cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
பசந்த குமார் தாசு
வாழ்க்கை மற்றும் வேலை
தாசு மேற்கு வங்காளம், வர்தமான் மாவட்டத்தில் உள்ள கங்கூரில் பிறந்தார். இவர் முயர் மத்திய கல்லூரியில் சேர்ந்து 1918-ல் ''எம். எஸ்.'' பட்டம் பெறுவதற்கு முன்பு அலகாபாத்தில் உள்ள அரசுப் பள்ளியில் பயின்றார். இவர் 1920-ல் அலகாபாத் பல்கலைக்கழகத்தில் விரிவுரையாளரானார். வெளிநாட்டில் படிக்க உத்தரப் பிரதேச மாநில உதவித்தொகை பெற்றார். இவர் இம்பீரியல் கல்லூரியில் சேர்ந்தார். இங்கு ஈ. டபுல்யூ. மெக்பிரைடின் வழிகாட்டுதலின் கீழ் காற்றைச் சுவாசிக்கும் மீன்கள் குறித்து ஆய்வுகள் மேற்கொண்டார். 1926-ல் இலண்டன் பல்கலைக்கழகத்தில் அறிவியல் முனைவர் பட்டம் பெற்றார். பின்னர் கல்கத்தா பல்கலைக்கழகத்தில் (1926-31) விலங்கியல் பேராசிரியரானார். இதன் பின்னர் உஸ்மானியா பல்கலைக்கழகத்தில் (1931-52) பணியில் சேர்ந்தார். இவர் 1953 முதல் இறக்கும் வரை மீன்வள பிரிவு இயக்குநராக இருந்தார். ஐதராபாத் மிருகக்காட்சிசாலையின் திட்டமிடலிலும் ஈடுபட்டுள்ளார். 1940-ல் இந்திய அறிவியல் மாநாட்டின் விலங்கியல் பிரிவுக்கு இவர் தலைமை தாங்கினார். 1931-ல் இம்பீரியல் கல்லூரியின் கக்சிலி நினைவுப் பரிசைப் பெற்றார்.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:இந்திய விலங்கியலாளர்கள் பகுப்பு:1957 இறப்புகள் பகுப்பு:1899 பிறப்புகள்
முதல் பாபிலோனியப் பேரரசு
முதல் பாபிலோனியாப் பேரரசு (First Babylonian Empire) அல்லது பாபிலோனியாவை ஆண்ட முதல் வம்ச மன்னர்கள் என்றும் அழைப்பர்.பழைய பாபிலோனியப் பேரரசு, பண்டைய அண்மை கிழக்கின் மெசொப்பொத்தேமியாவின் தெற்குப் பகுதிகளை, பாபிலோன் நகரத்தைத் தலைமையிடமாகக் கொண்டு அமோரிட்டு மன்னர்கள் கிமு 2000 முதல் கிமு 1600 முடிய 400 ஆண்டுகள் ஆண்டனர். அமோரிட்டு மன்னர்களில் புகழ்பெற்றவரான மன்னர் அம்முராபி (கிமு 1792 – 1750) ஆட்சிக்காலத்தில், மெசொப்பொத்தேமியாவின்  பிற இராச்சியங்களை வென்று பழைய பாபிலோனியப் பேரரசை விரிவாக்கினார். பேரரசர் அம்முராபியின் மறைவிற்குப் பின் 150 ஆண்டுகளில் பழைய பாபிலோனியப் பேரரசு மெல்ல மெல்ல வீழ்ச்சியடைத்துவங்கியது. கிமு 1595ல் இட்டைட்டுகளின் மன்னர் முர்சிலி என்பவர் பழைய பாபிலோனியப் பேரரசை கைப்பற்றினார்.
பாபிலோனின் முதல் வம்சத்தின் தோற்றம்
பாபிலோன் தொல்லியல் களங்கள் யூப்பிரடீஸ் அறு மற்றும் டைகிரிசு ஆறுகளின் வடிநிலப்பரப்பில் அமைந்திருந்ததால், அதன் தொல்லியல் களங்களில் முதல் பாபிலோனியப் பேரரசின் முதல் வம்ச மன்னர்களைப் பற்றிய செய்திகள் முழுவதும் கிடைக்கப்பெறவில்லை. இருப்பினும் பண்டைய அண்மை கிழக்கின் மெசொப்பொத்தேமியாவில் கிடைத்த தொல்லியல் பொருட்கள் மூலமும், யூதர்களின் பழைய ஏற்பாடு நூல்களிலிருந்தும் ஓரளவு முதல் பாபிலோனிய வம்ச மன்னர்களைக் குறித்த தகவல்கள் பெற முடிகிறது.
முதல் பாபிலோனிய வம்ச மன்னர்கள்
அமோரிட்டுகளின் தலைவர் அம்முராபி பாபிலோனியாவைக் கைப்பற்றி முதல் பாபிலோனிய வம்சத்தின் ஆட்சியை விரிவாக்கினார்.
இருப்பினும் பாபிலோனை அசிரியப் பேரரசர் முதலாம் சாம்சி-அதாத் மற்றும் லார்சா நாட்டின் முதலாம் ரிம் சின் போன்றவர்கள் ஆண்டனர். இவ்வம்சத்தின் முதல் மன்னர் சுமு-அபூம், தில்பத் மற்றும் கிஷ் போன்ற நகரங்களைக் கைப்பற்றி பாபிலோனியாவை விரிவாக்கினர். இவரது வழித்தோன்றல் சுமு-லா-எல், பாபிலோன் நகரைச் சுற்றிலும் கோட்டைச் சுவர் கட்டத்துவங்கினார். இப்பணியை மன்னர் சுமுவாலிஅலும் ஆட்சியில் முடிக்கப்பட்டது.
முதல் பாபிலோனிய வம்ச மன்னர் சுமுவாலிஅலும், கிஷ் நகர புரட்சியாளர்களை வென்று, கசல்லு நகரத்தை அழித்து, நிப்பூர் நகர இராச்சியப் பகுதிகளைக் கைப்பற்றினார்.
மன்னர் அம்முராபி
யூதர்களின் பழைய ஏற்பாடு நூல்களில் அமோரிட்டு மக்களின் மன்னரான அம்முராபி குறித்த செய்திகள் உள்ளது. அமோரிட்டு மக்களால் அம்முராபி திபிலிரபி ("Dipilirabi") என அழைக்கப்பட்டார்.
பண்டைய அண்மைக் கிழக்கின் நூல்களில் அம்முராபி சட்டத் தொகுப்புகள் உள்ளது. இச்சட்ட நூல்கள் ஆப்பெழுத்தில் ஏழு அடி உயர சுட்ட களிமண் பலகைகயில் எழுதப்பட்டுள்ளது.
அம்முராபியின் சட்டத் தொகுப்பில் அம்முராபி எவ்வாறு பாபிலோனியாவின் மன்னரானார் என்பதையும், தன் ஆட்சியில் நீதியை நிலைநாட்ட கடவுள் அருளால் எவ்வாறு சட்டத்தை வடித்தார் என்பதையும்  விளக்குகிறது. கிமு 1792 முதல் கிமு 1750 வரை ஆண்ட அம்முராபியின் எழுதப்பட்ட சட்டத் தொகுப்பே வரலாற்றில் மிகவும் பழையானது என்பர். அம்முராபி ஆட்சிக்கு வருகையில் பாபிலோனிய இராச்சியத்தில் தில்பத், சிப்பர், கிஷ் மற்றும் போர்சிப்பா நகரங்களே இருந்தன. கிமு 1761ல் அம்முராபி இசுன்னா நகரத்தைக் கைப்பற்றினார். கிமு 1760ல் மூன்றாவது ஊர் வம்சத்தினர் ஆண்ட மாரி நகரத்தைக் கைப்பற்றினார். அம்முராபி ஆட்சியின் 13வது ஆண்டில் தெற்கு மெசொப்பொத்தேமியாவில் உள்ள லார்சா, நிப்பூர், ஊர், உரூக், இசின் நகரங்களைக் கைப்பற்றி, பாபிலோன் நகரத்தைத் தலைநகராகக் கொண்ட முதல் பாபிலோனிய வம்சத்தின் புகழ் பெற்ற மன்னராக விளங்கினார். மெசொப்பொத்தேமியாவில் பாபிலோன் நகரம் ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு மேலாக ஆதிக்கம் செலுத்தியது.
ஜிம்ரி-லிம் தொல்லியல் களத்தில் கிடைத்த தொல்பொருட்கள் வாயிலாக அம்முராபியின் வரலாறு, இராஜதந்திர உறவுகள் அறிய முடிறது. யூப்பிரடீஸ் ஆற்றின் கரையில் பாபிலோன் நகரம் அமைந்திருந்தது. ஆற்று வெள்ளத்தாலும், மண் அரிப்பாலும் பண்டைய பாபிலோன் நகரம் தாக்கப்பட்டதால், அதன் தொல்லியல் களங்களில் தொல்பொருட்கள் கண்டறிய இயலவில்லை.
எப்லா இராச்சியத்தின் தலைநகரான மாரி தொல்லியல் களத்தில் கண்டெடுத்த அரண்மனையில் இருந்த சுடுமண் பலகைக் குறிப்புகள் மூலம், பாபிலோனிய மன்னர் அம்முராபி, மாரி, எப்லா போன்ற  இராச்சியத்தினருடன் கொண்டிருந்த இராஜதந்திர உறவுகள் புலப்படுத்துகிறது.
அனதோலியாவின் சிரியாவில் இருந்த இராச்சியங்களுக்கும், மெசொப்பொத்தேமியாவில் இருந்த இராச்சியங்களுக்கும் அடிக்கடி போர்கள் நடைபெற்றதால், போர்கள் தொடர்பான களிமண் பலகைகளில் எழுதப்பட்ட ஆவணங்கள் தொல்லியல் அகழ்வாய்வில் கண்டறியப்பட்டது.
இந்த ஆவணங்களில் இராச்சியங்களிடையே இருந்த பிணக்குகள் விவாதிக்கப்பட்டதையும், தெய்வீக உறுதிமொழிகளும், இராச்சியங்களுக்கிடையே செய்து கொள்ளப்பட்ட ஒப்பந்தங்களும்; உடன்படிக்கைகளும் அறிந்து கொள்ள முடிகிறது.
அம்முராபி ஆட்சிக் காலத்தில் சுமேரியம் மற்றும் அக்காதிய மொழிகளின் ஆப்பெழுத்துகளில் சமயம், கவிதை, அறிவியல் குறிப்புகள் தொகுக்கப்பட்டது. மேலும் யூப்பிரடீஸ் மற்று டைகிரிஸ் ஆறுகளிலிருந்து கால்வாய்கள் வெட்டி வேளாண்மைக்கு நீர் ஆதாரங்களை பெருக்கினார். பாபிலோனில் பெரிய அரண்மனைகளை கட்டி, இரட்டை அடுக்குச் சுவர்களால் பாபிலோன் நகரத்தைச் சுற்றிலும் மதில் சுவர்களை எழுப்பினார்.
அம்முராபிக்கு முன்னர்
அம்முராபியின் ஆட்சிக்கு முன்னர், மூன்றாவது ஊர் வம்ச பேரரசர் சர்கோன் மிகவும் செல்வாக்குடன் விளங்கினார்.
