cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
சொல்லாட்சிக் கலை
பதினேழாம் நுற்றாண்டு புதிய இங்கிலாந்து
பிரான்சிஸ் பேகன் (1561–1626), சொல்லாட்சிக் கலைஞர் அல்ல என்றாலும் கூட தனது எழுத்துக்களில் இத்துறைக்கு பங்களித்தார். அக்காலகட்டத்தின் கவனங்களில் ஒன்றானது பொருத்தமான அறிவியற் தலைப்புக்களை விவாதிப்பு பாணியை கண்டறிவதாகும், அது எல்லாவற்றையும் மேலாக தெளிவான உண்மைகள் மற்றும் வாதங்களை தேவைக் கொண்டிருந்தது, அது அக்காலத்தில் விரும்பப்பட்ட அலங்காரமிக்க பாணியை விடத் தேவைக் கொண்டிருந்தது. பேக்கன் தனது தி அட்வான்ஸ்ட்மெண்ட் ஆஃப் லேர்னிங் இல், அதில் "பொருளின் முக்கியத்துவம், பொருளின் மதிப்பு, வாதத்தின் வலு, கண்டுபிடிப்பின் வாழ்வு அல்லது மதிப்பிடலின் ஆழம்" ஆகியவற்றை விட பாணியை அதிகம் கைக்கொண்டிருந்தவர்களை விமர்சித்தார். பாணி பற்றிய விஷயங்களில் அவர் பரிந்துரைத்தது பாணி பொருள் விஷயத்திடம், வாசகர்களிடம் பொருந்தியிருக்க வேண்டும். மேலும், எளிமையான சொற்கள் எப்போதெல்லாம் சாத்தியமோ இடப்பட வேண்டும், மற்றும் அப்பாணி ஒப்புக் கொள்ளக்கூடியதாக இருத்தல் வேண்டும் என்பதேயாகும்.
தாமஸ் ஹோப்ஸ் (1588–1679) சும் கூட சொல்லாட்சிக் கலை பற்றி எழுதியிருந்தார். அரிஸ்டாட்டிலின் சொல்லாட்சிக் கலையுடனான சுருக்கமான மொழியாக்கத்துடன், ஹோப்ஸ் ஏராளமான இதர படைப்புக்களை இத்துறையில் ஏற்படுத்தினார். பல துறைகளில் கூர்மையான முரண்பாட்டாளரான ஹோப்ஸ், பேக்கனைப் போல் எளிமையான மற்றும் இயற்கையான பாணியை, எப்போதாவது பேச்சுக் கூறுகளைப் பயன்படுத்திய பாணியைக் கூட உருவாக்கினார்.
ஆங்கில மொழியை மேம்படுத்த ராயல் சொசைட்டியினால் (1660 ஆம் ஆண்டு நிறுவப்பட்டது) ஏற்படுத்தப்பட்ட குழுவின் படைப்பு மூலம் வெளிவந்ததே மிக தாக்கம் கொண்ட ஆங்கில பாணி உருவாக்கமாக இருக்கக்கூடும். குழுவின் உறுப்பினர்களில் ஜான் எவலீன் (1620–1706), தாமஸ் ஸ்பிராட் (1635–1713) மற்றும் ஜான் டிரைடன் (1631–1700) ஆகியோர் அடங்குவர். ஸ்பிராட் "நன்கு பேசுதல்" ஒரு நோயாகக் கருதினார், மேலும் ஒரு முறையான பாணி "அனைத்து வளமையான, எழுத்தில் விலகல் மற்றும் பகட்டு பாணியை நிராகரித்தலை செய்ய வேண்டும். அதற்கு பதிலாக "முற்கால தூய்மை மற்றும் சுருக்கத்திற்கு திரும்ப வேண்டும்" என்றார். (ஹிஸ்டரி ஆஃப் ராயல் சொசைட்டி, 1667).
இக்குழுவின் வேலை திட்டமிடுதலைத் தாண்டி எப்போதும் போகாத போது, ஜான் டிரைடன் பலமுறை நவீன ஆங்கிலப் பாணியை உருவாக்கி மற்றும் எடுத்துக்காட்டு மூலம் விளக்கியதற்கு பாராட்டப்பட்டார். அவரது மையக் கோட்பாடு பாணியானது முறையாக "சந்தர்ப்பம், போருள் மற்றும் நபர்கள்" ஆகியவற்றுடன் இருக்க வேண்டும் என்பதே. அவ்வாறே, அவர் எப்போதெல்லாம் சாத்தியமோ அப்போதெல்லம் பிற அந்நிய சொற்களுக்குப் பதிலாக ஆங்கிலச் சொற்களை பயன்படுத்துவதை ஆதரித்தார். அதே போல வட்டார மொழியை லத்தீன் வாக்கிய அமைப்பை விட அதிகம் பயன்படுத்த ஆதரித்தார். அவரது சொந்த உரைநடை (மற்றும் அவரது கவிதை) இந்தப் புதிய பாணியின் உதாரணங்களானது.
18 மற்றும் 19 ஆம் நூற்றாண்டுகளில் சொல்லாட்சிக் கலை
இக்காலத்தில் மிகச் செல்வாக்கான சொல்லாட்சிக் கலைப் பள்ளிகளில் ஒன்றாக வாதிடப்படுவது ஸ்காட்லாந்து பெல்லேடிரிஸ்டிக் சொல்லாட்சிக் கலை, ஹூக் பிளேர் போன்ற சொல்லாட்சிக் கலை பேராசரியர்களால் உதாரணங்களுடன் எடுத்துக்காட்டப்பட்டது. அவரது லெக்சர்ஸ் ஆன் ரெடோரிக் அண்ட் பெல்லேஸ் லெட்டர்ஸ் பல சர்வதேச வெற்றிகளை பதிப்புக்கள் மற்றும் மொழியாக்கங்களில் கண்டது.
நவீன சொல்லாட்சிக் கலை
இருபதாம் நூற்றாண்டின் முடிவில் கல்வி நிலையங்களில் நிறுவப்பட்ட சொல்லாட்சிக் கலை மற்றும் பேச்சுத் துறைக்களில் சொல்லாட்சிக் கலை ஆய்வு தெளிவாக மறு மீட்புச் செய்யப்பட்டது. அதேபோல தேசிய மற்றும் சர்வதேசிய தொழில்முறை நிறுவனங்களின் அமைப்பிலும் செய்யப்பட்டது. கருத்தியல்வாதிகள் பொதுவாக சொல்லாட்சிக் கலையின் மீட்பு ஆய்வுக்கான குறிப்பிடத்தக்க காரணம் மறுமீட்பு செய்யப்பட்ட மொழி மற்றும் தூண்டல் அதிகரித்து வந்த இருபதாம் நூற்றாண்டின் இடையீடான சூழல் என ஓப்புக்கொள்கின்றனர் (காண்க மொழித் திருப்பம்) மேலும் இருபத்து முதலாம் நூற்றாண்டில் அரசியல் சொல்லாட்சிக் கலை மற்றும் அதன் விளைவுகள் மீதான விரிவான வேறுபாடுகள் மற்றும் ஆய்வுகளின் ஊடக கவனத்துடன் உள்ளது. விளம்பரம் மற்றும் பேரளவு ஊடகங்களான புகைப்படக்கலை, தந்தி, வானொலி மற்றும் திரை ஆகியவற்றின் எழுச்சி அதிக மேலாதிக்கமாக மக்களின் வாழ்வில் சொல்லாட்சிக் கலையைக் கொண்டு வந்தது.
இதனைப் பிரதிபலிக்கும் சமீபத்திய சொல்லாட்சிக் கலை வரையறை ஊடக வடிவங்களுக்கு வாய்மொழி, எடுத்துக்காட்டாக காட்சிப்புலன் சொல்லாட்சிக் கலையை விட இதரவற்றிற்கு பொருத்தப்படுகின்றன. குறிக்கோளானது எவ்வாறு வாய்-மொழியற்ற தொடர்புகள் தூண்டப்படுகின்றன என்பதை ஆராய்வதாகும். ஓர் எடுத்துக்காட்டாக, ஒரு மென்பான விளம்பரம் இளம் மக்கள் பானத்தைக் குடித்தும் சிரித்தும் இருப்பது அப்பொருளை நுகர்வோர் பயன்படுத்துவதால் ஆரோக்கியமாகவும் மகிழ்ச்சியாகவும் இருப்பதாக விஷயத்தைச் செய்து தோற்றத்தைக் காண்பிப்பதாகும்.
பகுப்பாய்வின் முறைகள்
பொதுவாகப் பேசினால், சொல்லாட்சிக் கலை பகுப்பாய்வு சொல்லாட்சிக் கலை கோட்பாடுகளை (பண்பு நலன், சின்னங்கள், கைரோக்கள் இடையீடு முதலியவை) சமூக அல்லது ஆய்வு நோக்கத்தின் மனித அறிவுக் கல்வி இயக்கங்களை விவரிப்பதற்காக பயன்படுவதாகும். ஆய்வின் நோக்கம் சில வகையான உரையாடல்களாக இருக்கையில் (பேச்சு, கவிதை, நகைச்சுவை துணுக்கு, செய்தித் தாள் கட்டுரை) சொல்லாட்சிக் கலை பகுப்பாய்வின் குறி உரையாடலுக்குள்ளான வாதங்களின் முன்னேற்றத்தின் கூற்றுக்கள் மற்றும் வாதங்களை வெறும் விளக்க மட்டுமின்றி (அதிக முக்கியமாக) குறிப்பிட்ட குறியீட்டு உபாயங்களின் பயன்பாடுகள் பேச்சாளரால் குறிப்பிட்ட தூண்டல்பெற்ற நோக்கங்களை நிறைவேற்ற பயன்படுத்தப்படுவதை அடையாளங்காட்டுவதற்குமாகும். ஆகையால், சொல்லாட்சிக் கலை பகுப்பாய்வாளர் ஒரு மொழிப் பயன்பாட்டினைக் கண்டுபிடிக்கிறார், அது குறிப்பாக தூண்டலைச் சாதிக்க முக்கியமானது, அவள் "அது எவ்வாறு வேலைச் செய்யும்?" எனும் கேள்விக்கு வழக்கமான முறையில் இடம் பெயர்கிறார். அதாவாது, இந்தக் குறிப்பிட்ட சொல்லாட்சிக் கலை பயன்பாடு என்ன விளைவுகளை ஒரு வாசகர் மீது கொண்டிருக்கும், அந்த பாதிப்பு எவ்வாறு பேச்சாளரின் (அல்லது எழுத்தாளரின்) நோக்கங்களுக்கு அதிக துப்புக்களை கொடுக்கும்?
சில சொல்லாட்சி அறிஞர்கள் பகுதியளவில் சொல்லாட்சி பகுப்பாய்வுகளை செய்து சொல்லாட்சிக் கலை பற்றிய தீர்வுகளை ஒத்திவைக்கின்றனர். வேறொரு விதத்தில் கூறுவதானால், சில பகுப்பாய்வாளர்கள் "இந்த சொல்லாட்சிக் கலை பயன்பாடு வெற்றிகரமானதா [பேச்சாளரின் குறிக்கோளை நிறைவேற்ற]?" என்ற கேள்வியைத் தவிர்க்க முயற்சிப்பர். பிறருக்கு, இருப்பினும், அதுவே முன் சிறந்த குறிப்பு சொல்லாட்சிக் கலை தந்திரோபயமாக பலனளிக்கும் என்றால் சொல்லாட்சிக் கலை எதை நிறைவேற்றும்? இந்தக் கேள்வி பேச்சாளரின் நோக்கங்களை விளைவுகள் மற்றும் செயல்பாடுகளிலிருந்து சொல்லாட்சி தன்னையே கவனம் கொள்ள மாற்ற அனுமதிப்பதாகும்.
