cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
விழிப்புநிலை தடுமாறுதல்
இந்நிலையில் தூக்கம், நினைவு இழப்பு (Unconsciousness), உடல் கட்டுநிலை (Immobility) மற்றும் வலி உணர்வு/வலி இழப்பு (analgia) ஆகிய விளைவுள் ஏற்படும். இந்நிலையை ஏற்படுத்தும் மருந்துகள் கலந்ததுதான் மயக்க மருந்து (anaesthesia) எனப்படுகின்றது. அறுவைச் சிகிச்சையின்போது வலி தெரியாமல் இருப்பதும், நடந்தது எதுவும் பிற்பாடு நினைவுக்கு வராமல் போவதும்கூட அந்த மருந்துகளின் செயலால்தான். ஒவ்வொரு மருந்தும் குறிப்பிட்ட நரம்புத் தொகுப்பு (குடும்பங்கள்) களை இடைமறிக்கின்றன. தெளிவாகவும், துல்லியமாகவும் அவற்றின் செய்முறை தெரிந்துவிட்டால் அவை ஏன், எப்படி பக்கவிளைவுகளுக்குக் காரணமாகின்றன என்பது புரியும். பக்கவிளைவுகள் ஏற்படுத்தாத வகையில் மருந்துகளை வடிவமைக்க முடியலாம்.
தமிழ் விவிலியம்
சீர்திருத்த சபையினர் வெளியிட்ட மொழிபெயர்ப்புகள்
தனித்தமிழ் வழக்கு மோனகன் திருப்பத்தில் உண்டு என்பதற்குச் சில எடுத்துக்காட்டுகள்: "மத்தேயு எழுதின சுவிசேஷம்" மத்தேயு எழுதிய அருட்செய்தி நூல் என்றும், "வேதபாரகர்", "அப்போஸ்தலர்", "தீர்க்கதரிசி", "போர்ச்சேவகர்", "கிருபை" என்ற சொற்கள் முறையே வேத அறிஞர், திருத்தூதுவர், இறைவாக்கினர், படைவீரர், பேரிரக்கம் என்றும் மாறின. விசுவாசம் என்னும் சொல் தவிர்க்கப்பட்டு, பல இடங்களில் நம்பிக்கை என்று மாற்றப்பட்டது.
ஓ) தனியார் மொழிபெயர்ப்புகள்
விழிப்புநிலை தடுமாறுதல்
மயக்க மருந்து கொடுக்கும்போது மருத்துவரோ, மருத்துவ உதவியாளரோ அருகில் இருப்பது அவசியம். எதிர்பாராத பக்கவிளைவுகள் ஏற்பட்டால் உடனடியாக நோயாளரைக் கவனிக்க அவர்களில் யாராவது ஒருவர் உடனிருத்தல் அவசியமாகும். முனைப்புக் கவனிப்புப் பிரிவில் (intensive care unit) தூக்க/மயக்க மருந்தின் பயன்பாடு அதிகம்.
பகுப்பு:நோய்கள் பகுப்பு:மயக்க மருந்து
தமிழ் விவிலியம்
சீர்திருத்த சபையினர் வெளியிட்ட மொழிபெயர்ப்புகள்
அருள்திரு ஞானப்பிரகாசம் என்பவர் தனிப்பட்ட முறையில் முப்பது ஆண்டுகள் உழைத்து விவிலியத்தைத் தமிழில் பெயர்த்தார். அது கொல்கத்தா ஒய்.எம்.சி.ஏ. அச்சகத்தில் 1932இல் அச்சிடப்பட்டது.
1950களில் அருள்திரு எச்.டி. ஜெபஞானம் என்பவர் மாற்கு நற்செய்தியை மொழிபெயர்த்து வெளியிட்டார்.
கத்தோலிக்க கிறித்தவ சபை வெளியிட்ட விவிலியத் தமிழ் பெயர்ப்புகள்
விவிலியத்தைத் தமிழில் பெயர்ப்பதற்குக் கத்தோலிக்க கிறித்தவர்கள் மேற்கொண்ட முதல்முயற்சிகள் மேலே குறிக்கப்பட்டன. தமிழகத்தில் கத்தோலிக்க கிறித்தவ மறை போர்த்துகீசியர் வருவதற்குப் பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்னரே ஆங்காங்கே பரவியிருந்தது. மயிலாப்பூரில் புனித தோமா திருத்தூதரின் கல்லறைக்கு மார்க்கோ போலோ, மோந்தே கொர்வீனோ, மரிஞ்ஞோல்லி போன்ற மேலை நாட்டுக் கிறித்தவர்கள் திருப்பயணமாகச் சென்ற வரலாற்றுச் செய்தி உண்டு. போர்த்துகீசியர் இந்தியா வந்தபோது அங்கே கிறித்தவர்கள் ஏற்கனவே இருந்தார்கள் எனக் கண்டு அவர்கள் வியந்ததும் உண்டு.
அ) கத்தோலிக்க தமிழ் விவிலியப் பெயர்ப்புக்குப் பின்னணி
இருப்பினும், 1498இல் போர்த்துகீசியர் இந்தியாவோடு வணிகத் தொடர்பு ஏற்படுத்திய பின்னரே கிறித்தவ சமயத்தைப் பரப்பத் தொடங்கினார்கள். சோழமண்டலக் கடற்கரையில் மீன்பிடிக்கும் தொழிலிலும் முத்துக்குளித்தலிலும் ஈடுபட்டிருந்த பரவர் இனத்தவர் மிகப்பெரும் அளவில் கத்தோலிக்க கிறித்தவ மறையைத் தழுவினார்கள். அவர்கள் நடுவே போர்த்துகீசிய மறைபரப்பாளர் பணி செய்தனர். அவர்களுள் புனித பிரான்சிஸ் சவேரியார் (1506-1552) (இந்தியா/தமிழகம்: 1542-1549); என்றீக்கசு ஆகியோரைச் சிறப்பாகக் குறிப்பிடலாம். பரவ இனக் கிறித்தவர்களுக்குக் கிறித்தவ சமயப் போதனைகளை வழங்க சவேரியாரும் என்றீக்கசும் தமிழில் நூல்கள் உருவாக்கினர். ஓலைச்சுவடிகளில் கிறித்தவ இறைவேண்டல்களும் போதனைச் சுருக்கமும் எழுதப்பட்டு மக்களிடையே பரவின. தம்பிரான் வணக்கம் (1578), கிரிசித்தியானி வணக்கம் (1579), பாவ அறிக்கை நூல் (1580), அடியார் வரலாறு (1586) போன்ற நூல்கள் கொச்சியிலும் கொல்லத்திலும் அச்சிடப்பட்டு, மறைபரப்ப துணையாயின.
திருப்பலியின்போதும், பிற அருளடையாளங்களை நிறைவேற்றும்போதும் அறிக்கையிடும் பொருட்டு விவிலியப் பகுதிகள், குறிப்பாக நற்செய்தி நூல்கள் தமிழில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டன. ஆனால் அவை அச்சேற்றப்பட்டதாக ஆதாரம் இல்லை; கையெழுத்துப் படிகளாகவே இருந்தன. இவற்றை சீகன்பால்க், ஷூல்ஸ் (சூல்சு) போன்ற பிற்கால மொழிபெயர்ப்பாளர்கள் பயன்படுத்தி, விவிலியத்தைத் தமிழில் ஆக்கி அச்சேற்றினர்.
ஆ) தமிழகத்தில் கத்தோலிக்க கிறித்தவத்தின் தேக்கநிலை (1700-1850)
கத்தோலிக்கர் நடுவே விவிலியம் தமிழில் 17-19 நூற்றாண்டுகளில் அச்சிடப்படாமைக்கு மற்றொரு முக்கியமான காரணமும் உண்டு. அக்காலத்தில் கத்தோலிக்க கிறித்தவம் தமிழகத்தில் பரவுவதற்கு போர்த்துகீசிய மறைபரப்பாளரே பொறுப்பேற்றிருந்தனர். அவர்கள் போர்த்துகல் நாட்டின் ஆதரவோடு செயல்பட்டனர். 1498இல் வாஸ்கோதகாமா இந்தியாவுக்கு ஐரோப்பாவிலிருந்து கடல்வழி கண்டுபிடித்து, கோழிக்கோட்டில் வந்து இறங்கியதிலிருந்து போர்த்துக்கல் இந்திய நாட்டில் வணிகத்தளங்கள், கோட்டைகள் நிறுவத் தொடங்கியது. மறைபரப்பாளர்கள், குறிப்பாக இயேசு சபைத் துறவியர் கத்தோலிக்க கிறித்தவத்தைப் பரப்பத் தொடங்கினர். கோவா, கொச்சி, கொல்லம், பழவேற்காடு, தூத்துக்குடி போன்ற கடலோர நகரங்களில் அவர்கள் காலூன்றினர். அச்சுப்பொறிகள் கோவா, கொச்சி, கொல்லம், புன்னைக்காயல் ஆகிய இடங்களில் நிறுவப்பட்டாலும் தமிழில் சில நூல்களே அச்சிடப்பட்டன. 1578-1586 ஆண்டுகளிலும், பின்னர் 1677-1678 ஆண்டுகளிலும் சில நூல்கள் அச்சிடப்பட்டன.
ஆனால், 1605இல் டச்சு நாட்டவர் இந்தியாவில் வணிகத் தளங்கள் ஏற்படுத்தினர். அவர்களும், 1612இல் இந்தியா வந்த பிரித்தானியரும் படிப்படியாகப் போர்த்துகீசிய ஆதிக்கத்தைத் தமிழகத்தில் முடிவுக்குக் கொணர்ந்தனர். இதனால் போர்த்துகீசிய ஆதரவு தமிழ் கத்தோலிக்க நூல் வெளியீட்டுக்கு இருக்கவில்லை. போர்த்துகீசியர் கத்தோலிக்க கிறித்தவத்தை ஆதரித்தனர். ஆனால் அவர்களுக்குப் பின் இந்தியா வந்த டேனியர், டச்சு நாட்டவர், பிரித்தானியர் போன்றோர் சீர்திருத்த கிறித்தவ சபைகளைச் சார்ந்தவர்கள். அவர்கள் காலத்தில் கத்தோலிக்க கிறித்தவர்களின் சமய நூல்கள் வெளிவர வாய்ப்பு இல்லாமல் போனது. விதிவிலக்காக, லூத்தரன் சபையினரான தரங்கம்பாடி மறைபரப்பாளர்கள் கத்தோலிக்கரான வீரமாமுனிவரின் கொடுந்தமிழ் இலக்கணத்தையும் அகராதியையும் அச்சிட்டு வெளியிட்டதைக் குறிப்பிடலாம்.
