cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ஆரணி (திருவண்ணாமலை மாவட்டம்)
ஆரணி (ஆங்கிலம்: Arani) தென் இந்தியா மாநிலமான தமிழ்நாட்டை சேர்ந்த நகராட்சியும் மற்றும் தொண்டை மண்டலம் என்று அழைக்கப்பட்ட வட மாவட்டத்தின் ஒரு பகுதியான திருவண்ணாமலை மாவட்டத்தில் உள்ள 33 நகராட்சி மன்ற உறுப்பினர்களுடன் கூடிய தேர்வு நிலை நகராட்சி ஆகும். இவ்வூர் பட்டுப்புடவைகளுக்கும், பொன்னி ரக அரிசி வகைகளுக்கும் பெயர்பெற்றது. இந்த ஆரணியை தலைமையிடமாக கொண்டு புதிய மாவட்டம் உருவாக்க வேண்டும் என கடந்த முப்பது ஆண்டுகளுக்கு மேலாக மக்கள் கோரிக்கை விடுத்து வருகின்றனர். ஆரணி மக்களின் கோரிக்கையை ஏற்று கடந்த 22.03.2021 ஆம் தேதி நடந்த தேர்தல் பரப்புரையில் திரு.எடப்பாடி பழனிச்சாமி அவர்கள் ஆரணி தலைமையில் புதிய மாவட்டம் உருவாக்கப்படும் என வாக்குறுதி அளித்தார். . திருவண்ணாமலை மாவட்டத்தில் ஆரணி இரண்டாவது பெரிய நகரமாகும். கமண்டல நாகநதி ஆற்றங்கரையில் அமைந்துள்ள ஆரணி சென்னைக்கு 142 கி.மீ. மற்றும் காஞ்சிபுரத்திற்கு 63 கி.மீ. தென்மேற்கிலும், வேலூர் 39 கி.மீ. மற்றும் இராணிப்பேட்டைக்கு 32 கிமீ தெற்கிலும், திருவண்ணாமலைக்கு 60 கி.மீ. வடக்கிலும் உள்ளது. மேலும் ஆரணி நகரானது விழுப்புரம், புதுச்சேரி, திருவண்ணாமலை உள்ளிட்ட தென் மாவட்டங்களையும், வேலூர், இராணிப்பேட்டை உள்ளிட்ட வட மாவட்டங்களையும், காஞ்சிபுரம், சென்னை, செங்கல்பட்டு உள்ளிட்ட கிழக்கு மாவட்டங்களை இணைக்கும் முக்கிய சந்திப்பு முனையாகவும் விளங்குகிறது.
ஹவுரா - சென்னை முதன்மை வழித்தடம்
ஹவுரா - சென்னை முதன்மை வழித்தடம் அல்லது ஹவுரா - சென்னை முக்கிய வழித்தடம் சென்னை மற்றும் கொல்கத்தாவை இந்தியாவின் கிழக்கு கடற்கரைச் சமவெளி ஊடாக இணைக்கிறது. இது மேற்கு வங்காளம், ஒடிசா, ஆந்திரப்பிரதேசம் மற்றும் தமிழ்நாடு ஆகிய மாநிலங்கள் வழியே 1,661 கிலோமீட்டர்கள் (1,032 மைல்) தொலைவினை கடக்கிறது
ஆரணி (திருவண்ணாமலை மாவட்டம்)
சோழர், பல்லவர்கள் காலத்தில் ஆரண்யம் என்று அழைக்கப்பட்டு வந்த ஆரணி ஜாகீர்தார்களின் தலைமையிடமாக விளங்கியது. இங்கு காஞ்சிபுரத்திற்க்கு அடுத்தப்படியாக பட்டுப்புடவைகளுக்கும் மற்றும் தஞ்சாவூருக்கு அடுத்தப்படியாக பொன்னி ரக அரிசி வகைகளுக்கும் பெயர் பெற்றதாகும். ஆரணி பட்டுப்புடவைகளுக்கும் மற்றும் அரிசி வகைகளுக்கும் பெயர் பெற்றிருப்பதனால் ஆரணி நகரை இந்தியாவின் பட்டு நகரம் என்றும், தமிழ்நாட்டின் அரிசி நகரம் என்றும் இரு பெயர்களை கொண்டு அழைக்கப்படுகிறது. ஆரணி பட்டு சேலையானது, புவிசார் குறியீடு பெற்று தேசிய விருதும் பெற்றுள்ளது. அதேபோல் ஆரணி அரிசிக்கும் தேசிய விருது பெற்றுள்ளது. இங்கு வரலாற்று சிறப்புமிக்க புத்திர காமேட்டீஸ்வரர் ஆலயம், கைலாசநாதர் ஆலயம், எந்திர வடிவில் சனீஸ்வர பகவான் ஆலயம், அருள்மிகு பச்சையம்மன் ஆலயம், பெரியநாயகி அம்மன் ஆலயம், ஸ்ரீவேம்புலியம்மன் ஆலயம், அமிர்தாம்பிகை உடனுறை சந்திரசேகரேஸ்வரர் ஆலயம் ஆகிய கோவில்கள் அமையப்பெற்று கோவில்களின் நகரம் எனும் போற்றப்படும் அளவிற்கு கோவில்கள் உள்ளதாக கருதப்படுகிறது.
புவியியல்
இவ்வூரின் அமைவிடம் ஆகும். கடல் மட்டத்தில் இருந்து இவ்வூர் சராசரியாக 151 மீட்டர் (495 அடி) உயரத்தில் இருக்கின்றது. ஆரணி கமண்டல நாகநதி ஆற்றங்கரையில் அமைந்துள்ளது.
அமைவிடம்
தமிழ்நாட்டில் வட மாவட்டத்தின் முக்கிய நகரங்களான வேலூர், ஆற்காடு, இராணிப்பேட்டை, திருவண்ணாமலை, காஞ்சிபுரம், விழுப்புரம், வந்தவாசி, திண்டிவனம் ஆகிய நகரங்களின் பிரதான சந்திப்பாக இந்த ஊர் விளங்குகிறது. இந்த ஊரிலிருந்து மேற்குறிப்பிட்ட நகரங்கள் அனைத்தும் தலா ஒன்றரை மணி பயணத்தொலைவில் அமைந்துள்ளன. அதுமட்டுமின்றி, ஆரணி, கமண்டல நாகநதி ஆற்றங்கரையில் அமைந்துள்ளது.
மக்கள் வகைப்பாடு
2011 மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, ஆரணி நகரம், 33 வார்டுகளில் இருந்து ஆரணி நகராட்சியின் மக்கள் தொகை 92,375. ஆண், பெண் விகிதம், 1,036 பெண்களுக்கு ஒவ்வொரு 1,000 ஆண்கள் ஆகும். தேசிய சராசரியை விட 929 அதிகம், ஆனால் நீட்டிக்கப்பட்ட நகரம் உட்பட அனைத்து துணை நகர்ப்புற பகுதியில் இருந்து மக்கள் தொகை 1,19,574.
ஆறு வயதுக்கு  கீழ் 6,346 பேரும் அவர்களில் 3,200 ஆண்களும்  மற்றும் 3,146 பெண்களும் ஆவர். சராசரி கல்வியறிவு சதவிகிதம்  76.9%. இது தேசிய சராசரியை ஒப்பிடும்போது 72.99%. மொத்தம் 14889 குடும்பங்களில்  23,298 தொழிலாளர்களில், 153  பேர்பயிர், 343 பேர் முக்கிய விவசாய தொழிலாளர்கள், 2,185 பேர் வீட்டு தொழில்கள், 17,919 பேர் மற்ற தொழிலாளர்கள், 2,698 பேர்குறு தொழிலாளர்கள், 33 பேர்குறு விவசாயிகளும், 100 பேர்குறு வேளாண் தொழிலாளர்களும், 224 பேர்குறு தொழிலாளர்கள் வீட்டு தொழில்கள் மற்றும் 2,341 பிற குறு தொழிலாளர்கள். என உள்ளனர். 2011 மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்புப்படி, ஆரணி (எம்) இருந்தது மத வாரியாக 89.16% இந்துக்கள், 7.39% முஸ்லிம்கள், 1.8% கிரிஸ்துவர், 0.01% சீக்கியர்கள், 0.01% புத்த மதத்தினர், 1.43% சமணர்கள், 0.19% ஆவர்.
சொற்பிறப்பியல்
பழங்காலத்தில் ஆரணி, ஆரண்யம் என அழைக்கபட்டது; ஏனெனில் இந்தப் பெயர் சமஸ்கிருதம் மொழியிலிருந்து வந்திருக்கலாம் எனவும் கூறப்படுகிறது. ஆர் என்பது அத்தி மரம்; முற்காலத்தில் இந்த இடத்தில் அதிகப்படியான அத்திமரங்கள் இருந்துள்ளன. மேலும், இந்த இடத்தில் கமண்டல நாகநதி ஆறு ஓடுகிறது. நதியும் மரமும் ஆபரணங்களாக உள்ளதால், முறையே (ஆர்+அணி) ஆரணி என்றும், (ஆறு+அணி) ஆறணி என்றறுமாகி, பின் மருவி ஆரணி என இறுதியாகப் பெயர் பெற்றது என்றும் கூறப்படுகிறது.
வரலாறு
ஆரணி நகரம் தென்னிந்தியாவின் மிகப் பழமையான நகரங்களில் முக்கிய நகராக விளங்கியது. ஆரணி நகரம் பற்றி சங்க இலக்கியங்களில் குறிப்புகள் வருகின்றன. பொ.ஊ. 4ஆம் நூற்றாண்டு முதல் 9ஆம் நூற்றாண்டு வரை பல்லவர்களின் தலைநகராக காஞ்சிபுரம் விளங்கியது. கலை, மற்றும் தமிழ், சமஸ்கிருத மொழிகளின் கல்வியில் சிறந்து விளங்கியது. பல்லவர்கள் ஆட்சிக்கு முன் சென்னை, வேலூர், திருவண்ணாமலை மற்றும் திருவள்ளூர் ஆகிய தற்கால மாவட்டங்களை உள்ளடக்கிய தொண்டை மண்டலத்தின் தலைநகராக காஞ்சிபுரம் விளங்கிய காலத்தில், ஆரணி ஒரு முக்கிய வணிகத் தலமாக விளங்கியது. பல்லவர்களைத் தொடர்ந்து, ராஷ்ரகூடர்கள் ஆட்சியைத் தொடர்ந்து, சோழர்களின் பிடியில் சிக்கியது. சோழர்கள் ஆரணியை 300 வருடங்கள் ஆட்சி செய்ததாகக் கூறப்படுகிறது. பின்னர் அவர்களின் வாரிசுகளான விக்கிரம சோழன், முதலாம் குலோத்துங்க சோழன், இரண்டாம் குலோத்துங்க சோழன் ஆகிய சோழ அரசர்கள் இந்த நகரத்தை ஆண்டனர். [சான்று தேவை].
