cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
நயினாதீவு
நாகர்களது குடியிருப்பு
நயினார்தீவும், ஏனைய யாழ்ப்பாணத் தீவுகளையும் யாழ் குடாநாட்டையும் போன்று, சரித்திர காலத்துக்கு முன்னர் - அதாவது விசயன் வரவுக்கு முன்னர் - நாகர்களது ஒரு குடியிருப்பாக இருந்திருக்கலாம். அல்லது, சில நூற்றாண்டுகள் கழித்து, நாகர்கள் நாகதீபத்தில் (யாழ்.குடாநாட்டில்) இருந்தோ அல்லது அயல் தீவுகளில் இருந்தோ நயினாதீவில் குடியேறியிருக்கலாம். எங்கிருந்து அவர்கள் வந்தனர், எப்போது வந்தனர் என்பதைத் திட்டவட்டமாகக் கூறமுடியாவிடினும். முதன் முதலாக நயினாதீவில் குடியேறிய மக்கள் நாகர்கள் என்பது சந்தேகமறப் புலப்படுகின்றது. நயினார்தீவு, நாகதீவு, நாகதிவயின, நாகநயினார்தீவு, ஆகிய நயினாதீவுக்கு வழங்கப்பட்ட தொன்மைவாய்ந்த பெயர்களும் இவ்வுண்மையை மேலும் உறுதிசெய்கின்றன.
சோழர்கள், மற்றும் சேது நாட்டுமக்கள்
பத்தாம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில் இலங்கையின் வடபாகம் சோழ மண்டலத்தின் ஒரு பகுதியாயிற்று. கி.பி.1012 இல் முழு இலங்கையும் சோழமண்டலத்துக்குச் சேர்ந்தது. யாழ்ப்பாண இராச்சியத்தை அப்போது ஆண்டுகொண்டிருந்த சிங்கை நகர் (வல்லிபுரம்) அரசர்கள் சோழப் பிரதானிகளாயினர். சோழர்கள் எண்ணிறந்த சைவக் கோவில்களைப் புதிதாக அமைத்ததுடன், பழைய சைவாலயங்களையும் புதுப்பித்தனர். நூற்றிருபத்தாறு நீண்ட ஆண்டுகள் தொடர்ச்சியாகச் சோழராட்சி இலங்கையில் நிலவிய காலத்தில் நயினாதீவில் இருந்த பழம்பெருமை வாய்ந்த நயினார்கோவிலும் புதுப்பிக்கப்பட்டு திருப்பணிகள் நிறைவேற்றப்பட்டு இருக்கலாம். அவ்வேளை இங்கு வந்து திருப்பணி வேலைகளைச் செய்த சோழதேசத்துச் சிற்பிகளும் பிராமணக் குடிகளும் மற்றும் கோவில் பணிக்கு அவசியப்பட்ட ஊழியர்களும் தமது குடும்பங்களுடன் இங்கு நிரந்தரமாகவே தங்கிவிட்டிருக்கலாம். இவ்வாறு தமிழகத்து மக்கள் வந்து தங்கும் முறை தொடர்ந்ததாலோ என்னவோ இவ்வாறு பிறநாட்டவர் வந்து தாம் இறங்கும் துறைமுகங்களுக்கு அண்மையில் வசிக்க விழைவதைக் கட்டுப்படுத்தும் நோக்குடன், பிற நாட்டார் (பரதேசிகள்) “ஊராத்துறையில் வந்து இருக்க வேணுமென்றும்..” “புதுத் துறைகளில் வந்தாலித் துறையிலே சந்திக்க வேணுமென்றும்…” முதலாம் பராக்கிரமபாகு அரசனின் ஆட்சிக் காலத்தில் (கி.பி.1153-1186) நயினாதீவில் நிறுவப்பட்ட தமிழ்க் கல்வெட்டின் மூலம் அரச கட்டளை பிறப்பிக்கப்பட்டது. வணிகக் கப்பல்கள் வந்து செல்லும் துறைமுகமாக நயினாதீவு இருந்தமையால் தமிழகத்தவர் அல்லாத பிறநாட்டவர் சிலரும் தனிப்பட்ட காரணங்களின் பொருட்டு இத்தீவில் நிரந்தரமாகத் தங்கி வாழ்ந்திருத்தலும் நிகழ்ந்திருக்கக்கூடும்.
சோழ, பாண்டிய அரசர்களும், அவர்களுக்குப் பின்பு சேது நாட்டு (இராமநாதபுரம்) அரசர்களும், பின் யாழ்ப்பாண அரசர்களும் முத்துக்குளித்தல், சங்கு குளித்தல் போன்ற தொழில்களை ஊக்குவித்து வந்தனர். வரலாற்றுக்கெட்டாத காலம் தொடக்கம் நயினாதீவுக் கடலில் சங்கு குளித்தல் இடம்பெற்றது. போர்த்துக்கீசர், ஒல்லாந்தர், பிரிட்டிசுக்காரரும்கூட சங்கு குளித்தலுக்கு ஊக்குவிப்பு அளித்தனர். சங்குகுளித்தல் நயினாதீவுக் கடலில் மும்முரமாக இடம்பெற்றதால் அத்தொழில் செய்யும் மக்கள் ஈழத்தின் பிறபகுதிகளில் இருந்தும், தமிழகத்தின் கிழக்குக் கரைப் பட்டினங்களில் இருந்தும் வந்து நயினாதீவில் குடியேறலாயினர். இவர்களில் இஸ்லாம் மதத்தவரான தமிழர்களும் அடங்குவர். இஸ்லாமியரின் வழிபாட்டுக்கென பள்ளிவாசல் ஒன்றும் தீவின் தென்கிழக்குக் கரையில் அமைக்கப்பட்டு இன்றும் வழிபாடு அங்கு நிகழ்கின்றது.
முதலில் நாகர்களும், பின்பு இங்குள்ள நயினார் கோவிலைச் சீரமைப்பதற்கும், வழிபாடுகளைக் குறைவற நடத்துவதற்கும் ஆயிரம் ஆண்டுகளின் முன்பு நயினாதீவுக்கு வெளியிலிருந்து குறிப்பாக சோழநாட்டிலிருந்து கொண்டுவரப்பட்ட சிற்பிகள், பிராமணர்கள், மற்றும் கோவில் ஊழியர்கள், அவர்களது குடும்பத்தவர், உறவினர், வேலையாட்களும், தொடர்ந்து வந்து சங்கு குளித்தலில் ஈடுபட்ட கடற்றொழிலாளர்களும் ஆகிய இவர்களுள் இங்கு நிரந்தரமாகத் தங்கிவிட்டவர்கள் என இத்தீவின் குடித்தொகை மெல்ல மெல்ல வளர்ந்து வந்தது.
போர்த்துக்கேயர் ஆட்சிக்காலம்
1619 இல் யாழ்ப்பாணத் தமிழரசு போர்த்துக்கீசரிடம் வீழ்ந்தது. “கி.பி. 1620 இல் தொடங்கிய போர்த்துக்கீச தனியரசாட்சியில், முதற் தேசாதிபதியான பிலிப் தே ஒலிவேறா நல்லூரை வதிவிடமாக்கியவுடன் முன்கூறியபடி நல்லூர்க் கந்தசாமி கோயிலை இடித்து, அக்கோயிற் கற்களைக் கொண்டு கோட்டையும் வீடுகளும் கட்டினான். யாழ்ப்பாணத்தில் இருந்த சைவ, வைணவ ஆலயங்கள் எல்லாவற்றையும் தரைமட்டமாக இடிப்பித்தான். இதையறிந்த கோவிலதிகாரிகளும், அர்ச்சகர்களும் தத்தம் கோவில் விக்கிரகங்களைக் கிணறுகளிலும், குளங்களிலும் போட்டு மறைத்தார்கள். யாழ்ப்பாணத்திலன்றித் தமக்கெட்டிய மற்றும் பிற இடங்களில் எல்லாம் உள்ள புத்த, சைவ ஆலயங்கள் எல்லாவற்றையும் சமையம் வாய்த்துழி வாய்த்துழி பறங்கிகள் இடித்து நாசமாக்கிவிட்டனர்,” என்பது முதலியார் செ.இராசநாயகம் அவர்களது கூற்று.
இக்காலத்தில் (கி.பி. 1620–1624 அளவில்) நயினாதீவுக் கோவில் அழிக்கப்பட்டது. நயினாதீவில் இருந்த கோவில் அழிக்கப்பட்ட பின்பு, போர்த்துக்கீசரும், அவர்களின் பின்வந்த டச்சுக்காரரும் அதனை மீள நிறுவுவதற்கு அனுமதிக்கவில்லை. இருப்பினும் டச்சுக்கார ஆட்சியின் இறுதிக்காலத்தே (கி.பி.1788 அளவில்) கோவில் இருந்த இடத்தில் சிறிய அளவில் வழிபாடு மீண்டும் ஆரம்பிக்கப்பட்டது எனக் கூறப்படுகின்றது.
ஒல்லாந்தர் ஆட்சிக்காலம்
போர்த்துக்கீசர் காலத்தில் யாழ்ப்பாண இராச்சியம் எங்குமே பெயரளவுக்காகுதல் கத்தோலிக்க சமயம் பரவியது. இக்காலம் நயினாதீவில் எத்தகைய சமய மாற்றம் ஏற்பட்டது என்பது திட்டவட்டமாகத் தெரியவரவில்லை. ஆயினும் தொடர்ந்து வந்த ஒல்லாந்தர் ஆட்சிக் காலத்தில ஊரவர்கள் சிலர் அச்சமயம் ஏற்பட்ட சமய நெருக்கடியைத் தவிர்க்க முடியாதவராக விரும்பியோ விரும்பாமலோ மதம் மாறியுள்ளனர். கி.பி. 1788 இல் நாகம்மாள் வழிபாட்டை சிறிய அளவில் மீள ஆரம்பித்து வைத்தவர் என நம்பப்படும் திரு.இராமலிங்கர் இராமச்சந்திரரின் மகன் திரு.கதிரித்தம்பி, கிறீஸ்தவராக மதம் மாறித் தனது பெயரையும் ‘பிரான்சீஸ்க்கு கதிரித்தம்பி’ என்று மாற்றிக்கொண்டார். இவரது விசுவாசத்தை மெச்சி, ஒல்லாந்த அரசினர் இவருக்கு ‘நொத்தாரிஸ்’ உத்தியோகமும், கிராம வரி அறவிடும் அதிகாரமும் கொடுத்தனர். இவர் நயினாதீவில் மேரி மாதா கோவில் ஒன்றையும் அமைத்தாரென்றும், அக்கோவிலுக்கு வேண்டிய மணியையும், உதவியாள் ஒருவரையும் ஒல்லாந்த அதிகாரிகள் வழங்கியதாகவும் ஐதீகம். இவர் நொத்தாரிசாக பணியாற்றியபோது, ‘பிரான்சீக்கு கதிரித்தம்பி’ என்று தனது ஒப்பத்தை இட்ட காணி உறுதிகள் யாழ்ப்பாணம் காணிக் கந்தோரில் உள்ளன என்று திரு.க.சண்முகநாதபிள்ளை தனது நூலில் உறுதிப்படுத்தியுள்ளார். ஆயினும் திரு.சண்முகநாதபிள்ளை "பிரான்சீஸ்கு என்பது அவருடைய பெயர் அல்ல, அவருக்கு வழங்கப்பட்ட பட்டம்” என்று கூறியிருப்பது விந்தையாகவுள்ளது. திரு.இராமலிங்கர் இராமச்சந்திரரையும் அவரது மகன் திரு.கதிரித்தம்பியையும் மேல் உயர்த்திக் காட்டும் ஆர்வக் கோளாறினால் அன்பர் திரு.சண்முகநாதபிள்ளை தனது நூலின் 41, 42, 43 ஆம் பக்கங்களில் குறித்துள்ள பின்வரும் தகவல்கள் உண்மையாக இருக்க வேண்டுமேயானால், திரு.இராமலிங்கர் இராமச்சந்திரர் 165 ஆண்டுகளுக்கு மேல் (குறைந்தபட்சமாக கி.பி.1624 தொடக்கம் கி.பி. 1788 வரை) உயிர் வாழ்ந்த ஒருவராயிருந்திருக்க வேண்டும்:
“கி.பி.1620க்கும் 1624க்கும் இடைப்பட்ட காலத்தில் முன்னர் கூறிய வீராசாமிச் செட்டியாரினால் கட்டப்பட்ட கோயில் இடித்துத் தரைமட்டமாக்கப்பட்டது. பொருட்கள் சூறையாடப்பட்டன. கி.பி.1645ல் நயினாதீவிலுள்ள நிரந்தரக் குடியிருப்பாளர்களுக்குத் தோம்பேடுகள் எழுதப்பட்டன. இக்காலத்தில் பட்டர் மரபில் தோன்றிய இராமலிங்கர் இராமச்சந்திரரே ஏக எஜமானாகப் பணியாற்றினார்.”
