cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
விசயன் விசிறிவால்
விசயன் விசிறிவால் (Visayan fantail)(ரைபிதுரா அல்பிவென்ட்ரிசு) என்பது பிலிப்பீன்சில் உள்ள நீக்ரோஸ், பனாய், குய்மராஸ், மஸ்பேட் மற்றும் டிகாவோ தீவுகளில் உள்ள ஒரு விசிறிவால் சிற்றினம் ஆகும். சமீப காலம் வரை, இது நீலத் தலை விசிறிவால் மற்றும் தப்லாசு விசிறிவால் ஆகியவற்றுடன் ஒத்த சிற்றினமாகக் கருதப்பட்டது.
விளக்கம்
ஈபேர்டு இந்தப் பறவையினை "நடுத்தர அளவிலான, நீண்ட வால் கொண்ட காடுகளில் காணப்படும் பறவை என்றும், தலை, மார்பு, முதுகு மற்றும் தோளில் மந்தமான நீல நிறமும், மார்பு மற்றும் தலைப்பகுதியில் வெளிர் நீல நிற கோடுகளுடனும், வெள்ளை வயிறு மற்றும் கீழ் முதுகு, வெளிப்புற வால் இறகுகள் மற்றும் இறக்கை, இருண்ட மத்திய வால் இறகுகள் மற்றும் இறக்கையின் இருண்ட விளிம்புடன் காணப்படும்” எனக் கூறுகிறது. உணவு தேடும் போது பெரும்பாலும் ஆண் பறவைகள் வாலினை விசிறிபோல ஆட்டுகின்றன. கறுப்புத் தலையுடைய மொனார்க்கைப் போன்று இவை செம்பழுப்பு தொடையினையும் வாலினையும் கொண்டுள்ளன. குரல் என்பது ஒரு ஒற்றை, நாசி "ஜெப்" குறிப்பு இடைவெளியில் கொடுக்கப்பட்ட அல்லது விரைவான தொடராக வேகப்படுத்தப்படும்" வகையில் உள்ளது.
இது நீலத்தலை விசிறிவால் மற்றும் தப்லாசு விசிறிவால் ஆகியவற்றிலிருந்து இதன் வெள்ளை வயிறு மற்றும் பொதுவாக நிறத்தால் வேறுபடுகிறது.
இது பெரும்பாலும் கலப்பு இன மந்தைகளுடன் காணப்படுகிறது.
வாழ்விடம் மற்றும் பாதுகாப்பு நிலை
பன்னாட்டு இயற்கைப் பாதுகாப்புச் சங்கம் இந்தப் பறவையை தீவாய்ப்புக் கவலை குறைந்த இனமாக மதிப்பிட்டுள்ளது. இருப்பினும், இது ஏற்கனவே குய்மராசில் அழிந்துவிட்டதாகவும், இந்த தீவுகளில் பாரிய காடழிப்பு காரணமாக மாசுபேட் மற்றும் டிகாவோ தீவில் அழிந்துவிட்டதாகவும் கூறப்படுகிறது.
அகிர் குலம்
அகிர் குலம் (சமசுகிருதம்: அபிரா) என்பது சமசுகிருதமயமாக்கல் செயல்முறையின் ஒரு பகுதியாக 19ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியிலிருந்து 20ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதி வரை யாதவர் எனும் சொல்லைப் பயன்படுத்தும் பெரிய ஆயர் சமூகங்களில் உள்ள ஒரு இந்து சாதிப் பிரிவாகும். அகிர் குலம் கிட்டத்தட்ட நாடு முழுவதும் பரவியுள்ளது.
யதுவன்சி
யதுவன்ஷி அகிர் பழங்கால யது அல்லது கிருட்டிணனின் யாதவ வம்சத்தினைச் சேர்ந்த பழங்குடி வம்சாவளி எனத் தங்களைக் கூறுகின்றனர்.
நந்தவன்சி
நந்தவன்சி அகிர்களின் தோற்றம் பற்றிய புராணக் கதை ஒன்று உள்ளது. அரக்கர்களைக் கொல்ல கிருட்டிணன் யமுனை ஆற்றினைக் கவுலிகளுடன் கடந்து சென்றார் என்று விவரிக்கிறது. கிருட்டிணனுடன் ஆற்றைக் கடந்தவர்கள் அகிர் நந்தபன்சி என அழைக்கப்பட்டனர். நந்தவன்சி மற்றும் யதுவன்சி இரு பட்டங்களும் அடிப்படையில் ஒத்ததாக உள்ளன.
குவால்வன்சி
குவால்வன்சி அகிர் வரலாற்று ரீதியாக மாடு மேய்ப்புடன் தொடர்புடையவர்கள். வரலாற்றுப் பேராசிரியர் ராகுல் சுக்லாவின் கூற்றுப்படி, குவால்வன்சி அகிர்கள் பீகாரைத் தவிர, அசாம்கர், வாரணாசி, கோர்காக்பூர், மிர்சாபூர் போன்ற இடங்களில் குடியேறினர்.இவர்கள் கிழக்கு உத்தரப்பிரதேசம் மற்றும் பீகாரில் விவசாயத் தொழிலை மேற்கொண்டனர். நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில், இவர்கள் பெரிய அளவில் வணிகம் மற்றும் பிற தொழில்களைச் செய்பவர்களாக உருவெடுத்தனர்.
கோசி
கோசிகள் முக்கியமாக வட இந்தியாவில் காணப்படும் ஒரு சமூகம். இவர்கள் நாட்டின் பல்வேறு பகுதிகளைச் சேர்ந்த ஜமீந்தார்களும் சிறு மன்னர்களும் ஆவர். கோசிகளின் தோற்றத்தை யதுவன்சி அகிர்களின் மூதாதையராகக் கூறப்படும் மன்னர் நந்த் என்பவரிடமிருந்து கண்டுபிடிக்கப்பட்டது.
பதாக்
மகாபனின் அகிர் ராஜாவான திக்பாலிடமிருந்து வந்தவர்கள் என்று பாதக் அகிர்கள் என ஆய்வாளர்கள் கூறுகின்றனர்.
அகார்
அகார் என்பது விவசாயத்தில் ஈடுபட்டுள்ள இந்து சாதியக் குழு. அகார் பழங்குடியினர் ரோகில்கண்ட் மற்றும் வடமேற்கு மாகாணங்களின் பிற மாவட்டங்கள் வழியாக, மேய்ச்சல் பணியைத் தொடர்ந்து பரவியுள்ளனர். இவர்கள் தங்களை யதுவின் வம்சாவளி என்று கூறுகின்றனர்.
கிருஷ்ணாத்
கிஷ்னாட் அல்லது கிருஷ்ணாத் பீகார் மாநிலத்தில் வசிக்கும் அகிர் குலத்தினர்.
மஜ்ராத்
மஜ்ராத் என்பவர்கள் பீகார் மாநிலத்தில் வசிக்கும் அகிர் குலத்தினர் என்றும் இவர்கள் மது மன்னரின் வழிவந்தவர்கள் என்றும் கூறப்படுகிறது.
மேற்கோள்கள்
<references group="" responsive="1">
பகுப்பு:இந்திய இனக்குழுக்கள்
பூலாம்பட்டி வெங்கடாஜலபதி கோயில்
பூலாம்பட்டி வெங்கடாஜலபதி கோயில் தமிழ்நாட்டில் சேலம் மாவட்டம், பூலாம்பட்டி என்னும் ஊரில் அமைந்துள்ள பெருமாள் கோயிலாகும்.
வரலாறு
இக்கோயில் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.
கோயில் அமைப்பு
இக்கோயில் முதன்மைத் திருக்கோயில் என்ற வகைப்பாட்டில் இந்து அறநிலையத்துறையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. பரம்பரை அறங்காவலர்களால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:சேலம் மாவட்டத்திலுள்ள பெருமாள் கோயில்கள் பகுப்பு:சரி பார்க்க வேண்டிய தானியக்கக் கோயில் கட்டுரைகள்
அர்ச்சனா தாஸ்
அர்ச்சனா தாஸ் (Archana Das பிறப்பு: ஜூலை 21, 1988) ஓர் இந்தியப் பெண்கள் துடுப்பாட்ட அணி வீராங்கனை ஆவார். இவர் 2012 மற்றும் 2014 க்கு இடையில் 50 பெண்கள் ஒருநாள் சர்வதேச போட்டிகளில் விளையாடி 96 ஓட்டங்களையும் 66 இலக்குகளையும் கைப்பற்றியுள்ளார். 4 ஓட்டங்களுக்கு 4 இலக்குகளைக் கைப்பற்றியது இவரது சிறந்த பந்துவீச்சாகும். 37 பெண்கள் இருபதுக்கு 20 சர்வதேச போட்டிகளில் விளையாடி 29 இலக்குகளைக் கைப்பற்றியுள்ளார்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:இந்தியப் பெண்கள் இருபது20 வீராங்கனைகள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:1988 பிறப்புகள்
வேம்பனேரி வீரராகவப்பெருமாள் கோயில்
வரலாறு
இக்கோயில் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.
கோயில் அமைப்பு
இக்கோயில் முதன்மைத் திருக்கோயில் என்ற வகைப்பாட்டில் இந்து அறநிலையத்துறையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. வழக்கு நிலுவையில் இருப்பதால் நடைமுறை நிருவாகியால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
பூசைகள்
புரட்டாசி மாதம் 3 ஆம் சனி முக்கிய திருவிழாவாக நடைபெறுகிறது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:சேலம் மாவட்டத்திலுள்ள பெருமாள் கோயில்கள் பகுப்பு:சரி பார்க்க வேண்டிய தானியக்கக் கோயில் கட்டுரைகள்
ஆயுதம் செய்வோம்
ஆயுதம் செய்வோம் 2008 ஆம் ஆண்டு சுந்தர் சி, அஞ்சலி, விவேக், மணிவண்ணன், நெப்போலியன் மற்றும் விஜயகுமார் ஆகியோரது நடிப்பில் வெளியான தமிழ்த் திரைப்படம்.
கதைச்சுருக்கம்
சைதை சத்யாவும் (சுந்தர் சி) காவலரான கந்தசாமியும் (விவேக்) நண்பர்கள். போக்குவரத்துக்கு இடையூறு செய்யும் சைதை சத்யாவையும் அதைக் கண்டிக்காத கந்தசாமியையும் நேர்மையான வழக்கறிஞர் உதயமூர்த்தி (விஜயகுமார்) நீதிமன்றத்தில் நிறுத்துகிறார். அவர்களை நீதிபதி (கு. ஞானசம்பந்தன்) மதுரையிலுள்ள காந்தி அருங்காட்சியகத்திற்கு அனுப்ப உத்தரவிடுகிறார். அங்கு மீனாட்சியைச் (அஞ்சலி) சந்திக்கிறான் சத்யா. இருவரும் காதலிக்கிறார்கள். தண்டனை முடிந்து சென்னை திரும்பும் சத்யாவை, வழக்கறிஞர் உதயமூர்த்தியிடம் இருக்கும் ஆட்சியர் லீலாவதி (சுகன்யா) கொலை தொடர்பான முக்கிய ஆவணங்களை திருடிவரச் சொல்கிறார் முன்னாள் அமைச்சர் வி.பி.ஆர். (மணிவண்ணன்). அதை திருடச்செல்லும் சத்யா எதிர்பாராவிதமாக உதயமூர்த்தியின் மரணத்திற்குக் காரணமாகிறான். இறக்கும் முன் உதயமூர்த்தி "வாழ்க வளமுடன்" என்று சத்யாவை வாழ்த்திவிட்டு இறக்கிறார். அந்த வாழ்த்து சத்யாவைத் தொடர்ந்து தொந்தரவு செய்கிறது. எனவே உதயமூர்த்தியின் மரணத்திற்கு நியாயம் செய்யும்விதமாக வி.பி.ஆர் மீதானக் குற்றத்தை நிரூபிக்க சத்யா சேகரித்த ஆதாரங்களை வி.பி.ஆர். அழித்துவிடுகிறார்.
