cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
பெத்தநாயக்கன்பாளையம்
பேரூராட்சியின் அமைப்பு
12.90 கிமீ பரப்பும், 15  பேரூராட்சி மன்ற உறுப்பினர்களையும், 35 தெருக்களையும்  கொண்ட இப்பேரூராட்சி ஆத்தூர் சட்டமன்றத் தொகுதிக்கும், கள்ளக்குறிச்சி மக்களவைத் தொகுதிக்கும் உட்பட்டது.
யுகோசுலாவியா
யூகோஸ்லாவியா மீதான படையெடுப்புகள்
காண்க: ஜேஸ்னோவாக் சித்தரவதை முகாம்
பெத்தநாயக்கன்பாளையம்
மக்கள் தொகை பரம்பல்
2011-ஆம் ஆண்டு மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி இப்பேரூராட்சி 4,611  வீடுகளும்,  17,678 மக்கள்தொகையும், கொண்டது.
யுகோசுலாவியா
யூகோஸ்லாவியா மக்கள் விடுதலைப் போர்
அதிலிருந்து தொடங்கி, யூகோஸ்லாவிய எதிர்ப்புப் படைகளில் இரண்டு பிரிவுகள் இருந்தது: கம்யூனிஸ வழியிலான யூகோஸ்லாவிய பார்ட்டிசன்கள் மற்றும் அரசவாத செட்னிக்குகள். முந்தைய பிரிவினர் டெஹ்ரான் மாநாட்டுக்கு (1943) மட்டுமே கூட்டணி அங்கீகாரம் பெற்றனர். மிகவும் செர்பிய ஆதரவு செட்னிக்குகள் ட்ராசா மிஹாஜ்லோவிக்கால் வழிநடத்தப்பட்டனர், பேன் யூகோஸ்லாவிய பூர்வீக பார்ட்டிசன்கள் ஜோசிப் ப்ராஸ் டிட்டோவால் வழிநடத்தப்பட்டனர்.
பெத்தநாயக்கன்பாளையம்
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:சேலம் மாவட்டத்தில் உள்ள பேரூராட்சிகள்
யுகோசுலாவியா
யூகோஸ்லாவியா மக்கள் விடுதலைப் போர்
பார்ட்டிசன்கள் ஒரு கொரில்லா இயக்கத்தைத் தொடங்கினர், அது ஆக்கிரமிப்பு மேற்கு மற்றும் மத்திய ஐரோப்பாவில் ஒரு பெரிய எதிர்ப்பு இராணுவமாக மாறியது. செட்னிக்குகள் முதலில் நாடுகடத்தப்பட்ட ராயல் அரசாங்கத்தாலும் கூட்டணிகளாலும் ஆதரிக்கப்பட்டனர், ஆனால் விரைவில் அச்சு அணி நாடுகளின் ஆக்கிரமிப்புகளுக்கு பதிலாக பார்ட்டிசன்களை எதிர்ப்பதிலேயே கவனம் செலுத்தத் தொடங்கினர். போரின் முடிவில், செட்னிக் இயக்கம் ஒரு கூட்டமைக்குன் செர்பிய தேசிய இராணுவமாக மாறியது, அது முழுமையாக அச்சு அணி நாடுகளின் சார்பற்றுவிளங்கியது. இருப்பினும், அதிகமாக நகர்ந்த பார்ட்டிசன்கள் அவர்களின் கொரில்லா யுத்தத்தை வெற்றிகரமாக தொடர்ந்தனர். நெரெட்வா மற்றும் சுட்ஜெஸ்கா ஆகிய போர்கள் ஆக்கிரமிப்புப் படைகளுக்கெதிரான மிகவும் பிரபலமான வெற்றிகளாகும்.
நவம்பர் 25, 1942 இல் யூகோஸ்லாவிய தேசிய சுதந்திர பாசிச எதிர்ப்பு கவுன்சில் (Antifašističko vijeće narodnog oslobođenja Jugoslavije ) பிஹாக், போஸ்னியா மற்றும் ஹெர்ஜிகோவினாவில் மாநாடுகளை நடத்தியது. அந்தக் கவுன்சில் நவம்பர் 29, 1943 இல் மீண்டும் ஜேய்ஸ், போஸ்னியா மற்றும் ஹெர்ஜிகோவினா ஆகிய இடங்களில் மாநாடுகளை நடத்தி போருக்குப் பிந்தைய நாட்டின் ஒழுங்கமைப்புக்கான அடிப்படையை உருவாக்கியது, அதற்காக ஒரு கூட்டமைப்பை (இந்தத் தேதியே போருக்குப் பின்னர் சுதந்திர தினமாகக் கொண்டாடப்பட்டது) உருவாக்கியது.
யூகோஸ்லாவிய பார்ட்டிசன்களால் அச்சு அணி நாடுகளை 1944 இல் செர்பியாவிலிருந்தும் 1945 இல் யூகோஸ்லாவியாவின் மீதமுள்ள பகுதிகளிலிருந்தும் வெளியேற்ற முடிந்தது. சிவப்பு இராணுவம் பெல்க்ரேடின் விடுதலையில் வரம்புக்குட்பட்ட உதவியை வழங்கியது, பின்னர் போருக்குப் பின்னர் அதை திரும்பப்பெற்றுக்கொண்டது. மே 1945 இல், பார்ட்டிசன்கள் முந்தைய யூகோஸ்லாவிய எல்லைகளுக்கு வெளியிலான கூட்டணி படைகளை எதிர்கொண்டனர், அதில் ட்ரிஸ்டீ மற்றும் ஆஸ்திரிய தெற்கு மாகாணங்களான ஸ்டிரியா மற்றும் கரிந்தியா ஆகிய பகுதிகளையும் வெற்றிகொண்டனர். இருப்பினும் பார்ட்டிசன்கள் அதே ஆண்டு ஜூன் மாதத்தில் ட்ரிஸ்டியிலிருந்து படைகளைத் திரும்பப்பெற்றனர்.
முந்தைய யூகோஸ்லாவியப் பேரரசின் ஆதிக்கத்தையும் மன்னருக்கான நகர் கடமையையும் எதிர்த்த பார்ட்டிசன்களை மறு ஒருங்கிணைப்பு செய்வதற்கான மேற்கத்திய முயற்சிகள், 1944 இல் டிட்டோ-சுபாசிக் ஒப்பந்தத்திற்கு வழிவகுத்தன, இருப்பினும், தளபதி ஜோசிப் ப்ரோஸ் டிட்டோ குடிமக்களால் ஒரு தேசிய நாயகனாகக் கருதப்பட்டார், மேலும் புதிய கம்யூனிச மாகாணத்தை பிரதமராக இருந்து நடத்துவதற்காகவும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். இரண்டாம் உலகப் போரின் போது யூகோஸ்லாவியாவில் பாதிக்கப்பட்டவர்களின் போருக்குப் பிந்தைய அதிகாரப்பூர்வ யூகோஸ்லாவிய மதிப்பீடு 17,04,000 ஆகும். அதனையடுத்து வரலாற்றாய்வாளர்கள் விளாடிமிர் ஜெராவிக் மற்றும் போகோல்ஜப் கொசோவிக் ஆகியோரால் 1980களில் பெறப்பட்ட தரவுகள், இறந்தவர்களின் உண்மையான எண்ணிக்கை 1 மில்லியன் எனக் காண்பித்தன.
SFR யூகோஸ்லாவியா
நவம்பர் 29, 1945 இல், நாடுகடத்தப்பட்ட நிலையிலேயே இருந்த மன்னர் இரண்டாம் பீட்டர் யூகோஸ்லாவியாவின் அங்க சபையினால் ராஜினாமாவுக்கு வலியுறுத்தப்பட்டார். இருப்பினும், அவர் ராஜினாமா செய்ய ஒப்புக்கொள்ளவில்லை.
ஜனவரி 31, 1946 இல், சோவியத் யூனியனை மாதிரியாகக் கொண்டமைக்கப்பட்ட புதிய ஃபெடரல் பீப்புல்'ஸ் ரிப்பப்ளிக் ஆஃப் யூகோஸ்லாவிய அரசியலமைப்பு, ஆறு மக்கள் குடியரசுகளையும் ஒரு சுயாட்சி மாகாணத்தையும் சுயாட்சி மாவட்டம் ஒன்றையும் உருவாக்கியது. அவை SR செர்பியாவின் பகுதியாக இருந்தவையாகும். ஃபெடரல் தலைநகரம் பெல்க்ரேடாக இருந்தது. குடியரசுகள் மற்றும் மாகாணங்கள் (அகரவரிசசப்படி):
1947 இல் யூகோஸ்லாவியா மற்றும் பல்கேரியாவுக்கிடையிலான பேச்சுவார்த்தைகள் ப்லெட் ஒப்பந்தத்திற்கு வழிவகுத்தன. பல்கேரியாவை யூகோஸ்லாவியாவில் சேர்த்துக்கொள்வது அல்லது இரண்டு தனித்த நாடுகளின் புதிய ஒருங்கிணைப்பை உருவாக்குவதே அந்தப் பேச்சுவார்த்தைகளின் நோக்கமாகும். ஸ்டாலினின் தலையீட்டுக்குப் பிறகு இந்த ஒப்பந்தம் நிறைவேறாமல் போனது.
அனைத்து நாடுகளும் தேசியங்களும் சம உரிமை கொண்டுள்ளன என்னும் விதத்திலான கருத்தின் படி, யூகோஸ்லாவியா நாடுகள் மற்றும் தேசியங்களின் (தேசிய சிறுபான்மைகள்) குறித்த சிக்கல்களைத் தீர்த்தது. குடியரசுகளின் கொடிகள் சிவப்பு மற்றும்/அல்லது ஸ்லேவிக் மூவண்ணத்தைக் கொண்டிருந்தன, அவற்றில் நடுவில் அல்லது காண்டனில் ஒரு சிவப்பு நட்சத்திரம் அமைந்திருத்தது.
1974 இல் வோஜ்வோடினா மற்றும் கொசோவா-மெட்டோஹிஜா ஆகிய இரண்டு மாகாணங்கள் மற்றும் போஸ்னியா மற்றும் ஹெர்ஜிகோவினா மற்றும் மாண்டிநீக்ரோ குடியரசுகள் ஆகியவற்றுக்கு பெரும் சுதந்திரம் வழங்கப்பட்டது. அந்த சுதந்திரம் பின்வரும் மாற்றங்களைக் கொணருமளவுக்கு இருந்தது, அல்பேனியன் மற்றும் ஹங்கேரியன் ஆகிய மொழிகள் தேசிய அளவில் அங்கீகரிக்கப்பட்ட சிறுபான்மை மொழிகளாக மாறியது, மேலும் போஸ்னியா மற்றும் மாண்டிநீக்ரோவின் செர்போ-குரோட் மொழி உள்ளூர் மக்களின் பேச்சை அடிப்படையாகக் கொண்ட ஒரு வடிவத்திற்கு மாற்றப்பட்டது, ஆனால் அவை ஜாகர்ப் மற்றும் பெல்க்ரேடின் தரத்துக்கு மாற்றப்படவில்லை. ஸ்லோவேனியாவில் ஹங்கேரியன்களும் இத்தலியர்களுமே அங்கீகரிக்கப்பட்ட சிறுபான்மையினராவர்.