தீவுப்பகுதி மக்களின் குடியமர்வு
அயல்தீவுகளில் வசித்த மக்களில் சிலரும் நயினாதீவில் திருமணத் தொடர்பு காரணமாக குடிவந்துள்ளார்கள். அதிகமான திருமணத் தொடர்புகள் பக்கத்தேயுள்ள புங்குடுதீவு மக்களுடன் ஏற்பட்டதைத் தொடர்ந்து கணிசமான தொகையினரான புங்குடுதீவு மக்கள் நயினாதீவுக்கு வந்து குடியமர்ந்துள்ளனர். பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் புங்குடுதீவில் வசித்த மாதுங்கர் என்பவரின் மகன் சரவணமுத்து நயினாதீவில் உடையாராக நியமிக்கப்பட்டார். இவர் நயினாதீவில் திருமணம்செய்து அங்கேயே நிரந்தரமாக வாழத் தொடங்கியதன் பின்பு அவரது உறவினர் பலரும் நயினாதீவில் திருமணஞ்செய்து அங்கு சென்று குடியேறி வாழத் தலைப்பட்டனர். இவ்வாறே நெடுந்தீவு, அனலைதீவு, எழுவைதீவு மற்றும் தீவக மக்களும் திருமணத் தொடர்பு காரணமாக குடிவந்துள்ளனர். நயினை நாகம்மாள் தேவியின்மீது தீவுப்பகுதி மக்கள் கொண்ட பற்றும், பக்தியும் நயினாதீவு மக்களுடனான இத் திருமணத் தொடர்புகளை ஊக்குவித்த மற்றொரு காரணியாகலாம்.
நயினாதீவில் பௌத்தம்
right|thumb|180px|நயினாதீவு நாக விகாரை 1939 இல், நயினாதீவில் சிங்கள புத்த பிக்கு ஒருவர் வந்து, தெருவெங்கும் சுற்றித் திரிந்தார். மர நிழலில் படுத்து உறங்குவார். ‘ஒரு நாளுக்கு ஒரு வீட்டில்’ என்று முறை வைத்துப் போய் உணவு பெற்று உண்பார். சில ஆண்டுகள் செல்ல, நயினை திரு.இளையவர் கந்தர் என்பவர் திரு.நல்லதம்பி என்பவருக்கு ஈடுவைத்து நீண்டகாலமாக மீட்காமல் விட்டிருந்த சிறு துண்டுக்காணி ஒன்றை நல்ல விலை தந்து தான் வாங்கிக்கொள்வதாக காணி உரிமையாளரிடம் (திரு.இளையவர் கந்தர்) ஒரு ரூபாவை முற்பணமாகக் கொடுத்துவிட்டு திடீரென்று ஒருநாள் அந்த பிக்கு வெளியூர் புறப்பட்டுப் போனார். சில நாட்களில் அவர் திரும்பிவந்து, கணிசமான விலைக்கு அக்காணித் துண்டை வாங்கி, சில வருடங்களில் புத்த தாதுகோபம் ஒன்றை 1944 இல் நயினாதீவில் அமைத்தார். சிங்கள யாத்திரீகர் வருகை இந்தக் காலகட்டத்திலேயே முதன்முதலாக நயினாதீவில் இடம்பெற ஆரம்பித்தது. இதற்கு முன்னர் நயினாதீவில் தமிழ்ப் புத்தர் கோவில் ஒன்று இருந்திருக்கலாம். அல்லாமலும் இருக்கலாம். நயினாதீவு அல்ல - யாழ்ப்பாணக் குடாநாடுதான் ‘மணிபல்லவம்’ எனவும் ‘நாகதீபம்’ எனவும் அழைக்கப்பட்டது என்பது நிறுவப்பட்டுள்ள நிலையில், இதனை எவரும் திட்டவட்டமாகக் கூறுவதற்கு முடியாது. ஆனால், இங்கே சிங்களவர்களது புத்த விகாரை இருந்ததற்கான எவ்வித ஆதாரமும் இல்லை.
ஆகவே, 1939 இல் நயினாதீவுக்கு வந்த புத்தபிக்குவால் 1944 அளவில் இங்கு ஒரு புத்த விகாரமும் தாதுகோபமும் அமைக்கப்பட்டதற்கு முன்பு, நயினாதீவில் புத்தர்கோவில் ஏதாவது எக்காலத்திலாவது இருந்திருக்குமாயின் பௌத்தர்களாயிருந்த நயினையில் வாழ்ந்த தமிழ் நாகர்கள் சைவர்களாக மதமாற்றம் பெற்றமையாலும், அதன்பின் பௌத்தர்கள் யாரும் இங்கு குடியேறாமையாலும் கைவிடப்பட்ட நிலையில் இருந்த அக்கோவிலும், நயினார் (அல்லது நாகம்மாள்) கோவிலைப் போன்று கி.பி.1620 அளவில் போர்த்துக்கீசரால் அழிக்கப்பட்டது என்று கருத இடமுண்டு. அப்படியான புத்தர்கோவில் இங்கே இருந்திருக்குமாயின், அந்தத் தமிழ்ப் பௌத்தர் கோவில் நயினாதீவில் எந்த இடத்தில் அமைந்திருந்தது என்பது இதுவரை ஆதாரபூர்வமாக அறியப்படவில்லை.
வட இலங்கையில் வாழ்ந்த நாகர்கள் முதலில் நாகவழிபாட்டுடன் சங்கமித்த பௌத்தத்தை ஏற்றுக்கொண்டு பௌத்தர்கள் ஆகினர். பின், கி.பி. ஏழாம் நூற்றாண்டளவில் தமிழ் கூறும் நல்லுலகெங்கும் சைவம் தழைக்க அவர்களும் சைவசமயத்தைச் சார்ந்தனர். ஆயினும், எக்காலத்தும் நாகவழிபாட்டை மறந்தாரல்லர். நயினாதீவிலுள்ள நாகம்மாள் கோவில் கருவறைக்குள் இன்றும் நிலைத்திருக்கும் ஐந்தலை நாகத்தின் தொன்மை வாய்ந்த சிலா வடிவம் இதனை நிருபிப்பதாக உள்ளது. தொடர்ச்சியும் தொன்மையும் கொண்டதாக நயினாதீவில் நிலைத்திருக்கும் ஒரே வழிபாடு நாகவழிபாடு மட்டுமே. பௌத்த சமய வழிபாடோ, இந்து சமய வழிபாடோ அல்ல.
பேரினவாத நெருக்கடி
பிரித்தானியர் ஆட்சி முடிவடைந்ததை அடுத்து, தமிழ் ஈழத்தின் ஏனைய சிற்றூர்களை விடவும் அதிக அளவில் சிங்களப் பேரினவாதப்பிடி நயினாதீவை இறுக்கத்தொடங்கிற்று. 1958ஆம் ஆண்டில் அது உச்சக் கட்டத்தை அடைந்தது. தனிச்சிங்களச் சட்டத்தை எதிர்த்து நடத்தப்பட்ட தமிழர்களின் சாத்வீகமான போராட்டத்தை அடக்க இனக்கலவரத்தை ஏவிவிட்டனர் சிங்கள ஆட்சியாளர்கள். இந்த இனக்கலவரத்தின் காரணமாக தமிழ் இனத்திற்கு நேர்ந்த உயிரழிவுகளும் சொத்தழிவுகளும் எழுதப்புறப்பட்டால் முடிவின்றி நீளும். கொழும்பிலும் ஏனைய தென்பகுதி நகரங்களிலும் தாக்கப்பட்டும், உடைமைகளை இழந்தும் அகதிகளாகி தமது உற்றார் உறவினர்கள் தமிழ் ஈழப் பகுதிகளுக்குத் திரும்பி வந்ததாலும், பலர் கொல்லப்பட்டதாலும் தமிழர்கள் தமிழ்ப் பகுதிகளில் ஆங்காங்கே சிங்களவர்களுக்கு எதிரான தாக்குதல்களை மேற்கொண்டனர். ஆயினும், யாழ்ப்பாண மாவட்டத்தில் சிங்களவர் எவருமே கொல்லப்படவில்லை. இந்த வேளையில், நயினாதீவில் இருந்த புத்தபிக்கு 1958.05.29இல் காரைநகர் கடற்படைமுகாமில் சென்று தஞ்சமடைந்ததன்பின்பு, நயினாதீவிலுள்ள பௌத்த விகாரை 1958 யூன் மாத முற்பகுதியில் தாக்கப்பட்டுச் சேதப்படுத்தப்பட்டது. இதனைத் தொடர்ந்து யூன் 10 ஆம் நாள் பகல் ஒரு மணி அளவில் பொலிசாரும் கடற்படையினரும் நயினாதீவுக்கு வந்திறங்கி, ஏழு ஊரவர்களைக் கைதுசெய்து கொண்டு சென்றதுடன் பல வீடுகளையும், கடைகளையும் எரித்து அழித்தனர். அத்துடன் நயினாதீவு நாகபூசணி அம்மன் கோவிலையும் அவர்கள் எரித்துச் சேதப்படுத்தினர். கோவிலைச் சூழவிருந்த மடங்கள் யாவும் எரித்து முற்றாக அழிக்கப்பட்டன. கைது செய்யப்பட்டவர்கள் ஏழுபேரும் காரைநகர் கடற்படை முகாமுக்குக் கொண்டுசெல்லப்பட்டு, மாலை சுமார் 7.30 மணிவரை அங்கு வைத்து பொலிசாராலும், கடற்படையினராலும் அடித்து நொருக்கப்பட்டனர். பின்னர் ஊர்காவற்றுறைப் பொலிஸ் நிலையத்திற்குக் கொண்டுசெல்லப்பட்டு, மீண்டும் அங்கும் பொலிசாராலும், கடற்படையினராலும் நடுச்சாமம் வரை அடித்துத் துன்புறுத்தப்பட்டனர்.
