cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
எஸ். இராமநாதன் (அரசியல்வாதி)
காங்கிரசுக் கட்சித் தொண்டு
சட்டக் கல்லூரியில் பயின்றபோது காங்கிரசுக் கட்சியில் சேர்ந்து செயல்பட்டார். அந்தக் காலத்தில் பெரியார் காங்கிரசில் இருந்த காரணத்தால் அவரோடு இணைந்து வ. வே. சு ஐயரின் சேரன்மாதேவி குருகுல அமைப்பை எதிர்த்துப் போராடினார். 1925 ஆம் ஆண்டு மே திங்களில் நடந்த காங்கிரசுக் குழுக் கூட்டத்தில் "பிறப்பு அடிப்படையில் வேறுபாடு காட்டுதல் கூடாது" என்னும் தீர்மானத்தைக் கொண்டுவந்தார்.
1925 ஆம் ஆண்டு நவம்பர்த் திங்களில் காங்கிரசுக் கட்சியின் மாநில மாநாட்டில் வகுப்புவாரிப் பிரதிநிதித்துவ முறைக்கு ஆதரவு அளிக்க வேண்டும் என்று பெரியார் தீர்மானம் கொண்டுவந்தார். அதற்கு அனுமதி மறுக்கப்பட்டபோது பெரியார் அம்மாநாட்டை விட்டும் காங்கிரசை விட்டும் வெளியேறினார். பெரியாருடன் இராமநாதனும் பிறரும் வெளியேறினர்.
சுயமரியாதை இயக்கத் தொண்டு
1926 ஆம் ஆண்டு சூன் திங்களில் தன்மான இயக்கம் பெரியாரால் தொடங்கப் பட்டபோது அதன் செயலாளர் பொறுப்பை இராமநாதன் ஏற்றார். தமிழ் நாடு முழுக்கப் பயணம் செய்து பரப்புரை செய்தார். ரிவோல்டு என்னும் ஆங்கில வார ஏட்டை பெரியார் தொடங்கினார். அவ்விதழை நடத்துவதற்கு இராமநாதன் துணை நின்றார். 1927 ஆம் ஆண்டில் காந்தியடிகள் பெங்களுருவுக்கு வந்தபோது பெரியார் அவரைச் சந்தித்துப் பேசினார். அப்பேச்சின் போது இராமநாதனும் கலந்துகொண்டார். 1929ஆம் ஆண்டு பிப்பிரவரி 17, 18 நாள்களில் செங்கல்பட்டில் சுயமரியாதை இயக்கத்தின் முதல் மாநாடு நடந்தது. அம்மாநாட்டில் பெரியார், இராமநாதன் சவுந்தரபாண்டியன் பாவேந்தர் பாரதிதாசன் போன்றோர் கலந்து கொண்டார்கள். இம்மாநாட்டின் விளைவாகப் பலர் சாதிப் பட்டப் பெயர்களைத் துறந்தனர். பார்ப்பனக் குருமார்களைப் புறக்கணித்தார்கள். 1930 ஆம் ஆண்டு மே மாதம் 10 11 நாள்களில் சுயமரியாதை இயக்கத்தின் இரண்டாவது மாநில மாநாடு ஈரோட்டில் நடந்தது. இம்மாநாட்டில் வருணாச்சிர தருமமுறையை கண்டித்தும் தீண்டாமையைக் கண்டித்தும் சுய மரியாதைத் திருமணங்களையும் சாதிமறுப்புத் திருமணங்களையும் ஊக்குவித்தும் தீர்மானங்கள் இயற்றப்பட்டன.
வெளிநாடுகள் சுற்றுப்பயணம்
1929 திசம்பர் 15இல் பெரியார் மலேசியா சுற்றுப் பயணம் சென்றபோது இராமநாதனும் உடன் சென்று கொள்கைப் பரப்புரை செய்தார். 1931 ஆம் ஆண்டு பெரியார் தம் ஐரோப்பியச் சுற்றுப் பயணத்தை மேற்கொண்டார். அவருடன் இராமநாதனும் ஈரோடு இராமுவும் உடன் சென்றார்கள். ஏறத்தாழ 11 மாதங்கள் இரசியா, இங்கிலாந்து, செருமனி, பிரான்சு, போர்ச்சுகல் முதலிய நாடுகளில் நடைபெற்ற விவாதங்களிலும் பொதுக் கூட்டங்களிலும் பெரியாருக்குப் பெருந்துணையாக இருந்து செயல்பட்டார். பயணத்தின் போது இலெனின் எழுதிய மதம் என்னும் நூலைப் பெரியாருடன் சேர்ந்து தமிழில் மொழிபெயர்த்தார்.
காந்தியுடன் சந்திப்பு
1933 ஆம் ஆண்டு திசம்பர்த் திங்களில் காந்தியடிகள் சென்னைக்கு வந்தபோது பிற தோழர்களோடு அவரைச் சந்தித்துப் பேசினார். அப்போது பகுத்தறிவு, சாதி ஒழிப்பு தீண்டாமை ஒழிப்பு ஆகியன விவாதிக்கப்பட்டன.
அமைச்சர் பதவி
1937 ஆம் ஆண்டில் நடைபெற்ற பொதுத் தேர்தலில் காங்கிரசு வேட்பாளராக போட்டியிட்டு வெற்றி பெற்று இராசகோபாலாச்சாரி தலைமையில் அமைந்த அமைச்சரவையில் அமைச்சர் பொறுப்பை ஏற்றுப் பணி புரிந்தார். தமது இறுதிக் காலத்தில் எந்த ஒரு அரசியல் கட்சியிலும் சேராமல் இருந்தார்.
இரண்டாம் அலாவுதீன் முகம்மது
இரண்டாம் அலாவுதீன் முகம்மது என்பவர் 1200 முதல் 1220 வரை குவாரசமியப் பேரரசின் ஷாவாகப் பதவி வகித்தவர். இவருக்கு இரண்டாம் அலெக்சாண்டர் என்ற பட்டமும் இருந்தது. இவரது முன்னோர் குவாரசமியா என்ற சிறிய மாகாணம் ஒன்றின் அரசுப் பிரதிநிதியாகப் பதவி வகித்த ஒரு துருக்கிய அடிமை ஆவார். இவர் மங்கோலியர்களை குவாரசமியாவின் மீது படையெடுக்கத் தூண்டியதற்காக அறியப்படுகிறார். இதனால் இவரது பேரரசு முற்றிலுமாக அழிக்கப்பட்டது.
ஆட்சி
இவரது தந்தை டெகிஷ் இறந்த பிறகு முகம்மது ஆட்சிக்கு வந்தார். எனினும் இவர் ஆட்சிக்கு வந்த உடனேயே கவுரி அரசமரபைச் சேர்ந்த இரண்டு சகோதரர்களான கியாசுதீன் கவுரி மற்றும் முயிசல்தீன் ஆகியோர் இவரது ஆட்சி பகுதிகள் மீது படையெடுத்தனர். சில வாரங்களிலேயே இரண்டு சகோதரர்களும் தங்களது இராணுவங்களை மேற்கு நோக்கி குராசான் பகுதிக்கு நகர்த்தினர். அவர்கள் நிஷாபூரை கைப்பற்றிய பிறகு ரே நகரை நோக்கி முயிசல்தீன் பயணம் மேற்கொண்டார். ஆனால் இவர் தன்னுடைய துருப்புகளை கட்டுப்பாட்டை மீறி போகச் செய்தார். குர்கனைத் தாண்டி சிறிது தூரத்திற்கு பயணம் செய்தார். இதன் காரணமாக தனது சகோதரர் கியாசுதீனால் கடிந்து கொள்ளப்பட்டார். நூல்களில் பதிவிடப்பட்டுள்ளதன்படி இது ஒன்றே இரு சகோதரர்களுக்கும் இடையே நடந்த வாக்கு வாதம் ஆகும்.
சில மாதங்கள் உடல்நலக்குறைவு பிறகு கி.பி. 1202 இல் கியாசுதீன் ஹெராத் நகரத்தில் இறந்தார். இரண்டாம் முகம்மது இந்த சந்தர்ப்பத்தை பயன்படுத்தி கவுரி பேரரசின் ஆட்சிப் பகுதிகள் மீது படையெடுத்தார். ஹெராத் நகரை முற்றுகை இட்டார். எனினும் முயிசல்தீன் இவரை ஹெராத்தில் இருந்து வெளியேற்றினார். அவரை பின்தொடர்ந்து சென்றார். அவரது தலைநகரான குர்கஞ்சை முற்றுகையிட்டார். முகம்மது உடனேயே காரா கிதை கானேட்டிடம் இருந்து ராணுவ உதவியை கோரினார். அவர்கள் முகம்மதுவின் உதவிக்காக ஒரு ராணுவத்தை அனுப்பி வைத்தனர். காரா கிதை காரர்களிடம் இருந்து வந்த அழுத்தம் காரணமாக முயிசல்தீன் முற்றுகையை கைவிட்டு விட்டு பின்வாங்கினார். எனினும் குரில் இருந்த தனது ஆட்சி பகுதிகளுக்கு திரும்பிக் கொண்டிருந்த அவர் 1204 இல் அங்குட் எனுமிடத்தில் தோற்கடிக்கப்பட்டார். 1206 இல் முயிசல்தீன் கொலை செய்யப்பட்டார். இதன் காரணமாக கவுரி பேரரசில் உள்நாட்டுப் போர் ஏற்பட்டது. இந்த உள்நாட்டுப் போரில் கியாத் அல்-தின் மஹ்முத் வெற்றி பெற்றார்.
எனினும் கியாத்தின் துருக்கிய தளபதி தஜுத்தீன் இல்டோஸ், பாமியானை ஆண்ட கவுரி ஆட்சியாளர்களிடமிருந்து கஜினியை கைப்பற்றினான். கியாத்தின் அதிகாரத்தை ஒப்புக்கொண்டான். தஜுத்தீன் கஜினியை ஆள்வதை ஏற்றுக் கொள்ள முடியாமலும் தனது குர் பகுதியை பாதுகாப்பின்றி விட்டுச் செல்ல மனம் இல்லாமலும் இருந்த கியாத், இரண்டாம் முகம்மதுவின் உதவியை கோரினார். ஆனால் இரண்டாம் முகம்மது கியாத்தின் ஆட்சி பகுதிகள் மீது படையெடுத்தார். பால்க் மற்றும் திர்மித் ஆகிய பகுதிகளை கைப்பற்றினார். எனினும் இந்தப் படையெடுப்பின்போது முகம்மது, காரா கிதை கானேட்டால் கைது செய்யப்பட்டார். பதின்மூன்று மாதங்களுக்குப் பிறகு முகம்மது விடுதலை செய்யப்பட்டார். மீண்டும் கியாத்தின் பகுதிகள் மீது படையெடுத்தார். ஹெராத்தை கைப்பற்றினார். முகம்மது பிறகு கவுரி பேரரசின் இதயப் பகுதியான குர் மீது படையெடுத்தார். கியாத்தை கைது செய்தார். கியாத் பிறகு முகம்மதுவின் அதிகாரத்தை ஒப்புக்கொண்டார்.
