cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
பிரெஞ்சுப் புரட்சி
பாஸ்டில் சிறையுடைப்பு
ஜூலை 14ம் நாள் கலவரக்காரர்களின் கவனம் பாஸ்டில் கோட்டைச் சிறையின் உள்ளே அமைந்திருந்த பெரும் ஆயுதக் கிடங்கு பக்கம் திரும்பியது. பாஸ்டில் முடியாட்சியின் அதிகாரச் சின்னமாகக் கருதப்பட்டது. பல மணி நேரப் போராட்டத்துக்குப் பின் கலகக்காரர்கள் பாஸ்டிலைக் கைப்பறினர். பாஸ்டிலின் ஆளுனர் பெர்னார்ட் தே லானே கொல்லப்பட்டார். பின் அங்கிருந்து நகர மன்றத்துக்குச் சென்ற கலவரக்காரர்கள் நகரத் தந்தை ஜாக் தே ஃபிளசெல்சை மக்கள் துரோகியெனக் குற்றம் சாட்டி கொலை செய்தனர். வன்முறையைக் கண்டு அஞ்சிய அரசர் தனது இறுக்கமான நிலைப்பாடுகளைத் தளர்த்தினார். மார்க்கி தே லா ஃபயாட் பாரிசு நகரக் காவல்படையின் தளபதியாகவும், தேசிய மன்றத் தலைவர் பெய்லி நகரத் தந்தையாகவும் அறிவிக்கப்பட்டார். ஜூலை 17ம் தேதி பாரிசுக்குச் சென்ற லூயிக்கு அங்கு பிரெஞ்சு மூவர்ணக் கொடி நிறம் கொண்ட சின்னம் (cockade) அளிக்கப்பட்டது (சிவப்பு-வெள்ளை-நீலம் மூவர்ணக் கொடி பிரெஞ்சு புரட்சிக்காரர்களின் அடையாளமாகக் கருதப்பட்டது). நெக்கர் மீண்டும் நிதி ஆலோசகர் ஆக்கப்பட்டார். ஆனால் அவர் தனக்குப் பொது மன்னிப்பு வழங்க வேண்டுமென்று கோரியது அவருக்கு மக்களிடம் இருந்த செல்வாக்கை வெகுவாகக் குறைத்து விட்டது.
நகரங்களில் அதிகாரிகளின் கட்டுப்பாடு வேகமாகச் சீர்குலைந்து வன்முறையும் திருட்டும் அதிகரித்தன. இதனால் தங்கள் உயிருக்கு ஆபத்தென அஞ்சிய பிரபுக்கள் பலர் தங்கள் குடும்பங்களோடு அண்டை நாடுகளுக்குத் தப்பி ஓடினர். அங்கிருந்தபடி எதிர் புரட்சியாளர்களுக்கு நிதியுதவி செய்து வந்தனர். மேலும் அண்டை நாட்டு மன்னர்களைப் பிரெஞ்சு நிலவரத்தில் தலையிட்டு எதிர் புரட்சிக்குப் படையுதவி செய்யும்படி கோரினர்.
அரசியல் சட்டம் இயற்றும் முயற்சிகள்
புதிய நாடாளுமன்றம் ஈரங்க அவையாக இருக்க வேண்டுமென்ற ஆலோசனை நிராகரிக்கப்பட்டது. பிரான்சின் புதிய நாடாளுமன்றத்தில் ஒரே ஒரு அவை மட்டும் இருந்தது. அரசருக்கு "தாமதப்படுத்தும் தடையுரிமை" ("suspensive veto") மட்டும் வழங்கப்பட்டது. இதன் மூலம் நாடாளுமன்றத்தின் முடிவுகளை அரசரால் தாமதப்படுத்தப்படுத்த மட்டுமே இயலும். அதனை ரத்துச் செய்ய இயலாது. அடுத்து தேசியமன்றம், அதுவரை அமலில் இருந்த மாகாண முறையை ஒழித்து அதற்குப் பதிலாக ஒரே சீரான பரப்பளவும், மக்கள் தொகையும் கொண்ட 83 டிபார்ட்மென்டுகளாக நாட்டைப் பிரித்தது. மன்றத்தின் கவனம் பெரும்பாலும் அரசியல் விசயங்களில் இருந்ததால், நாட்டின் கடன் சுமை மேலும் கூடி, நிதி நெருக்கடி தீவிரமானது. ஹானோர் மிரபியூவின் முயற்சியால் மன்றத்தின் கவனம் இச்சிக்கலின் பக்கம் திரும்பியது. நிலைமையைச் சீர் செய்ய நெக்கருக்கு முழு நிதிச் சர்வாதிகார உரிமைகள் அளிக்கப்பட்டன.
வெர்சாய் நோக்கிப் பெண்கள் அணிவகுப்பு
thumb|வெர்சாய் நோக்கிப் பெண்கள் அணிவகுப்பு (அக்டோபர் 5, 1789
அக்டோபர் 1, 1789 அன்று அரசரின் மெய்க்காப்பாளர்களுக்கு நடத்தப்பட்ட விருந்து ஒன்றில் தேசிய மூவர்ணச் சின்னம் மிதிக்கப்பட்டு அவமானப்படுத்தப்பட்டதென ஒரு வதந்தி பரவியது. இதனால் கோபம் கொண்ட பாரிஸ் நகரப் பெண்கள் அக்டோபர் 5ம் நாள் பாரிசின் சந்தைகளில் கூடத் தொடங்கினர். நகர மன்றத்துக்கு அணிவகுத்துச் சென்று தங்களது பிரச்சனைகளை முறையிட்டனர். ரொட்டி பற்றாக்குறை போன்ற பிரச்சனைகளை நகர அதிகாரிகள் தீர்க்க வேண்டுமென்று கோரினர். தேசிய மன்றத்தை முடக்க அரசவை மேற்கொள்ளும் முயற்சிகளை நிறுத்திக் கொண்டு, அரசரும் அரசவையும் பாரிசு நகருக்கு இடம் பெயர வேண்டுமென்று வேண்டினர். நகர அதிகாரிகளின் பதில்களால் திருப்தி அடையாத 7000 பெண்கள் வெர்சாய் நோக்கி அணிவகுத்துச் சென்றனர். தங்களுடன் பீரங்கிகளையும் மற்ற பல சிறிய ஆயுதங்களையும் எடுத்துச் சென்றனர். நிலைமையைச் சமாளிக்க லஃபயாட் தலைமையில் 20,000 நகரக் காவல் படையினர் அனுப்பப்பட்டனர். எனினும் அணிவகுப்பு கட்டுக்கடங்காமல் போனது. வெர்சாய் அரண்மனையுள் புகுந்த கும்பல் அங்கு பல காவலாளிகளைக் கொன்றது. மன்னர் லூயியிடம் பேசிய லஃபயாட், மன்னரின் ஆட்சிப்பீடம் பாரிசுக்கு இடம்பெயர வேண்டுமென்ற கலவரக்காரர்களின் கோரிக்கையை எடுத்துக்கூறி அதற்கு லூயியை ஒப்புக்கொள்ளச் செய்தார். அக்டோபர் 6, 1789 அன்று அரசரும் அரச குடும்பத்தினரும் வெர்சாயிலிருந்து பாரிசுக்கு இடம் பெயர்ந்தனர். இச்செயல் மூலம் தேசிய மன்றத்தை அரசவை முழுமையாக ஏற்றுக் கொண்டது.
புரட்சியும் ரோமன் கத்தோலிக்கத் திருச்சபையும்
thumb|புதிய உரிமைகளைக் கொண்டாடும் கத்தோலிக்க துறவிகளும் கன்னியாஸ்திரீகளும் (கேலிப்படம்) பிரெஞ்சுப் புரட்சியின் விளைவாக ரோமன் கத்தோலிக்க திருச்சபையின் அதிகாரம் பெருமளவு குறைந்து அரசின் நிலை பலப்பட்டது. பழைய ஆட்சியில் திருச்சபையே நாட்டின் மிகப்பெரும் நில உரிமையாளராக இருந்தது. நாட்டின் மொத்த நிலப்பரப்பில் 10% திருச்சபைக்கே சொந்தமாக இருந்தது. திருசபைக்கு அரசின் வரிகளிலிருந்து விலக்கு அளிக்கப்பட்டிருந்த அதேவேளை, அதற்கு மக்களின் வருமானத்தில் பத்தில் ஒரு பங்கை வரியாகப் பெறும் உரிமை அளிக்கப்பட்டிருந்தது. திருச்சபையின் செல்வமும் அதிகாரமும் பல குழுக்களைக் பெருங்கோபம் கொள்ளச் செய்தன. பிரான்சில் சிறுபான்மையினராக இருந்த புரோட்டஸ்தாந்தர்கள் பலர் கத்தோலிக்கத்தை எதிர்க்கும் ஒரு அரசை விரும்பினர். வோல்ட்டயர் போன்ற அறிவொளி இயக்கச் சிந்தனையாளர்கள் கத்தோலிக்கத் திருச்சபைக்கு எதிரான கருத்துகளைப் பரப்பினர். 18ம் நூற்றாண்டு பிரான்சில் அரசவையும் திருச்சபையும் மிக நெருக்கமான கூட்டணி கொண்டிருந்தன.
மே 1789 இல் பெரும் மன்றம் கூடிய போது திருச்சபைமீது பொதுமக்கள் கொண்டிருந்த கோபம் அதன் செல்வாக்கை வெகுவாகக் குறைத்து விட்டது. பெரும் மன்றம் ஒழிக்கப்பட்டு அதற்குப் பதிலாகத் தேசிய மன்றம் கூடத் தொடங்கியது திருச்சபையின் அதிகாரத்தை மேலும் குறைத்தது. ஆகஸ்ட் 4, 1789 இல் தேசிய மன்றம் திருச்சபையின் பத்தில்-ஒரு-பங்கு வரி விதிக்கும் அதிகாரத்தை ரத்து செய்தது. நிதி நெருக்கடியைச் சமாளிக்க திருச்சபைச் சொத்துக்களை நவம்பர் 2 அன்று நாட்டுடைமையாக்கியது. இந்தச் சொத்துகளை அடிப்படையாகக் கொண்டு அசைக்னாட்ஸ் (assignats) என்ற புதிய நாணயத்தை அறிமுகப்படுத்தியது. திருச்சபையின் அதிகாரங்களும் பொறுப்புகளும் முழுமையாக அரசில் கையில் வந்தன. தேசிய மன்றம் டிசம்பர் மாதம் முதல் திருச்சபையின் சொத்துகளை ஏலம் விட்டு அரசுக்கு வருவாய் ஈட்டும் முயற்சியில் இறங்கியது. அடுத்த சில மாதங்களில் துறவற மற்றும் சமய அமைப்புகள் அனைத்தும் புதிய சட்டங்கள்மூலம் ஒழிக்கப்பட்டன. துறவிகள் மீண்டும் இல்வாழ்க்கைக்குத் திரும்ப ஊக்குவிக்கப்பட்டனர். அவர்களில் சில விழுக்காட்டினர் அவ்வாறே செய்தனர்.
