cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
முந்திரி
பரம்பல்
right|thumb|முந்திரி [[மரம்]] இம்மரமானது தென்னமெரிக்காவின் வடக்குப் பகுதியை பூர்வீகமாகக் கொண்டிருப்பினும், பின்னர் 1560- 1565 ஆண்டளவில்போர்த்துக்கீசரால் இந்தியாவில் உள்ள கோவாவுக்கு எடுத்து வரப்பட்டு, பின்னர் தென்கிழக்கு ஆசியா, மற்றும் ஆப்பிரிக்காவுக்கு பரம்பல் அடைந்தது
இம்மரம் பிரேசிலின் வடகிழக்குப் பகுதியை பூர்வீகமாகக் கொண்டிருந்தாலும், இன்று வெப்பமண்டல நாடுகள் பலவற்றில் இது வளர்க்கப்படுகிறது. வியட்நாம், நைஜீரியா, இந்தியா, பிரேசில், இந்தோனீசியா ஆகிய நாடுகளில் இது அதிகம் பயிரிடப்படுகிறது. தமிழ்நாட்டில் கடலூர், அரியலூர், புதுக்கோட்டை, தஞ்சாவூர் விழுப்புரம் மாவட்டங்களில் அதிக அளவில் முந்திரி பயிரிடப்படுகிறது. கடலூர் மாவட்டம் பன்ருட்டியில் அதிகப்படியான விளைச்சலும் அதற்கு அடுத்தபடியாக அரியலூர் மாவட்டம் ஜெயங்கொண்டம் இரண்டாம் இடத்திலும் உள்ளது.
போலிப்பழம்
முந்திரிப்பழம் என அழைக்கப்படும் போலிப்பழமானது ஆரம்பத்தில் பச்சை நிறமாக இருந்து, பழுக்கும்போது மஞ்சள் அல்லது சிவப்பு கலந்த மஞ்சள் நிறத்தை அடையும். இது உண்ணப்படக் கூடியதாகவும், இனிப்பாக இருப்பதுடன், இனிய வாசனை ஒன்றையும் தரும். இது மிக மெல்லிய தோலுடையதாகவும், இதன் சதைப்பகுதி மிகவும் சாறு நிறைந்ததாகவும் இருப்பதனால், இதனை ஒரு இடத்திலிருந்து இன்னொரு இடத்துக்கு எடுத்துச் செல்லல் கடினமாகும். இதிலிருந்து சாறும் தயாரிக்கப்படுகின்றது.
முந்திரிக்கொட்டை
இதை கப்பல் வித்தான் கொட்டை என்றும் கூறுவர்.வணிகத்திற்காக வந்த பிற நாட்டினர் இதன் சுவையால் ஈர்க்கப் பட்டு கப்பலை விற்று இதை உண்டதாக கூறுவர்.போலிப் பழத்திற்கு வெளியே, சிறுநீரக வடிவில் காணப்படும் உண்மைப்பழமானது கடினமான ஒரு வெளி உறையையும், உள்ளே ஒரு விதையையும் கொண்டிருக்கும். அந்த விதையே பொது வழக்கில் முந்திரிக்கொட்டை என அழைக்கப்படுகின்றது. இது ஒரு தாவரவியலாளர்களின் பார்வையில் உண்மையான கொட்டை இல்லாவிட்டாலும் கூட, சமையல்சார் நிலையில் கொட்டை எனவே அறியப்படுகின்றது. இந்த முந்திர்க்கொட்டையைச் சூழவுள்ள கடினமான இரட்டை ஓட்டில் ஒவ்வாமையை உருவாக்கக் கூடிய, தோலில் நமைச்சலைத் தரக்கூடிய சில பதார்த்தங்களைக் கொண்டுள்ளது. சரியான முறையில் வறுத்து பதப்படுத்தப்படும்போது, இந்தப் பதார்த்தங்கள் சில அழிவடைந்துவிடும். ஆனாலும் பதப்படுத்தலின்போது மூடிய அறைக்குள் அதன் புகை வெளியேறுமாயின் நுரையீரலுக்கு பாதிப்பை ஏற்படுத்தலாம். எனவே அவதானத்துடன் செய்யப்பட வேண்டும்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:கொட்டைகள்
நகர விளையாட்டரங்கம்
நகர விளையாட்டரங்கம் மலேசியாவின் பினாங்கில் உள்ள ஜார்ஜ் டவுனில் உள்ள ஒரு பல்நோக்கு மைதானமாகும், மேலும் இது பினாங்கு மாநில கால்பந்து அணியான பினாங்கு எப் சி இன் சொந்த மைதானமாக செயல்படுகிறது. மலேசியாவில் இன்னும் பயன்பாட்டில் உள்ள பழமையான கட்டப்பட்ட அரங்கம், இது 1932 இல் பிரிட்டிஷ் அரசாங்கத்தால் கட்டப்பட்டது.
சுமார் 25,000 பேர் அமரக்கூடிய திறன் கொண்ட இந்த மைதானம் தற்போது கால்பந்து போட்டிகளுக்காகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது
பினாங்கு தீவு தேசிய விளையாட்டரங்கம்
விளையாட்டரங்கம் யத்தின் கட்டுமானம் 1 அக்டோபர் 1945 அன்று இரண்டாம் உலகப் போர் முடிவடைந்த பின்னர் தொடங்கியது. 1948 இல் முடிந்ததும், அதிகாரப்பூர்வமாக பினாங்கு தீவு தேசிய விளையாட்டரங்கம்.
1950 ஆம் ஆண்டு பிரிட்டிஷ் அரசாங்கத்தால் இந்த மைதானம் விரிவுபடுத்தப்பட்டது மேலும் 1953 ஆம் ஆண்டு மேலும் புதுப்பிக்கப்பட்டது.
நகர விளையாட்டரங்கம்
பினாங்கு தீவு தேசிய விளையாட்டரங்கம் 2003 இல் நகர விளையாட்டரங்கம்என மறுபெயரிடப்பட்டது. 2000 களில் மற்றொரு சுற்று சீரமைப்பு பணிகள் நடத்தப்பட்டன.
உசாத்துணைகள்
பகுப்பு:தில்லியில் விளையாட்டு பகுப்பு:மலேசியன் சூப்பர் லீகா பகுப்பு:பினாங்கின் ஜார்ஜ் டவுனில் உள்ள கட்டிடங்கள் மற்றும் கட்டமைப்புகள் பகுப்பு:பினாங்கு
சினைப்பை நோய்க்குறி
சினைப்பை நோய்க்குறி (Polycystic ovary syndrome)(PCOS) என்பது பெண்களுக்கு ஆண்ட்ரோஜன் எனப்படும் ஆண்தன்மைச் சுரப்பி அதிகரிப்பதன் காரணமாக ஏற்படும் ஒரு கூட்டு நோய் அறிகுறியாகும். ஒழுங்கற்ற மாதவிடாய் அல்லது மாதவிடாய் இல்லாமலிருத்தல், அதிகமான குருதிப்போக்கு, உடலிலும் முகத்திலும் அதிகமான முடிவளர்ச்சி, முகப்பரு, இடுப்பெலும்பு வலி, மலட்டுத்தன்மை, சில தோல் பகுதிகள் மட்டும் கெட்டியாகவும் கருத்தும் மிருதுவாகக் காணப்படுதல் ஆகியன இதன் அறிகுறிகளாகும். மேலும் இதனோடு நீரிழிவு நோய், உடற் பருமன் இதய நோய், உறங்கும்போது மூச்சு விடுதலில் மாற்றம், சீரற்ற மனநிலை, கருப்பை அகப்படலப் புற்றுநோய் ஆகியவையும் இதனோடு தொடர்புடையனவாகும்..
சினைப்பை நோய்கள் மரபுவழி, சூழல் என இரண்டும் இணைந்த கூட்டுக்காரணிகளால் ஏற்படுகின்றன. உடற்பருமன், போதுமான உடற்பயிற்சியின்மை, குடும்பத்தில் முன்பு எவருக்கேனும் இது காணப்பட்டிருத்தல் ஆகியவை இந்நோய்க்குறி பாதிப்பதற்கான அபாய காரணிகளாகும். ஆண்ட்ரோஜன் அளவு அதிகரித்திருத்தல், சினைமுட்டை வராமலிருத்தல், சினைப்பையில் கட்டிகள் தோன்றுதல் ஆகிய இவற்றில் ஏதேனும் இரண்டினைக் கொண்டு சினைப்பை நோய்க்குறி கண்டறியப்படுகிறது. கட்டிகள் மீயொலிச் சோதனை மூலம் கண்டறியப்படலாம். மேலும் அண்ணீரகச் சுரப்பிக் கோளாறு, தைராய்டு சுரப்புக் குறை,மிகை பால்சுரப்புக் கோளாறு ஆகியவை இருந்தாலும் மேற்கண்ட அதே அறிகுறிகள் தோன்றும்.
சினைப்பை நோய்க்குறிக்கான தீர்வு எதுவுமில்லை. உடற்பயிற்சி, எடைக்குறைப்பு ஆகிய சில வாழ்க்கைமுறை மாற்றங்கள் இதற்கான சிகிச்சையாகக் கருதப்படுகிறது. கருத்தடை மாத்திரைகள் சில நேரங்களில் சரியான மாதவிடாய் சுழற்சி, மிகை முடிவளர்ச்சி, முகப்பரு ஆகியவற்றின் ஒழுங்கமைப்பை மேம்படுத்த உதவலாம். மெட்பார்மின், எதிர்- ஆண்ட்ரோஜென் ஆகியவை உதவக்கூடும். முகப்பரு சிகிச்சை, முடி நீக்கு சிகிச்சை ஆகியவையும் வழக்கமாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. கருத்தரித்தலை மேம்படுத்துவதற்கான முயற்சிகளுக்கு எடைக்குறைப்பு,மெட்பார்மின் அல்லது  குளோம்பிபைன் ஆகியவை நல்ல பயனைத் தரும். சினைப்பை நோய்க்குறி காரணமாய் மலட்டுத்தன்மை ஏற்பட்டோருக்கு மற்ற சிகிச்சைகள் பலனளிக்காத போது செயற்கைமுறைக் கருவூட்டல் மிகுந்த பயன் தருகிறது.
சினைப்பை நோய்க்குறி 18 முதல் 44 வயதுக்குட்பட்ட பெண்களுக்கிடையே தோன்றும் பொதுவான அகச்சுரப்பித் தொகுதிக் குறைபாடாகும். இந்த வயதுள்ள பெண்களுக்கு அறிகுறிகள் எவ்வாறு வகைப்படுத்தப்படுன்றன என்பதைப் பொறுத்து சுமார் இரண்டு விழுக்காடு முதல் இருபது விழுக்காடு வரையான பெண்கள் பாதிப்படைகிறார்கள். சினைப்பை நோய்க்குறியின் முதன்மையான விளைவுகளில் ஒன்று மலட்டுத்தன்மையாகும் 1721 இல் இத்தாலியில் தற்பொழுது சினைப்பை நோய்க்குறி என விவரிக்கப்படும் இந்நோய்க்குறி இருப்பதனைக் கண்டறிந்ததாக குறிப்புகள் காணப்படுகின்றன.
அறிகுறிகள்
கீழ்க்காண்பவை சினைப்பை நோய்க்குறியின் பொதுவான அறிகுறிகளாகும்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:உடற்கூற்றியல் நிலை பகுப்பு:நோய்த்தொகைகள் பகுப்பு:மகளிர் நலம்
ஆரியப்பட்டி கல்யாணி கருப்புசாமி கோயில்
ஆரியப்பட்டி கல்யாணி கருப்புசாமி கோயில் தமிழ்நாட்டில் மதுரை மாவட்டம், ஆரியப்பட்டி என்னும் ஊரில் அமைந்துள்ள பெருமாள் கோயிலாகும்.