சோழர்களை தொடர்ந்து விஜயநகர பேரரசின் வேலூர் சிற்றரசுக்கு உட்பட்ட மண்டலமாக ஆரணி விளங்கியது. ஆரணி மண்டலேஸ்வரர்கள், தங்கள் நிர்வாகத்துக்கு உட்பட்ட பகுதியை கண்காணிக்கவும், பாதுகாக்கவும், நிர்வாகம் செய்யவும் வசதியாக கோட்டை கட்டிக் கொள்ள அனுமதிக்கப்பட்டனர். இப்படி கட்டப்பட்டதுதான் இன்று கான்கிரீட் கட்டிடங்களின் அடித்தளமாக மாறிப்போயுள்ள ஆரணி கோட்டை. இந்த கோட்டைக்காக ஆரணியை அடுத்த படைவீட்டை சுற்றியுள்ள குன்றுகளில் இருந்து பாறைகள் வெட்டி எடுக்கப்பட்டுள்ளன. விஜயநகரப் பேரரசர்களின் கோட்டை கொத்தளங்களில் என்னென்ன சிறப்பம்சங்கள் இருக்குமோ அத்தனை சிறப்பம்சங்களும் ஆரணி கோட்டையிலும் இடம்பெற்றிருந்தன. மண்டலேஸ்வரர்களுக்கான அரண்மனைகள், அதிகாரிகள், படைவீரர் குடியிருப்புகள், ஆயுதக் கிடங்கு, குதிரைகளுக்கான லாயம் என அனைத்து அம்சங்களுடன், சுற்றிலும் அகழியுடன் இந்த கோட்டை விளங்கியது. அதோடு சூரியகுளம், சந்திர குளம், சிம்மக்குளம் போன்ற குளங்களும் கோட்டையை ஒட்டி அமைந்திருந்தன. இதில் இரண்டு குளங்கள் மட்டுமே இப்போதும் இருந்து கொண்டிருக்கின்றன. ஆரணியில் விஜயநகரப் பேரரசு ஆட்சி செய்த போது தசரா விழா விமரிசையாகக் கொண்டாடப்பட்டது. மன்னர் ஆட்சியின் போது விஜயநகர கூட்டரசு தசரா திருவிழா வெகு விமரிசையாகக் கொண்டாடப்படும்.
விஜயநகர பேரரசுக்கு பிறகு இஸ்லாமியர் வசம் சிக்கிய ஆரணி பகுதி பின்னர் மராட்டியர் வசம் சென்றது. அதன் பின்னர் ஆற்காடு நவாபுகளின் பிடியில் இது சிக்கியது. பின்னர் நடந்த ஆற்காடு நவாபு வாரிசு பூசலில் சந்தா சாகிப்புக்கு ஆதரவாக கிளம்பிய பிரெஞ்சுப்படைக்கும், ராபர்ட் கிளைவ் தலைமையிலான கிழக்கிந்திய படைக்கும் இடையே பொ.ஊ. 1760ல் நடந்த கர்நாடகப் போரில் ஆற்காடு கோட்டையும், ஆரணி கோட்டையும் கிழக்கிந்திய கம்பெனி வசம் வந்தது. இந்தப் போர் இரண்டாம் கர்நாடகப் போர் அல்லது ஆரணி சண்டை என்று அழைக்கப்படுகிறது.
செஞ்சி, வேலூரை வெற்றிகொண்டபிறகு தஞ்சையையும் கைப்பற்ற நினைத்தான் சிவாஜி. ஆனால் அது தனது தந்தை ஷஹாஜி ஏற்கனவே பற்றிவிட்டதால் தனது சகோதரனான வெங்காஜியுடன் பேச்சுவார்த்தை நடத்தினான். ஆனால் அதைக் கொடுக்க அவன் தயாராக இல்லை. சிவாஜி தனது படையெடுப்புக்களை கை விடுவதாகவும் இல்லை. அப்பொழுது ஆரணியை தனது பொறுப்பில் வைத்திருந்த வேதாஜி பாஸ்கர் பண்ட் கோட்டையின் உத்தரவை ஏற்று சிவாஜிக்கு சேவை செய்துவந்தான். அவனின் சேவைக்கு விருதாக ஆரணி நகரைப் பரிசாக அளித்தான் வீர சிவாஜி. அதன் பிறகு ஆரணியை ஆட்சி செய்து ஆரணியின் ஜாகிர் என்று மீண்டும் உறுதிப்படுத்தப்பட்டது. இவர் வாரிசுகள் ஆரணியை 1601 ஆம் ஆண்டு முதல் 1948 ஆம் ஆண்டு வரை ஆட்சி செய்தனர்.
நடுக்காட்டில் அரண்மணை
பிரஞ்சு பங்களா என்று அழைக்கப்படுவது பூசிமலைக்குப்பம் காட்டில் தனித்து நிற்கிறது. பிரெஞ்சு கட்டிடக்கலை என்றால் என்னால் ஒரு தொழில்முறை கருத்தைப் பெற முடியவில்லை, இருப்பினும் இது பல பிரெஞ்சு கட்டடக்கலை அம்சங்களைக் கொண்டிருக்கலாம். இந்த அரண்மனை பூசிமலைக்குப்பம் “பிரெஞ்சு பெண்” பற்றிய காதல் கதையையும் மற்றும் பிரெஞ்சு பங்களா என்று அழைக்கப்படும் ஆரணி ஜாகிர்தாரின் அரண்மனைகளில் ஒன்றாக இருக்கும் என்பதற்கான சான்றுகளும் கட்டிடத்தின் நுழைவாயிலில் உள்ள லத்தீன் குடும்ப குறிக்கோள் ஆகும்.
ஆரணி கோட்டை
அப்போது மதுரையை ஆண்ட மகமூத்கான் என்ற மருதநாயகம், ராபர்ட்கெல்லி ஆகியோர் கிழக்கிந்திய கம்பெனி படைக்கு ஆதரவாக ஆரணி கோட்டையை தாக்கினர். இந்த தாக்குதலில் ஆரணி கோட்டையின் பெரும் பகுதி நாசமானது. இந்த போரில் வீரமரணம் அடைந்த ராபர்ட் கெல்லி, கர்னல் வைசூப் உட்பட பலரின் நினைவாக நினைவுத்தூண்கள் எழுப்பப்பட்டன. இதில் கெல்லியின் நினைவாக எழுப்பப்பட்ட நினைவுத்தூண் இப்போதும் கோட்டை மைதானத்தில் கம்பீரமாக நிற்கிறது. மற்றவர்களின் நினைவுத்தூண்கள் அருகருகே அமைந்துள்ளன. பல நினைவுத்தூண்கள் இருந்த இடங்கள் அழிக்கப்பட்டு வீட்டுமனைகளாக மாறி வருகின்றன. கிழக்கிந்திய கம்பெனியின் வசம் கோட்டை வந்த பின்னர் ஆரணியின் நிர்வாகம் முழுவதும் அவர்கள் வசமே சென்றது.
தற்போது, அகழியால் சூழப்பட்ட ஒரு கோட்டை பகுதியில் உள்ள நகரம் ஆகும். இக்கோட்டை பகுதியில் வீடுகள் வன துறை, துணை சிறை, பதிவு அலுவலகம், காவல் நிலையம், மகளிர் காவல் நிலையம், விவசாய அலுவலகம், அரசு சிறுவர்கள் உயர்நிலைப்பள்ளி, அரசு பெண்கள் உயர்நிலைப்பள்ளி மற்றும் சுப்ரமணிய சாஸ்திரி உயர்நிலைப்பள்ளி ஆகியன அமைந்துள்ளன.
பின்னாட்களில் வட ஆற்காடு மாவட்டத்தின் அங்கமாக ஆரணி மாறி, பட்டு நெசவு, விவசாயம் என்ற இரண்டு பிரதான தொழில்களில் புகழ்பெற்று வளர்ச்சியடையத் தொடங்கியது. இங்கிலாந்து ராணியின் நேரடி பார்வையில் நடந்த பிரிட்டிஷாரின் ஆட்சியின் போது ஆரணி தாலுகாவின் தலைநகராகப் பரிணமித்தது. அப்போது இதன் நிர்வாகம் சம்பந்தப்பட்ட அனைத்து அலுவலகங்களும் கோட்டைக்குள் இருந்த கட்டிடங்களில் பிரிட்டிஷாரால் செயல்பாட்டுக்கு கொண்டு வரப்பட்டன. அந்த அலுவலகங்கள் இப்போதும் அங்கு அதே கட்டிடங்களில் இயங்கி வருகின்றன. அதோடு கோட்டை வளாகத்தில் புதிய கட்டிடங்களும் எழுப்பப்பட்டு பயன்பாட்டில் உள்ளன. ஜமீன்தார் ஒழிப்பு 1948 ல் நிறைவேற்றப்பட்டும் வரை ஜாகிர் பாஸ்கர் பந்த் வழிவந்தோரால் தலைமையில் ஆரணி நகரம் ஆட்சி தொடர்ந்தது.
இந்திய விடுதலைக்குப் பிறகு வட ஆற்காடு மாவட்டத்தின் ஓர் அங்கமாக மாறியது. அதன் பின்னர் வட ஆற்காடு மாவட்டம் தமிழ்நாடு அரசின் மூலம் மாவட்ட மறுசீரமைப்புக்கு உட்பட்டது. அதன்படி வட ஆற்காடு மாவட்டத்தில் இருந்து வேலூர் மாவட்டம் மற்றும் திருவண்ணாமலை மாவட்டம் என இரண்டாக 1989 ஆம் ஆண்டு பிரிக்கப்பட்டது. இந்த ஆரணி பகுதி திருவண்ணாமலை மாவட்டத்துடன் இணைக்கப்பட்டது.
காந்தியடிகள் வருகை
1927 ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் மாதம் 9 ஆம் தேதி கதர் பிரச்சாரத்திற்க்காக காந்தியடிகள் ஆரணிக்கு வருகை புரிந்தார். அப்போது ஆரணியில் தங்கி பரசுராம நாயக்கர் அரிசி ஆலையில் அவர் பிரச்சாரம் மேற்கொண்டார். அப்போது பரசுராம நாயக்கர் அவர்களின் மனைவி காந்தியடிகளை வெள்ளித்தட்டில் ஆரத்தி எடுத்து வரவேற்றார். அதே நாள் மாலையில் ஆரணி கோட்டை மைதானத்தில் கலந்து கொண்டு கதர் ஆடைகளை உடுத்தும் படி பேசினார். அதை தொடர்ந்து 1934 ஆம் ஆண்டு தீண்டாமை ஒழிப்பு பிரச்சாரத்திற்காக மகாத்மா காந்தி மீண்டும் 2வது முறையாக ஆரணிக்கு வந்தார்.
நகராட்சி நிர்வாகம் மற்றும் அரசியல்
ஆரணி நகராட்சியானது ஆரணி (சட்டமன்றத் தொகுதி)க்கும் மற்றும் ஆரணி மக்களவைத் தொகுதிக்கும் உட்பட்டதாகும்.
ஆரணி (சட்டமன்றத் தொகுதி)யானது 1951 ஆம் ஆண்டு உருவாக்கப்பட்டு தேர்தலை சந்தித்தது. இந்த ஆரணி (சட்டமன்றத் தொகுதி)யில் 2,63,318 வாக்காளர்கள் உள்ளனர். 2021 ஆம் ஆண்டு நடந்த சட்டமன்றத் தேர்தலில், இச்சட்டமன்றத் தொகுதியை அண்ணா திராவிட முன்னேற்றக் கழகத்தை (அதிமுக) சேர்ந்த திரு. சேவூர் ராமச்சந்திரன் வென்றார்.
2008ஆம் ஆண்டு தொகுதி சீரமைப்பின் படி, ஆரணி மக்களவைத் தொகுதி உருவாக்கப்பட்டது. இத்தொகுதியில் மொத்தம் 14,45,751 வாக்காளர்கள் உள்ளனர். 2019 ஆம் ஆம் ஆண்டு நடந்த மக்களவைத் தேர்தலில், இம்மக்களவைத் தொகுதியை இந்திய தேசிய காங்கிரசு கழகத்தை (காங்கிரசு) சேர்ந்த எம்.கே.விஷ்ணுபிரசாத் வென்றார்.