இதனால் சத்யா மகாத்மா காந்தியின் அகிம்சைவழிப் போராட்டத்தில் ஈடுபட முடிவுசெய்து காந்தி சிலை அருகே அமர்ந்து போராட்டத்தைத் தொடங்குகிறான். உதயமூர்த்தி இறப்பைப் புலனாய்வு செய்யும் உதயமூர்த்தியின் சகோதரனும் காவல்துறை அதிகாரியான ஏழுமலை (நெப்போலியன்) சத்யாவை முதலில் சந்தேகித்தாலும், பிறகு அவன் நிரபராதி என்பதைக் கண்டறிகிறார். தொடர்ந்து வன்முறையின்றி அகிம்சையெனும் ஆயுதத்தின் துணையோடு போராடும் சத்யாவின் போராட்டத்தால் வி.பி.ஆர். தானே குற்றத்தைச் செய்ததாக ஒத்துக்கொண்டு சரணடைகிறார். சத்யா காந்தியின் அகிம்சை வழியைப் பின்பற்றி நீதியை வெல்கிறான்.
இசை
படத்தின் இசையமைப்பாளர் ஸ்ரீகாந்த் தேவா. பாடலாசிரியர்கள் பா. விஜய், சினேகன் மற்றும் உதயன்
விமர்சனம்
ஆயுதம் செய்வோம் முதல் மூன்று நாளில் சென்னையில் மட்டும் 9 லட்ச ரூபாய் வசூலித்துள்ளது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:மதுரைக்களத் திரைப்படங்கள் பகுப்பு:இந்தியத் தமிழ்த் திரைப்படங்கள் பகுப்பு:2008 தமிழ்த் திரைப்படங்கள் பகுப்பு:நெப்போலியன் நடித்த திரைப்படங்கள் பகுப்பு:சிறீகாந்து தேவா இசையமைத்த திரைப்படங்கள் பகுப்பு:விவேக் நடித்த திரைப்படங்கள் பகுப்பு:மணிவண்ணன் நடித்த திரைப்படங்கள் பகுப்பு:விஜயகுமார் நடித்த திரைப்படங்கள் பகுப்பு:நாசர் நடித்த தமிழ்த் திரைப்படங்கள்
இதுதாண்டா சட்டம்
இதுதாண்டா சட்டம் (Idhuthanda Sattam) திரைப்படம் 1992-ஆம் ஆண்டு வெளியான ஓர் இந்தியத் தமிழ் திரைப்படமாகும். இத்திரைப்படத்தை செந்தில்நாதன் எழுதி, இயக்க, மைலை ஆர். வி. குருபாதம் தயாரித்தார். இத்திரைப்படத்தில் ஆர். சரத்குமார், ரேகா, ஆமனி, கவுண்டமணி, செந்தில், மன்சூர் அலி கான், வி. எஸ். ராகவன் மற்றும் பலர் நடித்துள்ளனர். சங்கீதா ராஜன் இசை அமைத்த இப்படம், 29 மே 1992 ஆம் தேதி வெளியானது.
கதைச்சுருக்கம்
கடந்த காலத்தில், செல்வராஜ் தன் மனைவி லட்சுமி (ரேகா), குழந்தை, மாமனார் நீதிபதி வேணுகோபால் (வி. எஸ். ராகவன்) ஆகியோருடன் மிகவும் ஆனந்தமாக வாழ்ந்து வருகிறான். தீபாவளி பண்டிகையின் போது, செல்வராஜ் குடும்பத்தினர் அனைவரும், ரவுடி குருசாமி செய்யும் கொலையை பார்த்து விடுகின்றனர். செய்த கொலைக்கு சாட்சி இருக்கக்கூடாது என்பதற்காக, செல்வராஜின் குடும்பத்தை கொலை செய்ய ஆள் அனுப்புகிறான் ரவுடி குருசாமி. அவ்வாறாக ஏற்படும் மோதலின் போது, செல்வராஜின் மனைவியும், மாமனாரும் கொல்லப்பட்டு, செல்வராஜும் அவனது குழந்தையும் அதிலிருந்து தப்பித்துவிடுகிறார்கள். அதில் செல்வராஜ் படுகாயம் அடைகிறான். குருசாமிக்கு மரண தண்டை கிடைத்தாலும், அடியாட்களின் உதவியுடன் வழக்கிலிருந்து விடுதலை பெறுகிறான். இந்நிலையில், செல்வராஜ் குருசாமியையும் அவனது ஆட்களையும் எவ்வாறு சதி செய்து தண்டித்தான் என்பதே மீதிக் கதையாகும்.
இசை
இந்த திரைப்படத்தின் இசையமைப்பாளர் சங்கீதா ராஜன் ஆவார். இப்படத்தின் பாடலாசிரியர்கள் பிறைசூடன் மற்றும் முத்துலிங்கம் ஆவர்.
விமர்சனம்
"வசனங்கள் சிறப்பாக இருப்பதாகவும், இயக்கம் நன்றாக இருப்பதாகவும், இசை சராசரியாக இருப்பதாகவும், கட்டுக்கோப்பான உடலுடன் சரத்குமார் இருப்பதாகவும், சிறு வேடமாக இருந்தாலும் ரேகா நன்றாக நடித்திருப்பதாகவும்" விமர்சனம் செய்யப்பட்டது.
சென்னை ஏரிக்கரை மாரியம்மன் கோயில்
வரலாறு
இக்கோயில் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.
கோயில் அமைப்பு
இக்கோயிலில் ஏரிக்கரை மாரியம்மன் சன்னதியும், விநாயகர், துர்க்கை, வள்ளி தேவசேனா முருகர், ஆஞ்சநேயர், சிவன், ஐய்யப்பன், நவகிரகம் உபசன்னதிகளும் உள்ளன. இக்கோயில் முதன்மைத் திருக்கோயில் என்ற வகைப்பாட்டில் இந்து அறநிலையத்துறையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. பரம்பரை அறங்காவலர்களால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
பூசைகள்
இக்கோயிலில் காமிகாகம முறைப்படி ஒருகாலப் பூசை நடக்கின்றது. ஆடி மாதம் ஆடித்திருவிழா முக்கிய திருவிழாவாக நடைபெறுகிறது.
அரசு நெஞ்சக நோய் மருத்துவமனை, சென்னை
அரசு நெஞ்சக நோய் மருத்துவமனை, சென்னை அல்லது தாம்பரம் காசநோய் மருத்துவமனை என்பது தமிழ்நாட்டின் சென்னையில் அமைந்துள்ள ஒரு பெரிய அரசு மருத்துவமனையாகும். இந்த மருத்துவமனையை தமிழ்நாடு அரசு நிதியளித்து நிர்வகிக்கிறது. இது 1928 இல் நிறுவப்பட்டது.
வரலாறு
இந்த மருத்துவமனையை 1928 ஆம் ஆண்டில் காச நோய் நிபுணர் எம்.டி மற்றும் எம்.ஆர்.சி.எஸ். பட்டம்பெற்ற மருத்துவர் டேவிட் ஜேக்கப் ஆரோன் சவ்ரி முத்து என்பவர் நிறுவினார். ஐக்கிய இராச்சியத்தில் இருந்து திரும்பியதும், 1928 ஏப்ரல் 9 ஆம் நாள் தம்பரத்தில் பச்சைமலை அடிவாரத்தில் மருத்துவமனையைத் தொடங்கினார். இந்த மருத்துவமனையை 250 acre பரப்பளவில்,  12 படுக்கைகளுடன் திறக்கப்பட்டது. சவ்ரி முத்து ஐக்கிய இராச்சியத்தில் மெண்டிப் மலைப்பகுதியில் உள்ள சானடோரியத்தை ஒத்த மருத்துவமனையாக இதை வளர்த்தெடுக்க விரும்பினார். நுரையீரல் காசநோய் மருத்துவ நிபுணரான சவ்ரி முத்து 1900 களின் முற்பகுதியில், ஐல் ஆஃப் வைட்டில் உள்ள இங்கில்வுட் சானடோரியத்தின் மருத்துவராக இருந்தார். 1910 அல்லது அதற்குள், இவர் சாமர்செட் பகுதியில் உள்ள மெண்டிப் மலைப்பகுதியில் சானடோரியம் ஒன்றை நிறுவி விரிவாக்கினார். 1917 ஆம் ஆண்டில் குறைந்த காலம் இருந்தபோதிலும், இவரது நோயாளிகளில் ஒருவர், கணிதவியலாளர் சீனிவாச இராமானுசன் ஆவார்.
டாக்டர் சவ்ரி முத்துவின் நண்பர்களில் மற்றொருவர் மகாத்மா காந்தி ஆவார், அவர் இயற்கை மருத்துவம் குறித்த தனது கருத்துக்களை பகிர்ந்து கொண்டார். காந்தியின் செல்வாக்கின் காரணமாக, டாக்டர் சவ்ரி முத்து 1920 முதல் இந்தியாவில் அதிக காலம் தங்கினார். சென்னைக்கு வந்தவர் இங்கு காசநோய் நோயாளிகளுக்கு சுகாதார நிலையம் ஒன்றை நிறுவ விரும்பினார். அதற்காக இவர் தம்பரத்தில் 250 ஏக்கர் நிலத்தை வாங்கினார். 1928 ஏப்ரல் 9 ஆம் நாள், 12 படுக்கைகளுடன் கூடிய சுகாதார நிலையம் சர் சிபி ராமசாமி அய்யரால் திறந்து வைக்கப்பட்டது.
இருப்பினும், இவர் மீண்டும் இங்கிலாந்து செல்ல வேண்டிய நிர்பந்தம் ஏற்பட்டது. இதனால் இவர் இந்த சொத்தை 1937 மார்ச் 24 அன்று சென்னை அரசுக்கு விற்றார். மாநில அரசால் வாங்கப்பட்ட இந்த மருத்துவமனை சுகாதார நிலையமாக மாற்றப்பட்டது.
இதன்பிறகு இந்த சானடோரியத்தில் அறுவை சிகிச்சை அரங்கு, கூடுதல் படுக்கைவசதி, கதிரியக்கவியல் தொகுதி மற்றும் ஆய்வகம் போன்ற பல வசதிகள் உருவாக்கப்பட்டு அடுத்த தசாப்தங்களில் வளர்ந்தது. இரண்டாம் உலகப் போரின்போது ஒரு குறுகிய காலத்திற்கு இந்த வளர்ச்சி தேக்கமடைந்தது. 1947 ஆம் ஆண்டு இந்திய விடுதலைக்குப் பிறகு, ஒரு புனர்வாழ்வு குடியிருப்பை 17.14 acre பரப்பளவில் இந்திய அரசின் அப்போதைய சுகாதார அமைச்சர் ராஜ்குமாரி அமிர்த் கவுர் திறந்து வைத்தார். இங்கு காசநோயாளிகளுக்கு பிரம்பு நாற்காலி தயாரித்தல், புத்தக வேலைகளான அச்சிடுதல், தைத்தல், புத்தக அட்டை அமைத்தல் போன்ற தோழில் வாய்புகளும்  ஏற்படுத்தப்பட்டது.
