cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ஜான் கிரிஷாம்
மீண்டும் வழக்கறிஞராகத் தோன்றுதல்
இது தவிர தவறாகக் குற்றம் சாட்டப்பட்டு தண்டிக்கப்பட்டவர்களுக்கு சட்ட உதவிகளை அளிக்கும் தி இன்னசன்ஸ் பிராஜெக்ட் அமைப்பின் இயக்குநர் குழுவிலும் கிரிஷாம் இடம் பெற்றுள்ளார்.
புற இணைப்புகள்
பகுப்பு:1955 பிறப்புகள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:அமெரிக்க எழுத்தாளர்கள் பகுப்பு:ஆங்கில எழுத்தாளர்கள்
அலகு குத்துதல்
அலகு குத்துதல் என்பது இறை நம்பிக்கை உடையவர்களால் செய்யப்படுகின்ற நேர்த்திக்கடன்களில் ஒன்றாகும். இந்த நேர்த்திக்கடன் உடலை வருத்தும் நேர்த்திக் கடன்கள் வகையை சேர்ந்தது.
வழிபாடுகளில்
ஐயனார் போன்ற சிறுதெய்வ வழிபாட்டிலும், முருகன், மாரியம்மன் போன்ற பெருதெய்வ வழிபாட்டிலும் இந்த அலகு குத்தும் நேர்த்திக்கடன்கள் செய்யப்படுகின்றன. பிற பெருதெய்வ வழிபாடுகளில் இந்த நேர்த்திக்கடன் செய்யப்படுவதில்லை.
கோயில் திருவிழாவின் போது பக்தர்கள் சிலர் தங்களது நாக்கு அல்லது கன்னங்களில் வேறுபட்ட அளவிலான வேல்களைக் குத்திக் கொண்டு கோவிலை நோக்கி ஊர்வலமாகச் செல்வார்கள். இச்செயல் அலகு குத்துதல் எனப்படுகிறது. சில கோயிற் திருவிழாக்களில் பாற் செம்பு, காவடி போன்றன எடுப்போர் தம் வாயில் கூரிய உலோக ஊசிகளால் குத்திக் கொள்ளுவதும் உண்டு.
அலகு குத்தும் முறை
இந்த அலகு குத்துதல் காவடி, பால் செம்பு எடுக்கு முன்னர் பூசை செய்து தீபாரதனை காட்டிய பின் நடைபெறுகிறது. பக்தரின் வாயில் ஒரு கன்னத்திலிருந்து மற்றொரு கன்னத்தை நோக்கி சிறிய ஊசியால் குத்தி விடுவார்கள். ஊசியின் ஒரு முனை திரிசூலம் அல்லது வேல் போல் இருக்கும். மற்றொரு முனையை ஒரு கன்னத்தில் குத்தி, மற்றக் கன்னத்தின் ஊடாக எடுப்பார்கள். அந்த முனையில் வேல் அல்லது திரிசூலம் சொருகுவார்கள்.
வகைகள்
இவ்வாறு உடல் உறுப்புகளில் அலகுகுத்தும் இடத்தை வைத்து அலகு குத்துதல் வகைப்படுத்தப்படுகிறது. படுத்தப்படுகின்றன.
ஆதாரங்கள்
பகுப்பு:இந்து சமய வழிபாடுகள் பகுப்பு:இந்து சமய நேர்த்திக் கடன்கள்
பொருள்சார் பண்பாடு
பொருள்சார் பண்பாடு (Material culture) என்பது, மக்களுக்கும் அவர்களால் உருவாக்கப்பட்ட அல்லது மாற்றத்துக்கு உள்ளாக்கப்பட்ட பொருட்களுக்கும் இடையிலான தொடர்புகள் குறித்த பல்துறை ஆய்வுப்புலம் ஆகும். இந்த ஆய்வுப்புலம் அப்பொருட்களின் செய்முறை, வரலாறு, பாதுகாப்பு, அவை குறித்த விளக்கம் என்பவற்றையும் உள்ளடக்குகிறது. இத்துறைக்கான கோட்பாடுகளும், வழிமுறைகளும் கலை வரலாறு, தொல்லியல், மானிடவியல், வரலாறு, வரலாற்றுப் பாதுகாப்பு, நாட்டாரியல், அருங்காட்சியகவியல் போன்றவை உள்ளிட்ட சமூக அறிவியல் துறைகளில் இருந்து பெறப்படுகின்றன.
பகுப்பு: பொருள்சார் பண்பாடு பகுப்பு:ஆவணப்படுத்தல்
பிரிட்டோனியர்
பிரிட்டானியர் (Prytaneis, πρυτάνεις; ஒருமை.: πρύτανις பிரிடானிஸ் ) என்பவர்கள் பண்டைய ஏதென்சின் பூலி என்ற அவையின் நிர்வாகிகள்.
தோற்றம் மற்றும் அமைப்பு
இந்தச் சொல்லானது அநேகமாக கிரேக்கத்திற்கும் முந்தைய காலத்தில் பிறந்த சொல்லாகும்.
கி.மு. 508/7 இல் கிளீசுத்தனீசு ஏதெனியன் அரசாங்கத்தை மறுசீரமைத்தபோது, அவர் பழைய சோலோன் பூலி அல்லது பேரவை 400 அய் மாற்றி புதிய 500 பூலியைக் கொண்டு வந்தார். பழைய பூலியில் ஏதென்சின் மூதாதைகளான நான்கு பழங்குடியின இனத்தின் ஒவ்வொன்றிலிருந்தும் 100 உறுப்பினர்கள் என 400 பேர் இருந்தனர். கிளீசுத்தனீசு ஏதெனிய குடிமக்களை புதியதாக பத்து பழங்குடியினராக பிரித்து, அவர்கள் ஒவ்வொரு பிரிவிலிருந்தும் 50 உறுப்பினர்கள் என 500 பேரைக் கொண்டதாக பூலியை உருவாக்கினார். இந்த 500 பேரும் அடிக்கடி ஒன்றுகூடி அரசாங்க நிர்வாகத்தை நடத்திக் கொண்டிருக்க முடியாது என்பதால், ஒரு ஆண்டை முப்பத்தாறு நாட்கள் கொண்ட பத்து மாதங்களாக பிரித்தார். இந்த ஒவ்வொரு மாதத்திலும் பத்து பழங்குடியினரின் எந்த பிரிவிலிருந்து ஐம்பது பேர் நிர்வாகப் பொறுப்பை ஏற்கவேண்டும் என்று சீட்டுப்போட்டுப் அதன்படி முடிவு செய்யப்பட்டது. இப்படி நிர்வாகப் பொறுப்பை ஏற்று நடத்தும் ஐம்பது பேரும் பிரிட்டோனியர்கள் என்றும் அவர்களின் பதவிக் காலம் பிரிடானி (πρυτανία) என்றும் அழைக்கப்பட்டது.
பணிகள்
பிரிட்டோனியர்களின் அவை ஒவ்வொரு நாளும் கூடியது. அவையினர் ஒன்று கூடி அன்றைய கூட்டத்தின் தலைவராகவும், அன்று பூலி அவை கூடுவதாக இருந்தால் அதன் தலைவராகவும் தங்களில் ஒருவரை சீட்டுக் குலுக்கல் மூலம் தேர்ந்தெடுப்பர். பூலி அவை கூட்டுவதும், அது கவனிக்கவேண்டிய விசயங்களை தயாரிப்பது போன்றவை இவர்களின் பொறுப்பாகும். ஒவ்வொரு மாதமும் பொறுப்பு வகிக்கும் பிரிட்டோனியர்கள் தாங்கள் பதவியில் இருக்கும் ஒரு மாதமும் பூலி அவைக்கு அடுத்ததாக இவர்களுக்காக கட்டப்பட்ட வட்ட வடிவ கட்டிடமான தோலோசில் அரசாங்க செலவிலேயே சாப்பிட்டனர்.
ஒவ்வொரு நாளும், 24-மணி நேர காலத்திற்கு, 50 பிரிடானியர்களில் இருந்து ஒரு உறுப்பினர், ஃபோர்மேன் (ἐπιστάτης எபிஸ்டேட்ஸ், "கேர்டேக்கர்") எனப்படும் பொறுப்பாளராக பணியாற்றத் தேர்வு செய்யப்பட்டார். அவர் அரசு முத்திரை, அரசு கருவூலங்கள் மற்றும் காப்பகங்களின் திறவுகோல்களை நிர்வகித்தார். அவர் அப்போது ஏதென்சின் தலைமை நிர்வாக அதிகாரியாக இருப்பார். எந்த ஒரு நபரும் ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட முறை இந்த பிரிட்டோனியர் பதவியில் இருப்பது மிக அரிதானது. ஏனெனில் தகுதியும், உரிமையும் உள்ள அனைத்து குடிமக்களும் இந்த பூலி அவையில் உறுப்பினராக சுழற்சி முறையில் இருந்து முடித்த பின்னர்தான் ஏற்கனவே இப்பதவியில் இருந்தவர் மற்றொருமுறை தேர்தெடுக்கப்பட வாய்ப்பு உண்டாகும்.
பூலி அவையில் உறுப்பினராவதற்கு முன்பு அதற்கு அவர் தகுதியானவர்தானா என்று பரிசீலிக்கப்பட்டதுபோல, அவரின் பதவிக் காலம் முடிந்த பிறகு அவர் அப்பதவியை ஒழுங்காக வகித்தாரா என்றதும் ஆய்வு செய்யப்பட்டது. இவர்கள் உறுப்பினராக இருந்த ஒரு ஆண்டு காலத்திற்கு இராணுவ சேவையில் இருந்து விலக்கப்பட்டிருந்தனர். மேலும் இவர்கள் கூட்டத்தில் கலந்துகொண்ட ஒவ்வொரு நாளுக்கும் ஒவ்வொரு திராக்மா விதம் ஊதியம் வழங்கப்பட்டது. பூலி அவைக் கூட்டங்களின் போது, தற்போதைய போர்மேன் அந்த கூட்டத்திற்கு தலைமை தாங்குவார். நான்காம் நூற்றாண்டில், தலைமை தாங்குவம் நடைமுறையில் சில மாற்றங்கள் ஏற்பட்டன.
மற்ற நகரங்களில்
ரோட்ஸ், அலெக்சாந்திரியா மற்றும் சின்ன ஆசியாவின் மேற்கு கடற்கரையில் உள்ள நகரங்கள் உட்பட பிற பண்டைய கிரேக்க நகரங்களில் பிரிட்டோனியர் என்பது ஒரு பட்டமாக பயன்படுத்தப்பட்டது. இந்த பட்டத்தைப் பயன்படுத்தும் அலுவலகங்கள் பொதுவாக சில வகையான அவைகளுக்குத் தலைமை தாங்கும் பொறுப்பைக் கொண்டிருந்தனர். மிலேட்டஸ் நகரத்தில், பிரிட்டோனியர் ஒரு சர்வாதிகாரியாக ஆகக்கூடிய அளவுக்கு சக்தியைக் கொண்டிருந்தார் (அரிஸ்டாட்டில் அரசியல் V.5, 1305a17 ).
ஒலிம்பிக்கில் பூட்டான்
பூட்டான் ஒலிம்பிக் போட்டிகளில் முதன்முதலில் 1984 லாஸ் ஏஞ்சலசு ஒலிம்பிக்கில் பங்கேற்றது. அன்று முதல் 2008 ஆம் ஆண்டு வரை நடைபெற்ற ஒவ்வொரு கோடைகால ஒலிம்பிக் போட்டிகளிலும் பூட்டான் வில்வித்தைப் போட்டிகளில் மட்டுமே கலந்து கொண்டது. வில்வித்தை பூட்டானின் தேசிய விளையாட்டாகும்.