ஆரணிப்பட்டு
இந்த தொழில் அதிக அளவில் ஆரணி மற்றும் ஆரணியை சுற்றியுள்ள பகுதிகளில் தழைத்தோங்கியது. வடமாதிமங்கலம் மற்றும் தேவிகாபுரம் போன்ற ஊர்களில் உள்ள கல்வெட்டுகளில் தறி நெசவு செய்த தகவல்கள் கிடைக்கின்றன. ஆரணியில் பட்டு நெசவு விஜயநகரப் பேரரசு காலத்தில் தொடங்கி ஜாகீர் ஆட்சி காலத்திலும் மற்றும் ஆங்கிலேயர் காலத்திலும் வளர்ச்சி அடைந்தது. தம்பன்ன செட்டியார் என்பவர் அமைத்த பட்டு முறுக்காலையே முதல் ஆலையாகக் கருதப்படுகிறது. பின்னர் அச்சுக்கட்டும் தொழிலை கண்ணையா நாயுடு என்பவரும், பல வண்ணங்களில் சாயமிடும் முறையை வி.விஜயராகவா நாயுடு என்பவரும் கொண்டு வந்தனர். பின்னர் படிப்படியாக பட்டு உற்பத்தி நெசவாளர்களும், பட்டு உற்பத்தி விற்பனையாளர்களும் பெருகினர்.
நகரத்தில் பட்டு நெசவாளர்கள் நிபுணத்துவம் செய்யும் பட்டு புடவைகள், கைத்தறிகள் உள்ளன. அடிக்கடி பயன்படுத்தப்படும் நெசவு, என்றாலும் சமீபத்தில் இயந்திரமயமான முறைகள் போன்ற மின் தறிகள் உள்ளன. இந்தியாவின் பட்டு ஆடைகளை உற்பத்தி செய்யும் நகரம் ஆரணி ஆகும். ஆரணி சேலை(Arani sarees) என்பது இந்திய நாட்டில் உள்ள தமிழ்நாட்டின் ஆரணி நகரில் உருவாக்கப்படும் ஒரு பாரம்பரிய பட்டுச் சேலை ஆகும்[1]. இந்த சேலைகள் ஆரணியில் உருவாக்கப்படுவதால், ஆரணியை ஆரணி சில்க் சிட்டி (ARANI SILK CITY) எனவும் அழைப்பர்.
சேலை என்பது நான்கு கெஜம் முதல் ஒன்பது கெஜம் வரை நீளமுள்ள தைக்கப்படாதத் துணி ஆகும்[2]. சாடி என்ற சமஸ்கிருத சொல்லை வேர்ச்சொல்லாகக் கொண்ட சேலை குறித்த குறிப்புகள் ஐந்தாவது, ஆறாவது நூற்றாண்டு காலத் தமிழ் இலக்கியங்களில் காணப்படுகின்றன.[3]தங்கச் சரிகை வேலைப்பாடுகள் இச்சேலையில் உள்ளன. .காஞ்சிபுரத்திற்கு அடுத்தப்படியாக பட்டுப்புடவைகளுக்கு பெயர் பெற்றது இந்த ஆரணி பட்டு நகரம். மாவட்டத்தில் அதிக வருவாய் ஈட்டித்தரும் நகரமாக ஆரணி நகரம் உள்ளது. ஆரணி சேலை உற்பத்தியில் மற்றும் விற்பனையில் ஆரணி, பட்டுப் புடவைகளுக்கு 2018 ஆம் ஆண்டு தேசிய விருது பெற்றுள்ளது. ஆரணி சேலை புவிசார் குறியீடு பெற்றுள்ளது.[4].
இந்தியா சுதந்திரத்தை நினைவு கூறும் வகையில் 75 வது சுதந்திர நினைவு தினத்தை முன்னிட்டு ஆரணி பட்டு புவிசார் குறியீடு பெற்றிருந்ததால் சிறப்பு அஞ்சல் மாதிரி உறைகள் அரக்கோணம் அஞ்சல் கோட்ட கண்காணிப்பாளர் அவர்கள் வெளியிட்டார். . ஆரணி மக்களின் நீண்ட கால கோரிக்கைக்கு ஏற்ப ஆரணி பட்டுப் புடவைகளின் உற்பத்தியை மேலும் அதிகரிக்க மத்திய அரசால் ஆரணியில் பட்டு ஜவுளிப்பூங்கா அமைக்க உத்தரவிட்டது.
ஆரணி பட்டுக் கைத்தறி குழுமம்
தமிழகத்தில் அசல் வெள்ளி ஜரிகை இழைகளை பயன்படுத்தி நெசவு செய்யும் கைத்தறி பட்டுச் சேலை குழுமங்களிலியே மிகப்பெரிய குழுமமாக ஆரணி இயங்கி வருகிறது. 35000க்கும் மேற்பட்ட பாரம்பரியமான நெசவு கலைஞர்களைக் கொண்டு ஆரணி இயங்கி வருகிறது
கலைஞர் கருணாநிதி கைத்தறி பட்டுப் பூங்கா
கடந்த 11 ஆம் தேதி ஏப்ரல் மாதத்தில் நடைபெற்ற சட்டமன்ற கூட்டத் தொடரில், தமிழ்நாட்டின் பட்டு ரகங்களில் ஆரணி பட்டுக்கென பிரத்யேக சிறப்பியல்புகள் உள்ளன. ஆரணி, ஒண்ணுபுரம், அத்திமலைப்பட்டு ஆகிய பகுதிகளில் ஆரணிப் பட்டுநெசவு செய்யும் கைத்தறி நெசவாளர்கள் அதிகம் வாழ்கின்றனர்.
இருப்பினும், நகரமயமாக்கல் மற்றும் மாசடைவதால் ஏற்படும் பிரச்சினைகள் காரணமாக இப்பகுதியில் நெசவுக்கு முந்தைய மற்றும் பிந்தைய பணிகளை ஒருங்கிணைந்த முறையில் மேற்கொள்வதில் இடர்பாடுகள் ஏற்படுகின்றன.
இப்பூங்காவில் நெசவுக்கூடம், சாயச்சாலை, பூஜ்ஜிய நிலை கழிவுநீர் வெளியேற்றம் வசதியுடன்கூடிய பொது சாயக்கழிவுநீர் சுத்திகரிப்பு நிலையம், வடிவமைப்பு மையம், நெசவுப் பயிற்சி, விற்பனையகம் உள்ளிட்ட உட்கட்டமைப்பு வசதிகள் ஏற்படுத்தப்படும். இதன்மூலம்சுமார் 10 ஆயிரம் கைத்தறி நெசவாளர்கள் மற்றும் பதனீட்டாளர்கள் பயன்பெறுவர்.
ஆரணி அரிசி
ஆரணி நகரம் அரிசி, விவசாய மற்றும் நெசவு பட்டுக்கு போன்றவைக்கு புகழ்பெற்ற ஊராகும். திருவண்ணாமலை மாவட்டத்திற்கு மிக முக்கிய பங்களிப்புவருவாய் நகரம் ஆகும். இங்கு 250க்கும் மேற்பட்ட அரிசி ஆலைகள் உள்ளன. மாநில அளவில் அரிசி உற்பத்தியில் திருவண்ணாமலை மாவட்டம், ஆரணி தான் முதல் நகரம் ஆகும். .ஆரணி அரிசி (Arni Rice) என்பது இந்திய[1]நாட்டில் உள்ள தமிழ் நாட்டைச் சேர்ந்த ஒரு நகரமான ஆரணியில் தயாரிக்கப்படும் தரமான அரிசி ஆகும்.[2] இந் நகரில் நூற்றுக்கணக்கான ஆலைகள் உள்ளன. மேலும் இந் நகரில் இருந்து நாட்டின் பல்வேறு பகுதிகளுக்கும் மற்றும் அண்டை நாடுகளுக்கும் இவ்வரிசி விற்பனைக்குச் செல்கிறது.[3] இவை தவிர மாநிலத்தின் பல்வேறு பகுதிகளில் இருந்து வரும் நெல் வகைகள் இங்கிருக்கும் அரிசி ஆலைகளில் அரைக்கப்படுகின்றன.
ஆரணி பகுதியில் விளையும் நெல்லுக்கு நீராதாரமாக விளங்குவது செய்யாறு ஆறும், கமண்டல நாகநதி ஆறும் ஆகும். இவ்விரு நதிகளும் ஜவ்வாது மலையில் உற்பத்தி ஆகி ஆரணி அருகே செல்கின்றன. இந்த ஆற்றுப்படுகையில் விளைவிக்கப்படும் நெல்லுக்கு கிடைக்கும் நீர் ஜவ்வாது மலையிலுள்ள காடுகளிலும், கனிமவளங்களிலிருந்தும் நுண் ஊட்டச் சத்துகள் கொண்டு வருவதும் ஒரு காரணமாகக் குறிப்பிடப்படுகிறது. இந்தப் பகுதியில் கிடைக்கும் நன்னீரில் அரிசி வேகவைக்கப்படுவதால் தமிழகத்தில் எங்கிருந்து நெல்லைப் பெற்றாலும் சுவை கூடி விடுகிறது என்பது தான் ஆரணி அரிசியின் சிறப்பு. எனவேதான் சென்னை போன்ற பெருநகரங்களில் எங்கு கிடைக்கும் ஆரணி அரிசி என்று விளம்பரப்படுத்துகின்றன.
கடந்த ஆகஸ்ட் மாதம் 2019 ஆம் ஆண்டு தமிழ்நாட்டில் அரிசி உற்பத்தியில் ஆரணி அரிசி முக்கிய பங்கு வகித்துள்ளது. அரிசி உற்பத்தியில் ஆரணி அரிசியானது தஞ்சாவூர் அரிசி யைப் பின் தள்ளியுள்ளது. தற்போது தமிழ்நாட்டில் அரிசி உற்பத்தியில் திருவண்ணாமலை மாவட்டம் தான் முன்னனியில் உள்ளது. அரிசி உற்பத்தியில் முன்னணி பெற்றதால் ஆரணி அரிசிக்கு ஜிம் விருதும் மற்றும் தேசிய அளவில் தேசிய விருதும் 2018 ஆம் ஆண்டு இந்திய அரசால் வழங்கப்பட்டது.
போக்குவரத்து
ஆரணி தொடருந்து மற்றும் சாலை மூலமாக பெரு நகரங்களுடன் நன்கு இணைக்கபட்டுள்ளது.
சாலை வசதிகள்
பல்வேறு நன்கு அமைக்கப்பட்ட சாலைகள் மூலம் ஆரணி‌ நகரம் இணைக்கப்பட்டுள்ளது. விழுப்புரம் – இராணிப்பேட்டை சாலையின் மூலம் ஆற்காடு, சென்னை, காஞ்சிபுரம், திருத்தணி மற்றும் சேத்துப்பட்டு, செஞ்சி மற்றும் தென்மாவட்டங்களை இணைக்கும் வகையில் மாநில நெடுஞ்சாலை எண்-4 ஆரணி வழியாகச் செல்கிறது. தேசிய நெடுஞ்சாலை எண்-132 மூலம் வேலூர், திருப்பதி, சித்தூர், திருப்பத்தூர், பெங்களூர் மற்றும் வந்தவாசி, திண்டிவனம், மேல்மருவத்தூர், உத்திரமேரூர், செங்கல்பட்டு, புதுச்சேரி, கடலூர் மற்றும் சிதம்பரம் ஆகிய நகரங்களையும் இணைக்கிறது. மாநில நெடுஞ்சாலை எண்- 237A மூலம் போளூர், செங்கம், திருவண்ணாமலை, கிருஷ்ணகிரி, தர்மபுரி, திருக்கோவிலூர், திருச்சி,கள்ளக்குறிச்சி மற்றும் சேலம் ஆகிய நகரங்களை இணைக்கிறது. அதேபோல் மாநில நெடுஞ்சாலை 5A ன் மூலம் செய்யார், காஞ்சிபுரம் மற்றும் தாம்பரம் ஆகிய நகரங்களை இணைக்கும் வகையில் சாலைகள் அமைக்கப்பட்டுள்ளன.