பாபிலோனில் சூரிய வழிபாடு
பழைய பாபிலோன் நகர அரச சக்தியாக சூரியக் கடவுள் கருதப்பட்டது. பாபிலோனிய மக்களின் சூரியக் கடவுளான சமஸ், நீதிக்கான கடவுள் என்பதையும், அவரே வானத்திற்கும், பூமிக்கும், அனைத்து உயிரினங்களின் கடவுள் எனப்தை அம்முராபியின் சட்டத் தொகுப்பில் குறிக்கப்பட்டுள்ளது.
பாபிலோனினின் அழிவு குறித்த குறிப்புகள், இட்டைட்டுப் பேரரசர் முதலாம் முர்சில்லிஸ் ஆட்சிக் காலத்தில் கிடைத்துள்ளது. அக்குறிப்பின் படி, பாபிலோனியப் பேரரசில் சிம்மு (சிவன்) மாதத்தில் தோன்றிய இரண்டு சூரிய, சந்திர கிரகணங்களே பாபிலோனிய நகரத்தின் அழிவிற்கு காரணம் எனக்கூறுகிறது. கிமு 9 பிப்ரவரி 1659 அன்று நிகழ்ந்த சந்திர கிரகணம், 4:43 முதல் 6:47 வரை நீடித்தது. அதே மாதத்தில், கிமு 23 பிப்ரவரி 1659ல் நிகழ்ந்த சூரிய கிரகணம் காலை 10:26  முதல் 11.45 மணி வரை நீடித்தது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:பண்டைய வரலாறு பகுப்பு:மெசொப்பொத்தேமியாவின் வரலாறு பகுப்பு:மெசொப்பொத்தேமியா
இந்தியத் திரைப்படப் பிரிவு
இந்தியத் திரைப்படப் பிரிவு ( Films Division of India ), பொதுவாக திரைப்படப் பிரிவு என்று குறிப்பிடப்படும் இது இந்தியாவின் சுதந்திரத்தைத் தொடர்ந்து 1948 இல் நிறுவப்பட்டது. இது முதல் மாநிலத் திரைப்படத் தயாரிப்பு மற்றும் விநியோகப் பிரிவாகும். இப்போது இந்திய அரசின் தகவல் மற்றும் ஒலிபரப்பு அமைச்சகத்தின் கீழ் இயங்கி வருகிறது. இதன் முக்கிய நோக்கம் "அரசு நிகழ்ச்சிகளின் விளம்பரத்திற்காக ஆவணப்படங்கள் மற்றும் செய்தி இதழ்களைத் தயாரிப்பதும்", இந்திய வரலாற்றின் திரைப்படமும் சாதனையாகும்
தயாரிப்பு, விநியோகம், சர்வதேச ஆவணப்படம் மற்றும் குறும்பட விழா என நான்கு பிரிவுகளாக பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த பிரிவு மும்பையில் உள்ள அதன் தலைமையகத்தில் இருந்து ஆவணப்படங்கள்/செய்தி இதழ்களையும், புது தில்லியில் இருந்து பாதுகாப்பு மற்றும் குடும்ப நலன் பற்றிய திரைப்படங்களையும், கொல்கத்தா மற்றும் பெங்களூரில் உள்ள பிராந்திய மையங்களில் இருந்து கிராமப்புற இந்தியாவை மையமாகக் கொண்ட சிறப்புப் படங்களைத் தயாரிக்கிறது. 1990-இல், இது மும்பையில் நடந்த ஆவணப்படம், குறும்படங்கள் மற்றும் இயங்கு படங்களுக்காக வருடாந்திர மும்பை சர்வதேச திரைப்பட விழாவில் தொடங்கப்பட்டது. இது திரைப்பட அருங்காட்சியகத்தை கொண்டுள்ளது. இந்தியத் திரைப்படங்களின் தேசிய அருங்காட்சியகம் ( NMIC ), 19 சனவரி 2019 அன்று திறக்கப்பட்டது.
பணிகள்
திரைப்படப் பிரிவு முக்கியமாக அரசுக்கு சொந்தமான தொலைக்காட்சி நிறுவனமான தூர்தர்ஷனுக்காக தயாரித்தது. இது ஏக் அனேக் அவுர் ஏக்தா போன்ற சில பாரம்பரிய பாடல்களை உருவாக்கியது. தொடக்கத்திலிருந்து 8000 திரைப்படங்களைத் தயாரித்துள்ளது. மேலும் சுமார் 5000 திரைப்படங்கள் இணையத்தில் வாங்குவதற்கும் பதிவிறக்குவதற்கும் கிடைக்கின்றன.
திரைப்படச் சங்கம்
2012 ஆம் ஆண்டில், திரைப்படப் பிரிவு மும்பையில் ஒரு திரைப்படச் சங்கத்தைத் தொடங்கியது. இது காப்பகங்களிலிருந்து திரைப்படங்களைத் திரையிடுகிறது.
இந்தியத் திரைப்படத்தின் தேசிய அருங்காட்சியகம்
இந்தியப் பிரதமர் நரேந்திர மோதி 2019 சனவரி 20 அன்று மும்பையில் இந்தியத் திரைப்படத்தின் தேசிய அருங்காட்சியகத்தைத் திறந்து வைத்தார். "இந்தியத் திரைப்படத்தின் தேசிய அருங்காட்சியகம்" என்பது பொதுமக்களுக்கான தகவல் களஞ்சியமாகும். மேலும் இது திரைப்படத் தயாரிப்பாளர்கள், திரைப்பட மாணவர்கள் மற்றும் விமர்சகர்கள் உலகில் திரைப்படத்தின் வளர்ச்சியைப் பற்றி அறிய உதவுகிறது.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:மும்பையில் உள்ள திரைப்படத் தயாரிப்பு நிறுவனங்கள் பகுப்பு:இந்திய அரசு அமைப்புகள்
மகமதூர் ரகுமான்
மஹ்முதூர் ரஹ்மான் ( মাহমুদুর রহমান   ; பிறப்பு 6 ஜூலை 1953) வங்களாதேசத்தின் வங்காள நாளிதழ்களில் ஒன்றான அமர் தேஷின் உரிமையாளர்களில் ஒருவரும், நடிப்பு ஆசிரியரும் ஆவார். அவர் ஒரு பொறியியலாளர் மற்றும் தொழிலதிபர் ஆவார்.
2008 இல் அவாமி லீக் தேர்தலில் வெற்றி பெற்றது. அதில் இருந்து ரஹ்மான் தனது செய்தித்தாள் மூலம் அரசாங்கத்தை கடுமையாக விமர்சித்தார். கட்சி நிர்வாகிகள் மற்றும் அரசாங்க அதிகாரிகளால் 2009 ஆண்டு முதல் 2013 வரை 50 க்கும் மேற்பட்ட முறை இவரின் பத்திரிக்கை மீது அவதூறு மற்றும் தேசத்துரோக வழக்குகளை தொடர்ந்தது. சர்வதேச மனித உரிமைகள் குழுக்கள் மற்றும் பத்திரிகை அமைப்புகள் அவருக்கு எதிரான அரசாங்கத்தின் நடவடிக்கைகளை சட்டத்திறுப் புறம்பான துன்புறுத்தல்கள் என்று தங்களது கண்டங்களைப் பதிவு செய்தன. 2013 ஆம் ஆண்டில் நடைபெற்ற ஷாபாக் ஆர்ப்பாட்டங்களில் கலந்து கொண்டவர்களை இவர் தவறாக சித்தரித்ததாக இவர் மீது விம்ர்சனங்கள் வைக்கப்பட்டன.
ஆரம்பகால வாழ்க்கை
மஹ்முதூர் ரஹ்மான் பங்களாதேஷின் கொமிலாவில் பிறந்தார், அவரது தாயார் மஹ்முதா பேகம். இவர் 1977 ஆம் ஆண்டில் பங்களாதேஷ் பொறியியல் மற்றும் தொழில்நுட்ப பல்கலைக்கழகத்தில் வேதியியல் பொறியியல் பிரிவில் இளங்கலைப் பட்டம் பெற்றார். ஜப்பானில் பொறியியளாளராகப் பணிபுரிந்த பின்னர், பீங்கான் பொறியியலில் பட்டம் பெறுவதற்காக நாடு திரும்பினார்.டாக்கா பல்கலைக்கழகத்தின் வணிக நிர்வாக நிறுவனத்தில் எம்பிஏ பெற்றார்.
அவர் ஹருனூர் ரஷீத் கான் மோன்னோ என்பவரின் மகளான ஃபிரோசா கான் என்பவரை மணந்தார்.
வணிக வாழ்க்கை
ரஹ்மான் பெரிய பிரிட்டிஷ் நிறுவனத்திற்கு சொந்தமான பிரிட்டிஷ் ஆக்சிஜன் எரிவாயு நிறுவனத்தில் பொரியியளாலராக பணி புரிந்ததில் இருந்து தொடங்கினார். ஜப்பானில் சில ஆண்டுகள் பணிபுரிந்தார். மேலும் இவர் முன்னு மட்பாண்டங்கள், டங்கன் பிரதர்ஸ், ஷைன்புகூர் மட்பாண்டங்கள், பெக்ஸிம்கோ குழு மற்றும் பத்மா டெக்ஸ்டைல் ஆகியவற்றிலும் பணியாற்றினார்.
பங்களாதேஷுக்குத் திரும்பிய பிறகு, ரஹ்மான் தனது சொந்த நிறுவனமான கைவினைஞர் மட்பாண்ட எனும் நிறுவனத்தை 1999 ஆம் ஆண்டில் தொடங்கினார். கைவினைஞர் மட்பாண்டங்கள் 2013 இல் விற்கப்பட்டன.
2013 கைது
2008 இல் அவாமி லீக் தேர்தலில் வெற்றி பெற்றது. அதில் இருந்து ரஹ்மான் தனது செய்தித்தாள் மூலம் அரசாங்கத்தை கடுமையாக விமர்சித்தார். கட்சி நிர்வாகிகள் மற்றும் அரசாங்க அதிகாரிகளால் 2009 ஆண்டு முதல் 2013 வரை 50 க்கும் மேற்பட்ட முறை இவரின் பத்திரிக்கை மீது அவதூறு மற்றும் தேசத்துரோக வழக்குகளை தொடர்ந்தது. 11 ஏப்ரல் 2013 அன்று, ஹேக்-ஜியாவுதீன் உரையாடல்கள், பிற இணைய குற்றங்கள் மற்றும் வன்முறையைத் தூண்டுவது தொடர்பான தேசத்துரோக குற்றச்சாட்டில் வங்கதேச காவல்துறை இறுதியாக ரஹ்மானை கைது செய்தது. அவருடைய மின்னணு மற்றும் சேமிப்பக சாதனங்களை அவர்கள் பறிமுதல் செய்தனர். தேசத்துரோகம் மற்றும் பிற குற்றச்சாட்டுகளுக்கு நீதிமன்றம் 13 நாட்கள் பிணை வழங்கியது.
குறிப்புகள்
பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:1953 பிறப்புகள்
கர்ச்சி பூசை
கர்ச்சி பூசை என்பது இந்தியாவின் திரிபுராவில் இருந்து ஒரு இந்து பண்டிகையாகும். ஜூலை அல்லது ஆகஸ்டில் அகர்தலாவில் நடத்தப்படும் இந்த திருவிழாவில் திரிபுரி மக்களின் வம்ச தெய்வங்களான பதினான்கு கடவுள்களின் வழிபாடு அடங்கும். கர்ச்சி பூசை திரிபுராவில் மிகவும் பிரபலமான பண்டிகைகளில் ஒன்றாகும். இது ஒரு வார காலம் கொண்டாடப்படும் அரச பூசையாகும், இது ஜூலை மாதத்தில் அமாவாசையின் எட்டாவது நாளில் ஆரம்பிக்கப்படுகிறது மற்றும் ஆயிரக்கணக்கான மக்களை ஈர்க்கிறது. பதினான்கு கடவுள்களின் கோவில் வளாகத்தில் உள்ள அகர்தலாவில் (புரான் அகர்தலா) இந்த விழா கொண்டாடப்படுகிறது. இந்த பூசையுடன் தொடர்புடைய பல்வேறு புராணக்கதைகள் உள்ளன.
