cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
சோழர் படை
சேனை
thumbnail|left|300px|கவனத்திற்கு: உசாத்துணைற்று, கற்பனையில் நிகழ்பட விளையாட்டுக்காக உருவாக்கப்பட்ட சோழ குதிரைப்படை வீரர்கள் கட்டளையிடும் அதிகாரியின் தரம்: சேனாதிபதி
தற்கால சமமான தரம்: படைத்தலைவர்
பல சேனைகளினால் படை ஒழுங்குபடுத்தப்பட்டிருந்தது. ஒன்றுகூட்டப்பட்ட ஒவ்வொரு சேனையும் அதனுடைய இடம், பங்கு என்பனவற்றுக்கு ஏற்ப அமைந்திருந்தது. பொதுவாகச் சோழர் சேனை பெரிய அமைப்புப் பிரிவாகக் காணப்பட்டது. பல காலகட்டத்திற்கேற்ப படை ஒன்று முதல் மூன்று சேனைகளைக் கொண்டிருந்தது.
தளம்
கட்டளையிடும் அதிகாரியின் தரம்: தளபதி - (கடற்படையின் தளபதி தரத்திற்கு ஒப்பானது) தற்கால சமமான தரம்: தளபதி
சேனை பல தளங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டது. சேனை சுய அமைப்பான படையும் தன்னகத்தே வளங்களையும் பொருட்களையும் கொண்டது. தளம் பொதுவாகப் பின்வரும் பிரிவுகளைக் கொண்டது.
அணி
கட்டளையிடும் அதிகாரியின் தரம்: அணிபதி தற்கால சமமான தரம்: துணைத் தளபதி
தளம் பல சிறு அணிகளாகப் பிரிக்கப்பட்டது. அணி என்பது பொதுவாகத் தளத்தின் 1/3 ஆகும். அணி பொதுவாகப் பின்வருமாறு காணப்படும்.
படையணி
படையணிகள் சிறப்பித்துக் காட்டப்பட அவை தனிப் பெயர்களால் அழைக்கப்பட்டன. தஞ்சாவூர் கல்வெட்டு 33 படையணிகளின் பெயர்களைக் குறிப்பிடுகின்றன.
வேளைக்காரப் படை அல்லது வேளைக்காரர் என்பது அரசனின் படையணியிலுள்ள காவல் படையணியாகும். ஸ்டெயின் போன்ற வரலாற்றாளர்கள் சிலர் கருத்துப்படி, இவர்கள் சாதாரண மக்களாகவிருந்து போர்க்காலத்தில் கொண்டு வரப்பட்டனர். இவர்கள் தேசிய காவலாளிகளாக இருந்திருக்கலாம் என ஸ்டெயின் கருதுகிறார். இவர்கள் மகாவம்சத்திலும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளனர். இதன்படி, சிங்கள அரசு சோழ அரசுக்கு எதிராக இவர்களைப் பயன்படுத்த முற்பட்டது. பின்னர் இவர்கள் கலகம் செய்ததும் கலைக்கப்பட்டனர்.
கோட்டைக் காவற்படைகள்
நாட்டில் தங்கியிருந்த கோட்டைக் காவற்படைகளும் அவர்களின் பாளையமும் "கடகம்" எனப்பட்டது. பாண்டிய நாட்டுடன் ஏற்பட்ட குழப்பத்தின் பின் முதலாம் குலோத்துங்க சோழன் தன் படையினரை பாண்டிய நாட்டுக்கும் சோழ நாட்டிற்கும் இடையேயான பிரதான பாதையில் படை குடியேற்றங்களை ஏற்படுத்தி நிறுத்தினான். அவ்வாறான குடியிருப்புக்களில் இரண்டு தமிழ்நாட்டின் தென் ஆற்காட்டிற்கு அருகிலுள்ள மடவிலகத்திலும் மற்றது கோட்டாறிலும் கண்டுபிடிக்கப்பட்டன.
ஆட்சேர்ப்பு
ஆட்சேர்ப்பு எவ்வாறு நடைபெற்றது என்பதற்கு எவ்வித ஆதாரமும் இல்லை. ஆயினும், படைவீரர்களின் வாரிசுகள் தங்களை படையில் இணைத்துக் கொண்டிருப்பர் என நம்பப்படுகின்றது. படையில் இருந்தவர்களுக்கு கடினமான, ஊக்கமளிக்கக்கூடிய பயிற்சிகள் வழங்கப்பட்டிருக்கலாம். சங்க இலக்கியம் குறிப்பிடும் "கடகம்" தொடர்ச்சியான பயிற்சிகளும் படை முறைகளும் இருந்தன எனக் குறிப்பிடுகின்றது.
மூன்று கை மகாசேனையைப் பற்றிய வரலாற்றுக் குறிப்பு
மேலே குறிப்பிட்டுள்ள வெற்றிகள் அனைத்தும் இராஜராஜன், அவரது மகன் இராஜேந்திரன் காலத்தில் அடைந்த வெற்றிகளாகும். பொ.ஊ. 1096ல் பொறிக்கப்பட்ட சேரன் மாதேவி(சேரமாதேவி) கல்வெட்டு ஒன்றில் இம்மாசேனையினரின் வீரக்கனவுகள் பற்றிக் கூறப்படுகிறது. மற்றொரு கோயிலையும் அதன் சொத்துக்களையும் இம்மான்சேனை தன் பாதுகாப்பின் கீழ்க் கொண்டுவந்தது என்று அந்தக் கல்வெட்டு கூறுகிறது.
சீன அறிஞரின் சோழர் படையைப் பற்றிய குறிப்பு
பொ.ஊ. 1225-ல் ஒரு சீன புவியியலாளர் சா யூ-குவா சோழ நாட்டைப் பற்றியும் சோழர் படையைப் பற்றியும் பின்வருமாறு எழுதியுள்ளார்.
கடற்படை
9-ம் நூற்றாண்டில் "மணிக்கிராமம்" என்னும் தென்னிந்திய வர்த்தகக் குழு வங்கக்கடலைக் கடந்து எதிர்க் கடற்கரை ஓரத்தில் இயங்கத் தொடங்கிய செய்தியை அங்குள்ள தகுவாபா என்னுமிடத்தில் உள்ள கல்வெட்டு ஒன்று கூறுகிறது. பண்டைய வழக்கப்படியே சோழர்களும் தங்கள் கடல் ஆதிக்கத்தைப் பரப்பும் பணியில் ஈடுபட்டு பல வெற்றிகளைக் கண்டனர். ஈழம், மாலைதீவு ஆகியவற்றைக் கைப்பற்றியது. சீன வரலாற்றில் குறிக்கப்பெற்றது போல, சீன நாட்டிற்கு தூதுக்குழுவை அனுப்பியது.
சோழர் காலத்திய கலங்களின் அமைப்பு எப்படி இருந்தது என்பதைப் பற்றி நேரடியான சான்றுகள் யாதும் கிடைக்கவில்லை. ஆனால் இதற்கும் பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்னரே மூன்று வகைக் கலங்கள் சோழ மண்டலக் கரையில் உலாவின என்று பெரிப்ளசு என்னும் நூல் கூறியுள்ளதையும் பிறகு இராஜேந்திரன் பெரியதொரு கப்பற்படையைக் கொண்டு வெற்றிகள் பெற்றதனையும் நோக்கும் பொழுது, சோழர் கப்பற்படை சிறியதும் பெரியதுமான பல கொண்ட சிறந்த படையாக அமைக்கப் பெற்றிருந்ததாகத் தோன்றுகிறது. இதில் சொழாந்தியம், சங்கரா எனும் கடற்கலங்கள் பாவனையில் இருந்துள்ளன.
போர் விளைவுகள்
thumbnail|இடது|[[ஐராவதேஸ்வரர் கோயில்|ஐராவதேஸ்வரர் கோயிலில் காணப்படும் குதிரை இழுத்துச் செல்லும் தேர்]] போர் என்பது இருதரப்பிலுமுள்ள படை வீரர்களுக்கிடையே மட்டும் நடந்த சண்டை எனக்கருதவும், நாட்டின் அன்றாட வாழ்க்கைக்கு ஊறு விளைவிக்கவில்லை என்ற ஓர் எண்ணத்திற்குச் சிறிதும் ஆதாரம் இல்லை. சோழர் கல்வெட்டுக்களிலிருந்தும் அவர்களுடன் போரிட்ட சாளுக்கியரின் கல்வெட்டுக்களிலிருந்தும் நமக்கு தெரியவருவது, அவர்கள் செய்த கடும் போரினால் துங்கபத்திரை நதியின் இரு பக்கங்களில் இருந்த மக்களிடையே பல தலைமுறைக்குத் தாங்கமுடியாத துயரங்களை அப்போர் உண்டாக்கியது. போரிடும் பொழுது கடைபிடிக்கவேண்டிய சில உயர்ந்த மரபுகளையும் கண்ணியத்தையும் கூட மறந்து, அமைதியாக வாழ்ந்த மக்கள் பலவாறு துன்புறுத்தப்பட்டனர்.
ஈழத்திலும் கருநாடகப் பகுதியிலும் கிடைத்துள்ள சான்றுகளை நாம் மறுக்கவோ மறைக்கவோ முடியாது. சாளுக்கியக் கல்வெட்டுக்கள் முதலாம் இராஜேந்திரன் கோயில்களை அழித்தான் என்றும் குற்றம் சாட்டுகின்றன. சமய வேறுபாட்டினால் இது செய்யப்பட்டிருக்கலாம் என்றாலும், பொருளாசையும் ஒரு காரணமாக இருந்திருக்கலாம். சாளுக்கிய நாட்டில் செல்வச் செழிப்புடன் இருந்த பல சமணப் பள்ளிகள்(பஸ்திக்குகள்) ஆழ்ந்த சிவபக்தனான ராஜேந்திரனுக்கு நல்ல வேட்டைக் களமாக அமைந்தன என்று தெரிகிறது. அயல்நாட்டுப் படையெடுப்புக்களிலிருந்து சோழர்களுக்குக் கிடைத்த பொருள்கள் ஏராளம். அவ்வாறு கொள்ளையடிக்கப்பட்ட பொன்னையும் பொருளையும் தான், அரசர்கள் தானமாக வாரிக்கொடுத்தனர் என்று அவர்கள் கல்வெட்டுக்கள் வெளிப்படையாகக் கூறுகின்றன.
பொதுவாகப் போர்க்களத்தின் மூலம் கிடைத்த பொருள் எல்லாம் அரசரையே சாரும். அவைகளை தன் விருப்பம் போல் பயன்படுத்தலாம். சீப்புலி பாகி நாடுகளில் கைப்பற்றப்பட்ட தொள்ளாயிரம் ஆடுகளை முதலாம் இராஜராஜன் தமது 6ம் ஆட்சி ஆண்டில் காஞ்சிபுரத்தில் இருக்கும் துர்க்கைக் கோயிலுக்குத் தானமாக அளித்துத் தனது பெயரில் பத்து நந்தா விளக்கேற்றி வைக்கப் பணித்தார் என்று கல்வெட்டுக்கள் கூறுகின்றன. மற்றொரு கல்வெட்டில் மலைநாட்டைக் கைப்பற்றி, அங்கிருந்து கொண்டு வரப்பட்ட படிமங்களில் மரகதத்தேவர் படிமம் ஒன்றை அதிகார் ஒருவர் அரசனிடம் கேட்டுப் பெற்றுக் கொண்டு அதைத் திருப்பழனம் என்னும் ஊரில் கோயில் கொள்ளச் செய்தார் என்றும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
உசாத்துணை
பகுப்பு:சோழர்
உத்தரப் பிரதேசத்தின் வரலாறு
உத்தரப் பிரதேசத்தின் வரலாறு என்பது வட இந்திய மாநிலமான இந்த மாநிலம் 1937 ஏப்ரல் 1 அன்று உருவாக்கப்பட்டது, ஆனால் இப்பகுதியானது 85,000 மற்றும் 73,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பிருந்தே மனித இனம் வாழ்ந்ததுள்ளது.
