cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
யாழ்ப்பாண அரசு
வரலாற்றுச் சான்றுகள்
யாழ்ப்பாண இராச்சியத்தில் இந்த இராசதானி அமைந்திருந்த உண்மையான இடத்தையோ அதன் விஸ்தீரணத்தையோ பூரணமாக அறிந்து கொள்ளக்கூடிய அளவிற்கு போதிய தொல்பொருள் சான்றுகள் இதுவரை கிடைக்கவில்லை. கிடைத்த சான்றுகளை வைத்து நோக்கும்போது இது தற்போதைய நல்லூர்க் கந்தன் ஆலயத்துக்கு முன்னால் உள்ள மூன்று மைல் சுற்று வட்டத்திற்குள் அமைந்திருக்கலாம் என ஊகிக்க முடிகிறது. இதன் எல்லைக்குள் வரலாற்றுப் பழைமை வாய்ந்த கொழும்புத்துறையும், பண்ணைத்துறையும் அடங்குகின்றன. இதை யாழ்ப்பாண வைபவமாலை யில் வரும் ஆதாரங்களும், போர்த்துக்கேய ஆசிரியர்களின் குறிப்புகளும் உறுதிப்படுத்துகின்றன. இந்த இராசதானியின் அமைப்புப் பற்றி யாழ்ப்பாண வைபவமாலையில் குறிப்பிடப்படும் பின்வரும் வர்ணனைகள் இங்கு நோக்கத்தக்கது.
"நாலு மதிலும் எழுப்பி வாசலும் ஒழுங்கா விடு
வித்து மாட மாளிகையும், கூட கோபுரங்கைள
யும், பூங்காவையும், பூங்காவன நடுவிலே
ஸ்நான மண்டபமும். முப்படைக் கூபமும் உண்
டாக்கி அக்கூபத்தில் யமுனா நதி தீர்த்தமும்
அழைப்பித்துக் கலந்துவிட்டு நீதிமண்டபம் யானைப்
பந்தி, குதிரை லாயம், சேனாவீரரிருப்பிடம்
மாகாளியம்மன் கோயிலையும், தென்திசைக்கு
கைலாய பிள்ளையார் கோயிலையும், வடதிசைக்கு
சட்ட நாதேஸ்வரர் கோயில் தையல்நாயகி
அம்மன் கோயில் சாலை விநாயகர் கோயிலையும்
அமைப்பித்தனர்."
thumb|குதிரையும், குத்துவிளக்கும் மீன்களும் கொண்ட யாழ் அரச நாணயம் மேற்கூறப்பட்ட வர்ணனைகள் இன்று நல்லூர் இராசதானியைக் காண விழைவோர் மிகையாகவோ அல்லது கற்பனையாவோ கருத இடமளிக்கலாம். அதில் ஓரளவு உண்மையிருப்பினும், அவற்றை முற்றாக வரலாற்று உண்மைக்கு மாறானவையென ஒதுக்கிவிட முடியாது. இந்த நகர் பற்றி யாழ்ப்பாண வைபவமாலையில் மட்டுமன்றி போர்த்துக்கேய ஆவணங்களிலும் ஓரளவு குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. போர்த்துக்கேயரே இங்கிருந்த கோட்டையையும், ஆலயங்களையும் இடித்துத் தரைமட்டமாக்கியதாகக் கூறியுள்ளனர். அவ்வாறு இடிக்கப்பட்டவைகளைக் கொண்டே அவர்கள் தமது கோட்டைகளையும், தேவாலயங்களையும், தங்கியிருப்பதற்கான வீடுகளையும் கட்டினார்கள் என்பது கீழே வரும் பாடல் மூலம் உறுதியாகின்றது.
"பறங்கிகள் ஆட்சியினை ஒப்புக்கொண்டு
நல்லூரிற்குள்ளே குடியிருந்து கொண்டு
கற்களைக் கொண்டு போய்க் கடல்
ஓரத்திலே சங்கிலியரசன் இடிப்பித்துப்
பரவிவிட்ட தங்கள் கோட்டையை மறுபடி
கோட்டையாகக் கட்டி அதன் கீழ்ப்
புறத்திலே வீடுகளையும் அரசாட்சி
மண்டபங்களையும் கட்டுவித்துக் குடிகள்
சமீபத்தில் வீடுகட்டி வந்திருக்கும் படி
வசதி பண்ணினார்கள்."
இக்கூற்றில் பெருமளவு உண்மையிருக்கலாம் என்பதை பறங்கித் தெரு பிரதான வீதியிலும், குறுக்கு வீதியிலும் உள்ள பல வீடுகள் பழைமையான கற்களைக் கொண்டு கட்டப்பட்டிருப்பதைக் காணலாம். ஆ. முத்துத்தம்பிப்பிள்ளை தமது 'யாழ்ப்பாணச் சரித்திரம்' என்னும் நூலில். நல்லூர் கோட்டையில் இருந்த கற்சாசனங்கள் இங்குள்ள வீடுகளில் வைத்துக் கட்டப்பட்டிருப்பதாகக் கூறியுள்ளார். இதற்குச் சான்றாக இங்குள்ள பிரதான வீதியில் இருக்கும் தேநீர்க் கடையொன்றின் வாசற் பகுதியில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட கல்வெட்டொன்றாகும். இக்கல்வெட்டு இன்னொரு கட்டிடத்தின் தூணாகவோ அல்லது கதவு நிலையின் ஒரு பாகமாகவோ இருந்திருக்க வேண்டுமெனத் தெரிகிறது. ஐந்தரை அடி நீளமும் ஏழு அங்குல அகலமும் கொண்ட இக்கல்வெட்டில் 25 வரிகளில் தமிழ் எழுத்துக்கள் உள்ளன. இதில் 15 வரிகளை மட்டும் தெளிவாக வாசிக்க முடிகிறது. அவற்றிலிருந்து இக்கல்வெட்டு பதினைந்தாம் நூற்றாணடில் நல்லூரிலிருந்து ஆட்சி புரிந்த ஆறாம் பராக்கிரமபாகுவிற்குரியது என்பது தெரிய வருகிறது. இந்த அரசனின் ஆட்சி நல்லூரில் இருந்ததென்பதை இலக்கிய ஆதாரங்கள் தெரிவித்திருந்தாலும், அதை உறுதிப்படுத்தக் கிடைத்திருக்கும் ஒரேயொரு சாசனம் இக் கல்வெட்டாகும். இதே போல் நல்லூர் இராசதானிக்குரிய பல கற்சாசனங்களும். கற்றூண்களும் யாழ்ப்பாணக் கோட்டையில் வைத்துக் கட்டப்பட்டிருப்பதாக ஆ. முத்துத்தம்பிப்பிள்ளை மேலும் கூறியுள்ளார். அவ்வாறானவை யாழ்ப்பாணக் கோட்டையில் இதுவரை கண்டுபிடிக்கப்படவில்லை என்றாலும், கோட்டையின் மேற்குப் பகுதியில் காணப்படும் கற்றூண்களில் ஒன்றில் செதுக்கப்பட்டிருக்கும் நேர்த்தியான தாமரைச் சிற்பம் இக்கூற்றை உறுதிப்படுத்துவதாக அமைந்துள்ளது.
தற்போதைய நல்லூர் பிரதேசத்தில் யாழ்ப்பாண மன்னர்காலக் கட்டிடங்கள் எவையும் முழுமையாக இல்லாவிட்டாலும், அங்குள்ள மந்திரிமனை, சங்கிலியன் தோப்பு, இராசாவின் தோட்டம், பண்டார மாளிகை, பண்டாரக் குளம் போன்ற பெயர்களும், இவ்விடங்களில் அழிந்த நிலையில் இருக்கும் கட்டிடச் சிதைவுகளும் அக்கால நல்லூர் இராசதானியை நினைவுபடுத்துகின்றன.
பொருளாதரம்
thumb|left|ஒரு [[சேது நாணயம்]] அரச பொருளாதாரம் கிட்டத்தட்ட முழுவதுமாக 15 ஆம் நூற்றாண்டு வரை விவசாய அடிப்படையில் காணப்பட்டது. 15 ஆம் நூற்றாண்டுக்குப் பிறகு, பொருளாதாரம் பல்வகைப்பட்ட, வாணிகமாக்கப்பட்டு, இந்தியப் பெருங்கடலில் வியாபித்த ஒன்றாகியது.
1344 இல் பயணித்த இப்னு பதூதா, யாழ்ப்பாண அரசு பாரிய வணிக அரசு என்பதையும் அது கடல்கடந்த தொடர்புகளைக் கொண்டுள்ளது என்பதையும் அவதானித்தார். அரச வாணிபங்கள் தென்னிந்தியா தொடர்புடைய கடல்சார்பானதாக, சுயாதீன வர்த்தகத்தை வளர்த்துக் கொண்டதாகவிருந்தது. விவசாயமற்ற அரச பாரம்பரியம் பாரியளவு கரையோர மீன்பிடி, படகுகளின் அதிகரிப்பு, கடல் வர்த்தக வாய்ப்பு அதிகரிப்பு என்பதால் பலமுள்ளதாகியது. செல்வாக்குச் செலுத்தும் வர்த்தக குழுக்கள், குறிப்பாக தென்னிந்தியக் குழுக்களும் மற்றவர்களும் அரச தலைநகர், துறைமுகம், சந்தை நிலையங்கள் ஆகியவற்றில் தங்கியிருந்தனர். கைவினைஞர் குடியிருப்புக்கள் உருவாக்கம், திறன்மிக்க தொழிற் குழுக்களான தச்சர்கள், கற்கொத்தன்கள், நெசவாளிகள், உலர்த்துபவர்கள், பொற்கொல்லர்கள், கொல்லர்கள் ஆகியோர் கிராமங்களில் தங்கியிருந்தனர். அதனால், பலதரப்பட்ட சமூக பொருளாதார விவசாயச் செயற்பாடுகள், வர்த்தகம், கைப்பொருள் உற்பத்தி ஆகியன சிறப்பான உருவாக்கம் பெற்றன.