பூட்டான் சார்பாக வில்வித்தை அல்லாத போட்டியில் பங்கேற்ற முதல் போட்டியாளர் குன்சாங் சோடன் என்னும் பெண்மணி ஆவார். இவர் 2012 ஒலிம்பிக் போட்டிகளில் பெண்கள் 10 மீட்டர் காற்றழுத்த துப்பாக்கி சுடும் போட்டியில் போட்டியிட்டார். பூட்டான் இதுவரை ஒலிம்பிக் பதக்கம் எதனையும் பெறவில்லை. பூட்டான் மிகவும் மலைப்பாங்கான குளிர் பிரதேசம் ஆனாலும், அந்நாடு குளிர்கால ஒலிம்பிக் போட்டிகள் எதிலும் இதுவரையில் கலந்து கொள்ளவில்லை.
பூட்டான் ஒலிம்பிக் குழு 1983 ஆம் ஆண்டில் அமைக்கப்பட்டது, அதே ஆண்டில் பன்னாட்டு ஒலிம்பிக் குழுவினால் இவ்வமைப்பு அங்கீகரிக்கப்பட்டது.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:பூட்டானில் விளையாட்டு பகுப்பு:துப்புரவு முடிந்த விருதுநகர் மாவட்ட ஆசிரியர்கள் தொடங்கிய கட்டுரைகள்
வியாசதீர்த்தர்
வியாசதீர்த்தர் துவைத சமயப் பிரிவைப் பற்றி நன்கறிந்த சான்றோர் ஆவார். இவர் வியாசராயர் என்றும் சந்திரிகாசாரியார் என்றும் அழைக்கப்படுகிறார். மெய்யியில் வாதம் செய்யுமளவுக்கு திறன் பெற்றிருந்தார். சோமநாதர் என்னும் புலவர் எழுதிய வியாசயோகிசரிதை என்னும் கவிதைத் திரட்டிற்குப் பிறகே இவரைப் பற்றி உலகம் அறியத் தொடங்கியது. இவர் கருநாட்டகாவில் உள்ள மைசூரில் பிறந்தவர். இவர் இந்திய நாட்டின் பல்வேறு இடங்களில் அனுமன் சிலைகளை நிறுவினார் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. இவர் கன்னடத்தில் பல பாடல்களை இயற்றியுள்ளார். நியாயமிர்தம், தர்க்கதாண்டவம் ஆகியன இவரின் படைப்புகளில் குறிப்பிடத்தக்கன.
பகுப்பு:கவிஞர்கள் பகுப்பு:கன்னட நபர்கள் பகுப்பு:இறையியல் நபர்கள் பகுப்பு:கருநாடக இசைக் கலைஞர்கள் பகுப்பு:கர்நாடக வரலாறு
நாகாஸ்திரம்
thumb|வலது|நாகாஸ்திரம் எனும் ஆயுதம். நாகாஸ்திரம் இதிகாசங்களான மகாபாரதத்திலும், இராமாயணத்திலும் குறிப்பிடப்படும் ஆயுதமாகும். மகாபாரதத்தில் கர்ணனின் ஆயுதமாக குறிப்பிடப்படுகிறது. இதை அர்ஜூனனை நோக்கி ஒரு முறை மட்டுமே பிரயோகப் படுத்த வேண்டுமென, கர்ணனிடம் குந்தி தேவி வரம் வாங்குகிறார். கர்ணன் அர்ஜூனனின் மீது நாகாஸ்திரத்தினை ஏவிவிடும் தருணத்தில், அர்ஜூனனைக் கண்ணன் காப்பாற்றிவிடுகிறார் என மகாபாரதத்தில் குறிப்பு காணப்படுகிறது.
சிற்பம்
திருநெல்வேலி நெல்லையப்பர் கோவிலில் கர்ணன் சிற்பம் உள்ளது. தூணில் செதுக்கப்பட்ட இச்சிற்பம் பதினோராம் நூற்றாண்டினைச் சேர்ந்ததாகும். இச்சிற்பத்தில் அர்ஜூனன் மீது கர்ணன் நாகாஸ்திரத்தை ஏவ தயாராகும் நிலையில் உள்ளார். இடது கையில் வில்லும் வலது கையில் நாகாஸ்திரமும் ஏந்தியவாறு சிலை அமைக்கப்பட்டுள்ளது.
ஆதாரங்கள்
பகுப்பு:இந்து தொன்மவியல் ஆயுதங்கள்
3430 பிராடுஃபீல்டு
3430 பிராடுஃபீல்டு என்பது ஒரு சிறுகோள் ஆகும். இது சூரியனைச் சுற்றி வருகின்றது. ஞாயிற்றுத் தொகுதியில் அமைந்துள்ள சிறுகோள் பட்டையில் இது அமைந்துள்ளது. அத்துடன், அமெரிக்கப் பெண் சிறுகோள் மற்றும் வால்வெள்ளிக் கண்டுபிடிப்பாளரான கரோலின் ழீன் சுபெல்மன் சூமேக்கரினால் 1980 தொடக்கம் 1994 வரையான காலப்பகுதியில் 376 சிறுகோள்கள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டன. அவற்றுள் இச்சிறுகோளும் ஒன்றாகும். இச்சிறுகோளுடன் மொத்தம் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட 376 சிறுகோள்களையும் கண்டுபித்தமைக்காக கரோலின் சூமேக்கருக்கு நாசா நிறுவனம் மீச்சிறப்பு அறிவியல் தகைமை விருதை 1996 இல் வழங்கியது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:சிறுகோள்கள்
கடல் வெள்ளரி
கடலட்டை‎ அல்லது கடல் வெள்ளரி (Sea cucumber) என்பது முட்தோலி வகையைச் சேர்ந்த கடல்வாழ் உயிரினம் ஆகும். இது கடலின் அடி ஆழப்பகுதியில் வாழ்கின்றது. இது நீண்ட உருளை வடிவில் வெள்ளரி போன்று தோற்றமளிப்பதால் இவ்வாறு அழைக்கப்படுகிறது. இதன் புறப்பரப்பு எளிதில் நெகிழக் கூடிய தோலினால் மூடப்பட்டுள்ளது. முன் முனையில் காணப்படும் வாயினைச் சுற்றி 10 மரங்களை ஒத்த நீட்சிகள் உள்ளன. இவை உணவூட்டலில் பங்கேற்கின்றன. பின் முனையில் மலப்புழை காணப்படுகிறது. வயிற்றின் அடிப்பகுதி கடற் தளத்தை ஒட்டியவாறு வாழ்கிறது. அடிப்பகுதியில் மூன்று கைவரி பள்ளப் பகுதிகள் காணப்படுகிறது. இதில் பாதம் இயக்கத்திற்கான கால்களை கொண்டிருக்கிறது. முதுகு பரப்பில் இரண்டு கைவரி பள்ளங்கள் காணப்படுகிறது. மேலும் மூன்று கைவரி பள்ளப் இடைப் பகுதிகள் காணப்படுகிறது. இப்பரப்பில் காணப்படும் குழல் கால்களில் உறிஞ்சிகள் இல்லை. மட்கிய பொருட்களையும், மிதவை உயிரிகளையும் உண்டு வாழும். இது கடற் தளத்தில் ஊர்ந்து மெதுவாக இயக்கம் கொள்கிறது. சுவாசத்தில் சுவாச மரங்கள் பங்கேற்கின்றன. சுவாச மரங்கள் குடலுக்கு இரு மருங்கிலும் காணப்படுகின்றன. ஆண், பெண் உயிரிகள் தனித்தனியே காணப்படுகின்றன. ஆரிக்குலேரியா லார்வா இதன் வாழ்க்கை சுழற்சியில் தோற்றுவிக்கப்படுகிறது. மறைமுக வளராக்கம் கொண்டது. எதிரிகள் தாக்கும்போது தனது அனைத்து உள்ளுறுப்புகளையும் துண்டித்து கொள்கிறது. இவ்வுறுப்புகள் விரைவில் மறுவளர்ச்சி பெறுகிறது. இந்நிகழ்ச்சி தன்துண்டாக்கம் எனப்படுகிறது. கடல் அடிப்பகுதியில் துப்புரவு பணியை மேற்கொள்கிறது. கடத்தல் மற்றும் மாசு காரணமாக அழிந்து கொண்டு வருகிறது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:கடல்வாழ் உயிரினங்கள்
திருவம்பாடி கடற்கரை
திருவம்பாடி கடற்கரை (Thiruvambady Beach) என்பது இந்தியாவின், கேரள மாநிலத்தின், திருவனந்தபுரம் மாவட்டத்தில், அரபிக் கடலோரத்தில், உள்ள ஒரு கடற்கரையாகும். இந்தக் கட்கரை ஒரு கருப்புக் கடற்கரையாகும். இதற்கு காரணம் கடற்கரை மணலின் நிறம் வழக்கத்திற்கு மாறாக கருப்பு நித்தில் இருப்பதாகும். சந்தடியற்ற அமைதியையும், கடல் காற்றையும் விரும்புபவர்களுக்கு ஏற்ற இடமாக இது உள்ளது. புறக்குன்றை ஏறிக் கடந்தும் இங்கு போகலாம், அல்லது திருவம்பாடி சாலையில் இருந்து இறக்கைப் பாதையில் ஒரு கி.மீ. தொலைவுக்கு சவாரி செய்தும் இக்கடற்கரையை அடையலாம்.
அருகிலுள்ள தொடருந்து நிலையம் சுமார் 3 கி.மீ தொலைவில் உள்ள வர்கலா தொடருந்து நிலையம். அருகிலுள்ள வானூர்தி நிலையம் சுமார் 40 கி.மீ. திருவனந்தபுரம் பன்னாட்டு வானூர்தி நிலையம் ஆகும்.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:கேரளக் கடற்கரைகள் பகுப்பு:திருவனந்தபுரம் மாவட்டத்திலுள்ள சுற்றுலாத் தலங்கள்
ஸ்டானிசுலஸ் வாவ்ரின்கா
2014 பிரெஞ்சு ஓப்பனுக்கு முன் தன் பெயரை இசுடேன் வாவ்ரின்கா என்று மாற்றிக்கொள்ள தொழில்முறை டென்னிசு ஆட்டக்காரர்களின் கூட்டமைப்பு அனுமதி அளித்தது. பெயர் மாற்றம் தொடர்பாகவும் சுருக்க பெயர் தொடர்பாகவும் செய்தியாளர் சந்திப்பை நடத்த திட்டுமிட்டுள்ளார்
சூன் 7,2015 நிலவரப்படி டென்னிசு தொழில்முறை விளையாட்டுக்காரர்கள் சங்கம் உலகத்தரவரிசையில் 4ஆம் இடத்தில் உள்ளார். 2015ஆம் ஆண்டு பிரெஞ்சு ஓப்பன் பட்டத்தை நோவாக் ஜோக்கொவிசை எதிர்த்து 6-4 4-6 3-6 4-6   என்ற கணக்கில் வென்றார். 2016ஆம் ஆண்டு யூ. எசு. ஓப்பன் தொடரில் நோவாக் ஜோக்கொவிசை எதிர்த்து 6–7(1–7), 6–4, 7–5, 6–3 என்ற புள்ளி கணக்கில் வாகை சூடினார்.