ஆகிய முக்கிய சாலைகள் ஆரணியை இணைக்கின்றன.ஆரணிக்கு வெளியே ஆரணியை இணைக்க சென்னை (ஆற்காடு) சாலை, சென்னை சாலை, காஞ்சிபுரம் சாலை மற்றும் கடலூர் சாலை ஒரு பைபாஸ் சாலை பணிகள் நிறைவடைந்துள்ளன.
பேருந்து வசதிகள்
தமிழ்நாட்டின் முதல் பேருந்து சேவை ஆரணி முதல் சென்னை வரை முதல் பேருந்து சேவைத் தடம், 1967 ஆம் ஆண்டு அன்றைய முதல்வர் அறிஞர் அண்ணா அவர்களால் தொடங்கப்பட்டது.
ஆரணி பணிமனையில் இருந்து 95 பேருந்துகள் இயக்கப்படுகிறது. அவற்றில் சென்னைக்கு 40 பேருந்துகளும், பெங்களூரு நகருக்கு 3 பேருந்துகளும், கோயம்புத்தூர், சேலம் மற்றும் திருப்பூர் நகருக்கு 2 பேருந்துகளும், திருச்சி மற்றும் மதுரை நகரங்களுக்கு 1 பேருந்து வீதம் இயக்கப்படுகின்றன. அதுமட்டுமின்றி, 30 கி.மீ. தொலைவுள்ள புறநகர்ப் பகுதிகளை இணைக்க 32 பேருந்துகள் ஆரணி நகரப் பேருந்துகளாக இயக்கப்படுகின்றன. அதுமட்டுமின்றி, ஆரணி வழியாக நாளொன்றுக்கு 425 அரசு மற்றும் தனியார் பேருந்துகளும் இயக்கப்படுகின்றன.
இங்கிருந்து சென்னை செல்வதற்கு மூன்று பெரிய பேருந்து வழித்தடங்கள் உள்ளன. ஆற்காடு, பூவிருந்தவல்லி வழியாகவும், வந்தவாசி, உத்திரமேரூர், செங்கல்பட்டு, தாம்பரம் வழியாகவும் மற்றும் செய்யார், காஞ்சிபுரம், வாலாஜாபாத், படப்பை, தாம்பரம் ஆகிய வழித்தடங்கள் ஆகும். இந்த உள்ளூர் பேருந்து சேவைகளை தமிழ்நாடு மாநில போக்குவரத்துக் கழகத்தின் விழுப்புரம் பிரிவு வழங்குகிறது.
thumb|ஆரணி புதியப் பேருந்து நிலையம்
ஆரணி பழையப் பேருந்து நிலையம் (அ) '''புரட்சித் தலைவர் டாக்டர். எம்.ஜி.ஆர். பேருந்து நிலையம்''': இந்த பேருந்து நிலையம் ஆரணி நகராட்சியில் மையப்பகுதியில் அமைந்துள்ள பேருந்து நிலையம் ஆகும். இந்தப் பேருந்து நிலையத்தில் இருந்து வடக்குப் புறமாகச் செல்லும் அனைத்து பேருந்துகளும் இங்கிருந்து இயக்கப்படுகின்றன. தினமும் 20,000க்கும் மேற்பட்டோர் பேருந்தில் பயணம் செய்கின்றனர். மேலும் 30,000க்கும் மேற்பட்டோர் பேருந்து நிலையத்தைக் கடந்து செல்கின்றனர்.
சென்னை, ஆற்காடு, பூவிருந்தவல்லி, திருப்பதி, நகரி, அரக்கோணம், திருவள்ளூர், திருத்தணி, வாலாஜா, இராணிப்பேட்டை, தக்கோலம், பொதட்டூர்பேட்டை ஆகிய பகுதிகளுக்கு அதிகப்படியான பேருந்து சேவைகள் இயக்கப்படுகின்றன.
வேலூர், பெங்களூரு, திருப்பத்தூர், ஆம்பூர், குடியாத்தம், கிருஷ்ணகிரி, ஓசூர், சித்தூர், திருப்பதி, காளஹஸ்தி ஆகிய பகுதிகளுக்கு பேருந்துகள் இயக்கப்படுகின்றன.
செய்யாறு, காஞ்சிபுரம், பூவிருந்தவல்லி, தாம்பரம், அடையாறு, திருத்தணி, நகரி, அரக்கோணம், திருப்பதி ஆகிய பகுதிகளுக்கு பேருந்துகள் இயக்கப்படுகின்றன.
கலவை, வெம்பாக்கம், பெருங்கட்டூர், காஞ்சிபுரம் ஆகிய பகுதிகளுக்கு பேருந்துகள் இயக்கப்படுகின்றன.
கண்ணமங்கலம், படவேடு, சமுனாமரத்தூர், அமிர்தி வன உயிரியல் பூங்கா ஆகிய பகுதிகளுக்கு பேருந்துகள் இயக்கப்படுகின்றன.
பூசிமலைக்குப்பம், ஆரணி அரண்மனை மற்றும் நகரப்பேருந்துகள் இயக்கப்படுகின்றன.
ஆரணி புதிய பேருந்து நிலையம் (அ) ஆரணி கோட்டை பேருந்து நிலையம்: இந்தப் பேருந்து நிலையம் ஆரணி நகராட்சியில் தெற்குப் புறமாக அமைந்துள்ளது. இந்தப் பேருந்து நிலையம் திருவண்ணாமலை மாவட்டத்திலியே இரண்டாவது பெரிய பேருந்து நிலையமாகும். இங்கு முழுவதும் வெளிமாவட்டத்தைச் சேர்ந்த பேருந்துகள் மட்டுமே வந்து செல்லும். இங்கிருந்து தமிழ்நாட்டின் குறிப்பிட்ட அனைத்து பகுதிகளுக்கும் பேருந்துகள் இருக்கும். தமிழகத்தின் குறிப்பிட்ட மாவட்டங்களுக்கும், அண்டை மாவட்டங்களுக்கும் பேருந்துகள் இயக்கப்படுகின்றன. திருவிழா மற்றும் முக்கிய தினங்களில் பேருந்து நிலையம் நிரம்பி வழியும், காரணம் வெளி மாவட்ட மக்கள் இங்கு அதிகளவில் வசிக்கின்றனர். தினமும் ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் இந்த பேருந்து நிலையங்களில் பயணம் செய்கின்றனர்.
போளூர், செங்கம், திருவண்ணாமலை, சேலம், மேட்டூர், எடப்பாடி, ஓமலூர், பெங்களூரு, திருப்பூர், ஈரோடு, கோயம்புத்தூர், ஒகேனக்கல், கிருஷ்ணகிரி, ஓசூர், திருச்சி, சிதம்பரம், திருக்கோவிலூர், ஆகிய பகுதிகளுக்கு பேருந்துகள் இயக்கப்படுகின்றன.
செஞ்சி, அவலூர்பேட்டை, வேட்டவலம், விழுப்புரம், கடலூர், நெய்வேலி, கும்பகோணம், பாபநாசம், திருச்சி, மயிலாடுதுறை, சிதம்பரம், நாகப்பட்டினம், வேளாங்கண்ணி, மன்னார்குடி, நன்னிலம், தஞ்சாவூர், புதுக்கோட்டை, அறந்தாங்கி, புதுச்சேரி, தூத்துக்குடி, மதுரை, வடலூர், பண்ருட்டி, மேல்மலையனூர், திட்டக்குடி, விருத்தாச்சலம், ஜெயங்கொண்டம் ஆகிய பகுதிகளுக்கு பேருந்துகள் இயக்கப்படுகின்றன.
வந்தவாசி, திண்டிவனம், உத்திரமேரூர், செங்கல்பட்டு, மேல்மருவத்தூர், மரக்காணம், சூணாம்பேடு, புதுச்சேரி, சிதம்பரம், கடலூர், மயிலாடுதுறை, சீர்காழி, காட்டுமன்னார்கோயில் ஆகிய பகுதிகளுக்கு பேருந்துகள் இயக்கப்படுகின்றன.
பெரணமல்லூர், தேசூர், ரெட்டிக்குப்பம், இஞ்சிமேடு, தெள்ளாறு, திண்டிவனம், புதுச்சேரி மற்றும் நகரப்பேருந்துகள் இயக்கப்படுகின்றன.
படவேடு, செண்பகத் தோப்பு அணை மற்றும் நகரப்பேருந்துகள் இயக்கப்படுகின்றன.
வாழைப்பந்தல், பச்சையம்மன் கோவில், செய்யாறு, காஞ்சிபுரம் ஆகிய பகுதிகளுக்கு பேருந்துகள் இயக்கப்படுகின்றன.
அனுராதா பட்
அனுராதா பட் (Anuradha Bhat) திரைப்படங்களுக்கான ஓர் இந்திய பின்னணிப் பாடகி ஆவார். இவர் முக்கியமாக கன்னட மொழிப் படங்களில் பாடுகிறார். இவர் 1500க்கும் மேற்பட்ட திரைப்படங்களில் தனது பாடல்களை பதிவு செய்துள்ளார். மேலும் பல்வேறு இசைத் தொகுப்புகளுக்காக 15 வெவ்வேறு மொழிகளில் 5000க்கும் மேற்பட்ட பாடல்களையும் பதிவு செய்துள்ளார். சிறந்த பெண் பின்னணி பாடகருக்கான கர்நாடக மாநில திரைப்பட விருது, இரண்டு முறை பிலிம்பேர் விருது - கன்னடம், சிறந்த பெண் பின்னணி பாடகருக்கான தென்னிந்திய சர்வதேசத் திரைப்பட விருதுகள் - கன்னடம்]], தென்னிந்திய மிர்ச்சி இசை விருதுகள் - தசாப்தத்தின் பெண் பாடகி, ஆர்யபட்டா சர்வதேச விருது உட்பட பல விருதுகளை பெற்றுள்ளார்.
ஆரணி (திருவண்ணாமலை மாவட்டம்)
பேருந்து வசதிகள்
தேவிகாபுரம், அவலூர்பேட்டை, போளூர் ஆகிய பகுதிகளுக்கு பேருந்துகள் இயக்கப்படுகின்றன.
அனுராதா பட்
ஆரம்ப வாழ்க்கையும் பின்னணியும்
அனுராதா பட், சிறீகிருஷ்ணா பட் - காயத்திரி ஆகியோருக்கு கர்நாடக மாநிலத்தின் மங்களூரில் பிறந்தார். அனுராதாவுக்கு அனுபமா பட் என்ற ஒரு தங்கை இருக்கிறார். அவர் ஒரு தொலைக்காட்சி தொகுப்பாளராகவும் நடிகரும் ஆவார்.
