cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
சிறீநகர் வானூர்தி நிலையம்
சேக் உல்-ஆலம் பன்னாட்டு வானூர்தி நிலையம் (Sheikh ul-Alam International Airport, ) அல்லது பரவலாக சிறீநகர் பன்னாட்டு வானூர்தி நிலையம் சம்மு காசுமீரின் வேனிற்கால தலைநகரமான சிறீநகருக்கு சேவை வழங்கும் பன்னாட்டு வானூர்தி நிலையம் ஆகும். இந்திய வான்படைக்குச் சொந்தமான இந்த நிலையத்திலிருந்து இந்திய வானூர்தி நிலையங்கள் ஆணையம் பொதுப்பயன்பாட்டிற்கான தனிவளாகத்தை பராமரித்து வருகின்றது. 2005இல் இது பன்னாட்டு வானூர்தி நிலையமாக அறிவிக்கப்பட்டாலும் ஏப்ரல் 2018 வரை பட்டியலிடப்பட்ட பன்னாட்டு பறப்புகள் எதுவும் இங்கிறங்கவில்லை; ஹஜ் பறப்புகள் சில இயக்கப்பட்டுள்ளன. உள்நாட்டுப் பறப்புகளுக்கும் பன்னாட்டுப் பறப்புகளுக்கும் ஒருங்கிணைந்த முனையம் உள்ளது. ஓடுபாதை அசுபால்ட்டால் ஆனது. சிறீநகரிலிருந்து வடக்கே 12 km தொலைவிலுள்ள வானூர்தி நிலையத்திலிருந்து நகரத்திற்குச் செல்ல  பேருந்து, வாடகையுந்து வசதிகள் ஏற்படுத்தப்பட்டுள்ளன.
வரலாறு
துவக்கத்தில் சிறீநகர் வானூர்தி நிலையம் இந்திய வான்படையால் மட்டுமே பயன்படுத்தப்பட்டு வந்தது. 1947இல் நடந்த இந்தியப் பாக்கித்தான் போரின்போது, இங்குதான் இந்தியப்படைகள் தரையிறக்கப்பட்டு பாக்கித்தான் சிறீநகரைக் கைப்பற்றுவதை தடுத்தது. அப்போது இந்த நிலையம் சிறியதாகவும் வசதிகளின்றியும் இருந்தபோதும் இந்தியத் துருப்புகள் அக்டோபர் 27ஆம் நாள் வெற்றிகரமாக தரையிறங்கினர். செப்டம்பர் 1965இல்நடந்த போரின்போது இதன்மீது வான்தாக்குதல் நடத்தப்பட்டது. இந்தத் தாக்குதலில் சில வானூர்திகள் சேதமடைந்தன.
1979இல் இந்திய வானூர்தி நிலையங்கள் ஆணையம் குடிசார் வளாகமொன்றை நிறுவியது. 1998இல் ஹஜ் பன்னாட்டு பறப்புகளை கையாளுமாறு முனையத்தில் சில மாற்றங்கள் செய்யப்பட்டன. 2002 சனவரி முதல் ஹஜ் பயணங்கள் இங்கிருந்து இயங்கத் தொடங்கின. 1999ஆம் ஆண்டு கார்கில் போரின்போது, இந்த வானூர்தி நிலையத்தை முழுமையாக இந்திய வான்படை கைக்கொண்டது. குடிசார் பறப்புகள் தடை செய்யப்பட்டிருந்தன.
மார்ச்சு 2005இல் இந்த வானூர்திநிலையத்திற்கு பன்னாட்டு வானூர்தி நிலையம் என்ற தகுதி கிட்டியது. 2006இல் இதற்கு சேக் உல்-ஆலம் பன்னாட்டு வானூர்தி நிலையம் என்ற பெயர் சூட்டப்பட்டது; நந்து ரிஷி என அறியப்பட்ட காசுமீரின் பாதுகாப்புத் துறவியின் நினைவாக இப்பெயரிடப்பட்டது. உள்நாட்டுப் பறப்புகளையும் வெளிநாட்டுப் பறப்புகளையும் கையாளும் வண்ணம் முனையம் விரிவாக்கப்பட்டு பெப்ரவரி 14, 2009இல் அரசியல்வாதி சோனியா காந்தியால் திறந்துவைக்கப்பட்டது. இத்திட்டத்தின் ஒருபகுதியாக நிறுத்துமிடங்களை நான்கிலிருந்து ஒன்பதாக கூட்டிடவும் திட்டமிடப்பட்டுள்ளது. இத்திட்டத்தின் மொத்த மதிப்பு inr 1300000000 ஆகும். இதற்கான முழுச்செலவையும் இந்திய அரசு ஏற்கும். அதேநாளில், ஏர் இந்தியா எக்ஸ்பிரஸ் தனது வாராந்திர துபாய் பறப்பை துவக்கியது. இதுவே சிறீநகரிலிருந்து வெளிநாடு செல்லும் காலவணைப்படியான முதல் பறப்பு ஆகும். இருப்பினும், குறைந்த பயணிகளின் போக்குவரத்தால் இந்த பறபு சனவரி 2010 முதல் நிறுத்தப்பட்டுள்ளது.
அணுக்கம்
சிறிநகர் பன்னாட்டு வானூர்தி நிலையம் கிட்டத்தட்ட 12 km தொலைவில் உள்ளது. 250 தானுந்துகள் நிறுத்தக்கூடிய தானுந்து நிறுத்தம் உள்ளது. வானூர்தி நிலையத்திற்கும் நகரில் லால் சவுக்கில் உள்ள சுற்றுலாப் பயணிகள் மையத்திற்கும் இடையே அரசு கட்டணமின்றி வழங்கும் பேருந்து சேவை உள்ளது. தவிரவும் நிலையத்தின் நுழைவாயிலில் இருந்து 1 கிமீ தொலைவிலுள்ள முனையத்திற்கு வானூர்தி நிலையங்கள் ஆணையம் கட்டணமில்லா பேருந்து இயக்குகின்றது.. வாடகைத் தானுந்துகளுக்கும் தானுந்துக் குத்தகை நிறுவனங்களுக்கும் சேவை வழங்கு முகப்புகள் முனையத்திற்கு வெளியே உள்ளன.
கட்டமைப்பு
சிறீநகர் வானூர்தி நிலையம் உள்நாடு, வெளிநாடு பறப்புகளை ஒருசேரக் கையாளும் ஓர் ஒருங்கிணைந்த வானூர்தி நிலையமாகும். 19700 sqm பரப்பளவில் 950 பயணிகளைக் கையாளுமளவில் கட்டப்பட்டுள்ளது; இதில் 500 உள்நாட்டுப் பயணிகளும் 450 பன்னாட்டுப் பயணிகளுமாவர். இந்த வானூர்தி நிலையத்தின் முகப்பு இமயமலை போன்று வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. சாய்வானக் கூரைகளைக் கொண்டிருப்பதால் பனிப்பொழிவின்போது பனித்தூவி சேர்வதில்லை. கைவினைப் பொருட்களங்காடிகள், தன்னியக்க வங்கி இயந்திரங்கள், நாணயமாற்று, சாக்கலேட்டு கடை ஆகிய வசதிகள் அமைக்கப்பட்டுள்ளன. கட்டணமில்லா ஒய்-ஃபை 30 நிமிடங்களுக்கு வழங்கப்படுகின்றது.
இங்கு ஒற்றை அசுபால்ட்டாலான ஓடுபாதை, 13/31 உள்ளது; இது 3685 x அளவுகள் கொண்டது. பெப்ரவரி 2011 முதல் கருவிசார் கீழிறங்கு அமைப்பு பொருத்தப்பட்டுள்ளது.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:இந்திய வானூர்தி நிலையங்கள் பகுப்பு:இந்திய பன்னாட்டு வானூர்தி நிலையங்கள் பகுப்பு:சம்மு காசுமீரின் வானூர்தி நிலையங்கள்‎
நரசிம்ம செயந்தி
நரசிம்ம செயந்தி (Narasimha Jayanti) இந்து மாதம் வைகாசி பதினான்காம் நாளில் கொண்டாடப்படும் இந்து சமய பண்டிகை. அடக்குமுறையான அசுர-அரசனான இரணியகசிபுவை வெல்வதற்காக விசுணு தனது நரசிம்ம அவதாரமாக உருவான தேதியாக இந்துக்கள் இவ்விழாவை கருதுகின்றனர்.
புராணம்
இந்து புராணங்களில், இரணியகசிபு ஜெயா, விசயா என்ற இரண்டு துவாரபாலகைகளில் விசுணுவின் இருப்பிடமான வைகுண்ட வாசலில் இருவர்களில் ஒருவரான முதல் பொல்லாத அவதாரம் ஆவார். சனகாதி முனிவர்களால் சபிக்கப்பட்ட பிறகு, அவர் தனது சகோதரர் விசயாவுடன் சேர்ந்து, ஏழு முறை தெய்வத்தின் பக்தராக இருப்பதை விட மூன்று முறை விசுணுவின் எதிரியாகப் பிறந்தார். விசுணுவின் மூன்றாவது அவதாரமான வராக அவதாரம், அவரது சகோதரர் இரணியாட்சன் இறந்த பிறகு, இரணியகசிபு பழிவாங்குவதாக சத்தியம் செய்தார். படைப்பாளி தெய்வமான பிரம்மா அவருக்கு ஒரு வரம் அளிக்கும் வரை ராஜா கடுமையான தவம் செய்தார். அசுரன் தன் வீட்டிற்குள்ளோ அல்லது வெளியிலோ, பகல் அல்லது இரவிலோ, எந்த ஆயுதத்தாலும், தரையிலோ அல்லது வானத்திலோ, மனிதர்களாலும், மிருகங்களாலும், தேவர்களால் கொல்லப்பட முடியாது என்று விரும்பினார். அசுரன், அல்லது பிரம்மாவால் உருவாக்கப்பட்ட எந்த ஒரு உயிரினமும் இல்லை. அனைத்து உயிரினங்களுக்கும் மூவுலகின் ஆட்சியையும் அவர் கேட்டார். அவரது விருப்பத்திற்கு இணங்க, இரணியகசிபு தனது வெல்லமுடியாத தன்மை மற்றும் அவரது படைகளால் மூன்று உலகங்களையும் கைப்பற்றினார். சுவர்க லோகத்தில் இந்திரன் சிம்மாசனத்தைக் கைப்பற்றினார். மேலும் திரிமூர்த்தி தவிர அனைத்து உயிரினங்களையும் தனது ஆட்சியின் கீழ் அடக்கினார்.