ஜூலை 12, 1790 அன்று இயற்றப்பட்ட பாதிரியார்களுக்கான குடிமைச் சட்ட அமைப்பு, எஞ்சியிருந்த பாதிரியார்களை அரசு ஊழியர்களாக மாற்றியது. ஆயர்களுக்கும், பங்குத் தந்தையர்களுக்கும் தேர்தல் முறையை அறிமுகம் செய்ததோடு அவர்களது ஊதியத்தையும் நிர்ணயம் செய்தது. இத்தேர்தல் முறையினை திருத்தந்தையின் அதிகாரத்தில் தலையீடாகக் கருதிய கத்தோலிக்கர்கள் பலர் அவற்றை எதிர்த்தனர். இதனால் நவம்பர் 1790 முதல் பாதிரியார்கள் அனைவரும் குடிமைச் சட்ட அமைப்பின் மீது விசுவாச உறுதிமொழி எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும் என்று தேசிய மன்றம் அறிவித்தது. இம்முடிவு பாதிரியார்களை இரு பிளவுகளாக்கியது - பாதிரியார்களில் 24 விழுக்காட்டினர் இம்முடிவினை ஏற்று உறுதிமொழி எடுத்துக் கொண்டனர்; மற்றொரு பிரிவினர் திருத்தந்தைக்கு விசுவாசமாக இருந்தனர். பெரும்பாலானோர் உறுதிமொழி எடுக்க மறுத்ததால் அவர்களுக்கு எதிராகக் கடுமையான சட்டங்கள் இயற்றப்பட்டன. அவர்கள் வலுக்கட்டாயமாக நாடு கடத்தப்பட்டனர் அல்லது துரோகக் குற்றம் சாட்டப்பட்டு கொலை செய்யப்பட்டனர். திருத்தந்தை ஆறாம் பயஸ் புதிய குடிமைச் சட்ட அமைப்பை ஏற்க மறுத்துவிட்டார். இதனால் பிரான்சில் மேலும் கத்தோலிக்கத் திருச்சபை தனிமைப்படுத்தப்பட்டது. பின்வந்த பயங்கர ஆட்சியின் போது கிறித்தவத்தை ஒழிக்க மிகத் தீவிரமான நடவடிக்கைகள் எடுக்கப்பட்டன.
சதிகளும் புரட்சி தீவிரமடைதலும்
தேசிய மன்றத்தில் கோஷ்டிகள் உருவாகி அணிசேரத் தொடங்கின. தே கசாலஸ் என்ற பிரபுவும் ஆபே மாரி என்ற பாதிரியும் புரட்சிக்கு எதிரான அணிக்குத் தலைமை தாங்கினர். மன்றத்தில் வலக்கைப் பக்கம் அவர்கள் அமர்ந்திருந்ததால் அவ்வணி "வலதுசாரிகள்" என்றழைக்கப்பட்டது. "மன்னராட்சி ஜனநாயகவாதி"கள் குழுவுக்கு நெக்கர் தலைமை தாங்கினார். பிரான்சில் பிரித்தானியாவைப் போன்று அரசியல்சட்ட முடியாட்சி ஒன்றை நிறுவ அவர்கள் விரும்பினர். மிரபியூ, லாஃபயாட், பெய்லி ஆகியோரது தலைமையில் இடதுசாரிகள் அணி செயல்பட்டது. ஏட்ரியேன் டூபோர்ட், பர்னாவே, மாக்சிமிலியன் ரோபெஸ்பியர் ஆகியோர் தீவிர இடதுசாரிகளாக விளங்கினர். சில காலம் ஆபே செயேஸ் இடதுசாரிகள், தீவிர இடதுசாரிகளின் ஒத்துழைப்போடு பல சட்டங்கள் இயற்றப்பட காரணமானார்.
thumb|left| [[அரசியல்சட்ட முடியாட்சியின் உருவாக்கம் கொண்டாடப்படுகிறது (ஜூலை 14, 1790)]]
தேசிய மன்றம் பழைய ஆட்சியில் பயன்படுத்தப்பட்ட பிரபுக்களின் சின்னங்கள் அனைத்தையும் ரத்து செய்தது. இதனால் கோபம் கொண்ட பிரபுக்கள் பலர் பிரான்சை விட்டு வெளியேறி நாடு கடந்த எதிர் புரட்சியாளர்களுடன் இணைந்து கொண்டனர். பொது மன்ற உறுப்பினர்களின் பதவிக் காலம் ஓராண்டாக இருந்தாலும் டென்னிஸ் கள சூளுரையில் அரசியலமைப்புச் சட்டமொன்று உருவாகும் வரை இடைவிடாது கூடப்போவதாக அறிவித்திருந்தனர். இதனால் அவர்களது பதவிக்காலம் முடிவிலாது தொடரும் நிலை உருவானது. இதனை எதிர்த்த வலதுசாரிகள் புதிதாகத் தேர்தல் நடத்தக் கோரினர். ஆனால் மிரபியூ தலைமையிலான இடதுசாரிகள் அக்கோரிக்கையை ஏற்கவில்லை. 1790 ஆம் ஆண்டின் பிற்பகுதியில் பிரெஞ்சுப் படை பெருமளவு சீர்குலைந்திருந்தது. பெரும்பாலான இராணுவ அதிகாரிகள் பிரபுக்களாக இருந்தனர். அவர்களுக்குப் பதவி உயர்வு கிடைப்பது அரிதானது. கீழ்த்தட்டு வர்க்கத்தினரான படைவீரர்கள் பல இடங்களில் தங்களது அதிகாரிகளை எதிர்த்துக் கிளர்ச்சிகளில் ஈடுபட்டனர். இதனால் படையில் ஒழுங்கு குலைந்து, அதிகாரிகள் வேறு நாடுகளுக்கு இடம் பெயரத் தொடங்கினர். இதனால் பிரெஞ்சுப் படையில் அனுபவமிக்க தளபதிகளுக்குப் பற்றாக்குறை ஏற்பட்டது. இக்காலகட்டத்தில் பிரெஞ்சு அரசியலில் பல அரசியல் மன்றங்களின் செல்வாக்கு கூடத் தொடங்கியது. ஜேக்கபின் மன்றம், இத்தகு மன்றங்களில் முதன்மையானதாக விளங்கியது. ஆகஸ்ட் 10, 1790 அன்று 152 உறுப்பினர்களைக் கொண்டிருந்த இம்மன்றம் ஆரம்பத்தில் ஒரு பொது அரசியல் விவாத மன்றமாகத் தொடங்கப்பட்டது. உறுப்பினர்கள் எண்ணிக்கை அதிகரித்து கருத்து வேறுபாடுகள் கூடக்கூடப் பல குழுக்கள் பிரிந்து தனி மன்றங்கள் அமைத்துக் கொண்டன. 89ம் ஆண்டின் மன்றம் இவ்வாறு பிரிந்து சென்றவற்றுள் ஒன்று.
அரசியலமைப்புச் சட்டம் உருவாக்கும் பணியில் தேசிய மன்றம் தொடர்ந்து ஈடுபட்டு வந்தது. மன்னரின் கட்டுப்பாட்டிலிருந்து நீதித்துறை விடுவிக்கப்பட்டு, நீதிபதிகள் சுதந்திரமாகச் செயல்படத் தொடங்கினர். அவர்களது பதவிக் காலங்கள் தற்காலிகமாக்கப்பட்டன. மன்னரைத் தவிர அனைத்து மரபுவழிப் பதவிகளும் ஒழிக்கப்பட்டன. குற்றவியல் வழக்குகளை விசாரிக்க நடுவர் குழாம் முறை அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. மன்னரால் பிற நாடுகள்மீது போர் தொடுக்கலாம் என்று முன்மொழிய மட்டுமே இயலும். அவரது முன்மொழிவை ஏற்கும் அதிகாரம் நாடாளுமன்றத்திடம் இருந்தது. உள்ளூர் வர்த்தகத் தடை வரிகள், வர்த்தகக் குழுக்கள், தொழில் குழுக்கள் ஆகியவை ஒடுக்கப்பட்டன. தொழில் செய்ய முனையும் எந்தவொரு தனி நபரும் தகுந்த உரிமத்தைப் பெறுவதன் மூலம் தொழில் செய்ய அனுமதிக்கப்பட்டார். வேலை நிறுத்தங்கள் சட்டவிரோதச் செயல்களாக்கப்பட்டன.
1791 குளிர்காலத்தில் முதல்முறையாக நாடு கடந்த எதிர் புரட்சியாளர்களுக்கு எதிராகச் சட்டமியற்றுவதைப் பற்றித் தேசிய மன்றத்தில் விவாதம் நடைபெற்றது. புரட்சியினைத் தக்கவைப்பதா அல்லது தனி மனித உரிமைகளை மதிப்பதா என்ற போக்கில் இவ்விவாதம் சென்றது. நாடு கடந்த எதிர் புரட்சியாளர்களுக்கு எதிராகச் சட்டமியற்றுவதை எதிர்த்த மிராபியூ, அவ்வாறான சட்டம் கொடுங்கோல் டிராக்கோ சட்டமாக இருக்கும் என்று வாதிட்டார். அவர் உயிருடன் இருந்த வரை அவ்வாறான சட்டமியற்றலைத் தடுத்து விட்டார். ஆனால் ஏப்ரல் 2, 1791 இல் அவர் இறந்த பின்னர் அதற்கு வலுவான எதிர்ப்பின்றி போனது. அவ்வருட இறுதிக்குள் அத்தகு சட்டமொன்று இயற்றப்பட்டது.
அரச குடும்பத்தின் தப்பித்தல் முயற்சி
thumb|தப்பும் முயற்சி தோல்வியடைந்த பின் பாரிசுக்குக் கொண்டுவரப்படும் அரச குடும்பத்தினர். (ஜூன் 25, 1791) அரசி மரீ அண்டோனெய்ட் மற்றும் பிற அரச குடும்பத்தினரின் தூண்டுதலால் மன்னர் லூயி பிரெஞ்சுப் புரட்சியினை எதிர்த்தார். ஆயினும், பிற நாட்டரசர்களின் உதவியை நாடாது அமைதி காத்தார். அதற்குப் பதிலாகப் புரட்சியாளர்களையும் நாடு கடந்த எதிர் புரட்சியாளர்களையும் ஒரு சேர வெறுத்த படைத் தளபதி பூயிலின் உதவியை நாடினார். பூயில் மோண்ட்மெடியில் இருந்த தனது பாசறையில் மன்னருக்கும் அவரது குடும்பத்தாருக்கும் புகலிடம் தருவதாக உறுதி அளித்தார். இதைத் தொடர்ந்து ஜூன் 20, 1791 இல் அரச குடும்பத்தார் வேலையாட்களைப் போல வேடமிட்டு தங்கள் அரண்மனையிலிருந்து தப்பினர். ஆனால் அதற்கு மறுநாள் வரேன் என்ற இடத்தில் அரசர் அடையாளம் காணப்பட்டதால், அரச குடும்பத்தின் தப்பித்தல் முயற்சி தோல்வியடைந்தது. அவர்கள் கைது செய்யப்பட்டு மீண்டும் பாரிசுக்குக் கொண்டு செல்லப்பட்டனர். தேசிய மன்றம் அரசரைத் தற்காலிகப் பதவிநீக்கம் செய்தது. அரசரும் அரசியும் சிறை வைக்கப்பட்டனர்.
அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் உருவாக்கம்
தேசிய மன்றத்தின் பெரும்பாலான உறுப்பினர்கள் பிரான்சு குடியரசாவதற்கு பதில் அரசியலமைப்புக்குட்பட்ட முடியாட்சியாக மாற வேண்டும் என்று விரும்பினர். இதனால் மன்றத்தின் பல்வேறு குழுக்களும் அனைவரும் ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடிய ஒரு இணக்க முடிவை எடுத்தன. இதன்படி மன்னர் லூயி பெயரளவில் மட்டும் நாட்டின் தலைவராக இருந்தார். அவர் அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் மீது உறுதிமொழி அளிக்க வேண்டியதாகியது. அந்த உறுதிமொழியிலிருந்து பின்வாங்கினாலோ, நாட்டின் மீது போர் தொடுக்க ஒரு படைக்குத் தலைமை தாங்கினாலோ அல்லது தனது பெயரில் இச்செயல்களைப் பிறர் செய்ய அனுமதித்தாலோ உடனடியாக அவரது பதவி பறிக்கப்படும்.
