cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ரிவெர்டன், நியூ செர்சி
பரப்பளவு
2010இன் மதிப்பீட்டின் அடிப்படையில் இது 0.97 சதுர கிலோ மீற்றர் பரப்பளவைக் கொண்டுள்ளது. இதில் 0.66 சதுர கிலோ மீற்றர் நிலத்தினால் சூழப்பட்டுள்ளது. மிகுதியாக இருக்கும் 0.30 சதுர கிலோ மீற்றர் பிரதேசம் நீரினால் சூழப்பட்டுள்ளது.
மக்கள் தொகை
2010 ஆம் ஆண்டில் இடம்பெற்ற ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளின் மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்பின் அடிப்படையில், இந்நகரத்தின் மக்கள் தொகை 2,779 ஆகும். ரிவெர்டன் பிரதேசத்தின் மக்கள் தொகை அடர்த்தி ஒரு கிலோ மீற்றருக்கு 4,179.4 குடிமக்கள் ஆகும்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:பேர்லிங்டன் மாவட்ட நகரங்கள்
அல்மேசீ
அல்மேசீ (Ulmaceae) என்பது பூக்கும் தாவரக் குடும்பமாகும். இதில் எல்ம் ( அல்மஸ் பேரினம்) மற்றும் ஜெல்கோவாஸ் ( ஜெல்கோவா பேரினம்) ஆகியவை அடங்கும். இந்தத் தாவரக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த தாவரங்கள் வடக்கு மிதவெப்பமண்டலம் முழுவதும் பரவலாக பரவியுள்ளன. மேலும் ஆஸ்திரலேசியாவைத் தவிர மற்ற இடங்களில் பரவலாக பரவியுள்ளன.
இந்தக் குடும்பம் முன்பு ஹேக்பெர்ரி, ( செல்டிஸ் மற்றும் அதைச் சேர்ந்தவை) சேர்க்கப்பட்டிருந்தது. ஆனால் இப்போது அல்மேசீ தனிக் குடும்பமாகக் கருதப்படுகிறது. இது பொதுவாக சிஏ 7 சாதிகளையும் சுமார் 45 இனங்களையும் உள்ளடக்கி உள்ளதாக கருதப்படுகிறது. சில வகைப்பாடுகளில் ஆம்பிலோசெரா பேரினமும் அடங்கும்.
விளக்கம்
இந்தக் குடும்பத்தில் பசுமைமாறா அல்லது இலையுதிர் மரங்கள், குற்றுச் செடிகள் உள்ளன. இதன் குற்றுச் செடிகளின் இலை மற்றும் பட்டை திசுக்களில் பிசின் பொருள்கள் இருக்கும். இவற்றின் இலைகள் பொதுவாக தனிதவையாகவும், மாறறடுக்கில் அமைந்தவையாக இருக்கும். இலையடிச் செதில் உண்டு. அது சிலவற்றில் காம்பின் இரு பக்கத்திலும் இருக்கும்; சிலவற்றில் காம்புக்கு உட்பக்கத்திலிருக்கும். பூக்கள் சிறியவை. இலைக்கக்கத்தில் கொத்தாக வளர்பவை. சாதாரணமாக இக் கொத்துக்களில் இருபாற் பூக்கள் இருக்கும் அல்லது இருபாற் பூக்களும் ஒருபாற் பூக்களும் கலந்திருக்கும். இதன் கனிகள் வெடியா சிறகுக் கனிகளாகும்.
பயன்கள்
இந்தக் குடும்பத் தாவரங்களில் உள்ள முக்கியமான மரங்கள் பெரும்பாலும் தளபாடங்களுக்கு பயன்படுத்தபடுகிறது.
இன வளர்ச்சி வரலாறு
நவீன மூலக்கூறு பரிணாம மரபு வழி பின்வரும் உறவுகளை பரிந்துரைக்கிறது:
குறிப்புகள்
பகுப்பு:தாவரக் குடும்பங்கள்
ஆர். அய்யம்பாளையம் ஊராட்சி
'''ஆர். அய்யம்பாளையம் ஊராட்சி' (R. ayyampalayam Gram Panchayat''), தமிழ்நாட்டின் திண்டுக்கல் மாவட்டத்தில் உள்ள பழனி வட்டாரத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த ஊராட்சி, பழனி சட்டமன்றத் தொகுதிக்கும் திண்டுக்கல் மக்களவைத் தொகுதிக்கும் உட்பட்டதாகும். இந்த ஊராட்சி, மொத்தம் 7 ஊராட்சி மன்றத் தொகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. இவற்றில் இருந்து 7 ஊராட்சி மன்ற உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றனர். 2011ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, மொத்த மக்கள் தொகை 2430 ஆகும். இவர்களில் பெண்கள் 1224 பேரும் ஆண்கள் 1206 பேரும் உள்ளனர்.
அடிப்படை வசதிகள்
தமிழ்நாடு ஊரக வளர்ச்சி மற்றும் ஊராட்சித் துறையின் 2015ஆம் ஆண்டுத் தரவின்படி கீழ்க்கண்ட தகவல் தொகுக்கப்பட்டுள்ளது.
சிற்றூர்கள்
இந்த ஊராட்சியில் அமைந்துள்ள சிற்றூர்களின் பட்டியல் :
சான்றுகள்
பகுப்பு:திண்டுக்கல் மாவட்ட ஊராட்சிகள் பகுப்பு:த. இ. க. ஊராட்சித் திட்டம்
ஜோகோ இசுகந்தர்
ஜோகோ தஜ்ஜோனோ இசுகந்தர் (Djoko Tjahjono Iskandar )(பிறப்பு 1950) இந்தோனேசியாவினைச் சார்ந்த நீர் நில வாழ்வியலாவார். இவர் தென்கிழக்கு ஆசியா மற்றும் ஆஸ்திரேலியாவின் நீரி நில வாழ்வன குறித்து ஆராய்ந்து வருகின்றார். இந்தோனேசியாவின் மேற்கு ஜாவாவில் உள்ள பண்டுங் இன்ஸ்டிடியூட் ஆப் டெக்னாலஜியில் பயோசிஸ்டமடிக்ஸ் மற்றும் சூழலியல் பேராசிரியராக உள்ளார்.
1978 ஆம் ஆண்டில் போர்னியன் தட்டையான தலை தவளை (பார்போருலா கலிமண்டனென்சிஸ்) உள்ளிட்டப் பல தவளைகளை விவரித்துள்ளார். 2014 ஆம் ஆண்டில், நேரடியாகத் தலைப்பிரட்டைகளைக் குட்டியாக ஈனும் ஒரே தவளையான லிம்னோனெக்டஸ் லார்வாபார்டசினை முதன்முதலாக விவரித்துள்ளார். இவர் ஜாவா மற்றும் பாலியின் ஆம்பிபியன் எனும் புத்தகத்தின் ஆசிரியர் ஆவார். டிஜோகொய்சுகாண்டரசு எனும் வரிகளுடைய தண்ணீர் பாம்பின் பேரினமானது இசுகந்தரை பெருமைப் படுத்தும் விதமாகப் பெயரிடப்பட்டது. மேலும் பல பல்லிகள் மற்றும் தவளை களுக்கு இவரது பெயர் இடப்பட்டுள்ளது.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:1950 பிறப்புகள் பகுப்பு:உயிரியலாளர்கள்
மேல் சுபன்சிரி மாவட்டம்
மேல் சுபன்சிரி மாவட்டம் இந்தியாவின் வடகிழக்கு மாநிலமான அருணாசலப் பிரதேசத்தில் அமைந்துள்ள ஒரு மாவட்டம் ஆகும். 1987 ஆம் ஆண்டு சுபன்சிரி மாவட்டம் இரண்டாக பிரிக்கப்பட்டபோது உருவாக்கப்பட்டவையே கீழ் சுபன்சிரி மாவட்டம், மேல் சுபன்சிரி மாவட்டம் என்பன.
அமைப்பு
இந்த மாவட்டத்தின் தலைமை இடமாக டபொரிஜோ நகரம் உள்ளது. இதன் பரப்பளவு மொத்தம் 7032 சதுர கிலோமீடராகும். இந்த மாவட்டத்தின் குறிப்பிடத்தக்க நகரங்களின் பட்டியல் பின்வருமாறு டபொரிஜோ, டும்பொரிஜோ, தலிஹா, நாசோ, சியும் மற்றும் மாரோ. இந்த மாவட்டம் நான்கு சட்டசபை தொகுதிகளை கொண்டுள்ளது.
மக்கள்
இந்த மாவட்ட மக்களில் அதிகமானோர் பழங்குடி இன மக்களான டகின், மலை மிரி, மற்றும் காலோ இனத்தை சேர்ந்தவர்கள்.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:அருணாசலப் பிரதேச மாவட்டங்கள்
நரசன்னபேட்டை சட்டமன்றத் தொகுதி
நரசன்னபேட்டை சட்டமன்றத் தொகுதி, ஆந்திரப் பிரதேச சட்டமன்றத்திற்கான தொகுதியாகும். இது ஸ்ரீகாகுளம் மாவட்டத்தில் உள்ள 10 தொகுதிகளில் ஒன்று. இத்தொகுதி பாராளுமன்றத்திற்கு ஸ்ரீகாகுளம் மக்களவைத் தொகுதியில் உள்ளது.
தொகுதிக்கு உட்பட்ட பகுதிகள்
இத்தொகுதியில் ஜலுமூர், நரசன்னபேட்டை, போலாகி, சாரவகோட்டை ஆகிய மண்டலங்கள் உள்ளன.
சான்றுகள்
பகுப்பு:ஆந்திரப் பிரதேச சட்டமன்றத் தொகுதிகள்
சொர்ணமால்யா (நடிகை)
சொர்ணமால்யா தென்னிந்திய திரைப்பட மற்றும் தொலைக்காட்சி நடிகை ஆவார். இவர் பரதநாட்டிய கலைஞரும் ஆவார். இவருடைய தந்தை பண்டிதர் சேதுராமன்.
திரை வரலாறு
சன் தொலைக்காட்சியின் இளமைப் புதுமை (தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சி) மூலம் தொலைக்காட்சியில் அறிமுகமானார். மணிரத்தினம் இயக்கத்தில் வெளிவந்த அலைபாயுதே திரைப்படத்தின் மூலமாக திரைத்துறைக்கு அறிமுகமானார்.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:தமிழ்த் திரைப்பட நடிகர்கள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:தமிழ்நாடு தொலைக்காட்சி நடிகைகள் பகுப்பு:தமிழ்த் திரைப்பட நடிகைகள் பகுப்பு:1981 பிறப்புகள் பகுப்பு:கன்னடத் திரைப்பட நடிகைகள் பகுப்பு:மலையாளத் திரைப்பட நடிகைகள் பகுப்பு:இந்தியத் திரைப்பட நடிகைகள் பகுப்பு:சென்னை நடிகைகள்
ஏனாதிசெங்கோட்டை அங்காளபரமேஸ்வரியம்மன் கோயில்
ஏனாதிசெங்கோட்டை அங்காளபரமேஸ்வரியம்மன் கோயில் தமிழ்நாட்டில் சிவகங்கை மாவட்டம், ஏனாதிசெங்கோட்டை என்னும் ஊரில் அமைந்துள்ள கிராமக் கோயிலாகும்.
வரலாறு
இக்கோயில் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.
