில் முத்து திரைப்படம் பெற்ற வெற்றிக்குப் பின் அமெரிக்கச் செய்திப் பத்திரிகையான நியூஸ்வீக் ஒரு 1999ம் ஆண்டு கட்டுரையில் இவ்வாறு எழுதியது "லியோனார்டோ டிகாப்ரியோவை ஜப்பானின் மிகச்சிறந்த இதயத் துடிப்பு என்ற இடத்திலிருந்து இரசினிகாந்து நீக்கிவிட்டார்". 2006ல் சப்பானுக்கு விஜயம் மேற்கொண்டபோது, அப்போதைய இந்தியப் பிரதம மந்திரி மன்மோகன் சிங் இரு நாடுகளுக்கும் இடையேயான நேர்மறை உறவை நியாயப்படுத்தும் வகையில் ஒரு உரையில் சப்பானில்முத்து பெற்ற வெற்றியைப் பற்றிப் பேசினார். இரசினிகாந்து பாக்ய தேபடா என்ற திரைப்படம் மூலம் வங்காள சினிமாவிலும் நுழைந்தார். இத்திரைப்படம் 1995ம் ஆண்டின் இறுதியில் வெளியானது. 1997ன் அருணாச்சலம் மற்றொரு வணிகரீதியான வெற்றிப்படமாக இருந்தது. அந்த ஆயிரம் ஆண்டுகளில் தன் இறுதித் திரைப்படமான படையப்பாவில் (1999) இரசினிகாந்து நடித்தார். இது ஒரு மிகப்பெரிய வெற்றிப்படமாக அமைந்தது. இத்திரைப்படக் கதாபாத்திரம் தான் நடிகர் சிவாஜி கணேசன் கடைசியாக நடித்த முக்கியக் கதாபாத்திரமாகும்.
போராட்டங்கள், எழுச்சி மற்றும் பாராட்டுக்கள் (2002–2010)
இரண்டு ஆண்டுகள் கழித்து, இரசினிகாந்து பி. வாசுவின் சந்திரமுகியில் (2005) நடித்தார். இப்படம் மிக வெற்றிகரமாக ஓடியது. 2007 இல் இது மிக நீண்ட நாட்கள் ஓடிய தமிழ் படம் என்ற சாதனையைப் பதிவு செய்தது. சந்திரமுகி துருக்கிய மொழியிலும் மற்றும் டெர் கெயிஸ்டெர்ஜகெர் என்ற பெயரில் செர்மானிய மொழியிலும் மொழிமாற்றம் செய்யப்பட்டு அந்தந்த நாடுகளில் வெளியிடப்பட்டது. இரண்டு ஆண்டு படப்பிடிப்பு மற்றும் தயாரிப்புக்குப் பிறகு சிவாஜி (2007) திரைப்படம் அந்த ஆண்டின் கோடைகாலத்தில் வெளியிடப்பட்டது. வெளியிடப்பட்டபோது இது ஐக்கிய இராச்சியம் மற்றும் தென்னாப்பிரிக்காவில் வெளியான பத்து சிறந்த திரைப்படங்களில் ஒரு திரைப்படமாக ஆனது. இரசினிகாந்து இப்படத்தில் தனது பங்கிற்கு 26 கோடி சம்பளம் பெற்றார். அது ஜாக்கி சானுக்குப் பிறகு ஆசியாவில் இரண்டாவது அதிக சம்பளம் பெற்ற நடிகராக இவரை ஆக்கியது.
இவர் மீண்டும் பி. வாசு இயக்கத்தில் குசேலன் படத்தில் நடித்தார். இது மலையாளப் படமான கத பறயும் போலின் மறு ஆக்கம் ஆகும். இது தெலுங்கிலும் ஒரே நேரத்தில் கதாநாயகடு என்ற பெயரில் படமாக்கப்பட்டது. இதில் இவர் இரசினிகாந்தாகவே, ஒரு இந்திய சினிமா நட்சத்திரமாக மற்றும் படத்தின் கதாநாயகனுக்கு ஒரு சிறந்த நண்பராக ஒரு நீட்டிக்கப்பட்ட கௌரவத் தோற்றத்தில் நடித்தார். இரசினிகாந்தின் கூற்றுப்படி, இப்படம் சற்றே இவரது ஆரம்ப வாழ்க்கையை விவரித்தது. எனினும் இந்தப் படம் வணிகரீதியாகச் சரியாகப் போகவில்லை. குசேலன் பட இழப்பைச் சரிசெய்ய இரசினிகாந்தும் தான் பிரமிட் சாய்மீரா பட நிறுவனத்துடன் மீண்டும் பணியாற்றுவேன் என்று கூறினார்.
thumbnail|left|எந்திரன் (2010) படப் பாடல் வெளியீட்டு விழாவில் இரசினிகாந்து இரசினிகாந்து மீண்டும் இயக்குனர் ஷங்கருடன் அறிவியல் புனைகதைத் திரைப்படமான எந்திரனில் பணியாற்றினார். இந்தப் படம் அதுவரை தயாரிக்கப்பட்ட இந்தியத் திரைப்படங்களிலேயே மிக அதிக பொருட்செலவில் தயாரான இந்தியத் திரைப்படம் என்ற சிறப்புடன் 2010ல் உலகளவில் வெளியிடப்பட்டது. இறுதியில் அந்நேரத்தில் இந்தியாவின் இரண்டாவது மிக அதிக வசூல் செய்த படமானது. இந்தப் படத்திற்காக இரசினிகாந்து 45 கோடி ரூபாய் சம்பளமாகப் பெற்றார். இப்படத்தின் வெற்றி காரணமாக, இந்திய மேலாண்மை கழகம் அகமதாபாத், சினிமாவின் வியாபாரத்தையும் மற்றும் அதன் வெற்றிக் கதையையும் பகுப்பாய்வு செய்வதற்காக ஒரு வழக்குப் படிப்பாக தற்காலத் திரைப்படத் தொழில்: ஒரு வியாபார முன்னோக்கு என்று அழைக்கப்படும் முதுகலைப் பட்டதாரி தேர்வு மேலாண்மை படிப்பில் இத்திரைப்படத்தைப் பயன்படுத்தியது. இப்படிப்பு முத்து படத்தையும் ஆய்வு செய்யும்.