ஆனால் பெயரளவில் கூட லூயி நாட்டின் தலைவராக நீடிப்பதை விரும்பாதவர்களை ஒன்று திரட்ட ஜாக் பியர் பிரிசாட் ஒரு கையெழுத்து இயக்கத்தைத் தொடங்கினார். அந்த விண்ணப்பத்தில் கையெழுத்திட திரண்ட மக்கள் கூட்டத்துடன் நகரக் காவலர்கள் மோதியதால் ஏறத்தாழ 50 பேர் இறந்தனர். இந்நிகழ்வுக்குப் பின் பல தீவிர நாட்டுப்பற்று மன்றங்களும் இதழ்களும் மூடப்பட்டன. இதே காலகட்டத்தில் புரட்சிக்குப் புதிய ஆபத்தொன்று வெளிநாட்டில் தோன்றியது. புனித ரோமப் பேரரசர் இரண்டாம் லியபோல்டு, பிரஷ்யாவின் இரண்டாம் பிரடரிக் வில்லியம், லூயியின் சகோதரர் சார்லஸ் பிலிப் ஆகியோர் இணைந்து பில்னிட்ஸ் சாற்றலை (Declaration of Pillnitz) வெளியிட்டனர். இதன் மூலம் அந்நிய நாட்டு அரசர்கள் பதினாறாம் லூயியை தங்களுள் ஒருவராகக் காட்டிக் கொண்டதுடன், அவரை விடுவிக்கும்படி புரட்சியாளர்களுக்கு எச்சரிக்கை விடுத்தனர். தங்கள் கோரிக்கைகளை ஏற்கத் தவறினால் பிரான்சு மீது படையெடுப்போம் என்று மிரட்டல் விடுத்தனர். பிரெஞ்சு குடிமக்களுக்கு அந்நிய அரசர்களின் எச்சரிக்கையினால் பயமேற்படவில்லை. மாறாக இந்த அச்சுறுத்தல் பிரான்சு மக்களின் போர்க்குணத்தைத் தூண்டியதுடன், பிரெஞ்சு சமூகத்தின் இராணுவமயமாக்கலை விரைவு படுத்தியது.
தேசிய அரசியல் நிர்ணய மன்றத்தின் உறுப்பினர்கள் அரசியல் சட்டமியற்றப்பட்டவுடன் உருவாகப் போகும் புதிய நாடாளுமன்றத்தில் தாங்கள் உறுப்பினர்களாவதைத் தடை செய்தனர். பின் தாங்கள் இயற்றிய அனைத்து சட்டங்களையும் தொகுத்து ஒரு அரசியலமைப்புச் சட்டத்தை உருவாக்கிப் பதினாறாம் லூயியின் ஒப்புதலுக்கு அனுப்பினர். அவர் அதை ஏற்றுக் கொண்டார். செப்டம்பர் 30, 1791 இல் தேசிய அரசியல் நிர்ணய மன்றத்தின் இறுதிக் கூட்டத்தில் இந்த அரசியலமைப்புச் சட்டம் ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டது.
அரசியலமைப்புச் சிக்கல்
ஆகஸ்ட் 10, 1792 அன்று இரவு போராளிகளும் ஆயுதமேந்திய மக்கள் கும்பல்களும் புரட்சிகர பாரிஸ் கம்யூன் நிருவாக அமைப்பின் துணையுடன் அரசரின் அரண்மனையைத் தாக்கி அரசரின் மெய்க்காப்பாளர்களான சுவிஸ் காவல் படையினரைப் படுகொலை செய்தன. அரச குடும்பத்தினர் சிறைப்பிடிக்கப்பட்டனர். தேசிய நாடாளுமன்றம் அவசரமாகக் கூடி முடியாட்சியை ஒழித்தது. இக்கூட்டத்தில் மன்ற உறுப்பினர்களில் மூன்றில் ஒரு பங்கினரே பங்கேற்றனர்; அவர்களிலும் பெரும்பான்மையானோர் ஜாகோபின்கள். எஞ்சியிருந்த தேசிய அரசுக்குப் பாரிஸ் கம்யூனின் ஆதரவு தேவையாக இருந்தது. சிறைகளுக்கு ஆயுதமேந்திய கும்பல்களை அனுப்பிய கம்யூன் அங்கு அடைக்கப்பட்டிருந்த 1400 பேரை விசாரணையின்றிப் படுகொலை செய்ததுடன், இதனைப் பிற நகரங்களிலும் செய்யலாமெனச் சுற்றறிக்கைக் கடிதமொன்றை பிற நகரங்களுக்கு அனுப்பியது. தேசிய நாடாளுமன்றத்தால் இதனைத் தடுக்க இயலவில்லை. செப்டம்பர் 20, 1792 அன்று மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட தேசிய மன்றம் பதவியேற்கும் வரை இந்நிலை நீடித்தது. செப்டம்பர் 21 அன்று முடியாட்சி ஒழிக்கப்பட்டு பிரான்சு குடியரசாக அறிவிக்கப்பட்டது. பின்னாளில் இத்தேதியே பிரெஞ்சு குடியரசு நாட்காட்டியின் முதல் நாளாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது.
போரும் எதிர்ப் புரட்சியும் (1792–1797)
thumb|left|பிரெஞ்சுப் புரட்சிப்படை ஆஸ்திரிய, இடச்சு மற்றும் பிரித்தானிய கூட்டுப்படைகளை சூன் 1794 இல் புளூரசில் தோற்கடித்தல். இக்காலகட்டத்தின் ஐரோப்பிய அரசியல் நிலவரம் பிரான்சு-ஆஸ்திரியா மற்றும் அதன் கூட்டணி நாடுகளிடையே போர்மூளக் காரணமானது. அரசர் லூயியும் ஃபியூலியாண்டுகளில் பெரும்பாலானோரும், கிரோண்டின்களும் போரை விரும்பினர். அரசரும் அவரது வலதுசாரி ஆதரவாளர்களும் போர் மூண்டால் மக்களிடையே அரசரின் செல்வாக்கு உயருமெனக் கருதினர். மேலும் புரட்சி அரசு போரில் தோல்வியடைந்தால் தன நிலை உயருமெனக் கருதினார் லூயி. இடதுசாரிகள் தங்களது புரட்சிகரக் கொள்கைகளைப் பிற ஐரோப்பிய நாடுகளில் பரப்பப் போர் உதவுமெனக் கருதினர். இவ்வாறு இரு தரப்பிலும் போரை விரும்பியோர் இருந்தனர். போரை எதிர்த்தவர்கள் கட்சி பலவீனமாக இருந்தது. பிரான்சு தோல்வியடைந்தால் புரட்சி தீவிரமடையும் என்று கருதிய கிரோண்டின்களும், போரில் தோல்வி புரட்சியைப் பலவீனப்படுத்தும், பிற நாட்டு சாதாரண மக்களுக்குப் புரட்சிமீது வெறுப்பேற்படும் என்று கருதிய ரோபஸ்பியர் போன்ற தீவிரவாதிகளும் போரை எதிர்த்தனர். ஏப்ரல் 20, 1792 அன்று பிரான்சு ஆஸ்திரியா மீது போர் சாற்றியது. சில வாரங்களுக்குப் பின்னர் பிரஷ்யா ஆஸ்திரிய அணியில் இணைந்தது. பிரான்சு மீது படையெடுத்த பிரஷியப் படைகள் ஆரம்பத்தில் தடையின்றி முன்னேறின. செப்டம்பர் 20, 1792 அன்று வால்மி சண்டையில் அவற்றுக்கு ஏற்பட்ட தோல்வி பிரஷிய முன்னேற்றத்தைத் தடை செய்தது.
இந்த முதல் வெற்றியைத் தொடர்ந்து புதிய பிரெஞ்சுக் குடியரசுக்குப் பெல்ஜியத்திலும் ரைன்லாந்துப் பகுதியிலும் 1792 இலையுதிர்க்காலத்தில் பல தொடர் வெற்றிகள் கிட்டின. நவம்பர் 6ம் தேதி ஜெமாப்பே சண்டையில் ஆஸ்திரியர்களை வென்ற பிரெஞ்சுப் படைகள் ஆஸ்திரிய நெதர்லாந்தின் பெரும்பகுதியை ஆக்கிரமித்தன. இதனால் பிரான்சுக்கு எதிரணியில் பிரிட்டனும், டச்சுக் குடியரசும் இணைந்தன. தெற்கு நெதர்லாந்தில் பிரெஞ்சு ஆதிக்கம் மிகுவதை அவை விரும்பவில்லை. ஜனவரி 1793 இல் லூயியின் மரண தண்டனை நிறைவேற்றப்பட்டபின்னர் இந்நாடுகள், பிரான்சுக்கு எதிராக ஸ்பெயின் மற்றும் பிற ஐரோப்பிய நாடுகள் நடத்தி வந்த போரில் இணைந்தன. இதனையடுத்து பல்வேறு முனைகளில் பிரான்சு தோல்விகளைச் சந்தித்தது. 1793 வசந்த காலத்தில் தான் கைப்பற்றிய பல பகுதிகளை இழந்துவிட்டது. அதே சமயம் புரட்சிகர அரசு தன் அதிகாரத்துக்கு எதிராகத் தெற்கு மற்றும் மேற்கத்திய பிரான்சில் ஏற்பட்ட புரட்சிகளைச் சமாளிக்க வேண்டியிருந்தது. ஆனால் பிரான்சுக்கு எதிரான கூட்டணி இந்த உள்நாட்டுக் குழப்பங்களைச் சாதகமாகப் பயன்படுத்திக் கொள்ளத் தவறிவிட்டது. 1793ம் ஆண்டு இலையுதிர்க் காலம் முடிவதற்குள் புரட்சிகர அரசு உள்நாட்டுக் கலகங்களை அடக்கி இழந்த பகுதிகளை மீண்டும் கைப்பற்றி விட்டது; எதிரிக் கூட்டணியின் முன்னேற்றத்தையும் தடுத்தி நிறுத்தி விட்டது.
போர்முனையில் இரு தரப்பினருக்கும் இடையே நிலவிய இழுபறி நிலை 1794 இல் முடிவுக்கு வந்தது. பிரெஞ்சு புரட்சி அரசுக்குப் பெரும் வெற்றிகள் கிட்டன. புளூரஸ் சண்டையில் புரட்சிகரப் பிரெஞ்சுப் படைகள் எதிர்க் கூட்டணிப் படைகளை முறியடித்ததன் விளைவாக ஆஸ்திரிய நெதர்லாந்த்திலிருந்து கூட்டணிப் படைகள் முழுமையாகப் பின்வாங்கின. பின் எதிர்க் கூட்டணிப் படைகளை ரைன் ஆற்றின் கிழக்குக் கரை வரை விரட்டிச் சென்ற பிரெஞ்சுப் படைகள், 1795 இல் நெதர்லாந்தைக் கைப்பற்றின. அங்கு ஆரஞ்சு மரபு ஆட்சி ஒழிக்கப்பட்டு புரட்சிகர பிரான்சின் தோழமை அரசாகப் படாவியக் குடியரசு நிறுவப்பட்டது. இவ்வெற்றிகளின் காரணமாகப் பிரான்சுக்கு எதிரான கூட்டணி சிதறியது. 1794 இல் கூட்டணியிலிருந்து வெளியேறிய பிரஷியா அதற்கு அடுத்த ஆண்டு பிரான்சுடன் முறைப்படி அமைதி ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்டது (பேசல் அமைதி ஒப்பந்தம்). இதற்கடுத்தபடியாக ஸ்பெயினும் கூட்டணியிலிருந்து விலகியது. பிரிட்டனும், ஆஸ்திரியாவும் மட்டும் தொடர்ந்து பிரான்சுடன் போரிட்டன.