வரலாறு
இக்கோயில் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.
கோயில் அமைப்பு
இக்கோயிலில் கல்யாண கருப்பசாமி பெருமாள் சன்னதி உள்ளது. இக்கோயில் முதன்மைத் திருக்கோயில் என்ற வகைப்பாட்டில் இந்து அறநிலையத்துறையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. வழக்கு நிலுவையில் இருப்பதால் நடைமுறை நிருவாகியால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
பூசைகள்
இக்கோயிலில் ஒருகாலப் பூசை நடக்கின்றது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:மதுரை மாவட்டத்திலுள்ள பெருமாள் கோயில்கள் பகுப்பு:சரி பார்க்க வேண்டிய தானியக்கக் கோயில் கட்டுரைகள்
அத்தியந்தல் ஊராட்சி, திருவண்ணாமலை
அத்தியந்தல் ஊராட்சி (Athiyandal Gram Panchayat), தமிழ்நாட்டின் திருவண்ணாமலை மாவட்டத்தில் உள்ள திருவண்ணாமலை வட்டாரத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த ஊராட்சி, திருவண்ணாமலை சட்டமன்றத் தொகுதிக்கும் திருவண்ணாமலை மக்களவைத் தொகுதிக்கும் உட்பட்டதாகும். இந்த ஊராட்சி, மொத்தம் 7 ஊராட்சி மன்றத் தொகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. இவற்றில் இருந்து 7 ஊராட்சி மன்ற உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றனர். 2011ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, மொத்த மக்கள் தொகை 1424 ஆகும். இவர்களில் பெண்கள் 715 பேரும் ஆண்கள் 709 பேரும் உள்ளனர்.
அடிப்படை வசதிகள்
தமிழ்நாடு ஊரக வளர்ச்சி மற்றும் ஊராட்சித் துறையின் 2015ஆம் ஆண்டுத் தரவின்படி கீழ்க்கண்ட தகவல் தொகுக்கப்பட்டுள்ளது.
சிற்றூர்கள்
இந்த ஊராட்சியில் அமைந்துள்ள சிற்றூர்களின் பட்டியல் :
சான்றுகள்
பகுப்பு:திருவண்ணாமலை மாவட்ட ஊராட்சிகள் பகுப்பு:த. இ. க. ஊராட்சித் திட்டம்
குன்னூர் தொடருந்து நிலையம்
குன்னூர் தொடருந்து நிலையம் (Coonoor railway station, நிலையக் குறியீடு:ONR) என்பது தமிழ்நாட்டின், நீலகிரி மாவட்டத்தில் உள்ள புகழ்வாய்ந்த மலைப் பிரதேசமும், நகருமான குன்னூரில் உள்ள ஒரு தொடருந்து நிலையமாகும். இந்தத் தொடருந்து நிலையம் நீலகிரி மலைத் தொடர் வண்டிப் பாதையின், ஒரு பகுதியாகும். இந்த தொடருந்து நிலையம் ஒரு உலக பாரம்பரியக் களமாகும். இந்த தொடருந்து நிலையம் உதகமண்டலத்திற்கு செல்லும் தொடருந்துகள் நின்று செல்லும் முதன்மையான நிலையம் ஆகும். இது தென்னக இரயில்வேக்கு உட்பட்ட சேலம் கோட்டத்தைச் சேர்ந்தது.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:நீலகிரி மாவட்டத்திலுள்ள தொடருந்து நிலையங்கள் பகுப்பு:சேலம் தொடருந்து கோட்டம்
இப்னு துபைல்
இப்னு துபைல் (கிபி 1105 – 1185) (அரபு பெயர் : أبو بكر محمد بن عبد الملك بن محمد بن طفيل القيسي الأندلسي அபுபக்கர் முஹம்மது இப்னு அப்துல்-மாலிக் இப்னு முஹம்மது இப்னு துஃபைல் அல்-கைசி அல்-ஆண்டலுசி ) ஓர் அரபு ஆண்டலுசியன் ஆவார்: இவர் ஒரு எழுத்தாளர், நாவலாசிரியர், இஸ்லாமிய தத்துவஞானி, இஸ்லாமிய இறையியலாளர், மருத்துவர், வானியலாளர், மந்திரி மற்றும் நீதிமன்ற அதிகாரி என பல்துரை வித்தகராவார்.
வாழ்க்கை
இப்னு துபைல் தற்போதைய எசுப்பனியத்தின் கிரனாடாவிற்கு அருகிலுள்ள குவாடிக்சு எனும் ஊரில்  பிறந்த இவர் இப்னு பஜ்ஜா என்பவரிடம் கல்வி பயின்றார். அவர் இசுலாமிய பொற்கால ஆட்சியில் கிரனாடா மாகாண ஆட்சியாளரின் செயலாளராகவும், பின்னர் கலீபாவான அபு யாகூப் யூசுப்பின் மந்திரியாகவும் மற்றும் மருத்துவராகவும் பணியாற்றினார், 1169 இல் தனது வாரிசாக இப்னு ருஷ்தை பரிந்துரைத்தார். இப்னு ருஷ்ட் பின்னர் இந்த நிகழ்வை, தனது புகழ்பெற்ற அரிஸ்டாட்டிலியன் புத்தகத்தில் இப்னு துபைல் அவரை எவ்வாறு எழுத  தூண்டினார் என்பதை விவரிக்கிறார்:
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:இசுலாமிய மெய்யியலாளர்கள் பகுப்பு:1185 இறப்புகள்
தேவபூமி துவாரகை மாவட்டம்
தேவபூமி துவாரகை மாவட்டம், (Devbhumi Dwarka district) குசராத்து மாநிலத்தின் மேற்கு பகுதியான, சௌராஷ்டிர தீபகற்பத்தில், கட்ச் வளைகுடா பகுதியில் அமைந்துள்ளது. இம்மாவட்டத்தின் தலைமையிடம் காம்பாலியம் நகரம் ஆகும். இம்மாவட்டத்தில் துவாரகாதீசர் கோயில் மற்றும் பேட் துவாரகை அமைந்துள்ளது.
ஜாம்நகர் மாவட்டத்திலிருந்து துவாரகை போன்ற சில பகுதிகளை பிரித்து, 67-வது இந்திய சுதந்திர தினமான 15-08-2013-இல் புதிதாக தோற்றுவிக்கப்பட்ட கிர்சோம்நாத் மாவட்டம் உட்பட ஏழு மாவட்டங்களில் இதுவும் ஒன்றாகும். இந்த ஏழு புதிய மாவட்டங்களுடன் சேர்த்து தற்போது குசராத்து மாநிலம் 33 மாவட்டங்களுடன் உள்ளது
மாவட்ட நிர்வாகம்
இம்மாவட்டம் காம்பாலியம் மற்றும் துவாராகை என இரண்டு வருவாய்க் கோட்டங்களும், காம்பாலியம், பவன்வாத், துவாரகை, ஜாம் கல்யாண்பூர் என 4 வருவாய் வட்டங்களும், நான்கு தாலுக்கா பஞ்சாயத்துகளும், 249 கிராமப் பஞ்சாயத்துகளும், 6 நகராட்சிகளையும் கொண்டது.
மக்கள் தொகை பரம்பல்
2011-ஆம் ஆண்டின் கணக்கெடுப்பின் படி, 4,051 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவு கொன்ட இம்மாவட்டத்தின் மொத்த மக்கள் தொகை 7,52,484 ஆகும். மாவட்டத்தின் ச்ராசரி எழுத்தறிவு 69:00% ஆக உள்ளது.
மகாபாரதத்தில் தேவபூமி துவாரகை
துவாரகையை துவாரவதி என்றும் அழைப்பர். துவாரகை என்பதற்கும் துவாராவதி என்பதற்கும் சமஸ்கிருத மொழியில் பல நுழைவாயில்கள் கொண்ட நகரம் என்று பொருள். மகாபாரதத்தில் துவாரகை ஆனர்த்தா அரசின் தலைநகராக இருந்தது என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:இந்தியத் தொல்லியற்களங்கள் பகுப்பு:தேவபூமி துவாரகை மாவட்டம் பகுப்பு:குஜராத் மாநிலத்திலுள்ள மாவட்டங்கள் பகுப்பு:சௌராட்டிர தீபகற்பம்
அயோடோசோபென்சீன்
அயோடோசோபென்சீன் (Iodosobenzene) என்பது C6H5IO  என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டால் விவரிக்கப்படும் ஒரு கரிம வேதியியல் சேர்மமாகும். இதை அயோடோசில்பென்சீன் என்ற பெயராலும் அழைக்கலாம். நிறமற்று திண்மநிலையில் காணப்படும் இச்சேர்மத்தை கரிம மற்றும் ஒருங்கிணைவுச் சேர்மங்களை பரிசோதிக்கும் ஆய்வகங்களில் ஆக்சோ பரிமாற்ற வினையாக்கியாக பயன்படுத்துகிறார்கள். பெரயோடினேன் என்ற பிரபலமான வினையாக்கியுடன் தொடர்பு கொண்டுள்ள சேர்ம்மாக அயோடோசோபென்சீன் கருதப்படுகிறது.
தயாரிப்பும் கட்டமைப்பும்
முதன்முதலில் கான்ராத் வில்கெரோத் அயோடோபென்சீனிலிருந்து அயோடோசோபென்சீன் தயாரித்தல் குறித்து விவரித்தார். அயோடோபென்சீனை டையசிட்டேட்டாக ஆக்சிசனேற்றம் செய்து மேலும் அதைத் தொடர்ந்து நீராற்பகுப்பு செய்து. அயோடோசோபென்சீனை இவர் தயாரித்தார் : படிகவியல் ஆய்வுகளின் படி அயோடொசோபென்சீனின் கட்டமைப்பு இன்னும் சரிபார்க்கப்படவில்லை. பெரும்பாலான கரைப்பான்களில் சிறிதளவே கரையும் பண்பும் அகச்சிவப்பு நிறமாலையியல் ஆய்வுகளும் இச்சேர்மம் மூலக்கூறுகளால் ஆனதல்ல என்றும் ஆனால் இதுவோர் I-O-I-O சங்கிலிகளால் ஆன பல்பகுதி சேர்மம் என்றும் கூறுகின்றன. இதனுடன் தொடர்புடைய டையசிட்டேட்டு C6H5I(O2CCH3)2, அயோடின்(III) பல பிணைப்புகள் ஏதுமில்லாத T வடிவ வடிவியலை ஏற்றுக்கொள்வதை விவரிக்கிறது. அயோடோசோபென்சீனிலுள்ள அயோடின் மற்றும் ஆக்சிசன் அணுக்களுக்கு இடையில் ஒற்றை ஈதற்பிணைப்பு I-O சிக்மா பிணைப்பு இருப்பதையும் I=O இரட்டைப் பிணைப்பு இல்லாததையும் கோட்பாட்டு ஆய்வுகள் உறுதிப்படுத்துகின்றன.
பயன்பாடுகள்
வர்த்தகப் பயன்பாடுகள் ஏதுமில்லை என்றாலும் அயோடோசோபென்சீன் ஆக்சோ பரிமாற்ற வினையாக்கியாக ஆய்வகங்களில் பயன்படுத்தப்படுகிறது. சில ஆல்கீன்களை ஈபாக்சைடாகவும் சில உலோக அணைவுச்சேர்மங்களை அவற்றுடன் தொடர்புடைய ஆக்சோ வழிப்பெறுதியாகவும் இச்சேர்மம் மாற்றுகிறது. ஓர் ஆக்சிசனேற்ற முகவராக இருந்தாலும் இதுவொரு மிதமான அணுக்கருகவரியாகும். ஆக்சோ பரிமாற்ற வினைகளில் செயல்திறனுடன் வினையாற்றும் சேர்மம் ஒரு பகுதிச்சேர்மமாக இருக்கும் என ஊகிக்கப்படுகிறது என்றாலும் இப்பார்வை நிருபிக்கப்படவில்லை.