நுரை அணிச்சல்
நுரை அணிச்சல் (Foam Cake) என்பது வெண்ணெய், எண்ணெய் அல்லது சுருக்கம் போன்ற மிகக் குறைந்த கொழுப்பு பொருட்களுடன் கூடிய அணிச்சல் ஆகும். முதன்மையாக அணிச்சல் அவை கொண்டிருக்கும் முட்டையின் வெள்ளைக்கருவில் அடிக்கப்படும் காற்றினால் புளிக்கப்படுகின்றன.
வெண்ணெய் அணிச்சல்களில் இருந்து நுரை அணிச்சல் வேறுபடுகின்றது. இதில் சுருக்கம் மற்றும் சமையல் சோடா அல்லது சோடியம் பைகார்பனேட்டு புளிப்பு நோக்கங்களுக்காக சேர்க்கப்படுகின்றது. நுரை அணிச்சல்கள் பொதுவாக காற்றோட்டமானவை, ஒளி மற்றும் பஞ்சு போன்றவை ஆகும்.
இவை சமைத்த பிறகு, அணிச்சல் மற்றும் உலோகத்தட்டு ஆகியவை ஒரே விகிதத்தில் குளிர்விக்கும் வகையில் காகிதத்தோல் காகிதத்துடன் ஒரு தாள் பாத்திரத்தில் கீழே புரட்டப்படுகின்றன.
நுரை அணிச்சல்களின் எடுத்துக்காட்டுகள் ஏஞ்சல் உணவு அணிச்சல், மெரிங்கு, செனோயிசு மற்றும் சிப்பான் அணிச்சல் ஆகும்.
நுரை, கடற்பாசி அல்லது சுருக்கப்படாத அணிச்சல்கள் அவற்றின் பெரிய விகிதத்தால் நுரைத்த முட்டைகள் அல்லது முட்டையின் வெள்ளைக்கருவை ஒரு சிறிய விகிதத்தில் சர்க்கரை மற்றும் கோதுமை மாவுடன் கலப்பதில் இருந்து வேறுபடுகின்றன.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:அணிச்சல்கள்
பீபா சவுத்ரி
ஆரம்ப வாழ்க்கை மற்றும் கல்வி
சவுத்ரி கொல்கத்தாவில் பிறந்தார். இவரது தந்தை, பாங்கு பிகாரி சவுத்ரி. இவர் ஒரு மருத்துவர். இவரது தாயார் ஊர்மிளா தேவி. இவர் மூன்றாவது மூத்த குழந்தை. இவருக்கு நான்கு சகோதரிகள் மற்றும் ஒரு சகோதரர் இருந்தனர். இவரது அத்தை நிர்மலா தேவி, சர் நில்ரதன் சர்க்காரை மணந்தார். இவரது தாயாரின் குடும்பம் பிரம்ம சமாஜ் இயக்கத்தினைச் சேர்ந்தவர்கள். இவரது சகோதரி, ரோமா சவுத்ரி, பிரம்மோ பாலிகா ஷிக்ஷாலயாவில் ஆசிரியராகப் பணியாற்றினார்.
தொழில் மற்றும் ஆராய்ச்சி
ஊடுருவும் நிகழ்வுகளின் அடர்த்தி ஒரு விரிவான காற்று தூறலில் மொத்த துகள் அடர்த்திக்கு விகிதாச்சாரமாகும் என்பதை சவுத்ரி நிரூபித்தார். "இந்தியாவின் புதிய பெண் அறிவியலாளரைச் சந்தியுங்கள் - காஸ்மிக் கதிர்களுக்கு ஒரு கண் உள்ளது" என்ற கட்டுரையில் தி மான்செஸ்டர் ஹெரால்டுக்கு இவர் பேட்டி அளித்தார், "இன்று பெண் இயற்பியலாளர்கள் குறைவாக இருப்பது ஒரு சோகம்" என்று கூறினார்.
டாடா அடிப்படை ஆராய்ச்சி கழகத்தில் எட்டு ஆண்டுகள் பணிபுரிந்த சவுத்ரி தனது முனைவர் பட்ட ஆய்விற்குப் பிறகு இந்தியா திரும்பினார். 1954-ல் மிச்சிகன் பல்கலைக்கழகத்தில் வருகை தரும் ஆராய்ச்சியாளராக இருந்தார். ஹோமி பாபா இவருடைய ஆய்வு அறிக்கையின் காரணமாக டாட்டா அடிப்படை ஆராய்ச்சி கழகத்தில் பணியமர்த்தினார். இவர்இயற்பியல் ஆராய்ச்சி ஆய்வகத்தில் சேர்ந்தார். கோலார் தங்க வயல் சோதனைகளில் ஈடுபட்டார். சாஹா அணு இயற்பியல் நிறுவனத்தில் பணிபுரிவதற்காகக் கொல்கத்தாவுக்குச் சென்றார். இவர் பிரெஞ்சு மொழியில் இயற்பியல் கற்பித்தார்.
இவரது வாழ்க்கை ''ஏ. ஜூவல் அனெர்த்துடு (A Jewel Unearthed: Bibha Chowdhuri) பிபா சௌதுரி, ஐன் இண்டிஸ்ச் ஹோச்செனெர்ஜிபிசிகெரின் அல்ஸ் "ஸ்டார்" ஆம் ஹிம்மல் (Bibha Chowdhuri, eine indische Hochenergiephysikerin als "Star" am Himmel''.) என்ற புத்தகங்களில் விவரிக்கப்பட்டுள்ளது. இவரை ஒரு மறக்கப்பட்ட புராணக்கதை என்று தி ஸ்டேட்ஸ்மேன் விவரித்தது. இவர் 1991-ல் இறக்கும் வரை தொடர்ந்து ஆய்வுக் கட்டுரைகளை வெளியிட்டார்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:வங்காளப் பெண் அறிவியலாளர்கள் பகுப்பு:1991 இறப்புகள் பகுப்பு:1913 பிறப்புகள் பகுப்பு:கொல்கத்தா நபர்கள் பகுப்பு:இந்தியப் பெண் அறிவியலாளர்கள்
சங்ககால மூவேந்தர் (சேரர்)
*
வெங்கடேசர் கல்பனா
வெங்கடேகர் கல்பனா (Venkatacher Kalpana , பிறப்பு: சூலை 18 1961), இந்தியா  பெண்கள் தேர்வுத் துடுப்பாட்ட  அணியின்  அங்கத்தினர். இவர் மூன்று தேர்வுத் துடுப்பாட்டப் போட்டிகளிலும், எட்டு ஒருநாள் பன்னாட்டுத் துடுப்பாட்டப் போட்டிகளிலும் கலந்து கொண்டுள்ளார். 1986 - 1991 ஆண்டுகளில் இந்தியா  பெண்கள் தேசிய அணி உறுப்பினராக தேர்வுத் துடுப்பாட்டப் போட்டியிலும்,  1986 - 1993 ஆண்டுகளில்,  ஒருநாள் பன்னாட்டுத் துடுப்பாட்டப் போட்டிகளிலும்  பங்குகொண்டார்.
பகுப்பு:இந்திய பெண்கள் தேர்வுத் துடுப்பாட்ட அணி பகுப்பு:1961 பிறப்புகள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள்
சிவா கீர்த்தி சிங்
சிவ கீர்த்தி சிங் (பிறந்த 13 நவம்பர் 1951 பிறந்தார்) இந்தியாவின் உச்ச நீதிமன்ற நீதிபதி. இதற்குமுன் இவர் அலகாபாத் உயர் நீதிமன்றத்தில்  தலைமை  நீதிபதியாக பணியாற்றினாா்.
குறிப்புகள்
பகுப்பு:1951 பிறப்புகள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள்
அன்னூர் ஊராட்சி ஒன்றியம்
அன்னூர் ஊராட்சி ஒன்றியம், இந்தியாவின் தமிழ்நாட்டின் கோயம்புத்தூர் மாவட்டத்தில் உள்ள பன்னிரண்டு    ஊராட்சி ஒன்றியங்களில் ஒன்றாகும். அன்னூர் ஊராட்சி ஒன்றியம் இருபத்து ஒன்று ஊராட்சி மன்றங்களைக் கொண்டுள்ளது. இந்த ஊராட்சி ஒன்றியத்தின் வட்டார வளர்ச்சி அலுவலகம் அன்னூரில் இயங்குகிறது. அன்னூர் வட்டத்தில் உள்ள இவ்வூராட்சி ஒன்றியத்தின் வட்டார வளர்ச்சி அலுவலகம் அன்னூரில் அமைந்துள்ளது.
மக்கள் வகைப்பாடு
2011 ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி, அன்னூர் ஊராட்சி ஒன்றியத்தின் மொத்த மக்கள் தொகை 92,453 ஆகும். அதில் பட்டியல் இன மக்களின்  தொகை 25,865 ஆக உள்ளது. பட்டியல் பழங்குடி வகைகளின் தொகை 36 ஆக உள்ளது.
ஊராட்சி மன்றங்கள்
அன்னூர் ஊராட்சி ஒன்றியத்தில் உள்ள இருபத்து ஒன்று ஊராட்சி மன்றங்களின் விவரம்;
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:அன்னூர் ஊராட்சி ஒன்றியம்
பிரெஞ்சு விக்கிப்பீடியா
பிரெஞ்சு விக்கிப்பீடியா (French Wikipedia பிரெஞ்சு: Wikipédia francophone, Wikipédia en français) விக்கிப்பீடிய கலைக் களஞ்சியத்தின் பிரெஞ்சு மொழி பதிப்பு ஆகும். 2001 மார்ச்சில் இது தொடங்கப்பட்ட போதிலும் மே 19 அன்றே அதிகாரப்பூர்வ முதற் பக்கம் பதியப்பட்டது. மே மாதம் 2007ல் இதன் கட்டுரைகளின் எண்ணிக்கை ஐந்து இலட்சத்தை தாண்டியது. செப்டெம்பர் 23, 2010ல் இதன் கட்டுரைகளின் எண்ணிக்கை ஒரு மில்லியன் ஆகியது. . கட்டுரைகளின் எண்ணிக்கை அடிப்படையில் மூன்றாவது இடத்தில் இருக்கும் பிரெஞ்சு விக்கியில் சூலை 3, 2012 வரை மொத்தம் 1,280,298 கட்டுரைகள் உள்ளன. மேலும் ரோமானிய விக்கித்திட்டங்களில் அதிக எண்ணிக்கையிலான கட்டுரைகளை கொண்ட பதிப்பாக பிரெஞ்சு விக்கிப்பீடியா உள்ளது.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:மொழிவாரி விக்கிப்பீடியாக்கள்
அங்கார்பந்தா
அங்கார்பந்தா என்னும் ஊர், ஒடிசாவின் அனுகோள் மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ளது. இது அனுகோள் வட்டத்துக்கு உட்பட்டது. இது அனுகோளில் இருந்து 10 கி.மீ தொலைவில் உள்ளது.
அரசியல்
இது அனுகோள் சட்டமன்றத் தொகுதியில் சேர்க்கப்பட்டுள்ளது.
சான்றுகள்
பகுப்பு:அனுகோள் மாவட்டத்திலுள்ள ஊர்களும் நகரங்களும்
தொட்டம்பேடு
தொட்டம்பேடு மண்டலம் ஆந்திரப் பிரதேசத்தின் சித்தூர் மாவட்டத்தில் உள்ளது. தொட்டம்பேட்டையும், அதைச் சுற்றியுள்ள ஊர்களையும் இணைத்து தொட்டம்பேடு வட்டம் உருவாக்கப்பட்டது.
