cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
எடையப்பட்டி மாரியம்மன் கோயில்
எடையப்பட்டி மாரியம்மன் கோயில் தமிழ்நாட்டில் நாமக்கல் மாவட்டம், எடையப்பட்டி என்னும் ஊரில் அமைந்துள்ள அம்மன் கோயிலாகும்.
வரலாறு
இக்கோயில் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.
பூசைகள்
இக்கோயிலில் ஒருகாலப் பூசை திட்டத்தின் கீழ் பூசை நடக்கின்றது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:நாமக்கல் மாவட்டத்திலுள்ள அம்மன் கோயில்கள் பகுப்பு:சரி பார்க்க வேண்டிய தானியக்கக் கோயில் கட்டுரைகள்
லுலெக்கி என்காலா
லுலெக்கி என்காலா (Mluleki Nkala , பிறப்பு: ஏப்ரல் 1 1981), சிம்பாப்வே அணியின் துடுப்பாட்டக்காரர். இவர் 10 தேர்வுத் துடுப்பாட்டப் போட்டிகளிலும், 50 ஒருநாள் பன்னாட்டுத் துடுப்பாட்டப் போட்டிகளிலும் 51 முதல்தர துடுப்பாட்டப் போட்டிகளிலும், 89 ஏ-தர துடுப்பாட்டப் போட்டிகளிலும் கலந்து கொண்டுள்ளார். இவர் 2000 - 2005 ஆண்டுகளில், சிம்பாப்வே தேசிய அணி உறுப்பினராக தேர்வுத் துடுப்பாட்டப் போட்டிகளிலும், 1998 - 2006 ஆண்டுகளில் ஒருநாள் பன்னாட்டுத் துடுப்பாட்டப் போட்டிகளிலும் பங்குகொண்டார்.
வெளி இணைப்பு
லுலெக்கி என்காலா - கிரிக்இன்ஃபோவில் இருந்து விளையாட்டுவீரர் விபரக்குறிப்பு. கடைசியாகப் பார்க்கப்பட்ட திகதி செப்டம்பர் 14 2011.
உங்கள் சொந்த திரைப்படங்களின் திருவிழா
உங்கள் சொந்த திரைப்படங்களின் திருவிழா (BRING YOUR OWN FILM FESTIVEL) என்பது இந்திய மாநிலமான ஒடிசாவில் உள்ள கோவில் நகரமான பூரியின் கடற்கரைகளில் 2004 ம் ஆண்டில் இருந்து தொடங்கப்பட்டு வருடந்தோறும் நடைபெற்று வரும் திரைப்பட திருவிழாவாகும். அதன் சிறப்பம்சம் என்னவென்றால், அந்த திரைப்பட திரையிடல் விழாவிற்கு தகுதிச்சுற்று முறையோ, நடுவர் மன்றம் அமைத்து தரவரிசைப்படுத்துவதோ இல்லை, மாறாக இது சுயாதீன திரைப்பட தயாரிப்பாளர்களுக்கான இடமாகும். எந்தவொரு நபராக இருந்தாலும் திரைப்படம் எடுத்திருந்தால் இங்கே வந்து எளிய முறையில் பதிவு செய்து,தனது கலைப் படைப்புகளை காட்சிப்படுத்தலாம்.
இந்த விழா இந்திய திரைப்படத் தயாரிப்பு சமூகத்தில் கணிசமான ஆர்வத்தை உருவாக்கியுள்ளது. மட்டுமல்லாமல் திரைத்துறையைச் சார்ந்த பல்வேறு தரப்பினரிடையே பிரபலமாகிக்கொன்டும் வருகிறது.
வரலாறு
திரைப்படம் மற்றும் தொலைக்காட்சி கல்லூரி (இந்தியா) வைச் சார்ந்த சுசாந்த் மிஸ்ரா மற்றும் அவரது நண்பர்களால் ஆரம்பிக்கப்பட்டது. இந்த திரைப்பட விழாவினை ஆரம்பிப்பதில் குர்பால் சிங், மறைந்த ஸ்வாகத் சென் மற்றும் பலர் பங்கெடுத்துள்ளனர்.]] வைச் சார்ந்த சுசாந்த் மிஸ்ரா மற்றும் அவரது நண்பர்களால் ஆரம்பிக்கப்பட்டது. இந்த திரைப்பட விழாவினை ஆரம்பிப்பதில் குர்பால் சிங், மறைந்த ஸ்வாகத் சென் மற்றும் பலர் பங்கெடுத்துள்ளனர். ஆரம்பிக்கும் போதே, இத்திரைப்பட விழாவில் திரையிடப்படும் படங்களில் எந்தவொரு அதிகாரப்படிநிலையோ, விருதுகள், தரவரிசை போன்றவைகளோ இல்லை எனவும் நடுவர் மன்றங்கள் போன்றவைகளோ இல்லை என்பதாக தீர்மானித்து அதன்படியே நடத்தி வருகின்றனர்.
