cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
சரஸ்வதி நதி (வங்காளம்)
வரலாறு
1660 ஆம் ஆண்டின் வான் டென் ப்ரூக்கின் வரைபடத்தில் ஆற்றின் தெளிவான அறிகுறி உள்ளது. வான்டென் ப்ரூக்கின் நூற்று ஐம்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்பாக, பெங்காலி கவிஞர் பிப்ரதாஸ் பிபிள்ளை மானசமங்கல் என்ற தனது படைப்பில் இந்த ஆறு மற்றும் அதனைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளைப் பற்றிய ஒரு குறிப்பினைக் கொடுத்துள்ளார். வர்த்தகர் சந்த் சதகரின் வணிகக் கப்பல் கடலுக்குச் செல்லும்போது, அவர் திரிவேணி மற்றும் சப்தகிராம் வழியாகவும், கங்கை, சரஸ்வதி மற்றும் யமுனாவின் முக்கூடல் வழியாகவும் சென்றார். என்று பிப்ரதாஸ் எழுதியுள்ளார்:
குறிப்புகள்
பகுப்பு:இந்திய ஆறுகள் பகுப்பு:மேற்கு வங்க ஆறுகள்
எமில் போஸ்
எமில் ஹெர்மன் போஸ் (Emil Bose, 20 அக்டோபர், 1874 -  ஜெர்மனியின் ப்ரெமென்- 25 மே 1911 அர்ஜென்டினாவின் லா பிளாட்டா) என்பவர் ஒரு ஜெர்மன் இயற்பியலாளராவார். இவர் அர்ஜென்டினாவின் லா பிளாட்டா பல்கலைக்கழகத்தில் மின் பொறியியல் துறையில் முதல் இயக்குநராக இருந்தார். ஜெர்மனியில் கோட்டிங்கன் பல்கலைக்கழகத்தில் வால்தெர் நெர்ன்ஸ்ட்டின் மாணவராக படித்தார். அர்ஜென்டினாவில் புதிதாக உருவாக்கப்பட்ட பல்கலைக் கழகத்தில் பேராசிரியராக பணியாற்றினார், 1911 இல் குடற்காய்ச்சலால் பாதிக்கபட்டு தான் இறக்கும்வரை அவர்  தொடர்ந்து இரண்டு ஆண்டுகள் போதித்தார். காண்க Bibiloni, A.G. (2005)
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:1874 பிறப்புகள் பகுப்பு:1911 இறப்புகள் பகுப்பு:செருமானிய இயற்பியலாளர்கள் பகுப்பு:அர்ஜென்டின நபர்கள்
பீபாடி இயக்கம்
thumb|அர்மியமுசியம் எனப்படும் சுவீடப் படை அருங்காட்சியகத்தின், பீபாடி புரிதுமுக்கிகள். thumb|சுவிட்சர்லாந்தின், மோர்ஜ்ஷ் மாவட்டத்தில் உள்ள, 'வோ மக்களின் இராணுவ அருங்காட்சியகத்தில்' காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டிருக்கும், பீபாடி புரிதுமுக்கி, ரகம் 1867, .41-கேல் (10.4 மிமீ) சுவிஸ். பீபாடி இயக்கம் என்பது, ஒரு ஆரம்பநிலையில் இருந்த பின்குண்டேற்ற சுடுகலனின் இயங்குநுட்ப  வடிவம் ஆகும். இதில், பின்னால் கீல் இடப்பட்ட, வீழும்-அடைப்பு வடிவமைப்பை கொண்ட அடைப்பு இருக்கும்; இந்த கீலை மையமாகக் கொண்டு அடைப்பு சுழற்றப்பட்டு, அதன் முன்பகுதியை தாழ்த்துவதன் மூலம், குழலாசனம் திறக்கப்பட்டு, குண்டேற்றப்படும். பீபாடி இயக்கம் பெரும்பாலும் வெளிப்புற சுத்தியலை பிரயோகித்து தான் வெடிபொதியை வெடிக்கச் செய்யும். இடது|thumb|பீபாடி இயக்கம் மாசச்சூசெட்ஸ்ஸின் தலைநகரான பாஸ்டன்னை சேர்ந்த, ஹென்றி ஒ. பீபாடி வடிவமைத்தது தான் பீபாடி இயக்கம். சூலை 22, 1862-ல் இதற்கு முதல் காப்புரிமம் பெறப்பட்டது.
சுவிஸ் துமுக்கிக்கொல்லர், ஃபிரெடெரிக் வான் மார்ட்டினி என்பவர், பீபாடி இயக்கத்தை ஒத்தவாறு ஒரு இயக்கமுறையை உருவாக்கினார், அது உட்புற சுத்தியல் கொண்டிருந்தது. அலெக்சாண்டர் ஹென்றி என்பவரால் வடிவமைக்கப்பட்ட புரியை கொண்டிருந்த குழலுடன், இது இணைக்கப்பட்டு உருவான, 1871 மார்ட்டினி-ஹென்றி புரிதுமுக்கி பிரித்தானிய படைகளின் பிரதான துப்பாக்கியாக இருபது வருடங்களுக்கு திகழ்ந்தது.
நூலடைவு
பகுப்பு:சுடுகலன் இயக்கங்கள்
கு. பழனி
'''கு. பழனி''' (K. Palani) ஒரு இந்திய அரசியல்வாதியும் தமிழகத்தின் 15 ஆவது சட்டமன்ற உறுப்பினரும் ஆவார். இவர் 2016 ஆம் ஆண்டு தமிழக சட்டமன்றத் தேர்தலில் காஞ்சிபுரம் மாவட்டம் ஸ்ரீபெரும்புதூர் சட்டமன்றத் தொகுதியில் அனைத்திந்திய அண்ணா திராவிட முன்னேற்றக் கழகத்தின் சார்பில் போட்டியிட்டு சட்டமன்ற உறுப்பிரானார். இவர் தன்னை எதிர்த்துப் போட்டியிட்ட இந்திய தேசிய காங்கிரஸ் வேட்பாளர் செல்வ பெருந்தகையை விட 10,216 வாக்குகள் அதிகம் பெற்று வெற்றி பெற்றார். இவர்  இவரது தந்தையார் குமாரசாமி ஆவார். இவர் காஞ்சிபுரம் மாவட்டத்தில் பரணிபுதூரில் வசித்தார். இவர் முன்னதாக அனைத்திந்திய அண்ணா திராவிட முன்னேற்றக் கழகத்தின் குன்றத்தூர் ஒன்றியத்தின் செயலாளராகவும், ஊராட்சி ஒன்றியக் குழுத் தலைவராகவும் இருந்துள்ளார்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:15 ஆவது தமிழ்நாடு சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள் பகுப்பு:அனைத்திந்திய அண்ணா திராவிட முன்னேற்றக் கழக அரசியல்வாதிகள் பகுப்பு:தமிழக அரசியல்வாதிகள் பகுப்பு:காஞ்சிபுரம் மாவட்ட நபர்கள்
வேதகாலம்
வேதகாலம் என்பது இந்தியாவில், ஆரியர்களின் மிகப் பழைய நூல்களான வேதங்கள் இயற்றப்பட்டு நடைமுறையில் இருந்த காலத்தை குறிக்கிறது. இது கி.மு இரண்டாம் ஆயிரவாண்டையும், முதலாம் ஆயிரவாண்டையும் சேர்ந்தது என அறிஞர்கள் கூறுகின்றனர். கிமு 1500 ஆம் ஆண்டளவில் தொடங்கி கி.மு. 500ஆம் ஆண்டு வரை நீடித்தது.
வரலாறு
வேதகால இந்தியாவின் வரலாறு பெரும்பாலும் அக்காலத்து நூல்களை அடிப்படையாகக் கொண்டே மீட்டுருவாக்கம் செய்யப்படுகின்றன. மொழியியல் அடிப்படையில் வேதகால நூல்கள் ஆறு காலவரிசைகளாகப் பிரிக்கப்படுகின்றன.
1. ரிக் வேத காலம்: ரிக் வேதமே தற்போது கிடைக்கக்கூடியதாக உள்ள மிகப் பழைய நூலாகும். அத்துடன், இதன் உள்ளடக்கமும், மொழியும் பொது இந்திய, ஈரானியக் கூறுகளை உள்ளடக்கி உள்ளது. இது பிற வேத நூல்களில் காணப்படவில்லை. ரிக் வேதம் பல நூற்றாண்டுகளாகப் படிப்படியாக உருவாகியதாகத் தெரிகிறது. இதன் பிற்காலத்துப் பகுதிகள் தவிர்ந்த பிற பகுதிகள் கிமு 1000 ஆவது ஆண்டளவில் முற்றுப் பெற்றிருக்கலாம் எனக் கருதப்படுகிறது.
2. மந்திர மொழிக் காலம்:
3. சங்கிதைக் காலம்:
4. பிராமணக் காலம்:
5. சூத்திரங்களின் காலம்:
6. இதிகாசக் காலமும், பாணினிய சமசுக்கிருதக் காலமும்:
சமயக்குரவர்
thumbnail|[[திருக்கோணேச்சரம்|திருக்கோணேச்சரத்தில் சமயகுரவர்களின் சிலைகள்]] சமயக்குரவர் என்பவர்கள் திருஞானசம்பந்தர், திருநாவுக்கரசர், சுந்தரமூர்த்தி, மாணிக்கவாசகர் ஆகியோர் ஆவர். இவர்கள் சைவ சமயத்தின் தேவாரம் மற்றும் திருவாசகத்தினை எழுதியவர்கள். இவர்களை நால்வர் என்றும் நால்வர் பெருமக்கள் சைவ சமயத்தினர் அழைக்கின்றனர்.
சமயக்குரவர் நால்வரின் காலம், செயல்பாடுகள், சைவ நூல்களில் அவர்களுடைய தாக்கங்கள் என பல்வேறு ஆய்வுக் கட்டுரைகளும், நூல்களும் எழுதப்படுகின்றன. செப்பேடுகள் மற்றும் கல்வெட்டுக்கொண்டும் நூலில் இடம்பெற்றுள்ள சம்பவங்கள் எந்தக் காலத்தில் நடந்திருக்க வேண்டுமென அறிந்து கொள்கின்றனர். இந்து ஆய்வுகள் சைவ சமயத்தின் வரலாறுகள் குறித்த ஐயப்பாடுகளை களையவும், சம்பவங்களுக்கு வலுவூட்டவும் உதவுகின்றன.
சமயக்குரவர்கள் பற்றி வெளிவந்துள்ள நூல்கள்
thumb|வலது|நால்வரை குறித்தான ஓவியம்
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:நாயன்மார்கள் பகுப்பு:கருநாடக இசை பகுப்பு:தமிழ்க் கவிஞர்கள் பகுப்பு:இந்தியக் கவிஞர்கள் பகுப்பு:9வது நூற்றாண்டு இந்திய மக்கள்
தாரவேந்திரம் ஊராட்சி
தாரவேந்திரம் ஊராட்சி (Dharavendiram Gram Panchayat), தமிழ்நாட்டின் கிருஷ்ணகிரி மாவட்டத்தில் உள்ள தளி வட்டாரத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த ஊராட்சி, தளி சட்டமன்றத் தொகுதிக்கும் கிருஷ்ணகிரி மக்களவைத் தொகுதிக்கும் உட்பட்டதாகும். இந்த ஊராட்சி, மொத்தம் 7 ஊராட்சி மன்றத் தொகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. இவற்றில் இருந்து 7 ஊராட்சி மன்ற உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றனர். 2011ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, மொத்த மக்கள் தொகை 15831 ஆகும். இவர்களில் பெண்கள் 8291 பேரும் ஆண்கள் 7540 பேரும் உள்ளனர்.