இரண்டாம் முகம்மது பிறகு காரா கிதையிடம் இருந்து சமர்கண்ட் நகரத்தை 1207 இல் கைப்பற்றினார். 1208 இல் சமர்கண்ட்டை காராகானிட்கள் கைப்பற்றினர். முகம்மது பவன்டிட்களிடமிருந்து 1210 இல் தபரிஸ்தானையும் மேற்கு காராகானிட்களிடம் இருந்து திரான்சோக்சியானாவையும் கைப்பற்றினார். முகம்மது பேரரசினை விரிவாக்கம் செய்யும் கொள்கைகளைப் பின்பற்றினார். மேற்கு காராகானிட்களிடம் இருந்து தாஷ்கண்ட் மற்றும் பெர்கானா பகுதிகளையும் கவுரி அரசமரபிடம் இருந்து மக்ரான் மற்றும் பலுசிஸ்தான் மாகாணங்களையும் கைப்பற்றினார். 1211 இல் அசர்பைஜானின் அடாபெக்குகள் இவருக்கு கப்பம் கட்டுபவர்களாக மாறினர். முகம்மது கடைசியாக 1212 இல் மேற்கு காராகானிட்களையும் 1215 இல் கவுரி அரசமரபையும் வென்று அவர்களது எஞ்சிய பகுதிகளை தன்னுடைய பேரரசுடன் இணைத்துக் கொண்டார். 1212 இல் சமர்கண்ட் நகரத்தவர் புரட்சி செய்து அங்கு வாழ்ந்த குவாரசமியர்கள் 8,000–10,000 பேரை கொன்றனர். இதற்கு பதிலடியாக முகம்மது அந்நகரை முற்றுகையிட்டு சமர்கண்ட் நகர குடிமக்கள் 10,000 பேரைக் கொன்றார்.
1217 இல் முகம்மது, சிர் தர்யா ஆற்றிலிருந்து பாரசீக வளைகுடா வரை இருந்த அனைத்து நிலப் பகுதிகளையும் கைப்பற்றினார். தன்னை ஷா என்று அறிவித்துக்கொண்டார். பாக்தாத்தில் இருந்த கலீப்பிடம் தன்னை அதிகாரபூர்வமாக அங்கீகரிக்குமாறு கூறினார். கலீப் அன்-நசீர் இதை நிராகரித்த போது முகம்மது ராணுவத்தை திரட்டிக் கொண்டு அன்-நசீரை பதவி இறக்குவதற்காக பாக்தாத்தை நோக்கி அணிவகுத்தார். எனினும் சக்ரோஸ் மலைகளை கடந்த பொழுது ஷாவின் ராணுவம் ஒரு பனிப் புயலில் சிக்கிக் கொண்டது. ஆயிரக்கணக்கான படை வீரர்கள் இறந்தனர். ராணுவம் அழிவைச் சந்தித்ததன் காரணமாக நாடு திரும்புவதை தவிர தளபதிகளுக்கு வேறு வழி தெரியவில்லை.
வீழ்ச்சி
1218 இல் தங்களிடம் இருந்து தப்பித்து ஓடிய ஒரு எதிரி தளபதியை துரத்திக்கொண்டு ஒரு சிறிய மங்கோலிய படையானது எல்லையைக் கடந்தது. அந்த தளபதியை பிடித்த பிறகு செங்கிஸ்கான் ஷாவுடன் தொடர்பு ஏற்படுத்திக் கொண்டார். பிற்காலத்தில் சீனா என்று அழைக்கப்படும் நாட்டின் மூன்றில் இரு பங்கு பகுதிகளை அப்பொழுது தான் செங்கிஸ்கான் கைப்பற்றியிருந்தார். செங்கிஸ்கான் வணிகத் தொடர்பு ஏற்படுத்த முயற்சி செய்தார். ஆனால் மங்கோலியர்களைப்பற்றி மிகைப்படுத்தப்பட்ட செய்திகளை அறிந்து இருந்த ஷா இந்த வணிக தொடர்பு முயற்சிகள் அனைத்தையும் தனது நிலப் பகுதிகளை கைப்பற்ற நடக்கும் ஒரு சூழ்ச்சியாக கருதினார். வணிகத் தொடர்பு ஏற்படுத்த செங்கிஸ்கான் குவாரசமியாவுக்கு தனது தூதர்களை அனுப்பினார். ஆனால் எவ்வளவு பேர் அனுப்பப்பட்டனர் என்பதில் வரலாற்றாளர்கள் வேறுபடுகின்றனர். ஒரு பதிவின் படி ஒரு மங்கோலியர் தலைமையில் 100 முஸ்லிம் வணிகர்கள் அனுப்பப்பட்டனர். மற்றொரு பதிவின்படி 450 பேர் அனுப்பப்பட்டனர். ஷா தனது ஆளுநர் ஒருவரின் மூலம் அந்த வணிகக் குழுவை வேவு பார்க்க வந்ததாக கூறி அவர்களது விலை உயர்ந்த பொருட்களை கைப்பற்றி அந்த வணிகர்களை கைது செய்கிறார். அரசியல் ரீதியாக இந்த நிகழ்வை அணுக நினைத்த செங்கிஸ்கான், ஆளுநரின் அனைத்து தவறுகளையும் அறிந்து அவரை தண்டனைக்காக மங்கோலியர்களிடம் ஒப்படைப்பதற்கான ஒரு வாய்ப்பை வழங்குவதற்காக மீண்டும் மூன்று தூதர்களை ஷாவிடம் அனுப்பினார். ஷா தூதுவர்களை கொன்றார். மீண்டும் பல்வேறு நூல்களின் படி ஒரு தூதுவர் மட்டும் கொல்லப்பட்டார். மற்ற ஆதாரங்களின் படி 3 தூதுவர்களும் கொல்லப்பட்டனர். இந்த நிகழ்வுகள் செங்கிஸ்கான் 1,00,000 முதல் 1,50,000 வீரர்களை கொண்ட படையுடன் சிர் தர்யா ஆற்றை 1219 இல் கடந்து சமர்கண்ட், புகாரா, ஒற்றார் மற்றும் பிற நகரங்களை முற்றுகையிடுவதற்கு காரணமாயின. முகம்மதுவின் தலைநகரமான ஊர்கெஞ்சிற்கும் இதே நிலை தான் நிகழ்ந்தது.
அபராசித வர்ம பல்லவன்
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:பல்லவ அரசர்கள் பகுப்பு:897 இறப்புகள் பகுப்பு:இந்திய அரசர்கள்
இரண்டாம் அலாவுதீன் முகம்மது
வீழ்ச்சி
மங்கோலிய தரப்படி எடுத்துக் கொண்டாலும் செங்கிஸ்கானின் பழிவாங்கலானது மிருகத்தனமாக இருந்தது. குவாரசமிய நகரங்களின் முற்றிலுமான அழிவு, எண்ணிலடங்காத வரலாற்று பொருட்கள் மற்றும் நூல்களின் அழிவு, மற்றும் விவாதத்திற்குரிய வகையில் இருந்தாலும் இருபதாம் நூற்றாண்டு வரை உலகத்தில் நடந்திராத ரத்தம் தோய்ந்த படுகொலைகள் ஆகியவை செங்கிஸ்கானின் இந்த படையெடுப்பால் நிகழ்ந்தன.
இறப்பு
அலாவுதீன் முகம்மது தப்பி ஓடினார். குராசான் பகுதி முழுவதும் தஞ்சமடைய முயற்சித்தார். எனினும் சில வாரங்களுக்கு பிறகு அவர் அபஸ்குன் துறைமுகத்திற்கு அருகே காசுப்பியன் கடலில் உள்ள ஒரு தீவில் நுரையீரல் அழற்சி காரணமாக இறந்தார்.
ஆதாரங்கள்
பகுப்பு:1169 பிறப்புகள் பகுப்பு:1220 இறப்புகள்
பெரிலியம் சல்பேட்டு
பெரிலியம் சல்பேட்டு (Beryllium sulfate) என்பது பொதுவாக நான்கு நீரேற்றாகவே காணப்படுகிறது எனவே இதனுடைய மூலக்கூற்று வாய்ப்பாடு BeSO4•4H2O என்றே எழுதப்படுகிறது. முதன்முதலில் 1815 ஆம் ஆண்டில் யோன்சு யோக்காப் பெர்சிலியசு பெரிலியம் சல்பேட்டைத் தனிமைப்படுத்தினார்.
பெரிலியம் உப்பின் நீர்க்கரைசலுடன் கந்தக அமிலம் சேர்த்து தொடர்ந்து ஆவியாக்கி படிகமாக்குவதன் மூலம் பெரிலியம் சல்பேட்டைத் தயாரிக்கலாம். நீரேற்று வடிவ பெரிலியம் சல்பேட்டை 400 0 செல்சியசு வெப்பநிலைக்கு சூடாக்குவதன் மூலம் நீரிலி உப்பைத் தயாரிக்க முடியும். இந்நான்கு நீரேற்றில் நான்முக Be(OH2)42+ அலகுகள் மற்றும் சல்பேட்டு எதிர்மின் அயனிகள் காணப்படுகின்றன. Be2+ நேர்மின் அயனிகளின்] சிறிய அளவானது ஒருங்கிணைப்புக்குத் தேவையான [[நீர் மூலக்கூறுகளின் எண்ணிக்கையை உறுதிப்படுத்துகிறது. இதனை ஒத்த வரிசைச் சேர்மமான எண்முக Mg(OH2)62+ அலகுகள் கொண்ட மக்னீசியம் உப்பிலிருந்து பெரிலியம் சல்பேட்டு மாறுபடுகிறது.
பெரிலியம் சல்பேட்டின் நீரிலி வடிவச் சேர்மம் பெர்லினைட்டு கனிமத்தின் படிக அமைப்பை ஒத்துள்ளது. இவ்வமைப்பில் ஒன்றுவிட்டு ஒன்றாக Be மற்றும் S அணுக்கள் நான்முக ஒருங்கிணைப்பு முறைமையிலும் ஒவ்வொரு ஆக்சிசனும் இரண்டு (Be-O-S) ஒருங்கிணைப்புகளையும் கொண்டிருக்கின்றன. Be-O பிணைப்புகளுக்கு இடையிலான பிணைப்பு நீளம் 156 பைகோ மீட்டர்களாகவும் S-O பிணைப்புகளின் பிணைப்பு நீளம் 150 பைகோ மீட்டர்களாகவும் உள்ளது.
அணுக்கரு பிளவு கண்டறியப்பட்டதில் பெரிலியம் சல்பேட்டு மற்றும் ரேடியம் சல்பேட்டுகளின் கலவை நியூட்ரான் மூலமாகப் பயன்படுத்தப்பட்டது.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:பெரிலியம் சேர்மங்கள் பகுப்பு:சல்பேட்டுகள்
கிரீன்பீஸ்
கிரீன்பீஸ் (ஆங்கிலம்:Greenpeace) இது சர்வதேச அரசு சார்பற்ற தன்னார்வ சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பு சமூக சேவை அமைப்பாகும். உலகளவிலுள்ள இவ்வமைப்பினை ஒருங்கிணைத்து இதன் தலைமையகம் ஆம்ஸ்டர்டமில் செயல்படுகின்றது.
ஆத்தர் ஹூக்
ஆத்தர் ஹூக்  (Arthur Hook , பிறப்பு: பிப்ரவரி 12 1877, இறப்பு: பிப்ரவரி 12 1957) என்பவர்  இங்கிலாந்து அணியின் துடுப்பாட்டக்காரர் ஆவார். இவர் எந்தவொரு தேர்வுத் துடுப்பாட்டப் போட்டியிலும் கலந்து கொள்ளவில்லை. இருப்பினும் இரண்டு முதல்தர துடுப்பாட்டப் போட்டிகளில் கலந்து கொண்டுள்ளார். 1897-1906 ம் ஆண்டில், முதல்தர துடுப்பாட்டப் போட்டிகளில் பங்குகொண்டார்.