கோயில் அமைப்பு
இக்கோயிலில் அங்காள பரமேஸ்வரி அம்மன் சன்னதியும், இருளாயிஅம்மன், சந்தனக்கருப்பர் உபசன்னதிகளும் உள்ளன. இக்கோயிலில் ஐந்து நிலை கொண்ட ராஜகோபுரம் உள்ளது. இக்கோயில் முதன்மைத் திருக்கோயில் என்ற வகைப்பாட்டில் இந்து அறநிலையத்துறையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. 1927-ஆம் ஆண்டின் அறநிலையப் பாதுகாப்புச் சட்டப்படி அரசு நிருவாக அலுவலரால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
பூசைகள்
இக்கோயிலில் ஒருகாலப் பூசை நடக்கின்றது. மாசி மாதம் சிவராத்திரி, பாரிவேட்டை முக்கிய திருவிழாவாக நடைபெறுகிறது.
மேற்கோள்கள்
கிராமக் கோயில்கள் பகுப்பு:சரி பார்க்க வேண்டிய தானியக்கக் கோயில் கட்டுரைகள்
ஜெ. பாலசுப்பிரமணியம்
'''ஜெ. பாலசுப்பிரமணியம்''', பேராசிரியர், சமூக அறிவியல் ஆய்வாளர். தலித் இதழியல் வரலாறு, தலித் இயக்க வரலாறு, உள்ளூர் வரலாறு போன்ற புலங்களில் தமிழிலும் ஆங்கிலத்திலும் எழுதி வருகிறார். சென்னை வளர்ச்சி ஆராய்ச்சி நிறுவனத்தில் (MIDS) முனைவர் பட்ட ஆய்வை நிறைவு செய்த இவர் மதுரை காமராசர் பல்கலைக்கழகத்தில் இதழியல் துறையில் பணியாற்றி வருகிறார். மதுரை மாவட்ட விழிப்புணர்வு மற்றும் கண்காணிப்புக் குழு உறுப்பினராகவும் செயல்பட்டு வருகிறார்.
நூல்கள்
பகுப்பு:தலித் எழுத்தாளர்கள்
போகர்
போகர், போக மாமுனிவர் (Bogar, Boyang Wei) என்பவர் பதினெண் சித்தர்களுள் தனிச் சிறப்புவாய்ந்த சித்தராகவும், இரசவாதியாகவும், தத்துவ ஞானியாகவும், எழுத்தாளராகவும் அனைவராலும் அறியப்படுகிறார். இவரது காலம் கி.மு. 500 மற்றும் கி.மு.100க்கு இடைப்பட்டதாக கணிக்கப்படுகிறது. இவர் வைகாவூர் (பழனி) எனும் ஊரில் பிறந்தார். இவர் தனது தாய் மற்றும் தனது தாத்தாவிடமும் கல்வியைக் கற்றார் என்று கூறப்படுகிறது. இவர் நவசித்தர்களுள் ஒருவரான காலங்கி நாதர் என்பவரது சீடராக அறியப்படுகிறார். போகரின் சீடர்கள் பலர் இருப்பினும் குறிப்பிடும்படியாக புலிப்பாணி என்னும் சித்தர் அறியப்படுகிறார். சீனாவில் போகர் போயாங் வேய் என்ற பெயரில் அறியப்படுகிறார். இவர் தமிழிலும், சீன மொழியிலும் இயற்றியுள்ள நூல்களின் வாயிலாக சித்த மருத்துவம், விஞ்ஞானம், இரசவாதம், காயகற்ப முறை, யோகாசனம் போன்ற எண்ணற்ற குறிப்புகளும், அறிவியல் ரீதியலான கண்டுபிடிப்புகளும், மெய்ஞானம் அடைவதற்கான வழிமுறைகளும் நமக்குக் கிடைக்கப்பெறுகின்றன. உலகம் உய்ய வேண்டும் என்பதற்காக தமிழகத்தில் திண்டுக்கல் மாவட்டம் பழனி மலையில் அமைந்துள்ள அருள்மிகு தண்டாயுதபாணி சுவாமி திருக்கோவிலின் மூலவர் திருவுருவச்சிலையை நவபாடாணங்களைக் கொண்டு போகர் வடிவமைத்தார் என்று நம்பப்படுகிறது.
பழனி முருகன் சிலை
கௌரி கெந்திச்சீலைமால் தேவி கொடு வீரம்கச்சால் வெள்ளை
நலமான மனோம்மணி கடாட்சதாலே நண்ணிநீ ஒன்பதையும் கட்டுகட்டு" - போகர் ஆறு ஆதாரங்களில் முக்கியமான ஆக்ஞா எனப்படும் புருவமத்திக்கும், உச்சந்தலைக்கும் மத்தியில் குடிகொண்டிருக்கும் மனோன்மணியின் அனுக்கிரகத்தாலே (பீனியல் சுரப்பி அல்லது கூம்புச் சுரப்பி என்று அறிவியல் ரீதியாக அறியப்படுகிற அரிசியின் அளவே உள்ள ஒரு சிறிய சுரப்பி ஆகும்) ஒன்பது வகையான பாஷாணங்களாகிய;
1. கௌரிப் பாஷாணம் : Arsenic pentasulfide
2. கெந்தகப் பாஷாணம் : Sulfur
3. சீலைப் பாஷாணம் : Arsenic Di sulphite
4. வீரப் பாஷாணம் : Mercuric Chloride
5. கச்சாலப் பாஷாணம் : சரியான ஆய்வு அறிவிக்கை கிடைக்கவில்லை
6. வெள்ளைப் பாஷாணம் : Arcenic Tri Oxide
7. தொட்டிப் பாஷாணம் : சரியான ஆய்வு அறிவிக்கை கிடைக்கவில்லை
8. சூதப் பாஷாணம் : Mercury
இவைகளை பல செய்முறைகளுக்கு உட்படுத்தி அவற்றை சுத்திகரித்து பழனி தண்டாயுதபாணி விக்கிரகம் வடிவமைக்கப்பட்டதாக போகர் இப்பாடலில் கூறியிருக்கிறார். இன்றளவும் இதன் செய்முறை புதிராகவும், நவீன அறிவியலுக்கு சவால் விடும் விதமாக அமைந்திருப்பதால் தண்டாயுதபாணி சிலை என்பது ஆச்சரியமாக கருதப்படுகிறது.
இச்சிலைகான வழிபாடு, திருமுழுக்கு விதிமுறைகள் புலிப்பாணி சித்தர் மறைப்பொருளாக இயற்றி வைத்திருக்கும் ஒருசில குறிப்புகளின் வாயிலாக கிடைக்கப்பெருகிறது. "பாரப்பா மலையதுவின் உச்சியிலே
பாங்கான போகருட சமாதியருகே
கட்டான பாடாணவகை எட்டுடனொன்று
காணவே சேர்த்துவார்த்த சிலைதானும்
நண்ணவே பிரதிட்டைதான் செய்து
நவிலுவேன் பூசைசோ டசமுஞ்செய்ய
ஆற்றினேன் பூசைவிதிகள் தானும்
சீன தேசத்தில் போகர் பற்றிய வரலாற்றுக் குறிப்புகள்
thumb|200px|பண்டைய சீன ஓவியம் - போகர் அவருடைய சீடருடன் மலை உச்சியில் நுட்பமான அமுதம் ஒன்றினை தயாரிப்பதாய் இந்த ஓவியம் விளங்குகிறது. போகர் கி.மு. 500 மற்றும் கி.மு. 100 க்கு இடைப்பட்ட காலப்பகுதியில் வாழ்ந்ததற்கான ஆதாரங்கள் அவர் இயற்றிய நூல்களின் வாயிலாகவும் பிற வரலாற்று பதிவுகளின் வாயிலாகவும் நமக்கு அறியவருகிறது. போகர் சித்த மருத்துவத்திலும், ஞான நிலையை அடையச்செய்யும் யோக கலைகளிலும், இரசவாதம் சார்ந்த துறைகளிலும் சிறந்து விளங்கியது அவர் தமிழிலும், சீன மொழியிலும் இயற்றியுள்ள எழுத்துப்பதிவுகளின் வாயிலாகவும், இவரைப் பற்றி அக்காலகட்டத்தில் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ள பண்டைய தரவுகளின் வாயிலாக நமக்கு தெரியவருகிறது.
போகர் சீன தேசத்தில் "போயாங் வேய்" என்ற பெயரில் அறியப்படுகிறார். இவர் கிழக்கு ஹான் ஆட்சிக் காலத்தில் (கி.மு. 167 - கி.மு.147) வாழ்ந்ததற்கான ஆதாரங்கள் கிடைக்கப்பெருகின்றன. சீனாவின் கிழக்கு யின் ஆட்சிகாலத்தில் வாழ்ந்த சீன அறிஞரும், எழுத்தாளருமாகிய "ஜி ஹாங்" (கி.பி 283 - கி.பி 364) என்பவர் இயற்றியுள்ள "ஷென்ஷியான் ஜுவான்" (தமிழ்: தெய்வங்கள் மற்றும் இறவா நிலை எய்தியவர்களின் வாழ்கை வரலாறு), (சீனம்: 神仙传), (ஆங்கிலம்: Shenxian Zhuan - Biographies of the Deities and Immortals  ) என்னும் நூலில் போகரினுடைய வாழ்கை வரலாற்றை பதிவு செய்திருக்கிறார்.
அவர் குறிப்பிடுவதாவது, "போயாங் வேய்" உயர்ந்த குடும்பத்தில் பிறந்தவர் எனவும் சீனாவில் கிழக்கு ஹான் அரச பரம்பரையுடன் இவருடைய குடும்பம் பலகாலம் நெருங்கிய தொடர்ப்பில் இருந்ததாகவும், தாவோயிசம் எனப்படும் உயர்ந்த கோட்பாட்டை பின்பற்றி பல காலம் வாழ்ந்தவர் எனவும் குறிப்பிட்டுள்ளார்.
மேலும் அந்நூலில் போயாங் வேய் ஒரு சமயம் சீன தேசத்தில் மரணத்தை வெல்லும் அமுதத்தினை உண்டாக்கும் முயற்சியில் ஈடுபட முடிவுசெய்து, அதற்காக தன் நம்பிக்கைக்கூரிய மூன்று சீடர்களுடன் மற்றும் தன் செல்ல நாயையும் தன்னுடன் அழைத்துக்கொண்டு தனிமையான ஒரு மலை உச்சியில் ஆய்வுக்கூடம் ஒன்றை உறுவாக்கினார். இரவு, பகல் பாராமல் பல நாட்கள் அயராது முயற்சித்ததன் பயனாக முதலாவது அமுதத்தினை தயார்செய்தார். பின்னர் அவற்றை அய்வு செய்து பார்க்கும் நோக்குடன் தன் செல்ல நாயினை முதலில் பருகச்செய்து பரிசோதிப்பதெனவும், அவ்வாறு பருகச்செய்து தன் நாய் இறவா நிலை அடைவதை உறுதிசெய்த பின்னர் நாம் நால்வரும் அவற்றை பருகலாம் எனவும், ஒருவேலை தன் செல்ல நாய் இறக்கும் நிலை ஏற்பட்டால் இம்முயற்சியினை கைவிடுவது பற்றி பரிசீலிக்கலாம் என முடிவுசெய்யப்பட்டது. அதே போல் தான் தயாரித்த அமுதத்தினை போயாங் வேய் முதலில் தனது செல்ல நாயினை பருகச்செய்தார். அவற்றை பருகிய சிறிது நேரத்தில் நாயானது தரையில் சுருண்டு விழுந்தது. செயலற்று கிடந்த அந்நாயினை பரிசோதித்த போகரினுடைய சீடர்கள் அது இறந்துவிட்டதென முடிவுசெய்து போயாங்கிடம் தெரிவித்தனர்.
