cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
அபாயா
அடிப்படைக்காரணம்
அபாயாவானது பெரும்பான்மையாக முஸ்லிம்கள் வாழும் நாடுகளில் பொதுவான ஆடையாகும். உடம்பின் முகம், கை தவிர ஏனைய யாவும் அவ்ரத் ஆகும். (அவ்ரத் : இரத்த உறவு, திருமண உறவு அல்லாத ஆண்களிடமிருந்து மறைக்கும் உடம்பின் பகுதி).
நாடுகள்
முஸ்லிம்கள் அதிகமாக வாழும் அரபு நாடுகள் இந்தோனேசியா, பாகிஸ்தான் போன்ற நாடுகளில் எல்லோராலும் அணியப்படுவது இல்லை. 1979 இல் ஈரானில் இஸ்லாமிய ஆட்சி வந்ததன் பின் பெண்கள் உடலையும், தலையையும் மறைக்க வேண்டியேற்பட்டது. "Chador" எனும் ஒரு ஆடையே அவர்களால் அணியப்பட்டது, இது முகத்தை மறைக்காது என்றாலும் ஒரு சிறிய எண்ணிக்கையிலான மக்களாகவே காணப்பட்டார்கள். ஏனைய பெண்கள் வர்ணங்களாக வித்தியாசமாக அணிவார்கள்.
மத்திய கிழக்கு
சவுதி அரேபியாவில், பெண்கள் பொது இடங்களில் தங்களை முழுமையாக மறைத்துக்கொள்வது அவசியமாகும். தெற்காசியாவில் இதற்கு சமமான ஆடை புரூக்கா ஆகும்.
நவீனங்கள்
அபாயா வெவ்வேறு பெயர்களால் அழைக்கப்பட்டாலும் நோக்கம் ஒன்று, அது மறைப்பது தான். தற்கால மாதிர்கள் பொதுவாக caftans (caftans: crepe, பட்டு, மென்பட்டு போன்ற பாரமில்லாத விழுந்து நிற்கக்கூடிய துணிகளில் இருந்து வெட்டப்படுவது). ஏனைய அபாயா நவீனங்கள் முன் திறந்த மற்றும் முன் மூடிய அபாயா எனப்படும். இது இடத்திற்கிடம் வேறுபடுகின்றது: சில அபாயத் கறுப்புத் துணி மீது தையல் வேலைகள் கொண்டவை அதேவேளை ஏனையவை பிரகாசமான நிறமுடைய மற்றும் வெவ்வேறு வடிவங்களிலாலான கலைப்படைப்புகள் கொண்டவை.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:இசுலாமிய உடைகள்
விஜய் விருதுகள் (சிறந்த நடிகை)
சிறந்த நடிகைக்கான விஜய் விருதுகள் என்பது விஜய் தொலைக்காட்சியால் தமிழ்த் திரைத்துறையில் சிறந்த திரைப்பட நடிகைக்கு கொடுக்கப்படும் விருதாகும். இவ்விருது விஜய் விருதுகள் நிகழ்ச்சியில் நடுவர்களால் ஆண்டுதோறும் வழங்கப்படுகிறது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:விஜய் விருதுகள்
யசுவந்த் பாலகிருட்டிண ஜோசி
இவர், இந்தியாவின் புனேவில் பிறந்தார். பண்டிட் மிராஷி புவா மற்றும் ஜெகநாத்புவா புரோகித் ஆகியோருடன் குவாலியர் கரானாவின் கீழ் படித்தார். இவரது சீடர்களில் இராம் தேஷ்பாண்டே மற்றும் ஆஷா கதில்கர் ஆகியோர் அடங்குவர்.
இந்தியாவின் தேசிய இசை, நடனம் மற்றும் நாடக அகாதமியான சங்கீத நாடக அகாடமி 2003 ஆம் ஆண்டில் இவருக்கு தனது சங்கீத நாடக அகாடமி விருதினை வழங்கியது.
குறிப்புகள்
பகுப்பு:சங்கீத நாடக அகாதமி விருது பெற்றவர்கள் பகுப்பு:2012 இறப்புகள் பகுப்பு:1928 பிறப்புகள்
அழாகபுரி அய்யனார் கோயில்
அழாகபுரி அய்யனார் கோயில் தமிழ்நாட்டில் மதுரை மாவட்டம், அழாகபுரி என்னும் ஊரில் அமைந்துள்ள கிராமக் கோயிலாகும்.
வரலாறு
இக்கோயில் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.
கோயில் அமைப்பு
இக்கோயில் முதன்மைத் திருக்கோயில் என்ற வகைப்பாட்டில் இந்து அறநிலையத்துறையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. வழக்கு நிலுவையில் இருப்பதால் நடைமுறை நிருவாகியால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
பூசைகள்
இக்கோயிலில் சிவாகம முறைப்படி வழிபாடு நடக்கிறது.
மேற்கோள்கள்
கிராமக் கோயில்கள் பகுப்பு:சரி பார்க்க வேண்டிய தானியக்கக் கோயில் கட்டுரைகள்
மேலமேல்நிலை ஊராட்சி
மேலமேல்நிலை ஊராட்சி (Melamelnilai Gram Panchayat), தமிழ்நாட்டின் புதுக்கோட்டை மாவட்டத்தில் உள்ள பொன்னமராவதி வட்டாரத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த ஊராட்சி, திருமயம் சட்டமன்றத் தொகுதிக்கும் சிவகங்கை மக்களவைத் தொகுதிக்கும் உட்பட்டதாகும். இந்த ஊராட்சி, மொத்தம் 7 ஊராட்சி மன்றத் தொகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. இவற்றில் இருந்து 7 ஊராட்சி மன்ற உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றனர். 2011ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, மொத்த மக்கள் தொகை 1048 ஆகும். இவர்களில் பெண்கள் 580 பேரும் ஆண்கள் 468 பேரும் உள்ளனர்.
சிற்றூர்கள்
இந்த ஊராட்சியில் அமைந்துள்ள சிற்றூர்களின் பட்டியல் :
சான்றுகள்
பகுப்பு:புதுக்கோட்டை மாவட்ட ஊராட்சிகள் பகுப்பு:த. இ. க. ஊராட்சித் திட்டம்
கோயம்புத்தூர் மேற்கு (சட்டமன்றத் தொகுதி)
கோயம்புத்தூர் மேற்கு (Coimbatore West) என்பது இந்தியாவின், தமிழ்நாட்டின், கோயம்புத்தூர் மாவட்டத்தில் இருந்த ஒரு சட்டமன்றத் தொகுதியாகும். 2009ம் ஆண்டின் இந்திய தேர்தல் ஆணையத்தின் தொகுதி மறு சீரமைப்பு கட்டளைப்படி இந்த சட்டமன்ற தொகுதி நீக்கப்பட்டு, கோயம்புத்தூர் தெற்கு தொகுதியாக மாற்றப்பட்டது.
அமிழ் தண்டூர்தி
அமிழ் தண்டூர்தி (அல்லது டிராம், Tram) எனப்படுபவை சாதாரண நகர வீதிகளில், ஏனைய போக்குவரத்து வாகனங்களுடன் இணைந்து இயங்கும் பொது போக்குவரத்துச் சேவைகளில் ஒன்றாகும். இவை வீதியில் அமிழ்ந்துள்ள தண்டவாளங்களில் இயக்குவிக்கப்படும். இவை தொடர்வண்டிகள், இலகு தொடருந்துகள் என்பவற்றைவிட ஆற்றல், வேகம் குறைந்தவையாக இருக்கும்.
துவக்கம்
சென்னையில் இந்த வாகன சேவை 1895ஆம் ஆண்டு மே மாதம் 7ஆம் தேதி துவக்கி வைக்கப்பட்டது.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:போக்குவரத்து
அவுலரங்கபள்ளி ஊராட்சி
அவுலரங்கபள்ளி ஊராட்சி (Avularangapalli Gram Panchayat), தமிழ்நாட்டின் இராணிப்பேட்டை மாவட்டத்தில் உள்ள சோளிங்கர் வட்டாரத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த ஊராட்சி, காட்பாடி சட்டமன்றத் தொகுதிக்கும் அரக்கோணம் மக்களவைத் தொகுதிக்கும் உட்பட்டதாகும். இந்த ஊராட்சி, மொத்தம் 7 ஊராட்சி மன்றத் தொகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. இவற்றில் இருந்து 7 ஊராட்சி மன்ற உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றனர். 2011ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, மொத்த மக்கள் தொகை 626 ஆகும். இவர்களில் பெண்கள் 318 பேரும் ஆண்கள் 308 பேரும் உள்ளனர்.
அடிப்படை வசதிகள்
தமிழ்நாடு ஊரக வளர்ச்சி மற்றும் ஊராட்சித் துறையின் 2015ஆம் ஆண்டுத் தரவின்படி கீழ்க்கண்ட தகவல் தொகுக்கப்பட்டுள்ளது.
சிற்றூர்கள்
இந்த ஊராட்சியில் அமைந்துள்ள சிற்றூர்களின் பட்டியல் :
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:இராணிப்பேட்டை மாவட்ட ஊராட்சிகள் பகுப்பு:த. இ. க. ஊராட்சித் திட்டம்
இங்கிலாந்தின் முதலாம் ஜேம்சு
இங்கிலாந்தின் முதலாம் ஜேம்சு (ஜேம்சு சார்லசு இசுடூவர்ட்டு, James Charles Stuart; சூன் 19, 1566 – மார்ச்சு 27, 1625) இசுக்காட்லாந்தின் ஆறாம் ஜேம்சாகவும் (James VI) சூலை 24, 1567 முதல் முடிசூட்டிக் கொண்டவர். இங்கிலாந்து அரசாட்சியும் அயர்லாந்து மன்னராட்சியும் மார்ச்சு 24, 1603 முதல் இணைந்து முடியாட்சிகளின் ஒன்றியம் (union of the Scottish and English crowns) என அழைக்கப்பட்டது; இந்த ஒன்றியத்தின் முதலாம் மன்னராக தனது இறப்பு வரை (1625) அரசாட்சி புரிந்தார். இசுக்காட்லாந்தும் இங்கிலாந்தும் தனித்தனி இறைமையுள்ள நாடுகளாக இருந்தன; இரண்டும் தங்களுக்கான தனியான நாடாளுமன்றங்கள், நீதிமன்றங்கள், சட்டங்களைக் கொண்டிருந்தன. இவை இரண்டுக்கும் ஜேம்சு மன்னராக இருந்தபோதும் விரும்பிய ஒன்றிணைப்பாக தனித்தன்மையை நிலைநாட்டிக் கொண்டன.
பகுப்பு:இங்கிலாந்தின் அரசர்கள் பகுப்பு:இசுக்காட்லாந்து அரசர்கள் பகுப்பு:1566 பிறப்புகள் பகுப்பு:1625 இறப்புகள்
கடைசி விவசாயி
கடைசி விவசாயி (Kadaisi Vivasayi) 2022 இல் வெளிவந்த இந்திய தமிழ்த் திரைப்படமாகும். இத்திரைப்படத்தை எம். மணிகண்டன் எழுதி, ஒளிப்பதிவு செய்து, இயக்கியிருந்தார். திரைப்படத்தில் எண்பத்தைந்து வயது விவசாயி நல்லாண்டியுடன், விஜய் சேதுபதி, யோகி பாபு, முனீஸ்வரன் ஆகியோர் நடித்திருந்தனர். ஈரோஸ் இன்டர்நேஷனல் தயாரித்த இத்திரைப்படம்  2022 பெப்ரவரி 11 அன்று வெளியிடப்பட்டது.