யாழ்ப்பாண அரசு இலங்கையில் ஏனைய அரசுகளான கோட்டை, கண்டு ஆகியனவற்றைவிட குறைந்தளவு நிலமானியத்தைக் கொணடு இருந்தது. அதனுடைய பொருளாதாரம் நில, அதன் உற்பத்தி வணிக நடவடிக்கையைவிட அதிகம் பண வணிக நடவடிக்கையைக் கொண்டு இருந்தது. யாழ்ப்பாண பாதுகாப்புப் படைகள் ஊழிய மானிய வரி இல்லாமலும், அரசனுடைய சேவையில் இருந்தவர்களுக்கு ஊதியம் பணமாகக் கொடுக்கப்பட்டது. அரசனின் உத்தியோகத்தர்களான முதலியார்கள் ஊதியமும் பணமாகக் கொடுக்கப்பட்டதுடன், குறிப்பிட்டளவு எண்ணிக்கையிலான இந்துக் கோயில்கள் சொந்தமாக பாரியளவு சொத்துக்களை தெற்கில் இருந்த பௌத்த கோயில்கள் கொண்டிருந்தது போலல்லாது காணப்பட்டன. கோயில்களும் நிருவாகிகளும் அரசனில் சார்ந்திருந்தனர். அரசின் வரிகள் அனேகம் யானைகளாக வன்னியிலிருந்து வந்தன.
thumb|right|மறுபக்கத்தில் சேது என்று பொறிக்கப்பட்ட சேது நாணயம் நில வரிக்கு அப்பால், வாழை, தென்னை, பாக்கு ஆகியன உள்ளவற்றிற்கு தோட்ட வரி இருந்தது. பனை, வேம்பு, இலுப்பை ஆகியவற்றுக்கு மர வரி காணப்பட்டது. ஒவ்வொரு சாதி அல்லது வணிகர் சங்க அங்கத்தவர்களிடம் தொழில் வரியும், மற்றவர்களிடம் வர்த்தக வரியும், உடைகளுக்கு (உடைகள் பிரத்தியோகமாகவல்லாது அலுவலக முத்திரையைக் கொண்டு இருக்க வேண்டும்) முத்திரை வரியும், உணவுப் பொருட்களுக்கு தரகு அல்லது வரியும் மற்றும் துறைமுக, சுங்க வரிகளும் பெறப்பட்டன. கொழும்புத்துறை தீபகற்பத்தை பிரதான நிலத்துடன் பூநகரியில் படகு சேவை மூலம் இணைத்தது. அது பிரதான துறைமுகங்களில் ஒன்றாகவும் பச்சிலைப்பள்ளியைக் கடந்து சுங்கச் சோதனை பகுதியும் இருந்தது. யானைகள் தென் சிங்கள அரசுகள், வன்னிப் பகுதி ஆகியவற்றிலிருந்து யாழ்ப்பாணத்திற்குக் கொண்டுவந்து வெளிநாட்டு வாங்குனர்களுக்காக விற்கப்பட்டன. ஊருகாத்துறை எனப்பட்ட தற்போது ஊர்காவற்றுறைஎனப்படும் குடாவில் வைத்து வெளிநாடுகளுக்கு அனுப்பப்பட்டன. இது சுருக்கமாக போர்த்துக்கேயத்தில் “காஸ் டொஸ் எலிபன்டிஸ்” ( ''Caes dos elephantess”, யானைகளின் குடா) என அழைக்கப்பட்டது. இறந்தவர்களை தகனம் செய்ய யாழ்ப்பாணத்தில் அனுமதிக்கட்டண வரி இருந்தது.
எல்லாக் கொடுப்பனவுகளும் காசாக மாற்றாமல் அரிசி, வாழைப்பழம், பால், கருவாடு, இறைச்சி, தயிர் எனக் கொடுக்கப்பட்டன. சிலர் “ஊழியம்” என்ற கொடுப்பனவு இல்லாத சேவையைச் செய்தனர்.
அரசன் பல வகையான நாணயங்களை வழங்கினான். சில வகை நாணயங்கள் சேது நந்தி என்று வகைப்படுத்தப்பட்ட, 1284 முதல் 1410 வரையான நாணயங்களின் பெரும் தொகுதி வட இலங்கையில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டன. இந்நாணயத்தின் ஒரு பக்கத்தில் மனித உருவமும் விளக்குகளும் காணப்பட, மறுபக்கத்தில் நந்தி தேவர் சின்னம், சேது என்று பொறிக்கப்பட்டுக் காணப்பட, மேலே பிறை நிலவு காணப்பட்டது.
சமயம்
thumb|left|[[நல்லூர் கந்தசுவாமி கோவில் – தலைநகர் நல்லூரின் அரச கோயில்களில் ஒன்று.]] இந்தியாவிலிருந்து ஆரம்ப காலத்தில் குடியேறியவர்கள் முதற்கொண்டு தொடர்ச்சியாக வரலாற்றை சைவ சமயம் இலங்கையில் கொண்டுள்ளது. பௌத்த சமயம் செயற்பாட்டில் இருந்தபோதுகூட இந்து சமய வழிபாடு பரவலாக ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டிருந்தது. இலங்கையில் சோழர் காலத்தில், கிட்டத்தட்ட 9 ஆம் 10 ஆம் நூற்றாண்டுகளில், அலுவலக சமயத் தகுதியை இந்து சமயம் பெற்றிருந்தது. சோழருக்குப் பின் ஆட்சி செய்த கலிங்க மாகன் அக்காலத்தில் சுதேச இலக்கிய இந்து மறுமலர்ச்சிக்கு உதவினான்.
யாழ்ப்பாண அரச காலத்தில் சைவம் அரச சமயமாக இருந்து எல்லாச் சலுகையையும் பெற்றுக் கொண்டது. இந்திய இந்து சமய யாத்திரைத்தலமாக மிகவும் அறியப்பட்ட இராமேசுவரம் கோயிலை தங்கள் மூதாதையர் பரிபாலித்ததன் நிமித்தம் ஆரியச்சக்கரவர்த்தி அரசு சைவம் தொடர்பில் அதற்குரிய சேவையைச் செய்வதிலும் பரிபாலிப்பதிலும் மிகவும் விழிப்புள்ளதாக இருந்தது. குறிப்பின்படி, அரசனின் தலைப்பு “சேது காவலன்”, அதாவது இராமேசுவரம் மற்றொரு பெயரான “சேது” என்பதைக் கொண்டிருந்ததாக ஊகிக்க முடிகிறது. “சேது” என்பது நாணயம், கல்வெட்டு அரச அடையாளமாக பயன்படுத்தப்பட்டது.
கோட்டை அரசின் சார்பாக யாழ்ப்பாண அரசை ஆண்ட சப்புமால் குமாரயா நல்லூர் கந்தசுவாமி கோவில் புனரமைப்பு அல்லது கட்டுமானத்திற்கு உதவினான். சிங்கை பரராசசேகரன் சத்தானந்தர் கோயில், வைகுந்தப் பிள்ளையார் கோயில், வீரகாளியம்மன் கோயில் ஆகியவற்றைக் கட்டினான். அவன் கட்டிய குளமான யமுனை ஏரியை, வட இந்தியாவிலுள்ள இந்துக்களினால் புனிதமாக கருதப்பட்ட யமுனை ஆறு தண்ணீரினால் நிரப்பினான். இவன் திருக்கோணேச்சரத்திற்கு அடிக்கடி சென்று தரிப்பவனும், முதலாம் சங்கிலியின் மகனும் அடுத்த அரசனுமாவான். அரசன் செயவீர சிங்கையாரியன் தற்போது கோணேஸ்வரம் கோயிலின் ஸ்தல புராணம் என்று அறியப்படும் தக்சண கைலாச புராணம் என்பதனை செய்யுள்களாக கோயிலின் பாரம்பரிய வரலாறாகத் தொகுத்தான். பெரிய கோயில்கள் சாதாரணமான அரசர்களினால் பராமரிக்கப்பட்டு, கோயிலில் வேலை செய்வோருக்கு அரச கருவூலத்திலிருந்து சம்பளம் கொடுக்கப்பட்டது. இந்தியாவிலும் இலங்கையின் பிற பகுதிகளிலும் போலல்லாது, சமய நிலைநாட்டல்கள் சுயாட்சி உள்ளதாகவும் பாரிய நில அறக்கொடையாகவும் வரிக்கு உட்பட்டதாகவும் இருந்தது.
thumb|[[தேர் வீடு, நல்லூர் கந்தசுவாமி கோவில்]] சிவன் அதிகளவில் முதன்மையான ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டும், இலிங்கம், சிவனின் ஒட்டுமொத்த சின்னமாவும் இருந்ததோடு, புண்ணியத்தளங்கள் சிவனுக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்டு இருந்தன. ஏனைய இந்துக் கடவுள்களான முருகன், பிள்ளையார், காளி என்போரும் வழிபடப்பட்டனர். கிராமங்களில், கிராமத்துத் தெய்வமான கண்ணகி புகழ்பெற்று வழிபடப்பட்டதோடு, தெற்கிலுள்ள சிங்களவர் மத்தியிலும் கண்ணகி வழிபாடு பொதுவாகவிருந்தது. மந்திர நம்பிக்கை, தீய ஆவிகளின் இருப்பு ஆகியன தெற்கு ஆசியாவில் காணப்பட்டவாறே அங்கும் காணப்பட்டது.
அரசினுள் பல இந்துக் கோயில்கள் காணப்பட்டன. சில பாரிய வரலாற்று முக்கியத்துவத்தைக் கொண்டு, குறிப்பாக திருக்கோணமலையில் திருக்கோணேச்சரம், மன்னாரில்திருக்கேதீச்சரம், கீரிமலையில் நகுலேஸ்வரம் என்பவற்றோடு நூற்றுக்கணக்கான கோயில்கள் பிராந்தியத்தில் பரந்து காணப்பட்டன. தற்போதைய தென்னிந்தியாவில் உள்ளதைப் போன்ற கொண்டாட்டங்களும் திருவிழாக்களும் காணப்பட சில சிறிய மாற்றத்துடன் காணப்பட்டன. நாயன்மாரின் தேவாரம் வழிபாட்டில் பயன்படுத்தப்பட்டன. ஏப்ரல் மத்தியில் வரும் இந்து புதுவருட மிகவும் முக்கிய கொண்டாட்ட விழாவாகக் காணப்பட்டதோடு, நவராத்திரி, தீபாவளி, சிவராத்திரி, தைப்பொங்கல் என்பனவும் கொண்டாடப்பட்டன. இவற்றுடன், திருமணம், இழவு, பூப்பெய்தல் ஆகியன வாழ்க்கையில் பகுதியாக முக்கியத்துவம் பெற்று இருந்தன.
கிட்டத்தட்ட கி.பி 1550 காலப்பகுதியில் முதலாம் சங்கிலி பௌத்தர்களான சிங்களவர்களை யாழ்ப்பாணத்திலிருந்து வெளியேற்றி, அவர்களின் பல வழிபாட்டிடங்களை அழித்தான். வெளியேறாதிருந்த சிங்களவர்களினால் பௌத்தம் யாழ்ப்பாண அரசில் பாதுகாக்கப்பட்டது. நம்போட்டையில் குறிப்பிடப்பட்ட சில முக்கிய பௌத்த வழிபாட்டிடங்களாக நாகதீபம்,தெல்லிப்பழை, மல்லாகமம், மீனுவாங்கொமு, கதுருகொடை (கந்தரோடை) என்பன இருந்தாலும் நாகதீபத்தில் உள்ள பௌத்த விகாரை மட்டும் இப்போதும் காணப்படுகின்றது.