ஆரணி (திருவண்ணாமலை மாவட்டம்)
அரசு விரைவுப் போக்குவரத்து கழகம்
ஆரணி நகரிலிருந்து பிற பகுதிகளிலும், அதற்கு அப்பாலும் செல்வதற்க்குப் பல பேருந்துகள் இயக்கப்படுகின்றன. அவற்றில் சில:
அனுராதா பட்
ஆரம்ப வாழ்க்கையும் பின்னணியும்
அனுராதா பட், தனது ஆரம்பக் கல்வியை கார்மல் பள்ளியிலிருந்து இளம் அறிவியல் பட்டத்தையும் கனரா கல்லூரியின் எம்எஸ்என்எம் பெசன்ட் பிஜி மேலாண்மைக் கல்லூரியிலிருந்து வணிக மேலாண்மையில் முதுகலையையும் முடித்தார் (இரண்டும் மங்களூர் பல்கலைக்கழகத்துடன் இணைந்தது). பின்னர் இவர் பெங்களூரில் உள்ள ஒரு பன்னாட்டு நிறுவனத்தின் மனிதவளத் துறையில் பணியமர்த்தப்பட்டார். கமலா பட் என்பவரிடமிருந்து பரதநாட்டியப் பயிற்சி பெற்றார். மங்களூரு அனைத்திந்திய வானொலியின் மூத்த இசை கலைஞராக பணியாற்றிய எம். ஸ்ரீநாத் மராத்தேவிடம் இருந்து கருநாடக இசையில் குரல், பக்தி, மெல்லிசை பாடுதலுக்கான பயிற்சியும் பெற்றார்.
ஆரணி (திருவண்ணாமலை மாவட்டம்)
இரயில் போக்குவரத்து வசதிகள்
thumb|ஆரணி சாலை தொடருந்து நிலையம்
அனுராதா பட்
தொழில்
மங்களூருவில் மாவட்ட அளவில் நடைபெற்ற அனைவருக்குமான பாட்டுப் போட்டியில் இசை இயக்குனர் குருகிரண் இவரை முதன்முதலில் கண்டறிந்தார். பின்னர் இவரை இந்தியா மற்றும் வெளிநாடுகளில் தனது நிகழ்ச்சிகளில் நிகழ்த்த இவரை அழைத்துச் சென்றார். அனுராதா, தனது கல்லூரி நாட்களில், கன்னட ஈடிவி தொலைக்காட்சி நடத்திய திறமை கண்டறியும் ஒரு நிகழ்ச்சியில் பாடகர் எஸ். பி. பாலசுப்பிரமணியத்துடன் இணைந்து, "ஏதி தும்பி ஹதுவெனு - அனவேசனே", என்ற பாடலை பாடித்  தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். பின்னர் புகழ்பெற்ற இசை இயக்குநர் அம்சலேகா இவரை "நெனப்பிறலி " என்ற திரைப்படத்திற்கான பாடல்களைப் பாடத் தேர்ந்தெடுத்தார்.
ஆரணி (திருவண்ணாமலை மாவட்டம்)
இரயில் போக்குவரத்து வசதிகள்
ஆரணி வழியாக இரயில் பாதை கள் இணைக்க விழுப்புரம்- காட்பாடி தொடருந்து பாதை ஆரணி சைதாபேட்டையில் அமைய வேண்டிய இரயில் நிலையம், (தனியார் பேருந்து நல முதலாளிகள், நீதிமன்றம் மூலம் தடை உத்தரவு பெற்றதால்) ஆரணி – திருவண்ணாமலை சாலையிலுள்ள களம்பூர் எனுமிடத்திற்கு மாற்றப்பட்டது. ஆரணி நகரத்திற்கு இரயில் நிலையம் ஏதும் இல்லை. ஆயினும் வணிகப் புகழ் பெற்ற நகரத்திற்கு 8 கி.மீ. தொலைவில் இரயில் நிலையம் அமைக்கப்பட்டு அந்த இரயில் நிலையத்திற்கு ஆரணி சாலை தொடருந்து நிலையம் எனப் பெயரிடப்பட்டது. ஆரணி வர விரும்பும் புதிய மக்கள் இந்த இரயில் நிலையத்திலிருந்து ஆரணிக்குச் சுலபமாக செல்ல வழி வகுக்கும்.திருவண்ணாமலை நகரம் மற்றும் சந்திப்பு இரயில் நிலையங்களுக்கு அப்பால், மாவட்டத்தின் மூன்றாவது பெரிய இரயில் நிலையம் ஆகும். மக்கள் பயன்பாட்டிற்கு 1889 ஆம் வருடம் திறக்கப்பட்டது.
அனுராதா பட்
பின்னணிப் பாடல்
அம்சலேகாவின் இசையமைப்பில் மீரா மாதவ ராகவா திரைப்படத்திற்காக "வசந்த வசந்தா" என்ற பாடலின் மூலம் அனுராதா பட் ஒரு முழுமையான பின்னணி பாடகியாக உருவெடுத்தார். பின்னர், வி.மனோகர், சாது கோகிலா, ராஜேஷ் ராம்நாத், குருகிரண், மனோ மூர்த்தி, வி. ஹரிகிருஷ்ணா, அர்ஜுன் ஜன்யா, இளையராஜா, மணிசர்மா, தமன் , கீரவாணி உள்ளிட்ட மற்ற அனைத்து இசையமைப்பாளர்களுக்கும் இவர் பாடினார். மராலி மரேயாகி (சவாரி), ஜம் ஜும் மாயா (வீர மதகரி), எல்லெல்லோ ஓடுவா மனசே (சிட்லிங்கு), ஸ்ரீகிருஷ்ணா (பஜரங்கி), ஓ பேபி (ரிக்கி), அப்பா ஐ லவ் யூ பா (சௌகா) உள்ளிட்ட பாடல்களுக்காக இவர் அறியப்படுகிறார். இதுவரை, இவர் 1500க்கும் மேற்பட்ட கன்னடத் திரைப்படங்களில் பாடியுள்ளார். துளு, தமிழ் மற்றும் தெலுங்கில் ஒரு சில பாடல்களுக்காக குரல் கொடுத்துள்ளார்.
ஆரணி (திருவண்ணாமலை மாவட்டம்)
இரயில் போக்குவரத்து வசதிகள்
இங்கிருந்து பெங்களூரு, எஸ்வந்த்பூர், வேலூர் - காட்பாடி, கொல்கத்தா, ஹௌரா, திருப்பதி, கடலூர், பாண்டிச்சேரி, மன்னார்குடி, மாயவரம், கும்பகோணம், திருச்சி, திண்டுக்கல், மதுரை, சென்னை சென்ட்ரல், அரக்கோணம், திருவள்ளூர் ஆகிய ஊர்களுக்கும் இரயில் சேவைகள் உள்ளன.
அனுராதா பட்
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:கன்னடத் திரைப்படப் பின்னணிப் பாடகர்கள்
ஆரணி (திருவண்ணாமலை மாவட்டம்)
இரயில் போக்குவரத்து வசதிகள்
அதுமட்டுமின்றி, ஆரணி நகரின் வழியாக இரயில்கள் செல்ல திண்டிவனம் - ஆரணி - நகரி இரயில் பாதை திட்டம் அமைக்க கடந்த 2008 ஆம் ஆண்டு மத்திய அரசு மூலம் அறிவிப்பு வெளியிடப்பட்டு, அதற்கான திட்டம் தீட்டப்பட்டு உள்ளது. அதற்கான பணிகளும் நடைபெற்று வருகின்றன.
வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க கோவில்கள்
thumb|படவேடு ரேணுகாம்பாள் கோயில்
thumb|ஆரணி புத்திரகாமேட்டீஸ்வரர் ஆலயம்
thumb|பெரியநாயகி அம்மன் ஆலயம்
thumb|எந்திர சனீஸ்வரன் கோயில், ஆரணி
கல்வி நிறுவனங்கள்
ஆரணி, திருவண்ணாமலை மாவட்டத்தில் ஒரு தனி கல்வி மாவட்டம் ஆகும். தலைமை கல்வி மாவட்ட அலுவலகம் ஆரணியில் அமைந்துள்ளது.
இங்கு அரசு பல்கலைக்கழகப் பொறியியற் கல்லூரி, அரசு கல்லூரி மற்றும் தனியார் கல்லூரி, பள்ளிகள் அமைந்துள்ளன. அதுமட்டுமில்லாமல் ஆரணியில் அரசினர் ஆண்கள் மேல்நிலைப் பள்ளி அமைந்துள்ளது. இந்தப் பள்ளி 1915 ஆம் ஆண்டு உருவாக்கப்பட்டது. அதுமட்டுமில்லாமல் ஓர் அரசினர் பெண்கள் மேல்நிலைப் பள்ளியும் அமைந்துள்ளது. இவற்றில் ஆண்கள் மேல்நிலைப் பள்ளி ஒரு நூற்றாண்டைக் கடந்த பள்ளியாகும். அதுமட்டுமின்றி, ஆரணியில் ஒரு பல்கலைக்கழகப் பொறியியற் கல்லூரி, தச்சூரில் இயங்கி வருகிறது. இது அண்ணா பல்கலைக்கழகத்தின் கீழ் இயங்கும் ஓர் அரசுப் பொறியியல் கல்லூரி ஆகும். இந்தக் கல்லூரி 2009 ஆம் ஆண்டு வரை ஆரணிக் கோட்டையில் செயல்பட்டு வந்தது. கல்லூரிக்கென சொந்தக் கட்டிடம் கட்டப்பட்ட பிறகு தேவிகாபுரம் சாலையிலுள்ள தச்சூரில் செயல்படத் துவங்கியது.
thumb|ஆரணி பொறியியல் கல்லூரி
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:திருவண்ணாமலை மாவட்டம் பகுப்பு:தேர்வு நிலை நகராட்சிகள்
திரைலோக்கியநாதர் கோயில்
திரைலோக்கியநாதர் கோயில் அல்லது திருப்பருத்திக்குன்றம் ஜீனசுவாமி கோயில் (Trilokyanatha Temple in Thiruparthikundram (also called Thiruparthikundram Jain temple), என்பது தமிழ்நாட்டின், காஞ்சிபுரத்தின் புறநகர் பகுதியான திருப்பருத்திக்குன்றத்தில் உள்ள ஒரு சைனக் கோயிலாகும்.  இது சைன சமயத்தின் திகம்பம்பர பிரிவைச் சேர்ந்த கோயில்.  திராவிட கட்டிடக்கலையில் கட்டப்பட்ட இந்த கோயிலானது  பல்லவ மன்னர் சிம்மவிஷ்ணுவால் கி.பி  556 ஆம் ஆண்டில் கட்டப்பட்டது. அப்போது இந்தக் கோயில் `வர்த்தமானீஸ்வரம்’ என்று அழைக்கப்பட்டது. பல்லவர் காலத்தில் செங்கல் கோயிலாகக் கட்டப்பட்ட இந்தக் கோயில்,பிற்கால சோழ மரபைச் சேர்ந்த முதலாம் குலோத்துங்கன் காலத்தில் கருங்கல் கோயிலாக மாற்றப்பட்டது. பின்னர், விஜய நகரப் பேரரசு காலத்தில் இந்தக் கோயில் புதுப்பிக்கப்பட்டது.
இக்கோயிலானது தமிழ்நாடு அரசின் தொல்லியல் துறையால் பாதுகாக்கப்பட்ட நினைவுச்சின்னமாக பராமரிக்கப்படுகிறது. அதே சமயம் பரம்பரை அறங்காவலர்களின் நிர்வாகத்திலும் உள்ளது. இந்தக் கோயிலுடன் சந்திரபிரபா கோயிலைச் சேர்த்து இந்தக் கோயிலைச் சுற்றியுள்ள பகுதியானது ஜீன காஞ்சி என அழைக்கப்படுகிறது இதைப் போலவே காஞ்சிபுரத்தின் அருகில் உள்ள இருபகுதிகள் சிவ காஞ்சி மற்றும் விஷ்ணு காஞ்சி என அழைக்கப்படுகின்றன.