முன்வரலாறு
தொல்லியல் கண்டுபிடிப்புகளானது உத்திரப்பிரதேசத்தில் கற்கால ஓமோ சப்பியன்சு வேட்டைக்காரர்கள் வாழ்ந்ததை காட்டுகின்றன. இவர்கள் ஏறக்குறைய 85 மற்றும் 73 ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு இடைப்பட்ட காலத்தில் இவர்கள் வாழ்ந்துள்ளனர். மேலும் இடைக் கற்காலம்/குறுனிக்கல் கால வேட்டைக் காரர்களின் குடியேற்றமானது கி.மு. 10550-9550 காலகட்டத்தில் பிரதாப்கர் அருகே இருந்துள்ளது. செம்மறி, வெள்ளாடுகள் போன்ற கால்நடை வளர்ப்பு மற்றும் விவசாயத்துடன் கூடிய கிராமங்கள் குறித்த ஆதாரங்கள் கி.மு. 6000 ஆம் ஆண்டளவில் இருந்து தொடங்கி, கி.மு 4000 மற்றும் 1500 இல் சிந்து சமவெளி நாகரிகம் மற்றும் சிந்துவெளி நாகரிகம் தொடங்கி வேதகாலம் வரை; இரும்புக் காலம் விரிவடைகிறது. alt=Painting of goddess Rama alongside Sita and Laxman|இடது|thumb|காட்டில் வசித்து வரும், இராமன் அவரது மனைவி சீதை மற்றும் தம்பி இலட்சுமணன் alt=Ravana|இடது|thumb|[[உத்தரப் பிரதேசம்|உத்திரப்பிரதேசத்தின் பிஸ்ராக் இராவணனின் பிறப்பிடமாக கூறப்படுகிறது.   ]] மகாஜனபாத காலத்திய, கோசல நாடு தற்கால உத்தரப் பிரதேசத்தின் எல்லைகளுக்குள் அமைந்துள்ளது. இந்து புராணத்தின் படி, இராமாயண இதிகாசத்தின் தெய்வீக அரசனான இராமன் கோசலையின் தலைநகரான அயோத்தியில் இருந்து ஆட்சி செய்தான். மற்றொரு இதிகாசமான மகாபாரதக் கதையின் ஒரு முக்கிய பாத்திரத்திரமும் இந்து புராணத்தின் மற்றொரு தெய்வீக மன்னும், இந்து கடவுளான விஷ்ணுவின் எட்டாவது அவதாரம் என மதிக்கப்படும் கிருஷ்ணன், உத்திரப்பிரதேசத்தில் மதுரா நகரில் பிறந்தவர் என்று கூறப்படுகிறது. மகாபாரத இதிகாசக் கதையில் பாண்டவர்களுக்கும் கௌரவர்களுக்கும் இடையில் நடந்த குருச்சேத்திரப் போரானது நட்த இடமானது மேல் தோவாப்புக்கும் தில்லிக்கும் இடையில் நடந்தது என்று நம்பப்படுகிறது.
பெரும்பாலான தென்னிந்திய படையெடுப்பாளர்கள் இன்றைய உத்தரப்பிரதேசத்தின் கங்கைச் சமவெளிகளை கடந்து சென்றுள்ளனர். இந்த பிராந்தியத்தின் கட்டுப்பாட்டை இந்தியாவின் பிரதான பேரரசுகளான மௌரியர் (கி.மு. 320-200), குசானர் (கி.பி. 100-250), குப்தர் (கி.பி.350-600) கூர்ஜரா-பிரதிகர்ர்கள் (கி.பி.650-1036) போன்ற பேரரசுகள் கொண்டிருந்தன. ஹூணர்களின் படையெடுப்பையடுத்து குப்தப் பேரரசு வீழ்ச்சியுற்றது. கங்கை-யமுனை டோப் கன்னோசியின் எழுச்சியைக் கண்டது. ஹர்ஷவர்த்தனரின் ஆட்சியின் போது (590-647), கன்னோசிப் பேரரசு அதன் உச்சநிலையை அடைந்தது. இது வடக்கில் பஞ்சாப் மேற்கில் குஜராத் கிழக்கில் வங்காளம் தெற்கில் ஒடிசாவரை பரவியிருந்தது. இது நர்மதை ஆற்றின் வடக்கே முழு சிந்து-கங்கை சமவெளியை உள்ளடக்கி முழுமையாக நடு இந்தியப் பகுதிகளை உள்ளடக்கியதாக இருந்தது. இந்தியாவின் பல்வேறு பகுதிகளிலுள்ள பல சமூகங்கள் கான்னோசியிலிருந்து குடியேறியவர்களிடமிருந்து வந்தவை. ஹர்ஷவர்தனின் மரணத்துக்குப்பிறகு விரைவிலேயே, அவருடைய பேரரசு பல பகுதிகளாக சிதைந்து போனது. அதன் பின்னர் இப்பகுதியானது கர்ஜார-பிரத்திகரா சாம்ராஜ்ஜியத்தால் ஆக்கிரமிக்கப்பட்டது என்றாலும் இப்பகுதியை தங்கள் கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருப்பதற்கு வங்காளத்தின் பாலப் பேரரசு பெரும் சவாலாக இருந்தது. தென்னிந்தியாவின் இராஷ்டிரகூடப் பேரரசானது கி.பி. 8 ஆம் நூற்றாண்டு முதல் 10 ஆம் நூற்றாண்டு வரையான காலகட்டத்தில் கன்னோசிமீது பல முறை படையெடுத்தது.
தைமூர் மற்றும் ஜென்னிஸ் கான் ஆகியோரின் வம்சத்தை சேர்ந்த பாபர் 16 ஆம் நூற்றாண்டில், பெர்கானாப் பள்ளத்தாக்கில் (நவீனகால உஸ்பெகிஸ்தான்) இருந்து கைபர் கணவாயைக் கடந்து வந்து முகலாய சாம்ராஜ்ஜியத்தை தோற்றுவித்தார், இவரின் மரபினர் தற்கால இந்தியா, ஆப்கானிஸ்தான், பாக்கிஸ்தான், வங்கதேசம் உள்ளிட்டப் பகுதிகளை ஆண்டனர். இந்த மொகலாயர்கள் பாரசீகமயமான மத்திய ஆசிய துருக்கியர்களிடமிருந்து (குறிப்பிடத்தக்க மங்கோலிய குருதிக் கலப்போடு) வந்தனர். முகலாயர் காலத்தில், உத்தரப்பிரதேசம் பேரரசின் மையப்பகுதியாக மாறியது. முகலாய பேரரசர்களான பாபர் மற்றும் ஹுமாயூன் ஆக்ராவில் இருந்து ஆட்சி செய்தனர். 1540-ல் ஆப்கானிஸ்தானைச் சேர்ந்த சேர் சா சூரி முகலாய அரசான உமான்யூனை தோற்கடித்தது உத்திரப்பிரதேசத்தின் ஆட்சியைக் கைப்பற்றினார். சேர் சா சூரி மற்றும் அவரது மகன் இஸ்லாம் ஷா ஆகியோர் உத்திரப் பிரதேசத்தை குவாலியரை தலைநகராக கொண்டு ஆட்சி செய்தனர். இஸ்லாம் ஷா சூரி இறந்த பிறகு, அவருடைய முதலமைச்சரான ஹெமு, உத்திரப்பிரதேசம், பீகார், மத்தியப் பிரதேசம், வங்காளத்தின் மேற்கு பகுதி ஆகியவற்றின் ஆட்சியாளராக ஆனார். தில்லியில் உள்ள புராணா கிலாவில் விக்ரமாதித்யன் என்ற பட்டத்துடன் முடிசூட்டிக் கொண்டார். ஹெமு இரண்டாம் பானிபட் போரில் இறந்த பின்னர், உத்தரப் பிரதேசம் அக்பர் ஆட்சியின் கீழ் வந்தது. அக்பர் ஆக்ரா மற்றும் ஃபதேபூர் சிக்ரி ஆகியவற்றிலிருந்து ஆட்சி செய்தார். 18 ஆம் நூற்றாண்டில், முகலாயர்களின் வலிமை குன்றிய காலகட்டத்தில், அதிகார வெற்றிடத்தை மராத்தியப் பேரரசு நிரப்பப்பியது. 18 ஆம் நூற்றாண்டின் மத்தியில், மராத்தா படைகள் உத்தரப்பிரதேசத்தின் மீது படையெடுத்தன, இதன் விளைவாக ரோகில்கண்டின் கட்டுப்பாட்டை ரோஹிலாக்கள் மராத்திய ஆட்சியாளர்களான ரகுநாத் ராவ் மற்றும் மல்கர் ராவ் ஓல்கர் ஆகியோரிடம் இழந்தனர். மராட்டிய தளபதி மகாதாஜி சிந்தியாவால் நஜீப்-உத்-துளையின் பேரனான குலாம் காடிர் 1788 திசம்பர் 18 அன்று தோற்கடிக்கப்பட்டு கைது செய்யப்பட்டதுடன் ரோஹிலாஸுக்கும் மராட்டியர்களுக்கும் இடையிலான மோதல் முடிவுக்கு வந்தது. 1803 ஆம் ஆண்டு இரண்டாம் ஆங்கில மராத்தா போரைத் தொடர்ந்து, பிரிட்டிஷ் கிழக்கிந்திய கம்பெனி மராட்டியப் பேரரசை தோற்கடித்தபின்னர் அப்பகுதியில் பெரும்பகுதி பிரித்தானிய ஆட்சியின் கீழ் வந்தது.
பிரித்தானியர் ஆட்சி
18 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் வங்காளத்திலிருந்து தொடங்கி, தொடர்ச்சியான போர்களின் வழியாக இறுதியில் வட இந்திய நிலப்பரப்புக்குள் வந்த பிரிட்டிஷ் கிழக்கிந்திய கம்பெனி மாநிலத்தின் எல்லைகளுக்குள் நுழைந்தது. அஜ்மீர் மற்றும் ஜெய்ப்பூர் ராஜ்யங்களும் இந்த வடக்குப் பிராந்தியத்தில் சேர்க்கப்பட்டன, அவை "வட மேற்கு மாகாணங்கள்" (ஆக்ராவின்) என பெயரிடப்பட்டன. வட மேற்கு மாகாணங்கள் பகுதியானது பிரிட்டிஷ் இந்தியப் பேரரசின் மிகச் சிறிய மாநிலங்களில் ஒன்றாக இருந்தது. ஆனால் பிறகு உத்திரப் பிரதேசமானது இந்தியாவின் ஐந்தாவது பெரிய மாநிலமாக உருவெடுத்தது. அதன் தலைநகரம் ஆக்ரா மற்றும் அலாகாபாத் இடையே இரண்டு முறை மாறியது.