ஆட்சி
இந்த மண்டலத்தின் எண் 15. இது ஆந்திர சட்டமன்றத்திற்கு ஸ்ரீகாளஹஸ்தி சட்டமன்றத் தொகுதியிலும், இந்திய பாராளுமன்றத்திற்கு திருப்பதி மக்களவைத் தொகுதியிலும் உட்படுத்தப்பட்டுள்ளது.
ஊர்கள்
இந்த மண்டலத்தில் கீழ்க்காணும் ஊர்கள் உள்ளன.
சான்றுகள்
பகுப்பு:சித்தூர் மாவட்டம்
இன்ட்றக்யூல்
இன்ட்ராக்கியூல் (intracule) என்பது இரண்டு இலத்திரன் அடர்த்திக்கான ஒரு குவாண்டம் இயங்கியல் கணிதச் சார்பு ஆகும். இது நிலை மற்றும் முடுக்கத்தின் முழுமையான மதிப்புகளை மட்டும் பொறுத்தது அல்லாமல், அதனோடு தொடர்புடைய மதிப்புகளையும் சார்ந்துள்ளது. இதன் பயன்பாடு மூலக்கூறுகள் மற்றும் திடப்பொருட்களின் மின்னணுக் கட்டமைப்பை ஆராய இயற்பியல் மற்றும் கணிப்பிய வேதியியலில் புதிய முறைகளுக்கு வழிவகுக்கிறது. இது அடர்த்தி செயல்பாட்டு கோட்பாட்டினுடைய (Density functional theory, DFT) ஒரு மேம்பட்ட முறை ஆகும். ஆனால் இங்கு ஒரு இலத்திரன் அடர்த்திக்குப் பதிலாக இரண்டு இலத்திரன் அடர்த்திகள் கருதப்படுகிறது.
உசாத்துணைகள்
பகுப்பு:கோட்பாட்டு வேதியியல் பகுப்பு:கணிப்பிய இயற்பியல் பகுப்பு:கணிப்பிய வேதியியல்
ஒரு நாள் இரவில்
ஒரு நாள் இரவில் 2015 ஆம் ஆண்டு ஆண்டோனியின் படத்தொகுப்பு மற்றும் இயக்கத்தில், சத்யராஜ் மற்றும் அனுமோள் நடிப்பில், ஏ. எல். அழகப்பன் மற்றும் சாம் பவுல் தயாரிப்பில் வெளியான தமிழ் திரைப்படம். இப்படம் ஜாய் மேத்யூ இயக்கிய மலையாளத் திரைப்படமான ஷட்டர் (2012) என்பதன் மறுஆக்கம் ஆகும்.
கதைச்சுருக்கம்
சிங்கப்பூரிலிருந்து தன் சொந்த ஊரான சென்னைக்கு வருகிறார் சேகர் (சத்யராஜ்). தன் மகளின் கல்லூரிப்படிப்பை இடையில் நிறுத்தி அவளுக்குத் திருமணம் ஏற்பாடு செய்கிறார். தன் வீட்டின் அருகிலுள்ள கடைகளை வாடகைக்கு விட்டுள்ளார். அவற்றில் ஒரு கடையை மட்டும் தன் சொந்தப் பயன்பாட்டுக்கு வைத்துள்ளார். சூரி (வருண்) என்ற ஆட்டோ ஓட்டுநர் அவருக்குப் பழக்கமாகிறான். சேது (யூகி சேது) என்ற இயக்குனர் தன் பையை சூரியின் ஆட்டோவில் தவறவிடுகிறார். அந்தப்பையில் அவர் எழுதிய கதை உள்ளது. எனவே சூரியைத் தேடுகிறார்.
பூட்டிய பின் சாவியை எடுத்துக்கொண்டு அவர்கள் இருவருக்கும் உணவு வாங்க செல்லும்போது சூரியைக் காணும் சேது தன் பையைக் கேட்கிறான். அந்தப் பையை சேகரின் கடைக்குள் வைத்திருப்பதாகக் கூறும் சூரி அதை எடுத்துவருவதாகக் கூறி செல்லும்வழியில் அவனைக் காவல்துறை கைது செய்து காவல் நிலையத்தில் அன்று இரவு முழுதும் அடைக்கப்படுகிறான். சூரி திரும்பிவராததால் சேகரும் தங்கமும் வெளியேவர முடியாமல் கடைக்குள் சிக்கிக்கொள்கின்றனர். அப்போது சூரி வைத்துவிட்டுப் போன பையைக் காணும் தங்கம் அதனுள்ளே இருக்கும் சேதுவின் கதையைப் படித்ததும், அதைத் தன் பைக்குள் மறைத்து வைக்கிறாள்.
சூரி திரும்பிவந்தனா? சேகரும் தங்கமும் எவ்வாறு வெளியே வந்தனர்? சேதுவுக்கு கதை கிடைத்ததா? சேகரின் மகள் திருமணம் நடந்ததா? என்பதே மீதிக்கதை.
விமர்சனம்
பிலிம்பீட்: ஒரு முறை பார்த்து ரசிக்கக் கூடிய படம்.
விகடன்: படத்தொகுப்பாளராக அதிர்வை ஏற்படுத்திய ஆண்டனி, முதல்படத்திலேயே இயக்குநராகவும் வரவேற்புப் பெறுகிறார்.
தமிழ்.சமயம்.காம்: தரமான படம்.
தமிழ் சினிடாக்: 'ஒரு நாள் இரவில்' நிச்சயம் கொண்டாடப்பட வேண்டிய படம்.
மாலைமலர்: பெண்களுக்கு கல்வி முக்கியம் என்ற சமூக கருத்தையும் பதிவு செய்திருப்பதை பாராட்டலாம்
வண்ணத்திரை: அடுத்தடுத்த காட்சிகளை யூகிக்க முடியாத அற்புதமான அனுபவத்தை வழங்குகிறது ‘ஒரு நாள் இரவில்’.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:அறிமுக இயக்குநர் திரைப்படங்கள் பகுப்பு:இந்தியத் தமிழ்த் திரைப்படங்கள் பகுப்பு:2015 தமிழ்த் திரைப்படங்கள் பகுப்பு:சத்யராஜ் நடித்த திரைப்படங்கள்
பைரவி (திரைப்படம்)
பைரவி 1978 ஆம் ஆண்டு வெளிவந்த தமிழ்த் திரைப்படமாகும். எம். பாஸ்கர் இயக்கத்தில் வெளிவந்த இத்திரைப்படத்தில் ரஜினிகாந்த், ஸ்ரீபிரியா மற்றும் பலரும் நடித்துள்ளனர்.இத்திரைப்படத்தை கலைஞானம் தயாரித்துள்ளார்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:1978 தமிழ்த் திரைப்படங்கள் பகுப்பு:இந்தியத் தமிழ்த் திரைப்படங்கள் பகுப்பு:ரசினிகாந்து நடித்துள்ள திரைப்படங்கள் பகுப்பு:இளையராஜா இசையமைத்த திரைப்படங்கள் பகுப்பு:மனோரமா நடித்த திரைப்படங்கள் பகுப்பு:அறிமுக இயக்குநர் திரைப்படங்கள்
தமிழ் அச்சிடல் வரலாறு
தமிழ் அச்சிடல் அறிமுகமும் வளர்ச்சியும் திருத்தூதுப் பணிக்காக இந்தியா வந்திருந்த சமயப் பரப்புரையாளர்களாலும் பிரித்தானியக் கிழக்கிந்தியக் கம்பனியின் முயற்சிகளாலும் நிகழ்ந்தது. இந்தத் தொடக்க கட்ட வளர்ச்சிக்கு முதன்மையாளர்களாக இயேசு சபை இறைப்பணியாளர்களும் பின்னர் சீர்திருத்தத் திருச்சபையின் போதகர்களும் இந்து அறிஞர்களும் குறிப்பிடப்படுகிறார்கள். புதிதாகக் குடிபுகுந்தவர்கள் உள்ளூர் மொழியின் முக்கியத்துவத்தினை உணர்ந்தவர்களாகத் தங்கள் சமய போதனைகளை உள்ளூர் மொழிகளில் பரப்ப எடுத்த முயற்சிகள் தென்னிந்தியாவில் நாட்டுமொழிகளில் அச்சிடும் பண்பாட்டை அறிமுகப்படுத்தியது.
கிழக்கிந்தியக் கம்பனி வைத்திருந்த தடைகள், காலனித்துவ சூழ்நிலைகள், நடைமுறைச் சிக்கல்கள், கல்வி இல்லாமை, சாதிய ஒடுக்குமுறைகள், அக்கறையின்மை எனப் பல்வேறு காரணங்களால் தமிழ் அச்சுக்கலை மந்தமாகவே வளர்ச்சி பெற்றது. இதனால் பெருந்தொகை இலக்கியங்கள் பதிக்கப்படாமலேயே அழிந்து போயின. இன்று கிடைக்கும் தமிழ் இலக்கியங்கள் 19 ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியிலிருந்து பதிக்கப்பட்ட ஆக்கங்கள் ஆகும்.
எண்ணிக்கை
1865 ஆம் ஆண்டு வெளியிடப்பட்ட ஆங்கில நூலான "தமிழில் அச்சிடப்பட்ட நூல்களில் வகைப்படுத்தப்பட்ட அட்டவணை" (Classified catalogue of Tamil printed books) 1865 வரை 1755 நூல்கள் தமிழில் அச்சிடப்பட்டதாகக் கூறுகிறது. தமிழ் அச்சுப் பண்பாடு: நிறுவனமயமாதல் நோக்கி (1860–1900) என்ற ஆய்வுக் கட்டுரை "1867 – 1900 ஆண்டுகளில், 8578 புத்தகங்கள் அச்சில் வந்திருப்பதைக் காண்கிறோம். விடுபடுதல்களோடு இணைத்து நாற்பது ஆண்டுகளில் (1860–1900) சுமார் பத்தாயிரம் நூல்கள் தமிழில் அச்சிடப்பட்டிருப்பதை அறிகிறோம்" எனக் கூறுகிறது.
அச்சிடப்பட்ட முதல் தமிழ் நூல் (1554)
முதல் தமிழ் புத்தகம் 1554ஆம் ஆண்டு பெப்ரவரி 11ஆம் நாள் லிசுபனில் வெளியானது. அதை ஆக்கியோர் வின்சென்ட் தெ நாசரெத், ஹோர்கே கார்வாலோ மற்றும் தோமா த குருசு ஆகியோர் ஆவர். இம்மூவரும் தமிழ் அறிந்த இந்தியர்களே என்றும் அவர்களுடைய கிறித்தவப் பெயர்களே நமக்குத் தெரிந்துள்ளன என்றும் அறிஞர் கருதுகின்றனர். கார்த்தீயா ஏங் லிங்குவா தமுல் எ போர்த்துகேஸ் (Cartilha ē lingoa Tamul e Portugues) (தமிழில்: "தமிழ் மொழியிலும் போர்த்துகீசியத்திலும் அமைந்த [திருமறைச்] சிற்றேடு") என்னும் தலைப்பில் வெளியான அந்நூலில் தமிழ்ச் சொற்கள் இலத்தீன் எழுத்துக்களில் அச்சுக் கோக்கப்பட்டிருந்தன.
இந்த நூல்தான் வரலாற்றிலேயே முதலில் அச்சேற்றப்பட்ட தமிழ் நூல்; ஐரோப்பிய மொழியிலிருந்து முதலில் மொழிபெயர்ப்பான தொடர் பாடம்; இந்திய மொழியொன்றிலிருந்து ஐரோப்பிய மொழிக்கு எழுத்துமாற்றம் செய்யப்பட்ட முதல் நூல் என்று தமிழறிஞர் கமில் சுவலெபில் குறிப்பிடுகிறார்.