வரலாறு
இப்பகுதியை ஆண்ட பல்லவர்கள் தங்கள் துவக்கக் காலங்களில் சைன சமயத்தைச் சேர்ந்தவர்களாக இருந்தனர். உள்ளூரில் நிலவும் ஒரு கதையின்படி, இந்த கோயிலானது பல்லவ வழிநின்ற துறவிகளான வாமனா மற்றும் மல்லீசீனா ஆகியோரால் கட்டப்பட்டது. ஆறாம் நூற்றாண்டின் கடைசி தசாப்தத்தில் முதல் பல்லவ மன்னனான சிம்மவிஷ்ணுவால் இக்கோயில் கட்டப்பட்டதாக வேறுசில செய்திகள் உள்ளன. என்றாலும் இக்கோயில் 8 ஆம் நூற்றாண்டில் ஏறத்தாழ கி.பி. 800 ஆம் ஆண்டு பல்லவர் ஆட்சிக் காலத்தில் கட்டப்பட்டதாக நம்பப்படுகிறது. இக்கோயிலில் பல்லவ மன்னன், இரண்டாம் நரசிம்ம பல்லவன் (700-728 CE) மற்றும் அதற்குப் பின் ஆண்ட இடைக்கால சோழ மன்னனர்களான இராசேந்திர சோழன் (1054-63 CE), முதலாம் குலோத்துங்க சோழன் (1070-1120 CE) விக்கிரம சோழன் (1118-35 CE),மற்றும் விஜய நகர பேரரசரான கிருஷ்ணதேவராயன் (1509-29 CE) ஆகியோரின் கல்வெட்டுகள் உள்ளன. சோழர் மற்றும் விஜயநகர கல்வெட்டுகள் கோவிலுக்கு அளித்த கொடைகளைப் பற்றி குறிப்பிடுகின்றன. 13 ஆம் நூற்றாண்டு ஓவியங்களை 15 -16 ஆம் நூற்றாண்டில் மீண்டும்வரைய கிருஷ்ணதேவராயர் உதவியுள்ளார். இக்கோயிலை தமிழக தொல்லியல் துறை பராமரித்து வருகிறது. இக்கோயிலின் கோபுரமானது 1199 ஆம் ஆண்டில் முனிவர் புஷ்பசெனா வமணராயரால் கட்டப்பட்டது என நம்பப்படுகிறது. கோயிலின் சுவர்கள் 13 ஆம் நூற்றாண்டில் அழகிய பல்லவனால் கட்டப்பட்டதாக நம்பப்படுகிறது. கோயிலில் 1387 ஆம் ஆண்டு விஜயநகர மன்னரின் அமைச்சரான எரிகப்பா என்பவரால் சங்கீத மண்டபம் என அழைக்கப்படும் இசை மண்டபம் கட்டப்பட்டுள்ளது உள்ளது.
கட்டடக்கலை
இடது|thumb|250x250px|கோயில் மேல் அமைந்துள்ள மூன்று கோபுரங்கள் இந்தக் கோயிலானது திராவிடக் கட்டிடக்கலையில், மூன்று கோபுரங்களுடன் கட்டப்பட்டுள்ளது. இந்தக் கோயிலிலில் மூன்று சன்னதிகள் உள்ளன, அதில் மகாவீரர் சந்நிதி மையத்தில் உள்ளது. 24வது தீர்த்தரங்கரான லோகநாதரின் உருவம் வடக்கு பக்கத்தில் அமைந்துள்ளது. நேமிநாதர் நெற்கில் உள்ளார். மூன்று புனித வெண்கலச் சிலைகள் தற்போதுள்ள கருவறை வட்ட வடிவப் பின்புறத்தைக் கொண்ட `தூங்கானை மாடம்' எனும் அமைப்பில் கட்டப்பட்டிருக்கிறது. மகாவீரர், புஷ்பதந்தர், தருமதேவி ஆகியோரது கருவறைகள் கொண்ட கட்டட அமைப்பு சமணத்தில் `திரைலோக்கியநாதர் கோயில்' எனப்படுகிறது. இந்த மூன்று கருவறைகளுள் மகாவீரர் கருவறை காலத்தால் முந்தையது. வர்த்தமான தீர்த்தங்கரர் கருவறைக்கு வடக்கிலுள்ள புஷ்பதந்த தீர்த்தங்கரர் கருவறையும் வட்ட வடிவமாகக் காணப்படுகிறது. தென்புறத்தில் சிறிய அளவில் தரும தேவியின் கருவறை காணப்படுகிறது. கருவறைக்கு முன்னுள்ள முன் மண்டபம் சிற்ப வேலைப்பாடுகள் நிறைந்த தூண்களுடன் அமைந்திருக்கிறது. இந்த மண்டபத்தில் விஜயநகர கால ஓவியங்கள் அழகாகத் தீட்டப்பட்டுள்ளன. இந்த ஓவியங்கள் முக்கியமாக சமண தீர்த்தங்கரர்களாகிய ரிஷபநாதர், வர்த்தமான மகாவீரர், நேமிநாதர் ஆகியோரது வாழ்க்கை வரலாற்றை சித்திரிக்கும் வகையில் உள்ளன. இவை மட்டுமல்லாமல் யக்ஷியின் வாழ்க்கையை விளக்கும் ஓவியங்களும் இங்கு தீட்டப்பட்டிருக்கின்றன. தூண்களில் ஓவியங்களை வரையப்பட்டுள்ளன. பிற தென்னிந்திய இந்து ஆலயங்களைப் போலவே, இந்தக் கோயிலின் நுழைவு வாயில் மற்றும் சன்னதிக்கு நடுவே துவாஜஸ்தம்பம் என அழைக்கப்படும் கொடிமரம் உள்ளது. கோயிலின் விதானத்தில் பல ஓவியங்கள் வரையப்பட்டு, அதில் தமிழ் கிரந்த எழுத்துகளில் எழுதப்பட்டும் உள்ளன. இதில் பெரும்பாலான ஓவியங்கள் கிருட்டிணணின் வாழ்க்கைக் கதையை விவரிக்கின்றன.
கலாச்சாரம்
திரைலோக்கியநாதர் கோயிலானது 1991 வரை 600 ஆண்டுகளாக பரம்பறை அறங்காவலர்களின் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் இருந்தது. அதன்பிறகு, இந்த கோயிலானது தமிழ்நாடு அரசின் தொல்லியல் துறையால் பாதுகாக்கப்பட்ட நினைவுச்சின்னமாக பராமரிக்கப்பட்டு நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
காஞ்சிபுரம் ஒரு காலத்தில் சைன சமயத்தின் மையமாக புகழ்பெற்று இருந்தது. கோயில் அமைந்துள்ள இடமானது பாரம்பரியமாக பருத்தி என்று அழைக்கப்படுகிறது. இந்தப் பாரம்பரியத்தின் தொடர்ச்சியாக நவீனக் காலத்திலும் காஞ்சிபுரமானது கைத்தறி பட்டு புடவை நெசவின் பிரபலமான மையமாக தொடர்கிறது. இப்பகுதியில் சைனத் துறவிகள் அரசின் ஆதரவுடன், சைனத்தின் திகம்பர பிரிவைப் பரப்பினர்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:தமிழக தொல்லியற்களங்கள் பகுப்பு:தமிழ்நாட்டு சமணக் கோயில்கள் பகுப்பு:காஞ்சிபுரம் மாவட்டத்திலுள்ள கோயில்கள்
டெனிஸ் வெயர்ஸ்
டெனிஸ் வெயர்ஸ் (Denise Weyers), தென்னாப்பிரிக்கா பெண்கள் தேர்வுத் துடுப்பாட்ட அணியின் அங்கத்தினர். இவர் மூன்று தேர்வுத் துடுப்பாட்டப் போட்டிகளில் கலந்து கொண்டுள்ளார். 1971/72 ல் தென்னாப்பிரிக்கா பெண்கள் தேசிய அணி உறுப்பினராக பெண்கள் தேர்வுத் துடுப்பாட்டப் பங்குகொண்டார்.
பகுப்பு:தென்னாப்பிரிக்க பெண்கள் தேர்வுத் துடுப்பாட்ட அணி பகுப்பு:வாழும் நபர்கள்
தேனிரும்பு
தேனிரும்பு  (Wrought iron) எஃகை விட குறைந்த கரி சேர்ந்த இரும்பு கலவை மாழை ஆகும். தேனிரும்பைத் தயாரிக்கையில் நார்த்தன்மையுடைய கசடுகள் அதில் சிக்குண்டு உள்ளதே இதன் சிறப்பியல்பாகும். இதனால் தேனிரும்பை பொறிக்கும் போதும் உடைக்குமளவில் வளைக்கும்போதும் மரத்தைப் போன்றே "வரிகள்" உடன் காணப்படுகிறது. இது வலு மிக்கதாகவும், தகடாக்கத் தக்கதாகவம்  நீட்டக் கூடியதாகவும் எளிதாக பற்ற வைக்கக் கூடியதாகவும் உள்ளது. வரலாற்றில், இதுவே மிகவும் தூய்மையான இரும்பாக "நல்லிரும்பு" என அறியப்பட்டது; இருப்பினும், தற்போதைய சீர்தரங்கள் கரிமச் சேர்க்கை  0.008 wt%க்கும் கீழாக இருக்க வரையறுப்பதால் இதனை தூய இரும்பாகக் கொள்ள இயலாது.
இரும்புத் தயாரிக்கும் முறைகள் மேம்படுத்தும் முன்னர் தேனிரும்பே மிகவும் வழக்கத்திலிருந்த தகடாக்கக்கூடிய இரும்பாக இருந்தது. தேனிரும்பிலிருந்தே வாள்கள், உணவுக் கத்திகள், உளிகள், கோடாரிகள் மற்றும் பிற கூர்மையான கருவிகளைத் தயாரிக்கத் தேவையான எஃகு பெறப்பட்டது. போர்க்கப்பல்களிலும் தொடர்வண்டிகளிலும் பயன்படுத்தப்பட்டதால் இதன் தேவை 1860களில் உச்சத்தில் இருந்தது. பின்னர் படிப்படியாக குறைந்து விட்டது.
தேனிரும்பைக் கொண்டு தறையாணிகள், ஆணிகள், கம்பிகள், சங்கிலிகள், தண்டவாளங்கள்,  தொடர்வண்டி பெட்டியிணைப்புகள், நீர் மற்றும் நாராவிக் குழாய்கள், மரையாணிகள், திருகாணிகள், குதிரை இலாடங்கள், கைப்பிடிகள், அலங்கார அறைகலன்கள் ஆகியன தயாரிக்கப்பட்டன.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:இரும்பு வகைகள் பகுப்பு:கட்டிடக்கலைக் கூறுகள் பகுப்பு:கட்டிடப் பொருட்கள் பகுப்பு:இரும்புக் கலப்புலோகங்கள் பகுப்பு:இரும்பு
சுங்கை ஊடாங்
சுங்கை ஊடாங் (ஆங்கிலம், மலாய் மொழி: Sungai Udang) என்பது மலேசியா, மலாக்கா, மத்திய மலாக்கா மாவட்டத்தில் அமைந்து இருக்கும் ஒரு கடற்கரை நகரமாகும். மலேசியாவின் மிகப் பெரிய இராணுவ முகாம்களில் ஒன்றான திரண்டாக் இராணுவ முகாம் (Terendak Camp) இங்கே அமைந்து உள்ளது. இராணுவ அதிரடிப்படையின் வளாகம் என்றும் புகழாரம் செய்யப்படுகிறது.
1987-ஆம் ஆண்டு, இங்கு பெட்ரோனாஸ் எண்ணெய்ச் சுத்திகரிப்பு ஆலை உருவாக்கப்பட்டது. இருப்பினும், 1997-ஆம் ஆண்டிற்குப் பின்னர், இந்த நகரம் துரிதமாக வளர்ச்சி கண்டது.