வோஜ்வோடினா மற்றும் கொசோவா-மெட்டோஹிஜியா ஆகியவை செர்பியக் குடியரசின் ஒரு பகுதியாயின, ஆனால் அந்த மாகாணங்கள் ஃபெடரேஷனின் ஒரு பகுதிக்கும் பங்களித்தன, இதனால் மத்திய செர்பியாவுக்கு தனக்கென சட்டசபை இல்லாமல், அதன் மாகாணங்களைப் பிரநிதித்துவப்படுத்துவதற்கான ஒரு கூட்டு சபையையே கொண்டிருந்ததைப் போன்ற ஒரு சூழ்நிலை உண்டானது. இந்நாடு சோவியத்துகளிலிருந்து 1948 (ஒப்பீடு காமின்ஃபார்ம் மற்றும் இன்ஃபோம்பிரோ) இல் மிகத் தொலைவாக்கப்பட்டது, மேலும் ஜோசிப் ப்ராஸ் டிட்டோவின் உறுதியான அரசியல் தலைமையில் சோஷலிசத்தை நோக்கிய பாதையைக் கட்டமைக்கத் தொடங்கியது. இது கிழக்கு கூட்டு நாடுகள் மற்றும் வட அத்திலாந்திய ஒப்பந்த அமைப்பு நாடுகள் மற்றும் பிற நாடுகளையும் விமர்சித்தது, 1961 இல் ஒத்துழையாமை இயக்கத்தை நடத்தின, அது கலைக்கப்படும் வரை அதுவே நாட்டின் அதிகாரப்பூர்வ ஈடுபாடுகளைத் தக்கவைத்தது.
மக்கள்தொகை விளக்கம்
யூகோஸ்லாவியா எப்போதுமே பல்வேறு வகை மக்கள் வாழும் நாடாக இருந்துவருகிறது, தேசிய உறவுகளில் மட்டுமின்றி மத உறவுகளிலும் கூட. பல மதங்களில் இஸ்லாமியம், கத்தோலிக்க திருச்சபை, யூதம், புராட்டஸ்டாண்டிசம் ஆகியவையும் உள்ளன, அது மட்டுமின்றி யூகோஸ்லாவியாவின் வைதீக மத நம்பிக்கைகள் கிட்டத்தட்ட 40 உள்ளன. யூகோஸ்லாவியாவின் மத ரீதியான மக்கள் தொகை விளக்கம் இரண்டாம் உலகப் போரிலிருந்து குறிப்பிடத்தக்க அளவு மாறிவிட்டது. 1921 ஆண்டு மற்றும் பின்னர் 1948 ஆம் ஆண்டின் கணக்கெடுப்பு, 99% மக்கள் தங்கள் மதங்களில் தீவிரமாக ஈடுபட்டுவருவதாகக் காண்பித்தது. போருக்குப் பிந்தைய அரசாங்கத்தின் நவீனமயமாக்கல் மற்றும் நகரமயமாக்கல் நடவடிக்கைகளின் காரணமாக மத நம்பிக்கையுள்ளவர்களின் சதவீதம் வியக்கத்தக்க அளவில் குறைந்தது. மத நம்பிக்கைகள் மற்றும் தேசிய நம்பிக்கைக்கு இடையிலான தொடர்பு, போருக்குப் பிந்தைய கம்யூனிச அரசாங்கத்தின் தேசிய ஒருங்கிணைப்பு மற்றும் மாகாணக் கட்டமைப்பு தொடர்பான கொள்கைகளுக்கு ஒரு தீவிரமான அச்சுறுத்தலை உருவாக்கியது. கம்யூனிசத்தின் வளர்ச்சிக்குப் பின்னர், 1964 இல் எடுக்கப்பட்ட ஒரு கணக்கெடுப்பின்படி, யூகோஸ்லாவியாவின் மக்கள் தொகையில் 70% க்கும் மேற்பட்டவர்கள் தாங்கள் மத நம்பிக்கையுடையவர்களாகக் கருதுகின்றனர். அதிக மத நம்பிக்கை செறிவு உள்ள இடங்களாக 91% உள்ள கொசோவாவும் 83.8% உள்ள போஸ்னியா மற்றும் ஹெர்ஜிகோவினா ஆகிய பகுதிகள் உள்ளன. குறைந்த மதநம்பிக்கை செறிவுள்ள இடங்களாக 65.4% உள்ள ஸ்லோவேனியாவும் 63.7% உள்ள செர்பியாவும் 63.6% உள்ள குரோஷியாவுமாக உள்ளன. வைதீக கிறிஸ்தவ செர்பியர்கள், கத்தோலிக்க குரோஷியர்கள் மற்றும் இஸ்லாமிய போஸ்னியர்கள் ஆகிய தரப்பினருக்கிடையேயான மத வேறுபாடுகள் மற்றும் தேசியவாதத்தின் வளர்ச்சியும் 1991 இல் யூகோஸ்லாவியாவின் ஒருங்கிணைப்புக்கு வழிவகுத்தன.
அரசாங்கம்
ஏப்ரல் 7 1963 இல், யூகோஸ்லாவியா அதன் அதிகாரப்பூர்வ பெயரை சோஷலிஸ்ட் ஃபெடரல் ரிப்பப்ளிக் ஆஃப் யூகோஸ்லாவியா என மாற்றியது, டிட்டோ வாழ்நாள் அதிபர் என அழைக்கப்பட்டார். SFRY இல், ஒவ்வொரு குடியரசு மற்றும் மாகாணமும் அதற்கென ஒரு அரசியலமைப்பு, உச்ச நீதிமன்றம், நாடாளுமன்றம், அதிபர் மற்றும் பிரதமரைக் கொண்டிருந்தன. யூகோஸ்லாவியாவின் அரசாங்கத்தின் தலைமையிடத்தில் அதிபர் (டிட்டோ), ஃபெடரல் பிரதமர் மற்றும் ஃபெடரல் நாடாளுமன்றம் (1980 இல் டிட்டோவின் மரணத்திற்குப் பிறகு ஒருங்கிணைந்த அதிபரகம் உருவாக்கப்பட்டது) ஆகியோர் அமைந்திருந்தனர். ஒவ்வொரு குடியரடு மற்றும் மாகாணத்திற்கான கம்யூனிஸ்ட் கட்சி பொது செயலாளரும் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் மத்திய கமிட்டியின் பொது செயலரும் முக்கியமானவர்களாக இருந்தனர்.
ஜோசிப் ப்ராஸ் டிட்டோவே மிகவும் நாட்டின் அதிகாரம் மிக்கவராக இருந்தார், அவரையடுத்து குடியரசு மற்றும் மாகாண அதிபர்கள் மற்றும் கம்யூனிஸ்ட் கட்சித் தலைவர்கள் ஆகியோர் இருந்தனர். செர்பியாவில் டிட்டோவின் தலைமை இரகசிய காவலர் ஸ்லொபோடான் பெனெஸிக் க்ருசன், டிட்டோவின் அரசியலைப் பற்றிக் குறைகூறத் தொடங்கிய பின்னர், சந்தேகமான முறையில் ஒரு சாலை விபத்தில் இறந்தார். உள்துறை அமைச்சரான அலெக்சாண்டர் ராங்கோவிக், மாகாணக் கொள்கை பற்றிய டிட்டோவுடனான கருத்து வேறுபாட்டுக்குப் பிறகு தனது அனைத்து பதவிகளையும் உரிமைகளையும் இழந்தார். சில நேரங்களில் எட்வர்ட் கர்டேல்ஜ் அல்லது ஸ்டேன் டொலாங்க் போன்ற அரசாங்கத்தில் உள்ள அமைச்சர்கள், பிரதமரை விட அதிக முக்கியத்துவம் பெற்றனர்.
1970-1971 காலத்தில் ஏற்பட்ட குரோஷிய வசந்தம் (குரோஷியன் ஸ்பிரிங்) எனப்படும் காலகட்டத்தின் போது தேசிய அடையாளங்களின் ஒடுக்கம் மிகவும் அதிகரித்தது, அப்போது ஜாக்ரெபிலுள்ள மாணவர்கள் இன்னும் பெரிய குடியியல் சுதந்திரங்கள் மற்றும் பெரிய குரோஷிய சுயாட்சி ஆகியவை பற்றிய விளக்க நிகழ்ச்சிகளை நடத்தினர். அப்போது அரசாங்கம் போராட்டக்காரர்களை அடக்கியது, தலைவர்களை சிறையிலடைத்தது, ஆனால் கட்சியிலிருந்து பல முக்கிய குரோஷிய பிரதிநிதிகள் இந்தப் போராட்டங்களை அமைதியாக ஆதரித்தனர், இதனால் 1974 இல் புதிய அரசியலமைப்பு உருவாக்கப்பட்டது, அது யூகோஸ்லாவியாவிலிருந்த தனி குடியரசுகள் மற்றும் செர்பியாவிலிருந்த தனன மாகாணங்கள் ஆகியவற்றுக்கு மேலும் கூடுதலான உரிமைகளை வழங்கியது.
இன நெருக்கடிகள் மற்றும் பொருளாதார சிக்கல்
இரண்டாம் உலகப் போருக்குப் பிந்தைய யூகோஸ்லாவியா பல அம்சங்களில், பல தேசம் கொண்ட கூட்டமைப்பை எவ்வாறு உருவாக்க வேண்டும் என்பதற்கான ஒரு மாதிரியாக விளங்குகிறது. ஃபெடரேஷனானது ஒரு இரட்டைப் பின்புலத்திற்கு எதிராக அமைக்கப்பட்டது: செர்பிய ஆளும் வர்க்கத்தின் ஆதிக்கம் நிறைந்த போருக்கு எதிரரன யூகோஸ்லாவியா; மற்றும் பாசிச இத்தாலி மற்றும் நாசிச ஜெர்மனி ஆகியவை நாட்டை பிரித்து, செர்பியர்களுக்கு எதிரான இனப் படுகொலைகளைச் செய்த உஸ்டாசே என அழைக்கப்பட்ட, அதீத குரோஷிய தேசிய பிரிவினை ஆதரித்ததால் உருவான, நாட்டின் போரின் போதைய பிரிவு. சிறு அளவிலான போஸ்னிய தேசியவாதிகளே அச்சு அணி நாடுகளுடன் சேர்ந்தனர், அதீத செர்பிய தேசியவாதிகள் போஸ்னியர்கள் மற்றும் குரோஷியர்களின் மீது தாக்குதலில் ஈடுபட்டனர்.
பல இன யூகோஸ்லாவிய பார்ட்டிசன்கள் போரின் முடிவில் நாட்டைக் கைப்பற்றி, தேசியவாதத்தை வெளிப்படையாக ஊக்குவிப்பதைத் தடை செய்த பிறகே இன ரீதியான வன்முறை முடிந்தது. ஒப்பீட்டில் ஒட்டுமொத்த அமைதி டிட்டோவின் ஆட்சியிலேயே நிலவியது, இருப்பினும் தேசியவாத போராட்டங்களும் நிகழ்ந்தன, ஆனால் அவை ஒடுக்கப்பட்டு தேசியவாத தலைவர்கள் கைதுசெய்யப்பட்டனர், மேலும் சிலர் யூகோஸ்லாவிய அதிகாரிகளால் கொல்லப்பட்டனர். இருப்பினும், 1970களில் குரோஷியாவில் வெடித்த, "குரோஷிய வசந்தம்" என அழைக்கப்பட்ட ஒரு போராட்டம், பெருவாரியான குரோஷியர்களால் ஆதரிக்கப்பட்டது, யூகோஸ்லாவியா செர்பிய ஆதிக்கம் நிறைந்த அரசாகவே இருந்துவந்தது என்றும் செர்பியாவின் அதிகாரம் குறைக்கப்பட வேண்டும் என்பதும் அவர்களது கருத்தாக இருந்தது. குரோஷியாவை தாய்நாடாகக் கொண்ட டிட்டோ, நாட்டின் நிலைத்தன்மையைக் குறித்து கவலைகொண்டு குரோஷியர்கள் மற்றும் செர்பியர்கள் ஆகிய இரு தரப்பினரையும் அமைதிப்படுத்தும் வகையில் பதில்வினை புரிந்தார், அதன் படி அவர் குரோஷிய போராட்டக்காரர்களை கைது செய்யவும் அதே நேரத்தில் அவர்களின் கோரிக்கைகளில் சிலவற்றை ஏற்கவும் ஆணையிட்டார். 1974 இல், அல்பேனிய பெரும்பான்மை இனமாக இருந்த கொசோவாவிலும் கலந்துபட்ட மக்கள் இருந்த வோஜ்வோடினாவிலும் சுயாட்சி கொண்ட மாகாணங்கள் உருவாக்கப்பட்டதால் நாட்டிலான செர்பியாவின் செல்வாக்கு குறிப்பிடத்தக்க அளவு குறைந்தது. இந்த சுயாட்சி கொண்ட மாகாணங்களுக்கு குடியரசுகளுக்கு இருந்த அதேபோன்ற வாக்கு உரிமைகள் இருந்தன, ஆனால் அவை குடியரசுகளைப் போல யூகோஸ்லாவியாவிலிருந்து சட்டப்பூர்வமாக பிரிய முடியாது. இந்த சலுகை குரோஷியாவையும் ஸ்லோவேனியாவையும் திருப்திப்படுத்தியது, ஆனால் செர்பியாவிலும் புதிய சுயாட்சி மாகாணமான கொசோவாவிலும் விளைவுகள் வேறு விதமாக இருந்தன. செர்பியர்கள் புதிய அரசியலமைப்பை குரோஷிய இன அல்பேனிய தேசியவாதிகளுக்கு ஆதரவாக இருப்பதாகக் கருதினர். கொசோவாவிலிருந்த அல்பேனிய இனத்தவர்கள் சுயாட்சி கொண்ட மாகாண உருவாக்கம் என்பது போதாது எனக் கருதினர், அவர்கள் கொசோவா யூகோஸ்லாவியாலிருந்து பிரியக்கூடிய உரிமையுடன் கூடிய குடியரசாக்கப்பட வேண்டும் எனக் கோரினர். இது கம்யூனிஸ தலைமைக்கு, குறிப்பாக 1974 ஆம் ஆண்டின் அரசியலமைப்பை, செர்பியாவின் செல்வாக்கை பலவீனப்படுத்துவதாகவும் குடியரசுகளுக்கு பிரியும் உரிமையை வழங்குவதன் மூலம் நாட்டை ஆபத்திற்கு உட்படுத்துவதாகவும் கூறி திருப்பியனுப்பிய கம்யூனிஸ்ட்டு செர்பிய அதிகாரிகளிடையே நெருக்கடிகளை ஏற்படுத்தியது.