கத்தோலிக்க கிறித்தவ சமயத்தைத் தமிழகத்தில் பரப்புவதிலும், தமிழ்ப்பணி புரிவதிலும் முன்னின்று செயல்பட்ட இயேசு சபை ஐரோப்பாவில் 1773ஆம் ஆண்டு கலைக்கப்பட்டது தமிழ் அச்சுப் பணிக்கு ஒரு பேரிடியாயிற்று. 45 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, 1814இல் தான் மீண்டும் இயேசு சபை செயல்படத் தொடங்கியது. அந்த இடைப்பட்ட காலத்தில் தமிழகத்தில் கத்தோலிக்க மறைப்பணியும் மொழிப்பணியும் மிகவும் தளர்ச்சியுற்றன.
இ) கத்தோலிக்கரின் அச்சுப் பணி மறுமலர்ச்சியடைதல்: முதல் தமிழ் விவிலியம் அச்சிடப்படுதல்
”பாரிசு வெளிநாட்டு மறைபரப்பு சங்கம்” (Paris Foreign Missions) என்றொரு அமைப்பு இயேசு சபையினர் ஆற்றிவந்த மறைப்பணியைத் தொடர்ந்தது. இச்சங்கத்தைச் சார்ந்த ஆயர் கிளெமாந்து பொனாந்து (Clément Bonnand, 1796-1861) என்பவரின் தலைமையின்கீழ் புதிய ஏற்பாடு நூல்களாகிய நற்செய்தி நூல்களும் திருத்தூதர் பணிகள் என்னும் நூலும் தமிழில் பெயர்க்கப்பட்டு பாண்டிச்சேரி மிஷன் அச்சகத்தால் 1857இல் வெளியிடப்பட்டன.
இயேசு சபை மறைத் தொண்டர் இழான்-பத்தீட்டு திரிங்கால் (Jean-Baptiste Trincal 1815-1892) என்பவர் 1855ஆம் ஆண்டளவில் மதுரையில் மறைப்பணி ஆற்றிக்கொண்டிருந்த வேளையில் புதிய ஏற்பாட்டைத் தமிழில் பெயர்க்கத் தொடங்கினார். அது 1891இல் புதுவையில் அச்சேறியது. மேலும் திரிங்கால் விவிலியச் செய்தியின் சுருக்கம் ஒன்றினையும் சத்தியவேத சரித்திர சங்க்ஷேபம் என்னும் பெயரில் வெளியிட்டார். திரிங்கால் வெளியிட்ட இன்னொரு சிறப்பான விவிலியப் படைப்பு யேசுக் கிறிஸ்து நாதருடைய பரிசுத்த சுவிசேஷப் பொருத்தம் (Concordance of Four Gospels) என்பதாகும். இதில், இயேசு கிறிஸ்துவின் வாழ்க்கையையும் போதனையையும் விவரிக்கின்ற மத்தேயு, மாற்கு, லூக்கா, யோவான் ஆகிய நான்கு நற்செய்தி நூல்களின் பகுதிகளும் அருகருகே வைக்கப்பட்டு, ஒப்பிட்டுப் பார்க்க வசதியாக அமைந்தன.
பாரிசு வெளிநாட்டு மறைபரப்பு சங்கத்தைச் சேர்ந்த பொத்தேரோ என்பவர் தலைமையில் சத்திய வேத ஆகமம் என்னும் தலைப்பில் 1904ஆம் ஆண்டு பழைய ஏற்பாட்டின் முதல் பாகம் வெளியிடப்பட்டது. இவரே 1910இல் பழைய ஏற்பாட்டின் இரண்டாம் பாகத்தையும் வெளியிட்டார். இந்த விவிலியம் வுல்காத்தா (Vulgata = Vulgate) என்னும் இலத்தீன் மூலத்திலிருந்து பெயர்க்கப்பட்டது.
ஈ) கிரேக்க மூலத்திலிருந்து தமிழ் விவிலியப் பெயர்ப்பு
1956இல் பெங்களூரு தூய பேதுரு குருத்துவக் கல்லூரியின் விவிலியப் பேராசிரியரும் பாரிசு வெளிநாட்டு மறைபரப்பு சங்கத்தைச் சேர்ந்தவருமான லூசியேன் லெக்ராந்து (Lucien Legrand) என்பவரின் தலைமையில் புதிய ஏற்பாடு கிரேக்க மூலத்திலிருந்து தமிழில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டது. இது 1970ஆம் ஆண்டு வெளியிடப்பட்டது. நல்ல, தெளிவான தமிழில் அமைந்த இந்த மொழிபெயர்ப்பு தமிழ்க் கிறித்தவரிடையே சிறப்பான வரவேற்பைப் பெற்றது.
இதற்கிடையில் 1904இல் மொழிபெயர்க்கப்பட்ட பழைய ஏற்பாடு மொழிநடையில் திருத்தம் செய்யப்பட்டது. அது பரிசுத்த வேதாகமம் என்னும் பெயரில் 1973ஆம் ஆண்டு தமிழ் இலக்கியக் கழகத்தினரால் வெளியிடப்பட்டது. 1974ஆம் ஆண்டுமுதல் இந்த விவிலியம் திண்டிவனம் தமிழ்நாடு கத்தோலிக்க மையத்திலிருந்து (TNBCLC) வெளியிடப்பட்டு வந்தது.
அனைத்து கிறித்தவ சபைகளுக்கும் பொதுவான தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு
17ஆம் நூற்றாண்டிலிருந்து 20ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதி வரையிலும் கத்தோலிக்க திருச்சபையும் சீர்திருத்தசபைகளும் தமக்கென்று தனித்தனி விவிலிய மொழிபெயர்ப்புகளை உருவாக்கியிருந்தன. அச்சபைகளுக்கிடையே அதிக ஒத்துழைப்பும் இருக்கவில்லை. இந்நிலை 1970களிலிருந்து மாறத் தொடங்கியது. கிறித்தவ சபைகள் தமக்குள் உறவுகளை வளர்ப்பதிலும் ஒன்றிணைந்து செயல்படுவதிலும் ஆர்வம் காட்டின.
அ) இரண்டாம் வத்திக்கான் பொதுச் சங்கம் (1962-1965) அளித்த ஆதரவு
கத்தோலிக்க திருச்சபையைப் பொறுத்த மட்டில் 1962இலிருந்து 1965 வரை நடந்த இரண்டாம் வத்திக்கான் பொதுச்சங்கம் கிறித்தவ ஒன்றிப்புக்கு ஆக்கப்பூர்வமான உந்துதல் அளித்தது. விவிலியத்தை மொழிபெயர்ப்பதில் கத்தோலிக்க சபை பிற கிறித்தவ சபைகளோடு இணைந்து பொது மொழிபெயர்ப்புகளை வெளிக்கொணர்வதற்கு வத்திக்கான் சங்கம் ஊக்கம் தந்தது. சங்கத்தின் கருத்துப்படி,
கடவுளின் வார்த்தை எக்காலத்திலும் யாவருக்கும் எட்டக்கூடிய நிலையில் இருக்கவேண்டும் என்பதால் பல்வேறு மொழிகளிலும் பொருத்தமான, சரியான மொழிபெயர்ப்புகள், சிறப்பாக விவிலிய மூல பாடங்களிலிருந்து செய்யப்படும் வண்ணம் தாய்க்குரிய பரிவோடு திருச்சபை கவனித்து வருகிறது. மேலும், தக்க வாய்ப்பும் திருச்சபை அதிகாரிகளின் ஒப்புதலும் இருக்குமாயின், பிற கிறித்தவ சகோதரர், சகோதரிகளின் ஒத்துழைப்போடு இம்மொழிபெயர்ப்புகள் செய்யப்படும்போது எல்லாக் கிறித்தவர்களும் அவற்றைப் பயன்படுத்த இயலும்''
இதன் அடிப்படையில் தமிழகக் கத்தோலிக்க திருச்சபை விவிலியத்தைப் பிற கிறித்தவ சபைகளின் ஒத்துழைப்போடு மொழிபெயர்ப்பு செய்ய விருப்பம் தெரிவித்தது. தமிழகக் கத்தோலிக்க ஆயர் பேரவையும் (Tamil Nadu Catholic Bishops' Council) இந்திய வேதாகமச் சங்கமும் (Bible Society of India) ஒன்றிணைந்து, விவிலியத்தின் மூல மொழிகளான எபிரேயம், கிரேக்கம் ஆகியவற்றிலிருந்து பழைய ஏற்பாட்டையும் புதிய ஏற்பாட்டையும் இக்காலத் தமிழ் நடையில் பெயர்க்கும் பணியை 1972இல் தொடங்கின. கத்தோலிக்க கிறித்தவ சபையையும் சீர்திருத்த சபைகளையும் உள்ளடக்கிய மொழிபெயர்ப்புக் குழுவில் 35 விவிலிய அறிஞர்கள் பங்கேற்றனர். மேலும் 84 விவிலிய, மற்றும் தமிழ் அறிஞர்கள் திருத்தப் பணியில் உதவி செய்தனர். முன்னோட்டப் பதிப்புகள் வழியாக ஆயிரக்கணக்கானோரின் கருத்துகள் வரவேற்கப்பட்டு, தரமானவை ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டன.
இருபத்திரண்டு ஆண்டுகள் நடைபெற்ற இம்மொழிபெயர்ப்புப் பணியும் அச்சுப்பணியும் 1995இல் நிறைவேறியது. திண்டிவனத்தில் அமைந்துள்ள தமிழக கத்தோலிக்க நடுநிலையமும் (TNBCLC), அனைத்துலக வேதாகம சங்கமும் (United Bible Society - USB) இணைந்து, 1995ஆம் ஆண்டு நவம்பர் மாதம் 26ஆம் நாள் மதுரையில் இம்மொழிபெயர்ப்பை வெளியிட்டன. இப்புதிய மொழிபெயர்ப்பு திருவிவிலியம் (பொது மொழிபெயர்ப்பு) என அழைக்கப்படுகிறது. ஆ) திருவிவிலியம் (பொது மொழிபெயர்ப்பு): சிறப்புக் கூறுகள்
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:விவிலியம் பகுப்பு:கிறித்தவ தமிழ் இலக்கியம் பகுப்பு:கிறித்தவ சமய நூல்கள்
தேவிகாபுரம் ஊராட்சி
தேவிகாபுரம் ஊராட்சி (Devikapuram Gram Panchayat), தமிழ்நாட்டின் திருவண்ணாமலை மாவட்டத்தில் உள்ள ஆரணி (மேற்கு) வட்டாரத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த ஊராட்சி, ஆரணி சட்டமன்றத் தொகுதிக்கும் ஆரணி மக்களவைத் தொகுதிக்கும் உட்பட்டதாகும். இந்த ஊராட்சி, மொத்தம் 7 ஊராட்சி மன்றத் தொகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. இவற்றில் இருந்து 7 ஊராட்சி மன்ற உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றனர். 2011ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, மொத்த மக்கள் தொகை 8712 ஆகும். இவர்களில் பெண்கள் 4359 பேரும் ஆண்கள் 4353 பேரும் உள்ளனர்.
மோதி லால் மதன்
மோதி லால் மதன் (Moti Lal Madan) இந்தியாவைச் சேர்ந்த ஓர் உயிரித்தொழில்நுட்ப ஆராய்ச்சியாளராவார். 1939 ஆம் ஆண்டு இவர் பிறந்தார். கால்நடை மருத்துவர், கல்வியாள மற்றும் நிர்வாகி என பன்முகங்களுடன் இவர் இயங்கினார்.