அடிப்படை வசதிகள்
தமிழ்நாடு ஊரக வளர்ச்சி மற்றும் ஊராட்சித் துறையின் 2015ஆம் ஆண்டுத் தரவின்படி கீழ்க்கண்ட தகவல் தொகுக்கப்பட்டுள்ளது.
சான்றுகள்
பகுப்பு:தளி ஊராட்சி ஒன்றிய ஊராட்சிகள் பகுப்பு:த. இ. க. ஊராட்சித் திட்டம்
தும்மக்குண்டு ஊராட்சி
தும்மக்குண்டு ஊராட்சி (Thummakundu Gram Panchayat), தமிழ்நாட்டின் தேனி மாவட்டத்தில் உள்ள க. மயிலாடும்பாறை வட்டாரத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த ஊராட்சி, ஆண்டிபட்டி சட்டமன்றத் தொகுதிக்கும் தேனி மக்களவைத் தொகுதிக்கும் உட்பட்டதாகும். இந்த ஊராட்சி, மொத்தம் 7 ஊராட்சி மன்றத் தொகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. இவற்றில் இருந்து 7 ஊராட்சி மன்ற உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றனர். 2011ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, மொத்த மக்கள் தொகை 5105 ஆகும். இவர்களில் பெண்கள் 2386 பேரும் ஆண்கள் 2719 பேரும் உள்ளனர்.
அடிப்படை வசதிகள்
தமிழ்நாடு ஊரக வளர்ச்சி மற்றும் ஊராட்சித் துறையின் 2015ஆம் ஆண்டுத் தரவின்படி கீழ்க்கண்ட தகவல் தொகுக்கப்பட்டுள்ளது.
சான்றுகள்
பகுப்பு:தேனி மாவட்ட ஊராட்சிகள் பகுப்பு:த. இ. க. ஊராட்சித் திட்டம்
பெர்னார்ட் கோடு
நவம்பர் 1943ல் அமெரிக்க 5வது ஆர்மி பெர்னார்ட் அரண்நிலைகளை அடைந்தது. டிசம்பர் 1, 1943ல் பெர்னார்ட் கோடு மீதான அமெரிக்கத் தாக்குதல் தொடங்கியது. ஒன்றரை மாதகால கடும் சண்டைக்குப்பின், பெர்னார்டு கோட்டின் அரண்நிலைகள் முறியடிக்கப்பட்டு அமெரிக்கப் படைகள் ஜனவரி 15, 1944ல் குசுத்தாவ் நிலைகளை அடைந்தன.
பகுப்பு:இத்தாலியப் போர்முனை (இரண்டாம் உலகப்போர்) பகுப்பு:1943 நிகழ்வுகள் பகுப்பு:1944 நிகழ்வுகள்
மலேசிய பன்னாட்டு வணிகம் மற்றும் தொழில் துறை அமைச்சு
மலேசிய பன்னாட்டு வணிகம் மற்றும் தொழில் துறை அமைச்சு (மலாய்: Kementerian Perdagangan Antarabangsa dan Industri Malaysia; ஆங்கிலம்: Ministry of International Trade and Industry Malaysia) (MITI) என்பது மலேசியாவின் பன்னாட்டு வணிகம் (International Trade) மற்றும் மலேசியாவின் தொழில் துறைகளை (Industry) நிர்வகிக்கும் அமைச்சு ஆகும்.
இந்த அமைச்சைத் தவிர மலேசிய பாதுகாப்பு துறை அமைச்சு; மலேசிய பணிகள் துறை அமைச்சு ஆகிய இரு அமைச்சுகளும் இன்னும் புத்ராஜெயாவிற்கு இடம் மாறிச் செல்லவில்லை; கோலாலம்பூர் மாநகரிலேயே தங்களின் தலைமையகங்களைக் கொண்டுள்ளன.
பொது
1956 ஏப்ரல் மாதம் வணிகம் மற்றும் தொழில்துறை அமைச்சு நிறுவப்பட்டது. அப்போது அதன் அரசாங்க அலுவலகம் கோலாலம்பூர் ராஜா சாலையில் இருந்தது. பிப்ரவரி 1972-இல் அந்த அமைச்சு; வர்த்தகம் மற்றும் தொழில்துறை அமைச்சு என மறுபெயரிடப்பட்டது. 27 அக்டோபர் 1990-இல், அதே அமைச்சு இரண்டு அமைச்சுகளாகப் பிரிக்கப்பட்டது:
அமைச்சு சார்ந்த சட்டங்கள்
மலேசிய பன்னாட்டு வணிகம் மற்றும் தொழில்துறை அமைச்சு பல முக்கியச் சட்டங்களின் நிர்வாகச் செயல்முறைகளுக்குப் பொறுப்பு வகிக்கின்றது.
சட்டக் கட்டமைப்பு
வணிகம் மற்றும் தொழில்துறை தொடர்பான சட்டங்களை உருவாக்க நாடாளுமன்றத்திற்கு மலேசிய அரசியலமைப்பு அனுமதி அளிக்கிறது:
இலங்கத்து சுல்தானகம்
இலங்கத்து சுல்தானகம் (Langkat Sultanate) எனப்படுவது தற்கால இந்தோனேசியாவில் வடக்கு சுமாத்திராவில் இலங்கத்து பிராந்தியத்தில் அமைந்திருந்த இறைமையுள்ள முஸ்லிம் நாடு ஆகும். இது இந்தோனேசியாவில் இஸ்லாம் பரவுவதற்கு முன்பிருந்தே நிலைபெற்றிருந்த போதிலும், இதன் பதியப்பட்ட வரலாறு 17 ஆம் நூற்றஆண்டிலிருந்து மாத்திரமே காணப்படுகிறது.
உசாத்துணை
பகுப்பு:குடியேற்றவாதத்துக்கு முந்திய இந்தோனேசிய அரசுகள் பகுப்பு:சுமாத்திரா வரலாறு பகுப்பு:இசுலாமிய வரலாறு பகுப்பு:இசுலாமிய சுல்தானகங்கள் பகுப்பு:இந்தோனேசிய இசுலாமிய அரசுகள்
ஜான் வியான்னி
புனித ஜான் பாப்டிஸ்ட் மரிய வியான்னி (Saint John Baptist Mary Vianney, மே 8 1786 - ஆகஸ்ட் 4 1859) பிரான்சு நாட்டில் உள்ள ஆர்ஸ் எனும் சிற்றூரின் பங்கு குருவாய் இருந்தவர். பிரெஞ்சுப் புரட்சியின் காரணமாக விசுவாசமும் இறை நம்பிக்கையும் குறைந்து போய் இருந்த அப்பங்கு, இவரின் கடின உழைப்பால் மனம் மாறியது என்பர். மரியன்னை மீதும் நற்கருணை மீதும் மிகுந்த பக்தி கொண்டிருந்த இவர், ஒப்புரவு அருட்சாதனத்தில் மிகுந்த நேரத்தை செலவிட்டார். இவர் கத்தோலிக்க குருக்களின் பாதுகாவலர் ஆவார்.
தொடக்க காலம்
ஜான் மரிய வியான்னி லயன்ஸ் நகருக்கு அருகில் டார்டில்லி என்னும் இடத்தில், ஒரு விவசாயக் குடும்பத்தில் மத்தேயு - மேரி என்ற பெற்றோருக்கு மகனாக 1786 மே 8ந்தேதி பிறந்தார். இவருக்கு 3 வயதாக இருக்கும்போது பிரஞ்சு புரட்சி வெடித்தது. இவரது குழந்தைப் பருவத்தில் அவருடைய பெற்றோர்கள் மட்டுமே மறைக்கல்வி கற்றுக்கொடுத்தனர். இவர் வாழ்ந்த சூழலில் திருப்பலியில் பங்கேற்பது எளிதானதாக இல்லை.
இருப்பினும் இரு துறவற சகோதரிகள் வியான்னியின் முதல் நற்கருணை விருந்துக்கு ஏற்பாடு செய்தனர். அந்நிகழ்வு 1799ல் இவருக்கு 13 வயது நிகழ்ந்தபோது, அதிகாரிகளுக்குப் பயந்து மூடப்பட்ட ஓர் இல்லத்தில் நிகழ்ந்தது. இவர் தன்னுடைய தோட்ட இல்லத்தை ஒரு சிறுவர்களின் மறைக்கல்விக்கூடமாக மாற்றினார். நெப்போலியன் மன்னன் புரட்சியாளர்களைத் தோற்கடித்து திருத்தந்தையோடு உடன்படிக்கை செய்துகொண்டதால் கத்தோலிக்க மறை பிரான்சு நாட்டில் 1802ஆம் ஆண்டு மீண்டும் நிலைநிறுத்தப்பட்டது. அப்பொழுது 16 வயதான வியான்னி, ஒரு குருவாக வேண்டும் என்று விரும்பினார்.
குருப் பட்டம்
மூன்று ஆண்டுகளுக்கு பிறகே, வியான்னியின் தந்தை இவரது விருப்பத்துக்கு இணங்கி தோட்ட வேலையிலிருந்து இவருக்கு விடுதலை அளித்தார். பிறகு இவர், தனது பங்குத்தந்தையே நடத்தி வந்த வகுப்புகளுக்கு சென்று குருத்துவப் பயிற்சி பெற்றார். அங்கு பயின்றவர்களிலேயே வியான்னிக்குதான் வயது அதிகம்; படிப்பிலும் கடைசி நிலையில் இருந்தார். இலத்தீன் மொழி கற்பது இவருக்கு மிகவும் கடினமாக இருந்தது; தன் தாய் மொழியான பிரெஞ்சு மொழியிலும் போதிய அறிவு இல்லை. இவருடைய ஞாபக சக்தியும் மிகவும் பலவீனமாக இருந்தது. எனவே புனித ஜான் பிரான்சிஸ் ரெஜிஸ் என்பவருடைய திருத்தலத்திற்கு சென்று வேண்டினார். இவருடைய பங்குத்தந்தையின் ஆதரவே இவருக்கு ஊக்கம் ஊட்டியது.
1809-ல் நெப்போலியன் ஸ்பெயின் நாட்டின்மீது படையெடுத்தார். அப்பொழுது 23 வயதான வியான்னி, படையில் சேர்ந்து யுத்தத்தில் கலந்து கொள்ளாமல் இருக்க விதி விலக்கு கேட்டார்; அது மறுக்கப்பட்டது. எனவே வீரர் உடை அணிவிக்கப்பட்டு பிரணி மலைக்கு அனுப்பப்பட்டார். அப்பொழுது அதிக மன வேதனை அடைந்தார். அங்கு இவர் சுகம் இல்லாதிருந்தபோது படையெடுக்க உத்தரவு பிறப்பிக்கப்பட்டது; படைகளுடன் சென்றபோது வழி தவறி நெப்போலியனுக்கு எதிரான மக்கள் வாழ்ந்த பகுதிக்குச் செல்ல நேர்ந்தது. எனவே அங்கு மக்களோடு இரண்டு ஆண்டுகள் தங்கிவிட்டார். பின்பு நெப்போலியன் உடன்பாட்டுக்கு பின்பு 1811-ல் அவர் வீடு திரும்பினார்.