1976 ஆம் ஆண்டில், அதிகமான நோயாளிகள் பிரிவுகள் உருவாக்கப்பட்டன, மொத்த படுக்கைகள் எண்ணிக்கை 776 ஆக உயர்ந்தது. பல ஆண்டுகளாக மருத்துவமனை முக்கியத்துவம் பெற்றவந்த நிலையில், உள்ளூர் மக்களின் வசதிக்காக ' தாம்பரம் சானடோரியம் தொடருந்து நிலையம் ' என்ற புதிய தொடருந்து நிலையம் கட்டப்பட்டது மற்றும் 600047 என்ற அஞ்சல் குறியீட்டு எண்ணை உடைய தனி அஞ்சல் பிரிவு உருவாக்கப்பட்டது.
1980 களின் முற்பகுதியில் இப்பகுதியில் காசநோய் தாக்கம் குறைந்து வந்ததால், காசநோய் சானடோரியம் என்ற பெயரானது அதிகாரப்பூர்வமாக 'காசநோய் மற்றும் நெஞ்சக நோய் அரசு மருத்துவமனை' என்று பெயர் மாற்றப்பட்டது, மேலும் 1986 ஆம் ஆண்டில், இந்தப் பெயரும் 'அரசு நெஞ்சக நோய் மருத்துவமனை' என்று மாற்றம் பெற்றது. 1993 ஆம் ஆண்டில் எச்.ஐ.வி நோய் அறிகுறிகளுடன் காச நோயாளிகள் சேர்க்கப்பட்டதன் மூலம், இந்த மருத்துவமனை எச்.ஐ.வி பராமரிப்பு மற்றும் பயிற்சி மையமாக மாறியது.
இன்று, இந்த மருத்துவமனை நெஞ்சக நோய் மருத்துவத்திற்கான ஒரு பிரத்யேக மையமாகவும், எச்.ஐ.வி / எய்ட்ஸ் மற்றும் காசநோய் துறையில் ஆராய்ச்சி செய்யும் சிறப்பான மையமாகவும் உள்ளது.
ராமர் வீடு
ராமர் வீடு என்பது விஜய் தொலைக்காட்சியில் பிப்ரவரி 3, 2019 முதல் ஒவ்வொரு ஞாயிற்றுக்கிழமைகளில் மதியம் 2 மணிக்கு ஒளிபரப்பாகும் ஒரு மேடைச் சிரிப்புரை நாடக நிகழ்ச்சி ஆகும்.
சகல ரகள, சிரிச்ச போச்சு, கலக்க போவது யாரு, ஜோடி, கிட்சன் சூப்பர் ஸ்டார்ஸ் போன்ற நிகழ்ச்சியில் பங்குபெற்ற ராமர் நாயகனாக நடிக்க அவருடன் நிஷா, அதிஷ், மா கா பா ஆனந்த் போன்ற பலர் நடிக்கிறார்கள்.
நிகழ்ச்சி சுருக்கம்
இந்த நிகழ்ச்சி ராமர், அவருடைய மனைவி நிஷா, மகன் ஆதிஷ், அம்மாவாக யோகி, பக்கத்து வீட்டுக்காரராக மா கா பா ஆனந்த் என ஒரு வீட்டை மையமாக வைத்து எடுக்கப்பட்டுள்ளது.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:விஜய் தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சிகள் பகுப்பு:தமிழ் நகைச்சுவைத் தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சிகள் பகுப்பு:தமிழகத்தின் தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சிகள் பகுப்பு:2010ஆம் ஆண்டுகளில் தமிழ்த் தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சிகள் பகுப்பு:2019 இல் தொடங்கிய தமிழ்த் தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சிகள் பகுப்பு:தமிழ்த் தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சிகள்
விஜயபுரி ஊராட்சி
விஜயபுரி ஊராட்சி (Vijayapuri Gram Panchayat), தமிழ்நாட்டின் ஈரோடு மாவட்டத்தில் உள்ள பெருந்துறை வட்டாரத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த ஊராட்சி, பெருந்துறை சட்டமன்றத் தொகுதிக்கும் திருப்பூர் மக்களவைத் தொகுதிக்கும் உட்பட்டதாகும். இந்த ஊராட்சி, மொத்தம் 7 ஊராட்சி மன்றத் தொகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. இவற்றில் இருந்து 7 ஊராட்சி மன்ற உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றனர். 2011ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, மொத்த மக்கள் தொகை 6517 ஆகும். இவர்களில் பெண்கள் 3124 பேரும் ஆண்கள் 3393 பேரும் உள்ளனர்.
அடிப்படை வசதிகள்
தமிழ்நாடு ஊரக வளர்ச்சி மற்றும் ஊராட்சித் துறையின் 2015ஆம் ஆண்டுத் தரவின்படி கீழ்க்கண்ட தகவல் தொகுக்கப்பட்டுள்ளது.
சான்றுகள்
பகுப்பு:ஈரோடு மாவட்ட ஊராட்சிகள் பகுப்பு:த. இ. க. ஊராட்சித் திட்டம்
வெள்ளரி வெள்ளி வரதராஜப்பெருமாள் கோயில்
வெள்ளரி வெள்ளி வரதராஜப்பெருமாள் கோயில் தமிழ்நாட்டில் சேலம் மாவட்டம், வெள்ளரி வெள்ளி என்னும் ஊரில் அமைந்துள்ள பெருமாள் கோயிலாகும்.
வரலாறு
இக்கோயில் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.
கோயில் அமைப்பு
இக்கோயில் முதன்மைத் திருக்கோயில் என்ற வகைப்பாட்டில் இந்து அறநிலையத்துறையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. பரம்பரை அறங்காவலர்களால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
பூசைகள்
இக்கோயிலில் ஒருகாலப் பூசை நடக்கின்றது. புரட்டாசி மாதம் 3 ஆம் சனி முக்கிய திருவிழாவாக நடைபெறுகிறது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:சேலம் மாவட்டத்திலுள்ள பெருமாள் கோயில்கள் பகுப்பு:சரி பார்க்க வேண்டிய தானியக்கக் கோயில் கட்டுரைகள்
கே. பி. உதயபானு
'''கே. பி. உதயபானு''' (K. P. Udayabhanu) (பானுபிரகாசு என்ற இயற்பெயருடன் பிறந்தார்) (பிறப்பு: 1936 சூன் 6 - இறப்பு: 2014 சனவரி 5) இவர் ஒர் இந்திய பின்னணி பாடகரும், மலையாளத்திரைப்படங்களில் இசை இயக்குனருமாவார். 2009 ஆம் ஆண்டில், இந்தியாவின் நான்காவது மிக உயர்ந்த கௌரவமான பத்மஸ்ரீ விருது இவருக்கு வழங்கப்பட்டது.
தனிப்பட்ட வாழ்க்கை
தற்போதைய பாலக்காடு மாவட்டத்தில் தாரூரில் என். எஸ். வர்மா மற்றும் அம்மு நேத்தியரம்மா ஆகியோருக்கு உதயபானு பிறந்தார். இவர் இசை அறிஞர் கே. பி. அப்புக்குட்ட மேனன் மற்றும் சுதந்திர போராட்ட வீரர் கே. பி. கேசவ மேனனின் மருமகன் ஆவார். உதயபனு தனது குழந்தைப் பருவத்தை சிங்கப்பூரில் கழித்தார். அங்கு இவரது தந்தை ஒரு தொழில் நடத்தி வந்தார். தனது தாயின் மரணத்தைத் தொடர்ந்து, இவர் தனது ஏழு வயதில் இந்தியா திரும்பினார். உதயபானு கல்பாத்தியில் உள்ள தியாகராஜ சங்கீத வித்யாலயாவில் சேர்ந்தார். ஈரோடு விசுவநாத ஐயர், பாலக்காடு மணி ஐயர், எம். டி. இராமநாதன், பால்காடு சிறீராம பாகவதர், மற்றும் புல்லாங்குழல் கிருட்டிண ஐயர் ஆகியோரின் வழிகாட்டுதலின் கீழ் இசை கற்கத் தொடங்கினார். உதயபானு 1970 இல் பாடகர் விஜயலட்சுமி என்பவரை மணந்தார். இவர்களுக்கு இராஜீவ் உதயபானு என்ற மகன் பிறந்தார். விஜயலட்சுமி 2007 இல் இறந்தார்.
பணிகள்
உதயபானு 1956 ஆம் ஆண்டில் அகில இந்திய வானொலியில் அறிவிப்பாளராக தனது வாழ்க்கையைத் தொடங்கினார். அங்கு இவர் 38 ஆண்டுகள் பணியாற்றினார். 1964-65 ஆம் ஆண்டில், இவர் இலவ்டேல், லாரன்ஸ் பள்ளியில் இசை ஆசிரியராகப் பணியாற்றினார். ஆனால் 1965 ஆம் ஆண்டில் அதை விட்டுவிட்டு, அதே ஆண்டில் அகில இந்திய வானொலியில் மீண்டும் சேர்ந்தார். கே.கருணாகரனுடன் இரண்டு முறை மக்கள் தொடர்பு அதிகாரியாகவும் இருந்தார்.
இவருக்கு பிடித்த பாடகர்களாக கே. ஜே. யேசுதாஸ் மற்றும் கே. எஸ். சித்ரா ஆகியோர் இருந்தனர். எம். பாலமுரளிகிருட்டிணா இவருக்கு பிடித்த கர்நாடக இசைக்கலைஞர் ஆவார். படே குலாம் அலி கான் மற்றும் பீம்சென் ஜோஷி இவருக்கு பிடித்த இந்துஸ்தானி இசைக்கலைஞர்கள் ஆவர்.
இறப்பு
உதயபானு 2014 5 சனவரி அன்று திருவனந்தபுரத்தில் உள்ள தனது வீட்டில் காலமானார். முன்னதாக, இவர் பார்கின்சன் நோயால் அவதிப்பட்டு வந்தார். இவருக்கு மகன், மருமகள் மற்றும் பேரனாகியோருடன் வசித்து வந்தார். இவரது மனைவி 2007 இல் இவருக்கு முன்னரே காலமானர். பிரபல இளம் நடிகையும் பாடகருமான அபர்ணா பாலமுரளி, இவரது பேத்தியாவார். இவர் ஒரு தொழில்முறை இசைக்கலைஞராக இருக்கிறார்.
தொழில்
உதயபானு தனது முதல் திரைப்பட பாடலான எனினித்ரா பஞ்சசரா என்பதை நாயுரு பிடிச்சா புலிவாலு படத்திற்காக 1958 இல் பதிவு செய்தார். இவரது தொழில் வாழ்க்கையில் 50 க்கும் மேற்பட்ட பாடல்களைப் பாடியுள்ளார். இவரது கடைசி பாடல் 2010 ஆம் ஆண்டு தாந்தோன்னி படத்திற்காக பதிவு செய்யப்பட்ட காத்து பரஞ்சதம் என்பதாகும். இவர் கடைசியாக பதிவுசெய்த திரைப்படப் பாடலில் இருந்து 40 வருட இடைவெளிக்குப் பிறகு இந்தப் பாடலைப் பாடினார். சமசுயா, வெளிச்சமில்லாத வீதி, மற்றும் மயில்பீலி போன்றப் படங்களுக்கும் இசையமைத்துள்ளார்.