1994 ஆம் ஆண்டு முதல் 1995 ஆம் ஆண்டு வரை கர்னலில் உள்ள தேசிய பால் ஆராய்ச்சி நிறுவனத்தின் இயக்குநராக (ஆராய்ச்சி) மதன் பணியாற்றினார், பின்னர் 1995 ஆம் ஆண்டு முதல் 1999 ஆம் ஆண்டு வரை இந்திய வேளாண் ஆராய்ச்சி மன்றத்தின் பொது  துணை இயக்குநராக  (விலங்கு அறிவியல்) இருந்தார். நவம்பர் 2006 ஆம் ஆண்டு நவம்பர் மாதம் மதுராவில் உள்ள பண்டிட் தீன் தயாள் உபாத்யாயா கால்நடை அறிவியல் பல்கலைக்கழகத்தின் துணைவேந்தரானார். முன்னதாக இவர் அகோலாவிலுள்ள டாக்டர் பஞ்சப்ராவ் தேசுமுக் கிருசி வித்யாபீடத்தில் துணைவேந்தராகப் பணியாற்றியுள்ளார்.
மதன் பன்னாட்டுப் பத்திரிகைகள் உட்பட குறைந்தபட்சம் 188 கல்வியியல் கட்டுரைகளை வெளியிட்டுள்ளார்.
1987 ஆம் ஆண்டு முதல் 1994 ஆம் ஆண்டு வரை மதன் தேசிய பால் ஆராய்ச்சி நிறுவனத்தில் கரு பரிமாற்ற தொழில்நுட்பத்தின் திட்ட இயக்குநராகப் பணியாற்றினார். 1990 ஆம் ஆண்டு நவம்பரில் "பிரதம்" என்ற கன்றின் பிறப்புக்கு வழிவகுத்த எருமையின் முதல் வெற்றிகரமான செயற்கை முறை கருத்தரிப்பை நிகழ்த்திய ஓர் ஆய்வுக் குழுவை மதன் வழிநடத்தினார்
ஒன்ராறியோ கால்நடை மருத்துவக் கல்லூரியின் கோடைக்கால மாநாட்டில், 2012 ஆம் ஆண்டு சூன் மாதம் 12 அன்று கனடாவின் ஒன்ராறியோ குயல்ப் பல்கலைக்கழகத்தில் மதனுக்கு கவுரவ முனைவர் பட்டம் வழங்கப்பட்டது. ஒன்ராறியோ கால்நடை மருத்துவக் கல்லூரியிலும் மதன் ஒரு கருத்தரங்கை நிகழ்த்தினார். மற்றும் அந்நாட்டு குடியரசுத் தலைவருடன் உரையாடலில் பங்கேற்றார்.
புற இணைப்புகள்
பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:1939 பிறப்புகள் பகுப்பு:இந்திய அறிவியலாளர்கள்
ரஸ்தோவ் மாநில அரசு மருத்துவப் பல்கலைக்கழகம்
வரலாறு
1915 ஆம் ஆண்டு ருஷ்ய-வர்ஷாவ் பல்கலைக்கழகத்தால் ரஸ்தோவ் நா தனு வட்டாரத்தில் மருத்துவப் பயிற்சிப் பள்ளி தோற்றுவிக்கப்பட்டது. 1920 ஆம் ஆண்டு 250 மருத்துவர்கள் இப்பயிற்சிப் பள்ளியில் பட்டம் பெற்றனர். இதன் பின்னர் அவ்வட்டார மருத்துவப் பயிற்சிப் பள்ளி 1930ம் ஆண்டு ரஸ்தோவ் மாநில மருத்துவக் கல்லூரி என பெயர் பெற்றது.
1960ம் ஆண்டு முதல் ருஷ்யர்கள் மற்றுமல்லாது மற்ற நாட்டினரும் (60 க்கும் மேற்பட்ட நாடுகள்) இங்கு மருத்துவம் பயிலுகின்றனர். 1994ம் ஆண்டு முதல் ரஸ்தோவ் மாநில மருத்துவக் கல்லூரியானது ரஸ்தோவ் மாநில மருத்துவப் பல்கலைக்கழகம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. ரஸ்தோவ் மாநில மருத்துவப் பல்கலைக்கழகம் தெற்கு ரஷ்யாவின் மிக பெரிய பல்கலைக்கழகமாகவும், மருத்துவமனையாகவும், ஆய்வுக்கூடமாகவும் திகழ்கிறது.
பகுப்பு:உருசியப் பல்கலைக்கழகங்கள்
தந்தேவாடா மாவட்டம்
தந்தேவாடா மாவட்டம், சத்தீஸ்கர் மாநிலத்தின் மாவட்டங்களில் ஒன்று. இதன் தலைமையகம் தந்தேவாடா என்னும் ஊரில் அமைந்துள்ளது. இதை தெற்கு பஸ்தர் மாவட்டம் என்றும் அழைப்பர்.
நக்சலைட் - மாவோயிஸ்ட் போராளிகளால் அரசுக்கும், பொது மக்களுக்கு பெரிதும் அச்சுறுத்தல்கள் ஏற்படும் சிவப்பு தாழ்வாரப் பகுதிகளில்  இம்மாவட்டமும்  அமைந்துள்ளது.
இணைப்புகள்
பகுப்பு:சத்தீஸ்கர் மாவட்டங்கள் பகுப்பு:தந்தேவாடா மாவட்டம்
சர்வக்ஞர்
சர்வக்ஞர் ( கன்னடம்:ಸರ್ವಜ್ಞ), கன்னட மொழிப் புலவர் ஆவார். கர்நாடகத்தின் ஹவேரி மாவட்டம், ஹிரேகெரூர் தாலுகாவைச் சேர்ந்த அபலூர் என்ற இடத்தைச் சேர்ந்தவர். திரிபதி என்று கூறப்படுகின்ற மூன்றடிகளைக் கொண்ட அவரது செய்யுள்கள் வசனா என வழங்கப்படுகிறது.
அவரைப் பற்றியும் அவரது வாழ்க்கையை பற்றியும் கூடுதல் தகவல்கள் கிடைக்கப்பெறவில்லை. அவரது மொழிநடையையும் அவரைப்பற்றிய பிற அறிஞர்களின் குறிப்புகளையும் கொண்டு அவர் பதினாறாம் நூற்றாண்டின் பின்பகுதி அல்லது பதினேழாம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியைச் சேர்ந்தவராக கருதப்படுகிறார். அவரது இயற்பெயர் புசுபதத்தா என்று அவரது செய்யுள்கள் சிலவற்றில் உள்ள குறிப்புகள் மூலம் கணிக்கின்றனர். அவர் தந்தை ஓர் விதவை குயவர் பெண்ணை மணம் புரிந்து பிறந்த குழந்தையுடன் காசிப்பயணம் மேற்கொண்டார். இதனால் சர்வக்ஞர் நாடோடி துறவியாகவே வளர்ந்தார்.கவிஞர், முற்போக்குச் சிந்தனையாளர், தத்துவவாதி, புரட்சிகர சிந்தனை உடையவர் என்று பன்முகம் கொண்டவர்.
இவரது படிப்பற்றவர்களும் புரிந்துகொள்ளக்கூடிய எளிமையான பாடல்கள் ஏழை மக்களைச் சென்றடைந்து மிகவும் வாய்மொழியாகவே பரவியது. தற்போது ஏறத்தாழ இரண்டாயிரம் செய்யுள்கள் 47 அல்லது 49 தலைப்புகளில் கிடைத்துள்ளன. இரண்டு அச்சு செய்யுள்கள் ஒன்றுபோல இருப்பதில்லை. தவிர இடைச்செருகல்களும் உள்ளன.அவை சமயம்,பண்பாடு,ஒழுக்கம்,குமுகம் என்ற பொருட்களில் உள்ளன.
அவரது சில பாடல்களின் மொழியாக்கங்கள்
மேற்கோளிட்ட புத்தகத்தில் கண்ட ஆங்கில மொழியாக்கத்தை தழுவியது.
சாதி
தீண்டத்தகாதவர் வீட்டில் விழும் ஒளியும் தீண்டத்தகாததா?
மேலோர், கீழோர் எனப்பேசாதீர்;
கடவுள் அருள் பெற்றவனே மேன்மையானவன்.
நாம் அனைவரும் ஒரே மண்ணை மிதிக்கிறோம்
ஒரே நீரைக் குடிக்கிறோம், அடுப்புத்தீயும் பிரிப்பதில்லை;
எங்கிருந்து சாதி வந்தது கடவுளே.
விதி
பிரமன் தலையோ கிள்ளப்பட்டது;
சென்னையில் சர்வக்ஞர் சிலை
தமிழ்,கன்னட மக்களிடையே நல்லிணக்கம் ஏற்படும்வகையிலும், பெங்களூரு திருவள்ளுவர் சிலைப் பிரச்சினைக்கு தீர்வு காணவும், இரு மாநில அரசுகளும் கொண்ட புரிந்துணர்வின் அடிப்படையில் தமிழ் கவிஞர் திருவள்ளுவரின் சிலை பெங்களூருவில் ஆகஸ்ட்,9 2009 அன்று திறந்து வைக்கப்பட்டது.
இதற்கிணையாக, ஆகஸ்ட் 13ம் நாள் சர்வக்ஞரின் சிலை சென்னையில் அயனாவரத்தில் உள்ள யுனைட்டெட் இந்தியா காலனியில் உள்ள பூங்காவில் நிறுவப்படவுள்ளது. இந்த சிலையை கன்னட சங்கம் நிறுவுகிறது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:கன்னடக் கவிஞர்கள்
ஏ. ஆர். மாரிமுத்து
'''ஏ. ஆர். மாரிமுத்து''' ஓர் இந்திய அரசியல்வாதி மற்றும் தமிழ்நாடு சட்டமன்றத்தின் முன்னாள் உறுப்பினரும் ஆவார். 1957 ஆம் ஆண்டில் நடந்த தமிழ்நாடு சட்டமன்றத் தேர்தலில் பிரஜா சோசலிஸ்ட் கட்சியின் சார்பில் தஞ்சாவூர் மாவட்டத்தின் அதிராம்பட்டினம் சட்டமன்றத் தொகுதியில் போட்டியிட்டு வெற்றிபெற்றார். (இத்தொகுதி 1952, 1957 மற்றும் 1962 தேர்தல்களுடன் கலைக்கப்பட்டது.) பின்னர் பட்டுக்கோட்டை சட்டமன்றத் தொகுதியில் 1967 மற்றும் 1971 சட்டமன்றத் தேர்தல்களில் பிரஜா சோசலிஸ்ட் கட்சியின் வேட்பாளராகவும், 1977 தேர்தலில் இந்திய தேசிய காங்கிரசின் வேட்பாளராகவும் போட்டியிட்டு வென்றார்.