சமூகம்
யாழ்ப்பாண அரசின் மக்கள் சமூக அமைப்பானது தென்னிந்தியாவில் இருந்தது போன்ற விவசாயம், நிலம் ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் அமைந்த சாதி அமைப்பு காணப்பட்டது. இவ்வாறே தெற்கில் சிங்கள அரசுகளிலும் சமூக அமைப்பு காணப்பட்டது. அங்கு “கோவிகம” சாதியினர் ஆளும் குடும்பத்தினருக்கு குறைந்தவர்களாகக் கருதப்பட்டனர். ஆரியச்சக்கரவர்த்தி அரசர்களும் அவர்களது குடும்பத்தினரும் பிராமண சத்திரியர் தகுதி உடையவர், அதாவது சத்திரியர் வாழ்க்கையை பிராமணர் ஆக மாற்றியவர் என்று கருதுகின்றனர். மடைப்பள்ளியர் அரண்மனைக் காரியதரிசிகள், அகம்படையார் அரண்மனை ஊழியர்களாகவும் சிவியார் பல்லக்குக் காவுவோராக இருந்தனர். அரச படைகள் மற்றும் கடற்படை தளபதிகள் கரையார் சாதியிலிருந்து வந்தவர்கள், அவர்கள் முத்துத் துறையை கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருந்தனர், அதன் தலைவர்கள் பட்டங்கட்டியர் மற்றும் அடப்பனார் என்று அழைக்கப்பட்டனர். முக்குவர் மற்றும் திமிலர் ஆகியோர் முத்து வர்த்தகத்தில் ஈடுபட்டனர். கிராமப்புற தலைவர்கள் மற்றும் வேளாண்மை சங்கங்களின் நிலப்பிரபுக்களாக இருந்த உடையார்கள், வெள்ளாளார் சாதியிலிருந்து வந்தவர்கள். உடையார்கள் திருட்டு போன்ற சட்டவிரோத நடவடிக்கைகளை கட்டுப்படுத்தினர் மற்றும் கிராமங்களுக்கு பொறுப்பானவர்கள். அம்பட்டர், வண்ணார், கடையர், மாராயர், பறையர், நளவர், பள்ளர் மற்றும் பிராமணர்கள் போன்ற பல்வேறு குழுக்கள் குடிமக்கள் எனப் பணியாற்றினார். அவர்கள் தொழிலில் முக்கிய காரணிகளாக இருந்தனர், மற்றும் திருமண மற்றும் இறுதி சடங்கு களத்தில் சிறப்பாக முக்கியத்துவம் பெற்றனர். செட்டியார் வர்த்தகர்களாகவும் இந்துக் கோயில்களின் சொந்தக்காரர்களாகவும் காணப்பட, பள்ளர், நளவர் சாதியினர் நிலமற்ற தொழிலாளிகளாகவும் நிலத்தை பண்படுத்துபவர்களாகவும் காணப்பட்டனர். கம்மாளர் என்றும் அறியப்படும் கைவினைஞர்கள் கொல்லர், தட்டார், தச்சர், கருமான் மற்றும் கன்னார் ஆகியோரால் உருவாக்கப்பட்டது.
கூலிப்படைவீரர்கள் இந்தியாவின் பல இன, சாதிப் பின்னனியில் இருந்து குறிப்பாக தெலுங்கர் (வடுகர்), கேரளாவின் மலையாளிகள் ஆகியோர் படைவீரர்களாக அரசர்களால் வரவழைக்கப்பட்டனர். முஸ்லிம் வர்த்தகர்களும் கடற்கொள்ளையரான மாப்பிளமார், சோனகர் ஆகிய இனத்தவர்கள் மற்றும் சிங்களவர்கள் என்போர் அரசில் வாழ்ந்தனர். அத்துடன் அரசு அரசியல் புரட்சியால் தோல்லியடைந்த தென்னிலங்கைப் போராட்டக்காரர்களில் அடைக்கலமாகவும் செயற்பட்டது. யாழ்ப்பாண அரசின்ஆரம்ப வரலாற்று இலக்கியமான, 14 ஆம் – 15 ஆம் நூற்றாண்டு வையாபாடல், 77 ஆம் செய்யுள் பப்பர்வர் (பர்பர், பொதுவாக ஆப்பிரிக்காவில் உள்ள இனக்குழுக்கள்), குச்சிலியர் (குஜராத்தியர்), கோணர் (அராபியர், முஸ்லிம் குதிரைப்படையாக நம்பப்படும்) ஆகியோர் பல்லுவில் சாதியின் கீழ் வகைப்படுத்தப்பட்டு பட்டியலிடப்பட்டுள்ளனர். பல்லுவில் அல்லது பல்லிவில் சாதி யாழ்ப்பாணத்திற்கு மட்டும் உரிய ஒன்றாகும். கி.பி 1790 இல் இடச்சுக்காரர்களினால் எடுக்கப்பட்ட யாழ்ப்பாண சனத்தொகை மதிப்பீட்டின்படி, 196 ஆண்கள் பல்லுவில் சாதியைச் சேர்ந்த வரிசெலுத்துவோர் ஆவர். இதனால் இடச்சுக் காலம் வரை அடையாளமும் தொழில் பிரிப்பும் இருந்தது என்று அறியலாம். ஆனால், சனத்தொகை மதிப்பீட்டின்படி, தனிச் சமூகமாக 492 சோனக ஆண்கள், அதாவது பொதுவாக முசுலிம்கள் அடையாளம் காணப்பட்டுள்ளனர்.
கட்டடக்கலை
150px|thumb|மந்திரிமனை வாயில் அலங்கார அமைப்பு தென்னிந்தியாவின் குறிப்பிட்ட கால அலையானது இலங்கையின் கலை, கட்டடக்கலை என்பவற்றிலும் தாக்கம் செலுத்தினாலும், 13 ஆம் நூற்றாண்டு காலப்பகுதியில் நினைவுச்சின்னக் கலை, கட்டடக்கலை ஆகியன நலிவுற்றன. 10 ஆம் நூற்றாண்டு காலப்பகுதிக்குரிய விஜயநகரப் பேரரசு கால மதுரை வகை கோயில்களை தமிழர் கட்டினர். மதுரைப் பாணி புகழ்மிக்க அமைப்பாக கோயில் வாயிலுக்கு மேலாக கோபுரம் அல்லது பாரிய சிற்பக்கலைக் கோபுரம், அலங்காரம் என்பன இடம்பெற்றன. யாழ்ப்பாண அரசின் ஆட்சிப் பகுதியில் முக்கிய சமய கட்டுமானங்களில் எதுவும் போர்த்துக்கேய அழிப்பிலிருந்து தப்பவில்லை.
தலைநகர் நல்லூர் கதவுகளுடனான நான்கு நுழைவாயில்களுடன் கட்டப்பட்டது. நான்கு நுழைவாயில்களில் நான்கு கோயில்களும் இரு பிரதான வீதிகளும் அமைந்திருந்தன. தற்போதுள்ள மீளமைக்கப்பட்ட கோயில்கள் போர்த்துக்கேயரால் பிடிக்கப்பட்டு கிறிஸ்தவ தேவாலயங்களை உருவாக்கியதால், மூல இடத்தில் அமைக்கப்படவில்லை. நகரின் மையப்பகுதியாக முத்திரைச் சந்தை காணப்பட, அதனைச் சுற்றி சதுர வடிவ அரண் அமைக்கப்பட்டிருந்தது. அங்கு அரசர்கள், பிராமணக் குருக்கள், படைவீரர், சேவை வழங்குனர் என்போருக்கான நேர்த்தியான கட்டடங்கள் அமைக்கப்பட்டிருந்தன. பழைய நல்லூர் கந்தசுவாமி கோயில் உயர்ந்த மதில்களுடன் பாதுகாப்புக் கோட்டையாகச் செயற்பட்டது. பொதுவாக, நகரம் இந்துப் பாரம்பரியத்துக்கு ஏற்ப பாரம்பரிய கோயில் நகரமாகத் திகழ்ந்தது.
இலக்கியம்
அரசகுல மன்னர்கள் இலக்கியத்திற்கும் கல்விக்கும் ஆதரவு வழங்கினர். கோயில் பள்ளிகள் வீட்டுத்தாழ்வார (தின்னை பள்ளிக்கூடம்) பாரம்பரிய குருகுலம் என்பன மேல் வகுப்பினருக் தமிழ் மொழி, சமசுகிருதம், சமயம் போன்றவற்றில் அடிப்படைக் கல்வியினை வழங்கின. ஜெயவீர சிங்கையாரியன் ஆட்சிக்காலத்தில், மருத்துவ விஞ்ஞான செயற்பாடு (செகராஜசேகரம்), சோதிடம் (செகராஜசேகரமாலை), கணிதம் (கணகத்திகரம்) ஆகியன கரிவையரால் எழுதப்பட்டன. குணவீர சிங்கையாரியன் ஆட்சிக்காலத்தில், மருத்துவ விஞ்ஞான நூலான பரராஜசேகரம் எழுதி முடிக்கப்பட்டது. சிங்கை பரராசசேகரன் ஆட்சிக்காலத்தில், தமிழ் மொழி வளர்ச்சிக்காக கல்விக்கூடம் ஒன்று பண்டைய தமிழ்ச்சங்க மாதிரியாக நல்லூரில் உருவாக்கப்பட்டது. இக்கல்விக்கூடம் சரஸ்வதி மகால் என்றழைக்கப்பட்ட நூலகத்தில் பண்டைய தமிழ் கையெழுத்துப்படிகளை சேகரித்து, பாதுகாக்கும் முக்கிய சேவையைச் செய்தது. சிங்கை பரராசசேகரனின் உறவினன் அரசகேசரி தமிழுக்கு சமஸ்கிரத இரகுவம்சம் என்பதை மொழிபெயர்த்தான். ஐரோப்பியர் வருவதற்கு முன்னர் ஏனைய பிற வரலாற்று முக்கியத்துவமுள்ள இலக்கிய ஆக்கங்கள், குறிப்பாக வையாபுரி ஐயர் எழுதிய “வையா பாடல்” போன்றன தொகுக்கப்பட்டன.
வெளி இணைப்புக்கள்
பகுப்பு:இலங்கை இராசதானிகள் பகுப்பு:யாழ்ப்பாண அரசு
வில்லியம் ஹாரிசன் (துடுப்பாட்டக்காரர், பிறப்பு 1863)
வில்லியம் ஹாரிசன்  (William Harrison , (பிறப்பு: மே 27 1863, இறப்பு: சூலை 15 1939),  இங்கிலாந்து அணியின் துடுப்பாட்டக்காரர். இவர் எந்தவொரு தேர்வுத் துடுப்பாட்டப் போட்டியிலும் கலந்து கொள்ளவில்லை. இருப்பினும் நான்கு முதல்தர துடுப்பாட்டப் போட்டிகளில் கலந்து கொண்டுள்ளார். 1888-1892 ஆண்டுகளில், முதல்தர துடுப்பாட்டப் போட்டிகளில் பங்குகொண்டார்.
வெளி இணைப்பு
பகுப்பு:இங்கிலாந்துத் துடுப்பாட்டக்காரர்கள் பகுப்பு:1863 பிறப்புகள் பகுப்பு:1939 இறப்புகள் பகுப்பு:யார்க்சையர் துடுப்பாட்டக்காரர்கள்
சிரௌத்த சைவம்
சிரௌத்த சைவம் என்பது, ஆகமங்களை அன்றி, தனியே வேதங்களின் முதன்மைக்கு முன்னுரிமை வழங்கும் சைவப் பிரிவு ஆகும். இது சிவனே பரம் என ஏற்றுக்கொள்ளும் போதும், வேதங்கள் கூறும் வருணாச்சிரமத்துக்கு முக்கியத்துவம் வழங்குகின்றது. பெருமளவு சிரௌத்த சைவர்கள், கர்நாடகா மற்றும் ஆந்திரப் பகுதிகளில் வாழ்கின்றனர்.
சைவ மெய்யியல்
மெய்யியல் ரீதியில் இதனை சிவாத்துவிதம், சிவ விசிட்டாத்துவிதம் என்றெல்லாம் கூறுவதுண்டு. இதற்கும் வைணவ விதப்பொருமைக்கும் ஒற்றுமைகள் அதிகமாக இருக்கும் அதேவேளை, தமிழ் மெய்கண்ட சித்தாந்தத்துடனும் மெய்யியல் நிலைப்பாட்டில் ஓரளவு ஒத்துச் செல்கின்றது. வேத முதன்மையை முன்னிறுத்துவது என்பதே சிவாகமங்களைப் போற்றும் ஏனைய சைவக் கிளைகளுடனான சிரௌத்த சைவத்தின் மிகப் பிரதானமான வேறுபாடு.