இசைக்குழு
1984 ஆம் ஆண்டில், உதயபானு ஓல்ட் இஸ் கோல்ட் என்ற இசைக் குழுவைத் தொடங்கினார். இது இந்தியாவிலும் வெளிநாட்டிலும் பல மேடை நிகழ்ச்சிகளை நடத்தியது. 1985 இல் சிங்கப்பூரில் நடந்த ஆசிய பசிபிக் பிரபல பாடல் போட்டியில் உதயபானு இந்தியாவை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தினார். 1985 ஆம் ஆண்டு குடியரசு தின கொண்டாட்டத்தின் ஒரு பகுதியாக ஏற்பாடு செய்யப்பட்ட டிரம்ஸ் ஆப் இந்தியா என்ற இசை நிகழ்ச்சியின் தலைமை நடத்துனராகவும் இருந்தார். இவர் திருவனந்தபுரத்தில் நடத்தப்பட்ட பாரதியத்தின் தலைமை நடத்துநரும் இசையமைப்பாளரும் ஆவார். தில்லி மத்திய உற்பத்தி பிரிவு மற்றும் டெல்லி தூர்தர்ஷன் ஆகியவற்றிலிருந்து அனைத்து இந்திய மொழிகளிலும் குழுக் குழுக்களை நடத்தியுள்ளார். சுதந்திரத்தின் பொன்விழா கொண்டாட்டங்கள் தொடர்பாக புகழ்பெற்ற கேரள கவிஞர்களின் 32 கவிதைகளை இயற்றியுள்ளார். 100 க்கும் மேற்பட்ட தேசபக்தி பாடல்களுக்கு இசையமைத்துள்ளார். இவைகளில் 80 க்கும் மேற்பட்ட பாடல்கள் மலையாளத்தில் இருந்தது. மீதமுள்ளவை தமிழ், தெலுங்கு, கன்னடம், இந்தி, பெங்காலி, குஜராத்தி, பஞ்சாபி, அசாமி, சிந்தி, காஷ்மீர், மராத்தி மற்றும் ஒடியா ஆகிய மொழிகளில் இருந்தன.
மலையாள திரைப்பட வரலாற்றாசிரியர் பாலகோபாலின் கூற்றுப்படி, உதயபானுவின் குரல் 1960 கள் மற்றும் 1970 களின் மெலோடிராமாடிக் படங்களில் சோகமான பாடல்களுக்கு மிகவும் பொருத்தமானது.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:சங்கீத நாடக அகாதமி விருது பெற்றவர்கள் பகுப்பு:பாலக்காடு மாவட்ட நபர்கள் பகுப்பு:மலையாளத் திரைப்படப் பின்னணிப் பாடகர்கள் பகுப்பு:2014 இறப்புகள் பகுப்பு:1936 பிறப்புகள் பகுப்பு:பத்மசிறீ விருது பெற்ற கலைத் துறையினர்
இரஞ்சினி-காயத்ரி
alt=Ranjani Gayatri Ra Ga|thumb| 2011இல் ஒரு கச்சேரியில் இரஞ்சனி - காயத்ரி இரஞ்சனி மற்றும் காயத்ரி (Ranjani and Gayatri) ஆகிய் இருவரும் கர்நாடக பாடகர்கள் மற்றும் வயலின் கலைஞர்களாவார்கள். இவர்களின் படைப்புகளில் அரங்கப் பதிவுகள், தொலைக்காட்சி, வானொலி, இசை நிகழ்ச்சிகள், மற்றும் திருவிழாக்கள் ஆகியவை அடங்கும். இவர்கள் தனிப்பாடல்கள், வயலின் இரட்டையர்கள், உடன் வருபவர்கள், குரல் இரட்டையர்கள், இசையமைப்பாளர்கள், கல்வியாளர்கள் மற்றும் இந்திய பாரம்பரிய இசையின் தூதர்களாக இருக்கின்றனர்.
ஆரம்ப கால வாழ்க்கை
இரஞ்சனியும் காயத்ரியும் என். பாலசுப்பிரமணியன் மற்றும் மீனாட்சி (ஒரு கர்நாடக பாடகர்) ஆகியோருக்கு பிறந்தனர். இந்திய பாரம்பரிய இசையில் ஆழ்ந்த ஈடுபாடு கொண்ட ஒரு தமிழ் குடும்பத்தில் பிறந்த இரஞ்சனி மற்றும் காயத்ரியின் இசை திறமைகள் மிகச் சிறிய வயதிலேயே கண்டுபிடிக்கப்பட்டன. காயத்ரிக்கு இரண்டரை வயது இருந்தபோது நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட ராகங்களை அடையாளம் காண முடிந்தது. மேலும் ரஞ்சனியால் ஐந்து வயதிலேயே சிக்கலான தாள வடிவங்களை வரையறுக்க முடிந்தது. இவர்கள் முறையே ஒன்பது மற்றும் ஆறு வயதிலேயே சங்கீத பூசணம் பேராசிரியர் டி. எஸ். கிருட்டிணசாமி என்பவரிடமிருந்து மும்பை சண்முகானந்த சங்க வித்யாலயாவில் வயலின் பயிற்சியைத் தொடங்கினர். .
வயலின் இணைக் கலைஞர்களாக
இரஞ்சனியும் காயத்ரியும் தங்கள் இளம் வயதை அடைவதற்கு முன்பே வயலின் கலைஞர்களாக தங்கள் இசை பயணத்தைத் தொடங்கினர். உள்ளூர் மற்றும் வெளிநாடுகளில் உள்ள முன்னணி சபாக்களில் (இசை அமைப்புகளில்) நிகழ்ச்சிகளை நடத்தினர். இவர்கள் மேதைகளான திருமதி. தா. கி. பட்டம்மாள், மங்களம்பள்ளி பாலமுரளிகிருஷ்ணா, டி. விசுவநாதன் ஆகியோருக்கு இணைந்து வயலின் வாசித்துள்ளனர்.
குரல் கலைஞர்களாக
பத்ம பூஷன் சங்கீதா கலா ஆச்சார்யா பி. எஸ். நாராயணசாமியின் மாணவர்களான பின்னர் 1997 முதல் சகோதரிகள் குரல் இசை நிகழ்ச்சிகளை வழங்கிவருகின்றனர். கர்நாடக இசையின் மூலம் இந்தியாவின் கலாச்சார மற்றும் மொழியியல் பாரம்பரியத்தை வெளிக்கொணர இரஞ்சனி மற்றும் காயத்ரி சமசுகிருதம், தெலுங்கு, தமிழ், கன்னடம், மலையாளம், இந்தி, மராத்தி மற்றும் குஜராத்தி உள்ளிட்ட மொழிகளில் பாடல்களை பாடுகிறார்கள்.
இசையமைப்பாளர்களாக
இரஞ்சனி, காயத்ரி இருவரும் இசையமைப்பையும் மேற்கொள்கிறார்கள். இவர்களின் இசை நிகழ்ச்சிகளின் முடிவில் இவர்கள் பாடும் பெரும்பாலான அபங்கங்கள் சகோதரிகளால் இசையமைக்கப்பட்டுள்ளன. பஜனைகள் உட்பட பல துக்கடா துண்டுகளையும் அமைத்துள்ளனர். <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[ <span title="This claim needs references to reliable sources. (January 2019)">மேற்கோள் தேவை  ]
விருதுகள்
alt=Ra Ga|thumb| இரஞ்சனி & காயத்ரி சகோதரிகள் பெற்ற சில விருதுகள் மற்றும் அங்கீகாரங்களின் பட்டியல் இங்கே:
இசைத் தொகுப்புகள்
இரஞ்சனி மற்றும் காயத்ரி ஆகியோர் பல்வேறு இசைத் தொகுப்புகளை கொண்டுள்ளனர்.
குறிப்புகள்
பகுப்பு:கருநாடக இசைப் பாடகர்கள் பகுப்பு:பெண் கலைஞர்கள்
ஜியாதால் ஆறு
ஜியாதால் ஆறு (Jiadhal River) என்பது இந்திய மாநிலமான அசாமில் உள்ள பிரம்மபுத்திரா ஆற்றின் வடக்கு துணை ஆறு ஆகும். இந்த ஆறு அருணாச்சல பிரதேசத்தின் மலைகளிலிருந்து உருவாகிறது. ஜியாதால் ஆறு தேமாஜி மாவட்டத்தின் ஊடாக பாய்கிறது. இந்த ஆற்றிற்கு குமோதியா என்ற பெயரானது கோகமுக்கிலிருந்து பெறுகிறது. இந்த ஆறு இறுதியாக பிரம்மபுத்திரா ஆற்றின் முக்கிய துணை ஆறான சுபன்சிரி ஆற்றுடன் இணைகிறது. வருடாந்திர வெள்ளம் மற்றும் அரிப்பு காரணமாக ஏற்படும் பெரும் சேதங்களால் ஜியாதால் ஆறு 'தேமாஜியின் துயரம்' என்று அழைக்கப்படுகிறது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:இந்திய ஆறுகள் பகுப்பு:அசாம் ஆறுகள்
செல்வமகள்
தேவயாணி என்பது உதயா தொலைக்காட்சியில் நவம்பர் 26, 2018 முதல் ஏப்ரல் 9, 2020 ஆம் ஆண்டு வரை ஒளிபரப்பான கன்னட மொழி தொலைக்காட்சி நாடகத் தொடர் ஆகும்.
இந்த தொடர் தமிழ் மொழியில் செல்வமகள் என்ற பெயரில் மொழிமாற்றம் செய்யப்பட்டு சனவரி 4, 2019 முதல் ஜூலை 1, 2019 ஆம் ஆண்டு வரை திங்கள் முதல் சனி வரை காலை 11:00 மணிக்கு சன் தொலைக்காட்சியில் ஒளிபரப்பாகி, 129 அத்தியாயங்களுடன் நிறுத்தபப்ட்டது.
கதைச்சுருக்கம்
தாமரை மற்றும் சீனிவாஸ் இருவரும் காதலித்து இருவீட்டார் சம்மதத்துடன் திருமணம் செய்யும் தருணத்தில் இவர்களின் ஞாதாகம் மற்றும் சிலரின் சதியால் திருமணம் தடைபெறுகிறதா இல்லை விதி தாமரையிடமிருந்து சீனிவாசனை பிரிக்கின்றதா என்பதை சொல்லும் கதை இது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:உதயா தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சிகள் பகுப்பு:சன் தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சிகள் பகுப்பு:கன்னட-தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சிகள் பகுப்பு:கன்னட மொழித் தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சிகள் பகுப்பு:2010ஆம் ஆண்டுகளில் இந்தியத் தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சிகள் பகுப்பு:இந்திய காதல் தொலைக்காட்சி நாடகங்கள் பகுப்பு:2018 இல் தொடங்கிய இந்தியத் தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சிகள் பகுப்பு:2020 இல் நிறைவடைந்த இந்தியத் தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சிகள்
உபேக்சா ஸ்வர்ணமாலி
உபேக்சா சுவர்ணமாலி அல்லது உபேக்ஷா ஸ்வர்ணமாலி (English: Upeksha Swarnamali), "பபா" {Paba} என்றும் அழைக்கப்படுபவர், இலங்கையைச் சேர்ந்த நடிகையும் அரசியல்வாதியும் ஆவார். இவர் இலங்கையிலுள்ள கம்பஹா மாவட்டத்தின் முன்னாள் நாடாளுமன்ற உறுப்பினரும் ஆவார். உபேக்சா சார்பற்ற தொலைக்காட்சி வலையச் சேவையில் (ITN) ஒளிபரப்பான "பபா" என்ற நாடகத்தில் முதன்மைக் கதாபாத்திரத்தில் நடித்ததன் மூலம் புகழடைந்தவர்.