வெளியிணைப்புகள்
பகுப்பு:தமிழக அரசியல்வாதிகள் பகுப்பு:இருபதாம் நூற்றாண்டு இந்திய அரசியல்வாதிகள் பகுப்பு:2 ஆவது தமிழ்நாடு சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள் பகுப்பு:4 ஆவது தமிழ்நாடு சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள் பகுப்பு:5 ஆவது தமிழ்நாடு சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள் பகுப்பு:6 ஆவது தமிழ்நாடு சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள்
இலக்‌சனா இலிஞ்சு
இலக்‌சனா ரஷேடா இலிஞ்சு (Lashana Rasheda Lynch) (பிறப்பு: 27 நவம்பர் 1987) என்பவர் இங்கிலாந்து நாட்டு திரைப்படம் மற்றும் தொலைக்காட்சி நடிகை ஆவார். இவர் 'இஸ்டில் இஸ்டார் கிராஸ்'  என்ற தொலைக்காட்சி தொடரில் ரோசலின் என்ற கதாபாத்திரத்தில் நடித்ததன் மூலம் அறியப்படும் நடிகை ஆனார்.
2012 ஆம் ஆண்டு 'பாஸ்ட் கேர்ள்' என்ற திரைப்படத்தின் மூலம் திரைப்படத்துறையில் அறிமுகமானார். அதை தொடர்ந்து 2019 ஆம் ஆண்டில் மார்வெல் ஸ்டுடியோஸ் தயாரித்த மார்வெல் திரைப் பிரபஞ்சத் திரைப்படமான கேப்டன் மார்வெல் (2019) என்ற திரைப்படத்திலும் நடித்துள்ளார்.
ஆரம்ப கால வாழ்க்கை
இலக்‌சனா 27 நவம்பர் 1987 ஆம் ஆண்டில் லண்டனில் பிறந்தார். இவர் ஒரு ஜமேக்கா இன வம்சாவளியைச் சேர்ந்தவர் ஆவார். இவர் லண்டனில் உள்ள கலை நாடகப் பள்ளியில் பயின்றார்.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:1987 பிறப்புகள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:ஆங்கிலேயத் தொலைக்காட்சி நடிகைகள் பகுப்பு:ஆங்கிலேயத் திரைப்பட நடிகைகள் பகுப்பு:மீநாயகன் திரைப்பட நடிகர்கள்
கெலமங்கலம் ஊராட்சி ஒன்றியம்
கெலமங்கலம் ஊராட்சி ஒன்றியம், இந்தியாவின் தமிழ்நாட்டின் கிருட்டிணகிரி மாவட்டத்தில் உள்ள பத்து ஊராட்சி ஒன்றியங் களில் ஒன்றாகும். இவ்வூராட்சி ஒன்றியத்தில் இருபத்தி எட்டு ஊராட்சி மன்றங்கள் உள்ளன. தேன்கனிகோட்டை வட்டத்தில் உள்ள இவ்வூராட்சி ஒன்றியத்தின் வட்டார வளர்ச்சி அலுவலகம் கெலமங்கலத்தில் இயங்குகிறது.
கசரா
கசரா (Kasara) என்பது இந்திய நாட்டின் மகாராட்டிரா மாநிலத்தில் தானே மாவட்டத்தில் உள்ள ஒரு மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு நகரமாகும். இந்த நகரம் பரபரப்பான மும்பை - நாசிக் பாதையில் உள்ளது. மும்பைக்கு செல்லும் நான்கு முக்கிய வழித்தடங்களில் இந்நகரமும் ஒன்றாகும். மும்பை புறநகர் இரயில்வேயில் ஒரு இரயில் நிலையம் மூலம் கசரா சேவை செய்யப்படுகிறது. மேலும் இது மத்தியப் பாதையின் வடகிழக்குப் பகுதியில் உள்ள இறுதி நிறுத்தம் மற்றும் முக்கியமான ரயில் நிலையமாகும். கசரா லோக்கல் என்பதன் சுருக்கம் "என்" என்பது வடக்குப் பக்க தற்காலிக கடைசி இரயில் நிலையம் என்று அமைக்கப்பட்டுள்ளது. வளைந்து செல்லும் கசரா காட் பாசுக்கு இந்த நகரம் பெயர் பெற்றது.
கெலமங்கலம் ஊராட்சி ஒன்றியம்
மக்கள் வகைப்பாடு
2011ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி, கெலமங்கலம் ஊராட்சி ஒன்றியத்தின் மொத்த மக்கள் தொகை 1,28,884  ஆகும். அதில் பட்டியல் சமூக மக்களின் தொகை  16,347 ஆக உள்ளது. பட்டியல் பழங்குடி மக்களின் தொகை 4,892 ஆக உள்ளது.
கசரா
மக்கள்தொகையியல்
2011 ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, கசாராவில் 15,611 மக்கள் உள்ளனர். மக்கள் தொகையில் ஆண்கள் 51% மற்றும் பெண்கள் 49% ஆகும். சராசரி கல்வியறிவு 63% உள்ளது. இது தேசிய சராசரியான 76.5% ஐ விடக் குறைவு ஆகும். ஆண்களின் கல்வியறிவு 73%, பெண்களின் கல்வியறிவு 52% ஆகும். கசாராவில், 15% மக்கள் 6 வயதுக்குட்பட்டவர்கள்.
கெலமங்கலம் ஊராட்சி ஒன்றியம்
ஊராட்சிகள்
கெலமங்கலம் ஊராட்சி ஒன்றியத்தில் உள்ள 28 ஊராட்சி மன்றங்கள்:
கசரா
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:மகாராட்டிரம் பகுப்பு:மக்கள்தொகை
கெலமங்கலம் ஊராட்சி ஒன்றியம்
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:கிருட்டிணகிரி மாவட்ட ஊராட்சி ஒன்றியங்கள் பகுப்பு:கெலமங்கலம் ஊராட்சி ஒன்றியம்
உடல் கட்டுநிலை
உடல் கட்டுநிலை உடல் மரக்கட்டையாதல்,என்ன செய்தாலும் உடலை அசைக்க முடியாது கிடத்தல். தண்டுவடம், செரபெல்லம் ஆகிய இரண்டிலும் செயல்குறைதல். இது தற்காலிக பராலிஸிஸ் போன்றது.
செடே்ன் (Sedation) எனப்படும் தூக்கம், நினைவு இழப்பு (Unconsciounes), உடல் கட்டுநிலை (Immobility) மற்றும் வலி உணர்வு இழப்பு (analgia)ஆகிய விளைவுகளை ஏற்படுத்தும் மருந்துகள் கலந்ததுதான் மயக்க மருந்து. ஆபரேசனின்போது நடந்தது எதுவும் பிற்பாடு நினைவுக்கு வராமல் போவதும்கூட அந்த மருந்துகளின் செயலால்தான். ஒவ்வொரு மருந்தும் குறிப்பிட்ட நரம்புத் தொகுப்பு(குடும்பங்கள்)களை இடைமறிக்கின்றன. தெளிவாகவும், துல்லியமாகவும் அவற்றின் செய்முறை தெரிந்துவிட்டால் அவை ஏன்,எப்படி பக்கவிளைவுகளுக்குக் காரணமாகின்றன என்பது புரியும். பக்கவிளைவுகள் ஏற்படுத்தாத வகையில் மருந்துகளை வடிவமைக்க முடியலாம்.
பகுப்பு:மருத்துவம்
பத்துப்பாட்டு (ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு, 1946)
பத்துப்பாட்டு - ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு (Pattupattu; ten Tamil idylls) என்பது பேராசிரியர் ஜே. வி. செல்லையாவினால் ஆங்கிலத்தில் செய்யுள் வடிவில் எழுதப்பட்ட மொழிபெயர்ப்பு நூலாகும். சங்கத் தமிழ் இலக்கியமான பத்துப்பாட்டின் இந்த ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு இலங்கையில் 1946-ஆம் ஆண்டில் வெளியிடப்பட்டது.
பேராசிரியர் செல்லையா வட்டுக்கோட்டை யாழ்ப்பாணக் கல்லூரியின் அதிபராகப் பணியாற்றியவர். யாழ்ப்பாண இளைஞர் காங்கிரசின் முதலாவது தலைவராகவும் இருந்து சேவையாற்றியவர். அவருடைய இந்த ஆங்கில மொழி பெயர்ப்புக்குப் பேராசிரியர் சுவாமி விபுலானந்தர் முன்னுரை எழுதியுள்ளார்.
இந்த ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு நூலை தமிழகத்தின் அண்ணாமலைப் பல்கலைக்கழக வெளியீடாக வெளியிட எடுக்கப்பட்ட முயற்சி அன்று தோல்வியடைந்தது. அண்ணாமலைப் பல்கலைக்கழகம் சாராதோரின் நூல்களை வெளியிடப் பல்கலைக்கழகம் நிதியை ஒதுக்கமுடியாது எனக் கூறிவிட்டனர். கரந்தைத் தமிழ்ச் சங்கம் இதனை அச்சிட முன்வந்திருந்தபோதும், பிற நாட்டவர்களுக்குத் தமிழகத்தில் நூல் அச்சிடக் கடுதாசிகள் கொடுக்கப்பட முடியாது எனத் தமிழக அரசு கூறிவிட்டது.
அமைப்பு
பத்துப்பாட்டு மூலமும் உரையும் முதன்முதலாக 1889-ஆம் ஆண்டில் உ. வே. சாமிநாதையரால் அச்சு வடிவில் வெளியிடப்பட்டது. அதன் பின்னர், அது பல தடவைகள் மறு பதிப்புகள் செய்யப்பட்டுள்ளது. சாமிநாத ஐயரது வெளியீட்டில் பத்துப்பாட்டின் இலக்கியங்களினது ஒழுங்கு அமைப்பானது என்றவாறு அமைந்திருக்கும் வேளையில், செல்லையாவினது ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பில் இலக்கியங்களின் ஒழுங்கானது. என்ற ஒழுங்கில் தரப்பட்டுள்ளது.
நூலின் ஆரம்பத்தில் "General Introduction" என்பதன்கீழ் பல்வேறு விடயங்கள் பற்றிக் கூறப்பட்டுள்ளது. ஒவ்வொரு இலக்கியத்தினது ஆரம்பத்திலும் இதைப்போலவே, "Introduction" என்பதன்கீழ் அந்த இலக்கியம் தொடர்பான பல்வேறு விடயங்கள் கூறப்பட்டுள்ளன. முடிவுகளில் குறிப்புகளும் தரப்பட்டுள்ளன.