பிரித்தானிய ஆட்சியின் மீது ஏற்பட்ட அதிருப்தியின் காரணமாக, வட இந்தியாவின் பல்வேறு பகுதிகளில் மிகப்பெரிய கிளர்ச்சி வெடித்தது; வங்காள ரெஜிமென்டின் சிப்பாயான மங்கள் பாண்டே என்பவர்தான் அதன் ஆரம்ப புள்ளி என பரவலாக அறியப்படுகிறது. இது சிப்பாய்க் கிளர்ச்சி, 1857 என அறியப்படுகிறது. கிளர்ச்சி தோல்வியடைந்த பிறகு, பிரித்தானிய பகுதியில் உள்ள நிர்வாக எல்லைகளை மறுசீரமைப்பதன் வழியாக, கிளர்ச்சிப் பகுதிகளை பிரிப்பதற்கு முயற்சி மேற்கொள்ளப்பட்டன. வட மேற்கு மாகாணங்கள் பகுதியில் இருந்து சில பகுதிகளை பிரித்து, பஞ்சாபுடன் இணைக்கப்பட்டன. அஜ்மீர்-மார்வர் பகுதி இராஜபுதனம் மாநிலத்துடன் இணைக்கப்பட்டது. ஔத் மாநிலமாக இணைக்கப்பட்டது. புதிய மாநிலமாக 'ஆக்ரா மற்றும் ஔத் என்ற வடமேற்கு மாகாணங்கள்' என்று அழைக்கப்பட்டது, இப்பெயர் 1902 ஆம் ஆண்டில் ஐக்கிய ஆக்ரா மற்றும் அயோத்தி மாகாணம் என்று மாற்றப்பட்டது. இது பொதுவாக ஐக்கிய மாகாணங்கள் அல்லது அதன் சுருக்கமான UP என குறிப்பிடப்பட்டது.
1920 இல், மாகாணத்தின் தலைநகரானது அலகாபாத்திலிருந்து லக்னோவிற்கு மாற்றப்பட்டது. உயர் நீதிமன்றம் அலகாபாத்திலேயே தொடர்கிறது, ஆனால் லக்னோவில் ஒரு பெஞ்ச் நிறுவப்பட்டது. அலகாபாத் தற்போதும் உத்தரபிரதேசத்தின் முதன்மையான நிர்வாக மையமாக விளங்குகிறது. இங்கு பல நிர்வாக தலைமையகங்கள் உள்ளன. இந்திய அரசியலில் உத்தரப்பிரதேசத்தின் முக்கியமான இடமானது தற்போதுவரை தொடர்கிறது. குறிப்பாக இந்திய சுதந்திர இயக்கத்தின் மையமாக நவீன இந்திய வரலாற்றில் முக்கியத்துவமாக இடத்தைக் கொண்டுள்ளது. இத்திரப் பிரதேசமானது பனாரசு இந்து பல்கலைக்கழகம், அலிகர் முஸ்லிம் பல்கலைக்கழகம் மற்றும் தாருல் உலூம் தேவ்பந்த் போன்ற நவீன கல்வி நிறுவனங்களை நடத்தியது. தேசிய அளவில் அறியப்பட்ட முக்கியப் புள்ளிகளான சந்திரசேகர ஆசாத்,. மோதிலால் நேரு, ஜவஹர்லால் நேரு, மதன் மோகன் மாளவியா, கோவிந்த் வல்லப் பந்த் ஆகிய தலைவர்கள் உத்திரப் பிரதேசத்திலிருந்து வந்த இந்திய தேசிய காங்கிரஸின் முக்கிய தேசிய தலைவர்கள் ஆவர். 1936 ஏப்ரல் 11 இல் காங்கிரஸ் கட்சியின் லக்னோ கூட்டத்தில் அகில இந்திய விவசாயிகள் சங்கம் (ஏ.ஐ.கே.எஸ்) அமைக்கப்பட்டது. தேசியவாத சுவாமி சஹஜானந்த் சரஸ்வதி இதன் முதல் தலைவராக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார், விவசாயிகளின் நீண்டகால வேதனைகளுக்கு காரணமான, ஜமீந்தார் நிலப்பிரபுக்களிடமிருந்து தங்கள் உரிமைகளை மீட்க இந்தியாவில் விவசாயிகளின் புகழ்மிக்க இயக்கம் உருவானது. 1942 ஆம் ஆண்டின் வெள்ளையனே வெளியேறு இயக்கத்தின்போது, பல்லியா மாவட்டமானது காலனிய அதிகாரத்திலிருந்து கைப்பற்றப்பட்டு சிட்டு பாண்டேயின் கீழ் ஒரு சுயாதீன நிர்வாகம் நிறுவப்பட்டது. இந்த முக்கியத்துவம் வாய்ந்த நிகழ்வு "பாஹி பல்லியா" ( பல்லியா கலகம்) என அறியப்பட்டது.
விடுதலைக்குப் பிறகு
இந்தியாவின் சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு, ஐக்கிய மாகாணங்கள் 1957 இல் உத்தரப் பிரதேசமாக மறுசீரமைக்கப்பட்டது. உத்திரப் பிரதேசமானது  இந்தியப் பிரதமர்களில் 7 பேரை வழங்கியுள்ளது. மக்களவையில் அதிக எண்ணிக்கையிலான இடங்களையும் மாநிலம் கொண்டுள்ளது. உத்திரப் பிரதேசமானது அரசியல் செல்வாக்கு கொண்ட மாநிலமாக இருந்தாலும், அதன் குறைந்த பொருளாதார வளர்ச்சி மற்றும் மோசமான நிர்வாகம், ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட குற்றங்கள் மற்றும் ஊழல்கள் போன்றவற்றால் இந்தியாவின் பின்தங்கிய மாநிலங்களில் ஒன்றாக உள்ளது. மாநிலமானது சாதி மற்றும் இனவாத வன்முறைகள் மீண்டும் மீண்டும் நிகழக்கூடிய பகுதியாக உள்ளது. 1999 இல், மாநிலத்தின் வடக்கு மாவட்டங்களைக் கொண்டு உத்தரகண்ட் மாநிலம் பிரிக்கப்பட்டது.
மேலும் வாசிக்க
பகுப்பு:உத்தரப் பிரதேசத்தின் வரலாறு
பிந்து சுப்ரமணியம்
பிந்து சுப்பிரமணியம் (Bindu Subramaniam) ஓர் இந்தியப் பாடகரும், பாடலாசிரியரும், தொழிலதிபரும், எழுத்தாளரும் இசைக் கல்வியாளருமாவார். ஹிந்துஸ்தான் டைம்ஸ், பிந்துவை "மூன்றாம் தலைமுறை அதிசயம்" என்றும், பெமினா கர்நாடக பத்திரிகை "குழந்தைகள் படிக்கும் முறையை மாற்றும் பெங்களூரு பெண்" என்றும் தி டைம்ஸ் ஆஃப் இந்தியா " உறுதியான இளம் சோப்ரானோ "என்றும், ஒரு "உறுதியளிக்கப்பட்ட இளம் பாடகியாக"வும் விவருத்துள்ளனர். 2012 ஆம் ஆண்டில், வெர்வ் இதழில் 12 அடுத்த தலைமுறை சாதனையாளர்களின் பட்டியலில் தோன்றினார்
இவர் உலகம் முழுவதும் தனது இசை நிகழ்ச்சிகளை நிகழ்த்துகிறார். மேலும் இவரது முதல் தனி இசைத் தொகுப்பு விமர்சன ரீதியாக பாராட்டப்பட்டது. மேலும் 'கிமா விருது'க்காகவும் பரிந்துரைக்கப்பட்டது.
இவர், நடிப்புக் கலைக்கான சுப்ரமணியம் அகாதமியின் தலைவராக இருக்கிறார் (SaPa). இது இசை ஆர்வமுள்ள குழந்தைகளுக்கு தொழில்முறை கலைஞர்களாக மாற பயிற்சி அளிக்கிறது. 2014 ஆம் ஆண்டில், அவர் 'பள்ளிகளில் சபா' என்றத் திட்டத்தை தொடங்கினார். இது முக்கிய கல்வி பாடத்திட்டத்தில் இசையை ஒருங்கிணைப்பதற்கான ஒரு முயற்சியாகும். பள்ளிகளில் 'சபா' இந்தியா முழுவதும் 25,000 க்கும் மேற்பட்ட குழந்தைகளுடன் வேலை செய்கிறது (2018 நிலவரப்படி).
இவர் வயலின் கலைஞர் எல்.சுப்பிரமணியத்தின் மகளாவார். அவருடன் இணைந்து குளோபல் பியூஷன், விஷன்ஸ் ஆஃப் இந்தியா மற்றும் ஏதென்ஸ் உள்ளிட்ட பல வெளியீடுகளில் பணியாற்றியுள்ளார். இவரது சகோதரர் அம்பி சுப்பிரமணியத்துடன் சேர்ந்து, 2013ஆம் ஆண்டில் 'சுப்ரமணியா' என்ற சமகால உலக இசை இசைக்குழுவைத் தொடங்கினார். 2018ஆம் ஆண்டில், இவர் தனது சகோதரர் அம்பி, கர்நாடக இணைவு கலைஞர் மகேஷ் ராகவன், மிருதங்கக் கலைஞர் அக்‌ஷய் அனந்தபத்மநாபன் ஆகியோருடன் இணைந்து 'தயிர் சாதம்' என்ற திட்டத்தை உருவாக்கினார்.
தொழில்
பிந்து தனது முதல் பாடலை 7 வயதில் எழுதினார். மேலும் தனது 12 வயதில் நோர்வேயில் முதல் மேடையில் நிகழ்த்தினார். இவர் தனது அசல் பாடல்களுக்காக 16 மற்றும் 17 வது பில்போர்டு உலக பாடல் போட்டியில் கௌரவ குறிப்புகளை வென்றார். மேலும், யுனிசாங் உலக பாடல் போட்டியின் செயல்திறன் பிரிவில் அரையிறுதிப் போட்டியாளராக இருந்தார்.
இசைக் கல்வி
இவர், 2007 இல் எல். சுப்பிரமணியமும், கவிதா கிருஷ்ணமூர்த்தியும் இணைந்து நிறுவிய இந்திய மற்றும் உலகளாவிய இசை நிறுவனமான 'நடிப்புக் கலைக்கான சுப்ரமணியம் அகாடமி'யின் தலைவராக இருக்கிறார் (Sapa). பிந்து 2011 இல் அதன் தலைவராகப் பொறுப்பேற்றார், மேலும் மூன்று வயதுக்குட்பட்ட குழந்தைகளுக்கு இசையினைக் கற்க பயிற்சி அளிக்கும் ஒரு பாடத்திட்டத்தையும் உருவாக்கினார். முக்கிய கல்விப் பாடத்திட்டத்தில் இசையை ஒருங்கிணைப்பதற்கான ஒரு முயற்சியாக, 2014 இல் அகதாமியின் 'பள்ளியில் சபா" என்ற திட்டத்தை நிறுவினார். இந்த திட்டம் 2020 வரை 30,000 குழந்தைகளுடன் வேலை செய்கிறது.
பள்ளிகளில் சபாவுக்கான பிந்துவின் குறிக்கோள் இந்தியாவில் இசை கல்விக்கான சுற்றுச்சூழல் அமைப்பை உருவாக்குவதாகும். இத்திட்டம் இன்போசிஸ் அறக்கட்டளையால் ஆதரிக்கப்பட்டது. தற்போது அட்சய பாத்திரன் அறக்கட்டளையுடன் கூட்டு சேர்ந்துள்ளது.