இக்காலகட்டத்தில் தான் பிரெஞ்சு நாட்டுப்பண் லா மார்சே முதன் முதலில் பாடப்பட்டது. பின் 1795 ஆம் ஆண்டு புரட்சிகர பிரான்சின் அதிகாரப்பூர்வ நாட்டுப்பண்ணாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது.
பதினாறாம் லூயியின் மரண தண்டனை
thumb|250px|பதினாறாம் லூயியின் மரண தண்டனை - [[கில்லோட்டின் எந்திரம்மூலம் தலை வெட்டப்படுகிறது.]]
புரட்சிகர பிரான்சுக்கு எதிரான முடியாட்சிக் கூட்டணி நாடுகள் வெளியிட்ட பிரன்ஸ்விக் அறிக்கையில், தங்கள் முன்னேற்றத்தை எதிர்த்தாலோ அல்லது பிரான்சில் மன்னராட்சியை மீளமைப்பதை எதிர்த்தாலோ பிரெஞ்சு குடிமக்களைப் பழிவாங்குவோமென மிரட்டியிருந்தன. இது பதினாறாம் லூயி பிரான்சின் எதிரிகளோடு சேர்ந்து சதியில் ஈடுபட்டுள்ளது போன்ற பிம்பத்தை உருவாக்கிவிட்டது. ஜனவரி 17, 1793 இல் “மக்கள் விடுதலைக்கும் நாட்டின் பாதுகாவலுக்கும் எதிராகச் சதி செய்த” குற்றத்துக்காகத் தேசிய மாநாடு மன்றம் பதினாறாம் லூயிக்கு மரண தண்டனை விதித்தது. மாநாட்டு உறுப்பினர்களில் 361 பேர் மரண தண்டனைக்கு ஆதரவாகவும் 288 பேர் எதிராகவும் வாக்களித்தனர். மேலும் 72 பேர் பற்பல நிபந்தனைகளுடன் மரண தண்டனையை நிறைவேற்றலாமென வாக்களித்தனர். மன்னர் பதவியிழந்த லூயி ஜனவரி 21, 1793 அன்று கில்லோட்டின் எந்திரம் கொண்டு தலை துண்டிக்கப்பட்டு கொல்லப்பட்டார். இச்செயலால் ஐரோப்பாவெங்கும் மன்னர் மரபுகள் திகிலடைந்தன. அதுவரை நடுநிலை வகித்து வந்த பல முடியாட்சிகள் புரட்சிகர பிரான்சுக்கு எதிரான கூட்டணியில் இணைந்தன.
பொருளாதார நிலை
போர் நிலவரம் புரட்சிகர அரசுக்கு எதிராகத் திரும்பிய போது விலைவாசி உயர்ந்தது. இதனால் அதிருப்தியடைந்த ஏழைத் தொழிலாளர்களும் தீவிரவாத ஜாகோபின்களும் கலவரம் செய்யத் தொடங்கினர். இதனைச் சாதகமாகப் பயன்படுத்திக் கொண்ட ஜாகோபின் கட்சி, ஒரு நாடாளுமன்றப் புரட்சிமூலம் கிரோண்டிஸ்ட் கட்சியை முறியடித்து முழு அதிகாரத்தையும் கைப்பற்றியது. புரட்சிகர அரசின் கொள்கைகள் மேலும் தீவிரமடைந்தன. அரசில் தீவிரவாதிகளின் ஆதிக்கம் அதிகரித்தது. உணவுப் பொருட்களின் விலைகளுக்கு உச்சவரம்பு நிர்ணயிக்கப்பட்டது. அதனை மீறிய வணிகர்களுக்கு மரண தண்டனை தரப்பட்டது. விலைவாசி உயர்வைப் பயன்படுத்தி ஆட்சியைப் பிடித்த ஜாகோபின்களின் பொதுமக்கள் பாதுகாவலுக்கான குழுவின் ”பயங்கர ஆட்சி” காலத்தின் போது அனைத்து உணவுப் பொருட்களுக்கும் மேலும் பல பண்டங்களுக்கும் விலை உச்சவரம்பு விதிக்கப்பட்டது. உணவுப் பற்றாக்குறையைச் சமாளிக்க, ஊர்ப்புறங்களிலிருந்து தானியங்கள் பறிமுதல் செய்யப்பட்டு நகரங்களுக்கு அனுப்பப்பட்டன. இது பாரிசு நகரத்தில் நிலையைத் தற்காலிகமாகச் சீராக்கினாலும், நாட்டின் பிற பகுதிகள் பாதிப்புக்குள்ளாயின. 1794 ஆண்டு வசந்த காலத்தில் பாரிசு நகரத்தில் கூட உணவுப் பற்றாக்குறையைத் தீர்க்க இயலவில்லை. இதனால் பொதுமக்கள் பாதுகாவல் குழுவின் ஆட்சி கவிழ்ந்து அதன் தலைவர் ரோபெஸ்பியர் கில்லோட்டின் மூலம் கொல்லப்பட்டார்.
பயங்கர ஆட்சி
thumb|மரீ அண்டோய்னெட்டின் மரண தண்டனை (அக்டோபர் 16, 1793)
ஜூன் 2, 1793 இல் ஜேக்கோபின் கட்சியின் தீவிரவாதிகள், மாநகரக் காவல் படையின் ஆதரவுடன் நாடாளுமன்றத்தைக் கைப்பற்றினர். 31 கிரோண்டிஸ்ட் கட்சித் தலைவர்களைக் கைது செய்தனர். எதிர்க் கட்சிகள் அழிக்கப்பட்டபின், ஜூன் 10ம் தேதி பொதுமக்கள் பாதுகாவலுக்கான குழுவின் “புரட்சிகர சர்வாதிகார” ஆட்சி தொடங்கியது. ஜூலை 13ம் தேதி ஜேக்கோபின்களின் முக்கிய தலைவர்களில் ஒருவரும், அதிதீவிர கட்டுரைகளை எழுதி வந்த இதழாளருமான ழான்-பால் மராட், ஷார்லோட் கோர்டே என்ற கிரோண்டின் கட்சிக்காரியால் படுகொலை செய்யப்பட்டார். இதன் பின்னர் ஜேக்கோபின்களின் அரசியல் செல்வாக்கு மேலும் அதிகரித்தது. அடுத்து செல்வாக்கு மிகுந்த ஜேக்கோப்பின் தலைவரான ஜார்ஜஸ் டாண்டன் பொதுமக்கள் பாதுகாவலுக்கான குழுவிலிருந்து நீக்கப்பட்டார். கடும் தீவிரவாதியென அறியப்பட்ட மேக்சிமில்லியன் ரோபெஸ்பியர் குழுவின் அதி முக்கியமான உறுப்பினரானார். ”புரட்சியின் எதிரிகள்” என்று அறியப்பட்டவர்கள் ரோபெஸ்பியர் அரசின் இலக்காகினர்.
ரோபெஸ்பியரின் கட்டுப்பாட்டில் பொதுமக்கள் பாதுகாவலுக்கான குழு வந்த பின், ஜேக்கோபின்களின் “பயங்கர ஆட்சி” தொடங்கியது. ஜேக்கோபின்கள் கையில் முழு அரசு அதிகாரம் இருந்த 1793-94 காலகட்டத்தில் அவர்கள் நிகழ்த்திய கொடுங்கோல் செயல்கள் அவர்களது ஆட்சிக்கு இப்பெயரைப் பெற்றுத் தந்தது. அக்கால ஆவணங்களின் படி, பயங்கர ஆட்சி காலத்தில் குறைந்த பட்சம் 16,594 பேர் மரணதண்டனை விதிக்கப்பட்டு கொல்லப்பட்டனர். ஏறத்தாழ 40,000 பேர் கைது செய்யப்பட்டு வழக்கு விசாரணையின்றி கொல்லப்பட்டிருக்கலாமெனப் பல வரலாற்றாளர்கள் கருதுகின்றனர்.
அரசியல் எதிரிகளை அரசு வன்முறையால் அழித்து வந்த அதே காலகட்டத்தில், பொதுமக்கள் பாதுகாவலுக்கான குழு அரசியல் சீர்திருத்தங்களை விரைவு படுத்தியது. ஜூன் 24, 1794 இல் பிரான்சின் முதல் குடியரசு அரசியல் சட்டம் அரசால் ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டது. இப்புதிய அரசியலமைப்பு பல புரட்சிகர மற்றும் முற்போக்கு கூறுகளைக் கொண்டிருந்தது - வயது வந்தோர் அனைவருக்கும் வாக்களிக்கும் உரிமை அளித்தது. இப்புதிய அரசியலமைப்பை மக்கள் பொது வாக்கெடுப்பு மூலம் ஏற்றுக் கொண்டனர். ஆனால் அது நடைமுறைக்கு வரும்முன் பயங்கர ஆட்சியில் மக்களின் சட்ட உரிமைகள் விலக்கப்பட்டன.
உள்நாட்டுக் கலகங்கள்
thumb|250px|வெண்டீ கலகம் பிரான்சின் வெண்டீ பகுதியில் 1793 ஆம் ஆண்டு புரட்சிகர அரசுக்கு எதிராகக் கலகம் மூண்டது. அப்பகுதி மக்கள் ரோமன் கத்தோலிக்கத் திருச்சபையில் அரசு கொண்டு வந்த மாற்றங்களை விரும்பவில்லை. புரட்சிகர அரசு இராணுவத்துக்கு கட்டாய ஆட்சேர்ப்பை அறிமுகப்படுத்தியவுடன் அதற்கு எதிராக வெண்டீயில் வெளிப்படையாகக் கலகம் வெடித்தது. வெண்டி பகுதி மக்கள் கொரில்லாப் போர் முறையைக் கையாண்டனர். புரட்சிகர அரசு வெண்டி கலகத்தை இரும்புக் கரம் கொண்டு அடக்கியது. இரு தரப்பிலும் பல படுகொலைகளும் கொடூரங்களும் நிகழ்த்தப்பட்டன. இதில் 1,17,00 முதல் 2,50,000 பேர் வரை பலியாகினரெனக் கணக்கிடப்பட்டுள்ளது. லோயர் ஆற்றுக்கு வடக்கில் முடியாட்சிக்கு ஆதரவான எதிர்புரட்சியாளர்களும் கலகத்தில் ஈடுபட்டனர். நாட்டின் கிழக்க்லும் மேற்கிலும் இது போலவே பற்பல கலகங்கள் மூண்டன.
தெர்மிடோரிய எதிர்வினை
thumb|250px|ரோபெஸ்பியரின் மரண தண்டனையுடன் [[பங்கர ஆட்சி முடிவுக்கு வந்தது (ஜூலை 28, 1794)]]
பயங்கர ஆட்சியின் அடக்குமுறைகள் அத்துமீறியதால் ரோபெஸ்பியரின் செல்வாக்கு வெகுவாகச் சரிந்தது. ஜூலை 27, 1794 இல் ரோபெஸ்பியரின் எதிர்ப்பாளர்கள் அவரையும், பிற முக்கிய ஜேக்கோபின்களையும் கைது செய்து கொலை செய்தனர். இந்நிகழ்வு தெர்மிடோரிய எதிர்வினை என்றழைக்கப்படுகிறது. பொதுமக்கள் பாதுகாவலுக்கான குழு கலைக்கப்பட்டு புதிய அரசு பதவியேற்றது. இதில் பெரும்பாலும் கிரோண்டிஸ்ட் கட்சிக்காரர்களே இடம்பெற்றிருந்ந்தனர். புதிய அரசு பயங்கர ஆட்சியின் போது ஜேக்கோபின்கள் இழைத்த கொடுமைகளுக்குப் பழிவாங்கும் வண்ணம், ஜேக்கோப்பின்கள் பலரைக் கொன்றது, ஜேக்கோபின் சங்கத்தையும் தடை செய்தது. இந்தப் பழிவாங்கல் நிகழ்வுகள் “வெள்ளை பயங்கரம்” என்றழைக்கப்படுகின்றன. ஆகஸ்ட் 22, 1795 அன்று புதிய அரசியலமைப்புச் சட்டம் ஒன்றை தேசிய மாநாடு ஏற்றுக் கொண்டுவந்தது. ”மூன்றாவது ஆண்டின் அரசியலமைப்பு” (புரட்சி தொடங்கி மூன்றாம் ஆண்டு கொண்டுவரப்பட்டதால் இப்பெயர் ஏற்பட்டது) என்றழைக்கப்பட்ட இப்புதிய சட்டத்தை மக்கள் பொது வாக்கெடுப்பின் மூலம் ஏற்றுக் கொண்டனர். செப்டம்பர் 27 முதல் புதிய அரசியலமைப்பு நடைமுறைக்கு வந்தது.