வெளி இணைப்பு
ஆத்தர் ஹூக் - கிரிக்கட் ஆக்கைவில் விளையாட்டுவீரர் விபரக்குறிப்பு. கடைசியாகப் பார்க்கப்பட்ட திகதி திசம்பர் 13, 2011.
பகுப்பு:இங்கிலாந்துத் துடுப்பாட்டக்காரர்கள் பகுப்பு:1877 பிறப்புகள் பகுப்பு:1957 இறப்புகள் பகுப்பு:சாமர்செட் துடுப்பாட்டக்காரர்கள்
வெம்பாக்கம் வட்டம்
வெம்பாக்கம் வட்டம், தமிழ்நாட்டின் திருவண்ணாமலை மாவட்டத்தின் 12 வருவாய் வட்டங்களில் ஒன்றாகும். செய்யார் வட்டத்தின் வடக்குப் பகுதிகளைக் கொண்டு வெம்பாக்கம் வட்டம், மே 2012ல் நிறுவப்பட்டது. வெம்பாக்கம் வட்டம் 91 வருவாய் கிராமங்கள் கொண்டது. இவ்வட்டத்தில் வெம்பாக்கம் ஊராட்சி ஒன்றியம் உள்ளது.
அமைவிடம்
வெம்பாக்கம் வட்டத்தின் வடக்கிலும், மேற்கிலும் இராணிப்பேட்டை மாவட்டமும், கிழக்கில் காஞ்சிபுரம் மாவட்டம், தெற்கில் செய்யார் வட்டமும் எல்லைகளாக உள்ளது.
குறுவட்டங்கள்
வெம்பாக்கத்தை தலைமையிடமாக கொண்டு நான்கு குறுவட்டங்கள் செயல்படுகிறது. வெம்பாக்கம், தூசி, நாட்டேரி, பெருங்கட்டூர்.[]
வருவாய் கிராமங்கள்
வெம்பாக்கம் வருவாய் வட்டம் 91 வருவாய் கிராமங்களைக் கொண்டுள்ளது.
மக்கள்தொகை பரம்பல்
2011-ஆம் ஆண்டு மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி இவ்வட்டத்தின்   மக்கள்தொகை  1,24,188 ஆகும். அதில் 61,094 ஆண்களும், 63,094 பெண்களும் உள்ளனர் 43566  குடும்பங்கள்  கொண்ட இவ்வட்ட மக்கள்தொகையில் 85.1%  கிராமப்புறங்களில்  வாழ்கின்றனர். []
வெளி இணைப்புக்ள்
பகுப்பு:திருவண்ணாமலை மாவட்ட வட்டங்கள்
லின்னேயன் முந்நூற்றாண்டு பதக்கம்
வலது|thumb| லின்னேயஸின் ஆண்ட்ரோமெடா படம் வலது|thumb| சிஸ்டமா நேச்சுரேவிலிருந்து தாவர வகைப்பாட்டிற்கான லின்னேயஸின் பாலியல் அமைப்பு லின்னேயன் முந்நூற்றாண்டு பதக்கம் (Linnean Tercentenary Medal) என்பது கரோலஸ் லின்னேயஸின் பிறப்பின் முந்நூறாம் ஆண்டினை நினைவுகூரும் வகையில் லின்னியன் சமூகத்தினால் 2007-ல் நிறுவப்பட்ட விருதாகும். வெள்ளிப் பதக்கம் வெண்கலப் பதக்கம் என இயற்கை வரலாற்றில் சிறந்த பங்களிப்பிற்காக இரண்டு வகையான பதக்கங்கள் வழங்கப்படுகின்றன.
பதக்கத்தின் முன்புறம் லின்னேயஸ் வரைந்த ஆண்ட்ரோமெடாவும் (புராணக் கதைகள்)   ஆண்ட்ரோமெடா என்று பெயரிடப்பட்ட தாவரமும் அடுத்ததாக, 1732ஆம் ஆண்டு லாப்லாண்டிற்கு மேற்கொண்ட பயணக்காட்சியும் பின்புறம் சிஸ்டமா நேச்சுரேவிலிருந்து எடுக்கப்பட்ட விளக்கப்படங்களிலிருந்து உருவாக்கப்பட்ட சுழல் வடிவமைப்பைக் கொண்டுள்ளது.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:உயிரியல் பெயரீடு
தொகரப்பள்ளி
தொகரப்பள்ளி (Thogarapalli) என்பது இந்தியாவின்,  தமிழ்நாட்டின், கிருட்டிணகிரி மாவட்டம், பருகூர் ஊராட்சி ஒன்றியத்துக்கு உட்பட்ட ஒரு சிற்றூர் ஆகும்.
வரலாறு
தொகரப்பள்ளியில் இருந்து எட்டுக் கல் தொலைவில் தட்டக்கல் கிராமம் உள்ளது. இந்த ஊரில் கண்டெடுக்கப்பட்ட போசள மன்னர் வீர இராமநாதனின் 37வது ஆட்சி ஆண்டு காலத்தைச் சேர்ந்த கல்வெட்டில் துவறபள்ளி என்ற ஊர்ப்பெயர் குறிக்கபட்டுள்ளது. இதில் துவறபள்ளி என்பதில் 'துவற' என்னும் சிறப்புக் கூறில் உள்ள உகரம் ஒகரமாக திரிந்து, வகரம் ககரமாகவும், வல்லின றகரம் இடையின ரகரமாகவும் திரிபு அடைந்து தொகரப்பள்ளி என்று தற்போது மாறியுள்ளது.
அமைவிடம்
இந்த ஊரானது மாவட்டத்தின் தலைநகரான கிருஷ்ணகிரியில் இருந்து 19 கிலோமீட்டர் தொலைவிலும், வட்டத் தலைநகரான பர்கூரில் இருந்து 10 கிலோமீட்டர் தொலைவிலும், மாநிலத் தலைநகரான சென்னையில் இருந்து 253 கிலோமீட்டர் தொலைவிலும் உள்ளது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:கிருஷ்ணகிரி மாவட்டத்திலுள்ள கிராமங்கள்
விராசுப்பேட்டை
விராசுப்பேட்டை இந்தியாவிலுள்ள கர்நாடக மாநிலத்தின்  குடகு மாவட்டத்தில் உள்ள நகரம்.
புவியியல்
இப்பகுதியின் அமைவிடம் 12.2°N, 75.8°W ஆகும்.
மக்கள் வகைப்பாடு
இந்திய 2001 மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்பின்படி இந்நகரின் மக்கள்தொகை: 30,000 ஆகும். இவர்களில் 51% ஆண்கள், 49% பெண்கள் ஆவார்கள். விராசுப்பேட்டை மக்களின் சராசரி கல்வியறிவு 81% ஆகும்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:கர்நாடக மாநிலத்திலுள்ள ஊர்களும் நகரங்களும்
ஜான் ஹூக்
ஜான் ஹூக்  (John Hook , பிறப்பு: மே 27 1954 ),  இங்கிலாந்து அணியின் துடுப்பாட்டக்காரர். இவர் எந்தவொரு தேர்வுத் துடுப்பாட்டப் போட்டியிலும் கலந்து கொள்ளவில்லை. இருப்பினும் ஒரு முதல்தர துடுப்பாட்டப் போட்டியில் கலந்து கொண்டுள்ளார். 1975 ம் ஆண்டில், முதல்தர துடுப்பாட்டப் போட்டியில் பங்குகொண்டார்.
வெளி இணைப்பு
ஜான் ஹூக் - கிரிக்கட் ஆக்கைவில் விளையாட்டுவீரர் விபரக்குறிப்பு. கடைசியாகப் பார்க்கப்பட்ட திகதி திசம்பர் 13, 2011.
பகுப்பு:இங்கிலாந்துத் துடுப்பாட்டக்காரர்கள் பகுப்பு:1954 பிறப்புகள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:சாமர்செட் துடுப்பாட்டக்காரர்கள்
வணிக வண்டி
ஒரு ஒட்டக தொடர் வண்டி அல்லது வணிக வண்டி என்பது தொடர்ச்சியாக ஒட்டகங்கள் மூலம் பயணிகள் மற்றும்/அல்லது பொருட்களை அடிக்கடி அல்லது எப்போதாவது ஒரு இடத்தில் இருந்து மற்றொரு இடத்திற்கு எடுத்துச் செல்லப் பயன்படுவதாகும். ஒட்டகங்கள் எப்போதாவது தான் மனிதர்களின் நடக்கும் வேகத்தை விட வேகமாகப் பயணிக்கின்றன. எனினும் அவை கடினமான சூழ்நிலைகளைத் தாங்கக்கூடியவை. இதன் காரணமாக தகவல் தொடர்பிற்கும் வணிகத்திற்கும் வட ஆப்பிரிக்கா மற்றும் அரேபியப் பாலைவனங்களில் ஒட்டகங்கள் நூற்றாண்டுகளாகப் பயன்படுத்தப்பட்டு வருகின்றன. ஒட்டகத் தொடர் வண்டிகள் உலகம் முழுவதும் பிற பகுதிகளிலும் மிகக்குறைந்த அளவில் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. 20ம் நூற்றாண்டில் இருந்து இவற்றிற்குப் பதிலாக பெரும்பாலும் இயந்திர வண்டிகள் அல்லது வானூர்திகள் பயன்படுத்தப்பட்டு வருகின்றன.
மதகளிர்மாணிக்கம் ஊராட்சி
மதகளிர்மாணிக்கம் ஊராட்சி (Madhakalirmanickam Gram Panchayat), தமிழ்நாட்டின் கடலூர் மாவட்டத்தில் உள்ள காட்டுமன்னார்கோயில் வட்டாரத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த ஊராட்சி, காட்டுமன்னார்கோயில் சட்டமன்றத் தொகுதிக்கும் சிதம்பரம் மக்களவைத் தொகுதிக்கும் உட்பட்டதாகும். இந்த ஊராட்சி, மொத்தம் 7 ஊராட்சி மன்றத் தொகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. இவற்றில் இருந்து 7 ஊராட்சி மன்ற உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றனர். 2011ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, மொத்த மக்கள் தொகை 1269 ஆகும். இவர்களில் பெண்கள் 612 பேரும் ஆண்கள் 657 பேரும் உள்ளனர்.
அடிப்படை வசதிகள்
தமிழ்நாடு ஊரக வளர்ச்சி மற்றும் ஊராட்சித் துறையின் 2015ஆம் ஆண்டுத் தரவின்படி கீழ்க்கண்ட தகவல் தொகுக்கப்பட்டுள்ளது.
சிற்றூர்கள்
இந்த ஊராட்சியில் அமைந்துள்ள சிற்றூர்களின் பட்டியல் :
சான்றுகள்
பகுப்பு:கடலூர் மாவட்ட ஊராட்சிகள் பகுப்பு:த. இ. க. ஊராட்சித் திட்டம்
பொருளாதார வரலாறு
பொருளாதார வரலாறு என்பது, கடந்த காலத்தின் பொருளாதாரங்களையும், பொருளியல் தோற்றப்பாடுகளையும் ஆய்வு செய்யும் துறை ஆகும். வரலாற்று வழிமுறைகள், புள்ளியியல் வழிமுறைகள், பொருளியல் கோட்பாடுகள் ஆகியவற்றை வரலாற்று நிலைமைகளுக்கும், நிறுவனங்களுக்கும் பயன்படுத்துவதன் மூலம் பொருளாதார வரலாற்றுப் பகுப்பாய்வுகள் மேற்கொள்ளப்படுகின்றன. இதற்குள் நிதியியல் வரலாறு, வணிகவியல் வரலாறு என்னும் விடயங்கள் அடங்குகின்றன. மக்கள்தொகையியல், உழைப்பு வரலாறு போன்ற சமூக வரலாற்றின் பகுதிகளுடன் பொருளாதார வரலாறு மேற்பொருந்துகிறது.