சிரௌத்த சைவர்களின் கருத்துப்படி, உலகம் படைக்கப்பட்டது ஈசனின் அலகிலா ஆடலின் ஒரு அங்கமே. இவ்வுலகின் முதற்காரணியாகவும் துணைக்காரணியாகவும் அவனே விளங்குகின்றான். உலகமும் அவன் வடிவே எனினும், அதைத் தன் திருவருளான சக்தியின் மூலமே தோற்றுவிப்பதால், அவன் மாயையால் பாதிக்கப்படாதவன். மோட்சம் அடையப்படவேண்டுமெனின், அதற்கு சிவனருள் இன்றியமையாதது. வீடுபேற்றின் பின், உயிர் ஈசனோடு இரண்டறக்கலக்காது. அது, இயல்பான தன் சிவமாம் தன்மையை அடைந்து பேரின்பத்தில் திளைத்திருக்கும்.
ஆசான்கள்
வேதாந்தக் கண்ணோட்டத்தில் முக்கியமான பிரஸ்தானத்திரயம் எனும் மூன்று நூல்களில்,  பிரம்ம சூத்திரத்துக்கு சைவ சித்தாந்தப் பார்வையில் உரை எழுதிய ஸ்ரீகண்ட சிவாச்சாரியாரும், அப்பைய தீட்சிதரும் சிரௌத்த சித்தாந்திகளால் போற்றப்படுகின்றனர். சிவ பரத்துவத்தைக் கூறும் சுருதிசூக்திமாலை, ஹரிஹரதாரதம்மியம் முதலான நூல்களை எழுதிய ஹரதத்தரும் சிரௌத்தருக்கு முக்கியமான ஆச்சாரியர். அப்பையரால் எழுதப்பட்ட சிவார்க்கமணிதீபிகை எனும் பிரம்மசூத்திர உரை முக்கியமானது. வேதாந்தம் சார்ந்த இந்து மெய்யியல் தளத்தில், சைவத்துக்கு இடமளித்த முக்கியமான வகுப்பு, சிரௌத்த சைவமே ஆகும்.
கொள்கைகள்
இலிங்காயதர்கள் போல் இவர்களும் உடலில் இலிங்கத்தைத் தரித்துக் கொள்கின்றார்கள். இவர்கள் கொள்கைப்படி, ஒரு பெண்ணோ நாலாம் வருணத்தவனோ தீட்சை பெறுவதில் அல்லது, இலிங்கம் தரிப்பதில் மறுப்பு இல்லையெனினும், பெண்ணொருத்தி, ஒரு இலிங்கதாரியை மணந்தபின்னரே இலிங்கத்தைத் தாமும் தரிக்கமுடியும்; சூத்திரன் முழுமையாக தாவரவுண்ணி ஆன பின்னரே  இலிங்கதாரணம் செய்யவேண்டும் என்பது இவர்தம் கொள்கை. சிரௌத்த சைவத்தை விரும்பி வரும் எவரையும் தாம் கோத்திரம், குலம் கொண்டு தள்ளிவிடுவதில்லை என்றும், அவர்களை சிவ தீட்சையளித்து ஏற்றுக்கொள்வதே வழமை என்றும் இவர்கள் கூறுகின்றனர். சிரௌத்த சைவன் ஒவ்வொருவனும் நாள்தவறாமல் சிவபூசை செய்தே ஆகவேண்டும். நேரத்தைப் பொறுத்து, ஒரு நாழிகையில் செய்யக்கூடிய "இலகு" பூசையோ, மணிக்கணக்கில் நீளும் "மகா"பூசையோ அவன் செய்யவேண்டும்.
தற்போதைய நிலை
ஏனைய சைவர்கள் போலன்றி, இந்நாட்களில் இவர்கள் மிகச்சிறிய குழுவாகவே உள்ளனர். 1995இல் நிறுவப்பட்ட ""சிவஞானலகரி" எனும் அமைப்பு, சிரௌத்த சித்தாந்தத்தை சமகாலத்தில் வளர்ப்பதில் பெரும் பங்காற்றிவருகின்றது.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:சைவப் பிரிவுகள் பகுப்பு:இந்திய மெய்யியல்
நாயக் (2001 திரைப்படம்)
நாயக் என்பது 2001ஆவது ஆண்டில் சங்கரின் இயக்கத்தில் வெளியான இந்தி திரைப்படமாகும். அனில் கபூர், ராணி முகர்ஜி, அம்ரிஷ் பூரி ஆகியோர் முக்கிய கதாபாத்திரங்களில் நடித்திருந்தனர். இத்திரைப்படம், அர்ஜுன், மனிஷா கொய்ராலா நடிப்பில் 1999இல் தமிழில் வெளியான முதல்வன் திரைப்படத்தின் மறுஆக்கமாகும். இத்திரைப்படத்திற்கு ஏ. ஆர். ரகுமான் இசையமைத்திருந்தார். இத்திரைப்படத்தில் இடம்பெற்ற பாடல்கள் அனைத்தும் தமிழில் வெளியான முதல்வன் திரைப்படத்தில் ஏற்கனவே இடம்பெற்ற பாடல்களாகும். அதிகமான பொருட்செலவில் உருவாக்கப்பட்ட இத்திரைப்படம் எதிர்பார்த்த அளவிற்கு வணிக ரீதியான வெற்றியை பெறவில்லை. மினிஸ்டர் என வங்காளத்தில் கசி கயாத் இயக்கத்தில் மன்னா, மௌசுமி நடிப்பில் உருவான இத்திரைப்படம் நாயக் திரைப்படத்துடன் இணைந்தே வெளியானது.
முருகன்குடி
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:கடலூர் மாவட்டத்திலுள்ள கிராமங்கள்
பந்தோய்பி
பந்தோய்பி ( Panthoibi ) நாகரீகம், தைரியம், கருவுறுதல், கைவினைப்பொருட்கள், காதல், வெற்றி, போர் மற்றும் புத்திசாலித்தனம் ஆகியவற்றுடன் தொடர்புடைய பண்டைய காங்கிலிபாக்கின் ( முந்தைய மணிப்பூர் இராச்சியம்) புராணங்கள் மற்றும் மதத்தில் காணப்படும் ஒரு தெய்வம். நோங்போக் நிங்தௌ கடவுளின் துணைவியான இவள் இலீமரேல் சிதாபியின் தெய்வீக அவதாரங்களில் ஒருவராகக் கருதப்படுகிறார். மேலும் நோங்தாங் லீமா தேவியின் வடிவமாகவும் அடையாளம் காணப்படுகிறாள். மணிப்பூர், அசாம், திரிபுரா, வங்காளதேசம் மற்றும் மியான்மர் ஆகிய நாடுகளில் உள்ள மெய்தே மக்களால் இவள் முக்கியமாக வணங்கப்படுகிறாள்.
வரலாறு
thumb|400x400px| [[அசாம்|அசாமின் கொண்டாடப்பட்ட பந்தோய்பி இரட்பா திருவிழாவின் போது பாந்தோய்பியின் சிலை]] பந்தோய்பி தெய்வத்தின் வழிபாடு காபா வம்சத்தின் சகாப்தத்தில் தொடங்கியது.
கி.பி 1100 இல், இலொயும்பா சின்யென், செய்சனம் குலத்தின் தேவி பந்தோய்பிக்கு செய்த சேவையைப் பற்றி குறிப்பிடுகிறார். உரை அவளை மிகவும் போற்றப்படும் மைதி தெய்வம் என்று குறிப்பிடுகிறது.
17 ஆம் நூற்றாண்டில், பந்தோய்பி புலி மீது சவாரி செய்யும் ஒரு போர் தெய்வமாக தோன்றினாள். 1686 ஆம் ஆண்டு பாந்தோய்பி கோயில் கட்டியதற்குச் செய்தோல் கும்பபாவின் பதிவும் 1699 ஆண்டில் சிலையை உருவாக்கிய  பதிவும் காணப்படுகிறாது.
18 ஆம் நூற்றாண்டில், மணிப்பூரில் வைணவத்தின் எழுச்சி காரணமாக பந்தோய்பி வழிபாட்டில் சரிவு ஏற்பட்டது. இந்து மன்னர் கரீப் நிவாஜ் பம்ஹெய்பா (1709-1748) கோவில்களை இடித்து சிலைகளை உடைத்தார். மேலும் 18 ஆம் நூற்றாண்டிலிருந்து, பந்தோய்பி இந்து தெய்வமான துர்க்கையின் வெளிப்பாடாகவோ அல்லது அவரது அவதாரமாகவோ அல்லது அவரது வெளிப்பாடாகவோ கருதப்பட்டார். பாந்தோய்பியின் அடையாளம் x துர்க்கையின் வடிவமாகவே மாற்றப்பட்டது. செப்டம்பர் - அக்டோபர் மாதங்களில் ஐந்து நாட்கள் இவள் வழிடபட்டாள்.
1700 முதல் நவீன சகாப்தம் வரும் வரை பந்தோய்பிக்கு கோயில்கள் எதுவும் கட்டப்படவில்லை. 1960 களில் இருந்து, துர்கை வழிபாட்டிற்கு பதிலாக பாந்தோய்பி வழிபாடு அதிகரித்துள்ளது.
பந்தோய்பி வழிபாடு முக்கியமாக மைதி இனத்தைச் சேர்ந்த எய்சனிச குடும்பத்தால் வழிபடப்படுகிறது. எனவே, இவள் எய்சனம் லைரெம்பி என்றும் அழைக்கப்படுகிறார்.
மற்ற தெய்வங்களுடன் தொடர்பு
பந்தோய்பி தேவி லீமாரல் சிதாபியின் தெய்வீக அவதாரங்களில் ஒன்றாகக் கருதப்படுகிறாள். இவள் நோங்தாங் லீமா தேவியின் அவதாரமாகவும் கருதப்படுகிறாள். இவளுக்கு புயோபி (தானியங்களின் தெய்வம்) உட்பட பல வடிவங்கள் உள்ளன. தேவி கோரேபி சாம்புபி ( கோரிமா என்றும் அழைழைக்கப்படும்) பந்தோய்பியின் அவதாரமாகவும் கருதப்படுகிறார்.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:மணிப்பூரில் பண்பாடு
உம்னாபாத் சட்டமன்றத் தொகுதி
உம்னாபாத் சட்டமன்றத் தொகுதி (Humnabad Assembly constituency) இந்தியாவின் கர்நாடக மாநிலத்திலுள்ள 224 சட்டமன்றத் தொகுதிகளுள் ஒன்றாகும். இது பீதர் மாவட்டத்தில் உள்ளது. பீதர் மக்களவைத் தொகுதியில் அடங்கும் 8 சட்டமன்றத் தொகுதிகளுள் இதுவும் ஒன்று. இத்தொகுதியின் எண் 48 ஆகும்.
சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள்
குறிப்பு
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:கர்நாடக சட்டமன்றத் தொகுதிகள் பகுப்பு:பீதர் மாவட்டம்
நிலைச் சார்பு
எடுத்துக்காட்டாக, ஒரு வெப்ப இயக்கவியல் அமைப்பின் சமன்பாட்டு நிலையை விவரிப்பதால் உள்ளாற்றல், வெப்ப அடக்கம், சிதறம் என்பவை எல்லாம் நிலைச் சார்புகளாகும்.
நிலைச் சார்புகளின் பட்டியல்
வெப்ப இயக்கவியலில் நிலைச் சார்புகளாகக் கருதப்படுபவை:
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:வெப்ப இயக்கவியல்
சோழனை எதிர்த்த எழுவர்
இக்கூட்டணியில் இடம் பெற்றிருந்தோர்: .