1970களில் ஒரு பொருளாதார சிக்கல் வெடித்தது, அது ஏற்றுமதிகளின் மூலம் வளர்ச்சிகாண்பதற்காக மேற்கத்திய மூலதனத்தை அதிக அளவு கடன் வாங்கியது போன்ற யூகோஸ்லாவிய அரசாங்கங்களின் அழிவு மிக்க பிழைகளால் உருவானது. மேற்கத்திய பொருளாதரங்கள் அப்போது பொருளாதாரப் பெருமந்தத்தில் இருந்தன, அவை யுகோஸ்லாவியாவின் ஏற்றுமதிகளைத் தடை செய்து, பெரும் கடன் சிக்கலை ஏற்படுத்தின. யூகோஸ்லாவிய அரசு அப்போது அனைத்துலக நாணய நிதியம் கடனை ஏற்றுக்கொண்டது.
1989 இல், அதிகாரப்பூர்வமான தகவல்களின்படி, 248 நிறுவனங்கள் திவாலானதாக அல்லது வணிகத்தைக் கைவிட்டதாக அறிவித்தன, மேலும் 89,400 பணியாளர்கள் வேலையிழந்தனர். 1990 ஆம் ஆண்டின் முதல் ஒன்பது மாதங்களின் போது, IMF திட்டத்தை நேரடியாக பின்பற்றியதால், 525,000 பணியாளர்களைக் கொண்டிருந்த மேலும் 889 நிறுவனங்கள் அதே நிலைக்குச் சென்றன. வேறுவிதமாகக் கூறினால், இரண்டுக்கும் குறைவான ஆண்டுகளில் "தூண்டு இயங்கம்சமானது" மொத்தம் 2.7 மில்லியன் பணியாளர்களைக் கொண்டிருந்த தொழிற்துறையிலிருந்த 600,000 க்கும் மேற்பட்ட பணியாளர்கள் வேலையிழக்கும் நிலைக்கு வழிவகுத்தது. தொழிலகங்கள் திவாலாகாமல் தடுக்க முயற்சித்துக்கொண்டிருந்ததால் கூடுதலாக 20% பணியாளர்கள் அல்லது அரை மில்லியன் பணியாளர்களுக்கு 1990 ஆம் ஆண்டின் தொடக்க மாதங்களின் போது ஊதியங்கள் வழங்கப்படவில்லை. நிறுவனங்களின் திவால் மற்றும் பணியாளர்களின் வேலையிழப்பு ஆகியவை மிக அதிக இருந்தது செர்பியா, போஸ்னியா மற்றும் ஹெர்ஜிகோவினா, மெக்டோனியா மற்றும் கொசோவா ஆகிய பகுதிகளிலாகும். உண்மையான வருவாய்கள் வீழ்ச்சியில் இருந்தன, சமூக நடவடிக்கைகள் தோல்வியடைந்தன; இதனால் மக்களிடையே ஒட்டுமொத்த சோகமும் நம்பிக்கையிழப்பும் உருவானது. இதுவே இதனையடுத்து நிகழ்ந்த பல நிகழ்வுகளிலான முக்கிய திருப்பு முனையாக அமைந்தது.
பிரிவினைக்கான முயற்சி
1974 ஆம் ஆண்டின் அரசியலமைப்பானது ஃபெடரல் அரசாங்கங்களின் அமைப்பியல் மற்றும் பொதுவான அதிகாரங்களைக் குறைத்துவிட்டதென்றாலும், டிட்டோவின் அதிகாரம் அவரது மரணம் நிகழ்ந்த 1980 வரை இந்த பலவீனத்தை ஈடுசெய்துகொண்டிருந்தது.
பிரிவினை
மே 4, 1980 இல் நிகழ்ந்த டிட்டோவின் மரணத்திற்குப் பின்னர், யூகோஸ்லாவியாவில் இனவியல் நெருக்கடிகள் வளர்ந்தன. 1974 ஆம் ஆண்டின் அரசியலமைப்பின் மரபுரிமைப் பேறானது, முடிவெடுத்தல் அமைப்பை முடமாக்கப்பட்ட நிலைக்குத் தூக்கியெறியப் பயன்படுத்தப்பட்டது, மேலும் செயல்படுத்த முடியாத அளவுக்கு கருத்து வேறுபாடுகள் அதிகரித்ததால் அனைத்தையும் பயனற்றதாக்கியது. அரசியலமைப்பு சிக்கலைத் தொடர்ந்து தவிர்க்க முடியாதபடி எல்லா குடியரசுகளிலும் தேசியவாதம் எழுந்தது: ஸ்லோவேனியா மற்றும் குரோஷியா ஆகிய குடியரசுகள் ஃபெடரேஷனுடனான பந்தங்களைத் தளர்த்தக் கோரின, கொசோவாவில் இருந்த அல்பேனிய பெரும்பான்மைப் பகுதி தனி குடியரசு அதிகாரத்தைக் கோரியது, செர்பியா யூகோஸ்லாவியாவின் பிரதேசமாக இல்லாமல் தனி நாடாக இருக்க முயற்சித்தது. இது போதாதென்று, குரோஷிய மக்களின் விடுதலைக்கான முயற்சி, குரோஷியாவிலிருந்த பெருவாரியான செர்பிய இன மக்கள் கலவரங்கள் செய்து குரோஷிய குடியரசிலிருந்து பிரிய முயற்சிப்பதற்கு வழிவகுத்தது.
1986 இல், செர்பியன் அகாடமி ஆஃப் சயின்ஸ் அண்ட் ஆர்ட்ஸ், யூகோஸ்லாவியாவில் பெரும்பான்மை மக்களான செர்பியர்களின் நிலை குறித்த நெருக்கடியாக உள்ள சிக்கல்களைத் தீர்க்கும் விதமான ஒரு முன்மொழிவை வரைந்தது. 1974 ஆம் ஆண்டின் அரசியலமைப்பால், பரப்பளவிலும் மக்கள் தொகையிலும் மிகப் பெரிய யூகோஸ்லாவிய குடியரசான செர்பியாவின் கொசோவா மற்றும் வோஜ்வோடினா பகுதிகளிலான செல்வாக்கு குறைக்கப்பட்டது. செர்பியாவின் இரண்டு சுயாட்சி மாகாணங்களும் முன்னர், நடப்பு முழு வளர்ச்சி பெற்ற குடியரசுகளிடமிருந்து அதிகாரப்பூர்வமாக உரிமைகளைப் பெற்றிருந்ததால், மாகாணங்களுக்கான முடிவெடுத்தல்களிலும் அவற்றைச் செயல்படுத்துவதிலுமான குடியரசு அரசாங்கத்தின் பங்கு கட்டுப்படுத்தப்பட்டதால், செர்பியா தனது கை கட்டப்பட்டதைப் போல் உணர்ந்தது. ஃபெடரல் அதிபரக கவுன்சிலில் (எட்டு உறுப்பினர்களைக் கொண்ட கவுன்சில், அதில் ஆறு குடியரசுகள் மற்றும் இரண்டு சுயாட்சி மாகாணங்களின் பிரநிதிகள் இடம்பெற்றிருந்தனர்) ஃபெடரல் மாகாணங்கள் வாக்கெடுப்பு நடத்தியதால், அந்த மாகாணங்கள் சில நேரங்களில் பிற குடியரசுகளுடன் சேர்ந்தன, இதனால் செர்பியா தோற்கடிக்கப்பட்டது. ஃபெடரல் அதிபரக கவுன்சிலில் (எட்டு உறுப்பினர்களைக் கொண்ட கவுன்சில், அதில் ஆறு குடியரசுகள் மற்றும் இரண்டு சுயாட்சி மாகாணங்களின் பிரநிதிகள் இடம்பெற்றிருந்தனர்) ஃபெடரல் மாகாணங்கள் வாக்கெடுப்பு நடத்தியதால், அந்த மாகாணங்கள் சில நேரங்களில் பிற குடியரசுகளுடன் சேர்ந்தன, இதனால் செர்பியா தோற்கடிக்கப்பட்டது.
செர்பிய கம்யூனிஸ்ட் தலைவர் ஸ்லொபோடான் மிலோஸெவிக், 1974 க்கு முந்தைய செர்பிய அரசாங்கத்தை மீண்டும் உருவாக்க முயற்சித்தார். பிற குடியரசுகள், குறிப்பாக ஸ்லோவேனியா மற்றும் குரோஷியா இந்த செயல்பாட்டை, செர்பிய தலைமைக்கு எதிரான போக்கு எனக் கூறி எதிர்த்தன. வோஜ்வோடினா மற்றும் கொசோவா மற்றும் மெட்டோஹிஜா ஆகியவற்றின் சுயாட்சியைக் குறைப்பதில் மிலோஸெவிக் வெற்றிபெற்றார், ஆனால் அடிஹ்பரக கவுன்சிலில் இரண்டுமே நீடித்திருக்க ஆதரவான வாக்கைப் பெற்றன. செர்பிய செல்வாக்கைக் குறைப்பதற்கு முன்னர் பயன்படுத்தப்பட்ட எல்ல கருவிகளும் இப்போது அதை அதிகரிக்கப் பயன்படுத்தப்பட்டது: எட்டு உறுப்பினர் கொண்ட கவுன்சிலில், செர்பியா குறைந்தது நான்கு ஓட்டுகளைப் பெற முடியும் - செர்பியா உரிமை, அப்போது விசுவாசம் கொண்ட மாண்டினீக்ரோ மற்றும் வோஜ்வோடினா மற்றும் கொசோவா.