சொல்லாட்சிக் கலை விமர்சனம்
சொல்லாட்சிக் கலை விமர்சகர்கள் நூல்களையும் பேச்சுக்களையும் அவற்றின் சொல்லாட்சிக் கலைச் சூழ்நிலையில் விசாரித்து, வழக்கமாக பேச்சாளர்/நேயர் பரிமாற்றத்தின் சட்டகத்தில் வைப்பர்.
எதிரான பார்வை, PHILOSOPHY AND RHETORIC (Summer: 1973), செல்வாக்குப் பெற்று வருவது சொல்லாட்சிக் கலையின் தூண்டல் சொல்லாட்சிக் கலையின் மூலாதாரம் சொல்லாட்சிக் கலைஞர் பிற சொல்லாட்சிக் கலைஞருடன் அவன் அல்லது அவள் திட்டத்தில் போட்டியிடுபவர் ஆவர். மேலும் கவனத்திற்கொள்ளப்பட்டத்தில் பொருளை உட்செலுத்த செயல்புரிவார்.
சொல்லாட்சிக் கலை விமர்சகர்கள் பலவகையான கருத்தாக்கங்களை தற்போதைய மற்றும் உன்னதமான சொல்லாட்சிக் கலையில் அவர்களது அலசல்களை வழிநடத்த பயன்படுத்துவர். இருந்தாலும் எவ்விதமான நூலும், சொல்லாட்சிக் கலையின் விமர்சனத்திற்கு ஆளாகலாம், பெரும்பாலான சொல்லாட்சிக் கலை விமர்சகர்கள் பொது மற்றும் தொழில் ரீதியிலான நூல்களில் கவனம் கொள்வர். மேலும் அத்தகைய பேச்சுக்களே நூற்றாண்டுகளுக்கு சொல்லட்சிக்கலையின் மரபாக முதல் கவனத்தைப் பெற்றது. இத்தகைய நூல் வகைகள் சொல்லாட்சிக் கலையாவதன் காரணம் அவை நிகழ் உலகப் பிரச்சினைகளைத் தீர்க்க முயல்கிறது அது குறிப்பிட்ட நேயர்கள் அதாவது முடிவெடுக்கும் அதிகாரமுடைய மக்களை நோக்கியுள்ளது என்பதே ஆகும்.
புனைவுகள் சொல்லாட்சிக் கலையாக தகுதி பெறுவது காணப்படுவது எவ்வொரு மரபுப் பொருளிலும் இல்லையென்றாலும், சிலர் சொல்லாட்சிக் கலை அதனை புரிந்து கொள்ளச் செய்ய பயன்படும் என வாதிட்டனர். தனது 1961 ஆம் ஆண்டு ரெடோரிக் ஆஃப் பிகஷன்னீல் வானே பூத் இந்த விஷயத்தைக் குறிப்பிடுகிறார், அதாவது எழுத்தாளர் சொல்லாட்சிக் கலைஞரைப்போல ஒரு பிரச்சினையைத் தீர்க்க நேயர்களை நோக்கி உரையாடுகிறார். பூத் எழுதுகிறார், "இதிகாசம், புதினம் அல்லது சிறுகதை எழுத்தாளருக்கான கிடைக்கின்ற சொல்லாட்சிக் கலை வளங்கள் தெரிந்தோ தெரியாமலோ அவர் முயற்கிக்கையில் அவரது கற்பனை வாசகர் மீது திணிக்கப்படுகிறது."சமீபகாலத்திய ஏராளமான விமர்சகர்கள், உரைநடை மற்றும் வர்ணனை அல்லது வர்ணனையற்ற பாடல்களை இயற்றுபவர்கள் நூலாசிரியரின் பல்வேறு வழிமுறைகளை முக்கியப்படுத்துகின்றனர் - அதில் நூலாசிரியரின் இருப்பு அல்லது "குரல்" அவர் அல்லது அவள் காட்டுவது - இலக்கியப் படைப்பு எந்த வாசகருக்கு படைக்கப்பட்டதோ அவரை ஆர்வப்படுத்த மற்றும் வாசகரின் கற்பனையான மற்றும் உணர்ச்சிகரமான எதிர்வினையை அனுமதிப்பது உள்ளிட்டிருக்கிறது.
பிரெஞ்சு சொல்லாட்சிக் கலை
பிரெஞ்சு புரட்சி வரை சொல்லாட்சிக் கலை ஜெசூட் மற்றும் குறைந்தளவில் ஓரடேரியின் கல்லூரிகளில் பாடத்திட்டத்தின் ஒரு பகுதியாக இருந்தது. ஜெசூட்களுக்கு பிரான்ஸ்சில் சொசைட்டி அமைக்கப்பட்டதிலிருந்து சொல்லாட்சிக் கலையானது திருச்சபையின் தலமையை ஏற்கும் இளம் தலைவர்களுக்கு பயிற்சிக்காக ஓர் ஒருங்கிணைந்த பகுதியாக இருந்தது. மேலும் அரசு நிறுவனங்களில் [மார்க் ஃபுமரோலி அவரது அடிப்படை Age de l’éloquence (1980) எனும் நூலில் காட்டியபடியாக இருந்தது. முரண்பாடாக ஆரடோரியர்கள் அதற்கொரு குறைவான இடத்தை கொடுத்தனர், ஒரு பகுதியாக நவீன மொழியின் கையகப்படுத்தலில் அவர்கள் கொடுத்த அழுத்தம் காரணமாக மேலும் உணர்ச்சிகரமான தத்துவத்தின் காரணமாகவும் கூட. (பெர்னார்ட் லாமியின் ரெடோரிக்  அவர்களது சிறப்பான அணுகுமுறைக்கான உதாரணங்களில் ஒன்றாகும்). இருப்பினும் 18 ஆம் நூற்றாண்டில், சொல்லாட்சிக் கலை மேல் நிலைக் கல்வியின் அமைப்பு மற்றும் முடிசூட்டலாக இருந்தது. அதற்கு ரோலின்னின் ட்ரீட்டிஸ் ஆஃப் ஸ்டடிஸ் போன்றவற்றில் கண்டம் முழுமைக்குமான அகன்ற மற்றும் நிலைத்த புகழை அடைந்தது.
இதனை பிரெஞ்சுப் புரட்சி திருப்பியது. மக்களின் கல்விக்கான பிரெஞ்சு புரட்சி சாசனத்தை வடிவமைத்த காண்டோரக்ட் போன்ற தத்துவவாதிகள் பகுத்தறிவின் விதிப்படி சொல்லாட்சிக் கலையை ஒடுக்கு முறை கருவியாக மதகுருமார்களின் கைகளில் இருந்ததாகக் கூறி புறக்கணித்தனர். புரட்சியானது வழக்கறிஞர் குழாமினை ஒடுக்கும் வரைக்கும் சென்றது, தடயவியல் சொல்லாட்சி பகுத்தறிவு அமைப்பிற்கு சேவையளிக்கவில்லை, அது கற்பனைகளையும் உணர்ச்சிகளையும் செயல்படுத்த இடமளித்தது என்று வாதிட்டனர். இருப்பினும் 19 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்கால வரலாற்றாசிரியர்கள் முக்கியமாக புரட்சியானது பேச்சுத் திறனின் மற்ரும் சொல்லாட்சிக் கலையின் பேராற்றலின் உயர் நேரமாக விளித்தனர். அது சொல்லாட்சிக் கலையின் நீக்கத்தை பின்னணியாக கொண்டிருப்பினும் கூட.
முதலாம் பேரரசிலும் அதன் விரிவான கல்விச் சீர்திருத்தங்களிலும், கண்டம் முழுதும் அமல்படுத்தப்பட்டது அல்லது திணிக்கப்பட்டதில் சொல்லாட்சிக் கலை சிறிய இடத்தினை மட்டுமே பெற்றது. முதலில் புதிதாக நிறுவப்பட்ட பாலிடெக்னிக் பள்ளிக்கு அறிவியல் மற்றும் தொழில்நுட்ப உயர் வகுப்பு கல்வியைப் போதிக்கும் பொறுப்புடையதற்கு எழுதும் குறிப்பு பேச்சுக் குறிப்பை விட அதிக முக்கியத்துவமுடையதாக தெளிவாகக் கூறப்பட்டது. பிட்ஸ் அண்ட் ஸ்டார்ட்டில் மீண்டும் சொல்லாட்சிக் கலை உயர்கல்வி பாடத்திட்டத்தில் இடம் பெற்றது, ஆனால் எப்போதும் ancien régime வின் கீழ் அது பெற்ற முக்கியத்துவத்தை பெறவில்லை, இருப்பினும் உயர் கல்வியின் இறுதியாண்டுகள் சொல்லாட்சிக் கலை வகுப்பு என்றே அறியப்படுகிறது. நூற்றாண்டின் மத்தியில் வழிமுறைக்கையேடுகள் மறுபடியும் எழுதப்பட்டபோது, குறிப்பாக 1848 ஆம் ஆண்டு புரட்சிக்குப் பின்னர் ஒரு தேசிய பாடத்திட்டம் அமைக்கப்பட்டது. திருச்சபையின் சொல்லாட்சிக் கலையின் மீதான அணுகுமுறையிலிருந்து தங்களதை தூர விலக்க கவனம் கொடுக்கப்பட்டது, அது பழமையின் உறுப்பாகவும் எதிர்மறை அரசியலாகவும் காணப்பட்டது.
1870களின் முடிவில், ஒரு பெரிய மாற்றம் நிகழ்ந்தது, பகுத்தறிவாளரின் அல்லது மெய்விளக்கத்துறை வகை, பெரும்பாலும் காண்டியன் சொல்லாட்சிக் கலையை உயர் கல்வியின் உண்மையான இறுதி நிலையாக மாற்றியது (கிளாஸ் ஆஃப் பிலாசபி எனும் உயர் மற்றும் பல்கலைக்கழகக் கல்வி என்றழைக்கப்பட்டது). சொல்லாட்சிக் கலை அதன் பின்னர் இலக்கியப் பேச்சு வாக்கியங்களின் கல்வியாகக் கீழிறங்கியது. ஒரு பாடப்பிரிவாக பின்னர் ஸ்டைலிஸ்டிக்ஸ் என பிரெஞ்சு இலக்கியப் பாடத்திட்டத்தில் போதிக்கப்பட்டது. அதிக தீர்மானமாக 1890 ஆம் ஆண்டில் ஒரு புதிய தரநிலை எழுதப்பட்ட பயிற்சி சொல்லாட்சி பயிற்சியை பேச்சு எழுத்து, கடித எழுத்து மற்றும் கதையாடல் ஆகியவற்றில் விஞ்சியது. புதிய வகையானது விளக்கவுரை என்றழைக்கப்பட்டது 1866 ஆம் ஆண்டு கண்டறியப்பட்டது. அதன் நோக்கம் தத்துவ வகுப்பில் பகுத்தறிவு வாதத்திற்கானதாகும். வழக்கமாக ஒரு விளக்கவுரையில் "வரலாறு மனித நேயத்தின் விடுதலையின் சின்னமா? என்பது போன்ற கேள்விகள் கேட்கப்பட்டன. விளக்கவுரையின் கட்டமைப்பில் ஒரு அறிமுகம்- அது அடிப்படை விளக்கங்களை கேள்வியில் உள்ளதாகப் போன்று விளக்குவது. பின் தொடர்ந்து வாதம் அல்லது கருத்தியல், ஒரு எதிர்மறை வாதம் மற்றும் தீர்வு காணும் வாதம் அல்லது இறுதிவாதம் ஆகியவையைக் கொண்டதாகும். அது முன்னால் இருந்ததற்கு இடையிலான சமரசமல்ல, ஆனால் புதிய வாதத்தின் உற்பத்தியாகும், ஒரு முடிவினை நோக்கியதாக வாதங்களை எடுத்துரைக்காமல் மாறாக புதிய பிரச்சினைகளுக்கு வழியேற்படுத்தும். விளக்கவுரையின் வடிவம் ஹெகலியவாதத்தினால் செல்வாக்கு செலுத்தப்பட்டது. அது இன்று பிரெஞ்சு கலைப்பிரிவில் நிலைத்த எழுத்தாக உள்ளது.