இவருக்கு 25 வயதானபோது, உயர்நிலைப் பள்ளி கல்வி தொடங்கும் கட்டத்தில் இருந்தார்; மீண்டும் தன் பங்குத் தந்தையிடம் சென்று குருத்துவப் பணிக்குத் தயாரித்தார். 1812ல் இளம் குரு மாணவர் இல்லத்தில் சேர்ந்தார். அங்கு இருந்த 200 மாணவர்களில் இவரே கடைசியாக இருந்தார். பின்பு குருத்துவக் கல்லூரிக்குச் சென்று கற்க வேண்டியிருந்தது. ஆனால் பங்குத் தந்தையின் பரிந்துரையால்தான் அவர் குருப்பட்டம் பெற்றார். தன் பங்குத் தந்தைக்கே உதவியாக இருந்து மூன்று ஆண்டுகள் பணி புரிந்தார்.
ஆர்சின் குருவாக
வியான்னியின் பங்குத் தந்தை இறந்த பின்பு இவரை எங்கு அனுப்புவது என்று தெரியவில்லை. இறுதியாக மக்கள் அதிகம் இல்லாத ஆர்ஸ் என்ற கிராமத்தின் ஆலயத்துக்கு பங்குத்தந்தையாக அனுப்பப்பட்டார். அப்போது அந்த பங்கு ஆலயம் இடிந்து கிடந்தது. எனவே அதற்கு அருகில் இருந்த சிற்றாலயம் இவருடைய பங்கு ஆனது. அந்த ஆலயத்தைச் சார்ந்தவர்கள் 200 பேர் மட்டுமே இருந்தனர். அவர்கள் அனைவரும் சமயப் பற்று இல்லாதவர்கள்.
அந்த மறைமாவட்டத்தின் தலைமை குரு வியான்னியிடம் அப்பணியைக் கொடுத்தபோது, “கடவுள் அன்பற்ற மக்களிடம், அவர் அன்பை உணரச் செய்வதே உமது பணியாகும்” என்று கூறினார். இத்தகைய மேலான ஆன்மீகப் பணியையே இவர் தனது உடனிருப்பாலும், போதனைகளாலும், தவ முயற்சிகளாலும் மக்களிடையே ஆற்றினார். அதிகாலையில் எழுந்து திருப்பலி நிறைவேற்றிவிட்டு ஒப்புரவு அருட்சாதன இருக்கையில் அமரும் இவரிடம், எண்ணற்றோர் ஒப்புரவு அருட்சாதனம் பெற வந்தனர்.
நாட்கள் உருண்டோடின. பிரான்ஸ் நாட்டின் பல பகுதிகளில் இருந்தும் மக்கள் இவரைத் தேடி வந்தனர். உணவு உண்பதற்கும் நோயாளிகளைச் சந்திப்பதற்கும், மறைக்கல்வி வகுப்புகள் கற்றுக் கொடுப்பதற்கும் மட்டுமே வியான்னி சிறிது நேரம் ஒதுக்குவார்; மற்ற நேரங்களில் எல்லாம் ஒப்புரவு அருட்சாதனம் வழங்கிக் கொண்டே இருந்தார். இவருடைய மறையுரைகள், மக்கள் மனதை ஆழமாகத் தொட்டன. குறிப்பாக இவர் மக்களைப் பாதித்த பாவங்களைப் பற்றியே எடுத்துரைத்தார்; அங்கு வாழ்ந்த விவசாயக் குடும்பத்தினர் மத்தியில் பரவிக் கிடந்த குடிப் பழக்கம், இரவு நடனங்கள், பக்தியற்ற நிலைமை ஆகியவற்றை மிகவும் அழுத்தமாக மக்கள் மனதில் பதிய வைத்தார். மக்கள் படிப்படியாக மனம் மாறினர்.
புனித அல்போன்ஸ் லிகோரி எழுதிய அறநெறிப் பாடங்களைக் கற்று இவர் தன் பணியில் பயன்படுத்தினார். குருக்கள் மக்களுக்காகத் தவம் செய்ய வேண்டும் என்ற அவசியத்தை இவர் உணர்த்தினார். இவர் ஆன்மாக்களின் பாவங்களைக் கண்டுகொள்ளும் வரம் பெற்றிருந்ததால், பாவிகளிடம் கண்டிப்புடனும் கனிவுடனும் நடந்துகொண்டார். இவர் பாவிகளிடம் மிகவும் கனிவுடன் இருப்பதாக பல குருக்களின் குற்றச்சாட்டுக்கும் ஆளானார்.
புனிதர் பட்டம்
thumb|right|[[பிரான்சு நாட்டில் உள்ள ஆர்ஸ் நகரில் இருக்கும் புனித ஜான் மரிய வியான்னியின் அழியாத உடல்]] வியான்னி பலவிதங்களில், சாத்தானின் துன்புறுத்தல்களுக்கு ஆளானார். ஏறத்தாழ 20 வருடங்கள் சாத்தான் இவரைத் தூங்கவிடாமல் தடுத்தான்; சில சமயங்களில் இவருடைய உடலை வதைத்தான்; இவருடைய பொருட்கள் பலவும் எரிந்து போகும்படி செய்தான்; இருப்பினும் விடாமுயற்சியுடனும் துணிவுடனும் போராடி இறையருளால் வெற்றி கண்டார்.
இறை ஞானத்தின் எளிய வடிவமாக விளங்கிய ஜான் மரிய வியான்னி, இறுதியாக 1859 ஆகஸ்ட் 4ந்தேதி மரணம் அடைந்தார். 1905ஆம் ஆண்டு, திருத்தந்தை 10ம் பயஸ் இவருக்கு அருளாளர் பட்டம் வழங்கி இவரைப் ‘பங்குத்தந்தையரின் முன்மாதிரி’ என்று அறிக்கையிட்டார். 1925ல், திருத்தந்தை 11ம் பயஸ் இவருக்கு புனிதர் பட்டம் வழங்கினார். பங்குத்தந்தையரின் பாதுகாவலரான புனித ஜான் மரிய வியான்னியின் அழியாத உடல் இன்றளவும் ஆர்ஸ் தேவாலயத்தில் பாதுகாக்கப்பட்டு வருகிறது.
இவரது இறப்பின் 150வது ஆண்டு நினைவை சிறப்பிக்கும் விதத்தில், திருத்தந்தை பதினாறாம் பெனடிக்ட் ஜூன் 2009 - ஜூன் 2010 காலத்தை கத்தோலிக்க திருச்சபையில் குருக்களின் ஆண்டாக அறிவித்தார். அச்சமயம் வத்திக்கான் இவரின் உருவம் கொண்ட தபால் தலையை வெளியிட்டு சிறப்பித்தது.
ஆதாரங்கள்
பகுப்பு:1786 பிறப்புகள் பகுப்பு:1859 இறப்புகள் பகுப்பு:கிறித்தவப் புனிதர்கள் பகுப்பு:பிரான்சின் கிறித்தவப் புனிதர்கள் பகுப்பு:அழியா உடல் உள்ள கிறித்தவப் புனிதர்கள்
நன்யாங் தொழில்நுட்பப் பல்கலைக்கழகம்
வளாகங்கள்
இதன் முதன்மை வளாகத்திற்கு யுன்னான் வளாகம் என்று பெயர். இது 200 ஏக்கர் பரப்பளவில் அமைந்துள்ளது. இது ஜுரோங் மேற்கு மாவட்டத்திற்கு அருகில் உள்ளது.
பள்ளிகளும், கல்லூரிகளும்
இந்த பல்கலைக்கழகத்தில் 15 பள்ளிகள் உள்ளன. ஒவ்வொரு பள்ளியிலும் வெவ்வேறு துறைகளைக் கற்பிக்கின்றன.
இங்கு கீழ்க்கண்ட பள்ளிகள் உள்ளன.
இங்கு இரண்டு பள்ளிகள் உள்ளன. ஒன்றில் உயிரியல் பாடங்களையும், இன்னொன்றில் இயற்பியல், கணிதம், வேதியியல் பாடங்களையும் கற்பிக்கின்றனர்.
லண்டனில் உள்ள இம்பீரியல் கல்லூரியுடன் இணைந்து செயலாற்றுகிறது.
இங்கு மாந்தவியல், கலை, சமூகவியல் ஆகிய துறைகள் உள்ளன. மாந்தவியல் துறையில் சீன மொழி, பொருளாதாரம், வரலாறு, மொழியியல் ஆகிய பாடங்களைக் கற்பிக்கின்றனர்.
இள நிலைக் கல்வி
இங்கு 23,500 பேர் கல்வி கற்கின்றனர். இவர்களில் 80% பேர் சிங்கப்பூர் குடிமக்கள் ஆவர். மீதமுள்ளோர் தெற்காசிய, தென்கிழக்காசிய நாடுகளைச் சேர்ந்தவர்கள் ஆவர்.
உயர்நிலைக் கல்வி
இங்கு 10,000 மாணவர்கள் முது நிலைக் கல்வியும், முனைவர் படிப்பையும் மேற்கொள்கின்றனர். இங்கு உலக நாடுகளைச் சேர்ந்த மாணவர்கள் படிக்கின்றனர். சில துறைகளில் சேர்வதற்கு தகுதிகள் தேவைப்படுகின்றன. எடுத்துக்காட்டாக, ஜி.ஆர்.இ, ஜிமேட் ஆகியன. ஆங்கிலம் பேசாத நாடுகளைச் சேர்ந்த மாணவர்கள் ஆங்கிலத்திற்கான சிறப்புத் தேர்வில் (டோஃபெல்) தேர்ச்சி பெற்றிருக்க வேண்டும்.
பட்டங்கள்
இள நிலைப் பட்டங்கள்:
முது நிலைப் பட்டங்கள்:
முனைவர் பட்டங்கள்:
இணைப்புகள்
பகுப்பு:சிங்கப்பூர் பல்கலைக்கழகங்கள்
மலாயா
1957-ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்டு மாதம் மலாயா சுதந்திரம் அடைந்தது. 1963-ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் மாதம் 16-ஆம் தேதி மலாயா என்பது மலேசியா என்று மாறியது. அதுவரை தீபகற்ப மலேசியா எனும் நிலப்பகுதி மலாயா என்றே அழைக்கப்பட்டது.
ஏற்கனவே இருந்த மலாயாவுடன் சிங்கப்பூர், சரவாக், சபா மாநிலங்கள் இணைந்து மலேசியா எனும் ஓர் அமைப்பை உருவாக்கின. அந்த மலேசிய அமைப்பில் இருந்து 1965-ஆம் ஆண்டு சிங்கப்பூர் விலகிக் கொண்டது. மலாயா என்பது வேறு. மலாயா கூட்டமைப்பு என்பது வேறு.