கதைச்சுருக்கம்
கரிசல் நிலத்தில் ஒரு சிற்றூர். அந்த ஊரிலிருந்த வேளாண் நிலத்தை விற்றுவிட்டு வெளியேறிய மக்கள் இருபது ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு குலதெய்வத்தை வழிபட வருகின்றனர். குலதெய்வ வழிபாட்டில் இருக்கும் நம்பிக்கைகளை கடைபிடித்தே ஆகவேண்டிய கட்டாயம் உள்ளது. வழிபாட்டுக்காக ஒரு மரக்கால் புது நெல் தேவைப்படுகிறது. ஆனால் நிலத்தை அனைவரும் வீட்டு மனை விற்பனையாளர்களிடம் விற்றுவிட்ட நிலையில், ஒரே ஒரு கடைசி மூத்த விவசாயி மட்டும் ஒரு துண்டு நிலத்தில் விவசாயம் செய்து வருகிறார். அவரிடம் ஒரு மரக்கால் புதுநெல்லுக்காக ஊர் மக்கள் வேண்டி நிற்கின்றனர். அதை விளைவிக்க அந்த விவசாயி படும் பாடே கதையாகும்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:2022 தமிழ்த் திரைப்படங்கள் பகுப்பு:இந்தியத் தமிழ்த் திரைப்படங்கள் பகுப்பு:விஜய் சேதுபதி நடித்த திரைப்படங்கள் பகுப்பு:யோகி பாபு நடித்த திரைப்படங்கள் பகுப்பு:சந்தோஷ் நாராயணன் இசையமைத்த திரைப்படங்கள்
அஜ்மல் கட்டக்
அஜ்மல் கட்டக் (Ajmal Khattak اجمل خټک    ) (15 செப்டம்பர் 1925 - பிப்ரவரி 7, 2010) ஒரு பஷ்டூன் அரசியல்வாதி, எழுத்தாளர், கவிஞர்,  அவாமி தேசியக் கட்சியின் முன்னாள் தலைவரும் மற்றும் மறைந்த கான் வாலி கானின் நெருங்கிய நண்பரும் ஆவார்.
அவரது ஆரம்பகால மாணவர் வாழ்க்கை பிரிட்டிஷ் ராஜுக்கு எதிரான தீவிர ஆர்ப்பாட்டங்களில் ஈடுப்ட்டதன் மூலம் பரவலாக அறியப்படுகிறது. அதைத் தொடர்ந்து இவர் குடாய் கிட்மத்கர் இயக்கத்தில் இணைந்தார். 1947 ஆம் ஆண்டில் பாகிஸ்தான் பிரிவியினையைத்த் தொடர்ந்து இவர் தேசிய அவாமி கட்சியில் சேர்ந்தார். அங்கு இவர் அப்துல் வாலி கானின் நெருங்கிய நண்பரானார்.
இவர் 1969-1973 ஆண்டுகள் வரை தேசிய அவாமி கட்சியின் பொதுச் செயலாளராக பணியாற்றினார். 1970 ஆம் ஆண்டில் நடைபெற்ற பொதுத் தேர்தலில் இவர் அப்துல் ஹக் எனப்வரால் தோற்கடிக்கப்பட்டார். சுல்பிகர் அலி பூட்டோவின் அரசாங்கத்தால் கட்சிக்கு எதிரான ஒடுக்குமுறையைத் தொடர்ந்து, அஜ்மல் கட்டாக் காபூலுக்கு நாடு கடத்தப்பட்டார். 1989 ல் திரும்பிய இவர் 1990 ஆம் ஆண்டில் இவர் பாகிஸ்தான் தேசிய சட்டமன்றத்திற்கு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். பின்னர் வாலி கான் ஓய்வு பெற்றதைத் தொடர்ந்து அவாமி தேசியக் கட்சியின் தலைவராக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். 2000 ஆம் ஆண்டில் ஒரு அதிகாரத்திற்கான போட்டி ஏற்பட்டது. இவர் பிரிந்து சென்று தனியாக ஒரு கட்சியை உருவாக்கினார். சிறிது காலத்திற்குப் பிறகு அவாமி தேசியக் கட்சியில் மீண்டும் சேர்ந்தார். பிறகு குறுகிய காலத்திற்குப் பின்பாக இவர் அரசியலில் இருந்து முற்றிலும் ஓய்வு பெற்றார்.
ஆரம்ப கால வாழ்க்கை
1925 செப்டம்பர் 15 ஆம் தேதி கட்டாக்கில் பிறந்த அஜ்மல் கட்டாக் சிறுவயது முதலாக இவர் கான் அப்துல் கபார்கானினால் பெரிதும் ஈர்க்கப்பட்டார். அவருக்கு 17 வயதாக இருக்கும் போது இவர் வெள்ளையனே வெளியேறு இயக்கத்தின் தீவிர உறுப்பினராக இருந்தார். பெஷாவர் அரசு உயர்நிலைப்பள்ளியில் மாணவராக இருந்ததனால் அவரால் இயக்கத்திற்கு கூடுதல் பங்களிப்பை வழங்க இயலவில்லை. அதன் பின்பு கல்வியில் சரிவர கவனம் செலுத்தாமல் இருந்தார்.இருப்பினும் பெஷாவர் பல்கலைக்கழகத்தில் பாரசீக மொழியில் முதுகலைப் படிப்பை முடித்த இவர் மீண்டும் கற்றலைத் தொடர்ந்தார். மேலும் ஒரு முற்போக்கான கவிஞராக பாராட்டப்பட்டார்.
அரசியல் வாழ்க்கை
1970 ஆம் ஆண்டில் நடைபெற்ற பொதுத் தேர்தலில் இவர் அப்துல் ஹக் எனப்வரால் தோற்கடிக்கப்பட்டார், இருப்பினும் சுல்பிகர் அலி பூட்டோவின் அரசாங்கத்தால் கட்சிக்கு எதிரான ஒடுக்குமுறையைத் தொடர்ந்து, அஜ்மல் கட்டாக் காபூலுக்கு நாடு கடத்தப்பட்டார்.அஜ்மல் கட்டக் தேசிய அவாமி கட்சியின் பொதுச்செயலாளர் ஆனார்23 மார்ச் 1973 அன்று ராவல்பிண்டியில் நடைபெற்ற ஐக்கிய ஜனநாயக முன்னணி பேரணியான லியாகத் பாக்கின் அமைப்பாளராகவும் செயலாளராகவும் இருந்தார். அப்போது கான் அப்துல் வாலி கான் உள்ளிட்ட யுடிஎஃப் தலைவர்கள் மீது துப்பாக்கிச் சூடு நடத்தப்பட்டது. பேரணியை முடிவுக்கு கொண்டுவருவதற்கான முயற்சியில் பல யுடிஎஃப் மற்றும் என்ஏபி தொழிலாளர்கள் அதிகாரிகளால் கொல்லப்பட்டனர்.
இறப்பு
பிப்ரவரி 7, 2010 ஞாயிற்றுக்கிழமை பெஷாவரில் உள்ள உள்ளூர் மருத்துவமனையில் கட்டாக் இறந்தார்.அப்போது அவருக்கு வயது 85 ஆகும். பல ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் அரசியலை விட்டு வெளியேறிய இவர் தனது சொந்த கிராமமான அகோரா கட்டாக்கில் வசித்து வந்தார். இவர் இறந்து ஒரு நாள் கழித்து இவரின் உடல் அடக்கம் செய்யப்பட்டது.
சுவாமி விபுலானந்த அழகியல் கற்கைகள் நிறுவகம்
சுவாமி விபுலானந்த அழகியல் கற்கைகள் நிறுவகம் (Swami Vipulananda Institute of Aesthetic Studies) இலங்கையில் மட்டக்களப்பு நொச்சிமுனை பகுதியில் அமைந்துள்ள இந்நிறுவகம் 1981 ஆம் ஆண்டு நிறுவப்பட்டது. சுவாமி விபுலாநந்தரின் நினைவாக இப்பெயர் வழங்கப்பட்டது. 2001 ஆம் ஆண்டில் இக்கல்லூரி கிழக்கிலங்கைப் பல்கலைக்கழகத்தின் ஓர் வளாகமாக்கப்பட்டது. இது முன்னர் சுவாமி விபுலானந்த இசை நடனக் கல்லூரி என்ற பெயரால் அழைக்கப்பட்டது.
அஜ்மல் கட்டக்
குறிப்புகள்
பகுப்பு:2010 இறப்புகள் பகுப்பு:1925 பிறப்புகள் பகுப்பு:பாக்கித்தானிய எழுத்தாளர்கள் பகுப்பு:பஷ்தூன் மக்கள்
சுவாமி விபுலானந்த அழகியல் கற்கைகள் நிறுவகம்
வரலாறு
1981 ஆம் ஆண்டு மார்ச் 25 இல் கட்டிடத்திற்கன ஆரம்பப்பணிகள் அமைச்சர் செ. இராசதுரையினால் கல்லடி உப்போடையில் உள்ள இராமகிருஷ்ண மிஷன் மண்டபத்தில் தமிழக இசை விற்பன்னர்கள் ஆகிய சீர்காழி கோவிந்தராஜன் மற்றும் பலரது கலைநிகழ்வுகளுடன் ஆரம்பித்து வைக்கப்பட்டது. அதே ஆண்டு மே 29 ஆம் நாள் இராமகிருஷ்ண மிஷன் சுவாமிகள் ஜீவனானந்தாஜி மஹராஜ் அவர்களால் ஆரம்பித்து வைக்கப்பட்டது. இலங்கை இந்து சமயகலாசார அலுவல்கள் திணைக்களம் இதை நன்கு பராமரித்து வந்தாலும் கல்வித்திணைக்களம் தகுந்த வேதனம் வழங்காமையால் இப்பாடநெறியைப் பட்டதாரிப் பாடநெறியாக்கவேண்டும் என்று பலரும் வேண்டுகோள் விடுத்ததால் 2001 ஆம் ஆண்டில் கிழக்கிலங்கைப் பல்கலைக்கழகத்தின் ஓர் வளாகமாக்கப்பட்டது.
பட்டநெறிகள்
இக்கல்லூரியில் சுமார் 200 மாணவர்கள் வரை இளமானிப்பட்ட கற்கை நெறியினைத் தொடர்ந்து வருகின்றனர். இசை, நடனம்-நாடக அரங்கியற்றுறை, கட்புலக்கலைத்துறை எனும் மூன்று துறைகளைக் கொண்ட கல்வி நிர்வாகக் கட்டமைப்புடன் இக்கல்லூரி இயங்கி வருகிறது. நுண்கலைத்துறைகளுள் முதன்மை பெறும் இசைத் துறையில் தற்போது வாய்ப்பாட்டு,வீணை, வயலின், மிருதங்கம் போன்ற பட்டப்பாடநெறிகள் கற்பிக்கப்படுகின்றன. சுமார் 200 மாணவர்கள் வரை (இசையினைப் பிரதான பாடமாகவும் துணைப்பாடமாகவும் கொண்ட), இசைப்பேராசிரியர் எஸ். இராமநாதன் அவர்களால் தயாரிக்கப்பட்ட பாடத்திட்டத்திற்கமைய விரிவுரையாளர்களால் செயன்முறை மற்றும் எழுத்துமுறை மூலம் இசை கற்பிக்கப்பட்டு வருகின்றது. வாய்ப்பாட்டிற்கு ஆறு(06) விரிவுரையாளர்களும் வீணைக் கற்கைநெறிக்கு இரு விரிவுரையாளர்களும் மிருதங்கப் பாடநெறிக்கு இரு விரிவுரையாளர்களும் வயலின் பாடநெறிக்கு மூன்று விரிவுரையாளர்களும் கற்பித்து வருகின்றனர்.