மறுநாள் - அதாவது 11. சூன் 1958 அன்று - காலை இந்த ஏழுபேரும் கடற்படைப் படகு ஒன்றில் மீண்டும் நயினாதீவுக்குக் கொண்டு செல்லப்பட்டனர். அந்தப் படகில் பொலிசாரும், கடற்படையினரும், ஊர்காவற்றுறைப் பொலிஸ் பொறுப்பதிகாரி, துணை ஆய்வாளர் சிட்னி ஐவர் பளிப்பான Sub-Inspector Sydney Ivor Palipane) என்பவரும் சென்றனர். நயினாதீவில் அன்றைய தினம் மேலும் பதினான்கு பேர் கைது செய்யப்பட்டனர். நயினாதீவுப் பால முகப்பில் ‘சிங்களவரே திரும்பிப் போங்கள்’ (Sinhalese Go Boack) என்று ஆங்கிலத்தில் தார் கொண்டு எழுதப்பட்டு இருந்த வாசகங்களை நாக்கால் நக்கும்படி படையினர் சில கைது செய்யப்பட்ட ஊர்மக்களைப் பலவந்தப்படுத்தி செய்வித்தார்கள். அன்று மாலை சுமார் 6.30 மணிவரை நயினாதீவில் படையினரின் அட்டகாசங்கள் தொடர்ந்தன. மாலை 6.30 மணிக்கு நயினாதீவில் இருந்து புறப்பட்ட படகு காரைநகர் கடற்படை முகாமுக்கு சென்றடைந்ததும் கைது செய்யப்பட்ட நயினை மக்கள் அனைவரும் வேறு ஒரு படகுக்குள் மாற்றப்பட்டு அதனுள் வைத்துத் தாக்கப்பட்டனர். இரவு 9.15 மணி அளவில் கைது செய்யப்பட்டோர் யாவரும் ஊர்காவற்றுறை பொலிசு நிலையத்திற்குக் கொண்டு வரப்பட்டு, இரவு முழுவதும் அடித்தும், வேறு அநாகரிகமான விதத்திலும் கொடுமைப்படுத்தப்பட்டனர். மறுநாள் 12. சூன் 1958 பகல் 12.00 மணிவரை இவர்கள் பொலிசு நிலையத்தில் வைத்துத் தாக்கப்பட்ட பின்பு ஊர்காவற்றுறை நீதிமன்றத்தில் நீதிவான் திரு.பி.ஜி.எஸ்.டேவிட் முன்னிலையில் அன்றைய நாள் முன்னிலைப்படுத்தப்பட்டு, அனைவரும் விளக்கமறியலில் வைக்கப்பட்டனர். ஒரு வாரத்தின் பின்பு, விளக்க மறியலில் இருந்தவர்களில் மூவர் வழக்கிலிருந்து விடுவிக்கப்பட்டனர். ஏனையோரில் ஒருவரைத் தவிர, மற்றவர்கள் பிணையில் விடுவிக்கப்பட்டனர். கடைசி நபர் 3. சூலை 1958 அன்று பிணையில் விடுவிக்கப்பட்டார். கைதுசெய்யப்பட்டு, அடித்துத் துன்புறுத்தப்பட்ட எந்த ஒருவருக்கும் எதிராக எவ்வித குற்றச்சாட்டுக்களும் பொலிசாரால் நீதிமன்றத்தில தாக்கல் செய்யப்படவில்லை. தம்மை அடித்துக் கொடுமைப்படுத்தியோரை அடையாளம் காட்ட முடியுமென்று தாக்கப்பட்டவர்கள் கூறியும் அரசாங்கம் அவர்களைத் தாக்கிய பொலிஸ் மற்றும் கடற்படையினருக்கு எதிராக எவ்வித நடவடிக்கையையும் எடுக்கவில்லை. இந்த விதமாக அப்பாவி நயினை மக்கள் கொடுமைப்படுத்தப்பட்டமையும், அது தொடர்பாக எவ்வித சட்ட நடவடிக்கையும் எடுக்கப்படாமையும் பிற்காலத்தில் புத்த விகாரை நிருவாகத்தின் எந்தச் செயலையும் கண்மூடிப்பார்த்திருக்கும் போக்கை நயினாதீவில் வளர்த்துவிட்டன எனலாம்.
பிக்குவும் தனது தேவைகளுக்கு உதவுவதற்கும், தனக்கு ஊரவர்பற்றி தகவல் தருவதற்கும் நயினாதீவைச் சேர்ந்த குறிப்பிட்ட ஒரு குடும்பத்தவர்களைப் பயன்படுத்த ஆரம்பித்தார். 1979 மே மாதத்தில் இந்த புத்தபிக்கு புத்த விகாரைக்கு வழிபாட்டுக்காக வரும் யாத்திரீகர்கள் தங்குவதற்கான மடம் அமைப்பதற்கென அரசிடமிருந்து தான் பெற்ற அரச காணிக்குள் கடைகளைக் கட்டி வியாபார நோக்கத்துக்காக பயன்படுத்த முற்பட்டபோது இந்தக் கட்டுரையாளர் அதனை எதிர்த்து துண்டுப் பிரசுரம் ஒன்றை வெளியிட்டு, பொதுசன அபிப்பிராயத்தை பிக்குவின் சட்டவிரோத நடவடிக்கைக்கு எதிராக திரட்ட முயன்றவேளை, 18. மே 1979 இல் பிக்குவின் தூண்டுதலின் பேரில் கொழும்பில் வைத்து பொலிசாரால் கைதுசெய்யப்பட்டு சில மாதங்கள் விளக்கமறியலில் வைக்கப்பட்டார். எனினும் நீதிமன்றில் பொலிசாரால் குற்றச்சாட்டுப் பத்திரம் எதுவும் தாக்கல் செய்யப்படாததால் பின்பு விடுதலை செய்யப்பட்டார். புத்தபிக்கு அமைத்த கடைகளுள் ஒன்று மேலே குறிப்பிடப்பட்ட குடும்பத்தினருக்குக் கொடுக்கப்பட்டது. பிக்குவின் பணத்தை ஊருக்குள் வட்டிக்குக் கொடுப்பதையும் இவர்களே கவனித்து வட்டியிலும் பங்கு பெற்றுக்கொண்டனர். ஐம்பது ஆண்டுகளாக தானும் தனக்கு முன் தனது குடும்பமும் நயினாதீவிலுள்ள பிக்குவுக்கு உணவு வழங்கி வருவதாக இக்குடும்பத்தைச் சேர்ந்த பெண் ஒருவர் தெரிவித்ததாக 2001 யூன் மாதத்தில் வெளிவந்த The Sri Lanka Reporter என்ற பத்திரிகை செய்தி வெளியிட்டுள்ளது.
பேரினவாதிகளின் மற்றொரு படைத் தாக்குதல் நயினாதீவின் மீது 3. மார்ச் 1986 அன்று நிகழ்ந்தது. இது தொடர்பாக 5. மார்ச் 1986 இல் யாழ்ப்பாணத்தில் வெளிவந்த ‘ஈழநாடு’ பத்திரிகை பின்வருமாறு விவரிக்கின்றது:
“ஆலயத்தின் பெரிய கதவு 65 வீதம் எரிந்திருக்கக் காணப்பட்டது. அம்மனுக்கு 	அணிவிக்கப்பட்டிருந்த நகைகள், பட்டாடைகள் கொள்ளையடிக்கப்பட்டுள்ளன.” “நயினை அம்மன் 	கண்ணீர் விடுகிறாள்! ஆலயத்தின் நட்டம் 20 இலட்சம்!” “நால்வர் பலி!(உண்மையில் ஐவர் 	அன்று கடற்படையினரால் சுட்டுக்கொல்லப்பட்டனர். ஒரு சடலம், இச்செய்தி வெளியான பின்பு 	கண்டு எடுக்கப்பட்டது.) வீடுகள் தீக்கிரை!”, “நாகபூசணி அம்மனின் இரண்டு தேர்கள், மஞ்சம் 	தீக்கிரையாகின!”, “நகைகளைக் கொள்ளையடித்த பின்பு வீட்டுக்காரரைச் சுட்டுக்கொன்றனர்”, 	“படகுகள் எரிப்பு!, போக்குவரத்து பாதிப்பு!”
இங்குள்ள கடற்படை முகாம் 24. சூலை 1983 அன்று நிறுவப்பட்டு, தொடர்ச்சியாக செயற்பட்டு வருகின்றது. இதன் விளைவாக, தற்போது நடுத்தர வயதிலும் இளைஞர்களாகவும் உள்ள தலைமுறைகளைச் சேர்ந்தோர் வாழ்நாள் முற்றிலும் உளத் தாக்கங்களுக்குட்பட்டு வாழ்கின்ற நிலை உள்ளது. அத்துடன், பல தனியார் வீடுகள், காணிகள், கிராம முன்னேற்றச் சங்கத்தின் அலுவலகம், வழித்துணை வைரவ சுவாமி கோயில், பொது வீதிகள் முதலியன கடற்படையினரால் அழிக்கப்பட்டும், ஆக்கிரமிக்கப்பட்டும் உள்ளன.
1993ம் ஆண்டு தமிழர்களின் உரிமைப்போர் நடைபெற்ற வரலாற்று காலப்பகுதியிலே பொத்த துறவிக்கு உதவி வந்த குடும்பத்தை சேர்ந்தவர்கள் போயில் நிர்வாக சபையிலும் இடம்பெற்று ஆலைய பரிபாலனம் செய்து கொண்டிருந்தனர். எல்லா ஆலையங்களும் தமது திருப்பணி பணத்தில் சிறுபகுதியை தமிழர் உரிமை போராட்டத்திற்கு வழங்கிய போதும் நிதிபொறுப்பாளராயிருந்த குறிப்பிட்ட நபர் தமிழர்களுக்கு பணம் கொடுக்க முன்வரவில்லை. பண்ணைப்பாலம் உடைக்கப்பட்டு போக்கு வரத்து தடைசெய்யப்பட்டிருந்த போது நயினாதீவு உணவுத்தேவைக்களுக்காக மிகுந்த நெருக்கடியை எதிர் நோக்கியது குறிப்பிட்ட நபர் குடும்பத்திற்கு இராணுவத்தினர் உணவு ஏற்பாடுகளை அளித்து வந்தனர். ஆசிரியரான அவருக்கு அதிபர் வேலையும் பின்னர் அரசாங்கத்தின் சமாதான நீதவான் பதவியும் கிடைத்தது. மக்கள் சிலர் கடல் வழியாக திருகோணமலை உள்ளிட்ட பகுதிகளுக்கு தற்காலிகமாக இடம்பெயர்ந்தனர்.
2011ம் ஆண்டு இங்குள்ள வென். நவன்டாகல பெத்த கித்தி திஸ்ஸ நாயக்க தேரோ என்ற பௌத்த துறவி ஒரு அதி நவீன படகை வாங்கி சேவையில் ஈடுபடுத்தினார். இதில் ஒரு தடவை பயணிக்கும் பயணிகளின் எண்ணிக்கையும் ஏனய படகுகளில் ஆறு தடவை ஏற்ற வேண்டிய பயணிகளின் எண்ணிக்கையும் சமமானது. இதனால் உள்ழூர் படகு சேவைகள் பெருமளவில் பாதிக்கப்பட்டது. இதனால் ஆத்திரமடைந்த படகு சேவையாளர்கள் துறவியின் படகின் இயந்திரத்திற்குள் இரவேடிரவாக மண்ணை கொட்டி இயந்திரத்தை பழுதடைய வைக்கனர்.
வெளியிணைப்புகள்
பகுப்பு:சப்த தீவுகள் பகுப்பு:யாழ்ப்பாண மாவட்டத்திலுள்ள ஊர்களும், நகரங்களும் பகுப்பு:தமிழர் இடையே பௌத்தம் பகுப்பு:இலங்கையின் தீவுகள் பகுப்பு:யாழ்ப்பாண மாவட்டம்
மதனப்பள்ளி
மதனப்பள்ளி என்னும் நகராட்சி, ஆந்திரப் பிரதேசம் மாநிலத்தின் அன்னமய்யா மாவட்டத்தில் உள்ளது. இந்த ஊரையும் அருகில் உள்ள ஊர்களையும் இணைத்து மதனப்பள்ளி மண்டலம் உருவாக்கப்பட்டது.
தட்பவெப்ப நிலை
மூலம் : Climate
அரசியல்
இது மதனப்பள்ளி சட்டமன்றத் தொகுதிக்கு உட்பட்டது.