பகுப்பு:பத்துப்பாட்டு
காரப்பட்டு
காரப்பட்டு (Karapattu) என்பது தமிழ்நாட்டின் கிருட்டிணகிரி மாவட்டத்தில் உள்ள 10 ஊராட்சி ஒன்றியங்களில் ஒன்றான ஊத்தங்கரை ஊராட்சி ஒன்றியத்திற்கு  உட்பட்ட காரப்பட்டு ஊராட்சியில் உள்ள சிறு கிராமமாகும். இந்த ஊர் ஊத்தங்கரையில் இருந்து 16 கி.மீ தொலைவிலும், மாவட்ட தலைநகரான கிருஷ்ணகிரியில் இருந்து 50 கி.மீ தொலைவிலும் அமைந்துள்ளது. கிட்டதட்ட 710 குடியிருப்புகளை கொண்ட இக்கிராமத்தின் மக்கள்தொகை 2011ஆம் ஆண்டு மக்கட்தொகை கணக்கெடுப்பின் படி, 2925 (ஆண்கள் :1524 பெண்கள் : 1401 ) ஆகும். மக்களின் கல்வியறிவு விகிதம் 61.64% ஆகும். இந்த ஊர் தமிழ்நாட்டின் சராசரி கல்வியறிவு விகிததமான 80.09 % ஒப்பிடும்போது பின்தங்கி உள்ளது.
தொழில்
இங்குள்ள மக்களின் முக்கியத் தொழில்கள் விவசாயம் மற்றும் சிறு, குறுந்தொழில்கள்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:கிருஷ்ணகிரி மாவட்டத்திலுள்ள கிராமங்கள்
நல்லவன் வாழ்வான்
நல்லவன் வாழ்வான் 1961 ஆம் ஆண்டு வெளிவந்த தமிழ்த் திரைப்படமாகும். அண்ணாதுரை அவர்களின் எழுத்தில், பி. நீலகண்டன் இயக்கத்தில் வெளிவந்த இத்திரைப்படத்தில் எம். ஜி. ராமச்சந்திரன், ராஜசுலோச்சனா மற்றும் பலரும் நடித்திருந்தனர்.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:1961 தமிழ்த் திரைப்படங்கள்‎ பகுப்பு:எம். ஜி. ஆர். நடித்துள்ள திரைப்படங்கள் பகுப்பு:டி. ஆர். பாப்பா இசையமைத்த திரைப்படங்கள் பகுப்பு:எம். ஆர். ராதா நடித்த திரைப்படங்கள் பகுப்பு:எம். என். நம்பியார் நடித்த திரைப்படங்கள்
திருச்செங்கோட்டுத் திருப்பணி மாலை
திருச்செங்கோட்டுத் திருப்பணி மாலை என்பது தமிழ்நாட்டின், நாமக்கல் மாவட்டம் திருசெங்கோட்டில் உள்ள அர்த்தநாரீசுவரர் கோயிலுக்கு செய்யப்பட்ட திருப்பணிகளைத் தொகுத்துக் கூறும் ஒரு நூலாகும். மாலை என்பது சிற்றிலக்கிய வகைகளில் ஒன்று, அதில் திருப்பணி மாலை என்பது ஒரு தனி வகை. திருப்பணி மாலை என்னும் இலக்கிய வகையானது கோயில் ஒன்றுக்கு எந்தெந்தக் காலத்தில் என்னென்ன திருப்பணிகள் செய்யப்பட்டன, அவற்றை செய்தவர்கள் யார் என்னும் விவரங்களை செய்யுள் வடிவில் தொகுத்துக் கூறும் கோயில் வரலாற்று நூலாகும்.
திருச்செங்கோட்டுத் திருப்பணி மாலையின் ஆசிரியர் எழுகரை நாட்டு நம்பி என்னும் சதாசிவப் பண்டிதர் என்பவராவார். இந்த நூலானது 364 பாடல்களைக் கொண்டது. இந்நூல் விசய நகர ஆட்சியாளர்கள் தொடங்கி அதன்பிறகு ஆண்ட சிற்றரசர்கள் காலம் வரையில் செய்யப்பட்ட கோயில் திருப்பணிகளை பட்டியல் இடுகிறது. இந்த நூலை 1913இல் தி. அ. முத்துசாமிக் கோனார் பதிப்பித்தார். இந்நூலில் சில பாடல்கள் சிதைந்துவிட்டதாக குறிப்பிடும் பதிப்பாசிரியர். இந்நூல் கூறும் தகவல்களுக்கு பின்னர் ஆங்கிலேயர்களும், தனிநபர்களும் செய்த திருப்பணிகள் பற்றிய தகவல்களை கோனாரே செய்யுள் வடிவில் பாடி இதனுடன் சேர்த்துள்ளார். அவற்றையும் சேர்த்து மொத்தம் 408 செய்யுள்களைக் கொண்ட நூலாக பதிப்பித்துள்ளார். இந்நூல் தரும் செய்திகளையும் கல்வெட்டு ஆதாரங்களையும் ஒப்பிட்டு கல்வெட்டு ஆய்வாளர் வெ. இரா. துரைசாமி இரண்டும் பெரும்பாலும் பொருந்தி போவதாக குறிப்பிட்டுள்ளார்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:சிற்றிலக்கியங்கள் பகுப்பு:நாமக்கல் மாவட்டம்
கே. வி. விஜயதாஸ்
'''கே. வி. விஜயதாஸ்' (K. V. Vijayadas'') (25 மே 1959 - 18 சனவரி 2021) என்பவர் இந்திய அரசியல்வாதி. இவரது தந்தையின் பெயர் கே. வேலாயுதன் ஆகும். 1975 ஆம் ஆண்டில் இந்திய மாணவர் சங்கத்தில் (கேரளா) இணைந்ததன் மூலம் தனது அரசியல் வாழ்வைத் தொடங்கினார். இவர் 2011 மற்றும் 2016 ஆகிய ஆண்டுகளில் கேரள சட்டமன்றத் தேர்தல்களில் போட்டியிட்டு கோங்காடு சட்டமன்றத் தொகுதியிலிருந்து தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். 2016 கேரள சட்டமன்றத் தேர்தலில் விஜயதாஸ் 60790 வாக்குகள் பெற்று பந்தளம் சுதாகரனை 13271 வாக்குகள் வித்தியாசத்தில் தோற்கடித்தார். மிச்சபூமி வேலைநிறுத்தத்தில் பங்கேற்றதற்காக அவர் 13 நாட்கள் சிறையில் இருக்க வேண்டியிருந்தது. CPIM பாலக்காடு மாவட்டக் குழு உறுப்பினராகவும், பாலக்காடு மாவட்ட ஊராட்சியின் முதல் தலைவராகவும் பணியாற்றினார். இந்தியாவிலேயே முதன்முறையாக ஒரு மாவட்ட பஞ்சாயத்து மூலம் மின்சாரம் தயாரிக்க கல்லடிகோட்மீன்வல்லம் திட்டம் கொண்டு வரப்பட்டது. சிக்கலான புவியியல் அமைப்பைக் கொண்ட கோங்காடின் வளர்ச்சிக்காக பல திட்டங்கள் செயல்படுத்தப்பட்டுள்ளன. உடல்நலக் கோளாறுகள் காரணமாக அவர் 18 ஜனவரி 2021 அன்று திருச்சூர் மருத்துவக் கல்லூரியில் காலமானார்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:1959 பிறப்புகள் பகுப்பு:கேரள சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள் பகுப்பு:துப்புரவு முடிந்த வேலூர் மாவட்ட ஆசிரியர்கள் தொடங்கிய கட்டுரைகள் பகுப்பு:2021 இறப்புகள்
கணக்கதிகாரம்
thumb|200px| சண்முக முதலியார் பதிப்பித்த கணக்கதிகாரத்தின் முதல் பக்கம் 0-௦; 1-௧; 2-௨; 3-௩; 4-௪; 5-௫; 6-௬; 7-௭; 8-௮; 9-௯; 10-௰; 100-௱; 1000-௲
நூலில் கூறப்படுபவை
முதலானவை குறிப்பிடத் தக்கவை
வெளியிணைப்புக்கள்
பகுப்பு:தமிழ்க் கணித நூல்கள் பகுப்பு:௧௫ ஆம் நூற்றாண்டுத் தமிழ் நூல்கள்
தமிழர் போக்குவரத்துத் தொழில்நுட்பம்
தமிழர்கள் மரபுவழியாகப் போக்குவரத்துக்குப் பயன்படுத்தி வரும் தொழில்நுட்பங்களை தமிழர் போக்குவரத்துத் தொழில்நுட்பம் எனலாம். குதிரை, யானை போன்ற விலங்கு-வலுப் போக்குவரத்து, வண்டி, தேர் போன்ற தரை வாகனப் போக்குவரத்து கட்டுமரத்தில் இருந்து பெரும் கப்பல்கள் வரையான கடல்வழிப் போக்குவரத்து என பல்வேறு வகையான போக்குவரத்துத் தொழில்நுட்பங்களைத் தமிழர்கள் பயன்படுத்தி வருகின்றார்கள்.
சில தமிழ் மன்னர்களின் அரசுகள் நெடுந்தூர கடற் பயணங்களை மேற்கொள்வதற்குத் தேவையான புவியியல் மற்றும் கப்பலோட்டும் அறிவையும், அத்தகைய பயணங்களை மேற்கொள்ளத்தக்க பெரும் கப்பல்களையும் கொண்டிருந்தன.
படங்கள்
பகுப்பு:தமிழர் தொழில்நுட்பம்
மறதி
மறதி (Amnesia) என்பது ஒரு வகையான நினைவுகளை இழக்கும் நிலை ஆகும். மயக்க நிலையில் நிகழ்ந்தவற்றை முற்றிலும் நினைவுபடுத்த இயலாமை. பிற விளைவுகளை உருவாக்கும் ஹிப்போகேம்பஸ், அமிக்டலா, ப்ரீஃப்ராண்டல் கார்டெக்ஸ் ஆகியவை செயலிழத்தல்.
பகுப்பு:நோய்கள்
தன்நிறைவு
தன்நிறைவு என்பது, வெளியிலிருந்து உதவியோ, சில தீவிரமான நிலைப்பாடுகளின்படி தொடர்புகளோகூட இல்லாமல் வாழக்கூடிய ஒரு நிலையைக் குறிக்கும். தன்நிறைவு என்னும் சொல் பொதுவாகப் பலவகையான தாங்குவளர்ச்சி வாழ்க்கை தொடர்பில் பயன்படுகின்றது. இவற்றில், தன்நிறைவான தனிப்பட்டவர்கள் உற்பத்தி செய்வனவற்றுக்கு அப்பால் வெளியிலிருந்து எதுவுமே கொள்ளப்படுவதில்லை. இதற்கு எடுத்துக்காட்டுகளாக வட அமெரிக்காவில் மேற்கொள்ளப்பட்ட, தன்னார்வ எளிமை இயக்கம்(voluntary simplicity), மண்ணுக்குத் திரும்புதல் இயக்கம் (back-to-the-land movement) போன்ற பல முயற்சிகளைக் காட்டலாம்.