மேலும் காண்க
பகுப்பு:சங்ககால அரசர்கள்
பட்டைக்கூம்பு
thumb|right|ஒரு [[சதுரப் பட்டைக்கூம்பு]] வடிவவியலில் பட்டைக்கூம்பு (இலங்கை வழக்கு: கூம்பகம்) (pyramid) என்பது, அதன் அடி தவிர்ந்த எல்லா முகங்களும் முக்கோண வடிவில் அமைந்ததும், அவற்றின் உச்சிகள் அனைத்தும் ஒரே புள்ளியில் ஒன்று சேர்வதுமான ஏதாவதொரு முப்பரிமாணப் பன்முகி (polyhedron) ஆகும். ஒரு பட்டைக்கூம்பின் அடி ஏதவதொரு பல்கோணமாக இருக்கலாம், ஆனாலும், பொதுவாக நாற்கோண வடிவான அடியுடன் அமைந்த பன்முகிகளே பட்டைக்கூம்புகள் எனப்படுகின்றன. இதன் அடி ஒரு ஒழுங்கான பல்கோணியாகவும், ஏனைய முகங்கள் சர்வசமனான சமபக்க முக்கோணிகளாகவும் இருப்பின் அது ஒழுங்கான பட்டைக்கூம்பு எனப்படும்.
பட்டைக்கூம்பின் அடிக்கு இணையான ஒரு தளத்தினால் அதன் மேற்பகுதியை வெட்டி எடுத்தால் மிஞ்சும் பகுதி அடிக்கண்டம் என அழைக்கப்படுகின்றது.
பகுப்பு:வடிவவியல் வடிவங்கள் பகுப்பு:பன்முகத்திண்மங்கள்
Piramide
உடல் நலத்தகுதி
உடல் நலத்தகுதி என்பதை முழுநலம் என்று பொருள் கொள்ளலாம்.முழுநலம் உடல் உறுதியினால் மட்டும் வருவதல்ல. வேலை செய்யும் திறமை, தசைகளின் வலிமை, தசைகளின் திறன், மூட்டுக்களின் இயக்கம், மன அமைதி இவை அனைத்தும் சேர்ந்ததுதான் முழுநலம் எனப்படுகிறது. வலது|frameless|194x194px அன்றாட வேலைகளைச் செய்யும்போது சோர்வின்றி செய்வதற்கான திறன் இருத்தல் வேண்டும். சுவாச உறுப்புகளும், இதயமும் நன்றாக இயங்கும்போது இந்த திறன் அதிகரிக்கும். மூச்சு வாங்குதல், படபடப்பு, அதிக வியர்வை, மயக்கம் போன்ற அடையாளங்கள் வேலை செய்யும் முழுநலனுக்கு எதிரானவை.ஒரு தசை அல்லது பல தசைகள் இணைந்து வலிமையை வெளிப்படுத்தலாம். அசையாத பொருளின்மீது சக்தியை செலுத்துவது ஐசோமெட்ரிக் உறுதி என்றும் அசையும் பொருளின்மீது சக்தியை வெளிப்படுத்துவது ஐசோடோனிக் உறுதி என்றும் வகைப்படுத்தலாம்.
நம் உடலின் எளிதான இயக்கங்களுக்கு மூட்டுகள் அவசியமானவை. மூட்டுக்களைச் சுற்றியுள்ள தசைகளின் உறுதியைப் பொறுத்து மூட்டுக்களின் அசைவுகள் அமைகின்றன. உடற்பயிற்சி மூலம் இந்த தசைகளுக்கு உரமேற்றலாம். உறுதியான உடலுக்கு ஈடாக அமைதியான மனம் அவசியம். எண்ணங்கள், உணர்ச்சிகள் இவையெல்லாம் கட்டுப்பாட்டில் இருத்தல் வேண்டும்.
ஒரு தூண்டுதலுக்கு நம்முடைய உடல் எவ்வளவு வேகமாக, எவ்வளவு சக்தியுடன் வினைபுரிகிறது என்பதும் கூட முழுநலனின் ஒரு கூறுதான். நம்முடைய உடலின் முழுநலன் சிறுவயதில் குறைவாகவும், வாலிபத்தில் உச்சத்திலும், 60 வயதிற்குமேல் குறைவாகவும் இருக்கும். 10முதல் 14 வயதுகளில் முழுநலன் வேகமாக இருக்கும்.20 வயதுகளில் உறுதி இருக்கும்.30 முதல் 40 வயதுகளில் வேலைசெய்யும் திறன் உச்சத்தில் இருக்கும்.40 வயதுக்கு மேல் வேகம், உறுதி ஆகியவை குறையும்.
ஆண்களுக்கு வேகமும், உறுதியும் அதிகம்.பெண்களுக்கு தொடர்ந்து வேலை செய்யும் திறன் அதிகம்.ஆண்களின் உடல் உறுதி பெண்களின் உடல் உறுதியைக் காட்டிலும் 30 முதல் 50 சதவீதம் அதிகமாக இருக்கும். நோய்களாலும், சரிவிகித உணவு இன்மையாலும், எடை குறைவுபடுவதாலும், எடை அதிகமாக இருப்பதாலும் முழுநலம் பாதிக்கப்படுகிறது. நிம்மதியான தூக்கம் உடல்திறனை அதிகமாக்குகிறது. தூக்கத்தினால் தசைகளின் திசுக்களில் தேங்கிவிட்ட கழிவுகள் நஞ்சுகள் வெளியேற்றப்படுகின்றன. பழுதுபட்ட திசுக்கள் புதுப்பிக்கப்படுகின்றன.
பகுப்பு:உடற் பயிற்சி
டாசன் ஹாரிசன்
டாசன் ஹாரிசன்  (Dawson Harron , (பிறப்பு: செப்டம்பர் 12 1921, இறப்பு: சூலை 21 1988),  இங்கிலாந்து அணியின் துடுப்பாட்டக்காரர். இவர் எந்தவொரு தேர்வுத் துடுப்பாட்டப் போட்டியிலும் கலந்து கொள்ளவில்லை. இருப்பினும் 10 முதல்தர துடுப்பாட்டப் போட்டிகளில் கலந்து கொண்டுள்ளார். 1951/52 ஆண்டுகளில், முதல்தர துடுப்பாட்டப் போட்டிகளில் பங்குகொண்டார்.
வெளி இணைப்பு
டாசன் ஹாரிசன் - கிரிக்கட் ஆக்கைவில் விளையாட்டுவீரர் விபரக்குறிப்பு. கடைசியாகப் பார்க்கப்பட்ட திகதி நவம்பர் 30, 2011.
பகுப்பு:இங்கிலாந்துத் துடுப்பாட்டக்காரர்கள் பகுப்பு:1921 பிறப்புகள் பகுப்பு:1988 இறப்புகள் பகுப்பு:டர்ஹாம் துடுப்பாட்டக்காரர்கள்
வீரமுனை
வீரமுனை என்ற கிராமம் கிழக்கிலங்கையின் தென்பாலுள்ள காரைதீவில் இருந்து மேற்கு நோக்கிய அம்பாறை வீதியில் சம்மாந்துறையை அடுத்து அமைந்துள்ளது. இங்குள்ள மக்களில் பெரும்பாலானோர் வேளாண்மை சாகுபடி செய்யும் விவசாயிகளாவர்.
வரலாறு
கண்டியை தலைநகரமாக கொண்டு ஆட்சிசெய்த வாலசிங்க மன்னன் சோழ நாடு சென்று சோழநாட்டு நாட்டு இளவரசி சீர்பாததேவியை மணந்தான். பின்னர் தனது ஆட்சிமைக்குட்பட்ட பிரதேசத்தை தனது மனைவிக்கு காட்டும்பொருட்டு கடல் வழியாக கப்பலில் இலங்கைக்கு செல்ல ஆயத்தமானார். இளவரசியின் தந்தையார் தனது மகளுக்கு துணையாக தனது உறவினர்கள் சிலரையும் அனுப்பிவைத்தார், கப்பலானது கடல்வழியாக இலங்கை நோக்கிவருகையில் திருகோணமலையிலுள்ள திருக்கோணேச்சரத்தின் முன்பாக கப்பல் எத்திக்கும் நகராமல் நிற்கவே, இதற்கான காரணத்தை கண்டறிய கப்பலில் வந்தோரில் சிலர் கடலில் தேடியபோது ஒரு விநாயகர் சிலை தடுத்து நிறுத்தியமை கண்டு சீர்பாததேவியும் ஏனையோரும் அதிசயித்தனர்.
விநாயகரை மேலே கொண்டுவரப் பணித்த சீர்பாததேவி, கப்பல் தங்குதடையின்றி சென்று எங்கு கரை சேருகின்றதோ அங்கு ஆலையம் அமைப்பேன் என வேண்டினார். இளவரசியின் வேண்டுதலையடுத்து ஓடிய கப்பல் மட்டக்களப்பு வாவியினூடாக சென்று வீரமுனையில் கரைதட்டி நின்றது. கீழே இறங்கிய சீர்பாததேவி தன்னுடன் வந்த மக்களைக் கொண்டு வீரமுனையில் விநாயகருக்கு கோயில் அமைத்தாள். இவ்வாலயத் திருப்பணிக்கு உதவுமாறு அயலில் உள்ள மக்களுக்கு வாலசிங்க மன்னன் உத்தரவிட்டான்.
கடல் வழியாக யாத்திரை மேற்கொண்டதன் காரணமாக ‘சிந்து யாத்திரை’பிள்ளையார் என பெயர் சூட்டினார், (சிந்து என்றால் கடல்) அது பிற்காலத்தில் சிந்தாயாத்திரைப் பிள்ளையார் என அழைக்கப்படலாயிற்று. அத்தோடு இவ்வாலயத்துக்கு சின்னமாக அரவிந்த மலர்,செங்கோல்,கொடி என்பன பொறிக்கப்பட்ட விருதினையும், சிந்தாயாத்திரைப் பிள்ளையார் ஆலயமானது எதிர்காலத்தில் சிறப்புற்று விளங்கும் பொருட்டு வயல் நிலங்களையும் வழங்கி மானியமாக சாசனம் செய்து அதனைச் செப்பேட்டில் பொறித்து ஆலயத்தில் சேமிக்கச் செய்தான் வாலசிங்க மன்னன். அத்துடன் இம் மக்கள் சாதி,குல வேறுபாடுகளின்றி அரசியின் பெயரைக் கொண்டு “சீர்பாதகுலம்”என வகுத்தான் மன்னன் வாலசிங்கன். சீர்பாததேவியின் வழித் தோன்றல்களான இம்மக்கள் "சீர்பாதகுலம்" என்று அழைக்கப்படுகின்றனர்.
போர் அவலங்கள்
இக்கிராமம் அடிக்கடி இனவாதிகளின் துன்புறுத்தலுக்கு இலக்காவதுண்டு. 1990 ஆகத்து 12 இல் இக்கிராமத்தவர்களில் 400 இற்கும் அதிகமானோர் இலங்கைப் படையினராலும், ஊர்காவல்படையினராலும் கொல்லப்பட எஞ்சியோர் உடுத்த உடையுடன் அகதிகளாக ஓடினர். அக்காலத்தில் விசாரணைக்கென அழைத்துச் செல்லப்பட்டோர் இன்று வரை வீடு திரும்பவில்லை.