20 ஆம் நூற்றாண்டின் துவக்கத்தில், சொல்லாட்சிக் கலை அதன் முந்தைய முக்கியத்துவத்தை வேகமாக இழந்தது, மேலும் இறுதியாக பள்ளிப் பாடத்திட்டத்திலிருந்து நீக்கப்பட்டது. அது ஒட்டுமொத்தமாக அரசியலையும் மதத்தையும் பிரித்த போது (1905) நீக்கப்பட்டது. வாதத்தின் ஒரு பகுதி சொல்லாட்சிக் கலை பகுத்தறிவின்மையின் கூறாக மத வாதத்தினால் செலுத்தப்பட்டது, குடியரசு கல்விக்கு எதிரியாக காணப்படுகிறது என்பதாக இருந்தது. இந்நடவடிக்கை, 1789 ஆம் ஆண்டில் துவக்கப்பட்டது, அதன் தீர்மானத்தை 1902 ஆம் ஆண்டில் கண்டது, அனைத்துப் பாடத்திட்டங்களிலிருந்தும் நீக்கப்பட்டது. இருப்பினும் கூட, அதே நேரத்தில் கவனிக்கப்பட வேண்டியது, அரிஸ்டாட்டிலியன் சொல்லாட்சிக் கலை ரோம்மினால் துவங்கப்பட்டு, தோமிஸ்டிக் தத்துவத்தின் மறு மீட்பிற்கு உடன்பட்டு, பிரான்சில் மீதமிருந்த கத்தோலிக்க கல்வியில் களத்தினை, குறிப்பாக கௌரவமிக்க பாகல்டி ஆஃப் தியாலஜி ஆஃப் பாரீசில், தற்போது தனியார் நிறுவனமாக உள்ளதில் மறுமீட்பு செய்தது. இன்னும் கூட, அனைத்து நோக்கம் மற்றும் செயல்களுக்கு சொல்லாட்சிக் கலை பிரெஞ்சிலிருந்து கல்வி மற்றும் சிந்தனையாளர்களிடமிருந்து சுமார் 60 ஆண்டுகளாக மறைத்தது.
1960களின் துவக்கத்தில் ஒரு மாற்றம் ஏற்பட்டது. சொல்லாட்சிக் கலை எனும் சொல் மற்றும் சிந்தனை மரபு மீண்டும் பயன்படுத்த துவங்கப்பட்டது, அது கௌரவமான மற்றும் ஏறக்குறைய ரகசியமான வழிமுறைகளில் இருந்தது. புதிய மொழித் திருப்பம், செமியாட்டிக்ஸ் அதேப்போல மொழிக் கட்டமைப்பில், ஒரு புதிய ஆர்வத்தை முன்னணிக்கு கொண்டு வந்தது, அது சொல் வாக்கிய அமைப்பில், குறிப்பாக உருவகத்தில் கொண்டு வரப்பட்டது (ரோமன் ஜாகோப்சோன், மிஷேல் சார்லஸ், ஜெரார்ட் கெனெட்டே போன்றோர் படைப்பில்) அதே நேரம், பிரபலம்மன் அமைப்பியல்வாதி ரோனால்ட் பார்த்தஸ், பயிற்சி ரீதியாக ஒரு உன்னதவாதி, உரையாடல், நவீன பாணி மற்றும் கருத்தியல் ஆய்வுகளில் எவ்வாறு சொல்லாட்சிக் கலையின் அடிப்படைக் கூறுகள் பயன்படலாம் என்று கண்டார். 1970களின் துவக்கத்தில் சொல்லாட்சிக் கலையின் அறிவு மிக மங்கியதாக இருந்த போது அவரது நினைவுக்குறிப்பு அதிக கண்டுபிடிப்பாக காணப்பட்டது. அது போன்றதான அடிப்படையில் சமூகத்தின் உயர் வட்டங்களில் அது மீண்டும் சில செல்வாக்கினைப் பெற்றது. உளவியல் பகுப்பாய்வாளர் ஜாக்கஸ் லக்கான், அவரது சம காலத்தவர் சொல்லாட்சிக் கலைக்கு குறிப்பு எழுதினார். முக்கியமாக சாக்ரடீஸிற்கு முந்தைய ஒன்றிற்கு. தத்துவவாதி ஜாக்வெஸ் டெரிடா குரலில் எழுதினார். தத்துவவாதி ஜாக்கஸ் டெரிடா குரல் வகையில் எழுதினார்.
அதே நேரத்தில், அதிக முன்னணி படைப்புகள் ஏற்பட்டு இறுதியில் இன்று நிலைத்திருக்கும் பிரெஞ்சு சொல்லாட்சிக் கலைப் பள்ளிக்கு வித்திட்டது.
இந்த சொல்லாட்சி மறு மீட்பு இரு முனைகளில் நடைபெற்றது. முதலில், 17 ஆம் நூற்றாண்டின் பிரெஞ்சு ஆய்வுகள், பிரெஞ்சு இலக்கிய கல்வி பிரிவில், சொல்லாட்சிக் கலை அறிவின் வரையறைகளை நீடிக்க அவசியமானது என விழிப்புணர்வு அதிகரித்தது, அமைப்பியல்வாததிற்கான முறிவைக் கொடுத்து மேலும் பண்பாட்டில் அதன் வரலாற்று மறுப்பினை மறுக்க செய்தது. இதுவே மார்க் ஃபுமரோலியின் முன் நோக்கிய படைப்பாகும். அவர் உன்னத மற்றும் நவீன-லத்தினீய அலைன் மிஷேல் மற்றும் பிரெஞ்சு அறிஞர்களான ரோஜர் சூபெர் போன்றோரின் படைப்புக்களை அடிப்படையாகக் கொண்டார். அவரது பிரபலமான ஏஜ் டெ எலக்வென்ஸ் (1980) பதிப்பிக்கப்பட்டது. அவர் இண்டெர்சேஹனல் சொசைட்டி ஃபார் தி ஹிஸ்டர் ஆஃப் ரெடோரிக்கின் நிறுவனர்களில் ஒருவராவார். மேலும் இறுதியில் சொல்லாட்சிக் கலையின் பேராசிரியாக கௌரவமான காலேஜ் டெ பிரான்ஸ்சிற்கு உயர்த்தப்பட்டார். அவர் ஹிஸ்டரி ஆஃப் ரெடோரிக் இன் மாடர்ன் ஈரோப் பின் எனும் நினைவுக்குரியதின் தலைமை ஆசிரியராக இருந்தார். அவரது இரண்டாம் தலைமுறை சீடர்களாக ,{சொல்லாட்சிக் கலைஞர்களான பிரான்க்கோயீஸ் வாக்கெஸ்ட் மற்றும் டெல்பைன் டெனிஸ், ஆகிய இருவரும் சோபோர்ன்களாவர், அல்லது பிலிப்பெ-ஜோசப் சலாஸார் ([58]{2/} பிரCசு விக்கிபீடியாவில்) சமீப காலம் வரை டெரிடாவின் காலேஜ் இண்டெர்நேஷனல் டெ பிலாசோப்பேயில் இருந்தார், ஹாரி ஓப்பன்ஹீமர் பரிசினைப் பெற்றவர் மற்றும் சமீப புத்தகமான ஹைப்பர்போலிடிக்கே  பிரஞ்சு ஊகடத்தின் கவனத்தை "தூண்டுதலின் உருவாக்கல் வழிமுறையின் மறு-பொருத்தம்" எனப் பெற்றது.
இரண்டாவதாக, உன்னத கல்விப் பகுதியில் அலைன் மிஷேலின் எழுச்சியால லத்தீன் அறிஞர்கள் சீசரிய ஆய்வுப்பாடங்களில் மறு மீட்புச் செய்தனர். அவர்கள் தூய்மையான இலக்கிய வாசிப்பான அவரது ஒரேஷன்ஸ்சிலிருந்துப் பிரிந்து விலகி, ஒரு முயற்சியாக ஐரோப்பிய அறநெறிகளில் சிசேரிய கல்வியைப் பொருத்தினர். அதே நேரம், கிரேக்க அறிஞர்களின் மத்தியில், இலக்கிய வரலாற்றாளர்கள் மற்ரும் பிலோஅஜிஸ்டு ஜாக்வெஸ் போம்பேர், பில்லாஜிஸ்ட் மற்றும் தத்துவவாதி ஈடுப்ரீல், அத்தோடு பின்னர் இலக்கிய வரலாற்றாளர் ஜாக்குலீன் டெ ரோமிலி ஆகியோர் புதிய ஆய்வுகளை சோபிஸ்ட்டுக்கள் மற்றும் இரண்டாம் சோபிஸ்டுக்கள் முன்னிலைப்படுத்தினார். இரண்டாம் தலைமுறை உன்னதவாதிகளில், தத்துவத்திலும் கூட பயிற்சியுடையவர் (ஹைடேக்கர் மற்றும் டெரிடா ஆகியோர் முக்கியமாக) அவர்களின் படைப்புகளில் எழுப்பினர். அதில் மார்செல் டெடைனே (தற்போது ஜான்ஸ் ஹாப்கின்ஸ்சில் உள்ளார்) நிகோலெ லாரக்ஸ், மத்தியவாதியும் தர்க்கவாதியுமான அலைன் டெ லிபெரா (ஜெனீவாவில் வசிப்பவர்) சிசேரிய அறிஞர் கார்லோஅ லெவ்வி (சோபோர்ன், பாரீஸ்) மற்றும் பார்பரா காசின் (கலாஜே இண்டெர்நேஷனல் டெ பிலாசபி, பாரீஸ்). அறிவியல் சமூகவாதி புரூனோ லாட்டூர் மற்றும் பொருளாதரவாதி ரோமைன் லாஃப்பர் இந்தக் குழுவிற்கு பாகம் அல்லது நெருக்கமானவராவர்.
இரு போக்குகளுக்கு இடையிலான - இலக்கியம் மற்றும் தத்துவம் - பிரெஞ்சு சொல்லாட்சிப் பள்ளி ஆகியவற்றில் வலுவாகவும் ஒத்துழைப்பு மிக்கதாகவும் உள்ளது. அது பிரான்சில் சொல்லாட்சிக் கலையின் மறு மீட்பிற்கு சாட்சியமாக உள்ளது. ஒரு சமீபத்திய பிலாசஃபி & ரெடோரிக் கின் இதழ் இத்துறையில் தற்போதைய எழுத்துக்களை அளிக்கிறது.