போயாங் வேய் தனது சீடர்களிடம், "நாம் தயாரிக்க முயற்சித்த அமுதம் இன்னும் முழுமை அடையவில்லை என கருதுகிறேன், இவற்றை உண்டால் அந்நாய்க்கு எற்பட்ட நிலையே நமக்கும் ஏற்படும் எனவும், இது நமது உயர்ந்த நோக்கமான அமரத்துவம் எய்தும் நிலைக்கு எதிராக அமைந்துவிடக்கூடுமோ என அச்சப்படுவதாக தெரிவித்தார்". தனது சீடர்களிடம் ஆலோசனை கேட்க, அவர்கள் போயாங்கிடம் "தாங்களால் இந்த அமுதத்தினை பருக முடியுமா?" என்ற கேள்வியை எழுப்பினர். அதற்கு போயாங் வேய் "நான் இந்த உலகின் நன்மைக்காக தன் தோளினை பயன்படுத்த என்றோ முடிவுசெய்து விட்டேன், அதற்காக என் உயிர் இந்த மலை உச்சியில் தான் பிரிய வேண்டும் என்று இருந்தால் என் குடும்பத்தை இழக்கவும் தயாராக இருக்கிறேன். நான் போற்றும் தாவோயிசத்திற்காக என்னால் எதுவும் செய்ய முடியாமல் போனால் அது எனக்கு மிகுந்த அவமானம். இந்த அமுதத்தினை பருகுவதால் என் உயிர் இந்த உடலை விட்டு பிரியுமாயின் அதை ஏற்கவும் தயாராக இருக்கிறேன்", என்று கூறிவிட்டு அந்த அமுதத்தினை பருகினார். பருகிய சிறிது நேரத்தில் போயாங் வேய் மயங்கி விழ அவரை பரிசோதித்த மூன்று சீடர்களும் அவர் இரந்துவிட்டதாக முடிவு செய்து தங்களுக்குள் பரபரப்புடன் விவாதித்து கொண்டனர்.
இதை கண்ட மற்ற இரு சீடர்களும் அதிர்ச்சியுற்று இனியும் இந்த அமுதத்தினை பருகுவதால் நம் உயிருக்கும் ஆபத்து என்று முடிவு செய்து போகருக்கும், சக சீடருக்கும் இறுதி சடங்கு செய்வதற்காக மலையினின்று கீழிறங்கி சென்ற சமயம் போயாங் வேய் விழிப்புற்று தான் வைத்திருந்த அமுதத்தினை மயங்கி கிடந்த தனது சீடருக்கும் தனது செல்ல நாய்க்கும் கொடுத்து மீண்டும் உயிர்பெற செய்தது மட்டும் அல்லாமல் அழிவில்லா பெருவாழ்வு என்னும் உயர்ந்த நிலையை அடையச்செய்தார். பின்னர் போயாங் வேய் தனது செல்ல நாயுடன், தனது சீடரையும் அழைத்துக்கொண்டு தாம் ஆய்வு நடத்திய அந்த மலையை விட்டு வெகுதூரம் பயணித்த பின்னர் ஒரு மரம் வெட்டுபவரை சந்தித்து தனது மற்ற இரு சீடர்களுக்கும் நன்றி தெரிவித்து கடிதம் ஒன்றை தீட்டி அவரிடம் கொடுத்துவிட்டு சென்றார். சிலகாலம் கழித்து அக்கடிதத்தினை படித்த அவ்விரு சீடர்களும் தங்களின் செயல் குறித்து வருத்தப்பட்டதாக இந்த வரலாற்று குறிப்பில் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது.
துப்பாக்கிகளுக்குப் பயன்படுத்தப்படும் வெடிமருத்துக்கான வேதிப்பொருட்களை முதன்முதலில் கி.மு. 142 ஆம் ஆண்டு போகர் இயற்றிய குறிப்புகளில் பதிவுசெய்திருப்பதாக ஐரோப்பிய ஆய்வாளர்கள் தெரிவிக்கின்றனர்.
போகர் சீன தேசத்தில் தாவோயிசக் கோட்பாடுகளை மேலும் வலுப்படுத்தும் விதமாகப் பல ஆய்வுகள் மேற்கொண்டு சித்த மருத்துவம், மற்றும் இரசவாதக் கோட்பாடுகளின் மூலமாக அக்கருத்தியலை மேலும் விரிவடையச் செய்ததாக அவர் சீன மொழியில் இயற்றிய கான்டொங் குய் என்னும் படைப்புகளின் வாயிலாக நமக்குத் தெரியவருகிறது.
போகர் தமிழுக்கு அளித்துள்ள படைப்புகள்
போகர் தமிழில் இயற்றியுள்ள படைப்புகளில் ஒருசிலவே அறியப்பட்டுள்ளன.
போகர் தமிழில் இயற்றியதாக சுமார் 64 நூல்கள் இதுவரை கண்டறியப்பட்டுள்ளன. இவர் எழுதியதாக சுமார் 26,307 பாடல்கள் கிடைக்கப்பெறுகின்றன. இதுவரை 23 நூல்கள் மட்டுமே அச்சிடப்பட்டுள்ளன. இதன் மூலம் 11,000 பாடல்கள் வெளிவந்தமை தெளிவாகிறது. இவர் தம் சுவடிகள் பெரும்பாலும் சென்னை சுவடி நூலகம், தஞ்சை சரஸ்வதி மகால், சென்னை சித்தமருத்துவ மேம்பாட்டு குழு, புதுச்சேரி பிரெஞ்சு கழகம், தமிழ்நாடு அரசு தொல்பொருள் ஆய்வுத்துறை, கேரள பல்கலைக்கழக சுவடி மையம், முதலிய இடங்களில் பாதுகாக்கப்பட்டு வருகின்றன. போகர் தமிழில் இயற்றியுள்ள நூல்கள் சிலவற்றின் பெயர் பட்டியல்;
உசாத்துணைகள்
.
அடையாளசேரி ஊராட்சி
அடையாளசேரி ஊராட்சி (Adayalacheri Gram Panchayat), தமிழ்நாட்டின் செங்கல்பட்டு மாவட்டத்தில் உள்ள லத்தூர் வட்டாரத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த ஊராட்சி, செய்யூர் சட்டமன்றத் தொகுதிக்கும் காஞ்சிபுரம் மக்களவைத் தொகுதிக்கும் உட்பட்டதாகும். இந்த ஊராட்சி, மொத்தம் 7 ஊராட்சி மன்றத் தொகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. இவற்றில் இருந்து 7 ஊராட்சி மன்ற உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றனர். 2011ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, மொத்த மக்கள் தொகை 9221 ஆகும். இவர்களில் பெண்கள் 4475 பேரும் ஆண்கள் 4746 பேரும் உள்ளனர்.
அடிப்படை வசதிகள்
தமிழ்நாடு ஊரக வளர்ச்சி மற்றும் ஊராட்சித் துறையின் 2015ஆம் ஆண்டுத் தரவின்படி கீழ்க்கண்ட தகவல் தொகுக்கப்பட்டுள்ளது.
சிற்றூர்கள்
இந்த ஊராட்சியில் அமைந்துள்ள சிற்றூர்களின் பட்டியல் :
சான்றுகள்
பகுப்பு:செங்கல்பட்டு மாவட்ட ஊராட்சிகள் பகுப்பு:த. இ. க. ஊராட்சித் திட்டம்
கொரியக் கவிதை
கொரியக் கவிதை (Korean poetry) என்பது கொரிய மொழியில் எழுதப்பட்ட அல்லது கொரியர்களால் எழுதப்பட்ட கவிதையைக் குறிக்கும்.மரபுக் கொரியக் கவிதைகள் நிகழ்த்து கலையில் அவ்வப்போது பாடப்படும் பாட்டுகளாகவே அமைந்தன.பெரும்பாலும் 20 ஆம் நூற்றாண்டுக்கு முன் கொரியக் கவிதைகள் அஞ்சா எழுத்தில் எழுதப்பட்டன. பிறகு இவை ஃஆங்குல் எழுத்தில் எழுதப்பட்டன.
வரலாறு
பழங்காலக் கொரிய மக்களின் சமய வாழ்வில் வாய்மொழிப் பாடல்கள் நிலவியநிலை சீனப் பேரரசுகளின் வரலாற்றில் தெளிவாகப் பதிவாகியுள்ளது. அரசு மன்றங்களில்முதன்மை சடங்காளர் அரசுத் தோற்றத் தொன்மாக அரசரின் தெய்வீக மரபுத் தோற்றத்தைப் போரிலும் அமைதியான வாழ்க்கைக் காலத்திலும் ஓதுவதுண்டு. அப்படி ஓதும் எடுத்துரைப்பு நோரே (norae) எனப்பபடும் முதனிலைப் பாடல்கள் (norae) வரவேற்கப் பட்டதோடு மட்டுமல்லாமல் மகிழ்வூட்டவும் கடவுள்களுக்கும் ஆவிகளுக்கும் சாற்றவும் பயன்படுத்தப்பட்டன. இவ்வாறு பழங்காலக் கொரியப் பாடல்களில் வாய்மொழி மரபும் சடங்கு நிகழ்த்தலும் அடைப்படைக் கூறுகளாக விளங்கின.
மஞ்சட் பறவையின் பாடல்கள் (Song of Yellow Birds) (ஃஉவாங்யோகா, 황조가/黃鳥歌) எனும் பாடல்கள் 17 ஆம் நூற்றாண்டு கொகுரியியோ அரசர் யூரி காலத்தில் நிலவியதை எடுத்துகாட்டாகக் கூறலாம். சில பிற்காலக் கொரியக் கவிதை, சீனக் கவிதை வடிவமான ழ்சீ காதல் பாடல்களின் வடிவத்தைப் பின்பற்றியது. குறிப்பிடத் தகுந்த கொரியக் கவிதை மரபு 935 இல் கோரியியோ காலத்தில் தோற்றங் கண்டது. இத்திரட்டுகள் அருகலாகவே அச்சிடப்பட்டுள்ளன.
சீயோ எனும் மதிப்புமிக்க கொரியக் கவிதை இனம், அடிக்கடி 11 ஆம் நூற்றாண்டiச் சேர்ந்த சீயோன்பீ புலமையாளர்களோடு இனங்காணப் படுகிறது. என்றாலும் இவற்றின் வேர்கள் பழங்கொரியக் கவிதை வடிவங்களில் ஊன்றியுள்ளது.இப்போது கிடைக்கும் மிகப்பழைய சீயோக் கவிதைகள் 4 ஆம் நூற்றாண்டைச் சார்ந்தவை. இக்கவிதையினம் 16, 17 ஆம் நூற்றாண்டுகளில் நிலவிய யோசியோன் பேர்ரசில் பரவலாகப் பின்பற்றப்பட்டது.