ஓடிய மக்களில் பலர் திருக்கோவில், தம்பிலுவில் பகுதிகளில் இரண்டு வருடங்களுக்கு மேலாக அகதிகளாக முகாம்களில் வாழ்ந்து விட்டு அரசாங்கத்தின் மீள் குடியேற்றத்துக்கு ஏற்ப கிராமம் திரும்பி வாழ்க்கையை மீளவும் ஆரம்பித்துள்ளனர்.
கிராம நிறுவனங்கள்
இங்கு சிந்தாயாத்திரைப் பிள்ளையார் ஆலயம், கண்ணகை அம்மன் ஆலயம், வழிபாட்டுப் பிள்ளையார் ஆலயமென மூன்று கோவில்களும், கல்வி வளர்ச்சிக்கென இராமகிருஷ்ண சங்க வித்தியாலயமும் அத்துடன் ஈழப்போரில் தாய் தந்தையரை இழந்த சிறார்களை வைத்துப் பராமரிப்பதற்கென சீர்பாததேவி சிறுவர் இல்லமும் மற்றும் கலை இலக்கிய வளர்ச்சிக்கென இளையநிலா கலை இலக்கிய மன்றமும் அமைந்துள்ளன.
சுண்ணாம்புக்கல் எலி
சுண்ணாம்புக்கல் எலி (Limestone rat)நிவிவென்டர் கின்பூன்) என்பது மத்திய தாய்லாந்தின் சரபுரி, லோப்புரி, நகோன் சவான் மாகாணங்களில் காணப்படும் எலி ஆகும். இது சுண்ணாம்புக் கரடுகளில் மட்டுமே காணப்படும். இந்த சிற்றினம் முரிடே குடும்பத்தினைச் சார்ந்த கொறிணி ஆகும். சுரங்கத் தொழிலால் தற்போது அச்சுறுத்தலுக்கு உள்ளாகியுள்ள இந்த எலி இனம் மிகவும் துண்டு துண்டான வாழ்விடத்தின் காரணமாக அருகிய இனமாகப் பட்டியலிடப்பட்டுள்ளது.
மேகவாகனன்
thumb|300x300px| மேகவாகனனின் சாத்தியமான நாணயம். முன்பக்கம் : [[சிவன் பசுபதி'' ("மிருகங்களின் இறைவன்"), வலது கையில் முத்திரைக் காட்டி, திரிசூலத்தை வைத்திருக்கிறார்; பின்னால் ஒரு சிங்கம் அல்லது புலி உருவம். மற்றொரு பக்கம் : இரு கைகளிலும் தாமரையை ஏந்தியவாறு தாமரையின் மேல் அமர்ந்துள்ள தேவி, இடதுபுறம் கிடார அரச சின்னம், வலப்புறம் பிராமியில் 'ஜெய என்ற எழுத்து. சுமார் பொ.ச.7 ஆம் நூற்றாண்டு. ]] மேகவாகனன் (Meghavahana) காஷ்மீரின் இரண்டாவது கோனாண்டா வம்சத்தின் ஆட்சியாளரும் நிறுவனரும் ஆவார். இவர் கோனாண்டா ஆட்சியாளர்களின் 80-வது ஆட்சியாளர் ஆவார். இவரைத் தொடர்ந்து பிரவரசேனன் என்பவர் 81 வது ஆட்சியாளராக பதவிக்கு வந்தார்.
சொந்த வாழ்க்கை
மீட்டெடுக்கப்பட்ட வம்சத்தின் முதல் இளவரசரான மேகவாகனன், காந்தார மன்னனின் அவையில் நாடுகடத்தப்பட்ட யுதிஷ்டிரனின் கொள்ளுப் பேரனான கோபாதித்யாவின் மகன் என்று கூறப்படுகிறது. காஷ்மீர் மந்திரிகளின் அழைப்பின் பேரில் தனது முன்னோர்களின் சிம்மாசனத்தைக் கைப்பற்கனன், வலிமையானவராகவும் அதே சமயம் பக்திமிக்கவராகவும் விவரிக்கப்படுகிறார். இவர் காமரூப மன்னன் பால வர்மனின் மகள் அமிர்தபிரபாவை மணந்தார். இவரது மனைவி காஷ்மீரை நிறுவியதாகத் தெரிகிறது.
பதவிக்காலம்
பலிகளில் கூட விலங்குகளைக் கொல்வதைத் தடைசெய்தது, ஏராளமான புத்த விகாரைகளைக் கட்டுவது போன்றவை இவரை பௌத்தப் புரவலராகக் காட்டுகின்றன. இவர் திக்விஜயம் செய்து உலகைக் காப்பற்றினார் என்று இராஜதரங்கிணியில் அதன் ஆசிரியர் கல்கணர் விவரிக்கிறார். மேகவாகனன் முழு பூமியிலும் படுகொலைகளைத் தடுக்கும் பொருட்டு அதை மேற்கொண்டதாகக் கருதப்படுகிறது. பழைய தலைநகரான பூரணாதிஸ்தானத்தில் பல்வேறு புனிதமான கட்டிடங்களைக் கட்டினார்.
மேலும் படிக்க
பகுப்பு:இந்திய அரசர்கள் பகுப்பு:சம்மு காசுமீரின் வரலாறு பகுப்பு:இந்திய வரலாறு
பச்சை நீர்க்கோலி
பச்சை நீர்க்கோலி அல்லது பச்சைநாகம் (Macropisthodon plumbicolor) என்பது ஆசியாவில் காணப்படும் ஒரு நஞ்சில்லா பாம்பு இனமாகும்.
விளக்கம்
இவற்றின் தலை அகன்ற நடுத்தர அளவுள்ளவை ஆகும். வழுவழுப்பான மேடான செதில்களுடன் அடர் பச்சை நிறத்துடன், உடலில் ஒழுக்கற்ற கோடுகளையும் கொண்டிருக்கும். இவை வட்ட வடிவிலான கண்மணிகளைக் கொண்ட பெரிய கண்கொண்டிருக்கின்றன. உடலின் அடிப்பகுதி சாம்பல் கலந்த வெள்ளை நிறத்தில் காணப்படும். இவற்றின் கழுத்தில் v வடிவ குறியீடு காணப்படும். அச்சுருத்தப்பட்டால் நாகப்பாம்பு போன்று தலை உயர்த்ததி அச்சுறுத்தும். இதற்கு பிடித்து உணவு தேரைகள் ஆகும்.
முழுமையாக வளர்ந்த இப்பாம்புகள் 2 அடி (0.61 மீ) நீளம் இருக்கும். இப்பாம்புகள் இந்தியா, இலங்கை போன்ற நாடுகளில் மலைப்பகுதிகள், சமவெளிகளில் உள்ள காடுகள் போன்ற இடங்களில் காணப்படுகிறது. ஆனைமலை பகுதிகளில் 4,700 அடி (1,400 மீ) உயரம்வரைக் காணப்படுவதாக டபிள்யூ டேவிசன் அவர்களின் கூற்று. இப்பாம்புகள் வங்கதேசம், மியான்மார், பாக்கித்தான் போன்ற நாடுகளிலும் காணப்படுகிறது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:நச்சுத்தன்மை அற்ற பாம்புகள் பகுப்பு:தமிழ்நாட்டுப் பாம்புகள்
ராஜா மூடா அசீஸ் சாலை 2A
ராஜா மூடா அசீஸ் சாலை அல்லது கூட்டரசு சாலை 2, 2A, 2B (ஆங்கிலம்: Persiaran Raja Muda Musa அல்லது Federal Route 2, 2A and 2B; மலாய்: Persiaran Raja Muda Musa) என்பது மலேசியா, சிலாங்கூர், கிள்ளான் பகுதியில் உள்ள ஒரு முக்கிய நெடுஞ்சாலை ஆகும். இந்தச் சாலை கிள்ளான் நகரையும் கிள்ளான் துறைமுகம் நகரப் பகுதியையும் இணைக்கிறது.
கிள்ளான் துறைமுகம் நகரப் பகுதிக்குச் செல்லும் முக்கியப் பாதையாகவும் உள்ளது. சிலாங்கூர் சுல்தான் சர் அலாதீன் சுலைமான் ஷாவின் (Sultan Sir Alaeddin Sulaiman Shah of Selangor) தந்தை ராஜா மூடா மூசாவின் (Raja Muda Musa) நினைவாக இந்த நெடுஞ்சாலைக்குப் பெயரிடப்பட்டது.
பின்னணி
ராஜா மூடா அசீஸ் 2A; 2B சாலைகளின் தொடக்கப் புள்ளிகள் கிள்ளான் துறைமுகம் நகரத்தில் அமைந்துள்ளன. இந்த ராஜா மூடா அசீஸ் சாலை; கூட்டரசு சாலை (Lebuhraya Persekutuan) மற்றும் கெசாஸ் (KESAS) சாலைகளுடன் தொடர்புகளைக் கொண்டுள்ளது.
மேலும் காண்க
பகுப்பு:மலேசியாவில் உள்ள சாலைகள்
மே 28
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:மே பகுப்பு:ஆண்டின் நாட்கள்
பண்டார்கர் ஓரியண்டல் ஆய்வு நிறுவனம்
வலது|thumb|350x350px| பண்டார்கர் ஓரியண்டல் ஆய்வு நிறுவனக் கட்டடம் பண்டார்கர் ஓரியண்டல் ஆய்வு நிறுவனம் (Bhandarkar Oriental Research Institute) இந்தியாவில் மகாராஷ்டிரா மாநிலத்தில் புனேயில் அமைந்துள்ள ஓர் ஆய்வு மையம் ஆகும்.. இந்த மையம் ஜூலை 6, 1917 ஆம் நாளன்று நிறுவப்பட்டது. இதற்குஇந்தியாவில் இந்திவியலின் ( ஓரியண்டலிசம் ) நிறுவனர் என்று நீண்ட காலமாக கருதப்பட்டு வருகின்ற ராமகிருஷ்ண கோபால் பண்டர்கர் (1837-1925) பெயர் சூட்டப்பட்டது. இந்த நிறுவனம் பழைய சமஸ்கிருதம் மற்றும் பிரகிருத கையெழுத்துப் பிரதிகளின் தொகுப்பிற்கு நன்கு அறியப்பட்டதாகும்.
நிறுவனம்
இந்த நிறுவனம் 1860 ஆம் ஆண்டின் சட்டம் XXI இன் கீழ் பதிவுசெய்யப்பட்ட ஒரு பொது டிரஸ்ட் என்ற அமைப்பு ஆகும். ஆரம்பத்தில், இந்த நிறுவனம் பம்பாய் அரசிடமிருந்து ஆண்டு தோறும் 3000 ரூபாய் மானியமாகப் பெற்று வந்தது. தற்போது, மகாராஷ்டிரா அரசின் வருடாந்திர மானியத்தைக் கொண்டு இது ஓரளவு இயங்கி வருகிறது. குறிப்பிட்ட சில ஆய்வுத் திட்டங்களுக்காக இந்திய அரசு மற்றும் பல்கலைக்கழக மானிய ஆணையத்திடமிருந்தும் இந்த நிறுவனம் மானியங்களைப் பெற்று வருகிறது.