அரசிலமைப்புக்குட்பட்ட குடியரசு - டைரக்டரி (1795–1799)
இப்புதிய அரசியலமைப்புச் சட்டம் "டைரக்டரி" என்ற புதிய ஆட்சி அமைப்பை உருவாக்கியது. பிரான்சின் வரலாற்றில் முதல் முறையாக ஈரங்க நாடாளுமன்றத்தை தோற்றுவித்தது. நாடாளுமன்றத்தின் இரு அவைகளாவன - ஐநூறு உறுப்பினர்கள் கொண்ட ஐநூறுவர் குழு மற்றும் 250 உறுப்பினர்கள் கொண்ட மூத்தோர் குழு. நிர்வாக அதிகாரம் ஐந்து "இயக்குநர்"களின் கையில் இருந்தது. அவர்கள் ஐநூறுவர் குழு அளிக்கும் பட்டியலிலிருந்து மூத்தோர் குழுவினரால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டனர். 1793 முதல் நடைமுறையிலிருந்த அனைவருக்கும் வாக்குரிமை முறைக்குப் பதிலாக, சொத்துக் கணக்கு அடிப்படையில் வாக்குரிமை வழங்கப்பட்டது.
டைரக்டரியின் உருவாக்கத்துடன் பிரெஞ்சுப் புரட்சி முடிவடையவில்லை. இடைவிடாப் போரினால் தளர்ந்திருந்த நாட்டு மக்கள் அமைதியையும், நிலையான ஆட்சி அமையவும் விரும்பினர். ஆனால் புரட்சிக்கு முந்தைய “பழைய ஆட்சி”யின் ஆதரவாளர்களும் தீவிர புரட்சியாளர்களும் எண்ணிக்கையில் குறைந்து போனாலும் அவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் மன்னிக்கவோ நம்பவோ தயாராக இல்லை. நாட்டை நிருவகிக்கும் டைரக்டரியின் செயல்பாட்டில் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களின் தலையீடு அதிகமாக இருந்தது. பல பிரெஞ்சுக் குடிமக்கள் டைரக்டரி மீது நம்பிக்கை கொள்ளவில்லை. இயக்குநர்கள் பல நேரங்களில் தங்கள் முடிவுகளைச் செயல்படுத்த அரசியலமைப்பை மீறினர். தேர்தல்களை முறைகேடுகள்மூலம் வென்றனர். அவ்வாறு வெல்ல இயலவில்லையெனில் காவல் துறையின் அடக்குமுறைமூலம் எதிர்ப்பாளர்களை ஒடுக்கினர். மேலும் தங்கள் நிலையை வலுப்படுத்தப் பிரெஞ்சு இராணுவத்தின் உதவியை நாடினர். இராணுவம் போரினை விரும்பியதால், இயக்குநர்களின் கவனம் குடிமைச் சிக்கல்களிலிருந்து விலகி வெளிநாட்டுப் போர்களின் பக்கம் அதிகமாகத் திரும்பியது.
புரட்சியின் முந்தைய கட்டங்களில் ஏற்பட்ட சேதங்களால் பிரான்சின் பொருளாதாரம் வெகுவாகச் சீர்குலைந்திருந்தது. நிதிநிலையைச் சீர்செய்து செலவுகளைச் சமாளிக்க டைரக்டரி அரசு பிற நாடுகளிலிருந்து கிடைக்கும் கப்பத்தையும் கொள்ளையினையும் நம்பியிருந்தது. எனவே அயல்நாடுகளுடன் போர் தொடர்வதை விரும்பியது. அமைதி ஏற்பட்டு இராணுவத்தினர் நாடு திரும்பினால் அதிருப்தியடையும் போர்வீரர்களாலும், அதிகார ஆசை கொண்ட தளபதிகளாலும் டைரக்டரியின் ஆட்சிக்கு ஆபத்து நிகழ்வது உறுதியென்பதால், போர் தொடர்வதே அரசுக்கு ஏற்புடையதாக இருந்தது. இயக்குநர்களின் ஊழல்கள் டைரக்டரியின் ஆட்சியின் மீதான மக்கள் அதிருப்தியை அதிகப்படுத்தின. தீவிர புரட்சியாளர்களும் முடியாட்சியின் ஆதரவாளர்களும் டைரக்டரியினை எதிர்க்கலாயினர். தங்கள் ஆட்சிக்கு எதிரான சதிகளையும் கலகங்களையும் முறியடிக்க இயக்குநர்கள் அளவுக்கு அதிகமாக இராணுவத்தைப் பயன்படுத்தினர். இதனால் இராணுவத்தின் நிலையும் அதிக அளவில் வெற்றிகள் பெற்று புகழ்பெற்றிருந்த இராணுவ தளபதியான நெப்போலியன் பொனபார்ட்டின் நிலையும் வலுப்பெற்றன.
நவம்பர் 9, 1799 இல் நெப்போலியன் டைரக்டரிக்கு எதிராகப் புரட்சி செய்து ஆட்சியைக் கைப்பற்றினார். தனது முழுக்கட்டுப்பாட்டில் செயல்பட்ட “கன்சலேட்” என்ற ஆட்சிமுறையை நிறுவினார். நடைமுறையில் நெப்போலியன் பிரான்சின் சர்வாதிகாரியாகவே செயல்பட்டார். 1804 இல் வெளிப்படையாகப் பிரான்சின் பேரரசராக முடிசூடிக்கொண்டார். நெப்போலியனின் முடி சூடலுடன் பிரெஞ்சுப் புரட்சியின் குடியரசு காலம் முடிவுக்கு வந்தது.
தாக்கம்
உலக அரசியலில் பெரும் மாற்றங்களை உருவாக்கிய பிரெஞ்சுப் புரட்சியை வரலாற்றாளர்கள் தாங்கள் சார்ந்திருக்கும் அரசியல் கொள்கையின் வழியாகவே நோக்குகினறனர். புரட்சியின் காரணிகள், போக்கு, வரலாற்றுத் தாக்கம் ஆகியவற்றை பற்றி வரலாற்றாளர்களின் கருத்துகள் மாறுபடுகின்றன. வசதி கூடிய நடுத்தர வர்க்கத்தினர் தங்கள் சமூக நிலையின் முக்கியத்தை உணர்ந்ததால் புரட்சி நடைபெற்றதென அலெக்சிஸ் தே டோக்வில் கருதுகிறார். எட்மண்ட் பர்க் போன்ற பழமைவாத அறிஞர்கள், குறிப்பிட்ட சில சதிகாரர்கள் மக்கள் திரளை மூளைச் சலவை செய்து, பழைய ஆட்சிக்கு எதிராகத் தூண்டி விட்டதால் தான் புரட்சி ஏற்பட்டதெனக் கருதினர். புரட்சி ஏற்பட நியாயமான காரணங்கள் ஏதுமில்லை என்பது அவர்கள் வாதம். மார்க்சிய தாக்கம் உடைய வரலாற்றாளர்கள் பிரெஞ்சுப் புரட்சியை விவசாயிகளும், நகரத் தொழிலாளர்களும் நடத்திய ஒரு மாபெரும் வர்க்கப் போராட்டமாகப் பார்க்கின்றனர்.
எனினும் பிரெஞ்சுப் புரட்சி மனித வரலாற்றில் மிக முக்கியமான நிகழ்வுகளில் ஒன்றாக அனைத்து தரப்பு வரலாற்றாளர்களாலும் கருதப்படுகிறது. வரலாற்றின் தொடக்க நவீன காலத்தின் (சுமார் கி.பி 1500 இல் தொடங்கியது) முடிவாகவும் நவீன காலத்தின் ஆரம்பமாகவும் கருதப்படுகிறது. பிரான்சில் பிரபுக்களின் ஆதிக்கத்தை முடக்கியதுடன், திருச்சபையின் செல்வ வளத்தை அழித்தது. இவ்விரு குழுக்களும் பிரெஞ்சுப் புரட்சியினால் கடும் பாதிப்புக்குள்ளாகினாலும் அறவே அழியாமல் தப்பின. 1815 இல் முதல் பிரெஞ்சுப் பேரரசு வீழ்ந்த பின், பிரெஞ்சுப் புரட்சி முதல் குடிமக்களுக்குக் கிட்டியிருந்த உரிமைகளும் சலுகைகளும் பறிக்கப்பட்டன. ஆனால் புரட்சியின் அனுபவங்களைக் குடிமைச் சமூகம் மறக்கவில்லை. தங்கள் உரிமைகளுக்காகப் போராடுவதையும், புரட்சி செய்வதையும், குடியரசுவாதத்தைப் பின்பற்றுவதையும் மக்கள் வழக்கமாகக் கொண்டனர். புரட்சியின் விளைவாகப் பிரெஞ்சு குடிமக்களின் சுய அடையாளத்தில், அடிப்படை மாற்றங்கள் ஏற்பட்டன எனச் சில வரலாற்றாளர்கள் வாதிடுகின்றனர். சமூகத்தில் வெவ்வேறு வர்க்கத்தினருக்கு வெவ்வேறு உரிமைகள் என்ற நிலை மாறிச் சமத்துவம், மனித உரிமைகள் போன்ற கோட்பாடுகள் தழைக்கத் தொடங்கின.
பிரெஞ்சுப் புரட்சி அதுவரை வரலாற்றில் எதேச்சதிகார ஆட்சி முறைக்கு எதிராக நடைபெற்றருந்த முயற்சிகளில் மிக முக்கியமான அமைந்தது. இறுதியில் தோல்வியடைந்தாலும், ஐரோப்பாவிலும் பின்பு உலகெங்கும் மக்களாட்சிக் கருத்துகள் பரவ வித்திட்டது. 1917ம் ஆண்டின் ரஷ்யப் புரட்சியிலும் சீனாவில் நடைபெற்ற மா சே துங்கின் புரட்சியிலும் பிரெஞ்சுப் புரட்சியின் தாக்கம் உண்டு.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:பிரெஞ்சுப் புரட்சி
முள்ளுக்குறிச்சி கம்பப் பெருமாள் கோயில்
முள்ளுக்குறிச்சி கம்பப் பெருமாள் கோயில் தமிழ்நாட்டில் நாமக்கல் மாவட்டம், முள்ளுக்குறிச்சி என்னும் ஊரில் அமைந்துள்ள பெருமாள் கோயிலாகும்.
வரலாறு
இக்கோயில் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.