ஐந்தாம் நூற்றாண்டு ஏதென்சு
ஐந்தாம் நூற்றாண்டு ஏதென்சு (Fifth-century Athens) என்பது கிமு 480 முதல் 404 வரையிலான காலத்திய ஏதென்சின் கிரேக்க நகர அரசாகும். இக்காலமானது முன்பு ஏதென்சின் பொற்காலம் என்று அழைக்கப்பட்டது. இது பெரிக்கிளீசு காலம் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. இது ஏதென்சின் அரசியல் மேலாதிக்கம், பொருளாதார வளர்ச்சி மற்றும் பண்பாட்டு செழிப்பு ஆகியவை நன்கு வளர்ந்த காலம் ஆகும். கிரேக்கத்தின் மீதான பாரசீக படையெடுப்பு தோல்வியடைந்த பிறகு, டெலியன் கூட்டணி என அழைக்கப்படும் ஏதெனியன் தலைமையிலான நகர அரசுகளின் கூட்டணியானது, பாரசீகர் ஆதிக்கத்திலிருந்து விடுவிக்கப்பட்ட ஆசிய கிரேக்க நகரங்களை சுதந்திரமாக வைத்திருப்பதற்காக பாரசீகர்களை எதிர்கொண்ட காலகட்டம் கிமு 478 இல் தொடங்கியது.
கிமு 5 ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில் பாரசீகத்துடன் அமைதி ஏற்பட்ட பிறகு, சுதந்திர நகர அரசுகளுடன் ஏதென்சு சமத்துவ பாசாங்குகளை கைவிட்டு, டெலியன் கூட்டணியின் கருவூலத்தை டெலோசிலிருந்து ஏதென்சுக்கு மாற்றிய பின்னர் ஏதென்சு பேரரசாக மாறியது. அந்த கருவூலத்திலிருந்து ஏதெனியன் அக்ரோபோலிஸ் கட்டிடத்திற்கு தேவைப்பட்ட நிதி எடுக்கப்பட்டது. அதில் பாதியை பொது ஊதியத்தில் சேர்த்தது மேலும் கிரேக்க உலகில் மேலாதிக்க கடற்படை சக்தியாக ஏதென்சு தன் நிலையை தக்க வைத்துக் கொண்டது.
பேரரசின் நிதியானது, அதன் இராணுவ மேலாதிக்கம் மற்றும் அதன் அரசியல் நல்வாய்ப்புகள் போன்றவை அரசியல்வாதியும் பேச்சாளருமான பெரிக்கிளீசால் வழிநடத்தப்பட்டது. ஏதென்சு மேற்கத்திய பாரம்பரியத்தின் மிகவும் செல்வாக்குமிக்க மற்றும் நீடித்த கலாச்சார கலை ஆக்கங்களை உருவாக்கியது. நாடக ஆசிரியர்களான எசுக்கிலசு, சாஃபக்கிளீசு, யூரிப்பிடீசு ஆகிய அனைவரும் கிமு 5 ஆம் நூற்றாண்டில் ஏதென்சில் வாழ்ந்து தங்கள் படைப்புகளை உருவாக்கினர். வரலாற்றாசிரியர்களான எரோடோட்டசு, துசிடிடீஸ், மருத்துவர் இப்போக்கிரட்டீசு மற்றும் மெய்யியலாளர்கள் பிளேட்டோ, சாக்கிரட்டீசு ஆகியோரும் இக்காலத்தவரே. ஏதென்சின் புரவலர் தெய்வமான ஏதெனாவின் பெயரில், ஏதென்சு தன் பெயரைப் பெற்றது.
கண்ணோட்டம்
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4b/Pericles_Pio-Clementino_Inv269_n2.jpg/220px-Pericles_Pio-Clementino_Inv269_n2.jpg|thumb| பெரிக்கிளீசின் மார்பளவு பளிங்குச் சிலை, சு, கி.மு. 430  கிரேக்க மூலத்திற்குப் பிறகான  உரோமானிய நகல் ஏதெனிய பொற்காலத்தின் போது, ஏதெனியன் இராணுவம் மற்றும் வெளிவிவகாரங்கள், போன்றவை குடிமக்களின் பத்து பழங்குடியின பிரிவினரால் ஆண்டுதோறும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பத்து தளபதிகளிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டது. இந்த ஸ்ரடிகெஸ் எனப்படும் தலைவர்களுக்கு  இராணுவப் பயணங்களைத் திட்டமிடுதல், பிற நாடுகளின் தூதர்களிடம் கலந்துரையாடுதல் மற்றும் இராசதந்திர விவகாரங்களை வழிநடத்துதல் உள்ளிட்ட கடமைகள் வழங்கப்பட்டன. சனநாயகப் பிரிவின் தலைவராக எபியால்ட்டீசு இருந்த காலத்தில், பெரிக்கிளீசு அவரின் ஆதரவாளராக இருந்தார். மேல்தட்டு வர்கத்தினரின் ஆதிக்கத்தில் இருந்த அரியோபாகஸ் அவையை அரசியல் ரீதியாக மதிப்பிழக்கச் செய்ததற்காக எபியால்ட்ஸ் படுகொலை செய்யப்பட்டபோது. அவரின் இடத்துக்கு பெரிகிளீசு நுழைந்து கிமு 445 இல் தலைமைக்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். அதன்பிறகு கிமு 429 இல் அவர் இறக்கும் வரை, தொடர்ந்து ஏதெனியன் அவைத் தேர்தல் மூலம் அவர் தொடர்ந்து பதவி வகித்தார்.
குடியுரிமையுள்ள மக்கள், இடைத்தரகர்கள் இல்லாமல், அவையில் அரசு விவகாரங்களைத் தீர்மானித்தனர். ஏதெனியன் குடிமக்கள் சுதந்திரமாக இருந்தனர். அவர்கள் தங்கள் சட்டங்களுக்குக் கீழ்ப்படிவதற்கும் தங்கள் கடவுள்களுக்கு மரியாதை செலுத்துவதற்கும் மட்டுமே கடமைப்பட்டவர்களாக இருந்தனர். அவர்கள் அவையில் சமத்துவமாக கருத்து வெளிப்பாட்டுச் சுதந்திரம் பெற்றவர்களாக இருந்தனர்: ஒரு ஏழையின் வார்த்தைக்கு ஒரு பணக்காரனின் மதிப்பு இருந்தது.
பல குடிமக்கள் தங்களின் மோசமான வறுமை அல்லது அறியாமை காரணமாக அரசியல் உரிமைகளைப் பயன்படுத்த முடியாததால், அனைத்து குடிமக்களுக்கும் வழங்கப்பட்ட சமத்துவக் கொள்கை ஆபத்துக்களைக் கொண்டிருந்தது. இதைத் தவிர்க்க, ஏதெனியன் சனநாயகம் பிவரும் முறையை ஏழைகளுக்கு உதவும் பணியில் ஈடுபட்டது:
மிக முக்கியமாக, சமத்துவக் கருத்தை வலியுறுத்துவதற்காக நடைமுறையில் குறிப்பிடத்தக்க நிபுணத்துவம் தேவையில்லாத அனைத்து பொது அலுவலகங்களும் தேர்தல் மூலம் அல்லாமல், குலுக்கு சீட்டு மூலம் நியமனங்கள் செய்யப்பட்டன. ஒரு அரசியல் அமைப்பிற்கு குலுக்கு சீட்டு மூலம் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவர்கள் எப்போதும் சுழற்சி முறையில் பணியாற்றினர். ஒவ்வொரு அதிகாரியின் தனிப்பட்ட திறனைப் பொருட்படுத்தாமல், அரசியல் செயல்பாடுகள் சீராக இயங்குவதை உறுதி செய்வதே இதன் பொருள்.
கிரேக்க வரலாற்றாசிரியர் துசிடிடீஸ் (கி.மு. 460–400) அவர்களிடமிருந்து சாட்சியம் நமக்கு வந்ததால், இந்த நடவடிக்கைகள் பெரிய அளவில் மேற்கொள்ளப்பட்டதாகத் தோன்றுகிறது: "நகரத்திற்குச் சேவை செய்யத் தகுதியுள்ள ஒவ்வொருவரும் வறுமை அல்லது குடிமை நிலை என்ற எந்த தடையும் இல்லை. . ."
நீதிபதிகள்
ஏதென்சின் மிகவும் மரியாதைக்குரிய பதவிகள் பண்டைய அர்கோன்ட்ஸ் அல்லது ஆங்கிலத்தில் ஆர்கோன்கள் ஆகும். முந்தைய காலங்களில் இவர்கள் ஏதெனியன் அரசின் தலைவர்களாக இருந்தனர். ஆனால் பெரிகிள்ஸ் காலத்தில் அவர்கள் தங்கள் செல்வாக்கையும் அதிகாரத்தையும் இழந்தனர். இருப்பினும் அவர்கள் தீர்ப்பாயங்களுக்கு தலைமை தாங்குபவர்களா நீடித்தனர்.
ஒவ்வொரு ஆண்டும் குடிமக்கள் பத்து "ஸ்ரடிகெஸ்" அல்லது ஜெனரல்களை தேர்ந்தெடுக்கப்படனர். அவர்கள் இராணுவ அதிகாரிகளாகவும், இராஜதந்திரிகளாகவும் பணியாற்றினர். இந்த பதவியின் மூலம் தான் பெரிக்கிள்ஸ் கிமு 5 ஆம் நூற்றாண்டு ஏதென்சை வடிவமைத்தார்.
நாற்பதுக்கும் மேற்பட்ட பொது நிர்வாக அதிகாரிகளும், அறுபதுக்கும் காவலர்கள் இருந்தனர். அவர்கள் தெருக்களிலும், சந்தைகளிலும், எடை, அளவீடுகளைச் சரிபார்த்தல், கைதுகள், மரணதண்டனைகளை நிறைவேற்றுதல் ஆகிய பொறுப்புகளைக் கொண்டிருந்தனர்.
மக்கள் பேரவை
எக்லேசியா (கிரேக்க மொழியில், ἐκκλησία, அதாவது, அழைப்பாணை மூலம் கூடிய கூட்டம்), சனநாயகத்தின் முதல் உறுப்பு. கோட்பாட்டளவில் இது ஏதென்சின் அனைத்து குடிமக்கள் அனைவரையும் ஒன்று சேர்த்தது, இருப்பினும் அதிகபட்சமாக 6,000 பங்கேற்பாளர்கள் கூடியதாக மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. கூட்டம் கூடும் இடம் அக்ரோபோலிசுக்கு முன்னால் உள்ள பினெக்ஸ் என்ற மலையில் ஒரு இடம். அவைக் கூட்டமானது சில நேரங்களில் விடியற்காலையில் இருந்து மாலை வரை நீடித்தது. எக்லேசியா அவை ஆண்டுக்கு நாற்பது முறை கூடியது.