பண்டார்கர் ஓரியண்டல் ஆய்வு நிறுவனம் தெற்காசியாவின் மிகப் பெரிய அரிய நூல்கள் மற்றும் கையெழுத்துப் பிரதிகளின் தொகுப்புகளைக் கொண்டு அமைந்துள்ளது. இதில் 125,000 க்கும் மேற்பட்ட புத்தகங்கள் மற்றும் 29,510 கையெழுத்துப் பிரதிகள் உள்ளன. இந்த நிறுவனம் ஆண்டுக்கு நான்கு முறை பண்டர்கர் ஓரியண்டல் ஆய்வு நிறுவனத்தின் அன்னல்ஸ் என்ற பருவ இதழினை வெளியிட்டு வருகிறது. இந்திய அரசின் பண்பாட்டு அமைச்சின் திட்டமான இந்தியச் சுவடிகள் இயக்கத்தின் ஆதரவில் கையெழுத்துப் பிரதி வள மற்றும் பாதுகாப்பு மையத்தையும் இயக்கி வருகிறது.2007 ஆம் ஆண்டில், நிறுவனத்தில் பாதுகாக்கப்பட்ட ரிக் வேத கையெழுத்துப் பிரதிகள் யுனெஸ்கோவின் உலக பதிவேட்டில் சேர்க்கப்பட்டன.
கையெழுத்துப் பிரதிகள் சேகரிப்பு
பம்பாய் அரசு, 1866 ஆம் ஆண்டில், ஒரு இந்திய கையெழுத்துப் பிரதி சேகரிப்பு திட்டத்தைத் தொடங்கியது. மிகப் பிரபலமான அறிஞர்களான ஜியார்ஜ் பஹ்லர், எஃப் கீல்கான், பீட்டர் பீட்டர்சன், ராம்கிருஷ்ண கோபால் பண்டார்கர், எஸ். ஆர். பண்டார்கர், கதாவதே மற்றும் காதே ஆகியோர் இந்த திட்டத்தின் கீழ் 17,000 க்கும் மேற்பட்ட முக்கியமான கையெழுத்துப் பிரதிகளைச் சேகரித்தனர். இவ்வாறாகச் சேகரிக்கப்பட்ட. இந்தத் தொகுப்பு முதலில் பம்பாயில் உள்ள எல்பின்ஸ்டன் கல்லூரியில் ஒரு வைப்பாக பாதுகாத்து வைக்கப்பட்டது. பின்னர் அது மேலும் சிறந்த பாதுகாக்கும் நோக்கில் டெக்கான் கல்லூரிக்கு (புனே)விற்கு இட மாற்றம் செய்யப்பட்டது. 1917 ஆம் ஆண்டில் பண்டார்கர் ஓரியண்டல் ஆய்வு நிறுவனம் நிறுவப்பட்ட பின்னர், இந்நிறுவனத்தின் நிறுவனர்கள் இன்னும் சிறந்த பாதுகாப்பு மற்றும் ஆய்வுகளை வழங்க முன்மொழிந்தனர். எனவே, அப்போதைய பம்பாய் பிரசிடென்சியின் ஆளுநரும், போரியின் முதல் தலைவருமான லார்ட் வில்லிங்டன், மதிப்புமிக்க அரசாங்க கையெழுத்துப் பிரதிகளை 1918 ஏப்ரல் 1 ஆம் நாளன்று போரிக்கு மாற்றினார். முதல் காப்பாட்சியாளரான பி.கே. கோட் இந்த தொகுப்புகளின் எண்ணிக்கையை அதிகரிக்க பல முயற்சிகளை மேற்கொண்டார். தற்போது, இந்த நிறுவனத்தில் 29,000 கையெழுத்துப் பிரதிகள் உள்ளன.
சேகரிப்பின் மிகப்பெரிய பகுதியாகக் (17,877 கையெழுத்துப் பிரதிகள்) " கருதப்படுவது அரசு கையெழுத்துப் பிரதி நூலகத்தின்" ஒரு பகுதியாகும். அதே சமயம் 11,633 கையெழுத்துப் பிரதிகளின் கூடுதல் தொகுப்பும் இங்கு உள்ளன. உள்ளது. அவற்றுள் மிகவும் அரிய கையெழுத்துப்பிரதியாகக் கருதப்படுவது 1320 ஆம் ஆண்டைச் சேர்ந்த சிகித்சாசரசங்கரகா கையெழுத்துப் பிரதியும் 906 ஆம் ஆண்டைச் சேர்ந்த உபமிதிபவபிரபஞ்சகதா கையெழுத்துப் பிரதியும் ஆகும்.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:இந்திய வரலாற்றுவரைவியல் பகுப்பு:இந்தியவியல் பகுப்பு:புனே பகுப்பு:புனே மாவட்டம் பகுப்பு:மகாராட்டிராவில் கல்வி
பாளையம் பிடாரியம்மன் கோயில்
பாளையம் பிடாரியம்மன் கோயில் தமிழ்நாட்டில் தர்மபுரி மாவட்டம், பாளையம் என்னும் ஊரில் அமைந்துள்ள அம்மன் கோயிலாகும்.
வரலாறு
இக்கோயில் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.
கோயில் அமைப்பு
இக்கோயில் முதன்மைத் திருக்கோயில் என்ற வகைப்பாட்டில் இந்து அறநிலையத்துறையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. பரம்பரை அல்லாத அறங்காவலர் அமைப்பால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
பூசைகள்
சித்திரை மாதம் 1 நாள் முக்கிய திருவிழாவாக நடைபெறுகிறது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:தர்மபுரி மாவட்டத்திலுள்ள அம்மன் கோயில்கள் பகுப்பு:சரி பார்க்க வேண்டிய தானியக்கக் கோயில் கட்டுரைகள்
அச்சல்வாடி
அச்சல்வாடி (Achalvadi) என்பது இந்தியாவின், தமிழ்நாடு மாநிலத்திலுள்ள தருமபுரி மாவட்டம், அரூர் வட்டம் அச்சல்வாடி ஊராட்சிக்கு உட்பட்ட ஒரு வருவாய் கிராமம் ஆகும்.
அமைவிடம்
இந்த ஊரானது மாவட்ட தலைநகரான தருமபுரியிலிருந்து ஒரு 45 கிலோமீட்டர் தொலைவிலும், அரூரில் இருந்து 6 கிலோ மீட்டர் தொலைவிலும், மாநில தலைநகரான சென்னையிலிருந்து 261 கிலோமீடர் தொலைவிலும் அமைந்துள்ளது. மேலும் இவ்வூரானது கடல்மட்டத்தில் இருந்து சராசரியாக 350 மீட்டர் உயரத்தில் இருக்கிறது. இவ்வூரின் அமைவிடம் 12°00'13.2"N 78°29'41.8"E
மக்கள் வகைப்பாடு
2011 மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி இக்கிராமத்தில் 808 குடும்பங்கள் வசிக்கின்றன. கிராமத்தின் மொத்த மக்கள் தொகையானது 2907 ஆகும். இதில் பெண்களின் எண்ணிக்கை 1471 என்றும், ஆண்களின் எண்ணிக்கை 1436 என்றும் உள்ளது. கிராமத்தின் மொத்த எழுத்தறிவு விகிதம் 66.2 % ஆகும். இது தமிழ்நாட்டின் சராசரி எழுத்தறிவு விகிதமான 80.09 % ஐ விடக்குறைவு ஆகும்.
மேற்கோள்
பகுப்பு:தர்மபுரி மாவட்டத்திலுள்ள கிராமங்கள்
மாதவிடாய் மிகைப்பு
1. Hyper Menorrhagia : வழக்கமான இடை வெளியில் வழக்கமான நாட்களில் அதிகமாக போதல்.
2. Menorrhagia : வழக்கமான நாட்களில் அளவு அதிகரித்து அதிக நாட்களும் போகும்.
3. Poly Menorrhagia: இது 21 நாட்களுக்குள் ஏற்பட்டு சுமார் 7 முதல் 14 நாட்கள் வரை போகும்
வன்ஸ்தா தேசியப் பூங்கா
வன்ஸ்தா தேசியப் பூங்கா (Vansda National Park) இந்தியாவின் குஜராத் மாநிலத்தில் நவ்சாரி மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்தப் பூங்காவானது அம்பிகா ஆற்றங்கரையில் அமைந்துள்ளது. இது சுமார் 24 சதுர கிலோமீட்டர்கள் பரப்பளவு கொண்டது. சிக்காலி எனும் நகரிலிருந்து 65 கிலோமீட்டர்கள் தொலைவில் அமைந்துள்ள இந்தத் தேசியப் பூங்கா 1979 ஆம் ஆண்டு உருவாக்கப்பட்டது.
மாதவிடாய் மிகைப்பு
இவற்றையும் பார்க்க
பகுப்பு:மாதவிடாய் பகுப்பு:மகப்பேறியல் பகுப்பு:மகளிரியல் பகுப்பு:மகளிர் நலம்
வன்ஸ்தா தேசியப் பூங்கா
பகுப்பு:இந்திய தேசியப் பூங்காக்கள் பகுப்பு:குசராத்து பகுப்பு:நவ்சாரி மாவட்டம் பகுப்பு:குசராத்தில் சுற்றுலாத்துறை
பிட்டர் கணிகா தேசியப் பூங்கா
கட்டாக் மாவட்டத்திலான இப்பூங்கா .367 ச.கி.மீ. பரப்பில் அமைந்துள்ளது. அருகிலான விமான நிலையம் புவனேஷ்வர், சுமார் 200 கி.மீ. தூரத்திலும், அருகிலான ரயில் நிலையம் பத்ரக் சுமார் 100 கி.மீ. தூரத்திலும் இருக்கின்றன. இப்பூங்கா தென்னை மரங்களும் உப்பு நீர்த் தாவரங்களும் கொண்ட அலை வீச்சுச் சேற்றுக் காடுகளை உடையது. பூங்காவில் காணும் பிராணிகள் வேங்கை, வராகம், கழுதைப்புலி, காட்டுப்பூனை, சாம்பர், ராட்சச அணில், உப்பு நீர் முதலை, நீர்மானிட்டர், கடலாமை, ராஜநாகம், மலைப்பாம்பு முதலியனவாகும். கொக்குகள், வாத்துகள் முதலிய பறவைகளும் உள்ளன.பூங்காவுக்குச் செல்ல உகந்த பருவம் குளிர்காலம் ( நவம்பரிலிருந்து பிப்ரவரி வரை ) ஓய்வில்லங்கள் உண்டு.
பகுப்பு:துப்புரவு முடிந்த திருவள்ளூர் மாவட்ட ஆசிரியர்கள் தொடங்கிய கட்டுரைகள்
ஓ கனடா
"ஓ கனடா" கனடாவின் தேசிய கீதம் ஆகும். இந்த கீதத்தின் முதல் ஆக்கம் பிரெஞ்சு மொழியில் சர் அடொல்ப் பேஸில் ரூத்தீயே (Sir Adolphe Basile Routhier) என்பவரால் எழுதப்பட்டது. தற்போதைய ஆங்கில மொழியாக்கம் ரொபேற் ஸ்ரான்லி வியர் ( Robert Stanley Weir) என்பவரால் 1908ம் ஆண்டு எழுதப்பட்டது. தமிழ் மொழி ஆக்கம் கவிஞர் கந்தவனம் என்பவரால் எழுதப்பட்டது.
== தமிழ் மொழியாக்கம் ==
''ஓ கனடா! எங்கள் வீடும் நாடும் நீ!''
நீ எழல் கண்டு (உ)வப்போம்!
நின்னைப் போற்றி அணிவகுத்தோம்!
என்றும் இறைவன் காத்திடுக!