முன்பாதுகாப்பு
அயோடோசோபென்சீன் வெடிக்கும் தன்மை கொண்டது என்பதால் வெற்றிடத்தில் இதை சூடாக்கக் கூடாது.
கோட்புலி நாயனார்
“அடல் சூழந்த வேல் நம்பி கோட்புலிக்கும் அடியேன்” – திருத்தொண்டத் தொகை
கோட்புலிநாயனார் என்பவர் சைவ சமயத்தவர்களால் பெரிதும் மதிக்கப்படும் அறுபத்து மூன்று நாயன்மார்களில் ஒருவர் ஆவார் .இவர் கோட்புலிநாயனார் சோழநாட்டிலே திருநாட்டியத்தான்குடியில் வேளாளர் மரபில் தோன்றினார். இந்நாயனார் நம்பியாரூரைத் தம் ஊருக்கு எழுந்தருளுமாறு வேண்ட, அவர் இசைந்துவர எதிர்கொண்டு அழைத்துத் தம் மாளிகையிற் சிறப்போடு பூசனையாற்றித் தம் மகளிர் இருவரையும் அடிமைகொள்ளுமாறு அர்ப்பணித்தார். அவர் தம் அர்ப்பணம் நம்பியாரூரரை அம்மகளிரின் ‘அப்பானா’க முறைமை கொண்டு சிங்கடியப்பன், வனப்பகைஅப்பன் எனத் தம்மைக் கூறிக்கொள்ளுமளவிற்கு நம்பியாரூரரை இரங்கச்செய்தது.
சோழ சேனாதிபதியாக அதிகாரம் புரிந்த இவர் பகை நாடுகளைப் போரில் வென்று புகழுடன் விளங்கினார். அரசனிடம் பெற்ற சிறப்பின் வளங்களை எல்லாம் சிவன் கோயிலில் திருவமுதுபடி பெருகச் செய்யும் திருப்பணிக்காக்கி அதனையே பன்னெடுநாள் செய்தனர். அந்நாளில் அவர் அரசனது போரினை மேற்கொண்டு பகைவர் மேற் செல்ல நேர்ந்தது. அப்பொழுது தாம் திரும்பி வரும் வரையில் சிவனுக்கமுது படிக்காகும் நெல்லினைக் கூடுகட்டி வைத்துத், தம் சுற்றத்தாரை நோக்கி ‘இறைவர்க்கு அமுது படிவைத்துள்ள இந்நெல்லை எடுத்தல் கூடாது. திருவிரையாக்கலி என்னும் ஆணை’ எனத் தனித்தனியே ஒவ்வொருவரிடமும் சொல்லிச் சென்றார். சில நாளிலே நாட்டிற் கடும் பஞ்சம் வந்தது. பசியால் வருந்திய சுற்றத்தார்கள் ‘நாம் உணவின்றி இறப்பதைவிட இறைவர்க்கு வைத்த நெல்லைக் கொண்டாகிலும் பிழைத்து உயிர் தாங்கியிருந்து பின்னர் குற்றந்தீரக் கொடுத்துவிடும் என்று நெற்கூட்டைத் திறந்து நெல்லைச் செலவழித்தனர். அரசருடைய பகைவரைப் போர் முனையில் வென்று அரசனிடம் நிதிக்குவை பெற்று மீண்ட கோட்புலியார், தம் சுற்றத்தார் செய்த தீமையை உணர்ந்து அவர்கள் அறியாத வகையில் அவர்களைத் தண்டிக்க நினைத்தார். தம் மாளிகையை அடைந்து. ‘தம் சுற்றத்தார்க்கெல்லாம் ஆடையணிகலன்கள் கொடுக்க அவர்களை அழைத்து வாருங்கள்’ என்று அவர்களை அழைத்து அவர்கள் எவரும் ஓடிவிடாதபடி வாயிலிற் காவலனை நிறுத்தி வைத்தார். ‘சிவ ஆணையை மறுத்து அமுது படியை அழித்த மறக்கிளையை கொல்லாது விடுவேனோ? என்று கனன்று, வாளினை எடுத்துக் கொள்வாராயினர். தந்தையார், தாயார், உடன் பிறந்தவர், சுற்றத்தவர், பதியடியார்’ மற்றும் அமுது படியுண்ண இசைந்தார், இவர்களையெல்லாம் அவர்களது தீயவினைப் பாவத்தினைத் துணிப்பாராய்த் துண்டம் செய்தார். அங்கு ஒரு பசுங்குழந்தை தப்பியது. காவலாளன் ‘இக்குழவி (இக்குழந்தை) அமுதுபடி அன்னமுண்டிலது, ஒரு குடிக்கு ஒருமகன்; அருள் செய்யவேண்டும்’ என்று இறைஞ்சினார். அவ்வண்ணம் உண்டாளது முலைப்பாலினை உண்டது” என்று கூறி அதனை எடுத்து எறிந்து வாளினை வீசி இரு துணியாக விழ எற்றினார்.
அப்போது இறைவர் வெளிப்பட்டார். உன் கைவாளினால் உறுபாசம் அறுத்த சுற்றத்தவர் தேவருலகம் முதலிய போக பூமிகளிற் புகுந்து பின்னர் நம்முலகமடைய, நீ இந்நிலையிலேயே நம்முடன் அணைக என்று அருளி மறைந்தார்.
நுண்பொருள்
கோட்புலியார் குருபூசைநாள்: ஆடி கேட்டை.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:நாயன்மார்கள்
இலாலன் பிரசாத் சிங்
இலாலன் பிரசாத் சிங் (Lallan Prasad Singh)(1912-17 அக்டோபர் 1998) என்பவர் அசாம் (1973-80), மணிப்பூர் (1973-80, 1982-83), மேகாலயா (1973-80), நாகாலாந்து (1973-81), மற்றும் திரிபுரா (1973–80) ஆகிய இந்திய மாநிலங்களின் ஆளுநராக இருந்தவர் ஆவார்.
பிறப்பும் இறப்பும்
சிங் 1912-ல் இந்தியாவின் பீகார் மாநிலத்தில் பக்ஸரில் பிறந்தார். 17 அக்டோபர் 1998 அன்று புது தில்லியில் இறந்தார்.
குடும்பம்
இவர் மனோரமா சிங் (நீ மேத்தா) என்பவரை மணந்தார் மற்றும் வினிதா, நந்தினி, விஜய் மற்றும் பிரியதர்ஷினி ஆகிய நான்கு குழந்தைகளைப் பெற்றார்.
அரசுப்பணி
இம்பீரியல் குடிமைப் பணியில் 1936 தொகுதி உறுப்பினரான இவர் 9 செப்டம்பர் 1936 இல் இந்தியக் குடிமைப் பணியில் சேர்ந்தார். 1947-ல் சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு, இவர் இந்திய நிர்வாக சேவையில் நீண்ட குறிப்பிடத்தக்க அளவில் பணிபுரிந்தார். பீகாரின் முதல் சுதந்திர அரசாங்கத்தின் போது (1946-61) இவர் தலைமைச் செயலாளராக இருந்தார். முதல் பீகார் முதல்வர் எஸ். கே. சிங் மற்றும் துணை முதல்வர் மற்றும் நிதி அமைச்சர் அனுக்ரா நரேன் சின்ஹா ஆகிய இருவரின் நம்பிக்கையைப் பெற்றவராகச் செயல்பட்டார். இந்தியாவின் உள்துறை செயலாளர், ஐந்து வடகிழக்கு மாநிலங்களின் ஆளுநர் மற்றும் நேபாளத்திற்கான இந்தியத் தூதர் உட்ப்பட பல முக்கிய நிர்வாகப் பதவிகளையும் இவர் வகித்துள்ளார்.
புத்தக வெளியீடு
சிங் தனது அதிகாரத்துவ வாழ்க்கையைத் தவிர, இரண்டு புத்தகங்களையும் எழுதியுள்ளார். அவை 1) லால் பகதூர் சாஸ்திரியின் உருவப்படம்: மிகச்சிறந்த காந்தியவாதி மற்றும் 2) இந்தியாவில் தேர்தல் சீர்திருத்தம்.
விருது
இவருக்கு இந்திய அரசு, 1999-ல் இறப்பிற்கு பிறகு பத்ம விபூசண் விருது வழங்கியது.
மேலபருத்திக்குடி ஊராட்சி
மேலபருத்திக்குடி ஊராட்சி (Melaparuthikudi Gram Panchayat), தமிழ்நாட்டின் கடலூர் மாவட்டத்தில் உள்ள குமராட்சி வட்டாரத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த ஊராட்சி, காட்டுமன்னார்கோயில் சட்டமன்றத் தொகுதிக்கும் சிதம்பரம் மக்களவைத் தொகுதிக்கும் உட்பட்டதாகும். இந்த ஊராட்சி, மொத்தம் 7 ஊராட்சி மன்றத் தொகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. இவற்றில் இருந்து 7 ஊராட்சி மன்ற உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றனர். 2011ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, மொத்த மக்கள் தொகை 948 ஆகும். இவர்களில் பெண்கள் 467 பேரும் ஆண்கள் 481 பேரும் உள்ளனர்.
சிற்றூர்கள்
இந்த ஊராட்சியில் அமைந்துள்ள சிற்றூர்களின் பட்டியல் :
சான்றுகள்
பகுப்பு:கடலூர் மாவட்ட ஊராட்சிகள் பகுப்பு:த. இ. க. ஊராட்சித் திட்டம்
கும்பகோணம்
கும்பகோணம் (Kumbakonam), அல்லது குடந்தை தமிழ்நாட்டின், தஞ்சாவூர் மாவட்டத்தில் உள்ள கும்பகோணம் வட்டம், கும்பகோணம் மாநகராட்சி மற்றும் கும்பகோணம் ஊராட்சி ஒன்றியம் ஆகியவற்றின் நிர்வாகத் தலைமையிட நகரம் ஆகும். 16 அக்டோபர் 2021 அன்று கும்பகோணத்தை மாநகராட்சியாக உருவாக்குவதற்கான அரசாணையை தமிழக அரசின் நகராட்சி நிர்வாகம் மற்றும் குடிநீர் வழங்கல் கூடுதல் துறையின் கூடுதல் தலைமைச் செயலாளர் வெளியிட்டார்.
இந்த நகரம் இரண்டு ஆறுகளால் சூழப்பட்டுள்ளது. வடக்கே காவேரி ஆறு மற்றும் அரசலாறு ஆகும். காவேரி கரையில் அமைந்துள்ள கும்பகோணம், சென்னைக்கு 270 கி.மீ தெற்கிலும், திருச்சிக்கு 90 கி.மீ. கிழக்கிலும், தஞ்சாவூருக்கு 40 கி.மீ. வடகிழக்கிலும் உள்ளது. சோழர் காலத்தில் குடந்தை என்று அழைக்கப்பட்டு வந்த கும்பகோணம் ஒரு காலத்தில் சோழர்களின் தலைநகரமாக விளங்கியதாக கூறப்படுகிறது. கும்பகோணத்தில் அதிக எண்ணிக்கையில் சைவம் மற்றும் வைணவம் கோயில்கள் உள்ளன. சந்திரப்பிரப பகவான் ஜினாலயம் உள்ளிட்ட பல சமணக் கோயில்களும் இங்கு உள்ளன. கும்பகோணம் அருகே பௌத்தக்கோயில் இருந்ததற்கான சான்று கும்பேஸ்வரர் கோயிலில் உள்ளது. கும்பகோணம் "கோவில்களின் நகரம்" என்று அழைக்கப்படுகிறது. இங்கு பன்னிரு வருடங்களுக்கு ஒருமுறை மகாமகம் கொண்டாடப்படுகிறது. கும்பகோணத்தில் வெற்றிலையும், பாக்கும் விளைகிறது. கும்பகோணம் வெற்றிலை உலகெங்கிலும் மிகவும் பிரபலமானது. கணித மேதையான ஸ்ரீனிவாச ராமானுஜன் கும்பகோணத்தில் வளர்ந்தவராவார்.