1948-ஆம் ஆண்டில் இருந்து 1963-ஆம் ஆண்டு வரை மலாயாவை, மலாயா கூட்டமைப்பு (Federated Malays States) என்று அழைத்தனர். அந்தக் கால கட்டத்திற்கு முன்னர் அது மலாயா என்றே அழைக்கப்பட்டது. வரலாற்று ஆவணங்களில் எல்லாவற்றிலும் மலாயா எனும் சொல்லே பயன்படுத்தப்பட்டு வந்திருக்கிறது.
மலாக்காவைக் கண்டுபிடித்த பரமேசுவரா காலத்தில், தீபகற்ப மலாயாவை மலாயா என்றே அழைத்தார்கள். இராசேந்திர சோழன் கடாரத்தின் மீது படை எடுத்த போது மலைநாடு மலாயா என்றே அழைக்கப்பட்டது. கம்போடியப் பேரரசை உருவாக்கிய ஜெயவர்மன் II; ஜெயவர்மன் V - சூரியவர்மன் II காலத்திலும் மலாயாத் தீபகற்பம்; மலாயா என்றுதான் அழைக்கப்பட்டு உள்ளது.
வரலாறு
மலாயாவின் வரலாறு 200,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இருந்து தொடங்குகிறது. மலேசியாவின் பேராக் மாநிலத்தில் லெங்கோங் எனும் ஊர் இருக்கிறது. 1938-ஆம் ஆண்டில் அங்கே ஒரு மனித எலும்புக் கூட்டைக் கண்டுபிடித்தனர். அதற்கு பேராக் மனிதன் எலும்புக் கூடு என்று பெயர் வைத்தனர்.
கி.மு.11,000
பேராக் மனிதனின் எலும்புக் கூடு 11,000 ஆண்டுகள் பழைமையானது எனக் கணக்கிடப் பட்டுள்ளது. 8,000 ஆண்டுகள் பழைமையான ஒரு பெண்ணின் எலும்புக் கூடும் அதே இடத்தில் கண்டுபிடிக்கப் பட்டது. மலாயாவில் கண்டுபிடிக்கப் பட்ட மனித எலும்புக் கூடுகளில் இவை இரண்டும் தான் மிக மிகப் பழைமையானவை.
கி.மு.4,000
பேராக் மாநிலத்தில் தம்பூன் எனும் மற்றோர் ஊர் இருக்கிறது. இந்த ஊர் ஈப்போ மாநகருக்கு மிக அருகில் இருக்கிறது. இங்கே ஒரு பழைமை வாய்ந்த குகை உள்ளது. இந்தக் குகையில் 4000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் வரையப் பட்ட பழைமையான ஓவியங்களையும் வரலாற்று ஆய்வாளர்கள் கண்டுபிடித்து இருக்கிறார்கள். இந்தோனேசியா, மேலனேசியா, ஆஸ்திரேலியா போன்ற நாடுகளுக்குப் புலம் பெயர்ந்த மனிதர்கள், அவர்கள் தங்கிச் செல்லும் ஓர் உறைவிடமாக மலாயாவைப் பயன் படுத்தி உள்ளனர். தொல்பொருள் ஆய்வுகளில் இருந்து இந்த உண்மை தெரிய வருகின்றது.
கி.மு.2,000
மலாயாவில் முதன்முதலில் குடியேறியவர்களுக்கும் பாப்புவா நியூகினி பூர்வீகக் குடிமக்களுக்கும் பல உடல் ஒற்றுமைகள் உள்ளதாகக் கண்டுபிடிக்கப் பட்டுள்ளன. மலாயாவுக்குப் புலம்பெயர்ந்த முதல் ஆதிவாசிகள் குகைகளில் வாழ்ந்தனர். கற்களால் ஆயுதங்களைச் செய்தனர். இவர்கள் கி.மு. 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் தென் மேற்குச் சீனாவில் இருந்து வந்து மலாயாவில் குடியேறியவர்கள்.
இந்தக் கால கட்டத்தைக் கற்காலம் என்று வரலாறு சொல்கின்றது. இவர்கள் பெரும்பாலும் விவசாயிகள். வளர்ப்புப் பிராணிகளும் இவர்களிடம் இருந்துள்ளன. இவர்கள் மண்பாண்டங்கள் தயாரிப்பதிலும் ஆடை ஆபரணங்கள் தயாரிப்பதிலும் சிறந்து விளங்கி இருக்கின்றனர். குகைகளில் ஓவியங்கள் வரைவதிலும் தங்கள் திறமைகளைக் காட்டியுள்ளனர்.
கி.மு.200
கி.மு. 200-ஆம் ஆண்டிற்குப் பிந்தியவை வெண்கலக் காலம். இந்த வெண்கலக் காலக் கலாசாரங்கள் மலாயாவிலும் காணப் படுகின்றன. இந்தக் கலாசாரத்தை டோங் சோன் கலாசாரம் என்றும் அழைக்கின்றனர். இது இந்தோனேசியாவின் சுமத்திராவில் இருந்தும் இந்தோசீனாவின் வியட்நாமில் இருந்தும் வந்தது. ஆனால், இந்த டோங் சோன் கலாசாரம் வியட்நாமில் 3000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னாலேயே தோன்றியது. ஆனால், அது எப்படி இந்தோனேசியாவில் இருந்து மலாயாவிற்கு வந்தது என்பது தான் வரலாற்று அறிஞர்களுக்கு இன்றும் ஒரு புதிராகவே இருக்கிறது.
டோங் சோன் கலாசாரம்
டோங் சோன் கலாசாரம் என்றால் என்ன?
கி.பி.200-கி.பி.300
கி.பி. இரண்டாம் மூன்றாம் நூற்றாண்டுகளில் வந்தது இருப்புக் காலம். இரும்பு காலம் என்பதைத் தான் இருப்புக் காலம் என்கிறோம். ஜொகூர் மாநிலத்தில் உள்ள கோத்தா திங்கி எனும் இடத்தில் ரோமாபுரியில் இருந்து கொண்டு வரப் பட்ட பாசி மணிகள் கண்டு எடுக்கப் பட்டன.
அந்தக் காலக் கட்டங்களில் ரோமாபுரியில் இருந்து வணிகர்கள் மலாயாவுக்கு வாணிகம் செய்ய வந்துள்ளனர். பலர் அங்கேயே குடியேறியும் இருக்கிறார்கள். கோத்தா திங்கியில் இன்றும் அகழ்வாராய்ச்சிகள் நடந்து கொண்டு இருக்கின்றன. ரோமாபுரி வணிகர்கள் விட்டுச் சென்ற வரலாற்றுச் சான்றுகளும் சேகரிக்கப் பட்டு வருகின்றன.
கி.பி.400-கி.பி.1200
கெடா எனப் படும் கடாரத்தில் 4 - 12 ஆம் நூற்றாண்டுகளில் இந்தியர்கள் குடியேறினர். பேராக் மாநிலத்தில் கோலா செலின்சிங் எனும் இடத்தில் இந்தியர்கள் பயன்படுத்திய மண்பாண்டங்கள், தங்க ஆபரணங்கள், கண்ணாடி மணிகள், சிப்பி ஆபரணங்கள் போன்றவை கண்டு எடுக்கப் பட்டுள்ளன.
மலாய் ஆட்சியாளர்கள்
மலாக்கா நீரிணைக்கு அப்பால் இருக்கும் சுமத்திராவில் இருந்து வந்த மலாய் ஆட்சியாளர்களின் ஆளுமை மலாயாவில் வேர் ஊன்றியுள்ளது. பலேம்பாங்கில் மிகவும் சக்தி வாய்ந்த ஒரு மலாய் அரசு இருந்து இருக்கிறது.
கி,பி.600-ஆம் ஆண்டு சீன வரலாற்று ஆவணங்களில் அதற்கான சான்றுகள் உள்ளன. இந்தியர்களின் ஆதிக்கம் படைத்த புத்த மத அரசாங்கம் அங்கே காணப் படுகிறது.
அதற்கு ஸ்ரீவிஜய அரசு என்று பெயரும் உள்ளது. ஸ்ரீவிஜய அரசு மலாயாவின் இலங்காசுகம், கெடா, கிளாந்தான், திரங்கானு, பகாங் போன்ற இடங்களை ஆட்சி செய்தும் உள்ளது. 1200-ஆம் ஆண்டுகளில் மினாங்கபாவ் எனும் சுமத்திரா மலாய் அரசு மலாயாவில் நெகிரி செம்பிலான் மாநிலத்தில் ஆட்சி செய்து உள்ளது. இவர்கள் மலாயாவினுள் இஸ்லாம் சமயத்தைக் கொண்டு வந்தனர்.
மஜாபாகித் இந்து அரசு
பலேம்பாங்கைச் சார்ந்த ஓர் அரசப் பரம்பரையினர் கி.பி.1200-1300-ஆம் ஆண்டுகளில் சிங்கப்பூரில் ஒரு தனி அரசாங்கத்தை உருவாக்கி அதற்கு துமாசிக் என்றும் பெயர் சூட்டினர். ஏறக்குறைய நூறு ஆண்டுகள் ஆட்சி செய்தனர். அந்த அரசாங்கத்தை 1360-இல் மஜாபாகித் எனும் அரசு தாக்கி ஆட்சியாளர்கள் அனைவரையும் அழித்து ஒழித்தது.
மலாயா தீபகற்பத்தை ஆள வேண்டும் எனும் எண்ணம் மஜாபாகித் மன்னருக்கு ஏற்படவில்லை. துமாசிக்கை நாசம் செய்து விட்டு அப்ப்டியே போய் விட்டனர். ஆனால், மஜாபாகித் ஆளுமையின் தாக்கத்தை இன்றும் மலாயாவின் கிளாந்தான், தாய்லாந்தின் பட்டாணி மாநிலங்களில் காண முடிகிறது.
மலாக்கா பேரரசு
துமாசிக் என்று முன்பு அழைக்கப் பட்ட சிங்கப்பூர், மஜாபாகித் அரசாங்கத்தால் அழிக்கப் பட்டதும் அதற்கு ஈடாக மலாக்கா நகரம் தோற்றுவிக்கப் பட்டது. மலாக்காவைத் தோற்றுவித்தவர் பரமேசுவரா.
மஜாபாகித்தின் அடுத்து வரும் தாக்குதலில் இருந்து பரமேசுவரா தப்பிக்க நினைத்தார். அங்கேயே இருந்தால் தன்னுடைய உயிருக்கு ஆபத்து என்பதையும் உணர்ந்தார். அதனால் சிங்கப்பூரில் இருந்து உடனடியாக வெளியேறினார்.
பரமேசுவரா தன்னுடன் சில நம்பிக்கையான விசுவாசிகளையும் அழைத்துக் கொண்டு மலாயாவின் பெருநிலக காட்டுப் பகுதிக்குள் நுழைந்தார். மலாயாவின் வடக்குப் பக்கமாக முன்னேறி வரும் போது தான் மூவார் எனும் இடத்தை அடைந்தார்.
எம். மாயாண்டி நாடார்
'''எம். மாயாண்டி நாடார்' (M. Mayandi Nadar'') என்பவர் இந்திய அரசியல்வாதியும் முன்னாள் தமிழ்நாடு சட்டமன்ற உறுப்பினரும் ஆவார். இவர் 1957, 1962 ஆகிய ஆண்டுகளில் நடைபெற்ற தமிழ்நாடு சட்டமன்றத் தேர்தலில் சென்னை வண்ணாரப்பேட்டை தொகுதியிலிருந்து இந்திய தேசிய காங்கிரசு வேட்பாளராகப் போட்டியிட்டு வெற்றி பெற்றார்.