அசுர மன்னனின் மகன், பிரகலாதன், நாரதரின் ஆசிரமத்தில் தனது குழந்தைப் பருவத்தை கழித்ததால், விசுணுவின் மீது பக்தி கொண்டவராக வளர்ந்தார். அவரது மகன் தனது சத்திய எதிரியிடம் பிரார்த்தனை செய்ததால் கோபமடைந்த இரணியகசிபு, சுக்ராச்சாரியார் உட்பட பல்வேறு ஆசிரியர்களின் கீழ் அவரை கற்பிக்க முயன்றார், ஆனால் பயனில்லை. அத்தகைய மகன் இறக்க வேண்டும் என்று அரசன் தீர்மானித்தான். அவர் விஷம், பாம்புகள், யானைகள், நெருப்பு மற்றும் போர்வீரர்களைப் பயன்படுத்தி பிரகலாதனைக் கொன்றார். ஆனால் ஒவ்வொரு முயற்சியிலும் விசுணுவிடம் பிரார்த்தனை செய்து சிறுவன் காப்பாற்றப்பட்டான். அரச குருமார்கள் இளவரசரை மீண்டும் ஒருமுறை கற்பிக்க முயன்றபோது, அவர் மற்ற மாணவர்களை வைசுணவம் ஆக மாற்றினார். சிறுவனைக் கொல்வதற்காக அர்ச்சகர்கள் திரிசூலம் ஒன்றை உருவாக்கினர். ஆனால் அது அவர்களைக் கொன்றது. அதன் பிறகு பிரகலாதன் அவர்களை உயிர்ப்பித்தான். சம்பராசுரனும் வாயு அவரைக் கொல்லும் பணியை மேற்கொண்டனர். ஆனால் தோல்வியடைந்தனர். இறுதியாக, அசுரர் தனது மகனை பாம்புகளின் கயிற்றில் கட்டி, கடலில் வீசினார், அவரை நசுக்க மலைகள் ஏவப்பட்டன. பிரகலாதன் காயமடையாமல் இருந்தான். விரக்தியடைந்த இரணியகசிபு, விசுணு எங்கு வசிக்கிறார் என்பதைத் தெரிவிக்குமாறு கோரினார். மேலும் அவர் எங்கும் நிறைந்திருப்பதாக பிரகலாதன் பதிலளித்தார். அவர் தனது அறையின் தூணில் விசுணு வசிப்பாரா என்று அவர் தனது மகனிடம் கேட்டார். அதற்கு பதிலளித்தவர் உறுதிப்படுத்தினார். கோபம் கொண்ட மன்னன் அந்தத் தூணைத் தன் தந்திரத்தால் அடித்து நொறுக்கினான். அங்கிருந்த நரசிம்மர், பாகனாக அவன் முன் தோன்றினார். அந்த அவதாரம் இரணியகசிபுவை அரண்மனையின் வாசலுக்கு இழுத்துச் சென்று, அந்தி வேளையில், அவரது மடியில் வைக்கப்பட்டிருந்த அவரது நகங்களால் அவரைப் பிரித்தது. இவ்வாறு, அசுர ராசாவுக்கு வழங்கப்பட்ட வரத்தைத் தவிர்த்து, நரசிம்மனால் தனது பக்தனை மீட்டு, பிரபஞ்சத்தின் ஒழுங்கை மீட்டெடுக்க முடிந்தது.
வரலாறு
நரசிம்ம செயந்தி பத்ம புராணம் மற்றும் கந்த புராணத்தில் நரசிம்ம சதுர்த்தசி என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. நரசிம்ம வழிபாடு தென்னிந்தியாவில் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக இருந்து வருகிறது, பல்லவ வம்சம் பிரிவையும் அதன் நடைமுறைகளையும் பிரபலப்படுத்தியது. விசயநகரப் பேரரசு காலத்தைச் சேர்ந்த கல்வெட்டுகளும் கிடைத்துள்ளன.
மத நடைமுறைகள்
நரசிம்ம செயந்தி முதன்மையாக விசுணுவின் பக்தர்களான வைசுணவர்களால், தென் இந்தியா மாநிலங்களான கர்நாடகா, ஆந்திரப் பிரதேசம் மற்றும் தமிழ்நாடு முழுவதும் அனுசரிக்கப்படும் நரசிம்ம வழிபாடு ஆகும். இப்பகுதிகள் முழுவதிலும் உள்ள நரசிம்மர் மற்றும் லட்சுமி நரசிம்ம கோயில்களில் பல்வேறு காலகட்டங்களில் கடவுளுக்கு சிறப்பு பூசைகள் நடத்தப்படுகின்றன. வீட்டில், காலையில் சோடசோபசார பூசையும், மாலையில் பஞ்சோபசார பூசையும் ஆண்களால் நடத்தப்படுகிறது.
பாகவத மேளா நடனம் இந்த சந்தர்ப்பத்தில் தமிழகத்தின் தஞ்சாவூர் மாவட்டம் மெலட்டூரில் நடைபெறும் சிறப்பு நிகழ்ச்சியாகும்.
வைணவ பாரம்பரியத்தை சேர்ந்தவர்கள் பாரம்பரியமாக மாலை வரை விரதம் இருந்து, பிரார்த்தனைக்குப் பிறகு உணவை உட்கொள்கின்றனர். வெல்லம் மற்றும் தண்ணீரிலிருந்து பானகம் என்று அழைக்கப்படும் ஒரு பானம் தயாரிக்கப்படுகிறது. மேலும் இது பிராமணர்களுக்கு விழாக்காலங்களில் விநியோகிக்கப்படுகிறது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:வைணவ சமயம் பகுப்பு:இந்து சமய விழாக்கள் பகுப்பு:ஆந்திரப் பிரதேச விழாக்கள் பகுப்பு:கருநாடக விழாக்கள்
வானொலி நிகழ்ச்சி
வானொலி நிகழ்ச்சி (Radio program) என்பது வானொலியில் ஒளிபரப்பும் நோக்கத்துடன் தயாரிக்கப்படும் நிகழ்ச்சி ஆகும். இது ஒரு முறை ஒளிபரப்பும் நிகழ்ச்சி அல்லது அவ்வப்போது தொடர்ச்சியான தொடரின் பகுதியாக இருக்கலாம். ஒரு தொடரில் ஒரு நிரல் ஒரு அத்தியாயம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. செய்திகள், நேர்காணல், வானொலி நாடகம், பாடல்கள் மற்றும் இசை நிகழ்ச்சிகள் போன்ற வகையில் நிகழ்ச்சிகள் தயாரிக்கப்பட்டு வானொலியில் ஒளிபரப்படுகின்றது.
மேற்கோள்கள்
நிகழ்ச்சி
உமா தேவி பாடி
உமா தேவி பாடி (Uma Devi Badi) (பிறப்பு 1965) நேபாளத்தின் சுதூர் பாசிம் மாகாணத்தின் மாகாண சட்டமன்ற உறுப்பினராக 2017 இல் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். இவர் ஒரு மனித உரிமை ஆர்வலரும், பாடி இயக்கத்தின் தலைவரும் ஆவார். இவர், தீண்டாமை, பாலியல் தொழில், நில உடைமை மற்றும் குடியுரிமை உள்ளிட்ட தனது சமூகத்தின் உரிமைகளை அங்கீகரிப்பதற்காக தீவிரமாகப் பணியாற்றி வருகிறார்.
ஆரம்ப கால வாழ்க்கை
உமா தேவி பாடி 1965இல் நேபாளத்தின் சல்யான் மாவட்டத்தில் உள்ள தபகௌனில் பிறந்தார். சிறு வயதில், இவர் ஒரு பாலியல் தொழிலாளியாக வாழ்க்கையைத் தொடங்கினார். அந்த நேரத்தில் பாடி சாதியைச் சேர்ந்த பெண்களுக்கு அமைந்த ஒரே தொழில் இதுவே ஆகும். தனது 21 வயதில், பிராமணரான பிரேம் பட்டா என்பவரை மணந்தார். பாடி சாதி நேபாளத்தில் மிகக் குறைந்த படிநிலையில் ஒன்றாக கருதப்படுவதாலும், தீண்டத்தகாதவர்களாக கருதப்படுவதாலும், இவர்களது திருமணம் அந்த நேரத்தில் ஒரு பிரச்சனையை உருவாக்கியது. இவருக்கு குழந்தைகள் இல்லை. மாறாக அதற்கு பதிலாக தனது சகோதரியின் இரண்டு மகன்களை வளர்த்தார்.
செயல்பாடுகள்
இவர், தனது சாதியைச் சேர்ந்த பெண்களின் எதிர்பார்ப்புகளுக்கு தீர்வு காணவும், அவர்களின் எதிர்காலத்திற்கான சிறந்த வாய்ப்புகளை வழங்குவதற்காகவும் தனது பாலியல் வாழ்க்கையிலிருந்து வெளியேறினார். 40 வயதில், ஒரு சர்வதேச அரசு சாரா அமைப்பான ஆக்சன் எய்ட் என்ற நிறுவனத்தின் ஆதரவுடன், மேற்கு நேபாளத்தின் திக்காபூரில் ஒரு வாடகை வீட்டில் பாடி சாதியைச் சேர்ந்த 25 சிறுவர் சிறுமிகளுக்காக ஒரு விடுதி அமைத்தார். குழந்தைகளுக்கு அங்கு தங்குமிடம் வழங்கப்பட்டு உள்ளூர் பள்ளிக்கு அனுப்பப்படுவதோடு, அவர்களின் கல்வியறிவு பெருக நடவடிக்கை எடுத்தார். இந்த திட்டத்தின் வெற்றி தற்போது கட்டுமானத்தில் உள்ள ஒரு பெரிய திட்டத்திற்கு வழிவகுத்தது. இது எதிர்காலத்தில் 100க்கும் மேற்பட்ட குழந்தைகளுக்கு உதவுவதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது.
பின்னர், இரண்டு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, 2007இல், இவர் தனது பாடி சமூகத்தின் உரிமைகளுக்காக ஆதரவு தெரிவிக்கும் 48 நாள் பாடி இயக்கம் என்று அறியப்பட்ட இயக்கத்தின் தலைவரானார். அந்த காலகட்டத்தில், இவர், 23 கிராமங்களைச் சேர்ந்த சுமார் 500 பாடி ஆர்வலர்களை அவர்களின் கிராமங்களிலிருந்து காட்மாண்டுவில் உள்ள சிங்க அரண்மனைக்கு அழைத்துச் சென்றார். அங்கு இவர்கள் பிரதமர் அலுவலகத்திலும், பசுபதிநாத் கோவிலுக்கு வெளியேயும் அமைதியான போராட்டங்களை நடத்தினர். பாடி சமூகத்தின் வாழ்க்கை நிலைமைகளை மேம்படுத்த 2005 உச்சநீதிமன்ற உத்தரவை அமல்படுத்த வேண்டும் எனவும், 26 கோரிக்கைகளுக்கு தீர்வு காணப்பட வேண்டும் எனவும், விபச்சாரம் மற்றும் தீண்டாமையை முடிவுக்கு கொண்டுவர வேண்டும் எனவும், தங்கள் சமூகத்திற்கு நிரந்தர தங்குமிடம் வேண்டும் எனவும், தங்களின் பிறப்புகளை பதிவு செய்து, தங்களின் குழந்தைகளுக்கு தாயின் பெயரில் குடியுரிமை வழங்கவேண்டும் என்பதும் இவர்களின் கோரிக்கையில் அடங்கும். இவர்களின் கோரிக்கைகள் அரசால் கேட்கப்படாமல் இருந்தபோது, இவர் போராட்டத்தை தீவிரப்படுத்தினார். இவர் அரை நிர்வாணமாக அரசாங்கத்தின் கவனத்தை ஈர்த்தார். போராட்டத்தில் இருந்த மற்ற பெண்களும் இவரது முன்மாதிரியைப் பின்பற்றினர். இந்த நடத்தை ஊடகங்களின் கவனத்தை ஈர்த்ததுடன், இந்த விவகாரத்திற்கு சர்வதேச கவனமும் வழங்கப்பட்டது. செப்டம்பர் 10, 2007 அன்று, இவரை சந்திக்கவும், பாடி சமூகத்திற்காக ஒரு பொது குடியிருப்பு திட்டத்தை அறிமுகப்படுத்தவும் அரசாங்கம் ஒப்புக்கொண்டது.