பகுப்பு:வரலாறு பகுப்பு:பொருளியல்
இளஞ்சிவப்பு ரிக்சா
இளஞ்சிவப்பு ரிக்சா (Pink rickshaw) (இளஞ்சிவப்பு ஆட்டோ என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. ) இந்தியாவின் சில நகரங்களில் பெண் பயணிகளுக்கான சாதாரண ஆட்டோ ரிக்சாக்களுக்கு மாற்றான போக்குவரத்தாகும். ரிக்சாவில் பயணம் செய்யும் போது பெண்கள் துன்புறுத்தப்படுவதையும், தவறாக நடத்தப்படுவதையும் தடுக்க இந்த முயற்சி இந்திய அரசால் எடுக்கப்பட்டது. பீதி அலாரம், புவிநிலை காட்டி கண்காணிப்பு அமைப்புகள் போன்ற சிறப்பு அம்சங்கள் பெண்களின் பாதுகாப்புக்காக நிறுவப்பட்டுள்ளன. இளஞ்சிவப்பு ரிக்சாக்கள் முழு இளஞ்சிவப்பு ரிக்சாக்களாகவோ அல்லது அவற்றின் கூரை இளஞ்சிவப்பு நிறத்தில் இருக்கும். பாலியல் வன்கொடுமைகளுக்கும், பாலியல் வன்கலவிகளுக்கும் எதிராக பெண்களை பாதுகாப்பதற்காக இளஞ்சிவப்பு ரிக்சாக்கள் 2013ஆம் ஆண்டு ராஞ்சியில் தொடங்கப்பட்டது. இறுதியில் இது இந்தியாவின் பல நகரங்களில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. ஆட்டோ ரிக்சாக்கள் சட்டப்பூர்வ சரிபார்ப்பு மற்றும் ஆவணங்கள் முடிந்தபின், பயிற்சி பெற்ற வல்லுனர்களால், ஆண்கள் அல்லது பெண்களால் இயக்கப்படுகின்றன.
பெண்களுக்கு அதிகாரமளித்தல்
இளஞ்சிவப்பு ரிக்சா திட்டம் பெண்களின் நிலையை மேம்படுத்துவதற்காக ராஞ்சி அரசால் தொடங்கப்பட்டது. பெண்களுக்கு பாதுகாப்பான போக்குவரத்தை வழங்குவதன் மூலம், ராஞ்சி அரசு பெண்களுக்கு அதிகாரம் அளித்து, அவர்கள் வேலை செய்யவும் தன்னிறைவு பெறவும் உதவுகிறது. பாரம்பரியமாக இந்தியாவில் ஆண்கள் சம்பளம் பெறுபவர்கள். பாதுகாப்பான போக்குவரத்து பெண்களுக்கு சுதந்திரம் மற்றும் குடும்ப வருமானத்திற்கு பங்களிக்க உதவுகிறது.
புவிநிலை காட்டி மூலம் செயல்பாடு
இளஞ்சிவப்பு ரிக்சா திட்டத்தை அறிமுகப்படுத்திய இந்தியாவின் முதல் நகரம் ராஞ்சி ஆகும். 2012 டெல்லி பாலியல் வல்லுறவுக்குப் பிறகு பெண்களின் பாதுகாப்புக்காக இது 2013 இல் தொடங்கப்பட்டது. தலைநகர் ராஞ்சியில் சுமார் 200 இளஞ்சிவப்பு கூரையுடன் கூடியஆட்டோ ரிக்சாக்களை சார்க்கண்ட் காவல்துறையினர் அறிமுகப்படுத்தினர். இந்த ஆட்டோக்களில் பெண் பயணிகளின் பாதுகாப்புக்காக பீதி அலாரம், புவிநிலை காட்டி அமைப்பு போன்ற சிறப்பு அம்சங்கள் இருந்தன. இந்த ரிக்சாக்களுக்கு பெண் ஓட்டுநர்களை நியமிக்க காவல் துறையினர் முயன்றனர். ஆனால் பெண்களின் குறைவான ஆர்வம் காரணமாக அவர்கள் ஆண் ஓட்டுநர்களை நியமித்தனர். அனைத்து ஆண் ஓட்டுநர்களும் அரசாங்க அதிகாரிகளால் நிர்ணயிக்கப்பட்ட நிலையான நடைமுறைகள் மூலம் சரிபார்க்கப்பட்டனர். அனுமதி பெற்றவர்களுக்கு மட்டுமே சிறப்பு அடையாள அட்டைகள் வழங்கப்பட்டு, பெண்களை அழைத்துச் செல்ல அனுமதிக்கப்பட்டது.
ஆனால் இந்த சேவை இனி பெண் பயணிகளுக்கு மட்டும் கிடைக்காது. ஏனெனில் ஓட்டுநர்கள் பெண் பயணிகளை பெற நீண்ட நேரம் காத்திருக்க வேண்டும், இதன் காரணமாக ஓட்டுனர்கள் குறைந்த பயணத்தில் அதிக பயணங்களை மேற்கொள்ளும் வகையில் இளஞ்சிவப்பு ஆட்டோக்களில் ஆண் பயணிகளையும் ஏற்றி செல்ல ஆரம்பித்தனர்.
சூரத்து
சூரத்து மாநகராட்சி 2 சூலை 2017 அன்று இளஞ்சிவப்பு ஆட்டோவை அறிமுகப்படுத்தியது. பெண்களால் பெண்களுக்கான சேவை என்பதால் மாநகராட்சி பெண்களை ஆட்டோ ரிக்சா ஓட்டுவதற்கு தேர்வு செய்து பயிற்சி அளித்தது. நகராட்சி இந்த பெண்களுக்கு ரிக்ஷா வாங்க மத்திய அரசின் 25% மானியத்துடன் 7% வட்டி விகிதத்தில் கடன் பெற உதவியது. நகராட்சி கழகம் 70 பெண்களை அடையாளம் கண்டது, அதில் 15 பேர் பயிற்சி பெற்றனர், மற்றவர்கள் பயிற்சியில் இருந்தனர். அவர்கள் பகலில் பள்ளி மாணவர்களை அழைத்துச் செல்வதற்காக பெண்கள் பள்ளி பகுதிகளில் கவனம் செலுத்தியுள்ளனர்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:போக்குவரத்து பகுப்பு:பாலியல் குற்றங்கள்
ஜிம் ஆலென்பை
ஜிம் ஆலென்பை (Jim Allenby , பிறப்பு:  செப்டம்பர் 12 1982),  ஆத்திரேலியா  அணியின் துடுப்பாட்டக்காரர். இவர் எந்தவொரு தேர்வுத் துடுப்பாட்டப் போட்டியிலும் கலந்து கொள்ளவில்லை. இருப்பினும் 72 முதல்தர துடுப்பாட்டப் போட்டிகளிலும், 68  ஏ-தர துடுப்பாட்டப் போட்டிகளிலும், 67  இருபது20   போட்டிகளிலும்  கலந்து கொண்டுள்ளார். இவர் 2006-2011 ஆண்டுகளில் ஆத்திரேலியா  முதல்தர துடுப்பாட்ட உறுப்பினராக முதல்தர துடுப்பாட்டப் போட்டிகளில்  பங்குகொண்டார்.
வெளி இணைப்பு
ஜிம் ஆலென்பை - கிரிக்கட் ஆக்கைவில் இருந்து விளையாட்டுவீரர் விபரக்குறிப்பு. கடைசியாகப் பார்க்கப்பட்ட திகதி செப்டம்பர் 22 2011.
ராஜேஷ் திவாகர்
ராஜேஷ் குமார், இந்திய அரசியல்வாதி ஆவார். இவர் இந்தியப் பாராளுமன்றத்தின் பதினாறாவது மக்களவையில் உறுப்பினராக இருந்தார். உத்தரப் பிரதேசத்தில் உள்ள ஹாத்ரஸ் மக்களவைத் தொகுதியில் பாரதீய ஜனதா கட்சியின் சார்பாக போட்டியிட்டு வென்றார். இவர் 1971-ஆம் ஆண்டு மார்ச்சு பன்னிரண்டாம் நாளில் பிறந்தார்.
ஜிம் ஆலென்பை
வெளி இணைப்பு
பகுப்பு:ஆஸ்திரேலியத் துடுப்பாட்டக்காரர்கள் பகுப்பு:1982 பிறப்புகள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:சாமர்செட் துடுப்பாட்டக்காரர்கள்
ராஜேஷ் திவாகர்
சான்றுகள்
பகுப்பு:1971 பிறப்புகள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:16வது மக்களவை உறுப்பினர்கள் பகுப்பு:பாரதிய ஜனதா கட்சி அரசியல்வாதிகள் பகுப்பு:21-ஆம் நூற்றாண்டு இந்திய அரசியல்வாதிகள்
ஜலோகட்டி மாவட்டம்
ஜலோகட்டி மாவட்டம் (Jhalokati Distric) (ঝালকাঠি জেলা) தெற்காசியாவின் வங்காளதேச நாட்டின் அறுபத்தி நான்கு மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். 706.76 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவு கொண்ட இம்மாவட்டம் பரிசால்  கோட்டத்தில் அமைந்துள்ளது. தென்மேற்கு வங்காளதேசத்தில்  அமைந்த இம்மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிடம்  ஜலோகட்டி   நகரம் ஆகும்.
மாவட்ட எல்லைகள்
பரிசால் கோட்டத்தில் உள்ள ஜலோகட்டி மாவட்டத்தின் வடக்கில் பரிசால் மாவட்டம், தெற்கில் பர்குனா மாவட்டம் மற்றும் பிஸ்காளி ஆறும், கிழக்கில் பரிசால் மாவட்டம் மற்றும் பதுவாகாளி மாவட்டங்களும், மேற்கில் பிரோஜ்பூர் மாவட்டம் எல்லைகளாக உள்ளது.
மாவட்ட நிர்வாகம்
706.76 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவு கொண்ட ஜலோகட்டி மாவட்டத்தை நிர்வாக வசதிக்காக ஜலோகட்டி சதர், நல்சிட்டி, ராஜாப்பூர், மற்றும் கதலியா என நான்கு துணை மாவட்டங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது.
இம்மாவட்டம் ஜலோகட்டி மற்றும் நல்சிட்டி எனும் இரண்டு நகராட்சி மன்றங்களையும், முப்பத்தி இரண்டு கிராம ஒன்றியக் குழுக்களையும், 395 வருவாய் கிராமங்களையும், 455  கிராமங்களையும் கொண்டுள்ளது. இம்மாவட்டத்தின் அஞ்சல் சுட்டு எண் 8400 ஆகும். தொலைபேசி குறியிடு எண் 0498 ஆகும். இம்மாவட்டம் இரண்டு வங்காளதேச நாடாளுமன்றத் தொகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது.
பொருளாதாரம்
ஜலோகட்டி மாவட்டம் வேளாண் பொருளாதாரத்தையே நம்பியுள்ளது. இம்மாவட்டத்தில் பிஷ்காளி சுகோந்தா, கஜாலியா, கைரா, தனஸ்ரீ முதலிய ஆறுகள் பாய்வதால் நீர் வளமும், மண் வளமும் மிக்கதாக உள்ளது. இங்கு நெல், சணல், கரும்பு, வாழை, தானியங்கள், காய்கறிகள் பயிரிடப்படுகிறது.