முன்மொழியப்பட்ட சட்டங்கள் மற்றும் ஆணைகள் குறித்து பேரவை முடிவு செய்தது. நீண்ட காலமாக நடைமுறையில் இருந்த பழங்கால சட்டங்களை சார்ந்து முடிவுகள் எடுக்கப்பட்டன. மசோதாக்கள் இரண்டு நிலைகளில் வாக்களிக்கப்பட்டன: முதலில் சட்டமன்றமே முடிவுசெய்து பின்னர் பூலி (βουλή) இறுதி ஒப்புதலை வழங்கியது.
கவுன்சில் அல்லது பூலி
கவுன்சில் அல்லது பூலி (βουλή) என்பது 500 உறுப்பினர்களைக் கொண்டிருந்தது. இதில் ஒவ்வொரு பழங்குடி பிரிவிலிருந்தும் ஐம்பது பேர் உறுப்பினராக இருப்பார்கள். இவர்கள் குலுக்கு சீட்டுமூலம் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டனர். முன்பு விவரிக்கப்பட்ட முறையைப் பயன்படுத்தி, இவர்கள் "மொச்சை உறுப்பினர்கள்" என்று அறியப்பட்டனர்; அதிகாரப்பூர்வமாக அவர்கள் பிரிட்டோனியர் ( πρύτανις, அதாவது "தலைவர்" அல்லது "ஆசிரியர்") என்று அழைக்கப்பட்டனர்.
பூலி உறுப்பினர்கள் சட்ட திட்டங்களை ஆய்வு செய்தனர், நீதிபதிகளை மேற்பார்வையிட்டனர். மேலும் நகரின் தினசரி நிர்வாகம் சரியான பாதையில் செல்வதை கவனித்துவந்தனர், நகர அரசின் வெளிவிவகாரங்களையும் மேற்பார்வையிட்டனர். அவர்கள் பினெக்ஸ் மலையில், நிகழ்வுக்காக திறந்தவெளியில் உருவாக்கப்பட்ட இடத்தில் சந்தித்தனர். அதிகாரத்தில் இருந்த ஐம்பது பினெரிடேனிகள் அங்கு பாறையில் செதுக்கப்பட்டுள்ள பிரமாண்டமான இடத்தில் அமைந்திருந்தனர். மூன்று படிகள் கொண்ட ஒரு சிறிய படிக்கட்டு வழியாக அவர்கள் சென்றடையும் கல் மேடை இருந்தது.
நிதி
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/24/Tetradrachma_fr%C3%A5n_Aten_%28omkr_490_fKr%2C_ur_Nordisk_familjebok%29.png/250px-Tetradrachma_fr%C3%A5n_Aten_%28omkr_490_fKr%2C_ur_Nordisk_familjebok%29.png|இடது|thumb|250x250px| முன்பக்கம் நகரின் காவல் தெய்வமான [[ஏதெனாவின் உருவமும், பின்புறத்தில் ஞானத்தின் சின்னமான ஆந்தையின் சின்னமும் கொண்ட ஏதெனியன் நாணயம் (கி.மு. 490) .]] டெலியன் கூட்டணியின் கருவூலம் இல்லாமல் ஏதெனியன் அரசின் பொருளாதார வளங்கள் சாத்தியமில்லை. கருவூலம் முதலில் டெலோஸ் தீவில் இருந்தது. ஆனால் பெரிகிள்ஸ் கருவூலத்துக்கு டெலோஸ் போதுமான அளவு பாதுகாப்பான இடம் இல்லை என்ற சாக்குப்போக்கு சொல்லி கீழ் அதை ஏதென்சுக்கு இடம் மாற்றினார். இது கூட்டணிக்குள் உசரல் மற்றும் உறுப்பினர்களாக இருந்த சில நகர அரசுகளின் கிளர்ச்சிக்கு காரணமாயிற்று. ஏதென்ஸ் விரைவாக இதற்கு பதிலடி கொடுத்தது. மேலும் சில அறிஞர்கள் இது ஒரு கூட்டணி என்பதற்கு பதிலாக ஏதெனியன் பேரரசாக ஆன காலமாக இருக்கும் என்று நம்புகிறார்கள்.
அரசிற்கான மற்ற சிறிய வருமானங்களாக சுங்கக் கட்டணம் மற்றும் அபராதங்கள் வழியாக வந்து சேர்ந்தன. போர் காலங்களில், செல்வந்த குடிமக்களுக்கு சிறப்பு வரி விதிக்கப்பட்டது. இந்த குடிமக்களுக்கு நகரத்தின் நலனுக்காக மற்ற வரிகளுடன் இவை நிரந்தரமாக விதிக்கப்பட்டன. ஏதென்சுக்கு பெரும் கடற்படை சக்தியைக் கொடுத்த கப்பல்களைப் பராமரிக்கவும், பெரிய சமய விழாக்களை நடத்தவும் வரிகள் பயன்படுத்தப்பட்டன. பணக்கார ஏதெனியன் ஆடவர் கப்பல்களுக்கு (அநேகமாக அவர்கள் அதை ஆதரித்த காலத்தில் அதன் தலைவர்களாக இருந்ததால்) அல்லது திருவிழாக்களுக்கு நிதியுதவி செய்வதை ஒரு மரியாதைக்குரிய செயலாக கருதினர். மேலும் அவர்கள் நன்கொடை அளிப்பதில் போட்டியிட்டனர்.
பிரேயஸ் வர்த்தக துறைமுகத்திற்கு அருகாமையில் இருந்ததால் அதனால் ஏதென்சு பயனடைந்தது. ஏதென்ஸ் அரசு துறைமுகம் வழியாகச் செல்லும் சரக்குகளுக்கு வரி வசூலித்தது. பைரேயசில் (ஏதென்சின் முக்கிய துறைமுகம் ), இந்த வரி 1% அல்லது அதற்கு மேற்பட்டு பொருட்களுக்கு விதிக்கப்பட்டது.
பெரிக்கிள்ஸ் காலத்திய ஏதென்சு
அனைத்து முக்கிய சமய விழாக்களையும் அரசு மேற்பார்வையிட்டது. மிக முக்கியமானதாக அதீனா தெய்வத்தின் நினைவாக பனாதெனாயா எனப்படும், ஒரு சடங்கு ஊர்வலமானது ஆண்டுக்கு ஒரு முறை மே மாதம் மற்றும் நான்கு ஆண்டுகளுக்கு ஒரு முறை சூலையில் நடத்தப்பட்டது. இதில் நகரமானது பழைய மரச் சிலையான அதீனாவுக்கு புதிய முக்காடு ( பெப்லோஸ் ) வழங்கியது. பீடியசு இந்த ஊர்வலத்தை சிற்பமாக்கினார். இது தற்போது பிரித்தானிய அருங்காட்சியகத்தில் உள்ளது. சூலை பனாதேனியாவில் ( கிரேட் பனாதெனியா ), சீருடற்பயிற்சி மற்றும் குதிரை ஏற்றம் உள்ளிட்ட பெரிய போட்டிகள் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டன. அதில் வெற்றி பெற்றவர்கள் புனித ஒலிவ எண்ணெய் நிறைந்த அம்ப்ராக்களைப் பரிசாக பெற்றனர். மற்ற முக்கியமான திருவிழாக்களின் ஒன்றாக டயோனிசு வின் நினைவாக நாடக டியோனிசியா, அங்கு துன்பியல் மற்றும் நகைச்சுவை நாடகங்கள் நிகழ்த்தப்பட்டன.
கல்வி
பள்ளிக்குச் செல்லும் ஏழு வயது வரை வரை ஆடவரின் கல்வி அவர்களின் வீட்டிலேயே தொடங்கியது. பள்ளியில், அவர்களுக்கு எழுதவும் படிக்கவும் கற்றுக்கொடுக்கும் ஆசிரியர்கள் பலர் இருந்தனர். அத்துடன் கணிதம், இசை போன்ற பாடங்களையும் கற்றுக்கொண்டனர். மல்யுத்தம், ஓட்டப் பந்தயம், குதித்தல், மற்றும் சீருடற்பயிற்சி போன்றவற்றுடன் எதிர்கால இராணுவ சேவைக்கு தயாராகும் உடற்கல்வி வகுப்புகளிலும் சிறுவர்கள் கலந்து கொள்ள வேண்டியிருந்தது. பதினெட்டு வயதில் அவர்கள் இராணுவத்தில் பணியாற்றினர் மேலும் ஆயுதங்களை எவ்வாறு தாங்குவது என்று அறிவுறுத்தப்பட்டனர். உடற்கல்வி மிகவும் தீவிரமாக இருந்தது மேலும் பல சிறுவர்கள் உண்மையான விளையாட்டு வீரர்களாக மாறினர். இந்தக் கட்டாயப் பாடங்களைத் தவிர, அந்தக் காலத்தின் சிறந்த தெய்யியலாளர்கள், இலக்கண அறிஞர்கள், சொற்பொழிவாளர்களிடம் கலந்துரையாடவும் கற்றுக்கொள்ளவும் மாணவர்களுக்கு வாய்ப்பு கிடைத்தது. சில ஏழைகள் வீட்டில் தங்கி பெற்றோரின் வேலைக்கு உதவ வேண்டியிருந்தது. இருப்பினும், அரிஸ்டோபேன்ஸ், சாக்ரடீஸ், ஏழைகளாக இருந்தபோதிலும், பிரபலமடைந்து வெற்றியடைந்தனர்.
பெண்கள்
பாரம்பரிய ஏதென்சில் சுதந்திர பெண்களின் முதன்மைப் பாத்திரமானது திருமணம் செய்து குழந்தைகளைப் பெறுவதாகும். குழந்தைப்பேறு மூலம் குடும்பத்தை நிலைநாட்டுவதற்கான ஒரு வழியாக திருமணத்தின் முக்கியத்துவம் பண்டைய ஏதென்சிலிருந்து மாறியது. திருமணங்கள் குடும்பத்தை நிலைநாட்டுவது போலவே குடும்ப உறவுகளை உருவாக்குகும் நன்மை பயப்பதாக இருந்தது. திருமணமான பெண்கள் குடும்பத்தின் அன்றாட செயல்களுக்கு பொறுப்பானவர்கள். திருமணத்திற்கு பிறகு, அவர்கள் தங்கள் கணவரின் குடும்பத்தின் செழிப்பு, குடும்ப உறுப்பினர்களின் நலவாழ்வுக்கான பொறுப்பை ஏற்றுக்கொண்டனர். குழந்தைகளைப் பேணுதல், வளர்த்தல், பராமரித்தல், துணி நெசவு, ஆடைகள் செய்தல் ஆகியவை அவர்களது முதன்மைப் பொறுப்புகளாக இருந்தன. நோய்வாய்ப்பட்ட குடும்ப உறுப்பினர்களைப் பராமரிப்பதும், அடிமைகளைக் கண்காணிப்பதும், வீட்டில் போதுமான உணவு இருப்பதை உறுதி செய்வதும் அவர்கள் பொறுப்பாக இருந்தன. பாரம்பரிய ஏதெனியன் திருமணங்களில், கணவன் அல்லது மனைவி சட்டப்பூர்வமாக மணமுறிவு பெறலாம். விவாகரத்துக்குப் பிறகு, கணவன் தான் பெற்ற வரதட்சணையைத் திருப்பித் தர வேண்டும் அல்லது ஆண்டுதோறும் 18 சதவீத வட்டி செலுத்த வேண்டும். அதேசமயம் அவள் மறுமணம் செய்து கொள்ளலாம். விவாகரத்தின் போது குழந்தைகள் இருந்தால், அவர்கள் தங்கள் தந்தையின் வீட்டில் தங்கியிருப்பார்கள். அவர்களின் வளர்ப்பிற்கு அவர் பொறுப்பாக இருப்பார்.