பகுப்பு:தாங்குவளர்ச்சி பகுப்பு:தானே செய்தல்
தோள் சீலைப் போராட்டம்
கேரள மாநிலத்தின் பெரும் பகுதியும் தமிழ்நாட்டின் தென்மாவட்டங்களான கன்னியாகுமரி, திருநெல்வேலி ஆகிய மாவட்டங்களின் சில பகுதிகள் திருவாங்கூர் சமசுதானத்தின் கீழ் மன்னராட்சியின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்தது. அப்போது இந்து நாடாக இருந்தது. அந்த காலகட்டத்தில் சாதீயக் கொடுமைகளால் மக்கள் அதிக அடக்குமுறைக்கு ஆளாகினர். பனையேறும் தொழிலைச் செய்து வந்த பனையேறி நாடார் நாயர், ஈழவர், புலையர் உட்பட 18 சமுதாயத்தைச் (சான்று தேவை) சார்ந்த பெண்கள் தங்கள் மார்பகத்தை மறைக்க மேலாடை அணிவதற்குத் தடை விதிக்கப்பட்டிருந்தது. நாடான் என்ற பட்டங்களுக்குரிய நிலமைக்காரர் நாடார்களும் இப்பகுதியில் இருந்தனர். இவர்கள் மார்பகத்தை திறந்து போடுவதுதான் உயர் சாதியினருக்குத் தரும் மரியாதை என்று தரம் தாழ்ந்த எண்ணத்தில் திருவாங்கூர் நாடு ஒரு நடைமுறையை வகுத்திருந்தது. இதன்படி 18(சான்று தேவை) சாதிகளைச் சேர்ந்த பெண்கள் மேலாடை அணியாமல் அவமதிப்புடன் வாழ்ந்து வந்தனர். இந்த அடக்குமுறையை எதிர்த்து சீர்திருத்த கிறித்தவத்தை ஏற்றுக்கொண்ட பனையேறி நாடார் சாதியைச் சேர்ந்த மக்கள் தங்கள் சாதிப் பெண்களுக்கு மார்பை மறைத்து சேலை அணிய உரிமை கோரிப் போராடத் தொடங்கினர். இது தோள் சீலைப் போராட்டம் எனப்பட்டது. 37 ஆண்டு போராட்டத்துக்குப் பிறகு திருவிதாங்கூர் அரசு நாடார் கிருத்தவ பெண்களுக்கு மட்டும் தோள் சீலை அணியவும், மார்பகங்களை மறைக்கவும் உரிமை அளித்தது.
சாதிய கோட்பாடுகள்
கி.பி. ஏழாம் நூற்றாண்டு வாக்கில் கேரளப் பகுதியில் குடியேறிய நம்பூதிரிகள் பூமியிலுள்ள கடவுள்கள் தாங்கள் என்று சொல்லி அரசர்களும் பிறரும் மதிக்கும் வண்ணம் உயர்வு பெற்று வாழ்ந்தனர். மலையாள நாடு நம்பூதிரிப் பிராமணர்களான தங்களுக்குப் பரசுராமனால் ஈட்டித் தரப்பட்டது என்றும் அரசர் முதல் யாவரும் தங்களுக்குத் தொண்டு செய்யக் கடமைப்பட்டவர் என்றும் கூறி அதையே நடைமுறைப்படுத்தினார். அதனால் நிலவுடைமையாளர்களாகவும் விளங்கி தெய்வத் தன்மை பொருந்தியவர்களாகவும் மதிக்கப் பெற்றார்.
நம்பூதிரிகளில் வழிகாட்டுதலில் அமைந்த சமூகத்தில் சாதிப் பிரிவுகளும் தீண்டாமையும் அடிமை வாழ்வும் நிலைபேறு பெற்றிருந்தன. வர்ண தர்மம் எனப்படும் இந்து மதத்தில் நான்கு வர்ணங்கள் (பிராமணன், சத்திரியன், வைசியன், சூத்திரன்) அடையாளங்காட்டப்பெற்றன. ஆனால் நம்பூதிரிகள் தங்கள் சுயநல நோக்கில் அதை வேறுவிதமாக மாற்றி சவர்ணர், அவர்ணர் எனப் பிரிவினை செய்தனர்.
முன்னளைய திருவிதாங்கூர் (Travancore) நாட்டின் பகுதியாக இருந்த இன்றைய கன்னியாகுமரி மாவட்டத்தில் சாதிக் கொடுமை தீவிரமாக இருந்தது. அது தீண்டாமையின் உருவம்தான். உதாரணமாக, “ஒரு நம்பூதிரி பிராமணனுக்குப் பக்கத்தில் நாடாளுகின்ற சத்திரியர்கள் செல்லலாம். ஆனால் தொடக்கூடாது. மன்னனின் அருகில் சூத்திரர்களான நாயர்கள் செல்லலாம். ஆனால் தொடக்கூடாது. ஒரு நம்பூதிரியிடமிருந்து நாயர் இரண்டு அடித் தொலைவிலும், ஒரு நாடார் 12 அடி தொலைவிலும், ஒரு புலையர் 72 அடி தொலைவிலும் நிற்க வேண்டும் என்று கட்டுப்பாடுகள் விதிக்கப்பட்டது.[3] இல்லையென்றால் அவர்கள் தீண்டாமைக்கு ஆளாக்கப்படுவர்.கோவிலில் சென்று இறை வழிபாடு மறுக்கப்பட்டிருந்தது. கோவில் தெருக்களில் நடக்க அனுமதி மறுக்கப்பட்டது. அரசு அனுமதியோடு மேற்கூறிய கொடுமைகள் 1850ம் ஆண்டுகள் வரை தொடர்ந்தன. இத்தகைய அடக்குமுறைகள் அப்போதைய திருவாங்கூர் சமஸ்தானத்தின் எல்லைப் பகுதிகளிலும் அதை ஒட்டியிருந்த பகுதிகளிலும் இருந்து வந்தன. இதில் அதிகம் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் பெரும்பான்மையினராக வாழும் பனையேரி நாடார் சமுதாயத்தினரும்,ஈழவ சமுதாயத்தினரும்.
போராட்டத்திற்கான காரணம்
ஏழாம், எட்டாம் நூற்றாண்டுகளில் ஜன்மி சம்பிரதாயமும், 10 மற்றும் 11 ம் நூற்றான்டுகளில் ஆரியப் பார்ப்பனர்களும் (நம்பூதிரிகள்) ஆதிக்கம் சேர நாட்டில் ஓங்கத் தொடங்கிய வேளையில் சாதிக் கட்டுப்பாடுகள் உருவெடுத்தன. 12 ம் நூற்றாண்டில் இந்தக் கட்டுப்பாடுகள் ஜென்மி சம்பிரதாயத்தின் உத்வேகத்தால் அதிகரித்து, மேல் சாதி இந்து என்றும், கீழ் சாதி இந்து என்றும் பாகுபாடுகள் உருவாகி காணாமை, நடவாமை, தொடாமை போன்ற சமுதாய முறைகள் உருவாகிற்று. இந்த தீமைகளில் ஒரு பிரிவு தான் தாழ்த்தப்பட்ட மக்கள் இடுப்புக்கு மேலும், முட்டுக்கு கீழும் ஆடை அணியக்கூடாது என்றக் கட்டுப்பாடு. உயர்ந்த சாதி இந்துக்களின் முன்பு தாழ்த்தப்பட்ட பெண்கள் மறைக்கப்படாத மார்பகங்களுடன்தான் மரியாதை செலுத்த வேண்டும். சான்றாக நம்பூதிரிகளின் முன்பு சூத்திர நாயர் பெண்கள் மார்பகங்களை மறைக்க கூடாது, அதே போன்று சாதி வரிசையின் அடிப்படையில் கீழ் சாதி இந்து நாடார் பெண்கள் அனைவரும் மார்பகங்களை மறைக்காமல் நடமாட வேண்டும் என்பது மரபாகிவிட்டது. இந்த உடைக் கட்டுப்பாட்டை மீறினால் மரணத் தண்டனை விதிக்கப்பட்டது.
உடை கட்டுப்பாடு
திருவிதாங்கூர் நாட்டால் தாழ்த்தப்பட்டவர்கள் என்று ஒதுக்கி வைக்கப்பட்ட மக்கள் தங்கள் இடுப்பிற்கு மேல் உடை அணிய மறுக்கப் பட்டனர். கலாச்சாரம் என்ற போர்வையில் பெண்களுக்கும் இது திணிக்கப்பட்டது. உயர் சாதி பெண்கள் தங்கள் மார்பை மறைக்க அனுமதி அளிக்கப் பட்டது என்றாலும் நம்பூதிரிப் பிரானணர்கள் முன்பு நாடார் சாதிப் பெண்கள் திறந்த மார்புடனே நிற்க வேண்டும் என்ற ஈனக் கட்டுப்பாடு இருந்தது. இந்த உடை கட்டுப்பாடுகள் மிக கடுமையாக கடைபிடிக்கப் பட்டன. உடை அணியும் விதத்தை வைத்தே மக்களை உயர்ந்தவர்களாகவும் தாழ்ந்தவர்களாகவும் அடையாளப்படுத்தப்பட்டார்கள். கொத்தனாவிளை என்ற ஊரில் 1822 ம் ஆண்டு ஒரு சிறிய போராட்டம் நடைபெற்றது. அதன் பிறகு 37 வருட காலம் இப் பேராட்டம் மூன்று கட்டங்களாக நடைபெற்றது. முதல் கட்ட போராட்டம் 1822 முதல் 1823 வரையும், இரண்டாம் கட்டப் போராட்டம் 1827 முதல் 1829 வரையும், மூன்றாம் கட்டப் போராட்டம் 1858 முதல் 1859 வரையும் நடைபெற்றது.
முத்துக்குட்டி சாமியார் பங்கு
முத்துக்குட்டி சாமியார் 1808-ம் ஆண்டு மார்ச் மாதம் 2-ம் தேதி (கொல்லமாண்டு மாசி மாதம் 20-ம் நாள்) பிறந்தார். இவரது தாய் தந்தையர் திருநெல்வேலி மாவட்டம், இடையன்குடியிலிருந்து பனைத்தொழில் செய்து பிழைப்புக்காக திருவிதாங்கூர் வந்தனர். வாலிப பருவத்தில் இவர் பனைத்தொழிலையே செய்தார். எனவே எஸ். இராமச்சந்திரன் சித்தாந்தத்தின்படி இவர் நாடான் அல்லது சத்திரியன் ஆக முடியாது் இவர் சாணான் ஆகவே முடியும். இவர் நோய்வாய்ப்பட்டு, திருச்செந்தூர் முருகன் சன்னிதானத்திற்கு தரிசனத்துக்காகத் தூக்கிச் சென்ற வேளையில், 1833 ஆம் ஆண்டு, தனது 25-ம் வயதில் விஞ்சைப் பெற்று ஊர் திரும்பினார். அதனைத் தொடர்ந்து சுவாமிகள் தவ வாழ்க்கை மேற்கொண்டு 1834 ஆம் ஆண்டில் தனது சமயத் தொண்டைத் தொடங்கினார். இதற்கும் நான்கு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, அதாவது 1838 முதற்கொண்டு அருளாசிகள் வழங்கத் தொடங்கி புகழ் அடைந்தார். இவரது கொள்கையான “ஏக கடவுள், ஏகச் சமயம், ஒரே சாதி” என்ற கோட்பாட்டால் சாணார் மக்கள் அனேகர் ஈர்க்கப்பட்டு இந்து சமயத்தைவிட்டு இப்புதிய சமயத்தைத் தழுவினர். 1851 ஆம் ஆண்டு தனது 43 அகவையில் உலக வாழ்க்கையை முடித்துக் கொண்டார். இவரது பூத உடல் பூவண்டர்தோப்பு என்ற சாமித்தோப்பில் சமணமுறை போன்று உட்கார்ந்த நிலையில் அடக்கம் செய்யப்பட்டு, அதன்மேல் தலைமைப்பதி நிறுவப்பட்டுள்ளது.