சீன சொல்லாட்சிக் கலை
சீன நாகரீகத்தில், சொல்லாட்சிக் கலையானது முதன்மையாக எழுதப்பட்டது, குரலாக அல்ல, அது பிரேதேச மாறுபாடுகளினால் ஏற்பட்டது. மேலும் பேரரசின் மரபு சீன மொழியின் மையப்படுத்தலினாலும் கூட உண்டானது. அதன்படி, சித்திரமொழி மற்றும் உன்னத சீன இலக்கிய ஆய்வுகள் குரல் வெளியேற்றத்தை விட அதிக கவனம் பெற்றன.
சீனப் பேரரசில், அதிகாரிகள் பல பிரதேசங்களுக்கு அனுப்பப்படுவர், அங்கு அவர்கள் ஒப்பீட்டளவில் பேச்சை விட எழுத்து மூலமாக அதிகம் தொடர்புகொள்ள இயலும். மேலும் 20 ஆம் நூற்றாண்டு மாசே துங்கின் உரைகள் பெரும்பாலான சீனர்களுக்கு அதன் வட்டார உச்சரிப்பில் சென்றடையவில்லை, அத்தோடு அவரது சொல்லாட்சிக் கலை அவரது எழுத்துக்கள் மூலமும் சித்திரமொழி மூலமும் நன்கு அறியப்பட்டன, மேலும் குறிப்பாக அவரது கொட்டேஷன்ஸ் ஃப்ரம் சேர்மன் மாவோ (லிட்டில் ரெட் புக் ) நூல்.
புற இணைப்புகள்
பகுப்பு:பயன்பாட்டு மொழியியல் பகுப்பு:கூகுள் தமிழாக்கம்-மொழியியல்
மாநெல்லூர் பருந்தாளியம்மன் கோயில்
மாநெல்லூர் பருந்தாளியம்மன் கோயில் தமிழ்நாட்டில் திருவள்ளூர் மாவட்டம், மாநெல்லூர் என்னும் ஊரில் அமைந்துள்ள கிராமக் கோயிலாகும்.
வரலாறு
இக்கோயில் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.
பூசைகள்
இக்கோயிலில் ஒருகாலப் பூசை திட்டத்தின் கீழ் சிவாகம முறைப்படி ஒருகாலப் பூசை நடக்கின்றது. ஆடி மாதம் ஆடித்திருவிழா முக்கிய திருவிழாவாக நடைபெறுகிறது.
மேற்கோள்கள்
கிராமக் கோயில்கள் பகுப்பு:சரி பார்க்க வேண்டிய தானியக்கக் கோயில் கட்டுரைகள்
சோழமாதேவி பசுபதீஸ்வரர் கோயில்
சோழமாதேவி பசுபதீஸ்வரர் கோயில் தமிழ்நாட்டில் அரியலூர் மாவட்டம், சோழமாதேவி என்னும் ஊரில் அமைந்துள்ள சிவன் கோயிலாகும்.
கோயில் அமைப்பு
இக்கோயிலில் பசுபதிஸ்வரர் சன்னதி உள்ளது. இக்கோயில் முதன்மைத் திருக்கோயில் என்ற வகைப்பாட்டில் இந்து அறநிலையத்துறையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. பரம்பரை அல்லாத அறங்காவலர் அமைப்பால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
பூசைகள்
இக்கோயிலில் ஒருகாலப் பூசை நடக்கின்றது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:அரியலூர் மாவட்டத்திலுள்ள சிவன் கோயில்கள் பகுப்பு:சரி பார்க்க வேண்டிய தானியக்கக் கோயில் கட்டுரைகள்
பாக்கித்தான் பிரதமர்
பாக்கித்தான் பிரதமர் ( Wazir-e-Azam literally "பிரதம மந்திரி"), என்பவர் பாக்கித்தானின் அரசுத் தலைவராகவும் நாட்டின் தலைவராகவும் (Chief Executive) விளங்குகிறார்." பாக்கித்தானின் யாப்பின் படி, பாக்கித்தான் நாடாளுமன்ற மக்களாட்சியையும், அதற்குத் தலைமை நிர்வாகியாகவும் அரசின் தலைவராக பிரதமரைக் கொண்டுள்ளது.
பிரதமராக இருந்த யூசுப் ராசா கிலானி உச்சநீதிமன்றத்தால் சூன் 19, 2012ல் பதவிநீக்கம் செய்யப்பட்டு அப்பதவி காலியானதை அடுத்து பாக்கித்தான் மக்கள் கட்சியைச் சேர்ந்த ராஜா பர்வேசு அஷ்ரப் சூன் 22, 2012ல் பிரதமராக பதவியேற்றுக்கொண்டார். இந்நாட்டின் முதல் பிரதமர் லியாகத் அலி கான் ஆவார்.
சேட்டை (திரைப்படம்)
நடிப்பு
பகுப்பு:இந்தியத் தமிழ்த் திரைப்படங்கள் பகுப்பு:2013 தமிழ்த் திரைப்படங்கள் பகுப்பு:சந்தானம் நடித்த திரைப்படங்கள்
பதுக்கு நினைவகம்
கணினியின் மைய முறைவழி அலகிற்குத் தேவையான தரவுகள் தற்போக்குப் பெறுவழி நினைவகத்தினூடாக செல்கின்றன. ஆனால், தற்போக்குப் பெறுவழி நினைவகம் மைய முறைவழி அலகிற்குத் தேவையான அளவு கதியில் தரவுகளை வழங்கும் ஆற்றலைக் கொண்டிருப்பதில்லை. இதற்குக் காரணம் தற்போக்கு பெறுவழி நினைவகத்தின் கதி மைய முறைவழி அலகின் கதியிலும் குறைவாக இருப்பதே ஆகும். இக்குறைபாட்டை தவிர்க்க பதுக்கு நினைவகம் (cache memory) பயன்படுத்தப்படுகிறது.
பதுக்கு நினைவகம் பிரதானமாக மூன்று வகைப்படும்.
முதல் பதுக்கு நினைவகம்
உரிய மைய முறைவழி அலகினினுள்ளே முதல் பதுக்கு நினைவகம் அமைந்திருக்கும். அதன் கொள்ளளவு மிகச் சிறிய பெறுமானத்தைக் கொண்டிருக்கும். மைய முறைவழி அலகிற்குத் தரவுகளும் அறிவுறுத்தல்களும் தேவையான போது அவை இருக்கின்றனவா என்பது இம்முதல் பதுக்கு நினைவகத்தில் முதலில் தேடப்படும்.
துணைப் பதுக்கு நினைவகம்
மைய முறைவழி அலகிற்கு மிக அண்மையில் தாய்ப்பலகை மீது பொருத்தப்பட்டுள்ள துணைப் பதுக்கு நினைவகம் முதல் பதுக்கு நினைவகத்திலும் கூடுதலான கொள்ளளவுடையது. அதேவேளை துணைப் பதுக்கு நினைவகம் செயற்படும் கதி முதல் பதுக்கு நினைவகத்தின் கதியிலும் குறைவானது.
மூன்றாம் பதுக்கு நினைவகம்
நவீன கணினிகளில் மட்டுமே மூன்றாம் பதுக்கு நினைவகம் காணப்படும். இது தாய்ப்பலகையில் பொருத்தப்பட்டிருக்கும்.
மேற்கோள்களும் குறிப்புகளும்
www.nie.lk/ebook/e10tim33.pdf
பகுப்பு:கணினியியல்
யாப்பகூவா
யாப்பகூவா என்பது இலங்கையின் தென்மேற்கு ஈர வலையத்தில் காணப்படும் யாப்பகூவா மலையில் காணப்பட்ட இராசதானி. இக்குன்று கிட்டத்தட்ட 300 மீற்றர்கள் உயரமானது. யாப்பகூவா கோட்டை இலங்கையின் குருநாகலை மாவட்டத்தின் மகவ என்னும் கிராமத்துக்குச் சுமார் மூன்று கிலோ மீட்டர் தூரத்தில் அமைந்துள்ளது. ஈழத்தின் கலை வரலாற்றில் இரண்டாவது சீகிரியா என வர்ணிக்கப்படுகிறது.
வரலாறு
யாப்பகூவா இராசதானி தம்பதெனிய இராசதானிக்குப் பின்னர் இலங்கையில் உருவான ஒரு இராசதானி ஆகும். இது இராசதானியாகும் முன்னர் சுபா தளபதியால் ஓர் அரணாகப் பயன்பட்டது. பின்னர் 1273 இல் முதலாம் புவனேகபாகு மன்னனால் தலைநகரமாக மாற்றப்பட்டது. இவனாலேயே இங்கு மாளிகைகளும், யாப்பகூவா கோட்டை கட்டிடங்களும் கட்டப்பட்டன. புத்தரின் தந்தத்தாதுவை தம்பதெனியவில் இருந்து யாப்பகூவாக்குக் கொண்டு வரப்பட்டது. முதலாம் புவனேகபாகு மன்னனின் இறப்பின் பின்னர் பாண்டியத் தளபதியான மாறவர்மன் குலசேகரமால் இலங்கை ஆக்கிரமிக்கப்பட்டது. அவன் புத்தரின் தந்தத்தாதுவை பாண்டிய தேசத்திற்குக் கொண்டு சென்றான். இவ் இராசதானியின் இரண்டாவது அரசனாக வந்த மூன்றாம் பராக்கிரமபாகுவால் நட்பின் மூலமாக புத்தரின் தந்தத்தாது மீட்கப்பட்டது. பின்னர் இரண்டாம் புவனேகபாகு மன்னனாகி தலைநகரத்தை குருணாகலுக்கு மாற்றினான்.
கி.பி 478 தொடக்கம் 496 ஆண்டுகள் வரையான காலப் பகுதிகளில் காசியப்ப அரசன் சீகிரியா கோட்டையை நிறுவி குபேரனைப் போல வாழ்ந்தான் என்று மகாவமிசம் கூறுவதைப் போல இயற்கை அரணாக விளங்கும் யாப்பகூவாவை சுப எனப்படும் இராசதாணி தங்கியிருந்து தனது ஆதிக்கத்தை செலுத்தியதாக பௌத்த சாதுக்களின் கல்வெட்டுக்களின் மூலம் அறியக் கிடைக்கிறது. சுப எனப்படுபவர் திராவிட இனத்தைச் சேர்ந்தவர். இருந்த போதிலும் பதின் மூன்று பௌத்தப் பிக்குகளின் பௌத்த அனுஷ்டானங்களை பாதுகாத்து வந்துள்ளார். மேலும் 1214 – 1235 காலப் பகுதிகளில் திராவிடர்களின் பாதுகாப்பாக காணப்பட்டதோடு இதனை அலங்கரிக்க எண்ணி பல அழகியல் அலங்கார வேலைப்பாடுகள் செய்து இக் கட்டிடம் மெருகூட்டப்பட்டுள்ளது.
மேலும் தம்பதெனியா காலத்தில் விஜய பாகுவின் மகனான இரண்டாம் பராக்கிரமபாகு 1236 தொடக்கம் 1266 ஆம் ஆண்டு வரையான காலப் பகுதிகளில் தமிழர்களுக்கு எதிராக பல போர்களை செய்தான். வட இந்திய திராவிடர்களின் வருகையை தடை செய்வதற்கு புவனேக பாகு இக் கட்டிடத்தைப் பேணி வந்ததாகவூம் சிலர் கூறுவர். வேறு சிலர் சந்திர பாகு அதனை ஆக்கிரமிப்பு செய்ய முயன்றதால் விஜய பாகு போரிட்டு புவேனேக பாகுவிடம் பொறுப்பளித்ததாகவூம் வரலாற்றாசிரியர்கள் கூறுவர்.