ஓ கனடா, நாம் நின்னைப் போற்றி
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:கனடாவில் இசை பகுப்பு:நாட்டுப்பண்கள்
ஃபிராங் ஹாரி
ஃபிராங் ஹாரி  (Frank Harry , (பிறப்பு: திசம்பர் 22 1876, இறப்பு: அக்டோபர் 27 1925) என்பவர் இங்கிலாந்து அணியின் துடுப்பாட்டக்காரர் ஆவார். இவர் எந்தவொரு தேர்வுத் துடுப்பாட்டப் போட்டியிலும் கலந்து கொள்ளவில்லை. இருப்பினும் 76 முதல்தர துடுப்பாட்டப் போட்டிகளில் கலந்து கொண்டுள்ளார். இவர் 1903-1920 ஆண்டுகளில், முதல்தர துடுப்பாட்டப் போட்டிகளில் பங்குகொண்டார்.
வெளி இணைப்பு
ஃபிராங் ஹாரி கிரிக்கட் ஆக்கைவ் - விளையாட்டுவீரர் விபரக்குறிப்பு. கடைசியாகப் பார்க்கப்பட்ட திகதி நவம்பர் 30, 2011.
பகுப்பு:இங்கிலாந்துத் துடுப்பாட்டக்காரர்கள் பகுப்பு:1876 பிறப்புகள் பகுப்பு:1925 இறப்புகள் பகுப்பு:லன்காசையர் துடுப்பாட்டக்காரர்கள் பகுப்பு:டர்ஹாம் துடுப்பாட்டக்காரர்கள்
அயோத்தி அகழாய்வுகள்
அயோத்தி அகழாய்வுகள் (Archaeology of Ayodhya) என்பது இந்தியாவின் உத்தரப் பிரதேசத்தின், அயோத்தி மாவட்டத்தின் தலைமையிட நகரமான அயோத்தியில் அமைந்திருந்த பாபர் மசூதி வளாகத்தில் நடைபெற்ற அகழாய்வில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட தொல்பொருட்களைத் குறித்தவைகள் ஆகும். அயோத்தி நகரம் பண்டைய கோசல நாட்டின் தலைநகரம் ஆகும்.
பின்னணி
1993-ஆம் ஆண்டில் அயோத்தியில் சர்ச்சைக்குரிய 67.7 ஏக்கர் நிலத்தை இந்திய அரசு ஒரு அரசாணையின் மூலம் தன் கட்டுப்பாட்டில் வைத்துக் கொண்டதுடன், பாபர் மசூதி இடிப்பு மற்றும் பிறகு ஏற்பட்ட  வன்முறைகள் குறித்து விசாரணைக்கு உத்தரவிட்டது. 2003-ஆம் ஆண்டில் ராம ஜென்ம பூமி-பாபர் மசூதி இடிப்பு வழக்கில், அலகாபாத் உயர் நீதிமன்றத்தின் லக்னோ அமர்வின் பரிந்துரையின் படி, இந்தியத் தொல்லியல் ஆய்வகம் அயோத்தில் உள்ள பாபர் மசூதி வளாகத்தில் அகழாய்வுகள் மேற்கொண்டது.
அகழாய்வுகளின் வரலாறு
அயோத்தியில் சர்ச்சைக்குரிய இடத்தில் மொத்தம் ஐந்து முறை அகழாய்வுகள் நடைபெற்றுள்ளது. 1862-63-ஆம் ஆண்டுகளில் அலெக்சாண்டர் கன்னிங்காம் தொன்ம வரலாறுகளைக் கொண்டு முதல் ஆய்வு செய்தார்; 1889-91-ஆம் ஆண்டுகளில் செர்மானிய இந்தியவியல் அறிஞர் அலோயிஸ் அன்டன் ஃபூரர் இரண்டாவது முறையாக அகழாய்வு மேற்கொண்டார்; 1969-70-ஆம் ஆண்டுகளில்  பேராசிரியர். ஏ. கே. நரேன் நடத்தியது மூன்றாவது அகழாய்வாகும்; 1975-76-ஆம் ஆண்டுகளில் இந்தியத் தொல்லியல் ஆய்வகத்தின் தொல்லியல் அறிஞர் பி. பி. லால் நடத்தியது நான்காவது அகழ்வாய்வு ஆகும்; 2003-ஆம் ஆண்டில் அலகாபாத் உயர் நீதிமன்றத்தின் உத்தரவின் படி, இந்தியத் தொல்லியல் ஆய்வகம் அயோத்திய நடத்திய அகழாய்வு ஐந்தாவது மற்றும் இறுதி ஆகும். இந்த அகழாய்வில் தொல்லியல் ஆய்வாளர்கள், 29 இசுலாமியர்கள் உள்ளிட்ட 131 நபர்கள் கலந்து கொண்டனர். அகழாய்வில் கண்டெடுக்கப்பட்ட தொல்பொருட்கள் குறித்த 574 பக்க அறிக்கை அலகாபாத் உயர் நீதிமன்றத்தில் சமர்ப்பிக்கப்பட்டது.
பிரித்தானிய இந்தியா ஆட்சிக் காலத்தில்
இந்தியத் தொல்லியல் ஆய்வகத்தை நிறுவிய அலெக்சாண்டர் கன்னிங்காம் 1862-63களில் அயோத்தி நகரம் குறித்து பழம்பெரும் நூல்களைக் கொண்டு ஆய்வு செய்தார்.
அயோத்தி நகரத்தை இந்து-பௌத்த தொன்ம நூல்களில் சாகேதம் என்றும், சீனாவின் பௌத்த அறிஞர்களான பாகியானின் குறிப்புகளில் ஷா-சி  என்றும், யுவான் சுவாங் விசாகா என்றும் குறிப்பிட்டுள்ளனர். கௌதம புத்தர் தான் அயோத்தி நகரத்தில் 6 மாதங்கள் கழித்ததாகக் கூறுகிறார். இந்து தொன்ம நூல்களை படித்த அலெக்சாண்டர் கன்னிங்காம், அயோத்தியில் 1000 ஆண்டுகள் பழமையான கட்டிடங்கள் காணப்படவில்லை என்றார். மகாபாரத காவியத்தின் படி, கிமு 1426-ஆம் ஆண்டில் நடைபெற்ற குருச்சேத்திரப் போரில் கௌரவர்கள் சார்பில் போரிட்ட கோசல நாட்டின் மன்னர் பிரகத்பாலன் அபிமன்யுவால் கொல்லப்பட்ட பின்னர், கோசல நாடு பல பகுதிகளாக சிதைவுற்றது.
கிபி முதல் நூற்றாண்டில் உஜ்ஜைன் பேரரசர் விக்ரமாதித்தியன் அயோத்தி நகரத்திற்கு விஜயம் செய்த போது, அயோத்தி குறித்து இராமாயணம் கூறிய பகுதிகளில் புதிய கட்டிடங்களை எழுப்பினார். கிபி ஏழாம் நூற்றாண்டில் அயோத்திக்கு வருகை புரிந்த யுவான் சுவாங் தனது பயணக் குறிப்புகளில் அயோத்தி ஒரு பௌத்த் மையமாகவும், பழம்பெரும் பௌத்த கட்டிட அமைப்புகள் இருந்ததாகவும் குறித்துள்ளார்.
பாபர் ஆட்சியின் போது அவரது படைத்தலைவர் மீர் கான் என்பவர், அயோத்தியில் உள்ள ராம ஜென்மபூமி கோயில் நிலத்தில் 1523-ஆம் ஆண்டில் பாபர் மசூதி நிறுவியதாக அலோயிஸ் அன்டன் ஃபூரர் கூறினார். அதற்கு ஆதரவாக இடிக்கப்பட்ட ராம ஜென்மபூமி கோயிலின் கருங்கல் தூண்கள்  பாபர் மசூதி கொண்டிருந்தது. அவுரங்கசீப் ஆட்சிக் காலத்தில் அயோத்தியின் சொர்க்க துவாரம் மற்றும் திரேதா கே தாக்கூர் பகுதியில் உள்ள கோயில்களை இடித்து புதிய மசூதிகளை கட்டினார்.
கன்னோசி மன்னர் செயச்சந்திரன் கிபி 1241-இல் நிறுவிய கல்வெட்டுக் குறிப்பில், அயோத்தியில் விஷ்ணு கோயில் இருந்தது குறிப்பிட்டுள்ளது. இந்த உடைந்த கல்வெட்டு அவுரங்கசீப் திரேத கே தாக்கூர் கோயிலை இடித்து கட்டிய மசூதிலிருந்து கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. தற்போது இந்த உடைந்த கல்வெட்டு பைசாபாத் நகர அருங்காட்சியகத்தில் உள்ளது.
1969-1970 அகழாய்வுகள்
பனாரஸ் இந்துப் பல்கழகத்தின் பேராரசிரியர் அவத் கிசோர் நாராயணன் தலைமையிலான குழு 1969-70களில் அயோத்தியில் அகழாய்வுப் பணிகள் மேற்கொண்டனர். அகழாய்வின் முடிவில் கிமு 17-ஆம் நூற்றாண்டிற்ற்கு முன்னர் நிறுவப்பட்ட அயோத்தி நகரத்தில், பௌத்த பிக்குகள் வாழ்ந்ததாக கூறுகிறார்.
அகழாய்வுகள் (1975-1985)
இந்தியத் தொல்லியல் ஆய்வகத்தின் ஆய்வாளர் பி. பா. லால் தலைமையிலான குழுவினர் 1975-76-ஆம் ஆண்டுகளில், ராம ஜென்மபூமி எனக்கருதப்பட்ட பாபர் மசூதி வளாகம், சிரிங்கிபேரபுரம், நந்திகிராமம், பரத்துவாஜர் ஆசிரமம், சித்திரகூடம் போன்ற 14 இராமாயண நிகழிடங்களில் அகழாய்வுப் பணிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டது. ஆனால் இதன் அகழாய்வு அறிக்கை வெளியிடப்படவில்லை. 1985-ஆம் ஆண்டுகளில் அயோத்தியில் நடத்தப்பட்ட அகழாய்வில் பாபர் மசூதி வளாகத்தில் சமணத் துறவியின் சுடுமண் சிற்பம் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது.
பாபர் மசூதி வளாகத்தில் கண்டுபிடித்த கோயில் தூண்கள் (1990)
இந்தியத் தொல்லியல் துறையிலிருந்து பணி ஓய்வு பெற்ற தொல்லியல் ஆய்வாளர் பி. பா. லால், 1990-இல் ராஷ்டிரிய சுயம்சேவாக் சங்கம் இதழில், பாபர் மசூதியின் கீழ் ஒரு பத்தியில் தான் ஒரு இந்துக் கோவிலின் எச்சங்களைக் கண்டுபிடித்ததாக எழுதினார்.
பி. பா. லால் 2008-ஆம் ஆண்டில் எழுதிய நூலில் இராமர், அவரது வரலாறு, ராம ஜென்மபூமி கோயில் மற்றும் இராமாயணம், தொல்லியல் மற்றும் பிற அறிவியல் சான்றுகள் குறித்து எழுதினார். இவரது நூலில் பாபர் மசூதியின் தூண்களுடன் இணைக்கப்பட்ட பன்னிரண்டு கல் தூண்கள் இருந்தன என்றும், அவைகள் வழக்கமான இந்து சமய தெய்வங்களின் உருவங்கள் மற்றும் வார்ப்புருக்கள் கொண்டிருந்தன எனக்குறிப்பிட்டார். இந்தத் தூண்கள் பாபர் மசூதியின் ஒருங்கிணைந்த பகுதி அல்ல என்றும், ஆனால் அதற்கு வேறானவை என்பது சுயமாகத் தெரிகிறது என்றார். }}