மதுரை போன்ற இடங்களில் செப்புப் பட்டயங்களிலும் கற்களிகளிலும் எழுதப்பட்டுவந்த காலகட்டத்திலேயே இந்தத் தமிழ் அச்சு வெளியீடு நிகழ்ந்தது. தமிழில் முதலாவதாக அச்சேறிய இந்தப் புத்தகம் உருசியா (1563), ஆபிரிக்கா (1624) மற்றும் கிரீஸ் (1821) நாட்டு முதல் அச்சிட்ட நூல்களைவிட முந்தையதாக விளங்குகிறது.
பதினாறாவது நூற்றாண்டில் என்றீக்கசு
குடியேற்றவாத மற்றும் உள்ளூர் அரசியல் காரணங்களுக்காகவும் 1547ஆம் ஆண்டில் சோழமண்டலக் கடற்கரையில் வந்திறங்கிய போர்த்துக்கீசிய யூதர் என்றிக்கே என்றீக்கசு (1520–1600) என்னும் இயேசு சபை மறைபரப்பாளரின் முயற்சியாலும் உரோமானிய வரிவடிவிலும் தமிழ் வரிவடிவிலும் தமிழில் அச்சிடுவது கைகூடியது. தமிழகத்தில் தங்கிப் பணியாற்றிய காலத்தில் ஐந்து வெவ்வேறான தமிழ் நூல்களை இந்திய மேற்கு கடற்கரையின் பல்வேறு இயேசு சபை குடியிருப்புக்களிலிருந்து தமிழ் வரிவடிவில் என்றீக்கசு வெளியிட்டார். மேலும் தமிழின் இலக்கணம் மற்றும் அகரமுதலி ஒன்றையும் தொகுத்திருந்தார். அச்சிடப்படாதபோதும் இந்நூல்கள் துவக்க கால ஐரோப்பியர்களால் பரவலாகப் பயன்படுத்தப்பட்டு வந்தன. "எந்தவொரு இந்திய மொழியிலும் ஆழ்ந்த புலமை பெற்ற முதல் ஐரோப்பிய அறிஞர்" என என்றீக்கசைப் பற்றிக் கிரகாம் ஷா குறிப்பிடுகிறார்.
1575ஆம் ஆண்டுவாக்கில் தமது கிழக்குக் கடற்கரை திருத்தூதுப் பணிகளிலிருந்து கோவாவிற்கு மாற்றப்பட்டபிறகு, என்றீக்கசு தம் நூல்களைத் தொகுக்க துவங்கினார். இதற்குத் தமிழ் அந்தணராக இருந்து 1562ஆம் ஆண்டு இயேசு சபையில் இணைந்த தந்தை பெரோ லூயிஸ் துணையாயிருந்தார். லூயிசின் துணையுடன் கொல்லத்தில் இருந்த தந்தை யோவான் த ஃபாரியாவின் மேற்பார்வையில் கோவாவில் யோவான் கொன்சால்வசு முதல் தமிழ் அச்சுருக்களை வடித்தார்.
1577ஆம் ஆண்டு கோவாவில் என்றீக்கசின் ஐந்து நூல்களில் முதலாவதான டொக்ட்ரினா கிறிஸ்டம் என் லிங்குவா மலபார் தமுல் - தம்பிரான் வணக்கம் (Doctrina Christam en Lingua Malauar Tamul – Tampiran Vanakam) அச்சிடப்பட்டது. "மலபார் தமிழில் கிறித்தவ போதனை" என்பது இதன் பொருள்.
இந்திய வரிவுருவொன்றில் வெளியான முதல் நூல் இதுவே. இதுபற்றிச் சில அறிஞர்கள் ஐயம் எழுப்பியபோதிலும், கிரகாம் ஷா அந்த அச்சிடல் நிகழ்ந்ததென்றே உறுதியாகக் கூறுகிறார். இரண்டாவதாக வெளிவந்த நூல் ("கிரிசித்தியானி வணக்கம்", ஆண்டு: 1578) பதினாறு பக்கங்களே உடையதாக இருந்தது. மூன்றாவது நூல் போர்த்துக்கலில் பரவலாகியிருந்த மார்கோசு என்பவர் உருவாக்கிய "கிறித்தவ சமயப் போதனை" (Catechism) தமிழில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டு 127 பக்கங்களாக வெளியானது. நவம்பர் 14, 1579ஆம் ஆண்டில் வெளியான இந்நூலுக்கான புதிய அச்சுகள் கொச்சியில் வார்த்தெடுக்கப்பட்டன. மூன்று கிறித்தவ சமயப் போதனை நூல்கள் வெவ்வேறு இடங்களில் வெவ்வேறு அச்சுருக்களில் அடுத்த மூன்றாண்டுகளில் வெளியாயின. கொச்சியில் அச்சிடப்பட்ட என்றிக்கசின் மற்ற இரு நூல்கள்:
பதினேழாவது நூற்றாண்டில் இராபர்ட் தெ நோபிலி
பதினேழாவது நூற்றாண்டில் உரோமையில் உருவாக்கப்பட்ட அச்சுருக்கள் மூலம் அம்பலக்காட்டிலிருந்து தமிழ் நூல்கள் அச்சிடப்பட்டன. தமிழ் அச்சிடலின் இரண்டாம் கட்டமாகக் குறிப்பிடத் தக்க வகையில் அடுத்தடுத்த இரு ஆண்டுகளுக்குள் ஐந்து தொகுதிகள் (இரு நூல்கள் மட்டுமே) வெளியாயின. இதில் முதலாவது "தத்துவ போதகர்" என்று சிறப்புப் பெயர் பெற்ற இராபர்ட் நோபிலியின் கிறித்தவ போதனை நூலாகிய "ஞானோபதேசம்". இது அவரது மறைவிற்குப் பிறகு மூன்று தொகுதிகளாக, முதலாவது 1677இலும் மற்ற இரண்டும் 1678ஆம் ஆண்டிலும் வெளியாயின. இரண்டாம் நூல் 1679ஆம் ஆண்டில் வெளியான அன்டெம் டெ புரோன்சாவின் "தமிழ்- போர்த்துகீசிய அகரமுதலி" ஆகும்.
என்றீக்கசைப் போலன்றி இராபர்ட் தெ நோபிலி போர்த்துகீசியத்திலிருந்து தமிழிற்கு மொழிபெயர்க்காமல் தாமே தமது நூலைப் புதியதாக எழுதினார். புதிய மறையாகிய கிறித்தவத்தில் புதைந்துள்ள உண்மைகளை வெளிக்கொணரும் வண்ணம் தாமே இம்முயற்சியில் இறங்கினார்.
சென்னையில் சீகன்பால்க் அச்சிடல் (1680–1746)
சென்னையில் அச்சிடலுக்கு வித்திட்டவர் பர்த்தொலொமேயுஸ் சீகன்பால்க் ஆவார். 1578ஆம் ஆண்டிலேயே தென்னிந்தியாவில் அச்சு இயந்திரம் நிறுவப்பட்டபோதும் அடுத்துவந்த இறைப்பணியாளர்களின் அக்கறையின்மையாலும், குறிப்பாக ஆங்கில மற்றும் டச்சு ஆதிக்கம் மேலோங்கியதால் போர்த்துகீசியர் வலுவிழந்ததாலும் போர்த்துகீசியரின் அச்சுக் கூடங்களில் தமிழ் அச்சுப் பணி தொடரவில்லை. 1612ஆம் ஆண்டிற்குப் பிறகு ஏறக்குறைய 50-60 ஆண்டுகளாக எந்தத் தமிழ் நூலும் அச்சாகவில்லை என்று தெரிகிறது. போர்த்துகீசிய அரசு ஆணைப்படி இந்திய மொழிகளில் அச்சிடுவது 1640களில் நிறுத்தப்பட்டது. 1649 முதல் 1660 வரை நோபிலியும் மனுவேல் மார்ட்டினும் எழுதிய பல ஆக்கங்கள் அச்சடிக்கப்படாது இருந்தன. அச்சிடச் சில முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டாலும் அவை தற்காலிகமாகவே இருந்தன. காட்டாகச் சீகன்பால்க் நிறுவிய தரங்கம்பாடி அச்சகத்தில் தமிழறிஞர் வீரமாமுனிவரின் இலத்தீன்-கொடுந்தமிழ் இலக்கண நூல் 1739இல் அச்சேறியது. கேரளத்தில் அமைந்த அம்பலக்காடு என்னும் இடத்தில் இயேசு சபையினருக்கு உரித்தான அச்சகத்தில் ஒருசில தமிழ் நூல்கள் 1677–1679 அளவில் அச்சாயின.
தரங்கம்பாடியில் வீரமாமுனிவர்
தரங்கம்பாடியில் சீர்திருத்தத் திருச்சபையினரின் அச்சக முயற்சிகளைத் தவிர, இயேசு சபை போதகரான கான்ஸ்டண்டைன் பெசுகி (வீரமாமுனிவர், 1680–1747)யின் வளர்ச்சியால் தமிழ் அச்சிடலும் இலக்கியமும் பெரும் மாற்றத்தைக் கண்டது. கிறித்துவ சமயத்தினுள்ளேயே இருந்த பிரிவினரிடையே ஏற்பட்ட பிணக்குகளும் விவாதங்களும் கைகலப்பில் முடிந்து கொலைகளும் நிகழ்ந்த காலகட்டத்தில், அச்சிட்டப் புத்தகங்கள் மற்றும் கையேடுகள் மூலம் லூத்தரன் சபையினர் இந்தப் பிணக்குகளைப் பரப்பிவந்தபோதும், வீரமாமுனிவர் தமது தாக்கமிக்க இலக்கியங்கள்மூலம் எதிர்கொண்டுவந்தார். இயேசு சபையினரே தமிழில் அச்சிடுவதைத் துவக்கி வைத்தாலும் பதினெட்டாம் நூற்றாண்டில் நிலைமை மாறி அச்சகங்கள் பெரும்பாலும் சீர்திருத்தச் சபையினர் கட்டுப்பாட்டில் இருந்தன. லூத்திரன் திருச்சபையினர் பெரும்பான்மையாக இருந்த தஞ்சாவூர், திருவாங்கூர் பகுதிகளில் இயேசு சபையின் வீரமாமுனிவரின் முயற்சிகள் சீர்திருத்தச் சபை பாதிரிமார்களுக்கு அச்சுறுத்தலாக இருந்தன. வீரமாமுனிவரின் வெற்றிக்கு "உரோமானிய வழக்கங்களை உள்ளூர் வழக்கங்களுக்கு" ஏற்ப மாற்றிக்கொண்டது ஆகும் எனப் பிளாக்பர்ன் கருதுகிறார். அவரது தமிழ் வரலாற்றாளர் முத்துசாமிப் பிள்ளையின் நூல்களில் அவர் கிழக்கத்திய அரசரைப் போல அணிகலன்களுடன் நெற்றியில் சந்தனத்துடன் விவரிக்கப்படுகிறார். உள்ளூர் ஆட்சியாளர்களின், முக்கியமாக அவர் திவானாகப் பணியாற்றிய சந்தா சாகிப், ஆதரவால் அவர் தமிழ்மொழியில் சிற்றப்பான கல்வி பெறுவது இயல்பாயிற்று.