கௌரவம்
இவரது செயல்பாட்டை அங்கீகரிக்கும் விதமாக, இவர் 2018 ஆம் ஆண்டில் பிபிசி தன்து 100 பெண்களின் பட்டியலில் இவரை இடம்பெறச் செய்தது.
2017 தேர்தல்கள்
2017 ஆம் ஆண்டில், மாகாண எண் 7க்கான தேசிய சட்டமன்ற உறுப்பினராக உமா தேவி தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். இவர் பாடி சமூகத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் முதல் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட உறுப்பினர் ஆனார். 2007 முதல், பாடி சமூகத்திற்கான வாழ்க்கை நிலைமைகள், கல்வி மற்றும் வாய்ப்புகளை மேம்படுத்த நேபாள அரசாங்கத்தின் முயற்சிகள் மந்தமாக உள்ளன என்று குற்றம் சாட்டினார். தான் அரசாங்கத்திற்குள் செயல்படுவதன் மூலம் அந்த மாற்றங்களை விரைவுபடுத்து முடியும் என்று நம்புவதாகக் கூறினார்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:1965 பிறப்புகள் பகுப்பு:நேபாள அரசியல்வாதிகள் பகுப்பு:சமூக சேவகர்கள் பகுப்பு:தலித் தலைவர்கள் பகுப்பு:நேபாள சமூகப் போராளிகள்
குவாலியர் ஊரகம் (சட்டமன்றத் தொகுதி)
குவாலியர் ஊரகம் (சட்டமன்றத் தொகுதி) (இந்தி: ग्वालियर ग्रामीण विधान सभा निर्वाचन क्षेत्र) (தொகுதி எண்:014) என்பது இந்தியாவின் மையநிலப்பகுதியில் அமைந்துள்ள மத்தியப் பிரதேச மாநிலத்தின் 230 சட்டமன்றத் தொகுதிகளுள் ஒன்றாகும். இத்தொகுதி குவாலியர் மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ளது .
தற்போதைய சட்டமன்ற உறுப்பினர்
குவாலியர் ஊரகம் சட்டமன்றத் தொகுதியின் சட்டமன்ற உறுப்பினராக பாரதிய ஜனதா கட்சியைச் சேர்ந்த பரத்சிங் குஷ்வா உள்ளார்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:துப்புரவு முடிந்த புதுக்கோட்டை மாவட்ட ஆசிரியர்கள் தொடங்கிய கட்டுரைகள் பகுப்பு:குவாலியர் மாவட்டம்
2016 தமிழ்நாடு சட்டமன்றத் தேர்தல், முடிவுகள்
2016 தமிழ்நாடு சட்டமன்றத் தேர்தலின் முடிவுகள் குறித்தான விரிவான தகவல்கள், இக்கட்டுரையில் பட்டியலிடப்பட்டுள்ளன.
வெளியிணைப்புகள்
பகுப்பு:2016 தமிழ்நாடு சட்டமன்றத் தேர்தல்
புதூர் ஊராட்சி (தஞ்சாவூர்)
புதூர் ஊராட்சி (Pudur Gram Panchayat), தமிழ்நாட்டின் தஞ்சாவூர் மாவட்டத்தில் உள்ள ஒரத்தநாடு வட்டாரத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த ஊராட்சி, ஒரத்தநாடு சட்டமன்றத் தொகுதிக்கும் தஞ்சாவூர் மக்களவைத் தொகுதிக்கும் உட்பட்டதாகும். இந்த ஊராட்சி, மொத்தம் 7 ஊராட்சி மன்றத் தொகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. இவற்றில் இருந்து 7 ஊராட்சி மன்ற உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றனர்.
மக்கட் தொகை
2011 ஆம் ஆண்டு எடுக்கப்பட்ட மக்கட்தொகை கணக்கெடுப்பின் படி, இந்த ஊராட்சியில் மொத்தம் 4517 பேர் வசிக்கின்றனர். இந்த ஊராட்சியில் மொத்தம் 1182 வீடுகள் உள்ளன. இங்கு பெண்களின் மக்கள் தொகை விகிதம் 52.9% ஆகும். இக்கிராம மக்களின் எழுத்தறிவு விகிதம் 70.9% மற்றும் பெண்களின் எழுத்தறிவு விகிதம் 34.0% ஆகும்.
சைதி பாடல்கள்
சைதி பாடல்கள் என்பது இந்து நாட்காட்டியின் முதல் மாதமான சைத்ராவை வரவேற்கும் விதமாக இந்திய துணைக்கண்டத்திலிருந்து தோன்றிய பாரம்பரிய மற்றும் பொதுவான இசை வடிவத்தையும் கலந்த கலவையில் பாடப்படும் பாடல்கள் ஆகும். இந்த பாடல்கள் ஆங்கில மார்ச்/ஏப்ரல் மாதத்தில் ஸ்ரீ ராம நவமியின் போது வழங்கப்படுகின்றன. இது இந்துஸ்தானி பாரம்பரிய இசையின் வடிவத்தின் கீழ் வருகிறது. பாடல்களில் பொதுவாக ராம என்ற பெயர் இருக்கும்.மேலும் பாடல்-உரையில் உள்ள நயிகா அல்லது பெண் கதாநாயகி தனது காதலனை சந்திக்க நினைவூட்டும் வகையிலும், புதிய பூக்கள் மற்றும் பழங்களின் தோற்றத்தை பற்றியும் அடிக்கடி விவரிக்கின்றன.
இது பாடலின் ஒரு பகுதியாக இருக்கவேண்டிய அவசியமில்லை, ஆனால் ஒரு நிறுத்தற்குறியாகவோ, ஆச்சரிய குறியாகவோ அல்லது எளிமையான உச்சரிப்பு சுவைக்காகவோ பயன்படுத்தப்படுகிறது. ராம நவமி அல்லது சைத்ரா மாதத்தின் ஒன்பதாம் நாளில் ராமர் பிறந்ததால் இந்தச் சொல் சேர்ப்பு உள்ளது என்றும் கருதலாம்.
இது கசாரி, ஹோரி மற்றும் சவானி போன்ற காலநிலைகளின் போது பாடப்படும் பாடல்களின் வரிசையில் வருகிறது, மேலும் இது பாரம்பரியமாக உத்தரபிரதேசத்தின் பெரும்பாலான கிராமங்கள் மற்றும் பனாரஸ், மிர்சாபூர், மதுரா மற்றும்  அலகாபாத் போன்ற நகரங்களில் பாடப்படுகிறது:  மட்டுமல்லாமல் பீகாரின் போஜ்பூர் பகுதிகளில்  கூட பாடப்படுகிறது. சைதியின் பிரபலமான பாடகிகளில் கிரிஜா தேவியும் ஒருவர்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:பீகாரின் பண்பாடு
தடுப்பு மருந்தேற்றம்
இங்கு பயன்படுத்தப்படும் மருந்து, உயிருள்ள, ஆனால் பலவீனமாக்கப்பட்ட சில நுண்ணுயிரியாகவோ, அல்லது கொல்லப்பட்ட நுண்ணுயிரியாகவோ அல்லது நுண்ணுயிரியில் இருந்து பெறப்படும் நச்சுப்பொருள் பதார்த்தமாகவோ இருக்கும்.
பல நோய்க்காரணிகளால் ஏற்படுத்தப்படும் தொற்றுநோய்களின் தாக்கம் இந்த தடுப்பூசி முறையால் கட்டுப்படுத்தப்படும். இன்ஃபுளுவென்சா, கருப்பப்பை வாய்ப் புற்றுநோய், சின்னம்மை போன்ற பல தீ நுண்மத்தால் ஏற்படும் தொற்றுநோய்கள் இப்படி கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வரப்பட்டுள்ளன. தடுப்பு மருந்தேற்றம் மூலம் பரந்துபட்ட நோய் எதிர்ப்பாற்றலை ஏற்படுத்தி அதன் மூலம் உலகளவில் சின்னம்மையை அழிக்க முடிந்ததுடன், இளம்பிள்ளை வாதம், தட்டம்மை, ஏற்புவலி (en:Tetanus) போன்றவற்றை உலகின் பல பகுதிகளிலும் கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டுவர முடிந்தது.
1796 இல் எட்வார்ட் ஜென்னர் என்பவரால் இந்த 'தடுப்பு மருந்து' என்ற சொல் பயன்படுத்தப்பட்டது. பின்னர் லூயி பாஸ்ச்சர் தனது நுண்ணுயிரியல் ஆய்வுகளில் தொடர்ந்து இந்த பதத்தை பயன்படுத்தி வந்தார். முதன் முதலில் பசுக்களில் தீவீரமில்லாத ஒரு வகை அம்மை நோயை ஏற்படுத்தும் ஒரு தீ நுண்மத்தில் இருந்து பெறப்பட்ட தடுப்பு மருந்து மனிதரில் தீவீர தொற்றும் தன்மையும், இறப்பை ஏற்படுத்தும் அளவுக்கு அபாயமானதுமான சின்னம்மை நோயைக் கட்டுப்படுத்த பயன்பட்டது.
இங்கே உடலினுள் பாதிப்பை விளைவிக்கவல்ல ஒரு பொருள் செலுத்தப்படுவதனால் இந்த மருத்துவ முறை தொடர்பில் பல சர்ச்சைகள், விவாதங்களும் நடைபெற்றன. தடுப்பு மருந்தேற்றத்தின் வினைத்திறனைக் கண்டறிய உலக ரீதியில் மிகப் பரந்துபட்ட அளவில் ஆய்வுகள் நடத்தப்பட்டன. தொற்றுநோய்களிலிருந்து பாதுகாப்பைப் பெற தடுப்பு மருந்தேற்றம் மிகவும் பயன்தரும் முறை என அறியப்பட்டது;
நோய் அழிப்பு
ஒரு குறிப்பிட்ட பகுதியில், மக்கள்தொகையின் போதுமானளவு வீதத்தினருக்கு தடுப்பு மருந்தேற்றம் செய்யப்படும்போது, நோய்த்தொற்றின் அளவில் ஏற்படும் வீழ்ச்சி காரணமாக, குறிப்பிட்ட நோய் இல்லாமல் அழிவதற்கான சாத்தியங்கள் ஏற்பட்டன. எடுத்துக்காட்டாக அமெரிக்காவில் போலியோவுக்கு எதிரான பரவலாகச் செய்யப்பட்ட தடுப்பு மருந்தேற்றம் மூலம் 1979 இல் போலியோ முழுமையாக நீக்கப்பட்டது. உலகம் முழுவதிலுமே ஒரு நோய் இல்லாது செய்யப்படுமாயின், அது நோயழிப்பு எனப்படுகிறது. இவ்வாறு தடுப்பு மருந்தேற்றம் மூலம் உலகம் முழுவதும் இல்லாதொழிக்கப்பட்ட ஒரு நோய் சின்னம்மை ஆகும். பல பத்தாண்டு காலங்களாக உலக சுகாதார அமைப்பு சின்னம்மைக்கு எதிராக மேற்கொண்ட, தடுப்பு மருந்தேற்றத் திட்டத்தின் மூலம், 1980 இல் சின்னம்மை முற்றாக அழிக்கப்பட்டதாக World Health Assembly குறிப்பெழுதியுள்ளது. இதன்மூலம் உலக மக்கள்தொகையின் 35% மக்களின் இறப்புக்கும், இன்னொரு சதவீதத்தினரின் குருட்டுத் தன்மை, மற்றும் தழும்புகளுடனான உடலுடக்கும் காரணமாயிருந்த சின்னம்மை நோய் அழிக்கப்பட்டது.