ஊர்கள்
மதனப்பள்ளி மண்டலத்தில் கீழ்க்காணும் ஊர்கள் உள்ளன.
சான்றுகள்
பகுப்பு:சித்தூர் மாவட்டம்
எம். கோவிந்த பாய்
'''எம். கோவிந்த பாய் (M. Govinda Pai) (மார்ச் 23,  1883 -  செப்டம்பர் 6, 1963) ராஷ்டிரகவி கோவிந்த பாய்''' என்றும் அழைக்கப்படுகிறார். மஞ்சேஸ்வர கோவிந்த பாய், ஒரு கன்னடக் கவிஞர் ஆவார். மெட்ராஸ் அரசாங்கத்தால் இவருக்கு முதல் ராஷ்டிரகவி பட்டம் வழங்கப்பட்டது. (நவம்பர் 1, 1956 அன்று மாநிலங்களின் மொழியியல் மறுசீரமைப்பிற்கு முன்பு, காசராகோட் மாவட்டம் மெட்ராஸ் பிரசிடென்சியின் தெற்கு கனரா மாவட்டத்தின் ஒரு பகுதியாக இருந்தது. ) இந்தியாவின் இலக்கிய வரைபடத்தில் மஞ்சேஸ்வரத்தை (கேரளா) சேர்த்தவர் ராஷ்டிரகவி எம்.கோவிந்த பாய் ஆவார்.
ஆரம்ப கால வாழ்க்கை
எம். கோவிந்த பாய், மார்ச்23,  1883ம் ஆண்டில், கொங்கனி கவுட சாரஸ்வத் பிராமண குடும்பத்தில் மஞ்சேஷ்வரில் உள்ள அவரது தாய்வழி தாத்தா வீட்டில் பிறந்தார். அவர் மங்களூர் சாஹுகார் திம்மப்ப பாய் மற்றும் தேவகி அம்மாவின் முதல் மகன் ஆவார். கோவிந்த பாய் மங்களூரில் பள்ளிக்குச் சென்றார். கல்லூரி கல்விக்காக, மெட்ராஸ் ( சென்னை ) சென்றார். இவரது, தந்தையின் திடீர் மரணம் காரணமாக, சென்னையிலிருந்து திரும்பி வர வேண்டியிருந்தது.
வலது|thumb|180x180px| அவரது வாழ்க்கையின் கிட்டத்தட்ட அறுபது ஆண்டுகள் மஞ்சேஸ்வரில் உள்ள இந்த வீட்டில் கழிந்தன
தொழில்
கோவிந்த பாய் ஒரு சிறந்த உரைநடை எழுத்தாளராகவும் இருந்தார். உரைநடைகளில் இவரது ஆரம்பகால அமைப்பு ஸ்ரீகிருஷ்ண சரிதா (1909) ஆகும். இது குறிப்பிடத்தக்க வாசிப்பை உருவாக்குகிறது. கோவிந்த பாய் தனது படைப்பான கோல்கொதாவில் (1931) ஏசு கிறிஸ்து சிலுவையில் அறையப்பட்ட கதையை விவரித்தார். இவர் வெளியிட்ட அடுத்த மூன்று நூல்களான, வைஷாக்கி, பிரபாசா மற்றும் தெஹாலி ஆகியவை முறையே புத்தர், கடவுள் கிருஷ்ணா மற்றும் காந்தியின் கடைசி நாட்களை விவரித்தது. இவை மூன்றும், கோல்கொதாவின் மிகப்பெரிய வெற்றியின் விளைவாகும்.
சிறந்த படைப்புகள்
இவரது சிறந்த படைப்புகள் வசனத்தில் எழுதப்பட்டுள்ளன. அதாவது, கோல்கொதா ( கிறிஸ்துவின் கடைசி நாட்கள்,), 1937 இல் வெளியிடப்பட்டது, வைசாகி ( புத்தரின் கடைசி நாட்கள்,) 1946 இல் வெளியிடப்பட்டது. மற்றும் ஹெபெரலு ( ஏகலைவனின் கட்டைவிரல், கதை,) 1946 இல் வெளியிடப்பட்டது. இவை, கன்னட இலக்கியத்தின் மிகப் பெரிய கவிஞர்களின் சேமிப்பில் நீடித்த இடத்தைப் பெற்றுள்ளன. கோமாதா ஜினஸ்துதி என்பது, அவரது முதல் வெளியிடப்பட்ட படைப்பாக உள்ளது. இவர் செய்யுள் வடிவத்தை கன்னடத்தில் அறிமுகப்படுத்தினார். ஹெபெரலு, மகாஹாரத காவியத்தின் கதாபாத்திரங்களான துரோணர் மற்றும் ஏகலைவனின் கதையை விவரிக்கிறது.
ஆய்வுகள்
கோவிந்த பாய் தனது வரலாற்று ஆய்வுகள் மற்றும் ஆராய்ச்சி மூலம் கன்னட கற்றலை வளப்படுத்தினார். இவர் துலுநாட்டின் காலவரிசை மற்றும் வரலாறு குறித்த அதிகாரியாக இருந்தார். இவரது படைப்புகள், இவரது உலகளாவிய கண்ணோட்டத்திற்கும், ஏழைகள் மற்றும் தாழ்த்தப்பட்டோருக்கான ஆழ்ந்த இரக்கத்திற்கும் சான்றளிக்கின்றன.
இவர், கன்னடம், கொங்கனி மற்றும் ஆங்கிலம் தவிர துளுவம், மலையாளம், சமஸ்கிருதம், தெலுங்கு, தமிழ், மராத்தி, பெங்காலி, பாரசீக, பாலி, உருது, கிரேக்கம் மற்றும் ஜப்பானிய மொழிகள் உட்பட 25 மொழிகளில் புலமை உடையவராக இருந்ததால், சரளமாக படிக்கவும் எழுதவும் முடிந்தது. மேலும், இவர் பல ஜப்பானிய படைப்புகளை கன்னடத்தில் மொழிபெயர்த்தார். வலது|thumb|250x250px| எம் கோவிந்த பாய் பிராந்திய ஆராய்ச்சி மையம் உடுப்பி
விருதுகள் மற்றும் மரபு
1949 ஆம் ஆண்டில், அப்போதைய மெட்ராஸ் அரசு, இவருக்கு,  ராஷ்டிரகவி விருதை வழங்கியது. 1951 இல் பம்பாயில் கன்னட சாகித்ய சம்மேளனாவின் தலைவராக இருந்தார்.
அவரது 125 வது பிறந்தநாளில், இவரது பெயரில் ஒரு தேசிய விருது நிறுவப்பட்டது மற்றும் மஞ்சேஷ்வரில் உள்ள இவரது பழைய வீடு ஒரு தேசிய நினைவுச்சின்னமாக கருதப்படுகிறது.
இவரது சொந்த இடத்திற்கு அருகிலுள்ள உடுப்பியில், கோவிந்த பாய் ஆராய்ச்சி நிறுவனம் மணிப்பால் நிறுவனங்களின் டாக்டர் டி.எம்.ஏ பாய் அறக்கட்டளையின் எம்.ஜி.எம் கல்லூரிக்கு அருகில் நிறுவப்பட்டது. அருகிலுள்ள மற்ற மையங்கள் யக்ஷகனா & ஜனபாத சம்சோதன கேந்திரா, கனகதாச பீதா மற்றும் துலு அகராதி திட்டம் போன்றவை ஆகும்.
கோவிந்த பாயையும் கேரள அரசு ஒப்புக் கொண்டது. கோவிந்த பாய் நினைவு கல்லூரி மஞ்சேஸ்வரில் உள்ள கண்ணூர் பல்கலைக்கழகத்தின் ஒரு பகுதியாகும்.
கோவிந்த பாய் மங்களூர் அரசு கல்லூரியில் இடைநிலை பாடத்தில் பயின்றார். இங்குதான், பஞ்சே மங்கேஷ் ராவ் இவரது ஆசிரியர்களில் ஒருவராக இருந்தார். நவீன கன்னட இலக்கிய மறுமலர்ச்சியின் மற்றொரு முன்னோடியாக பஞ்சே இருந்தார். கோவிந்த பாய் ஒரு முறை பஞ்சேவிடம் அவர் அடிக்கடி பாடும், இரண்டு பாடல்களின் உரையை கேட்டார். கோவிந்த பாயிடமிருந்து பஞ்சே இலக்கிய பத்திரிகைகளை கடன் வாங்கினார். இவர் 13 வயது சிறுவனாக இருந்தபோதும் புத்தகங்கள் வாசிப்பதில், ஆர்வத்தை வளர்த்துக் கொண்டார் மற்றும் இலக்கிய பத்திரிகைகளுக்கு சந்தா கட்டத் தொடங்கினார்.
நினைவுச்சின்னம்
மஞ்சேஸ்வரில் கோவிந்த் பாயின் 125 வது பிறந்தநாள் கொண்டாட்டத்தை முன்னிட்டு, 'கிலிவிந்து திட்டத்திற்கு' அடிக்கல் நாட்டப்பட்டது. மத்திய அரசு மற்றும் கேரளா மற்றும் கர்நாடக மாநில அரசுகள் கூட்டாக ரூ 20 மில்லியன் மதிப்பீட்டில் 'கிலிவிந்து' என்ற திட்டத்தைத் திட்டமிட்டு நினைவுச் சின்னம் கட்ட முயற்சித்தன. இது, ஒரு திறந்த ஆம்பிதியேட்டர், நாடகங்களை அரங்கேற்றுவதற்கான இடம், கலை கண்காட்சிகள், யக்ஷகனா, நூலகப் பிரிவு, கையெழுத்துப் பிரதிகளைப் பாதுகாத்தல், ஆராய்ச்சி, ஒப்பீட்டு ஆய்வுகள், காப்பகங்கள், அறிஞர்களுக்கான விருந்தினர் மாளிகை போன்றவற்றைக் கொண்டிருக்கும்.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:காசர்கோடு மாவட்ட நபர்கள் பகுப்பு:1963 இறப்புகள் பகுப்பு:1883 பிறப்புகள் பகுப்பு:கன்னடக் கவிஞர்கள் பகுப்பு:கன்னட எழுத்தாளர்கள்
க. மு. இராசகோபால்
'''க. மு. இராசகோபால்' (K. M. Rajagopal'')(பிறப்பு 1924) என்பவர் இந்திய அரசியல்வாதியும் தமிழ்நாடு மேனாள் சட்டமன்ற உறுப்பினரும் ஆவார். இவர் காஞ்சிபுரம் மாவட்டம் உத்திரமோரூரைச் சார்ந்தவர். பள்ளிக் கல்வியினை வாலசாபாத்தில் கற்றுள்ளார். இராசகோபால், திராவிட முன்னேற்றக் கழக உறுப்பினர் ஆவார். 1967 மற்றும் 1971ஆம் ஆண்டுகளில் நடைபெற்ற தமிழ்நாடு சட்டப் பேரவைத் தேர்தலில் திமுக வேட்பாளராக உத்திரமோரூர் சட்டமன்றத் தொகுதியில் போட்டியிட்டு தமிழ்நாடு சட்டப் பேரவை உறுப்பினர் ஆனார்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:காஞ்சிபுரம் மாவட்ட நபர்கள் பகுப்பு:1924 பிறப்புகள் பகுப்பு:4 ஆவது தமிழ்நாடு சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள் பகுப்பு:5 ஆவது தமிழ்நாடு சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள் பகுப்பு:திராவிட முன்னேற்றக் கழக சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள்
மோன்பா பழங்குடியின மக்கள்
மோன்பா அல்லது மோம்பா என்பது (The Monpa or Momba) இந்தியாவின் வடகிழக்கு மாநிலமான அருணாச்சலப்பிரதேசத்தில் வசித்து வரும் முதன்மையான பழங்குடியின மக்களாவர். தவாங் மோன்பாஸ் சாங்ரெலுங்கிலிருந்து இடம்பெயர்வு வரலாற்றைக் கொண்டுள்ளனர். வடகிழக்கு இந்தியாவில் உள்ள ஒரே நாடோடி பழங்குடியினர் மோன்பா என்று நம்பப்படுகிறது - இவர்கள் செம்மறி ஆடு, மாடு, யாக், ஆடுகள் மற்றும் குதிரைகள் போன்ற விலங்குகளை முற்றிலும் நம்பியிருந்தனர். இவர்களின் மொழிகள் திபெத்திய எழுத்துக்களுடன் எழுதப்பட்ட திபெடோ-பர்மன் மொழிகள் ஆகும்.