இந்த விவரிப்புக்கு மாற்றாக இவர் இலக்கிய திறன்மிக்க, கருத்துக்களை இயம்பிடும் ஆற்றல்மிக்க இந்திய துறவிக் கவிஞராகவும் ஆயப்படுகிறார். இவரது எழுத்துக்கள் தற்காலிக தமிழ் இலக்கியத்தின் அடிக்கல்லாகவும் புதுப்பண்பாட்டுக் கூறாகவும் அமைந்துள்ளன. இருபது நூல்களுக்கும் மேலாக, அகரமுதலிகள், காவியங்கள், உரைநடைத் தொகுப்புகள், இலக்கணம் மற்றும் நாட்டுப்புறக் கதைகள் என- எழுதியுள்ளார். முதன்மை உரைநடை நூலான "வேத விளக்கம்" 250 பக்கங்களைக் கொண்டதாக விளங்கியது. தமிழின் முதல் இருமொழி இலக்கண நூலை எழுதிய பெருமையும் அவரையேச் சாரும். அவர் பல மொழிமாற்ற அகரமுதலிகள் தொகுத்தார்: "தமிழ் - இலத்தீன்", "இலத்தீன் - தமிழ் - போர்த்துகீசு", "தமிழ் - பிரெஞ்சு" மற்றும் புகழ்பெற்ற நான்குவழி தமிழ்-தமிழ் நிகண்டான "சதுரகராதி" இந்நூல் 1824 வரை அச்சிடப்படாது இருந்தது. எதிர்தரப்பிலிருந்த சீர்திருத்தவாதிகள் இவரது அனைத்து ஆக்கங்களையும் ஏற்றுக்கொள்ளாதபோதும், பிளாக்பெர்ன் கூற்றுப்படி, இவரது இலக்கியத் திறனைப் பாராட்டியதோடன்றி சில இலக்கண நூலையும் வேதியர் உலகம் என்ற நூலையும் அச்சிட்டனர். பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில் இவை அவர்களின் வழமையான புத்தகங்களில் ஒன்றானது. வீரமாமுனிவரின் "பரமார்த்த குருவின் கதை" அல்லது Guru Simpleton  தமிழில் முதன்முதலாக அச்சிடப்பட்ட நாட்டுக்கதைத் தொகுப்பாக விளங்கியது.
பரமார்த்த குருவின் கதை
வீரமாமுனிவரின் பரமார்த்த குருவின் கதை பாரசீக அராபிய இரவுகள் அல்லது வட இந்தியாவின் பஞ்சதந்திரக் கதைகள் போன்று பரவலான ஈர்ப்பைப் பெற்றது. தமிழ் நாட்டுப்புற செவிவழிக்ககதை சொல்லும் பாங்கையும் மேற்கத்திய கதைசொல்லும் பாங்கையும் ஒன்றிணைத்த கற்பனைவளத்துடன் புனையப்பட்ட கதைகளாகும். 1776ஆம் ஆண்டிலேயே இதனை எழுதி முடித்தாலும், 1822ஆம் ஆண்டு  இலண்டனில் அச்சிடப்படும்வரை வெளியிடப்படவேயில்லை. தரவுகளின்படி வீரமாமுனிவர் முதலில் தமிழில் எழுதிப் பின்னர் இலத்தீனிற்கு மொழிபெயர்த்தார். இதனை உள்ளூர் மக்களுக்கும் சமய போதகர்களுக்கும் மனமகிழ்வைத் தரவே எழுதியதாக அவர் கூறினாலும் அச்சிட்ட நூல்கள் மிகப்பலரையும் எளிதாகக் கவரும் என்ற உண்மையால் எழுத்துப்பிழையற்ற சமூகத்தை வளர்க்க விரும்பிய வீரமாமுனிவர் தமது அகராதிகளுக்கும் இலக்கண நூலுக்கும் இதனால் ஓர் அறிமுகம் கிடைக்குமென நம்பினார்.
பாண்டிச்சேரி மிசன் அச்சகம் ஆற்றிய பணி
தமிழகத்தில் அச்சுப் பணி புரிந்ததில் பிரான்சு நாட்டவரும் சிறப்பான பங்களித்துள்ளனர். Imprimerie de la Mission என்னும் பெயரில் செயல்பட்ட இந்த அச்சகம் இயேசு சபைத் துறவியரால் 1748ஆம் ஆண்டு தொடங்கப்பட்டது. அங்கிருந்து நூல்கள் வெளிவரும் முன்னே, ஆங்கிலேயர் புதுச்சேரியை (முன்னாள் ”பாண்டிச்சேரி”) முற்றுகையிட்டு, அங்கிருந்த அச்சகத்தையும் 1761இல் அழித்துவிட்டு, அச்சு இயந்திரங்களைச் சென்னைக்குக் கொண்டுசென்றார்கள். இயந்திரங்களோடு, அச்சுக் கோப்பாளராக இருந்த சார்லஸ் டேலோன் (Charles Delon) என்பவரையும் கடத்திச் சென்றார்கள். பின்னர், பாரிசு வெளிநாட்டு மறைபரப்புக் குழு (Missions Etrangers de Paris) என்று அழைக்கப்படுகின்ற அமைப்பைச் சார்ந்த கத்தோலிக்க மறைபரப்பாளர் பாண்டிச்சேரி அச்சகத்தை 1828இல் மீண்டும் தொடங்கி நடத்தினார்கள். அச்சகம் தொடங்குவதற்கு பிரான்சு நாட்டு அரசு உதவியது. மறைத்திரு டுப்புயி என்பவர் அச்சகத்தின் மேலாளராய் இருந்து, 125 நூல்களை அச்சிலேற்றினார். தேம்பாவணி மூன்று பகுதிகளாகவும், அகர முதலிகள், கிறித்தவப் போதனை நூல்கள், "வேதசாட்சியான தேவசகாயம்பிள்ளை" (1858) போன்றவையும் அங்கிருந்து வெளியாயின.
கிழக்கிந்தியக் கம்பனியின் தமிழர் அச்சகங்களுக்கான தடை
பிரித்தானிய கிழக்கிந்திய கம்பனி தமிழ்நாட்டை கைப்பற்றியபோது அவர்கள் ஐரோப்பிய அல்லது தமிழ் கிறித்தவ சமய போதகர்களைத் தவிர பிறர் அச்சகங்களை வைத்திருக்கவோ, நூல் வெளியிடவோ அனுமதிக்கவில்லை. இந்தத் தடை 1835 வரை அமுலில் இருந்தது. இந்தத் தடை எல்லிசு மற்றும் தோமஸ் முன்ரோ உட்பட்டோரின் முயற்சியால் தளர்த்தப்பட்டது. எனினும் தமிழர்களால் நூல்களைப் பதிப்பிப்பதற்கோ, அல்லது அச்சங்களை நடத்துவதற்கோ பல வகைத் தடைகள் தொடர்ந்து இருந்தன. குறிப்பாக 1878 ம் ஆண்டு அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட நாட்டு மொழிகள் சட்டம் (Vernacular Press Act) ஊடகங்களில் வெளிவரும் அனைத்தையும் கட்டுப்படுத்த அரசுக்கு (கிழக்கிந்தியக் கம்பனிக்கு) அதிகாரத்தைக் கொடுத்தது. இத்தகைய தடைகளாலும், வேறுபல காரணங்களாலும் அச்சுக்கலை தமிழ்நாட்டுக்கு வந்து சுமார் முன்னூறு ஆண்டுகளுக்கு வளர்ச்சி பெறாமலேயே இருந்தது. இதனால் பெரும்தொகை தமிழ் ஆக்கங்கள் அழிந்து போயின. மிஞ்சிய தமிழ் ஆக்கங்களே 19 ம் நூற்றாண்டின் நடுவிலிருந்து பதிக்கப்பட்டு இன்று கிடைக்கின்றன.
எல்லிசும் புனித ஜார்ஜ் கல்லூரி அச்சகமும்
சென்னை மாவட்ட ஆட்சியாளர் பிரான்சிசு வைட் எல்லிசு தமிழ் ஆராய்ச்சி செய்ய 1812ஆம் ஆண்டு சென்னையில் புனித ஜார்ஜ் கல்லூரியைத் தோற்றுவித்தார். இதில் உள்நாட்டுத் தமிழ் அறிஞர்களும் ஆசிரியர்களாகப் பணியாற்றினர். 1813இல் கல்லூரியைச் சேர்ந்த ஒரு அச்சகமும் ஆரம்பிக்கப்பட்டது. எல்லிசு அவ்வச்சகத்துக்கு ஒரு அச்சு எந்திரத்தையும் தமிழ் அச்சு வார்ப்புருக்களையும் வழங்கி உதவினார். எழும்பூரிலிருந்த அரசு அச்சகத்திலிருந்து தெலுங்கு வார்ப்புருக்கள், அச்சு மை, வேலை செய்யத் தொழிலாளர்கள் போன்றவற்றைக் கொடுத்து உதவினர். சென்னை அரசே அச்சுக் காகிதங்களைத் தந்துதவியது. 1813இல் வீரமாமுனிவரின் “கொடுந்தமிழ் இலக்கணம்” இவ்வச்சகத்தின் முதல் புத்தகமாக வெளியானது. 1830கள் வரை சுமார் முப்பது நூல்கள் இவ்வச்சகத்தால் பதிப்பிக்கப்பட்டன. இலக்கண நூல்கள் தவிர எல்லிசின் திருக்குறள் மொழிபெயர்ப்பு, ராமாயண உத்தர காண்டம் போன்ற காப்பியங்கள், பஞ்சதந்திரக் கதைகள் போன்ற நீதி இலக்கியங்கள் ஆகியவையும் இவ்வச்சகத்தால் வெளியிடப்பட்டன. தமிழ் தவிர தெலுங்கு, அரபி, கன்னடம், மலையாளம் ஆகிய மொழி நூல்களும் வெளியாகின.
செவிவழிக் கதைகள் தமிழில் அச்சிடல்
பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டின் முனபகுதியில் இந்தியாவின் அச்சு வரலாற்றில் பல செவிவழி இலக்கியங்கள், முக்கியமாக நாட்டுப்புறக் கதைகள் பதிப்பிக்கப்பட்டன. 1800ஆம் ஆண்டு முதல் 1835 வரை தமிழில் பதிப்பிக்கப்பட்டவற்றில் பெரும்பான்மையாக, அகரமுதலிகளையும் இலக்கணங்களையும் தவிர்த்து, செவிவழிக் கதைகளின் தொகுப்புகள் இருந்தன. புகழ்பெற்ற இலக்கிய நூல்களான திருக்குறள், நாலடியார் போன்றவை பதிப்பிக்கப்பட்டன என்றாலும் இவற்றை விடப் பலமடங்கு செவிவழிக் கதைகளே பிரசுரமாயின. இவற்றில் முதன்மையானதாக விக்கிரமாதித்தன் கதைகள் 1804ஆம் ஆண்டு வெளியானது. 1808ஆம் ஆண்டில் சதமுக ராவணன் கதை"யும் 1812ஆம் ஆண்டில் மரியாதைராமன் கதை மற்றும் தமிழறியும் மடந்தை கதை"யும் 1819ஆம் ஆண்டு "புரூரவ சக்கரவர்த்தி கதை"யும் 1820ஆம் ஆண்டில் சிறுகதைத் தொகுப்பான கதைமஞ்சரியும் வெளியாயின. 1822ஆம் ஆண்டு இலண்டனிலிருந்து தமிழ்,ஆங்கிலம் இருமொழிகளிலும் "பரமார்த்த குருவின் கதை" (குரு சிம்பிள்டன்) வெளியானது. 1826ஆம் ஆண்டு தமிழில் "பஞ்சதந்திரக் கதை"களும் 1833ஆம் ஆண்டு மற்றொரு செவிவழிக்கதைகளின் தொகுப்பான "கதாசிந்தாமணி"யும் பதிப்பிக்கப்பட்டன. ஆங்கிலம், பிரெஞ்சு மற்றும் ஈசாப் கதைகள் மொழிமாற்றம் செய்யப்பட்டு 1850களில் வெளியிடப்பட்டன.