1886 ஆம் ஆண்டு பகுதியில் கோர்டன் என்ற ஆங்கிலேயரின் கவனத்துக்குள்ளாகியது. மேலும் அவர் அதன் கலைத் தன்மை மங்காது காக்க வேண்டுமென உணர்ந்து அதனை பொது மக்கள் மற்றும் ஏனைய நிறுவனங்களின் கவனத்திற்கு கொண்டு வர முனைந்தார்.
கட்டிடக் கலை
முன்னூறு அடி உயரமான இக்கோட்டை தெற்கு, தென் கிழக்கு தவிர ஏனைய பகுதிகள் மிக உயரமான அரண்களாக கட்டப்பட்டு பாதுகாக்கப்பட்டுள்ளது. இயற்கையாக பாதுகாப்பாக அமைக்கப்பட்ட இக் கோட்டையை மேலும் கருங்கல்லை சரிவாக வைத்து இக்கட்டிடத்திற்கு வலு சோர்க்கப்பட்டுள்ளது குறிப்பிடத்தக்க ஒன்றாகும். இரண்டு மாடிகளைக் கொண்டு சதுர அமைப்பால் நூற்று இருபது அடி நீளத்தையூம் கொண்டுள்ளது. ஒரு கல்லின் நீளம் முந்நூறு அடியாக காணப்படவதோடு மேலும் சில கற்கள் 45 × 15 அடி அளவுடையதாகும். ஆழகிய நீர் தடாகங்களும் அருகே சேறு நிரப்பப்பட்ட குழிகளும் அமைக்கப்பட்டுள்ளன. அரண் மனைக்குள் நுழையும் பிரதான நுழைவாயில் வலது பக்கமாக அமைந்துள்ளது. மேற்கிலும் கிழக்கிலும் இரகசியமாக வெளியேறுவதற்கும் வாயில்கள் அமைக்கப்பட்டுள்ளன. மேலும் நீர் தடாகங்கள் நான்கு காணப்படுகின்றன. 08 × 10 அடி அளவு கொண்ட கருங்கல்லாலான கதவு, யன்னல் நிலைகள் நான்கும் காணப்படுகின்றன. இவை பதின் எட்டாம் நூற்றாண்டில் செத்திபொலகம சுவாமியார் கீர்த்தி ஸ்ரீ இராஜசிங்க மன்னனின் வேண்டுகோலுக்கு இணங்க இதனை செய்வித்ததாகவும் கூறப்படும். விகாரை ஒன்றும் அதன் வட கிழக்கில் குகை ஒன்றும் அதில் புத்தர் சிலை தியான முத்திரைகளுடனான படைப்புக்களும் கண்டெடுக்கப்பட்டுள்ளன. மேலும் விஷ்ணு, சமன் தெய்வங்களின் வடிவங்கள் ஒரு சிறிய விகாரையில் காணப்படுகின்றன. இதனைப் பற்றி தொல்பொருளாய்வாளர் திரு H.C.B. பெல் கூறும் போது இது பதினெட்டாம் நூற்றாண்டுக்குப் பின்னர் தோற்றம் பெற்றிருக்கலாமென கூறுகிறார். இதன் கூரையில் சத்சதிய எனப்படும் புத்தரின் சரிதம் ஓவியமாக வரையப்பட்டுள்ளன. இதன் வலது சுவரில் புத்தரின் பிறப்பு முதல் இறப்பு வரையான கட்டங்களை ஓவியமாக வரைந்துள்ளனர். இடது பக்க சுவரில் வெஸ்ஸந்தரா ஜாதகக் கதைAம் வரையப்பட்டுள்ளன. பரதுக்கதுக்கித்த என்றழைக்கப்படும் பிறரின் துன்பங்களுள் பங்கு கொள்ளல் செய்தியை வெளிப்படுத்தும் இரண்டு புத்தருருவங்களும் வரையப்பட்டுள்ளன. இத்தகைய ஓவியங்கள் ஓவிய மரபை பேணி வரையப்படாவிடினும் இரசிக்கத்தக்க வகையில் பழங்கால ஓவியங்களை நினைவூபடுத்துகின்றன. இங்கே காணப்படும் கற் செதுக்கலலங்காரம் அற்புதமாகவூம் மிகவும் நேர்த்தியாகவும் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளன. இங்குள்ள ஓவியங்களைப் பொறுத்தவரை கண்டி யுகத்தில் பிரபல்யாமான நீலகம பரம்பரையின் நிக்கவெவ பகலவத்தே உக்கு நைதே என்பவர் வரைந்திருக்கக் கூடும். ஸ்ரீ போதி நாராயக புவனேகபாகு கித்திரா சரியகே ஜீவன் நைதே இவர் இரண்டு சதுரவடிவான பீடம் செய்து தலதா மாளிகையை 42 சம அளவில் 21 சுற்றளவில் பெரிய தாகபை ஒன்றும் அலங்கரித்ததாகக் கூறப்படுகிறது. இங்கே புத்தருடைய தந்தம் வைக்கப்பட்டு தலதா மாளிகையாக இருந்ததாக எண்ண முடிகிறது. தலதா மாளிகையின் கலையம்சங்களை ஆராயும் பொழுது பல விடங்களில் தெளிவு கிடைக்கிறது. சிறிய தாகபையின் வலப் பக்கத்தில் மாளிகை காணப்படும். இங்கே அரைவாசிக்கும் மேலாக செங்கல். கருங்கள் கலந்து தென்னிந்திய கட்டிட முறையை தழுவியமைக்கப்பட்டுள்ளன. இங்குள்ள கட்டிடப் பகுதியினை மூன்று பிரதான பகுதிகளாக பிரித்தாளுவது பொருத்தமாகும். அவை முறையே
இதில் கருங்கல்லால் மிகவும் இலகுவாகவும் மென்மையாகவும் சிற்பங்கள் ஒழுங்குபடுத்தி வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளன. யன்னல்களின் நிலைகள் கருங்கல்லால் செய்யப்பட்டிருப்பது விஷேட அம்சமாகும். மேற்கு பக்கமாக காணப்படும் கதவு நிலையில் தனிக்கல்லால் செய்யப்பட்ட மகர தோரணம் காணப்படுகிறது. இங்கே தியான நிலையில் அமைந்த புத்தர் சிலையொன்றும் காணப்பட்டது. இது தற்போது கீழே விழுந்து சிதைவுற்ற நிலையில் காணப்படுகிறது.
அடுத்து அரச மாளிகையின் கலை அமிசங்களை நோக்கும் போது இம்மாளிகை மூன்று தொகுதியாகப் படி வரிசைகளுடன் நேர்த்தியாகவும் கம்பீரமாகவும் நிலை நிறுத்தப்பட்டுள்ளன. முதலிலே நாம் காண்பது வரவேற்பு மண்டபமாகும். முப்பத்து ஜந்து படிகளைக் கொண்டும் கருங்கற்களைக் கொண்டும் அமைந்த செதுக்கல்கள், சிற்பங்கள் நிறைந்ததாகவும் அமைக்கப்பட்டுள்ளன. படி வரிசையின் இரு பக்கமும் யாக்ஷி, சிங்கம், யானை முதலிய மிருக உருவங்களும் முதற் படியின் இரு மருங்கிலும் பூச்சாடியை ஏந்திய எழில் மிக மங்கையர்களும் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. இவர்கள் கங்கா, யமுனா தேவிகளாக இருக்கலாமென சமயக்காரர்களின் நம்பிக்கையாகக் காணப்படுகிறது. மூன்றாவதாக அமைந்துள்ள திறந்த மண்டபத்தின் பின் பகுதியில் கருங்கல்லில் செதுக்கல்கள், சட்டகங்கள், நாட்டிய இசை வாத்தியக்காரர்களின் உருவங்களும் நயமாக செதுக்கப்பட்டுள்ளன. இவற்றை அவதானிக்கும் போது அக்காலத்தின் திராவிடர் கலையின் கலப்பு பௌத்த கலையோடு எவ்வாறு இணைந்திருக்கலாமென ஜயப்படத் தோணுகிறது. ஓன்றாகக் காணப்படும் மூன்று நாட்டிய உருவங்களும் நான்கு கால்களுடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளன. இவற்றை தனியாக பிரித்து நோக்கும் போது வேறு பல உருவங்களும் காணக்கிடைக்கிறது. 4.7 × 3.3 அடி அளவு கொண்ட தனிக் கல்லால் செய்யப்பட்ட துளை அலங்காரங்களோடு ஜன்னல்களும் சிங்கம், யானை, அன்னம் போன்றனவும் உள்ளன.
இங்கே காணப்படும் நாலந்த கெடிகேவின் தென் கிழக்கில் கணேஷ்வரின் உருவமும் கீழ் பகுதி அலங்காரங்களுடனும் செதுக்கப்பட்டுள்ளது. வாயைத் திறந்த படி நின்றிருக்கும் இரண்டு சிங்கங்களின் முற்பகுதி லியவெலஇ நெலும்மல், நாரிப் பெண்கள், மேலே தாமரை அமைப்பு ஆகிய தலை சிறந்த அலங்காரங்களோடு அமைக்கப்பட்டுள்ளன.
பகுப்பு:இலங்கை இராசதானிகள் பகுப்பு:இலங்கையில் உள்ள கோட்டைகள் பகுப்பு:இலங்கையின் தொல்லியற்களங்கள் பகுப்பு:இலங்கையின் புவியியல்
பொது மயக்கத் தமனி
உடற்கூற்றியலில், இடது, வலது பொது மயக்கத் தமனிகள் (carotids, கரோடிடுகள்) என்பன தலைக்கும் கழுத்துக்கும்  ஆக்சிசனேற்றப்பட்ட குருதியை எடுத்துச் செல்லும் தமனிகளாம்; இவை வெளிக்கழுத்து மயக்கத் தமனி எனவும் உட்கழுத்து மயக்கத்தமனி எனவும் கழுத்துப் பகுதியில் இரண்டாகப் பிரிந்துள்ளன.
கட்டமைப்பு
பொது மயக்கத் தமனிகள் உடலின் இடது, வலது இருபுறங்களிலும் அமைந்துள்ளன. இத்தமனிகள் வெவ்வேறு தமனிகளிலிருந்து பிரிந்து வந்தாலும் சமச் சீர்மையுள்ளப் பாதையில் பயணிக்கின்றன. வலதுபுற பொது மயக்கத்தமனி கழுத்தில் மேற்கை - தலை நோக்கு தமனியிலிருந்து கிளம்புகின்றது; இடதுபுற பொது மயக்கத் தமனி மார்புக் கூட்டில் தமனி வளைவுக் குழலிலிருந்து கிளம்புகின்றது. இவை மேலும் கழுத்து முள்ளந்தண்டெலும்புகள் பகுதியில் கேடயக்கசிக் (தைராய்டு) குருத்து எல்லையில் வெளிக்கழுத்து, உட்கழுத்து மயக்கத் தமனிகளாக  பிரிகின்றன.