கல்வி
வங்காளதேசத்தின் பிற மாவட்டங்களைப் போன்று, இம்மாவட்டத்திலும் நான்கு படிகள் கொண்ட கல்வி அமைப்பு உள்ளது. அவைகள்: ஐந்தாண்டு படிப்புகள் கொண்ட தொடக்கப் பள்ளிகளும் (கிரேடு 1 – 5), ஐந்தாண்டு படிப்புகள் கொண்ட இடைநிலைப் பள்ளிகளும் (கிரேடு 6 – 10), இரண்டாண்டு படிப்பு கொண்ட மேனிலைப் பள்ளிகளும் (கிரேடு 11 – 12), நான்கு ஆண்டு படிப்பு கொண்ட இளநிலை பட்டப் படிப்பு  மற்றும் ஒராண்டு கால முதுநிலை பட்டப் படிப்பு கொண்ட பல்கலைக்கழகங்களும், கல்லூரிகளும் உள்ளது. வங்காள மொழியுடன், ஆங்கில மொழியும் அனைத்து நிலைகளிலும் கற்பிக்கப்படுகிறது.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:வங்காளதேச மாவட்டங்கள்
மோகன் ஜி
'''மோகன். ஜி''' தமிழ்நாட்டைச் சேர்ந்த தமிழ்த் திரைப்பட இயக்குநர் ஆவார். இவரது முதல் திரைப்படமான பழைய வண்ணாரப்பேட்டை திரைப்பட விமர்சகர்களின் பாராட்டைப் பெற்றது. இவரது இரண்டாவது திரைப்படமான திரௌபதி நல்ல வசூல் சாதனை புரிந்தது. இவர் 2021-இல் ருத்ர தாண்டவம் திரைப்படத்தை இயக்கியுள்ளார். இவரது திரைப்படங்களில் கூறிய கருத்துக்கள், பல்வேறு விமர்சனங்களையும் சர்ச்சைகளையும் உருவாக்கியது.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:தமிழ்த் திரைப்பட இயக்குநர்கள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:இந்தியத் திரைப்பட இயக்குநர்கள் பகுப்பு:தமிழ்நாட்டுத் திரைப்பட இயக்குனர்கள் பகுப்பு:தமிழ்நாட்டுத் திரைப்படத் தயாரிப்பாளர்கள்
மடகாசுகர்
மடகாஸ்கர் (இலங்கை வழக்கு:மடகஸ்கார்) என்பது ஆப்பிரிக்கக் கண்டத்தின் தென்கிழக்கே இந்தியப் பெருங்கடலிலுள்ள ஒரு தீவு நாடு ஆகும். இந்நாட்டின் உத்தியோகபூர்வ பெயர் மடகாஸ்கர் குடியரசு (Republic of Madagascar). இத்தீவு உலகிலேயே நான்காவது மிகப்பெரிய தீவு ஆகும். மடகாஸ்கர் உயிரியற் பல்வகைமை கூடிய நாடாகும். உலகிலுள்ள தாவர மற்றும் விலங்கு வகைகளில் ஐந்து சதவீதமானவை இத்தீவிவில் உள்ளதாக கணக்கிடப்பட்டுள்ளது. இத்தீவில் உள்ள விலங்குகளும் மரஞ்செடி கொடிகளும் மிகவும் தனித்தன்மை வாய்ந்தவை. அவற்றுள் சுமார் 80% உலகில் வேறு எங்கும் காண இயலாதன. சிறப்பபித்துச் சொல்வதென்றால் பாவோபாப் மரங்களும், மனிதர்கள்,கொரில்லா, சிம்ப்பன்சி, ஒராங்குட்டான் முதலியன சேர்ந்த முதனி எனப்படும் தலையாய உயிரினத்தைச் சேர்ந்த இலெமூர் என்னும் இனம் சிறப்பாக இங்கே காணப்படுகிறது. இங்கே பேசப்படும் மொழி மலகாசி (mal-gazh) என்பதாகும்.இது மலாய்,இந்தோனேசிய மொழிகள் அடங்கிய ஆஸ்ட்ரோனேசிய மொழிக்குடும்பத்தைச் சேர்ந்ததாகும்.
வரலாறு
thumb|250px|left|[[இட்சிங்கி]]
thumb|left|alt=Two ring-tailed lemurs curled up together| [[வரிவால் லெமூர் - இது மடகாசுகரில் மட்டுமே காணப்படும் நூற்றுக்கும் மேலான லெமூர் வகைகளுள் ஒன்று. ]] thumb|left|200px|விரல் நகத்தின் மீது இளவுயிரி [[மடகாசுக்கர் அரியோந்தி|அரியோந்தி - உலகில் உள்ள ஓந்திகள் அனைத்திலும் இந்த மடகாசுக்கர் அரியோந்தியே மிகச்சிறியதாகும்.]]
மடகாஸ்கரின் வரலாறு கி.பி. ஏழாவது நூற்றாண்டில் எழுத்தில் தொடங்குகிறது. அரேபியர்கள் தான் முதல் முதலாக இங்கே தங்கள் வாணிபத்திற்காக ஓர் இடத்தைத் துவக்கினர். ஐரோப்பியர்களின் வருகை 1500ல் தொடங்குகிறது. இந்தியாவிற்கு வந்துகொண்டிருந்த காப்டன் டியேகோ என்னும் போர்துகீசிய மாலுமி தன்னுடைய கப்பலில் இருந்து பிரிய நேர்ந்த பொழுது இந்தத் தீவைக் கண்டான். 17 ஆம் நூறாண்டில் பிரெஞ்சுக்காரர்களும் பின்னர் பலரும் வாணிபத்திற்காக இங்கே தங்க நேர்ந்தது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:கிழக்கு ஆப்பிரிக்க நாடுகள் பகுப்பு:ஆப்பிரிக்கத் தீவுகள் பகுப்பு:தீவு நாடுகள் பகுப்பு:இந்தியப் பெருங்கடலின் தீவுகள் பகுப்பு:ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் உறுப்பு நாடுகள்
ஆண்-பெண் இருபால் விகிதத்தின் அடிப்படையில் நாடுகளின் பட்டியல்
thumb|300px|15 வயதுக்கு கீழ் உள்ள மக்கள்தொகை. ஊதா நிறம் <font style="color:blue;">அதிக பெண்களையும், சிவப்பு நிறம் <font style="color:red;">அதிக ஆண்களையும் குறிக்கிறது. நிறங்கள் உலக சராசரியான 1.06 ஆண்/பெண் அடிப்படையில் தீட்டப்பட்டுள்ளன.
thumb|300px|65 வயதுக்கு மேல் உள்ள மக்கள்தொகை. ஊதா நிறம் <font style="color:blue;">அதிக பெண்களையும், சிவப்பு நிறம் <font style="color:red;">அதிக ஆண்களையும் குறிக்கிறது. நிறங்கள் உலக சராசரியான 0.79 ஆண்/பெண் அடிப்படையில் தீட்டப்பட்டுள்ளன.
அடிக்குறிப்புகள்
சிஐஏ ஆதார புத்தகம்
இவற்றையும் பார்க்கவும்
பகுப்பு:நாடுகள் தொடர்பான பட்டியல்கள் பகுப்பு:பாலினம்
வசுந்தரா தேவி
வசுந்தரா தேவி (Vasundhara Devi, 1917 - செப்டம்பர் 7, 1988) தென்னிந்தியத் திரைப்பட நடிகையும், பரதநாட்டியக் கலைஞரும், கருநாடக இசைப் பாடகியும் ஆவார். இவர் பின்னாளில் பிரபலமான நடிகை வைஜெயந்திமாலாவின் தாயார் ஆவார்.
வசுந்தரா 1941 ஆம் ஆண்டில் ரிஷ்யசிருங்கர் திரைப்படம் மூலம் அறிமுகமானார். 1943 இல் வெளியான மங்கம்மா சபதம் திரைப்படத்தில் மங்கம்மாவாக நடித்துப் புகழ் பெற்றார். வசுந்தராதேவியும், மகள் வைஜயந்திமாலாவும் இணைந்து பைகாம் (1959) என்ற இந்தித் திரைப்படத்திலும், அதன் தமிழ் மொழிபெயர்ப்பான இரும்புத்திரை திரைப்படத்திலும் நடித்தனர்.
வசுந்தரா எம். டி. ராமன் என்பவரைத் திருமணம் செய்தார். இவர்கள் பின்னர் மணமுறிப்பு செய்தனர். வசுந்தராதேவி 1988 செப்டம்பர் 7 இல் காலமானார்.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:இந்தியத் திரைப்பட நடிகைகள் பகுப்பு:தமிழ்த் திரைப்பட நடிகைகள் பகுப்பு:1917 பிறப்புகள் பகுப்பு:1988 இறப்புகள் பகுப்பு:பரதநாட்டியக் கலைஞர்கள் பகுப்பு:20 ஆம் நூற்றாண்டின் இந்திய நடிகைகள் பகுப்பு:சென்னைப் பாடகர்கள் பகுப்பு:இந்தியப் பாரம்பரிய பெண் நடனக் கலைஞர்கள்
அட்டிலா
அட்டிலா என்பவர் ஊணர்களின் ஆட்சியாளராக 434 முதல் 453 வரை திகழ்ந்தவர் ஆவார். இவர் பொதுவாக ஊணன் அட்டிலா என்று அழைக்கப்படுகிறார். நடு மற்றும் கிழக்கு ஐரோப்பாவில் ஊணர்கள், ஆசுத்திரகோத்துகள், ஆலன்கள், பல்கர்கள், மற்றும் பிறரை உள்ளடக்கிய ஒரு பழங்குடியினப் பேரரசின் தலைவனாகத் திகழ்ந்தார். உலக வரலாற்றின் மிக சக்திவாய்ந்த ஆட்சியாளர்களில் ஒருவராகக் கருதப்படுகிறார்.
இவரது ஆட்சியின் போது, மேற்கு மற்றும் கிழக்கு உரோமைப் பேரரசுகளுக்கு மிகுந்த அச்சத்தை ஏற்படுத்திய எதிரிகளில் ஒருவராகத் திகழ்ந்தார். இவர் தன்யூபு ஆற்றை இரு முறை கடந்தார். பால்கன் குடாவைச் சூறையாடினார். ஆனால் கான்ஸ்டண்டினோபிலை இவரால் கைப்பற்ற இயலவில்லை. இவரது பாரசீகப் படையெடுப்பு தோல்வியில் முடிந்தது. 441ஆம் ஆண்டில் கிழக்கு உரோமைப் (பைசாந்தியப்) பேரரசு மீது படையெடுத்தார். அதில் வெற்றி கண்டார். இவ்வெற்றியால் மேற்கு உரோமைப் பேரரசின் மீது படையெடுக்கும் துணிவைப் பெற்றார். அக்காலத்தில் உரோமானியக் கௌல் என்று அழைக்கப்பட்ட தற்போதைய பிரான்சையும் வெல்ல முயன்றார். 451இல் ரைன் ஆற்றைக் கடந்தார். அரேலியானம் (ஆர்லியன்சு) வரை அணி வகுத்துச் சென்றார். ஆனால் கட்டலவுனியச் சமவெளி யுத்தத்தில் நிறுத்தப்பட்டார்.