மதராஸ் பள்ளிப்புத்தக சமூகம்
மதராசு பள்ளிப்புத்தகச் சமூகத்தின் நூல்கள் முதன்மையாக அரசுப் பள்ளிகளில் பயன்படுத்தப்பட்டதால், சமய உணர்வுகள் மட்டுப்படுத்தப்பட்டன. கிறித்தவ மிசன் பள்ளிகளுக்கான பாடப்புத்தகங்களில் கிறித்தவ சமயக் கூறுகள் சில சேர்க்கப்பட்டிருந்தன.
வேப்பேரி அச்சகம்
குடியேற்றவாத பெருநகரங்களில் அச்சிடுவதைப் பொருத்தமட்டில் சென்னை முதன்மையாக விளங்கியது. கிறித்துவ அறிவு வளர்ச்சிச் சமூகம் (Society for Promoting Christian Knowledge – SPCK) சென்னையின் புறநகரான வேப்பேரியில் 1726ஆம் ஆண்டு பெஞ்சமின் சுல்ட்சால் நிறுவப்பட்டது. இது தரங்கம்பாடியில் இருந்த திருத்தூது மையத்தின் விரிவாகச் செயல்பட்டது. முன்னதாக 1712ஆம் ஆண்டு இவ்வமைப்பு தரங்கம்பாடியில் கொடையாக நல்கியிருந்த தமிழ், தெலுங்கு வரிவுருக்களை தாங்கிய அச்சுப்பொறி அங்கு சீகன்பால்கிற்கு பதிப்பிக்க உதவியாக இருந்தது. இங்கிருந்துதான் மலபாரில் வாழ்கின்ற புற சமயத்தார் குறித்த பொது விவரணம் (A General Description Of Malabar Heathendom), நான்கு நற்செய்திகளும் திருத்தூதர் பணிகள் நூலும் (Four Gospels And Acts), மற்றும் சபிக்கப்பட்ட புற சமயத்தார் (Accursed Heathendom) பதிப்பிக்கப்பட்டன. தவிர 1715ஆம் ஆண்டில் புதிய ஏற்பாட்டின் தமிழாக்கமும் வெளியிடப்பட்டது. 1761ஆம் ஆண்டில் பிரெஞ்சு காலனியாகிய புதுச்சேரியை ஆங்கிலப் படைகள் சேர் எய்ர் கூட் தலைமையில் தாக்கியபோது ஆளுனர் மாளிகையில் இருந்த அச்சுப்பொறியைக் கைப்பற்றினர். அப்பொறியின் இயக்குனர் டெலனுடன் அதனைச் சென்னைக்குக் கொண்டு வந்தனர். கிறித்தவ அறிவு வளர்ச்சிச் சமூகத்தின் யோகன் பிலிப் பாப்ரிசியசு செயின்ட் ஜார்ஜ் கோட்டையின் தேவைகளுக்கு முன்னுரிமை அளிப்பதாகக் கூட்டிற்கு வாக்குறுதி தந்து அச்சுப்பொறியை வேப்பேரிக்கு கொணர்ந்தார். 1762ஆம் ஆண்டிலேயே சமூகம் நாட்காட்டியொன்றையும் தமிழ் நூல்களையும் அச்சடிக்கத் தொடங்கியது. இது கொல்கத்தா மற்றும் மும்பை நகரங்களில் வெளியான நூல்களை விடப் பத்தாண்டுகள் முன்பாகவே வெளியானவை யாகும்.
1766ஆம் ஆண்டு தனக்குச் சொந்தமான அச்சுப்பொறியையும் அச்சகத்தையும் பெற்ற வேப்பேரி, புதுச்சேரி பொறியைக் கோட்டைக்கே திருப்பிக் கொடுத்து விட்டது. புதுச்சேரிப் பொறியைக் கொண்டு மவுண்ட் சாலை (தற்போதைய அண்ணா சாலை)யில் அரசு அச்சகம் நிறுவப்பட்டது. வேப்பேரி அச்சகம் எசுபிசிகே அச்சகம் என்றழைக்கப்பட்டது. இங்கு பதிப்பிக்கப்பட்ட நால்களில் சில:பாப்ரிசியசின் புதிய ஏற்பாட்டின் மொழிபெயர்ப்பு (Translation of the New Testament, 1772); பாப்ரிசியசின் தமிழ், ஆங்கில அகரமுதலி, (1779) ஒரு பரதேசியின் புண்ணிய சரிதம் (பன்யனின் பில்கிரிம்ஸ் புரோக்கிரசின் மொழிபெயர்ப்பு) (1793). பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில் சிந்தாதரிப்பேட்டையில் உள்ள அமெரிக்க வெளிநாட்டு இறைப்பணியாளர்களின் வாரியத்திற்கு (the American Board Mission – ABM) விற்கப்பட்டது. 1886ஆம் ஆண்டில் அவர்கள் வெளியேறியபோது எசுபிசிகே-மறைமாவட்டம் மீட்டு அதனை மறைமாவட்ட அச்சகமெனப் பெயரிட்டது. 250 ஆண்டுகள் கடந்தும் இன்றும் அந்த அச்சகம் "கிறித்தவ இலக்கியச் சங்க" (சிஎல்எஸ், Christian Literature Society) அச்சகமென இயங்கி வருகிறது.
ஆறுமுக நாவலர்
ஆறுமுக நாவலர் இலங்கையிலும் தமிழ்நாட்டிலும் சைவ சித்தாந்த சொற்பொழிவில் முதன்மையாக விளங்கினார். கிறித்தவ சமய போதகர்களின் கட்டுப்பாட்டுக்குள் இருந்த அச்சுத்துறையில் ஆறுமுக நாவலர் ஒரு பாரிய உடைவை ஏற்படுத்தினார். தமிழ் மொழிக்காகவும் சைவக் கோட்பாடுகளுக்காகவும் யாழ்ப்பாணம், சிதம்பரம் மற்றும் சென்னையில் பல பள்ளிகளைத் தவிர அச்சகச் சாலைகளையும் நிறுவினார். அவரது காலகட்டத்தில் தமிழில் சிறந்த பேச்சாளராகவும் எழுத்தாளராகவும் இருந்தார். அவரது வாக்குவன்மையை பாராட்டி 27வது அகவையிலேயே "நாவலர்" என்றழைக்கப்பட்டார். பழந்தமிழ் இலக்கியங்களைத் தொகுத்து பதிப்பித்தார். அவற்றில் முதன்மையானவை: விளக்கவுரையுடன் மண்டலப்புரத்தாரின் சூடாமணி நிகண்டு (1849), உரையுடன் பழந்தமிழ் இலக்கண நூலான நன்னூல் (1851), நக்கீரரின் திருமுருகாற்றுப்படை, மாணிக்க வாசகரின் திருவாசகம் மற்றும் திருக்கோவையார், பரிமேலழகர் உரையுடன் திருக்குறள் (1861).
தமிழ் புத்தகப் பதிப்பில் சில புதுமைகளை ஆறுமுக நாவலர் அறிமுகப்படுத்தினார். நிறுத்தற்குறிகளை தமிழில் முதன்முதலாகப் பயன்படுத்தினார். படிப்பதற்கும் புரிதலுக்கும் எளிதாக இருக்க கூட்டு சந்திகளைப் பிரித்து அச்சிட்டார்.
தமிழ் இலக்கிய அச்சுப் பதிப்பாக்கம் (1835–1950)
சென்னையில் பல அறிஞர்கள் 1830களில் தமிழ் அச்சக்கச்சாலைகளை நிறுவினர். இவை வணிக நோக்கில் நூல் வெளியீடுகளுக்கு வழி வகுத்தன. மேலும் இவை பொது அரசியலுக்கும் கிறித்துவ சமயப் போதனைகளுக்கு எதிரான இயக்கமாகவும் பயன்பட்டன. கல்லூரியிலும் அரசு அமைப்புகளிலும் பணியாற்றிய வேளையில் வளர்த்துக்கொண்ட திறன்களைத் தங்கள் அச்சகங்களை உருவாக்கப் பயன்படுத்திக்கொண்டனர்.
1834ஆம் ஆண்டு சரவணம்பெருமாள் ஐயரும் விசாகப்பெருமாள் ஐயரும் இணைந்து கல்வி விளக்கம் என்ற அச்சகத்தை நிறுவினர். 1850 வரை இயங்கிய இந்த அச்சகத்தில் ஐம்பதுக்கும் மேற்பட்ட நூல்கள் வெளியிடப்பட்டன. 1835ஆம் ஆண்டு திருவெங்கடாச்சல முதலியாரின் சரசுவதி அச்சகமும், 1839ஆம் ஆண்டு உமாபதி முதலியாரின் கல்விக் களஞ்சியம் அச்சகமும் துவங்கின.
உ. வே. சாமிநாதையர், சி. வை. தாமோதரம்பிள்ளை, ச. வையாபுரிப்பிள்ளை உட்பட்ட பல சீரிய தமிழறிஞர்கள் தமிழ் செவ்விலக்கியங்களையும், உரைகளையும் பதிப்பித்தனர். இவர்களின் பணியாலேயே தமிழின் இன்றைய இலக்கிய வளம் உலகுக்கு தெரிய வந்தது.
இசுலாமிய பதிப்பாக்கங்கள் (1835)
1835 இல் கிழக்கிந்தியக் கம்பனியின் பதிப்புச் சட்டம் விலக்கப்பட்ட பின் இசுலாமிய தமிழ் நூல்கள் பதிப்புப் பெறுவது முனைப்புப் பெற்றது. அச்சுத் தொழில்நுட்பத்தால் முன்னர் எப்பவும் காட்டிலும் 19 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் இசுலாமிய படைப்பாக்கமும், நூல் பதிப்பும் விரிவு பெற்றது. தமிழ் இசுலாமிய எழுத்தாளர்கள் கணிசமான அரபி மற்றும் பாரசீக சொற்களைப் பயன்படுத்தினர். இதனால் முசுலிம் இல்லாத வாசர்களை எட்டுவது சற்றுக் கடினமாக இருந்தது. மேலும் சிலர் அரபி எழுத்துக்களைத் தமிழ் எழுதப் பயன்படுத்தினர்.
இலங்கையில்
பேருவளையைச் சேர்ந்த செய்கு முஸ்தபா வலியுல்லா என்பவர் அரபுத் தமிழில் எழுதிய மீஸான் மாலை எனும் நூல் 1868 இல் வெளியானது. 1878 இல் சா. சேகுத்தம்பி எழுதிய சீறா நாடக மன்ற காரண மாலை எனும் 184 பக்கத் தமிழ் நூல் சென்னை மனோன்மணிய விலாச அச்சுக்கூடத்தில் அச்சிடப்பட்டு வெளியானது.