ஃ அயாங்கா (Hyangga)
இது ஃஅஞ்சா எழுத்தில் எழுதப்பட்ட மக்கள்வடிவக் கவிதையாகும்.இது ஒன்றிணைந்த சில்ல காலத்தில் தோன்றிய வடிவமாகும். இதன் ஃஅஞ்சா எழுத்துருக்கள் இடு எழுத்துகளைன் வடிவ அமைதியைக் கொண்டுள்ளது. இதன் தன்மை அல்லது பான்மை ஃஅயாங்சால் (hyangch'al) எனப்படுகிறது. இதுதனித் தனித்தன்மை வாய்ந்த முதல் கொரியக் கவிதை இனமாகும். கொரியியோ காலச் சாம்குக் யோசா (Samguk Yusa)எனப்படும் 14 கவிதைகள் இன்றுவரை பாதுகாக்கப்பட்டுள்ளன. இது சாம்குக் யூசா (Samguk Yusa)) இயற்றிய இலியோனால்  சாம்தேமொக் (Samdaemok)  (삼대목/三代目)  எனப்படும் தொகுப்பில் இருந்து தொகுக்கப்பட்டதாகக் கருதப்படுகிறது. சாம்தேமோக், சாம்குக் சாகியின் Samguk Sagi) கூற்றுப்படி,  888இல் சில்லா காலாத்தில் தொகுக்கப்பட்ட நூலாகும். இது இன்று கிடைக்கவில்லை. மறைந்த தொகுப்பு தோராயமாக, 1000 ஃஅயங்கா கவிதைகளால் ஆகியதாகும். இதேவகை பின்னாளைய 11 கோரியியோ பேரரசு காலக் கியூன்யியோயேயோன் (균여전/均如傳) கவிதைகள் இன்றுவரை பாதுகாக்கப்பட்டுள்ளன.
ஃஅயாங்கா யாப்பியல் விதிகளைக் கொண்ட்தாகும். இவை நான்கு அல்லது எட்டு அல்லது 16 வரிகளில் இயற்றப்படுகின்றன. பதுவரிக் கவிதைகள் மேலும் வளர்த்தெடுக்கப்பட்டு மூன்று பகுதியாகப் பிரிக்கப்படுகின்றன. இப்ப்குதிகள் முறையே நான்கு, நான்கு, இரண்டு வரிகளில் அமையும்.பல பத்து வ்ரிக் கவிதைகள் புத்த்த் துறவி (பிக்கு)களால் இயற்றப்பட்டவையாகும். வளமாக இன்று விளங்கும் ஃஅயங்காக் கவிதை உருவாக்கத்தில் ழ்சில்லா ஃஉவராங்கின் பாத்திரம் பெரிது ஆயப்படும் புலமைக் கருப்பொருளாக விளங்குகிறது.
கோரியியோ பாடல்கள்
கோரியியோ கவிதை வடிவம் பையியோல்கோக் (byeolgok) எனப்பட்டது. இதில் இருவடிவங்கள் தெளிவாகப் பிரிக்கப்படுகின்றன:இவை தால்யியொன்சே (dallyeonche) (단련체)  யியோன்யான்சே (yeonjanche) (연잔체) என்பன. முன்னது குறும்பா வடிவம்; பின்னது விரிநிலை வடிவம். இவை தெளிவான வடிவமற்றவை;இவை நீலமான வரிகொண்டவை. ஆனால் இவை தன்மையில் நேரட்த் தொர்பாடல் உள்ளவை; பொது வாழ்க்கைக் கூறுபாடுகளைக் கொண்டவை.
சீயோ
யோசியோன் காலத்தில் சீயோ எனும் மூன்றுவரிக் கவிதை மக்களிடம் பரவலானது. இது 18 ஆம் நூற்றாண்டில் உச்சத்தை எட்டியது. இது முன்பு குறும்பா எனப்பட்ட "தான்-கா " வடிவத்தின் புத்தியற் காலப் பெயராகும்.
சீயோ இயற்கையை அடிப்படையாகக் கொண்டுள்ளதால் செம்மையான கட்டமைப்பு வாய்ந்த கவிதையாகும்.இருப்பியல் (மெய்யியல்), வானியல் விவரிப்புகளில் இது ஈடுபடுவதுண்டு. இதன் வரிகள் நிரலாக 14-16 அசைகளும் மொத்தமாக 44-46 அசைகளும் கொண்டவை. ஒவ்வொரு வரியின் நடுவிலும் ஓர் இடைவெளி விடப்படும். ஆங்கிலத்தில் மூன்ற் வரிகளுக்குப் பதிலாக ஆறு வரிகளில் இவை அச்சிடப்படுவதுண்டு. இதைப் பெரும்பாலான கவிஞர்கள் பின்பற்றினாலும் சில நீளமான கவிதைகளும் அமைதல் உண்டு. யும்சியோந்தோ கவிதைகளில் இவ்வகை நீளக் கவிதைகளைக் காணலாம்:
யுன் சியோந்தோ (1587–1671) மீனவன் பர்வையிலான மாறும் பருவங்கள் பற்றிய 40 சீயோ கவிதைகளையும் இயற்றியுள்ளார்.
சீயோ எனபது அடிப்படையில் பாடல் வடிவமாகும். இம்மெல்லிசை வடிவம் அரசு நாளோலக்க மன்றங்களில் பெயர்பெற்றது. இது யாங்பான் மகளிரிடையே சமயம் அல்லது மெய்யியல் உரைப்பாக விளங்கியது. ஆனால், இதற்கு இணையான மக்கள் வெளிப்பாட்டு முறையும் உருவாகியுள்ளது. சீயோ இசைமீட்டிப் பாடப்படும். இம்மரபு தொடர்ந்து வழங்கி வருகிறது. இச்சொல் முதன்முதலில் இசிக்கு மட்டுமே வழங்கிய சொல்லாகும். பின்னர் இது மெல்லிசைப் பாடலைக் குறிக்க வந்தது.
காசா
காசா உரைவீச்சுக் கவிதையாகும். இது தனி மாந்தரின் உணர்ச்சியும் அடக்கலம்; நன்னெறி புகட்டுவதாகவும் இருக்கலாம். காசா என்பது ஒவ்வொரு வரியிலும் மூவசை அல்லது நான்கசைகளைக் கொண்ட எளிய இருவரிக் கவிதையாகும். சிலர் இதைக் கட்டுரை வடிவமாகவும் கருதுவதுண்டு. இதை பொதுவான கருப்பொருளாக இயற்கை, நன்மாந்தரின் இயல்பு அல்லது ஆண் பெண் காதல் போன்றவை அமையும். இந்த வடிவம் முதலில் கொரியியோ காலத்தில் எழுந்தது. இது யோசியோன் காலத்தில் பரவலாகிப் பேரும்புகழுடன் விளங்கியது. இது பொதுவாக எவராலும் பாடப்பட்டாலும் யாங்பான் மகளிரிடம் பெயர்பெற்றிருந்தது. இவ்வடிவத்தினை 16 ஆம் நூற்றாண்டு கவிஞர் யேயோங் செயோl செழுமைப்படுத்தினார். இது சீரிய வடிவமாக்க் கருதப்படுகிறது. இது இரண்டாகப் பகுத்த இணைவரிகளைக் கொண்டுள்ளது.
புத்தியற் காலக் கவிதைகள்
கொரியக் கவிதையின் 20 ஆம் நூற்றாண்டுத் தொடக்கத்தில் எழ்சுரா பவுடு. எலியட் போன்றோரின் மொழிபெயர்ப்புக் கவிதைகளில் படிம உத்தியும் புத்தியற் கால வடிவங்களும் அறிமுகம் ஆகின. தென்கொரியவில் 1953 கொரியப் போருக்குப் பிறகு நாட்டுப்பற்றுக் கவிதைகள் பெரிய வரவேற்பைப் பெற்றன.
கொரியாவில் 1970களுக்குப் பின்னர் தன்னுணர்ச்சிப் பாடல்கள்/காதல் பாடல்கள் ஓங்கலாக விளங்குகிறது. 21 ஆம் நூற்றாண்டுக் கொரியாவில் கவிதைகள் பெரிதும் போற்றப்படுகின்றன. வெளியிடப்படும் கவிதை நூல்களும் எலிய வடிவில் எழுதுவதும் பெருகியுள்ளன.
புத்தியற் காலக் கவிதைத் தொகுப்பு உருவாக்கப்பட்டு வருகிறது. இதில் 10,300 கொரியக் கவிதைகள் மொழிசார் தகவலுடன் அடங்கி உள்ளன.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:ஆசியக் கவிதை பகுப்பு:கிழக்காசியக் கவிதை பகுப்பு:கொரிய இலக்கியம் பகுப்பு:ஆசிய மாதக் கட்டுரைகள் நவம்பர் 2015
திருக்கண்டியூர் ஹர சாப விமோசன பெருமாள் கோயில்
பெயர்க் காரணம்
பிரம்மனின் ஐந்து தலைகளுள் ஒன்றைக் கொய்ததால் ஏற்பட்ட பிரம்மஹத்தி தோசம் நீங்க, ஹரன் திருக்கண்டியூரில் உள்ள கமல தீர்த்தத்தில் நீராடி, திருக்கண்டியூர் பெருமாளை தரிசனம் செய்தார். இதனால் ஹரனுக்குப் பிரம்மஹத்தி சாப விமோசனம் பெற்றதால், இத்தலத்திற்கு ஹர சாப விமோசனப் பெருமாள் பெயராயிற்று. பிரம்மா, சிவன் மற்றும் மகாபலி சக்கரவர்த்திக்குக் காட்சி அளித்தவர் ஹர சாப விமோசனப் பெருமாள்.
பூஜைகளும் விழாக்களும்
இக்கோயில் மூலவருக்கு நாள்தோறும் ஆறு கால பூஜைகள் நடத்தப்படுகிறது. ஆண்டுதோறும் பங்குனி மாதத்தில் பிரம்மோற்சவம் நடைபெறுகிறது.
மங்களாசாசனம்
திருமங்கையாழ்வார் மட்டும், திருக்குறுந்தாண்டகத்தில் ஒரே ஒரு பாசுரத்தில் இந்த திவ்ய தேசத்தை மங்களாசாசனம் செய்துள்ளார்: பிண்டியார் மண்டை ஏந்திப் பிறர்மனை திரிதந்துண்ணும் உண்டியான் சாபம் தீர்த்த ஒருவனூர், உலக மேத்தும்- கண்டியூர் அரங்கம் மெய்யம் கச்சிபேர் மல்லை என்று மண்டினார், உய்யல் அல்லால் மற்றையார்க்கு உய்யலாமே
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:108 திவ்ய தேசங்கள் பகுப்பு:தஞ்சாவூர் மாவட்டத்திலுள்ள பெருமாள் கோயில்கள்
தாவுத் கான் பன்னி
வாழ்க்கை வரலாறு
1703 ஆம் ஆண்டில், தாவுத் கான் ஆற்காடு நவாபாக நியமிக்கப்பட்டார். ஔரங்கசீப் இவரை நவாப்பாக நியமிப்பதற்கு முன், இவரை 1701 ஆம் ஆண்டில் முகலாய இராணுவத்தின் தலைமை தளபதியாக நியமித்தார், அதே நேரத்தில் ஜுல்ப்கார் அலி கான் ஆறாகாடு நவாபாக இருந்தார்.