பெரும்பாலான மோன்பாக்கள் இந்திய மாநிலமான அருணாச்சல பிரதேசத்தில் வாழ்கின்றனர், சுமார் 60,000 மக்கள் தொகையிலானோர், தவாங் மற்றும் மேற்கு காமெங் மாவட்டங்களை மையமாகக் கொண்டு வாழ்கின்றனர். சீனாவின் தன்னாட்சி பிராந்தியமான திபெத்தில், கோனா கவுண்டி, பேயி மாவட்டத்தில் பாலுங் மற்றும் மடோக் கவுண்டி ஆகிய பகுதிகளில் சுமார் 25,000 மோன்பாக்கள் வாழ்கின்றனர். இந்த இடங்கள் குறைந்த உயரத்தில் உள்ளன, குறிப்பாக மடோக் கவுண்டி, இது திபெத்தின் மற்ற பகுதிகளைப் போலன்றி வெப்பமண்டல காலநிலையைக் கொண்டுள்ளது. அருணாசலப் பிரதேசத்தில் வசிக்கும் 60000 மோன்பாக்களில், 20000 மக்கள் தவாங் மாவட்டத்தில் வசிக்கின்றனர். இந்த மாவட்டத்தின் மக்கள் தொகையில் 97% இந்த இன மக்களேயாவர். இதைத்தவிர மீதமுள்ளோர் அனைவரும் மேற்கு காமெங் மாவட்டத்தில் வசிக்கின்றனர். இங்கு மொத்த மக்கள் தொகையில் 77% இவர்களேயாவர். பூட்டான் எல்லைக்கருகில் காணப்படும் கிழக்கு காமெங் மாவட்டத்தில் சிறிதளவு மக்கள் வசிக்கின்றனர்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:இந்தியப் பழங்குடிகள்
தரையடிரெயில்
தரையடிரெயில் (Underground Railway) : போக்குவரத்து அதிகமாக உள்ள நகரங்களில் பூமிக்கு அடியில் சாலைகளையும் ரெயில் பாதைகளையும் அமைக்கிறார்கள்.தரையடி ரெயில் பாதைகளை இரண்டு விதமாக அமைக்கலாம். சாலைகளை வெட்டிப் பள்ளத்தில ரெயில் பாதையை அமைப்பது ஒரு முறை. ஒரு குறிப்பிட்ட ஆழத்தில் பூமியைக் குடைந்துகொண்டே சென்று குடைவு வழி (த.க.) அமைத்து பாதை அமைப்பது மற்றொரு முறை. ஆறுகளுக்கு அடியிலும் தரையடி ரெயில்பாதைகளை அமைப்பதுண்டு. தரையடி ரெயில்பாதைகளை அமைக்கும்போது நல்ல காற்றோட்டம் இருக்குமாறு செய்யவேண்டும்; கெட்ட காற் றைக் வெளியேற்றவும், தூய காற்றை உள்ளே கொண்டு வரவும் வசதிகள் செய்யப்பட்டிருக்க வேண்டும்.
உலகில் முதல் தரையடி ரெயில் பாதை 1863-ல் லண்டன் நகரில் அமைக்கப்பட்டது. இன்று அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள், கனடா, தென் அமெரிக்கா, பல ஐரோப்பிய நாடுகள், ஆஸ்திரேலியா, இந்தியாவிலுள்ள முக்கிய நகரங்களிலும், சோவியத் ரஷ்யாவில் மாஸ்கோ, லெனின்கிராடு நகரங்களிலும், ஜப்பானில் டோக்கியோவிலும், இந்தியாவில் கல்கத்தாவிலும் தரையடி ரெயில்பாதைகள் உள்ளன. நியூயார்க் நகரிலுள்ள தரையடி ரெயில்பாதை உலகிலேயே மிகப் பெரியதாகும், பார்க்க: குடைவு வழி; சுரங்கம்.
பகுப்பு:தொடருந்து தொழில்நுட்பங்கள்
அழியாத கோலங்கள் 2
அழியாத கோலங்கள் 2 (Azhiyatha Kolangal 2) என்பது 2019 ஆண்டு வெளியான தமிழ் நாடகத் திரைப்படம் ஆகும்.எம். ஆர். பாரதி எழுதி இயக்கிய இப்படத்தை ஈஸ்வரி ராவ் தயாரித்தார். இப்படத்தில் பிரகாஷ் ராஜ், ரேவதி, அர்ச்சனா, நாசர் ஆகியோர் முக்கிய வேடங்களில் நடித்தனர். இப்படத்திற்கு அரவிந்த் சித்தார்த்தா இசையமைத்தார். அழியாத கோலங்கள் 2 படத் தயாரிப்பு பணியானது செப்டம்பர் 2015 இல் தொடங்கியது.
கதை
எழுதாளரான கௌரி சங்கர் (பிரகாஷ் ராஜ்) தில்லியில் சாகித்திய விருது பெறுகிறார். 24 ஆண்டுகள் கழித்து தன் முன்னாள் காதலியான மோகனாவை ( அர்ச்சனா) அவரது வீட்டில் சந்திக்க வருகிறார். அங்கே தங்கள் பழைய நினைவுகளை பேசி மகிழ்கின்றனர். இந்நிலையில் திடீரென்று மாரடைப்பினால் கௌரி சங்கர் அங்கே இறந்து விடுகிறார். கல்லூரி செல்லும் வயதுடைய மகளைக் கொண்ட மோகனா இதனால் அதிர்ச்சி அடைகிறார். இந்த விசயத்தை ஊடகங்களும், அக்கம் பக்கத்தவர்களும் மனம் போன போக்கில் ஏளனமாக பேசுகின்றனர். கோரி சங்கரின் மனைவியான சீதா (ரேவதி) மோகனாவை வந்து சந்திக்கிறார் அதன் பிறகு என்ன நடந்தது என்பதே கதையின் பிற்பகுதியாகும்.
தயாரிப்பு
அறிமுக இயக்குனர் மணி பாரதி பிரகாஷ் ராஜ், ரேவதி, அர்ச்சனா, நாசர் ஆகியோர் முதன்மைப் பாத்திரங்களில் நடிக்கும் திரைப்படத்திற்கான பணிகளை ஜூன் 2015 இல் துவக்கி பணியாற்றத் தொடங்கினர். துவக்கத்தில் ரேவதியும் அர்ச்சனாவும் இப்படத்தை தயாரிக்க முடிவு செய்திருந்தனர். ஆனால் பின்னர் முன்னாள் நடிகை ஈஸ்வரி ராவ் இந்த படத்தயாரிப்புக்கு நிதியளிக்க ஒப்புக்கொண்டார். படப்பிடிப்பு சென்னையில் நடந்தது. பிரகாஷ் ராஜ் ஒரு எழுத்தாளராக நடிப்பதாக தெரியவந்தது. மேலும் இந்த படமானது கவிஞ்ஞன் ஆக்கினாள் என்னை என்ற தற்காலிக பெயரில் உருவாக்கப்பட்டது. படத்தின் முதல் பார்வை சுவரோட்டியானது பொங்கலை ஒட்டி 14 சனவரி 2016 அன்று வெளியிடப்பட்டது.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:இந்திய நாடகத் திரைப்படங்கள் பகுப்பு:2019 தமிழ்த் திரைப்படங்கள் பகுப்பு:இந்தியத் தமிழ்த் திரைப்படங்கள்
சார்வாய் பிடாரி அம்மன் கோயில்
வரலாறு
இக்கோயில் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.
கோயில் அமைப்பு
இக்கோயில் முதன்மைத் திருக்கோயில் என்ற வகைப்பாட்டில் இந்து அறநிலையத்துறையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. பரம்பரை அல்லாத அறங்காவலர் அமைப்பால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
பூசைகள்
இக்கோயிலில் ஒருகாலப் பூசை நடக்கின்றது. சித்திரை மாதம் முக்கிய திருவிழா நடைபெறுகிறது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:சேலம் மாவட்டத்திலுள்ள அம்மன் கோயில்கள் பகுப்பு:சரி பார்க்க வேண்டிய தானியக்கக் கோயில் கட்டுரைகள்
தக்பா மக்கள்
தக்பா (Takpa) என்பவர்கள் மோன்பா மக்களின் மொழியியல் வடக்கு துணைக் குழு ஆகும். இவர்களின் தெற்கு துணை-குழுவானது சங்களா என அடையாளம் காணப்பட்டுள்ளது. மோன்பா மக்களின் தக்பா குழு அருணாசலப் பிரதேசத்தின் தவாங் மற்றும் டைரங் பகுதிகளிலும், திபெத்தின் குஓனா, பூட்டானின் டிராசிகேங் பகுதிகளில் வசிக்கின்றனர்.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:பழங்குடிகள்
பிள்ளையார்நத்தம் வரதராஜ பெருமாள் கோயில்
பிள்ளையார்நத்தம் வரதராஜ பெருமாள் கோயில் தமிழ்நாட்டில் தூத்துக்குடி மாவட்டம், பிள்ளையார்நத்தம் என்னும் ஊரில் அமைந்துள்ள பெருமாள் கோயிலாகும்.
வரலாறு
இக்கோயில் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.
கோயில் அமைப்பு
இக்கோயில் முதன்மைத் திருக்கோயில் என்ற வகைப்பாட்டில் இந்து அறநிலையத்துறையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. பரம்பரை அல்லாத அறங்காவலர் அமைப்பால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
பூசைகள்
இக்கோயிலில் undefined முறைப்படி ஒருகாலப் பூசை நடக்கின்றது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:தூத்துக்குடி மாவட்டத்திலுள்ள பெருமாள் கோயில்கள் பகுப்பு:சரி பார்க்க வேண்டிய தானியக்கக் கோயில் கட்டுரைகள்
சித்தாந்த கௌமுதி
சித்தாந்த கவுமுதி என்பது சமசுகிருதத்தில் எழுதப்பட்ட விளக்கவுரை ஆகும். இதை பட்டோஜி தீட்சிதர் எழுதினார். இது சமசுகிருத இலக்கணத்தைப் பற்றியது. பாணினியின் இலக்கண நடையைப் பற்றிய விளக்கங்களும் அதன் எளிமையாக்கப்பட்ட வடிவங்களும் தரப்பட்டுள்ளன. இந்த நூல் இரண்டு பாகங்களைக் கொண்டது. இந்த நூலில் விகுதிகள், இலக்கண உருபுகள், சந்தி உள்ளிட்டவற்றைப் பற்றிய குறிப்புகள் உள்ளன.
இணைப்புகள்
பகுப்பு:சமசுகிருதம்
சந்திரகீர்த்தி
சந்திரகீர்த்தி (Chandrakirti) (கிபி 600 - 650) மத்தியமிகப் பௌத்தப் பிரிவு அறிஞரும், நாகார்ஜுனரின் (கிபி 150 - 250) இலக்கியங்களுக்கு உரை எழுதியவரும் ஆவார். இவரது மாணவர்களில் புகழ் பெற்றவர் ஆரியதேவர் ஆவார்.