சொந்த வாழ்க்கை
பிந்து கலிபோர்னியாவின் லாஸ் ஏஞ்சலஸில் சீதா சுப்ரமணியமாக வயலின் கலைஞர் எல். சுப்பிரமணியம் மற்றும் பாடகி விஜயஸ்ரீ (விஜி) சுப்ரமணியத்திற்கு பிறந்தார். இவளுக்கு இரண்டு சகோதரர்கள் உள்ளனர்: வயலின் கலைஞர் அம்பி சுப்பிரமணியம் மற்றும் டாக்டர் நாராயண சுப்பிரமணியம் - தலை மற்றும் கழுத்து புற்றுநோய் நிபுணர், எழுத்தாளர் மற்றும் இசைக்கலைஞர். இவர் தனது தாயின் மரணத்திற்குப் பிறகு, 1996 இல் தனது குடும்பத்துடன் இந்தியாவின் பெங்களூருக்கு குடிபெயர்ந்தார். இவரது தந்தை பாலிவுட் பின்னணி பாடகி கவிதா கிருஷ்ணமூர்த்தியை 1999இல் இரண்டாவதாகத் திருமணம் செய்து கொண்டார்.
இவர் சட்டப்பூர்வமாக 2009 இல் சீதா என்ற பெயரை பிந்து என்று மாற்றிக் கொண்டார்.
பிந்து முன்னணி வயலின் கலைஞர் சஞ்சீவ் நாயக் என்பவரை மணந்தார். இவர்களுக்கு 2011 இல் பிறந்த மகதி சுப்ரமணியம் என்ற மகள் உள்ளார். இவரது மகள் தனது முதல் தனிப்பாடலை 2018 இல் பதிவு செய்தார்.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:பெண் கலைஞர்கள் பகுப்பு:இசைக் கலைஞர்கள்
காளிதாசன்
thumb|200px|ரவி வர்மர் வரைந்த சகுந்தலை ஓவியம்
காளிதாசன் (தேவநாகரி: कालिदास) சமஸ்கிருத இலக்கியத்தில் சிறந்து விளங்கிய இந்தியக் கவிஞர், நாடகாசிரியர். காளிதாசரைப் பற்றிய முழுமையான வரலாற்றுக்குறிப்புகள் அறியப்படவில்லை. ஆயினும், இவரது படைப்புகளான சாகுந்தலம், மேகதூதம், இரகுவம்சம், குமாரசம்பவம், மாளவிகாக்கினிமித்திரம், விக்கிரமோர்வசியம், ருது சம்ஹாரம் ஆகியவை இந்திய மொழி இலக்கியங்களில் முக்கிய இடம் வகிக்கிறது. இவர் குப்தரகளின் காலத்தில் வாழ்ந்த ஐந்தாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தவர் என்று கருதப்படுகிறது. இவரின் காவியங்கள் இயற்கை அழகை வருணிப்பதாகவும், அக்காலத்தே வாழ்ந்த மக்களின் பண்பாட்டை பிரதிபலிப்பதாகவும் அமைந்துள்ளது.
காலம்
காளிதாசன்; இந்தியாவின் புராணக்கதையில் வரும், உஜ்ஜெய்னி நாட்டின் அரசரான விக்ரமாதித்தியன் என்பவரின் கவிஞனாக இருந்ததாக பல பண்டைய, மற்றும் இடைக்கால நூல்கள் கருதுகின்றன.
ஆரம்பகால வாழ்க்கை
காளிதாசன் இந்தியத் துணைக்கண்டத்தில் அமைந்துள்ள இமயமலையின் அருகிலும், மத்திய இந்தியாவின் மால்வாப் பகுதியில் அமைந்துள்ள பழைய நகரமான உஜ்ஜைனிலும், மற்றும் தற்கால ஒடிசா, ஆந்திரா ஆகிய மாநிலங்களின் பகுதிகளில் இருந்த கலிங்க நாடு போன்ற பல்வேறுப் பகுதிகளில் வாழ்ந்ததாக அறிஞர்கள் ஊகிக்கின்றனர்.
மேற்காணும் இந்த தகவல்கள், காளிதாசன் சமசுகிருத மொழியில் இயற்றிய காவியக் கவிதையான குமாரசம்பவம் எனும் நாடகக் கவிதையில், இமயமலைத் தொடர்களையும் காளிதாசரின் விரிவான விளக்கத்தையும் அடிப்படையாக கொண்டுள்ளது. மேலும், அவர் உஜ்ஜைனை ஆழமாக நேசித்த அன்பின் காட்சிகளாக, அவர் இயற்றிய மேகதூதம், மற்றும் இரகுவம்சம் எனும் காவியங்களில் மிகுந்த விளக்கங்கள் காணப்படுகின்றன.
காசுமீர் பண்டிதரும், சமசுகிருத அறிஞருமான "லட்சுமி தார் கல்லா" (1891 - 1953) என்பவர், 1926 இல் காளிதாசாவின் பிறப்பு என்ற தலைப்பில் ஒரு புத்தகத்தை எழுதினார், அது காளிதாசனின் பிறப்பிடத்தை அவரது எழுத்துக்களில் அடிப்படையாகக் கொண்டது. மேலும் அவர் காளிதாசர் காசுமீரில் பிறந்தார் என்றும், ஆனால் தென்திசை நோக்கிச் சென்று உள்ளூர் ஆட்சியாளர்களின் ஆதரவைப் பெற முயன்றதாகவும் கூறப்படுகிறது.
நாட்டுப்புறக் கலைகளின்படி, காளிதாசன் முதலில் ஒரு அறிவார்ந்த நபராகவும், மற்றும் மகிஷபுரியின் இளவரசியை திருமணம் செய்துகொண்டவராகவும் சித்தரிக்கப்படுகிறார். அவரது மனைவியின் சவாலின் காரணமாக, அவர் ஒரு பெரிய கவிஞராக உருவானதாகவும், மற்றொரு புராணக்கதையின்படி அவர், சிலோன் என அழைக்கப்பட்ட இலங்கையில் குமரதாசனாக விசயம் செய்தார் எனவும், சில துரோகத்தின் காரணமாக காளிதாசன் கொலை செய்யப்பட்டார் என்றும் கருதப்படுகிறது.
அபிஞான சாகுந்தலம்
மகாபாரதத்தின் பகுதி சிறுகதையாகக் கொண்ட சகுந்தலை யின் முழுவரலாற்றுக் காதல் காவியம் சாகுந்தலம் ஆகும். வானுலக மங்கை மேனகை க்கும், விசுவாமித்திரருக்கும் பிறந்த புதல்வி சகுந்தலை. விசுவாமித்திரரின் தவத்தைக் கலைக்கவே மேனகை பணிக்கப்பட்டதை அறிந்த விசுவாமித்திரர் மனைவி (மேனகை), சேயை (சகுந்தலை) விட்டு விலகுகிறார். தனக்கு பணிக்கப்பட்ட கெடு முடிந்ததாலும், மேலுலகம் செல்ல வேண்டிய கட்டாயத்தின்படியும் சகுந்தலையை காட்டிலேயே விட்டுவிட்டுச் செல்கிறாள் மேனகை. பறவைகளால் சூழப்பட்டு பாதுகாக்கப்பட்ட சகுந்தலையை கன்வ முனிவர் கண்டெடுத்து வளர்க்கிறார். கானக சோலையில் அவ்வழியே வேட்டையாட வந்த மகத மன்னன் துஷ்யந்தன், சகுந்தலையைக் கண்டு காதலில் விழுகிறான். மேலும் சகுந்தலையை காந்தர்வ மணம் புரிந்து சிலகாலம் வாழ்ந்து, தலைநகரத்தில் ஏற்பட்ட கலகத்தால் கானகம் விடுத்து நாடு செல்கிறான். முன்னர், அடையாளமாக தன் மோதிரத்தை அவளிடம் கொடுத்து விரைவில் திரும்புவதாகவும் உறுதி பூண்டுச் செல்கிறான்.
காலம் பல கழியவும், முப்பொழுதும் துஷ்யந்தனின் நினைவால் வாழும் சகுந்தலை, ஒருநாள் தம் ஆசிரமத்திற்கு வருகைதரும் துர்வாச முனிவரை வரவேற்கத் தவறுகிறாள். இதனால் கோபங்கொண்ட துர்வாசர் சகுந்தலையை அவள் நினைவிலேயே வாழும் நபர் அவளை மறக்க சபிக்கிறார். இவ்வாறான சூழலில், துஷ்யந்தன் முற்றிலுமாக சகுந்தலையை மறந்துவிடுகிறான். அவனைத்தேடி அவன் நாட்டிற்கு செல்லும் சகுந்தலை அவன் நினைவாக கொடுத்துச் சென்ற மோதிரத்தையும் தொலைத்துவிடுகிறாள். இவர்களுக்கு பரதன் என்னும் மகன் பிறக்கிறான். பல்வேறு இன்னல்களுக்கு பின்னர் துஷ்யந்தனுடன் இணைவதே இதன் இறுதிக்காட்சியாகும்.
அபிஞான சாகுந்தலம், துஷ்யந்தனின் மோதிரத்தால் இணைவதையும், பறவைகளால் பாதுகாக்கப்பட்ட சகுந்தலையின் காதலை எடுத்துரைப்பதாலும் இக்காரணத்தலைப்பைப் பெற்றது. இக்காவியம், இயற்கை அழகை வருணிப்பதில் காளிதாசரின் சிறந்த ஆளுமையை எடுத்துரைக்கிறது.
இரகுவம்சம்
இராமபிரானின் முன்னோரான திலீபன் துவங்கி, ரகு, அஜன், தசரதன், இராமன், லவன் - குசன், அவர்தம் வழி வந்தவர்களின் வாழ்க்கை வரலாற்றை சுருக்கமாகக் கூறும் காவியம் ரகுவம்சம் என காளிதாசரால் பாடப்பெற்றது.
மேகதூதம்
குபேரனின் அரசவைச் சேவகன் சில கால அலுவல் பணி முடித்து தன் தலைவியைக் காண விரையும் செய்தியை தூதாக மேகத்தின் மூலம் அனுப்புவது மேகதூதம் ஆகும். இது ஏனைய தமிழ் இலக்கியங்களில் உள்ள தூது வகையினை ஒத்ததாகும். காளிதாசன் மேகத்தை வருணிக்கும் இடங்கள், காடு, மலை, ஆறு, ஏரி, மலர் என எல்லா இயற்கை வளங்களின் மீதும் மேகத்தின் பயணங்களை எண்ண ஓட்டங்களாக வருணிக்கிறார்.
குமாரசம்பவம்
சிவபெருமானின் தவத்தைக் கலைத்ததால் மன்மதனை அவர் எரிப்பது, பார்வதி தேவியார் தவமிருந்து சிவனை அடைதல், முருகப்பெருமானின் பிறப்பு உள்ளிட்டவற்றை எடுத்தியம்புவது குமாரசம்பவம்.
விக்கிரமோவர்சியம்
புரூரவனுக்கும், சுவர்க்க நடனமங்கை ஊர்வசிக்குமுள்ள காதல் காவியம் விக்கிரமோவர்சியம். கேசி என்ற அரக்கனிடமிருந்து ஊர்வசியை மீட்டு, தேவேந்திரனிடம் புரூரவன் ஒப்படைக்கிறான். தேவேந்திரனும் ஊர்வசியை புரூரவனிடமே கொடுத்துவிடுகிறான். சில காலம் இணைந்து வாழ்ந்த இவர்கள் பிரிகின்றனர். இப்பிரிதலினால் ஏற்படும் மன உளைச்சலிருந்து இறுதியாக புரூரவன் மீள்கிறான்.
மாளவிகாக்கினிமித்திரம்
மத்திய பிரதேச மாநிலத்திலுள்ள விதிஷாவைத் தலைநகராகக் கொண்டு ஆண்டுவந்த சுங்கப் பேரரசன் அக்கினிமித்திரன் தனது அரசியின் பணிப்பெண்ணான மாளவிகாவின் மீது காதல் கொள்வதும், பின்னர் மணப்பதுமான காவியம் மாளவிகாக்கினிமித்திரம் ஆகும்.