இடது பொது மயக்கத் தமனியை இரண்டு பகுதிகளைக் கொண்டதாகக் கருதலாம்: மார்புக் கூட்டு பகுதி மற்றும் கழுத்துப் பகுதி. வலது பொது மயக்கத் தமனி கழுத்து அருகே கிளம்புவதால் சிறு மார்புக்கூட்டுப் பகுதியை மட்டுமே மொண்டுள்ளது.
பொது மயக்கத் தமனிகளின் சராசரி விட்டம் ஆண்களுக்கு 6.5 மிமீயாகவும் பெண்களுக்கு 6.1 மிமீயாகவும் உள்ளது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:தமனிகள்
மாரண்டபள்ளி
மாரண்டபள்ளி (MARANDAPALLI) என்பது இந்தியாவின், தமிழ்நாட்டின், கிருஷ்ணகிரி மாவட்டம், சூளகிரி வட்டத்துக்கு,  உட்பட்ட  ஒரு வருவாய் கிராமம் ஆகும்.
மக்கள்வகைப்பாடு
இந்த ஊரானது மாவட்டத்தின் தலைநகரான கிருஷ்ணகிரியில் இருந்து 37 கிலோமீட்டர் தொலைவிலும், மாநிலத் தலைநகரான சென்னையில் இருந்து 292 கிலோமீட்டர் தொலைவிலும் உள்ளது. 2011 ஆண்டு மக்கள் கணக்கெடுப்பின்படி இக்கிராமத்தில் 963  வீடுகள் உள்ளன. கிராமத்தின் மொத்த மக்கள் தொகையானது 4663 ஆகும். இதில் ஆண்கள் எண்ணிக்கை 2355, பெண்களின் எண்ணிக்கை 2308 என உள்ளது. மக்களின் கல்வியறிவு விகிதமானது 50.7% என உள்ளது. இது தமிழ்நாட்டின் சராசரி எழுத்தறிவு விகிதமான 80.09 % ஐ விடக்குறைவு ஆகும்.
மேற்கோள்
பகுப்பு:கிருஷ்ணகிரி மாவட்டத்திலுள்ள கிராமங்கள்
திருமால்பாடி ரங்கநாதசுவாமி கோயில்
கோயில் அமைப்பு
இக்கோயிலில் ரங்கநாதசாமி, எத்திராஜநாயகி சன்னதிகளும், ஆண்டாள், ஆஞ்சநேயர் உபசன்னதிகளும் உள்ளன. இங்குக் கோயில் குளம், கோயில் கல்வெட்டு போன்றவை உள்ளன. இக்கோயிலில் ஐந்து நிலை கொண்ட ராஜகோபுரம் உள்ளது. இக்கோயில் தொகுப்புக் கோயில் என்ற வகைப்பாட்டில் இந்து அறநிலையத்துறையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. பரம்பரை அல்லாத அறங்காவலர் அமைப்பால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
பூசைகள்
இக்கோயிலில் வைகானசம் ஆகம முறைப்படி இரண்டு காலப் பூசைகள் நடக்கின்றன. மார்கழி,[[தை மாதம்]] வைகுண்ட ஏகாதசி, காணும்பொங்கல் முக்கிய திருவிழாவாக நடைபெறுகிறது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:திருவண்ணாமலை மாவட்டத்திலுள்ள பெருமாள் கோயில்கள் பகுப்பு:சரி பார்க்க வேண்டிய தானியக்கக் கோயில் கட்டுரைகள்
கோவை - 18 (நெல்)
கோ - 18 (CO 18) (வேளாண் வழக்கு வெள்ளைக் கார் (Vellai kar) எனப்படும் இந்த நெல் வகை, நல் விதைத் தேர்வு (Pureline) முறையில் உருவாக்கப்பட்ட தமிழ்நாட்டின் நெல் வகையாகும்.
வெளியீடு
தமிழக கோவை மாவட்டத்தின், கோவையில் அமைந்துள்ள தமிழ்நாடு வேளாண்மைப் பல்கலைக்கழகம் (TNAU), 1941 ஆம் ஆண்டு, இவ்வகை நெல் இரகத்தை வெளியிடப்பட்டதாக அறியப்படுகிறது.
சான்றுகள்
பகுப்பு:நெல் வகைகள் பகுப்பு:தமிழ்நாட்டின் நெல் வகைகள்
கங்கைகொண்டான் ஊராட்சி
கங்கைகொண்டான் ஊராட்சி (Gangaikondan Gram Panchayat), தமிழ்நாட்டின் திருநெல்வேலி மாவட்டத்தில் உள்ள மானூர் ஊராட்சி ஒன்றியத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த ஊராட்சி, திருநெல்வேலி சட்டமன்றத் தொகுதிக்கும் திருநெல்வேலி மக்களவைத் தொகுதிக்கும் உட்பட்டதாகும். இந்த ஊராட்சி, மொத்தம் 7 ஊராட்சி மன்றத் தொகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. இவற்றில் இருந்து 7 ஊராட்சி மன்ற உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றனர். 2011ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, மொத்த மக்கள் தொகை 9221 ஆகும். இவர்களில் பெண்கள் 4475 பேரும் ஆண்கள் 4746 பேரும் உள்ளனர்.
சிற்றூர்கள்
இந்த ஊராட்சியில் அமைந்துள்ள சிற்றூர்களின் பட்டியல் :
ரியாத்
ரியாத் (அரபு மொழி: الرياض) சவுதி அரேபியாவின் தலைநகரமும் மிகப்பெரிய நகரமும் ஆகும். அரபிய மூவலந்தீவின் நடுவில் அமைந்த ரியாத் சவுதி அரேபியாவின் ரியாத் மாகாணத்தின் தலைநகரம் ஆகும். இது வரலாற்றுச் சிறப்பு வாய்ந்த பகுதிகளான நாசித், அல் யமாமா என்பவற்றுள் அடங்கியது. இந்நகரத்தில் 4.26 மில்லியன் பேர் வசிக்கிறார்கள்.
15 மாநகரப் பகுதிகளாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ள ரியாத் நகரம் நகரபிதாவைத் தலைவராகக் கொண்ட மாநகரசபையாலும், மாகாணத்தின் ஆளுனரைத் தலைவராகக் கொண்ட ரியாத் வளர்ச்சி அதிகாரசபையாலும் நிர்வாகம் செய்யப்படுகிறது. ரியாத் உலக நகராக வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது.
தொடக்க வரலாறு
இசுலாத்துக்கு முற்பட்ட காலத்தில் ரியாத் அமைந்துள்ள இடத்தில் அமைந்திருந்த நகரம் ஹஜிர் என அழைக்கப்பட்டது. பனி அனீபா என்னும் பழங்குடியைச் சார்ந்தோர் இந்த நகரை அமைத்ததாகத் தெரிகிறது. இது அல் யமாமா மாகாணத்தின் தலைநகரமாக இருந்தது. இந்த மாகாணத்தின் ஆளுனர்கள் உமய்யாத், அப்பாசியக் காலங்களில் நடு அரேபியாவினதும், கிழக்கு அரேபியாவினது பெரும் பகுதிக்குப் பொறுப்பாக இருந்தனர். கிபி 866 இல், அல் யமாமா அப்பாசியப் பேரரசிலிருந்து பிரிந்து, உகாதிரைட்டுக்களின் ஆட்சிக்குள் வந்தது. இவர்கள் தலைநகரை ஹஜிரில் இருந்து அருகில் இருந்த அல் காரிச்சுக்கு மாற்றினர். இதனால் ஹஜிர் நகரம் ஒரு நீண்டகால வீழ்ச்சி நிலைக்குச் சென்றது. 14 ஆம் நூற்றாண்டில் வட ஆப்புரிக்கப் பயணி இப்னு பத்தூதா தான் ஹஜிர் நகருக்குச் சென்றது பற்றி எழுதியுள்ளார். அவர் இந்நகரை அல் யமாமாவின் முதன்மை நகரம் எனக் குறித்துள்ளார். ஹஜிர் கால்வாய்களையும், மரங்களையும் கொண்ட நகரமாக இருந்ததாகவும் நகரில் பெரும்பான்மையோர் பனி அனீபாக்கள் என்றும் அவர்களது தலைவருடன் தான் மக்காவுக்கு ஹஜ் கடமைகளை நிறைவேற்றச் சென்றதாகவும் இப்னு பத்தூதா குறிப்பிட்டுள்ளார்.
பிற்காலத்தில், ஹஜிர் பல தனித்தனியான குடியிருப்புக்களாகப் பிரிந்தது. இவற்றுள் குறிப்பிடத்தக்கவை மிக்ரின், மிக்கால் என்பவை. எனினும், ஹஜிர் என்னும் பெயர் தொடர்ந்தும் நாட்டுப்புறக் கவிதைகளில் இடம்பெற்று வந்தது. இவ்விடத்துக்கு ரியாத் என்னும் பெயர் பயன்பட்ட மிகப் பழைய குறிப்பு 17 ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது. அக்காலத்து வரலாற்றுப் பதிவாளர் ஒருவர்1590 இல் நிகழ்ந்த ஒரு நிகழ்வை அறிவிக்கும்போது இப்பெயரைக் குறிப்பிட்டுள்ளார். 1737 இல், அயலிலி இருந்த மன்பூகா என்னும் இடத்திலிருந்து அகதியாக வந்த தெகாம் இப்னு தவ்வாசு என்பவன் ரியாத்தைத் தனது கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டுவந்தான். அவன் ரியாத் நகரின் பல்வேறு பகுதிகளைச் சுற்றி ஒரே மதிலைக் கட்டி அதை ஒரே நகரமாக்கினான்.
சவூதி அரசு
துர்க்கி பின் அப்துல்ல பின் முகம்மத் இரண்டாம் சவூதி அரசின் முதல் அமீர் ஆனான். இவன் சவூத் பின் சவூதின் ஒன்றுவிட்ட சகோதரன். 1834 வரை 19 ஆண்டுகள் ஆட்சியில் இருந்தான். இவர்கள் எகிப்தில் இருந்த ஓட்டோமான் பேரரசின் ஆட்சிப் பிரதிநிதியான முகம்மத் அலியின் கட்டுப்பாட்டுக்குள் இருந்தாலும், இக்காலப்பகுதி
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:ஆசியத் தலைநகரங்கள் பகுப்பு:சவூதி அரேபிய நகரங்கள்
ஹியூ மோரிஸ்
பகுப்பு:இங்கிலாந்துத் துடுப்பாட்டக்காரர்கள் பகுப்பு:1963 பிறப்புகள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள்
முந்தானை முடிச்சு (தொலைக்காட்சித் தொடர்)
முந்தானை முடிச்சு சினி டைம்ஸ்  என்டர்டைன்மென்ட் தயாரிப்பில் ப. செல்வம் இயக்கத்தில், திங்கள் முதல் சனி வரை, மாலை 6 மணிக்கு சன் தொலைக்காட்சியில் ஒளிபரப்பான மெகாதொடர்.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:சன் தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சிகள் பகுப்பு:தமிழ்த் தொலைக்காட்சி நாடகங்கள் பகுப்பு:தமிழகத்தின் தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சிகள் பகுப்பு:2010ஆம் ஆண்டுகளில் தமிழ்த் தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சிகள் பகுப்பு:2010 இல் தொடங்கிய தமிழ்த் தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சிகள் பகுப்பு:2015 இல் நிறைவடைந்த தமிழ்த் தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சிகள் பகுப்பு:தமிழ்த் தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சிகள்
நசுமா இத்ரீசு
thumb| நசுமா அப்துல்லா இத்ரீசு (2013) நசுமா அப்துல்லா இத்ரீசு (Najma Idrees) (அரபு: نجمة عبدالله إدريس; பிறப்பு : 25 டிசம்பர் 1952) ஒரு குவைத் நாட்டின் கவிஞர், கட்டுரையாளர் மற்றும் அறிஞர் ஆவார்.