சந்திரகீர்த்தியின் வாழ்க்கையைப் பற்றிய செய்திகள் மிகக்குறைவே. திபெத்திய பௌத்த இலக்கியங்களின் படி, தென்னிந்தியாவின் சமந்தா நகரத்தில் பிறந்த சந்திரகீர்த்தி, கமலபுத்தியின் மாணவர் என்றும் அறியப்படுகிறார். பௌத்த பிக்குவாகன சந்திரகீர்த்தி, நாலாந்தா பல்கலைக் கழகத்தில் பௌத்த தத்துவங்களைப் பயின்றவர்.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:இந்திய மெய்யியலாளர்கள் பகுப்பு:பௌத்த மெய்யியலாளர்கள் பகுப்பு:இந்தியப் பௌத்தர்கள் பகுப்பு:மகாயான பௌத்தர்கள் பகுப்பு:பௌத்த எழுத்தாளர்கள் பகுப்பு:இந்திய எழுத்தாளர்கள் பகுப்பு:650 இறப்புகள் பகுப்பு:600 பிறப்புகள் பகுப்பு:பௌத்த அறிஞர்கள்
உரிமைகளின் சட்டம் (ஐக்கிய அமெரிக்கா)
thumb|200px|[[ஐக்கிய அமெரிக்கா|அமெரிக்காவின் உரிமைகள் சட்டம்]]
ஐக்கிய அமெரிக்கா உரிமைகளின் சட்டம் (United States Bill of Rights) என்பது ஐக்கிய அமெரிக்க அரசியலமைப்பின் முதல் 10 மாற்றங்களை குறிக்கும். இந்த 10 மாற்றங்கள் அமெரிக்க மக்களின் கருத்து வெளிப்பாட்டுச் சுதந்திரம், ஆயுதத்தை சொந்தமாக்கிக்கொள்ள சுதந்திரம், பதிப்பகச் சுதந்திரம் போன்ற முக்கிய உரிமைகளை காக்கும். அமெரிக்க மத்திய அரசின் வலிமையையும் குறைக்கும். முதலாம் ஐக்கிய அமெரிக்கக் காங்கிரஸ் நடக்கும்பொழுது ஜேம்ஸ் மாடிசன் இந்த 10 மாற்றங்களை முன்மொழி செய்துள்ளார்.
மாற்றங்கள்
பகுப்பு:ஐக்கிய அமெரிக்க அரசியலமைப்பு
Bill of Rights
சாவ்ரி பஜார்
சாவ்ரி பஜார் (Chawri Bazar) என்பது, பித்தளை, தாமிரம் மற்றும் காகித பொருட்களின் சிறப்பு மொத்த சந்தையாகும். வன்பொருள் சந்தையுடன் 1840 ஆம் ஆண்டில் நிறுவப்பட்ட இது பழைய டெல்லியின் முதல் மொத்த சந்தையாக இருந்தது இது டெல்லியில் ஜமா மஸ்ஜித்தின் மேற்கே அமைந்துள்ளது.
ஜமா மஸ்ஜித்தின் மேற்கு (பின்புற) சுவரின் நடுத்தர திட்டத்திற்கு அருகில் தெருவில் செல்வதன் மூலம் இந்த பகுதியை அடையலாம். டெல்லி மெட்ரோவின் சாவ்ரி பஜார் நிலத்தடி நிலையம் வழியாகவும் இந்த இடத்தை அணுகலாம்.
வரலாறு
இந்த இடம், 19 ஆம் நூற்றாண்டில் நடனமாடும் பெண்கள் மற்றும் வேசிக்காரர்களுக்காக பிரபலமாக அறியப்பட்டவர்கள், பிரபுக்கள் மற்றும் பணக்காரர்களால் அடிக்கடி வந்து போகும் இடமாக இருந்தது. தாவீஃப் கலாச்சாரம் மங்கிப்போனதால் பிரிட்டிஷாரின் வருகைக்குப் பிறகு, விபச்சாரிகள் சந்தையின் மேல் தளங்களை ஆக்கிரமிக்க வந்தனர். இது இறுதியில் இந்த பகுதி முழுவதும், குற்றவியல் மையமாக மாற வழிவகுத்தது. இதனால் தில்லி மாநகராட்சி அவர்களை இப்பகுதியிலிருந்து முற்றிலுமாக வெளியேற்றியது.
மேலும், இந்த தெருவுக்கு மராத்தி வார்த்தையான சாவ்ரி என்று பெயரிடப்பட்டது, அதாவது சந்திப்பு இடம் என்பது பொருளாகும். பழைய தில்லியில், அரசாட்சியின் போது, இந்த தெருவிற்கு முக்கியமாக இந்த பெயர் கிடைத்தது, ஏனெனில் இங்கே ஒரு உன்னதமான வீட்டின் முன் ஒரு 'சபா' அல்லது கூட்டம் நடைபெறும். மேலும் அந்த வீட்டின் உரிமையாளர், கூட்டத்தினருக்குள் ஏதேனும் பிரச்சினைகள் இருந்தால், அது சக்கரவர்த்தியை அடைவதற்கு முன்பே சர்ச்சைகளைத் தீர்ப்பதற்கு முயற்சிப்பார்.
தெருவின் அமைப்பு
லாகோரி செங்கற்களால் கட்டப்பட்ட, இரண்டு கட்டிடங்களின் நுழைவாயில்களுக்கு மேல் ஒரு சிறிய நியதி வைக்கப்பட்டுள்ளது. கட்டிடங்கள் இருபுறமும் அரை எண்கோண திட்டங்களைக் கொண்டுள்ளன. இருபுறமும் இரண்டு சிறிய அறைகள் உள்ளன. அறைகளுக்குள் நுழைய அரை வட்ட வளைவுகள் உள்ளன, மேலும் அதன் முந்தைய வடிவத்தைக் காண்பது கடினம். கட்டிடங்களின் முக்கிய அம்சங்கள் அரை-எண்கோண திட்டங்களில் கூரை மட்டத்தில் அதன் முக்கிய இடங்கள் மற்றும் வளைவுகள் ஆகும். ஆனால் அவற்றை உருவாக்குவது கடினம்.
வழி இணைப்புகள்
சாவ்ரி பஜார் ஒரு சாலையாகும், இது ஒரு முனையில் ஜமா மஸ்ஜித் மற்றும் மறுமுனையில் ஹவுஸ் குவாசியுடன் இணைகிறது. இப்போது, சாவ்ரி பஜார் என்ற பெயரில் ஹவுஸ் குவாசியில் ஒரு மெட்ரோ நிலையம் உள்ளது. புத்தகங்கள் மற்றும் பெண்கள் ஆடைகளுக்கு பிரபலமான நய் சரக், பேட்-ஷா புல்லாவில் இணைகிறது. நய் சரக்கைத் தவிர, சாவ்ரி பஜாரை சாந்தினி சவுக்க்குடன் இணைக்கும் பல்லிமரன் வழி, மற்றொரு வழியாக உள்ளது.
ஒடிசாவின் கலைகள்
ஒடிசாவின் கலைகள் (Arts of Odisha) இந்திய மாநிலமான ஒடிசா ஒரு வளமான கலாச்சார மற்றும் கலை பாரம்பரியத்தைக் கொண்டுள்ளது. கடந்த காலங்களில் பல்வேறு ஆட்சியாளர்களின் ஆட்சியின் காரணமாக, ஒடிசாவில் கலை மற்றும் கைவினைப்பொருட்கள் இன்று பாரம்பரிய கைவினைப்பொருட்கள், ஓவியம் மற்றும் செதுக்குதல், நடனம் மற்றும் இசை, ஆடைகள் போன்ற வடிவங்களில் கலை பன்முகத்தன்மையைக் கொடுக்கும் பல மாற்றங்களுக்கு உட்பட்டுள்ளன.
நடனம்
வலது|thumb|300x300px| கல்லில் செதுக்கிய சிற்பங்கள், [[கொனார்க் சூரியக் கோயில்]] ஒடிசி நடனத்தைத் தவிர, ஒடிசாவில் பல நடன வடிவங்களும் நாட்டுப்புற நிகழ்ச்சிகளும் உள்ளன. இதில் பௌன்சா ராணி, சைத்தி, கோடா, சங்கு நாட்டா, சாவ், தல்காய், தண்டா நாட்டா, பாலா, தசகதியா, தனு யாத்திரை, காந்தா படுவா, குமுரா, கர்மா நாச், கதினாச்சா, கேது, கேலா கெலுனி [மேத நாச்சா, நாகா நாடனம் கேலான்சா, லாடி கேலான்சே, பைகா நிருத்யா, ஜாத்ரா, படுவா ஜாத்ரா, பொம்மலாட்டம், இராணப்பா]] மற்றும் சம்பிரதா ஆகியனவும் அடங்கும்.
இசை
16 ஆம் நூற்றாண்டில் இசைக்கான இலக்கியம் தொகுக்கப்பட்டது. சங்கீதமவ சந்திரிகா, நாட்டிய மனோரமா, சங்கீத கலாலதா மற்றும் கீதா பிரகாசா ஆகிய நான்கு முக்கிய நூல்கள் இந்தக் காலத்தில் எழுதப்பட்டன. ஒடிசி இசை என்பது சித்ரபாதா, துருவபாதா, பாஞ்சால் மற்றும் சித்ரகலா ஆகிய நான்கு தனித்துவமான இசைகளின் கலவையாகும். இசை கலைப்படைப்பைப் பயன்படுத்தினால், அது சித்திகலா என்று அழைக்கப்படுகிறது. வார்த்தைகளை வேகமாகப் பாடும் "பாடி" என்பது ஒடியா இசையின் ஒரு தனித்துவமான அம்சம்.
ஒடிய இசை இரண்டாயிரத்து ஐநூறு ஆண்டுகளுக்கும் மேலானது. மேலும் பல வகைகளைக் கொண்டுள்ளது. இவற்றில்,பழங்குடி இசை, கிராமிய இசை, இலகு இசை, இலகு-பாரம்பரிய இசை மற்றும் பாரம்பரிய இசை ஆகியவை. ஒடிசாவின் கலாச்சாரத்தைப் புரிந்து கொள்ள முயற்சிக்கும் எவரும் அதன் இசையை கணக்கில் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும். இசை அதன் பாரம்பரியத்தின் ஒரு பகுதியாகும்.
பண்டைய காலங்களில், மக்களின் மத உணர்வுகளைத் தூண்டுவதற்காகப் பாடப்பட்ட கவிதைகள் மற்றும் பாடல்களின் வரிகளை எழுதிய துறவிகள் இருந்தனர். 11 ஆம் நூற்றாண்டில்தான் ஒடிசாவின் இசை, திரீசுவரி, சதுரீசுவரி மற்றும் பஞ்சேசுவரி வடிவங்களில் மாற்றம் அடைந்து பாரம்பரிய பாணியாக மாற்றப்பட்டது.
கைவினைப்பொருட்கள்
ஒடிசாவின் முக்கிய கைவினைப் பொருட்களில் அப்ளிக் வேலைகள், பித்தளை மற்றும் மணி உலோகம், வெள்ளி பிலிகிரீ மற்றும் கல் செதுக்குதல் ஆகியவை அடங்கும். மற்ற வடிவங்களில் அரக்கு, பேப்பியர் மச்சே, மற்றும் பழங்குடி சீப்புகள், கைத்தறி மற்றும் மரம் மற்றும் பாரம்பரிய கல் செதுக்குதல் ஆகியவையும் அடங்கும்.