அந்த நேரத்தில் மிலான் குசானின் தலைமையில் ஸ்லோவேனியாவும் குரோஷியாவும் அல்பேனிய சிறுபான்மையினரையும் முறையான அங்கீகாரத்திற்கான அவர்களின் போராட்டத்தையும் ஆதரித்தன. முதல் வேலை நிறுத்தங்கள், கொசோவ குடியரசிடம் கோரிக்கைகள் வைக்கும் அதிகம் பரவிய விளக்க நிகழ்ச்சிகளாக மாறின. இது செர்பியாவின் தலைமையை கோபத்திற்குள்ளாக்கியது, இதனால் காவல் துறையினர் பயன்படுத்தப்பட்டனர், பின்னர் யூகோஸ்லாவிய அதிபரக கவுன்சிலில் பெரும்பான்மையாக இருந்த செர்பியாவின் கட்டுப்பாட்டிலான ஆணையின் பேரில் மாகாணத்திற்கு ஃபெடரல் இராணுவமும் அனுப்பப்பட்டது.
1990 ஜனவரியில், யூகோஸ்லாவியாவின் கம்யூனிஸ்ட்டுகளின் அசாதாரண 14ஆம் அவை கூட்டப்பட்டது. வெகுகாலத்திற்கு ஸ்லோவிய மற்றும் செர்பிய ஆணையங்கள், கம்யூனிஸ்ட்டுகள் லீக் மற்றும் யூகோஸ்லாவியாவின் எதிர்காலத்தைப் பற்றி விவாதித்துக்கொண்டே இருந்தன. மிலோசெவிக்கின் தலைமையிலான செர்பிய ஆணையம், "ஒருவருக்கு ஒரு ஓட்டு " கொள்கையை வலியுறுத்தியது, அது பெரும்பான்மை மக்கள் தொகையின் சக்தியை அதிகரிப்பதாக இருக்கும் அதாவது செர்பியர்கள். அடுத்ததாக குரோஷியர்களின் ஆதரவுள்ள ஸ்லோவேனிய ஆணையம், குடியரசுகளுக்கு கூடுதல் அதிகாரங்களை வழங்குவதன் மூலம் யூகோஸ்லாவியாவை சீரமைக்க முயற்சித்தது, ஆனால் வாக்களிப்பில் தோற்றது. இதன் விளைவாக, ஸ்லோவேனிய ஆணையம் மற்றும் அதனைத் தொடர்ந்து குரோஷிய ஆணணயம் ஆகியவை அவையை விட்டு வெளியேறின, அனைத்து யூகோஸ்லாவிய கம்யூனிஸ்ட்டு கட்சி கலைக்கப்பட்டது.
கிழக்கு ஐரோப்பாவின் மீதப் பகுதிகளில் கம்யூனிசத்தின் வீழ்ச்சியை அடுத்து, 1990 இல் ஒவொரு குடியரசும் பல கட்சி தேர்தல்களை நடத்தின. ஸ்லோவேனியா மற்றும் குரோஷியா ஆகியவற்றின் கம்யூனிஸ்ட்டு கட்சிகள் அதிகாரத்தை அமைதியான முறையில் விட்டுக்கொடுக்க முடிவு செய்ததால் அந்தக் குடியரசுகள் ஏப்ரலில் தேர்தலை நடத்தின. பிற யூகாஸ்லோவிய குடியரசுகள் - குறிப்பாக செர்பியா - குடியரசுகளில் இரண்டின் ஜனநாயகமாக்கலைக் குறித்து ஏறக்குறைய திருப்தியின்றி இருந்தன, மேலும் இதனால் இரண்டு குடியரசுகளுக்கும் எதிராக வேறுபட்ட வழங்கல்களை முன்மொழிந்தன (எ.கா., ஸ்லோவிய தயாரிப்புகளுக்கு செர்பிய "வாடிக்கையாளர் வரி"), ஆனால் ஆண்டுகள் கடந்த பின்னர் பிற குடியரசுகள் கம்யூனிஸ்ட்டுகள் கட்சிகள், ஜனநாயகமாக்கல் கொள்கையின் அவசியத்தை உணர்ந்தன, இதனால் டிசம்பரில் ஃபெடரேஷனின் கடைசி உறுப்பினராக நாடாளுமன்ற தேர்தல்களை நடத்தியது. ஆனால் முன்னர் செர்பியா தமது குடியரசை கம்யூனிஸ்ட்டுகளே ஆள்வார்கள் எனக் கூறியிருந்தது. தீர்க்கப்படாத விவகாரங்கள் இருக்கவே செய்தன. செர்பிய ஆதிக்கத்தின் அதிகரிப்பும் ஜனநாயக தரநிலைகளின் வெவ்வேறு நிலைகளின் அதிகரிப்பும் ஏற்க முடியாத வகையில் அதிகரிப்பது தெளிவானதால், குறிப்பாக ஸ்லோவிய மற்றும் குரோஷிய தேர்வு அரசாங்கங்கள் (முறையே மிலன் குசான் மற்றும் ஃப்ரேஞ்சோ டட்மேன்) குடியரசுகளின் பெரும் சுயாட்சியை நோக்கியவாறே அமைந்திருந்தன. செர்பியாவும் மாண்டினீக்ரோவும் யூகோஸ்லாவிய யூனியனுக்கு ஆதரவான வேட்பாளர்களையே தேர்ந்தெடுத்தன. குரொஷியாவிலுள்ள செர்பியர்கள் இறையாண்மை மிக்க குரோஷியாவில் தேசிய சிறுபான்மையாக இருக்கும் நிலையை ஏற்றுக்கொள்ளமாட்டார்கள், ஏனேனில் அவர்கள் குரோஷியாவின் தேசிய பங்களிப்பிலிருந்து தட்டிக்கழிக்கப்படலாம், மேலும் இதனால் அவர்களின் உரிமைகள் குறையலாம்.
யூகோஸ்லாவிய போர்கள்
புதிய அரசாங்கங்கள் யூகோஸ்லாவிய மக்கள் மற்றும் இராணுவ படைகளுக்கு பதிலாக பிரிவினைவாத படைகளை இடம்பெறச்செய்ய முயற்சித்த போது போர் வெடித்தது. 1990 இல் செர்பியர்கள் அதிகமாக இருந்த க்ரோட் க்ராஜினா பகுதியில் காவலர்களை குரோஷியா வலுக்கட்டாயமாக இடமாற்ற முயற்சித்த போது, மக்கள் JNA காசென்ஸிலிருந்த அகதிகளையே முதலில் தேடினர், ஆனால் இராணுவம் அமைதியாகவே இருந்தது. பின்னர் குடிமக்கள் ஆயுதப் பயன்பாட்டு எதிர்ப்பை மேற்கொண்டனர். குரோஷிய ஆயுதப் படைகளுக்கும் ("காவலர்") குடிமக்களுக்கும் இடையே நடந்த இந்த ஆயுத மோதல்களே, அந்தப் பகுதியில் கொழுந்துவிட்டெரிந்த யூகோஸ்லாவியப் போரின் தொடக்கமாக அமைந்தது. அதே போல யூகோஸ்லாவிய முன்னணி காவலர்களுக்கு பதிலாக ஸ்லோவேனிய காவலர்களை இடம்பெறச்செய்வதற்கான முயற்சி, அந்தப் பகுதியிலான ஆயுத மோதல்களுக்கு வழிவகுத்தது, அதில் குறைந்தபட்சமானவர்களே பாதிக்கப்பட்டனர். போஸ்னியா மற்றும் ஹெர்ஜிகோவினா ஆகிய பகுதிகளில் நடைபெற்ற ஒரு முயற்சி 3 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக நீடித்த போருக்கு வழிவகுத்தது (கீழே காண்க). கிட்டத்தட்ட அனைத்து செர்பியர்களும் மூன்று பகுதிகளில் இருந்தும் நாடுகடத்தப்பட்டது, போஸ்னியா மற்றும் ஹெர்ஜிகோவினாவிலிருந்து பெரும் அளவிலான மக்கள் இடம்பெயரச் செய்யப்பட்டது மற்றும் 3 புதிய தனிச்சார்புடைய மாகாணங்களின் உருவாக்கம் ஆகியவையே இந்த அனைத்து மோதல்களுக்குமான விளைவுகளாக அமைந்தன. மெக்டோனியாவின் பிரிப்பு அமைதியான முறையில் நடந்து முடிந்தது, இருப்பினும் யூகோஸ்லாவிய இராணுவம், மெக்டோனிய எல்லையிலிருந்த ஸ்ட்ராசா மலையின் சிகரத்தை ஆக்கிரமித்தது.
குரோஷியாவில் செர்பியர்களின் எழுச்சி 1990 ஆகஸ்ட்டில் டால்மேட்டியன் கடற்கறையிலிருந்து நாட்டின் உள்ளே வரும் சாலைகளை அடைத்ததன் மூலம் தொடங்கியது, இது குரோஷிய தலைமை சுதந்திரம் குறித்த எந்த முடிவும் எடுப்பதற்கு ஓராண்டு முன்பே நடந்துவிட்டது. இந்த எழுச்சிகள் ஏறக்குறைய தனிப்பட்ட முறையில் செர்பியர்கள் ஆதிக்கம் மிக்க ஃபெடரல் இராணுவத்தால் ஆதரிக்கப்பட்டன. செர்பியர்கள் குரோஷியாவில் செர்பிய சுயாட்சிப் பகுதிகள் (பின்னாளில் செர்பிய க்ராஜினா குடியரசுஎன அழைக்கப்பட்டது) உருவானதாக அறிவித்தனர். ஃபெடரல் இராணுவம் 1990 இல் ஸ்லோவேனியாவின் ஆட்சிப்பரப்பு பாதுகாப்புப் படைகளை (இந்தக் குடியரசு ஹோம் கார்ட்போன்ற படையை தனக்கென வைத்திருந்தது) ஆயுதமிழக்கச்செய்யவைக்க முயற்சித்தது, ஆனால் முழுமையாக அது வெற்றி பெறவில்லை. இருப்பினும் ஸ்லோவேனியா இழக்கப்பட்ட தமது ஆயுதப் படைகளுக்காக ரகசியமான முறையில் ஆயுதங்களை இறக்குமதி செய்யத் தொடங்கியது. (ஃபெடரல் JNA படைகளின் மூலமான குடியரசுகளின் ஆயுதப் படைகளின் ஆயுத ஒழிப்பைத் தொடர்ந்து) குரோஷியாவும் சட்டவிரோத ஆயுத இறக்குமதியில் ஈடுபட்டது, பிரதானமாக ஹங்கேரியிலிருந்து இறக்குமதி ஆயுதங்கள் செய்யப்பட்டது, மேலும் தொடர்ந்த தீவிரக் கண்காணிப்பும் இடம்பெற்றது, அதன் மூலம் குரோஷிய பாதுகாப்பு அமைச்சர் மார்ட்டின் ஸ்பெகெல்ஜ் மற்றும் இரண்டு பேருக்கிடையே நடந்த சந்திப்பின் வீடியோ படம்கிடைத்தது, அதை படமெடுத்தது யூகோஸ்லாவ் கௌண்ட்டர் இண்டெலிஜென்ஸ் (KOS, Kontra-obavještajna Služba ). அவர்கள் இராணுவத்துடனான போரில் இருந்ததாகவும், ஆயுதக் கடத்தல் மற்றும் குரோஷிய நகரங்களிலுள்ள யூகோஸ்லாவிய இராணுவ அதிகாரிகளுடன் எவ்வாறு செயல்பட வேண்டும் என்பது பற்றிய முறைகளைக் குறித்தும் வழிமுறைகளை வழங்கியதாகவும் ஸ்பெகெல்ஜ் அறிவித்தார். செர்பியா மற்றும் JNA குரோஷிய மறு ஆயுதத்திரட்டலின் கண்டுபிடிப்பைப் தகவல் தேவைகளுக்காகப் பயன்படுத்திக்கொண்டன. அந்தப் படமானது ஒலி மாற்றங்களினாலும் குரோஷிய அமைச்சரின் குரலை செயற்கையாக குழப்பியதாலும் மிகவும் சுவாரஸ்யமாக்கப்பட்டது.