சில சூழல்களில், ஏதெனியன் ஆண்களுக்கு இருக்கும் அதே உரிமைகளும், பொறுப்புகளும் ஏதெனியன் பெண்களுக்கும் இருந்தன. இருப்பினும், ஏதெனியன் பெண்கள் ஆண்களுடன் ஒப்பிடும்போது சட்டத்தில் சில குறிப்பிடத்தக்க குறைபாடுகளைக் கொண்டிருந்தனர். அடிமைகள் மற்றும் மெட்டிக்களைப் போலவே, அவர்களுக்கு அரசியல் உரிமை, குடியுரிமை, வாக்குரிமை ஆகியவை மறுக்கப்பட்டன, சட்ட நீதிமன்றங்கள் மற்றும் சட்டமன்றத்தில் இருந்து விலக்கப்பட்டவர்களாக இருந்தனர். குடியுரிமை உள்ள ஏதெனியர்களின் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த பெண்கள் பிற ஆண்களிடமிருந்து பிரித்து வைக்கவேண்டும் என்ற சித்தாந்தம் இருந்தது. இருப்பினும், பல ஏதெனியர்களால் இப்படி பிரித்துவைக்க முடியாது என்பது அங்கீகரிக்கப்பட்டது. அரசியலில் என்ற நூலில் அரிஸ்டாட்டில் கேட்டார்: "ஏழைகளின் மனைவிகள் வெளியே சென்றுவருவதை தடுப்பது எப்படி?" நடைமுறையில், பணக்கார குடும்பங்கள் மட்டுமே இந்த சித்தாந்தத்தை செயல்படுத்த முடிந்தது. பெண்களுக்கு சுமத்தபட்டுள்ள பொறுப்புகள் காரணமாக அவர்கள் அடிக்கடி வீட்டை விட்டு வெளியே சென்று வரவேண்டிய கட்டாயத்தில் இருந்தனர் - எடுத்துக்காட்டாக கிணற்றில் இருந்து தண்ணீர் இறைத்துவர அல்லது துணி துவைக்க சென்றுவர வேண்டி இருந்தது. செல்வந்த குடும்பத்தில் பெண்கள் வீட்டிலேயே இருப்பதற்கு ஏதுவாக அவர்களின் வெளிவேலைகளைச் செய்வதற்கு அடிமைகள் இருந்திருக்கலாம் என்றாலும், பெண்கள் வெளியே சென்றவருவதை தடுக்குமளவுக்கு போதுமான அடிமைகள் பெரும்பாலானவர்களிடம் இருந்திருக்க வாய்ப்பு இல்லை.
ஏதெனா (நகரத்தின் பெயர் கொண்ட தெய்வம்) வழிபாட்டு முறை ஏதெனிய சமுதாயத்தின் முக்கியமான ஒன்றாக இருந்தது. அது ஒழுக்கத்தை வலுப்படுத்துவதாகவும், சமூக கட்டமைப்பைப் பராமரிப்பதாகவும் இருந்தது. பெண்கள் அந்த வழிபாட்டில் முக்கிய பங்கு வகித்தனர்; அதீனாவின் பூசாரிப் பதவியை பெண்கள் வகித்தனர். இது மிகவும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்த ஒன்றாக இருந்தது. மேலும் பூசாரி தனது செல்வாக்கைப் பயன்படுத்தி அரசியல் பதவிகளை ஆதரிப்பதும் இருந்தது.
கலை மற்றும் இலக்கியம்
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/38/Lightmatter_acropolis.jpg/250px-Lightmatter_acropolis.jpg|இடது|thumb|250x250px|[[அக்ரோபோலிஸ்|அக்ரோபோலிசின் தோற்றம்]] வரலாற்றாசிரியர்கள் கிமு 5 மற்றும் 6 ஆம் நூற்றாண்டுகளை ஏதென்சின் சிற்பம், கட்டிடக்கலையின் பொற்காலமாக கருதுங்கள். இந்த காலகட்டத்தின் அலங்கார கூறுகள் மற்றும் பயன்படுத்தப்பட்ட நுட்பங்கள் முந்தைய காலத்திலிருந்து வேறுபடவில்லை. ஆனால் இந்த காலகட்டத்தின் சிறப்பியல்பு என்னவெனில், படைப்புகளின் அளவு மற்றும் அவற்றின் செம்மை மற்றும் முழுமை ஆகும். பெரும்பாலானவை சமய இயல்புடையவை. அதில் முக்கியமானவை கோயில்கள் ஆகும். இந்த காலகட்டத்தவைகளில் இருந்து சில எடுத்துக்காட்டுகள்:
சிற்பங்கள்
இந்த காலத்தின் மிகப்பெரிய சிற்பியாக பீடியசு கருதப்படுகிறார். அவர் தங்க முலாம் பூசப்பட்ட பிரமாண்டமான தந்த சிலைகளை ("கிரிசெலிபன்டைன் சிலைகள்") உருவாக்கினார். பொதுவாக முகம் மற்றும் கைகள், அவை அவரது காலத்தில் மிகவும் கொண்டாடப்பட்டு போற்றப்பட்டன: பார்த்தீனானின் உட்புறத்தில் அமைந்துள்ள ஏதெனாவை திறந்த கதவுகள் வழியாக பக்தர்கள் காணுவகையில் இருந்தது. மேலும் ஒலிம்பியாவில் இருந்த சேயுசு, அதன் பழமையால் பிற்காலங்களில் உலகின் அதிசயங்களில் ஒன்றாக கருதப்பட்டது.
இந்த நூற்றாண்டின் மற்ற சிறந்த சிற்பிகளாக மைரான், பாலிகிளெட்டஸ் ஆகியோர் இருந்தனர்.
மட்பாண்டங்கள்
இந்த காலத்திய, மட்பாண்ட துண்டுகள் ஏராளமாக கிடைக்கின்றன. மத்தியதரைக் கடலைச் சுற்றியுள்ள பிற நகரங்களுடனான அதிகப்படியான வணிகத்தின் காரணமாக ஆம்ப்போராக்கள் அதிக அளவில் தயாரிக்கப்பட்டன. இந்த சகாப்தத்தில் இருந்து ஆம்போராவின் பெரிய சான்றுகள் ஒவ்வொரு பெரிய பண்டைய துறைமுகத்திலும் ஏஜியன் கடலிலும் காணப்படுகின்றன. இந்த காலகட்டத்தில், முந்தைய பிரபலமான மஞ்சள் மற்றும் கருப்பு நிற மட்பாண்டங்களை விட மிகவும் நுட்பமான வெள்ளை பின்னணி மட்பாண்டங்கள் ஏராளமாக காணப்படுகின்றன. இந்த மட்பாண்டங்கள் பெரும்பாலும் வாசனை திரவியங்களை வைக்க அல்லது கல்லறைகளில் சவக்கிடங்கு சடங்குகளுக்கு பயன்படுத்தப்பட்டன. பல சிறந்த ஓவியர்கள் இருந்தனர் என்பதும் அறியப்படுகிறது. ஆனால் அவர்களின் படைப்புகள் சுதை ஓவியங்கள் மற்றும் தனித்த ஓவியங்கள் ஆகியவை யாவும் அழிந்துவிட்டன.
நடக அரங்குகள்
கிமு 5 ஆம் நூற்றாண்டில் நடக அரங்குகள் அவற்றின் உன்னத நிலையை எட்டியது. பெரிகிள்ஸ் தொடர்ச்சியான பொருளாதார நடவடிக்கைகளுடன் நடாக அரங்குகளை ஊக்குவித்து, ஆதரவளித்தார். பணக்காரக் குடும்பங்கள் நாடகங்களையும், நடிகர்களையும் ஆதரித்தனர். இதன் மூலம், பெரிக்கிள்ஸ் பாரம்பரியத்தை பராமரித்து வந்தார், அதன்படி நாடகக் கலை மக்களின் தார்மீக மற்றும் அறிவுசார் கல்விக்கு உதவியது. நாடகங்கள் பொதுவாக ஆடவர்களுக்காவே உருவாக்கப்பட்டன. மேலும் இந்த மேடை பெரும்பாலும் ஆணாதிக்கத்தை வலுப்படுத்த பயன்படுத்தப்பட்டது.
ஏதென்சு கிரேக்க நாடகத்தை ஆதரிக்கும் பெரிய நகரமாக மாறியது. நாடக நிகழ்ச்சிகள் தொடர்ந்து எட்டு மணிநேரம் நீடித்தது. மேலும் நாடகப் போட்டிகளும் நடத்தப்பட்டன. அதில் ஒரு நடுவர் குழுவால் வெற்றியாளர்கள் அறிவிக்கப்பட்டன. தற்காலிக நாடக அரங்குகளின் அலங்காரமானது மிகவும் எளிமையாக இருந்தபோதிலும், பண்டைய ஏதென்சின் நிரந்தர நாடக அரங்குகள் இறுதியில் மிகவும் ஆடம்பரமாகவும் விரிவாகவானதாவும் மாறியது. நிகழ்ச்சி நடக்கும் இடம் எதுவாக இருந்தாலும், நாடகங்கள், அதிகபட்சம், மூன்று கலைஞர்களால் நிகழ்த்தப்பட்டன. அவர்கள் சித்தரித்த கதாபாத்திரங்களுடன் அவர்களை அடையாளம் காண முகமூடி அணிந்தனர்; அவர்கள் கூட்டாக பாடி நடனமாடினர்.
இந்தக் காலத்தைச் சேர்ந்த கீழ்கண்ட நாடக எழுத்தாளர்களின் நாடகங்கள் தற்போதும் எஞ்சியிருக்கின்றன:
மெய்யியல்
இந்த பொற்காலதில் எல்லா காலத்திலும் மிகவும் புகழ்பெற்ற மேற்கத்திய மெய்யியலாளர்கள் சிலர் வாழ்ந்தனர். இவர்களில் முக்கியமானவர் சாக்கிரட்டீசு, அவருடைய கருத்துக்கள் முதன்மையாக அவரது மாணவர் பிளேட்டோவின் டயலாக்ஸ் என்ற நூலில் உள்ளன. பிளேட்டோவின் மாணவர் அரிசுட்டாட்டில் ஆவார்.
பொற்காலத்தின் மற்ற குறிப்பிடத்தக்க மெய்யியலாளர்கள் அனாக்சகோரசு உட்பட; டெமோக்கிரட்டிசு (அனைத்து பொருட்களிலும் எது உள்ளது என்பதை முதலில் கேட்டவர், இப்போது அணு அல்லது அதன் துணை அலகுகள் என்று அழைக்கப்படுபவற்றின் ஆரம்பகால முன்மொழிவு); எம்ப்பிடோகிளீசு ; இப்பியாசு ; ஐசோக்ரேட்ஸ்; பார்மனைட்ஸ்; ஹெராக்ளிடஸ்; புரோட்டோகோரசு ஆவர்.