தடுப்பு மருந்தேற்ற வழிகள்
தடுப்பு மருந்தானது வெவ்வேறு வழிகளில் வழங்கப்படலாம்.
புற இணைப்புகள்
பகுப்பு:நுண்ணுயிரியல் பகுப்பு:நோய் எதிர்ப்பு முறைமைகள் பகுப்பு:உயிரித் தொழில்நுட்பம்
சித்தோர்கார் முற்றுகை (1303)
1303 ஆம் ஆண்டில், தில்லி சுல்தானக ஆட்சியாளர் அலாவுதீன் கில்சி, குகிலா மன்னர் ரத்னசிம்காவிடமிருந்து சித்தோர்கார் கோட்டையை எட்டு மாத கால முற்றுகைக்குப் பிறகு கைப்பற்றினார். தில்லி சுல்தானகத்தின் ஏகாதிபத்திய காலம் என்று பின்னர் அறியப்பட்டதை காலத்தை அலாவுதீன் தொடங்கினார். அலாவுதீனின் நோக்கம் ரத்னசிம்காவின் அழகான மனைவியான பத்மாவதியை அடைவதே என்று கூறும் வரலாற்றுக் காவியமான பத்மாவத் உட்பட பல காவியங்களில் இந்த மோதல் விவரிக்கப்பட்டுள்ளது; இந்த காவியக் கதைகளை பெரும்பாலான வரலாற்றாசிரியர்களால் வரலாற்று ரீதியாக தவறானதாக கருதப்படுகிறது.
பின்னணி
வடமேற்கு இந்தியாவில் உள்ள மேவார் பகுதி குகிலா வம்சத்தால் ஆளப்பட்டது. அதன் தலைமை இடமாக சித்தோர்கார் கோட்டை ( சித்ரதுர்கா ) அமைந்திருந்தது. 1299 இல், அலாவுதீனின் தளபதி உலுக் கான், குஜராத் செல்லும் வழியில் மேவார் பகுதியில் தாக்குதல் நடத்தினார். இருப்பினும், இது ஒரு தீவிரமான படையெடுப்பாக இல்லாமல் ஒரு லேசான தாக்குதலாகத் தோன்றுகிறது. மேலும் குகிலா மன்னர் சமரசிம்கா தனது நாட்டை சூறையாடலிருந்து பாதுகாத்தார். ஒருவேளை திறை செலுத்தி இருக்கலாம்.
கி.பி. 1296 இல் தன் மாமா ஜலாலுதீன் கில்ஜியிடமிருந்து அரியணையைக் கைப்பற்றிய பிறகு, அலாவுதீன் பல்வேறு இந்து ஆட்சியாளர்கள் மற்றும் இடைநிலை அதிகாரிகளின் பல்வேறு கிளர்ச்சிகளையும், எதிர்ப்புகளையும் முறையாக அடக்கி, மங்கோலியர்களின் தாக்குதல்களைத் தடுக்கத் தொடங்கினார். இது கி.பி. 1299 இல் குசராத்து அடிபணிய வழிவகுத்தது. 1301 இல், அலாவுதீன் தில்லிக்கும் சித்தூருக்கும் இடையில் அமைந்துள்ள ரன்தம்போரைக் கைப்பற்றி, பின்னர் தில்லிக்குத் திரும்பினார். அதே ஆண்டு, ரத்னசிம்மர் சித்தூரின் அரியணை ஏறினார். மேவார் படையெடுப்பு மற்றும் சித்தூர் கோட்டை முற்றுகைக்கு இரண்டு முக்கிய காரணங்களை வரலாற்றாசிரியர்கள் குறிப்பிட்டுள்ளனர். வரலாற்றாசிரியர்களின் கூற்றுப்படி, அலாவுதீன் முன்பு குஜராத்தை அடிபணியவைத்து, அடைவதற்காக மேவார் வழியாக தன்படைகளுடன் செல்ல எதிர்த்த ரத்தன் சிங் (ரதன்சிம்ஹா) மீது கோபமடைந்தார். மாலிக் முகமது ஜாயசியின் பத்மாவத் காவியத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட பிற்கால வாய்மொழிக்கதைகள், ரத்னசிம்ஹாவின் அரசி பத்மினியை (இந்தக் கதைகளில் ரத்தன் சென் அல்லது ரத்தன் சிங் என்று அழைக்கப்படுகின்றார்) அடைய அலாவுதீன் சித்தூர் மீது படையெடுத்ததாகக் கூறுகிறது. இந்த கதைகளின்படி, ராகவா என்ற மனிதர் பத்மினியின் பேரழகைப் பற்றி அலாவுதீனிடம் கூறியதாக உள்ளது. இருப்பினும் அலாவுதீன் சித்தூரை கைப்பற்றியதற்கான ஆரம்ப கால வரலாற்றுப் பதிவுகளான அமீர் குஸ்ராவ், பரணி, இசாமி ஆகியோரின் வரலாற்றுக் குறிப்புகள் பத்மினியைக் குறிப்பிடவில்லை. பெரும்பாலான நவீன வரலாற்றாசிரியர்கள் பத்மினி கதையில் உள்ள நம்பகத்தன்மையை நிராகரித்துள்ளனர்.
முற்றுகை
thumb| 2011 இல் சித்தூர் கோட்டை 1303 சனவரி மாதம், அலாவுதீன் ஒரு பெரிய படையுடன் சித்தூருக்கு அணிவகுத்துச் செல்லத் தொடங்கினார். கோட்டைக்கு அருகில் வந்த பிறகு, பெராச் மற்றும் கம்பீரி ஆறுகளுக்கு இடையே முகாம் அமைத்தார். அப்போது அவருடைய படைகள் கோட்டையை எல்லாப் பக்கங்களிலிருந்தும் சுற்றி வளைத்தது. கோட்டையின் வடக்கே அமைந்துள்ள சிட்டோரி மலைப்பகுதியில் அலாவுதீன் தன்னை நிலைநிறுத்திக் கொண்டார்.
இந்த முற்றுகை ஏறக்குறைய 8 மாதங்கள் நீடித்தது, இது கோட்டைக் காவலர்களின் வலுவான எதிர்ப்பைக் காட்டுவதாக உள்ளது. அலாவுதீனுடன் சித்தூருக்குச் சென்ற அமீர் குஸ்ராவ் இந்த முற்றுகையைப் பற்றி சுருக்கமாக தனது கஜாயின் உல்-ஃபுதுவில் விவரித்துள்ளார். என்றாலும், முற்றுகை நடவடிக்கைகள் பற்றிய விரிவான செய்திகள் அதில் எதுவும் கிடைக்கவில்லை. படையெடுப்பாளர்களின் முன்புறத் தாக்குதல்கள் இரண்டு முறை தோல்வியடைந்ததாக குஸ்ரூ குறிப்பிடுகிறார். மழைக்காலத்தின் இரண்டு மாதங்களில், படையெடுப்பாளர்கள் மலையின் "இடை"ப் பகுதியை அடைய முடிந்தது, ஆனால் மேலும் முன்னேற முடியவில்லை என்று அவர் கூறுகிறார். அலாவுதீன் கோட்டையை முற்றுகையிடும் சாதனங்களில் இருந்து (முன்ஜானிக்ஸ்) கற்களை எறியுமாறு கட்டளையிட்டார். அதே நேரத்தில் அவரது கவச வீரர்கள் எல்லாப் பக்கங்களிலிருந்தும் அதைத் தாக்கினர்.
கோட்டைக் காவற்படையினர் உணவுப் பஞ்சம் அல்லது தொற்றுநோயால் பாதிக்கப்பட்டிருக்கலாம். 1303 ஆகத்து 26  அன்று, அலாவுதீன் கோட்டைக்குள் நுழைந்தார். அலாவுதீன் தன் வெற்றிக்குப் பிறகு, சித்தோரின் மக்களைப் படுகொலை செய்ய உத்தரவிட்டார். அமீர் குஸ்ருவின் கூற்றுப்படி, இந்த உத்தரவின் விளைவாக 30,000 இந்துக்கள் "காய்ந்த புல் போல வெட்டப்பட்டனர்".
ரத்னசிம்மனின் முடிவு
சித்தூரின் மன்னரான ரத்னசிம்மனுக்கு என்ன நடந்தது என்பது பற்றிய தகவல்கள் வேறுபடுகின்றன. அமீர் குஸ்ராவ், ஜியாவுதீன் பரனி, இசாமி போன்ற ஆரம்பகால முஸ்லிம் வரலாற்றாசிரியர்கள், சித்தூரின் பெயர் சொல்லப்படாத ஆட்சியாளர் ("ராய்") அலாவுதீனிடம் சரணடைந்ததாகவும், மன்னிக்கப்பட்டதாகவும் கூறுகின்றனர். சமண எழுத்தாளர் காக்கா சூரி (1336) அலாவுதீன் அங்கு கைப்பற்றபட்ட செல்வத்தை எடுத்துக்கொண்டு, "ஒரு குரங்கு ஒரு நகரத்திலிருந்து மற்றொரு நகரத்திற்கு சென்றதுபோல சென்றார்" என்று கூறுகிறார்.
முற்றுகையின் துவக்கக்கால இந்து பதிவான கி.பி. 1460 ஐச் சேர்ந்த கும்பல்கர் பிரஷஸ்தி (புகழ்ச்சிக் கல்வெட்டு), ரத்னசிம்கா போர்க்களத்திலிருந்து "புறப்பட்டுச் சென்றார்" என்று கூறுகிறது. அதன் பிறகு லட்சுமசிம்கா கோட்டையைப் பாதுகாத்து இறந்தார், ஏனெனில் கோழைகள் மட்டுமே "குடும்பத்தின் மேன்மையான மரபுகளை கைவிடுகிறார்கள்." ", அதேசமயம்" வீரமும் உறுதியும் கொண்டவர்கள் தங்கள் நாட்டத்தைக் கைவிட மாட்டார்கள்."  நவீன வரலாற்றாசிரியர்கள் "புறப்பட்ட" ( சமஸ்கிருதத்தில் தஸ்மின் வாசல்) என்ற சொல்லுக்குப் பலவிதமாக விளக்கம் அளித்துள்ளனர், ஒன்று ரத்னசிம்கா போர்க்களத்தில் போரிட்டு இறந்தார் அல்லது அவர் பாதுகாவலர்களைக் விட்டு வெளியேறி சரணடைந்தார் என்று பொருள்.
அலாவுதீன் கோட்டையைக் கைப்பற்றுவதற்கு முன் கும்பல்கர்க் மன்னருடனான போரில் ரத்னசிம்கா ("ரதன் சென்") இறந்ததாக பத்மாவதி காவியம் கூறுகிறது. 17 ஆம் நூற்றாண்டின் வரலாற்றாசிரியர் முஹ்னோத் நைன்சி, ரத்னசிம்கா போர்க்களத்தில் இறந்ததாகக் கூறுகிறார்.
கூட்டுத் தீக்குளிப்பு
16 ஆம் நூற்றாண்டில் பழம்பெரும் கவிதையான பத்மாவதி காவியத்தில் ரத்னசிம்காவின் மனைவி ராணி பத்மினியும் மற்ற பெண்களும் அலாவுதீனிடம் பிடிபடாமல் தப்ப  ஜவுஹர் (கூட்டுத் தீக்குளிப்பு) மூலம் தற்கொலை செய்துகொண்டதாகக் கூறுகிறது. இந்த நூல்களின்படி, கில்ஜியின் மிகப் பெரிய படையை எதிர்த்து ராஜபுத்திரர்களால் வெல்ல முடியாது என்பதை அறிந்த ராணி பத்மினி, மற்ற பெண்களுடன் சேர்ந்து ஜௌஹர் என்ற சடங்கு தற்கொலை செய்து கொள்ள முடிவு செய்ததாகக் கூறப்படுகிறது. ஒரு பெரிய சிதை எரியூட்டப்பட்டு அதில் அரசி மற்ற பெண்களுடன் மரியாதையுடன் இறந்தார். இக் கூற்று பல பிற்கால நூல்களிலும் மீண்டும் மீண்டும் வருகிறது. வரலாற்றாசிரியர் கிஷோரி சரண் லால் பத்மாவத் ஒரு வரலாற்று நூல் என்பதை நிராகரிக்கிறார். ஆனால் அலாவுதீனின் வெற்றியைத் தொடர்ந்து சித்தூரில் ஒரு ஜவுஹர் (கூட்டுத் தீக்குளிப்பு) நடந்ததாக நம்புகிறார். மறுபுறம், பனார்சி பிரசாத் சக்சேனா குறிப்பிடுகையில், சமகால எழுத்தாளர் அமீர் குஸ்ரூ சித்தூரில் கூட்டுத் தீக்குளிப்பு பற்றி குறிப்பிடவில்லை, இருப்பினும் அவர் அலாவுதீனின் முந்தைய ரணதம்போர்  வெற்றியின் போது கூட்டுத் தீக்குளிப்பபைக் குறிப்பிட்டுள்ளார். எனவே, சக்சேனா சித்தூரின் ஜௌஹரின் கதை பிற்கால எழுத்தாளர்களின் புனைவு என்று நம்புகிறார்.
பின்விளைவு
அலாவுதீன் அந்த நேரத்தில் 7 அல்லது 8 வயதாக இருந்த தனது மகன் கிசார் கானுக்கு (அல்லது கிதர் கான்) சித்தோரை அளித்தார். சித்தூர் கோட்டையின் பெயரானது இளவரசரின் நினைவாக "கிசாராபாத்" என மாற்றபட்டது. கிசர் கானுக்கு தங்க-சரிகை வேலைப்பாடு செய்யப்பட்ட அங்கி மற்றும் சிவப்பு விதானம் வழங்கப்பட்டது. இது பொதுவாக அடுத்த வாரிசுக்கு வழங்கப்படுவது. அலாவுதீன் 7 நாட்கள் சித்தூரில் தங்கியிருந்தார். பின்னர் மங்கோலிய படையெடுப்பு பற்றி அறிந்த பிறகு தில்லி சென்றார். 1310 மே 13 தேதியிலான சித்தூரில் உள்ள ஒரு முக்கியமான கல்வெட்டு, அலாவுதீனை மன்னராகப் பதிவுசெய்துள்ள. அந்தக் காலம் வரை அந்த இடம் கில்ஜிகளின் வசமே இருந்தது என்பதைக் குறிக்கிறது.
கிஜ்ர் கான் சிறுவனாக இருந்ததால், உண்மையான நிர்வாகம் மாலிக் ஷாஹின் என்ற அடிமையிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டது. அவர் நைப்-இ பார்பெக் (அரசவையின் துணைப் பொறுப்பாளர்) பதவியை வகித்தார். மேலும் அலாவுதீன் அவரை தனது மகன் என்று அழைத்தார். 14 ஆம் நூற்றாண்டின் வரலாற்றாசிரியர் இசாமியின் கூற்றுப்படி, அலாவுதீனின் 1299 படையெடுப்பிற்குப் பிறகு அண்டை நாடான குஜராத் பகுதியை மீண்டும் கைப்பற்றிய வகேலா மன்னன் கர்ணனுக்கு பயந்து மாலிக் ஷாஹின் சிறிது காலத்திற்குப் பிறகு கோட்டையை விட்டு ஓடிவிட்டார்.
பின்னர், ஒரு இந்து ஆட்சியாளர் மூலம் மறைமுகமாக சித்தூரை ஆள்வதே சிறந்தது என்று அலாவுதீன் முடிவு செய்ததாகத் தெரிகிறது. அவர் சித்தோரின் ஆட்சியை கிஸ்ர் கானிடம் இருந்து சகமானா தலைவர் மலதேவாவிடம் (மால்டியோ) ஒப்படைத்தார். அவருக்கு உள்ளூர்வாசிகளின் ஆதரவு இருந்தது. மலதேவா கன்ஹாததேவாவின் சகோதரர் ஆவார். மேலும் ஜலோர் கோட்டையை அலாவுதீனின் முற்றுகையிட்ட போது ஒரு விபத்தில் இருந்து அலாவுதீனின் உயிரைக் காப்பாற்றினார். அவர் 5,000 குதிரை வீரர்களையும் 10,000 காலாட்படை வீரர்களையும் அலாவுதீனின் தொடர் படையெடுப்புகளுக்கு உதவியாக பங்களித்தார். ஏகாதிபத்திய அரசவைக்கு தனது வருடாந்திர வருகையின் போது அலாவுதீனுக்கு அவர் பரிசுகளை கொண்டு வந்தார், அதற்கு பதிலாக அவர் கௌரவிக்கப்பட்டார். அலாவுதீன் சித்தூரில் ஒரு ஏகாதிபத்திய காவற்படையை பராமரித்து வந்தார். மேலும் அவரது கல்வெட்டு ஒன்று (மே 1310 தேதியிட்டது) அங்கு கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது.
16 ஆம் நூற்றாண்டின் வரலாற்றாசிரியர் ஃபிரிஷ்தாவின் கூற்றுப்படி, அலாவுதீன் மரணப்படுக்கையில் இருந்தபோது, சித்தூர் ஆட்சியாளர் கிளர்ச்சி செய்து, கோட்டையில் நிறுத்தப்பட்டிருந்த ஏகாதிபத்திய வீரர்களை தூக்கிலிட்டார். 1321 இல் மலதேவா இறந்த பிறகு, கோட்டை குஹிலாக்களின் சிசோடியா கிளையின் ஆட்சியாளரான ஹம்மிர் சிங்கின் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் வந்தது. இருப்பினும், வரலாற்றாசிரியர் பீட்டர் ஜாக்சன், கல்வெட்டுச் சான்றுகளின்படி, முதல் இரண்டு துக்ளக் ஆட்சியாளர்களின் (1321-1350) ஆட்சிக் காலத்திலும், தில்லியில் இருந்து அனுப்பப்பட்ட ஆளுநர்களின் கட்டுப்பாட்டில் கோட்டை இருந்தது என்று நம்புகிறார். ஜாக்சனின் கூற்றுப்படி, மலதேவா மற்றும் சிசோடியாஸ் பற்றிய செய்திகள் ஒரு சமஸ்கிருத காவியத்திலிருந்து வந்தவை. மேலும் அவை தவறானவை என்று தெரிகிறது.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:இராஜஸ்தான் வரலாறு பகுப்பு:சித்தோர்கார் மாவட்டம் பகுப்பு:தில்லி சுல்தானகத்தின் போர்கள்
தர்மேந்திர பிரதான்
தர்மேந்திர பிரதான் (Dharmendra Debendra Pradhan) (பிறப்பு: 26 சூன் 1969), பாரதிய ஜனதா கட்சியின் ஒடிசா மாநில அரசியல் தலைவரும், நரேந்திர மோதியின் இரண்டாம் அமைச்சரவையில் கல்வி அமைச்சகம் மற்றும்  திறன் மேம்பாடு மற்றும் தொழில்முனைவோர் அமைச்சராக உள்ளார்.
இவர் மாநிலங்களவை உறுப்பினராக மார்ச் 2018-இல் மத்தியப் பிரதேச மாநிலத்திலிருந்து தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவர். இவர் 14வது மக்களவை உறுப்பினராக தியோகர் மக்களவைத் தொகுதியிலிருந்து தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவர்.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:1969 பிறப்புகள் பகுப்பு:பாரதிய ஜனதா கட்சி அரசியல்வாதிகள் பகுப்பு:மாநிலங்களவை உறுப்பினர்கள் பகுப்பு:இந்திய அமைச்சர்கள் பகுப்பு:பதினாறாவது மக்களவை அமைச்சர்கள் பகுப்பு:இந்திய அமைச்சரவை உறுப்பினர்கள் பகுப்பு:ஒடிசா நபர்கள்
உதடு மற்றும் அண்ணப் பிளவை
உதடு மற்றும் அண்ணப் பிளவை அல்லது கிரகணமூளி  (Cleft lip and cleft palate) also known as orofacial cleft)  என்பது பிறக்கும்போதே குழந்தைக்கு உதடு மற்றும் அண்ணம் ஆகிய இரண்டும் பிளவுபட்ட நிலையில் இருப்பது ஆகும். சூரிய கிரகணத்தைக் கர்ப்பிணிப் பெண்கள் பார்த்தால் இப்படிப்பட்ட குறைபாட்டுடன் குழந்தைகள் பிறக்கும் என்ற ஒரு நம்பிக்கையால் இந்தக் குறைக்கு கிரகணமூளி என்று பெயர் பெற்றது. இந்தப் பிளவானது மேல் உதட்டின் இரு பக்களிலுமோ அல்லது நடுவிலோ இருக்கலாம். வாயின் மேலே உள்ள அண்ணத்தில் மூக்குவரை ஒரு பிளவையும் கொண்டிருக்கும். இந்த கோளாறால் உண்ணுதல், பேசுவதில் போன்றவற்றில் பிரச்சினை, செவித்திறன் பாதிப்பு, அடிக்கடி காதில் நோய்த்தொற்றுகள் போன்றவை ஏற்படலாம்.
வயிற்றில் இருக்கும் குழந்தை வளரும்போது உதட்டில் இருக்கும் திசுக்கள் ஒழுங்காகச் சேராததின் விளைவே இதுவாகும். இது ஒரு பிறவிக் குறைபாடு ஆகும். பெரும்பாலான சந்தர்ப்பங்களில் இதற்கான காரணங்கள் தெரியவில்லை. என்றாலும் இதற்கான காரணங்களாக கருவுற்ற காலத்தில் புகைப்பிடித்தல். சற்கரை நோய், உடற் பருமன், வயதான காலத்தில் கற்பம் தரித்தல் மற்றும் சில மருந்துகளை உட்கொள்ளுதல் (சில வலிப்பு நோய் மருந்துகள் போன்றவை) கூறப்படுகின்றன. உதடு மற்றும் அண்ணப் பிளவானது கருவுவுற்ற காலத்தில் மேற்கொள்ளப்படும் கேளா ஓலியலை பரிசோதனையின் போது கண்டறியப்படுகிறது.
உதடு மற்றும் அண்ணப் பிளவானது அறுவைச் சிகிச்சையின் மூலம் சரிசெய்யப்படுகிறது. பிளவுபட்ட உதட்டுக்கான அறுவைச் சிகிச்சையானது பிறந்த சில மாதங்களிலும், பிளவுபட்ட அண்ணத்துக்கான அறுவைச் சிகிச்சையானது பிறந்த பதினெட்டு மாதங்களுக்கு முன் செய்யப்படுகிறது. பேச்சுப் பயிற்சியும் பல் மருத்துவமும் தேவைப்படலாம். இதனுடன் பொருத்தமான சிகிச்சை மேற்கொள்வது நல்லது.
வளர்ந்த நாடுகளில் பிறக்கும் 1000 குழந்தைகளில் ஒன்று முதல் இரண்டு  வரையிலான குழந்தைகள் உதடு மற்றும் அண்ணப் பிளவு குறைபாட்டுடன் பிறக்கின்றன. அண்ணப் பிளவு குறைபாட்டானது பொதுவாக பெண் குழந்தைகளின் எண்ணிக்கையை விட இருமடங்கு ஆண் குழந்தைகளுக்கு ஏற்படுகிறது. 2013 ஆம் ஆண்டில், இது உலகளாவிய அளவில் 3,300 இறப்புகளை ஏற்படுத்தியது. ஆனால் இது 1990 இல் ஏற்படுத்திய 7,600 இறப்புக்கள் என்ற எண்ணிக்கையில் இருந்து குறைந்த எண்ணிக்கை ஆகும். இந்தக் குறைபாடானது முன்பு ஆங்கிலத்தில் முயல் உதடு என்று முயலின் உதட்டை ஒப்பிட்டு ஹேர்-லிப் என அழைக்கப்படது, ஆனால் தற்போது இச்சொல்  மனதைப் புண்படுத்தும் சொல்லாக கருதப்படுகிறது. இந்நக் குறைபாடு மனிதர்களுக்கு மட்டுமல்லாது நாய்களுக்கும் உண்டாகிறது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:பிறவில் ஏற்படும் வாய் குறைபாடுகள் பகுப்பு:மனிதத்தலையும், கழுத்தும்
வைக்கம் போராட்டம்
வைக்கம் போராட்டம் அல்லது வைக்கம் சத்தியாக்கிரகம் என்பது 1924 - 1932 ஆம் ஆண்டுகளிலான காலகட்டத்தில் பிரித்தானிய இந்தியாவின் திருவாங்கூர் சமஸ்தானத்தில் உள்ள வைக்கம் என்ற ஊரில் தீண்டாமைக்கு எதிராக நடைபெற்றப் போராட்டம். வைக்கம் ஊரில் இருந்த மகாதேவர் கோயிலைச் சுற்றியிருந்த தெருக்களை அவர்ண சாதியினர் பயன்படுத்தக்கூடாது என்ற தடையை நீக்க இப்போராட்டம் நடத்தப்பட்டது.
போராட்ட வரலாறு
கேரளா மாநிலத்தில் வைக்கம் எனும் ஊரில் இருந்த மகாதேவர் கோயிலைச் சுற்றியிருந்த தெருக்களில் நடக்கக் கூடாது என்கிற நடைமுறை பல ஆண்டு காலங்களாக இருந்து வந்தது. இந்நிலையை எதிர்த்துக் குரல் கொடுக்கக் கூட யாரும் தயாராக இல்லை. இந்நிலையில் ஸ்ரீ நாராயணகுருவின் சீடரும், காங்கிரசு பேரியக்கத்தைச் சார்ந்தவருமான டி. கே. மாதவன் என்பவர் இப்பிரச்சனைக்காகப் போராட முன் வந்தார். அவர் காங்கிரசு பேரியக்கத்தைச் சார்ந்தவர்களை ஒன்று திரட்டினார். இதற்காக 1924 ஆம் ஆண்டு மார்ச் 30 ஆம் நாள் காலை 6 மணிக்குப் போராட்டம் நடத்தத் தீர்மானிக்கப்பட்டது. இவர்களது திட்டம் அரசுக்குத் தெரிந்த போது காவல்துறையின் மூலம் தடை விதிக்கப்பட்டது. இந்தப் போராட்டத்தை நடத்த தாழ்த்தப்பட்ட மக்கள் விரும்பவில்லை. அவர்கள், இப்போராட்டத்தினால் தங்களுக்குக் கிடைத்து வரும் சில சலுகைகள் கிடைக்காமல் போய்விடும் என்று அச்சம் கொண்டனர். இதனால் இப்போராட்டத்தில் நம்பிக்கையின்றியும் இருந்தார்கள்.
டி. கே. மாதவன் காவல்துறையின் தடையை மீறி ஊர்வலமாகச் சென்று இப்போராட்டத்தை நடத்துவதென முடிவு செய்தார். தடையை மீறி நடத்தப்பட்ட இந்த ஊர்வலத்தில் சென்றவர்களில் குஞ்ஞப்பி என்கிற புலையர் சாதியைச் சேர்ந்தவர், பாகுலேயன் என்கிற ஈழவர் சாதியைச் சேர்ந்தவர், கோவிந்தப் பணிக்கர் என்கிற நாயர் சாதியைச் சேர்ந்தவர் என மூன்று நபர்கள் காவல்துறையினர் நின்று கொண்டிருந்த இடம் வரை சென்றனர். இந்த மூன்று நபர்களையும் காவல்துறையினர் கைது செய்து 6 மாத காலம் சாதாரணத் தண்டனைச் சட்டத்தின் கீழ் சிறையில் அடைத்தனர். இதுதான் வைக்கம் போராட்டத்தின் முதல் போராட்டமாகும்.
கைதானவர்களுக்கு ஆதரவினைத் திரட்டி மேலும் பல போராட்டங்கள் நடைபெற்றன. இந்தப் போராட்டத்திற்கு டி. கே. மாதவன், மகாத்மா காந்தியை நேரில் சந்தித்து வைக்கம் ஊரின் நிலையை எடுத்துக் கூறி ஒப்புதல் கடிதம் பெற்று ஆதரவு திரட்டினார். அதன் பிறகு டி. கே. மாதவன், கே. பி. கேசவமேனோன் ஆகியோர் இந்தப் போராட்டத்தில் முன் வந்து காவல்துறையினரின் தடுப்புச் சுவரை மீறிச் சென்றனர். இந்தக் குற்றத்திற்காக இருவரையும் காவல்துறை கைது செய்ததுடன் 6 மாத காலம் கடுங்காவல் தண்டனையும், ஐநூறு ரூபாய் அபராதமும் விதிக்கப்பட்டன.
கைது செய்யப்பட்ட டி. கே. மாதவன் ஈழவர் சாதியைச் சேர்ந்தவர் என்பதால் கேரள மாநிலத்திலிருந்த ஈழவர் சாதியைச் சேர்ந்த பலரும் போராட்டத்தில் இறங்கினர். இந்தப் போராட்டத்தில் இறங்கியவர்களுள் முக்கியமானவர் சகோதரர் அய்யப்பன். நியாயமான இப்போராட்டத்திற்கு ஸ்ரீ நாராயண குரு ஆதரவளித்தார். ஸ்ரீ நாராயண குரு தனக்குச் சொந்தமான பேளூர் மடத்தைப் போராட்டக் காரர்கள் தங்குவதற்காக அளித்தார். இந்தப் போராட்டத்திற்கு நன்கொடையாக ஆயிரம் ரூபாயும் அளித்தார். இந்த மடத்தில்தான் மக்கள் ஒன்று கூடி போராட்டத்திற்குச் சென்றனர். டி. கே. மாதவன் கைது செய்யப்பட்டதும், நியாயமான இப்போராட்டத்திற்கு அனைத்து மக்களும் ஆதரவளிக்க வேண்டும் என ஸ்ரீ நாராயண குரு தன் கைப்பட ஒரு கடிதமெழுதி அதை மக்களிடையே பரப்பிடச் செய்தார். ஸ்ரீ நாராயண குரு செய்தி கேரளா முழுவதும் சென்றது. கேரளா முழுவதும் போராட்டம் நடைபெற்றது.
இப்போராட்டத்திற்காக, ஸ்ரீ நாராயண குருவின் சன்னியாசி சீடர்கள் அனைவரும் வீடுவீடாகச் சென்று உண்டியல் ஏந்திப் பணம் சேகரித்துப் போராட்டக்காரர்களுக்கு அனுப்பினர். அத்துடன் ஒவ்வொரு வீட்டினரும் போராட்டத்தில் கலந்து கொள்ள வேண்டும் என்பதற்காக ஒவ்வொரு வீட்டிலும் சமைக்கும் முன்பு பெண்கள் ஒரு கைப்பிடி அளவு அரிசியைத் தனியாக எடுத்து வைத்து விடுவார்கள். இப்படி சேகரிக்கப்படும் அரிசி போராட்டக்காரர்களின் உணவுக்காக அனுப்பி வைக்கப்பட்டது.
இந்த அறவழிப் போராட்டம் தொடர்ந்து நடந்தது. முக்கியத் தலைவர்கள் கைது செய்யப்பட்டதும் சமாதானம் ஏற்பட வாய்ப்பு கிட்டுமா என எதிர்பார்க்கப்பட்டது. ஆனால் பணம் படைத்தவர்கள் காவல்துறையினர் உதவியுடன் சில வன்முறையாளர்களைக் கொண்டு போராட்டக்காரர்களை அடித்துத் துன்புறுத்தினர். இருப்பினும் போராட்டக்காரர்கள் தொடர்ந்து அறவழியிலேயே போராடிக் கொண்டிருந்தனர். படிப்படியாகத் தலைவரக்ள் கைது செய்யப்பட்டவுடன் போராட்டம் தொய்வடையும் நிலையில் ,ஈ.வெ.ரா. பெரியாருக்கு ஜார்ஜ் ஜோசப், கேசவமேனன் ஆகிய இருவரும் இணைந்து ஒரு கடிதம் எழுதினர். “நீங்கள் இங்கு வந்துதான் இந்தப் போராட்டத்திற்கு உயிர் கொடுக்க வேண்டும். இல்லாவிட்டால் நாங்கள் மன்னிப்புக் கேட்பதைத் தவிர வேறு வழியில்லை. அவ்வாறு செய்தால் ஒரு பெரிய காரியம் கெட்டுவிடுமே என்று கவலைப்படுகிறோம்” என்று அதில் குறிப்பிட்டிருந்தனர்.இந்தக் கடிதத்தின் அடிப்படையில் பெரியார் வைக்கம் விரைந்தார். களத்தில் இறங்கி சத்தியாக்கிரகம் செய்யத் தொடங்கினார். பெரியார் சூறாவளி போல் சுற்றி வந்து சூடு பறக்கும் சொற்களால் மக்களைத் தீண்டாமைக் கொடுமைக்கெதிராகத் தட்டியெழுப்பினார். இப்போராட்டச் செய்திகள் அனைத்துப் பத்திரிகைகளிலும் முக்கியச் செய்தியாக வெளியானது. எனவே இந்தப் போராட்டம் குறித்த செய்தி இந்தியா முழுவதும் பரவியது. இதன் பிறகு காங்கிரசு இயக்கத் தலைவர்கள் கேரள மாநிலத்திற்குச் செல்லத் தொடங்கினர். இராஜகோபாலாச்சாரி, டாக்டர் வரதராஜூலு நாயுடு, அய்யாமுத்துக் கவுண்டர், சுவாமி சர்தானந்தி, எம். பெருமாள் நாயுடு ஆகியோர் கேரளாவிற்குச் சென்றனர்.
கேரள மாநிலத்திற்குச் சென்ற காங்கிரசு பேரியக்கத் தலைவர்களில் ஈ.வே.ரா பெரியாரின் பேச்சு கேரள மக்களை அதிகமாகக் கவர்ந்தது. இதனால் அங்கிருந்த காவல்துறையினரால் ஈ.வே.ரா பெரியார் 1924 ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் 22 அன்று கைது செய்யப்பட்டார். அப்போதைய அரசர் உத்தரவின்படி ஒரு மாத கால சிறைத்தண்டனை அளிக்கப்பட்டது. இதன்படி அவர் அருவிக்குத்தி சிறையில் அடைக்கப்பட்டார். பெரியார் சிறையிலடைக்கப்பட்ட பின்னர் பெரியாரின் மனைவி நாகம்மாள், சகோதரி கண்ணம்மாள் ஆகியோர் வைக்கம் விரைந்து சென்று சத்தியாக்கிரகத்தில் குதித்தனர்.
தண்டனைக்காலம் முடிவடைந்த பின்பு ஈ.வே.ரா பெரியார் விடுதலையானார். விடுதலையான ஒரு வாரத்தில் மறுபடியும் கைது செய்யப்பட்டார். அதன் பிறகு ஆறு மாத காலம் தண்டனை அளிக்கப்பட்டு திருவாங்கூர் மத்திய சிறையில் கடினக் காவல் கைதியாகவும் வைக்கப்பட்டார். இந்த தண்டனைக் காலத்தில் நான்கு மாத காலத்தில் அரசர் இறந்து போனார். இதனால் அரச விளம்பரத்தின் அடிப்படையில் ஈ.வே.ரா பெரியார் விடுவிக்கப்பட்டார். விடுதலையான ஈ.வே.ரா பெரியார் பின்னர் அங்கிருந்து ஈரோட்டிற்குத் திரும்பி விட்டார்.
காங்கிரசு பேரியக்கத்தின் இந்தியத் தலைவர்கள் பலர் கலந்து கொண்டும் பிரச்சனை முடிவடையாததால் போராட்டம் தொடர்ந்து நடந்து கொண்டிருந்தது. காங்கிரசு பேரியக்கத்திற்கு இந்த அறவழிப் போராட்டம் ஒரு சவாலான போராட்டமாகவே நடந்து கொண்டிருந்தது. இந்தப் போராட்டம் ஓராண்டுக்கும் மேலாகத் தொடர்ந்து நடைபெற்றுக் கொண்டிருந்தது. இதனால் மகாத்மா காந்தி 1925 ஆம் ஆண்டு மார்ச் 9 அன்று வைக்கம் போராட்டத்திற்குச் சென்றார்.
அதன் பின்னரும் இந்தப் போராட்டம் தொடர்ந்து நடைபெற்றது. பல்வேறு தலைவர்களின் போராட்டங்களுக்கும், பேச்சுகளுக்கும் பின்னால் 1925 ஆம் ஆண்டின் நவம்பர் மாதத்தில் போராட்டம் முடிவுக்கு வந்தது. அகிம்சை எனும் அறவழியில் போராடி வெற்றி கண்ட போராட்டம் இதுதான்.
வைக்கம் போராட்டத்தில் பங்கு பெற்ற தலைவர்கள்
ஸ்ரீ நாராயணகுருவின் ஸ்ரீ நாராயணகுரு தர்ம பரிபாலன சபையின் அமைப்புச் செயலாளரும், காங்கிரசு பேரியக்கத்தின் கேரள மாநிலத் தலைவர்களில் ஒருவருமான டி. கே. மாதவன் தலைமையில் நடைபெற்ற வைக்கம் போராட்டத்தில் பெருந்தலைவர்கள் பலர் பங்கு பெற்றுள்ளனர். அவர்களில் கீழ்காணும் சிலர் முக்கியமானவர்கள்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:இந்திய வரலாறு பகுப்பு:சாதியத்துக்கு எதிரான போராட்டங்கள் பகுப்பு:இந்து சமய அமைப்புகள் பகுப்பு:கேரள வரலாறு பகுப்பு:பெரியார் ஈ. வெ. இராமசாமி
குருவிநாயனப்பள்ளி திம்மராயசாமி கோயில்
குருவிநாயனப்பள்ளி திம்மராயசாமி கோயில் தமிழ்நாட்டில் கிருஷ்ணகிரி மாவட்டம், குருவிநாயனப்பள்ளி என்னும் ஊரில் அமைந்துள்ள பெருமாள் கோயிலாகும்.
வரலாறு
இக்கோயில் மூன்றாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.
கோயில் அமைப்பு
இக்கோயில் முதன்மைத் திருக்கோயில் என்ற வகைப்பாட்டில் இந்து அறநிலையத்துறையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. பரம்பரை அல்லாத அறங்காவலர் அமைப்பால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
பூசைகள்
இக்கோயிலில் ஒருகாலப் பூசை நடக்கின்றது. புரட்டாசி மாதம் 5 சனி முக்கிய திருவிழாவாக நடைபெறுகிறது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:கிருஷ்ணகிரி மாவட்டத்திலுள்ள பெருமாள் கோயில்கள் பகுப்பு:சரி பார்க்க வேண்டிய தானியக்கக் கோயில் கட்டுரைகள்
தஞ்சைப் பெரிய கோயில் தேரோட்டம்
தமிழ்நாட்டில் தஞ்சாவூர் மாவட்டத்திலுள்ள தஞ்சாவூரில் உள்ள தஞ்சைப் பெரிய கோயிலின் தேரோட்டத் திருவிழா நூறாண்டுகளுக்குப் நடந்தது.
18ஆம் நூற்றாண்டு
கி.பி.1776இல் 20,200 நபர்கள் இழுத்து தஞ்சாவூரில் தேர் உலா வந்தததாக ஆவணமொன்று தெரிவிக்கிறது. சரபோஜி மன்னர் காலத்தில் கி.பி.1813இல் நடைபெற்ற தேரோட்டத்தின்போது தேர் இழுப்பதற்காக 27,394 நபர்கள் பல தாலுக்காக்களிலிருந்தும் அழைக்கப்பட்டுள்ளனர். திருவையாறு (1900), பாபநாசம் (2800), கும்பகோணம் (3494),மாயவரம் (3484), திருவாரூர் (2920), மன்னார்குடி (4200), கீவளூர் (4500), நன்னிலம் (3200) என்ற நிலையில் தேருக்காக 26,494 நபர்களும், வாகனங்களுக்காக திருவையாற்றிலிருந்து 900 நபர்களுமாக மொத்தம் 27,394 நபர்கள் அப்பணியில் ஈடுபட்டுள்ளனர்.
21ஆம் நூற்றாண்டு
பெரிய கோயிலில் தேரோட்டம் நடந்து, 100 ஆண்டுகளுக்கு மேலான நிலையில் தேரோட்டத்திற்கான ஏற்பாடுகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன. தேர் கட்டுமானம் என்பது பல்வேறு நிலைகளைக் கடந்து நிறைவுற்றது. தேர் சிற்பங்கள் இலுப்பை மரத்தைக் கொண்டு செய்யப்படுகின்றன. ஆகம சாத்திரங்களின்படி சிற்பங்கள் உருவாக்கப்பட்டுள்ளன.
தேரில் முதல் அங்கணம் அமைக்கும் பணியாக முதல் கட்ட பணியில், ஒன்றரை அடி உயரத்தில், 40 சிற்பங்களும், 2ம் கட்ட பணியில் இரண்டேகால் அடி உயரத்தில், 56 சிற்பங்களும், 3ம் கட்ட பணியில், ஒன்றரை அடி உயரத்தில், 56 சிற்பங்களும் செதுக்கப்பட்டன. இந்தத் தேரானது தரைமட்டத்தில் இருந்து சிம்மாசனம் மட்டம் வரை, பதினாறு அரை அடி உயரத்தில் தேர் அமைந்தது.
இரண்டாம் கட்ட பணி முடிவடைந்து, இறுதிக்கட்ட பணி நடந்து நிறைவுற்ற நிலையில் தேர் வெள்ளோட்டம் நடத்தப்பெற்றது.
அதனைத் தொடர்ந்து தேருக்கு அச்சு பொருத்தும் பணி நிறைவுற்றது. பதினாறரை அடி உயரத்தில் அமைக்கப்படவுள்ள இந்தத் தேரில் மூன்று நிலைகள் பொருத்தப்பட்டன.
சிவகாசி தொடருந்து நிலையம்
சிவகாசி தொடருந்து நிலையம் (Sivakasi railway station) தமிழ்நாட்டின், விருதுநகர் மாவட்டத்திலுள்ள சிவகாசி நகரில் அமைந்துள்ளது. இந்நிலையத்தின் குறியீடு SVKS ஆகும்.
தஞ்சைப் பெரிய கோயில் தேரோட்டம்
தேரின் சிறப்புக்கூறுகள்
அதிக எதிர்பார்ப்புடன் காணப்பட்ட இந்தத் தேர் பல சிறப்புக்கூறுகளைக் கொண்டு அமைந்திருந்தது.
சிவகாசி தொடருந்து நிலையம்
ஆளுகை
இந்தத் தொடருந்து நிலையம் தென்மண்டல இருப்புப் பாதைக்குட்பட்ட, மதுரை இருப்புப் பாதைப் பிரிவின் கீழ் இயங்குகிறது.
தஞ்சைப் பெரிய கோயில் தேரோட்டம்
வெள்ளோட்டம்
நூறாண்டுகளுக்குப் பின் 20.4.2015 அன்று தேரோட்டத்திற்கான வெள்ளோட்டம் திங்கட்கிழமை காலை 6.30 மணிக்கு மேல் தொடங்கியது. தேர் புறப்படும் முன்பாக, தேரில் இறைவனைக் குறிக்கும் வகையில் அமைந்துள்ள சிம்மாசனத்திற்குச் சிறப்பு பூஜை செய்யப்பட்டது. அதிகமான எண்ணிக்கையில் மக்கள் கலந்துகொண்டு ஆர்வத்துடன் தேரை இழுத்தனர். மேலவீதி விஜயராமர் கோவில் அருகில் இருந்து தேர் புறப்பட்டு வடக்கு ராஜவீதி, கீழராஜவீதி, தெற்கு ராஜவீதி வழியாக மேலவீதிக்குச் சென்றது. காலை 9.30 மணியளவில் மேலவீதியில் உள்ள நிலையைச் சென்றடைந்தது.
சிவகாசி தொடருந்து நிலையம்
வழித்தடம்
இந்தத் தொடருந்து நிலையம் விருதுநகர் சந்திப்பு தொடருந்து நிலையத்திற்கும் - தென்காசி சந்திப்பு தொடருந்து நிலையத்திற்கும் இடையே அமைந்துள்ளது.
தஞ்சைப் பெரிய கோயில் தேரோட்டம்
தேரோட்டம்
தேரோட்டத்தின் முதல் நாளன்று (28.4.2015) கோயில் களை கட்ட ஆரம்பித்தது. முளைப்பாரி ஊர்வலமாக நடராஜர் மண்டபத்திலிருந்து மேள வாத்தியங்களுடன் கிளம்பி ராஜராஜன் வாயில்,கேரளாந்தகன் வாயில் வழியாக கோயில் வெளியே வந்தது. பக்தர்கள் அந்த ஊர்வலத்தில் கலந்து கொண்டு சென்றனர். 29.4.2015 அன்று தேரோட்டத் திருவிழா சிறப்பாக நடைபெற்றது. தேரோட்ட நாளன்று தேர் காலை 5.15 மணிவாக்கில் பெரிய கோயிலிலிருந்து விநாயகர், சுப்பிரமணியர், தியாகராஜர் உடன் அம்மன், தனி அம்மன் மற்றும் சண்டிகேஸ்வரர் ஆகிய பஞ்சமூர்த்திகளும் புறப்பட்டு, சோழன் சிலை, சிவகங்கைப் பூங்கா வழியாக மண்டபம் வந்தடைந்தனர். கிளம்பத் தயாராக இருந்த தேரின் சிம்மாசனத்தில் இறைவனும் இறைவியும் வைக்கப்பட்டனர். காலை 6.15 மணிவாக்கில் சிறப்புப் பூஜைகள் செய்யப்பட்டு, கற்பூர ஆரத்தி எடுக்கப்பட்டு ஆயிரக்கணக்கான பக்தர்கள் வடம் பிடிக்க தேர் கிளம்பியது. அலங்கரிக்கப்பட்ட யானை அழகாக நடந்து வர விநாயகர், சுப்பிரமணியர் ரதங்கள் முன்னே செல்ல தியாகராஜர் - கமலாம்பாள் எழுந்தருளிய தேர் அசைந்து அசைந்து சென்றது.தேரின் முன்னர் தப்பாட்டம், கோலாட்டம், சிலம்பாட்டம் உள்ளிட்ட கலைகளை கலைஞர்கள் சிறப்பாக நிகழ்த்திக்கொண்டு வந்தனர். ஓதுவார்கள் தேவாரம் ஓத, மேள வாத்தியங்கள் இசைக்க தேர் அழகாக பவனி வந்தது. தேரை நீலோத்தம்மன், சண்டீகேசுவரர் ரதங்கள் பின்தொடர்ந்தன. கீழ்க்கண்ட இடங்களில் பக்தர்கள் சுவாமி தரிசனம் செய்வதற்கு வசதியாக தேர் நிறுத்தப்பட்டது. அவ்விடங்களில் பக்தர்கள் அளித்த தேங்காய்கள் உடைக்கப்பட்டன. தீபாராதனை காட்டப்பட்டது.
சிவகாசி தொடருந்து நிலையம்
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:துப்புரவு முடிந்த விருதுநகர் மாவட்ட ஆசிரியர்கள் தொடங்கிய கட்டுரைகள் பகுப்பு:விருதுநகர் மாவட்டத்திலுள்ள தொடருந்து நிலையங்கள்‎
தஞ்சைப் பெரிய கோயில் தேரோட்டம்
தேரோட்டம்
மேற்கண்ட இடங்களில் சிறப்பாக பூஜைகள் நடைபெற்றன. நான்கு வீதிகளையும் சுற்றிய பின் தேர் மதியம் 1.45 மணியளவில் தேர்நிலையை வந்தடைந்தது.
தேரோட்டம் படத்தொகுப்பு
பகுப்பு:தேர்த் திருவிழாக்கள்
நான்கு தாள முறை
நான்கு தாள முறை அல்லது சௌதல் அல்லது சவ்தல், இந்துஸ்தானி பாரம்பரிய இசையில் " தால் "/"தாள" என்றெல்லாம் அழைக்கப்பட்டாலும் இவை, வட இந்தியாவின் போஜ்புரி பிராந்தியத்தின் நாட்டுப்புறப் பாடலின் ஒரு இசை வடிவமாகும், இது பக்வா அல்லது ஹோலி பண்டிகையின் போது பாடப்படுகிறது.
நான்கு தாள பாடல் முறையில், பாடகர்கள் இரண்டு வரிசையில் அரைவட்ட முறையில்  ஒருவரையொருவர் எதிர்கொண்டு, ஒரு முனையில் " டோலக் மத்தள இசைக்கருவியுடனும் , மறுமுனையில் பாடல் வரிகளை எதிரொலியாகவும் பாடுகிறார்கள். இந்த பாடலிசைகள்  ஒப்பீட்டளவில் எளிமையானவை என்றாலும், பாடல் பலவிதமான தாளம் மட்டும் சுதியில் அடங்கிய நிலையிலும், உச்சகட்ட நிலையிலும் என மாறி மாறி இசைக்கப்பட்டு பார்வையாளர்களுக்கு அவர்கள் மனநிலைமையை அதற்கேற்ப மாற்றும் திறன் கொண்டதாகும். பொதுவாக இவை இசைக்கலைஞர்களால் பார்வையாளர்களுக்காகப் பாடப்படாமல், தங்கள் சொந்த மகிழ்ச்சிக்காகவே பெரும்பாலும்  பாடப்படுகிறது. "சௌதால்" அல்லது நான்கு தாள முறை என்பது இசைப்பாடல் வடிவத்திற்கான பொதுவான சொல்லாகும், இது முறையான தாளம், உள்ளரா லெஜ் பைஸ்வரா தமார் , கபீர் ஜோகிரா போன்ற பல்வேறு துணை வகைகள் அடங்கியுள்ளன. போஜ்புரி பிராந்தியத்தின் பல்வேறு பகுதிகளில்  இன்றும் இம்முறையில் நிகழ்ச்சிகள் நிகழ்த்தப்பட்டாலும் அவை பெருமளவில் இல்லை என்பதே நிதர்சனம்.
1838-1917 ஆம் ஆண்டில், கரீபியன் (முதன்மையாக டிரினிடாட் மற்றும் டொபாகோ, கயானா மற்றும் சுரினாம் ), பிஜி, ஜமைக்கா, மொரிஷியஸ் மற்றும் தென்னாப்பிரிக்காவிற்கு இந்திய ஒப்பந்தத் தொழிலாளர்களால் கடத்தப்பட்ட போஜ்புரி நாட்டுப்புற இசை வகைகளில் இதுவும்  ஒன்றாகும். டிரினிடாட் மற்றும் கயானாவில் போஜ்புரி மொழியின் வீழ்ச்சி இருந்தபோதிலும், இசைத்தளத்தில் இந்த வகை பாடல் முறைகள் அது தீவிரமாக வளர்ந்துள்ளது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:நாட்டுப்புறக் கலைகள் பகுப்பு:நாட்டுப்புறப் பாடல்கள் பகுப்பு:இந்திய இசை
இளம் துருக்கியர் புரட்சி
இளம் துருக்கியர் புரட்சி (YOUNG TURKS REVOLUTION) ஆட்சிமுறை சீர்திருத்தம் கோரி, இருபதாம் நூற்றாண்டின் ஆரம்பக் கட்டத்தில், ஆட்டோமன் (OTTOMAN - TURKEY) பேரரசில் நடந்த புரட்சி. ஏகாதிபத்திய முடியாட்சிக்குப் பதிலாக, மக்கள் நலனை முன்னிறுத்திய ஒரு அரசியலமைப்புச் சட்டத்திற்குக் கட்டுப்பட்ட முடியாட்சி அமைக்கக் கோரிய (CONSTITUTIONAL MONARCHY) புரட்சி.
இவ்வியக்கம், பாரிஸ், ஜெனீவா போன்ற பகுதிகளில் நாடு துறந்து வசித்த ஆட்டோமன் (OTTOMAN) வம்சாவளி மக்களால் ஆரம்பிக்கப்பட்டது. இதற்கு பிரஞ்சுப் புரட்சி முன்மாதிரியாய் அமைந்தது. டிசம்பர் 1876 இல் முதல் அரசியல் அமைப்புச் சட்டம் வடிவம் பெற்றது.
எதேச்சாதிகாரி சுல்தான் அப்துல் ஹமித், 1878 இல் இதன் செயற்பாட்டை நிறுத்தி வைத்தார். இதனால், புரட்சியின் தீவிரம் அதிகமாயிற்று. ஆட்சியில் உள்ள பொருளாதார, வரிவிதிப்புக் குறைகளைக் களைய ஜனநாயக முறையில் தீர்வு கோரப்பட்டது. ஆட்டோமனின் நிதி நிர்வாகம், ஐரோப்பியக் கடன் தரும் நிறுவனங்கள் நியமித்த 'ஆட்டோமன் பொதுக் கடன் நிர்வகிப்பு' என்னும் அமைப்பின் மேலாளுமையில் 1881 ஆம் ஆண்டு முதல் இயங்கி வந்தது. ஏற்கனவே பெரும்பாலான பால்கன் பகுதிப் பிரதேசங்கள் தன்னாட்சி பெற்று இருந்தன. அந்த வழியில் பேரரசு மேலும் சிதறிப் போவதை நிறுத்தக் கோரப்பட்டது.
அடிப்படையில் இது தேசியவாத புரட்சி எனினும், பரந்த பேரரசின் பல்வேறு இன மக்களின் வேறுபட்ட மரபு அடையாளங்கள் அழிந்திடாதிருக்க ஏதுவாக இனவாரி பிரத்யேக உரிமைகளும் அளித்தல் வேண்டும் என்பது எழுச்சியின் ஒரு மையக் கோட்பாடாக இருந்தது. 'வேற்றுமையுள் ஒற்றுமை' (UNITY IN DIVERSITY) நாட்டின் வளர்ச்சிக்கும், அமைதிக்கும் அவசியமெனும் சீரிய சிந்தனை அன்றே இருந்தது. ஒரு புறம், ஐரோப்பிய அரசு நிர்வாக முறையான 'அரசியலமைப்புச் சட்டம் சார்ந்த முடியாட்சி'யை வரவேற்றாலும், ஆட்டோமெனின் நிர்வாகத்தில் ஐரோப்பிய நாடுகளின் தலையீடுகள் எதுவும் இருத்தலாகாது என்பதில் கிளர்ச்சியாளர்கள் குறிப்பாக இருந்தனர்.
இவ்வியக்கத்திற்கு, முற்றிலும் மாறுபட்ட மரபுகள், சித்தாந்தங்கள் கொண்ட பல்வேறு இன, மத அமைப்புகளிலிருந்தும் ஒருமித்த ஆதரவு கிடைத்தது. 1906 இல் பல இன, பிரிவு அமைப்புகள் இணைந்து "கமிட்டி ஆப் யூனியன் மற்றும் ப்ராக்ரஸ்" (COMMITTEE OF UNION AND PROGRESS (CUP)) என்னும் செயற்குழு உருவானது; பின்னாளில், இது ஒரு அரசியல் கட்சியானது. இதன் பெரும்பாலான உறுப்பினர்கள், மூன்றாம் படையில் (THIRD ARMY) உயர் பதவி வகித்தவர்கள். இதைக் கண்டு பயந்த சுல்தான், நிதி நெருக்கடி ஏற்படுத்தி, இவ்வமைப்பை ஒரு முடிவுக்குக் கொண்டுவர முயன்றான்; ஆயிரக்கணக்கில் தனது கையாட்களை அமர்த்தி உளவு பார்த்தான். ஆனால், அவற்றையெல்லாம் மீறி, அக் குழு முனைப்புடன் செயல்பட்டது. இக் குழுவின் சில உறுப்பினர்கள் முடியாட்சி ஒழிய வேண்டுமென விரும்பிய போதிலும், பலர், ஒரு அரசியல் அமைப்புச் சட்டத்தால் கட்டுப்படுத்தப்பட்ட முடியாட்சியை ஏற்கத் தயாராகவே இருந்தனர்.
எப்படியும், எதேச்சிகார முடியாட்சியை முடிவுக்குக் கொண்டு வர ஒரு புரட்சியின் தேவையை அனைவருமே உணர்ந்தனர். புரட்சியை முறியடிக்கும் ஆட்சியாளர்களின் அடக்கு முறை திட்டங்கள் வலுப்பெறும் முன்பாகவே, முதல் அடி தனதாக இருக்க வேண்டும் என்னும் நோக்குடன் மேஜர் அஹ்மத் நியாஸி (AHMED NIYAASI), 200 புரட்சி ஆதரவாளர்களுடன், அரசியல் அமைப்புச் சட்டத்தை மீண்டும் அமலுக்கு கொணர வேண்டும் என்னும் முழக்கத்துடன் ஜூலை 3,1908 இல் தலைநகரை நோக்கி பயணமானார். இதுவே புரட்சி பரவலின் முன்னோடி.