இறுதியாக இத்தாலி மீது படையெடுத்தார். வடக்கு மாகாணங்களை முற்றிலுமாக அழித்தார். ஆனால் இவரால் உரோமைக் கைப்பற்ற இயலவில்லை. உரோமானியர்களுக்கு எதிராக மேற்கொண்ட படையெடுப்புகளுக்குத் திட்டமிட்டார். ஆனால் 453ஆம் ஆண்டு இறந்தார். அட்டிலாவின் இறப்பிற்குப் பிறகு, இவரது நெருங்கிய ஆலோசகரான கெபிதா இனத்தைச் சேர்ந்த அர்தரிக்கு ஊண ஆட்சிக்கு எதிராக ஒரு செருமானியக் கிளர்ச்சிக்குத் தலைமை தாங்கினார். இதற்குப் பிறகு, ஊணப் பேரரசு சீக்கிரமே வீழ்ச்சியுற்றது. ஆனால் செருமானிய மரபுவழி வீரக் கதைகளில் ஒரு கதாபாத்திரமாக அட்டிலா தொடர்ந்து வாழ்ந்தார்.
தோற்றமும், பண்பும்
"தேசங்களைக் அதிரச் செய்ய இந்த உலகில் பிறந்த மனிதன். அனைத்து நிலப் பகுதிகளுக்கும் கசையடி கொடுக்க வந்த மனிதன். இவனைப் பற்றி அயல் நாடுகளில் கூச்சலிடப்பட்ட மோசமான வதந்திகள் மூலம், சில வழிகளில், ஒட்டுமொத்த மனித குலத்திற்கும் திகிலை ஏற்படுத்தியவன். இவனது பெருமைக்குரிய மன வலிமையின் சக்தியானது, இவனது உடல் நகர்வில் தெரிய வேண்டும் என்பதற்காக, இறுமாப்புடன் நடந்தவன், கண்களை அங்கும் இங்கும் உருட்டியவன். இவன் உண்மையிலேயே போரை விரும்பிய ஒருவன் தான். எனினும் தன் செயலில் உணர்ச்சிகளை வெளிக்காட்டாதவன். அறிவுரை கூறுவதில் வல்லமை மிக்கவன். தன்னிடம் பணிவானவர்களுக்கும், தன் பாதுகாப்பிற்குள் ஒரு முறை வந்துவிட்டவர்களுக்கும் கனிவானவன். அகன்ற மார்பையும், பெரிய தலையையும் கொண்ட குட்டையானவன். இவனது கண்கள் சிறியவை, அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாக நரைத்த முடிகளைக் கொண்ட மெலிதான தாடியைக் கொண்டிருந்தான். சப்பையான மூக்குடன், கருப்பு நிறத்தில் இருந்தான். இது இவனது பிறப்பிடத்தின் சான்றாகத் திகழ்ந்தது."
இந்த அம்சங்கள் பொதுவாகக் கிழக்கு ஆசியர்களுக்கு உரியவை என சில அறிஞர்கள் பரிந்துரைத்துள்ளனர். ஏனெனில், இந்த அம்சங்களின் கூட்டு கிழக்கு ஆசியாவிலிருந்து வரும் மக்களின் உடல் அமைப்பை ஒத்துள்ளது. எனவே, அட்டிலாவின் மூதாதையர்கள் அங்கிருந்து வந்திருக்கலாம். இதே அம்சங்கள் சில சிதிய மக்களுக்கும் ஒத்திருந்துள்ளதாக பிற வரலாற்றாளர்கள் பரிந்துரைத்துள்ளனர்.
சொற்பிறப்பியல்
thumb|300px|அட்டிலா ஒரு வெள்ளைக் குதிரையில் சவாரி செய்யும் ஓர் ஓவியம். ஓவியர் பிரெஞ்சுப் புனையியல் கலைஞரான யூசின் தெலாகுரோயிக்சு (1798–1863).
அட்டிலா என்ற பெயர் கிழக்கு செருமானிய மொழிப் பூர்வீகத்தைக் கொண்டது என பல அறிஞர்கள் வாதிட்டுள்ளனர். கோதிக் மொழி அல்லது கெபிதிய மொழிப் பெயர்ச் சொல்லான அட்டா (பொருள் "தந்தை") மற்றும் சுருக்கமான பின்னொட்டான இலா ஆகியவை இணைந்து அட்டிலா ("சிறிய தந்தை") உருவானது. இதை உல்பிலா (பொருள் "சிறிய ஓநாய்") என்ற பெயருடன் ஒப்பிடலாம். உல்ப்சு (பொருள் "ஓநாய்") மற்றும் இலா (பொருள் "சிறிய") இணைந்து உல்பிலா உருவானது. கோதிக் மொழி சொற்பிறப்பியலானது முதன் முதலில் 19ஆம் நூற்றாண்டின் ஆரம்பத்தில் ஜேக்கப் மற்றும் வில்கெல்ம் கிரிம் ஆகியோரால் முன்மொழியப்பட்டது. மயேஞ்சென்-எல்பன் ஆகியோர் இப்பெயரின் அடிப்படை வடிவமானது "ஒலி அல்லது பொருள் பிரச்சினைகளை" கொண்டிருக்கவில்லை எனக் குறிப்பிடுகின்றனர். இப்பெயர் எளிமையான, சரியான கோதிக் என கெரார்டு டோயெர்பர் குறிப்பிடுகிறார். இதைப் போலவே, அலெக்சாந்தர் சவேலியேவ் மற்றும் சூங்வோன் ஜியோங் (2020) ஆகியோர் அட்டிலாவின் பெயரானது "கோதிக் மொழியைச் சேர்ந்ததாகவே இருக்க வேண்டும்" எனக் குறிப்பிடுகின்றனர் இப்பெயர் சில நேரங்களில் ஓர் ஊண மொழிப் பெயரின் செருமானிய வடிவம் என விளக்கப்படுகிறது.
மற்ற அறிஞர்கள் இப்பெயர் ஒரு துருக்கியப் பூர்வீகத்தைக் கொண்டிருக்கிறது என வாதிடுகின்றனர். அட்டிலா என்பது துருக்கிய *எஸ் (மகா, பழைய), மற்றும் *டில் (கடல், பெருங்கடல்), மற்றும் /அ/ என்ற பின்னொட்டு ஆகியவை இணைந்து உருவான ஒரு பட்டப் பெயர் என ஒமேல்சான் பிரித்சாக் கருதுகிறார். அழுத்தம் கொண்ட பிந்தைய அசையான டில் முந்தைய உறுப்பினரான எஸ் என்பதை இணைத்து, இது *அஸ் என்றானது. இது அட்டில்- (< *எட்சில் < *எஸ் டில்) என்ற வடிவத்தையும், "பெருங்கடல், பிரபஞ்ச ஆட்சியாளர்" என்ற பொருளையும் உடைய ஓர் எழுவாய் வேற்றுமை ஆகும். ஜே. ஜே. மிக்கோலா இதைத் துருக்கிய அட் (பெயர், புகழ்) உடன் இணைத்துக் குறிப்பிடுகிறார்.
மற்றொரு வகையில், துருக்கிய அட்லி (குதிரை வீரன்), அல்லது அட் (குதிரை) மற்றும் டில் (நாக்கு) ஆகியவற்றுடன் இது தொடர்புடையதாக இருக்கலாம் என எச். அல்தோப் (1902) என்பவர் கூறுகிறார். பிரித்சாக்கின் விளக்கமானது "அறிவார்ந்தது ஆனால் பல காரணங்களுக்காக ஏற்புடையதல்ல" என மயேஞ்சென்-எல்பன் வாதிடுகின்றனர். அதேநேரத்தில் மிக்கோலாவின் விளக்கத்தை "கருத்தூன்றியதாக எடுத்துக் கொள்ள இயலாத வகையில் நீட்டிப்புச் செய்யப்பட்டதாக உள்ளது" என்கின்றனர். இதே போல், இந்த முன்மொழிவுகளில் ஒன்று கூட பரவலான ஏற்பை அடையவில்லை என எம். இசுனைடல் குறிப்பிடுகிறார்.
அட்டிலாவின் பெயர்க் காரணத்திற்கு துருக்கிய அல்லது பிற சொற்பிறப்புகளைக் கண்டறியும் முன்மொழிவுகளை டோயெர்பர் விமர்சிக்கிறார். ஐக்கிய இராச்சியத்தின் ஆறாம் ஜார்ஜின் பெயர் கிரேக்கப் பூர்வீகத்தையும், சுலைமானின் பெயர் அரேபியப் பூர்வீகத்தையும் கொண்டிருந்தன என்பது அவர்களை கிரேக்கர்களாகவோ அல்லது அரேபியர்களாகவோ ஆக்காது: எனவே அட்டிலா என்ற பெயர் ஊணப் பூர்வீகத்தைக் கொண்டிராததாக இருக்கும் என்பதே நம்பக் கூடியதாக உள்ளது என்கிறார். எனினும், இப்பெயர் துருக்கியப் பூர்வீகத்தைக் கொண்டிருக்கவே "வாய்ப்பு அதிகம்" என வரலாற்றாளர் கியூன் சின் கிம் வாதிடுகிறார்.
எம். இசுனைடல் தன் ஆய்வில் இச்சொல் செருமானியச் சொல்லின் அடிப்படை வடிவம் என்பதை மறுக்கிறார். ஆனால் ஏற்கனவேயுள்ள, முன்மொழியப்பட்ட துருக்கியச் சொற்பிறப்பியலில் உள்ள பிரச்சினைகளைக் குறிப்பிடுகிறார். அட்டிலாவின் பெயரானது துருக்கிய-மங்கோலிய அட், அட்டி/அக்டா (சலகுக் குதிரை, போர்க் குதிரை) மற்றும் துருக்கிய அட்லி (குதிரை வீரன்) ஆகிய சொற்களிலிருந்து பிறந்திருக்கலாம் என வாதிடுகிறார். இதன் பொருள் "சலகுக் குதிரைகளை வைத்திருப்பவர், போர்க் குதிரைகளை அளிப்பவர்" ஆகும்.
வரலாற்றாய்வும் ஆதாரங்களும்
இடது|thumb|மன்னன் அட்டிலா (குரோனிகோன் பிக்டம் என்ற அங்கேரிய நூலில் இவரது ஓவியம், 1358) அட்டிலாவின் வரலாற்றாய்வு என்பது ஒரு முக்கியச் சவாலைக் கொண்டிருந்தது. ஏனெனில் அட்டிலாவை பற்றிய முழுமையான வரலாற்று ஆதாரங்கள் கிரேக்க மற்றும் இலத்தீன் மொழிகளில் ஊணர்களின் எதிரிகளால் மட்டுமே எழுதப்பட்டிருந்தன. அட்டிலாவின் சமகாலத்தில் வாழ்ந்தவர்கள் அட்டிலாவின் வாழ்க்கையைப்பற்றி பல்வேறு சான்றுகளை விட்டுச் சென்றுள்ளனர். ஆனால் அதில் சிறிதளவே எஞ்சியுள்ளது. பைசாந்தியப் பேரரசின் தூதுவர் மற்றும் வரலாற்றாளரான பிரிசுகசு கிரேக்க மொழியில் எழுதினார். அட்டிலாவின் கதையில் இவர் ஒரு சாட்சியாகவும், பங்கேற்பாளராகவும் இருந்துள்ளார். கி. பி. 449இல் ஊணர்களின் அவைக்கு இரண்டாம் தியோடோசியசால் அனுப்பப்பட்ட தூதுக்குழுவில் இவர் ஒரு உறுப்பினராக இருந்தார். இவர் தனது அரசியல் நிலைப்பாட்டின் காரணமாக வெளிப்படையாக ஒரு சார்பு உடையவராக இருந்தார். ஆனால் இவரது நூலானது அட்டிலாவின் வாழ்க்கையைப் பற்றிய செய்திகளைக் கூறும் ஒரு முக்கியமான ஆதாரமாக உள்ளது. அட்டிலாவின் உருவ அமைப்பைப் பற்றி பதிவிட்ட ஒரே ஒரு அறியப்பட்ட நபர் இவர் தான். கி. பி. 430 முதல் 476 வரையிலான பிந்தைய உரோமைப் பேரரசின் வரலாற்றை 8 நூல்களாக இவர் எழுதினார்.