கிமு 5 ஆம் நூற்றாண்டின் இரண்டாம் பாதியில் சோபிஸ்டு என்ற பெயரானது (கிரேக்க மொழியில் சோஃபிஸ்டு, என்றால் நிபுணர், ஆசிரியர், ஞாணி) கட்டணம் பெற்றுக்கொண்டு அறிவியல் மற்றும் அறிவின் பல்வேறு துறைகளை கறிபித்த ஆசிரியர்களுக்கு வழங்கப்பட்ட பெயராக இருந்தது.
இந்தக் காலம், ஏதென்சானது "கிரேக்கப் பள்ளி" ஆக இருந்தது. பெரிக்கிளீசு மற்றும் அவரது ஆசைநாயகி அசுபாசியா அவர்கள் அன்றைய ஏதென்சின் சிறந்த சிந்தனையாளர்களுடன் மட்டுமல்லாமல் மற்ற கிரேக்க அரசுகள் மற்றும் வெளிநாட்டு அறிஞர்களுடனும் தொடர்பு கொண்டவர்களாக இருந்தனர். அவர்களில் மெய்யியலாளர்கள் அனாக்சகோரசு, பிரேயசை புனரமைத்தவரான கட்டடக் கலைஞர் மிலேட்டசு, வரலாற்றாசிரியர்களான எரோடோட்டசு (484-425), துசிடிடீஸ் (460-400), செனபோன் (430-354) ஆகியோர் அடங்குவர்.
பெரிக்கிள்ஸ் காலத்தின் முடிவு
கி.மு 461 முதல் கி.மு 429 இல் பெரிக்கிளீசு இறக்கும் வரை அவர் ஏதென்சு அரசாங்கத்தின் தலைமைப் பொறுப்பில் இருந்தார். இது ஒரு சிறப்பான சகாப்தமாகவும், குடிமக்கள் முன்பை விட உயர்ந்த வாழ்க்கைத் தரத்தை அடைந்தனர். உள் நாட்டில் அனைத்தும் நன்றாக இருந்தது, இருப்பினும் டெலியன் கூட்டணிக்குள் அதிருப்தி அதிகரித்துக் கொண்டே இருந்தது. ஏதென்சின் வெளியுறவுக் கொள்கைகள் சிறந்த முடிவுகளைப் பெற்றுத் தரவில்லை; டெலியன் கூட்டணி உறுப்பினர்கள் பெருமளவில் அதிருப்தி அடைந்தனர். ஏதென்சு நகர அரசாக இருந்தது, என்றாலும் அது கிரேக்கத்தின் மற்ற பகுதிகளில் ஆதிக்கம் செலுத்தி கீழ்ப்படுத்தி வைத்திருந்தது. அந்த ஒடுக்கப்பட்ட குடிமக்கள் தங்கள் விடுதலையை விரும்பினர்.
முன்னதாக, கிமு 550 இல், எசுபார்த்தாவால் ஆதிக்கம் செலுத்தப்பட்டு இயக்கப்பட்ட பெலொப்பொனேசியா நகரங்களுக்கு இடையே இதேபோன்ற கூட்டணி நிறுவப்பட்டது. கிரேக்க நகர-அரசுகளுக்குடேயே உள்ள பொதுவான அதிருப்தியைப் பயன்படுத்தி, இந்த பெலோபொன்னேசியன் கூட்டணி ஏதென்சை எதிர்கொள்ளத் தொடங்கியது. மோசமாக நிர்வகிக்கப்பட்ட, போர்க் கொள்கைகள், (கி.மு. 431 கி.மு.) அதைத் தொடர்ந்த பெலோபொன்னேசியப் போருக்குப் பிறகு, வலிமையை இழந்தது. கிமு 338 இல் ஏதென்ஸ் நகரம் இறுதியாக, மாசிடோனியாவின் இரண்டாம் பிலிப் கிரேக்கத்தின் மற்ற பகுதிகளை கைப்பற்றியபோது தன் விடுதலையை இழந்தது.
குறிப்புகள்
பகுப்பு:பண்டைய கிரேக்கம் பகுப்பு:பாரம்பரிய ஏதென்சின் வரலாறு பகுப்பு:கிமு ஐந்தாம் நூற்றாண்டு
சென்னை சிவாவிஷ்ணு கோயில்
சென்னை சிவாவிஷ்ணு கோயில் என்பது தமிழ்நாட்டில் சென்னை மாவட்டம், அண்ணா நகர் மேற்கு விரிவு என்னும் புறநகர்ப் பகுதியில் அமைந்துள்ள சிவா விஷ்ணு கோயில் ஆகும். தமிழ்நாடு அரசின் இந்து சமய அறநிலையத் துறை கட்டுப்பாட்டில் இயங்கும் கோயில்களில் இக்கோயிலும் ஒன்றாகும்.
கோயில் அமைப்பு
இக்கோயிலில் ஸ்ரீ ஏகாம்பரேசுவரர், ஸ்ரீ வேங்கடேச பெருமாள், திரிபுரசுந்தரி, அலமேலு மங்கை சன்னதிகளும், தாயார், ஆண்டாள், நவகிரகம், பரிவாரதேவதை உபசன்னதிகளும் உள்ளன. இக்கோயிலில் ஐந்து நிலை கொண்ட ராஜகோபுரம் உள்ளது. இக்கோயில் முதன்மைத் திருக்கோயில் என்ற வகைப்பாட்டில் இந்து அறநிலையத்துறையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. 1927-ஆம் ஆண்டின் அறநிலையப் பாதுகாப்புச் சட்டப்படி அரசு நிருவாக அலுவலரால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
பூசைகள்
இக்கோயிலில் சிவாகம முறைப்படி இரண்டு காலப் பூசைகள் நடக்கின்றன.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:சென்னை மாவட்டத்திலுள்ள சிவன் கோயில்கள் பகுப்பு:சரி பார்க்க வேண்டிய தானியக்கக் கோயில் கட்டுரைகள்
குதுப் சாகி கல்லறைகள்
குதுப் சாகி கல்லறைகள் (Qutb Shahi Tombs) இந்தியாவில், ஐதராபாத் நகரில் கோல்கொண்டா கோட்டைக்கு அருகில் உள்ள இப்ராகிம் பாக் எனுமிடத்தில் அமைந்துள்ள கல்லறைகள் ஆகும். இவ்விடத்தில் குதுப் சாகி வம்சத்தில் வந்த பல்வேறு அரசர்களின் கல்லறைகளும் மசூதிகளும் அமைந்துள்ளன. சிறிய கல்லறைகள் ஒரு தளத்தையும், பெரிய கல்லறைகள் இரண்டு தளங்களையும் கொண்டுள்ளன. ஒவ்வொரு கல்லறையின் நடுவிலும் ஒரு சுடுமண் ஈமப்பேழை உள்ளது, இது கீழே உள்ள புதைகுழியில் ஈமப்பேழைக்காக விடப்பட்ட இடத்தை நிரப்பி விடும். இந்த மாடங்கள் நீலம் மற்றும் பச்சை நிற பளிங்கு கற்களால் அழகுபடுத்தப்பட்டன. அவற்றின் ஒரு சில துண்டுகள் மட்டுமே இப்பொழுது காணப்படுகின்றன.
அமைவிடம்
அவை கோல்கொண்டா கோட்டையின் பஞ்ஜாரா தர்வாஸா (நாடோடி மக்களின் நுழைவாயில்) அருகில் உள்ள வெளிப்புற கோட்டைச்சுவரின் வடபகுதியில் இப்ராகிம் பாக் என்றழைக்கப்படும் இடத்தின் மத்தியில் அமைந்துள்ளது.
கல்லறைகள்
கல்லறைகள் பெரிய தொகுதியை உருவாக்குவதோடு ஒவ்வொன்றும் ஒரு உயர்த்தப்பட்ட மேடையின் மீது அமைக்கப்பட்டுள்ளன. இவை குவிமுக மாடத்தைக் கொண்டவையாகவும், சதுர வடிவ அடித்தளத்தைக் கொண்டவையாகவும் கூர்முனைகளைக் கொண்ட அலங்கார வளைவுகளைக் கொண்டும் இந்திய மற்றும் பெர்சிய கட்டிடக் கலைகளின் தனித்துவமான கலவையாகவும் அமைந்துள்ளன. இக்கல்லறைகள் நுட்பமான சிற்ப வேலைப்பாடுகளையும், சுற்றிலும் அழகாக வடிவமைக்கப்பட்ட தோட்டங்களையும் கொண்டுள்ளன. இந்தக் கல்லறை மாடங்கள் முன்னொரு காலத்தில் விரிப்புகள், சர விளக்குகள், வெள்ளித் தம்பங்களின் மேலான விதானங்கள் ஆகியவற்றால் அழங்கரிக்கப்பட்டிருந்தன. திருக்குரானின் நகல்கள் பீடங்களில் வைக்கப்பட்டு பார்வையாளர்கள் அவற்றில் காணப்படும் இறை வசனங்களை மனனம் செய்ததோடு குறிப்பிட்ட கால இடைவெளிகளில் ஓதவும் செய்தனர். சுல்தான்களின் கல்லறைக் குவிமாடங்களை மற்ற அரச/அமைச்சு குடும்ப உறுப்பினர்களின் கல்லறை மாடங்களிலிருந்து வேறுபடுத்திக் காட்டும் பொருட்டு  தங்கமயமான தூபிகள் இணைக்கப்பட்டன.
வரலாறு
குதுப் சாகியின் காலத்தில், இந்தக் கல்லறைகள் மிகவும் மதிப்பிற்குரிய இடங்களாக இருந்தன. ஆனால், அவருடைய ஆட்சிக் காலத்திற்குப் பிறகு சர் சலார் ஜங் III 19 ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் புத்தாக்கத்திற்கு உத்தரவிடும் வரையிலும் புறக்கணிக்கப்பட்டே வந்தது. அதன் பின்னர் மீண்டும் குதுப் சாகி குடும்பத்தின் கல்லறைத் தோட்டமானது ஒரு அமைதியான அழகாக மாறியது. குதுப் சாகி சுல்தான்களின் கடைசி சுல்தானைத் தவிர மற்ற அனைவரும் இந்தக் கல்லறைத் தோட்டத்தில் தான் அடக்கம் செய்யப்பட்டனர்.
சுல்தான் குலி குதுப் முல்க்கின் கல்லறை அமைப்பின் பாணியே அவருக்குப் பின் வந்த சந்ததியினருக்கு ஒரு மாதிரியாக அமைந்தது. இதன்படி மையத்திலிருந்து அனைத்து திசைகளிலும் 30 மீட்டர்கள் கொண்ட பரப்பளவைக் கொண்ட பீடங்களின் மேல் இவை அமைக்கப்பட்டன. குவிமாடமானது ஒரு ஒழுங்கு எண்கோணமாகவும், ஒவ்வொரு பக்கமும் 10 மீட்டர்கள் பக்க அளவைக் கொண்டதாகவும் அமைக்கப்பட்டிருந்தன. ஒட்டுமொத்த அமைப்பும் நடுநாயகமாக ஒரு வட்ட வடிவ குவிமாடத்தைக் கொண்டிருந்தது. இந்த கல்லறைத் தோட்டத்தில் மூன்று இடுகாடு களங்கள் காணப்படுவதோடு குதுப் சாகி சந்ததியின் குடும்ப உறுப்பினர்கள் 21 பேரின் கல்லறைகளும் இந்தச் சுற்றுப்புற நிலப்பகுதியில் காணப்படுகின்றன.