வெளியிணைப்புகள்
பகுப்பு:கவிஞர்கள் பகுப்பு:இந்தியக் கவிஞர்கள் பகுப்பு:இந்திய எழுத்தாளர்கள் பகுப்பு:சமசுகிருத இலக்கியம் பகுப்பு:சமசுகிருத நூலாசிரியர்கள் பகுப்பு:சமசுகிருத அறிஞர்கள்
இராமநாதன் கிருஷ்ணன்
இராமநாதன் கிருஷ்ணன் (பிறப்பு 11 ஏப்ரல் 1937, சென்னை, இந்தியா)  இந்தியாவின் ஓய்வுபெற்ற டென்னிஸ் விளையாட்டு வீரராவார். 1950களிலும் 1960களிலும் உலகின் முன்னணி டென்னிஸ் வீரர்களுடன் விளையாடியவர்.
விளையாட்டுத் தொழில்
இவர் தமது தந்தை டி.கே. இராமநாதனிடம் டென்னிஸ் பயின்றார். விரைவிலேயே பல இளநிலை டென்னிஸ் பட்டங்களை வென்று தேசிய அளவில் கவனிக்கப்பட்டார்.
விம்பிள்டன்
1954ஆம் ஆண்டு விம்பிள்டனில் சிறுவர் ஒற்றையர் பட்டத்தைப் பெற்ற முதல் ஆசியர் என்றப் பெருமையைப் பெற்றார். 1959ஆம் ஆண்டு, ஆண்கள் ஒற்றையர் போட்டியில் மூன்றாம் சுற்று வரை முன்னேறினார். அதே ஆண்டு இந்தியாவில் நடந்த டேவிஸ் கோப்பைப் போட்டியில் விம்பிள்டனில் இரண்டாவதாக வந்த ராட் லேவரை நான்கு செட்களில் வீழ்த்தினார். . 1960ஆம் ஆண்டு விம்பிள்டன் தரவரிசையில் ஏழாவது இடம்பிடித்த கிருஷ்ணன் அரையிறுதியில் அந்த ஆண்டு கோப்பையை வென்ற நீல் பிரேசரிடம் தோற்றார். . 1961 ஆம் ஆண்டு, மீண்டும் அரையிறுதியில் ஆடிய கிருஷ்ணன் ராட் லேவரிடம் தோற்றார். 1962ஆம் ஆண்டு விம்பிள்டன் தரவரிசையில் நான்காம் இடத்தைப் பிடித்தநிலையில் போட்டி இடையிலேயே கால் காயம் காரணமாக விலக வேண்டி வந்தது. .
டேவிஸ் கோப்பை
கிருஷ்ணன் 1966ஆம் ஆண்டு டேவிஸ் கோப்பை இறுதியாட்டம் செல்ல பங்கெடுத்த அணியில் முதன்மை ஆட்டக்காரராக இருந்தார்.மண்டலங்களிடையேயான போட்டியில் இந்தியா மேற்கு செருமனியை வென்று அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்கியது. அரையிறுதியில் கொல்கத்தாவில் பிரேசிலுடனான ஆட்டத்தில் இரு அணிகளும் தலா இரு ஆட்டங்கள் வென்ற நிலையில் போட்டி முடிவு கிருஷ்ணனுக்கும் தாமஸ் கோக்கிற்குமிடையே நடந்த ஆட்டத்தை சார்ந்திருந்தது.கோக் இரண்டுக்கு ஒன்று என்று செட்டளவிலும் நான்காவது செட்டில் 5-2 என்ற ஆட்ட அளவிலும் முன்னணியில் இருந்தார். மறக்க முடியாத விளையாட்டை விளையாடி கிருஷ்ணன் நான்காவது செட்டை 7-5 என்ற கணக்கில் வென்று போட்டியையும் வென்றார். . 1953 க்கும் 1975க்கும் இடையே கிருஷ்ணன் டேவிஸ் கோப்பை விளையாட்டுகளில் தொடர்ந்து விளையாடி 69-28 என்ற வெற்றிக் கணக்கை நிலைநாட்டினார். .
இந்திய தேசிய டென்னிஸ் போட்டிகளில் எட்டு ஆண்டுகள் தொடர்ச்சியாக வென்றுள்ளார்.
விருதுகள்
கிருஷ்ணன் 1961ஆம் ஆண்டு அருச்சுனா விருது, 1962ஆம் ஆண்டு பத்மஸ்ரீ மற்றும் 1967ஆம் ஆண்டு பத்ம பூசண் பெற்றிருக்கிறார்.
புத்தகம்
கிருஷ்ணன் தமது மகன் ரமேஷ் கிருஷ்ணன் மற்றும் நிர்மல் சேகர் இவர்களுடன் இணைந்து 'ஓர் டென்னிஸ் தொடுகை:டென்னிஸ் குடும்பமொன்றின் கதை (A touch of tennis: The story of a tennis family)' என்ற புத்தகத்தை எழுதியுள்ளார். . மூன்று தலைமுறைகளின் டென்னிஸ் சாதனைகளை வெளிக்கொணரும் இப்புத்தகத்தை பெங்குவின் பதிப்பகம் வெளியிட்டுள்ளது. .
தற்போது
தற்போது கிருஷ்ணன் சமையல்வாயு வினியோக நிறுவனமொன்றை சென்னையில் நடத்தி வருகிறார்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:இந்திய டென்னிஸ் வீரர்கள் பகுப்பு:1937 பிறப்புகள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள்
கஞ்சநாயக்கன்பட்டி ஊராட்சி (திருச்சிராப்பள்ளி)
கஞ்சநாயக்கன்பட்டி ஊராட்சி, தமிழ்நாட்டின் திருச்சிராப்பள்ளி மாவட்டத்தில் உள்ள மருங்காபுரி வட்டாரத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த ஊராட்சி, மணப்பாறை சட்டமன்றத் தொகுதிக்கும் கரூர் மக்களவைத் தொகுதிக்கும் உட்பட்டதாகும். இந்த ஊராட்சி, மொத்தம் 9 ஊராட்சி மன்றத் தொகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. இவற்றில் இருந்து 9 ஊராட்சி மன்ற உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றனர். 2011ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, மொத்த மக்கள் தொகை 3592 ஆகும். இவர்களில் பெண்கள் 1788 பேரும் ஆண்கள் 1804 பேரும் உள்ளனர்.
அடிப்படை வசதிகள்
தமிழ்நாடு ஊரக வளர்ச்சி மற்றும் ஊராட்சித் துறையின் 2015ஆம் ஆண்டுத் தரவின்படி கீழ்க்கண்ட தகவல் தொகுக்கப்பட்டுள்ளது.
சிற்றூர்கள்
இந்த ஊராட்சியில் அமைந்துள்ள சிற்றூர்களின் பட்டியல் :
சான்றுகள்
பகுப்பு:திருச்சிராப்பள்ளி மாவட்ட ஊராட்சிகள் பகுப்பு:த. இ. க. ஊராட்சித் திட்டம்
முள்ளிவாய்க்கால் மேற்கு பொதுத் தமிழ்க் கலவன் பாடசாலை
முள்ளிவாய்க்கால் மேற்கு பொதுத் தமிழ்க் கலவன் பாடசாலை முல்லைத்தீவு மாவட்டத்தில் கரைதுறைப்பற்று பிரதேச செயலாளர் பிரிவில் அமைந்துள்ளது. 2005ஆம் ஆண்டுக் கணக்கெடுப்பின்படி 702 மாணவர்கள் இப்பாடசாலையில் கல்வி கற்றதுடன் 1ஆம் ஆண்டு முதல் சாதாரண தரம் (ஆண்டு 11) வரை வகுப்புக்கள் நடைபெற்றன.
கல்லா மண்ணா
thumb|333px|right|நிழலில் ஆடும் கல்லா மண்ணா விளையாட்டு கல்லா மண்ணா தமிழக நாட்டுப்புறங்களில் சிறுவர் சிறுமியரால் விளையாடப்படும் விளையாட்டு. அண்மைக் காலத்தில் மறைந்துவரும் விளையாட்டுகளில் ஒன்று.
பட்டவர் ஒருவர் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார். அவர் தொடவேண்டும். பட்டவர் கல் என்று சொன்னால் கல்லில் நிற்பவரை மட்டுமே தொடுவார். மண்ணில் நிற்பவரைத் தொடக்கூடாது. பட்டவர் மண் என்று சொன்னால் மண்ணில் நிற்பவரை மட்டுமே தொடுவார். கல்லில் நிற்பவரைத் தொடக்கூடாது. பட்டவராகித் தொடுபவர் கல் என்று சொன்னதையும் மண் என்று சொன்னதையும் மாற்றிச் சொல்லிவிட்டுத் தொட முனைவார்.
தொட்டுவிட்டால் தொடப்பட்டவர் தொடப்பட்டவர் தொடுபவர் ஆகி ஆட்டம் தொடரும். கல்லையோ, மண்ணையோ கோலால் தொட்டுக்கொண்டு நின்றுகொண்டு விளையாடுதலும் உண்டு. கோலால் தொடுவதாயின் அனைவரும் கோலைப் பயன்படுத்த வேண்டும்.
கருவிநூல்
பகுப்பு:தமிழர் விளையாட்டுகள் பகுப்பு:சிறுவர் விளையாட்டுகள்
அப்துல் முத்தலிப்
சைபா இப்னு ஹாசிம் (شيبة ابن هاشم عبد المطّلب; கி. பி. 497 – 578), பொதுவாக ”அப்துல் முத்தலிப்” என அறியப்படுகிறார். இவரது சிற்றப்பா முத்தலிப்பால் வளர்க்கபட்டதால் இப்பெயரால் அழைக்கப்பட்டார். இவர் இசுலாமிய இறைத்ததூதர் முகம்மது நபியின் தாத்தா ஆவார். இவர் மக்கா நகரின் மதிக்கத்த தலைவர்களில் ஒருவராகத் திகழ்ந்தார். யானைப் போர் மற்றும் சம் சம் கிணற்றைக் கண்டறிந்தமை போன்ற நிகழ்வுகளால் இவர் அன்றைய காலத்தில் பரவலாக அறியப்பட்டவர்களில் ஒருவராகத் திகழ்ந்தார்.
கொக்கரசன்பேட்டை ஊராட்சி
கொக்கரசன்பேட்டை ஊராட்சி (Kokkarasanpettai Gram Panchayat), தமிழ்நாட்டின் கடலூர் மாவட்டத்தில் உள்ள ஸ்ரீமுஷ்ணம் வட்டாரத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த ஊராட்சி, காட்டுமன்னார்கோயில் சட்டமன்றத் தொகுதிக்கும் சிதம்பரம் மக்களவைத் தொகுதிக்கும் உட்பட்டதாகும். இந்த ஊராட்சி, மொத்தம் 7 ஊராட்சி மன்றத் தொகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. இவற்றில் இருந்து 7 ஊராட்சி மன்ற உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றனர். 2011ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, மொத்த மக்கள் தொகை 2077 ஆகும். இவர்களில் பெண்கள் 1021 பேரும் ஆண்கள் 1056 பேரும் உள்ளனர்.
அடிப்படை வசதிகள்
தமிழ்நாடு ஊரக வளர்ச்சி மற்றும் ஊராட்சித் துறையின் 2015ஆம் ஆண்டுத் தரவின்படி கீழ்க்கண்ட தகவல் தொகுக்கப்பட்டுள்ளது.