சுயசரிதை
இத்ரீசு 1952 ஆம் ஆண்டு குவைத்து நாட்டில் பிறந்தார். 1976 ஆம் ஆண்டு குவைத்து பல்கலைக்கழகத்தில் அரபு இலக்கியப் பட்டம் பெற்றார். 1987 ஆம் ஆண்டு இலண்டன் பல்கலைக்கழகத்தின் ஓரியண்டல் மற்றும் ஆப்பிரிக்க ஆய்வுப் பள்ளியிலிருந்து தனது முனைவர் பட்டத்தைப் பெற்றார். அதில் இவரது ஆய்வுக் கட்டுரை 'நவீன அரபுக் கவிதைகளில் மரணம் மற்றும் அதன் வளர்ச்சி' (அரபு: مفهوم الموت وتطوره في الشعر العريث الحيد) என்ற தலைப்பில் இருந்தது.
இத்ரீசு தனது ஆரம்ப பல்கலைக்கழக ஆண்டுகளில் இருந்து ஒரு கவிஞராகவும் ஆராய்ச்சியாளராகவும் எழுதத் தொடங்கினார். மேலும் குவைத்து எழுத்தாளர்கள் சங்கத்தால் வெளியிடப்பட்ட அல்-பயான் இதழில் தனது ஆரம்பகால படைப்புகளை வெளியிட்டார்.
பல்வேறு அரபு நாடுகளில் ஆண்டுதோறும் நடைபெறும் கலாச்சாரம், கலை மற்றும் இலக்கியத்திற்கான தேசிய கவுன்சில் நடத்தும் கலாச்சார வாரங்களில் அடிக்கடி பங்கேற்பவர் ஆவார்.
அல்-சரிடா செய்தித்தாளின் வாராந்திர பத்திகள், மாத இதழ்களுக்கான கட்டுரைகள் மற்றும் உள்ளூர் பத்திரிக்கை மற்றும் வானொலி நேர்காணல்களில் திறந்த விவாதங்களும் அவரது பங்களிப்புகளில் அடங்கும்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:1952 பிறப்புகள்
வசுபந்து
வசுபந்து (Vasubandhu) கி பி 4 முதல் 5-ஆம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த காந்தார நாட்டு மகாயான பௌத்த துறவியும் அறிஞரும் ஆவார். இவரை இரண்டாம் புத்தர் என்று பௌத்தர்கள் அழைப்பர். பௌத்தர்களின் மும்மணிகளில் (திரிபிடகம்) ஒன்றான அபிதம்மத்தை   அடிப்படையாகக் கொண்டு, தனது உடன் பிறந்தவரும், பௌத்த துறவியுமான ஆசங்காவுடன் இணைந்து யோகசாரம் எனும் தத்துவப்பள்ளியையும் (School of Philosophy) நிறுவியவர்.
பின்னர் ஈனயானத்தின் பழமைப் பிரிவான சௌத்திராந்திகம் மற்றும் மகாயனத்தின் உட்பிரிவான யோகசாரம் ஆகியவற்றின் தத்துவங்களை இணைத்து புதிதாக சௌத்திராந்திக யோகசாரம் தத்துவப்பள்ளியை நிறுவியவர்.
புத்தரின் உபதேசங்களுக்கு விளக்க உரை வழங்கிய ஆறு அறிஞர்களில் (ஆறு அணிகலன்களில்) வசுபந்துவும், அவரது உடன்பிறந்தவரான ஆசங்காவும் முக்கியமானவர்கள் ஆவர். முதலாம் சந்திரகுப்தர் காலத்தில் வாழ்ந்தவர்.
வசுபந்துவின் சௌத்திராந்திக-யோகசார தத்துவப் பள்ளியின் தூண்களாக தருமபாலர், திக்நாகர் மற்றும் தர்மகீர்த்தி விளங்கினார்கள்.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:பௌத்த அறிஞர்கள் பகுப்பு:நான்காம் நூற்றாண்டு பிறப்புகள் பகுப்பு:நான்காம் நூற்றாண்டு இறப்புகள் பகுப்பு:பௌத்த எழுத்தாளர்கள் பகுப்பு:பௌத்த துறவிகள் பகுப்பு:இந்தியப் பௌத்தர்கள்
உலக நாடுகளின் விடுதலை நாட்கள்
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:நாடுகள் தொடர்பான பட்டியல்கள் பகுப்பு:சிறப்பு நாட்கள்
Unabhängigkeitstag Deň nezávislosti Quốc khánh
மேற்கு வங்க உயர்கல்வி நிறுவனங்களின் பட்டியல்
இது மேற்கு வங்கத்தில் உள்ள உயர்கல்வி நிறுவனங்களின் பட்டியல் (List of institutions of higher education in West Bengal) ஆகும்.
மத்தியப் பல்கலைக்கழகங்கள்
வலது|thumb|உபாசனா கிரிஹா விஸ்வா-பாரதி பல்கலைக்கழகம், சாந்திநிகேதன்
தேசிய முக்கியத்துவம் வாய்ந்த நிறுவனம்
thumb| ஐஐஎம் கல்கத்தா கலையரங்கம் thumb| துறைக் கட்டிடம், ஐஎஸ்ஐ கொல்கத்தா thumb| ஐஐடி கரக்பூர் முதன்மை கட்டிடம்
நிகர்நிலைப் பல்கலைக்கழகங்கள்
thumb| ஆர்.கே.எம்.வேரி பிரஜ்னா பவன் thumb| இந்திய அறிவியல் வளர்ச்சி கழக நுழைவாயில்
தேசிய சட்ட பல்கலைக்கழகம்
thumb| WBNUJS, கொல்கத்தா நுழைவாயில்
மாநில பல்கலைக்கழகங்கள்
thumb| ஆலியா பல்கலைக்கழக நகர வளாகம், பார்க் சர்க்கஸ் thumb|கொல்கத்தா பல்கலைக்கழக முதன்மைக் கட்டிடம் thumb| ஜாதவ்பூர் பல்கலைக்கழக வாயில் எண் 4 thumb| வட வங்காள பல்கலைக்கழக அருங்காட்சியகம் thumb| ரவீந்திரபாரதி பல்கலைக்கழகம் thumb| கவுர் பாங்கா பல்கலைக்கழகம் thumb| மேற்கு வங்க மாநில பல்கலைக்கழகம்
தனியார் பல்கலைக்கழகங்கள்
thumb| அமிட்டி பல்கலைக்கழகம், கொல்கத்தா thumb| ஐஎம்ஐ கொல்கத்தா காட்சி thumb| செயின்ட் சேவியர்ஸ் பல்கலைக்கழகம், கொல்கத்தா thumb| டெக்னோ இந்தியா பல்கலைக்கழகம்
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:மேற்கு வங்காளத்தில் கல்வி
பு. பாஸ்கரன்
'''பு. பாஸ்கரன்''' (ஆங்கிலம்: P. Bhaskaran) (21 ஏப்ரல் 1924 - 25 பிப்ரவரி 2007) புல்லூற்றுப்பாடத்து பாஸ்கரன் என்கிற இவர் ஒரு மலையாளக் கவிஞரும், பாடலாசிரியரும், மலையாளத் திரைப்பட இசையமைப்பாளரும், திரைப்பட தயாரிப்பாளருமாவார். இவர் சுமார் 250 படங்களுக்கு 3000க்கும் மேற்பட்ட பாடல்களை எழுதியுள்ளார். இவர் 44 மலையாள திரைப்படங்களையும் 3 ஆவணப்படங்களையும் இயக்கியுள்ளார். 6 திரைப்படங்களைத் தயாரித்துள்ளார். பல திரைப்படங்களில் நடித்துள்ளார். மலையாளத் திரைப்படங்களுக்கு இவர் செய்த ஒட்டுமொத்த பங்களிப்பிற்காக, இவருக்கு கேரள அரசு ஜே.சி. டேனியல் விருது வழங்கியது.
திரையுலகில் சுறுசுறுப்பாக பணியாற்றுவதற்கு முன்பு பத்திரிகையாளராகவும் அகில இந்திய வானொலி ஊழியராகவும் இருந்துள்ளார். இவர் தனது பாடல்களிலும் கவிதைகளிலும் மொழியை எளிமையாகப் பயன்படுத்துவதில் நன்கு அறியப்பட்டவர்.
ஆரம்ப கால வாழ்க்கை
பு. பாஸ்கரன் 1924 ஏப்ரல் 21 அன்று திருச்சூர் மாவட்டத்தின் கொடுங்கல்லூரில் பிறந்தார். இவரது தந்தை நந்திலத்து பத்மநாப மேனன் ஒரு கவிஞரரும், வழக்கறிஞரும், பத்திரிகையாளரும், இந்திய சுதந்திர ஆர்வலருமாவார். இவரது தாயார் புல்லூற்றுப்பாடத்து அம்மாளு அம்மா என்பவாராவார். பாஸ்கரன் தனது பெற்றோர்களின் ஒன்பது பிள்ளைகளில் ஆறாவது பிள்ளையாவார். ஐந்தாம் வகுப்பில் படிக்கும் போது இவரது தந்தை இறந்தார். ஏழாம் வகுப்பில் படிக்கும் போது கவிதை எழுதத் தொடங்கினார். எர்ணாகுளம் மகாராஜாவின் கல்லூரியில் படித்தார். இவர் ஒரு உள்ளூர் பத்திரிகையில் கவிதை எழுதினார். ஆகஸ்ட் போராட்டத்தில் பங்கேற்றதற்காக, இவருக்கு 6 மாத சிறைத்தண்டனையும் விதிக்கப்பட்டது. விடுதலையான பிறகு, கோழிக்கோடு சென்று தேசாபிமானி வார இதழில் சேர்ந்தார்.
வாழ்க்கை
பு. பாஸ்கரன் கம்யூனிச மேடை கலைஞர்களுக்கு பாடல்களை எழுதத் தொடங்கினார். இவரது பாடல்கள் (அப்போதைய) திருவிதாங்கூர் மாநிலத்தில் தடை செய்யப்பட்டன. இவரது முதல் கவிதைத் தொகுப்பு வில்லாளி என்ற தலைப்பில் வெளியிடப்பட்டது. புன்னப்பாறா-வயலார் கம்யூனிஸ்ட் கிளர்ச்சியின் போது, இவர் இரவி என்ற புனைப் பெயரில் வயலார் கர்ஜிக்குன்னு (வயலார் கர்ஜனை செய்கிறார்) என்ற பாடலை எழுதினார். "உயரம் ஞான் நடக்கே ..." பிறகு வரவிருக்கும் நாட்களில் புகழ்பெற்று அந்தஸ்துக்கு உயர்ந்தது. அந்த சமயத்தில் பாடல் தடைசெய்யப்பட்டது. திவான் சி.பி. ராமசாமி ஐயரின் உத்தரவின்படி இவர் (அப்போதைய) திருவிதாங்கூர் மாநிலத்திலிருந்து வெளியேற்றப்பட்டார்.
பின்னர் ஜெயகேரளத்தின் ஆசிரியர் குழுவில் சேர சென்னை சென்றார். இவர் அனைத்திந்திய வானொலி நிலையத்திற்கு பாடல்களை எழுது வந்தார். அது கோழிக்கோடு அனைத்திந்திய வானொலி நிலையத்தில் வேலை பெற உதவியது. 1950களில், இவர் திரைத்துறையுடன் தொடர்பு கொண்டார். வானொலி நிலையத்தில் தனது வேலையை விட்டுவிட்டு முழுநேர திரைப்பட வாழ்க்கையைத் தொடங்க மீண்டும் சென்னை சென்றார். மலையாள தொலைக்காட்சி ஒளிபரப்பு அலைவரிசையான ஏசியாநெட்டின் கருப் பாடலான சியாமா சுந்தரா என்று தொடங்கும் பாடல் இவரால் எழுதப்பட்டது.
திரைப்பட வாழ்க்கை
பாடலாசிரியராக பு. பாஸ்கரன் அறிமுகமானது ஒரு தமிழ்ப் படத்திற்காக. அபூர்வ சகோதரர்கள் (1949) என்றத் திரைப்படத்தில் பல மொழி பாடலுக்காக மலையாள வரிகளை எழுதினார். இவர் எழுதிய முதல் மலையாள திரைப்பட பாடல் சந்திரிகா (1950) படத்திற்கு "மாதுமுறி ..." என்ற பாடலாகும். இவர் இயக்குனர் பி வேணுவுடன் பணியாற்றி விருதன் சங்கு (1968), விருந்துகாரி (1969), அறியப்படாத ரகசியம் (1981) போன்ற படங்களில் பணியாற்றினார். இவர்கள் கூட்டணியில் சில பசுமையான பாடல்கள் உருவாகின.
1954 ஆம் ஆண்டில், பாஸ்கரன், ராமு காரியத்து என்பவருடன் இணைந்து நீலக்குயில் படத்தை இயக்கியுள்ளார். இந்த படம் மலையாள சினிமாவில் சமூக யதார்த்தத்தை வெளிப்படுத்துவதாகக் கருதப்படுகிறது. இது குடியரசுத்தலைவரின் வெள்ளிப் பதக்கத்தைப் பெற்றது. இது ஒரு மலையாள படத்திற்கான முதல் தேசிய அங்கீகாரமாகும். இரண்டு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, தனது முதல் தனிப்படைப்பான இரரிச்சன் என்ன பௌரன் என்ற தலைப்பில் இயக்கினார். இது திரையரங்க வசூலில் தோல்வியடைந்தது. இவரது படங்களான ஆத்யகிரணங்கள் (1964), இருட்டின்றெ ஆத்மாவு (1969), துறக்காத்தா வாதில் (1971) ஆகியவை பல்வேறு பிரிவுகளுக்கான தேசிய திரைப்பட விருதுகளை வென்றன. இவர் நீலக்குயில் உட்பட பல படங்களிலும் நடித்துள்ளார். ஜோதிடத்தில் ஆழ்ந்த நம்பிக்கை கொண்ட கண்டிப்பான குடும்பத் தலைவராக மனோரதம் (1978) என்றத் திரைப்படத்தில் தோன்றினார். விருது பெற்ற வள்ளத்தோள் உட்பட பல ஆவணப்படங்களையும் இயக்கியுள்ளார்.
இறப்பு
பாஸ்கரன் தனது வாழ்நாளின் இறுதியில் அல்சைமர் நோயால் அவதிப்பட்டார். இவருடன் பணிபுரிந்த எவரையும் அடையாளம் காண முடியவில்லை. இரண்டு குறிப்பிடத்தக்க அனுபவங்கள் இசை இயக்குனர் எம்.கே. அர்ஜுனன், இவரின் முதல் திரைப்படப் பாடல்கள் இவரால் எழுதப்பட்டவை. இவர் எழுதிய பெரும்பாலான பாடல்களைப் பாடிய பாடகர் எஸ்.ஜானகி ( கே.ஜே. யேசுதாஸுடன் ). இவர் கடைசியாக பாடல் எழுதியது 2003 இல் வெளியான 'சௌதாமினி'. இவர் 2007 பிப்ரவரி 25 அன்று திருவனந்தபுரத்தில் தனது 83 வயதில் இறந்தார். இவர் தைக்காட்டு சாந்திகவாடம் என்ற இடத்தில் முழு மாநில மரியாதைகளுடன் தகனம் செய்யப்பட்டார். இவருக்கு இந்திரா என்ற மனைவியும் நான்கு பிள்ளைகளும் உள்ளனர்.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:கேரள மாநில திரைப்பட விருது வென்றவர்கள் பகுப்பு:மலையாளத் திரைப்பட நடிகர்கள் பகுப்பு:மலையாள எழுத்தாளர்கள் பகுப்பு:திருச்சூர் மாவட்ட நபர்கள் பகுப்பு:2007 இறப்புகள் பகுப்பு:1924 பிறப்புகள் பகுப்பு:மலையாளத் திரைப்பட இயக்குநர்கள் பகுப்பு:மதிப்பாய்வு செய்யப்படாத மொழிபெயர்ப்புகளைக் கொண்ட பக்கங்கள்
கண்ணம்மா (2005 திரைப்படம்)
கண்ணம்மா (Kannamma) என்பது 2005 ஆம் ஆண்டு வெளிவந்த இந்திய தமிழ்த் திரைப்படம் ஆகும். எஸ். எஸ். பாபா விக்ரம் இயக்கிய இப்படத்தில் முதன்மைப் பாத்திரத்தில் மீனா நடிக்க, பிரேம் குமார், போஸ் வெங்கட் ஆகியோர் பிறபாத்திரங்களில்  நடித்துள்ளனர். இப்படம் தெலுங்கில் லட்சுமி சௌபாக்யவதி என்று பெயரில் மொழிமாற்றம் செய்யப்பட்டது. இப்படத்தின் திரைக்கதையை மு. கருணாநிதி எழுதினார்.
கதை
கண்ணம்மா ( மீனா ) என்பவள் ஒரு பணக்கார மருத்துவ மாணவி. அவளது ஓட்டுநர் பாபு ( கராத்தே ராஜா ) நடத்தும் அமில வீச்சு தாக்குதலில் இருந்து அவளை ஆனந்தன் (பிரேம் குமார்) காப்பாற்றுகிறான். இதன் பிறகு ஆனந்தனை கண்ணம்மா காதலிக்கிறாள். அதன்பிறகு இருவர் வாழ்விலும் ஏற்படும் சிக்கல்கள் ஏற்படுகின்றன. அதில் இருந்து எவ்வாறு மீண்டனர் என்பதே கதையின் முடிவாகும்.
இசை
இப்படத்திற்கு எஸ். ஏ. ராஜ்குமார் இசையமைத்தார். பாடல்களை ஸ்டார் மியூசிக் வெளியிட்டது.
வரவேற்பு
ரெடிஃப் எழுதியது, "2005 ஆம் ஆண்டில், அதாவது இன்றைக்கு திரைப்படங்கள் எவ்வாறு எடுக்கப்படுகின்றன என்பது குறித்து இயக்குனர் தன்னைப் புதுப்பித்துக்கொள்ளவில்லை என்பது படத்தில் தெளிவாகத் தெரிகிறது. இந்த படம் 1960 களின் முற்பகுதியில் தயாரிக்கப்பட்டிருந்தால் சிறப்பாக இருந்திருக்கலாம் ". திரைபடம் குறித்து பாலாஜி பி எழுதியது "இது ஒரு அரசியல் நையாண்டி அல்ல, கதாநாயகியின் பெயரை படத்தின் பெயராக வைத்திருந்தாலும், சமூக ரீதியாக பொருத்தமான படம். அவரது [கருணாநிதி] உரையாடல்கள் சில இடங்களில் பிரகாசிக்கின்றன, ஆனால் பெரும்பாலானவை, கொடூரமான திரைக்கதை, மோசமான பாத்திரப் படைப்பால் பொருத்தமற்றுள்ளது. " இண்டியாகிளிட்ஸ் எழுதியது "படம் தேசியம், சாதி, வகுப்புகளிடையே நல்லிணக்கம் பற்றிய செய்திகளைக் கொண்டுள்ளது. ஆனால் இது சில பிழைகளினால் எதிர்பார்த்த விளைவை ஏற்படுத்தவில்லை. "
குறிப்புகள்
பகுப்பு:மு. கருணாநிதி திரைக்கதை எழுதிய திரைப்படங்கள் பகுப்பு:இந்தியத் தமிழ்த் திரைப்படங்கள் பகுப்பு:2005 தமிழ்த் திரைப்படங்கள்
துவாரான் மாவட்டம்
துவாரான் மாவட்டம்; (மலாய்: Daerah Tuaran; ஆங்கிலம்: Tuaran District) என்பது மலேசியா, சபா மாநிலம், மேற்கு கரை பிரிவில் உள்ள ஒரு நிர்வாக மாவட்டம் ஆகும். இந்த மாவட்டத்தின் தலைநகரம் துவாரான் நகரம் (Tuaran Town).
சபா, மேற்கு கரை பிரிவில் உள்ள ஏழு மாவட்டங்களில் துவாரான் மாவட்டமும் ஒன்றாகும். சபா மாநிலத்தின் தலைநகரமான கோத்தா கினபாலுவில் இருந்து 32 கி.மீ. தொலைவில் உள்ளது.
பொது
சபா மாநிலத்தின் மேற்கு கரை பிரிவில் உள்ள மாவட்டங்கள்:
வரலாறு
துவாரான் என்ற பெயரின் தோற்றம் ஓரளவுக்கு இன்னும் அறியப் படாமல் உள்ளது. இருப்பினும் பிரித்தானியர்களின் வருகைக்கு முன்பே இருந்து துவாரான் நகரில் ஒரு குடியேற்றம் இருந்துள்ளது. 1800-ஆம் ஆண்டுகளில் இசுடாம்போர்டு இராஃபிள்சு துவாரான் எனும் பெயரைப் பயன்படுத்தி உள்ளார்.
இசுடாம்போர்டு இராஃபிள்சு (Stamford Raffles), 1811–ஆம் ஆண்டில் இருந்து 1815-ஆம் ஆண்டு வரை டச்சு கிழக்கிந்திய நிர்வாகத்தில் துணைநிலை ஆளுநர் பதவியில் இருந்தார். 1813–ஆம் ஆண்டில் ஜாவாவின் ஆளுநராகவும் இருந்தார்.
இசுடாம்போர்டு இராபிள்சு
அந்தக் காலக் கட்டத்தில் துவாரான், தெம்பாசு (Tempasuk) பகுதிகள் கடல் கொள்ளைகளால் பாதிக்கப்பட்டு இருந்தன. இந்தக் கடல் கொள்ளைகளை ஒடுக்குமாறு இசுடாம்போர்டு இராபிள்சை புரூணை சுல்தான் கேட்டுக் கொண்டார்.
இந்தியாவில் இருந்த பிரித்தானிய (East India Company) செயலாளருக்கு இசுடாம்போர்டு இராஃபிள்சு அனுமதி கேட்டு கடிதம் அனுப்பி இருந்தார். அந்தக் கடிதத்தில் துவாரான் எனும் பெயர் பயன்படுத்தப்பட்டு உள்ளது.
மேலும் பார்க்கவும்
பகுப்பு:சபா பகுப்பு:மலேசியாவின் மாவட்டங்கள் பகுப்பு:சபா மாநிலத்தின் மாவட்டங்கள்‎