ஓவியம்
வலது|418x418px thumb| தாலா பட்டேரி ஒடிசாவில் ஓவியத்தின் வரலாறு பண்டைய காலங்களிலிருந்தே பாறை-தங்குமிட ஓவியங்களுடன் பழமையானது. அவற்றில் சில ஆரம்பகால வரலாற்றுக் காலத்தைச் சேர்ந்தவை (கிமு 300 - கிபி 100). பாறை ஓவியத் தளங்களைத் தவிர, கஞ்சாம் மாவட்டத்திலுள்ள திகபகண்டி மற்றும் பெர்காம்பூர் மற்றும் பிற இடங்களில் பாறை மேற்பரப்பில் உருவங்களை ஒத்த பல வரைபடங்கள் மற்றும் பொறிப்புகள் உள்ளன. பல குகை ஓவியங்கள் பழங்குடியினமானவை. மேலும் பாறை தங்குமிட ஓவியம் பல நூற்றாண்டுகளாக ஒடிசா பாரம்பரியமாக தொடர்கிறது. அவை பெரும்பாலும் சடங்குகளுடன் கலந்த அலங்கார இயல்புடையவை. மேலும் பல மையக்கருத்துக்களைக் கொண்டிருக்கலாம். ஒடிசாவில் உள்ள சுவரோவியங்கள் இந்தியாவில் மற்ற இடங்களைப் போலவே ஒரு பழங்கால பாரம்பரியமாக இருந்தன. மேலும் கந்தகிரி மற்றும் உதயகிரி குகைகளில் கிமு 1 ஆம் நூற்றாண்டில் ஆட்சி செய்த பேரரசர் காரவேலனின் ஆட்சி காலத்தைச் சேர்ந்த சுவரோவிய நிறமி பூச்சுகளின் சான்றுகள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளன. வலது|319x319px கேந்துசர் மாவட்டத்திலுள்ள சிதாபிஞ்சி பாறை தங்குமிட ஓவியங்களின் தொகுப்பில் உள்ள இராவணச்சாயாவின் பாறாங்கல் மீது பிற்கால குப்தர் காலத்தைச் சேர்ந்த ஒரு சுவரோவியம் உள்ளது. மேலும், அஜந்தா பாணியை ஒத்திருக்கிறது. 1600 ஆம் ஆண்டிலிருந்து இன்று வரை ஒடிசாவின் ஏராளமான வார்ப்புருக்களில் சுவரோவியங்கள் வரையப்பட்டுள்ளன. அவை இலட்சுமி கோயில், ஜகமோகனத்தில் புத்த விஜயத்தின் ஓவியம், புரியிலுள்ள புரி ஜெகன்நாதர் கோயில், பிரஞ்சிநாராயணன் கோயில், புகுடா, கஞ்சாம் மாவட்டம் போன்ற பல வலது|thumb|468x468px| [[முக்தீஸ்வரர் கோயில், ஒடிசா|முத்தீசுவர் கோவிலில் சிற்றின்ப சிற்பம்]] 12 ஆம் நூற்றாண்டில் புரி ஜெகன்நாதர் கோயிலிலிருந்து உருவான ஒடிய ஓவியத்தின் முக்கிய வடிவமாக படா ஓவியம் கருதப்படுகிறது. இந்த பாணி கங்க மன்னர்கள் மற்றும் போய்புரிக்கு வருகை தரும் இலட்சக்கணக்கான யாத்ரீகர்களுக்கு ஜெகன்னாதரின் வழிபாட்டை பிரபலப்படுத்துவதே படா ஓவியத்தின் நோக்கமாகும். இருப்பினும், படா ஓவியங்கள் பல வடிவங்களை எடுக்கலாம். முகமூடிகள் முதல் பொம்மைகள் மற்றும் மாதிரிகள் வரை இருக்கலாம்.
ஒடிசாவில், மணல் கலை என்பது புரியில் உருவாக்கப்பட்ட ஒரு தனித்துவமான கலை வடிவமாகும்
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:ஒடிசாவின் பண்பாடு பகுப்பு:இந்தியக் கலை
இன்டர் மிலான்
இன்டர்நேசியோனல் மிலான் கால்பந்துக் கழகம் (F.C. Internazionale Milano), பொதுவாக இன்டர்நேசியோனல் அல்லது இன்டர் என்றழைக்கப்படுவது, இத்தாலியைச் சேர்ந்த தொழில்முறை கால்பந்துக் கழகம் ஆகும். இத்தாலியைத் தவிர்த்து பிற நாடுகளில் இன்டர் மிலான் என்று வழமையாக அறியப்படுகிறது. இது இத்தாலியின் முதல்நிலைக் கால்பந்துக் கூட்டிணைவுத் தொடரான சீரீ ஆவில் பங்கேற்று ஆடிவருகிறது; 1909-ஆம் ஆண்டிலிருந்து இத்தாலியின் முதல்நிலைக் கூட்டிணைவுத் தொடரிலேயே ஆடிவருகிறது.
இன்டர் மிலான் உள்நாட்டுப் போட்டித் தொடர்களில் 30 கோப்பைகளை வென்றுள்ளது. அவற்றுள் 18 முதல்நிலைக் கூட்டிணைவுத் தொடர் பெருவெற்றிக் கோப்பைகளும், 7 இத்தாலியக் கோப்பைகளும், 5 இத்தாலிய உன்னதக் கோப்பைகளும் அடங்கும். 2006-ஆம் ஆண்டிலிருந்து 2010-ஆம் ஆண்டுவரை தொடர்ச்சியாக ஐந்து சீரீ ஆ கோப்பைகளை வென்றனர்; இதுவே அதிகபட்ச தொடர்வெற்றியாகும். மேலும், மூன்று வாகையர் கூட்டிணைவுக் கோப்பைகளையும் வென்றுள்ளது (1964, 1965 மற்றும் 2010).
80,000 பார்வையாளர்களுக்கும் மேல் கண்டு இரசிக்கக்கூடிய சான் சிரோ ஆட்டக்களத்தில் இக்கழகம் தனது அமைவிடப்போட்டிகளை ஆடிவருகிறது.
உசாத்துணைகள்
பகுப்பு:காற்பந்தாட்டக் கழகங்கள் பகுப்பு:மேற்கோள் வழு-ref குறிச்சொல்லுக்கு உரையில்லாதவை
சபா முற்போக்கு கட்சி
சபா முற்போக்கு கட்சி (Sabah Progressive Party, Parti Maju Sabah, ) என்பது கிழக்கு மலேசியா, சபாமாநிலத்தைத் தளமாகக் கொண்டுள்ள ஒரு பல்லின அரசியல் கட்சியாகும். பி.பி.எஸ் என்று அழைக்கப்படும் ஐக்கிய சபா கட்சியில் இருந்து வெளியேறிய டத்தோ யோங் தெக் லீ என்பவரால், 1994 ஜனவரி 21இல் தோற்றுவிக்கப்பட்ட கட்சி. யோங் தெக் லீ சபா மாநிலத்தின் முன்னாள் முதலமைச்சராகப் பதவி வகித்தவர்.
சாப் என்று சுருக்கமாக அழைக்கப்படும் சபா முற்போக்கு கட்சி, முன்பு பாரிசான் நேசனல் கூட்டணியின் ஓர் உறுப்புக் கட்சியாக இருந்தது. 2008 செம்படம்பர் மாதம் பாரிசான் நேசனல் கூட்டணியில் இருந்து விலகி ஒரு சுயேட்சை கட்சியானது.
இந்தக் கட்சிக்கு மலேசிய நாடாளுமன்றத்தில் இரண்டு இடங்களும், சபா மாநிலச் சட்டசபையில் இரண்டு இடங்களும் உள்ளன. ஒரு நாடு இரு முறைமைகள் எனும் கொள்கையில் பிடிவாதமாக இருக்கும் இந்தக் கட்சி, கீழ்க்காணும் திட்டங்களை அமல்படுத்த, நடுவண் அரசை நெருக்கி வருகிறது.
வரலாறு
மலேசியப் பொதுத் தேர்தல், 2008; மார்ச் 8ஆம் தேதி நடைபெற்றது. அந்தத் தேர்தலில் சபா முற்போக்கு கட்சி இரு நாடாளுமன்ற இடங்களில் வெற்றி பெற்றது. 2008 தேர்தலுக்குப் பின்னர், சபா மாநிலத்திற்கு கூடுதலான தன்னாட்சி உரிமைகள் வழங்க வேண்டும் என்று மலேசிய நடுவண் அரசாங்கத்திற்கு, சபா அரசியல் கட்சிகள் அறைகூவல்கள் விடுத்தன.
அதைத் தொடர்ந்து 2008 ஜூன் 18இல் மலேசிய நாடாளுமன்றத்தின் டேவான் ராக்யாட்டில், பிரதமர் டத்தோ ஸ்ரீ அப்துல்லா அகமது படாவிக்கு எதிராக நம்பிக்கையில்லா தீர்மானம் கொண்டு வரப்படும் என்றும், அவர் பதவியில் இருந்து விலக வேண்டும் என்றும் சபா முற்போக்கு கட்சியின் தலைவராக இருந்த டத்தோ யோங் தெக் லீ அறிவித்தார்.
சபாவிற்கு கூடுதலான தன்னாட்சி உரிமைகள்
மலேசிய நடுவண் அரசாங்கம், சபா மாநில மக்களின் உணர்வுகளைப் புரிந்துகொள்ளாத வகையில் நடந்து கொள்கிறது என்று சபா முற்போக்கு கட்சி குறை கூறியது. அத்துடன் சபாவிற்கு கூடுதலான தன்னாட்சி உரிமைகள் வழங்கப்பட வேண்டும்; லாபுவான் தீவை சபா அரசாங்கத்திடமே ஒப்படைக்க வேண்டும்; எண்னெய் உற்பத்தியில் கிடைக்கும் வருமானத்தில் 20 விழுக்காடு சபா மாநிலத்திற்கு வழங்கப்பட வேண்டும் எனும் கோரிக்கைகளையும் முன் வைத்தது.
சபா முற்போக்கு கட்சி, பிரதமர் டத்தோ ஸ்ரீ அப்துல்லா அகமது படாவிக்கு எதிராக நம்பிக்கையில்லா தீர்மானம் கொண்டு வருவதை பெரும்பாலான சபா மக்கள் பொதுவாக ஏற்றுக் கொண்டனர். ஏன் என்றால், அந்தச் சமயத்தில் அதிகாரத்தைத் தவறாகப் பயன்படுத்துவதாக அவர் மீது சில குறைகூறல்கள் இருக்கவே செய்தன.
பாரிசான் கூட்டணியிலிருந்து வெளியேற்றம்
இந்தக் கட்டத்தில் சபா முற்போக்கு கட்சியின் மீது ஒழுங்கு நடவடிக்கை எடுக்க பாரிசான் நேசனல் கூட்டணியின் உச்சமன்றம் தயாரானது. அதற்குள் 2008 செப்டம்பர் 17ஆம் தேதி, சபா முற்போக்கு கட்சி பாரிசான் நேசனல் கூட்டணியில் இருந்து வெளியேறியது. ஆனால், கட்சியின் துணைத் தலைவரும் உதவித் தலைவர்களில் ஒருவரும் பாரிசான் நேசனல் கூட்டணியில் இருந்து வெளியேறுவதை ஏற்றுக் கொள்லவில்லை. அவர்கள் பாரிசான் நேசனல் கூட்டணியிலேயே இருக்க விரும்புவதாக அறிவித்தனர்.
2013 மே 5இல் நடைபெறவிருக்கும் மலேசியப் பொதுத்தேர்தலில், சபா முற்போக்கு கட்சி 8 நாடாளுமன்ற 41 சட்டசபை இடங்களில் போட்டியிடுகிறது.