இவரது மக்கள் தொண்டு 1838-ல் தான் தொடங்கப்பட்டது. ஆனால் தோள்சீலைப் போராட்டம் 1822-ல் தொடங்கப்பட்டுவிட்டது. அதன் இரண்டாவது கட்டப் பேராட்டம் கூட 1829-ல் தொடங்கப்பட்டது. அதாவது சாமியார் மக்கள் தொண்டு தொடங்குவதற்கு முன்பே, (1838-ல்) ஒன்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்பே கலகத்தின் இரண்டாவது நிலை எட்டிவிட்டது. எனவே பெண்கள் தோள்சீலை (Upper Cloth) அணிவதில் இவருக்கு எந்தவித பங்களிப்பும் இருப்பதற்கு வாய்ப்பு இல்லை என்பதை உறுதியாகக் கூறலாம். தோள்சீலைப் போராட்டம் முழு வெற்றி பெற்றது 1859-ல் ஆகும். இதற்கும் எட்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்பே சாமியார் காலமாகிவிட்டார்கள். அந்த வகையிலும் அவருக்கு பங்கு எடுத்துக் கொள்ள இயலவில்லை. அவரது ஆயுட் காலத்தில் சில குறுகிய காலகட்டங்களில் தோள்சீலைப் போராட்டம் நடந்தது என்பது உண்மை. இப்போராட்டங்களை கிறிஸ்தவ மிஷனறிமார்கள் முன்னின்று நடத்தினார்களேத் தவிர, முத்துக்குட்டிசாமிகள் முன்னின்று, குறைந்தபட்சம் அவரது கொள்கைகளை ஏற்றுக் கொண்டவர்களிடத்தில் கூட விரிவாகச் செய்யவில்லை. பூமகள் நிதமுடன் போட்ட தோள்சீலை தன்னைப் போடாதே என்றடித்தானே சிவனே அய்யா என்று இறைவனிடம் ஆவலாதி கூறுகிறாரேத் தவிர, அடித்த உயர்சாதியானனைப் பார்த்து “ஏய் நீ ஏன் எங்கள் பெண்ணை அடிக்கிறாய், அடித்தால் உன் கையை நான் உடைப்பேன்” என்றாவது கூறி இவர் எதிர்ப்பு தெரிவிக்கவில்லை. தவிரவும் பெண்களை அழைத்து “ஏ, கண்மணிகளா சேலையைக் கட்டிக் கொண்டும், ரவிக்கையை அணிந்து கொண்டும் தைரியமாக நடமாடுங்கள், அதனால் என்ன வந்தாலும் நான் பார்த்துக் கொள்கிறேன்” என்று பெண்களுக்கு இவர் ஊக்கமளித்ததாகக்கூட அகிலத்தில் குறிப்பு உண்டா?
இரண்டாம் கட்டப் போராட்டம்
மிக அதிகமாக பாதிக்கப் பட்ட இடங்களான ஆத்தூர், திற்பரப்பு, கண்ணனூர், அருமனை,உடையார்விளை, புலிப்புனம் ஆகிய இடங்களில் மீண்டும் 1827 ம் ஆண்டு போராட்டம் வெடித்தது. 1823 ம் ஆண்டு வெளியிடப்பட்ட அரசாணை ஒரு நிரந்தரமான தீர்வை அளிக்கத் தவறியது. இந்த ஆணையின் அடிப்படையில் கிறித்தவப் பெண்கள் உயர்சாதிப் பெண்கள் அணிவது போன்ற ஆடைகள் அணியக்கூடாது என்று தடை விதிக்கப் பட்டது. இதனால் கிறித்தவ பெண்களிடம் அதிருப்தி ஓங்கியது. கிறித்தவ பெண்கள் தங்களுக்கு அனுமதி அளிக்கப்பட்ட குப்பாயம் என்ற மேலாடையை விட ஐரோப்பிய மறைப்பணியாளர்கள் மற்றும் உயர் சாதி பெண்கள் அணியும் உடைகளை அணிய ஆரம்பித்தனர். இவர்களைப் பின்பற்றி இந்து பெண்களும் மேலாடை அணிய ஆரம்பித்தனர். இவர்களுக்கு போன்றோர் மிகவும் உறுதுணையாக இருந்தனர். இதற்கு சூத்திர நாயர்கள் எதிர்பு தெரிவித்தனர். விக்டோரியா மகராணியின் பிரகடனத்தையடுத்து தோள் சீலைப் போராட்டம் தீவிரமடைந்தது. விக்டோரியா மகராணியின் பிரகடனம் one soceity or Government should not interfere into the religious regulations or social restrictions of other society. Government servants should not intervene and discriminate anybody in the customary affairs that is being followed in the respective soceities. The violators of this order would be punished இந்த பிரகடனம் நவம்பர் 1, 1858 ம் ஆண்டு இங்கிலாந்து பாராளுமன்றத்தில் இந்தியாவை ஆங்கிலேய கிழக்கு இந்திய கம்பெனியிடமிருந்து அரசாங்க கட்டுப்பாட்டில் கொண்டு வரும் போது ஆற்றிய உரை. இதை எதிர்த்து கிறித்தவ மறைப் பணியாளர்கள் ஆங்கிலேய அரசிடம் முறையிட்டனர். நெய்யாற்றின்கரையில் தொடங்கியப் போராட்டம் பாறசாலை, நெய்யூர் போன்ற ஊர்களுக்கும் பரவியது. பல இடங்களில் தெருக்களிலும், சந்தைகளிலும் பெண்கள் தாக்கப்பட்டனர். பெண்களின் மேலாடைகள் கிழித்து எறியப்பட்டன.பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகள் ஐரோப்பிய மறைபரப்பாளர்களின் பங்களாக்களில் ஒளிந்து தங்கள் உயிரைக் காப்பாற்றிக் கொண்டனர். டிசம்பர் 30, 1859 ம் நாள் கோட்டாறுப் பகுதியில் வைத்து நாடார் கிறித்தவகளுக்கும் சூத்திர நாயர்களுக்கும் இடையே மிகப் பெரிய சண்டை மூண்டது. இந்து,கிறித்தவர்களுடன் இதில் கைகோர்த்து கொண்டனர்.
உடை உடுத்த உரிமை
1829-ம் ஆண்டு பிப்ரவரி 3-ம் நாள் திருவிதாங்கூர் அரசு வெளியிட்ட நீட்டில் (அரசு ஆணையில்) இந்து மதத்தில் நீடிக்கின்ற சாணார் பெண்டிர், கிறிஸ்தவ மதத்திற்கு மாறிய சாணார் பெண்டிர் போன்று குப்பாயம் அணியலாம் என்று கூறப்படவில்லை. இந்த உத்தரவுப்படி இந்து சமயத்தில் நீடித்த சாணார் பெண்களுக்கு தங்களது மார்பகங்களை மறைப்பதற்கு உரிமை வழங்கவில்லை என்பது வெட்ட வெளிச்சம். இதனால் கிறிஸ்தவர்களுக்கு கிடைக்கப் பெற்ற உரிமையும் பறிபோயிற்று. சுருக்கமாகக் கூறின் “… As it is not reasonable on the part of the Shanar women to wear cloths over their breasts, such custom being prohibited, they are required to abstain in future from covering the upper part of their body. An order (circular) had been issued on the 7th Edavam 989, to all places prohibiting the Shanar women of the families of such Sanars as may have embraced Christianity from wearing cloths, over their breasts, and requiring them to substitute for these the Kuppayam (a kind of short bodice used by their Christians and by Mohamadan native females) but with regard to their (the Shanars) allegation as an authority for wearing clothes over their breasts, that a decree has been passed subsequently by a law court, permitting the Shanar women on the contrary the use of clothes on the upper part of their body. Such a decision since if it be admitted as establishing a rule, it would be a direct contravention of the order alluded to, cannot but be considered as invalid. Therefore the order referred to is hereby republished to be held as a document (or authority) in their respect” . மிஷனறிகள் அல்ல குப்பாயத்தை வடிவமைத்தது. அவர்களின் மனைவிகளே இதை உருவாக்கி கையால் தைத்துக் கொடுத்தனர். இதை உருவாக்கிக் கொடுப்பதற்கான காரணத்தை அவர்கள் கூறும் பொழுது “… that the Shanars and such other castes women, as have embraced Christianity ought to wear an upper cloth for the sake of decency when they go to church, the fairs, markets and similar places, and they were instructed to do so and that it ought to be ordered agreeably to Christianity...” No doubt at this fag end of the nineteenth century it passes strange a government should make restrictions and laws as to the domestic economy and dress of individuals; but the Travancore Govt. was so unenlightened in those days that it made such indecent restrictions regarding the dress of inferior women”. இதற்கான அரசாணை 26, சூலைத் 1859 ம் ஆண்டு வெளியிடப்பட்டது. ஆனால் உயர் சாதி பெண்கள் அணிவது போன்ற ஆடை அணிய தடை விதிக்கப்பட்டது. இந்த உரிமை மற்ற சாதியினருக்கு அரசு வழங்கவில்லை. எனினும் கிறித்தவப் பெண்கள் அனைவரும் மேலாடை அணிந்தனர்.