உசாத்துணை
பகுப்பு:இலங்கையின் உயர்கல்வி நிறுவனங்கள் பகுப்பு:மட்டக்களப்பிலுள்ள கட்டடங்களும் கட்டமைப்புக்களும் பகுப்பு:கிழக்குப் பல்கலைக்கழகம், இலங்கை
பசுங்கனிகம்
thumb|250px|Plagiomnium affine இல் காணப்படும் பசுங்கனிகங்கள் thumb|right|250px|பச்சையவுருமணியின் மாதிரி அமைப்பு
லேக் வலேசா
லேக் வலேன்சா (Lech Walesa) (போலியம்: Lech Wałęsa, அல்லது   பிறப்பு: செப்டம்பர் 29, 1943) போலந்து நாட்டின் துறைமுகத் தொழிலாளராக இருந்து சோலிடாரிடி என்ற தொழிற்சங்க இயக்கத்தின் தலைவராக போராட்டங்கள் நடத்தி போலந்து நாட்டின் அதிபராக உயர்ந்தவர். இவர் 1983 ஆண்டிற்கான அமைதிக்கான நோபல் பரிசைப் பெற்றவர்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:நோபல் அமைதிப் பரிசு பெற்றவர்கள் பகுப்பு:போலந்து நபர்கள் பகுப்பு:போலந்தின் அரசியல்வாதிகள் பகுப்பு:1943 பிறப்புகள் பகுப்பு:தொழிற்சங்கவாதிகள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள்
பசுங்கனிகம்
இழைமணிகளைப் போல பச்சையுருமணிகளும் அவ்ற்றுக்குரிய டி.என்.ஏயைக் கொண்டுள்ளன. எனினும் இவை தனி உயிரினங்களல்ல. பச்சையுருமணிகளால் தனியே கலத்தை விட்டு உயிர்வாழ இயலாது. இவற்றில் காணப்படும் டி.என்.ஏ பச்சையுருமணிகளின் மூதாதையரான சயனோபக்டீரியாக்களை ஒத்த உயிரினங்களிலிருந்து பெறப்பட்டுள்ளதாகக் கருதப்படுகின்றது.
பச்சையுருமணிகள் பரிணமித்த விதம்
பச்சையுருமணியின் பரிணாமத்தை விளக்க உள்ளுறை ஒன்றியவாழி கோட்பாடே அதிகம் பயன்படுத்தப்படுகின்றது. இக்கோட்பாட்டின் படி மெய்க்கருவுயிரிக் கலமொன்றால் உட்கொள்ளப்பட்டு ஆனால் சமிபாட்டிலிருந்து தப்பிய ஒரு சயனோபக்டீரியாவை ஒத்த தற்போசணை நிலைக்கருவிலியிலிருந்தே பச்சையுருமணிகள் தோன்றியதாகக் கருதப்படுகின்றது. இழைமணியின் பரிணாமத்தை விளக்கவும் இது போன்ற உள்ளுறை ஒன்றியவாழி கோட்பாடே பயன்படுத்தப்படுகின்றது. உள்ளுறை ஒன்றியவாழி கோட்பாடு (Endosymbiotic theory) 1905ஆம் ஆண்டு கொன்ஸ்டன்டைன் மெரிஸ்ச்கௌஸ்கி என்பவரால் வெளியிடப்பட்டது.
சயனோபக்டீரியாவை ஒத்த மூதாதையர்
பச்சையுருமணிகள் சயனோபக்டீரியாக்களிலிருந்து கூர்ப்படைந்ததாகக் கருதப்படுகின்றது. சயனோபக்டீரியாக்கும் பச்சையுருமணிக்குமிடையே உள்ள ஒற்றுமையே இத்தொடர்பை உறுதிப்படுத்துகின்றது. இரண்டிலும் தைலக்கொய்ட் மென்சவ்வுகள் காணப்படுவதுடன் இரண்டிலும் குளோரோபில் a உள்ளது. பச்சையத்தின் உள் மென்சவ்வும், சயனோபக்டீரியாவின் மென்சவ்வும் ஒத்ததாக உள்ளன. இரண்டிலும் டி.என்.ஏ. உள்ளது. இரண்டிலும் நிலைக்கருவிலிகளுக்கே உரிய ரைபோசோம்கள் உள்ளன. எனவே இக்கோட்பாட்டில் அதிகளவு பொருத்தப்பாடு காணப்படுகின்றது.
கட்டமைப்பு
[[File:Chloroplast.svg|thumb|275px|right|பச்சையவுருமணியின் கட்டமைப்பு: 1. வெளி மென்சவ்வு 2. intermembrane space
3. உள் மென்சவ்வு (1+2+3: envelope)
5. தைலக்கொய்ட் உள்ளிடம்
7. மணியுரு
8. தைலக்கொய்ட்
9. மாப்பொருள் மணி
10. இறைபோசோம்
11. பிளாஸ்டிட் டி.என்.ஏ
நிலவாழ் தாவரங்களின் பச்சையுருமணிக்கள் வில்லைகளை ஒத்த வடிவுடையவை. இப்பச்சையம் 5–8 μm விட்டமும் 1-3μm தடிப்பும் உடையது. கலத்தை விடச் சிறிய அளவிலிருந்தாலும், பச்சையுருமணிக்குள் கட்டமைப்பு மிகவும் சிக்கலானது. இவற்றில் பொதுவாக மூன்று மென்சவ்வுக் கட்டமைப்புகள் உள்ளன. பச்சையுருமணிக்களிலுள்ள தைலக்கொய்ட்டுகளில் பச்சையம் காணப்படுகின்றது. தைலக்கொய்ட்டுகளின் சிக்கலான மென்சவ்வுக் கட்டமைப்பு கார்ணமாக ஒளித்தொகுப்பின் வினைத்திறன் கூட்டப்படுகின்றது. தைலக்கொய்ட்டுகளில் ஒளித்தொகுப்பின் ஒளியில் நிகழும் தாக்கம் நடைபெறுகின்றது.
பச்சையுருமணியின் நிறத்துணிக்கைகள்
அனைத்து பச்சையுருமணிகளிலும் பச்சையம் a உள்ளது. பொதுவாக பச்சையுருமணிக்கள் பச்சை நிறமாகக் காணப்பட்டாலும் சில வேறு நிறங்களிலும் காணப்படும். இதற்குக் காரணம் பச்சையம் a உடன் வேறு நிறப்பொருட்களான ஸன்தோஃபில் மற்றும் கரோட்டீன் போன்றவை காணப்படுவதாகும். இந்நிறப்பொருட்களின் நிறம் பச்சையத்தின் நிறத்தை மிகுந்து காணப்படுவதால் பச்சை நிறம் தென்படுவதில்லை. எனினும் இப்பச்சையுருமணிகளாலும் ஒளித்தொகுப்பை மேற்கொள்ள முடியும் (பச்சையமும் இருப்பதால்).
ஒளித்தொகுப்பு
பச்சையுருமணிக்களின் பிரதான தொழில் ஒளித்தொகுப்பாகும். ஒளித்தொகுப்பினால் சூரிய சக்தி பயன்படக் கூடிய இரசாயன சக்தியாக எளிய வெல்லங்களில் இச்செயற்பாடு மூலம் சேமிக்கப்படுகின்றது. நீரும், காபனீரொக்சைட்டும் சூரிய சக்தியைப் பயன்படுத்தி எளிய வெல்லமாகவும் ஒக்சிசனாகவும் பச்சையுருமணியில் மாற்றப்படுகின்றது. பச்சையுருமணியில் ஒளித்தொகுப்பு இரு படி முறைகளில் நடைபெறுகின்றது. முதலாவது படி ஒளித்தாக்கங்கள் எனப்படும் ஒளிச்சக்தியில் நடைபெறும் தாக்கங்களாகும். இரண்டாவது படி கல்வின் சுற்று எனப்படும் ஒளி தேவைப்படாத தாக்கங்களாகும். இவ்விரண்டு தாக்கங்களையும் ATP, NADP+ ஆகிய சக்தி சேமிப்பு மூலக்கூறுகள் இணைக்கின்றன. ஒளித்தொகுப்பில் H+ இன் கொண்டுசெல்லல் காரணமாக தைலக்கொய்ட்டுகள் அமிலத்தன்மையுடன் pH4 இல் இருப்பதுடன், ஸ்ட்ரோமா கார pH8 இல் காணப்படும். இது pH 7.3க்குக் கீழ் சென்றால் ஒளித்தொகுப்பு நிறுத்தப்படும்.
இவற்றையும் பார்க்கவும்
பகுப்பு:உயிரணுவியல் பகுப்பு:ஒளிச்சேர்க்கை
காரியந்தல் ஊராட்சி
காரியந்தல் ஊராட்சி (Kariyandal Gram Panchayat), தமிழ்நாட்டின் திருவண்ணாமலை மாவட்டத்தில் உள்ள துரிஞ்சாபுரம் வட்டாரத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த ஊராட்சி, கீழ்பென்னாத்தூர் சட்டமன்றத் தொகுதிக்கும் திருவண்ணாமலை மக்களவைத் தொகுதிக்கும் உட்பட்டதாகும். இந்த ஊராட்சி, மொத்தம் 7 ஊராட்சி மன்றத் தொகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. இவற்றில் இருந்து 7 ஊராட்சி மன்ற உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றனர். 2011ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, மொத்த மக்கள் தொகை 1360 ஆகும். இவர்களில் பெண்கள் 703 பேரும் ஆண்கள் 657 பேரும் உள்ளனர்.
அடிப்படை வசதிகள்
தமிழ்நாடு ஊரக வளர்ச்சி மற்றும் ஊராட்சித் துறையின் 2015ஆம் ஆண்டுத் தரவின்படி கீழ்க்கண்ட தகவல் தொகுக்கப்பட்டுள்ளது.
சிற்றூர்கள்
இந்த ஊராட்சியில் அமைந்துள்ள சிற்றூர்களின் பட்டியல் :
சான்றுகள்
பகுப்பு:திருவண்ணாமலை மாவட்ட ஊராட்சிகள் பகுப்பு:த. இ. க. ஊராட்சித் திட்டம்
அஸ்கியா சமாதி
அஸ்கியா சமாதி மாலி (Mali) நாட்டிலுள்ள காவோவில் (Gao) உள்ளது. இது சொங்காயின் முதற் பேரரசரான முதலாவது அஸ்கியா மொஹம்மத் என்பவர் புதைக்கப்பட்ட இடம் என நம்பப்படுகின்றது. 15 ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதிப் பகுதியில் கட்டப்பட்ட இது ஒரு யுனெஸ்கோ உலக பாரம்பரியக் களம் ஆகும்.
மேற்கு ஆபிரிக்க சாஹேல் (Sahel) பகுதியின் நினைவுச் சின்னம் சார்ந்த மண் கட்டிட மரபில் அமைந்த சிறப்பான எடுத்துக்காட்டு என இதனை யுனெஸ்கோ விளக்குகின்றது. இந்தத் தொகுதி, பிரமிட் வடிவிலான ஒரு சமாதி, இரண்டு பள்ளிவாசல்கள், ஒரு இடுகாடு, ஒரு கூடல் களம் (assembly ground) என்பவற்றை உள்ளடக்கியுள்ளது. 17 மீட்டர்கள் உயரமான இது, இப்பகுதியில் அமைந்துள்ள குடியேற்றவாதகாலத்துக்கு முற்பட்ட நினைவுச் சின்னங்களுள் பெரியது ஆகும். இதுவே பிற்காலத்தில் இப் பகுதிகளில் பரவிய இஸ்லாமியக் கட்டிடக்கலைப் பாணிக்குரிய முதல் எடுத்துக்காட்டு ஆகும்.
பாயும் புலி (2015 திரைப்படம்)
பாயும் புலி (Paayum Puli) என்பது 2015இல் வெளிவந்த ஒரு தமிழ்த் திரைப்படம் ஆகும். சுசீந்திரன் இத்திரைப்படத்தை எழுதி, இயக்கியுள்ளார். இத்திரைப்படத்தில் விசால், காசல் அகர்வால் ஆகியோர் முதன்மைக் கதைமாந்தர்களாக நடித்துள்ளனர். திரைப்படத்திற்கான இசையைத் தி. இமான் வழங்கியுள்ளார். 2015 செட்டம்பர் 4ஆம் நாள் பாயும் புலி வெளிவந்தது. அதே நாளிலேயே, செயசூர்யா (Jayasurya) என்ற பெயரில் இத்திரைப்படம் தெலுங்கிலும் மொழியாக்கம் செய்யப்பட்டு வெளியிடப்பட்டது.
பாடல்கள்
தி. இமான் இத்திரைப்படத்திற்கு இசையமைத்துள்ளார். 2015 ஆகத்து 2ஆம் நாள் திரைப்படத்தின் இசைத்தொகுப்பை வி மியூசிக்கு வெளியிட்டது. பிகைண்டுவுட்சு இவ்விசைத்தொகுப்புக்கு ஐந்தில் 2.75 விண்மீன்களை வழங்கித் தரப்படுத்தியிருந்தது.
சச்சரவு
பாயும் புலி இசை வெளியீடும் புலி இசை வெளியீடும் ஒரே நாளில் இடம்பெற்றது. தனது கீச்சில் "வெறும் புலி இல்லடா பாயும் புலி ஆடியோ இரிலீசு டா. இது 'நட்சு' எடுக்காத புலி டா" என்று ஆர்யா குறிப்பிட்டது விசயின் சுவடர்களிடம் சலசலப்பை உருவாக்கியது.
வெளியிணைப்புகள்
பகுப்பு:2015 தமிழ்த் திரைப்படங்கள் பகுப்பு:இந்தியத் தமிழ்த் திரைப்படங்கள் பகுப்பு:மதுரைக்களத் திரைப்படங்கள் பகுப்பு:காஜல் அகர்வால் நடித்துள்ள திரைப்படங்கள் பகுப்பு:விஷால் நடித்த திரைப்படங்கள்
தமிழ் வளர்ச்சிக்கான சிறந்த நூல்களுக்கான பரிசு பெற்ற நூல்கள், 2000
தமிழ்நாடு அரசின் தமிழ் வளர்ச்சித் துறையின் தமிழ் வளர்ச்சிக்கான சிறந்த நூல்களுக்கான பரிசுகள் வழங்கும் திட்டம் மூலம் ஆண்டுதோறும் 31 வகைப்பாடுகளின் கீழ் தேர்வு செய்யப்படும் நூல்களுக்கு பரிசுகள் வழங்கப்படுகிறது. 2000 ஆம் ஆண்டிற்காகப் பரிசுக்காகத் தேர்வு செய்யப்பட்ட நூல்களின் நூலாசிரியருக்கு ரூபாய் 10,000 பரிசுத்தொகை மற்றும் சான்றிதழ், நூலை வெளியிட்ட பதிப்பகத்திற்கு ரூபாய் 2,000 பரிசுத்தொகை மற்றும் சான்றிதழ் வழங்கப்பட்டன. இத்திட்டத்தின் கீழ் 2000 ஆம் ஆண்டிற்கான சிறந்த நூல்கள் மற்றும் நூலை எழுதிய நூலாசிரியர்கள், நூலை வெளியிட்ட பதிப்பகங்களின் பட்டியல் இது.
குறிப்புகள்
பகுப்பு:தமிழ் வளர்ச்சிக்கான சிறந்த நூல் பரிசுகள் பகுப்பு:2000 விருதுகள்
வினு சக்ரவர்த்தி
வினு சக்ரவர்த்தி (Vinu Chakravarthy, டிசம்பர் 15, 1945 - ஏப்ரல் 27, 2017) மதுரை மாவட்டம், உசிலம்பட்டியில் பிறந்தார். இவர் தமிழ் நடிகரும், எழுத்தாளரும் ஆவார். இவர் தமிழ், மலையாளம், தெலுங்கு, படகா போன்ற 4 மொழிகளில் 1000க்கும் மேற்பட்ட படங்களில் நடித்துள்ளார். பெரும்பாலும் நகைச்சுவை, குணசித்திர, கெட்ட குணமுடைய (எதிர்நாயகன்) வேடங்களிலுமே நடித்துள்ளார். இவர் தமிழிலேயே மிகப்பெரும்பாலான படங்களில் நடித்துள்ளார்.
ஆரம்ப கால வாழ்க்கை
இவர் மதுரை மாவட்டத்திலுள்ள உசிலம்பட்டியில் மேல்புதூரில் ஆதிமூல தேவருக்கும் மஞ்சுவாணி அம்மாளுக்கும் மூத்த மகனாக பிறந்தார். இவருக்கு பிரேமகாந்தன் என்ற இளைய சகோதரரும், குண்டலகேசி என்ற இளைய சகோதரியும் உள்ளனர். இவரின் மனைவி கர்ண பூ ஆவார். இவரின் மகள் சண்முக பிரியா பேராசிரியையாக அமெரிக்காவில் உள்ளார். மகன் சரவண பிரியன் இலண்டனில் மருத்துவராக உள்ளார். இவர் இராயப்பேட்டை வெஸ்லே பள்ளியிலும் மீனம்பாக்கம் ஜெயின் கல்லூரியிலும் படிப்பை மேற்கொண்டார். வணிகத்தில் இளங்கலை பட்டம் பெற்றார். இவர் பள்ளி கல்லூரி நாட்களில் நாடகம் எழுதி நடித்து, இயக்கி உள்ளார்.
தொழில்
இவர் வண்டிச்சக்கரம் என்ற படத்தில் சிலுக்கு என்ற பாத்திரத்தில் ஸ்மிதாவை திரை உலகுக்கு அறிமுகப்படுத்தினார்
சர்ச்சை
சில்க் ஸ்மிதாவின் வாழ்க்கை வரலாற்றைச் சொல்லும் படமான தி டர்ட்டி பிக்சர்சில் சில்க் ஸ்மிதாவை தொலைக்காட்சி, திரைப்பட தயாரிப்பாளர் ஏக்தா கபூர் சித்தரித்த விதத்தை இவர் கடுமையாக விமர்சித்து இருந்தார். மேலும் சில்க் ஸ்மிதா பாத்திரத்துக்கு வித்யா பாலன் சரியான தேர்வல்ல என்றும் தெரிவித்தார்.
மறைவு
உயர் ரத்த அழுத்தம் மற்றும் சர்க்கரை அளவு அதிகரிப்பு காரணமாக அவதிப்பட்டு வந்த நிலையில் சென்னையில் உள்ள தனியார் மருத்துவமனையில் சேர்க்கப்பட்டார். அங்கு சிகிச்சை பலன் அளிக்காததால் ஏப்ரல் 27, 2017 அன்று மாலை 7 மணியளவில் மரணம் அடைந்தார்.
உசாத்துணை
பகுப்பு:1945 பிறப்புகள் பகுப்பு:தமிழ்த் திரைப்பட நடிகர்கள் பகுப்பு:கலைமாமணி விருது பெற்றவர்கள் பகுப்பு:2017 இறப்புகள் பகுப்பு:மதுரை மக்கள் பகுப்பு:தமிழ்நாட்டுத் திரைப்பட நடிகர்கள் பகுப்பு:தமிழ்நாட்டுத் திரைக்கதை எழுத்தாளர்கள்
சோமசீலா அணை
சோமசீலா அணை என்பது ஆந்திரப்பிரதேசம் மாநிலம் நெல்லூர் மாவட்டம், சோமசீலா என்னுமிடத்தில் பெண்ணாற்றின் குறுக்கே கட்டப்பட்டுள்ளது. இவ்வணையின் கட்டுமானப் பணி 1976-ம் ஆண்டு தொடங்கி, 1989-ல் நிறைவுபெற்றது.
சுக்ரி ஆறு
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:இந்திய ஆறுகள் பகுப்பு:இராஜஸ்தான் ஆறுகள்
காலந்தீடீ
காலந்தீடே (Callanthiidae), பேர்சிஃபார்மசு வரிசையினை சேர்ந்த சிறிய மீன் குடும்பம் ஆகும். இக் குடும்பத்தில் 3 பேரினங்களும் இவற்றுள் அடங்கிய 14 சிற்றினங்களும் உள்ளன. இக்குடும்ப மீன்கள் பெரும்பாலும் இந்திய மற்றும் அமைதிப் பெருங்கடல்களில் மட்டுப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. இந்தப் பகுதிகளுக்கு வெளியே தென்கிழக்கு அட்லாண்டிக்கின் காலந்தியாசு லெக்ராசு மற்றும் கிழக்கு அட்லாண்டிக் மற்றும் மத்தியதரைக் கடலின் ''க. ரூபர்'' மட்டுமே காணப்படுகின்றன. பிரகாசமான வண்ண மீன்கள் ஒப்பீட்டளவில் ஆழமான நீரில் காணப்படுகின்றன. இவற்றினை சாதாரண இசுகூபா மூழ்கல் மூலம் அடையக்கூடிய ஆழத்தில் காணலாம். காலந்தீடே என்ற அறிவியல் பெயரால் பரிந்துரைக்கப்பட்டபடி, இவை அந்தியாசு (துணைக் குடும்பம் அந்தினே, குடும்பம் செரானிடே) உடன் சில ஒற்றுமைகளைக் கொண்டுள்ளன.
சோமசீலா அணை
சோமசீலா அணையின் மொத்த கொள்ளளவு 78 டி.எம்.சி. இதன் பாசனப் பகுதி 4.5 லட்சம் ஏக்கர். புதிய பாசனப் பகுதி 1.79 லட்சம் ஏக்கர். இந்த அணையில் இருந்து 15 டி.எம்.சி. தண்ணீர் தெலுங்கு கங்கைத் திட்டப்படி சென்னை குடிநீருக்காக திறந்துவிடப்பட்டு, கண்டலேறு அணைக்கு வந்து சேர்கிறது. அங்கிருந்து பூண்டி ஏரிக்கு வந்து சேருகிறது.
காலந்தீடீ
வெளியிணைப்புக்கள்
பகுப்பு:மீன் குடும்பங்கள்
கசினியின் மகுமூது
யமீன் உத் தவ்லா அபுல் காசிம் மகுமூது இப்னு செபுக்தெசின் (2 நவம்பர் 971 – 30 ஏப்ரல் 1030) என்பவர் துருக்கிய மக்கள் குழுவினரின் கசனவித்து அரசமரபைத் தோற்றுவித்தவர் ஆவார். இவர் 998 - 1030இல் ஆட்சி புரிந்தார். இவர் கசினியின் மகுமூது அல்லது மகுமூது கசனவி என்றும் அழைக்கப்படுகிறார். இவரது இறப்பின் போது இவரது இராச்சியமானது ஒரு விரிவான இராணுவப் பேரரசாக மாறி இருந்தது. வடமேற்கில் பொதுவான ஈரான் முதல் இந்திய துணைக்கண்டத்தில் பஞ்சாப் வரையிலும், திரான்சாக்சியானாவில் குவாரசமியா, மற்றும் மக்ரான் வரையிலும் பரவியிருந்தது.
அதிகப்படியான பாரசீகமயமாக்கப்பட்ட மகுமூது தனக்கு முன்னிருந்தவர்களான சாமனிடு பேரரசின் அதிகாரக் கட்டமைப்பு, அரசியல் மற்றும் கலாச்சாரப் பழக்கவழக்கங்களைத் தொடர்ந்தார். பஞ்சாப்பில் ஒரு எதிர்கால பாரசீகமயமாக்கப்பட்ட அரசுக்கான தளத்தை இவர் நிறுவினார். தான் வென்ற ஒரு நகரமான இலாகூரை மையமாகக் கொண்டு இந்த அரசு அமைந்தது. இவரது தலைநகரமான காசுனி இஸ்லாமிய உலகில் ஒரு முக்கியமான கலாச்சார, வணிக மற்றும் கல்வி மையமாகப் பரிணாம வளர்ச்சி அடைந்தது. கிட்டத்தட்ட முக்கிய நகரமான பகுதாதுவுக்குச் சவால் விடுக்கும் வகையில் இது திகழ்ந்தது. இத்தலைநகரமானது அல்-பிருனி மற்றும் பிர்தௌசி போன்ற பல முக்கிய நபர்களைக் கவர்ந்திழுத்தது.
மகுமூது அரியணைக்குத் தன் 27ஆம் வயதில், தன் தந்தையின் இறப்பிற்குப் பிறகு, தன் தம்பி இசுமாயிலுடனான ஒரு குறுகிய வாரிசுப் போருக்குப் பிறகு அரியணைக்கு வந்தார். சுல்தான் ("அதிகாரமுடையவர்") என்ற பட்டத்தை முதன் முதலில் வைத்திருந்த ஆட்சியாளர் இவர் தான். இப்பட்டம் இவரது சக்தியின் விரிவையும், அதே நேரத்தில் அப்பாசியக் காலீபாக்கள் இவரது மேற்பார்வையாளர்கள் என்ற ஒரு சித்தாந்தத் தொடர்பையும் அழியாது வைத்திருந்தது. இவரது ஆட்சியின் போது நடுக்கால இந்தியாவில் மதுரா மற்றும் சோம்நாத் போன்ற செல்வச்செழிப்பு மிக்க நகரங்கள் மற்றும் கோயில் பட்டணங்கள் மீது 17 முறை படையெடுத்துக் கொள்ளையடித்தார். இந்தக் கொள்ளையடித்த பொருட்களைக் கொண்டு காசுனியில் தனது தலைநகரத்தைக் கட்டினார்.
பின்புலம்
மகுமூது சபுலிசுதான் (தற்போதைய ஆப்கானித்தான்) பகுதியில் காசுனி பட்டணத்தில் 2 நவம்பர் 971 அன்று பிறந்தார். இவரது தந்தை சபுக்திசின் ஒரு துருக்கிய மக்கள் குழுவைச் சேர்ந்த அடிமைத் தளபதி ஆவார். அவர் 977இல் காசுனியில் கசனவித்து அரசமரபுக்கு அடித்தளத்தை உருவாக்கினார். சாமனியப் பேரரசின் ஆட்சியாளர்களின் கீழ்படிந்தவராக அவர் ஆட்சி செய்தார். சாமனியப் பேரரசினர் குராசான் மற்றும் திரான்சாக்சியானாவை ஆட்சி செய்து வந்தனர். மகுமூதுவின் தாய் சபுலிசுதான் பகுதியைச் சேர்ந்த ஒரு செல்வச் செழிப்பு மிக்க நில உடைமையைக் கொண்ட உயர் குடிக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த ஒரு தஜிக் பெண் ஆவார். எனவே, இவர் சில நூல்களில், மகுமூது-இ சவுலி (சபுலிசுதானைச் சேர்ந்த மகுமூது") என்று குறிப்பிடப்படுகிறார். இவரது ஆரம்ப வாழ்க்கை பற்றி அதிகத் தகவல்கள் தெரியவில்லை. சபுலிசுதானைச் சேர்ந்த ஒரு பாரசீகரான அகமது மய்மந்தி இவருடன் பள்ளியில் ஒன்றாகப் பயின்றார் என்று குறிப்பிடப்படுகிறது. அகமது மய்மந்தி இவரின் தத்துச் சகோதரரும் ஆவார்.
குடும்பம்
மகுமூது கௌசரி ஜகான் என்று பெயருடைய ஒரு பெண்ணைத் திருமணம் செய்து கொண்டார். இவர்களுக்கு இரட்டை மகன்கள் பிறந்தனர். அவர்கள் பெயர் மொகம்மது மற்றும் மசூத் ஆகும். இவருக்குப் பிறகு அவர்கள் ஒருவர் பின் ஒருவராக ஆட்சிக்கு வந்தனர். மசூத் மூலமாக பிறந்த இவரது பேரனான மவுதுத் கசனவியும் பேரரசின் ஆட்சியாளராகப் பிற்காலத்தில் வந்தார். இவரது சகோதரி சித்ரே முவல்லா ஆவார். அவர் தாவூத் பின் அதௌல்லா அலாவி என்பவருக்கு மணமுடித்துக் கொடுக்கப்பட்டார். அலாவி காசி சலர் சாகு என்றும் அழைக்கப்படுகிறார். அவரது மகன் காசி சைய்யது சலர் மசூத் ஆவார்.
மகுமூதுவின் தோழர் ஒரு சியார்சிய அடிமையான மாலிக் அயாசு ஆவார். மாலிக் அயாசைப் பற்றிக் கவிதைகளும், கதைகளும் கூறப்பட்டுள்ளன.
ஆரம்ப இராணுவ வாழ்க்கை
994இல் கிளர்ச்சியாளரான பயிக்கிடமிருந்து குராசானைக் கைப்பற்றுவதற்காகச் சாமனியப் பேரரசின் எமீரான இரண்டாம் நூவுக்கு உதவுவதில் தன் தந்தை சபுக்திசினுடன் மகுமூது இணைந்தார். இக்காலத்தின் போது சாமனியப் பேரரசானது பெருமளவுக்கு நிலையற்ற தன்மைக்கு உள்ளானது. பல்வேறு பிரிவுகள் கட்டுப்பாட்டைப் பெற போட்டியிட்டதால் மாறிக் கொண்டிருந்த உள்நாட்டு அரசியல் அலைகள் ஏற்பட்டன. இதில் முதன்மையானவர்கள் அபுல் காசிம் சிம்சுரி, பயிக், அபு அலி, தளபதி பெக்துசின் மேலும் அண்டை நாட்டவர்களான புயித் அரசமரபினர் மற்றும் காரா கானிடு கானரசு ஆகியோர் ஆவர்.
ஆட்சி
சபுக்திசின் 997இல் இறந்தார். கசனவித்து அரசமரபின் ஆட்சியாளராக அவருக்குப் பிறகு அவரது மகன் இசுமாயில் பதவிக்கு வந்தார். மிகுந்த அனுபவமுடைய மற்றும் வயது முதிர்ந்த மகுமூதுவைத் தவிர்த்து இசுமாயிலை வாரிசாக நியமிக்க சபுக்திசினின் தேர்ந்தெடுப்புக்குப் பிந்தைய காரணமானது தெளிவாகத் தெரியவில்லை. இசுமாயிலின் தாய் சபுக்திசினின் பழைய எசமானரான அல்பிதிசினின் மகள் என்பது ஒரு வேளை காரணமாக இருந்திருக்கலாம் என்று கருதப்படுகிறது. சீக்கிரமே மகுமூது புரட்சி செய்தார். போசுதுவின் ஆளுநரும், தன்னுடைய மற்றொரு சகோதரரான அபுல் முசாபரின் உதவியுடன் அடுத்த ஆண்டு நடைபெற்ற காசுனி யுத்தத்தில் இசுமாயிலைத் தோற்கடித்தார். கசனவித்து இராச்சியத்தின் மீதான கட்டுப்பாட்டைப் பெற்றார். அந்த ஆண்டு 998இல் மகுமூது பிறகு பல்குவுக்குப் பயணித்தார். அமீர் இரண்டாம் அபுல் அரித் மன்சூருக்கு மரியாதை செலுத்தினார். பிறகு தன்னுடைய உயர் அதிகாரியாக அபுல் அசன் இசுபரைனியை நியமித்தார். காசுனியில் இருந்து மேற்கு நோக்கிக் காந்தாரப் பகுதியைக் கைப்பற்றுவதற்குச் சென்றார். பிறகு போசுதுவைக் (லாசுகர் கா) கைப்பற்றினார். போசுதுவை இவர் ஒரு இராணுவ நகராக மாற்றினார்.
வட இந்தியா மீதான ஏராளமான படையெடுப்புகளில் முதல் படையெடுப்பை மகுமூது தொடங்கினார். 28 நவம்பர் 1001இல் பெசாவர் யுத்தத்தில் காபூல் ஷாகிக்களின் மன்னரான இராஜா ஜெயபாலனின் இராணுவத்தை இவரது இராணுவம் சண்டையிட்டுத் தோற்கடித்தது. 1002இல் மகுமூது சிசுதான் மீது படையெடுத்தார். கலப் இப்னு அகமதைப் பதவியில் இருந்து இறக்கினார். சபாரித்து அரசமரபை முடிவுக்குக் கொண்டு வந்தார். அங்கிருந்து தென் கிழக்கே இந்துசுதான் மீது தனது கவனத்தைத் திருப்ப இவர் முடிவு செய்தார். குறிப்பாக பஞ்சாபின் மிகுந்த வளமான நிலங்களை நோக்கிக் கவனத்தைத் திருப்பினார்.
தெற்கு நோக்கி மகுமூதுவின் முதல் படையெடுப்பானது இசுமாயிலி அரசுக்கு எதிரானதாகும். இந்த அரசு முதன் முதலில் முல்தானில் 965இல் பாத்திமா கலீபகத்தைச் சேர்ந்த இஸ்லாம் மதத்தில் சேர அழைக்கும் ஒரு தயால் நிறுவப்பட்டது. அப்பாசியக் கலீபகத்திடமிருந்து அரசியல் அனுகூலம் மற்றும் அங்கீகாரத்தைப் பெரும் ஒரு முயற்சியாக மகுமூது இப்படையெடுப்பை மேற்கொண்டார். பிற பகுதிகளிலும் பாத்திமா கலீபகத்தினருக்கு எதிராக இவர் சண்டையிட்டார். இந்நேரத்தில் மகுமூதுவின் தந்தையிடம் தான் அடைந்திருந்த ஒரு ஆரம்ப இராணுவத் தோல்விக்குப் பழி வாங்குவதற்காக ஜெயபாலன் முயற்சி மேற்கொண்டார். மகுமூதுவின் தந்தை 980களின் பிற்பகுதியில் காசுனியைக் கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருந்தார். ஜெயபாலனிடம் இருந்து விரிவான நிலப்பரப்பைக் கைப்பற்றினார். இவரது மகன் அனந்தபாலன் இவருக்குப் பிறகு அரியணைக்கு வந்தார். தன்னுடைய தந்தையின் உடன் கட்டைத் தற்கொலைக்குப் பழிவாங்கப் போராட்டத்தைத் தொடர்ந்தார். அனந்தபாலன் ஒரு சக்தி வாய்ந்த கூட்டமைப்பை ஒருங்கிணைத்தார். யுத்தத்தில் ஒரு முக்கியமான தருணத்தின் போது, அவரது யானை திரும்பியது போரை மகுமூதுவின் பக்கம் மீண்டும் ஒரு முறை திருப்பியது. அனந்தபாலன் தோல்வி அடைந்தார். 1008இல் இலாகூரில் நடந்த இந்த யுத்தத்தில் மகுமூது வென்றார். உப்தன்புரத்தின் ஷாகி நிலப்பரப்புகளின் கட்டுப்பாட்டை மகுமூது பெற்றார்.
இந்தியத் துணைக் கண்டத்தில் கசனவித்துப் படையெடுப்புகள்
இந்தியக் கூட்டமைப்பின் தோல்வியைத் தொடர்ந்து, அவர்களது ஒன்றிணைந்த எதிர்ப்புக்கு எதிர் வினை புரிய முடிவெடுத்ததற்குப் பிறகு, அவர்களுக்கு எதிராகத் தொடர்ச்சியான போர்ப் பயணங்களில் மகுமூது ஈடுபட்டார். வெல்லப்பட்ட இராச்சியங்களைத் திறை செலுத்திய இந்து மன்னர்களிடம் கொடுத்து விட்டு பஞ்சாபை மட்டும் இணைத்துக் கொண்டார். மேலும் ஒவ்வொரு ஆண்டும் வட மேற்கு இந்தியாவின் செல்வச் செழிப்பு மிக்க பகுதி மீது திடீர்த் தாக்குதல் நடத்திக் கொள்ளையடிப்பேன் என்று சபதம் எடுத்தார்.
1001இல் கசினியின் மகுமூது முதலில் தற்போதைய பாக்கித்தான் மீதும், பிறகு இந்தியாவின் பகுதிகள் மீதும் படையெடுத்தார். தன்னுடைய தலைநகரைப் பெசாவருக்கு (தற்போதைய பாக்கித்தான்) நகர்த்தி இருந்த இந்து ஷாகி இராஜாவான ஜெயபாலனை மகுமூது தோற்கடித்து, கைது செய்து, பிறகு விடுவித்தார். தன் மகன் அனந்தபாலனுக்கு ஆட்சியைக் கொடுத்து விட்டு உடன்கட்டை நெருப்பிலேறி ஜெயபாலன் தற்கொலை செய்து கொண்டார். அவருக்குப் பிறகு அவரது மகன் அனந்தபாலன் ஆட்சிக்கு வந்தார். 1005இல் கசினியின் மகுமூது பாட்டியா (ஒரு வேளை பெரா) மீது படையெடுத்தார். 1006இல் முல்தான் மீது படையெடுத்தார். அந்நேரத்தில் இவரை அனந்தபாலனின் இராணுவம் தாக்கியது. தொடர்ந்த ஆண்டில் கசினியின் மகுமூது சுகபாலனைத் தாக்கித் தோற்கடித்தார். சுகபாலன் பட்டிண்டாவின் ஆட்சியாளர் ஆவார். அவர் ஷாகி இராச்சியத்திற்கு எதிராகக் கிளர்ச்சியில் ஈடுபட்டு ஆட்சியாளராக மாறியிருந்தார். 1008-1009இல் சச் யுத்தத்தில் இந்து ஷாகிக்களை மகுமூது தோற்கடித்தார். 1013இல் கிழக்கு ஆப்கானித்தான் மற்றும் பாக்கித்தானில் மகுமூது தன் எட்டாவது போர்ப் பயணத்தின் போது ஷாகி இராச்சியமானது ஆட்சியிலிருந்து நீக்கப்பட்டது. அப்போது ஷாகி இராச்சியம் அனந்தபாலனின் மகனான திரிலோசனபாலனின் கீழ் இருந்தது.
1018இல் மகுமூது மதுராவைத் தாக்கினார். ஆட்சியாளர்களின் ஒரு கூட்டமைப்பைத் தோற்கடித்தார். சந்திரபாலன் என்று அழைக்கப்பட்ட ஒரு ஆட்சியாளரையும் கொன்றார். மதுரா நகரமானது "வன்னெஞ்சத்துடன் சூறையாடப்பட்டு, சேதப்படுத்தி அவமதிக்கப்பட்டு, அழிக்கப்பட்டது". குறிப்பாக, அல் உத்பி தன் தரிக்-இ-யாமினி நூலில் மகுமூது கசனவி ஒரு "பெரிய மற்றும் பிரமிக்கத்தக்க கோயிலை" மதுராவில் அழித்தார் என்று குறிப்பிட்டுள்ளார். பெரிஷ்தா தன் "இந்துஸ்தானின் வரலாறு" நூலில், 16-17ஆம் நூற்றாண்டில் மதுராவானது இந்தியாவின் செல்வச் செழிப்பு மிக்க நகராக இருந்தது என்றும், வாசுதேவர் வழிபாட்டுக்கு உரியதாக இருந்தது என்றும் குறிப்பிட்டுள்ளார். கசினியின் மகுமூதுவால் இது தாக்கப்பட்ட போது, "அனைத்து கடவுள் சிலைகளும்" 20 நாள் காலத்தில் எரிக்கப்பட்டு, அழிக்கப்பட்டது என்று குறிப்பிட்டுள்ளார். தங்கமும், வெள்ளியும் உருக்கிக் கொள்ளையடிக்கப்பட்டது என்றும், நகரமானது தீக்கிரையாக்கப்பட்டது என்றும் குறிப்பிட்டுள்ளார். மதுரா நகரத்தின் கலையானது இதற்குப் பிறகு வீழ்ச்சியடைய ஆரம்பித்தது.
1021இல் மகுமூது சந்தேல கன்டாவுக்கு எதிராகக் கன்னோசி மன்னருக்கு ஆதரவு அளித்தார். சந்தேல கன்டா தோற்கடிக்கப்பட்டார். அதே ஆண்டில், ஷாகி திரிலோசனபாலன் கொல்லப்பட்டார். அவரது மகன் பீமபாலன் ஆட்சிக்கு வந்தார். இலாகூர் (தற்போது பாக்கித்தான்) மகுமூதுவால் இணைத்துக் கொள்ளப்பட்டது. மகுமூது 1023இல் குவாலியரை முற்றுகையிட்டார். அங்கு அவருக்குத் திறை கொடுக்கப்பட்டது. 1025இல் மகுமூது சோமநாதர் கோயிலைத் தாக்கினார். அதன் ஆட்சியாளரான முதலாம் பீமதேவன் தப்பித்து ஓடினார். அடுத்த ஆண்டு இவர் சோம்நாத்தைக் கைப்பற்றினார். முதலாம் பீமதேவனுக்கு எதிராக கச்சுக்கு அணி வகுத்தார். அதே ஆண்டு, சூடின் ஜாத்களை மகுமூது தாக்கினார். அவர்களைத் தோற்கடித்தார். பொ. ஊ. 1024இல் குசராத்தில் சோமநாதர் கோயிலை மகுமூது சேதப்படுத்தி அவமதித்த செயலால் இராசபுத்திர மன்னரான போஜராஜன் மகுமூதுவுக்கு எதிராக ஓர் இராணுவத்திற்குத் தலைமை தாங்குவதற்குத் தூண்டப்பட்டார். எனினும், சோம்நாத் தாக்குதலுக்குப் பிறகு மகுமூது கசனவி சிந்து வழியாக ஒரு மிகுந்த ஆபத்தான வழியைத் தேர்ந்தெடுத்தார். போஜராஜனின் சக்தி வாய்ந்த படையெடுக்கும் இராணுவங்களை எதிர் கொள்வதைத் தவிர்ப்பதற்காக, ஒரு பாலைவனம் வழியாக மகுமூது கடந்தார். அங்கு உணவு மற்றும் தண்ணீர்ப் பற்றாக்குறையானது இவரது பெரும் எண்ணிக்கையிலான படை வீரர்களையும், விலங்குகளையும் கொன்றது. அப்தல் கய் கர்திசியின் "கிதாப் சைனுல் அக்பர்" (c. பொ. ஊ. 1048) நூலிலும், நிசாமுதீன் அகமதின் "தபகத்-இ-அக்பரி" நூல் மற்றும் பெரிஷ்தாவின் நூல்களும் இந்நிகழ்வைக் குறிப்பிடுகின்றன.
கிறிதோப் பௌமெர் என்கிற சுவிச்சர்லாந்து வரலாற்றாளரின் கூற்றுப்படி, பொ. ஊ. 1026இல் சோம்நாத்தில் இருந்து முல்தானுக்குத் திரும்பிக் கொண்டிருந்த மகுமூதுவின் இராணுவத்திற்கு ஜாட்கள் "கடுமையான இழப்பைக் கொடுத்தனர்". பிறகு பொ. ஊ. 1027இல் ஜாட்களைத் தாக்கியதன் மூலம் மகுமூது பழி தீர்த்துக் கொண்டார். ஜாட்கள் அதற்கு முந்தைய 300 ஆண்டுகளாகக் "கட்டாயப்படுத்தி இஸ்லாமுக்கு மதம் மாறுவதை" எதிர்த்து வந்தனர். சிந்து ஆற்றில் ஜாட்களின் படகுகளை மகுமூது தாக்கினார். மகுமூதுவின் படகுகளை விட ஜாட்களிடம் படகுகள் எண்ணிக்கையில் அதிகமாக இருந்த போதிலும், தன்னுடைய ஒவ்வொரு 1400 படகுகளிலும் 20 வில்லாளர்களை மகுமூது கொண்டிருந்தார் என்று கூறப்பட்டது. நெய்தை கொண்ட "தனி வகை எறிகணைகளைக்" கொண்டிருந்த இவரது படையினர் ஜாட்களின் படகுகளை எரிக்கப் பயன்படுத்தினர்.
நகர்கோட், தானேசர், கன்னோசி மற்றும் குவாலியர் போன்ற இந்திய இராச்சியங்கள் அனைத்தும் வெல்லப்பட்டன. இந்து, சமண மற்றும் பௌத்த மன்னர்களின் கைகளில் திறை செலுத்தும் நாடுகளாகக் கொடுக்கப்பட்டன. கூட்டணிகளை ஏற்படுத்துவதைத் தவிர்க்காத அளவுக்கு மகுமூது நடைமுறை மெய்மைகளைப் பின்பற்றினார். தன் இராணுவங்களில் அனைத்துத் தர நிலைகளிலும் உள்ளூர் மக்களைச் சேர்த்தார். வடமேற்குத் துணைக்கண்டத்தில் மகுமூது என்றுமே ஒரு நிலையான இருப்பைக் கொண்டிருக்கவில்லை. இந்துக்கள் தன் பேரரசைத் தாக்குவதற்கான எந்தவொரு நகர்வையும் எடுப்பதைத் தடுப்பதற்காக இந்துக் கோயில்கள் மற்றும் நினைவுச் சின்னங்களை அழிக்கும் ஒரு கொள்கையை இவர் பின்பற்றினார். நகர்கோட், தானேசர், மதுரா, கன்னோசி, கலிஞ்சர் (1023) மற்றும் சோம்நாத் ஆகிய அனைத்து அரசுகளும் பணிந்தன அல்லது திடீர்த் தாக்குதலுக்கு உள்ளாயின.
சோமநாதர் கோயில் மீதான தாக்குதல்
1025இல் மகுமூது குசராத்து மீது திடீர்த் தாக்குதல் நடத்தினார். சோமநாதர் கோயிலைக் கொள்ளையடித்தார். கோயிலின் சோதிர்லிங்கத்தை உடைத்தார். 20 இலட்சம் தினார்களைக் கொள்ளையடித்துச் சென்றார். சோம்நாத்தை வென்ற பிறகு அன்கில்வாரா மீது ஒரு தண்டனை கொடுக்கும் படையெடுப்பை நடத்தினார். சில வரலாற்றாளர்களின் கூற்றுப்படி, 1038இல் சோமநாதர் கோயிலுக்குப் புனிதப் பயணம் சென்ற பதிவுகள் உள்ளன. அவை கோயிலுக்குச் சேதம் அடைந்ததைப் பற்றிக் குறிப்பிடவில்லை. எனினும், துருக்கிய-பாரசீக இலக்கியத்தில் மகுமூதுவின் திடீர்த் தாக்குதல் குறித்த சிக்கலான முறையில் ஒன்றிணைக்கப்பட்ட தகவல்களைக் கொண்ட சக்தி வாய்ந்த கதைகள் உருவாயின. அறிஞர் மீனாட்சி ஜெயினின் கூற்றுப்படி, முஸ்லிம் உலகத்தை இது "மிகு கிளர்ச்சியூட்டியது".
சோம்நாத் குறித்த வரலாற்று ஆய்வு
தாபர், ஈட்டன் மற்றும் ஏ. கே. மசூம்தார் உள்ளிட்ட வரலாற்றாளர்கள் இந்த நிகழ்வின் சிலை உடைப்பு வரலாற்றைக் கேள்விக்கு உள்ளாகின்றனர். மசூம்தாரின் (1956) கூற்றைத் தாபர் பின் வருமாறூ சுட்டிக்காட்டியுள்ளார்: "சுல்தான் மகுமூதின் திடீர்த் தாக்குதல்கள் குறித்து இந்து நூல்கள் எந்த விதத் தகவல்களையும் தெரிவிப்பதில்லை என்பது நன்றாக அறியப்பட்ட ஒன்றாகும். எனவே, இந்நிகழ்வு குறித்த தகவல்கள் முஸ்லிம் நூலாசிரியர்களின் சான்றை மட்டுமே அடிப்படையாகக் கொண்டுள்ளது." பரவலாகக் காணப்படும் கருத்துக்கு எதிராகவும் தாபர் வாதிடுகிறார்: "வழக்கத்திற்கு மாறான முரண்பாடான வகையிலே துருக்கிய-பாரசீகக் குறிப்புகள் வரலாற்று ரீதியாக முறைமை வாய்ந்தவையாக ஏற்றுக் கொள்ளப்படுகின்றன. இத்தகவல்களின் உள் முரண்பாடுகள் கூடப் பெரும்பாலும் கவனிக்கப்படுவதில்லை. ஏனெனில், மற்ற நூல்களைக் காட்டிலும் துருக்கிய-பாரசீக நூல்கள் வரலாறு மீதான தற்போதைய ஐரோப்பியப் பார்வையுடன் ஒத்துப் போவதால் இவ்வாறு ஏற்றுக் கொள்ளப்படுகின்றன."
அரசியல் சவால்கள்
நடு ஆசியாவைச் சேர்ந்த ஒகுஸ் மற்றும் செல்யூக் துருக்கியர்களின் வருகை மற்றும் புயித் அரசமரபு ஆகியவற்றுடன் போட்டியிடுவதிலே மகுமூதுவின் வாழ்வின் கடைசி நான்கு ஆண்டுகள் கழிந்தன. ஆரம்பத்தில் மகுமூதுவால் முறியடிக்கப்பட்ட பிறகு செல்யூக்குகள் குவாரசமியாவுக்குத் திரும்பினர். ஆனால், தொகுருல் மற்றும் கக்ரி ஆகியோர் செல்யூக்குகளை மெர்வ் மற்றும் நிசாபூரை (1028-1029) கைப்பற்றுவதற்குத் தலைமை தாங்கினர். பிறகு அவர்கள் குராசான் மற்றும் பல்கு முழுவதும் மகுமூதுவுக்குப் பின் பதவிக்கு வந்தவர்களுக்கு எதிராகத் தொடர்ந்து திடீர்த் தாக்குதல்களை நடத்தி நிலப்பரப்புகளைப் பரிமாறிக் கொண்டனர். 1037இல் காசுனியைக் கூட அவர்கள் சூறையாடினர். 1040இல் தந்தனகன் யுத்தத்தில் மகுமூதுவின் மகனான முதலாம் மசூதை அவர்கள் தீர்க்கமாகத் தோற்கடித்தனர். மசூத் தனது மேற்கு நிலப்பரப்புகளில் பெரும்பாலானவற்றைச் சொல்யூக்கியர்களிடம் கைவிடும் நிலைக்கு இது இட்டுச் சென்றது.
போர்க்களங்கள்
அங்கிருந்த ஐம்பதாயிரம் அப்பாவி மக்கள் எவ்வித காரணமின்றி படுகொலை செய்யப்பட்டனர். இருபதாயிரம் பேரை அடிமைகளாக இழுத்துச் செல்லப்பட்டனர். பல்லாயிரக்கணக்கான இந்துக்களை கட்டாயமாக இசுலாமிய மதத்திற்கு மதம் மாற்றப்பட்டனர். மத மாற்றத்திற்கு உட்படாத மக்கள் அந்நாட்டை விட்டு வெளியேற்றப்பட்டனர். கசினி முகமதுவின் படைகளுக்கு அஞ்சி தப்பி ஓடிய 90 வயது முதியவர் கோகா இராணா என்ற அரசக் குலத் தலைவரை கொலை செய்தனர்.
சோமநாதபுர கோயிலின் சிவலிங்கத்தின் உடைந்த கற்களைக் கொண்டு, 1026 இல் கசினியில் உள்ள ’ஜூம்மா மசூதியின்’ (வெள்ளிக்கிழமை தொழுகை மசூதி) வாசற் படிகளிலும் மற்றும் தனது அரண்மனை வாசற்படிகளிலும் பதித்து, இந்துக்களின் மனதை புண்படுத்தினார். கோயில் செல்வக் களஞ்சியங்களையும், தங்கம், வெள்ளி மற்றும் சந்தனக் கதவுகளையும், கசினி நகருக்கு அருகில் உள்ள கொரசான் நகருக்கு கொண்டு சென்றார்.
பின் துவாரகை நகரை சூறையாடி அங்குள்ள கிருட்டிணன் கோயிலில் உள்ள வெள்ளியால் ஆன இரண்டு அடி உயர கிருட்டிணன் சிலையை உடைத்தெறிந்தார். மேலும் சௌராட்டிர நாட்டில் இருந்த ஆயிரக்கணக்கான இந்து மற்றும் சமணர் கோயில்களை முகமதின் படைகள் இடித்து தள்ளினர்.
சோமநாதபுரத்தில் மட்டும் கொள்ளையடித்த செல்வங்களின் மதிப்பு இரண்டு மில்லியன் தினார்கள் என்று, கசினி முகமதுவின் படைகளுடன் இந்தியாவிற்கு வந்த இசுலாமிய வரலாற்று அறிஞர் அல்-பருணி தனது நூலில் குறித்துள்ளார்.
சௌராஷ்டிர நாட்டை தொடந்து ஆள, தனது குலத்தில் பிறந்த ஒருவனை, அரசனாக நியமித்துச் சென்றார். பிறகு தன் நாட்டிற்கு திரும்பிச் செல்கையில் இராசபுத்திரகுல அரசர்களுக்கு அஞ்சி, விரைவாக குறுக்கு வழியில் செல்ல, இராசபுதனத்தின் தார் பாலைவனம் வழியாக தனது நாட்டிற்கு திரும்பினார் கசினி முகமது.
மதசகிப்பற்ற தன்மைகள்
கஜினி முகமதுவின் படையெடுப்புகள் மத சகிப்புத் தன்மை அற்ற அடிப்படையிலேயே இருந்தது. இதனால் இசுலாமியர்களின் கொள்கைகளுக்கு புறம்பாக செயல்படும் மக்களுக்கு எதிராக ஜிகாத் எனும் இசுலாம் வகுத்த புனிதப்போர்களை தொடர்ந்து நடத்தினார். இசுலாமின் சன்னி பிரிவு முசுலிம்களைத் தவிர, இதர பிரிவு முசுலிம்களான ஷியா முஸ்லிம்கள், பையித் ஷியா முஸ்லிம்கள் மற்றும் இசுமாயிலி ஷியா முசுலிம்களையும் படுகொலை செய்தார்.
மேலும் இந்துக்களை கட்டாயமாக இசுலாமுக்கு மதம் மாற கட்டாயப்படுத்தப்பட்டனர். இசுலாமிற்கு மதம் மாறாத மக்களை அவர்கள் வாழும் பகுதிகளிலிருந்து வலுக்கட்டாயமாக வெளியேற்றப்பட்டனர். வெளியேற விரும்பாத மக்களிடமிருந்து வரி விதிக்கப்பட்டனர்.
சாதனைகள்
இராய் (Raay) மற்றும் இசபாகான் (Isfahan) பகுதியில் இருந்த மாபெரும் நூலகங்களை கஜினி நகரத்திற்கு மாற்றிக்கொண்டு வந்தார்.
இதனால் தனது நாட்டின் கல்வி வளத்தை பெருக்கி கொண்டதுடன், தனக்கு கல்வி கற்றுக் கொடுக்க அரசியல், மொழி தொடர்பான அறிஞர்களை நியமித்துக் கொண்டார்.
கி. பி. 1017 இல் கசினி முகமதுடன் சேர்ந்து இந்தியா வந்த அறிஞர் அல்-பரூணியைக் கொண்டு, ’இந்திய மக்களும் அவர்தம் நம்பிக்கைகளும்’ என்ற நூலை எழுத ஊக்கமளித்தார்.
இந்தியாவில் கொள்ளை அடித்த செல்வக் களஞ்சியங்களைக் கொண்டு தனது பேரரசை வலுப்படுத்திக் கொண்டார்.
அப்பாசித் கலிபா, அல்-காதிர்-பில்லாவிடமிருந்து தனது பேரரசை விடுதலை அடைந்த நாடு என்ற தகுதியை கேட்டுப் பெற்றுக் கொண்டார்.
இசுலாமுக்கு எதிரான காபிர்கள் (இறை உருவ வழிபாட்டாளர்கள்) மீது புனிதப் போர் மேற்கொண்டதற்காக இசுலாமிய தலைமை மதத் தலைவரான  கலிபாவிடமிருந்து ‘ ’யாமின் –உத் – தௌலா’ என்ற மாபெரும் விருது கசினி பெற்றார்.
அல்-பிருணியின் கூற்றுகள்
கசினி முகமது மற்றும் அவரது மகன்களுக்கும அல்லாவின் அருள் இருந்தபடியால், தனது வழித்தோண்றல்களின் நலனுக்காகவும், தனது பேரரசின் நலனுக்காகவும், கசினி நகரத்தின் எல்லைப்புறத்தில் இருந்த இந்து, பௌத்த சமய அரசுகளான, தற்கால கந்தஹார், தற்கால பாக்கித்தான், வடமேற்கு இந்தியா, மதுரா, கன்னோசி, சௌராட்டிர தேசம் மற்றும் இந்தியாவின் பல பகுதிகளையும் கசினி முகமதுவும் அவரது மகன்களும் நடத்திய முப்பது வருட தொடர் தாக்குதல்கள் காரணமாக, இந்திய நாட்டின் செல்வங்களை கொள்ளை அடித்தும், இந்து, சமண, பௌத்த உருவ வழிபாட்டு இடங்களை இடித்தும், இந்துக்கள், பௌத்தர்கள், சமணர்ககளை கட்டாய மதம் மாற்றம் செய்யப்பட்டனர்.
மத மாற்றத்தை விரும்பாத இந்துக்கள், பௌத்தர்கள் மற்றும் சமணர்கள் தற்கால ஆப்கானித்தான் மற்றும் பாகிசுத்தான் பகுதிகளில் இருந்து வெளியேறி தற்கால மகாராட்டிரம், உத்திரப் பிரதேசம், பீகார், வங்காளம் மற்றும் தென்னிந்தியா போன்ற பகுதிகளில் குடியேறினர்.
கஜினி முகமதின் இந்திய படையெடுப்புகளின் தொடர் வெற்றியால், துருக்கியர்களுக்கும், அரேபியர்களுக்கும் இந்தியாவை எளிதாக வெற்றி கொள்ள முடியும் எண்ணம் மனதில் விதைக்கப்பட்டது.
இந்தியாவில் இருந்த அறிவியல், மருத்துவம், சமயம், வானவியல், சோதிடம் தொடர்பான நூல்களை பாரசீக மொழியில் மொழியாக்கம் செய்து தங்கள் நாட்டிற்கு கொண்டு சென்றனர்.
பத்தாம் நூற்றாண்டில் பாரசீக மொழி, பண்பாடு, நாகரிகம் ஆப்கானித்தான் முழுவதும் பரவியது.
காந்தார நாட்டு இந்து மன்னன் சாகியை (Shahi) வெற்றி கொண்டு, தட்சசீலத்தில் (பண்டைய கால நாளந்தா பல்கலைக்கழத்திற்கு இணயானது) இருந்த மாபெரும் பல்கலைக் கழகத்தை தாக்கி அழித்தார் கசினி முகமது. காந்தாரா நாட்டு இந்துக்களை நாட்டை விட்டு வெளியேற்றினார்.
கி. பி., 998 முதல் 1030 வரை ஆட்சி புரிந்த கசினி முகமது இந்தியா மீது 17 முறை படையெடுத்தார்.
மக்கள் மனதில்
தற்கால பாக்கிஸ்தானிலும், ஆப்கானிசுதானிலும், இசுலாமிய மக்கள் இன்று வரை, கசினி முகமதுவை மாபெரும் வெற்றி வீரனாக கொண்டாடுகிறார்கள்.
பாகிசுதான் நாடு, தான் தயாரித்த ஏவுகணைக்கு ’கசினி’ எனும் பெயர் சூட்டி, கசினிமுகமதுவின் நினைவை பாராட்டினர். மேலும் பாகிசுதான் நாட்டு இராணுவம், தனது ஒரு படைப் பிரிவுக்கு ‘கசினி’ என்ற பெயர் சூட்டி கசினி முகமதை பெருமைப்படுத்தினர்.
பெருமைகள்
இந்திய சமூக மக்கள் மற்றும் அவர்களது நம்பிக்கைகள் குறித்தும், தனது இந்திய படையெடுப்புகள் குறித்தும் அல்பருணி என்ற வரலாற்று அறிஞரைக் கொண்டு ‘தாரிக்-அல்-இந்த்’ என்ற நூலை எழுதச் செய்தார்.
கசினி முகமதுவின் புகழ் பாடி, ‘ ஷா நாமா’ எனும் நூலை இயற்றிய கவிஞர் ‘பிர்தௌசி’ ( Ferdowsi) என்பவருக்கு 200 தினார்கள் வெகுமதி அளித்துப் பாராட்டினார் கசினி முகமது.
உயர்நிலை கல்விக்கூடங்களில் கணக்கு, மருத்துவம், அறிவியல், இசுலாமிய மதம், மற்றும் மொழிகள் பற்றிய பாடங்கள் கற்க ஏற்பாடு செய்தார்.
” யாமின் உத் தௌலா அபுல் காசிம் முகமது பின் செபுக்தெசின் “ என்ற மாபெரும் பட்டப் பெயருடன் தனது பேரரசை திறம்பட 32 ஆண்டுகள் ஆட்சி செய்தார்.
கசினி பேரரசின் வீழ்ச்சி
கி. பி. 1159 இன் இறுதியில் கசினி பேரரசு நலிவடைந்த நிலையில் இருந்த போது, எல்லைப்புற பகை மன்னர்கள், பேரரசின் பல பகுதிகளை கைப்பற்றிக்கொண்டனர். இறுதியாக தற்கால ஆப்கானிசுதானில் உள்ள ’கோரி’ என்ற நகரத்து முகமது என்பவர் கசினி பேரரசை கைப்பற்றினார். அத்துடன் கசினி பேரரசு 1159 இல் வீழ்ந்தது.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:971 பிறப்புகள் பகுப்பு:1030 இறப்புகள் பகுப்பு:ஆப்கானித்தான் அமீர்கள் பகுப்பு:ஆப்கானித்தான் நபர்கள் பகுப்பு:ஆப்கானித்தானின் வரலாறு பகுப்பு:ஈரானின் வரலாறு பகுப்பு:ந.ந.ஈ.தி நபர்கள்
அசன் அசுகாரி
முஹம்மது ஹசான் அஸ்காரி (Hasan Askari     ) (1919 - 18 ஜனவரி 1978) ஒரு பாகிஸ்தான் அறிஞர், இலக்கிய விமர்சகர், எழுத்தாளர் மற்றும் நவீன உருது மொழியின் மொழியியலாளர் ஆவார். ஆரம்பத்தில் இவர் மேற்கத்திய இலக்கிய, தத்துவ மற்றும் மனோதத்துவ படைப்புகளை உருது மொழியில் மொழிபெயர்த்தார், குறிப்பாக அமெரிக்க, ஆங்கிலம், பிரஞ்சு மற்றும் ரஷ்ய இலக்கியங்களின் பழமையான நூல்களை உருது மொழிக்கு மொழிபெயர்த்தார். இஸ்லாமிய கலாச்சாரம் மற்றும் சித்தாந்தத்தின் ஆதரவாளரும் ஆவார். இவர் 1978 ஆம் ஆண்டில் காலமானார். தனது வாழ்நாளின் இறுதி நாட்களில் இவர் குர் ஆனை ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்த்துக் கொண்டிருந்தார். இவரின் இறுதிச் சடங்ககுகள் அனைத்தும் முப்தி முஹம்மது தாகி உஸ்மானி தலைமையில் நடைபெற்றது.
சுயசரிதை
முஹம்மது ஹசன் அஸ்காரி நவம்பர் 5, 1919 அன்று பிரிட்டிஷ் இந்தியாவின் மேற்கு உத்தரப்பிரதேசத்தில் உள்ள புலந்த்ஷாரில் உள்ள ஒரு கிராமத்தில் பாரம்பரிய, நடுத்தர வர்க்க முஸ்லீம் குடும்பத்தில் பிறந்தார். இவரது தாத்தா மல்வி ஹுசாமுதீன் ஒரு அறிஞர் ஆவார். இவரின் தந்தை முஹம்மது மொய்னுல் ஹக் அருகிலுள்ள ஷிகார்பூரில் கணக்காளராக பணிபுரிந்தார். இவரின் பெற்றோருக்கு ஆறு குழந்தைகள். இவர் ஆறு குழந்தைகளில் மூத்தவர் ஆவார். பிப்ரவரி 1950 இல், இவர் ஒரு அரசாங்க பத்திரிகையின் ஆசிரியராக பணியாற்ற கராச்சிக்குச் சென்றார், அங்கு இவர் சில மாதங்கள் மட்டுமே பணியில் இருந்தார். இஸ்லாமியா கல்லூரியில் ஆங்கில ஆசிரியராக வேலை கிடைத்ததால் இவர் லாகூருக்கு திரும்பவில்லை. கர்ரார் உசேன் போன்ற சக ஊழியர்கள் மற்றும் நண்பர்களுடன் அங்கேயே இவர் தங்கினார். அவரது மறைவுக்கு பின் அவரது தனிப்பட்ட நூல்கள் யாவும் பேதில் நூலகத்திற்கு  நன்கொடையாக வழங்கப்பட்டது. அந்த நூலகம் கராச்சியின் சராபதாபாத்தில் அமைந்துள்ளது.
படைப்புகள்
1942 ஆம் ஆண்டில் மேரி பெஹ்தரின் நாஸ்ம் என்பதனை வெளியிட்டார். பின்னர் ரியாசத் அவுர் இன்கிலாப் எனும் நூலினை எழுதினார். அந்த நூல் விளாடிமிர் லெனினின் தெ ஸ்டேட் அண்ட் தெ ரெவோல்யூசன் எனும் நூலின் மொழிபெயர்ப்பு ஆகும். 1943 ஆம் ஆண்டில் ஜசீரி மற்றும் மேரா பெஹ்தரின் அப்சனா எனும் சிறுகதைத் தொகுப்புகளை எழுதினார்.1947 ஆம் ஆண்டில் கியாமத் ஹாம் ரிகாப் அயே நா ஆயே எனும் புதினத் தொகுப்பினையும் 1948 இல் அக்ரி  எனும் மொழிபெயர்ப்பினையும் வெளியிட்டார். 1953 ஆம் ஆண்டில் சுர்க் ஓ சியா எனும் விமர்சனக் கட்டுரைகளை எழுதினார். மேலும் 1967 இல் சீதார யா பட்பன் மற்றும் வக் கி ராகினி ஆகிய விமர்சனக் கட்டுரைகளை எழுதினார்.
இறப்பு
மாரடைப்பு காரணமாக, தனது 57 ஆம்  வயதில், ஜனவரி 18, 1978 அன்று காலமானார். கராச்சியின் தாருல் உலம் கல்லறையில் முப்தி முஹம்மது ஷாஃபிக்கு அடுத்ததாக இவரின் உடல் அடக்கம் செய்யப்பட்டது. தனது வாழ்நாளின் இறுதி நாட்களில் இவர் குர் ஆனை ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்த்துக் கொண்டிருந்தார். இவரின் இறுதிச் சடங்ககுகள் அனைத்தும் முப்தி முஹம்மது தாகி உஸ்மானி தலைமையில் நடைபெற்றது.
குறிப்புகள்
பகுப்பு:பாக்கித்தானிய எழுத்தாளர்கள் பகுப்பு:1978 இறப்புகள் பகுப்பு:1919 பிறப்புகள்
மனோரா
right|thumb|மனோரா கோட்டை மனோரா கோட்டை (Manora Fort, Thanjavur) இந்தியாவின் தமிழ்நாட்டில் பட்டுக்கோட்டையில் 20 km தொலைவிலும், தஞ்சாவூரிலிருந்து 60 km தொலைவிலும் சேதுபாவாசத்திரம் ஒன்றியத்தில் அமைந்துள்ளது. 1814-இல் கடல் போரில் நெப்போலியனுடன் போரிட்டு ஆங்கிலேயர்கள் வெற்றி பெற்றதைப் பாராட்டும் வகையில், தஞ்சையை ஆண்ட தஞ்சாவூர் மராத்திய மன்னர் இரண்டாம் சரபோஜி ஒரு நினைவுச்சின்னத்தை நிறுவினார். அந்நினைவுச்சின்னத்தை மனோரா என்று அழைக்கின்றனர். இது எட்டு மாடி, அறுகோண வடிவ கோபுர அமைப்பைக் கொண்டுள்ளது. இது கடல் மட்டத்திலிருந்து 23 m23 உயரத்தில் உள்ளது. இந்த கோட்டை மினாரெட் என்ற ஆங்கில வார்த்தையிலிருந்து மனோரா என்ற பெயரைப் பெற்றது.