இங்கு திரண்டாக் இராணுவ முகாமில் பணிபுரியும் இராணுவத்தினரின் குடும்பங்களே பெரும்பான்மையாக உள்ளன. இராணுவத்தில் இருந்து ஓய்வு பெற்றவர்களும் இங்கு நிரந்தரமாகத் தங்கி விட்டனர். இரு வகையான இராணுவ முகாம்கள் உள்ளன. திரண்டாக் இராணுவ முகாம்; சுங்கை ஊடாங் இராணுவ முகாம், ஆகியவையே அந்த முகாம்கள் ஆகும்.
பிற நகரங்கள்
தொலைவில் இருக்கிறது.
சுங்கை ஊடாங்கிற்கு மிக அருகில் இருப்பது மஸ்ஜித் தானா, மலாக்கா நகரங்களாகும்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:மலேசிய நகரங்கள் பகுப்பு:மலாக்காவில் உள்ள நகரங்கள் பகுப்பு:மலாக்கா
வெங்கடதாம்பட்டி
வெங்கடதாம்பட்டி (Vengadathanpatti) என்பது இந்திய ஒன்றியம், தமிழ்நாட்டின், கிருஷ்ணகிரி மாவட்டம், ஊத்தங்கரை வட்டத்துக்கு,  உட்பட்ட  ஒரு வருவாய் கிராமம் ஆகும். இது வேங்கடதம்பட்டி ஊராட்சிக்கு உட்பட்டது.
மக்கள் வகைப்பாடு
2011ஆம் ஆண்டு மக்கட்தொகை கணக்கெடுப்பின் படி இந்த ஊரில் மொத்த வீடுகள் 716, மொத்த மக்கள் தொகை ஆகும்.
மேற்கோள்
பகுப்பு:கிருஷ்ணகிரி மாவட்டத்திலுள்ள கிராமங்கள்
வகுப்பறை ஏற்பாடு
வகுப்பறை ஏற்பாடு (Class arrangement) என்பது பள்ளி வகுப்பறையில் நாற்காலிகள், மேசைகள், பொருட்கள் ஆகியவற்றின் ஏற்பாட்டு அமைப்பைக் குறிக்கிறது. பெரும்பாலான நாடுகளில், இந்த ஏற்பாடு பெரும்பாலும் இருக்கை அட்டவணையின் உதவியுடன் ஊதியம் பெற்ற, தொழில்முறை ஆசிரியரால் தேர்ந்தெடுக்கப்படுகிறது. வகுப்பறை நிர்வாகத்தின் ஒரு பகுதியாக வகுப்பறை ஏற்பாட்டைத் தீர்மானிப்பது பொதுவாக கல்வி ஆண்டின் ஆரம்பத்தில் செய்யப்படுகிறது. வகுப்பறை சூழலை மாற்றுவது, மாணவர் ஈடுபாடு, கவனம் மற்றும் பங்கேற்பு ஆகியவற்றை பாதிக்கும் என்று கருதப்படுகிறது.
மாணவர்களுக்கான இருக்கையானது கல்விச் சாதனை மற்றும் வகுப்பறை பங்கேற்புடன் தொடர்புடையது என்று சில ஆராய்ச்சிகள் தெரிவிக்கின்றன. மேலும் வகுப்பறை ஏற்பாடானது வகுப்பறைக்குள் உள்ள வகுப்புவாத சூழலை பாதிக்கும் திறனைக் கொண்டுள்ளது.
ஏற்பாடு வடிவங்கள்
வகுப்பறை ஏற்பாடுகள் பின்வரும் பல்வேறு வடிவங்களைப் பின்பற்றலாம்:
வரலாறு
20 ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில், புதிய கல்விக் கொள்கையானது, குழந்தைத் தொழிலாளர்களைத் தடை செய்தல், பள்ளிச் சேர்க்கைகளை விரைவாக அதிகரித்தல் மற்றும் வகுப்பறை வடிவமைப்பை தரப்படுத்துகின்றன.
சான்றுகள்
பகுப்பு:பள்ளி சொல்லியல்
பெங் சட் லாவ்
பெங் சட் லாவ் (ເພງຊາດລາວ; பொருள்: லாவோ மக்களின் இறைவாழ்த்து) லாவோஸின் நாட்டுப்பண்ணாகும். இதை 1941 இல் எழுதி இசையமைத்தவர் தோங்டி சௌந்தோனேவிசித். 1945 இல் லாவோஸ் முடியாட்சியால் நாட்டுப்பண்ணாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது. லாவோஸ் உள்நாட்டு போரில் லாவோ மக்கள் ஜனநாயகத்தினர் வென்ற பிறகு பொதுவுடைமைக் கொள்கைகளுக்கேற்ப பாடல் வரிகளை மாற்ற முடிவெடுக்கப்பட்டது. முந்தைய பண்ணின் இசையை மாற்றாமல் 1975 இல் சிஸ்ஸானா சிஸ்ஸேனால் பாடல் வரிகள் மட்டும் திருத்தியமைக்கப்பட்டு நாட்டுப்பண்ணாக நிறுவப்பட்டது.
தாமஸ் பாக்ஸ்
தாமஸ் பாக்ஸ் (Thomas Box, பிறப்பு: பிப்ரவரி 7 1808, இறப்பு: சூலை 12 1876), இங்கிலாந்து அணியின் துடுப்பாட்டக்காரர். இவர் எந்தவொரு தேர்வுத் துடுப்பாட்டப் போட்டியிலும் கலந்து கொள்ளவில்லை. இருப்பினும் 248 முதல்தர துடுப்பாட்டப் போட்டிகளில் கலந்து கொண்டுள்ளார். 1826-1856 ஆண்டுகளில், முதல்தர துடுப்பாட்டப் போட்டிகளில் பங்குகொண்டார்.
வெளி இணைப்பு
தாமஸ் பாக்ஸ் - கிரிக்கட் ஆக்கைவில் இருந்து விளையாட்டுவீரர் விபரக்குறிப்பு. கடைசியாகப் பார்க்கப்பட்ட திகதி அக்டோபர் 9 2011.
பகுப்பு:இங்கிலாந்துத் துடுப்பாட்டக்காரர்கள் பகுப்பு:1808 பிறப்புகள் பகுப்பு:1876 இறப்புகள் பகுப்பு:பெட்வொர்த் துடுப்பாட்டக்காரர்கள் பகுப்பு:ஹாம்ப்சையர் துடுப்பாட்டக்காரர்கள் பகுப்பு:மெரில்பன் துடுப்பாட்ட சங்கத் துடுப்பாட்டக்காரர்கள் பகுப்பு:ஆங்கிலேயக் குச்சக் காப்பாளர்கள் பகுப்பு:பிளேயர்ஸ் துடுப்பாட்டக்காரர்கள் பகுப்பு:வடக்கு எதிர் தெற்கு துடுப்பாட்டக்காரர்கள்
செம்மாண்டகுப்பம் ஊராட்சி
செம்மாண்டகுப்பம் ஊராட்சி (Semmandakuppam Gram Panchayat), தமிழ்நாட்டின் தர்மபுரி மாவட்டத்தில் உள்ள தர்மபுரி வட்டாரத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த ஊராட்சி, பாப்பிரெட்டிபட்டி சட்டமன்றத் தொகுதிக்கும் தர்மபுரி மக்களவைத் தொகுதிக்கும் உட்பட்டதாகும். இந்த ஊராட்சி, மொத்தம் 7 ஊராட்சி மன்றத் தொகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. இவற்றில் இருந்து 7 ஊராட்சி மன்ற உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றனர். 2011ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, மொத்த மக்கள் தொகை 4814 ஆகும். இவர்களில் பெண்கள் 2358 பேரும் ஆண்கள் 2456 பேரும் உள்ளனர்.
அடிப்படை வசதிகள்
தமிழ்நாடு ஊரக வளர்ச்சி மற்றும் ஊராட்சித் துறையின் 2015ஆம் ஆண்டுத் தரவின்படி கீழ்க்கண்ட தகவல் தொகுக்கப்பட்டுள்ளது.
சிற்றூர்கள்
இந்த ஊராட்சியில் அமைந்துள்ள சிற்றூர்களின் பட்டியல் :
சான்றுகள்
பகுப்பு:தருமபுரி மாவட்ட ஊராட்சிகள் பகுப்பு:த. இ. க. ஊராட்சித் திட்டம்
அகரகொந்தகை மாரியம்மன் கோயில்
அகரகொந்தகை மாரியம்மன் கோயில் தமிழ்நாட்டில் நாகப்பட்டினம் மாவட்டம், அகரகொந்தகை என்னும் ஊரில் அமைந்துள்ள அம்மன் கோயிலாகும்.
வரலாறு
இக்கோயில் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.
கோயில் அமைப்பு
இக்கோயிலில். மாரியம்மன் சன்னதி உள்ளது. இக்கோயில் முதன்மைத் திருக்கோயில் என்ற வகைப்பாட்டில் இந்து அறநிலையத்துறையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. பரம்பரை அல்லாத அறங்காவலர் அமைப்பால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
பூசைகள்
இக்கோயிலில் ஒருகாலப் பூசை நடக்கின்றது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:நாகப்பட்டினம் மாவட்டத்திலுள்ள அம்மன் கோயில்கள் பகுப்பு:சரி பார்க்க வேண்டிய தானியக்கக் கோயில் கட்டுரைகள்
ஜெய்சல்மேர் கோட்டை
ஜெய்சல்மேர் கோட்டை (Jaisalmer Fort), இந்திய மாநிலமான இராஜஸ்தானின், ஜெய்சல்மேர் நகரத்தில் அமைந்துள்ள பெரிய மலைக்கோட்டையாகும். இராஜஸ்தானின் ஆறு மலைக் கோட்டைகளில் ஒன்றாக ஜெய்சல்மேர் மலைக்கோட்டையும் உலகப் பாரம்பரியக் களமாக யுனேஸ்கோ நிறுவனம் 2013ஆம் ஆண்டில் அறிவித்துள்ளது.
இம்மலைக்கோட்டையை 1156-இல் இராசபுத்திர குல ஆட்சியாளர் ராவல் ஜெய்சல் என்பவரால் தார் பாலைவனத்தில் உள்ள ஜெய்சல்மேர் நகரத்தின் ஆரவல்லி மலைத்தொடரில் உள்ள திரிகூட மலையில் கட்டப்பட்டது.
பிரிட்டிஷ் ஆட்சிக்கு முன்னர் வணிகர்கள், பயணிகள், அகதிகள் மற்றும் போர்ப்படையினர் இப்பகுதியை கடந்து செல்கையில், இக்கோட்டையில் தங்கி இளைப்பாறி விட்டுச் செல்வர்.
மஞ்சள் மணற்கற்களால் கட்டப்பட்ட கோட்டைச் சுவர்கள் பகலில் பழுப்பு மஞ்சள் நிறத்திலும், மாலையில் தங்க நிறத்திலும் காட்சியளிக்கும். எனவே ஜெய்சல்மேர் கோட்டை சோனார் கிலா அல்லது தங்கக் கோட்டை எனப்பெயர் பெற்றது.