மூன்றாம் கட்ட போராட்டம்
இதனால்தான் மீண்டும் போராட்டம் தொடர்ந்தது. இப்பேராட்டத்தை மிஷனறிகள் பொறுப்பேற்று நடத்தினர்.ஆனாலும் சாணார் கிறிஸ்தவர்கள் சற்றும் சளைக்காமல் நாயர்களை எதிர்த்துப் போராடி 1859-ல் வெற்றிவாகை சூடினர். “அதன் பயனாக 1859 ஆம் ஆண்டு ஜுலை 26-ம் நாள் அதிகாரபூர்வ அரசு அறிக்கை ஒன்று வெளியிடப்பட்டது. அனைத்து சமயத்தைச் சேர்ந்த சாணார் பெண்களும், கிறிஸ்தவப் பெண்களைப் போன்று குப்பாமிட்டுக் கொள்ளவோ, மீனவப் பெண்களைப் போன்று கட்டிச் (Coarse) சீலை உடுத்திக் கொள்ளவோ செய்யலாம் என்றும், ஆனால் உயர் சாதிப் பெண்கள் (நாயர், நம்பூதிரிகள், வெள்ளாளர்கள்) மேலாடை அணிவது போன்று அணியாமல் வேறு எவ்விதத்திலாவது மார்பை மறைத்துக் கொள்வதற்கு எந்தவிதத் தடையும் இல்லை என அந்த அறிக்கை தெரிவித்தது”. இந்த நீட்டுப்படித்தான் இந்து சமயத்தில் நீடித்த சாணார் பெண்களுக்கும் குப்பாயம் அணியும் உரிமை கிடைத்தது. ஆயினும் இவ்வுரிமை தாழ்ந்த சாதிப் பெண்களுக்குக் கிடைக்கவில்லை. தாழ்த்தப்பட்ட பிற சமுதாயத்தினருக்கு இவ்வறிப்பால் உரிமை கிடைக்கவில்லை. எனவே இந்த ஆணையைக் கண்டித்து மிஷனறிகள் ஆங்கில அரசிடம் மீண்டும் மேல்முறையீடு செய்தனர். சென்னை மாகாண ஆளூனர் சார்லஸ்ட்ரெவிலின் திருவிதாங்கூருக்கான ஆங்கிலப் பிரதிநிதி மால்ட்பியை நேரடியாக அழைத்துப் பேசினார். திருவிதாங்கூரில் பெண்கள் உடை அணிவதில் இருக்கின்ற எல்லா கட்டுப்பாடுகளையும் நீக்க ஆங்கிலப் பிரதிநிதி மகாராஜாவிடம் தன்னுடைய செல்வாக்கைப் பயன்படுத்த வேண்டும் என்று கேட்டுக் கொண்டார். மால்ட்பி இதனைக் குறித்து மகாராசாவிடம் (ஆயில்லியம் திருநாள் ராமவர்மா – 1860 – 1080) பேசினார். ஆங்கில அரசின் உணர்ச்சிகளுக்கு மதிப்பளிக்காவிட்டால் ஆங்கில அரசுடனான தங்களது உறவு பாதிக்கப்படும் என்றுணர்ந்த மகாராஜா 1865-ம் ஆண்டு மற்றோரு அறிவிப்பு வெளியிட்டார். இதன் மூலம் இந்து கிறிஸ்தவ சத்திரிய நாடார் பெண்களுக்கு மேலாடை அணிவதற்குக் கொடுக்கப்பட்ட உரிமை அனைத்து சாதியைச் சேர்ந்த பெண்களுக்கும் கொடுக்கப்பட்டது. ஆனால் சூத்திர நாயர் பெண்களைப் போன்று ஆடை அணியும் உரிமை மட்டும் அனைவருக்கும் மறுக்கப்பட்டிருந்தது”.
சி.பி.எஸ்.இ. பாடதிட்டத்திட்ட சர்ச்சை கருத்துக்கள்
மத்திய இடைநிலைக் கல்வி வாரிய (சி.பி.எஸ்.இ) பாடத்திட்டத்தின் கீழ் வெளியிடபட்டுள்ள 9ம் வகுப்புக்கான சமூக அறிவியல் பாடப் புத்தகத்தின் 168வது பக்கத்தில் காலணி ஆதிக்க இந்தியாவில் ஏற்பட்ட மாற்றங்கள் என்ற தலைப்பிலான பாடத்தில் நாடார் சமுதாயத்தை இழிவு படுத்தும் வகையில் சில கருத்துக்கள் இடம் பெற்றுள்ளதாகவும் அது உடனே நீக்க வேண்டும் என்றும் தமிழகத்தை சேர்ந்த திமுக, மதிமுக, பமக, சமக ஆகிய கட்சிகள் கூறி வருகின்றன. இப்பாட திட்டத்தை ஜானகி நாயர் என்பவர் தயாரித்துள்ளார். அவர்கள் நீக்குவதற்கு முன் வைக்கும் முக்கிய காரணங்கள்.
ஆங்கிலேயரின் வெற்றி
சில நூற்றாண்டுகளாவது இந்திய மண்ணை ஆள்வதற்கு திட்டம் தீட்டிய ஆங்கிலேயர், சிப்பாய் கலகத்திற்குப் பின்னர் இந்தியாவில் எடுத்த மக்கள் குடிமதிப்பில் சாதி, சமயம் பற்றிய விவரங்கள் மிக முக்கிய இடம் வகித்தன. இதன் மூலம் நீர்மத்தன்மையுடன் மங்கலாக இருந்த இவ்வேறுபாடுகள் உறுதிப்படுத்தப்பட்டு செய்யும் தொழிலை வைத்து ஏற்பட்ட வேறுபாடுகள் மறைந்து ஆங்கிலேயர்கள் வகைப்படுத்திய சாதி, மத அமைப்புகள் இறுகத்தொடங்கி ஆங்கிலேயர் திட்டமிட்டபடி மக்கள் நடந்து கொள்ளத்துவங்கினர். விடுதலைக்குப் பின்னரும் அதே கணக்கெடுப்பு முறை இந்தியாவில் பின்பற்றப்பட்டது.
இந்தியாவில் இத்தகைய விதத்தில் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பை நடத்திய ஆங்கிலேயர் தங்கள் தாயகமான இங்கிலாந்தில் இதற்கு நேர்மாறாகக் கணக்கெடுத்தனர். 1801 லிருந்து 1931 வரையிலான 130 ஆண்டு கால கட்டத்திலும் மக்களின் சமயம் கணக்கில் எடுக்கப்படவில்லை. 1851 இல் ஒருமுறை மட்டும் விரும்பினால் தரலாம் விரும்பாவிட்டால் சமயம் குறிப்பிடப்படவேண்டாம் எனக்குறிப்பிட்டு சமயம் பற்றிய வினா இடம் பெற்றிருந்தது. மக்களில் பலர் தங்கள் சமய நம்பிக்கையை தெரிவிக்கவே இல்லை.
இதன் தொடர்ச்சியாக திருநெல்வேலி போன்ற ஆங்கிலேயர் பலம் மிகுந்திருந்த பகுதிகளில் இன்றளவும் பல போராட்டங்கள் தொடர்கின்றன
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:சாதிய ஒடுக்குமுறைகள் பகுப்பு:கன்னியாகுமரி மாவட்டம் பகுப்பு:தமிழர் வரலாறு பகுப்பு:இந்தியாவில் சாதியத்துக்கு எதிரான போராட்டங்கள் பகுப்பு:கேரள வரலாறு பகுப்பு:19 ஆம் நூற்றாண்டில் இந்தியா
செட்டிகுட்டை
செட்டிகுட்டை (Chettikuttai) என்பது இந்தியாவின், தமிழ்நாடு மாநிலத்திலுள்ள தருமபுரி மாவட்டம், அரூர் வட்டத்துக்கு உட்பட்ட ஒரு வருவாய் கிராமம் ஆகும்.
மக்கள் வகைப்பாடு
2011 மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி இக்கிராமத்தில் 5 குடும்பங்கள் வசிக்கின்றன. கிராமத்தின் மொத்த மக்கள் தொகையானது 14 ஆகும். இதில் பெண்களின் எண்ணிக்கை 7 என்றும், ஆண்களின் எண்ணிக்கை 7 என்றும் உள்ளது.
மேற்கோள்
பகுப்பு:தர்மபுரி மாவட்டத்திலுள்ள கிராமங்கள்
ரோடியம்(III) புரோமைடு
ரோடியம்(III) புரோமைடு (Rhodium(III) bromide) என்பது பொதுவாக RhBr3 என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டால் விவரிக்கப்படும் ஒரு கனிம வேதியியல் சேர்மமாகும். ஆனால் இம்மூலக்கூற்று வாய்ப்பாடு RhBr3(H2O)n என்ற பொதுவாய்ப்பாட்டல் அடையாளப்படுத்தப்பட்டுகிறது. இங்குள்ள n = 0 அல்லது தோராயமாக 3 ஆக இருக்கும். இவ்விரு வடிவங்களுமே பழுப்பு நிறத் திண்மங்களாகும். நீரேற்று வடிவம் நீரிலும் ஆல்ககால்களிலும் கரைகிறது. ரோடியம் புரோமைடு அணைவுச் சேர்மங்கள் தயாரிப்பில் இது பயன்படுகிறது. ரோடியம் புரோமைடுகள் குளொரைடுகளை ஒத்திருக்கின்றன என்றாலும் இவை வர்த்தக அளவிலும் ஆய்வு நோக்கிலும் சற்று கூடுதலான கவனத்தை ஈர்க்கின்றன.
கட்டமைப்பு
ரோடியம்(III) புளோரைடின் கட்டமைப்பு அலுமினியம் குளோரைடு சேர்மத்தின் படிகக் கட்டமைப்பை ஒத்திருக்கிறது..
வினைகள்
மற்ற ரோடியம் ஆலைடு உப்புகளைத் தயாரிக்க உதவும் தொடக்க வேதிப் பொருளாக ரோடியம்(III) புரோமைடு பயன்படுகிறது. உதாரணமாக புரோமின் முப்புளோரைடுடன் வினையில் ஈடுபட்டு ரோடியம்(IV) புளோரைடு சேர்மத்தைக் கொடுக்கிறது. நீரிய பொட்டாசியம் அயோடைடுடன் வினையில் ஈடுபட்டு ரோடியம் முப்புளோரைடு சேர்மத்தைக் கொடுக்கிறது. மற்ற ரோடியம் டிரை ஆலைடுகள் போலவே நீரற்ற ரோடியம்(III) புரோமைடும் தண்ணீரில் கரையாது. ரோடியம் உலோகம் ஐதரோகுளோரிக் அமிலம் மற்றும் புரோமினுடன் வினைபுரிய நேர்ந்தால் இருநீரேற்று (RhBr3·2H2O ) உருவாகிறது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:ரோடியம் சேர்மங்கள் பகுப்பு:புரோமைடுகள்
கொட்டுமாரன அள்ளி கரக அக்கு மாரியம்மன் கோயில்
கொட்டுமாரன அள்ளி கரக அக்கு மாரியம்மன் கோயில் தமிழ்நாட்டில் தர்மபுரி மாவட்டம், கொட்டுமாரன அள்ளி என்னும் ஊரில் அமைந்துள்ள அம்மன் கோயிலாகும்.
வரலாறு
இக்கோயில் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.
கோயில் அமைப்பு
இக்கோயில் முதன்மைத் திருக்கோயில் என்ற வகைப்பாட்டில் இந்து அறநிலையத்துறையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. பரம்பரை அல்லாத அறங்காவலர் அமைப்பால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
பூசைகள்
ஆடி மாதம் 1 நாள் முக்கிய திருவிழாவாக நடைபெறுகிறது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:தர்மபுரி மாவட்டத்திலுள்ள அம்மன் கோயில்கள் பகுப்பு:சரி பார்க்க வேண்டிய தானியக்கக் கோயில் கட்டுரைகள்
ராய்ச்சூர்
ராய்ச்சூர் என்பது இந்திய மாநிலமான கர்நாடகாவில் அமைந்துள்ள நகராட்சி. இது ராய்ச்சூர் மாவட்டத்தின் நிர்வாக மையமும் தலைநகரமும் ஆகும். இது பெங்களூருவில் இருந்து 409 கி.மீ தொலைவில் உள்ளது.