மலாயா
மலாக்கா பேரரசு
மூவார் பகுதியில் பியாவாக் பூசோக் எனும் ஓர் இடம் இருக்கிறது. அதற்கு அருகாமையில் கோத்தா பூரோக் எனும் மற்றோர் இடமும் இருக்கிறது. இந்த இரு இடங்களில் ஏதாவது ஓர் இடத்தில் தன்னுடைய புதிய அரசை உருவாக்கலாம் என்று பரமேசுவரா தீர்மானித்தார். நன்கு ஆராய்ந்து பார்த்ததில் அந்த இடங்கள் இரண்டுமே பரமேசுவராவுக்குப் பிடிக்கவில்லை.
எம். மாயாண்டி நாடார்
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:தமிழ்நாடு சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள் பகுப்பு:துப்புரவு முடிந்த வேலூர் மாவட்ட ஆசிரியர்கள் தொடங்கிய கட்டுரைகள் பகுப்பு:2 ஆவது தமிழ்நாடு சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள் பகுப்பு:3 ஆவது தமிழ்நாடு சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள்
மலாயா
செனிங் ஊஜோங்
ஒரு புதிய அரசு அமைக்க பொருத்தமாக அமையவில்லை. ஆகவே அவர் தொடர்ந்து வட திசையை நோக்கிப் பயணத்தை மேற்கொண்டார். அப்படி போய்க் கொண்டிருக்கும் போது செனிங் ஊஜோங் எனும் இடத்தை அடைந்தார். இந்த செனிங் ஊஜோங் இப்போது சுங்கை ஊஜோங் என்று அழைக்கப் படுகிறது. இந்த இடத்தில் இருந்து சற்று தள்ளி ஒரு மீன்பிடி கிராமம் தென்பட்டது. அந்தக் கிராமம் பெர்த்தாம் ஆற்றின் துறைமுகத்தில் இருந்தது. பெர்த்தாம் ஆறு இப்போது மலாக்கா ஆறு என்று அழைக்கப் படுகின்றது.
அந்த மீன்பிடி கிராமம்தான் இப்போதைய மலாக்கா மாநகரம் உருவான இடம். இந்த இடத்தில் தான் ஒரு சருகுமான் ஒரு நாயை எட்டி உதைத்து ஆற்றில் தள்ளியது. நாய் மல்லாக்காக விழுததாலும் பரமேஸ்வரா சாய்ந்து ஓய்வு எடுத்த மரத்தின் பெயர் மலாக்கா எனும் பெயர் கொண்டதாலும் அந்த இடத்திற்கு மலாக்கா என்று பெயர் வந்தது.
சீனாவின் பாதுகாப்பு
சியாம் நாட்டில் அச்சுறுத்தலுக்குப் பயந்து அவர் உதவிகளைத் தேடி சீனா விற்குச் சென்றார். சீன அரசாங்கத்தின் பாதுகாப்பு கிடைத்தது. அதன் வழியாகப் பரமேசுவரா மலாக்காவின் அரசராகப் பதவி உயர்வு பெற்றார். அதுவே சியாம் நாட்டின் படையெடுப்புகளைத் தவிர்க்கவும் வைத்தது.
15 ஆம் நூற்றாண்டுகளில் மலாக்கா மிகச் சிறப்பான வணிகத் தளமாக விளங்கியது. பரமேசுவரா இஸ்லாமியச் சமயத்தைத் தழுவியதால் அரபு வணிகர்கள் மலாக்காவிற்கு வந்தனர். வியாபாரமும் பெருகியது. சீனர்களின் வியாபாரமும் மலாக்காவின் வளப்பத்திற்குக் கை கொடுத்தது.
ஐரோப்பியர்களின் வருகை
1511ல் அல்பான்சோ டி அல்புகர்க் எனும் போர்த்துகீசியக் கடலோடி மலாக்காப் பேரரசைக் கைப்பற்றினார். அப்போது மலாக்காவை சுல்தான் முகமது ஷா என்பவர் ஆட்சி செய்து வந்தார். அவர் ஜொகூரில் உள்ள ரியாவ் தீவுகளுக்குத் தப்பித்துச் சென்றார். அங்கே அவர் ஒரு புதிய அரசைத் தோற்றுவித்தார். அதன் பின்னர் போர்த்துகீசியர்கள் மலாக்காவை ஒரு நூற்றாண்டு காலம் ஆட்சி செய்தனர்.
மலாக்கா வாழ் மக்களைக் கிறிஸ்துவச் சமயத்திற்கு கொண்டு வர போர்த்துகீசியர்கள் மிகுந்த சிரத்தை எடுத்துக் கொண்டனர். ஆனால், அனைத்து முயற்சிகளும் தோல்வியில் முடிந்தன. இஸ்லாமியச் சமயத்தில் இருந்து அவர்களைத் திசை திருப்ப முடியவில்லை.
இஸ்லாமியச் சமயம் மலாக்காவில் நன்றாக வேரூன்றி இருந்தது. அதனால் போர்த்துகீசியர்கள் தங்கள் கவனத்தை முழுமூச்சாக வியாபாரத்தில் செலுத்தினர். மலாக்கா மக்களின் உள் விவகாரங்களிலும் போர்த்துகீசியர்கள் அதிகமாகத் தலையிடவும் இல்லை.
1641ல் போர்த்துகீசியர்கள் டச்சுக்காரர்களிடம் தோல்வி அடைந்தனர். டச்சுக்காரர்களின் முக்கிய நோக்கம் வியாபாரம் செய்வது. பொருள் சேர்த்து வீடு பக்கம் போய்ச் சேர்வது. 1795 வரையில் டச்சுக்காரர்கள் மலாக்காவை ஆட்சி செய்தனர். ஐரோப்பாவில் பிரெஞ்சு புரட்சி நடைபெற்றது. அதனால் சில ஆண்டுகள் மலாக்கா ஆங்கிலேயர்களின் கைவசம் இருந்தது.
டச்சு-ஆங்கிலோ உடன்படிக்கை
பின்னர் 1818 ஆம் ஆண்டு மலாக்கா டச்சுக்காரர்களிடமே மீண்டும் ஒப்படைக்கப் பட்டது. ஆறு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு 1824 ஆம் ஆண்டு டச்சு-ஆங்கிலோ உடன்படிக்கை ஐரோப்பாவில் கையெழுத்தானது. அதன்படி மலாக்கா ஆங்கிலேயரின் வசம் வந்தது. சுமத்திராவில் ஆங்கிலேயர்களின் கைவசம் இருந்த பென்கூலன் டச்சுக்காரர்களிடம் ஒப்படைக்கப் பட்டது.
பூகிஸ்காரர்கள்
போர்த்துகீசியர்களிடம் இருந்து தப்பி ஓடிய சுல்தான் முகமது ஷா 1699 ஆம் ஆண்டு ரியாவ் தீவில் கொல்லப் பட்டார். அத்துடன் பரமேசுவராவின் பாரம்பரியம் ஒரு முடிவுக்கு வந்தது. சுலாவசி தீவில் இருந்த பூகிஸ்காரர்கள் ரியாவ் அரசின் மீது அடிக்கடி படை எடுத்து அந்த அரசை மேலும் மேலும் பலகீனப் படுத்தி வந்தனர்.
சில ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு பூகிஸ்காரர்கள் மலாயா பக்கம் தங்கள் கவனத்தைத் திசை திருப்பினர். காலப் போக்கில் சிலாங்கூர் மாநிலத்தில் காலூன்றி தங்களின் ஆளுமையை மேம்படுத்திக் கொண்டனர். இப்போது சிலாங்கூரில் பூகிஸ்காரர்கள் தான் அதிகமாக வாழ்கின்றனர்.
கிழக்கு இந்தியக் கம்பெனி
1786ல் சர் பிரான்சிஸ் லைட் என்பவர் பினாங்குத் தீவைக் கிழக்கு இந்தியக் கம்பெனியின் கீழ் கொண்டு வந்தார். அதுவரை பினாங்குத் தீவு கெடா மாநிலத்தின் ஒரு பகுதியாகவே இருந்தது. அப்போதைய கெடா சுல்தானுக்குப் பூகிஸ்காரர்களின் அச்சுறுத்தல் தொல்லைகள் இருந்து வந்தன.
அத்துடன் சயாம் அரசின் ஆதிக்க வெறியும் தலை விரித்தாடியது. எதிரிகளிடம் இருந்து கெடாவைக் காப்பாற்ற கெடா சுல்தான் வேறு வழி இல்லாமல் பினாங்குத் தீவை ஆங்கிலேயர்களுக்குத் தாரை வார்த்துக் கொடுத்தார்.
இருப்பினும் 1821 ஆம் ஆண்டு சயாமியர்கள் தாக்குதல் நடத்தி கெடாவைக் கைப்பற்றிக் கொண்டனர். 1842 வரை கெடா சியாமியர்களின் பிடியில் இருந்தது. ஆங்கிலேயர்கள் தலையிடவில்லை. 1909-ஆம் ஆண்டு ஆங்கிலோ-சியாமிய உடன்படிக்கை கையெழுத்தானது. அதன் பின்னர் சியாமியர்களின் அச்சுறுத்தல்களும் மலாயாவின் வட பகுதிகளில் ஒரு முடிவிற்கு வந்தன.(வளரும்)--ksmuthukrishnan 08:14, 19 மே 2011 (UTC)
மலாயாவுக்குச் சுதந்திரம்
1957-ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்டு மாதம் மலாயா சுதந்திரம் அடைந்தது. 1963-ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் மாதம் 16 ஆம் தேதி மலாயா என்பது மலேசியா என்று மாறியது. அதுவரை தீபகற்ப மலேசியா எனும் நிலப்பகுதி மலாயா என்றே அழைக்கப் பட்டது. ஏற்கனவே இருந்த மலாயாவுடன் சிங்கப்பூர், சரவாக், சபா மாநிலங்கள் இணைந்து மலேசியா எனும் ஓர் அமைப்பை உருவாக்கின.
அந்த மலேசிய அமைப்பில் இருந்து 1965-ஆம் ஆண்டு சிங்கப்பூர் விலகிக் கொண்டது. மலாயா என்பது வேறு. மலாயா கூட்டமைப்பு என்பது வேறு. 1948-ஆம் ஆண்டில் இருந்து 1963-ஆம் ஆண்டு வரை மலாயாவை மலாயா கூட்டமைப்பு (Federated Malays States) என்று அழைத்தனர்.
அந்தக் காலக் கட்டத்திற்கு முன்னர் அது மலாயா என்றே அழைக்கப் பட்டது. வரலாற்று ஆவணங்களில் எல்லாவற்றிலும் மலாயா எனும் சொல்லே பயன்படுத்தப் பட்டு வந்திருக்கிறது.
வெளிப்புற இணைப்புகள்
பகுப்பு:நாடுகள் பகுப்பு:முன்னாள் பிரித்தானியக் குடியேற்றங்கள் பகுப்பு:மலேசியா பகுப்பு:மலேசிய வரலாறு
புபொப 2
புபொப 2 (NGC 2) என்று புதிய பொதுப் பட்டியலில் பட்டியலிடப்பட்டுள்ள வானுறுப்பு, விண்மீன் தொகுதி பெகாசசுவில் உள்ள ஒரு சுருள் விண்மீன் மண்டலம் ஆகும். புபொப 1 என்று பட்டியலிடப்பட்ட வானுறுப்புக்குச் சற்று தெற்கே இது காணப்படுகிறது. இதனுடைய தோற்றப் பொலிவெண் 14.2 ஆகும்
வெளிப்புற இணைப்புகள்
பகுப்பு:சுருள் விண்மீன் பேரடைகள் பகுப்பு:பெகாசசு விண்மீன் குழு பகுப்பு:புதிய பொதுப் பட்டியல் பொருட்கள்
சுக்காய்
சுக்காய் அல்லது கெமாமான் நகரம், (ஆங்கிலம்: Chukai அல்லது Kemaman Town; மலாய்: Chukai அல்லது Bandar Kemaman; ஜாவி: چوكاي‎) என்பது மலேசியா, திராங்கானு, கெமாமான் மாவட்டத்தின் தலைநகரம் ஆகும். அத்துடன் இது ஒரு முக்கிம் ஆகும்.
சுக்காய் என்பது ஒரு மலாய் மொழிச் சொல். 'வரி' என்று பொருள். திராங்கானு மாநிலத்தின் தெற்குப் பகுதியில் மிகப்பெரிய நகரம் சுக்காய். இந்த நகரத்தைத் 'திராங்கானு மலாய்' (Terengganu Malay) எனும் திராங்கானு வட்டார வழக்கு மொழியில் Bando Mamang என்றும் அழைக்கிறார்கள்.
பொது
இந்தச் சுக்காய் நகரம், கெமாமன் ஆற்றின் முகத்துவாரத்திற்கு அருகில் அமைந்து உள்ளது. முன்பு காலத்தில், குறிப்பாக பிரித்தானியக் காலனித்துவக் காலத்தில், கெமாமான் ஆற்றுப் போக்குவரத்துக்கு வரிகள் விதிக்கப்பட்டன. அந்த வகையில் இந்த நகரத்திற்கும் சுக்காய் எனப் பெயரிடப்பட்டது.
பகாங் மாநிலத்தின் தலைநகர் குவாந்தான்; மற்றும் திராங்கானு மாநிலத்தின் தலைநகர் கோலா திராங்கானு; இந்த இரு மாநிலங்களின் தலைநகரங்களுக்கு இடையே சுக்காய் நகரம் அமைந்துள்ளது.
கெமாமான் துறைமுகம்
எண்ணெய் நகரம் என சொல்லப்படும் கெர்த்தே நகருக்கு அருகாமையில் இருப்பதால், சுக்காய் நகரம் அந்த வட்டாரத்தின் முக்கிய வணிக மையமாக மாறியுள்ளது.
சுக்காய் நகரத்திற்கு அருகிலுள்ள கெமாமான் துறைமுகம் ஒரு மீன்பிடித் துறைமுகமாகவும்; திராங்கானு கடற்கரையில் இருந்து தென்சீனக் கடலில் உள்ள எண்ணெய்த் தளங்களுக்கான விநியோக மையமாகவும் செயல்படுகிறது.
மாயச் சதுரம்
மாயச் சதுரம் (வினோதச் சட்டகம்) என்பது n2 சதுர கட்டங்களில் உள்ள இயல் எண்களை நிரை, நிரல், மூலைவிட்டம் என எந்த வாரியாக கூட்டினாலும் ஒரே கூட்டுத்தொகையை தரும் ஒரு எண் அமைப்பு.
சுக்காய்
செராத்திங் கடற்கரை
சுக்காய் நகரில் இருந்து, குறுகிய தூரத்தில் பல கடற்கரைகள் உள்ளன. மலேசியப் புகழ் செராத்திங் கடற்கரை (Cherating Beach) சுக்காய் நகர மையத்தில் இருந்து தெற்கே சுமார் 15 நிமிட பயணத்தில் உள்ளது. சுக்காய் நகருக்கு அருகிலுள்ள மற்ற இடங்கள்:
நல்லிச்சேரி ஜம்புநாதர் சுவாமி கோயில்
நல்லிச்சேரி ஜம்புநாதர் சுவாமி கோயில் தமிழ்நாட்டில் தஞ்சாவூர் மாவட்டம், நல்லிச்சேரி என்னும் ஊரில் அமைந்துள்ள சிவன் கோயிலாகும்.
சுக்காய்
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:மலேசியாவின் மாவட்டங்கள்‎ பகுப்பு:திராங்கானு
மாயச் சதுரம்
இந்த மாயச் சதுரம் n ≥ 1 க்கு 2 தவிர்ந்த எண்களுக்கு இருக்கும். n=3 ஆனது மிகச்சிறிய மாயச் சதுரம் ஆகும்.
நல்லிச்சேரி ஜம்புநாதர் சுவாமி கோயில்
வரலாறு
இக்கோயில் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.
மாயச் சதுரம்
படிமம்:Magicsquareexample.svg
நல்லிச்சேரி ஜம்புநாதர் சுவாமி கோயில்
கோயில் அமைப்பு
இக்கோயிலில் ஜம்புநாதசுவாமி, அகிலாண்டேஸ்வரி சன்னதிகள் உள்ளன. இக்கோயில் முதன்மைத் திருக்கோயில் என்ற வகைப்பாட்டில் இந்து அறநிலையத்துறையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. வழக்கு நிலுவையில் இருப்பதால் நடைமுறை நிருவாகியால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
பூசைகள்
இக்கோயிலில் ஒருகாலப் பூசை திட்டத்தின் கீழ் காமிகாகம முறைப்படி ஒருகாலப் பூசை நடக்கின்றது. பங்குனி மாதம் சப்தஸ்தானம் முக்கிய திருவிழாவாக நடைபெறுகிறது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:தஞ்சாவூர் மாவட்டத்திலுள்ள சிவன் கோயில்கள் பகுப்பு:சரி பார்க்க வேண்டிய தானியக்கக் கோயில் கட்டுரைகள்
மாயச் சதுரம்
எந்தப் பக்கமாகக் கூட்டினாலும் (அதாவது நிரல், வரிசை) மூலைவிட்டங்களாகக் கூட்டினாலும் ஒரே எண் கூட்டுத்தொகையாக வரும்.
n = 3, 4, 5, …, ஆக வரும் எண்களில் மாய எண்ணானாது 15, 34, 65, 111, 175, 260, … (தொடராக A006003 in OEIS)
எடுத்துக்காட்டுகள்
பகுப்பு:கணிதப் புதிர்கள்
மேலசெல்வனூர்-கீழசெல்வனூர் பறவைகள் புகலிடம்
இராமநாதபுரம் மாவட்டம் சாயல்குடி அருகில் உள்ளது மேலசெல்வனூர்-கீழசெல்வனூர் பறவைகள் புகலிடம். இது 1998-ஆம் ஆண்டு புகலிடமாக அறிவிக்கப்பட்டது. தமிழ்நாட்டின் மிகப்பெரிய புகலிடம் இதுவே; இதன் மொத்தப் பரப்பளவு 593.08 ஹெக்டேர் ஆகும்.
எங்கு உள்ளது?
இராமநாதபுரம் மாவட்டம் கடலாடி தாலுக்காவில் மேல்செல்வனூர்-கீழ்செல்வனூர் கிராமக்குளங்கள்தாம் இந்த பறவை புகலிடமாக விளங்குகின்றன; இது 9 0 13 ’ வடக்கு, 78 0 32.30 ’ கிழக்கு நிலக்குறுக்குக்கோட்டில் அமைந்துள்ளது. இவ்விடம் மதுரையிலிருந்து 130 கி.மீ. தொலைவிலும் இராமநாதபுரத்திலிருந்து 47 கி.மீ., முதுகுளத்தூரிலிருந்து 27 கி.மீ., சாயல்குடியிலிருந்து 12 கி.மீ. தொலைவிலும் உள்ளது.
தாவரவளம்
வன்னி மரத்தோப்பு (Prosopis thickets) நிறைந்தது இப்பகுதி; குளங்களில் காணப்படும் கருவேல மரங்கள் ( Acacia nilotica )கூடு கட்ட ஏற்றதாக உள்ளன.
மாவளம்
கூழைக்கடா, மஞ்சள் மூக்கு நாரை, நத்தைகுத்தி நாரை, வெள்ளை அரிவாள் மூக்கன், கரண்டி வாயன், பலவகை கொக்குகள் ஆகிய புள்ளினங்கள் இங்கு கூடுகட்டி குஞ்சு பொரிக்கின்றன.
தொடர்புக்கு
Wild life warden, Gulf of Mannar biosphere reserve, Mandapam, Ramanathapuram. Phone:04567-230079
தானா சேர்ந்த கூட்டம்
தானா சேர்ந்த கூட்டம் (Thaanaa Serndha Koottam), விக்னேஷ் சிவனால் எழுதப்பட்டும் இயக்கப்பட்டும் 2018 ஆம் ஆண்டு வெளிவந்த தமிழ் மொழி திரைப்படமாகும், இது கே. இ. ஞானவேல் ராஜாவால் தயாரிக்கப்பட்டது. இந்தத் திரைப்படம் 2013 ஆம் ஆண்டில் வெளிவந்த இந்தி திரைப்படமான ஸ்பெசல் 26 (Special 26) என்ற படத்தின் மறு தயாரிப்புப் படமாகும். இத்திரைபடத்தில் சூர்யா, கீர்த்தி சுரேஷ்,கார்த்திக், ரம்யா கிருஷ்ணன், செந்தில் மற்றும் சுரேஷ் சந்திர மேனன் உள்ளிட்டோர் நடித்துள்ளனர். அனிருத் ரவிச்சந்திரரால் இயற்றப்பட்ட இசை மற்றும் தினேஷ் கிருஷ்ணனின் ஒளிப்பதிவு ஆகியவற்றை உள்ளடக்கி, இந்தத் திரைப்படம் ஜனவரி 12 இல் பொங்கல் பண்டிகைக்கு இரண்டு நாட்களுக்கு முன்பு பரதன் பிலிம்ஸ் ஆல் வெளியிடப்பட்டது.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:2018 தமிழ்த் திரைப்படங்கள் பகுப்பு:இந்தியத் தமிழ்த் திரைப்படங்கள் பகுப்பு:சூர்யா நடித்துள்ள திரைப்படங்கள் பகுப்பு:கீர்த்தி சுரேஷ் நடித்த திரைப்படங்கள் பகுப்பு:அனிருத் ரவிச்சந்திரன் இசையமைத்த திரைப்படங்கள் பகுப்பு:கார்த்திக் நடித்த திரைப்படங்கள் பகுப்பு:செந்தில் நடித்த திரைப்படங்கள் பகுப்பு:தம்பி ராமையா நடித்த திரைப்படங்கள் பகுப்பு:யோகி பாபு நடித்த திரைப்படங்கள் பகுப்பு:ரம்யா கிருஷ்ணன் நடித்த திரைப்படங்கள்
அர்குப்பிசைட்டு
அர்குப்பிசைட்டு (Arcubisite) என்பது Ag6CuBiS4 என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டால் விவரிக்கப்படும் ஒரு கனிமம் ஆகும். சல்போவுப்புக் கனிமமான இது கிரையோலைட்டு கனிமத்துடன் கிரீன்லாந்தில் கிடைக்கிறது. இக்கனிமத்தின் பகுதிக் கூறுகளான அர்கெண்டம், குப்ரம் மற்றும் பிசுமத் ஆகிய தனிமங்களின் முதல் சில எழுத்துக்களை அடிப்படையாகக் கொண்டு அர்குப்பிசைட்டு என்ற பெயர் உருவாக்கப்பட்டது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:வெள்ளி கனிமங்கள் பகுப்பு:செப்புக் கனிமங்கள் பகுப்பு:பிசுமத் கனிமங்கள் பகுப்பு:சல்போவுப்புக் கனிமங்கள் பகுப்பு:சல்பைடு கனிமங்கள்
மேலக்கருப்பூர் வடுகச்சிஅம்மன் கோயில்
மேலக்கருப்பூர் வடுகச்சிஅம்மன் கோயில் தமிழ்நாட்டில் அரியலூர் மாவட்டம், மேலக்கருப்பூர் என்னும் ஊரில் அமைந்துள்ள அம்மன் கோயிலாகும்.