வரலாறு
"கர்ச்சி" என்ற வார்த்தை "கியா" என்ற வார்த்தையிலிருந்து உருவானது, அதாவது "பூமி". கர்ச்சி பூஜை அடிப்படையில் பூமியை வணங்குவதற்காக செய்யப்படுகிறது. அனைத்து சடங்குகளும் பழங்குடி வம்சாவளியைச் சேர்ந்தவை, இதில் பதினான்கு கடவுள்கள் மற்றும் பூமி தாயை வணங்குவதும் அடங்கும். இந்த பூஜை பாவங்களை போக்கவும், தாய் பூமியின் மாதவிடாய்க்கு பிந்தைய கட்டத்தை சுத்தம் செய்யவும் செய்யப்படுகிறது. இவ்வாறு தொடர்ந்து ஏழு நாட்கள் பூஜை செய்யப்படுகிறது. பூஜை நாளில், பதினான்கு கடவுள்களை " சாய்த்ரா " நதிக்கு "சந்தை" உறுப்பினர்கள் கொண்டு செல்கின்றனர். தேவர்கள் புனித நீரில் குளித்து மீண்டும் கோவிலுக்கு அழைத்து வரப்படுகின்றனர். அவர்கள் மீண்டும் கோவிலில் பூஜை செய்து, மலர்கள் மற்றும் படையல்களை வழங்குவதன் மூலம் பூசிக்க படுகிறார்கள். இந்த திருவிழாவில் ஆடு மற்றும் புறாக்களை பலியிடும் விலங்கு பலியும் ஒரு முக்கிய பகுதியாகும், மக்கள் இனிப்புகளையும் பலி இறைச்சியையும் கடவுளுக்கு படைக்கிறார்கள். பழங்குடியினர் மற்றும் பழங்குடியினர் அல்லாதவர்கள் இருவரும் கலந்துகொண்டு, பண்டிகை மனநிலையில் திருவிழாவைக் கொண்டாடுகிறார்கள். இந்த நேரத்தில் ஒரு பெரிய கண்காட்சி மற்றும் கலாச்சார நிகழ்ச்சிகளுடன் மாநிலத்தின் பல்வேறு பகுதிகளில் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டுள்ளன.
சடங்குகள்
15 நாட்கள் "அமா பேச்சி"க்குப் பிறகு கர்ச்சி பூஜை செய்யப்படுகிறது. திரிபுரி புராணங்களின் படி, "அமா பேச்சி" என்பது தாய் தெய்வம் அல்லது பூமி தாயின் மாதவிடாய், மேலும் இந்த நேரத்தில் திரிபுரா முழுவதும் யாருமே உழவு செய்வதோ, கட்டிடம் கட்டுவதோ கிடையாது. திரிபுரி மக்களில் மாதவிடாய் புனிதமற்றதாகக் கருதப்படுகிறது மற்றும் பெண்களின் அனைத்து முக்கிய செயல்பாடுகளும் தடைசெய்யப்பட்டுள்ளன. எனவே "அமா பேச்சி"யின் போது பூமி தாயின் மாதவிடாய்க்குப் பிறகு பூமி அசுத்தமாக கருதப்படுகிறது. பூமித் தாயின் மாதவிடாய்க்குப் பிந்தைய அசுத்தத்தை சுத்தப்படுத்தவே கர்ச்சி பூஜை செய்யப்படுகிறது.
ஆண்டு முழுவதும் இந்த ஏழு நாட்களில் முதல் நாளில் மட்டும் பதினான்கு தெய்வங்கள் வழிபடப்படுகின்றன, மீதமுள்ள ஆண்டு முழுவதும் மூன்று தெய்வங்கள் மட்டுமே வழிபடப்படுகின்றன. அவர்கள் ஹர் சங்கர், உமா பார்வதி மற்றும் ஹரி விஷ்ணு. மீதமுள்ள பதினோரு தெய்வங்களும் ஒரு மரப்பெட்டியில் பூட்டி சாந்தையின் பராமரிப்பில் பாதுகாப்பாக வைக்கப்பட்டுள்ளன. அகர்தலா நகருக்கு வடக்கே 15 கிமீ தொலைவில் உள்ள கைர்நகர் அருகே கர்ச்சி மற்றும் பதினான்கு தெய்வங்களின் கோயில் உள்ளது. இந்த கோவில் பதினெட்டாம் நூற்றாண்டின் மத்தியில் கிருஷ்ண மாணிக்ய மன்னரால் கட்டப்பட்டது. அகர்தலா நகருக்கு தெற்கே 57 கிமீ தொலைவில் உதய்பூர் அருகே பழமையான கோவில் உள்ளது.மக்கள் தங்கள் சொந்த நலனையும், பொதுவாக சமூகம் மற்றும் மாநிலத்தின் நலனையும் பார்க்கிறார்கள். 2022 ம் ஆண்டில் கர்ச்சி பூசை ஜூலை 7ம் தேதி அன்று நடைபெற்றது.
குறிப்புகள்
பகுப்பு:ஆகத்து சிறப்பு நாட்கள் பகுப்பு:சூலை சிறப்பு நாட்கள் பகுப்பு:இந்து சமய விழாக்கள்
அந்தக் கழுதை இந்தக் கழுதை
அந்தக் கழுதை இந்தக் கழுதை என்பது தாய்மார் அல்லது தலைவர்-ஒருவர் குழந்தையின் கண்ணைப் பொத்தி ஆளைக் காட்டச் சொல்லும் விளையாட்டு.
உசாத்துணை
பகுப்பு:தமிழர் விளையாட்டுகள்
வேதநகர்
வேதநகர்
இந்தியா, தமிழ்நாடு, கன்னியாகுமரி மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ளது. தமிழகத்தின் ஐந்து திணைகளில் இரண்டு திணைகள் (முல்லை, மருதம்) ஒருங்கமைந்த ஊர் ஆகும்.
மதங்கள்
வேதநகர் என்னும் ஊரின் பூர்வீக மக்கள் கிறித்தவர் கள் மட்டுமே ஆவர். குடிபெயர்ந்த இசுலாம் மற்றும் இந்து மதத்தினரும் இங்கு உள்ளனர்.
புவியியல்
இவ்வூரின் அமைவிடம் 8.17°N 77.43°E ஆகும்.[4] மேலும், இவ்வூர் சராசரியாக 13 மீட்டர் (42அடி) உயரத்தில் உள்ளது.
ஊர் நிர்வாகம்
பகுப்பு:கன்னியாகுமரி மாவட்டத்திலுள்ள கிராமங்கள்
தெசலி
தெசலி (Thessaly,     , [θesaˈli.a] ; பண்டைய தெசலியன் : Πετθαλία, Petthalía ) என்பது கிரேக்கத்தின் பாரம்பரிய புவியியல் பகுதியும், நவீன நிர்வாகப் பகுதியும் ஆகும். இது இதே பெயரில் அழைக்கப்பட்ட பெரும்பாலான பண்டைய பகுதிகளையும் உள்ளடக்கியதாக உள்ளது. கிரேக்க இருண்ட காலத்துக்கு முன்பு, தெசலி அயோலியா என்று அழைக்கப்பட்டது ( Αἰολία , Aiolía ), ஓமரின் ஒடிசியில் இவ்வாறு குறிப்பிடபட்டது.
உதுமானிய ஆட்சியின் பிடியில் இருந்த நான்கரை நூற்றாண்டுகளுக்குப் பிறகு 1881 இல் தெசலி நவீன கிரேக்க அரசின் ஒரு பகுதியாக மாறியது. 1987 முதல் இது நாட்டின் 13 பிராந்தியங்களில் ஒன்றாக உருவானது. மேலும் இது (2011 இன் கல்லிக்ராடிஸ் சீர்திருத்தத்திற்கு பிறகு ) ஐந்து பிராந்திய அலகுகள், 25 நகராட்சிகள் என உட்பிரிவுகள் கொண்டதாக ஆனது. இந்த நிர்வாக பிராந்தியத்தின் தலைநகரம் லாரிசா ஆகும். தெசலி வடக்கு கிரேக்கத்தில் அமைந்துள்ளது. இதன் எல்லைகளாக வடக்கில் மாசிடோனியா, மேற்கில் எபிரஸ், தெற்கில் மத்திய கிரீஸ் கிழக்கில் ஏஜியன் கடல் ஆகியவை உள்ளன. தெசலி நிர்வாகப் பகுதியில் ஸ்போரேட்ஸ் தீவுகளும் அடங்கும்.
குறிப்புகள்
பகுப்பு:Coordinates on Wikidata பகுப்பு:கிரேக்க மொழி வார்த்தைகளைக் கொண்ட கட்டுரைகள் பகுப்பு:கிரேக்கம்
மலட்கல்
மலட்கல் (Maladkal) என்பது இந்திய நாட்டின் கர்நாடகா மாநிலத்தில் ராய்ச்சூர் மாவட்டத்தின் தேவதுர்கா தாலுகாவின் கப்பூர் மற்றும் கோப்ளி கீழ் வரும் ஒரு கிராமம்.
மலட்கல் கர்நாடகாவின் வடக்குப் பகுதியில் அமைந்துள்ளது. மலட்கல் அதன் எல்லையை கப்பூர், ராமதுர்கா, சகதாகல், என் கணேகல், மசீத்பூர் மற்றும் அட்னூர் (மான்வி தாலுக்கா) ஆகியவற்றுடன் பகிர்ந்து கொள்கிறது. மலட்கல் ராய்ச்சூர் மாவட்டத்தில் உள்ள ஒரு கிராம பஞ்சாயத்து ஆகும்.
பெரும்பாலான குடும்பங்கள் விவசாயம் சார்ந்த குடும்பங்கள் என்பதால் இந்தக் கிராமம் கடின உழைப்பாளி விவசாயிகளைக் கொண்டுள்ளது. மற்றும் மற்றவர்கள் தங்கள் தனிப்பட்ட வணிகங்களை வைத்திருக்கிறார்கள்.
இந்த கிராமத்தில் உற்பத்தி செய்யப்படும் பயிர்கள் பருத்தி, மிளகாய் மற்றும் அரிசி பயிரிடுகின்றனர். ஆனால், சிலர் தங்கள் வாழ்வாதாரத்திற்காக காய்கறிகளையும் பயிரிடுகின்றனர்.
இந்தியாவில் உள்ள பெரும்பாலான கிராமங்கள், கிராம மக்கள் பெரும்பாலும் தங்கள் வாழ்வாதாரத்திற்காக ஒருவரையொருவர் சார்ந்திருப்பதால், மலட்கல் ஒரு சுய-நிலையான கிராமமாகும்.
பிறகு, பசவ சாகர் அணை அணை கட்டி முடிக்கப்பட்டது (நாராயண்பூர் அணை) நீர்ப்பாசனத் திட்டம் கிராம மக்களும் உலர்ந்த நிலத்தில் விவசாயம் பாசன விவசாயத்திற்கு மாறினர். நீர்ப்பாசனம் முன்பு விவசாயிகள் சோளம், கோதுமை, தினை, சூரியகாந்தி மற்றும் இதர உலர்நிலப் பயிர்களை பயிரிட்டு வந்தனர்.