குரோஷியாவில் இராணுவ தளங்களிலிருந்து துப்பாக்கிச் சூடுகளும் நிகழ்த்தப்பட்டன. பிற இடங்களில் நெருக்கடி அதிகமாகியது.
அதே மாதத்தில் யூகோஸ்லாவிய மக்கள் இராணுவம் (Jugoslovenska Narodna Armija, JNA ), நாட்டினை இராணுவக்கட்டுப்பாட்டின் கீழ் கொண்டுவர அனுமதிக்கும் அவசரநிலையை அறிவிப்பைப் பெறுவதற்கான முயற்சியாக, அதிபரை சந்தித்தது. அந்த நேரத்தில் இராணுவமானது செர்பிய சேவையாக் கருதப்பட்டது, அதனால் பிற குடியரசுகள் செர்பிய ஆதிக்கமிக்க ஒருங்கிணைப்பு ஏற்பட்டுவிடுமோ என பயந்தன. செர்பியா, மாண்டினீக்ரோ, கொசோவா மற்றும் வோஜ்வோடினா ஆகியவற்றின் பிரதிநிதிகள் முடிவுக்கு ஆதரவாக வாக்களித்தனர், குரோஷியா (ஸ்டைப் மெசிக்), ஸ்லோவேனியா (ஜேனஸ் ட்ரெனோவ்செக்), மெக்டோனியா (வாசில் டுப்புர்க்கோவ்ஸ்கி) மற்றும் போஸ்னியா மற்றும் ஹெர்ஜிகோவினா (போஜிக் போஜிஸ்விக்) ஆகிய மற்ற அனைத்து குடியரசின் பிரதிநிதிகளும் எதிராக வாக்களித்தனர். கருத்து வேறுபாடுகள் அதிகமாக இருந்ததால் இந்த ஒப்பந்தம் தாமதிக்கப்பட்டது, ஆனால் நீண்ட காலம் தாமதிக்கப்படவில்லை. ஸ்லொபோடான் மிலோஸெவிக் யோகர்ட் புரட்சிகளின் போது இந்தக் கருத்தின் ஆதரவாளர்களை வோஜ்வோடினா, கொசோவா மற்றும் மாண்டினீக்ரோ ஆகிய பகுதிகளில் ஏற்பாடு செய்தார்.
முதல் பலகட்சி தேர்தல் முடிவுகளைத் தொடர்ந்து, 1990 இன் இலையுதிர்காலத்தில், ஸ்லோவேனியா மற்றும் குரோஷிய குடியரசுகள் யூகோஸ்லாவியாவை ஆறு குடியரசுகளைக் கொண்ட தளர்வான கூட்டமைப்பாக மாற்ற முன்மொழிந்தன. இந்த முன்மொழிதாலால், குடியரசுகளுக்கு சுய தீர்மான உரிமைகள் கிடைக்கும். இருப்பினும், மிலோஸெவிக் ஸ்லோவேனியர்கள் மற்றும் குரோஷியர்களைப் போல செர்பியர்களுக்கும் (குரோஷிய செர்பியர்களை மனதில் கொண்டு) சுய தீர்மான உரிமைகள் வழங்கப்பட வேண்டும் என வாதிட்டு, இது போன்ற அனைத்து முன்மொழிதல்களையும் நிராகரித்தார்.
மார்ச் 9, 1991 இல், ஸ்லொபோடான் மிலோஸெவிக்குக்கு எதிராக பெல்க்ரேடில் ஆர்பாட்ட நிகழ்ச்சிகள் நடத்தப்பட்டன, ஆனால் அமைதியை மீட்டமைப்பதற்காக காவலர்களும் இராணுவத்தினரும் பயன்படுத்தப்பட்டு, அந்தப் போராட்டத்தில் இருவர் கொல்லப்பட்டனர். 1991 ஆம் ஆண்டு மார்ச் மாத பிற்பகுதியில் நிகழ்ந்த ப்ளிட்வைஸ் லேக்ஸ் சம்பவமே, குரோஷியாவில் வெளிப்படையான போரின் தொடக்கத்திற்கான முக்கியக் காரணங்களில் ஒன்றாக அமைந்தது. செர்பிய இனத்தவர் அதிகமாக உயர் அதிகாரிகளாக இருந்த யூகோஸ்லாவிய மக்கள் இராணுவம் (JNA), நடுநிலையாக இருப்பதைப் போலவே தொடர்ந்து காட்டிக்கொண்டது, ஆனால் காலம் செல்லச் செல்ல அது மாகாண அரசியலில் அதிகமாக ஈடுபட்டது.
ஜூன் 25, 1991 இல் ஸ்லோவேனியா மற்றும் குரோஷியா ஆகியவையே யூகோஸ்லாவியாவிலிருந்து சுதந்திரம் பெற்றதாக அறிவித்த முதல் குடியரசுகளாயின. இத்தாலி, ஆஸ்திரியா மற்றும் ஹங்கேரி ஆகிய எல்லைப் பகுதியிலுள்ள ஸ்லோவேனிய ஃபெடரல் சுங்க அதிகாரிகளில் பெரும்பாலானோர் உள்ளூர் ஸ்லோவேனியர்களாக இருந்ததால் அவர்கள் வெறுமென சீருடைகளை மட்டும் மாற்றிக்கொண்டனர். ஸ்லோவேனியாவின் சுதந்திர அறிவிப்புக்கு முன்பே, எல்லைக் காவலர்கள் பெரும்பாலும் ஸ்லோவேனியர்களாகவே இருந்தனர். அடுத்த நாள் (ஜூன் 26), ஃபெடரல் செயலக கவுன்சில் "சர்வதேச ரீதியாக அறியப்படும் எல்லைகளின்" கட்டுப்பாட்டைப் பெறுமாறு இராணுவத்திற்கு பிரத்யேகமாக ஆணையிட்டது. காண்க பத்து-நாள் போர்.
ஸ்லோவேனியாவிலுள்ள பேரக்ஸ் மற்றும் குரோஷியாவை அடிப்படையாகக் கொண்ட யூகோஸ்லாவிய மக்கள் இராணுவப் படைகள், அடுத்த 48 மணி நேரத்திற்குள் அந்தச் செயலைச் செய்து முடிக்க முயற்சித்தன. இருப்பினும், யூகோஸ்லாவிய இராணுவ பணியாளர்களுக்கு வெளிநாட்டுப் படைகள் ஃபெடரேஷன் மீது தாக்குதல் நடத்துகின்றன என்ற தவறான தகவல் வழங்கப்பட்டதாலும் அவர்களில் பெரும்பாலானோர் தாங்கள் பணிபுரிந்த இடத்தின் மீது போர் தொடுக்க விரும்பாததாலும், ஸ்லோவேனிய பாதுகாப்புப் படைகள் இரு தரப்பிலும் குறைவான உயிரிழப்புகள் ஏற்படும் வகையில் சில நாள்களில் தங்கள் படைகளைத் திரும்பப்பெறப்பட்டன. ஆஸ்திரிய ORF TV நிலையம், மூன்று யூகோஸ்லாவிய இராணுவ வீரர்கள் ஆட்சிப்பரப்புப் பாதுகாப்புப் படையினரிடம் சரணடைவதைக் காட்டும் படத்தில் துப்பாக்கி சுடும் சத்தம் வரும் முன்பே படையினர் கீழே விழுவது காண்பிக்கப்பட்டதால், அது போர் குற்றம் என சந்தேகிக்கப்பட்ட ஒரு சம்பவமாக இருந்தது. இருப்பினும் அந்த சம்பவத்தில் எவரும் கொல்லப்படவில்லை. இருப்பினும் யூகோஸ்லாவிய மக்கள் இராணுவத்தால் எண்ணற்ற மக்களின் சொத்துகள் அழிந்தன, எண்ணற்ற மக்களும் கொல்லப்பட்டனர், வீடுகள், ஒரு தேவாலயம், மக்களின் விமான நிலையம் குண்டு வீச்சுக்கு இறையானதால் மக்களின் விமான நிறுத்துமிடம் மற்றும் அதிலிருந்த விமானங்கள் பாழாகின மற்றும் லூப்லியானே- ஜாக்ரப் சாலையில் இருந்த ட்ரக் ஓட்டுநர்கள் மற்றும் லூப்லியானே விமான நிலையத்திலிருந்த ஆஸ்திரிய பத்திரிகையாளர்கள் ஆகியோர் கொல்லப்பட்டனர். போர் நிறுத்தம் ஒப்பந்தமானது. அனைத்து குடியரசுகளின் பிரதிநிதிகளாலும் அங்கீகரிக்கப்பட்ட ப்ரியோனி ஒப்பந்தத்தின் படி, சர்வதேச சமூகம் ஸ்லோவேனியா மற்றும் குரோஷியாவை சுதந்திரத்தித்தை மூன்று மாத காலம் தள்ளிப்போட வற்புறுத்தின. இந்த மூன்று மாதத்தின் போது, யூகோஸ்லாவிய இராணுவம் ஸ்லோவேனியாவிலிருந்து அதன் படைகளைத் திரும்பப் பெறுவதை முடித்தது. ஆனால் குரோஷியாவில் 1991 இன் இலையுதிர்காலத்தில் இரத்த ஆறு ஓடிய போர் வெடித்தது. செர்பியர்கள் அதிகமாக வாழ்ந்த பகுதிகளில் தங்களுக்கென செர்பியன் க்ராஜினா மாகாண குடியரசை உருவாக்கிய செர்பியர்கள் மக்கள், அந்தப் போர் வெடித்த பகுதியை மீண்டும் குரோஷிய அதிகார எல்லையின் கீழ் கொண்டுவர முயற்சித்த குரோதிய குடியரசின் காவலர் படைகளை வரவிடாமல் தடுத்தனர். சில திட்டமிட்ட இடங்களில், யூகோஸ்லாவிய இராணுவம் நடுநிலை மண்டலமாக செயல்பட்டது, பிற பெரும்பாலான இடங்களில், புதிய குரோஷிய இராணுவம் மற்றும் அவர்களின் காவலர் படைகளுக்கு எதிரான அவர்களின் தாக்குதல்களில், வளங்கள் மற்றும் மனிதர்களையும் பயன்படுத்தி செர்பியர்களைப் பாதுகாத்தது அல்லது அவர்களுக்கு உதவியது.
பெர்கானா
பெர்கானா (Fergana) (Fargʻona/Фарғона, فەرغانە; Фарғона, Farğona/Farƣona; Farġāna/Farqâna; Фергана́), உஸ்பெகிஸ்தான் நாட்டின் பெர்கானா பிரதேசத்தின் தலைமையிட நகரம் ஆகும். உஸ்பெகிஸ்தான் நாட்டின் தலைநகரம் தாஷ்கண்டிற்கு கிழக்கே 420 கிமீ தொலைவிலும்; கிர்கிஸ்தான் நாட்டின் எல்லையிலிருந்து 20 கிமீ தொலைவிலும் உள்ளது. பண்டைய காலத்தில் புகழுடன் விளங்கிய இந்நகரத்தை 1876ல் நவீனப்படுத்தப்பட்டது.