வரலாறு
இக்கோயில் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.
கோயில் அமைப்பு
இக்கோயிலில் வடுகச்சி அம்மன் சன்னதி உள்ளது. இக்கோயில் முதன்மைத் திருக்கோயில் என்ற வகைப்பாட்டில் இந்து அறநிலையத்துறையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. பரம்பரை அல்லாத அறங்காவலர் அமைப்பால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
இயேசு கற்பித்த இறைவேண்டல் கோவில்
இயேசு கற்பித்த இறைவேண்டல் கோவில் (Church of the Pater Noster) எருசலேம் நகரில், ஒலிவ மலையில் "இறைவாக்கினர் கல்லறைகள்" என்னும் பகுதிக்கு வடக்கே அமைந்துள்ள உரோமன் கத்தோலிக்க கோவில் ஆகும். இக்கோவில் "எலெஓனா தூயகம்" (Sanctuary of the Eleona; Domaine de L'Eleona) என்னும் பெயராலும் அழைக்கப்படுகிறது. Eleona என்னும் சொல் "ஒலிவ மலை" என்னும் பொருள்படும் வகையில் கி.பி. 4ஆம் நூற்றாண்டு திருநாட்டுக்குத் திருப்பயணமாகச் சென்ற எஜேரியா (மாற்றுவடிவம்: எத்தேரியா) என்னும் பெண்மணியால் முதன்முறையாகப் பயன்படுத்தப்பட்டது.
இயேசு இறைவேண்டல் கற்பித்த இடம்
கிறித்தவ மரபுப்படி, இக்கோவில் கட்டி எழுப்பப்பட்ட இடத்தில் இயேசு தம் சீடர்கள் எவ்வாறு இறைவேண்டல் செய்ய வேண்டும் என்று கற்பித்தார். அந்த வரலாற்றை புனித லூக்கா தம் நற்செய்தியில் கீழ்வருமாறு குறிப்பிடுகிறார்: இயேசு ஓரிடத்தில் இறைவனிடம் வேண்டிக்கொண்டிருந்தார். அது முடிந்ததும் அவருடைய சீடர்களுள் ஒருவர் அவரை நோக்கி, 'ஆண்டவரே, யோவான் தம் சீடருக்கு இறைவனிடம் வேண்டக் கற்றுக் கொடுத்ததுபோல் எங்களுக்கும் கற்றுக்கொடும்' என்றார். அவர் அவர்களிடம், 'நீங்கள் இறைவனிடம் வேண்டும்பொழுது இவ்வாறு சொல்லுங்கள்:
தந்தையே, உமது பெயர் தூயதெனப் போற்றப்பெறுக!
உமது ஆட்சி வருக!
எங்களுக்கு எதிராகக் குற்றம் செய்வோர் அனைவரையும் நாங்கள் மன்னிப்பதால்
எங்கள் பாவங்களையும் மன்னியும்.
எங்களைச் சோதனைக்கு உட்படுத்தாதேயும்.
[தீயோனிடமிருந்து எங்களை விடுவித்தருளும்']
என்று கற்பித்தார்
வரலாறு
4 ஆம் நூற்றாண்டுக் கோவில் முதலாம் கான்ஸ்டன்டைன் மன்னனின் அன்னையாகிய புனித எலேனா என்பவரின் மேற்பார்வையில் கட்டப்பட்டது. அக்கோவிலுக்கு அவர் கொடுத்த பெயர் "சீடர்களின் கோவில்" என்பதாகும். 4 ஆம் நூற்றாண்டில் அக்கோவிலைச் சந்தித்ததாக எஜேரியா என்னும் திருப்பயணி குறிப்பிட்டுள்ளார்.
அதற்கு முன்னரே, "யோவான் பணிகள்" என்னும் 2 ஆம் நூற்றாண்டு நூலில், இயேசு தம் சீடர்களுக்குப் போதனை வழங்கிய இடமாக "ஒலிவ மலைக்குகை" குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
கி.பி.4 ஆம் நூற்றாண்டில் எழுப்பப்பட்ட கோவில் ஏறக்குறைய முன்னூறு ஆண்டுகள் நல்ல நிலையில் இருந்தது. ஆனால் அக்கோவிலை கி.பி. 614 இல் பாரசீகர்கள் அழித்தார்கள். பின்னர், கி.பி. 1116 ஆம் ஆண்டில் கோவிலை சிலுவைப்போர் வீரர்கள் மீண்டும் கட்டியெழுப்பினார்கள். அதிலிருந்து அக்கோவில் "இயேசு கற்பித்த இறைவேண்டல்" வழங்கப்பட்ட இடமாகக் கருதப்பட்டு வந்துள்ளது.
இன்றைய கோவில்
சிலுவைப்போர் வீரர்கள் கட்டிய கோவில் கி.பி.1187 இல் நடந்த எருசலேம் முற்றுகையின் போது பெரும்பாலும் அழிந்தது. பின்னர் பல்லாண்டுகள் அக்கோவில் பாழடைந்துக் கிடந்தது. 4 ஆம் நூற்றாண்டுக் கோவிலின் கற்கள் பலவும் கல்லறைக் கற்களாக விற்கப்பட்டன. கி.பி. 19 ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதியில், போசி அவுரேலியா என்னும் இளவரசியின் ஆதரவோடு பண்டைய 4 ஆம் நூற்றாண்டுக் கோவிலின் அடித்தளத்தைக் காணும் முயற்சி மேற்கொள்ளப்பட்டது.
அவர் "இயேசு கற்பித்த இறைவேண்டல் கோவில்" தொடக்கத்தில் அமைந்திருந்த இடத்தில் ஒரு தோட்டத்தை 1868 இல் உருவாக்கினார். பின் 1872 இல் கர்மேல் துறவியர் இல்லத்தை எழுப்பினார். 1910 இல் பண்டைய கோவிலின் அடித்தளத்தின் ஒரு பகுதி கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. எனவே துறவியர் இல்லம் வேறு இடத்திற்கு மாற்றப்பட்டது.
4 ஆம் நூற்றாண்டுக் கோவிலிருந்த இடத்தில் பிசான்சியக் கலைப்படி அமைந்த இன்றைய கோவிலைக் கட்டும் வேலை 1915இல் தொடங்கியது. அக்கோவில் கட்டடம் இன்னும் முழுமை பெறவில்லை.
இடம்
இக்கோவில் எருசலேமிலுள்ள அட்-தூர் எனும் வட்டாரத்தில் அமைந்துள்ளது. ஏறக்குறைய 18,000 பேரை சனத்தொகையாகக் கொண்ட இம்மாவட்டத்தில் இசுலாமியர் பெரும்பான்மையாகவும் கிறிஸ்தவர்கள் சிறுபான்மையாகவும் காணப்படுகின்றனர்.
வெளி இணைப்புக்கள்
பகுப்பு:இசுரேலிலுள்ள தேவாலயங்கள்
இசையாயிரம்
இசையாயிரம் என்னும் நூலைப்பற்றித் தமிழ்நாவலர் சரிதை என்னும் நூலில் ஒரு குறிப்பு வருகிறது. அந்தக் குறிப்பு மேலே கண்ட பாடலும் குறிப்பும் தமிழ்நாவலர் சரிதையில் உள்ளன.
அடிக்குறிப்பு
பகுப்பு:12 ஆம் நூற்றாண்டுத் தமிழ் நூல்கள்
ஜெயகோபால் கரோடியா அரசு மகளிர் மேல்நிலைப் பள்ளி, விருகம்பாக்கம்
இந்தப் பள்ளி பரந்து விரிந்த விசாலமான இடத்தில், நூற்றுக்கணக்கான மரங்களைக் கொண்டு மிகப் பெரிய விளையாட்டு மைதானம், ஸ்மார்ட் வகுப்பு வசதி ஆகியவற்றுடன் அமைந்துள்ள ஒரு பள்ளியாகும். இந்தப் பள்ளியில் 2017 ஆண்டுவாக்கில் 2,822 பேர் படிக்கின்றனர். 85 ஆசிரியர்கள் பணியாற்றுகின்றனர்.
2016 ஆம் ஆண்டில் இந்தப் பள்ளியைச் சேர்ந்த 353 மாணவிகள் 10 ஆம் வகுப்பு அரசுப் பொதுத் தேர்வு எழுதினர். அவர்களில் 99.3 விழுகாடு மாணவியர் வெற்றி பெற்றனர். 475 மதிப்பெண்களுக்கு மேல் 20 பேரும், 450-க்கு மேல் 37 பேரும் பெற்றனர். அதேபோல் 548 மாணவிகள் 12 ஆம் வகுப்பு அரசுப் பொதுத் தேர்வு எழுதியதில், 99 சதவீதம் பேர் தேர்ச்சி பெற்றனர்.
விளையாட்டு
2016 ஆம் ஆண்டு அகமதாபாத்தில் நடைபெற்ற 17 வயதுக்கு உட்பட்டோருக்கான தேசிய தடகளப் போட்டியில் இந்தப் பள்ளி மாணவி பி. எம். தபிதா 100 மீட்டர் ஓட்டப் போட்டியிலும், உயரம் தாண்டுதல் போட்டியிலும் தேசிய அளவில் சாதனை படைத்தார். மாநில, மண்டல அளவிலான விளையாட்டுப் போட்டிகளில் இந்தப் பள்ளியின் மாணவிகள் நூற்றுக்கணக்கான பரிசுகளை பெற்றுள்ளனர்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:சென்னையிலுள்ள அரசு உதவி பெறும் பள்ளிகள்
மோர்டிமர் வீலர்
சர் ராபர்ட் எரிக் மோர்டிமர் வீலர் (Sir Robert Eric Mortimer Wheeler) (பிறப்பு:10 செப்டம்பர் 1890 – 22 சூலை 1976) ஐக்கிய இராச்சியத்தின் இராணுவ அதிகாரியாகவும், தொல்லியல் அறிஞரும் ஆவார். இவர் இந்தியத் தொல்லியல் ஆய்வகத்தின் எட்டாவது தலைமை இயக்குநராகவும், வேல்ஸ் மற்றும் இலண்டன் அருங்காட்சியகத்தின் இயக்குநராகவும் பணியாற்றியவர். இவர் இலண்டன் பல்கலைக்கழகக் கல்லூரியில் தொல்லியல் நிறுவனத்தையும் நிறுவியர் ஆவார். இவர் தொல்லியல் தொடர்பாக 24 நூல்களை எழுதி வெளியிட்டுள்ளார்.