பல்வேறு திருச்சபை நூல்களும் பயன்தரக்கூடிய, ஆனால் அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாக இருக்கக்கூடிய செய்திகளை நமக்கு வழங்குகின்றன. 6ஆம் நூற்றாண்டு முதல் 17ஆம் நூற்றாண்டு வரை பலமுறை கையெழுத்துப் பிரதிகளாக இவை மாற்றம் அடைந்ததால் சில நேரங்களில் இவற்றை அங்கீகரிப்பது என்பது கடினமானதாகவும், செய்திகள் சிதறுண்டும் உள்ளன. 12ஆம் நூற்றாண்டு அங்கேரிய எழுத்தாளர்கள் ஊணர்களை ஒரு நேர்மறையான பார்வையில் தங்களது புகழ்பெற்ற முன்னோர்களாகக் காட்டுவதை விரும்பினர். எனவே சில வரலாற்றுச் செய்திகளை நீக்கித் தங்களது சொந்தப் புனைவுகளை இணைத்தனர்.
ஊணர்களின் இலக்கியம் மற்றும் வரலாறானது வாய்வழியாக இதிகாசங்கள் மற்றும் பாடல்களாகத் தலைமுறை தலைமுறையாக பாடப்பட்து. மறைமுகமாக, இந்த வாய்மொழி வரலாற்றின் சிதைந்த பகுதிகள் இசுகாண்டினேவியர்கள் மற்றும் செருமானியர்களின் இலக்கியங்களின் மூலமாக நமக்குக் கிடைக்கின்றன. இவர்கள் ஊணர்களின் அண்டை நாட்டவர் ஆவர். இந்த இலக்கியங்கள் 9 மற்றும் 13ஆம் நூற்றாண்டுகளுக்கு இடையில் எழுதப்பட்டன. பல்வேறு நாடுக்கால இதிகாசங்களில் உள்ள ஒரு முக்கியமான கதாபாத்திரமாக அட்டிலா இருந்துள்ளார். உதாரணமாக நிபேலுங்கென்லியேடு காவியத்தைப் பற்றிக் கூறலாம். இது போல மேலும் பல எட்டாக்கள் மற்றும் சகாக்களில் இவர் முக்கியமான கதாபாத்திரமாக இருந்துள்ளார்.
ஊணர்களின் வாழ்க்கை முறை, கலை, மற்றும் போர்முறை குறித்த சில தகவல்களைத் தொல்லியல் ஆய்வானது வெளிப்படுத்தியுள்ளது. யுத்தங்கள் மற்றும் முற்றுகைகள் குறித்த ஒரு சில தடையங்கள் கிடைக்கப் பெறுகின்றன. ஆனால் அட்டிலாவின் சமாதி மற்றும் இவரது தலைநகரம் அமைந்திருந்த இடம் ஆகியவை இன்னும் கண்டுபிடிக்கப்படவில்லை.
ஆரம்ப வாழ்வும் பின்னணியும்
ஊணர்களின் பிறப்பிடம் மற்றும் மொழியானது நூற்றண்டுகளாக விவாதத்திற்குரிய பாடமாக இருந்து வந்துள்ளது. சில கோட்பாடுகளின் படி, இவர்களின் தலைவர்கள் துருக்கிய மொழிகளில் குறைந்தது ஒன்றையாவது பேசியிருக்க வேண்டும். அது ஒரு வேளை தற்போதைய சுவாசு மொழியுடன் நெருங்கிய தொடர்புடையதாக இருந்திருக்கலாம் என நம்பப்படுகிறது. ஓர் அறிஞரின் பரிந்துரைப்படி, எனிசை குடும்ப மொழிகளின் வழியாக இவர்கள் சியோங்னுவுடன் தொடர்புடையவர்களாக இருந்திருக்கலாம் எனக் கருதப்படுகிறது. ஐரோப்பிய மக்களின் கலைக்களஞ்சியத்தின் படி, "ஊணர்கள், குறிப்பாக மேற்கு நோக்கி இடம்பெயர்ந்தவர்கள், நடு ஆசிய துருக்கிய, மங்கோலிய, மற்றும் உக்ரிக் இருப்பைக் கொண்டவர்களின் ஒரு கூட்டாக இருந்திருக்கலாம்" எனக் குறிப்பிடப்படுகிறது.
அட்டிலாவின் தந்தை முந்த்சுக் மன்னர்களான ஒக்தர் மற்றும் ருகாவின் சகோதரர் ஆவார். இவ்விரு மன்னர்களும் 5ஆம் நூற்றாண்டின் ஆரம்பத்தில் ஊணப் பேரரசை இணைந்து ஆண்டு வந்தனர். இத்தகைய இரட்டை ஆட்சி வடிவமானது ஊணர்களிடையே மீண்டும் மீண்டும் நிகழ்கிற நிகழ்வாகி இருந்தது. ஆனால் இது அமைப்பு ரீதியிலானதா, வெறும் சம்பிரதாயமா, அல்லது சில நேரங்களில் நிகழ்கிற நிகழ்வா என வரலாற்றாளர்களால் உறுதிப்படுத்த இயலவில்லை. அட்டிலாவின் குடும்பம் உயர்குடியினரின் வழிவந்தது ஆகும். ஆனால் அவர்கள் ஒரு தேசிய மதிப்பு வாய்ந்த அரசமரபை அமைத்திருந்தனரா எனத் தெளிவாகத் தெரியவில்லை. அட்டிலா பிறந்த தேதியானது விவாதத்திற்குரியதாக உள்ளது; பத்திரிக்கையாளர் எரிக் தெச்சோத் மற்றும் எழுத்தாளர் எர்மன் இசுரெயிபெர் ஆகியோர் 395ஆம் ஆண்டை முன்மொழிகின்றனர். எனினும், வரலாற்றாளர் லரோசுலாவ் லெபெடின்சுகி மற்றும் கேத்தலின் எச்செர் ஆகியோர் 390கள் மற்றும் 5ஆம் நூற்றாண்டின் முதல் தசாப்தத்திற்கு இடைப்பட ஒரு மதிப்பீட்டை விரும்புகின்றனர். பல வரலாற்றளர்கள் 406ஐப் பிறந்த ஆண்டாக முன்மொழிந்துள்ளனர்.
வேகமாக மாறி வந்த உலகில் அட்டிலா வளர்ந்தார். இவரது மக்கள் நாடோடிகள் ஆவர். இவர்கள் அப்போது தான் ஐரோப்பாவுக்கு வந்திருந்தனர். இவர்கள் வோல்கா ஆற்றை 370களில் கடந்தனர். ஆலன்களின் நிலப் பகுதியை இணைத்துக் கொண்டனர். பிறகு கார்பேத்திய மலைகள் மற்றும் தன்யூபு ஆற்றுக்கு இடைப்பட்ட கோதிக் இராச்சியத்தைத் தாக்கினர். இவர்கள் மிகுதியாக, எளிதாக இடம் விட்டு இடம் செல்லக்கூடிய மக்கள் ஆவர். இவர்களது குதிரை வில்லாளர்கள் தோற்கடிக்க இயலாதவர்கள் என்ற பெயரைப் பொதுவாகப் பெற்றிருந்தனர். செருமானியப் பழங்குடியினரால் இவர்களைத் தாக்குப்பிடிக்க இயலவில்லை எனத் தெரிகிறது. இவர்களிடமிருந்து தப்பித்து ஓடிய பெருமளவிலான மக்கள் செருமானியாவிலிருந்து உரோமைப் பேரரசுக்கு மேற்கு மற்றும் தெற்கிலிருந்து, ரைன் மற்றும் தன்யூபு ஆற்றங்கரைகளின் வழியே வந்தனர். 376இல், கோத்துகள் தன்யூபைக் கடந்தனர். ஆரம்பத்தில் கோத்துகள் உரோமானியர்களிடம் அடிபணிந்தனர். ஆனால் சீக்கிரமே பேரரசர் வேலன்சுக்கு எதிராகக் கிளர்ச்சியில் ஈடுபட்டனர். 378இல் அத்ரியானோபில் யுத்தத்தில் அவரைக் கொன்றனர். பெருமளவிலான வான்டல்கள், ஆலன்கள், சுவேபி மற்றும் புருகுந்தியர்கள் ஆகியோர் ரைன் ஆற்றைக் கடந்தனர். ஊணர்களிடமிருந்து தப்பிப்பதற்காக திசம்பர் 31, 406 அன்று உரோமானியக் கௌல் மீது படையெடுத்தனர். 395லிருந்து உரோமைப் பேரரசானது இரண்டாகப் பிளவுபட்டிருந்தது. மேற்கில் இரவேன்னா மற்றும் கிழக்கில் கான்ஸ்டண்டினோபில் ஆகியவற்றை அடிப்படையாகக் கொண்ட இரு வெவ்வேறு அரசுகளால் ஆளப்பட்டது. ஆனால் இரு உரோமைப் பேரரசர்களும், பல்வேறு அதிகாரப் போட்டிகளுக்கு நடுவிலும், அட்டிலாவின் காலத்தில் பொதுவாகத் தியோடோசியக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர்களாக இருந்தனர்.
ஊணர்கள் ஒரு பெரும் நிலப்பரப்பின் மீது ஆதிக்கம் செலுத்தினார். பல்வேறுபட்ட இனத்தைச் சேர்ந்த மக்களின் ஒரு தொகுதியின் எண்ணத்திற்கு ஏற்ப தெளிவற்ற எல்லைகளால் உறுதிப்படுத்தப்பட்ட நிலப்பரப்பை ஆண்டனர். இதில் சில இனத்தவர் ஊணத் தேசியத்தில் இணைக்கப்பட்டனர். அதே நேரத்தில் பலர் தங்களுடைய சொந்த அடையாளங்களையும், ஆட்சியாளர்களையும் வைத்துக் கொண்டனர். ஆனால் ஊணர்களின் மன்னரைத் தங்களது இராஜாதி இராஜனாக ஏற்றுக்கொண்டனர். உரோமானியர்களின் பல பிரச்சினைகளுக்குப் பின்புறக் காரணமாக ஊணர்கள் திகழ்ந்தனர். இவர்கள் பல செருமானியப் பழங்குடியினரை உரோமானிய நிலப்பகுதிகளுக்குத் துரத்தி அடித்தனர். எனினும், இரண்டு பேரரசுகளுக்கும் இடையிலான உறவானது நட்பாகவே இருந்தது. செருமானியர்களுக்கு எதிராக உரோமானியர்கள் ஊணர்களைக் கூலிப்படையினராகப் பயன்படுத்தினர். உரோமானிய உள்நாட்டுப் போர்களிலும் கூட ஊணர்களைப் பயன்படுத்தினர். இவ்வாறாக, ஆட்சியைத் தவறான வழியில் கைப்பற்றிய சோவன்னேசு என்பவர் 424ஆம் ஆண்டு மூன்றாம் வேலன்டினியனுக்கு எதிராக ஆயிரக்கணக்கான ஊணர்களைத் தனது இராணுவத்துக்காகச் சேர்த்தார். பின்னாளில், மேற்கின் உயர்குடியினராகத் திகழ்ந்த அயேத்தியசு என்பவர் தான் இந்தத் திட்டத்தைச் செயல்படுத்தினார். உரோமானியர்களும், ஊணர்களும் தூதுவர்களையும், கைதிகளையும் பரிமாறிக் கொண்டனர். இந்தக் கூட்டணியானது 401 முதல் 450 தொடர்ந்தது. இது உரோமானியர்கள் ஏராளமான இராணுவ வெற்றிகளைப் பெற அனுமதித்தது. உரோமானியர்கள் தங்களுக்குத் திறை செலுத்துவதாக ஊணர்கள் கருதினர். அதே நேரத்தில், ஊணர்கள் தங்களுக்குச் செய்த சேவைக்காகப் பொருள் வழங்குவதாக உரோமானியர்கள் கருத விரும்பினர். அட்டிலாவின் தந்தையின் சகோதரரான ருகாவின் ஆட்சியின்போது, அட்டிலா வளர்ந்து வந்த போது, ஊணர்கள் ஒரு பெரிய சக்தியாக உருவாயினர். கான்ஸ்டண்டினோபிலைச் சேர்ந்த உயர்குடியினரான நெசுதோரியசு என்பவர் இந்நிலையைத் தனது பின்வரும் சொற்களால் விளக்குகிறார்: "ஊணர்கள் உரோமானியர்களுக்கு எசமானர்கள் மற்றும் அடிமைகள் ஆகிய இருவருமாகவே மாறிவிட்டனர்".