வரலாறு
ஜெய்சல்மேர் கோட்டையை மன்னர் ராவல் ஜெய்சல் என்பவர் 1156-இல் எழுப்பினார். 1276-ஆம் ஆண்டில் ஜேட்சி எனும் இராசபுத்திர குல மன்னர், தில்லி சுல்தானகத்தின் தாக்குதல்களை எதிர்கொள்ள ஜெய்சல்மேர் கோட்டையை வலுப்படுத்தினான். கோட்டையின் உச்சியில் 56 கண்காணிப்பு கோபுரங்களை நிறுவி, 3,700 படைவீரர்களைக் கொண்டு ஜெய்சல்மேர் நகரத்தையும், கோட்டையையும் கண்காணித்தான். எட்டு ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர் தில்லி சுல்தான் படையினர் இக்கோட்டையையும், கோட்டையில் உள்ள சிறு அரண்மனையையும் தகர்த்தனர்.
ராசபுத்திர குல பட்டி என்ற வம்சத்தவர்கள் இக்கோட்டையை வசப்படுத்தினர். 1306-இல் ரத்தோர் வம்சத்தவர்களை வென்ற தோடூ வம்சத்தினர் ராவல் என்பவரை தேர்ந்தெடுத்தனர். ராவல் ஜெய்சல்மேர் கோட்டையை பலப்படுத்தினான்.
மத்திய கால வரலாற்றில் பட்டுப் பாதையில் அமைந்த ஜெய்சல்மேர் நகரத்தின் இக்கோட்டை, பன்னாட்டு வணிகர்களின் பொருட்களின் கிடங்குகளாகச் செயல்பட்டது. பாரசீகம், அரேபியா, எகிப்து, ஆப்பிரிக்கா, மற்றும் சீனா போன்ற பன்னாட்டு வணிகர்களுக்கு ஜெய்சல்மேர் கோட்டை பாதுகாப்பு அரணாக விளங்கியது.
இக்கோட்டை மூன்றடுக்கு வரிசையில் அமைந்த சுவர்களால் கட்டப்பட்டது. இதன் வெளிப்புறச் சுவர் திடமான கற்களைக் கொண்டு கட்டப்பட்டது. கோட்டையின் இரண்டாவது அல்லது நடுவில் பாம்பு போன்று வளைந்து சுருண்ட சுவர்கள் உள்ளது.
கோட்டை மற்றும் ஜெய்சல்மேர் நகரத்தை கண்காணிக்க 1633-47 கால கட்டத்தில் இக்கோட்டையின் உச்சியில் 99 கண்காணிப்பு கோபுரங்கள் நிறுவப்பட்டது.
தில்லி சுல்தான்கள் காலத்தில்
13-ஆம் நூற்றாண்டில் அலாவுதீன் கில்சி இக்கோட்டைத் தாக்கி 9 ஆண்டுகள் தன் கைவசம் வைத்திருந்தார். இக்கோட்டை அலாவுதீன் கில்ஜி முதலில் கைப்பற்றும் போது,  சுல்தானின் படைவீரர்களின் கையில் சிக்கி சீரழியாமல் இருக்க, கோட்டையில் இருந்த இராசபுத்திர குலப் பெண்கள் ஜௌஹர் எனப்படும் கூட்டுத் தீக்குளிப்பு செய்து கொண்டு உயிர்த் தியாகம் செய்தனர்.
முகலாயர்கள் காலத்தில்
முகலாய மன்னர் உமாயூன் 1541-இல் ஜெய்சல்மேர் நகரத்தின் கோட்டையைத் தாக்கினார். பின்னர் அக்பரின் படைகள் 1570-இல் ஜெய்சல்மேர் கோட்டையைத் தொடர்ந்து தாக்கியதால், ஜெய்சல்மேர் மன்னர் அக்பருடன் போர் உடன்படிக்கை செய்து கொண்டார்.
மகாராஜா மூல்ராஜ் 1762-இல் ஜெய்சல்மேர் கோட்டையைக் கைப்பற்றும் வரை முகலாயர் ஆட்சியில் இருந்தது.
பிரித்தானிய இந்தியா மற்றும் இந்திய ஒன்றியத்தில்
கிழக்கிந்திய கம்பெனி ஆட்சியாளர்களும் – ஜெய்சல்மேர் மன்னர் மூல்ராஜும் 12 டிசம்பர் 1818-இல் செய்து கொண்ட உடன்படிக்கையின் படி, ஜெய்சல்மேர் கோட்டையும், ஜெய்சல்மேர் நகரமும் மூல்ராஜ் வசம் இருந்தது. 1820-இல் மூல்ராஜ் இறந்த பின் அவரது மகன் கஜ் சிங் ஜெய்சல்மேர் கோட்டைக்கு தலைவரானார்.
கட்டிடக் கலை
ஜெய்சல்மேர் கோட்டை 1500 நீளமும், 750 அடி அகலமும், 250 அடி உயரமும், 15 அடி அடித்தளமும் (அஸ்திவாரம்) கொண்டது. கோட்டையின் உச்சியில் 30 அடி உயர கண்காணிப்பு கோபுரங்கள் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. இக்கோட்டை மூன்றடு வரிசையில் அமைந்த சுவர்களால் கட்டப்பட்டது. இதன் வெளிப்புறச் சுவர் திடமான கற்களைக் கொண்டு கட்டப்பட்டது. கோட்டையின் இரண்டாவது அல்லது நடுவில் பாம்பு போன்று வளைந்து சுருண்ட சுவர்கள் உள்ளது. ஜெய்சல்மேர் இக்கோட்டை நான்கு வாயில் கொண்டது. அவற்றில் பீரங்கிகள் பொருத்தப்பட்டுள்ளது.
பிரபல கலாசாரத்தில்
1974-இல் திரைப்பட இயக்குனர் சத்யஜித் ராய், ஜெய்சல்மேர் கோட்டைக் குறித்து வங்க மொழியில் சோனார் கெல்லா (தங்கக் கோட்டை) எனும் திரைப்படத்தின் மூலம் விளக்கியுள்ளார்.
மறுசீரமைப்பு
உலகப் பாரம்பரியக் களங்களில் ஒன்றான இராஜஸ்தான் மாநிலத்தின் தார் பாலைவனத்தில் உள்ள ஜெய்சல்மேர் கோட்டை சிறந்த சுற்றுலாத் தளங்களில் ஒன்றாகும். உலகப் பாரம்பரியக் கள நிதி உதவியுடன் ஜெய்சல்மேர் கோட்டை ஒரு மில்லியன் அமெரிக்க டாலர் செலவில் சீரமைக்கப்பட்டது.
ஜெய்சல்மேர் கோட்டையில் சமணர் கோயில்கள்
சமணர்களின் 16 வது தீர்த்தங்கரர் சாந்திநாதர் மற்றும் 23வது தீர்த்தங்கரர் பார்சுவநாதர் போன்றவர்களுக்கு ஜெய்சல்மேர் கோட்டையில்  கோயில்களும் மற்றும் அழகிய சிற்பத் தூண்களும் உள்ளது.
திருக்கோவில்
திருக்கோவிலில் அமைந்துள்ள முக்கிய ஆலயம் சித்திரவேலாயுத சுவாமி ஆலயம் ஆகும்.
மேலும் வாசிக்க
பகுப்பு:அம்பாறை மாவட்டத்தில் உள்ள ஊர்களும், நகரங்களும் பகுப்பு:திருக்கோவில்
விகடன் இயர் புக் 2015
விகடன் இயர் புக் 2015 என்பது ஒரு விகடன் பிரசுரமாகும். இந்நூல் பொது அறிவினை வளர்த்துக் கொள்ள பயனாகும் தகவல் களஞ்சியமாகும். விகடன் இயர் புக் வரிசையில் இது மூன்றாவது நூலாகும்.
உலக நாடுகளைப் பற்றிய குறிப்பு, இந்தியாவின் மாநிலங்கள் தொடர்பான கருத்துக்கள், தமிழ்நாட்டுத் தகவல்கள், அறிவியல் தொழில் நுட்பம் பற்றிய கட்டுரைகள், பொது அறிவு மற்றும் போட்டித் தேற்வாளர்களுக்குப் பயன்படும் செய்திகளின் தொகுப்பு எனப் பலவிடயங்களைப் பற்றி கூறும் ஒரு புத்தகமாக உள்ளது. இந்திய ஆட்சிப்பணியில் உள்ளவர்கள் பலர் பங்களித்துள்ளனர். சுமார் 900 பக்கங்களை இந்நூல் கொண்டுள்ளது.
பகுப்பு:தமிழ்க் கலைக்களஞ்சியங்கள்
அபிஜன்
அபிஜன் (অভিযান) (The Expedition) 1962 ஆம் ஆண்டு வெளிவந்த வங்காள மொழித் திரைப்படமாகும். சத்யஜித் ராய் இயக்கத்தில் வெளிவந்த இத்திரைப்படத்தில் சௌமித்ரா சாட்டெர்ஜீ, வஹீதா ரஹ்மான் மற்றும் பலரும் நடித்துள்ளது குறிப்பிடத்தக்கது.
வெளியிணைப்புகள்
பகுப்பு:வங்காளத் திரைப்படங்கள்
2021 தெற்காசிய விளையாட்டுப் போட்டிகள்
போட்டிகள் நடைபெற உள்ள இடங்கள் மற்றும் உள்கட்டமைப்பு
விளையாட்டுப் போட்டிகள் நடத்துவதற்கான கட்டமைப்பிற்காக ரூபாய் 2 பில்லியன் பாக்கித்தான் அரசால்  ஒதுக்கீடு செய்யப்பட்டு அறிவிக்கப்பட்டது. ஜூலை 2020 இல், தெற்காசிய விளையாட்டுக்களுக்காக ஒன்றி அரசு ரூ .3.5 பில்லியனுக்கும் அதிகமாக ஒதுக்கியுள்ளதாக அறிவிக்கப்பட்டது.
பாகிஸ்தான் ஒலிம்பிக் சங்கமானது இந்த விளையாட்டுகளை லாகூரில் அடிப்படையாகக் கொண்டு நடத்த விரும்புகிறது, அதே நேரத்தில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட விளையாட்டுகளை மற்ற நகரங்களில் நடத்தவும் திட்டமிட்டுள்ளது. அவை ஒவ்வொன்றும் நாட்டின் முக்கியப் பகுதிகளாக உள்ளன. பளுதூக்குதல் மற்றும் மல்யுத்த போட்டிகளை நடத்த குஜ்ரான்வாலா பரிசீலிக்கப்பட்டு வருகிது. சியால்கோட் மற்றும் நரோவால் போன்ற இடங்கள் கைப்பந்து போட்டிகளை நடத்துவதற்காக உத்தேசிக்கப்பட்டுள்ளது. பைசலாபாத் எறிபந்தாட்டம் நடத்துவதற்காக பரிசீலனையில் உள்ளது, அதனுடன் கோஜ்ரா வளைதடிப் பந்தாட்டம் நடத்துவதற்குப் பரிசீலனையில் உள்ள இடமாகும். கசூர் ஒரு இடமாகவும் இருக்கலாம். சிந்து கராச்சியில் கால்பந்து போட்டியை ஏற்பாடு செய்ய பாக்கித்தான் ஒலிம்பிக் சங்கம் விரும்புகிறது என்றும் தெரிவிக்கப்பட்டது. மே 2020 இல், மர்தான், கைபர் பக்துன்க்வா தேர்ந்தெடுக்கப்பட ஒரு நகரமாக இல்லாவிட்டாலும், ஒரு உடற்பயிற்சி கூடத்தில் நிகழ்வுகளை நடத்துவதற்கு விருப்பத்தை தெரிவித்துள்ளது. சையத் அலி ஷா, வடமேற்கு எல்லைப்புற மாகாண ஒலிம்பிக் சங்கத்தின் தலைவர் பெசாவர் நகரை விளையாட்டுகள் நடத்துவதற்கான நகரங்களில் ஒன்றாக சேர்க்க வேண்டும் என்று தெரிவித்துள்ளார்.