இந்தியத் தொல்லியல் ஆய்வகம் 1944–48
மோர்டிமர் வீலர் 1944-இல் இந்தியத் தொல்லியல் ஆய்வகத்தின் தலைமை இயக்குநர் பதவியில் 4 ஆண்டு ஒப்பந்த அடிப்படையில் பணியில் சேர்ந்தார். இவர் புது தில்லியில் தேசிய அருங்காட்சியகத்தை நிறுவினார்.
அக்டோபர் 1944-இல் இவர் தட்சசீலத்தில் பி. பா. லாலுடன் இணைந்து ஆறு மாதம் அகழாய்வுப் பணியை துவக்கினார். சிந்துவெளி நாகரிகப் பகுதிகளான மொகஞ்சதாரோ மற்றும் அரப்பா பகுதிகளில் விரிவான அகழ்வாராய்ச்சிக்கு தலைமை தாங்கினார். மேலும் தென்னிந்தியாவில் அரிக்கமேடு தொல்லியல் களத்தில் அகழாய்வுப் பணி மேற்கொண்டதன் மூலம் ரோமப் பேரரசில் இருந்து பொருட்கள் வர்த்தகம் செய்த கிபி முதல் நூற்றாண்டின் ஒரு துறைமுகத்தை வெளிப்படுத்தினார். அகழ்வாராய்ச்சியின் போது இரண்டாம் உலகப் போர் முடிவடைந்த போதிலும், கடுமையான மழை மற்றும் வெப்பமண்டல வெப்பத்தால் அகழ்வாராய்ச்சி பாதிக்கப்பட்டது. பின்னர் இவர் மைசூர் அருகே உள்ள பிரம்மகிரியில் ஆறு பெருங்கற்காலம் தொர்பான அகழ்வாராய்ச்சிகளை மேற்கொண்டார். இது தென்னிந்தியாவின் தொல்பொருளியலுக்கான காலவரிசையைப் பெற அவருக்கு உதவியது.
படைத்த நூல்கள்
மோர்டிமர் வீலரின் நூல்கள்: and again by Hawkes in her biography.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:பிரித்தானியத் தொல்லியலாளர்கள் பகுப்பு:1890 பிறப்புகள் பகுப்பு:1976 இறப்புகள் பகுப்பு:இந்தியத் தொல்லியலாளர்கள் பகுப்பு:இந்தியத் தொல்லியல் ஆய்வகத்தின் தலைமை இயக்குநர்கள்
ஈரவிழிக் காவியங்கள்
ஈரவிழிக் காவியங்கள் (Eera Vizhi Kaaviyangal) என்பது 1982இல் வெளிவந்த இந்தியத் தமிழ்த் திரைப்படமாகும். பி. ஆர். இரவிசங்கர் இயக்கத்தில் வெளிவந்த இத்திரைப்படத்தில் சரத் பாபு, பிரதாப் போத்தன், இராதிகா  ஆகியோர் நடித்திருத்தனர். இப்படம்1982 சூன் 4 அன்று வெளியிடப்பட்டது.
பாடல்கள்
இத்திரைப்படத்திற்கு இளையராஜா இசையமைத்திருந்தார்.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:1982 தமிழ்த் திரைப்படங்கள் பகுப்பு:இந்தியத் தமிழ்த் திரைப்படங்கள் பகுப்பு:இளையராஜா இசையமைத்த திரைப்படங்கள் பகுப்பு:ராதிகா நடித்த திரைப்படங்கள் பகுப்பு:சரத் பாபு நடித்த திரைப்படங்கள் பகுப்பு:குமரிமுத்து நடித்த திரைப்படங்கள்
கதலை
கதலை (Sisal) அல்லது (AGAVE SISALANA) என்ற இந்த தாவரம் ஒரு பூக்கும் தாவரம் ஆகும். இத்தாவரத்தின் பூர்வீகம் தெற்கு மெக்சிக்கோவாக இருந்தாலும் பல நாடுகளில் பயிரிடப்படுகிறது. இதன் கனியிலிருந்து கிடைக்கும் இழை பல வகைகளிலும் பயன்படுகிறது. இதன் தண்டுப் பாகத்திலிருந்து கிடைக்கும் நார் போன்ற பகுதி சணல் உற்பத்திக்கு பயன்படுகிறது. கயிறு தயாரிப்பில் இத்தாவரம் முக்கியப் பங்கு வகிக்கிறது. மேலும் காகிதம், தரைவிரிப்பு, மிதியடி போன்றவையும் உற்பத்தி செய்ய பயன்படுகிறது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:பூக்கும் தாவரங்கள்
சாரிகார்
சாரிகார் (Charikar,, pronounced Chârikâr) என்பது கொஹ்டமன் பள்ளத்தாக்கின் முக்கிய நகரமாகும். பார்வன் மாகாணத்தின் தலைநகரமான இது வாடா ஆப்காநித்தானில் அமைந்துள்ளது. பல்லின சமூகத்தினைக் கொண்ட இதன் மக்கள் தொகை 171,200 ஆகும்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:ஆப்கானித்தான் நகரங்கள்
ஜவஹர் நவோதயா வித்யாலயா, மாகே
ஜவஹர் நவோதயா வித்யாலயா, மாகே (Jawahar Navodaya Vidyalaya, Mahe) அல்லது உள்ளூர் பகுதிகளில் '''ஜெ.என்.வி. பந்தகால்''' என்பது புதுச்சேரி ஒன்றிய பகுதியான மாகே மாவட்டத்தில் உள்ள மத்திய அரசின் உறைவிட இருபாலர் கல்வி நிறுவனம் ஆகும். நவோதயா வித்யாலயாக்கள் இந்திய மனிதவள மேம்பாட்டு அமைச்சினால் நிதியளிக்கப்படும் தன்னாட்சி அமைப்பான நவோதயா வித்யாலயா சுமிதியால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது. ஆறாம் வகுப்பு முதல் பன்னிரண்டாம் வகுப்பு வரையிலான திறமையான குழந்தைகளுக்கு நவோதயா வித்யாலயாக்கள் இலவசக் கல்வியை வழங்குகின்றன. மாகே மாவட்டம் கேரள மாநிலத்திற்குள் அமைந்துள்ளது. இது புதுச்சேரி ஒன்றிய பிரதேச தலைமையகம் அமைந்துள்ள புதுச்சேரியிலிருந்து 615 கிலோ மீட்டர் தொலைவில் உள்ளது.
வரலாறு
இந்த பள்ளி 1988இல் நிறுவப்பட்டது. இது ஜவஹர் நவோதயா வித்யாலயா பள்ளிகளின் ஒரு பகுதியாகும். இந்த பள்ளி நவோதயா வித்யாலயா சமிதியின் ஐதராபாத்து மண்டல அலுவலகத்தால் நிர்வகிக்கப்பட்டுக் கண்காணிக்கப்படுகிறது.
இணைவு
ஜே.என்.வி மாகே நடுவண் இடைநிலைக் கல்வி வாரியத்துடன் இணைப்பு எண் 2940003 உடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளது.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:மாகே மாவட்டம் பகுப்பு:Coordinates on Wikidata பகுப்பு:மதிப்பாய்வு செய்யப்படாத மொழிபெயர்ப்புகளைக் கொண்ட பக்கங்கள் பகுப்பு:புதுச்சேரியிலுள்ள பள்ளிகள்
சாயனர்
சாயனர் நான்கு வேதங்களுக்கும் விளக்க உரை எழுதியுள்ளார். வேதங்களுக்கு பண்டைய காலங்களில் பலர் உரை இயற்றினர் என்று சொல்லப்பட்டாலும் இவர் எழுதிய உரை மட்டும் தான் இன்று நம்மிடம் உள்ளது. ரிக் வேதத்திற்கு சாயனர் எழுதிய உரையைப் பின்பற்றி மாக்ஸ் முல்லர் ரிக் வேதத்தின் உரையை ஜெர்மன் மொழியில் 1849-1875 இல் வெளியிடப்பட்டார்.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:சமசுகிருத நூலாசிரியர்கள் பகுப்பு:1387 இறப்புகள் பகுப்பு:சமசுகிருத அறிஞர்கள் பகுப்பு:இந்து சமய எழுத்தாளர்கள்
போர்னிய பித்தேச்சிரோப்சு
போர்னிய பித்தேச்சிரோப்சு (பித்தெச்சிரோப்சு ஓதியன்) என்பது போர்னியோவில் காணப்படும் ஒரு கொறிணி சிற்றினமாகும். இது பித்தேச்சிரோப்சு பேரினத்தில் உள்ள ஒரே சிற்றினமாகும். பித்தேச்சிரோப்சு என்பது பிதேச்சேயர் பேரினத்துடன் நெருங்கிய தொடர்புடையது. மேலும் இந்த பெயர் பெதேச்சேயர் எனும் சொல் கிரேக்க மொழியில் ops என்பதிலிருந்து பெறப்பட்டது, அதாவது "ஒத்து" எனப்பொருள்படும். இந்த பேரினத்தின் ஒரே சிற்றினம் வடக்கு போர்னியோவில் உள்ள சபாவில் உள்ள தானம் பள்ளத்தாக்கு கள மையத்தில் சுமார் 150 மீட்டர் உயரத்தில் பிடிபட்டது.
விளக்கம்
இது பிதேச்சேயர் பேரினத்தில் உள்ள இனங்களைப் போன்றது. நீளமான, அடர்த்தியான, மென்மையான உரோமங்கள் மற்றும் அகலமான பாதங்களைக் கொண்டுள்ளன. உட்புற காது எலும்புகள் மற்றும் செவிப்புலன் புல்லா ஆகியவற்றின் தோற்றத்தால் இவை பிதேச்சியர் பேரினத்திலிருந்து வேறுபடுகின்றன.
வாழ்விடம்
போர்னிய பித்தெச்சிரோப்சு சாலையோர அடர்த்தியான கொடிகளால் சூழப்பட்ட மரங்களில் காணப்படும். பன்னாடு இயற்கைப் பாதுகாப்புச் சங்கத்தினால் தரவு குறைபாடுள்ள இனங்கள் எனக் பட்டியலிடுகிறது. ஏனெனில் இது பேரினத்தின் ஒரே ஒரு சிற்றினம் இதுவாகும். இந்த சிற்றினம் ஆபத்தில் உள்ளதா இல்லையா என்பதைக் குறிக்க இதன் எண்ணிக்கை அல்லது பரவல் பற்றிய தகவல்கள் எதுவும் இல்லை. எவ்வாறாயினும், இப்பகுதியில் காடுகளின் இழப்பு மற்றும் மனித இடையூறுகள், சீரழிந்த வாழ்விடம் காணப்படுவதால், இந்த சிற்றினம் இத்தகைய இடத்தில் வாழக்கூடிய தகவமைப்பினை ஓரளவு பெற்றிருக்கலாம் எனக் கருதப்படுகிறது.