வரலாறு
ராய்ச்சூர் தோவாப் பகுதியில் உள்ள கிராமம் பல்வேறு வரலாறு மற்றும் கலாச்சாரத்தைக் கொண்டுள்ளது. கிராமம் புதிய கற்கால தளம் மலையில் சில பாறைக் கலைகள் காணப்பட்டன. இது நவீனத்திற்கு முந்தைய காலகட்டத்திற்கு வலுவான கலாச்சார தாக்கங்களை குறிக்கிறது.
மக்கள்தொகையியல்
2011 ஆம் ஆண்டு மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி மலட்கல் கிராமத்தில் மொத்த மக்கள்தொகை 2819 ஆகும். அவர்களில் 1375 ஆண்கள் மற்றும் 1444 பெண்கள் ஆவர். 2001 ஆம் ஆண்டு மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, மொத்த மக்கள் தொகை 2330 ஆகும், அதில் 1160 ஆண்கள் மற்றும் 1172 பெண்கள் ஆவர்.
போக்குவரத்து
கிராமம் சதக் யோசனா திட்டத்தின் கீழ் கட்டப்பட்ட நன்கு பராமரிக்கப்பட்ட சாலையிலிருந்து மாநில நெடுஞ்சாலையுடன் (SH15) இணைகிறது. கல்யாண கர்நாடக சாலைப் போக்குவரத்துக் கழகம் (முன்னர் என அறியப்பட்ட இரண்டு பேருந்துகள் உள்ளன. அரசு நடத்தும் சாலை போக்குவரத்து ஆகும். இரண்டு பேருந்துகளும் ராய்ச்சூர் (மாவட்டம்) மற்றும் தேவதுர்கா (தாலுகா) ஆகிய இடங்களுக்கு இணைக்கப்பட்டுள்ளன. அருகிலுள்ள இரயில் நிலையம் ராய்ச்சூர் இரயில் நிலையம் பேருந்து மூலம் அடையலாம்.
பேருந்து பாதை
சாலை வழியாக ரெய்ச்சூர் மாவட்டம் சுமார் 40 கி.மீ. வழியில் மொத்தம் நான்கு நிறுத்தங்கள் உள்ளன (மலட்கல்-கப்பூர்-சுல்தான்பூர்-புர்கான்பூர்-கல்மாலா-ராய்ச்சூர்) ஆகும். தாலுகா தேவதுர்கா சுமார் 30 கி.மீ].
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:கர்நாடக மாநிலத்திலுள்ள ஊர்களும் நகரங்களும் பகுப்பு:ராய்ச்சூர் மாவட்டம்
முகமது அன்வர் உசைன்
முகமது அன்வர் உசைன் (Anwar Hossain Monir, பிறப்பு: டிசம்பர் 31 1981), வங்காளதேசத் தேசிய துடுப்பாட்ட அணியின் துடுப்பாட்டக்காரர். இவர் மூன்று தேர்வுத் துடுப்பாட்டப் போட்டிகளிலும், ஒரு ஒருநாள் பன்னாட்டுத் துடுப்பாட்டப் போட்டியிலும் கலந்து கொண்டுள்ளார். தேர்வுத் துடுப்பாட்டப் போட்டியில், வங்காளதேசத் தேசிய அணியினை 2003 – இல் பிரதிநிதித்துவப் படுத்தியுள்ளார்.
பகுப்பு:வங்காளதேசத் துடுப்பாட்டக்காரர்கள் பகுப்பு:1981 பிறப்புகள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள்
கொங்கு தமிழ்
”காங்கி” என்ற பெயராலும் வழங்கப்பட்டது.கொங்கு என்ற சொல்லுக்குத் கங்க என்பது பொருள். எனவே கங்கர் பேசும் மொழியாதலால் காங்கி எனப்பெயர்பெற்றது என சொல்லப்படுகிறது. இம்மொழிக்கு சுயமரியாதை இயக்கம் தோன்றிய பின் கொங்குத் தமிழ் என்று பெயர் மாற்றப்பட்டது.`மேலும் இவர்கள் வாழ்ந்த இடத்தை கொங்கு நாடு எனவும் அழைத்தனர். தமிழின் சிறப்பு 'ழ' என்பது போல் கொங்குத் தமிழின் சிறப்பு 'ற' மற்றும் 'ங்' என்பனவாகும். என்னுடைய, உன்னுடைய என்பதை என்ற, உன்ற என்றும், என்னடா என்பதை என்றா என்பார்கள். சாப்பிட்டுவிட்டு, குளித்துவிட்டு என்பனவற்றை சாப்டுபோட்டு, "தண்ணிவார்த்துகுட்டு”, 'தண்ணிஊத்திக்கிட்டு' என்று கூறுவார்கள். மரியாதை கொடுத்துப் பேசும் தமிழ் கொங்குத் தமிழ். ஏனுங்கோ, சொல்லுங்கோ, வாங்கோ, போங்கோ என்று எதிலும் 'ங்கோ' போட்டு மரியாதையாகப் பேசுவார்கள். பெரியவர்களிடம் பேசும் போது 'ங்கோ' என்பதற்கு பதில் 'ங்' போட்டும் பேசுவார்கள். சொல்லுங், வாங், போங், சரிங், இல்லீங் என்று 'கோ' வை சொல்லாமல் முழுங்கி விடுவார்கள். கொங்குப் பகுதியில் புழங்கும் சில சொற்கள் (அகரவரிசையில்) அ அக்கட்ட, அக்கட்டு. அக்கட்டாலே - அந்த இடம், அந்த இடத்திலே. (நீ அக்கட்டாலே போய் உட்காரு) அக்கப்போர்- சண்டை அகராதி- எல்லாம் தெரிந்தார்போல நடத்தல் அந்திக்கு- இரவுக்கு அங்கராக்கு - சட்டை அட்டாரி, அட்டாலி - பரண் அப்பச்சி, அப்புச்சி- தாய்வழித் தாத்தா அப்பத்தாள்- தந்தைவழித் பாட்டி (அப்பாவின் ஆத்தாள்) அப்பாறு- அப்பாவின் அப்பா அமுச்சி- அம்மாயி- அம்மத்தாள் - அம்மாவின் அம்மா அல்லெ( காசரகோடு பாஷையிலும் (கேரளத்தின் காசரகோடு மாவட்டத்தில் பேசப்படும் மலையாளம்) கன்னடத்திலும் அல்லே / அல்லி - அந்த இடம் , இடம்) - இடம் (உ.தா. அந்த அல்லெ உக்காரு - அங்கே உட்கார்) அஸ்கா(வ்)- வெஞ்சர்க்கரை அரசாணிக்காய் - பரங்கிக்காய் ஆ ஆசாரி- மரவேலைசெய்வோர் (மலையாள பிரயோகத்தில்) ஆசாரம்- வீட்டினுள் உள்ள முற்பகுதி ஆகாவழி- ஒதவாக்கரை - ஒன்றுக்கும் உதவாதவன் ஆட்டம் - போல என்று பொருள்படும் ஒரு சொல்: (அக்காளாட்டம் சும்மா இரு - அக்காளைப் போல் சும்மா இரு) ஆத்தா, ஆயா (அப்பாயி) - அப்பாவின் அம்மா ஆம்பாடு - காலும் இடுப்பும் சேரும் மடிப்பான இடம் (ஆம்பாட்டிலே தேய்த்துக் குளி) ஆர் - யார் ஆன - ஆனை - யானை
கோவிலடி திவ்யஞானேசுவரர் கோயில்
கோவிலடி திவ்யஞானேசுவரர் கோயில் தஞ்சாவூர் மாவட்டத்தில் உள்ள தேவார வைப்புத்தலமாகும்.
அமைவிடம்
திருவையாறு வட்டத்தில் பூண்டி அருகில் உள்ள கோவிலடி என்னுமிடத்தில் உள்ளது. இவ்வூர் முன்னர் திருப்பேர் நகர் என்றழைக்கப்பட்டது.
இறைவன்,இறைவி
இங்குள்ள இறைவன் திவ்யஞானேசுவர் ஆவார். இறைவி அகிலாண்டேசுவரி ஆவார்.
பிற சன்னதிகள்
முகப்பு வாயிலைக் கடந்ததும் மூலவரை தரிசிக்கலாம். வலப்புறம் இறைவி சன்னதி உள்ளது. திருச்சுற்றில் விநாயகர், பாலமுருகன் சன்னதிகள் உள்ளன.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:தஞ்சாவூர் மாவட்டத்திலுள்ள சிவன் கோயில்கள் பகுப்பு:தேவார வைப்புத் தலங்கள்
நோர்புக மொழி
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:நோர்போக் தீவு பகுப்பு:கிரியோல் மொழிகள் பகுப்பு:ஓசியானிய மொழிகள்
புஷ்பம் ராமலிங்கம் அமுதன்
தடித்த எழுத்துக்கள் புஷ்பம் ராமலிங்கம் அமுதன் (பிறப்பு 1971, மதுரை, தமிழ்நாடு) என்பவர் ஒரு ஆவணப்பட ஆக்கர், ஊடகச் செயற்பாட்டாளர். இவர் மறுபக்கம் ஊடகச் செயற்பாட்டுக் குழுவின் அமைப்பாளர்களில் ஒருவர் ஆவார். ஆவணப்படம் ஆக்கம், காட்சியிடல், திரைப்பட விழாக்கள், ஊடகப் பட்டறைகள் போன்ற பணிகளை மதுரையிலும், மதுரையைச் சுற்றி உள்ள பகுதிகளிலும் மேற்கொண்டுவருகிறார்.
இயக்கிய ஆவணப் படங்கள்
பகுப்பு:தமிழ் ஆவணப்படக் கலைஞர்கள் பகுப்பு:1971 பிறப்புகள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:தமிழ்நாட்டுத் திரைப்பட இயக்குனர்கள் பகுப்பு:மதுரை மக்கள்
இந்தியத் துடுப்பாட்ட அணியின் மேற்கிந்தியத் தீவுகள் மற்றும் அமெரிக்கச் சுற்றுப்பயணம், 2019
இந்தியத் துடுப்பாட்ட அணி, 2019 ஆகத்து, செப்டம்பர் மாதங்களில் மேற்கிந்தியத் தீவுகளிலும் ஐக்கிய அமெரிக்காவிலும் இரண்டு தேர்வுப் போட்டிகள், மூன்று ஒருநாள் போட்டிகள் மற்றும் மூன்று இ20ப போட்டிகள் ஆகியவற்றில் மேற்கிந்தியத் தீவுகள் துடுப்பாட்ட அணியை எதிர்த்து விளையாடுகிறது. இவற்றில் இரண்டு இ20ப போட்ட்டிகள் ஐக்கிய அமெரிக்காவில் புளோரிடா மாநிலத்தில் லோடர்ஹில் என்ற இடத்தில் நடைபெற்றன. தேர்வுப் போட்டிகளின் முடிவுகள் 2019–21 ஐசிசி உலகத் தேர்வுத் துடுப்பாட்ட வாகைத் தொடரில் சேர்க்கப்படும்.