கும்பகோணம் சங்க காலத்திற்கு முந்தையது மற்றும் ஆரம்பகால சோழர்கள், பல்லவர்கள், இடைக்காலச் சோழர்கள், சாளுக்கிய சோழர், பாண்டியர்கள், விஜயநகரப் பேரரசு, மதுரை நாயக்கர்கள், தஞ்சாவூர் நாயக்கர்கள் மற்றும் தஞ்சாவூர் மராத்தியர்கள் ஆட்சி செய்தனர். கி.பி. 7 மற்றும் 9-ஆம் நூற்றாண்டுகளுக்கு இடையில் இது ஒரு முக்கிய நகரமாக உயர்ந்தது, இது இடைக்காலச் சோழர்களின் தலைநகராகச் செயல்பட்டது. பிரிட்டிஷ் கல்வி மற்றும் இந்து கலாச்சாரத்தின் முக்கிய மையமாக இருந்தபோது, இந்த நகரம் பிரிட்டிஷ் ராஜ் காலத்தில் அதன் செழிப்பின் உச்சத்தை அடைந்தது; இது "தென்னிந்தியாவின் கேம்பிரிட்ஜ்" என்ற கலாச்சாரப் பெயரைப் பெற்றது. 1866-ஆம் ஆண்டில், கும்பகோணம் அதிகாரப்பூர்வமாக ஒரு நகராட்சியாக அமைக்கப்பட்டது, இது இன்று 48 வார்டுகளை உள்ளடக்கியது, இது தஞ்சாவூர் மாவட்டத்தில் உள்ள இரண்டாவது மாநகராட்சி மற்றும் பெரிய மாநகராட்சியாகவும் உள்ளது.
பெயர்க் காரணம்
"கும்பகோணம்" என்ற பெயர், ஆங்கிலத்தில் "பாட்ஸ் கார்னர்" என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது. கி.பி.7ஆம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்தவர்களாகிய திருஞானசம்பந்தரும், திருநாவுக்கரசு நாயனாரும், இத்தலத்தை குடமூக்கு எனவும் திருக்குடந்தை எனவும் குறிப்பிட்டுள்ளார்கள். ஆழ்வார்களுள் பெரியாழ்வார், ஆண்டாள், திருமழிசையாழ்வார், திருமங்கையாழ்வார் ஆகியோர் குடந்தை எனவும் பூதத்தாழ்வார் குடமூக்கு எனவும் குறிப்பிட்டுள்ளார்கள். திருநாவுக்கரசு நாயனார் தலயாத்திரையைப் பற்றித் தாம் கூறியபோது சேக்கிழார் இத்தலத்தைக் குடமூக்கு என அறிமுகப்படுத்துகிறார். திருப்புகழ் பாடியருளிய அருணகிரிநாதர் இத்தலத்துத் திருமுருகன் மீது பாடிய பாட்டில் "மாலைதளி வந்து கும்பகோண நகர் வந்த பெருமாளே" எனப் போற்றியுள்ளார். குடமூக்கு என்னும் சொற்றொடர் கும்பகோணம் என மாறியது இடைக்காலத்தில் எனக் கொள்ளலாம். குடம் என்பதற்குக் கும்பம் என்னும் பெயருண்டு. கோணம் என்னும் சொல்லுக்குரிய பல பொருள்களுள் மூக்கு என்னும் பொருளும் அடங்கும். இவ்வாறு குடமூக்கு என்பதை கும்பகோணம் என ஆக்கிக்கொண்டார்கள். சென்ற நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த மிகுதியான கவிதைகளைக் கொண்ட பல நூல்கள் இயற்றிய மகாவித்துவான் மீனாட்சிசுந்தரம்பிள்ளை தாம் எழுதிய திருக்குடந்தைப் புராணத்தின் திருத்தல விசேடப் படலத்திலுள்ள 18ஆவது பாடலில் இத்தலத்தைக் கும்பகோணம் எனக் கொள்கிறார். இதே படலத்தின் 19ஆவது பாடலில் இதனைக் குடமூக்கு எனக் காட்டுகிறார்.
கும்பகோணம் தல புராணங்கள்
கும்பகோணம் தலத்தின் வரலாறுகளை விளக்கி நான்கு தலபுராணங்கள் இயற்றப்பட்டுள்ளன. அவை:
1865ஆம் ஆண்டில் கும்பகோணத்தில் தாசில்தாராக இருந்த சிவகுருநாதபிள்ளை மற்றும் பல சைவப் பெருமக்கள் வேண்டுகோளுக்கிணங்க மகாவித்துவான் மீனாட்சிசுந்தரம் பிள்ளை அவர்கள் கும்பகோணம் பேட்டைத் தெருவிலுள்ள திருவாவடுதுறை மடத்தில் தங்கியிருந்து இந்தத் திருக்குடந்தைப் புராணத்தை இயற்றியளித்துள்ளார். 1866 ஆம் ஆண்டு தை மாதம் அச்சிடப்பெற்ற இத்திருக்குடந்தைப் புராணம் இலக்கியச் சிறப்புகள் பல கொண்டதாகும். இத்தலத்தின் சிறப்புகள் முழுவதையும் இப்புராணத்தில் காணலாம்.
கும்பகோணம் கல்வெட்டுக்களில் இவ்வூர் ஸ்ரீகுடந்தை, குடமூக்கு, திருக்குடமூக்கு, வடகரைப் பாம்பூர் நாட்டுத் தேவதானம் திருக்குடமூக்கு, உய்யக்கொண்டார் வளநாட்டுப் பிரமதேயம் திருக்குடமூக்கு என்றெல்லாம் பலவாறு அழைக்கப்பட்டுள்ளது.
குடந்தை
நாலாயிரத் திவ்யப் பிரபந்தத்தில் 51 பாசுரங்களில், 50 இடங்களில் குடந்தை என்ற பெயர் ஆளப்பெற்றுள்ளது. பன்னிரு ஆழ்வார்களுள் ஒருவரான பெரியாழ்வார் பாடலில் குடந்தை என்ற சொல் இடம்பெற்றுள்ளது. தூ நிலாமுற்றத்தே போந்துவிளையாட வான் நிலா அம்புலீ! சந்திரா! வா என்று நீ நிலா, நின் புகழாநின்ற ஆயர் தம் கோ நிலாவக் கொட்டாய் சப்பாணி, குடந்தைக் கிடந்தானே! சப்பாணி
குடமூக்கு
நாலாயிரத்திவ்யப் பிரபந்தத்தில் மொத்தம் 51 பாசுரங்களில், பூதத்தாழ்வாரின் இரண்டாம் திருவந்தாதி 97ஆம் வெண்பா ஒன்றில் மட்டும் குடமூக்கு என்ற சொல் இடம்பெற்றுள்ளது. நாயன்மார்களில் ஒருவரான திருநாவுக்கரசர் தேவாரத்தில் குடமூக்கு என்ற சொல் இடம்பெற்றுள்ளது. பூவ ணத்தவன் புண்ணிய னண்ணியங் காவ ணத்துடை யானடி யார்களைத் தீவ ணத்திரு நீறுமெய் பூசியோர் கோவ ணத்துடை யான்குடமூக்கிலே
கும்பகோணம்
கும்பகோணம் சார்ங்கபாணி கோயிலின் முன்மண்டபத்துத் தெற்குச் சுவரில் காணப்படும் கல்வெட்டு விஜயநகர வேந்தர் விருப்பண்ண உடையாருக்கு உரியது. இக்கல்வெட்டின் காலம் கி.பி.1385 ஐப்பசி மாதம் 27ஆம் தேதி புதன்கிழமை ஆகும். இக்கல்வெட்டில்தான் இவ்வூரின் பெயர் கும்பகோணம் என்று முதன்முதலாக வருகின்றது. பக்தி இலக்கியங்களான தேவாரம், திவ்யப்பிரபந்தம் போன்றவற்றில் குடமூக்கு என்றும் குடந்தை என்று குறிப்பிடப்பட்டாலும் மக்கள் வழக்கில் உள்ள கும்பகோணம் என்ற பெயரே பிரசித்தமானது. பேரூழிக் காலத்தில் பிரமனின் வேண்டுகோளுக்கிணங்கி, இறைவன் தந்த அமுத கலசம் தங்கிய இடமாதலின் இத்தலம் கும்பகோணம் என்று பெயர் பெற்றது. குரு சிம்மராசியில் நிற்க, சந்திரன் கும்பராசியிலிருக்கும் (மாசிமக) பௌர்ணமி நாளில் தான் மகாமகம் நடைபெறுகிறது. இத்தீர்த்தம், அமுதகும்பம் வழிந்தோடித் தங்கியதால் "அமுதசரோருகம்" என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.
வரலாறு
கும்பகோணத்தைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகள் சங்க காலத்தை (கிமு 3 ஆம் நூற்றாண்டு முதல் கிபி 3 ஆம் நூற்றாண்டு வரை) சேர்ந்தவை. இன்றைய கும்பகோணம் பண்டைய நகரமான குடவாயிலின் தளம் என்று நம்பப்படுகிறது, அங்கு ஆரம்பகால சோழ மன்னரான, கரிகால் சோழன் தனது நீதிமன்றத்தை நடத்தினார். சில அறிஞர்கள் கும்பகோணத்தை குடவையர்-கோட்டத்தை, சிறைச்சாலையின் இடமாக அடையாளம் காண்கின்றனர், அங்கு சேர மன்னர் கணைக்கால் இரும்பொறையை, ஆரம்பகால சோழ மன்னர் செங்கணானால் சிறையில் அடைக்கப்பட்டார் என்று சொல்கின்றனர். சின்னமனூர் செப்புப் பட்டயத்தின்படி, கும்பகோணம் கி.பி. 859-இல் பல்லவ மன்னர் ஸ்ரீ வல்லபாவிற்கும், அப்போதைய பாண்டிய மன்னருக்கும் இடையிலான போரின் இடமாக இருந்தது.
9-ஆம் நூற்றாண்டு முதல் 12-ஆம் நூற்றாண்டு வரை ஆட்சி செய்த இடைக்காலச் சோழர்கள் ஆட்சியின்போது கும்பகோணம் வெளிச்சத்திற்கு வந்தது. கும்பகோணத்திலிருந்து 8 கி.மீ (5.0 மைல்) தொலைவில் உள்ள பழையாறை நகரம், 9-ஆம் நூற்றாண்டில் சோழ சாம்ராஜ்யத்தின் தலைநகராக இருந்தது.
இந்து துறவற நிறுவனமான காஞ்சி மடம், 1780-களில் மைசூரைச் சேர்ந்த ஐதர் அலி, காஞ்சிபுரம் மீது படையெடுத்ததைத் தொடர்ந்து மடம் தற்காலிகமாக கும்பகோணத்திற்கு மாற்றப்பட்டது. 1784-இல் திப்பு சுல்தான் தென்னிந்தியாவின் கிழக்கு கடற்கரை மீது படையெடுத்தபோது, ​​கும்பகோணம் மீதும் படையெடுத்தார், அதன் விளைவுகள் கடுமையாக வீழ்ச்சியடைந்து, பொருளாதாரம் சரிந்தது. கும்பகோணம் 19-ஆம் நூற்றாண்டின் ஆரம்பம் வரை பேரழிவிலிருந்து மீளவில்லை. கும்பகோணம் இறுதியில் 1799-ஆம் ஆண்டில் தஞ்சாவூர் மராத்தா ஆட்சியாளர், இரண்டாம் சரபோஜியால் (1777 -1832) பிரிட்டிஷ் கிழக்கிந்திய கம்பெனிக்கு வழங்கப்பட்டது, மேலும் 19-ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியிலும் 20-ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியிலும் அதன் செழிப்பின் உச்சத்தை அடைந்தது. 1869 இல் சூயஸ் கால்வாயின் திறப்பு, ஐக்கிய இராச்சியத்துடன் வர்த்தக தொடர்புகளை வளர்த்தது. 1877-ஆம் ஆண்டில், கும்பகோணத்தை மெட்ராஸ், தூத்துக்குடி மற்றும் நாகப்பட்டினம் துறைமுகங்களுடன் இணைக்கும் தொடருந்து பாதைகள் நிறைவடைந்தன. தஞ்சை மாவட்ட நீதிமன்றம் 1806-ஆம் ஆண்டில் கும்பகோணத்தில் நிறுவப்பட்டு, 1806 முதல் 1863 வரை செயல்பட்டது.
இந்தியாவின் சுதந்திரத்திற்குப் பிறகும் கும்பகோணம் தொடர்ந்து வளர்ந்து வந்தது, இருப்பினும் அது மக்கள் தொகை மற்றும் நிர்வாக முக்கியத்துவத்தின் அடிப்படையில் அருகிலுள்ள நகரமான தஞ்சாவூருக்குப் பின்தங்கிய நிலையிலேயே உள்ளது. மக்கள்தொகை வளர்ச்சி விகிதம் 1981க்குப் பிறகு கடுமையாக வீழ்ச்சியடையத் தொடங்கியது. இந்த வீழ்ச்சிக்கு மட்டுப்படுத்தப்பட்ட நிலப்பரப்பு மற்றும் தொழில்துறை திறன் இல்லாதது காரணமாகும். எனினும், அடுத்தடுத்த மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு தரவுகளிலிருந்து கும்பகோணம் மக்கள்தொகையின் புற பகுதிகள் அதிகரித்தன. 1992 மகாமகம் திருவிழாவின்போது, ​​ஒரு பெரிய முத்திரை ஏற்பட்டது, அதில் 48 பேர் கொல்லப்பட்டனர் மற்றும் 74 பேர் காயமடைந்தனர். 16 சூலை 2004-இல், ஸ்ரீ கிருஷ்ணா பள்ளியில் ஏற்பட்ட பயங்கர தீ விபத்தில் 94 குழந்தைகள், தீயில் கருகி இறந்தனர்.
கும்பகோணம் மாநகராட்சி
கும்பகோணம் நகராட்சி 1866 ஆம் ஆண்டு ஆங்கிலேய அரசால் நகராட்சியாக தரம் உயர்த்தப்பட்டு செயல்பட்டு வருகிறது. பின்னர் இந்நகராட்சி சிறப்பு நிலை நகராட்சியிலிருந்து மாநகராட்சியாக தரம் உயர்த்தப்பட்டு செயல்பட்டு வருகிறது. 48 உறுப்பினர்களை கொண்ட மாநகராட்சி ஆகும்.
புவியியல்
இவ்வூரின் அமைவிடம் 10.97°N, 79.42°W ஆகும். இது "பழைய டெல்டா" என்று அழைக்கப்படும் பகுதியில் அமைந்துள்ளது, இது தஞ்சாவூர் மாவட்டத்தின் வடமேற்கு தாலுகாக்களை உள்ளடக்கியது, இவை காவேரி மற்றும் அதன் துணை ஆறுகளால் பல நூற்றாண்டுகளாக இயற்கையாகவே பாசனம் செய்யப்படுகின்றன, இவை தெற்கு தாலுகாக்களை உள்ளடக்கிய "புதிய டெல்டா" க்கு மாறாக உள்ளன. 1934 இல் கல்லணை மற்றும் வடவார் கால்வாய் அமைப்பதன் மூலம் நீர்ப்பாசனத்தின் கீழ் கொண்டுவரப்பட்டது. இது சராசரியாக 26 மீட்டர் (85 அடி) உயரத்தைக் கொண்டுள்ளது. இந்த நகரம் இரண்டு நதிகளால் சூழப்பட்டுள்ளது, வடக்கே காவிரி நதி மற்றும் தெற்கில் அரசலார் நதி ஆகும்.
காவிரி டெல்டா பொதுவாக வெப்பமாக இருந்தாலும், கும்பகோணம் மற்றும் சுற்றியுள்ள பிற நகரங்களின் காலநிலை பொதுவாக ஆரோக்கியமானது மற்றும் மிதமானது. தமிழகத்தின் தலைநகரான சென்னையை விட கும்பகோணம் குளிரானது. கோடையில் அதிகபட்ச வெப்பநிலை சுமார் 40 ° C (104 ° F), குறைந்தபட்ச வெப்பநிலை 20 ° C (68 ° F) ஆகும். கும்பகோணத்தில் ஒவ்வொரு ஆண்டும் 114.78 செ.மீ (45.19 அங்குலம்) மழை பெய்யும். இப்பகுதியில் வண்டல் அல்லது கறுப்பு மண் காணப்படுகிறது, இது நெல் சாகுபடிக்கு உகந்தது. கும்பகோணத்தில் பயிரிடப்படும் பிற பயிர்களில் முசுக்கொட்டை, தானியங்கள் மற்றும் கரும்பு ஆகியவை அடங்கும்.
கும்பகோணம் நகரம் விரிவான நெல் வயல்களால் சூழப்பட்டுள்ளது. 1934 இல் மேட்டூர் அணை திறக்கப்பட்டதைத் தொடர்ந்து நீர்ப்பாசன முறைகள் கணிசமாக மேம்படுத்தப்பட்டன. காவிரி டெல்டாவின் விலங்கினங்கள், கால்நடைகள் மற்றும் ஆடுகள் மட்டுமே உள்ளன.
மக்கள்தொகை பரவல்
கும்பகோணத்தில் வலுவாக இந்துக்கள் பெரும்பான்மை உள்ளனர்; கணிசமான முஸ்லீம் மற்றும் கிறித்தவ மக்களும் உள்ளனர். இந்துக்களிடையே, வன்னியர்கள், கள்ளர்கள், பிராமணர்கள்  மற்றும் தலித்துகள்  எண்ணிக்கையில் ஆதிக்கம் செலுத்தும் தமிழ் பேசும் குழுக்கள் ஆவர். தமிழ்நாட்டின் மற்ற பகுதிகளை விட கும்பகோணத்தில் பிராமணர்கள் அதிகமாகவும், செல்வந்தர்களாகவும் உள்ளனர். மூப்பனார்கள், கோனார்கள் மற்றும் நாடார்கள் ஆகியோர்களும் இங்கு வாழுகின்றனர். முஸ்லிம்களில், சுன்னி இசுலாமியர்கள் ஆதிக்கம் செலுத்துகிறார்கள். இருப்பினும், குறிப்பிடத்தக்க சியா இசுலாமியர்கள் சிறுபான்மையினரும் உள்ளனர். முஸ்லிம்களில் பெரும்பாலோர் மரைக்காயர் அல்லது லப்பை. கும்பகோணத்தில் பெரும்பான்மையான முஸ்லிம்கள் வர்த்தகம் அல்லது கடல் வர்த்தகத்தில் ஈடுபட்டுள்ளனர். கும்பகோணத்தில் உள்ள கத்தோலிக்கர்கள் முக்கியமாக கும்பகோணம் ரோமன் கத்தோலிக்க மறைமாவட்டத்துடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளனர், இது 1899 இல் பாண்டிச்சேரி மறைமாவட்டத்திலிருந்து பிரிக்கப்பட்டது.
கும்பகோணத்தின் மக்கள் தொகை பெரும்பாலும் தமிழ் மொழி பேசுபவர்கள். பொதுவாக பயன்படுத்தப்படும் கிளை மொழிகள் மத்திய தமிழ் பேச்சு வழக்கு ஆகும். தஞ்சாவூர் மராத்தி, தெலுங்கு, கன்னடம் மற்றும் சௌராட்டிர ஆகியவை தங்கள் தாய்மொழியாக பேசும் குறிப்பிடத்தக்க சிறுபான்மையினர் உள்ளனர்.
நகரத்தின் மொத்த பரப்பளவில் 32.09% குடியிருப்பு பகுதிகள் உள்ளன, வர்த்தக நிறுவனங்கள் மற்றும் தொழில்துறை அலகுகள் முறையே 2.75% மற்றும் 1.21% ஆகும். நகரத்தின் நகர்ப்புறமற்ற பகுதி மொத்த பரப்பளவில் 44.72% ஆகும். 49,117 மக்கள் தொகையுடன், கும்பகோணம் மொத்தம் 45 சேரிகளைக் கொண்டுள்ளது.
பொருளாதாரம்
கும்பகோணத்தின் முக்கியமான தயாரிப்புகளில் பித்தளை, வெண்கலம், தாமிரம் மற்றும் பாத்திரங்கள், பட்டு மற்றும் பருத்தி துணி, சர்க்கரை, இண்டிகோ மற்றும் மட்பாண்டங்கள் அடங்கும். கும்பகோணம் தஞ்சாவூர் பிராந்தியத்தின் முக்கிய வணிக மையமாக கருதப்படுகிறது. 1991 ஆம் ஆண்டில், சுமார் 30% மக்கள் பொருளாதார நடவடிக்கைகளில் ஈடுபட்டனர். கும்பகோணத்தில் அரிசி உற்பத்தி ஒரு முக்கியமான செயலாகும். கும்பகோணத்தில் உள்ள 194 தொழில்துறை பிரிவுகளில் 57 அரிசி மற்றும் மாவு ஆலைகள். கும்பகோணம் வெற்றிலை மற்றும் பாக்கு தயாரிப்பதில் முன்னணி வகிக்கிறது; கும்பகோணத்தில் தயாரிக்கப்படும் வெற்றிலை இலைகள் தரத்தின் அடிப்படையில் உலகின் மிகச் சிறந்தவையாகும். கும்பகோணம் உலோக வேலைகளுக்கும் பிரபலமானது. வெண்கல கைவினைஞர்களுக்கு பயிற்சியளிப்பதற்காக அருகிலுள்ள நகரமான சுவாமிமலையில், தமிழக கைவினைப்பொருள் மேம்பாட்டுக் கழகம் நிறுவப்பட்டது. கும்பகோணம் ஒரு முக்கியமான பட்டு நெசவு மையமாகும், மேலும் 5,000க்கும் மேற்பட்ட குடும்பங்கள் பட்டு நெசவுகளில் நேரடியாகவோ அல்லது மறைமுகமாகவோ வேலை செய்கின்றனர். கும்பகோணத்தில் நெசவு செய்யப்பட்ட பட்டு, துணைக் கண்டத்தின் மிகச்சிறந்த ஒன்றாக கருதப்படுகிறது. திருபுவனம் பட்டு புடவைகள் தயாரிப்பதில் அவை பெரும்பாலும் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. கும்பகோணம் பிரிட்டிஷ் ஆட்சியின் போது ஒரு முக்கியமான உப்பு உற்பத்தி செய்யும் பகுதியாக இருந்தது. இந்த நகரம் அதன் பெயரை கும்பகோணம் டிகிரி காபிக்கு அளிக்கிறது, இது தூய்மையான பாலைப் பயன்படுத்தி தயாரிக்கப்படுகிறது. சமீபத்திய காலங்களில், கும்பகோணம் உரங்களின் முக்கியமான உற்பத்தி இடமாக உருவெடுத்துள்ளது.
இந்த நகரம் தயாரிப்புகளைத் தவிர, சுற்றுலாவும் நகரத்தின் முக்கிய வருமான ஆதாரமாகும். இங்கு பல தங்கும் விடுதிகள் செயல்பட்டு வருகின்றன. இந்து கோவில்கள் மற்றும் பழங்கால கட்டடங்கள் அவற்றின் சுற்றுலா திறனுக்காக அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளன. கும்பகோணத்திற்கு அருகிலுள்ள தாராசுரம் நகரில் உள்ள 12 ஆம் நூற்றாண்டின் ஐராவதேசுவரர் கோயில், யுனெஸ்கோவின் உலக பாரம்பரிய தளமாகும். துணி வாங்குபவர்கள் மற்றும் கலை சேகரிப்பாளர்களால் கும்பகோணத்திற்கு அடிக்கடி வருகின்றனர். ஆக்சிஸ் வங்கி, பாங்க் ஆப் பரோடா, ஐடிபிஐ வங்கி, பாரத ஸ்டேட் வங்கி, தமிழ்நாடு மெர்கன்டைல் வங்கி, கனரா வங்கி, இந்தியன் வங்கி, இந்தியன் ஓவர்சீஸ் வங்கி, பாங்க் ஆப் இந்தியா, இந்திய யூனியன் வங்கி, கார்ப்பரேஷன் வங்கி, இலட்சுமி விலாசு வங்கி, ஐசிஐசிஐ வங்கி, ஐஎன்ஜி வைசியா வங்கி, கரூர் வைசியா வங்கி, பஞ்சாப் தேசிய வங்கி, சிண்டிகேட் வங்கி மற்றும் விஜயா வங்கி ஆகியவை கிளைகளை கும்பகோணத்தில் கொண்டுள்ளன. சிட்டி யூனியன் வங்கி 1904 ஆம் ஆண்டில், கும்பகோணத்தில் கும்பகோணம் வங்கி லிமிடெட் என்ற பெயரில் நிறுவப்பட்டது, இது தலைமையிடமாக உள்ளது.
குடந்தை சங்ககாலச் சோழரின் செல்வக் கருவூலம்
சங்ககாலத்தில் சோழர்கள் தம் நாட்டுமக்கள் தந்த வரிப்பணத்தை இந்தக் குடந்தை நகரில் வைத்துப் பாதுகாத்துவந்தனர். இதனைச் சங்ககாலச் சோழரின் செல்வக் கருவூலம் எனலாம். இந்தச் செல்வத்தைச் சோழர் பாதுகாப்பது போலத் தாய் தன் மகளைப் பாதுகாத்துக்கொண்டிருக்கிறாள் என்று தோழி தலைவனிடம் கூறுவதாக உள்ளது ஒரு பாடல்.
குடந்தை வளவன் தலைநகரம் என்று ஒரு பாடல் குறிப்பிடுகிறது.
நகரின் ஆன்மீகப் பெருமை
கீழைத் தமிழகத்தின் கோவில் நகரம் எனப் பெயர்பெரும் வகையில் இந்நகரைச் சுற்றி பல தொன்மைவாய்ந்த கோவில்கள் அமைந்துள்ளன. நகர் பகுதியில் மட்டுமே ஐந்து பாடல் பெற்ற சிவத்தலங்கள் மற்றும் மூன்று திவ்ய தேசத் தலங்களும் உள்ளன. மேலும் 9 நவக்கிரக கோவில்களும் கும்பகோணத்தை சுற்றி அமைந்துள்ளன. கும்பகோணத்திற்கு அருகில் உள்ள வலங்கைமான் பாடை கட்டி திருவிழா தமிழ்நாடு முழுவதும் பிரபலமானது. 164 மீட்டர் உயரமான சார்ங்கபாணி கோவில் கோபுரம் உலகின் எட்டாவது உயரமான கோபுரம் ஆகும். தமிழகத்திலுள்ள பெரிய தேர்களில் இக்கோயிலுள்ள தேர் மூன்றாவது பெரிய தேர் ஆகும்.
தல வரலாறு
உலகம் அழியும் பிரளய நேரம் வந்தபோது, பிரம்மா தனது படைப்பு ஆற்றலை எல்லாம் அமுதத்தில் கலந்து ஒரு குடத்தில் (கும்பம்) இட்டு அந்தக் குடத்தை இமயமலை உச்சியில் பாதுகாப்பாக வைத்தார். பிரளய காலத்தில் கடல் பொங்கி இமயமலை உச்சி வரை சென்ற போது பாதுகாப்பாக வைக்கப்பட்ட குடம் நீரில் மிதந்து சென்று தெற்கே வந்து பிரளய நீர் வடிந்ததும் ஓரிடத்தில் தரைதட்டி நின்றது. அவ்வாறு குடம் நின்ற இடமே நாம் இப்போது கும்பகோணம் என்று கூறும் குடமூக்கு என்ற பாடல் பெற்ற தலம். சிவபெருமான் தரை தட்டிய குடத்தின் மீது அம்பைச் செலுத்தி, குடம் உடைந்து அமுதம் கொட்டியது. சிவபெருமான் அமுதத்தில் நனைந்த மணலால் ஒரு சிவலிங்கத்தை உருவாக்கி அதனுள் அவர் ஐக்கியமானார். குடம் உடைந்து கீழே சிந்திய அமுதம், மணல் இவற்றால் உருவான இவர் ஆதிகும்பேஸ்வரர் என்ற பெயரில் இவ்விடத்தில் தங்கினார் குடத்தின் வாசல் "குடவாசல்" குடத்தின் கோணம் "கும்பகோணம்" கும்பகோணததிற்கும் குடவாசலுக்கும் மத்யமம் (நடுவே) "திருச்சேறை".
சிவபெருமான் அம்பினால் அமுதக்குடத்தை உடைத்ததால் அதிலிருந்து வெளிவந்த அமுதம் குடமூக்கில் (கும்பகோணத்தில்) மகாமக குளத்தை ஏற்படுத்தியதோடு மட்டுன்றி அங்கிருந்து ஐந்து குரோசம் தொலைவு வரையில் பரவி, அது பரவிய இடங்களையெல்லாம் செழுமையாக்கியது. ஒரு குரோசம் என்பது இரண்டரை நாழிகை வழி அளவுள்ள தூரமாகும். இரண்டரை நாழிகை ஒரு மணி நேரம். ஒரு மணி நேரம் ஒருவர் நடந்துசெல்லக்கூடிய தூரம் 4.8 கிமீ. ஐந்து மணி நேரம் செல்லக்கூடிய தூரம் 24 கிமீ ஆகும். இவ்வளவு தூரம் அமுதம் பரவியது. திருவிடைமருதூர், திருநாகேஸ்வரம், தாராசுரம், சுவாமிமலை, திருப்பாடலவனம் (கருப்பூர்) ஆகிய ஐந்து தலங்கள் பஞ்சகுரோசத்தலங்கள் எனப்படுகின்றன. கும்பகோணத்திற்கு யாத்திரை செல்வோர் இந்த பஞ்சகுரோசத் தலங்களுக்குச் சென்று விதிப்படி நீராடி தரிசித்து ஒவ்வோர் பகல் தங்கி வழிபட்ட பிறகே கும்பகோணம் கும்பேஸ்வரர் கோயில் செல்லவேண்டும். வேதங்களுக்கு அங்கமாக பல நூல்கள் அமைந்ததுபோல கும்பகோணத்திற்கு அங்கமாக இந்த ஐந்து தலங்களும் அமைந்தன. சங்கர மடம், மௌனசுவாமி மடம் உள்ளிட்ட மடங்கள் உள்ளன.
மகாமகக் குளம்
right|thumb|300px|மகாமக திருவிழாவில் பக்தர்கள் குளத்தில் நீராடுகின்றனர்
கும்பகோணத்தில் நடைபெறும் விழாக்களில் 12 ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை நடைபெறும் மகாமகத் திருவிழா மிகவும் பெயர் பெற்றது. 12 ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை குரு சிம்மராசியில் இருக்க, சூரியன் கும்பராசியில் இருக்க மாசி மாதத்தில் பௌர்ணமி தினம் அன்று மக நட்சத்திரம் கூடி இருக்கும் சேர்க்கை நடைபெறும். அன்றைய தினமே மகாமகம் என்று கொண்டாப்படுகிறது. மகாமக தினத்தன்று மகாமகக் குளத்தில் நீராட நாட்டின் பல பாகங்களிலிருந்தும் மக்கள் கும்பகோணத்தில் கூடுவர். காசியில் பிறந்தோர் பாவம் கும்பகோணத்தில் போகும், கும்பகோணத்தில் பிறந்தோர் பாவம் மகாமகக் குளத்தில் நீராடினால் போகும் என்று புராணங்கள் கூறுகின்றன. மகாமக தினத்தன்று ஈரேழு பதினான்கு லோகத்தில் வசிப்பவர்களும் இத்திருகுளத்தில் நீராட வருவதாகவும், கங்கை, யமுனை, சரசுவதி, நர்மதை, சிந்து, காவிரி, கோதாவரி சரயூ, பொருநை ஆகிய நதிகளும் கன்னிகளாக இங்கு வந்து இத்திருக்குளத்தில் நீராடி தங்கள் பாவங்களைப் போக்கிக் கொள்கின்றனர் என்றும் ஐதீகம். இந்த மகாமகக் குளம் சுமார் 5 ஏக்கர் பரப்புடையது.
1992-ம் ஆண்டு அப்போதைய தமிழக முதலமைச்சர் ஜெ. ஜெயலலிதா பிப்ரவரி மாதத்தில் நடைபெற்ற மகாமக நிகழ்ச்சியில் கலந்து கொண்ட போது ஏற்பட்ட நெரிசலின் போது மகாமகக் குளக்கரையில் அமைந்திருந்த ஒரு கட்டடத்தின் சுவர் இடிந்து விழுந்து ஐம்பதுக்கும் மேற்பட்டோர் காலமானார்கள்.
சப்தஸ்தானம்
சித்திரை மாதத்தில் நடைபெறும் சப்தஸ்தான விழாவில் ஆதிகும்பேஸ்வரர் மங்களநாயகியுடன் அதிவிநோதமாக அலங்கரிக்கப்பட்ட பல்லக்கில் திருக்கலயநல்லூர், தாராசுரம், திருவலஞ்சுழி, சுவாமிமலை, கொட்டையூர், மேலக்காவேரி ஆகிய  தலங்களுக்கு எழுந்தருளி காட்சி கொடுத்துத் திரும்புவர்.
கும்பகோணம் தல தமிழ் இலக்கியங்கள்
கும்பகோணம் தலம் தொடர்பாக பல தமிழ் இலக்கியங்கள் காணப்படுகின்றன. அவை அந்தாதி, கலம்பகம், குறவஞ்சி, பதிகம், பிள்ளைத்தமிழ், புராணம், மான்மியம், வெண்பாமாலை என்ற நிலைகளில் அமையும்.
பஞ்சகுரோசத்தலங்கள்
சப்தஸ்தானங்களில் ஒன்று என்ற பெருமையுடன் பஞ்சகுரோசத்தலங்களில் ஒன்று என்ற பெருமையும் இந்நகருக்கு உண்டு. திருவிடைமருதூர், திருநாகேஸ்வரம், தாராசுரம், சுவாமிமலை, திருப்பாடலவனம் (கருப்பூர்) ஆகிய ஐந்து தலங்கள் பஞ்சகுரோசத்தலங்கள் எனப்படுகின்றன. கும்பகோணத்திற்கு யாத்திரை செல்வோர் இந்த பஞ்சகுரோசத் தலங்களுக்குச் சென்று விதிப்படி நீராடி தரிசித்து ஒவ்வோர் பகல் தங்கி வழிபட்ட பிறகே கும்பகோணம் கும்பேஸ்வரர் கோயில் செல்லவேண்டும். வேதங்களுக்கு அங்கமாக பல நூல்கள் அமைந்ததுபோல கும்பகோணத்திற்கு அங்கமாக இந்த ஐந்து தலங்களும் அமைந்தன. இத்தலங்களைப் போற்றும் பாடல் திருக்குடந்தைப் புராணத்தில் காணலாம்.
“கற்றவர் புகழும் கும்பகோணத்தைக் கலந்து போற்றும் பெற்றியரைங் குரோச யாத்திரை பேணல் வேண்டும் உற்றவத் தலமோரைந்துள் ஒவ்வொன்று றொரு நான்மேவிற் பெற்ற புண்ணியம் பயக்கும் என்மனார் புலமைசான்றோர்“
பள்ளிக்கூட தீ விபத்து
2004-ம் ஆண்டு சூலை 16-ம் தேதி அன்று கும்பகோணத்தில் உள்ள ஸ்ரீகிருஷ்ணா பள்ளிக்கூடத்தில் ஏற்பட்ட தீ விபத்தில் 94 பிஞ்சுக் குழந்தைகள் கருகி சாம்பலாகினர். 18-க்கும் மேற்பட்டோர் படுகாயமடைந்தனர். மிகக் குறுகிய இடத்தில் தகுந்த பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகள் இன்றி பள்ளிக் கட்டடம் கட்டப்பட்டிருந்ததே இத்தனை பேர் உயிர் பறிபோனதற்கு காரணம் என்று கூறப்படுகிறது. இந்த வழக்கின் தீர்ப்பு 2014ஆம் ஆண்டு ஜூலை மாதம் 30ஆம் தேதி அன்று கூறப்பட்டது. இதில் 8 பேருக்கு ஐந்து ஆண்டுகளும், இரண்டு பேருக்கு இரண்டு ஆண்டுகள் கடுங்காவல் தண்டனையும் விதிக்கப்பட்டது. 11 பேர் விடுவிக்கப்பட்டார்கள். இப்பள்ளியின் நிறுவனர் புலவர் பழனிச்சாமிக்கு ஆயுள் தண்டனை பிறப்பிக்கப்பட்டது.
போக்குவரத்து வசதிகள்
கும்பகோணம் நகரம் சாலை மற்றும் தொடருந்து மூலம் இந்தியாவின் பிற பகுதிகளுடன் நன்கு இணைக்கப்பட்டுள்ளது. தேசிய நெடுஞ்சாலை - 36, விக்கிரவாண்டி -  மானாமதுரையையும் இணைக்கும் சாலை, இந்த நகரம் வழியாக செல்கிறது. கும்பகோணம் நகரில் பேருந்து வசதிக்காக, மிகப்பெரிய பேருந்து நிலையம் அமைக்கப்பட்டு பேருந்து சேவைகள் செயல்பட்டு வருகிறது. சென்னையில் இருந்து கிழக்கு கடற்கரை சாலையில், புதுச்சேரி, கடலூர் மற்றும் வடலூர் வழியாக கும்பகோணம் செல்ல முடியும். மற்றொரு வழியாக சென்னையில் இருந்து கிழக்கு கடற்கரை சாலையில், புதுச்சேரி, கடலூர், சிதம்பரம், சீர்காழி மற்றும் மயிலாடுதுறை வழியாக கும்பகோணம் செல்ல முடியும். கும்பகோணம் நகரத்தில் சுமார் 141 கிமீ (88 மைல்) சாலைகள் உள்ளன, 544 நகராட்சி சாலைகள், 122.29 கிமீ (75.99 மைல்) ஆகும். கும்பகோணம் வழியாக மாநில நெடுஞ்சாலைகளில் சுமார் 18.71 கிமீ (11.63 மைல்) செல்கிறது. சென்னை, வேலூர், தஞ்சாவூர், திருவண்ணாமலை, ஆரணி, விழுப்புரம், சேலம், பெங்களூரு, காஞ்சிபுரம், திண்டிவனம், புதுச்சேரி, சிதம்பரம், மயிலாடுதுறை, சீர்காழி, நாகப்பட்டினம், புதுக்கோட்டை, அரியலூர், ஜெயங்கொண்டம், திருச்சி, மதுரை, கோயம்புத்தூர், திருப்பூர், திருநெல்வேலி, கடலூர், திண்டுக்கல் ஆகிய நகரங்களுக்கு தமிழ்நாடு அரசு பேருந்துகள் இயக்கப்படுகிறது. கர்நாடக மாநில சாலை போக்குவரத்துக் கழகம் மற்றும் அரசு விரைவுப் போக்குவரத்துக் கழகம்(தமிழ்நாடு) (SETC) ஆகியவை பெங்களூரு மற்றும் மைசூரிலிருந்து கும்பகோணம் வரை தினசரி சேவைகளை இயக்குகின்றன. மார்ச் 1, 1972 அன்று, தமிழ்நாட்டின் மத்திய மாவட்டங்களில் போக்குவரத்து வசதிகளை மேம்படுத்துவதற்காக, சோழன் போக்குவரத்து கழகம் என்ற பெயரில் தமிழக அரசு, அதன் தலைமையகத்தை கும்பகோணத்தில் நிறுவியது. சூலை 1, 1997 அன்று, இதன் பெயரை, தமிழ்நாடு அரசுப் போக்குவரத்துக் கழகம், கும்பகோணம் என மறுபெயரிடப்பட்டது.
கும்பகோணம் நகரில் தொடருந்து நிலையம் ஒன்று உள்ளது. இங்கிருந்து இராமேஸ்வரம், ஹைதராபாத், கோயம்புத்தூர், மயிலாடுதுறை, திருச்சி, சென்னை, நாகர்கோவில், தாம்பரம், மைசூர், வேலூர், திருவண்ணாமலை, திருப்பதி, மதுரை, சேலம், பெங்களூரு ஆகிய நகரங்களுக்கு தொடருந்து சேவைகள் உள்ளது.
கும்பகோணம் தொடருந்து நிலையத்திலிருந்து சென்னை எழும்பூரை நோக்கி ஒற்றை அகல இருப்புப் பாதையானது, கடலூர், விழுப்புரம், செங்கல்பட்டு மற்றும் தாம்பரம் வழியாக செல்கிறது மற்றும் திருச்சியை நோக்கி ஒற்றை அகல இருப்புப் பாதை பாபநாசம், மற்றும் தஞ்சாவூர் வழியாக செல்கிறது. திருச்சியிலிருந்து மதுரை, இராமநாதபுரம், தூத்துக்குடி, திருநெல்வேலி, தென்காசி ஆகிய தென்மாவட்டங்களுக்கு தினசரி தொடருந்துகள் இயக்கப்படுகிறது.
பாரம்பரிய போக்குவரத்து முறைகள் காளை வண்டிகள் ஆகும். 1950-களின் பிற்பகுதியில், நில உரிமையாளர்கள் மற்றும் பணக்கார விவசாயிகள், பேருந்துகள் அல்லது மோட்டார் வாகனங்கள் மேற்கொண்ட அரிய நீண்ட பயணங்களைத் தவிர, பெரும்பாலும் காளை வண்டிகளில் பயணித்தார்கள். கும்பகோணம் தற்போது சிறப்பான உள்ளூர் பேருந்து போக்குவரத்து முறையைக் கொண்டுள்ளது. காவிரி ஆற்றை கடந்து, மக்கள் பொருட்களை கொண்டு செல்வதற்கு அவ்வப்போது படகுகள் இருந்தன. 20 ஆம் நூற்றாண்டின் ஆரம்பம் வரை, அரசு கலைக் கல்லூரியின் மாணவர்கள் கல்லூரியில் சேருவதற்காக, படகுகள் மூலம் காவிரியை கடக்கிறார்கள். 1944 ஆம் ஆண்டில் ஒரு பாலம் கட்டப்பட்டதிலிருந்து, இது வெகுவாகக் குறைந்துள்ளது.
கும்பகோணத்திலிருந்து 91 கி.மீ (57 மைல்) தொலைவில் உள்ள திருச்சிராப்பள்ளியில் உள்ள விமான நிலையம், அருகிலுள்ள சர்வதேச விமான நிலையம் உள்ளது. அருகிலுள்ள துறைமுகம் சுமார் 50 கிமீ (31 மைல்) தொலைவில் உள்ள நாகப்பட்டினத்தில் அமைந்துள்ளது.
கல்வி
கும்பகோணத்தில் 1542 ஆம் ஆண்டில் கோவிந்த தீட்சிதரால் நிறுவப்பட்ட ராஜ வேத பாடசாலையில், ரிக் வேதம், யசுர் வேதம், சாம வேதம், ஆகமம் மற்றும் சாஸ்திரங்கள் போன்ற சிறப்புத் துறைகளில் சமசுகிருத வேத வசனங்களைக் கற்பிக்கப்பட்டது. கும்பகோணம் 19 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில், ஒரு முக்கியமான கல்வி மையமாக உருவெடுத்து "தென்னிந்தியாவின் கேம்பிரிட்ஜ்" என்று அழைக்கப்பட்டது. 1867 ஆம் ஆண்டில் கும்பகோணத்தில் நிறுவப்பட்ட அரசு கலைக் கல்லூரி, சென்னை மாகாணத்தில் உள்ள மிகப் பழமையான கல்வி நிறுவனங்களில் ஒன்றாகும். இது 1867 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 19 ஆம் தேதி ஒரு மாகாணப் பள்ளியாகத் தொடங்கியது, 1867 ஆம் ஆண்டில் அரசு கல்லூரிக்கு மேம்படுத்தப்பட்டது. இது 1877 இல் மெட்ராஸ் பல்கலைக்கழகத்துடன் இணைக்கப்பட்டது. கல்லூரியின் ஆரம்ப முதல்வர்களில் ஒருவரான வில்லியம் ஆர்ச்சர் போர்ட்டர், அவர் டி. கோபால் ராவ் உடன் சேர்ந்து, இதை அரசு கல்லூரிக்கு உயர்த்துவதில் முக்கிய பங்கு வகித்தார். கல்லூரியின் பாராட்டப்பட்ட கல்விக் கொள்கையை உருவாக்கிய பெருமையும் அவருக்கு உண்டு. 1881 ஆம் ஆண்டில், இது ஒரு முழுமையான கல்லூரியாக மாறியது மற்றும் உயர்நிலைப் பள்ளி படிப்புகள் கற்பிக்கப்படுவதை நிறுத்திவிட்டன. இந்திய கணிதவியலாளர் சீனிவாச இராமானுசன் மற்றும் வி. எஸ். சீனிவாச சாஸ்திரி போன்றவர்கள், இக்கல்லூரியில் படித்த குறிப்பிடத்தக்க முன்னாள் மாணவர்கள் ஆவர். மகளிர் அரசு கலைக் கல்லூரி 1963 இல் தொடங்கப்பட்டது. பெண்களுக்கான அரசு கலைக் கல்லூரி 1963 இல் தொடங்கப்பட்டது மற்றும் பிப்ரவரி 2006 இல் மொத்தம் 2,597 மாணவர்களைக் கொண்டிருந்தது. இந்த கல்லூரி பல்வேறு இளங்கலை படிப்புகள் மற்றும் ஒரு முதுகலை படிப்பை வழங்குகிறது மற்றும் இது பாரதிதாசன் பல்கலைக்கழகத்துடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளது. கும்பகோணத்தில் உள்ள மற்ற கல்லூரிகளில் இதயா கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரி, அன்னை கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரி, அன்னை பொறியியல் கல்லூரி, மாஸ் கல்லூரி, சங்கரா கலைக் கல்லூரி, பிரிஸ்ட் பல்கலைக்கழகம் கும்பகோணம் வளாகம், அரசு நுண்கலைக் கல்லூரி மற்றும் அரசு பொறியியல் கல்லூரி, கே. எஸ். கே பொறியியல் கல்லூரி ஆகியவைகள் ஆகும்.
1876 ​​ஆம் ஆண்டில் நிறுவப்பட்ட நேட்டிவ் உயர்நிலைப்பள்ளி, மற்றும் நகர மேல்நிலைப்பள்ளி, சென்னை மாகாணத்தில் உள்ள மிகப் பழமையான பள்ளிகளில் சில. தற்போது, ​​கும்பகோணத்தில் மொத்தம் 36 அரசு மற்றும் தனியார் பள்ளிகள் உள்ளன.
வெளியிணைப்புகள்
பகுப்பு:தஞ்சாவூர் மாவட்டம் பகுப்பு:தமிழ்நாட்டிலுள்ள மாநகரங்கள் பகுப்பு:இந்து புனித நகரங்கள் பகுப்பு:இந்து யாத்திரைத் தலங்கள் பகுப்பு:கும்பகோணம் பகுப்பு:பண்டைய இந்திய நகரங்கள்
சித்திரக் குள்ளன்
சித்திரக் குள்ளன் 1950 களில் தமிழ்நாட்டில் வெளிவந்த தமிழ் சிறுவர் இதழ். சிறுகதை, வரைகதை, பொது அறுவுப் போட்டி, நகைச்சுவை என பல படைப்புகளுடன் இது வெளிவந்தது. இதன் சில இதழ்கள் தமிழம் நாள் ஒரு நூல் திட்டத்துக்தில் இணையத்தில் கிடைக்கின்றன.
பால்வினைத் தொழிலாளர்களின் உரிமைகள்
பால்வினைத் தொழிலாளர்களின் உரிமைகள் (Sex workers' rights) உலகெங்கிலும் தனிநபர்கள் மற்றும் அமைப்புகளால் பின்பற்றப்படும் பல்வேறு குறிக்கோள்களை உள்ளடக்கியது, அவை குறிப்பாக பாலியல் தொழிலாளர்கள் மற்றும் அவர்களின் வாடிக்கையாளர்களின் மனித, உடல்நலம் மற்றும் தொழிலாளர் உரிமைகளை உள்ளடக்கியது. இந்த இயக்கங்களின் குறிக்கோள்கள் வேறுபட்டவை, ஆனால் பொதுவாக பாலியல் வேலையை குற்றமற்றதாக்குவதை நோக்கமாகக் கொண்டது, மேலும் பாலியல் தொழிலில் உள்ள அனைத்து நபர்களுக்கும் உள்ளூர் மற்றும் சர்வதேச அளவில் சட்ட மற்றும் கலாச்சார சக்திகளுக்கு முன் நியாயமான சிகிச்சை பெறுவதனை உறுதி செய்கிறது.
பாலியல் வேலை என்ற சொல் முதன்மையாக பால்வினைத் தொழிலைக் குறிக்கிறது, ஆனால் ஆபாசத் திரைப்படக் கலைஞர்கள், தொலைபேசி பாலியல் இயக்குநர்கள், வலைப்படமி வடிவழகிகள் மன்றங்களில் ஆடை கவிழ்ப்பு நடனக் கலைஞர்கள் மற்றும் பாலியல் தொடர்பான சேவைகளை வழங்கும் மற்றவர்களையும் உள்ளடக்கியது. மேலாளர்கள், முகவர்கள், புகைப்படக் கலைஞர்கள், மன்றப் பாதுகாவலர்கள் ஆகியவற்றையும் சேர்த்து இந்த வார்த்தையின் பயன்பாடானது நீட்டிக்கப்படுகிறது. பாலியல் வேலை பற்றிய விவாதம் பெரும்பாலும் பெண்களின் உரிமைப் பிரச்சினையாக வகைப்படுத்தப்படுகிறது, குறிப்பாக பால்வினைத் தொழிலாளர்கள் இயல்பாகவேஅதை குற்றமாக்க அல்லது சட்டவிரோதமாக வைக்க முற்படுகிறார்கள், ஆனால் உண்மையில் பல ஆண் மற்றும் கலப்பு பாலினத்தவர்களும் ஈடுபட்டுள்ளனர் பாலியல் சேவைகளை வழங்குவதில். பெரும்பாலான பாலியல் தொழிலாளர்கள் குற்றவாளிகள் என்று முத்திரை குத்தப்படுவதை விரும்புவதில்லை மற்றும் விபச்சாரம், ஆபாசப்படம் மற்றும் பாலியல் தொழிலின் பிற பகுதிகளுக்கு எதிரான சட்டங்கள் தங்கள் உரிமைகளை மீறுவதாக கருதுகின்றனர்.
வெனிஸ், இத்தாலியில் பாலியல் தொழிலாளர்களால் சிவப்பு குடைகளை பயன்படுத்தியதிலிருந்து - 49 வது வெனிஸ் பினாலேயின் ஒரு பகுதியாக, சிவப்பு குடை பாலியல் தொழிலாளர் உரிமைகளுக்கான சர்வதேச அளவில் அங்கீகரிக்கப்பட்ட சின்னமாக மாறியுள்ளது.
ஆபாச விவாதங்கள்
1970 கள் மற்றும் 1980 களில், பெண்களின் பாலியல் குறித்த பெண்ணியவாத உரையாடலில் முக்கிய தலைப்புகள் பாலுணர்வுக் கிளர்ச்சியம், விபச்சாரம் மற்றும் மனித கடத்தல் ஆகியனவாக இருந்தது. இது அமெரிக்காவில் பால்வினைத் தொழிலாளர் உரிமைகளுக்கான அணிதிரட்டலுக்கு வழிவகுத்தது. கரோல் லீ 1980 களின் முற்பகுதியில் "பால்வினை வேலை" என்ற வார்த்தையை உருவாக்கிய பெருமை பெற்றார், பின்னர் அது 1989 இல் வெளியிடப்பட்ட செக்ஸ் ஒர்க் என்ற புத்தகத்தால் பிரபலப்படுத்தப்பட்டது. இஇது, குறிப்பாக ஆபாசப் படங்கள், பெண்களின் உரிமைகளுக்காக பிரச்சாரம் செய்யும் பெண்ணியவாதிகளிடையே ஒரு முக்கிய விவாதமாக இருந்தது. இந்த விவாதங்களில் ஈடுபடும் பெண்ணியவாதிகள் பெண்களுக்கு எதிரான பாலியல் வன்கொடுமைகளை எவ்வாறு ஒழிப்பது என்பது குறித்த எதிர் கருத்துக்களைக் கொண்டிருந்தனர், மேலும் சம்பந்தப்பட்டவர்கள் "தாராளவாத பெண்ணியவாதிகள்" அல்லது "தீவிர பெண்ணியவாதிகள்" என வகைப்படுத்தப்பட்டனர். பெண்ணியவாதிகளின் மூன்றாவது குழு "பாலின சார்பு" அல்லது " பாலியல் நேர்மறை பெண்ணியம் " என்று விவரிக்கப்படுகிறது, மேலும் இந்த பார்வை ஆபாசத்தின் உண்மையான பெண்ணிய பாதுகாப்பாக கருதப்படுகிறது.
சான்றுகள்
பகுப்பு:பால்வினைத் தொழில்
எழுத்துவர்த்தனம்
எழுத்துவர்த்தனம் என்பது சித்திரக்கவி வகைகளில் ஒன்று. பாடலில் எழுத்தின் விரிவு வளரும்.
எடுத்துக்காட்டு
இதன் விரிவுப் பாங்கு
எல்வ மொழிகள்
எல்வ மொழிகள் என்பன செயற்கையான மொழிகள் ஆகும். இவை கற்பனையில் எல்வர்களால் பேசப்படும் மொழிகள் ஆகும். இதில் தொல்கீனின் எல்வ மொழியே பரவலாக அறியப்பட்டது ஆகும். இதை தொடர்ந்து பல்வேறு எல்வ மொழிகள் தோற்றுவிக்கப்பட்டன.
பகுப்பு:கற்பனை மொழிகள் பகுப்பு:த லோட் ஒவ் த ரிங்ஸ்
அந்தமான் நிக்கோபார் தீவுகள்
thumb|'அந்தமான் நிகோபார் தீவுக்கூட்டம் thumb|அந்தமான் நிக்கோபார் தீவுகள், போர்ட் பிளேரைச் சுற்றியுள்ள பகுதி பெரிதாகக் காட்டப்பட்டுள்ளது. அந்தமான் நிக்கோபார் தீவுகள் (Andaman and Nicobar Islands) இந்தியாவில் உள்ள யூனியன் பிரதேசங்களில் ஒன்றாகும். இத்தீவுகள் இந்தியப் பெருங்கடலில் அமைந்துள்ளன. இது இரண்டு தீவுக் கூட்டங்களைக் கொண்டது. அவை அந்தமான் தீவுகள் மற்றும் நிகோபார் தீவுகள் ஆகும். இவை அந்தமான் கடலையும் இந்தியப் பெருங்கடலையும் இணைக்கின்றன. இப்பிரதேசத்தின் தலைநகரம் போர்ட் பிளேர் என்னும் அந்தமானில் உள்ள நகரம் ஆகும்.
இலித்தியம் நான்குபுளோரோ போரேட்டு
இலித்தியம் நான்குபுளோரோ போரேட்டு (Lithium tetrafluoroborate) என்பது LiBF4 என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாடு கொண்ட ஒரு கனிம வேதியியல் சேர்மமாகும். வெண்மை நிறத்தில் படிகத்தூளாகக் காணப்படுகிறது. வணிகமுறையில் இரண்டாம் நிலை மின்கலன்களில் இதைப்பயன்படுத்த விரிவான சோதனை மேற்கொள்ளப்பட்டது. மின்முனைவற்ற கரைப்பான்களில் இச்சேர்மத்தின் உயர் கரைதிறனை வெளிப்படுத்தும் ஒரு பயன்பாடாக இது கருதப்படுகிறது.இலித்தியம் டெட்ராபுளோரோபோரேட்டு என்றும் இதை அழைப்பார்கள்.
அந்தமான் நிக்கோபார் தீவுகள்
8,249 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவு கொண்ட அந்தமான் நிகோபார் தீவுகளின் மொத்தம் எண்ணிக்கை 572 ஆகும். இதில் மக்கள் குடியிருக்கும் தீவுகளின் எண்ணிக்கை 36 ஆகும். இத் தீவுக்கூட்டங்களைக் கொண்ட இந்தத் தொகுதி ஒரு முனையில் இருந்து மறு முனைவரை 800 கி.மீட்டருக்கும் அதிகமான தொலைவு கொண்டது. அந்தமான் நிகோபாரின் தலைநகரான போர்ட் பிளேயரில் இருந்து கப்பல் மூலம் பொருட்களை தென் முனைத்தீவுகளுக்குக் கொண்டு சேர்க்க 50 மணி நேரம் வரை பிடிக்கும். இங்குள்ள தீவுகள் அரிய வகை கடல் உயிரினங்கள், தென்னை மரம் சூழ்ந்த கடற்கரைகள், பவளப் பாறைகள், பசுமைக் காடுகள், அருவிகள் போன்றவற்றைக் கொண்டுள்ளன.