மேலும் தகவல்கள்
பகுப்பு:மலேசிய அரசியல் கட்சிகள் பகுப்பு:சபா
இரண்டாம் துகோஜிராவ் ஓல்கர்
சர் இரண்டாம் துகோஜி ராவ் ஓல்கர் (Tukojirao Holkar II) (1835 மே 5 - 1886 சூன் 17) இவர் மராட்டியர்களின் ஓல்கர் வம்சத்தைச் சேர்ந்த இந்தோரின் மகாராஜா ஆவார். இவரது பிறந்த பெயர் ஜஸ்வந்த் ஓல்கர் என்பதாகும். இவர் ஓல்கர் வம்சத்தின் இணை கிளையைச் சேர்ந்த சந்தோஜி ராவ் ஓல்கரின் மகனாவார்.
இராஜாக்கமங்கலம் ஊராட்சி ஒன்றியம்
இராஜாக்கமங்கலம் ஊராட்சி ஒன்றியம், இந்தியாவின்  தமிழ்நாட்டின்  கன்னியாகுமரி மாவட்டத்தில் உள்ள  ஒன்பது ஊராட்சி ஒன்றியங்களில் ஒன்றாகும். அகத்தீஸ்வரம் வட்டத்தில் அமைந்த, இராஜாக்கமங்கலம் ஊராட்சி ஒன்றியம் 12 ஊராட்சி மன்றங்களைக் கொண்டுள்ளது. இவ்வூராட்சி ஒன்றியத்தின் வட்டார வளர்ச்சி அலுவலகம் இராஜாக்கமங்கலத்தில் இயங்குகிறது.
இரண்டாம் துகோஜிராவ் ஓல்கர்
வாழ்க்கை
வலது|thumb| இந்தோரின் மகாராஜா இரண்டாம் துகோஜி ஓல்கர், 1877 1844 இல் இரண்டாம் காந்தாராவ் ஓல்கர் இறந்தபோது, முன்னாள் மகாராஜா மார்த்தண்ட் ராவ் ஓல்கர் தனக்கு அரியணையை கோரினார். ஆனால் பல பிரபுக்களின் ஆதரவுடன் அவரது கோரிக்கை ஆங்கிலேயர்களால் ஏற்கப்படவில்லை. யஷ்வந்த் ராவ் ஓல்கரின் விதவைகளில் ஒருவரான கிருட்டிணா பாய் ஓல்கர் சாகிபா, பாவோ சாந்தோஜி ஓல்கரின் இளைய மகனின் பெயரை பரிந்துரைத்தார், (மார்த்தாண்ட ராவின் மாமா). இந்த முன்மொழிவு ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டு, 12 வயதான ஜஸ்வந்த் ஓல்கர், இரண்டாம் துகோஜி ராவ் ஓல்கர் என்றப் பெயருடன் 1844 சூன் 23 அன்று அரியனை ஏறினார்.
இராஜாக்கமங்கலம் ஊராட்சி ஒன்றியம்
மக்கள் வகைப்பாடு
2011ஆம் ஆண்டு மக்கட்தொகை கணக்கெடுப்பின் படி, இராஜாக்கமங்கலம் ஊராட்சி ஒன்றியத்தின் மொத்த மக்கள் தொகை 88,200  ஆகும். அதில் பட்டியல் சாதி மக்களின் தொகை  2,407  ஆக உள்ளது. பட்டியல் பழங்குடி மக்களின் தொகை 36 ஆக உள்ளது.
இரண்டாம் துகோஜிராவ் ஓல்கர்
வாழ்க்கை
அரசப்பிரதிநிதியின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ள ஆட்சிமன்றக் குழு தொடர்ந்தது. 16 வயதில் (1848) இரண்டாம் துகோஜி ராவ் அரசாங்கத்தில் முறையாக பங்கேற்கத் தொடங்கினார். கிருட்டிணா பாய் 1849 இல் இறந்தார். துகோஜி அரச விவகாரங்களில் தனது பங்களிப்பை மேலும் விரிவுபடுத்தினார்.1852 மார்ச் 8 அன்று 20 வயதை எட்டிய பின்னர் அனைத்து அதிகாரங்களும் துகோஜிக்கு வழங்கப்பட்டன. இந்த காலகட்டத்தில் பல சீர்திருத்தங்கள் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டன.
இராஜாக்கமங்கலம் ஊராட்சி ஒன்றியம்
ஊராட்சிகள்
இராஜாக்கமங்கலம் ஊராட்சி ஒன்றியத்தில் உள்ள 12 கிராம ஊராட்சி மன்றங்கள்;
இரண்டாம் துகோஜிராவ் ஓல்கர்
குடும்பம்
1846 ஆம் ஆண்டில் இவர் மல்சா பாய் என்பவரை மணந்தார் (ருக்மா பாய் என்றும் அழைக்கப்படும் இவர், 1848 சூனில் இந்தூரில் காலராவால் இறந்தார்). இவரது மரணத்திற்குப் பிறகு, துகோஜி பாகீரதி பாய் மற்றும் இராதா பாய் ஆகியோரை மணந்தார்
இராஜாக்கமங்கலம் ஊராட்சி ஒன்றியம்
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:கன்னியாகுமரி மாவட்ட ஊராட்சி ஒன்றியங்கள்
இரண்டாம் துகோஜிராவ் ஓல்கர்
இறப்பு
துகோஜி 1886 ஆம் ஆண்டு சூன் 17 ஆம் தேதி மகேசுவர் என்ற இடத்தில் இறந்தார். இவருக்குப் பிறகு அவரது மூத்த மகன் சிவாஜிராவ் ஓல்கர் பதவிக்கு வந்தார்.
குறிப்புகள்
பகுப்பு:1886 இறப்புகள் பகுப்பு:1835 பிறப்புகள்
இராபர்ட் ஹார்டிங் விட்டேகர்
இராபர்ட் ஹார்டிங் விட்டேகர் (Robet Harding Whittaker) அமெரிக்காவைச் சேர்ந்த தாவர சூழ்நிலையியல் அறிஞர். இவர் அமெரிக்காவின் கான்சாஸ் பகுதியில் விசிட்டா என்ற இடத்தில் 1920 ஆம் ஆண்டு திசம்பர் 27 ஆம் நாள் பிறந்தார்.
கல்வி
இவர் தனது இளங்கலைப் பட்டத்தினை கன்சாஸில் டோபிக்கா என்னும் இடத்தில் வாஸ்பர்ன் முனிசிபல் கல்லூரியில் (தற்போது வாஸ்பர்ன் பல்கலைக்கழகம்) பயின்றார். அதன் பின்னர் இலினாஸ் பல்கலைக்கழகத்தில் இராணுவத்துறையில் முனைவர் பட்டம் பெற்றார்.
பணி
இவர் வாசிங்டன் மாநிலக் கல்லூரியில் தனது கற்பித்தல் மற்றும் ஆராய்ச்சியினை மேற்கொண்டார். அதனைத் தொடர்ந்து புரோங்களின் கல்லூரி, கலிபோர்னியா பல்கலைக்கழகம், கார்னல் பல்கலைக்கழகம் ஆகியவற்றில் பணிபுரிந்தார்.
சாதனை
இவர் 1969 ஆம் ஆண்டு உலகில் வாழும் உயிரினங்களை மொனிரா, புரோட்டிஸ்டா, பூஞ்சை, தாவர உலகம், விலங்கு உலகம் என ஐந்து வகையாக வகைப்படுத்தினார். எனவே இவர் வகைப்பாட்டியலின் தந்தை எனப் பெயர் பெற்றார்.
இறப்பு
1980 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 20 ஆம் நாளில் தனது 59 ஆவது வயதில் நியூயார்க் அருகில் உள்ள இச்சாக என்னும் இடத்தில் காலமானார்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:அமெரிக்க சூழலியலாளர்கள் பகுப்பு:1920 பிறப்புகள் பகுப்பு:1980 இறப்புகள் பகுப்பு:புற்றுநோயால் இறந்தவர்கள் பகுப்பு:அமெரிக்கத் தாவரவியலாளர்கள்
நந்தா பொறியியல் கல்லூரி
நந்தா பொறியியல் கல்லூரி ஈரோட்டிலிருந்து, பெருந்துறை செல்லும் வழியில் வாய்க்கால் மேடு என்னும் இடத்தில் உள்ளது. 2001-ம் ஆண்டு தொடங்கப்பட்ட இப்பொறியியல் கல்லூரியில் இளநிலை மற்றும் முதுகலை பட்டப்படிப்பு பயிற்றுவிக்கப்படுகிறது.
சேர்க்கை
ஆண்டுதோறும் சூன் மாத இறுதியில், சென்னை அண்ணா பல்கலைக்கழக வாயிலாக மாணவ - மாணவியர் சேர்க்கை நடைபெறும்.
வகுப்புகள்
இப்பொறியியல் கல்லூரியில்,
இடம்
ஈரோடு பேருந்து நிலையத்தில் இருந்து 8 கி.மீ. தொலைவிலும். ஈரோடு இரயில் நிலையத்தில் இருந்து 10 கி.மீ. தொலைவிலும், கோவை விமான நிலையத்திலிருந்து 80 கி.மீ. தொலைவிலும் உள்ளது.
நூலகம்
பல்வேறு துறை சார்ந்த நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட உலகளாவிய இதழ்களும், IEEE எனப்படும் உலகளாவிய பொறியியல் வல்லுநர்களுக்கான கூட்டமைப்பின் இணையதளச் சேவையும் உள்ளது.
விடுதிகள்
இருபாலாருக்கும், தனித்தனியே விடுதி வசதி உள்ளது.
கல்லூரி வாழ்க்கை
படிப்பு மட்டுமின்றி இக்கல்லூரியில் நாட்டு நலப்பணித் திட்டம் மற்றும் இன்ன பிற இலக்கிய குழுமங்களும் இயங்கி வருகின்றன. ஆண்டுக்கு ஒரு முறை தேசிய அளவிலான மாணவர் கருத்தரங்கம் மற்றும் ஜெனிஸிஸ், ரேடிக்ஸ், டெக்கீஸ் உள்ளிட்ட துறை சார்ந்த விழாக்களும் நடைபெறும்.
குறிப்புகளும் மேற்கோள்களும்
பகுப்பு:ஈரோடு மாவட்ட பல்கலைக்கழகங்களும் கல்லூரிகளும்‎ பகுப்பு:தமிழ்நாட்டு பொறியியல் கல்லூரிகள்
கிருதியை அலங்கரிக்கும் அணிகள்
கிருதியை அலங்கரிக்கும் அணிகள் எனப்படுபவை அனுபல்லவி இல்லாத கிருதிகளுக்கு அழகு செய்யும் இசையணிகள் ஆகும்.
பொதுவாக கிருதிகள், கீர்த்தனைகள் போன்ற இசை வடிவங்களுக்கு இன்றியமையாத அம்சங்கள் பல்லவி, அனுபல்லவி, சரணம் ஆகும். சில சமயங்களில் அனுபல்லவி இல்லாத கிருதிகளுக்கு அழகு செய்யும் அம்சங்கள் பல உண்டு. அவை இசை அணிகள் என்று அழைக்கப்படுகின்றன.
இசையணிகளாவன: கமகம், சங்கதி, மத்திமகால சாகித்தியம், சிட்டைஸ்வரம், ஸ்வர சாகித்தியம், ஸ்வர அட்சரம், சொற்கட்டு ஸ்வரம், சொற்கட்டு சாகித்தியம், கோபுச்சயதி, சுரோத்தவாகயதி, பிராசம், யமகம், மணிப்பிரவாளம் ஆகியன.
கமகம்
தென்னக இசையின் சிறப்பியல்புகளில் ஒன்று கமகம். இந்த கமகம் இல்லாத பாடல் நீரில்லாத ஆறு என்றும், நிலவில்லாத இரவு என்றும் வர்ணிக்கப்படுகின்றது. இன்று சாதாரணமாக 10 வகையான கமகங்கள் கையாளப்படுகின்றன.