இந்தியா இ20ப போட்டித் தொடரை 3–0 என்ற கணக்கில் வென்றது. ஒருநாள் தொடரை இந்தியா 2–0 என்ற கனக்கில் வென்றது.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:பன்னாட்டுத் துடுப்பாட்ட சுற்றுப் பயணங்கள் பகுப்பு:2019 இல் விளையாட்டுகள் பகுப்பு:இந்தியாவில் துடுப்பாட்டம் பகுப்பு:மேற்கிந்தியத் தீவுகளில் துடுப்பாட்டம் பகுப்பு:ஐக்கிய அமெரிக்காவில் துடுப்பாட்டம்
மெய்மையியம் (கலை)
மெய்மையியம் அல்லது இயல்பியம் (Realism) என்பது, அலங்காரமோ, விளக்கமோ இன்றி உலகில் அன்றாட வாழ்வில் காண்பவற்றை அப்படியே காண்கலைகளிலோ, இலக்கியத்திலோ எடுத்துக் காட்டுவதைக் குறிக்கும். இது, உண்மையை எடுத்துக் காட்டும் நோக்கில் அருவருப்பு, இழிந்தநிலை ஆகியவற்றை உள்ளடக்கும் படைப்புக்களையும் குறிக்கக்கூடும். மெய்மையியம் என்பது 1850 களில் பிரான்ஸ் நாட்டில்,1848 ஆண்டு நிகழ்ந்த பிரெஞ்சு புரட்சிக்குப் பிறகு, உருவான ஒரு கலை இயக்கத்தையும் குறிக்கும். இது, 1800 களின் நடுப்பகுதியில் மிகவும் புகழ் பெற்ற கலை வடிவமாகத் திகழ்ந்தது. காண்பவற்றை அப்படியே படமாக்கித் தரும் புதிய கலையான நிழற்படக் கலையின் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டபோது, காண்பது போலவே படங்களை உருவாக்கும் விருப்பு மக்களிடையே ஏற்பட்டது. இக்காலத்திலேயே இயல்பிய இயக்கம் உருவானது.
நிழற்படங்களின் அறிமுகத்துடன் மெய்மையியத்தின் புகழ் வளர்ச்சியடைந்தது. மெய்மையியத்தினர் 18, 19 ஆம் நூற்றாண்டுகளில் பிரான்சிய இலக்கியத் துறையில் முன்னணியில் இருந்த புத்தார்வக் கற்பனையியத்துக்கு எதிரானவர்களாக இருந்தனர். தனிப்பட்ட விருப்பு வெறுப்புக்களால் பாதிக்கப்படாத மெய்மையியம் புறநோக்கு உண்மைக் (objective reality) கொள்கையில் நம்பிக்கை கொண்டது. உண்மையும், துல்லியமும் பல மெய்மையியத்தினரின் குறிக்கோளாக இருந்தது.
பரம்பக்குடி முத்துமாரியம்மன் கோயில்
பரம்பக்குடி முத்துமாரியம்மன் கோயில் தமிழ்நாட்டில் சிவகங்கை மாவட்டம், பரம்பக்குடி என்னும் ஊரில் அமைந்துள்ள அம்மன் கோயிலாகும்.
கோயில் அமைப்பு
இக்கோயில் முதன்மைத் திருக்கோயில் என்ற வகைப்பாட்டில் இந்து அறநிலையத்துறையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. பரம்பரை அல்லாத அறங்காவலர் அமைப்பால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
பூசைகள்
இக்கோயிலில் ஒருகாலப் பூசை திட்டத்தின் கீழ் பூசை நடக்கின்றது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:சிவகங்கை மாவட்டத்திலுள்ள அம்மன் கோயில்கள் பகுப்பு:சரி பார்க்க வேண்டிய தானியக்கக் கோயில் கட்டுரைகள்
தாருகாபுரம் மத்தியஸ்தநாதசுவாமி கோயில்
தாருகாபுரம் மத்தியஸ்தநாதசுவாமி கோயில் தமிழ்நாட்டில் திருநெல்வேலி மாவட்டம், தாருகாபுரம் என்னும் ஊரில் அமைந்துள்ள சிவன் கோயிலாகும்.
வரலாறு
இக்கோயில் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.
கோயில் அமைப்பு
இக்கோயிலில் மத்தியஸ்தநாதசுவாமி, அகிலாண்டேஸ்வரி சன்னதிகளும், தட்சிணாமூர்த்தி, விநாயகர் உபசன்னதிகளும் உள்ளன. இக் கோவில் தாருகாபுரம் ஜமீனுக்கு பாத்தியபட்டது ஆகும். மேலும் தாருகாபுரம் ஜமீன் குடும்பத்தை சார்ந்தவர்களே இத் திருக்கோவிலை இறைவனின் அருளுடன் நிர்வாகம் செய்து வருகிறார்கள்
பூசைகள்
இக்கோயிலில் ஒருகாலப் பூசை நடக்கின்றது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:திருநெல்வேலி மாவட்டத்திலுள்ள சிவன் கோயில்கள் பகுப்பு:சரி பார்க்க வேண்டிய தானியக்கக் கோயில் கட்டுரைகள்
மலேசிய அன்புக் கட்சி
மலேசிய அன்புக் கட்சி (Parti Cinta Malaysia (BERSAMA), அல்லது (Love Malaysia Party) என்பது மேற்கு மலேசியா, பினாங்கு மாநிலத்தைத் தளமாகக் கொண்ட ஓர் அரசியல் கட்சியாகும். இந்தக் கட்சி, 6 ஆகஸ்டு 2009 இல் தோற்றுவிக்கப்பட்டது. கெராக்கான் கட்சியின் உதவித் தலைவராக இருந்த ஹுவான் செங் குவான், சரவாக் மாநிலத்தின் முன்னாள் சட்டசபை உறுப்பினர் கேபிரியல் அடிட் டிமோங் போன்றோர், மலேசிய அன்புக் கட்சியின் உறுப்பினர்களாக இணைந்தனர்.
2011 ஆம் ஆண்டு சரவாக் மாநிலத் தேர்தலில், நிகேமா, சிமுஞ்சான், பாலாய் ரிங்கின், மாச்சான், பேகெனு ஆகிய ஐந்து இடங்களில் இக்கட்சி போட்டியிட்டது. அத்தேர்தலில் அனைத்து இடங்களிலும் அக்கட்சி தோல்வி அடைந்தது. மலேசிய அன்புக் கட்சியின் சரவாக் மாநிலத் தலைவராக இருந்த கேபிரியல் அடிட் டிமோங், 995 வாக்குகள் வித்தியாசத்தில் நிகேமா சட்டமன்றத் தொகுதியில் தோல்வி அடைந்தார்.
மேலும் தகவல்கள்
பகுப்பு:மலேசிய அரசியல் கட்சிகள் பகுப்பு:2009இல் நிறுவப்பட்ட அரசியல் கட்சிகள்
கொங்குத் தமிழ்
கொங்குத் தமிழ் (Kongu Tamil) அல்லது கோயம்புத்தூர் தமிழ் என்பது கொங்கு நாட்டில் பேசப்படும் வட்டார வழக்கு மொழியாகும். இவ்வட்டார வழக்கு மொழி கோவை, திருப்பூர், ஈரோடு, நாமக்கல், சேலம், தருமபுரி, கரூர், கிருஷ்ணகிரி, திண்டுக்கல் ஆகிய மாவட்டங்களில் வசிக்கும் மக்களால் பேசப்படுகிறது. இவ்வழக்கு இதற்கு முன்பு ”காங்கி” என்ற பெயராலும் அழைக்கப்பட்டது.
சொற்பிறப்பியல்
கொங்கு என்ற சொல்லுக்குத் கங்க என்பது பொருள். எனவே கங்கர் பேசும் மொழியாதலால், காங்கி எனப்பெயர்பெற்றது என சொல்லப்படுகிறது. இம்மொழிக்கு சுயமரியாதை இயக்கம் தோன்றிய பின் கொங்குத் தமிழ் என்று பெயர் மாற்றப்பட்டது. மேலும் இவர்கள் வாழ்ந்த இடத்தை கொங்கு நாடு எனவும் அழைத்தனர்.
சிறப்புகள்
இதன் விளைவாகவே இந்த மொழியின் இலாவகம், பலரையும் எளிதில் ஈர்ப்பதாகவும், கற்பதற்கு எளிமையாகவும் அமைகிறது.
தொனி, அகராதியியல்
என்னுடைய, உன்னுடைய என்பதை என்ற, உன்ற அல்லது என்ட, உன்ட என்றும், என்னடா என்பதை என்றா என்றும் கூறுவார்கள். சாப்பிட்டுவிட்டு, குளித்துவிட்டு என்பனவற்றை சாப்டுபோட்டு, சாப்பிட்டுபுட்டு, "தண்ணிவார்த்துகுட்டு”, 'தண்ணிஊத்திக்குட்டு' என்றும் கூறுவார்கள். மரியாதை கொடுத்துப் பேசும் தமிழ் கொங்குத் தமிழ். ஏனுங்கோ, சொல்லுங்கோ, வாங்கோ, போங்கோ என்று எதிலும் 'ங்கோ' போட்டு மரியாதையாகப் பேசுவார்கள். பெரியவர்களிடம் பேசும் போது 'ங்கோ' என்பதற்கு பதில் 'ங்' போட்டும் பேசுவார்கள். சொல்லுங், வாங், போங், சரிங், இல்லீங் என்று 'கோ' வை சொல்லாமல் முழுங்கி விடுவார்கள். வரணும் என்பதை வரோணும் என்பது போல ஓணும் போட்டு பேசுவார்கள். பத்தாயிரம் ரூபாய் என்பதற்கு பத்தாயிரன்றுவா என்பார்கள். வணக்கம், திங்கட்கிழமை என்பதற்கு பெரியவர்கள் நமஸ்காரம், சோமவாரம் என்பார்கள் (மேல் கொங்கு).
தனிப்பட்ட அம்சங்கள்
மாரி என்ற முன்னொட்டு பொதுவாக கொங்கு தமிழில் பயன்படுத்தப்படுகிறது. உதாரணம்: தம்பிமார், அண்ணன்மார், கன்னிமார், நாயக்கர்மார், கொழுந்தியராமார்.
மற்ற பேச்சுவழக்குகளுடன் தொடர்பு
யாழ்ப்பாண பேச்சுத்தமிழுக்கும் கொங்கு தமிழுக்கும் பல ஒற்றுமைகள் உண்டு. காங்கேசன் என்ற கூழங்கை யனின் கங்க வம்சத்தார் கொங்கிலிருந்து ஆளும் வர்க்கமாக யாழ்ப்பாண சோழர் காலத்தில் குடா நாட்டுக்கு வந்ததாக மட்டக்களப்பு மான்மியம் மற்றும் கோணேசர் கல்வெட்டு ஆகிய நூல்கள் கூறுகின்றன. மேலும் வன்னிமைகளில் ஒன்றும் கொங்கில் பால வேளாளரில் கொற்றந்தை வன்னிமை என்கிறது. இதனால் மொழி ஒற்றுமை உள்ளதாக ஆய்வாளர்கள் சிவபிரகாஷ், பொன் தீபங்கர் ஆகியோர் கூறுகின்றனர்.