ஜுல்பிகார் அலி கான் போன்று, தாவுத் கானும் பேரரசர் ஔரங்கசீப்பின் நம்பிக்கையைப் பெற்று, கிருஷ்ணா ஆற்றின் தெற்கே உள்ள அனைத்து பகுதிகளிலும் தன் கட்டுப்பாட்டைக் கொண்டிருந்தார். இவர் ஒருமுறை செயின்ட் ஜார்ஜ் கோட்டைக்கு சென்றபோது, வீரர்கள் வரிசையாக தெருக்களில் நின்றிருந்தனர். இந்த காவல் வீரர்களின் வரிசையானது புனித தாமஸ் வாயிலில் இருந்து,புனித தாமஸ் கோட்டை வரை வரிசையில் இருந்தனர் உள் கோட்டையின் சில பகுதிகள் நவாப்பின் காவற் படைப் பிரிவின் வசம் இருந்தது. ஆளுநர், தாமஸ் பிட், கோட்டையில் அவரது தங்கும் இடத்துக்கு அழைத்துச் சென்றார். கிழக்கு இந்திய கம்பெனி நவாப்புக்கு அளித்த மரியாதை இது.
பிரிட்டிஷ் கிழக்கிந்திய கம்பெனிடன் மோதல்கள்
thumb|1702 ஆம் ஆண்டில், [[முகலாயப் பேரரசு|மொகலாயப் பேரரசின், கர்னாடக பிரதேசத்தின் உள்ளூர் சுபேதாரான தாவுத் கான் மூன்று மாதங்களுக்கு மேலாக புனித ஜோர்ஜ் கோட்டையை முற்றுகையிட்டார், கோட்டையின் கவர்னரான தாமஸ் பிட்டை சமாதானத்திற்கான முயற்சியை மேற்கொள்ள பிரிட்டிஷ் கிழக்கிந்திய கம்பெனி அறிவுறுத்தியது.]] 1702 ஆம் ஆண்டில், மொகலாயப் பேரரசின், மன்னரான ஔரங்கசீப்பின் ஆணையின்படி கர்னாடக பிரதேசத்தின் உள்ளூர் சுபேதாரான தாவுத் கான் மூன்று மாதங்களுக்கு மேலாக புனித ஜோர்ஜ் கோட்டையை முற்றுகையிட்டார், கோட்டையின் கவர்னரான தாமஸ் பிட்டை சமாதானத்திற்கான முயற்சியை மேற்கொள்ள பிரிட்டிஷ் கிழக்கிந்திய கம்பெனி அறிவுறுத்தியது.
1708 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 5 ஆம் தேதியன்று, தாவுத் கான் ஆங்கிலேய கிழக்கு இந்திய கம்பெனிக்கு திருவெற்றியூர், நுங்கம்பாக்கம், வியாசர்படி, கத்திவாக்கம் மற்றும் திருவொற்றியூரின் மேற்குப்பகுதியில் சதங்காடு ஆகிய ஐந்து கிராமங்களுக்கு வழங்கினார்.
1710 ஆம் ஆண்டில், தாவுத் கான் தில்லிக்கு திரும்ப அழைக்கப்பட்டு, முகலாய இராணுவத்தின் தளபதியான தலைமை தளபதியாக நியமிக்கப்பட்டார். மேலும் அவர் தக்கான இராஜப் பிரதிநிதியாக நியமிக்கப்பட்டார்.
1715 செப்டம்பர் 6 அன்று, தாவுத் கான் ஹுசைன் அலி கானின் எதிர்பாராத தாக்குதலைச் சந்தித்தார். இப்போரில் தீவாய்ப்பாக தாவுத் கான் துரதிருஷ்டவசமாக ஒரு தவறான குண்டால் கொல்லப்பட்டார். அவர் இறக்கும் வரை வெற்றிமுகத்தில் சென்ற போரின் போக்கானது, அவரது மரணத்தால் அவரது படைகள் புர்ஹான்பூருக்கு அருகில் நடந்த இப்போரில் தோற்கடிக்கப்பட்டன.
போர் யானைகள்
1703 ஆம் ஆண்டில் கோரமண்டல முகலாயத் தளபதியான தாவுத் கான் பன்னி 10,500 நாயணங்களை செலவழித்து 30 முதல் 40 வரையிலான போர் யானைகளை இலங்கையில் இருந்து வாங்கினார். இந்தக் கொள்முதல்களை இரண்டாம் விமலதர்மசூரியன் அங்கீகரித்திருந்தார்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:1715 இறப்புகள் பகுப்பு:இந்திய முஸ்லிம்கள் பகுப்பு:முகலாயப் பேரரசு பகுப்பு:துப்புரவு முடிந்த வேலூர் மாவட்ட ஆசிரியர்கள் தொடங்கிய கட்டுரைகள் பகுப்பு:ஆற்காடு நவாப்கள்
சிவபெருமான் திரு இரட்டைமணிமாலை
இந்த நூலில் பல தலப்பெயர்கள் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. அதிகைமங்கை, ஆரூர், ஐயாறு, ஒற்றியூர், கயிலை, கோவலூர், சத்திமுற்றம், தில்லை, பழனம், பாண்டிக்கொடுமுடி, மறைக்காடு, முதுகுன்று(தற்போதைய விருத்தாச்சலம்), வலஞ்சுழி, வாய்மூர், வெண்காடு என்பன அவை. இந்நூலின் பாடல்களில் சில அகத்துறைப் பாடல்கள்ளாக உள்ளன.
நின்போல் அமரர்கள் நீள்முடி சாய்த்து நிமிர்த்துகுத்த பைம்போ துழக்கிப் பவளம் தழைப்பன, பாங்கறியா என்,போ லிகள்பறித் திட்ட இலையும் முகையுமெல்லாம் அம்போ தெனக்கொள்ளும் ஐயன் ஐ யாறென் அடித்தளமே.
இது திருவையாறு பற்றிய கட்டளைக் கலித்துறை.
அடியோமைத் தாங்கியோ ஆடை உடுத்தோ குடியோம்ப மாநிதியம் கொண்டோ – பொடியாடு நெற்றியூர் வாளரவ நீள்சடையாய் நின்னூரை ஒற்றியூர் ஆக்கிற் றுரை.
இது திருவெற்றியூர் மேல் பாடப்பட்ட வெண்பா. இந்தப் பாடல் ஒற்றியூரைச் சிவபெருமான் ஒற்றிக்கு வைத்தானோ என வினவும் நயத்தோடு பாடப்பட்டுள்ளது. அடியவர்களைத் தாங்கவோ, கோவண ஆடை உடுப்பதற்காகவோ, குடிமக்களைக் காப்பாற்ற நிதி வேண்டியோ ஒற்றிக்கு வைத்தான் எனப் பாடல் கேட்கிறது.
அடிக்குறிப்பு
பகுப்பு:10 ஆம் நூற்றாண்டுத் தமிழ் நூல்கள் பகுப்பு:சைவ சமய நூல்கள் பகுப்பு:இரட்டைமணிமாலை
சாமொங் நகரியம், நியூ செர்சி
சாமொங் நகரியம் ( Shamong Township) என்பது ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளில் அமைந்துள்ள நியூ ஜேர்சி மாநிலத்தின் பேர்லிங்டன் கவுன்டியில் அமைந்துள்ள ஒரு நகரியம் ஆகும்.
பரப்பளவு
2010இன் மதிப்பீட்டின் அடிப்படையில் இது 44.99 சதுர கிலோ மீற்றர் பரப்பளவைக் கொண்டுள்ளது. இதில் 44.39 சதுர கிலோ மீற்றர் நிலத்தினால் சூழப்பட்டுள்ளது. மிகுதியாக இருக்கும் 0.60 சதுர கிலோ மீற்றர் பிரதேசம் நீரினால் சூழப்பட்டுள்ளது.
மக்கள் தொகை
2010 ஆம் ஆண்டில் இடம்பெற்ற ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளின் மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்பின் அடிப்படையில், இந்நகரத்தின் மக்கள் தொகை 6,490 ஆகும். சாமொங் நகரியம் பிரதேசத்தின் மக்கள் தொகை அடர்த்தி ஒரு கிலோ மீற்றருக்கு 146.2 குடிமக்கள் ஆகும்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:பேர்லிங்டன் மாவட்ட நகரங்கள்
எச்செர்லா சட்டமன்றத் தொகுதி
எச்செர்லா சட்டமன்றத் தொகுதி, ஆந்திரப் பிரதேச சட்டமன்றத்திற்கான தொகுதியாகும். இது ஸ்ரீகாகுளம் மாவட்டத்தில் உள்ள 10 தொகுதிகளில் ஒன்று. இத்தொகுதி பாராளுமன்றத்திற்கு விஜயநகரம் மக்களவைத் தொகுதியில் உள்ளது.
தொகுதிக்கு உட்பட்ட பகுதிகள்
இத்தொகுதியில் லாவேர், கங்குவாரி சிங்கடாம், எச்செர்லா, ரணஸ்தலம் ஆகிய மண்டலங்கள் உள்ளன.
சான்றுகள்
பகுப்பு:ஆந்திரப் பிரதேச சட்டமன்றத் தொகுதிகள்
ஆதிபுராணம்
ஆதி புராணம் (Ādi purāṇa) சமண சமயத்தின் முதல் தீர்த்தங்கரரான ஆதிநாதர் எனப்படும் ரிசப தேவரின் வாழ்க்கை வரலாற்றை விளக்கும் நூலாகும். இதனை கிபி 9 ஆம் நூற்றாண்டில் சமஸ்கிருத மொழியில் இயற்றியவர் ஜினசேனர் ஆவர்.
உள்ளடக்கம்
இந்த படைப்பு தனது தனித்துவமான பாணியில் ஒரு ஆன்மாவின் புனித யாத்திரை முழுமையையும்,  முக்தி  அடைவதையும் மையமாகக் கொண்டுள்ளது. ரிசபதேவரின் மகன்களான இரண்டு சகோதரர்களான பரதன் மற்றும் பாகுபலி இராச்சிய அதிகாரத்தை கைப்பற்றும் போராட்டத்தையும் விவரிக்கிறது. ஆட்சி அதிகாரப் போட்டியில் பாகுபலி வெற்றிபெறும் போது, அவர் தனது சகோதரர் பரதனுக்கு ஆதரவாக உலகியலை கைவிடுகிறார். பின்னர் பாகுபலி துறவறம் மேற்கொண்டு நாட்டை விட்டு வெளிச்செல்கிறார்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:சைனம் பகுப்பு:சமண நூல்கள்
ஏஞ்சலிகா அரிபம்
அரிபம், ஹிலாரி கிளின்டன் மற்றும் மாடலின் ஆல்பிரைட் ஆகியோரால் நிறுவப்பட்ட வைட்டல் வாய்சசு எனும் அரசு சார்பற்ற அமைப்பின் துவக்க நிகழ்வில் கலந்துகொண்டார். 2017 ஆம் ஆண்டில், கொள்கை மற்றும் அரசியல் குறித்த தனது பணிக்காக போர்ப்ஸ் இந்தியாவின் 30 வயதுக்குட்பட்டவர்களில் ஒருவராக அரிபம் பெயரிடப்பட்டார். இந்தியாவின் வடகிழக்கு பிராந்தியத்திலிருந்து தில்லி பல்கலைக்கழக மாணவர் சங்க நிர்வாகக் குழுவில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட முதல் மாணவி இவர் ஆவார்.