கோயில் அமைப்பு
இக்கோயிலில் கம்பபெருமாள் சன்னதி உள்ளது. இக்கோயில் முதன்மைத் திருக்கோயில் என்ற வகைப்பாட்டில் இந்து அறநிலையத்துறையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. பரம்பரை அறங்காவலர்களால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
பூசைகள்
இக்கோயிலில் ஒருகாலப் பூசை நடக்கின்றது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:நாமக்கல் மாவட்டத்திலுள்ள பெருமாள் கோயில்கள் பகுப்பு:சரி பார்க்க வேண்டிய தானியக்கக் கோயில் கட்டுரைகள்
பெடோக் நீர்த்தேக்கம்
பெடோக் நீர்த்தேக்கம் (Bedok Reservoir), சிங்கப்பூரின் கிழக்கே அமைந்துள்ள ஒரு இயற்கையான நீர்தேக்கமாகும். இதன் பரப்பளவு 880,000 சதுர கிலோமீட்டர் ஆகும். இதன் கொள்ளளவு 12.8 மில்லியன் கன சதுரமாகும். இதன் ஆழம் 9 மீட்டர் தொடங்கி அதிகபட்சமாக 18 மீட்டராகும். இதன் கரைகளின் நீளம் 4.3 கிலோமீட்டர்.
வரலாறு
இந்த நீர்த்தேக்கம் 1986ஆம் ஆண்டு செலேட்டர் ஆற்றை மறித்து உருவாக்கப்பட்டது. 1966 முதல் 1972 வரை இங்கு இயங்கிவந்த மணல் குவாரிகளை மூடிய பின்பு இங்கு வேலைகள் தொடங்கின. இங்கிருந்து எடுக்கப்பட்ட மண், கிழக்கு கடற்கரைப் பகுதிகளின் விரிவாக்கத்திற்கு பயன்படுத்தப் பட்டது.
இன்று
இன்று இந்த நீர்தேக்கமும் அதை சார்ந்த பூங்காவும், அதிகமான மக்களை கவரும் இடங்களாக இருக்கிறது. இங்குள்ள நீர் விளையாட்டரங்கங்களுக்கு அதிகமானோர் வருகின்றனர். மீன் பிடித்தலில் விருப்பமுள்ளோரும் இங்கு வருகின்றனர்.
பிற இணைப்புகள்
பகுப்பு: சிங்கப்பூர் நீர்தேக்கங்கள்
கடகம் (இராசி)
கடகம் அல்லது கர்க்கடகம் (இராசியின் குறியீடு:, சமசுகிருதம்: கடகம்) என்பது நண்டு என்ற பொருள் கொண்டு 12 இராசிகளில் நான்காம் இராசியாக கருதப்படுகிறது. இது விண்ணின் 90 முதல் 120 பாகைகளை குறிக்கும் (90°≤
λ
<120º) . இந்து நம்பிக்கையின் படி இந்தியா நாடு ஆகத்து 15 ஆம் தேதி நள்ளிரவில் 12 மணி அளவில் இந்தியாவிற்கு ஆங்கிலேயர்கள் விடுதலை அளித்தனர். அந்த விடுதலை நேரமே கடக இராசியில் தான் இந்தியா விடுதலை பெற்றது என்று இந்திய இந்து புராணங்கள் கூறுகின்றன. இதனாலேயே இந்த இராசியில் பிறந்தவர்கள் பொதுவாக இந்தியாவின் அரசு உயர்பதவிகளில் உள்ளனர் என்ற ஒரு பரவலான செய்தியும் உள்ளது.
மாதம்
ஆண்டினை 12 மாதங்களாக கொண்டதால் ஒவ்வொரு மாதத்திற்கும் ஒவ்வொரு இராசி ஆட்சி செய்வதாக கூறுவர். இதில் ஆடி மாதம் கர்க்கடகத்திற்கு உரிய மாதமாகும். எனவே இது கிரெகோரிய நாட்காட்டியின் சூலை மாத பிற்பாதியும், ஆகத்து மாத முற்பாதி வரையிலும் சூரியனின் தாக்கமுள்ள இடமாக கருதப்படுகிறது
மேற்கத்திய சோதிடம்
மேற்கத்திய சோதிட நூல்கள் படி சூன் 22 முதல் சூலை 22 வரை (இரு நாட்களும் உட்பட) பிறந்தோரை கடக இராசியினர் என்று அழைப்பர்.
கோள்
இந்த இராசிக்கான அதிபதி சந்திரன் என்றும் உரைப்பர்.
புற இணைப்புகள்
பகுப்பு:தமிழ் மாதங்கள் பகுப்பு:இராசிகள்
கிராஞ்சி நீர்த்தேக்கம்
பகுப்பு: சிங்கப்பூர் நீர்தேக்கங்கள்
சார்பெழுத்து
மொழியை எழுதப் பயன்படுவது எழுத்து. இந்த எழுத்துகளால் எழுதப்பட்ட மொழியில் குறிப்பிட்ட சில எழுத்துகள் மொழியில் சார்ந்திருக்கும் இடத்தால் ஒலிக்கும் மாத்திரை குன்றும். செய்யுளில் மாத்திரை குன்றும் இடங்களில் சில எழுத்துகள் கூட்டியும் எழுதப்படும்.
இப்படிச் சார்பால் தன் இயல்புத்தன்மை மாறும் எழுத்துகளை முன்னோர் சார்பெழுத்து என்றனர். இப்படிச் சார்பெழுத்து என்னும் பாகுபாட்டைத் தொல்காப்பியர் குறிப்பிட்டுவிட்டதால் நன்னூல் சார்பல்லா எழுத்துகளை முதலெழுத்து எனக் குறிப்பிட்டுத் தெளிவுபடுத்தியது.
தாய்தந்தையரைச் சார்ந்து குழந்தை வாழ்வது போல இந்தச் சார்பெழுத்துகள் உயிரெழுத்துகளையும், மெய்யெழுத்துகளையும் சார்ந்து வாழும்.
உயிரெழுத்துகள் 12, மெய்யெழுத்துகள் 18, ஆகமொத்தம் 30 எழுத்துகள் முதல்-எழுத்துகள். கி.மு. ஐந்தாம் நூற்றாண்டில் தோன்றிய தொல்காப்பியம் சார்பெழுத்துகள் மூன்று என்கிறது.. அவை குற்றியலிகரம், குற்றியலுகரம், ஆய்தம் என்பன.
புவியின் காந்தப்புலம்
புவியின் காந்தப்புலம் (Earth's magnetic field) என்பது புவியினைச் சுற்றியுள்ள காந்த புலமாகும். காந்தத்தின் எதிரெதிர் துருவங்கள் ஒன்றையொன்று ஈர்க்கும் என்ற இயற்பியல் அடிப்படைப் பண்பின்படி காந்தத்தின் வடக்கு புவி தென் காந்தபுலமாகவும் காந்தத்தின் தெற்கு புவி வட காந்தபுலமாகவம் உள்ளது.
சார்பெழுத்து
ஏறத்தாழ 1700 ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர்த் தோன்றிய நன்னூல் சார்பழுத்துகள் 10 வகை எனக் காட்டுகிறது. இந்த 10 என்னும் பாகுபாட்டுக்குத் தொல்காப்பியத்தில் தோற்றுவாய் உள்ளது. அவற்றை இப்பட்டியலில் காணலாம்.
புவியின் காந்தப்புலம்
புவிக் காந்தப்புலத் தோற்றம்
புவியின் காந்தப்புலம் பற்றித் தெளிவான கருத்துரை தற்சமயம் வரை கிடைக்காவிட்டாலும், பொதுவாக டைனமோ விளைவு ஏற்புடையாதக உள்ளது. காந்தப் பட்டையின் காந்தப் பண்பு எதிர்மின்வயமாக்கப்பட்ட எலக்ட்ரான்களினால் ஏற்படுவதைப் போன்று, புவியின் வெளி கருவத்தில் சுழன்று கொண்டுள்ள தனிமங்களினால் (இரும்பு, நிக்கல் மற்றும் பல..) மின்னாற்றல் உருவாகி அதன் அதிகப்படியான எதிரிமின் எலக்ட்ரான்கனினால் காந்தப்புலம் உருக்கொள்வதாக கருத்தப்படுகின்றது, இவ்வியக்கமே டைனமோ விளைவு என்றழைக்கப்படுகின்றது.
சார்பெழுத்து
12-ஆம் நூற்றாண்டில் தோன்றிய நேமிநாதம் தொல்காப்பியர் வழியில் சார்பெழுத்துகள் 3 எனக் காட்டிச் செல்கிறது. 13-ஆம் நூற்றாண்டில் தோன்றிய நன்னூல் சார்பெழுத்துகள் 10 என்கிறது. நன்னூலுக்குப் பின்னர்த் தோன்றிய பிரயோக விவேகம், இலக்கணக் கொத்து ஆகிய நூல்கள் நன்னூலை வழிமொழிகின்றன.
உயிர்மெய் ஆய்தம் உயிரளபெடை ஒற்றளபெடை குற்றியலிகரம் குற்றியலுகரம் ஐகாரக் குறுக்கம் ஔகாரக் குறுக்கம் மகரக் குறுக்கம் ஆய்தக் குறுக்கம் Written by Kite Tv Networks Private Limited
புவியின் காந்தப்புலம்
சூரியக் காற்று
சூரியனிடமிருந்து வரும் ஆற்றல் மிக்க மின்னாற்றப்பட்ட துகளிகளிடமிருந்து புவிக்காந்தப்புலமே காக்கின்றது. வான் ஆலன் கதிர்வீச்சுப் பட்டையும் ( புவிக் காந்தப் புல எதிர் மன்னாற்துகள்களால் பேரண்டத்திலிருந்து வரும் அண்டக்கதிர்வீச்சுகளை தாக்குவாதல் உருவாகும் பட்டை) சற்று சூரியக் காற்று துகள்களை தடுத்தாலும் புவி தன்னுடைய காந்தப் புலத்தாலே பெருமளவு தற்காத்துக் கொள்கின்றது. மேலும் சூரியக் காற்று அதிகமாக உள்ள தருணங்களில் புவிகாந்த துருவப்பகுதியில் அரேரா எற்படுகின்றது.
சார்பெழுத்து
Kite Tv Networks Private Limited - https://www.kitetvnetworks.tk
புவியின் காந்தப்புலம்
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:புவி இயற்பியல்
Geomagnetiko Geomagnetism Jeomanyetizma
சார்பெழுத்து
© 2021Kite Tv Networks Private Limited
வெளிப் பார்வை
பகுப்பு:எழுத்தின் வகைகள் பகுப்பு:எழுத்திலக்கணம்
தமிழ்க் கல்லூரிகள்
தமிழ்நாட்டில் ஏழு தமிழ்க்கல்லூரிகள் உள்ளன. இவற்றைக் கீழ்த்திசைக் கல்லூரிகள் என்பர். இவற்றில் திருவையாறு கல்லூரியில் வடமொழியும், இசையும் கற்பிக்கப்படுகின்றன. அரபு மொழிக் கல்லூரி ஒன்றும் தமிழ்நாட்டில் உள்ளது.
பி. வி. சுப்பம்மா
பத்தினேனி வெங்கட்ட சுப்பம்மா என்றும் அழைக்கப்படும் '''பி. வி. சுப்பம்மா''' (B. V. Subbamma) (பிறப்பு: 1925 ஜூலை 1 - இறப்பு: 2009 ஜனவரி 12) இவர் ஒரு இந்திய இறையியலாளரும் மற்றும் அறிஞருமாவார். கிறிஸ்துவ ஆசிரமங்களை நிறுவியதில் புகழ்பெற்ற இவர், கிறிஸ்துவத்தை ஒரு கலாச்சார கண்ணோட்டத்தில் பகுப்பாய்வு செய்ததற்காக பரவலாக அங்கீகரிக்கப்பட்டார். இறையியல் பயிற்சியினைப் பெற்ற இந்தியாவின் முதல் பெண்களில் ஒருவரான இவர், 1999 ஆம் ஆண்டில் ஆந்திர எவாஞ்சலிகல் லூத்தரன் தேவாலயத்தால் நியமிக்கப்பட்ட தொடக்க பெண் போதகர்களில் ஒருவராவும் இருந்தார்.
சுயசரிதை
பதினேனி வெங்கட்ட சுப்பம்மா 1925 ஜூலை 1 ஆம் தேதி இந்தியாவின் ஆந்திராவின் குண்டூர் மாவட்டத்தில் உள்ள போடிபாலத்தில் ஒரு பாரம்பரிய இந்துக் குடும்பத்தில் பிறந்தார். போடிபாலத்தில் உள்ள ஒரு மிஷனரி பள்ளியில் படித்த பிறகு, பெத்தனடிபாடு அரசு உயர்நிலைப் பள்ளியிக்குச் சென்றார். தனது கல்வியின் போது, கிறிஸ்தவ மதத்திற்கு மாறுவதை இவர் எதிர்த்தார். ஏனென்றால் கிறிஸ்தவ விசுவாசம் என்பது பிற சாதியினருக்கு மட்டுமே என்று நம்பினார். "எல்லா கடவுள்களிலும் இயேசு மிகக் குறைவானவர்" என்று இவர் நம்பினார். இருப்பினும், இவரது உயர்நிலைப் பள்ளியின் பிராமண ஆசிரியரான இராஜகோபால் அய்யங்கார், விவிலியத்தை எதிர்த்து ஒரு நிலைப்பாட்டை எடுப்பதற்குப் பதிலாக அதைப் படிக்க ஊக்குவித்தார். விவிலியத்தைப் படித்து அதைப் புரிந்துகொண்டபின், 1942 ஆம் ஆண்டில், அவரது இந்து குடும்பத்தினரின் கடுமையான எதிர்ப்பையும் மீறி, அவர் கிறிஸ்தவ மதத்திற்கு மாறினார்.
படிப்பு
தனது ஆரம்பப் படிப்பைத் தொடர்ந்து, சுப்பம்மா ஆந்திர-கிறிஸ்தவக் கல்லூரியில் நுழைந்தார். 1947 இல் இளங்கலை பட்டம் பெற்றார். குண்டூரில் உள்ள புனித சூசையப்பர் கல்வியியல் கல்லூரியில் இளங்கலை கல்வியையும் பெற்றார். பின்னர் ஒரு கற்பித்தல் பள்ளியைத் தொடங்கினார். ஏறக்குறைய ஒரு பத்தாண்டு கால கற்பித்தலுக்குப் பிறகு, இவர் நியூ யார்க் மாநில பல்கலைக்கழகம்  மூலம் முதுகலை திட்டத்தில் சேர்ந்தார். 1958 இல் கல்வியில் முதுகலை பட்டம் பெற்றார். அவர் இந்தியாவுக்குத் திரும்பி, இறையியல் பயிற்சியைத் தொடர முடிவு செய்வதற்கு முன்பு சார்லோட் எசுவென்சன் நினைவு விவிலியப் பயிற்சிப் பள்ளியின் முதல்வராக மற்றொரு பத்தாண்டு காலம் பணியாற்றினார். இந்தப் பள்ளியில் 27 ஆண்டுகள் சேவையுடன் தொடர்ந்து முதல்வராக பணியாற்றினார். செரம்பூர் கல்லூரி அமைப்பின் துணை நிறுவனமான ராஜமுந்திரியில் உள்ள ஆந்திர கிறிஸ்தவ இறையியல் கல்லூரியில் 1968 இல் இளங்கலை பட்டம் பெற்றார். அதே ஆண்டு சூன் மாதத்தில், பெண்களை கல்வியைப் பெறவும், செவிலியர்கள், சமூக ஆர்வலர்கள் மற்றும் தலைவர்களாகவும் மாற வேண்டும் என்ற குறிக்கோளுடன் ராஜமுந்திரியில் ஒரு கிறிஸ்தவ ஆசிரமத்தை நிறுவினார். 1969 ஆம் ஆண்டில், இவர் அமெரிக்காவுக்குத் திரும்பினார், 1970 இல் கலிபோர்னியாவின் பாசடீனாவில் உள்ள புல்லர் இறையியல் கல்லூரியில் முதுகலைப் பட்டம் பெற்றார். பின்னர், ஓகியோ எசுபிரிங்பீல்டில் உள்ள விட்டன்பெர்க் பல்கலைக்கழகத்தில் கம்மா இறையியல் பள்ளியில் முனைவர் பட்டம் படிக்கத் தொடங்கினார். இவர் அமெரிக்காவில் இருந்தபோது, பல இலூத்தரன் மாநாடுகளில் பேசினார்.
இறையியல்
தனது இறையியல் பயிற்சியினைப் பெற்ற பிறகு, சுப்பம்மா காலனித்துவம், கலாச்சாரம், கிறிஸ்தவம் மற்றும் பெண்களின் வாய்ப்பு குறித்து விரிவாக எழுதினார். இவரது பணி மற்றும் ஊழியத்திற்காக இவர் "மூன்றாம் உலக கிறிஸ்தவ தேவாலயத்தில் மிகவும் செல்வாக்கு மிக்க பெண் தலைவர்களில் ஒருவராக" அங்கீகரிக்கப்பட்டார். இந்து பெண்களுக்கு கிறிஸ்தவத்தை அறிமுகப்படுத்துவதில் இவர் கவனம் செலுத்தினார். ஒரு பூர்வீக அணுகுமுறை கலாச்சாரங்களின் புரிதலையும் ஒருங்கிணைப்பையும் கொண்டுவருவதாக நம்பினார். 1977-1984 வரை, ஜெனீவாவில் இலூத்தரன் உலக கூட்டமைப்பின் செயற்குழுவில் சுப்பம்மா பணியாற்றினார். 1997 இல் ஆங்காங்கில் நடைபெற்ற லூத்தரன் உலக கூட்டமைப்பின் 50 வது ஆண்டு மாநாட்டில் பயணிகளில் முன்னோடியாக கௌரவ விருந்தினராக இருந்தார். இவர் ஸ்ட்ராஸ்பேர்க்கில் உள்ள எக்குமெனிகல் ஆராய்ச்சி நிறுவனத்தின் அறங்காவலர் குழுவில் பணியாற்றினார். செராம்பூர் பல்கலைக்கழகத்தின் செனட்டில் உறுப்பினராக இருந்தார். பல்கலைக்கழக அவையில் ஒரு பதவியை வகித்த முதல் பெண்மணி இவராவார். 1994 ஆம் ஆண்டில், செராம்பூர் பல்கலைக்கழகம் இவருக்கு கௌரவ தெய்வீகத்தில் முனைவர் பட்டம் வழங்கியது.
தொண்டு
சுப்பம்மா 1985 இல் ஓய்வு பெற்றார். ஆனால் சென்னையின் ஒருங்கினைந்த எவாஞ்சலிகல் இலூத்தரன் தேவாலயங்களுடன் தொடர்ந்து தன்னார்வத் தொண்டு செய்து வந்தார். 1999 பிப்ரவரி 20, அன்று, ஆந்திர எவாஞ்சலிகல் இலூத்தரன் தேவாலயத்தில் 17 பெண்கள் நியமனம் செய்ய அனுமதித்தபோது, இவர் இறுதியாக ஊழியத்தில் நியமிக்கப்பட்டார். நியமிக்கப்பட்ட 32 ஆண்கள் மற்றும் 17 பெண்களில், சுப்பம்மா மிகப் பழமையானவர். இந்தியாவில் இறையியல் பயிற்சி பெற்ற முதல் பெண்களில் ஒருவராக ஒப்புக் கொள்ளப்பட்டார்.
இறப்பு
இவர் 2009 ஜனவரி 12, அன்று குண்டூரில் இறந்தார்.
நூற்பட்டியல்
பகுப்பு:குண்டூர் மாவட்ட நபர்கள் பகுப்பு:2009 இறப்புகள் பகுப்பு:1925 பிறப்புகள்
2010 சுருவாட்-கோல்பேர்ட் பேரணி
2010 சுருவாட்-கோல்பேர்ட் பேரணி என்பது ஒக்டோபர் 30, 2010 இல் வாசிங்டன் தேசிய பேரங்காடியில் (National Mall) நடைபெற்ற பேரணி ஆகும். ஐக்கிய அமெரிக்காவின் புகழ்பெற்ற நகைச்சுவையாளர்களான யோன் சுருவாட் மற்றும் இசுடீபன் கோபேர்ட் இந்த பேரணியை அறிவித்தார்கள். ஐக்கிய அமெரிக்காவில் தற்போது நிலவி வரும் தீவிர வலது சாரிப் போக்குகளைச் சாடி இந்தப் பேரணி நடைபெற்றது. சிபிஎஸ் நியூஸ் AirPhotosLive.com மூலம் வான்வழி ஒளிப்படங்களின் ஆய்வின்படி, இப்பேரணியில் 215,000 பேர் பங்கேற்றதாக செய்திகள் வெளியாயின.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:2010 நிகழ்வுகள் பகுப்பு:ஐக்கிய அமெரிக்க அரசியல்‎
ஆண்டிமணி முக்குளோரைடு
ஆண்டிமணி முக்குளோரைடு (Antimony trichloride) என்பது SbCl3 என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டை உடைய ஒரு கனிமச் சேர்மம் ஆகும். மென்மையான, நிறமற்ற, மூக்கைத்துளைக்கக் கூடிய நெடியுடைய ஒரு திண்மமாகும். இச்சேர்மத்தை இரசவாதிகள் ஆண்டிமனியின் வெண்ணெய் என்று அழைப்பதுண்டு.
மரகதம் சந்திரசேகர்
thumb மரகதம் சந்திரசேகர் (Maragatham Chandrasekar) (நவம்பர் 11 1917 - அக்டோபர் 27 2001)  இவர் ஒரு இந்திய விடுதலைப் போராட்ட வீரர், இந்திய அரசியல்வாதி, மற்றும் முன்னாள் நடுவண் அமைச்சரும் ஆவார்.
ஆண்டிமணி முக்குளோரைடு
தயாரிப்பு
ஆண்டிமணி முக்குளோரைடானது குளோரினை ஆண்டிமணி, ஆண்டிமணி முப்புரோமைடு, ஆண்டிமணி மூஆக்சைடு அல்லது ஆண்டிமணி முச்சல்பைடு ஆகியவற்றுடன் வினைப்படுத்துவதன் மூலம் தயாரிக்கப்படுகிறது. இச்சேர்மம் ஆண்டிமணி மூஆக்சைடை அடர் ஐதரோகுளோரிக் அமிலத்துடன் வினைப்படுத்துவதன் மூலமும் தயாரிக்கப்படலாம்.
மரகதம் சந்திரசேகர்
வாழ்க்கை
காஞ்சிபுரம் மாவட்டம், செங்கல்பட்டு வட்டம், பொன்விளைந்த களத்தூரில் பிறந்த இவர் ஒரு பட்டதாரியும் ஆசிரியருமாவார். அரக்கோணம் சட்டமன்றத் தொகுதி உறுப்பினராக இருந்த காலம் சென்ற லதா பிரியகுமார் இவருடைய மகள் ஆவார்.
ஆண்டிமணி முக்குளோரைடு
வினைகள்
SbCl3 ஆனது எளிதில் நீராற்பகுக்கப்படலாம் என்பதால் இச்சேர்மத்தின் மாதிரிகள் ஈரப்பத்திலிருந்து பாதுகாக்கப்பட வேண்டும். மிகக் குறைவான அளவு நீருடன் இது ஆண்டிமணி ஆக்சிகுளோரைடை உருவாக்குவதோடு ஐதரசன் குளோரைடை வெளியிடவும் செய்கிறது:
மரகதம் சந்திரசேகர்
அரசியல்
இவர் ஐந்து முறை மக்களவையிலும், மூன்று முறை மாநிலங்களவையிலும் உறுப்பினராக இருந்தவர்.
ஆண்டிமணி முக்குளோரைடு
வினைகள்
அதிகப்படியான நீருடன் இச்சேர்மம் Sb4O5Cl2 ஐ உருவாக்குகிறது. அது 460°செல்சியசு வெப்பநிலையில், ஆர்கன் வாயுச்சூழலில் Sb8O11Cll2 ஆக மாற்றமடைகிறது
SbCl3 ஆனது ஆலைடுகளுடன் அணைவுச் சேர்மங்களை எளிதில் உருவாக்குகிறது. ஆனால், விகிதாச்சார வாய்ப்பாடுகள் அவற்றின் இயல்பை விளக்கப் போதுமானவையாக இல்லை உதாரணமாக, (C5H5NH)SbCl4 என்பது உருக்குலைக்கப்பட்ட Sb எண்முகி அமைப்புடன் ஒரு தொடரைக் கொண்டுள்ளது.III இதே போன்று (C4H9NH3)2SbCl5 உப்பானது [SbCl52−]n என்ற இயைபை உடைய ஒரு பலபடி எதிரயனியை திரிபடைந்த எண்முகி Sb ஐக் கொண்டுள்ளதுIII.
நைட்ரசனை வழங்கும் ஈனிகளுடன் தனித்த எலக்ட்ரான் இரட்டையைக் கொண்ட ஒளியியல் மாற்றியப் பண்பைக் கொண்ட L அணைவுச் சேர்மங்கள் உருவாகின்றன. உதாரணமாக, Ψ-முக்கோண இரட்டைப்பட்டைக்கூம்பு LSbCl3 மற்றும் Ψ-எண்முகி L2SbCl3.
இந்தியப் பஞ்சாப் படைப்பிரிவு
300px|thumb|33 ஆம் பஞ்சாபிப் படைப்பிரிவு (இன்றைய பாக்கித்தானி படையில் உள்ளது) (ஓர் அலுவலரின் படம்: பஞ்சாபி சுபேதார்).
ஆண்டிமணி முக்குளோரைடு
வினைகள்
SbCl3 மட்டும் தான் ஒரே ஒரு வலிமை குறைந்த லூயி காரமாகும், இருப்பினும் சில அணைவுச் சேர்மங்கள் கார்போனைல் அணைவுச் சேர்மங்களுக்கு உதாரணமாக இருக்கின்றன. அவை Fe(CO)3(SbCl3)2 மற்றும் Ni(CO)3SbCl3 ஆகும்.
இந்தியப் பஞ்சாப் படைப்பிரிவு
இந்தியப் பஞ்சாப் படைப்பிரிவு (Punjab Regiment) 1947 இல் அன்றைய பிரித்தானிய படையின் 2 ஆம் பஞ்சாப் படைப்பிரிவு கொண்டு உருவாக்கப்பட்டதாகும். இது பல போர்களில் பங்கேற்று வெற்றித் தகைமைகள் பெற்றுத் தந்த, இன்றும் பணிபுரியும், மிகப்பழைய படைப்பிரிவாகும். இது இந்தியப் படையின் மிகவும் பெயர்பெற்ற படைப்பிரிவு ஆகும்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:பஞ்சாப் (இந்தியா) பகுப்பு:இந்தியப் படைப்பிரிவுகள் பகுப்பு:1947-இல் இருந்து இந்தியத் தரைப்படையின் காலாட்படை அணிகள்
ஔசா சுல்தானகம்
ஔசா சுல்தானகம் அல்லது அஃபர் சுல்தானகம் (ஆட்சி: 1734-தற்காலம்) எனப்படுவது எத்தியோப்பியாவின் கிழக்கில் அமைந்த அபார் பிரதேசம் மற்றும் எரித்திரியா, ஜிபூத்தி ஆகியவற்றின் எல்லைகளில் அமைந்து ஆட்சி செலுத்திய முடியரசு ஆகும். அஃபர் இனத்தினரின் முதன்மையான முடியரசாக ஔசா சுல்தானகம் விளங்கியது. இவ்வரசின் அதிகாரத்தை ஏனைய அஃபர் ஆட்சியாளர்கள் மேலேற்றிருந்தனர்.
ஆண்டிமணி முக்குளோரைடு
அமைப்பு
வாயு நிலையில் SbCl3 ஆனது பிரமிடு அமைப்பைக் கொண்டதும், Cl-Sb-Cl பிணைப்புக் கோணம் 97.2° மற்றும் பிணைப்பு நீளம் 233 பிகோ மீட்டர் கொண்டதும் ஆகும். SbCl3 இல் Sb ஆனது மூன்று Cl அணுக்களை 234 பிகோமீட்டர் தொலைவில் கொண்டிருப்பது SbCl3 மூலக்கூறு அலகின் நிலைத்தன்மையைக் காட்டுகிறது. இருப்பினும், அருகாமையில் ஐந்து குளோரின் அணுக்கள் உள்ளன. இரண்டு குளோரின் அணுக்கள் 346 பிகோமீட்டர் தொலைவிலும், ஒரு குளோரின் அணு 361 பிகோமீட்டர் தொலைவிலும் மற்றும் இரண்டு குளோரின் அணுக்கள் 374 பிகோமீட்டர் தொலைவிலும் அமைந்துள்ளன. இந்த 8 அணுக்கள் இரு தொப்பிகளை உடைய முப்பட்டகத்தை அமைப்பதாகக் கருதலாம். இந்த தொலைவுகள் BiCl3 மூலக்கூறுடன் ஒப்பிடும் போது அதில் காணப்படும் 3 அருகாமை அணுக்கள் 250 பிகோமீட்டர் தொலைவிலும், இரண்டு அணுக்கள் 324 பிகோமீட்டர் தொலைவிலும் மற்றும் ஒரு மூன்று அணுக்கள் 336பிகோமீட்டர் சராசரித் தொலைவிலும் அமைந்துள்ளதற்கு மாறாக அமைந்துள்ளது. இங்கு முக்கியமாகக் கருத்தில் கொள்ள வேண்டியது என்னவென்றால், Bi அணுக்களைச் சுற்றியுள்ள 8 அணுக்களும் Sb அணுவிற்கு அருகில் உள்ள 8 அணுக்களைக் காட்டிலும் நெருக்கமாக உள்ளது. இந்த அமைப்பு Bi அணுவானது உயர் அணைவு எண்ணை ஏற்பதற்கான போக்கினை விளக்குவதாக அமைகிறது.
ஔசா சுல்தானகம்
வரலாறு
மரபு வழியாகவே அஃபர் இனத்தினர் பல்வேறு சுதந்திரமான அரசுகளாகப் பிரிந்திருந்தனர். அவர்களில் ஒவ்வொரு குழுவுக்கும் ஒவ்வொரு சுல்தான் இருந்தார். ஔசா சுல்தானகமானது அதற்கு முன்னிருந்த ஔசா இமாமகத்தின் தொடர்ச்சியாகும். அதற்கு முன்னர் இப்பகுதியில் ஆட்சி செய்த அதல் சுல்தானகமானது 1577 இல் அஃபர், ஔசா நகர அரசுகளாகப் பிளவுற்ற போது ஔசா அரசின் இமாம் முகம்மது ஜசா தன் தலைநகரை ஹரார் நகரிலிருந்து ஔசா நகருக்கு மாற்றினார். 1672 ஆம் ஆண்டு இமாம் உமருத்தீன் இப்னு ஆதம் என்பவர் அரியணையேறியதுடன் அவ்வரசு வீழ்ச்சியுற்றது. அதனைத் தொடர்ந்து, 1734 இல் கிதாஃபு என்பவரால் ஔசா சுல்தானகம் மீள்நிறுவப்பட்ட பின்னர் அவருத முதைத்தோ அரச மரபு இதனை ஆளத் தொடங்கியது. ஔசா சுல்தானின் முதன்மையான சின்னமான கைக்கோல் மந்திர வலிமை கொண்டதாகக் கருதப்பட்டது.
1875 இல் எத்தியோப்பியாவின் மீது எகிப்தியப் படையை வழிநடத்திய வேர்னர் முன்சிங்கர் என்பவரால் இதன் சுல்தான் முகம்மது இப்னு ஹன்ஃபளி தோற்கடிக்கப்பட்டார். 1865 இல், புதிதாக ஒன்றுபடுத்தப்பட்ட இத்தாலி அரசு ஔசாவின் அப்போதைய சுல்தான் முகம்மதிடம் இருந்து அசபு எனப்பட்ட பகுதியை விலைக்கு வாங்கியதுடன் சுல்தானுடன் பல்வேறு ஒப்பந்தங்களை ஏற்படுத்தியது. அந்த அசபு பகுதியே பிற்காலத்தில் 1890 ஆம் ஆண்டு எரித்திரியா என்ற பெயரில் இத்தாலிய முடிக்குரிய ஆட்சிப் பகுதியானது. மேற்படி ஒப்பந்தங்களின் விளைவாக, முதலாவது இத்தாலிய-அபிசீனியப் போர் நிகழ்ந்த வேளை "ஔசாவின் சுல்தான் இத்தாலிக்கு முழுமையான ஒத்துழைப்பு வழங்குவதைத் தடுத்து நிறுத்தும் நோக்கில்" எத்தியோப்பியப் பேரரசர் இரண்டாம் மெனெலிக்கு என்பவர் ஔசாவுக்கு அருகில் ஒரு நிலையான படைத்தளத்தை நிறுவினார்.
இரண்டாவது இத்தாலிய-அபிசீனியப் போர் நடைபெற்ற போது சுல்தான் முகம்மது யையோ இத்தாலிய ஆக்கிரமிப்பாளர்களுக்கு ஒத்துழைப்பு வழங்குவதற்கு ஒப்புக்கொண்டார். அதன் விளைவாக, 1943 இல் மீள்நிறுவப்பட்ட எத்தியோப்பிய அரசு படையனுப்பி சுல்தான் முகம்மதைக் கைது செய்ததுடன் அவரது உறவினருள் ஒருவரைச் சுல்தானாகப் பதவியில் அமர்த்தியது.
ஆண்டிமணி முக்குளோரைடு
பயன்கள்
A solution of antimony trichloride in liquidதிரவ ஐதரசன் சல்பைடில் கரைக்கப்பட்ட ஆண்டிமணி முக்குளோரடு கரைசலானது ஒரு நல்ல கடத்தியாகும். இருப்பினும் இந்தப் பயன்பாடானது ஐதரசன் சல்பைடு திரவ நிலையில் இருப்பதற்கு தேவைப்படும் மிகக்குறைந்த வெப்பநிலை மற்றும் உயர் அழுத்தம் ஆகிய நிபந்தனைகளின் காரணமாக வரையறுக்கப்பட்ட ஒன்றாக உள்ளது.
ஔசா சுல்தானகம்
வரலாறு
ஏப்ரல் 2011 இல் தான் இறக்கும் வரையிலும் அஃபர் இனத்தினரின் சுல்தானாக இருந்தவர் அலிமீரா ஹன்ஃபிரி என்பவராவார். 1975 ஆம் ஆண்டு எத்தியோப்பியாவின் இராணுவ ஆட்சியாளர்களால் அவர் சவூதி அரேபியாவுக்கு நாடுகடத்தப்பட்டிருந்த போதிலும், 1991 இல் தெர்கு அரசு வீழ்ச்சியடைந்ததைத் தொடர்ந்து மீண்டும் திரும்பி வந்தார்.
ஆண்டிமணி முக்குளோரைடு
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:ஆண்டிமனி(III) சேர்மங்கள் பகுப்பு:குளோரைடுகள்
ஔசா சுல்தானகம்
உசாத்துணை
பகுப்பு:எத்தியோப்பியா பகுப்பு:இசுலாமிய சுல்தானகங்கள் பகுப்பு:எத்தியோப்பியாவின் வரலாறு