பேச்சு வழக்கு சிதைதல்
கொங்கு வட்டார பேச்சுவழக்கின் தூய வடிவம், வார்த்தை பயன்பாடுகள் கொங்கு மண்டலத்தின் பெரும்பான்மை மக்களான கொங்கு வெள்ளாளர் கவுண்டர் சமூகத்தால் மற்றும் 3-4 நூற்றாண்டுகளுக்கு மேலாக இந்த பகுதியில் வாழ்ந்த பூர்விக மக்களால் பேசப்படும் பேச்சுவழக்கு ஆகும். இது கொங்கு மண்டலம் முழுவதும் பொதுவானது ஆனால் சிறிய பிராந்திய மாறுபாடு கொண்டது. பொள்ளாச்சி மற்றும் உடுமலைப்பேட்டை பகுதியில் குறிப்பிடத்தக்க மலையாளிகள் மற்றும் செட்டியார் இருப்பதால், வட்டார பேச்சு வார்த்தைகள் மாற்றப்பட்டுள்ளன. மேட்டுப்பாளையம் பகுதியில், படுகர் சமூகத்தின் குறிப்பிடத்தக்க மக்கள்தொகை காரணமாக, பிராந்திய பேச்சுவழக்கு முழு உச்சரிப்பில் இல்லை. காரமடை, சத்தியமங்கலம், ஈரோடு, சேலம் மற்றும் தர்மபுரி பகுதிகளில் குறிப்பிடத்தக்க கன்னடம் பேசுபவர்கள் இருப்பதால், பேச்சுவழக்கு சற்று மாறுபடுகிறது. கோயம்புத்தூர், ஈரோடு, திருப்பூர், சேலம் மற்றும் கரூர் போன்ற தொழில் நகரங்களில், தமிழகத்தின் தென் மாவட்டங்கள் மற்றும் பிற பகுதிகளில் இருந்து ஏராளமான தொழிலாளர்கள் வருவதால், பேச்சுவழக்குகள் கணிசமாக மாறிவிட்டன. விவசாயத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட கிராமங்களில் வசிக்கும் மக்கள் மட்டுமே சுத்தமான பேச்சுவழக்கில் சரியான தொனி மற்றும் சொற்களஞ்சியத்துடன் கொங்கு தமிழில் பேசுகிறார்கள்.
வினைச்சொல் மற்றும் பிரதிபெயர் பயன்பாடு
கொங்கு தமிழ் பேசுபவர்கள் வித்தியாசமான பிரதிபெயர் மற்றும் வினைச்சொல்லைப் பயன்படுத்துகிறார்கள். இங்கே சில உதாரணங்கள்.
க
முனையில் இரண்டாக பிரிக்கப்பட்ட குச்சி
மீனாட்சி ஜெயின்
மீனாட்சி ஜெயின் (Meenakshi Jain) ஓர் இந்திய அரசியல் விஞ்ஞானியும், வரலாற்றாசிரியரும் ஆவார். சாதிக்கும் அரசியலுக்கும் இடையிலான உறவுகள் பற்றிய அறிஞராக உள்ளார். இவர், தற்போது தில்லி கார்கி கல்லூரியில் வரலாற்று இணை பேராசிரியராக உள்ளார். 2014ஆம் ஆண்டில், இந்திய அரசாங்கத்தால் இந்திய வரலாற்று ஆராய்ச்சி மன்றத்தின் உறுப்பினராக நியமிக்கப்பட்டார். 2020ஆம் ஆண்டில், இலக்கியம் மற்றும் கல்வித் துறையில் பணியாற்றியதற்காக இந்தியாவின் நான்காவது மிக உயர்ந்த குடிமகன் விருதான பத்மசிறீ இவருக்கு வழங்கப்பட்டது.
ஜெயின், குடியேற்ற இந்தியாவில் சதி நடைமுறையைப் பற்றிய ஒரு அற்புதமான தொகுதியை (சதி: சுவிசேஷகர்கள், பாப்டிஸ்ட் மறைபணியாளர்கள் மற்றும் மாறிவரும் காலனித்துவ சொற்பொழிவு) எழுதினார். மேலும், வரலாற்று பாடப்புத்தகத்தையும் (இடைக்கால இந்தியா) எழுதியுள்ளார். இது குறிப்பிடத்தக்க அறிவார்ந்த விமர்சனத்திற்கு உள்ளானது. ரூமிலா தாப்பரின் முந்தைய உரையையும் மாற்றியது.
ஆரம்பகால வாழ்க்கையும் கல்வியும்
மீனாட்சி ஜெயின், தி டைம்ஸ் ஆஃப் இந்தியாவின் முன்னாள் ஆசிரியர், பத்திரிகையாளர் கிரிலால் ஜெயினின் மகளாவார். இவர், தில்லி பல்கலைக்கழகத்தில் அரசியல் அறிவியலில் தனது முனைவர் பட்ட ஆராய்ச்சியை முடித்தார். சாதிக்கும் அரசியலுக்கும் இடையிலான சமூக அடித்தளங்கள் மற்றும் உறவுகள் பற்றிய இவரது ஆய்வறிக்கை 1991இல் வெளியிடப்பட்டது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:இலக்கியம் மற்றும் கல்வியில் பத்மசிறீ விருது பெற்றவர்கள் பகுப்பு:இந்திய அரசியல் எழுத்தாளர்கள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள்
யுனைட் டி'ஹபிட்டேஷன்
யுனைட் டி'ஹபிட்டேஷன் (Unité d'Habitation) என்பது இரண்டாவது உலகப் போரை அடுத்து, பிரான்சில் உள்ள மார்செயில் என்னும் நகரில் 1947 - 1952 காலப்பகுதியில் கட்டப்பட்ட ஒரு வதிவிடக் கட்டிடத் தொகுதி ஆகும். இதே கட்டிடக்கலைஞரின் வடிவமைப்பில் மேலும் சில கட்டிடங்கள் இதே பெயரில் அமைக்கப்பட்டன. பிரெஞ்சு மொழியில் இச் சொல், வதிவிட அலகு அல்லது வதிவிட ஒற்றுமை என்னும் பொருள் தரக்கூடியது. புகழ் பெற்ற பிரெஞ்சுக் கட்டிடக்கலைஞரான லெ கொபூசியேயினால் வடிவமைக்கப்பட்ட இக் கட்டிடம் பின்னர் உருவான இது போன்ற பல கட்டிடத் தொகுதிகளுக்கு முன்னோடியாக அமைந்தது. லெ கொபூசியேயின் மிகப் புகழ் பெற்ற கட்டிடங்களில் ஒன்றான இது, தொடர்ந்து வந்த பல கட்டிட வடிவமைப்புக்களில் பெரும் செல்வாக்குச் செலுத்தியதுடன், பின்னாளில் உருவான புரூட்டலிஸ்ட் கட்டிடக்கலைப் பாணிக்கு (Brutalist architectural style) ஒரு அகத்தூண்டலாக விளங்கியதாகக் கூறப்படுகிறது.
மார்செயிலில் உள்ள 12 மாடிகளைக் கொண்ட இக் கட்டிடம், 337 வதிவிட அலகுகளைக் கொண்டது. நிலத் தளத்தில் பாரிய காங்கிறீற்றுத் தூண்களால் தாங்கப்பட்டுள்ள இத் தொகுதியில், கடைகள், விளையாட்டு வசதிகள், மருத்துவ வசதிகள், கல்வி வசதிகள், தங்கு விடுதி போன்ற பல வசதிகள் அடங்கியுள்ளன. இதன் கூரை ஒரு மொட்டை மாடியாக அமைக்கப்பட்டுள்ளது. அதில், கட்டிடச் சேவைகள் தேவைக்கான அமைப்புக்கள் சிற்பங்கள் போல் வடிவமைக்கப்பட்டு உள்ளன. மொட்டை மாடியில் ஒரு நீச்சல் குளமும் உண்டு.
பொதுவாக இது போன்ற கட்டிடங்களில் நடுவில் ஒவ்வொரு தளத்திலும், ஒரு நடைவழியும், அதன் இரு பக்கங்களிலும் வதிவிட அலகுகளும் அமைந்திருக்கும். இவ்வமைப்பில், வதிவிட அலகுகளில் ஒரு பக்கத்தில் மட்டுமே சாளரங்கள் அமைக்கக்கூடிய வாய்ப்பு உண்டு. இதனால் அவ்வலகுகளில் குறுக்குக் காற்றோட்டம் இருக்காது. லெ கொபூசியே இப் பிரச்சினைக்குத் தீர்வாக ஒரு புதிய அணுகுமுறை ஒன்றை இக் கட்டிடத்தில் கையாண்டுள்ளார். இதன்படி ஒவ்வொரு அலகும் இரண்டு தளங்களில் அமைக்கப்பட்டுள்ளதால், நடைவழிகள் மூன்று தளங்களுக்கு ஒன்று மட்டுமே போதுமானதாக உள்ளது. இதனால், ஒவ்வொரு அலகும் கட்டிடத்தின் முழு அகலத்துக்கும் அமைந்துள்ளதுடன், எதிர்ப் பக்கங்களில் சாளரங்களும் அமைக்கக்கூடியதாக உள்ளது.
சான்றுகள்
பகுப்பு:பிரான்சு
அதிரம்பாக்கம்
அதிரம்பாக்கம் அல்லது அத்திரம்பாக்கம் (Attirampakkam அல்லது Athirampakkam) என்பது தமிழ்நாட்டின் திருவள்ளூர் மாவட்டம், திருவள்ளூர் வட்டம், திருவள்ளூர் ஊராட்சி ஒன்றியத்தில் உள்ள சிற்றூர் ஆகும். இது சென்னையிலிருந்து 60 கி.மீ தொலைவில் உள்ள ஒரு சிற்றூராகும். இந்தியாவில் பழமையான வரலாற்றுக்கு காலத்துக்கு முந்தைய கல் கருவி கலாச்சாரத் தளமாக இவ்விடம் உள்ளது.
அதிரம்பாக்கம் தமிழக தொல்லியல் வரலாற்றில் உன்னதமான இடங்களில் ஒன்றாகும். இத்தலம் 1863 ஆம் ஆண்டு பிரித்தானியரான நிலவியலாளர் இராபர்ட் புருசு ஃபூட்  என்பவரால் 1863 இல்  கண்டுபிடிக்கப்பட்டது, இங்கு அவ்வப்போது ஒரு நூற்றாண்டுக்கும் மேலாக ஆய்வு செய்யப்பட்டது (கிருஷ்ணசாமி 1938; I.A.R 1965-67). இந்தியாவில் வரலாற்றுக்கு முந்தையக் கால ஆய்வுகளின் குறிப்பிடத்தக்க கருத்துரு வளர்ச்சியில் இவ்விடம் முக்கியத்துவம் வாய்ந்தாகும். இவ்விடம் தழும்பழி, கற்கோடாரிகள் தயாரிப்பு மையம் செயல்பட்டதாகக் கருதப்படுகிறது. தமிழ்நாட்டின் கொற்றலையாற்றின் வடிநிலப் பகுதியில் அமைந்துள்ள அதிரம்பாக்கம் கீழை மற்றும் மத்திய பழங் கற்காலத் தளங்களில்  ஒன்றாகும். தற்போது இப்பகுதியில் 50,000m² பரப்பளவில் கருவிகள் மழைச் சிற்றாறுகளால் அரிக்கப்பட்டு வருகின்றன.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:இந்தியத் தொல்லியல் பகுப்பு:தமிழ்நாட்டு வரலாறு பகுப்பு:பழங்கற்காலம் பகுப்பு:இந்தியத் தொல்லியற்களங்கள் பகுப்பு:தமிழக தொல்லியற்களங்கள்
டச்சு சோழமண்டலம்
சோழமண்டலம் (Coromandel, கோரமண்டல்) 1610இலிருந்து 1798இல் நிறுவனம் கலைக்கப்படும்வரை சோழ மண்டலக் கடற்கரை பகுதியில் இருந்த டச்சுக் கிழக்கிந்தியக் கம்பனியின் ஆளுநரகம் ஆகும். இப்பகுதியில்  போர்த்துக்கேயர்களிடமிருந்து பழவேற்காட்டை டச்சுக்காரர்கள் கைப்பற்றியதிலிருந்து இப்பகுதி நெதர்லாந்து இராச்சியத்தின் குடிமைப்பட்டபகுதியாக இருந்து வந்துள்ளது; இது 1825இல் பிரித்தானியர்களிடம் ஒப்படைக்கும்வரை தொடர்ந்தது. இது டச்சு இந்தியாவின் அங்கமாக விளங்கியது.