ஆரம்ப கால வாழ்க்கை
ஏஞ்சலிகா அரிபம் இந்தியாவின் மணிப்பூரில் உள்ள இம்பால் மேற்கில் மணிபுரி பிராமண குடும்பத்தில் பிறந்தார். அரிபம் எம் சர்மா மற்றும் (மறைந்த) தோயிபி தேவி ஆகியோருக்கு பிறந்த மூன்று உடன்பிறப்புகளில் இளையவர் ஆவார். தனது 12 வது வயதில் பள்ளி படிப்பை முடிப்பதற்காக புது தில்லி சென்றார்.
அரசியல் பயணம்
அரிபாம் ஜூலை 2012 இல் இந்திய தேசிய காங்கிரசின் மாணவர் பிரிவான இந்திய தேசிய மாணவர் சங்கத்தில் (NSUI) ஒரு நேர்காணலில், பல்வேறு இந்திய நகரங்களில் வடகிழக்கு மக்கள் மீதான இனவெறி தன்னை எவ்வாறு அரசியலில் சேரத் தூண்டியது என்பதை அரிபம் குறிப்பிடுகிறார்.
செப்டம்பர் 2012 இல், தில்லி பல்கலைக்கழகத்தின் சட்ட பீடத்தில், அரிபம் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். தொடர்ந்து, தில்லி பல்கலைக்கழக மாணவர் சங்கத்தின் நிர்வாகக் குழுத் தேர்தலில் போட்டியிட்டு வெற்றி பெற்றார். இதன் மூலம், தில்லி பல்கலைக்கழக மாணவர் சங்கத்தில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட முதல் வடகிழக்கு மாநிலத்தவர் எனும் பெருமை பெற்றார்.
டிசம்பர் 2012 இல், இவர் ராகுல் காந்தியால் இந்திய தேசிய மாணவர் சங்கத்தில் தேசிய செயலாளராக நியமிக்கப்பட்டார். தேசியக் குழுவில் சேர்ந்த இளைய நபர் இவர் ஆவார்.
2013 ஆம் ஆண்டு ஜெய்ப்பூரில் நடைபெற்ற AICC அமர்வில், அரிபாம் முழு வடகிழக்கு பிராந்தியத்தின் ஒரே பேச்சாளராக இருந்தார். இவர் தனது உரையில், நாடு முழுவதும் வடகிழக்கு புலம்பெயர்ந்தோர் எதிர்கொள்ளும் சவால்கள் குறித்து கவனம் செலுத்தினார்.
16 வது மக்களவைத் தேர்தலுக்கு முன்னதாக, இந்திய தேசிய காங்கிரசிற்கான மாணவர் அறிக்கையின் ஆலோசனைகள், உருவாக்கம் மற்றும் வரைவு செயல்முறைகளில் அரிபாம் பங்களித்தார்.
சான்றுகள்
பகுப்பு:மணிப்பூர் நபர்கள் பகுப்பு:இந்தியப் பெண் செயற்பாட்டாளர்கள் பகுப்பு:இந்தியப் பெண்ணியவாதிகள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:1992 பிறப்புகள்
எச்2ஓ
எச்2ஓ (H2O) என்பது 2002இல் வெளியான கன்னட மொழித் திரைப்படமாகும். படத்தை அறிமுக இயக்குனர்கள் என். லோகநாத், இராஜாராம் ஆகிய இருவரும் இயக்கியிருந்தனர். இது, தமிழில் "எச்2ஓ காவேரி" என பெயரிட்டு வெளியிடப்பட்டது. இது தன்ராஜ் பிலிம்ஸ் பதாகையின் கீழ் தயாரிக்கப்பட்டது. இதன் கதையை உபேந்திரா எழுதி நடித்துள்ளார். இவருடன் பிரபு தேவா, பிரியங்கா திரிவேதி பாபு மோகன், சாது கோகிலா, பேங்க் ஜனார்த்தன் ஆகியோரும் உடன் நடித்திருந்தனர்.
படத்தின் கதைக்களம் இரண்டு கிராமங்களுக்கிடையேயான சண்டையைச் சுற்றியே உள்ளது. ஏனெனில் காவேரி நீர் பிரச்சினை வெளியானதும் சர்ச்சைக்குரியதானது. ஆனால் திரையரங்க வசூலில் நன்றாக இருந்தது. படத்தின் படத்தொகுப்பினை டி.சசிகுமார் கவனிக்க ஒளிப்பதிவினை எச். சி. வேணுகோபால் மேற்கொண்டார். இந்த படம் தெலுங்கில் இதே பெயரில் மொழி மாற்றம் செய்யப்பட்டது. இது இந்தியில்  தில் கி தட்கன்  என்று பெயரிடப்பட்டது. இரு மாநிலங்களுக்கிடையேயான சர்ச்சைக்கான உருவகக் குறிப்பின் முக்கிய கருத்து 2016இல் வெளியான 'மராத்தி டைகர்ஸ்' என்ற மராத்தி திரைப்படத்தில் பயன்படுத்தப்பட்டது.
தயாரிப்பு பணி
படத்தின் கதை ஆரம்பத்தில் டாக்டர் ராஜ்குமார், நடிகர் ரஜினிகாந்த் ஆகியோருக்காக எழுதப்பட்டது, அவர்கள் இருவரும் படத்தின் கதை காரணமாக நடிக்க மறுத்துவிட்டனர்.
ஒலிப்பதிவு
சாது கோகிலா படத்திற்கு இசையமைத்தார். பாடல்கள உபேந்திரா எழுதியிருந்தார். ஒலிப்பதிவு ஆல்பம் 27 மே 2001 அன்று பெங்களூரிலுள்ள காந்தீராவா ஸ்டுடியோஸில் வெளியிடப்பட்டது.
வரவேற்பு
இந்தப் படத்தின் மூலம் இரண்டு வருட இடைவெளிக்குப் பிறகு உபேந்திரா பெரிய திரைக்கு திரும்பினார். இதன் இசை வெளியீடு ஒரு புதிய சாதனையை உருவாக்கியது. 1 கோடிக்கு மேல் வணிகத்தை மேற்கொண்டது. "ஐ வன்னா சீ மை டார்லிங்", "ஹூவ் ஹூவ்", "நா நின்னா பிடலாரே", "பிடா பைடா", மற்றும் "தில் இல்டே" போன்ற பாடல்கள் தரவரிசையில் முதலிடத்தைப் பிடித்தன.
கருத்து
எச்2ஓ என்பது கன்னட இளைஞனுக்கும் ஒரு தமிழனுக்கும் இடையிலான காவேரி என்ற பெண்ணின் மீதான ஒரு முக்கோண காதல் கதையாகும். இவர்கள், காவேரி என்ற பெண்ணின் காதலுக்காக போட்டியிடுகிறார்கள். இது உண்மையில் கர்நாடகாவிற்கும் தமிழகத்திற்கும் இடையிலான காவிரி நதி தகராறுக்கான உருவகக் குறிப்பு ஆகும்.
சர்ச்சை
படம் அதன் உள்ளடக்கம் காரணமாக சர்ச்சைக்குள்ளானது. கர்நாடகா மற்றும் தமிழகத்தைச் சேர்ந்த ஆர்வலர்கள் படத்திற்கு தடை விதிக்கக் கோரினர், இரு தரப்பிலும் உள்ள மொழியியல் உணர்வுகளைத் திருப்திப்படுத்துவதற்காக, படத்தில் உள்ள தமிழ் வசனங்களை கன்னடத்திலும் அதற்கு நேர்மாறாகவும் மாற்றம் செய்வதன் மூலம் சமரசம் செய்ய உபேந்திரா கட்டாயப்படுத்தப்பட்டார். அரசியல் கட்சிகளின் கொடிகள் அடங்கிய காட்சிகள் மீண்டும் வெளியிடப்படுவதற்கு முன்பு நீக்கப்பட்டன.
விமர்சன வரவேற்பு
படம் வெளியானதும் அதிக நேர்மறையான விமர்சனங்களைப் பெற்றது. காவேரி நதி நீர் தகராறு போன்ற ஒரு முக்கியமான விஷயத்தை வணிக ரீதியாக விவரிக்க உபேந்திரா நிர்வகித்த விதத்தை விமர்சகர்கள் பாராட்டினர்.
பாக்ஸ் ஆபிஸ் செயல்திறன்
H 2 O கர்நாடகா முழுவதும் 28 திரையரங்குகளில் 50 நாட்கள் ஓட்டத்தை நிறைவுசெய்தது. மேலும் பெங்களூரில் இல் 75 நாட்கள் ஓடியது.
குறிப்புகள்
பகுப்பு:2002 திரைப்படங்கள் பகுப்பு:கன்னடத் திரைப்படங்கள் பகுப்பு:இந்தியத் திரைப்படங்கள் பகுப்பு:காவிரி ஆறு
செயதேவி
செயதேவி (ஆங்கிலம்: Jayadevi); (ஆட்சிக்காலம்: பொ.ச. 681 முதல் 713 வரை) கெமர் பேரரசின் முன்னோடியான சென்லா இராச்சியத்தின் (Kingdom of Chenla) அரசியாக இருந்தவர். இவர் முதலாம் செயவர்மன் (Jayavarman I) என்பவரின் மகளாவார்.
இவருக்கு இளவரசி சோபா செயா (Sobhajaya) என்ற ஒரு சகோதரியும் இருந்தார். செயதேவி ஓர் இந்தியரான சிவாயிட் பிராகிம் சக்ரசுவாமின் (Indian Sivait Brahim Sakrasvamin) என்பவரை மணந்தார். 681-இல் இவரின் தந்தையார் முதலாம் செயவர்மன் இறந்த பிறகு சென்லா இராச்சியத்தின் அரசியாகப் பதவியேற்றார். ராணி குலபிரபாவதிக்கு (Kulaprabhavati) பிறகு முதல் பெண் ஆட்சியாளர் என அறியப்படுகிறார்.
வரலாறு
பாரம்பரியமாக, செயதேவியின் வாரிசு உரிமைக்கு போட்டி நிலவியதாக அறியப் படுகிறது. அந்த வாரிசு உரிமை சென்லாவில் ஒரு கொந்தளிப்பை உருவாக்கி இறுதியில் கம்போடியாவின் பிளவுக்கு வழிவகுத்தது. 707-இல், சென்லா இராச்சியம் நில சென்லா, நீர் சென்லா என இரண்டாகப் பிரிக்கப்பட்டது.
நில சென்லா, நீர் சென்லா பற்றி குறைந்த அளவிலான தகவல்கள் மட்டுமே உள்ளன. இறுதியில் அந்த இரண்டு சென்லாக்களும் மேலும் பிரிக்கப்பட்டன.
அங்கோர் கல்வெட்டு
713-ஆம் ஆண்டுக்குப் பிறகு செயதேவி எவ்வளவு காலம் ஆட்சி செய்தார் என்பது தெரியவில்லை. 716-இல், புஷ்கரன் என்ற அரசனைப்பற்றி ஒரு கல்வெட்டில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. மேலும் இந்த புஷ்கரன் ஒரு பெண் அரசியைத் திருமணம் செய்து தன் பதவியைப் பெற்றதாகவும் கூறப்படுகிறது.
ஆனால் இது உறுதிப்படுத்தப்படவில்லை. மேலும் புஷ்கரன் தன் மகனான இரண்டாம் சம்புவர்மனை ஈசானபுர மன்னருக்கு திருமணம் செய்து வைத்து தன் பதவியைப் பெற்றதாகவும் கூறப்படுகிறது. மேலும் இவர் ஒரு கொள்ளையராகவும் இருக்கலாம். இவை அனைத்தும் உறுதிபடுத்த இயலாத தகவல்கள்.