சிற்றூர்கள்
இந்த ஊராட்சியில் அமைந்துள்ள சிற்றூர்களின் பட்டியல் :
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:கடலூர் மாவட்ட ஊராட்சிகள் பகுப்பு:த. இ. க. ஊராட்சித் திட்டம்
கிருஷ்ணகிரி மாவட்டத் தொழில் மையம்
கிருஷ்ணகிரி மாவட்டத் தொழில் மையம் என்பது தமிழ்நாட்டின், கிருஷ்ணகிரி நகரில் உள்ள சிட்கோ தொழிற்பேட்டையில் அமைந்துள்ளது.
இம்மையமானது படித்த வேலையற்ற இளைஞர்கள் சொந்தமாக தொழில் துவங்கி தங்களுக்கு தாங்களே வேலை வாய்ப்பினை ஏற்படுத்தி கொள்ள உதவுகிறது. இம்மையம் மாவட்டத்தில் பல்வேறு பகுதிகளில் வேலை தொடங்குவதற்காக மானியம் வழங்கவும் வழி வகை செய்கிறது. குறிப்பிட்ட மாவட்டத் தொழில் மையம் அமைந்துள்ள இடத்தில் சிறு தொழில் தொடங்குவதற்கு தேவையான முதுகெலும்பாக அமைகிறது. சுய வேலை வாய்ப்பு வளர்ச்சிக்கு ஒரு பாலமாக விளங்குகிறது. மாவட்டத் தொழில் மையம் வறுமையில் வாடும் குடும்பங்கள் வளர்வதற்கு உதவுகிறது.
மையத்தின் பணிகள்
இம்மையம் தொழில் தொடங்க திட்ட அறிக்கை வழங்கி வருகிறது. மாவட்ட ஆட்சியர் தலைமையின் கீழ் ஒருமுனை தீர்வுக்குழு மூலம் தொழில் தொடங்க அனுமதி மற்றும் உரிமை பெற உதவி செய்கிறது. தொழில் தொடங்க பாதுகாப்பு சேவை அளிக்கிறது. கைத்தொழில் மற்றும் குடிசைத் தொழில் பதிவு செய்யப்படுகிறது. ஊராட்சி ஒன்றியம் தோறும் ஊக்குவிப்பு முகாம் நடத்துகிறது. தொகையுடன் கூடிய மகளிர் மற்றும் பொது தொழில் முனைவோர் பயிற்சி திட்டத்தை செயல்படுத்தி வருகிறது. சிறு தொழில் நிறுவனங்கள் தரச் சான்றிதழ் பெற உதவுகிறது.
பகுப்பு:கிருஷ்ணகிரி மாவட்டம்
முர்சிதாபாத் மாவட்டம்
முர்சிதாபாத் மாவட்டம் (Murshidabad district, வங்காள மொழி: মুর্শিদাবাদ জেলা) இந்தியாவின் மேற்கு வங்காளம் மாநிலத்தில் உள்ள ஒரு மாவட்டம் ஆகும். இது கங்கை நதியின் இடக்கரையில் அமைந்துள்ளது. இம்மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ள முர்ஷிதாபாத் நகரின் பெயரைக் கொண்டே இம்மாவட்டத்திற்கு இப்பெயர் சூட்டப்பட்டது. இம்மாவட்டம் இராஜதானி கோட்டத்தில் அமைந்துள்ளது. இம்மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிடம் பகரம்பூர் நகரம் ஆகும்.
எல்லைகள்
5,341 சதுர கிலோமீட்டர்கள் பரப்பளவு கொண்ட இம்மாவட்டத்தின் எல்லைகளாக மால்டா, சகேப்காஞ், பிர்ப்ஹம், பர்தாமன் மற்றும் நதியா போன்ற மாவட்டங்கள் அமைந்துள்ளன. மேலும் இம்மாவட்டத்தின் எல்லை வங்காள தேசம் நாட்டுடனும் அமைந்துள்ளது.
பொருளாதாரம்
இம்மாவட்டத்தின் முக்கியத் தொழிலாக விவசாயம் உள்ளது. பட்டு மற்றும் தறி நெசவு போன்றவையும் முக்கியத் தொழில்களாகும்.
மக்கட்தொகை
2011 ஆம் ஆண்டின் மக்கட்தொகை கணக்கெடுப்பின் படி இம்மாவட்டத்தின் மொத்த மக்கட்தொகை 71,02,430 ஆகும். மக்கள் அடர்த்தி ஒரு சதுர கிலோமீட்டருக்கு 1,334 பேர் எனும் வீதத்தில் உள்ளது. மக்கட்தொகைப் பெருக்க விகிதம் 21.07% ஆகும். மேலும் ஆண் பெண் விகிதம் 1000 ஆண்களுக்கு 957 பெண்கள் எனும் அளவில் உள்ளது. இம்மாவட்டத்தின் கல்வியறிவு 67.53%ஆகும்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:மேற்கு வங்காள மாவட்டங்கள்
தெக்கும்கூர் இராச்சியம்
தெக்கும்கூர் இராச்சியம் (Thekkumkur) തെക്കുംകൂർ രാജ്യം) என்பது தென்னிந்திய மாநிலமான கேரளாவின் தெற்கு பகுதியில் பொ.ச. 1103 முதல் 1750 வரை சுதந்திரமாக ஆட்சி செய்துவந்த ஒரு அரசக் குடும்பம் ஆகும். இதை தெக்கும்கூர் அரசக் குடும்பம் (எடத்தில் குடும்பம்) ஆட்சி செய்தது. மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையிலிருந்து உருவாகும் மீனச்சிலாற்றுக்கும், பம்பை ஆற்றுக்கும் இடையில் வேம்பநாட்டு ஏரி வரை தெக்கும்கூர் அமைந்திருந்தது. மகோதயபுரத்தின் சேர குலசேகர வம்சத்தின் கடைசி காலத்தில் சுதேச மாநிலங்களில் ஏற்பட்ட நிர்வாக மாற்றங்களின் விளைவாக தெக்கும்கூர் உருவானது. தெக்கும்கூர் என்ற தலைப்பின் நேரடிப் பொருள் தெற்கு ஆட்சிப் பகுதி என்பதாகும்.  இது, வடக்கும்கூர் (வடக்கு ஆட்சிப் பகுதி ) என்று அழைக்கப்படும் மற்றொரு இராச்சியத்திலிருந்து இவர்களை வேறுபடுத்தியது. இது வடக்குப் பகுதியில் எல்லையாக இருந்தது. அரச குடும்பமான தெக்கும்கூர் கோவிலகம் புத்துப்பள்ளிக்கு அருகிலுள்ள வென்னிமலை, மணிகண்டபுரம் ஆகிய இடங்களில் இருந்தன. பின்னர் அது சங்கனாச்சேரியின் புழவத்திலுள்ள நீராழி அரண்மனைக்கும், தாலியந்தனபுரத்திலுள்ள (கோட்டயம்) தாலிக்கோட்டைக்கும் மாற்றப்பட்டது.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:இந்தியாவின் மன்னராட்சிகள் பகுப்பு:தென்னிந்திய வரலாறு பகுப்பு:கேரள வரலாறு
அலெக்சான்டர் பார்ரெட்
அலெக்சான்டர் பார்ரெட் (Alexander Barrett , பிறப்பு: நவம்பர் 17 1866, இறப்பு: மார்ச்சு 12 1954) என்பவர் இங்கிலாந்து அணியின் துடுப்பாட்டக்காரர் ஆவார். இவர் எந்தவொரு தேர்வுத் துடுப்பாட்டப் போட்டியிலும் கலந்து கொள்ளவில்லை. இருப்பினும் ஒரு முதல்தரத் துடுப்பாட்டப் போட்டியில் கலந்து கொண்டுள்ளார். 1896 ல், முதல்தரத் துடுப்பாட்டப் போட்டியில் பங்குகொண்டார்.
வெளி இணைப்பு
அலெக்சான்டர் பார்ரெட் - கிரிக்கட் ஆக்கைவில் இருந்து விளையாட்டுவீரர் விபரக்குறிப்பு. கடைசியாகப் பார்க்கப்பட்ட திகதி அக்டோபர் 2 2011.
பகுப்பு:இங்கிலாந்துத் துடுப்பாட்டக்காரர்கள் பகுப்பு:1866 பிறப்புகள் பகுப்பு:1954 இறப்புகள் பகுப்பு:சாமர்செட் துடுப்பாட்டக்காரர்கள்
பிரியாவிடை
பிரியா விடை 1975 ஆம் ஆண்டு வெளிவந்த தமிழ்த் திரைப்படமாகும். ஸ்ரீகாந்த் இயக்கத்தில் வெளிவந்த இத்திரைப்படத்தில் முத்துராமன், பிரமீளா மற்றும் பலரும் நடித்துள்ளனர்.
தாம் (இந்தியக் காசு)
டாம் அல்லது தாம் (Dam) என்பது இந்தியாவில் வழங்கிய மிகச்சிறிய மதிப்புள்ள செப்பு நாணயம். இதனை முதன்முதலில் சேர் சா சூரி தமது ஆட்சியில் (1540 - 1545) அறிமுகப்படுத்தினார். தங்க நாணயங்களை மொகர் என்றும் வெள்ளி நாணயங்களை ரூபாய் என்றும் செப்புக் காசுகளை டாம் என்றும் குறிப்பிட்டார். பிந்தைய முகலாய அரசர்கள் இவற்றை (ரூபாய்), (மொகர்) சீர்தரப்படுத்தி இந்தியாவில் முறையான நாணயவியலை நிலைநிறுத்தினர். ஆங்கில மொழியில் நிலவும் ஐ டோன்ட் கிவ் அ டாம் ( “I don't give a dam[n]″) என்ற சொல்லாடல் இந்த நாணயத்தின் குறைந்த மதிப்பையொட்டியே வந்திருக்கலாம் என சிலர் கருதுகின்றனர்.
மேற்சான்றுகள்
பகுப்பு:இந்திய நாணயங்கள் பகுப்பு:இந்திய வரலாற்றில் நாணயங்கள்
ராபர்ட் செரா
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:1987 பிறப்புகள் பகுப்பு:வெனிசுவேலா அரசியல்வாதிகள் பகுப்பு:2014 இறப்புகள்
1460
1460 (MCDLX) பழைய யூலியன் நாட்காட்டியில் செவ்வாய்க்கிழமை ஆரம்பமான ஒரு நெட்டாண்டாகும்.
ஏ. கே. எம். மஹ்மூத்
''' ஏ. கே. எம். மஹ்மூத்' (AKM Mahmood'', பிறப்பு: செப்டம்பர் 1 1975), வங்காளதேசத் துடுப்பாட்டக்காரர். இவர் எந்தவொரு தேர்வுத் துடுப்பாட்டப் போட்டியிலும் கலந்து கொள்ளவில்லை. இருப்பினும் முதல்தர துடுப்பாட்டப் போட்டிகள் 10, ஏ-தர போட்டிகள் 12 ஆகியவற்றில் கலந்து கொண்டுள்ளார்.
பகுப்பு:வங்காளதேசத் துடுப்பாட்டக்காரர்கள் பகுப்பு:1975 பிறப்புகள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள்
உரிச்சொற் பனுவல்
தொல்காப்பியர் முறைமை
தொல்காப்பியம். தொல்காப்பியர் அருஞ்சொற்களுக்கு மட்டும் பொருள்கூறிச் செல்கிறார். ஒரு சில எடுத்துக்காட்டுகள்:
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:தமிழ் அகராதியியல்
எட்வர்ட் பார்ரெட்
எட்வர்ட் பார்ரெட் (Edward Barrett, பிறப்பு: சூன் 11 1846, இறப்பு: திசம்பர் 23 1923), இங்கிலாந்து அணியின் துடுப்பாட்டக்காரர் ஆவார். இவர் எந்தவொரு தேர்வுத் துடுப்பாட்டப் போட்டியிலும் கலந்து கொள்ளவில்லை. இருப்பினும் 86 முதல்தர துடுப்பாட்டப் போட்டிகளில் கலந்து கொண்டுள்ளார். 1896-1925 ஆண்டுகளில், முதல்தர துடுப்பாட்டப் போட்டிகளில் பங்குகொண்டார்.
வெளி இணைப்பு
எட்வர்ட் பார்ரெட் - கிரிக்கட் ஆக்கைவில் இருந்து விளையாட்டுவீரர் விபரக்குறிப்பு. கடைசியாகப் பார்க்கப்பட்ட திகதி அக்டோபர் 2 2011.
பகுப்பு:இங்கிலாந்துத் துடுப்பாட்டக்காரர்கள் பகுப்பு:1846 பிறப்புகள் பகுப்பு:1923 இறப்புகள் பகுப்பு:ஹாம்ப்சையர் துடுப்பாட்டக்காரர்கள்
உப்பளம் (உப்பு)
உப்பளம், சமையலுக்கான உப்பு தயாரிக்கும் களமாகும். களம் எனும் பாத்திகளில் கடல் நீரை அடைத்து சூரிய ஒளியில் நன்கு நீர் ஆவியாகி போகுமளவுக்கு காய்ச்சி எடுத்தால் சோடியம் குளோரைடு எனும் சமையல் உப்பு கிடைக்கும். இந்தியாவில் உப்பளத்தொழிலில் குஜராத் மாநிலத்திற்கு அடுத்து தமிழ்நாடு இரண்டாம் இடத்தில் உள்ளது. இந்தியாவின் உப்பின் தேவையில் 12% தமிழ்நாட்டின் தூத்துக்குடி, இராமநாதபுரம், நாகப்பட்டினம் மாவட்டங்களில் உள்ள உப்பளங்களிலிருந்து உப்பு அறுவடை செய்யப்படுகிறது.
சங்க இலக்கியத்தில் உப்பளம்
தமிழகத்தில் உப்பின் பயன்பாடு பற்றிக் குறிப்பிடும் பேராசிரியர் தொ. பரமசிவன், உப்பு விளையும் களத்துக்கு அளம் என்றும், "உப்பு விற்பவர்களை சங்க இலக்கியத்தில் உமணர்கள் என்று அழைத்தனர் என்றும், பெரிய உப்பளங்களுக்கு அரசர்களின் பட்டப் பெயர்களைச் சூட்டியுள்ளனர் என்றும் குறித்துள்ளார். உப்பளங்களுக்கு பேரளம், கோவளம் (கோ அளம்) போன்ற பெயர்களில் வழங்கப்பட்டுள்ளது. சோழ, பாண்டிய அரசர்கள் உப்புத் தொழிலை அரசின் கட்டுக்குள்ளேயே வைத்திருந்தார்கள்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:தொழில்கள் பகுப்பு:உப்பு அறுவடைத் தொழில்
இராணி ஓஜா
இராணி ஓஜா (Queen Oja)(பிறப்பு 27 நவம்பர் 1950) என்பவர் இந்திய அரசியல்வாதியும் தொழிலதிபரும் ஆவார். அசாம் மாநிலம் குவகாத்தியினைச் சேர்ந்த ஓஜா பாரதிய ஜனதா கட்சியின் உறுப்பினர் ஆவார். இவர் பாரதிய ஜனதா கட்சியின் வேட்பாளராக 2019ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற இந்தியப் பொதுத் தேர்தலில் குவகாத்தி மக்களவைத் தொகுதியில் போட்டியிட்டு வெற்றி பெற்று மக்களவை உறுப்பினராக பணியாற்றி வருகிறார். ஓஜா 1996 முதல் 1997 வரை குவகாத்தி மாநகராட்சி தந்தையாகவும் பணியாற்றினார்.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:17வது மக்களவை உறுப்பினர்கள் பகுப்பு:இருபதாம் நூற்றாண்டு இந்திய அரசியல்வாதிகள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:1950 பிறப்புகள்
வீட்டைப்பாரு நாட்டைப்பாரு
வீட்டைப்பாரு நாட்டைப்பாரு 1994 இல் வெளிவந்த தமிழ்த் திரைப்படமாகும். சரவணன் நடித்த இப்படத்தை துளசிதாஸ் இயக்கினார்.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:1994 தமிழ்த் திரைப்படங்கள் பகுப்பு:இந்தியத் தமிழ்த் திரைப்படங்கள் பகுப்பு:தேவா இசையமைத்த திரைப்படங்கள் பகுப்பு:சிவகுமார் நடித்த திரைப்படங்கள் பகுப்பு:தலைவாசல் விஜய் நடித்த திரைப்படங்கள் பகுப்பு:வெண்ணிற ஆடை மூர்த்தி நடித்த திரைப்படங்கள் பகுப்பு:ஜனகராஜ் நடித்த திரைப்படங்கள் பகுப்பு:எஸ். எஸ். சந்திரன் நடித்த திரைப்படங்கள்
யோவான் நற்செய்தி
thumb|பி 52 என்றழைக்கப்படும் விவிலியப் பப்பைரசு ஏடு. சுமார் கி.பி. 125. மிகப் பழமையான ஆதாரம். "தொடக்கத்தில் வாக்கு இருந்தது; அவ்வாக்கு கடவுளோடு இருந்தது" (யோவான் 1:1). காப்பிடம்: ரைலாண்ட்சு நூலகம், ஐக்கிய இராச்சியம்
யோவான் நற்செய்தி விவிலியத்தின் புதிய ஏற்பாட்டிலுள்ள நான்கு நற்செய்தி நூல்களில் நான்காவது நூலாகும். இது இயேசுவின் வாழ்க்கை வரலாற்றையும் அவர் வழங்கிய போதனைகளையும் தொகுத்தளிக்கிறது. இந்நூல் புதிய ஏற்பாட்டில் அடங்கியுள்ள நான்காவது நூல். மூல மொழியாகிய கிரேக்கத்தில் இந்நூலின் நீண்ட பெயர் யோவான் எழுதிய நற்செய்தி, Κατά Ιωαννην εὐαγγέλιον (Kata Iōannēn Euangelion = The Gospel according to John) என்பதாகும்.
மற்ற நற்செய்தி நூல்களான மத்தேயு நற்செய்தி,மாற்கு நற்செய்தி லூக்கா நற்செய்தி ஆகிய மூன்றிலிருந்தும் (Synoptic Gospels) இந்நற்செய்தி நூல் நடையிலும் அமைப்பிலும் வேறுபடுகிறது.
யோவான் நற்செய்திக்கு நான்காம் நற்செய்தி என்னும் பெயரும் உண்டு
இந்நூலின் ஆசிரியர்
நான்காம் நற்செய்தியின் ஆசிரியர் செபதேயுவின் மகனாகிய யோவான் என்பது மிகத் தொன்மையான கிறித்தவ மரபு. இதனை எழுதியதாக நற்செய்தியே கூறும் அன்புச்சீடர் (21:24) இவராகத்தான் இருக்கவேண்டும். ஆனால் யோவானே அனைத்தையும் எழுதியிருக்கவேண்டும் என்று கூற முடியாது. யோவான் இயேசுவைப் பற்றி எடுத்துரைத்த செய்திகள் அவரது சமூகத்தில் தனிவடிவம் பெற்று, பின்னர் எழுத்து வடிவம் ஏற்றது. காலப்போக்கில் கிறித்தவச் சமூகத்தின் தேவைகளுக்கு ஏற்பச் சில மாற்றங்கள் பெற்று, முன்னுரை, பிற்சேர்க்கை ஆகியவற்றுடன் இணைக்கப் பெற்று இன்றைய வடிவம் பெற்றிருக்க வேண்டும்.
எவ்வாறாயினும், ஓரு யூத-கிறிஸ்தவர் இந்நூலை எழுதியிருக்கவேண்டும். ஏற்கனவே உருவாகியிருந்த ஒரு சிறப்பு மரபுக்கு இவர் எழுத்துவடிவம் கொடுத்திருக்க வேண்டும். இந்தச் சிறப்பு மரபுக்கு யோவான் தனிமுறை மரபுக்குழு அல்லது யோவான் குழு (Johannine School) என அறிஞர் பெயரளித்துள்ளனர். இந்த யோவான் குழுவுக்கும் செபதேயுவின் மகன் யோவானுக்கும் அல்லது அன்புச் சீடருக்கும் இடையே வரலாற்றுத் தொடர்புகள் இருந்திருக்கக் கூடும்.
இயேசுவின் அன்புச் சீடரான யோவான் முதலில் திருமுழுக்கு யோவானின் சீடராக இருந்து பின் இயேசுவின் சீடராகிறார் (1:35:39). இயேசுவோடு மிகுந்த நெருக்கம் கொண்டிருந்த மூன்று திருத்தூதருள் இவரும் ஒருவர் (மார் 5:37; 9:2; 13:3; 14:33). இறுதி இரா உணவின்போது இயேசுவின் மார்புப் பக்கமாய்ச் சாய்ந்திருந்த இவர் (13:22-26) மற்றத் திருத்தூதரெல்லாம் ஓடிவிட்ட நேரத்திலும் இயேசுவின் சிலுவையடியில் நின்றார். இவரிடமே இயேசு தம் அன்பு அன்னையை ஒப்படைத்தார் (19:25-27).
நூல் எழுந்த பின்னணி
நற்செய்தியாளர் எந்த சமூகத்துக்கு இந்நூலை எழுதினாரோ அச்சமூகத்துக்கும் யூத சமய மரபு அமைப்புக்கும் இடையே மோதல் இருந்துவந்தது. நிலைமை எந்த அளவுக்கு மோசமாகிவிட்டிருந்தது என்றால், யோவானின் கிறித்தவ சமூகம் யூத தொழுகைக் கூடத்திலிருந்தே வலுக்கட்டாயமாக வெளியே தள்ளப்படலாயிற்று. இந்தப் பின்னணியில்தான் நான்காம் நற்செய்தி எழுதப்பட்டது. யூத சமய மரபு அமைப்புக்கும் யோவானின் கிறித்தவ சமூகத்துக்குமிடையே நிகழ்ந்த மோதல் பற்றிக் காண்க, யோவா 9:22; 12:42; 16:2. அக்கிறித்தவ சமூகம் யூத-கிறித்தவரை உள்ளடக்கியிருந்தது. இயேசு யார் என்ற கேள்விக்கு இக்கிறித்தவ சமூகம் அளித்த பதில் யூத சமய மரபிலிருந்து வந்தோருக்கு ஏற்புடையதாக இருக்கவில்லை. எனவே இரு சமூகங்களுக்கும் இடையே இழுபறிநிலை ஏற்பட்டிருந்தது.
யூத கிறித்தவர்களை மரபுவழி யூத சமய மக்கள் தம்மவராக ஏற்க மறுத்தனர். அவர்களை யூத சமய மரபின் எல்லைக்கு அப்பாற்பட்டவராகக் கருதினர். நான்காம் நற்செய்தியில் வருகின்ற இயேசுவின் எதிரிகள் ஒரேயடியாக யூதர்கள் எனவே அழைக்கப்படுகின்றனர். இவர்களுக்கும் யோவானின் சமூகத்தின் உட்பட்ட யூத மரபுசார் எதிர்ப்பாரளருக்கும் இடையே தொடர்பு எடுத்துக்காட்டப்பட்டது.
யோவானின் சமூகம் எங்கே வாழ்ந்தது என்பதற்கு அறிஞர் மத்திய தரைக் கடலின் கிழக்குப் பகுதி என்று பதில் தருகின்றனர். அப்பகுதியில் சிரியா, பாலசுத்தீனம் அல்லது யோர்தானின் அப்பாற்பகுதி (Transjordan) ஆகிய ஒன்றில் அச்சமூகம் வாழ்ந்திருக்கக் கூடும். நற்செய்திக்கு இறுதி வடிவம் கொடுக்கப்பட்டது கி.பி. 90-100ஆக இருக்கலாம். மத்தேயு நற்செய்தியில் யூத-கிறித்தவர்கள் யூத சமய மரபினரோடு இழுபறியில் வாழ்ந்தனர் என்ற செய்தி முன்னூகமாக இருப்பதுபோலவே, யோவானின் சமூகத்திய யூத-கிறித்தவர்களுக்கும் பிற யூத சமய மரபினருக்குமிடையே உறவுகள் கசப்படையத் தொடங்கியிருந்தன.
இந்நூல் எழுதப்பட்டதன் நோக்கம்
இயேசுவே இறைமகனாகிய மெசியா என்று நீங்கள் நம்புவதற்காகவும், நம்பி அவர் பெயரால் வாழ்வு பெறுவதற்காகவுமே இந்நூலில் உள்ளவை எழுதப் பெற்றுள்ளன (20:31) என்று ஆசிரியரே நூலின் நோக்கத்தைத் தெளிவாக எடுத்துக் கூறுகின்றார். கிறித்தவ நம்பிக்கையை ஆழப்படுத்திக் கிறித்தவ வாழ்வை வலுப்படுத்துவது நற்செய்தியின் முக்கிய நோக்கமாய் இருந்தது.
இந்நோக்கம் நூலின் தொடக்கத்திலேயே தெளிவாக்கப்படுகிறது. அதாவது, கடவுளின் மகனாகிய இயேசு தந்தையை வெளிப்படுத்துகிறார். கடவுளை அறியவேண்டுமா? கடவுளின் விருப்பம் யாதெனத் தெரியவேண்டுமா? இயேசுவுக்குச் செவிமடுங்கள்; அவர் கடவுள் பற்றிச் சொல்லாலும் செயலாலும் வெளிப்படுத்துவதை உங்கள் கண்களைத் திறந்து பாருங்கள். - இதுவே யோவான் நற்செய்தி வாசகர்களிடம் கேட்பது.
மேலும் கிறித்துவுக்கு முந்திய பழையன கழிந்து, கிறித்து வழியாகப் புதியன புகுந்துவிட்டன என்று காட்டுவதும், கிறித்துவை நேரடியாகக் கண்டிராத இரண்டாம் தலைமுறையினருக்கு அவரைப் பற்றிய நம்பத்தக்க சான்று அளிப்பதும் (20:29), முதல் நூற்றாண்டின் இறுதிக் கட்டத்தில் தோன்றிய சில தவறான கொள்கைகளைத் திருத்துவதும் நூலாசிரியரின் நோக்கங்களாய் இருந்தன. அக்காலத்தில் தோன்றிய தப்பறைக் கொள்கைகளுள் திருமுழுக்கு யோவானே மெசியா, மற்றும் ''இயேசு மனிதர்போலத் தோற்றமளித்தாரே தவிர. உண்மையிலே மனிதர் அல்ல'' போன்றவற்றைக் குறிப்பிடலாம்.
யோவான் நற்செய்தியின் உள்ளடக்கம்
மனிதரான வாக்கே இயேசு எனத் தொடக்கத்திலேயே எடுத்துரக்கிறார் நூலாசிரியர். அவரது இயல்பை ஒளி, வாழ்வு, வழி, உண்மை, உணவு போன்ற உருவகங்களால் விளக்கி, இயேசு யார் என்பதை எல்லாக் கால, இட, சமய, பண்பாட்டு மக்களுக்கும் எளிதில் புரிய வைக்கிறார்.
அழைத்தல், கோவில், வழிபாடு, திருமுழுக்கு, நற்கருணை ஆகிய கிறித்தவக் கருத்துகளின் ஆழ்ந்த பொருளை விரித்துரைக்கிறார். அரும் அடையாளங்களாலும் அவற்றைத் தொடரும் உரைகளாலும் இயேசுவை வெளிப்படுத்தி, அவர் பெற்ற ஏற்பையும் எதிர்ப்பையும் எடுத்துக்காட்டுகிறார்.
மகனுக்கும் தந்தைக்கும், தந்தைக்கும் சீடருக்கும் உள்ள நெருங்கிய உறவு பற்றிச் சிறப்பாகப் பேசுகிறார். இயேசு துன்பங்கள் பட்டபோது அவரை நொறுக்கப்பட்ட துன்புறும் ஊழியனாக அல்ல, மாறாக அனைத்தையும் திட்டமிட்டுச் செயல்படுத்தும் வெற்றி வீரராகப் படம் பிடித்துக் காட்டுகிறார்.
இவ்வாறு இயேசுவின் உரைகள், அவருடைய செயல்கள். அவரைப் பற்றிய செய்திகள், அவருடைய ஆளுமை, அவரது பணித்தளம் ஆகிய் அனைத்துமே இந்நற்செய்தியில் ஒத்தமை நற்செய்திகளிலிருந்து வேறுபட்டு இருக்கின்றன.
யோவான் நற்செய்தியின் சிறப்புக் கூறுகள்
நான்காம் நற்செய்தியாகிய யோவான் நற்செய்தி முந்தைய மூன்று நற்செய்தி நூல்களாகிய ஒத்தமை நற்செய்திகளிலிருந்து மாறுபட்டது. யோவான் இயேசுவின் பொதுப் பணிகாலத்தை மூன்று ஆண்டுக் கால வரையறைக்குள் எடுத்துரைக்கிறார். ஆனால், ஒத்தமை நற்செய்திகளோ இயேசு ஓர் ஆண்டுக் காலமே பொதுப்பணி செய்ததாகக் காட்டுவதுபோலத் தெரிகிறது. யோவான் காட்டும் இயேசு பல தடவை எருசலேமுக்குப் பயணமாகச் செல்கிறார். ஆனால் ஒத்தமை நற்செய்திகளோ, இயேசு ஒரே முறை எருசலேம் பயணத்தை மேற்கொண்டதாகக் கூறுகின்றன. யோவான் நற்செய்தியில் மற்ற மூன்று நற்செய்திகளிலும் வராத கதாபாத்திரங்கள் வருகின்றனர். எடுத்துக்காட்டாக, நிக்கதேம், சமாரியப் பெண், பிறவியிலேயே பார்வையற்ற ஒருவர், இலாசர், மற்றும் இயேசுவின் அன்புச் சீடர் ஆகியோரைக் கூறலாம்.
நூலின் ஆதாரங்கள்
யோவான் குழுவினரிடையே உருவாகிப் புழக்கத்தில் இருந்த மரபுகளை நூலாசிரியர் பயன்படுத்தினார். அம்மூல ஆதாரங்களிலிருந்து யோவான் 1:1-18 பாயிரப் பகுதியை உருவாக்கினார் (யோவா 1:1-18) அது ஒரு முன்னுரைப் பாடலாக உள்ளது. இயேசுவைக் கடவுளின் வாக்கு எனப் பாடும் பாடல் அது. அதுபோல, இயேசு புரிந்த அரும் அடையாளங்களாக (signs) யோவான் ஏழு வியப்புறு செய்திகளாகிய புதுமைகளைப் பதிவுசெய்துள்ளார். இவையும் ஒரு சமயத்தில் ஒரு தனித்தொகுப்பாக இருந்திருக்க வேண்டும்.
அதுபோலவே, அதிகாரங்கள் 13-17இல் காணப்படுகின்ற பிரியாவிடை உரைகளில் காணப்படும் சில கருத்துத் தொடர்கள் ஏற்கனவே இருந்த உரைத் தொகுப்பிலிருந்து எடுக்கப்பட்டிருக்கலாம். அதிகாரங்கள் 18-19 இயேசுவின் பாடுகளைப் பற்றிய கூற்றுத்தொடர்களைக் கொண்டிருக்கின்றன. இப்பகுதிக்கும் ஒத்தமை நற்செய்திகள் தருகின்ற பாடுகள் பகுதிக்கும் இடையே வேறுபாடுகள் உள்ளன. யோவான் சில வரலாற்றுத் தகவல்களையும் தருகிறார். நான்காம் நற்செய்தியின் ஆசிரியர் ஒத்தமை நற்செய்திகள் பற்றிக் கேள்விப்பட்டிருந்தாரா, அவற்றைப் பயன்படுத்தினாரா என்பது பற்றி உறுதியாக ஒன்றும் கூற இயலவில்லை என்பர் விவிலிய அறிஞர்.
அண்டோசோனைட்டு
அண்டோசோனைட்டு (Antozonite) என்பது ஒரு கதிரியக்க புளோரைட்டு வகை கனிமமாகும். வரலாற்றில் இக்கனிமம் இசிடிங்சிபேட்டு, இசிடிங்பிளசு, இசிடிங்சிடெய்ன், இசிடிங்சுபார், பெடிட்டு புளோரைட்டு ) என்ற பெயர்களால் அறியப்படுகிறது. 1841 ஆம் ஆண்டு செருமனி நாட்டிலுள்ள பவேரியாவின் வோல்செண்டார்பில் முதன் முதலில் இக்கனிமம் கண்டறியப்பட்டு . பின்னர் 1862 ஆம் ஆண்டு பெயரிடப்பட்டது.
யோவான் நற்செய்தி
யோவான் நற்செய்தி நூலின் பகுதிகளும் விளக்கமும்
யோவான் நற்செய்தி நூலை இரண்டு பெரிய பிரிவுகளாகப் பிரிப்பர். அதிகாரங்கள் 1-12 அடங்கிய பகுதி அரும் அடையாளப் பகுதி (Book of Signs) எனவும், அதிகாரங்கள் 13-20 (21) அடங்கிய பகுதி புகழ்மாட்சிப் பகுதி (Book of Glory) எனவும் அழைக்கப்படுவதுமுண்டு.
1. அரும் அடையாளப் பகுதி
முதல் பகுதியில் முதல் அதிகாரம் அரங்குத் தொடக்க நிகழ்ச்சி அல்லது பாயிரம் போல் உள்ளது. அதில் இயேசு யார் என்பது அவரது வெவ்வேறு சிறப்புப் பெயர்களின் அடிப்படையில் குறிப்பிடப்படுகிறது. குறிப்பாக, பாயிரப் பாடலில் இயேசு கடவுளின் வாக்கு எனவும் கடவுளின் ஞானம் எனவும் போற்றப்பெறுகிறார் (1:1-18). மேலும் அதே பாயிரத்தில் இயேசு மெசியா (அருள் பொழிவு பெற்றவர்) எனவும் எலியா எனவும், இறைவாக்கினர் எனவும் அழைக்கப்படுகிறார் (1:19-34); கடவுளின் ஆட்டுக்குட்டி எனவும் கடவுளின் மகன் எனவும் குறிப்பிடப்படுகிறார் (1:35-42); ரபி (போதகர்) எனவும் இறைமகன் எனவும் இஸ்ரயேலின் அரசர் எனவும் அடையாளம் காட்டப்படுகிறார் (1:43-51). யோவான் நற்செய்தி இயேசுவை மானிட மகன் என அழைக்கும்போது அப்பெயரைக் கடவுளுக்கும் மனிதருக்கும் இடைநிலையாளராக இருப்பவர் இயேசு என்னும் உயரிய பொருளில் பயன்படுத்துகிறது.