வரலாறு
1606இல் பழவேற்காடு ஏரியின் கழிமுகத்திற்கு வடக்கே, கரிமணல் சிற்றூரில் ஓர் டச்சுக் கப்பல் நின்றுவிட்டது. அப்பகுதி இசுலாமியர் அவர்களுக்கு உணவும் உதவியும் வழங்கினர். அவர்களுடன் உள்ளூர் சந்தைப் பொருட்களை கிழக்கிந்தியத் தீவுகளின் டச்சுப் பகுதிகளில் விற்பனை செய்ய உடன்பாடு செய்துகொண்டனர்.
விசயநகரப் பேரரசின் அரசர் வெங்கடபதி ராயனின் மனைவியும் அரசியுமான இறைவி பிரளயக் காவிரியை ஆண்டு வந்தார். அவளது ஆட்சியில் 1608இல்  டச்சுக் கிழக்கிந்தியக் கம்பனிக்கு கோட்டைக் கட்டிக்கொள்ளவும் வணிகம் செய்யவும் அனுமதி கொடுக்கப்பட்டது. அவர்கள் கெல்ட்ரியா என்ற பெயரில் மற்ற ஐரோப்பிய வணிகர்களிடமிருந்து காத்துக்கொள்ள கோட்டையைக் கட்டினர். இங்கிருந்து கிழக்கிந்தியத் தீவுகளில் மிக இலபகரமான வணிகம் நடத்தி வந்தனர். டச்சுக்களைப் பார்த்து ஆங்கிலேயர்களும் 1619இல் இங்கு துறை அமைக்க முயன்றனர்; ஆனால் இதனை 1622இல் கைவிட்டனர். போர்த்துக்கேயர்கள் இந்த துறைமுகத்தின் மீது பலமுறை தாக்குதல் தொடுத்தனர். 1611இல் போர்த்துகேயர்களுடன் வெங்கடபதி கோபம் கொண்டு அவர்களை சந்திரகிரியிலிருந்து வெளியேற்றினார்; அதேநேரம் பழவேற்காட்டில் டச்சுக்காரர்கள் கோட்டை கட்டிக்கொள்ள உதவினார்.
இந்தக் கோட்டையைக் கைப்பற்ற 1614, 1623, 1633 ஆண்டுகளில் போர்த்துகேயர் முயன்றனர்; ஆனால் வெற்றியடையவில்லை. 1616 முதல் 1690 வரை பழவேற்காடு டச்சு சோழமண்டலத்தின் அலுவல்முறை தலைமையிடமாக இருந்தது.
பழவேற்காடு பகுதியின் பல உள்நாட்டுப் பகுதிகளில் இருந்த தமிழ், தெலுங்கு, கன்னட மக்களின் முதன்மை தொழில்வாய்ப்பாக துணித் தயாரிப்பு இருந்தது. பழவேற்காட்டில் மட்டுமே 1,000க்கும் மேலான கைத்தறிகள் இயங்கியதாகத் தெரிகிறது. 1620களில் பழவேற்காட்டில் டச்சுக் கிழக்கிந்தியக் கம்பனி துப்பாக்கி வெடிமருந்து தயாரிப்பு தொழிற்சாலையை நிறுவியது. இங்கு தயாரிக்கப்பட்ட வெடிமருந்து உற்பத்தி பல்லாண்டுகளுக்கு கிழக்கிந்தியாவின் பல்வேறு டச்சு வணிக மையங்களின் தேவையையும் தங்கள் தாய்நாட்டுத் தேவையையும் சந்திக்கப் போதுமானதாக இருந்தது. 1615இல் இந்தியாவின் முதல் நாணயச்சாலை கெல்ட்ரியா கோட்டையில் நிறுவப்பட்டது; துவக்கத்தில் செப்பு நாணயங்கள் VOC சின்னத்துடனும் சமசுகிருத உரையுடன் வெளியாயிற்று. இந்த நாணயச்சாலை 1674 வரை இயக்கப்பட்டது; பின்னர் நாகப்பட்டினத்தில் புதிய நாணயச்சாலை நிறுவப்பட்டு இது கைவிடப்பட்டது. இந்த நாணயங்கள் பரவலாக இலங்கையில் பயன்படுத்தப்பட்டன.
நாகப்பட்டினத்தின் எழுச்சியும் வீழ்ச்சியும்
1690இல் டச்சு சோழமண்டலத்தின் தலைமையிடம் நாகப்பட்டினத்திற்கு மாறியது. மூன்றாண்டுகளுக்கு முன்னதாக இங்கு நாகப்பட்டினம் கோட்டை கட்டத்துவங்கியிருந்தனர். மிகவும் பாதுகாப்பு அரண்களுடன் கட்டப்பட்ட இந்தக் கோட்டை 1781 நாகப்பட்டினம் முற்றுகையைத் தாக்குபிடிக்க முடியவில்லை. இந்த முற்றுகைக்குப் பின் பிரித்தானியர் கோட்டையைக் கைப்பறினர். 1784ஆம் ஆண்டு பாரிசு உடன்படிக்கையில் இந்தக் கோட்டை டச்சுக்காரர்களுக்கு திருப்பியளிக்கப்படவில்லை. பிரித்தானியர்களிடமே தங்கிவிட்டது. இதனால் டச்சு ஆளுநரின் தலைமையிடம் பழவேற்காட்டிற்குத் திரும்பியது.
18ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் பழவேற்காட்டின் மக்கள்தொகை 10,000க்கும் குறைவாக வீழ்ந்ததாக அறியப்படுகின்றது. 1746இல் பருவமழை தவறியதால் பெரும் பஞ்சம் ஏற்பட்டது. பழவேற்காடு, சாந்தோம் போன்ற பெரிய நகரங்களிலேயே உயிரிழந்தவர் எண்ணிக்கை 15,000 தொட்டது; மூன்றில் ஒருபங்கு நெசவாளர்களும், வண்ணமடிப்பவர்களும்  துவைப்போரும் உயிர்தப்பினர். துணி விலைகள் 15% உயர்ந்தது; இந்த விலையில் கூட கிடைக்காமலும் இருந்தது. டச்சுக்காரர்களின் வீழ்ச்சிக்கு மற்றுமொரு முதன்மையான காரணியாக இப்பகுதியை மீர் ஜும்லா தலைமையிலான கோல்கொண்டா படைகள் கைப்பற்றியது ஆகும்.
பிரித்தானியர் ஆக்கிரமிப்பும் தொடர்ந்து விட்டுக் கொடுத்தலும்
டச்சு ஆளுநர் வில்லியம் எழுதிய கியூ கடிதங்களின்படி பிரான்சியப் படைகளிடமிருந்து காக்கும் வண்ணம் பிரித்தானியத் துருப்புகள் டச்சு மலபாரைச் சூழ்ந்துகொண்டன. 1814 ஆங்கில-டச்சு உடன்படிக்கையின்படி டச்சு மலபார் மீளவும் திரும்பித் தரப்பட்டது. ஆனால்1824இல் ஏற்பட்ட மற்றொரு உடன்படிக்கையின்படி, 1825இல் மீண்டும் பிரித்தானியா மீட்டுக்கொண்டது. இரண்டு சிறிய இடைவெளிகளைத் தவிர பழவேற்காட்டில் டச்சு ஆட்சி 1606இலிருந்து 1825 வரை 214 ஆண்டுகள்  நீடித்திருந்தது. 1825இல் ஆற்காட்டரசர் செங்கல்பட்டு மாவட்டத்தை (பழவேற்காடு இதில் உள்ளடங்கியிருந்தது) பிரித்தானியருக்கு  வழங்கினார்.
டச்சு சோழமண்டலத்தின் இன்றைய நிலை
இன்று பழவேற்காடு டச்சு ஆட்சியின் நினைவுச் சின்னங்களைத் தாங்கி நிற்கிறது. டச்சுக் கோட்டையின் இடுபாடுகளும் டச்சு தேவாலயமும் 1631 முதல் 1655 வரை அடக்கம் செய்யப்பட்ட 22 கல்லறைகளுடன் கூடிய கல்லறைத் தோட்டமும் 76 கல்லறைகள் கொண்ட மற்றுமொரு கல்லறைத் தோட்டமும் இந்தியத் தொல்லியல் ஆய்வகத்தின் பாதுகாப்பில் உள்ளன. டச்சு கட்டிட வடிவியலாளர்களும் அறிஞர்களும் இந்த துவக்க கால டச்சு குடியேற்றத்தின் குடியேற்றங்களை மீட்க ஆதரவு நல்க இசைந்துள்ளனர்.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:டச்சுக் கிழக்கிந்தியக் கம்பனி பகுப்பு:1610 இல் நிறுவப்பட்ட குடியேற்றங்கள் பகுப்பு:தமிழ்நாட்டு வரலாறு
மெழுகு சுரப்புக் குழல்
வலது|thumb|200x200px| அசுவினி பூச்சி மெழுகு சுரப்புக் குழல் வழிகாக தற்காப்பு திரவத்தை வெளியேற்றுகிறது thumb| மெழுகு சுரப்புக் குழல் மெழுகு சுரப்புக் குழல் (Cornicle) அல்லது உறுஞ்சுகுழல் என்பது செடிப்பேன் பூச்சிகளில் 5 அல்லது 6வது வயிற்றுப் பகுதிக் கண்டங்களின் முதுகுப் பக்கத்தில் காணப்படும் ஒரு இணை சிறிய நிமிர்ந்த பின்னோக்கி-சுட்டிய சுரப்புக் குழாயாகும். இவை சில சமயங்களில் மலவாய்க் கொம்பு என்று தவறாகக் கருதப்படுகின்றன. இவை சில சிற்றினங்களில் துளைகளுடன் மட்டுமே காணப்படும்.