கிழக்கு உரோமானியப் பேரரசுக்கு எதிரான தொடர்ச்சியான தாக்குதல்கள்
thumb|right|upright=1.2|அட்டிலவின் காலத்தின் போது ஊணர்களின் பேரரசும், குடிமக்களாக இருந்த பழங்குடியினங்களும் 434ஆம் ஆண்டு ருகிலாவின் (அல்லது ருவா அல்லது ருகா) இறப்பானது அவரது சகோதரர் முந்த்சுக்கின் மகன்களான அட்டிலா மற்றும் பிலெதாவுக்கு ஊணப் பழங்குடியினரின் கட்டுப்பாட்டைக் கொடுத்தது. இரு சகோதரர்களும் அரியணைக்கு ஏறியபோது, ஊணப் பழங்குடியினங்கள் கிழக்கு உரோமானியப் பேரரசரான இரண்டாம் தியோடோசியசின் தூதுவர்களுடன் தங்களிடமிருந்து தப்பி ஓடி, கிழக்கு உரோமானியப் பேரரசில் தஞ்சமடைந்த கட்சி மாறியவர்கள் பலரைப் பெறுவதற்கு பேரம் பேசிக் கொண்டிருந்தனர். இவர்கள் ஒரு வேளை இரு சகோதரர்கள் தலைமை ஏற்பதற்கு உடன்படாத ஊணர்களின் உயர் குடியினராக இருக்கலாம் எனக் கருதப்படுகிறது.
அடுத்த ஆண்டு அட்டிலாவும், பிலெதாவும் ஏகாதிபத்தியத் தூதுவர்களுடன் மார்கசு என்ற இடத்தில் சந்தித்தனர். அனைவரும் ஊணர்களின் பழக்க வழக்கப்படி, குதிரை மீது அமர்ந்திருந்தனர். ஊணர்களுக்குச் சாதகமான ஒரு ஒப்பந்தத்திற்காகப் பேச்சுவார்த்தை நடத்தினர். ஊணர்களிடம் இருந்து தப்பி வந்து தங்களிடம் தஞ்சமடைந்தவர்களை ஊணர்களிடம் திருப்பி அனுப்ப உரோமானியர்கள் ஒப்புக்கொண்டனர். தாங்கள் முன்னர் திறையாகச் செலுத்தி வந்த 350 உரோமானியப் பவுண்டுகளை (சுமார் 115 கிலோ தங்கம்) இரட்டிப்பாக்கவும், ஊண வணிகர்களுக்குத் தங்களது சந்தைகளை திறந்துவிடவும், ஊணர்களிடம் கைதிகளாக இருந்த ஒவ்வொரு உரோமானியருக்கும் எட்டு சோலிதி தங்க நாணயங்களைப் பிணையப் பணமாகக் கொடுக்கவும் ஒப்புக் கொண்டனர். ஊணர்கள் இந்த ஒப்பந்தத்தால் திருப்தியடைந்தனர். உரோமானியப் பேரரசில் இருந்து தங்களது கூடாரங்களை எடுத்துக் கொண்டு சென்றனர். பெரிய அங்கேரியச் சமவெளியில் இருந்த தங்களது இருப்பிடத்திற்குத் திரும்பினர். தங்களது பேரரசை உறுதிப்படுத்தவும், வலிமையாக்கவும் அவர்கள் இவ்வாறு சென்றிருக்கலாம் எனக் கருதப்படுகிறது. இந்தச் சந்தர்ப்பத்தைக் கான்ஸ்டண்டினோபிலின் சுவர்களை வலிமையாக்கவும், தன்யூபு ஆற்றின் பக்கவாட்டில் உள்ள பாதுகாப்புகளை உருவாக்க நகரின் முதல் கடல் சுவரைக் கட்டவும் தியோடேசியசு பயன்படுத்திக் கொண்டார்.
அடுத்த சில ஆண்டுகளுக்கு உரோமானியரின் பார்வையில் இருந்து ஊணர்கள் விலகி இருந்தனர். அதே நேரத்தில் சாசானியப் பேரரசு மீது படையெடுத்தனர். சாசானியர்கள் ஆர்மீனியாவில் ஊணர்களைத் தோற்கடித்தனர். ஊணர்கள் தங்களது படையெடுப்பைக் கைவிட்டனர். ஐரோப்பா மீது தங்களது கவனத்தை மீண்டும் திருப்பினர். 440ஆம் ஆண்டு உரோமானியப் பேரரசின் எல்லையில் படையினருடன் மீண்டும் தோன்றினர். 435ஆம் ஆண்டு ஒப்பந்தத்தின்படி நிறுவப்பட்ட தன்யூபு ஆற்றின் வடக்குக் கரையில் இருந்த ஒரு சந்தையில் இருந்த வணிகர்களைத் தாக்கினர்.
தன்யூபு ஆற்றைக் கடந்த அவர்கள், இல்லிருகும் நகரம் மற்றும் ஆற்றிலிருந்த கோட்டைகளை அழித்தனர். பிரிசுகசின் கூற்றுப்படி, ஒரு மொயேசிய நகரமான விமினாசிமும் அழிக்கப்பட்டது. இவர்களது முன்னேற்றமானது மார்கசில் தொடங்கியது. அட்டிலா தனது என்று கருதிய ஒரு நிலப்பரப்பைக் கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருந்த ஒரு சமயகுருவைத் தங்களிடம் அனுப்ப வேண்டும் என உரோமானியர்களிடம் ஊணர்கள் கூறினார். சமயகுருவின் விதியை உரோமானியர்கள் விவாதித்துக் கொண்டிருந்த போது, அவர் இரகசியமாக ஊணர்களிடம் தப்பியோடினார். நகரத்தைத் துரோகம் செய்து ஊணர்களிடம் அளித்தார்.
உரோமானியர்கள் பால்கன் பகுதியில் இருந்து தங்களது படைகளை விலக்கிக் கொண்டனர். ஆப்பிரிக்காவில் இருந்த வான்டல்களுக்கு எதிராக ஒரு போர்ப் பயணத்தைத் துவக்குவதற்காக அவர்களை சிசிலிக்கு அனுப்பினர். இவ்வாறாக இல்லிரிகுமில் இருந்து பால்கன் பகுதிக்கு ஒரு தெளிவான வழியை அட்டிலா மற்றும் பிலெதாவிற்கு இந்த நடவடிக்கை கொடுத்தது. 441ஆம் ஆண்டு அவர்கள் பால்கன் பகுதி மீது படையெடுத்தனர். மார்கசு மற்றும் விமினசியம் நகரங்களை ஊண இராணுவமானது சூறையாடியது. பிறகு சிங்கித்தனம் (பெல்கிரேட்) மற்றும் சிர்மியம் ஆகிய நகரங்களைக் கைப்பற்றியது. 442ஆம் ஆண்டின்போது சிசிலியிலிருந்து தனது துருப்புக்களைத் தியோடோசியசு திரும்ப அழைத்தார். ஊணர்களுக்கு எதிராக இராணுவ நடவடிக்கைகள் எடுப்பதற்கு நிதியைப் பெறுவதற்காக புதிய நாணயங்களின் ஒரு பெரிய அச்சடிப்புக்கு ஆணையிட்டார். தன்னால் ஊணர்களைத் தோற்கடிக்க முடியும் என அவர் நம்பினார். ஊண மன்னர்களின் கோரிக்கைகளுக்கு மறுப்புத் தெரிவித்தார்.
நிசாவா ஆற்றின் பக்கவாட்டில் முன்னேறிய ஊணர்கள் செர்திகா (சோஃபியா), பிலிப்போபோலிசு (புலோவிதிவ்), மற்றும் தற்போதைய அர்கதியோபோலிசு (லுலேபுர்கசு) ஆகிய நகரங்களைக் கைப்பற்றினர். கான்ஸ்டண்டினோபிலுக்கு வெளியே ஒரு உரோமானிய இராணுவத்தைக் கண்ட அவர்கள் அதனை அழித்தனர். ஆனால் இந்தக் கிழக்குத் தலைநகரத்தின் இரட்டைச் சுவர்களால் தடுக்கப்பட்டனர். இரண்டாவது உரோமானிய இராணுவத்தைக் கல்லிபோலிசு (கெலிபோலு) நகரத்திற்கு அருகில் தோற்கடித்தனர்.
தாக்கத்தை ஏற்படுத்தக் கூடிய ஆயுதமேந்திய எதிர்ப்பைத் தெரிவிக்க இயலாத தியோடேசியசு தோல்வியை ஒப்புக்கொண்டார். தன்னுடைய இராணுவத்தின் தலைமை அதிகாரியான அனத்தோலியசை அமைதி ஒப்பந்தத்தின் விதிமுறைகள் குறித்து விவாதிக்க அனுப்பினார். முந்தைய ஒப்பந்தத்தை விட விதிமுறைகள் இந்த முறை கடுமையாக இருந்தன. படையெடுப்பின்போது ஒப்பந்தத்தின் வழிமுறைகளைப் பின்பற்றாததற்குத் தண்டனையாக, 6,000 உரோமானியப் பவுண்டுகள் (சுமார் 2000 கிலோ) தங்கத்தை ஊணர்களுக்குக் கொடுக்கப் பேரரசர் ஒப்புக்கொண்டார். ஆண்டுதோறும் செலுத்தும் திறையின் அளவானது மும்மடங்காக்கப்பட்டது, அதாவது, 2,100 உரோமானியப் பவுண்டுகள் (சுமார் 700 கிலோ) தங்கம். ஒவ்வொரு உரோமானியக் கைதிக்குமான பிணையத் தொகையானது 12 சொலிதிகளாக உயர்த்தப்பட்டது.
இந்தக் கோரிக்கைகள் சில காலத்திற்குப் பின்பற்றப்பட்டன. ஊண மன்னர்கள் தங்கள் பேரரசின் உட்பகுதிக்குப் பின்வாங்கிச் சென்றனர். பைசாந்தியத்தில் இருந்து ஊணர்கள் பின் வாங்கிய பிறகு பிலெதா இறந்தார். ஒருவேளை 445ஆம் ஆண்டு வாக்கில் அவர் இறந்திருக்கலாம் எனக் கருதப்படுகிறது. அட்டிலா அரியணையைத் தனதாக்கிக் கொண்டார். ஊணர்களின் ஒரே மன்னனாக உருவானார்.