இராணி இந்திராணி
ஒரு மாற்று விளக்கம் உள்ளது. புஷ்கர மன்னன் உண்மையில் செய்தேவியின் சொந்த மகனாக இருக்கலாம் என்றும் அறியப்படுகிறது. மேலும், இவளுடைய போட்டியாளரை விட கூடுதல் வாரிசு உரிமை பெற்றவனாக இருந்தான்.
மேலும், 707-இல் சென்லா இரண்டு இராச்சியங்களைக் கொண்டிருந்ததாக சீன ஆதாரங்கள் குறிப்பிடுகின்றன. சென்லா இந்த கட்டத்திற்கு முன்பே பல சிறிய அரசாட்சிகளை கொண்டிருந்தது என்றும்; இது ஒரு பிளவைக் குறிக்கிறது என்ற விளக்கம் தவறானது என்றும் தோன்றுகிறது.
மன்னன் புஷ்கரன் சம்புபுரத்தின் இந்திராணியை மணந்து அவருக்குத் துணையாக இருந்து சென்லாவை ஆட்சி செய்தான் என்று சொல்லப்படுகிறது.
மேலும் காண்க
பகுப்பு:சென்லா பகுப்பு:கம்போடியப் பெண்கள் பகுப்பு:கம்போடியா பகுப்பு:கெமர் பேரரசு பகுப்பு:ஆசியாவின் முன்னாள் நாடுகள் பகுப்பு:முன்னாள் பேரரசுகள் பகுப்பு:இந்துப் பேரரசுகள் பகுப்பு:கம்போடிய வரலாறு
வயலின்
thumb|வயலின் விழையாழ் அல்லது வயலின் (பிடில்) என்ற இசைக்கருவி, வில் போட்டு வாசிக்கப்படும் மரத்தினாலான தந்திக் கருவியாகும். இது பழங்காலத்தில் பிடில் (fiddle) என்றும் வழங்கப்பட்டது. இது மேலைத்தேயம், கீழைத்தேயம் என இரு பிராந்திய இசை வகைகளிலும் வாசிக்கப்படக்கூடிய ஒரே ஒரு வாத்தியக்கருவி ஆகும். இது பிரதான வாத்தியமாகவும் பக்கவாத்தியமாகவும் வாசிக்கப்படுகின்றது. இது நான்கு தந்திகளைக் கொண்டுள்ளது. இத்தந்திகளின் மேல் வில் ஒன்றைக் குறுக்காக செலுத்துவதன் மூலம் வயலின் வாசிக்கப்படுகின்ரது. எனினும், ஒரு சில வேளைகளில் விரல்களினால் அழுத்தப்படும் இவை வாசிக்கப்படுகின்றன. இவை சங்கீதத்தில் மிக முக்கியமானவை ஆகும். அத்துடன், பல வகையான சங்கீத வகைகளை வயலின் மூலம் வாசிக்கலாம்.
வரலாறு
இக்காலத்தில் நாம் பயன்படுத்தும் வயலின் ஐரோப்பியர்களால் 16ஆம் நூற்றாண்டில் உருவாக்கப்பட்டது. ஸ்ட்ராடிவேரியஸ் (Stradivarius) என்னும் இத்தாலியர் இதனை உருவாக்கினார். இத்தாலியில், பதினாராம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் இந்த கருவி கண்டுபிடிக்கப்பட்டதாக சொல்கிறார்கள். இது ரெபெக் (Rebec) எனப்படும் ஒரு பழம்பெறும் இசைக்கருவியில் இருந்து மறுவியிருக்கலாம் என்று சொல்லப்படுகிறது. வயலினை பற்றிய குறிப்பும் அதை வாசிக்க தேவையான வழிமுறைகளும் "Epitome Musical” எனப்படும் ஒரு இசை கையேட்டில் 1556-லேயே குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. அந்த நேரத்தில் வயலின் இசைக்கருவியின் புகழ் இத்தாலியில் இருந்து ஐரோப்பா கண்டம் முழுவதிலும் பரவி இருந்தது . ரோட்டில் வசிக்கும் சாதாரண இசைக்கலைஞரில் இருந்து மன்னரின் சபையில் வாசிக்கும் வித்துவான்கள் வரை எல்லோரின் கையிலும் வயலின் இடம் பெற்றிருந்தது. வரலாற்று குறிப்புகளில் கூட பிரென்சு மன்னன் ஒன்பதாவது சார்லஸ் 1560-இல் 24 வயலின்கள் செயவதற்கு ஆணையிட்டதாக உள்ளது. பதினெட்டாம் நூற்றாண்டில் தான் வயலினின் வடிவமைப்பில் பல மாறுதல்கள் ஏற்பட்டன. வயலினின் கழுத்துப்பகுதி நீட்டமாகவும், அதன் கோணத்திலும் மாற்றங்கள் செய்யப்பட்டன. இன்றளவிலும் இந்த கால நேரத்தில் செய்யப்பட்ட வயலின்கள்தான் கலைக்கூடங்களிலிலும் ,கலை பொருட்கள் சேகரிப்பாளர்களிடமும் பெரும் மதிப்பை பெற்றவையாக இருக்கின்றன. நம் இந்தியாவில் இந்த இசைக்கருவி பாலுச்சாமி தீஷிதர் என்பவரால் தென்னிந்திய இசைத்துறையில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டதாக  கூறப்படுகிறது.
கருநாடக இசையில் வயலின்
தென்னிந்திய இசை முறைமையான கருநாடக இசையில், வயலின் தற்போது முக்கியமான கருவியாகப் பயன்படுகின்றது. இங்கு இது பாலசுவாமி தீட்சிதர் (1786 - 1858) என்பவரால் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டதாக நம்பப்படுகின்றது. இவர் 1824 இல் எட்டயபுரம் சமஸ்தான வித்துவானாக இருந்தவர். கர்நாடக இசைக்கருவிகளை இரண்டு வகையாகப் பிரிக்கலாம். ஒன்று பண்ணிசைக் கருவிகள் (melodic instruments). மற்றொன்று  தாளக் கருவிகள் (percussion instruments). ஆகும். குரலுக்கு இணையாக இராகங்களையும், மெட்டுகளையும் (tunes) இசைக்கக்கூடிய கருவிகள் பண்ணிசைக் கருவிகள், புல்லாங்குழல், நாகசுரம், வீணை, வயலின் ஆகியவை பண்ணிசைக் கருவிகள். மண்டலின், கிளாரினெட், சக்ஸோபோன் ஆகிய மேலைநாட்டுக் கருவிகளும் தற்காலத்தில் கருநாடக இசையைத் தருகின்றன. தாளத்தின் நுட்பங்களை இசை, லய நயத்துடன் வாசிக்கும் கருவிகள் தாளக்கருவிகள். கருநாடக இசையில் முதன்மையான தாளக் கருவி மிருதங்கம். தவில் என்னும் கருவி நாகசுர இசையோடு இணைந்த ஒரு தாளக் கருவியாகும். வயலின் ஒரு நரம்புக் கருவி (stringed instrument). மேலைநாட்டு இசைக்கருவி. கி.பி. 19 ஆம் நூற்றாண்டிலிருந்து கருநாடக இசையில் வயலின் ஒரு இன்றியமையாத கருவியாக உள்ளது. குரலிசைக்கு ஒப்ப எல்லா இசை  நுணுக்கங்களையும்      வயலினில் இசைக்கலாம். கர்நாடக இசையில் தனி நிகழ்ச்சி நிலையில் (solo concert) நல்ல வரவேற்பைப் பெற்றிருக்கிறது. பக்க இசை நிலையிலும் (accompanying instrument) இன்றியமையாத இடத்தைப் பெற்றுள்ளது.
வயலினின் கட்டமைப்பும் இயங்கும் விதமும்
வயலின் பல அளவுகளில் உற்பத்தி செய்யப்படுகிறது. வயலினின் முக்கியப்பகுதி மேபில் (maple) எனப்படும் மரத்தால் செய்யப்படுகிறது. அதற்கு மேல் கழுத்து போல் ஒர் அமைப்பு பொருத்தப்பட்டிருக்கும். அதன் முன்பகுதி கருங்காலி மரத்தால் (ebony) செய்யப்படுகிறது. அந்த மரத்தின் கடினமான அமைப்பும், சுலபமாக தேய்ந்து போகாத திறனுமே இந்த பகுதி செய்ய உபயோகப்படுத்தப்படுவதற்கு காரணம். இந்த பகுதியில்தான் கலைஞர்கள் தன் விரல்களை தந்தியின் மீது அழுத்தி வித விதமான ஓசைகளை எழுப்புவார்கள். இந்த கழுத்துபகுதியின் மற்றொரு விளிம்பில் தந்திகளின் அழுத்தத்தை கூட்ட குறைக்க குமிழ்கள் பொருத்தப்பட்டிருக்கும். வயலினின் எல்லா பகுதியும் ஒருவித கோந்து பொருளால் ஒட்டப்பட்டிருக்கும். வயலினின் மேல் பகுதியில் தந்திகளை நன்றாக இழுத்து பிடித்த படியான அமைப்பு இருக்கும் இதில் தந்திகளின் அழுத்தத்தை லேசாக சரி செய்து கொள்ளலாம். அதற்கு நடுவில் தந்திகளை தாங்கி பிடிக்க பாலம் என்ற ஒரு அமைப்பும் உண்டு. மேல் பகுதியில் தாடையை தாங்கி கொள்வதற்கான ஒரு பகுதியை (chin rest) வேண்டிபவர்கள் பொருத்திக்கொள்ளலாம். சிலர் வாசிக்கும் போது வேர்வை படாமல் இருக்க வயலினின் மேல் பகுதியில் துண்டு ஒன்றை போட்டு அதற்கு மேல் தன் தாடையை வைத்துக்கொள்வார்கள். வயலினில் உபயோகிக்கப்படும் நான்கு வெவேறு தடிமனான தந்திகள் முன்னொரு காலத்தில் ஆட்டின் உடலில் இருந்து தயாரிக்கப்பட்டு வந்ததாக கூறப்படுகிறது,இப்பொழுதெல்லாம் எஃகு கொண்டு உருவாக்கப்படுகிறது.தந்திகள் அவ்வப்போது அறுந்துவிடும் என்பதால் கலைஞர்கள் தங்களுடன் எப்போழுதும் உபரியாக சில தந்திகளை எடுத்து செல்வார்கள். வயலினின் இன்னொரு முக்கியமான பகுதி "போ"(bow) எனப்படும் வில். இதை கொண்டு தந்திகளை தேய்த்த வாரே விரல்களால் அழுத்தத்தை கூட்டி குறைத்து இசை உருவாக்கப்படுகிறது. சராசரியாக ஒரு வில் 29 இன்ச்கள் அல்லது (74.5 cms) வரை நீலம் இருக்கும். இந்த குச்சியின் ஊடே ஒருவிதமான பட்டை காணப்படும். இது வெள்ளை அல்லது சாம்பல் நிற ஆண் குதிரையின் வாலில் உள்ள முடியினால் செய்யப்படுகிறது. வில்லின் ஒரு முனையில் இந்த முடிக்கற்றை ஒட்டப்பட்டிருக்கும்,மறு முனையில் அதன் இறுக்கத்தை மாற்றிக்கொள்ள குமிழ்கள் உண்டு.