இந்த வயிற்றுக் குழாய்கள் கார்னிகல் மெழுகு எனப்படும் டிரையகிளிசரைடுகளைக் கொண்ட விரைவான-கடினப்படுத்தும் தற்காப்பு திரவத்தினை நீர்த்துளிகளாக வெளியேற்றுகின்றன. மெழுகு சுரப்புக் குழல்களின் செயல்பாடு பற்றி ஆய்விதழ்களில் காணப்படும் கட்டுரைகளில் சில குழப்பங்கள் உள்ளன. ஒரு காலத்தில் மெழுகு சுரப்புக் குழல்கள் தேன்பனியின் ஆதாரம் என்று கூறுவது பொதுவானது. மேலும் இது ஷார்ட்டர் ஆக்ஸ்போர்டு ஆங்கில அகராதி மற்றும் உலக புத்தக கலைக்களஞ்சியத்தின் 2008 பதிப்பிலும் சேர்க்கப்பட்டுள்ளது. சில சந்தர்ப்பங்களில் இந்த மெழுகு கொன்றுண்ணிகளை ஈர்க்கின்றன என்பதற்காகச் சான்றுகள் குறித்த ஆய்வுக்கட்டுரைகளும் உள்ளன.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:பூச்சியியல்
புசுக்கின் அருங்காட்சியகம்
கவின்கலைகளுக்கான புசுக்கின் அரச அருங்காட்சியகம் (Pushkin State Museum of Fine Arts, Музей изобразительных искусств им. А.С. Пушкина) என்னும் முழுப் பெயர் கொண்ட புசுக்கின் அருங்காட்சியகம், மாசுக்கோவில் உள்ள ஐரோப்பியக் கலைகளுக்கான மிகப்பெரிய அருங்காட்சியகம் ஆகும். இது, மாசுக்கோவில், வொல்கோனா சாலையில் மீட்பர் யேசு பேராலயத்துக்கு எதிரில் அமைந்துள்ளது. 1981 இலிருந்து, இசுவ்யாடொசுலாவ் ரிக்டரின் டிசம்பர் நைட்சு எனப்படும் பன்னாட்டு இசை விழா இந்த அருங்காட்சியகத்தில் இடம்பெற்றுவருகிறது.
இந்த அருங்காட்சியகம் புசுக்கினின் பெயரில் இருந்தாலும், புகழ் பெற்ற உருசியக் கவிஞரான அலெக்சாண்டர் புசுக்கினுக்கும் இதற்கும் தொடர்பு இல்லை. ஆனாலும், அவரை நினைவு கூர்வதற்காக இப்பெயர் இடப்பட்டது. இந்த அருங்காட்சியகம் பெயர்பெற்ற கவிஞர் மரீனா திசுவட்டயேவாவின் தந்தையான பேராசிரியர் இவான் திசுவட்டயேவினால் நிறுவப்பட்டது. இவர், மாசுக்கோவுக்கு ஒரு கவின்கலைக்கான அருங்காட்சியகத்தின் தேவைகுறித்து கோடீசுவரரும், வள்ளலுமான யூரிய் நெக்கயேவ்-மால்ட்சோவ், கட்டிடக்கலைஞர் ரோமன் கிளீன் ஆகியோருக்கு விளக்கி அவர்கள் மூலம் இதை நிறுவினார். சோவியத் உகத்துக்கான மாறுநிலைக் காலகட்டத்திலும், தலைநகர் மாசுக்கோவுக்கு மாறிய காலகட்டத்திலும் பல்வேறு பெயர் மாற்றங்கள் இடம்பெற்றன. 1937ல் கவிஞர் அலெக்சாண்டர் புசுக்கினின் 100 ஆவது இறந்த தினத்தில் அவரது நினைவாகத் தற்போதைய பெயரை இது பெற்றது.
மருங்குளம் ஊராட்சி
மருங்குளம் ஊராட்சி (Marungulam Gram Panchayat), தமிழ்நாட்டின் தஞ்சாவூர் மாவட்டத்தில் உள்ள தஞ்சாவூர் வட்டாரத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த ஊராட்சி, ஒரத்தநாடு சட்டமன்றத் தொகுதிக்கும் தஞ்சாவூர் மக்களவைத் தொகுதிக்கும் உட்பட்டதாகும். இந்த ஊராட்சி, மொத்தம் 7 ஊராட்சி மன்றத் தொகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. இவற்றில் இருந்து 7 ஊராட்சி மன்ற உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றனர். 2011ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, மொத்த மக்கள் தொகை 3957 ஆகும். இவர்களில் பெண்கள் 1968 பேரும் ஆண்கள் 1989 பேரும் உள்ளனர்.
அடிப்படை வசதிகள்
தமிழ்நாடு ஊரக வளர்ச்சி மற்றும் ஊராட்சித் துறையின் 2015ஆம் ஆண்டுத் தரவின்படி கீழ்க்கண்ட தகவல் தொகுக்கப்பட்டுள்ளது.
சிற்றூர்கள்
இந்த ஊராட்சியில் அமைந்துள்ள சிற்றூர்களின் பட்டியல் :
சான்றுகள்
பகுப்பு:தஞ்சாவூர் மாவட்ட ஊராட்சிகள் பகுப்பு:த. இ. க. ஊராட்சித் திட்டம்
நாட்டாரியல் தமிழ் நூல்களின் பட்டியல் (இலங்கை)
இலங்கை எழுத்தாளர்களினால் எழுதி வெளியிடப்பட்ட நாட்டாரியல், நாட்டாரியலும் பழக்க வழக்கங்களும், திருமணங்கள், சடங்கு முறைமைகள், நாட்டார் கலைகள் ஆகிய பகுப்புகளிலுள்ள தமிழ் நூல்கள் கீழே பட்டியலிடப்பட்டுள்ளது. இப்பட்டியல் நூல் வெளிவந்த ஆண்டினை பிரதானப் படுத்தியே தொகுக்கப்பட்டுள்ளது.
உசாத்துணை
பகுப்பு:இலங்கைத் தமிழ் நூற்பட்டியல்கள்
சந்தர்ப்பச்செலவு
நுண்பொருளியலில் பிறவாய்ப்புச் செலவு அல்லது பிறவாய்ப்பு இழப்பு அல்லது சந்தர்ப்பச்செலவு அல்லது அமையச்செலவு (Opportunity cost) என்பது ஒரு குறிப்பிட்ட தெரிவை மேற்கொள்ளும் பொருட்டு அதற்கடுத்த நிலையிலுள்ள தெரிவை இழப்பது ஆகும். அதாவது ஒரு தேர்வுக்காக இன்னொரு தேர்வை விட்டுக்கொடுப்பது எனலாம். இது தவறவிட்ட வாய்ப்புகளால் ஏற்படும் இழப்பினைக் குறிக்கிறது.
ஒரு சூழ்நிலையில் ஒருவருக்குப் பல தெரிவுகள் உள்ளன. ஆனால் வளப்பற்றாக்குறை காரணமாக அவற்றுள் ஒன்றையே அவரால் தெரிவு செய்ய இயலும். எனவே அவர் அவற்றில் சிறந்ததாகக் கருதுவதையோ அல்லது மிகச் சாதகமானதையோ தெரிவு செய்வார். இதனால் மேலும் பல தெரிவுகளை / வாய்ப்புகளைத் தவற விடுகிறார். இப்படித் தவறவிட்ட வாய்ப்புகளால் அவருக்கு கிட்டக்கூடிய பலன்களை இழக்கிறார். இந்த இழப்பே பிறவாய்ப்பு இழப்பு எனப்படுகிறது. பொருளியலில் இது ஒரு முக்கியமான கூற்றாகும். பற்றாக்குறைக்கும் தெரிவுக்கும் இடையே உள்ள அடிப்படை உறவினை விளக்குகிறது. குறைவான வளங்களைத் திறம்படப் பகிர்ந்து கொள்ள உதவுகிறது.
இலவசப் பண்டங்கள் அல்லாத பொருளாதாரப் பண்டங்களுக்கே அமையச்செலவு காணப்படும். காரணம், இவ் வகையான பண்டங்கள் அருமையாகக் காணப்படுவதும்,மாற்றுப்பயன்பாடு உடையனவாக இருப்பதுவேயாகும்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:பொருளியல்
வீட்டு ஏக்கம்
வீட்டு ஏக்கம்  என்ற சொல்லானது சிந்தனைவயப்பட்ட நிலையில் கடந்த காலத்துக்காக ஏங்குவதை விவரிக்கிறது. இந்தச் சொல்லானது கிரேக்கச் சொற்களின் கூட்டினால் உருவாகியதாக அறியப்பட்டுள்ளது. இது νόστος nóstos, "வீட்டுக்குத் திரும்புதல்", வீட்டு இயக்கச் சொல் மற்றும் ἄλγος, álgos, "வேதனை" அல்லது "வலி" ஆகிய சொற்களைக் கொண்டுள்ளது. நவீன காலத்தின் ஆரம்பத்தில் இது மனக்கவலையின் ஒரு வடிவம் என்ற மருத்துவ நிலையாக விவரிக்கப்பட்டது. பின்னர் இது காதல்வயப்பட்ட தன்மை(ரொமான்டிசிஸம்)யில் முக்கியமான ஒரு தலைப்பாக வந்துள்ளது.
பொதுவில் குறைவான மருத்துவ பயன்பாடான வீட்டு ஏக்கம் என்பது சிலவேளைகளின் கடந்த காலங்களிலும் அவர்களின் மனோபாவங்கள் மற்றும் நிகழ்வுகளிலும் பொதுவான ஆர்வத்தை உள்ளடக்குவதாக இருக்கின்றது. குறிப்பாக பெல்லி எப்போக், மேரி இங்கிலாந்து, நியோ-விக்டோரியன் அழகுணர்வாளர்கள், யு.எஸ் "அண்டிபெல்லம்" ஓல்ட் சவுத் இன்னும்பல போன்ற சில தலைமுறைகளுக்கு முந்தைய "சிறந்த கடந்தகால நாட்கள்" மிகவும் சந்தோஷமான சூழலில் மீண்டும் திருத்தியமையும். சிலவேளைகளில் திடீரெனத் தோன்றும் படம் அல்லது ஒருவரின் சிறு வயதிலிருந்து சிலவற்றை நினைத்துப்பார்த்தல் ஆகியவற்றை இது உருவாக்கும்.
மருத்துவ நிலைமையாக
இந்தச் சொல்லை 1688 ஆம் ஆண்டில் ஜொஹானஸ் ஹோஃபர் (1669-1752) அவரது பேசல் ஆய்வுக்கட்டுரையில் உருவாக்கினார். இந்த நிலைமைக்கு வீட்டு ஏக்கம் அல்லது mal du pays "வீட்டுநோய்" என்பதை ஹோஃபர் அறிமுகப்படுத்தினார். மேலும் பிரான்ஸ் அல்லது இத்தாலியின் தாழ்நில வெளிகளில் இருந்தவர்கள் அவர்களது நாட்டுக்குரிய மலைப்பாங்கான நிலத்தோற்றங்களில் தடுத்து நிறுத்தப்பட்டிருந்தார்கள் அதனால் சுவிஸ் கூலிப்படைகளில் இது அடிக்கடி ஏற்படுவதால் இது mal du Suisse "சுவிஸ் நோய்" அல்லது Schweizerheimweh "சுவிஸ் வீட்டுநோய்" என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. ஆங்கில வீட்டுநோய் என்பது வீட்டு ஏக்கம் என்பதிலிருந்து பெறப்பட்ட மொழிபெயர்ப்பு ஆகும்.
இதனால் இறப்புகள் ஏற்பட்ட சந்தர்ப்பங்களும் அறியப்பட்டுள்ளன. ராணுவவீரர்களை வெளியேற்றி அவர்களது வீட்டுக்கு அனுப்புவதன் மூலம் இதிலிருந்து சிலவேளைகளில் வெற்றிகரமாக சிகிச்சை அளிக்கப்பட்டுள்ளனர். நோயறிதலைப் பெறுவது பொதுவாக ஒரு அவமதிப்பாகவும் கருதப்படுகிறது. ஒரு ராணுவவீரர் வீட்டு ஏக்கத்தால் பாதிப்புறுகிறார் என்று 1787 இல் ராபர்ட் ஹமில்டன் (1749-1830) விவரித்தார். அந்த வீரர் உணர்ச்சிகரமான வெற்றிகரமான சிகிச்சையைப் பெற்றார்: