cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
தமிழக வரலாறு
பாண்டியர்கள்
தங்கள் ஆட்சி எல்லையை விரிவாக்கிய பின்னர், சில ஆண்டுகள் கழித்து பல்லவர் ஆட்சிக்கு பல்வேறு இடையூறுகளை பாண்டிய பேரரசு விளைவித்தது. பாண்டிய மன்னர் மாறவர்மன் இராசசிம்மா சாளுக்கியர் மன்னர் இரண்டாம் விகுரமாதிதியனுடன் கூட்டணி வைத்து பல்லவ அரசர் இரண்டாம் நந்திவர்மனைத் தாக்கினர். காவிரிக் கரையில் நடந்த போரில் முதலாம் வரகுனன் பல்லவர்களைத் தோற்கடித்தார். பாண்டியர்களுக்கு அதிகரித்து வரும் ஆற்றலை தடை செய்வதற்காக பல்லவ மன்னர் நந்திவர்மன், கொங்கு மற்றும் சேர நாடுகளின் தலைவர்களுடன் கூட்டணி வைத்துக் கொண்டார். போர்வீரர்கள் பலமுறைப் போரிட்டுக் கொண்டாலும் இறுதியில் பாண்டிய மன்னர்களின் படையே வெற்றி பெற்றது. பாண்டியர்கள் சுரீமாற சுரீவல்லபா என்பவரின் துணையுடன் இலங்கை மீது படையெடுத்து 840 ஆம் ஆண்டில் வடக்குப் பகுதிகளை அழித்தனர்.
சுரீமாறாவின் துணையுடன் பாண்டியர்களின் ஆட்சி ஆற்றல் தொடர்ந்து வளர்ந்தது. பல்லவர்களின் பல்வேறு பகுதிகள் பாண்டியர்களின் கட்டுப்பாட்டில் வந்தன. வடக்கில் தக்காண பீடபூமியின் சாளுக்கியர்களை தோற்கடித்த இராட்டுரகுடாசு அமைப்புகளால் தற்போது பாண்டியர்களுக்கு நெருக்கடி அதிகமானது. கங்கை மற்றும் சோழர்களின் துணையுடன் மூன்றாம் நந்திவர்மன் என்ற அரசனை பல்லவர்கள் தங்களுக்கு சாதகமாக பயன்படுத்திக் கொண்டு சுரீமாறாவை தெள்ளாறு போரில் தோற்கடித்தனர். பல்லவர்களின் பேரரசு வைகை ஆறு வரை மீண்டும் நீண்டது. பல்லவ அரசன் நரிபதுங்க என்பவரால் அரிசில் என்ற இடத்தில் பாண்டியர்கள் தோற்கடிக்கப்பட்டனர் (c. 848). பல்லவர்களின் மேலாளுமையை பாண்டியர்கள் பிறகு ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டியதாயிற்று.
சோழர்கள்
பாண்டியர்கள் மற்றும் பல்லவர்களுக்கிடையே இருந்த சண்டையைப் பயன்படுத்திக் கொண்டு 850 ஆம் ஆண்டுகளில் விசயாலய சோழர் தஞ்சாவூரைக் கைப்பற்றி இடைக்கால சோழர் ஆட்சிக்கான அடித்தளத்தை அமைத்தார். இடைக்காலத்தில் சோழர் வம்சத்தை விசயாலய சோழர் நிறுவினார். அவரது மகன் முதலாம் ஆதித்யா சோழர்களின் ஆதிக்கத்தை விரிவுபடுத்துவதற்கான உதவிகளைச் செய்தார். 903 ஆம் ஆண்டில் பல்லவ பேரரசுக்குள் நுழைந்து பல்லவ அரசன் அபராசிதாவை போரில் கொன்றதன் மூலம் பல்லவர்களின் ஆட்சிக்கு முற்றுப்புள்ளி வைத்தார். முதலாம் பராந்தக சோழன் ஆற்றலில் பாண்டிய நாடு முழுவதும் சோழப் பேரரசு பரவியது. சோழப் பேரரசுக்குள் தங்களது பகுதிகளை விரிவாக்கம் செய்த இராட்டுராகுட்டா குழுக்களினால் தனது ஆட்சிக் காலத்தின் இறுதியில் முதலாம் பராந்தக சோழன் பாதிக்கப்பட்டார்.
250px|thumb|left|இராசேந்திர சோழரின் ஆட்சியில் சோழ பேரரசு1030). மன்னர்களின் முறையற்ற ஆட்சித் திறமை, அரண்மனைக் கிளர்ச்சி மற்றும் வாரிசுகளின் தகராறு ஆகியவை ஏற்பட்டு அடுத்து வந்த ஆண்டுகளில் சோழர்கள் தற்காலிகமாக வீழ்ச்சியடைந்தனர். பலமுறை முயற்சி செய்தும் பாண்டிய நாட்டை முழுவதுமாக வீழ்த்த முடியவில்லை. மேலும் வடக்கு பகுதியில் இராட்டுராகுடா குழுவினரும் மிகவும் வலிமை வாய்ந்த எதிரிகளாக இருந்தனர். எனினும், முதலாம் இராசராச சோழனுக்குப் பிறகு 985 ஆம் ஆண்டு சோழர் ஆட்சி மீண்டும் மலர்ந்தது. இராசராசன் மற்றும் அவரின் மகனான முதலாம் இராசேந்திர சோழன் காலத்தில் பொருளாதாரம் மற்றும் கலாச்சார ரீதியாக சோழர்கள் ஆசியாவில் கவனிக்கத்தக்க வீரர்களாக மாறினர். தெற்குப் பகுதியில் மாலத்தீவுகளில் இருந்து வடக்கில் வங்காளத்தில் உள்ள கங்கை ஆற்றங்கரைப் பகுதிகள் வரை சோழர்களின் ஆட்சிப் பகுதிகள் பரவி இருந்தன. தென்னிந்திய தீபகற்பம், இலங்கையுடன் இணைக்கப்பட்ட பகுதிகள் மற்றும் மாலத்தீவுகள் ஆகிய பகுதிகளில் இராசராச சோழன் வெற்றிக் கொண்டார். மலேய தீவுக்குழுமத்தில் இருந்த சுரீவிசயா பேரரசை தோற்கடித்து இராசேந்திர சோழன் சோழர்களின் ஆட்சியைப் பரப்பினார். பீகார் மற்றும் வங்காளப் பகுதியின் அரசனான மகிபாலா என்பவரை இவர் தோற்கடித்தார். வெற்றியைக் கொண்டாடும் விதமாக கங்கைகொண்ட சோழபுரம் (கங்கைப் பகுதியில் சோழர்கள் வெற்றி பெற்றதன் நினைவாக உருவாக்கப்பட்ட நகரம் ) என்ற புதிய தலைநகரத்தை உருவாக்கினார். சோழப் பேரரசு உயராற்றலில் இருந்த போது இலங்கையின் தெற்கு தீபகற்ப பகுதியிலிருந்து தங்களது பகுதிகளை வடக்கிலுள்ள கோதாவரி பகுதி வரை விரிவாக்கியது. இந்தியாவின் கிழக்கு கடற்கரையில் கங்கை ஆறு வரை நீண்டிருந்த பகுதிகளை சோழர்கள் அடக்கி ஆண்டனர். மலேய தீவுக்குழுமத்திலிருந்த சுரீவிசய பேரரசுக்குள் படையெடுத்து சோழப் பேரரசின் கடற்படை வீரர்கள் வெற்றி கண்டனர். சோழப் பேரரசின் இராணுவ வீரர்கள் தாய்லாந்து மற்றும் கம்போடியாவின் கெமர் பேரரசுகளிடம் நேரடியாக வரி வசூல் செய்தனர். இராசராசன் மற்றும் இராசேந்திர சோழன் போன்ற மன்னர்களின் ஆட்சிக் காலத்தில் சோழப் பேரரசு மிகவும் வளர்ச்சியடைந்தது. பேரரசை சுயமாக ஆட்சி செய்து கொள்ளும் பல உள்ளூர் பகுதிகளாகப் பிரித்தனர். அவற்றின் அலுவலர்கள் பொதுத் தேர்தல் மூலம் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டனர்.
200px|right|thumb|பெருவுடையார் ஆலயம் இந்த காலம் முழுவதும், சோழர்கள் ஆட்சியை இலங்கையிலிருந்து அகற்ற வேண்டும் என்பதற்காக தொடர்ந்து போராடும் சிங்களர்கள், தங்களது பாரம்பரியப் பகுதிகளின் சுயாட்சியை மீண்டும் பெற முயற்சித்துக் கொண்டிருந்த பாண்டிய மன்னர்கள், சோழப் பகுதிகளைக் கைப்பற்றுவதைக் குறிக்கோளாகக் கொண்டிருந்த மேற்கு தக்காணப் பகுதிகளைச் சேர்ந்த சாளுக்கியர்கள் ஆகியோரால் சோழர்களுக்கு தொடர்ந்து தொல்லை ஏற்பட்டது. சோழர்கள் தங்களின் எதிரிகளுடன் இந்த வரலாற்றுக் காலம் முழுவதும் தொடர்ச்சியாக சண்டையிட்டுக் கொண்டிருந்தனர். சாளுக்கியர்களும் சோழர்களும் தங்களது ஆற்றலில் சம அளவில் இருந்தனர். துங்கபத்ரா ஆற்றை எல்லையாகக் கொள்வதற்கு இரண்டு பேரரசுகளும் இரகசியமாய் ஒப்புக் கொண்டனர். வேங்கி பேரரசில் சோழர்களின் தலையீடு காரணமாக இரண்டு பேரரசுகளுக்கிடையே கருத்து வேறுபாடு அதிகரித்துக் கொண்டிருந்தது. சோழர்களும் சாளுக்கியர்களும் பலமுறை போரிட்டுக் கொண்டனர். இவர்களது போர் சில நேரங்களில் முடிவில்லாத இக்கட்டான நிலையில் இருந்துள்ளது.
கோதாவரி ஆற்றின் தெற்கு கரையில் அமைந்துள்ள வேங்கி பகுதிகளைச் சுற்றியுள்ள கிழக்கு சாளுக்கியர்களுடனான சோழர்களின் திருமணம் மற்றும் அரசியல் உறவு இராசராசன் ஆட்சிக் காலத்தில் சோழர்கள் வேங்கி பேரரசுக்குள் நுழைந்ததிலிருந்து தொடங்கியது. வீரராஜேந்திர சோழனின் மகன் ஆதிராஜேந்திர சோழன் 1070 ஆம் ஆண்டு ஏற்பட்ட கலகத்தின் போது படுகொலை செய்யப்பட்டார். இவரைத் தொடர்ந்து சோழர்களின் ஆட்சிக்காக சாளுக்கிய சோழர் வம்சத்தைச் சேர்ந்த முதலாம் குலோத்துங்க சோழன் ஆட்சிப் பொறுப்பை ஏற்றார். குலோத்துங்கன் வேங்கி பேரரசின் அரசன் இராசராச நரேந்திராவின் மகனாவார். சாளுக்கிய சோழர் வம்சத்தில் முதலாம் குலோத்துங்க சோழன் மற்றும் விகுரம சோழன் போன்ற திறமை வாய்ந்த அரசர்கள் குறைவாகவே இருந்தனர். சோழ அரசர்கள் தங்கள் ஆற்றலை இழப்பது இந்த காலகட்டத்திலிருந்து தொடங்கியது. சிங்களர்கள் மீட்டெழுச்சி காரணமாக இலங்கையின் தீவுப் பகுதிகளில் சோழர்கள் தங்களது ஆற்றலை இழந்து வெளியேறினர். மேற்கு பகுதியின் சாளுக்கிய அரசனான ஆறாம் விகுரமாதிதியா என்பவரிடத்தில் வெங்கிப் பேரரசையும், கங்காவாதி (மைசூரின் தெற்கு மாவட்டங்கள்) பகுதிகளை சாளுக்கிய இராணுத்தைச் சேர்ந்த போசள விடுணுவருதனா என்பவரிடமும் 1118 ஆம் ஆண்டுகளில் தங்கள் ஆற்றலை சோழர்கள் இழந்தனர். பாண்டிய நாட்டுப் பகுதிகளைக் கட்டுப்படுத்துவதில் ஏற்பட்ட குறைபாடு காரணமாக பாண்டியர்களின் ஆட்சிப் பொறுப்பிற்கு பலர் உரிமைக் கோரினர். இதன் காரணமாக உள்நாட்டுப் போரில் உரிமை பெற்ற பதிலியாக சிங்களர்கள் மற்றும் சோழர்கள் கலந்துக் கொண்டனர். பாண்டியர்களின் ஆற்றலைக் கட்டுப்படுத்தி கட்டுப்பாட்டில் வைப்பதற்காக காஞ்சிபுரத்தில் நிரந்தரமாக ஒரு போசள் இராணுவம் சோழர்கள் வாழ்ந்த இறுதி நூற்றாண்டு வரை நிறுத்தி வைக்கப்பட்டிருந்தது. சோழ வம்சத்தின் கடைசி அரசானாக மூன்றாம் ராஜேந்திர சோழன் இருந்தார். காடவர் தலைவர் முதலாம் கோப்பெருஞ்சிங்கன் இராசேந்திராவை வெற்றிக் கொண்டு அவரை சிறையில் அடைத்தார். இராசேந்திராவின் ஆட்சி முடிவடைந்த காலத்தில் (1279) சோழர் பேரரசு முழுவதையும் பாண்டியர்கள் கைப்பற்றி தங்களது கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருந்தனர்.
பாண்டியர்களின் மறுமலர்ச்சி
நூற்றாண்டுகள் வரை இருந்த பல்லவர்கள் மற்றும் சோழர்களின் ஆதிக்கம் சடாவர்மன் சுந்தர பாண்டியன் என்ற பாண்டிய மன்னனால் மாற்றப்பட்டு, 1251 ஆம் ஆண்டு முதல் பாண்டியர்களின் ஆட்சி மீண்டும் மலர்ந்தது. கோதாவரி ஆற்றின் கரைகளிலிருந்த தெலுங்கு பேசும் நாடுகள் முதல் இலங்கையின் வடக்குப் பகுதியின் பாதியளவு வரை பாண்டியர்கள் ஆதிக்கத்தில் வந்தது. 1308 ஆம் ஆண்டில் முதலாம் மறவர்மன் குலசேகர பாண்டியன் இறந்த பிறகு ஆட்சிப் பொறுப்பை யார் ஏற்பது என்று அவரின் மகன்களுக்கிடையே போட்டி ஏற்பட்டது. சட்டப்படி வாரிசான சுந்தர பாண்டியன் மற்றும் சட்டப்படி வாரிசல்லாத வீர பாண்டியன் (அரசனால் பரிந்துரை செய்யப்பட்டவர்) ஆகியோர் ஆட்சிப் பொறுப்பிற்காக சண்டையிட்டுக் கொண்டனர். பின்னாளில் தில்லி சுல்தானகத்தின் படையெடுப்பு காரணமாக மதுரை தில்லி சுல்தானகத்தின் ஆட்சி அதிகாரத்திற்கு மாறியது (சுந்தர பாண்டியனின் வெற்றிக் காலங்களில் பாதுகாப்பு அரணாக மதுரை இருந்தது).
தில்லி சுல்தானகம்
தில்லி சுல்தானகத்தின் அலாவுதீன் கில்ஜி என்பவரின் தளபதி மாலிக் காஃபூர் 1311 ஆம் ஆண்டு மதுரை மீது படையெடுத்து மதுரையைக் கைப்பற்றினார். திருநெல்வேலியைச் சுற்றியுள்ள சிறிய பகுதிகளை பாண்டியர்கள் மற்றும் அவர்களின் வழித்தோன்றல்கள் சிறிது காலம் ஆட்சி செய்தனர். குலசேகர பாண்டியனின் சேர இராணுவத் தளபதியான ரவிவர்மன் குலசேகரன் (1299–1314) பாண்டிய ஆட்சியை தனது உரிமையாக்கிக் கொண்டான். நாட்டின் உறுதியற்ற நிலையைப் பயன்படுத்திக் கொண்டு தென் தமிழகம் முழுவதையும் படையெடுத்து கன்னியாகுமரி முதல் காஞ்சிபுரம் வரையிலான பகுதிகள் அனைத்தையும் சேர பேரரசின் கீழ் இரவிவர்மன் குலசேகரன் கொண்டு வந்தார். சென்னையின் புறநகர் பகுதியான பூந்தமல்லி என்ற இடத்தில் இவர் பற்றிய கல்வெட்டு கண்டு எடுக்கப்பட்டது.
விஜயநகரம் மற்றும் நாயக்கர் காலம் (பொ.ஊ. 1300–1650)
thumb|250px|நாயக்கர் மன்னரால் சீர்செய்யப்பட்ட தென்னிந்தியாவின் மதுரை நகரில் உள்ள மீனாட்சி ஆலயம். பதினான்காம் நூற்றாண்டில் தில்லி சுல்தானகத்தின் பற்றுதல் இந்துக்களிடையே பகையுணர்வை ஏற்படுத்தியது. இதன் காரணமாக இந்துக்கள் ஒன்றாக இணைந்து விஜயநகரப் பேரரசு என்ற புதிய பேரரசை உருவாக்கினர். கர்நாடகத்தின் விஜயநகரம் என்ற நகரத்தை மையமாகக் கொண்டு இந்துக்களுக்கான விசயநகரப் பேரரசை ஹரிஹரா மற்றும் புக்கா ஆகிய இருவரும் நிறுவினர். புக்காவின் ஆட்சியில் விஜயநகரப் பேரரசு வளம் பெற்று தெற்குப் பகுதி முழுவதும் பரவியது. தென்னிந்தியாவின் பல பேரரசுகளை புக்கா மற்றும் அவரது மகன் கம்பனா கைப்பற்றினர். கில்ஜி இராணுவத்தின் மிஞ்சிய வீரர்களை கொண்டு நிறுவப்பட்டிருந்த மதுரை சுலதானகத்தை 1371 ஆம் ஆண்டு விஜயநகரப் பேரரசு தோற்கடித்தது. தென்னிந்தியாவின் பகுதிகள் முழுவதையும் இந்த பேரரசு இறுதியாக கைப்பற்றியது. நாயக்கர் என்ற பதவியில் உள்ளூர் ஆளுநர்களை நியமித்து பேரரசின் பல்வேறு பகுதிகளை ஆட்சிச் செய்யுமாறு விஜயநகரப் பேரரசு ஏற்பாடு செய்தது.
மதுரையை ஆட்சி செய்த நாயக்கர்களில் திருமலை நாயக்கர் மிகவும் பிரபலமானவர். கலை மற்றும் கட்டடக்கலைக்கு பாதுகாப்பு அளித்து மதுரையைச் சுற்றி இருந்த பழையச் சின்னங்களை புதிய கட்டமைப்புகளுடன் திருமலை நாயக்கர் விரிவாக்கம் செய்தார். 1659 ஆம் ஆண்டு திருமலை நாயக்கரின் மறைவுக்கு பின்பு மதுரை நாயக்கரின் பேரரசு முடிவுக்கு வர ஆரம்பித்தது. இவருக்கு பிந்தைய அரசர்கள் பலம்குன்றிய விதத்தில் இருந்ததால் மதுரை மீதான படையெடுப்பு மீண்டும் துவங்கியது. மைசூரின் சிக்க தேவ ராயர் மற்றும் இசுலாமிய அரசர்கள் செய்தது போல மராத்தா பேரரசின் சிறந்த மன்னரான சிவாஜி போஸ்லேவும் தெற்கு நோக்கி படையெடுத்தார். இதன் காரணமாக தெற்கு பகுதிகளில் கலவரம் மற்றும் நிலையற்ற தன்மை நிலவியது. உள்ளூர் ஆட்சியாளராக இருந்த இராணி மங்கம்மாள் இந்த படையெடுப்புகளை துணிவுடன் தடைச் செய்தார்.
நிசாம்கள் மற்றும் நவாப்களின் ஆட்சி
விஜயநகரப் பேரரசின் ஆட்சிக் காலத்தில் ஐரோப்பியர்கள் தமிழ்நாட்டில் குடியேறத் தொடங்கினர். செஞ்சி மற்றும் பழவேற்காடு அருகில் இருக்கும் கோரமண்டல கடற்கரை பகுதியில் வணிகம் செய்வதற்கான வணிக நிலையங்களை டச்சுக்காரர்கள் 1605 ஆம் ஆண்டு நிறுவினர். பழவேற்காட்டின் வடக்கு பகுதியைச் சுற்றியுள்ள 35 mi ஆறுமுகன் (துர்க்கராஜ்பட்ணம்) கிராமப் பகுதிகளில் கிழக்கிந்திய கம்பனி ஒரு 'தொழிற்சாலையை' (சேமிப்புக்கிடங்கு) 1626 ஆம் ஆண்டு நிறுவியது. கம்பனி நிருவாகத்தின் அலுவலர்களில் ஒருவரான ஃப்ரான்சிஸ் டே (Francis Day) என்பவர், வந்தவாசி பகுதியின் நாயக்கரான தர்மலா வேங்கடாதிரி நாயக்கர் என்பவரிடம் இருந்து மதராஸ்பட்டணம் என்ற மூன்று-மைல் (5 கிமீ) இடம் கொண்ட மீன்பிடி கிராமத்தை 1963 ஆம் ஆண்டில் தனது உரிமையாக்கிக் கொண்டார். மணற் சிறுதட்டுகளைக் கொண்டு சுமார் ஐந்து சதுர கிலோமீட்டர் பரப்பில் புனித ஜார்ஜ் கோட்டை மற்றும் அரண்மனையை கிழக்கிந்திய கம்பனி உருவாக்கியது. இது தான் மதராஸ் நகரத்தின் ஆரம்பமாகும். வேலூர் கோட்டை மற்றும் சந்திரகிரியைச் சார்ந்து பேடா வெங்கட ராயன் என்ற விஜயநகர அரசன் (அரவிடு மரபு) கோரமண்டலக் கடற்கரையை ஆட்சி செய்து கொண்டிருந்தார். இவரின் ஒப்புதலுடன் இந்த சிறிய நிலப்பகுதியில் தனியுரிமையுடன் வியாபரம் செய்ய ஆங்கிலேயர் ஆரம்பித்தனர்.
ஆங்கிலோ-பிரான்சு சண்டைகள்
பிரான்சுக்காரர்கள் இந்தியாவிற்கு புதியவர்களாக வந்தவர்கள். பிரான்சு கிழக்கிந்திய கம்பனி 1664 ஆம் ஆண்டு உருவாக்கப்பட்டு, இந்தியாவில் தாங்கள் வணிகம் செய்வதற்கான அனுமதியை ஔரங்கசீப்பிடமிருந்து பிரான்சு அதிகாரிகள் 1666 ஆம் ஆண்டு பெற்றனர். கோரமண்டல கடற்கரைப் பகுதியில் உள்ள பாண்டிச்சேரியில் பிரான்சுக்காரர்கள் தங்கள் வணிக நிலையங்களை அமைத்தனர். 1739 ஆம் ஆண்டு காரைக்கால் பகுதியை கைப்பற்றியதன் மூலம் ஜோசப் ஃப்ரான்கோஸ் டூப்லெக்ஸ் பாண்டிச்சேரியின் ஆளுநராக நியமிக்கப்பட்டார். ஐரோப்பாவில் ஆஸ்திரிய உரிமைக்கான போர் 1740 ஆம் ஆண்டு தொடங்கியது. இதன் விளைவாக இந்தியாவில் இருந்த ஆங்கிலேயர் மற்றும் பிரான்சு வீரர்களுக்கு இடையே சண்டை மூண்டது. கோரமண்டல கடற்கரைப் பகுதியில் இரண்டு நாட்டின் கடற்படைகளும் பல்வேறு சண்டைகளில் ஈடுபட்டனர். லா போர்டோனைஸ் (La Bourdonnais)தலைமையில் வந்த பிரான்சு படையினர் சென்னையில் உள்ள புனித ஜார்ஜ் கோட்டையை 1746 ஆம் ஆண்டு தாக்கி தங்கள் வசமாக்கிக் கொண்டனர். இந்த போரில் சிறைச் சாலையில் அடைக்கப்பட்டவர்களில் ராபர்ட் க்ளைவ் என்பவரும் ஒருவர். ஐரோப்பாவில் நடைபெற்ற போர் 1748 ஆம் ஆண்டு முடிவடைந்தது. ஆக்ஸ்-லா-சாப்பள் அமைதி (Aix-la-Chapelle) உடன்படிக்கையின் படி மதராஸ் ஆங்கிலேயரிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டது.
ஆங்கிலேயருக்கும் பிரான்சுக்காரர்களுக்கும் இடையே இருந்த இராணுவச் சண்டை முடிவுற்று அரசியல் ரீதியான சண்டைகள் தொடங்கியது. பிரான்சுக்காரரிடம் மிகவும் பற்றுதலுடன் இருந்த கர்நாடகத்தின் நவாப் மற்றும் ஐதராபாத் நிசாம் ஆகிய இரண்டு பதவிகளும் ஆட்சியாளர்களால் பறிக்கப்பட்டது. டூப்லேக்ஸின் ஆதரவுடன் சந்தா சாகிப் கர்நாடகத்தின் நவாப் பொறுப்பேற்றார். இந்தப் பகுதியை முதலில் ஆட்சி செய்த முகம்மது அலி கான் வாலாஜா என்பவருக்கு ஆங்கிலேயர் ஆதரவு கொடுத்தனர். ஆற்காடு பகுதியில் இருந்த சந்தா சாகிப்பின் கோட்டையை தாக்குதல் செய்து ஆட்சிப் பொறுப்பை எடுத்துக் கொள்வதற்காக 1751 ஆம் ஆண்டு க்ளைவ் முகம்மது அலிக்கு உதவி செய்தார். க்ளைவ்வை ஆற்காடு பகுதியிலிருந்து வெளியேற்றும் சந்தா சாகிப்பின் முயற்சிக்கு பிரான்சுக்காரர்கள் உதவி செய்தனர். பிரான்சுக்காரகளுடன் ஆற்காடு இராணுவத்தினரும் இணைந்து போரிட்ட போதிலும் ஆங்கிலேயர்களின் தாக்குதலை எதிர்கொள்ள முடியாமல் தோல்வி அடைந்தனர். பாரிஸ் ஒப்பந்தம் (1763) படி கர்நாடகத்தின் நவாப்பாக முகம்மது அலி முறைப்படி அறிவிக்கப்பட்டார். இந்த செயல்களின் விளைவாக 1765 ஆம் ஆண்டு முதல் ஆங்கிலேயர்களின் ஆதிக்கம் அதிகமாக இருந்தது. தென்னிந்தியாவில் ஆங்கிலேயர் ஆதிக்கத்தை அங்கீகரிக்கும் விதமாக டெல்லி பேரரசு தீர்ப்பாணை ஒன்றை வெளியிட்டது.
ஆங்கிலேய அரசாங்கத்தின் ஆதிக்கம்
thumb|left|சென்னை மாகாணம், 1909
கம்பனி ஆட்சி நிர்வாகம் அதிகரித்துக் கொண்டிருந்த நிலையிலும் தங்களுக்கு எதிரான நடவடிக்கைகளில் ஈடுபடும் பகுதிகளில் தங்கள் கருத்தை எடுத்துரைக்க இயலாத காரணத்தினால், தாங்கள் கைப்பற்றிய பகுதிகளில் சரிவர ஆட்சி செய்ய இயலாத நிலைக்கு கம்பனி ஆட்சியாளர்கள் ஒவ்வொரு நாளும் தள்ளப்பட்டனர். ஆங்கிலேய பாரளுமன்றத்தைச் சேர்ந்த உறுப்பினர்களின் எண்ணங்கள் கம்பனி ஆட்சியை ஆங்கிலேய அரசாங்கமே மேற்கொள்ளும் நிலையை வலியுறுத்தியது. கம்பனியின் நிதி நிலைமையும் மோசமாக இருந்தது. நிதிக்காக நாடாளுமன்றத்தில் விண்ணப்பமும் செய்திருந்தனர். இந்த நிலையைப் பயன்படுத்திக் கொண்டு, ஆங்கிலேய நாடாளுமன்றம் சீரமைப்பு சட்டம் (கிழக்கிந்திய கம்பனி சட்டம் என்றும் அறியப்படும்) என்ற சட்டத்தை 1773 ஆம் ஆண்டு இயற்றியது. கம்பனி நிர்வாகத்தை நிர்வகிப்பதற்கான விதிமுறைகளை தளர்த்தி ஆளுநர் பதவியை உருவாக்குவது போன்றவை இந்த சட்டத்தில் இடம்பெற்றிருந்தன. இவ்வாறாக வாரென் காசுடிங்ஸ் (Warren Hastings) முதல் ஆளுநராக நியமிக்கப்பட்டார். 1784 ஆம் ஆண்டின் பிட்ஸ் இந்தியா சட்டம் கம்பனி நிர்வாகத்தை ஆங்கிலேய அரசாங்கத்தின் துணை நிலையாக மாற்றியது.
ஆங்கிலேயர் ஆதிக்க நிலப்பகுதிகளில் வேகமான வளர்ச்சியும் விரிவாக்கமும் அடுத்த சில பத்தாண்டுகளில் இருந்தது. 1766 முதல் 1799 ஆம் ஆண்டு வரை நடைபெற்ற ஆங்கிலேய-மைசூர் போர்கள் மற்றும் 1772 முதல் 1818 ஆம் ஆண்டு வரை நடைபெற்ற ஆங்கிலேய-மராத்திப் போர்கள் இந்தியாவின் பல்வேறு பகுதிகளை கம்பனி ஆட்சியின் கட்டுப்பாட்டில் கொண்டுவந்தது. வரிவசூல் செய்யும் முறையில் கம்பனி அதிகாரிகளுடன் மதுரை பேரரசைச் சேர்ந்த பாளையக்காரர்களின் தலைவர்களுக்கு ஏற்பட்ட சிக்கல் சச்சரவாக மாறியது. பாளையக்காரர்கள் தங்கள் பகுதியே தாங்களே நிர்வகிக்கும் அதிகாரம் பெற்றிருந்தனர். இது ஆங்கிலேயர்கள் ஆதிக்கம் செலுத்துவதற்கு எதிரான முதல் எதிர்ப்பாக அமைந்தது. அதற்கான முதல் குரல் திருநெல்வேலி சீமையின் நெற்க்கட்டான் செவல் பாளையத்திலிருந்து மன்னர் பூலித்தேவர் மூலமாக எழுந்தது. 1755 முதல் 1767 வரை சுமார் 12 ஆண்டுகள் தொடர்ந்த பல்வேறு இடங்களில் நடைபெற்ற போர்கள் பூலிக்தேவனின் மறைவால் முடிவுக்கு வந்தது. திருநெல்வேலி மாவட்டத்தைச் சேர்ந்த பாளையக்காரர் தலைவரான கட்டபொம்மன் கம்பனி நிருவாகத்தினரின் வரி வசூலிக்கும் முறைக்கு எதிராக 1790 ஆம் ஆண்டு கலகம் செய்தார். முதல் பாளையக்காரர் போரின் போது (1799–1802) கட்டபொம்மன் கைது செய்யப்பட்டு 1799 ஆம் ஆண்டு தூக்கிலிடப்பட்டார். ஒரு வருடங்கள் கழித்து இரண்டாம் பாளையக்காரர் போர் தீரன் சின்னமலை என்பவரால் நடத்தப்பட்டது. திப்புசுல்தான் பேரரசுக்கு பிறகு ஆங்கிலேயருக்கு எதிராக நடைபெற்ற மூன்று போரிகளில் வெற்றி பெற்ற தீரன் சின்னமலை மற்றும் அவரது இரண்டு சகோதரர்கள் சட்டவிரோதமாக தூக்கிலிடப்பட்டனர். ஆங்கிலேயருக்கு எதிராக நடைபெற்ற போரில் உயிரிழந்த இறுதி தமிழ் மன்னர் தீரன் சின்னமலை ஆவார். பல்வேறு இயக்கங்களை நடத்தி இந்த போரட்டங்களை கம்பனி ஆட்சியாளர்கள் தடைச் செய்தனர். தமிழ்நாட்டின் பெரும்பாலான பகுதிகளைத் தங்களது முழுமையான கட்டுப்பாட்டில் வைத்துக் கொள்ள பாளையக்காரர் போர் முடிவுகள் ஆங்கிலேயருக்கு உதவியது.
1798 ஆம் ஆண்டு லார்ட் வெல்சுலே (Lord Wellesley) என்பவர் ஆளுநராக பொறுப்பேற்றார். பின்வந்த ஆறு ஆண்டுகளில் அதிகமான வெற்றிகளைப் பெற்று கம்பனி ஆதிக்கத்தின் அதிகார எல்லைகளை இரண்டு மடங்காக உயர்த்தினார். பிரெஞ்சுக்காரர்கள் இந்தியாவில் மீண்டும் அதிகார உரிமை பெறுவதை தடை செய்தார். தக்காண பீடபூமி மற்றும் கர்நாடகத்தில் ஆட்சியில் இருந்த பலரை அழித்தார். முகலாய பேரரசை கம்பனி பாதுகாப்பின் கீழ் கொண்டு வந்து தஞ்சாவூரின் முகலாய மன்னரான சரபோஜியை கட்டாயப்படுத்தி உடன்படிக்கையின் கீழ் ஆட்சி செய்யும் நிலைக்கு கொண்டு வந்தார். மதராஸ் மாகாணம் நிறுவப்பட்டு கம்பனி ஆட்சியின் கீழுள்ள பகுதிகள் சிறப்பாக நிர்வகிக்கப்பட்டது. ஆங்கிலேயர்களின் நேரடி நிருவாகம் மக்களிடையே சினத்தை ஏற்படுத்தியது. மதராஸ் மாகாணத்தின் ஆளுநராக இருந்த வில்லியம் பெண்டிக் பிரபு உள்ளூர் வீரர்கள் தங்களது சமய குறிகளை (விபூதி, திலகம் போன்றவை) செய்து கொள்ளக் கூடாது என்று ஆணையிட்டதைத் தொடர்ந்து வேலூர் பாசறையைச் (cantonment) சேர்ந்த வீரர்கள் 1806 ஆம் ஆண்டில் கலகம் செய்தனர். கிறித்துவ மதத்திற்கு மாறுவதற்கு இந்தச் சட்டம் தங்களை கட்டாயப்படுத்துவதாக எதிர்ப்பு தெரிவித்து வீரர்கள் கலகம் செய்தனர். 114 ஆங்கிலேய அதிகாரிகள் கொலைச் செய்யப்பட்டும், பல நூறு கிளர்ச்சியாளர்கள் தூக்கிலிடப்பட்டும் இந்த கலகம் ஒடுக்கப்பட்டது. அவமதிப்பு காரணமாக பெண்டிக் பிரபு பதவியிலிருந்து நீக்கப்பட்டார்.
கம்பனி ஆட்சியின் முடிவு
கம்பனி ஆட்சிப் பகுதிகளின் பல்வேறு மாவட்டங்களில் நிலவிய அதிருப்தி நிலைமைகள் 1857 ஆம் ஆண்டின் சிப்பாய் போரில் வெடித்தது. கூட்டணி ஆட்சி நிலவில் இருந்த இந்தியாவின் பல்வேறு மாநிலங்களில் இந்தக் கலகம் மிகப்பெரிய விளைவை ஏற்படுத்தியது. தமிழ்நாடு அதிகமாக பாதிக்கப்படவில்லை. போரின் விளைவால் கம்பனி ஆட்சியை ரத்து செய்யும் 1858 ஆம் ஆண்டு சட்டத்தை ஆங்கிலேய அரசு அறிவித்து, அரசாங்கத்திடம் ஆட்சியை ஒப்படைத்தது.
ஆங்கிலேயர் ஆட்சி (1850–1947)
1858 ஆம் ஆண்டு முதல் பிரத்தானிய அரசு இந்தியாவில் நேரடியாக ஆட்சி செய்வதாக கருதியது. ஆரம்ப காலங்களில் அரசாங்கம் தன்னிசையாக செயல்பட்டது. இந்தியர்களின் உணர்வுகளை முக்கியமானதாக ஆங்கிலேய அரசு கருதவில்லை. உள்ளூர் அரசாங்கத்தில் இந்தியர்கள் பங்குகொள்ள பிரித்தானியாவின் இந்திய பேரரசு அனுமதி வழங்க ஆரம்பித்தது. உள்ளூர் அரசாங்கத்தில் இந்திய மக்களுக்கு பங்கு அளிக்கும் தீர்மானத்தை வைசிராய் ரிப்பன் 1882 ஆம் ஆண்டு இயற்றினார். 1892 ஆம் ஆண்டின் இந்திய கவுன்சில் சட்டம் மற்றும் 1909 ஆம் ஆண்டின் மிண்டோ-மோர்லே சீர்திருத்தம் போன்ற சட்டமியற்றல்கள் மதராஸ் மாகாண சட்ட மேலவையை நிறுவுவதற்கு வழி செய்தது. மகாத்மா காந்தி தலைமையில் தொடங்கிய ஒத்துழையாமை இயக்கம், இந்திய அரசுச் சட்டம் (மோண்டாகு-செம்ல்ஸ்ஃபோர்டு சீர்திருத்தம் என்றும் அறியப்படுகிறது) என்ற சட்டத்தை வெளியிடுவதற்கு காரணமாக அமைந்தது. உள்ளூர் தொகுதிகளுக்கான முதல் தேர்தல் 1921 ஆம் ஆண்டு நடைபெற்றது. 220px|thumb|right|சென்னை மாகாணப் பஞ்சம் (1877).நிவாரணம் வழங்குதல்.விளக்கப்பட்ட இலண்டன் செய்தியிலிருந்து (1877) கோடைக்காலத்தில் பருவமழை சரியாக பெய்யாதது மற்றும் ரியோத்வரி அமைப்பின் நிருவாகத்தில் கிடைத்த குறைவான வருமானம் ஆகியவற்றால் 1876–1877 ஆம் ஆண்டுகளில் சென்னை மாகாணத்தில் கடுமையான பஞ்சம் நிலவியது. அரசாங்கமும் பல தொண்டு நிறுவனங்களும் இணைந்து நகரம் அதன் புறநகர்ப் பகுதிகளில் பல நிவாரணப் பணிகளை மேற்கொண்டன. இந்தியாவிலிருந்த ஐரோப்பியர்களிடமிருந்தும் வெளிநாடுகளிலிருந்தும் பஞ்ச நிவாரண நிதி பெறப்பட்டது. பஞ்சத்தால் பாதிகப்பட்ட இடங்களில் போதுமான அளவு உதவிகளை செய்ய இயலாத ஆங்கிலேய அரசாங்கத்தை விமர்சனம் செய்து வில்லியம் டிக்பை போன்ற மனிதநேயமிக்கவர்கள் கண்டனம் செய்து எழுதினர். மூன்று முதல் ஐந்து மில்லியன் மக்கள் பாதிக்கப்பட்ட பிறகு, 1878 ஆம் ஆண்டில் பெய்த பருவமழையினால் பஞ்சம் முடிவுக்கு வந்தது. பஞ்சத்தால் ஏற்பட்ட அழிவுகளின் விளைவால் பஞ்சக் குழுமம் என்ற குழுமம் 1880 ஆம் ஆண்டு அரசாங்கத்தால் நிறுவப்பட்டு பேரழிவு நிவாரணக் கொள்கைகள் வகுக்கப்பட்டது. பஞ்ச நிவாரண நிதியாக 1.5 மில்லியன் ரூபாயை அரசாங்கமும் ஒதுக்கியது. எதிர்காலத்தில் இவ்வாறு பஞ்சம் ஏற்பட்டால் அதன் விளைவுகளைக் குறைப்பதற்காக வாய்க்கால் கட்டுதல், தரை மற்றும் தொடர்வண்டி பாதைகளை மேம்படுத்துதல் போன்ற குடிமையியல் வேலைகளும் மேற்கொள்ளப்பட்டன.
சுதந்திரப் போராட்டம்
சுதந்திரம் பற்றிய எண்ணம் நாடு முழுவதும் மேலோங்கி இருந்தது. ஆங்கிலேயர்களின் காலணி ஆதிக்கத்தை எதிர்த்து சுதந்திரத்திற்காக பாடுபட தமிழ்நாட்டிலிருந்தும் பல சுதந்திரப் போராட்ட வீரர்கள் தாமாக முன்வந்தனர். 1904 ஆம் ஆண்டு ஈரோடு அருகே உள்ள ஒரு சிறிய கிராமத்தில் பிறந்த திருப்பூர் குமரன் இவர்களில் குறிப்பிடத்தக்கவர். ஆங்கிலேயருக்கு எதிராக கண்டனப் பேரணி நடத்திய போது குமரன் உயிரிழந்தார். பாண்டிச்சேரியில் இருந்த பிரெஞ்சு அரசு பிரித்தானிய காவல்துறையினரிடமிருந்து தப்பித்துக் கொள்ள முயன்ற சுதந்திரப் போராட்ட வீரர்களுக்கு இடமளித்து ஆதரவு தந்தது. பாண்டிச்சேரியில் வாழ்ந்தவர்களில் 1910 ஆம் ஆண்டு வாழ்ந்த அரவிந்தரும் ஒருவர். அரவிந்தர் காலத்தில் வாழ்ந்தவர்களில் கவிஞர் பாலசுப்ரமணிய பாரதியும் ஒருவர். புரட்சிகரமான பாடல்கள் பலவற்றை தமிழில் எழுதியதன் மூலம் சுதந்திரப் புரட்சியை பாரதி ஏற்படுத்தினார். இந்தியா என்ற இதழையும் பாண்டிச்சேரியிலிருந்து பாரதி பிரசுரம் செய்தார். தமிழ் புரட்சியாளர்களான வி.வி.எஸ்.அய்யர் மற்றும் வி.ஒ. சிதம்பரம் பிள்ளை ஆகியோருடன் அரவிந்தர் மற்றும் பாரதியார் நட்புடன் இருந்தனர். இந்தியாவில் ஆங்கிலேயர் ஆதிக்கத்தை எதிர்த்துப் போரிட நேதாஜி உருவாக்கிய இந்திய தேசிய இராணுவம் (INA), என்ற அமைப்பின் உறுப்பினர்களில் தமிழ்நாட்டிலிருந்து குறிப்பிட்ட உறுப்பினர்கள் இருந்தனர். INA வின் முக்கிய தலைவர்களில் தமிழ்நாட்டைச் சேர்ந்த லட்சுமி சேகள் என்பவரும் ஒருவர்.
டாக்டர். டி.எம். நாயர் (Dr. T.M. Nair) மற்றும் ராவ் பகதூர் தியாகராய செட்டி (Rao Bahadur Thygaraya Chetty) ஆகியோர் 1916 ஆம் ஆண்டின் பிராமணன்-அல்ல அறிக்கை (Non-Brahmin Manifesto) மூலம் திராவிட இயக்கத்திற்கான அடித்தளம் அமைத்தனர். இரண்டு வகையான இயக்கங்களை மையமாகக் கொண்டு 1920 ஆம் ஆண்டுகளில் தமிழ்நாட்டில் வட்டார அரசியல் உருவானது. 1921 ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற சட்டமன்ற தேர்தலில் வெற்றி பெற்ற நீதிக் கட்சி இவைகளில் ஒன்று. இந்திய சுதந்திர இயக்கத்தைப் பற்றிக் கருத்தில் கொள்ளாமல், சமூகத்தில் பின்தங்கிய வகுப்பினர் மீது இழைக்கப்படும் கொடுமைகளை நீதிக் கட்சி கருத்தில் கொண்டிருந்தது. மற்றொரு இயக்கம் ஈ.வி.இராமசாமி நாயக்கர் தலைமை வகித்த சமயமற்ற, பிராமணர் அல்லாதவர் சீர்திருத்த இயக்கம். 1935 ஆம் ஆண்டில் அனைத்திந்திய கூட்டரசு சட்டத்தை ஆங்கிலேய அரசு வெளியிட்டது முதல் தனியாட்சிக்கான முயற்சிகள் 1935 ஆம் ஆண்டிலிருந்து தொடங்கப்பட்டன. உள்ளூர் தேர்தல்கள் மீண்டும் நடத்தப்பட்டன. தமிழ்நாட்டில் நீதிக் கட்சியை தோற்கடித்து காங்கிரசு கட்சி ஆட்சியைப் பிடித்தது. பள்ளிகளில் இந்தி மொழியை கட்டாயமாக அறிமுகம் செய்யும் காங்கிரசு அரசின் முடிவை எதிர்த்து இராமசாமி நாயக்கர் மற்றும் சி.என்.அண்ணாதுரை இணைந்து 1938 ஆம் ஆண்டில் தங்களது போரட்டத்தைத் தொடங்கினர்.
சுதந்திரத்திற்கு பிந்தைய காலம்
200px|thumb|left|மெதராஸ் என்ற பெயரிலிருந்து மாற்றம் செய்யப்பட்டு 1969 ஆம் ஆண்டு உருவாக்கப்பட்ட தமிழ்நாடு அரசியல் மாநிலம்.
1947 ஆம் ஆண்டில் இந்தியாவிற்கு சுதந்திரம் பெற்ற பிறகு மேற்கொண்ட மாநிலங்கள் பங்கீடு தமிழ்நாட்டில் பெரிய அளவில் விளைவை ஏற்படுத்தவில்லை. மதத்தினரிடையே பிரிவினை வாத வன்முறைகள் ஏதுமில்லை. தமிழ்நாட்டில் அனைத்து சமயத்தினரும் ஒருவருக்கொருவர் மரியாதை மற்றும் அமைதியான இணக்க நிலையுடனும் இருந்தனர். மதராஸ் மாகாணத்தில் காங்கிரசு கட்சி முதல் அமைச்சரவையை அமைத்தது. சி.ராசகோபாலாச்சாரி (இராஜாஜி) முதல் முதலமைச்சராக பொறுப்பேற்றார். மெதராஸ் மாகணாம் என்பது மெதராஸ் மாநிலம் என்று மாற்றியமைக்கப்பட்டது. மெதராஸ் மாநிலத்தில் இருந்த தெலுங்கு பேசும் மக்களுக்காக ஆந்திர மாநிலம் உருவாக்கப்பட வேண்டும் என்று பொட்டி திருராமலு என்பவர் போரட்டம் செய்தார். இந்திய அரசாங்கம் மெதராஸ் மாநிலத்தைப் பிரிப்பது என்று முடிவு செய்தது. ராயலசீமா மற்றும் அதைச் சுற்றிய ஆந்திரக் கடற்கரைப் பகுதிகள் ஆந்திரப் பிரதேசம் என்ற புதிய மாநிலமாக 1953 ஆம் ஆண்டு பிரிக்கப்பட்டது. பெல்லாரி மாவட்டம் மைசூர் மாநிலத்தின் ஒரு பகுதியாக மாறியது. 1956 ஆம் ஆண்டு தெற்கு கன்னடா மாவட்டம் மைசூருக்கு மாற்றப்பட்டது. மலபார் கடற்கரை மாவட்டங்கள் புதிதாக உருவாக்கபட்ட கேரள மாநிலத்தின் பகுதிகளுடன் இணைக்கப்பட்டு, மெதராஸ் மாநிலம் தற்போதைய வடிவத்தை எட்டியது. மெதராஸ் மாநிலம் தமிழ்நாடு (தமிழர்கள் வாழும் பகுதி) என்ற பெயருக்கு 1968 ஆம் ஆண்டில் மாற்றப்பட்டது.
பிராந்திய அரசியலின் பரிணாம வளர்ச்சி
சுதந்திரம் பெற்ற பிறகு தமிழ்நாட்டின் அரசியல் நிலைமை மூன்று விதமான நிலைகளை அடைந்துள்ளது. 1947 ஆம் ஆண்டுக்கு பிறகு இருந்த காங்கிரசு கட்சியின் செல்வாக்கு 1960 ஆம் ஆண்டில் திராவிட கட்சியின் கொள்கைகளால் மாறியது. 1990 ஆம் ஆண்டின் இறுதி வரை இந்த நிலை நீடித்திருந்தது. திராவிட அரசியல் கட்சிகளில் ஏற்பட்டுள்ள பிளவு காரணமாக மற்ற அரசியல் கட்சிகளுடன் ஒப்பந்தம் செய்து கூட்டணி அரசாங்கம் அமைக்கும் நிலையை தற்போது கொண்டிருக்கிறது.
திராவிடர் கழகத்திலிருந்து பிரிந்து திராவிட முன்னேற்றக் கழகம் (DMK) என்ற கட்சியினை 1949 ஆம் ஆண்டு அண்ணாதுரை தொடங்கினார். தமிழ்நாட்டில் இந்திக் கலாச்சாரம் திணிக்கப்படுவதை எதிர்க்க முடிவு செய்து இந்தியாவின் தெற்கு பகுதியை திராவிடர்களுக்கு என்று தனியாக பிரிக்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கையையும் திமுக விடுத்தது. திராவிட நாடு தனிப்பட்ட மாநிலமாக இருக்க வேண்டும் என்பது கோரிக்கையாக இருந்தது. திராவிட நாடு என்பது தமிழ்நாடு மற்றும் ஆந்திரா, கர்நாடாக மற்றும் கேரளாவின் பகுதிகளை உள்ளடக்கிய திராவிடர்களின் நாடு என்பதாகும். மதராஸ் மாகாணத்தில் இந்திய தேசிய காங்கிரசு கட்சிக்கு 1950 ஆம் ஆண்டு இறுதி வரை இருந்த ஈடுபாடு மற்றும் 1962 ஆம் ஆண்டில் இந்தியப் பகுதிகளில் சீனாவின் நுழைவு ஆகிய காரணங்கள் உடனடியாக திராவிட நாடு கோரும் கோரிக்கைக்கு இடையூறாக அமைந்தது. இந்திய அரசியலமைப்பில் 1963 ஆம் ஆண்டு மேற்கொள்ளப்பட்ட பதினாறாவது சட்டத் திருத்தம் பிரிவினை வாதக் கட்சிகள் தேர்தலில் போட்டியிடுவதை தடை செய்தது. இதன் காரணமாக திராவிடனுக்கு தனிப்பட்ட நாடு கோரிக்கையை திமுக முழுமையாக நிறுத்திவிட்டு இந்திய அரசியலமைப்பில் செயல்திறன் மிக்க சுயாட்சி கட்சியாக மாறுவதற்கான முயற்சிகளில் கவனம் செலுத்தியது.
சுதந்திரப் போராட்டத்தில் ஈடுபட்டதால் கிடைத்த மக்கள் செல்வாக்கைப் பயன்படுத்தி சுதந்திரத்திற்கு பின்னர் அரசாங்கத்தை அமைத்த காங்கிரசு கட்சி 1967 ஆம் ஆண்டு வரை ஆட்சிப் பொறுப்பில் இருந்தது. மாநிலப் பள்ளிகளில் கட்டயாமாக இந்தி மொழியைக் கொண்டு வரும் மத்திய அரசாங்கத்தை எதிர்த்து 1965 மற்றும் 1968 ஆம் ஆண்டு நடத்திய போரட்டங்களுக்கு திமுக தலைமை தாங்கியது. வேலைவாய்ப்பு மற்றும் கல்வி நிலையங்களில் உடனடி செயலாக்கம் போன்றவை தமிழ்நாட்டில் முதன்மையாக மேற்கொள்ளப்பட வேண்டும் என்பது திராவிட இயக்கத்தின் கோரிக்கையாக இருந்தது. அண்ணாதுரை மற்றும் கருணாநிதி போன்ற திராவிட இயக்கத்தின் தலைவர்கள் தங்களிடமிருந்த எழுத்து திறமையைப் பயன்படுத்தி மேடை நாடகங்கள் மற்றும் திரைப்படங்கள் மூலமாக இயக்கத்தின் அரசியல் செய்திகளைப் பரப்பினர். தமிழ்நாட்டின் முதலமைச்சராக பின்னாளில் பதவியேற்ற எம்.ஜி இராமச்சந்திரன் என்பவரும் நாடகம் மற்றும் திரைப்பட நடிகராவார்.
1967 ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற மாநிலத் தேர்தலில் திமுக வெற்றி பெற்றது. திமுக கழகம் இரண்டாக பிளவுபட்டு அனைத்திந்திய அண்ணா திராவிட முன்னேற்ற கழகம் (அஇஅதிமுக) என்ற கட்சியினை 1971 ஆம் ஆண்டு எம்.ஜி.ஆர் துவங்கினார். இன்று வரை திமுக மற்றும் அஇஅதிமுக இரண்டு கட்சிகளும் தமிழ்நாடு அரசியலில் ஆதிக்கம் செலுத்தி வருகிறது. 1977, 1980 மற்றும் 1984 ஆம் ஆண்டுகளில் நடைபெற்ற தேர்தல்களில் தொடர்ச்சியாக வெற்றி பெற்று அஇஅதிமுக கட்சியைச் சேர்ந்த எம்.ஜி.ஆர் மூன்று முறை தொடர்ச்சியாக மாநிலத்தில் ஆட்சி செய்தார். கட்சியினருக்கிடையே ஏற்பட்ட பல்வேறு பிரிவுகள் காரணமாக எம்.ஜி.ஆரின் இறப்பிற்கு பின்னர் அஇஅதிமுக பிளவுற்றது. முடிவில் ஜெ.ஜெயலலிதா அஇஅதிமுக கட்சியின் தலைமைப் பொறுப்பேற்றார்.
1990 ஆம் ஆண்டின் பின்பகுதியில் பல்வேறு அரசியல் சமநிலை மாற்றங்கள் தமிழ்நாடு அரசியலில் நிலவின. இறுதியாக திமுக மற்றும் அஇஅதிமுக கட்சிகளுக்கு தமிழ்நாட்டு அரசியலில் இரட்டை முன்னுரிமை அளிக்கப்பட்டது. காங்கிரசு கட்சியில் 1996 ஆம் ஆண்டு தமிழ்நாட்டில் ஏற்பட்ட பிளவு தமிழ் மாநில காங்கிரசு என்ற கட்சி உருவாக காரணமானது. தமாகா கட்சி திமுக கட்சியுடன் கூட்டணியுடனும், திமுக கட்சியிலிருந்து பிரிந்த மற்றொரு கட்சியான மறுமலர்ச்சி திராவிட முன்னேற்ற கழகம் (மதிமுக) அஇஅதிமுக கட்சியுடனும் கூட்டணியுடன் இருந்தன. பல்வேறு சிறிய கட்சிகள் மக்களிடையே பிரபலமடையத் தொடங்கின. திமுக மற்றும் தமாகா கட்சி 1996 ஆம் ஆண்டு தேசிய நாடாளுமன்ற தேர்தலில் வைத்திருந்த கூட்டணியை முறியடிக்கும் விதத்தில் அஇஅதிமுக கட்சி பல்வேறு சிறிய கட்சிகளுடன் இணைந்து 'மிகப்பெரிய கூட்டணியை' உருவாக்கியது. தேர்தல் நேரத்தில் கூட்டணி அமைப்பதற்கான முதல் நிகழ்வாக இது இருந்தது. இன்றும் தமிழ்நாட்டில் தேர்தல் நடைபெறும் போது அரசியல் கட்சிகள் கூட்டணி அமைத்துக் கொள்கின்றன. காங்கிரசு கட்சியின் தேர்தல் செல்வாக்கு தேசிய அளவில் 1990 ஆம் ஆண்டு முதல் குறைய ஆரம்பித்தது. இதன் காரணமாக தமிழ்நாடு உள்ளிட பல மாநிலங்களில் காங்கிரசு கட்சி கூட்டணி வைத்துள்ளது. இதன் காரணமாக திராவிடக் கட்சிகள் மத்திய அரசாங்கத்தில் அங்கம் வகிக்கின்றன.
குறிப்புதவிகள்
பகுப்பு:தமிழ்நாடு
லின் யே
லின் யே (Lin Ye ) 1974 ஆம் ஆண்டு சீனாவில் பிறந்த ஒரு சதுரங்க பெண் பிடே மாசுட்டர் மற்றும்  சதுரங்க நடுவர் ஆவார். 1995 ஆம் ஆண்டு உக்ரைன் நாட்டிலுள்ள கிசினோவில் நடைபெற்ற மகளிர் உலக சதுரங்க மண்டலங்களுக்கு இடையிலான போட்டியில்  லின் யே பங்கேற்று  40 ஆவது இடத்தைப் பிடித்தார் .. லின் யே ஒரு முக்கியமான முன்னணி சதுரங்க போட்டி நடுவராக திகழ்ந்தார். 2008 ஆம் ஆண்டில், அவர் ஒரு பிடே அமைப்பின் நடுவர் ஆனார், 2011 இல் அவர் அனைத்துலக நடுவர் தகுதிப் பட்டத்தைப் பெற்றார். 2010 ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற ஆசிய விளையாட்டு சதுரங்க போட்டியின் நடுவராகவும் 2011 ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற கோடைகால அனைத்துலக பல்கலைக்கழக விளையாட்டுக் கூட்டமைப்பு போட்டிகளின் சதுரங்க போட்டி நடுவராகவும் செயல்பட்டார்.
சிறப்பு நிலை பேரூராட்சி
சிறப்பு நிலை பேரூராட்சி
இராம. சுந்தரம்
'''இராம. சுந்தரம்''' ( 1 ஏப்ரல் 1938- 8 மார்ச் 2021) என்பவர் ஒரு தமிழறிஞர், எழுத்தாளராவார். இவர் தஞ்சாவூர் தமிழ்ப் பல்கலைக்கழக அறிவியல் தமிழ் மற்றும் தமிழ் வளர்ச்சித் துறைத் தலைவராகவும், அனைத்திந்திய அறிவியல் தமிழ் கழகத் தலைவராகவும் பணியாற்றியவராவார்.
வாழ்க்கை
இராம. சுந்தரம் தமிழ்நாட்டின், இராமநாதபுரம் மாவட்டம் (இன்றைய சிவகங்கை மாவட்டம் அலவாக்கோட்டையில் 1938 ஏப்ரல் மாதம் முதல் நாளில் பிறந்தார். நாட்டரசன் கோட்டையில் பள்ளிக்கல்வியை பயின்றார். மதுரை தியாகராசர் கல்லூரி, அண்ணாமலைப் பல்கலைக் கழகம் ஆகியவற்றில் தமிழ் பயின்று முனைவர் வ. அய். சுப்பிரமணியத்திடம் ஆய்வு மாணவராக இருந்து முனைவர் பட்டம் பெற்றார். போலந்து நாட்டின் வார்சா பல்கலைக் கழகத்தில் முதல் தமிழ் விரிவுரையாளராக ஏழு ஆண்டுகள் பணியாற்றினார். அப்போது போலிஷ் மொழியில் புலமை பெற்றார். திருக்குறளை அந்த மொழியில் மொழிபெயர்க்கும் பணியில் ஈடுபட்டிருந்த அந்நாட்டு அறிஞரான கெம்பார்ஸ்கி என்பவருக்கு அதில் உதவிகள் செய்தார். பின்னர்  சிதம்பரம் அண்ணாமலை பல்கலைக்கழகத்தில் இணைப் பேராசிரியராகப் பணியாற்றிய இவர், 1981 முதல் தஞ்சாவூர் தமிழ்ப் பல்கலைக்கழகத்தில் தமிழ் வளர்ச்சித் துறை இயக்குநராகவும், 1987 முதல் அறிவியல் தமிழ் மற்றும் தமிழ்வளர்ச்சித் துறை பேராசிரியராகவும், 1997 முதல் முதுநிலை பேராசிரியராகவும் பணியாற்றி 1998-ஆம் ஆண்டில் ஓய்வுபெற்றார்.
மேலும் இவர் பத்துக்கும் மேற்பட்ட நூல்களை எழுதியும், 35-இக்கும் மேற்பட்ட நூல்களைப் பதிப்பாசிரியராக இருந்து வெளியிட்டுள்ளார். பல்வேறு அறிவியல் நூல்களைத் தமிழில் மொழிபெயர்த்துள்ளார். இவர் வயது மூப்பின் காரணமாகத் தஞ்சாவூரில் 2021 மார்ச் எட்டாம் நாள் இறந்தார்.
கல்வித்துறையில் பங்களிப்பு
அண்ணாமலைப் பல்கலைக்கழகம், பாரதியார் பல்கலைக்கழகம், சென்னைப் பல்கலைக்கழகம், மதுரை-காமராசர் பல்கலைக்கழகம், கேரளப் பல்கலைக்கழகம், தமிழ்ப் பல்கலைக்கழகம், மைசூர் பல்கலைக்கழகம் ஆகியவற்றின் பட்டப்படிப்பு, பட்ட மேற்படிப்பு பாடத்திட்டக் குழுக்களிலும், ஆய்வியல் நிறைஞர், முனைவர் பட்டத் தேர்வாளர் குழுக்களிலும் பங்காற்றியுள்ளார்.
குறிப்புகள்
பகுப்பு:1938 பிறப்புகள் பகுப்பு:2021 இறப்புகள் பகுப்பு:அறிவியல் தமிழ் எழுத்தாளர்கள் பகுப்பு:தமிழறிஞர்கள் பகுப்பு:சிவகங்கை மாவட்ட நபர்கள் பகுப்பு:தஞ்சாவூர் மாவட்ட நபர்கள்
பாரசீக வளைகுடா
பாரசீக வளைகுடா அல்ல‌து அரேபிய வளைகுடா, தென்மேற்கு ஆசியப் பகுதியில் இந்தியப் பெருங்கடலின் நீட்சியாக ஈரானுக்கும் அரேபியக் குடாநாட்டுக்கும் இடையில் அமைந்துள்ள ஒரு வளைகுடா ஆகும். இது ஓமான் வளைகுடாவின் தொடர்ச்சியாக, ஈரானுக்கும் (பாரசீகம்) அராபியத் தீவக்குறைக்கும் இடையே அமைந்துள்ளது.
பாரசீக வளைகுடாவின் இயற்கைச் சூழல், மிகவும் வளம் பொருந்தியது. சிறந்த மீன்பிடிப் பகுதிகள், விரிந்து பரந்த பவளப் பாறைகள், பெருமளவு முத்துச்சிப்பிகள் என்பவற்றைக் கொண்டு விளங்கும் இது, அளவுக்கதிகமான தொழில்மயமாக்கம் மற்றும் அண்மைக்காலத்தில் இப்பகுதியில் நிகழ்ந்த போர்களினால் ஏற்பட்ட எண்ணைக் கசிவுகளினாலும் பெரும் தாக்கத்துக்கு உள்ளாகியுள்ளது.
புவியியல்
thumb|Satellite image showing the Persian Gulf, the [[Strait of Hormuz is the dramatic constriction on the right third.]]
ஏறத்தாழ 233,000 சதுர கிலோமீட்டர் பரப்பளவைக் கொண்ட இந் நீர்ப்பரப்பு, இதன் கிழக்குப் பகுதியில் ஹொர்முஸ் நீரிணை (Strait of Hormuz) வழியாக ஓமான் வளைகுடாவுடன் தொடுக்கப்பட்டுள்ளது. இதன் மேற்குப் பகுதியில், டைகிரிஸ், இயூபிரட்டீஸ் ஆகிய ஆறுகளின் கழிமுகம் உள்ளது. முக்கியமாக ஈரானையும், சவூதி அரேபியாவையும் பிரிக்கும் இதன் நீளம் 989 கிலோமீட்டர். மிகக் குறுகிய பகுதியான ஹொர்மூஸ் நீரிணைப் பகுதியில் இதன் அகலம் 56 கிலோமீட்டர் ஆக உள்ளது. பொதுவாக இவ்வளைகுடா ஆழம் குறைந்தது. ஆதி கூடிய அளவாக 50 மீட்டர் ஆழத்தைக் கொண்டுள்ளது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:வளைகுடாக்கள் பகுப்பு:மத்திய கிழக்கின் புவியியல் பகுப்பு:மேற்கு ஆசியாவின் புவியியல்
சுழல் மின்னோட்டம்
frame|வட்டத்தட்டு மாறும் காந்தப்புலம் ஒன்றினூடே நகரும் போது, எடி மின்னோட்டம் (சுழல் மின்னோட்டம்) தட்டில் தூண்டப்படுகிறது. இதன் திசை லென்சின் விதியினாற் தரப்படும்
சுழல் மின்னோட்டம் (swirls or eddies) அல்லது எடி மின்னோட்டம் என்பது மின்காந்தத் தூண்டல் மூலம் பெறப்படும் ஒரு நிகழ்வாகும். மின்கடத்தி ஒன்று மாறும் காந்தப்புலத்தில் அதன் திசைக்குச் செங்குத்தாக நகரும் போது, அக்கடத்தியில் தூண்டப்படும் மூடிய சுழல் மின்னோட்டம் உருவாகும். இதனை 1855ல் ஃபோகால்ட் என்பவர் கண்டறிந்தார். இது ஃபோகால்ட் மின்னோட்டம் எனவும் அழைக்கப்படுகிறது.
விளக்கம்
மாறுதிசை மின்னோட்டத்தை ஒரு கடத்தியினூடாகப் பாய விடும் போது, கடத்தியினுள்ளும் வெளியிலும் ஒரு காந்தப் புலம் உருவாகிறது. மின்னோட்டம் உச்ச நிலையை அடையும் போது காந்தப்புலம் ஏறு நிலையை அடைந்து, பின்னர் மின்னோட்டம் குறையும் போது காந்தப்புலமும் குறையும். வேறு ஒரு மின்கடத்தியை இந்த மாறும் காந்தப் புலத்துக்கு அருகில் காந்தப்புலத் திசைக்குச் செங்குத்தாகக் கொண்டு வரும் போது, இந்த இரண்டாவது கடத்தியில் ஒரு மின்னோட்டம் தூண்டப்படுகிறது. ஃபிளமிங்கின் வலக்கை விதிப்படி, காந்தப்புலத்தின் திசைக்குச் செங்குத்தாக இம்மின்னோட்டம் பாய்வதால், இவை உள்ளகத்தின் அச்சை மையமாகக் கொண்ட வட்டப் பாதையில் அமைகின்றன. இதற்காகவே இதனை சுழல் மின்னோட்டம் என அழைப்பர். சுழல் மின்னோட்டத்தின் திசையை லென்ஸ் விதியைக் கொண்டு அறிந்துகொள்ளலாம்.
ஆற்றல் இழப்பு
உலோகத்தட்டின் முழு இயக்கச் சக்தியும், தட்டு காந்தப்புலத்தினூடு நகரும் போது தூண்டப்படும் சுழல் மின்னோட்டத்தினால் மின்சக்தியாக மாற்றப்பட்டு தட்டின் வேகத்தைக் குறைக்கிறது. பின்னர் இது வெப்பச்சக்தியாக வெளியேற்றப்படுகிறது. அதாவது சுழல் மின்னோட்ட விளைவினால், வெப்பம் உருவாவதன் மூலம் சக்தி அல்லது ஆற்றல் இழப்பு ஏற்படுகிறது.
கல்வனோமானியில் தடையுறுதல்
ஒரு கல்வனோமானியில் சீரான மின்னோட்டத்தைச் செலுத்தும் போது, மீட்டரின் கம்பிச்சுருள் சிறிது கோண அளவு விலகி இறுதி சம நிலையை அடையும். ஆனால், வழக்கத்தில் கம்பிச்சுருள் உடனே இறுதிச் சமநிலைக்கு வராமல், சிறிது நேரம் அலைவுகளின் பின்னரே அது சமநிலைக்குச் செல்லும். அதை உடனே சமநிலைக்குக் கொண்டுவர கம்பிச்சுருள் சுற்றப்படும் உள்ளகம் பித்தளை அல்லது தாமிர உலோகத்தால் செய்யப்பட்டிருக்கும். காந்தப்புலத்தில் கம்பிச்சுருளும் உள்ளகமும் சுழலும் போது உள்ளகத்தில் சுழல் மின்னோட்டங்கள் உருவாகிறது. இந்த சுழல் மின்னோட்டமானது மின்கடத்தும் உலோகத்தட்டின் இயக்கத்தை எதிர்க்கும் விசையை உருவாக்குகிறது. (பார்க்க: லென்சின் விதி). காந்தப் புலத்தில் அலைவுறும் தட்டிற்கு இது ஒரு வேகத்தடை போல செயல்படுகிறது. இவ்வாறாக தட்டு சம நிலைக்கு விரைவில் வந்துவிடுகிறது (damping).
வேகம் காட்டும் கருவி
வேகம் காட்டும் கருவியில் (Speedometer) காந்தம் ஒன்று உந்து வண்டியின் வேகத்தைப் பொறுத்துச் சுழல்கிறது. இக்காந்தம் ஒரு அலுமீனியப் பெட்டியில் வைக்கப்பட்டு, பாதுகாப்போடு ஒரு கத்தி முனையில் நிறுத்தப்பட்டுள்ளது. இதனை ஒரு மெல்லிழைக் கம்பிச சுருள் நிலை நிறுத்தி வைத்திருக்கிறது. காந்தம் தன்னைத் தானே சுற்றி வரும் போது, உள்ளகத்தில் சுழல் மின்னோட்டம் ஏற்படுகிறது. உந்து வண்டியின் வேகத்துக்கு ஏறப, சுழல் மின்னோட்டம் அவ்வுள்ளகத்தில் பாய்ந்து, அதை ஒரு குறிப்பிட்ட கோணத்தில் தடுத்து நிறுத்தி வேகத்தைக் காட்டுகிறது.
மின்சார ரயிலில் தடை
சுழல் மின்னோட்டம் மின்சார இரயில்களை நிறுத்துவதற்குப் பயன்படுகிறது. சுழலும் உலோகத்தட்டு ஒன்றின் மீது காந்தப் புலத்தைச் செலுத்தும் போது சுழல் மின்னோட்டங்கள் அத்தட்டில் ஏற்பட்டு, தட்டின் மீது ஒரு திருப்பு விசையை ஏற்படுத்தி அதன் இயக்கத்தை நிறுத்தி விடும்.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:மின்னோட்டம்
பின் பார்பாடி கணவாய்
பின் பார்பாடி கணவாய் ( Pin Parbati Pass) என்பது இந்தியாவின் இமாச்சலப் பிரதேச மாநிலத்தில் உள்ள ஒரு கணவாய் ஆகும். இக்கனவாய் 5319 மீட்டர் நீளமுடையது ஆகும் முதன் முதலில் 1884 ஆம் ஆண்டு ஆகத்து மாதம் சர் லூயிசு டேனி பின் பார்பாடி என்பவர் இக்கணவாயைக் கடந்தார். சுபிடி பள்ளத்தாக்கிற்கு மாற்று வழியைத் தேடும் முயற்சியில் ஈடுபட்டபோது இக் கணாவாயை இவர் கடந்தார் வளமான மற்றும் பசுமையான பார்பாடி பள்ளத்தாக்கை இந்த கணவாய் குல்லுவின் பக்கத்திலும் பின் பள்ளத்தாக்கை சுபிடியின் பக்கத்திலும் இக்கணவாய் இணைக்கிறது.
பின் பார்பாடி கணவாய் கணவாய் ஒரு பிரபலமான மலையேறும் வழியாக தற்போது கருதப்படுகிறது. , 2013 ஆம் ஆண்டு இக் கணவாய் வழியாக ஓர் இராணுவப் பயணம் 155 கிலோமீட்டர் தொலைவுக்கு முயற்சிக்கப்பட்டது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:இமாச்சலப் பிரதேசப் புவியியல் பகுப்பு:இமயமலையிலுள்ள கணவாய்கள்
கண்டத் திட்டு
thumb|350px|{{legend|#CB9866|படிவு}} {{legend|#996633|பாறை}} {{legend|#663300|Mantle}} thumb|350px| கண்டங்களின் கரையோரங்களை அண்டி அமைந்துள்ள திட்டான பகுதி கண்டத் திட்டு எனப்படுகின்றது. இது ஆழம் குறைந்த கடற்பரப்பினால் மூடியிருக்கும். கண்டத்திட்டு முடியும் இடத்தில் பெரும்பாலும் சடுதியான சரிவு காணப்படும். இது திட்டுமுடிவு (shelf break) ஆகும். திட்டு முடிவுக்குக் கீழ்க் கண்டச் சரிவு (continental slope) என அழைக்கப்படும் பகுதியும் அதற்கும் கீழே கண்ட எழுச்சியும் (continental rise) காணப்படும். இக் கண்ட எழுச்சி இறுதியில் கடல் மிக ஆழமான கடலடித்தளத்துடன் (abyssal plain) சேரும்.
கண்டத் திட்டுப் பொதுவாக உட்கண்டத் திட்டு, இடைக்கண்டத் திட்டு, வெளிக்கண்டத் திட்டு என மூன்று வகையாகப் பிரிக்கப்படுவது உண்டு. இவை ஒவ்வொன்றும் தமக்கேயுரிய நில உருவாக்கவியல் மற்றும் கடல்சார் உயிரியல் தன்மைகளைக் கொண்டுள்ளன. கண்டத்திட்டின் இயல்பு திட்டுமுடிவில் சடுதியாக மாறுகின்றது. இங்கே கண்டச் சரிவு தொடங்குகின்றது. சில இடங்களைத் தவிரப் பெரும்பாலான இடங்களில் கண்ட முடிவுகள் குறிப்பிடத்தக்க அளவு சீரான ஆழத்தில் காணப்படுகின்றன. இது அண்ணளவாக 140 மீட்டர் ஆக உள்ளது. கடல் மட்டம் தற்போது உள்ளதிலும் குறைவாக இருந்த பனிக்கட்டிக் காலத்துக்கு உரிய அடையாளமாக இது இருக்கக்கூடும்.
கண்டச் சரிவு, கண்டத் திட்டிலும் கூடிய சரிவுடன் அமைந்துள்ளது. சராசரியாக 3 பாகையாக இருக்கும் இச் சரிவு, குறைந்த அளவாக 1 பாகையும், கூடிய அளவாக 10 பாகையும் இருக்கக்கூடும். இச் சரிவுகளில் ஆழ்கடல் குடைவுகள் (submarine canyons) காணப்படுவது உண்டு. இவை தோன்றிய விதம் நீண்டகாலம் புரியாத புதிராகவே இருந்து வந்தது.
கண்டச் சரிவுக்கு அப்பால், கண்ட எழுச்சி தொடங்குகிறது. இதன் சரிவின் அளவு, கண்டத்திட்டுச் சரிவின் அளவுக்கும், கண்டச்சரிவுச் சரிவின் அளவுக்கும் இடையில் 0.5 முதல் 1 பாகை வரையில் இருக்கும். கண்டச் சரிவில் இருந்து 500 கிமீ வரை பரந்து இருக்கும் இதில், கண்டத்திட்டு, கண்டச் சரிவு ஆகியவற்றிலிருந்து கலக்கல் நீரோட்டம் (turbidity currents) காரணமாக எடுத்துவரப்பட்டுப் படிந்துள்ள தடிப்பான படிவுகள் காணப்படுகின்றன.
கண்டத்திட்டுகளின் பொருண்மிய முக்கியத்துவம்
கண்டமேடைகள் ஆழம் குறைந்த கடல் படுக்கைகளாகக் காணப்படுவதால் மீன்பிடிக் கைத்தொழில் மற்றும் கனிப்பொருள் படிவுகளை அகழ்தல் என்பவற்றிலும் முக்கியத்துவம் உடையதாகக் காணப்படுகின்றது.
பகுப்பு:கடல்கள்
பிரபாகிரன் ஜெயின்
முனைவர் பிரபாகிரன் ஜெயின் (Prabhakiran Jain பிறப்பு 1963) என்பவர் கவிஞர் மற்றும் எழுத்தாளர் ஆவார்.
வாழ்க்கை
தூர்தர்ஷன் நெட்வொர்க், என்டிடிவி, ஸ்டார் பிளஸ், எஸ்ஏபி டிவி, சோனி என்டர்டெயின்மென்ட் தொலைக்காட்சி, இந்தியா டிவி, சுதர்சன் டிவி, சஹாரா டிவி, ஃபோகஸ் டிவி, மஹுவா டிவி, டோட்டல் டிவி, மற்றும் இந்தியா, ஆஸ்திரேலியா மற்றும் நியூசிலாந்து உட்பட பல்வேறு நாடுகளில் உள்ள தொலைக்காட்சி அலைவரிசைகளிலும்  இவர் பணியாற்றியுள்ளார். .
பிரபாகிரன் இலக்கிய வெளியீடுகளை ஊக்குவிப்பதற்காக பிரேம் சாந்தி சாகித்ய சமஸ்கிருத சன்ஸ்தான் என்ற இலாப நோக்கற்ற அமைப்பை நடத்தி வருகிறார். இவர் அகில் பார்த்வர்ஷியா திகம்பர் ஜெயின் பரிஷத்தின் இணை செயலாளராக உள்ளார்.
விருதுகள் மற்றும் கவுரவங்கள்
இவர் பல்வேறு இலக்கிய விருதுகளைப் பெற்றுள்ளார். தில்லி அரசின் இந்தி அகாதமியிடம், இருந்து பல விருதுகளைப் பெற்றுள்ளார்.
சுண்டங்கோழி
சிவப்பு சுண்டங்கோழி (Red Spurfowl), இந்திய நாட்டின் அடர்ந்த காட்டுப் பகுதிகளில் அகணிய உயிரி இனப் பறவையாகும். இதன் குடும்பப்பெயர் பாசியானிடே என்று அறியப்படுகிறது. இப்பறவை உடல் அளவில் சிறியதாகவும் யாருக்கும் தெரியாமல் புதர்களுக்குள் மறைந்து வாழும் குணம் கொண்டுள்ளது. இவற்றின் உடல் சிகப்பு நிறத்துடன், வால்பகுதி நீட்டமாகவும் காணப்படுகிறது. இவற்றின் கண்களைச்சுற்றி சிவப்பு வண்ணம் பூசியதுபோல் தோல் தோர்த்திக் காணப்படுகிறது. இவற்றில் ஆண், பெண் இரண்டிற்குமே இவற்றின் கால்பகுதியில் ஆணி போன்ற அமைப்புடன் கூர்மையான முளை காணப்படுகிறது.
விளக்கம்
இது கௌதாரியை விட சற்று பெரியது ஆகும். நன்கு வளர்ந்த வீட்டுக் கோழியில் முக்கால் பங்கு இருக்கும். சுமார் 36 செ.மீ. நீளம் இருக்கும். இதன் அலகு இளஞ்சிவப்பு நிறமாக இருக்கும். விழிபடலம் பழுப்பு நிறத்தில் இருக்கும். கால்கள் பவளச் சிவப்பாக இருக்கும். தூவிகளற்ற முகத்தின் முன் பகுதியும் இளஞ்சிவப்பாக இருக்கும்.
ஆண் பறவைகளின் உச்சந்தலை கரும்பழுப்பாக இருக்கும். முகமும் கழுத்தும் சற்று வெளிரான கரும்பழுப்பாக இருக்கும். உடலின் மேற்பகுதி கருஞ்சிவப்பு தோய்ந்த பழுப்பு நிறத்தில் இருக்கும். கறுப்பும் சிவப்புமான சிறு கோடுகள் உடல் முழுவதும் காணப்படும். சாம்பற் பழுப்பு நிற நெளி கோடுகள் இடையிடையே அழகாக காணப்படும். கால்களில் இரண்டு முதல் நான்கு வரையிலான முள் முளைகள் இருக்கும்.
பெண் பறவைகளின் நெற்றி மணற் பழுப்பாகவும், உச்சியும் பின் கழுத்தும் கரும் பழுப்பாகவும் இருக்கும். உடலின் மேற் பகுதி கருஞ்சிவப்பு கலந்த மணல் நிறமாக இருக்கும். அதனிடையிடையே அழகான சிறு கருங்கோடுகள் காணப்படும். மோவாயும் தொண்டையும் வெண்மை நிறமாக இருக்கும். மார்பும் பக்கங்களும் மங்கிய கருஞ்சிவப்பு நிறமாக நல்ல கரும்புள்ளிகளுடன் காணப்படும். இதன் கால்களில் ஓரிரு முளைகள் காணலாம்.
பரவலும் வாழிடமும்
இந்த இனம் பெரும்பாலும் மலைப்பாங்கான புதர், வறண்ட மற்றும் ஈரமான இலையுதிர் காடுகளில் காணப்படுகிறது. இவை இந்தியா முழுவதும் கங்கைக்கு தெற்கே காணப்படுகின்றன. ஆக்கிரமிப்பு தாவரமான உண்ணிச்செடி உட்பட அடர்ந்த புதர்கள் உள்ள பகுதிகளை இவை விரும்புகிறன.
நடத்தை
சுண்டங்கோழிகள் மூன்று முதல் ஐந்து வரையிலான சிறு கூட்டமாகப் புதற்களிடையே மறைந்து திரியும் இயல்புடையது. சுற்றி நடக்கும்போது, சில சமயங்களில் வாலை வீட்டுக் கோழிகளைப் போல செங்குத்தாக வைத்துக்கொள்ளும். இப்பறவை பகலில் அமைதியாக புதர்களுக்குள் மறைந்திருந்தாலும் காலை, மாலை சத்தமாக ஒலி கொடுக்கும் குணம் கொண்டுள்ளது. இவை விழுந்த விதைகள், பழங்கள், மெல்லுடலிகள், பூச்சிகள் போன்றவற்றை உண்கின்றன. இவற்றிற்கு மற்ற பறவையைப்போல் சிறகுகள் இருந்தாலும் குறைந்த தூரமே பறக்கும் சக்திகொண்டது. இதன் காரணமாக ஆண்டு முழுவதுமே ஒரே பிரதேசங்களில் மட்டுமே வாழுகிறது.
வீட்டுக் கோழி முட்டையிட்டவுடன் கத்துவதுபோல 'கொக் கொக் கொக்' என கத்தும். மழைக்காலத்திற்கு முன்னர் சனவரி முதல் சூன் மாதத்திற்குள் இனப்பெருக்கம் செய்கிறது. மூங்கில் புதர்களிடையே தரையில் சிறு குழியில் காய்ந்த புல்லைக் கொண்டு மெத்தென்று ஆக்கி மூன்று முதல் ஐந்து முட்டைகள் வரை இடுகிறது. ஆண் பறவை இனப்பெருக்கத்திற்கு மட்டுமே உடனிருக்கும். பெண் பறவை மட்டுமே அடைகாத்து குஞ்சுகளை வளர்க்கிறது. குஞ்சுகளுடன் பெண் பறவைகள் இருக்கும் போது, ஆண் பறவைகள் வேட்டையாடிகளின் கவனத்தை திசை திருப்புவதை அவதானிக்க முடிந்தது.
மனோரமா ஜபா
மனோரமா ஜஃபா (Manorama Jafa) இந்திய  குழந்தைகள் இலக்கிய எழுத்தாளர் ஆவார். இவர் 200 க்கும் மேற்பட்ட நூல்களையும், கதைகள், கட்டுரைகள் மற்றும் ஆய்வுக் கட்டுரைகள் போன்ற 600 வெளியீடுகளையும் எழுதியுள்ளார். இலக்கியத் துறையில் இவர் செய்த சேவைகளுக்காக, 2014 ஆம் ஆண்டில், இந்திய அரசின், நான்காவது மிக உயர்ந்த குடிமை விருதான பத்மசிறீ பெற்றார்.
வாழ்க்கை
ஜஃபா 1932 இல் பிறந்தார் இவர் அலகாபாத் பல்கலைக்கழகத்தில் புவியியலில் பிரிவில் முதுகலைப் பட்டம் பெற்றார். வீரேந்தர் சிங் ஜாஃபா என்பவரைத் திருமணம் செய்து கொண்டார். துவக்கத்தில் செய்தித் தாள்களில் எழுதிய இவர் பின்னர் கதைகளை எழுதத் துவங்கினார்.
மனோரமாவுக்கு இரண்டு குழந்தைகள் உள்ளனர், இவரது இளைய மகள், நவினா ஜாஃபா, பரவலாக அறியப்படும் கதக் நடனக் கலைஞர் ஆவார்.
தொழில், சாதனைகள் மற்றும் மரபு
மனோரமா ஜபா 100 க்கும் மேற்பட்ட புத்தகங்கள் மற்றும் பல ஆய்வுக் கட்டுரைகளைக் கொண்ட எழுத்தாளர் ஆவார். இவர் இந்தி மற்றும் ஆங்கிலத்தில் எழுதுகிறார் மற்றும் அவரது கதைகள் சப்பானிய, இடச்சு, இத்தாலி மற்றும் எசுப்பானிய போன்ற பல மொழிகளில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளன. டான்கி ஆன் தி பிரிட்ஜ் இவரது முதல் நூலாகும்.
மனோரமா ஜபா இளைஞர்களுக்கான புத்தகங்கள் தொடர்பான சர்வதேச வாரியத்தின் இந்திய தேசிய பிரிவின் பொதுச் செயலாளராகவும் உள்ளார் (IBBY) யுனெஸ்கோவிற்கான ஆசிய கலாச்சார மையத்துடன் இணைந்து செயல்பட்டார். அதில் குழந்தைகள் நூல்கள் பிரிவிற்கான நிபுணராகவும் ஈடுபட்டார்.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:1932 பிறப்புகள் பகுப்பு:இலக்கியம் மற்றும் கல்வியில் பத்மசிறீ விருது பெற்றவர்கள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள்
இராபர்ட் கிராண்ட் ஐத்கென்
இராபர்ட் கிராண்ட் ஐத்கென் (Robert Grant Aitken, டிசம்பர் 31, 1864 - அக்டோபர் 29, 1951) அமெரிக்க வானியலாளர்.
வாழ்க்கை
ஐத்கென் 1864ஆம் ஆண்டில் திசம்பர் 31ஆம் நாளன்று கலிஃபோர்னியாவில் உள்ள ஜாக்சனில் பிறந்தார். அவர் மசாசூசட்டு வில்லியம் கல்லூரியில் பட்டம் பெற்றார். 1888இல் இருந்து1891 வரை கலிபோர்னியாவில் உள்ள இலிவர்மோர் கல்லூரியில் கல்வி கற்பித்தார். பசுபிக் பல்கலைக்கழகக் கல்லூரியில் 1891 முதல் கணிதவியல் பேராசிரியராகப் பணிபுரிந்தார். 1895இலிருந்து 1935இல் ஓய்வுபெறும்வரை மவுண்ட் ஃஆமில்டனில் இருந்த லிக் வான்காணகத்தில் இயக்குநராக இருந்தார். He was offered an assistant astronomer position at Lick Observatory in கலிபோர்னியா in 1895.
இவர் இரும வின்மீன்களைப் பற்றிய ஆய்வை முறையாகத் தொடங்கி அவற்றின் இருப்புகளையும் அவை ஒன்றோடொன்று சுற்றும் வட்டணைகளையும் கணக்கிட்டறிந்தார். டபிள்யூ. ஃஉசேவுடன் இணைந்து 1899 இல் இருந்து இரும விண்மீன்களின் மாபெரும் அட்டவணையை உருவாக்கினார். இந்தப் பணியின் முன்னேற்றம் தொடர்ந்து இலிக் வான்காணகச் செய்தியிதழில் வெளியிடப்பட்டது. ஃஉசே 1905 இல் விலகினார்; பின்னர் வந்த ஐத்கனோ வானளக்கை செய்வதை மட்டுமே விரும்பினார். என்றாலும் 1915 இல் இவர் ஏறக்குறைய 3100 இரும விண்மீன்களைக் கண்டுபிடித்தார். இவற்றோடு ஃஉசேவும் 1300 இரும விண்மீன்களைக் கண்டுபிடித்தார். இம்முடிவுகள் 1932 இல் வெளியிடப்பட்டன. இவை .வடமுனை 120 பாகையில் அமையும் இரும விண்மீன்களின் புதுப்பொது அட்டவணை எனப்பெயரிடப்பட்டன. இந்த அட்டவணையின் வாட்டணைத் தகவல்கள் ஏராளமான விண்மீன்களின் பொருண்மை சார்ந்த புள்ளிவிவரங்களைக் கணக்கிட்டறிய பெரிதும் உதவியது. இவர் பர்மிங்காமின் இரும விண்மீன் பட்டியலையும் திருத்தி வெளியிட்டார். இரும விண்மீன்களின் அட்டவணை உருவாக்கத்துக்காக இவருக்கு புரூசு பதக்கம் 1926 இல் வழங்கப்பட்டது.
தன் வாழ்நாளில் ஐத்கன், கோள்களின் நிலா இருப்புகளையும் வட்டணைகளையும் வால்வெள்ளிகளின் இருப்புகளையும் வட்டணைகளையும் கணக்கிட்டார்.இவர் 1908 இல் நடுவண் பசிபிக் கடலில் உள்ள பிளிண்ட் தீவுக்கு ஒளிமறைப்புத் தேட்டப் பணியில் சேர்ந்தார். இவரது நூல் இரும விண்மீன்கள் முதலில் 1918 இல் வெளியிடப்பட்டது.இதன் இரண்டாம் பதிப்பு 1935 இல் வெளியிடப்பட்டது. இவர் 1894 இல் பசிபிக் வானியல் கழகத்தில் சேர்ந்தார். இவர் 1899 இலும் 1915 இலும் பசிபிக் வானியல் கழகத் தலைவராகத் தேர்வு செய்யப்பட்டார். இவரக்கழகத்து வெளியீடுகளின் பதிப்பாசிரியராக விளங்கினார். இவர் 1932 இல் அரசு வானியல் கழகத்தில் டார்வின் உரையாற்றினார். இதில் அப்போது இணை உறுப்பினராக இவர் இருந்தார். பின்னர் 1918 முதல் 1928 வரை பன்னாட்டு வானியல் ஒன்றியத்து இரும விண்மீன்கள் குழுவின் தலைவராக விளங்கினார்.
சொந்த வாழ்க்கை
ஐத்கன் காது கேட்புக் குறைபாட்டால் கேள்பொறியைப் பயன்படுத்தினார். இவர் 1888 இல் ஜெசி தாமசு என்பவரை மணந்தார். இவர்களுக்கு மூன்று ஆண்மகவும் ஒரு பெண்மகவும் பிறந்தனர். ஜெசி 1943 இல் இரந்துவிட்டார். இவரது பேரனான இராபர்ட் பேக்கர் ஐத்கன் பெயர்பெற்ற சென்புத்தரும் நூலாசிரியரும் ஆவார். இவரது பேத்தியான மார்யோரி ஜே. வோல்டு குறிப்பிடத்தக்க வேதியியலாளர் ஆவார்.
தகைமைகள்
விருதுகள்
வழங்கியது.
இவர் பெயருடையவை
நினைவேந்தல்
பகுப்பு:அமெரிக்க வானியலாளர்கள் பகுப்பு:1864 பிறப்புகள் பகுப்பு:1951 இறப்புகள்
மதுரை நவநீத கிருஷ்ணன் கோயில்
மதுரை நவநீத கிருஷ்ணன் கோயில் என்பது தமிழ்நாடு மாநிலத்தில் மதுரை மாவட்டத்தின் மதுரை நகரில் வடக்கு மாசி வீதியில் அமையப் பெற்றுள்ள ஒரு பெருமாள் கோயில் ஆகும். இக்கோயிலில் சுமார் 38 அடி உயரம் கொண்ட, தமிழ்நாட்டிலேயே உயரமான வழுக்கு மரம் அமைத்து, வழுக்கு மரம் ஏறுதல் போட்டி, ஆண்டு தோறும் கிருஷ்ண ஜெயந்தி திருவிழாவை முன்னிட்டு நடத்தப்படுகிறது. இக்கோயிலில் நவநீத கிருஷ்ணன் உலா வரும் பூப்பல்லக்கு, ஆசியாவிலேயே நீளமானது என்ற சிறப்பு வாய்ந்தது.
கடல் மட்டத்திலிருந்து சுமார் 191 மீட்டர் உயரத்தில், 9.9228°N, 78.1173°W என்ற புவியியல் ஆள்கூறுகள் கொண்டு, மதுரை நவநீத கிருஷ்ணன் கோயில் அமைந்துள்ளது.
உலக இராணுவ சுட்டெண் அடிப்படையில் நாடுகளின் பட்டியல்
thumb|Mapped results by country, where dark shades show a higher GMI இது ஒரு உலக இராணுவ சுட்டெண் அடிப்படையில் நாடுகளின் பட்டியல் ஆகும். இத்தரவுகள் 2013 ஆம் ஆண்டின்படி அமைந்துள்ளது.
கோகர்
கோகர் (Khokhar) எனப்படுவர் பாக்கித்தான் பஞ்சாபின் போதோகர் பீடபூமியை பூர்வீகமாகக் கொண்ட ஒரு பழங்குடி இனத்தவர் ஆவர். இவர்கள் சிந்து மற்றும் இந்திய மாநிலங்களான பஞ்சாப் மற்றும் அரியானாவிலும் காணப்படுகின்றனர். "கோகர்" என்ற சொல் பாரசீக மொழியைச் சேர்ந்ததாகும். இதன் பொருள் "ரத்த வெறி கொண்ட" என்பதாகும். thumb|கோகர்கள் [[கோரியின் முகம்மது|கோரின் முகம்மதுவைக் கொல்லுதல்]]
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:பஞ்சாபி பழங்குடிகள்