அயோத்திதாசர், பெளத்த வெளியீடுகள் (1890–1950)
கிறித்தவர்கள் அச்சுக்கலையை தமிழ் மொழிக்கு அறிமுகம் செய்து வைத்தனர். இந்துக்களும் விரைவில் அந்தத் தொழிநுட்பத்தை தமது சமய தேவைகளுக்குப் பயன்படுத்திக் கொண்டார்கள். பெளத்தர்கள், தலித்துக்கள் ஆகியோரும் அச்சுக்கலையை பயன்படுத்தி தமது கருத்துக்களை வெளியிடலாயினார். 1890 களில் அயோத்திதாசர் பௌத்தம் தழுவினார். இவர் தானே முன்னின்று பல அரிய தமிழ் நூல்களைப் பதிப்பித்தார். இவர் தமிழ்நாட்டிலும் பிற மாநிலங்களிலும் பெளத்த சங்களையும் உருவாக்க உதவி, அந்தச் சங்கங்கள் ஊடாகவும் பல நூல்கள் வெளிவந்தன. அதுவரை புறக்கணிக்கப்பட்டு வந்த பல பெறுமதி மிக்க பெளத்த, சமண, மற்றும் சமயம் சாரா நூல்கள் இவர்களின் முயற்களால் அச்சேறின. அக்கால மறுமலர்ச்சி பெளத்த இயக்க அறிஞர்களாலும் பல நூல்கள் இயற்றிப் பதிப்பிக்கப்பட்டன. இவற்றுள் கெளதமா அச்சியந்திர சாலை, சித்தார்த்தா புத்தக சாலை பதிப்பகங்களும், அயோத்திதாசர், ஏ. பி. பெரியசாமி புலவர், சிங்காரவேலர், ஜி. அப்பாத்துரை, இ. நா. அய்யாக்கண்ணுப்புலவர், எம். ஓய். முருகேசர் போன்ற அறிஞர்களின் பணிகளும் குறிப்பிடத்தக்கன. இக்காலத்தில் அயோத்திதாசரால் வெளியிடப்பட்ட தமிழன் இதழில் நூல்கள் பட்டியலிடப்பட்டு, புரவலர்கள் உதவி வேண்டப்பெற்று பல நூல்கள் அச்சிடப்பட்டன.
தமிழக அச்சு வரலாற்றுக் கொண்டாட்டங்கள் (மார்ச்சு, 2012)
தமிழகத்தில் அச்சுக் கலை வளர்ந்த வரலாற்றைச் சிறப்பிக்கும் சில செய்திகள் வெளியாகியுள்ளன.
அச்சகத்தோர் சங்க வைர விழா
இந்திய நாட்டிலேயே முதன்முறையாக "அச்சகத்தார் சங்கம்" தொடங்கியது சென்னை நகரில்தான். 1952, சூலை 28ஆம் நாள் "சென்னை அச்சகத்தார், கல் அச்சகத்தார் சங்கம்" (Madras Printers' and Lithographers' Association) தொடங்கப்பட்டது. அச்சங்கம் தனது அறுபதாம் ஆண்டுவிழாக் கொண்டாட்டத்தை 2012, மார்ச்சு 3ஆம் நாள் சென்னையில் ஆரம்பித்தது. அச்சங்கத்தின் முதல் தலைவர் வி.எம். பிலிப்பு ஆவார். அப்போது அவர் "டயோசீசன் பிறெஸ்" (Diocesan Press) என்றழைக்கப்பட்ட "மறைமாவட்ட அச்சகத்தின்" மேலாளராக இருந்தார்.
அன்றிருந்த "டயோசீசன் பிறெஸ்" இன்று "சிஎல்எசு பிறெஸ்" என்னும் பெயரில் இயங்கிவருகிறது. அந்த அச்சகத்தின் தொடக்கம் 18ஆம் நூற்றாண்டு ஆகும். 1761இல் "வேப்பேரி அச்சகம்" என்ற பெயரில் கிறித்தவ மறைபரப்பாளர் யொகான் பிலிப் பப்ரிசியசு என்பவர் தொடங்கிய அச்சுக் கூடமே வளர்ச்சியடைந்து, 1798இல் "கிறித்தவ அறிவு வளர்ச்சி சங்க அச்சுக்கூடம்" (SPCK Press) என்னும் பெயர் பெற்றது.
"சென்னை அச்சகத்தார், கல் அச்சகத்தார் சங்கம்" 1952இல் தொடங்கப்பட்டபோது கீழ்வருவோர் அதன் தொடக்க மற்றும் குழு உறுப்பினராகச் செயல்பட்டனர்:
இந்தியாவில் அச்சுக்கலை மறுமலர்ச்சியின் மூன்றாம் நூற்றாண்டு விழா
2012ஆம் ஆண்டு, இந்திய மற்றும் தமிழக அச்சுக் கலையின் மற்றொரு வரலாற்றுக் கட்டம் ஆகும். முன்னூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்னால், 1712இல் இந்திய அச்சுக் கலை மறுபிறப்பு அடைந்தது. 1680 இலிருந்து முப்பது ஆண்டுகளுக்கு மேலாக இந்தியாவிலும் தமிழகத்திலும் முடங்கிக் கிடந்த அச்சுப்பணி புத்துயிர் பெற்றது.
இந்த மறுமலர்ச்சிக்குக் காரணமானவர் பர்த்தலோமேயு சீகன்பால்க் ஆவார். அவரது முயற்சியால் முன்னூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்னால், 1712 சூன் மாதம் ஆங்கில அச்செழுத்துகள், தாள் உட்பட ஓர் அச்சகம் சென்னை வந்திறங்கியது. பின் அது தரங்கம்பாடிக்குக் கொண்டுபோகப்பட்டு, அங்கு நிறுவப்பட்டது. இங்கிலாந்தில் ஓர் அச்சுக்கூடத்தில் பணியாற்றியிருந்த ஒருவரின் துணையோடு, சீகன்பால்க் தம் அச்சுக்கூடத்தில் சில போர்த்துகீசிய வெளியீடுகளை 1712இல் அச்சிட்டார்.
இவ்வாறு, அச்சுக் கலை தமிழகத்திலும்.இந்தியாவிலும் மீண்டும் காலூன்றியது. டேனியரின் குடியேற்றமாகிய தரங்கம்பாடியில் மறுபிறப்படைந்த அச்சுக் கலை, வங்காளத்தில் அமைந்திருந்த டேனிய குடியேற்றமாகிய செரம்பூரிலும் வளர்ந்தது. பர்த்தலோமேயு சீகன்பால்குவின் ஒரே மகன் காட்லீப் எர்னஸ்ட் சீகன்பால்கு என்பவர் செரம்பூரின் ஆளுநராக இருந்தபோது, கல்கத்தாவிலிருந்து ஆங்கிலேயரால் வெளியேற்றப்பட்ட வில்லியம் காரே மற்றும் இரு பாப்திஸ்து மறைபரப்பாளர் செரம்பூரில் அடைக்கலம் புகுந்தனர். அங்கிருந்து காரேயும் தோழர்களும் அச்சுக்கலையை இந்தியாவின் பிற பகுதிகளுக்குப் பரப்பினர்.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:கிறித்தவ தமிழ் இலக்கியம் பகுப்பு:தமிழ் அச்சுக்கலை பகுப்பு:தமிழ்நாட்டு வரலாறு பகுப்பு:தமிழ்நாட்டில் அச்சுக்கலை பகுப்பு:தமிழ்நாட்டு பண்பாட்டு வரலாறு பகுப்பு:தமிழ்நாட்டுப் பொருளாதாரம்
பேபாகன்
பேபாகன் (Behbahan,, பிற பெயர்கள் : Behbahān, Behbehān) என்ற இந்த நகரம், ஈரானின் கூசத்தான் மாகாணத்தின் பேபாகன் மாவட்டத்தின்  தலைநகரம் ஆகும். 1937 ஆம் ஆண்டு, இந்த நகராட்சி தோற்றுவிக்கப்பட்டது.
தகவற்பெட்டி விவரம்
வலது|thumb|150x150px|ஈரானின் 31 மாகாணங்கள் வலது|thumb|150x150px|கூசித்தான் மாவட்டங்கள் ஆசியக் கண்டத்தின், மேற்குப் பகுதியில், பதினெட்டு மத்திய கிழக்கு நாடுகள்   பரப்பளவில் இரண்டாவது பெரிய நாடக இருக்கும் நாடானது, ஈரான் நிலப்பரப்பானது, பல்வேறு நில ஆட்சிக்குரிய அரசுப் பணிகளுக்காக, முப்பத்தொரு மாகாணங்களாக பிரிக்கப்பட்டுள்ளன. அதில் இருக்கும் ஒரு மாகாணத்தின் பெயர், கூசித்தான் மாகாணம் ஆகும். இம் மாகாணத்தில் மட்டும், 26 கவுன்டிகள் என்று அழைக்கப்படும், தமிழகத்தின்  மாவட்டங்கள் போன்ற ஆட்சி அமைப்பு உள்ளன. இந்த இருபத்தியாறு மாவட்டங்களில் ஒன்றான, பேபாகன் கவுன்டி / மாவட்டம் உள்ளது. இந்த மாவட்டத்தின் தலைநகரமாக, இந்த நகரம் செயற்படுகிறது.
மக்கள் தொகை
2016 ஆம் ஆண்டு எடுக்கப்பட்ட தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, இந்த நகரத்தின் மக்கள் தொகை 122,604 நபர்களைக் கொண்டிருந்தது. இதற்கு ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு முன் எடுக்கப்பட்ட, அரசின் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, அதாவது 2011 ஆம் ஆண்டு, 107,412 நபர்கள், இந்நகரத்தில் வாழ்ந்திருந்தனர். தற்பொழுது உள்ள மக்கள் தொகை எண்ணிக்கையுடன் ஒப்பிடும்போது, இந்நகரத்தின் மக்கள்தொகை அடர்வு +14.14% அதிகரித்துள்ளது.
காலநிலை
பேபாகனின் காலநிலையானது, கோப்பன் காலநிலை வகைப்பாட்டின் படி, வெப்பமான அரை வறண்ட காலநிலை உள்ளது. இந்த நகரத்தின் காலநிலையானது ஆண்டு முழுவதும் ஒரே மாதிரியாகவே இருக்கும். அரிதாகவே மாறுபடும் தன்மைக் கொண்டதாகும். இந்நகரம் பெரும்பாலும் மிகவும் சூடான பகல் நாட்களும், குளிர்ந்த இரவுகளுடனும், பாலைவனம் போன்ற சூழ்நிலை நிலவுகிறது.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:Coordinates on Wikidata பகுப்பு:ஈரானின் நகரங்கள்
அபிசேக் தார்
அபிசேக் தார் (Abhishek Dhar) என்பவர் புள்ளியியல் இயற்பியல் மற்றம் சுருக்க பருப்பொருள் இயற்பியல் துறைகளில் நிபுணத்துவம் பெற்ற ஓர் இந்திய இயற்பியலாளர் ஆவார். இவர் 1970 ஆம் ஆண்டு ஆகத்து மாதம் 31 ஆம் நாள் பிறந்தார். இந்தியாவில் வழங்கப்படும் அறிவியல் மற்றும் தொழில்நுட்பத்திற்கான உயர்ந்த அறிவியல் விருதான சாந்தி சுவரூப் பட்நாகர் விருது 2009 ஆம் ஆண்டு இயற்பிய அறிவியல் பிரிவில் புள்ளியல் இயற்பியல் பிரிவில் இவரது சிறந்த பங்களிப்பிற்காக வழங்கப்பட்டது. பெங்களுரில் உள்ள கோட்பாட்டு அறிவியல் அனைத்துலக மையத்தில் அபிசேக் பேராசிரியராகப் பணிபுரிந்தார். .
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:1970 பிறப்புகள் பகுப்பு:இந்திய இயற்பியலாளர்கள் பகுப்பு:சாந்தி ஸ்வரூப் பட்நாகர் விருது பெற்றவர்கள்
3553 மெரா
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:சிறுகோள்கள்