யுகோசுலாவியா
யூகோஸ்லாவிய போர்கள்
1991 செப்டம்பரில் மெக்டோனிய குடியரசும் சுதந்திரத்தை அறிவித்தது, அதுவே பெல்க்ரேடு அடிப்படையிலான யூகோஸ்லாவிய அதிகாரிகளிடமிருந்து எதிர்ப்பு எதுவுமின்றி இறையாண்மையைப் பெற்ற முந்தைய ஒரே குடியரசாகியது. அப்போது செர்பியக் குடியரசு, யூகோஸ்லாவியாவுடனான மெக்டோனியாவின் வடக்கு எல்லைகளைக் கண்காணிக்க ஐக்கிய நாடுகள் அவையின் பெயரின் கீழ் ஐந்நூறு அமெரிக்க போர் வீரர்கள் ஈடுபடுத்தப்பட்டனர். மெக்டோனியாவின் முதல் அதிபர் கிரோ க்ளிகோரோவ், பெல்க்ரேடு மற்றும் பிற பிரிவு குடியரசுகளுடன் நல்ல உறவை தக்கவைத்திருந்தார், மேலும் கொசோவாவின் சிறு இடைப்பள்ளப் பகுதிகளும் ப்ரெசோவா பள்ளத்தாக்குகளும் மெக்டோனியா (Prohor Pčinjski part) எனப்படும் வரலாற்றுக்காலச் சிறப்பு மிக்க பகுதியின் வடக்கு எல்லைகளில் முடிந்தாலும், இதுவரை மெக்டோனிய மற்றும் செர்பிய எல்லைக் காவலர்களுக்கிடையே சிக்கல்கள் எதுவும் ஏற்படவில்லை, இதுவே முந்தைய மெக்டோனிய தேசியவாதம் இருந்திருந்தால் மீண்டும் எல்லைப் பிரச்சனையாகியிருக்கும். (காண்க VMRO ). யூகோஸ்லாவிய இராணுவம் 2000 வது ஆண்டு வரை ஸ்ட்ராஸா மலையின் மேல் பகுதியில் இருந்த அதன் இராணுவ கட்டமைப்புகளைக் கைவிட மறுத்தது.
பெர்கானா
புவியியல்
நடு ஆசியாவின் கிழக்கு உசுபெக்கித்தான் நாட்டில், பெர்கானாப் பள்ளத்தாக்கில் பெர்கானா நகரம் அமைந்துள்ளது.
பண்டைய & மத்திய கால வரலாறு
நடு ஆசியாவின் வடக்கு பெர்கானா சமவெளியில் அமைந்த பெர்கான நகரம், வடமேற்கு சீனாவின் சாங்சி மாகாணத் தலைநகரம் சிய்யான் மற்றும் கஷ்கர் நகரங்களுடன் பட்டுப் பாதையில் இணைகிறது.
யுகோசுலாவியா
யூகோஸ்லாவிய போர்கள்
இந்தக் கருத்து வேறுபாட்டின் விளைவாக ஐக்கிய நாடுகளின் பாதுகாப்பு கவுன்சில் [[UN பாதுகாப்பு கவுன்சில் தீர்மானம் 721]] ஐ நவம்பர் 27, 1991 இல் ஒருமனதாக நிறைவேற்றியது, அது யூகொஸ்லாவியாவில் அமைதியை நிலைநாட்டுவதற்கான வழிகளை உருவாக்கும் ஒன்றாக இருந்தது.
போஸ்னியா மற்றும் ஹெர்ஜிகோவினாவில் 1991 நவம்பரில், போஸ்னிய செர்பியர்கள் ஒரு வாக்கெடுப்பை நடத்தினர், அதன் முடிவில் போஸ்னியா மற்றும் ஹெர்ஜிகோவினாவின் எல்லைகளில் செர்பியக் குடியரசின் எல்லைகளை உருவாக்கி, செர்பியா மற்றும் மாண்டினீக்ரோ ஆகிய இரண்டுக்குமிடையிலான ஒரு பொதுவான நிலையில் இருப்பது என்ற முடிவுக்கு ஆதரவாக அமோக வாக்குகள் கிடைத்தன. ஜனவரி 9, 1992 இல், சுய அறிவிப்பளித்த பொஸ்னிய செர்பிய சட்டசபை ஒரு தனி "போஸ்னியா மற்றும் ஹெர்ஜிகோவினாவின் செர்பிய மக்ககள் குடியரசை" அறிவித்தது. அந்த வாக்கெடுப்பும் SARகளின் உருவாக்கமும் போஸ்னியா மற்றும் ஹெர்ஜிகோவினா அரசாங்கத்தால் அரசியலமைப்பிலல்லாததாக அறிவிக்கப்பட்டது, மேலும் சட்ட விரோதமானது மற்றும் செல்லாதது என்றும் அறிவிக்கப்பட்டது. இருப்பினும், பிப்ரவரி-மார்ச் 1992 இல், அரசாங்கம் யூகோஸ்லாவியாவிலிருந்து போஸ்னியாவுக்கான விடுதலை என்ற கருத்தின் மீதான ஒரு தேசிய வாக்கெடுப்பை நடத்தியது. அந்த வாக்கெடுப்பானது BiH மற்றும் பெல்க்ரேடில் இருந்த ஃபெடரல் அரசியலமைப்பு நீதிமன்றத்தால் அமைக்கப்பட்ட ஃபெடரல் அரசியலமைப்புக்கு முரணாக அறிவித்தது. பெல்க்ரேடில் இருந்த ஃபெடரல் நீதிமன்றம், போஸ்னிய செர்பியர்களின் வாக்கெடுப்பு குறித்து முடிவெடுக்கவில்லை. அதன் விளைவாக 64-67% மற்றும் 98% க்கு இடைப்பட்ட வாக்காளர்கள் சுதந்திரத்திற்கு ஆதரவாக வாக்களித்தனர். மூன்றில் இரண்டு பங்கு பெரும்பான்மை தேவை என்பது உண்மையில் எதைக் குறிக்கிறது என்பதும் அது நிறைவேறியதா என்பதும் தெளிவாகவில்லை. குடியரசு அரசாங்கம் அதன் சுதந்திரத்தை ஏப்ரல் 5 அன்று அறிவித்தது, செர்பியர்கள் உடனடியாக ரிப்பப்ளிக்கா ஸ்ப்ஸ்காவின் சுதந்திரத்தை அறிவித்தனர். அதனையடுத்து குறுகிய காலத்தில் போஸ்னியாவில் போர் தொடங்கியது.
பெர்கானா
பண்டைய & மத்திய கால வரலாறு
குசான் பேரரசில் முக்கிய நகரமாக பெர்கானா விளங்கியது. கிமு 329ல் அலெக்சாந்தர் காலத்திலும்; ஹெலனியக் காலத்தில், செலூக்கியப் பேரரசு மற்றும் கிரேக்க பாக்திரியா பேரரசு காலத்திலும், பெர்கானா நகரம் கிரேக்க யவனர்களின் குடியிருப்புகளில் ஒன்றாக விளங்கியது.
யுகோசுலாவியா
இரண்டாம் யூகோஸ்லாவியாவின் முடிவு
பல்வேறு தேதிகள் சோஷலிஸ்ட் ஃபெடரல் ரிப்பப்ளிக் ஆஃ யூகோஸ்லாவியயவின் முடிவு தேதியாகக் கருதப்படுகின்றன:
பெர்கானா
பண்டைய & மத்திய கால வரலாறு
பாரசீகத்தின் சன்னி இசுலாமிய சாமனித்துப் பேரரசில் (819–999) பெர்கானா நகரம் அரசியல் முக்கியத்துவம் வாய்ந்த நகரமாக விளங்கியது.
கண் கொடை
கண் கொடை அல்லது கண் தானம் என்பது ஒருவர் இறப்புக்குப் பின்பு அவருடைய கண்களைத் தானமாக அளிப்பதாகும். தானமாகப் பெறப்பட்ட கண்கள் சோதனைகளுக்குப் பின்பு அதற்கான பாதுகாப்புகளுடன் வைக்கப்படுகிறது. தானமாகப் பெறப்பட்ட கண்களைப் பாதுகாப்பாக வைத்துக் கொள்வதற்காக கண் வங்கிகள் செயல்படுகின்றன.
யுகோசுலாவியா
ஃபெடரல் ரிப்பப்ளிக் ஆஃப் யூகோஸ்லாவியா
ஃபெடரல் ரிப்பப்ள்க் ஆஃப் யூகோஸ்லாவியா (FRY) ஏப்ரல் 28, 1992 இல் உருவாக்கப்பட்டது, அது முந்தைய சோஷலிஸ்ட் ரிப்பப்ளிக் ஆஃப் செர்பியா மற்றும் சோஷலிஸ்ட் ரிப்பப்ளிக் ஆஃப் மாண்டினீக்ரோ ஆகியவற்றாலானது. யூகோஸ்லாவியாவின் புதிய அரசியலமைப்பு, 1986 இல் ஃபெடரல் ஒரு கட்சித் தேர்தலில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மீதமுள்ள MPகளால் வாக்களிக்கப்பட்டது.
முந்தைய யூகோஸ்லாவியாவின் மேற்குப் பகுதிகளில் நடைபெற்ற போர் 1995 இல் டேய்ட்டன், ஓஹியோவில் அமெரிக்கா வழங்கிய அமைதிப் பேச்சுவார்த்தைகளால் முடிவுற்றது, இதன் விளைவாக டேய்ட்டன் ஒப்பந்தம் உருவானது.
கொசோவாவில் 1990கள் முழுவதும் அல்பேனிய மக்களின் தலைமை, மாகாணத்திற்கு சுதந்திரம் பெறுவதற்காக வன்முறையற்ற எதிர்ப்பின் மூலம் சுதந்திரத்திற்கு முயற்சித்துக்கொண்டே இருந்தது. 1996 இல், அல்பேனியர்கள் கொசோவோ விடுதலை இராணுவத்தை உருவாக்கினர். படைகளை வேறுபாடின்றி பொதுமக்களின் மீதும் பயன்படுத்தியது யூகோஸ்லாவியாவின் பதில்வினையாக இருந்தது, அதனால் பல அல்பேனிய இனத்து மக்கள் தங்கள் வீடுகளை விட்டு வெளியேறினர். ராசாக் சம்பவம் மற்றும் 1999 ஆம் ஆண்டின் தொடக்க மாதங்களிலான வெற்றிபெறாத ரேம்போலியட் ஒப்பந்தம் ஆகியவற்றைத் தொடர்ந்து, NATO நாடுகள் செர்பியா மற்றும் மாண்டினீக்ரோ குடியரசுகளின் மீது இரண்டு மாதங்களுக்கும் மேலாக குண்டு வீச்சை நடத்தின, மேலும் மிலோசெவிக்கின் அரசாங்கத்துக்கும் NATO க்கும் இடையே ரஷ்யா நடுநிலையாளராக செயல்பட்டு ஒரு ஒப்பந்தம் ஏற்படுத்தப்படும் வரை இது தொடர்ந்தது. யூகோஸ்லாவியா அதன் படைகளை கொசோவாவிலிருந்து திரும்பப் பெற்றது, அதற்கு பதிலாக NATO நாடுகள், NATO படைகள் செர்பியாவுக்குள் நுழைய வேண்டும் என்ற போருக்கு முந்தைய கோரிக்கையை கைவிட்டனர், இதனால் 250 000 செர்பியர்கள் மற்றும் பிற அல்பேஜியர் அல்லாத மக்கள் அகதிகளானார்கள். ஜூன் 1999 முதல் இந்த மாகாணமானது NATO மற்றும் ரஷியா ஆகிய நாடுகளின் அமைதிப் படைகளால் ஆளப்பட்டுவருகிறது, இருப்பினும் கட்சிகள் 2008 வரை அதை செர்பியாவின் ஒரு பகுதியாகவே தொடர்ந்து கருதினர். கொசோவா பிப்ரவரி 2008 இல் தனது சுதந்திரத்தை அறிவித்தது, ஆனால் இன்னும் ஐக்கிய நாடுகளில் அது உறுப்பினராகவில்லை, மேலும் 60 அரசாங்கங்களால் மட்டுமே அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளது.
2000 செப்டம்பரில் நடைபெற்ற, ஃபெடரல் அதிபரகத்துக்கான புதிய தேர்தல்களில் முதல் சுற்று எதிர்க்கட்சி வெற்றி தொடர்பான கூற்றுகளைப் பற்றிய மிலோசெவிக்கின் நிராகரிப்பினால், பெல்க்ரேடில் அக்டோபர் 5 அன்று பெரும் ஆர்ப்பாட்டங்கள் நடைபெற்றன, மேலும் அரசாங்கத்தின் அதிகாரத்தை ஆட்டங்காணச் செய்தது. எதிர்க்கட்சி வேட்பாளர், வோஜிலாவ் கோஸ்டுனிக்கா யூகோஸ்லாவிய அதிபராக அக்டோபர் 6, 2000 வது ஆண்டில் பதவியேற்றார். அதன் பின்னர் 2000 இல், ஃபெடரல் ரிப்பப்ளிக் ஆஃப் யூகோஸ்லாவியா ஐக்கிய நாடுகளில் அனுமதிக்கப்பட்டது.
அதிகார துஷ்பிரயோகம் ஊழல் போன்ற வழக்குகளுக்காக அவருக்கு சமீபத்தில் வழங்கப்பட்ட பிடி ஆணையைத் தொடர்ந்து, சனிக்கிழமை, மார்ச் 31, 2001 அன்று மிலோசெவிக் பெல்க்ரேடில் இருந்த தனது வீட்டிலிருந்து யூகோஸ்லாவிய பாதுகாப்புப் படையிடம் சரணடைந்தார். ஜூன் 28 அன்று அவர் யூகோஸ்லாவியா-போஸ்னியா எல்லைப் பகுதிக்குக் கொண்டுசெல்லப்பட்டார், அங்கு உடனடியாக SFOR அதிகாரிகளின் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் ஒப்படைக்கப்பட்டார், பின்னர் விரைவில் முந்தைய யூகோஸ்லாவியாவிற்கான ஐக்கிய நாடுகளின் சர்வதேச குற்றவியல் நீதிமன்றத்திற்கு அனுப்பப்பட்டார். போஸ்னியாவிலான இனப்படுகொலை மற்றும் குரோஷியா மற்றும் கொசோவா மற்றும் மெட்டோஹிஜாவில் போர் குற்றங்கள் தொடர்பான அவரது குற்றச்சாட்டுகளின் மீதான வழக்கு த ஹாஜில் (உச்ச நீதிமன்றம்) பிப்ரவரி 12, 2002 இல் நடைபெற்றது, அவரது வழக்கு நடந்துகொண்டிருந்த சமயத்திலேயே, அவர் 11 மார்ச் 2006 இல் இறந்தார். ஏப்ரல் 11, 2002 இல் யூகோஸ்லாவிய நாடாளுமன்றம் ஒரு சட்டத்தைப் பிறப்பித்தது. அது சர்வதேச குற்றவியல் நீதிமன்றத்தின் மூலம் போர்க்குற்றங்கள் தொடர்பாக குற்றம் சுமத்தப்பட்டுள்ள அனைவரும் சரணடைவதற்கு அனுமதித்தது.
மே 21, 2006 அன்று செர்பியாவுடனான மாகாண ஒருங்கிணைப்பிலிருந்து மாண்டினீக்ரொவின் சுதந்திரம் குறித்த ஒரு சிறப்பு வாக்கெடுப்புக்காக தகுதியுள்ள 86 சதவீத மாண்டினீக்ரோ வாக்குகள் பதிவானது. அவர்கள் 55.5% சுதந்திரத்திற்கு ஆதரவாக வாக்களித்தனர், இதனால் ஐரோப்பிய யூனியனால் அமைக்கப்பட்ட பூரித வாக்குகள் சதவீதமான 55% எட்டப்பட்டது. ஜூன் 3, 2006 இல், மாண்டினீக்ரோ அதிகாரப்பூர்வமாக அதன் சுதந்திரத்தை அறிவித்தது, அதனையடுத்து இரண்டு நாட்கள் கழித்து செர்பியாவும் அறிவித்தது, முந்தைய யூகோஸ்லாவியாவின் கடைசி இரண்டு தடங்களில் ஒன்று இதன் மூலம் இல்லாமல் போனது.
புதிய மாகாணங்கள்
பழைய யூகோஸ்லாவியாவிலிருந்து உருவாக்கப்பட்ட நாடுகள்:
ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தில் இணைந்த முதல் யூகோஸ்லாவிய குடியரசு ஸ்லோவேனியாவாகும், அது 1996 இல் விண்ணப்பித்து 2004 இல் உறுப்பினரானது. குரோஷியா 2004 இல் உறுப்பினராக விண்ணப்பித்தது. மெக்டோனியா 2004 இல் விண்ணப்பித்தது, 2010-2015 வாக்கில் இணையக்கூடும். . மாண்டினீக்ரோ, EU வேட்பாளர் அந்தஸ்தைப் பெறும் எண்ணத்தில், ஐரோப்பிய யூனியனுக்கு அதன் அதிகாரப்பூர்வ விண்ணப்பத்தை 2009 இல் வழங்கியது, இருப்பினும் அது இன்னும் ஏற்றுக்கொள்ளப்படவில்லை. . மீதமுள்ள மூன்று குடியரசுகள் இன்னும் விண்ணப்பிக்கவில்லை, ஆகவே அவை 2015 க்குள் ஏற்றுக்கொள்ளப்படும் என்று எதிர்பார்க்க முடியாது. இந்த மாகாணங்கள் ஐரோப்பிய ஒன்றியத்துடனான பல்வேறு கூட்டு ஒப்பந்தங்களில் கையெழுத்திட்டவையாகும். ஜனவரி 1, 2007 இலிருந்து, அவை EU இன் உறுப்பினர் மாகாணங்களால் (மற்றும் அவற்றால் சுற்றிவளைக்கப்பட்டுள்ள அல்பேனியாவால்) சுற்றிவளைக்கப்பட்டுள்ளன. கொசோவா சட்டசபை செர்பியாவிலிருந்து தனது சுதந்திரத்தை பிப்ரவரி 2008 இல் அறிவித்தது. அதன் சுதந்திரமானது [38] மற்றும் சீனக் குடியரசால் (தைவான்) அங்கீகரிக்கப்பட்டது. அக்டோபர் 8, 2008 இல் செர்பியாவின் கோரிக்கையின் பேரில், UN பொது அவை, சர்வதேச நீதிமன்றத்திடம் கொசோவாவின் சுதந்திரத்தின் அறிவிப்பு பற்றிய ஒரு அறிவுரைத் தீர்ப்பை வழங்குமாறு கேட்கும் ஒரு தீர்மானத்தை நிறைவேற்றியது. அந்த செயலாக்கம் தற்போது செயல்பாட்டிலுள்ளது.
மீதமுள்ள கலாச்சார மற்றும் இன பந்தங்கள்
மொழிகள் மற்றும் பொது வாழ்க்கையின் நீண்டகால வரலாறு ஆகியவற்றிலான ஒத்தத் தன்மைகள் புதிய மாகாணங்களின் மக்களிடையே பல பந்தங்கள் விட்டுச்சென்றுள்ளன, இருப்பினும் புதிய மாகாணங்களின் மாகாணக் கொள்கைகள் வேறுபாட்டை ஆதரிக்கின்றன, குறிப்பாக மொழியில். செர்போ-குரோஷிய மொழி மொழியியலின்படி ஒரு தனி மொழியாகும், அதில் பல எழுத்து மற்றும் பேச்சு மாற்ற வகைகளும் உள்ளன, மேலும் பிற மொழிகள் ஆதிக்கமாக உள்ள இடங்களில் (ஸ்லோவேனியா, மெக்டோனியா) தகவல்தொடர்புக்கான வழியாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. இப்போது, போஸ்னிய, குரோஷியன் மற்றும் செர்பிய மொழிகளுக்கு தனி சமூக மொழியியல் தரநிலைகள் உள்ளன. SFRY க்கு அதிகாரப்பூர்வ மொழி இல்லை எனினும், தொழில்நுட்ப ரீதியாக மூன்று அதிகாரப்பூர்வ மொழிகள் இருந்துள்ளன, அதனுடன் சிறுபான்மை மக்கள் வாழ்ந்த இடங்களில் சிறுபான்மை மொழிகள் அதிகாரப்பூர்வ மொழிகளாகவும் இருந்துள்ளன, ஆனால் ஃபெடரல் உறுப்புகள் அனைத்திலும் செர்போ-குரோஷிய அல்லது க்ரோட்டோ-செர்பிய மொழியே பயன்படுத்தப்பட்டது, மேலும் மற்றவையும் அதையே பயன்படுத்த எதிர்பார்க்கப்பட்டன.
கூட்டு மாகாணத்தின் நேரத்தின் நினைவுகூறல் மற்றும் அதன் நேர்மறை பண்புக்கூறுகள் ஆகியவை யூகோ-நாஸ்டால்ஜியா (Jugonostalgija ) எனக் குறிப்பிடப்படுகிறது. யூகோநாஸ்டால்ஜியாவின் பல அம்சங்கள் சோஷலிஸ்ட் அமைப்பையும் ஒரு வகை சமூக பாதுகாப்பு வழங்கலையும் குறிக்கின்றன. இன்றும் தங்களை யூகோஸ்லாவியர்கள் எனக் கூறிக்கொள்ளும் முந்தைய யூகோஸ்லாவியாவின் மக்கள் உள்ளனர், மேலும் அவற்றை இன்றைய தனி மாகாணங்களின் இனம் தொடர்பான மக்கள் தொகை விவரங்களில் பொதுவாகக் காணலாம்.
புற இணைப்புகள்
பகுப்பு:யுகோஸ்லாவியா பகுப்பு:ஐரோப்பியாவின் பழைய நாடுகள் பகுப்பு:பழைய ஸ்லாவிக் நாடுகள் பகுப்பு:இரண்டாம் உலகப் போரின் போது நாட்டை விட்டு வெளியேற்றப்பட்ட அரசாங்கங்கள் பகுப்பு:பழைய முடியாட்சிகள் பகுப்பு:ஐரோப்பாவின் முன்னாள் நாடுகள் பகுப்பு:முன்னாள் முடியாட்சிகள் பகுப்பு:கூகுள் தமிழாக்கம்-உலக நாடுகள்
கண் கொடை
கண் தானம் செய்தவரது உறவினர்கள் செய்ய வேண்டியது
கண் தானம் செய்த ஒருவர் இறந்த பின்பு அவரது உறவினர்கள் செய்ய வேண்டியவை:
ஆதாரம்
பகுப்பு:மருத்துவக் கொடைகள் பகுப்பு:கண்
பெர்கானா
பண்டைய & மத்திய கால வரலாறு
முகலாயர் வம்சத்தின் பிறப்பிடமாக பெர்கானா நகரம் இருந்தது. பாபரின் தந்தை ஒமர் சேக் மிர்சா பெர்கானா நகரத்தின் படைத்தலவராக இருந்தவர். 1498ல் மிர்சாவின் இறப்பிற்குப் பின், இளம் வயதில் பாபர் பெர்கானவின் படைத்தலைவரானார்.
நவீன வரலாறு
1873ல் உருசியப் பேரரசின் விரிவாக்கத்தின் போது பெர்கானா பிரதேசம் ருசியாவில் இணைந்தது. நவீன பெர்கானா பாசறை நகரமாக 1876ல் ருசியர்களால் நிறுவப்பட்டது. 1907ல் ருசிய இராணுவ ஆளுநர் மிகேல் ஸ்கோபெலெவ் என்பவர் பெர்கானா நகராத்திற்கு நியு மார்கெலன் எனப்பெயரிட்டார்.
இருபதாம் நூற்றாண்டில் பெர்கானா நகரம் நெசவு மற்றும் வேதியல் உரத் தொழிற்சாலைகளின் மையமாக மாறியது. சோவியத் ஒன்றிய ஆட்சியின் போது, இரண்டாம் உலகப் போரின் விளைவாக, இந்நகரத்தில் தொழிற்சாலைகள் வளரத் துவங்கியது.
1908ல் பெர்கானா சமவெளியின் முதல் கச்சா எண்ணெய் சுத்திகரிப்பு நிலையம், பெர்கானா நகரத்தில் நிறுவப்பட்டது.
மேற்கு உஸ்பெகிஸ்தானிலிருந்து இயற்கை எரிவாயுவை குழாய்கள் மூலம் பெர்கானாவிற்கு கொண்டு வந்து, உரத்தொழிற்சாலைகளுக்குப் பயன்படுத்தினர்.
மக்கள்தொகை பரம்பல்
சனவரி, 2007ம் ஆண்டின் கணக்கெடுப்பின் படி, பெர்கான நகரத்தின் மொத்த மக்கள் தொகை 2,27,000 ஆகும். பெர்கானா நகரத்தின் முக்கிய இனக் குழுக்கள் தாஜிக் மற்றும் உஸ்பெக் மக்கள் ஆவார். ருசிய மொழி பேசும் 25% சத மக்களும் உள்ளனர்.
தட்பவெப்பம்
பெர்கானா குளிர் மண்டல பாலைவனப் பகுதியாகும். குறைந்த பனிக்காலம் கொண்டது. குளிர்கால சராசரி குறைந்தபட்ச வெப்பம் -2.8° ஆகவும்; அதிகபட்ச வெப்பம் 4.6°C ஆகவும் உள்ளது. கோடைக்காலத்தின் போது சனவரி மாத குறைந்தபட்ச வெப்பம் 20.3°C ஆகவும், சூலை மாத அதிகபட்ச வெப்பம் 34.7°C ஆகவும் உள்ளது. ஆண்டு சராசரி மழைப்பொழிவு 200 மில்லி மீட்டருக்கும் குறைவாக உள்ளது. பனிக்காலத்திலும், பருவ மழைக்காலத்திலும் அதிக மழைப்பொழிவு கொண்டுள்ளது.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:உசுபெக்கிசுத்தான்
ஏ. மரூர் ஊராட்சி
'''ஏ. மரூர் ஊராட்சி' (A. Marur Gram Panchayat''), தமிழ்நாட்டின் கடலூர் மாவட்டத்தில் உள்ள நல்லூர் வட்டாரத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த ஊராட்சி, விருத்தாசலம் சட்டமன்றத் தொகுதிக்கும் கடலூர் மக்களவைத் தொகுதிக்கும் உட்பட்டதாகும். இந்த ஊராட்சி, மொத்தம் 7 ஊராட்சி மன்றத் தொகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. இவற்றில் இருந்து 7 ஊராட்சி மன்ற உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றனர். 2011ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, மொத்த மக்கள் தொகை 1016 ஆகும். இவர்களில் பெண்கள் 481 பேரும் ஆண்கள் 535 பேரும் உள்ளனர்.
அடிப்படை வசதிகள்
தமிழ்நாடு ஊரக வளர்ச்சி மற்றும் ஊராட்சித் துறையின் 2015ஆம் ஆண்டுத் தரவின்படி கீழ்க்கண்ட தகவல் தொகுக்கப்பட்டுள்ளது.
சிற்றூர்கள்
இந்த ஊராட்சியில் அமைந்துள்ள சிற்றூர்களின் பட்டியல் :
சான்றுகள்
பகுப்பு:கடலூர் மாவட்ட ஊராட்சிகள் பகுப்பு:த. இ. க. ஊராட்சித் திட்டம்
வண்ணத்திரை (சிற்றிதழ்)
வண்ணத்திரை என்பது தமிழ்நாட்டில் சென்னையிலிருந்து வெளியாகும் ஒரு பிரபல வார இதழாகும். குங்குமம் பப்ளிகேசன்ஸ் (பிரைவட்) லிமிட்டட்டிற்காக, தினகரன் அச்சகத்தில் அச்சிட்டு வெளிவரும் இது தமிழ்த் திரைப்படச் செய்திகளை அதிகமான உள்ளடக்கங்களாகக் கொண்டு வெளியாகும் ஒரு வணிக இதழாகும். இது சன் குழும நிறுவனத்திற்குச் சொந்தமானது.
229 கச்சேரி வீதி, மைலாபூர், சென்னை
சிண்டி கோமசு
சிண்டி கோமசு (Cindy Gomez) என்பவர் பாடகர், பாடலாசிரியர், நடிகர், உருமாதிரிக் கலைஞர் ஆவார். இவர் ஆங்கிலம், இத்தாலியம், இந்தி, இலத்தீன், எசுப்பானியம், கண்டோனீயம், பிரான்சியம், மண்டரின் ஆகிய எட்டு மொழிகளில் பாடக்கூடியவர்.
வாழ்க்கை
சிண்டி கோமசு எட்டாவது அகவையிலிருந்தே பாடத் தொடங்கி விட்டார். இவர் கனடாவில் இடம்பெற்ற இலத்தீன் அமெரிக்க அழகிப் போட்டியிலும் பட்டம் வென்றார். இதன் பின்னர் கனேடியத் தேசியக் கண்காட்சி, கனடாவின் உவொண்டலாந்து போன்ற இடங்களில் இடம்பெற்ற நிகழ்ச்சிகளில் கலந்து கொண்டார்.
2003இல், துவட்டு சற்றுவூட்டின் இசையில், பிறின்சு ஒவ்வு பேர்சியா: தெ சாண்டுசு ஒவ்வு தைம் என்ற ஆட்டத்திற்காக, தைம் ஒனிலி நோசு (Time Only Knows) என்ற பாடலை இவர் பாடினார். நிகழ்பட ஆட்டங்களில் இடம்பெற்ற ஒரு சிறந்த பாடலாக இது கருதப்படுகின்றது.
வெளியிணைப்புகள்
பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:கனடியத் திரைப்பட நடிகர்கள் பகுப்பு:கனடிய நடிகைகள் பகுப்பு:கனடிய கவிஞர்கள் பகுப்பு:கனேடிய இசைக் கலைஞர்கள் பகுப்பு:ஆங்கிலேயப் பாடகர்கள்
ஃபுலா மொழி
இவற்றையும் பார்க்கவும்
பகுப்பு:நைகர்-கொங்கோ மொழிகள்
கணையப் புற்றுநோய்
கணையப் புற்றுநோய் (Pancreatic cancer) என்பது வயிற்றுக்குப் பின்னால் அமைந்துள்ள சுரப்பியான கணையத்தில் உள்ள செல்கள்  கட்டுப்பாட்டை மீறி பெருக்கெடுக்க ஆரம்பிக்கும் போது கணைய புற்று நோய் உருவாகிறது. இந்த புற்றுநோய் உயிரணுக்கள் மெல்ல மெல்ல உடலின் பிற பாகங்களையும் ஆக்கிரமிக்கின்ற திறனைக் கொண்டவையாகும்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு: புற்று நோய்கள்
பழ ஈ
=பழ ஈ=
புளிப்புக்காடி ஈ, பழப்பிழிவெச்ச ஈ ஏனவும்  கூறலாம். சேதமற்ற, அழுகி பழங்களில் அதிகம் காணப்படும். நொதித்துக்கொண்டிருக்கும் தாவர சாறுகளில் இருக்கும். சதைப்பற்றுள்ள பூக்கும் தாவரங்களில் வளர்க்கிறது. பழ ஈ சிற்றினங்கள் ஆய்வுக்குப் பயன்படுத்தப்படும்.
மரபியல் ஆய்வுகளில் பழ ஈ
அளவில் சிறியதாக இருப்பதால் சிறிய சுண்ணாம்பு குப்பிக்குள் வளர்க்க முடியும். வாழ்க்கை சுழற்சி சிறியதாக இருப்பதால் ஆய்வுக்கு தேவையான பல தலைமுறை ஈக்கள் மிகக்குறுகிய காலத்தில் பெறமுடியும். இவை அறை வெட்பநிலையில் இனப்பெருக்கம் செய்வதால் எளிதில் பெருக்கம் அடையும். வளர்ப்பதற்கும், பாதுகாப்பதற்கும் குறைத்த செலவே ஆகும். நான்கு குரோமோசோம்கள் இருப்பதால் ஆய்வு மிக எளிதாகும். உமிழ்நீர் சுரப்பில் உள்ள கூட்டுக் குரோமோசோம்கள் மரபியல் ஆய்வுக்கு பயன்படும்.
ஆண் ஈ
உருண்டையான வயிறு. வயிற்றின் நுனி பகுதியில் உள்ள காப்பு பட்டை மிக நெருக்ககமாக உள்ளதால் அவை கருமையான பட்டை போன்று தோன்றுகிறது. வயிறுப்பகுதியில் கைட்டினால் ஆன இரண்டு கிடுக்கிகள் காணப்படும். முன்கால்களில் முதல் டார்சஸ் கணுவில் வரிசையாக இழைகள் உள்ளன.
பெண் ஈ
கூர்மையான வயிற்றுப்பகுதி காணப்படும். வயிற்றின் இறுதிப்பகுதில் காப்பு பட்டைகள் குறுகி உள்ளதால் அவை தனித்தனியாகத் தெரியும். கிடுக்கிகள் இல்லை.
வாழ்க்கை சுழற்சி
கருவுற்றபின் கருவளர்ச்சி நடைபெற ஒரு நாள் ஆகிறது. இதன் பின்னர் 2 முறை தோலுரித்த பின் 4 நாள் கழித்து கூ ட்டுப்புழுவாக மாறும். மேலும் 4 நாள் கழித்து முதிர் உயிரியாக வெளிவரும் .வாழ்க்கை சுழற்சி நடைபெற 10 நாள் ஆகும். முதிர் உயிரி ஏறக்குறைய 10 வாரம் வரை உயிரி வாழும்.
பழ ஈ பல் கூட்டு பண்பு
மெண்டலின் பாரம்பரிய கொள்கைப்படி ஓங்கு பண்பு, ஒடுக்கு பண்பு ஆகியவற்றிக்கான காரணி சந்ததிகளிடமிருந்து எவ்வித கலப்புத்தன்மையும் இல்லாமல் பிரிந்து கூடுகிறது  என்று மெய்பிக்கப்பட்டது .கண்களின் நிறம் பல் கூட்டு பண்புக்கு சிறந்த எடுத்துக்காட்டு.
குரோமோசம் கொள்கை
சட்டன், போவரி இருவரும் பாரம்பரிய பண்புகளுக்கு காரணமான மரபணுக்கள் குரோமோசோம்களில் அமைந்திருக்க வேண்டும் என்று கூறினர். 1910ல் மார்கன் இக்கொள்கை அடிப்படையை பழஈயில் கண்டறிந்தார். பின்னர் பிரிட்ஜிஸ் இக்கொள்கையை குரோமோசோம் கொள்கையாக நிலைநாட்டினார். கண்களின் நிறம் பால்வழிப் பாரம்பரியதால் பெறப்படுகிறது என்பதை நிரூபித்தனர்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:ஈ-கொசு குடும்பங்கள்
பாரதிய முஸ்லிம் மகளிர் இயக்கம்
இவ்வமைப்பு முஸ்லீம் பெண்களின் நலன் மற்றும் உரிமைகள் குறித்து வகுப்பு எடுக்கிறது.
முஸ்லிம் பெண்கள் நலன் மற்றும் உரிமைகளுக்காக இவ்வியக்கம், முத்தலாக், முஸ்லிம் திருமணம் மற்றும் திருமண விலக்கு குறித்து 23 சூன் 2014 அன்று முஸ்லிம் திருமணம் மற்றும் திருமண விலக்கு சட்ட வரைவை இந்திய அரசிற்கு சட்டமாக்க பரிந்துரைத்தது.
இவ்வியக்கத்தின் முயற்சியால் சூலை 2019-இல் முஸ்லிம் பெண்கள் திருமண உரிமைகள் பாதுகாப்பு மசோதா, 2019 இந்திய நாடாளுமன்றத்தின் இரு அவைகளில் நிறைவேற்றப்பட்டது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:இந்தியாவில் இசுலாம் * பகுப்பு:இந்திய அமைப்புகள்
கண்ணீர்த் தடங்கள்
thumb|260px|நியூ எக்கோட்டா வரலாற்றுக் களத்தில் உள்ள இந்த நினைவுச் சின்னம், கண்ணீர்த் தடங்கள் நிகழ்வின்போது இறந்த செரோக்கீகளை நினைவுகூரும் முகமாக நிறுவப்பட்டது.