வாசிக்கும் நிலை
கருநாடக இசை நிகழ்ச்சிகளில் வயலின் வாசிப்பவர், மேடையின் தரையில் அமர்ந்து அல்லது கதிரையில் ஒருகால் மேல் மறு கால் போட்டு வாசிக்கின்றனர். வாசிக்கும் போது வலது காலை முன்னிறுத்தி அதனில் வயலினைத் தாங்குவர். இடதுகால் உள்ளே மடக்கப்பட்டிருக்கும். மேலைத்தேய சங்கீதத்தில் நின்று கொண்டும், இருந்துகொண்டும் வயலின் வாசிக்கப்படும். வயலினின் மேல் இடது பக்கத்தை நாடியினால் அழுத்திப் பிடித்தபடி வயலின் மேலைத்தேய சங்கீதத்தில் வாசிக்கப்படுகின்றது.
இசைவடிவத்தின் வகைகள்
தமிழிசை, நாட்டுப்புற இசை , கர்நாடக இசை , மெல்லிசை , திரையிசை , தமிழ் ராப் இசை , தமிழ் பாப்  இசை , துள்ளிசை  , தமிழ் ராக் இசை , தமிழ் கலப்பிசை  போன்றவை   இசை வடிவத்தின் வகைகளாக   உள்ளன.
பிடில்
இது ஒரு  மேல்நாட்டு நரம்பிசைக்கருவி. மிடற்றிசையைப் பிடில் கருவியில் இசைக்கலாம். மேல்நாட்டு இசைக்கருவியாக இருந்தாலும்,  இசை இயக்கம் பெறுவதில் மிகக்கடினமாயினும் ஏனைய இசைக்கருவிகளைவிட இதில் வாய்ப்பாட்டு நன்றாய் அமைக்கமுடியும்.
மின்சாரத்தில் இயங்கும் வயலின்கள்
தற்காலத்தில் மின்சாரத்தில் இயங்கக்கூடிய  வயலின்கள்  உள்ளன. இதன் மூலம் வாசிக்கும் பொழுது, இசையின்  ஒலியை  பெருக்குவதற்கு  ஆம்ப்ளிபயர்ஸ்  [amplifier]  பொருத்தப்பட்டு  இருக்கும். இதனால் வயலின்  ஒலியை  கூட்டவோ  குறைக்கவோ  முடியும். இது இசை கச்சேரியில்  அதிகம் பயன்படுத்தப்படுகிறது. இது உறுதியான வடிவமைப்புடன்  வருவதால்  எளிதில் உடையாது.
எம். எஸ். கோபாலகிருஷ்ணன்
எம். எஸ். கோபாலகிருஷ்ணன், கர்நாடக இசையில் தேர்ந்த வயலின் இசைக் கலைஞர். இவர் பத்மசிறீ, கலைமாமணி, சங்கீத நாடக அகாதமி விருது மற்றும் சங்கீத கலாநிதி போன்ற விருதுகளைப் பெற்றவர். 2012ஆம் ஆண்டில் இவருக்கு இந்திய அரசு பத்ம பூசன் விருது வழங்கியது.
குன்னக்குடி வைத்தியநாதன்
குன்னக்குடி வைத்தியநாதன் (மார்ச் 2, 1935 - செப்டம்பர் 8, 2008) இந்தியாவின் தமிழகத்தைச் சேர்ந்த ஒரு வயலின் கலைஞரும் இசையமைப்பாளரும் ஆவார். குன்னக்குடியில் பிறந்த இவர் இந்திய அரசின் பத்மசிறீ விருது பெற்றவராவார். கருநாடக இசையை வயலினில் வாசித்தோரில் மிக முக்கியமானவராகக் கருதப்படுகிறார். நெற்றி முழுவதும் நீண்ட திருநீற்றுப் பட்டையும் பெரிய குங்குமப் பொட்டும் அணிந்து காட்சியளித்தவர். வயலில் உழுதோரையும் வயலின் கேட்கச் செய்தவர் என இவரைப் பற்றிக் குறிப்பிடப்படுகிறது.
டி. என். கிருஷ்ணன்
டி. என். கிருஷ்ணன் தென்னிந்தியாவைச் சேர்ந்த வயலின் இசைக் கலைஞர் ஆவார் எட்டாவது வயதில் தனது முதல் மேடைக் கச்சேரியை செய்தார். இளம் வயதிலேயே புகழ்வாய்ந்த பாடகர்களான அரியக்குடி இராமானுஜ ஐயங்கார், முசிரி சுப்பிரமணிய ஐயர், ஆலத்தூர் சகோதரர்கள், செம்பை வைத்தியநாத பாகவதர், மகாராஜபுரம் விஸ்வநாத ஐயர் ஆகியோருக்கு பக்கவாத்தியமாக வயலின் வாசித்தார். சென்னை இசைக் கல்லூரியில் இசைப் பேராசிரியராகப் பணிபுரிந்தார். பின்னர் டெல்லி பல்கலைக்கழகத்தில் ‘இசை மற்றும் கலைகளுக்கான’ பள்ளியின் முதல்வராக பணியாற்றினார். 2006ஆம் ஆண்டில் சங்கீத நாடக அகாதமியின் உறுப்பினர்களில் ஒருவராக நியமிக்கப்பட்டார். உலகின் பல நாடுகளுக்கும் இசைப் பயணம் செய்துள்ளார்.
லால்குடி ஜெயராமன்
லால்குடி ஜெயராமன் தமிழ்நாட்டைச் சேர்ந்த கருநாடக இசை அறிஞர் ஆவார். இவர் ஒரு வயலின் கலைஞர், பாடல் இயற்றுநர், இசையமைப்பாளர், பாடகர் மற்றும் இசை ஆசிரியர். இவர் கருநாடக இசைப் பயிற்சியை தனது தந்தை வீ. ஆர். கோபால ஐயரிடமிருந்து பெற்றார். ஒரு வயலின் பக்க வாத்தியக் கலைஞராக தனது 12 ஆம் வயதில் இசைப் பயணத்தை தொடக்கினார். இவர், அரியக்குடி இராமானுஜ ஐயங்கார், செம்பை வைத்தியநாத பாகவதர், செம்மங்குடி ஸ்ரீனிவாச ஐயர், ஜி. என். பாலசுப்பிரமணியம், மதுரை மணி ஐயர், ஆலத்தூர் சகோதரர்கள், கே. வீ. நாராயணசுவாமி, மகாராஜபுரம் சந்தானம், டி. கே. ஜெயராமன், மங்களம்பள்ளி பாலமுரளிகிருஷ்ணா, டி. வீ. சங்கரநாராயணன், டி. என். சேஷகோபாலன், போன்ற   புகழ்மிக்க கருநாடக இசைப் பாடகர்களுக்கும் புல்லாங்குழல் கலைஞர் மாலி   போன்றோருக்கும்    பக்க வாத்தியமாக வயலின் வாசித்திருக்கிறார்.
எல். சுப்பிரமணியம்
கேரளத்தைச் சேர்ந்த வி. இலக்சுமிநாராயண ஐயர் எனும் வயலின் இசைக் கலைஞரின் மூன்று மகன்களில் ஒருவர் எல். சுப்பிரமணியம். சுப்பிரமணியம் தனது தந்தையிடமிருந்து வயலின் இசையைக் கற்றுக் கொண்டார். இவரின் அண்ணன் எல். வைத்தியநாதன் என்பவரும், தம்பி சங்கர் என்பவரும் வயலின் இசைக் கலைஞர்களாவர். தந்தை இலக்சுமிநாராயண ஐயர் யாழ்ப்பாணம் இசைக்கல்லூரியில் விரிவுரையாளராகப் பணியாற்றியவர். இவர்களின் குடும்பம் யாழ்ப்பாணத்தில் மானிப்பாய் என்னுமிடத்தில் வாழ்ந்து வந்தது. பிறகு சென்னையில் நிலையாக குடியேறிவிட்டனர். சுப்ரமணியம் எம். பி. பி. எஸ். எனும் மருத்துவப் படிப்பு தேறியவர். எனினும் அவர் இசையினை தனது தொழிலாகக் கொண்டார்.
நாகை முரளிதரன்
நாகை ஆர். முரளிதரன் தமிழ்நாட்டைச் சேர்ந்த கருநாடக இசைக் கலைஞர் ஆவார். இவர் தனது ஆரம்பகால இசைப் பயிற்சியை திருமதி கோமளவல்லியிடமிருந்து தனது 7 ஆவது வயதில் பெற ஆரம்பித்தார். தொடர்ந்து தனது வயலின் இசைப்பயிற்சியை ஆர். எஸ். கோபாலகிருஷ்ணனிடமிருந்து பெற்றார். மேடைகளில் கடந்த 40 ஆண்டுகளாக வயலின் வாசித்து வரும் இவர், பாடகர்கள் மறைந்த செம்மங்குடி ஸ்ரீனிவாச ஐயர் முதல் இன்றைய டி. எம். கிருஷ்ணா வரை அவர்களின் கச்சேரிகளில் பக்கவாத்தியமாக வயலின் வாசித்திருக்கிறார்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:கம்பி இசைக்கருவிகள் பகுப்பு:கருநாடக இசைக்கருவிகள்
கொரிய இலக்கியம்
கொரிய இலக்கியம் என்பது கொரிய மொழியிலோ அல்லது செவ்வியல் சீன மொழியிலோ கொரியர்கள் உருவாக்கும் இலக்கியம் ஆகும். கொரிய இலக்கியம் 1500 ஆண்டுகளாக ஃஅஞ்சா எழுத்தில் எழுதப்பட்டு வருகிறது. மேலும் இது செவ்வியல் இலக்கியம், புத்திலக்கியம் என இரண்டாகப் பிரிக்கப்படுகிறது. கொரியா முதல் செம்பு, பொன்மப் (Metal) பயன்பாட்டுக்கும் முதல் அச்சு நூலுக்கும் முதல் அணியெழுத்துக்கும் பெயர்போனதாகும்.
கொரியாவின் பிரிவினை
பிரிவினைக்குப் பின் வட கொரிய இலக்கியம் புதியதொரு திருப்பத்தைக் கண்டது. காண்க. வடகொரிய இலக்கியம்.
தென்கொரியா (கொரியக் குடியரசு)
பல கொரிய எழுத்தளர்கள் 1960களுக்குப் பின் போருக்குப் பிந்தைய எழுத்தை உணர்ச்சிமயத் தப்பிப்பாக்க் கருதி புறந்தள்ளலாயினர். சில தென்கொரிய எழுத்தாளர்கள் மரபு மாந்தநேயத்தைப் போற்றி எழுதினாலும் மற்றவர்கள் அயன்மையாதல் போக்கையும்வாழ்க்கையின் அவலத்தையும் படம்பிடித்தனர். இவர்கள் மக்களை நிகழ்கால அரசியல் நிலவலைக் காணவைத்தனர்.எனவே கவிதையும் இலக்கியமும் முதன்மைவாய்ந்த அரசியல்கூர்மை அடைந்தன. இவற்றில் மாலைய புத்தியல் தன்ஐயும் ஊடுபாவாக விரவியதும் குறிப்பிடத் தக்கது. 1970களில் நிறுவன எதிர்ப்பு இலக்கியம் மலர்ந்தது. உழவரைப் புறக்கணித்து, வேகமாகத் தொழில்துறை வளர்தலை உய்யநிலையில் இலக்கியம் ஆய்ந்தது.