திரையிடல்
இந்தத் திரைப்பட விழாவில், எந்தவொரு திரைப்படத் தயாரிப்பாளரும் தங்கள் திரைப்படத்தை இவ்விழாவிற்குக் கொண்டு வந்து திரையிடலாம். திரைப்பட தயாரிப்பாளர்கள் மட்டுமின்றி, இசை, நாடகம், ஓவியம், சிற்பம், நடனம், இலக்கியம் மற்றும் புகைப்படம் எடுத்தல் போன்ற பிற கலைத்துறைகளைச் சேர்ந்த கலைஞர்களும் பங்கேற்க்கலாம். அத்தோடு தங்கள் கலைப்படைப்புகளை வெளிப்படுத்தவும் ஊக்குவிக்கப்படுகிறார்கள்.
இந்த திருவிழாவில் திரைப்படங்களை திரையிட பெயரளவிற்கு பதிவுக் கட்டணமாக ₹5,000 செலுத்தி பதிவு செய்து கொள்ளவும் அதுபோக  திரையரங்க  கட்டணமும் மட்டுமே செலுத்தினால் போதுமானது.
ஒவ்வொரு ஆண்டும் பிப்ரவரி 21 முதல் 25 வரை இந்த திரைப்பட விழா நடைபெற்று வருகிறது.
சோனா பனிப்பாறை
சோனா பனிப்பாறை (Sona Glacier) என்பது இந்தியாவின் உத்தரகாண்டின் கிழக்குப் பகுதியில் பித்தோராகர் மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ள இமயமலைப் பனிப்பாறை ஆகும்.
மேலும் பார்க்கவும்
பகுப்பு:Coordinates on Wikidata பகுப்பு:உத்தராகண்டத்தின் புவியியல்
சேவர்கி சட்டமன்றத் தொகுதி
சேவர்கி சட்டமன்றத் தொகுதி (Jevargi Assembly constituency) இந்தியாவின் கர்நாடக மாநிலத்திலுள்ள 224 சட்டமன்றத் தொகுதிகளுள் ஒன்றாகும். இது கலபுரகி மாவட்டத்தில் உள்ளது. குல்பர்கா மக்களவைத் தொகுதியில் அடங்கும் 8 சட்டமன்றத் தொகுதிகளுள் இதுவும் ஒன்று. இத்தொகுதியின் எண் 35 ஆகும்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:கர்நாடக சட்டமன்றத் தொகுதிகள் பகுப்பு:குல்பர்கா மாவட்டம்
நரேந்திர கிர்வானி
நரேந்திர கிர்வானி (Narendra Hirwani, பிறப்பு: அக்டோபர் 18. 1968), துடுப்பாட்ட அணியின் முன்னாள் துடுப்பாட்டக்காரர். இவர் 17 தேர்வுத் துடுப்பாட்டப் போட்டிகளிலும், 18 ஒருநாள் பன்னாட்டுத் துடுப்பாட்டப் போட்டிகளிலும் கலந்து கொண்டுள்ளார்.
பகுப்பு:இந்தியத் துடுப்பாட்டக்காரர்கள் பகுப்பு:1968 பிறப்புகள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:இந்தியத் தேர்வுத் துடுப்பாட்டக்காரர்கள்
அராஸ் சண்டை (1940)
அராஸ் சண்டை (Battle of Arras) என்பது இரண்டாம் உலகப் போரின் மேற்குப் போர்முனையில் நிகழ்ந்த ஒரு சண்டை. இது பிரான்சு சண்டையின் ஒரு பகுதியாகும். மே 21, 1940ல் நடந்த இச்சண்டையில் ஆங்கிலக் கால்வாயை நோக்கி முன்னேறிக் கொண்டிருந்த நாசி ஜெர்மனியின் படைகள் நேச நாட்டுப் படைகளின் எதிர்த் தாக்குதலை முறியடித்தன.
ஜெர்மானியப் படைகள் மே 10 ஆம் தேதி பெல்ஜியம் மற்றும் பிரான்சின் மீது தங்கள் தாக்குதலைத் தொடங்கின. நேச நாட்டுப் படைகளை பெல்ஜியத்தில் பொறி வைத்துப் பிடிப்பது ஜெர்மானியரின் திட்டம். மே 15ல் செடான் சண்டையில் வெற்றியடைந்ததால் அவர்களால் நேச நாட்டுப் படைகளை பெல்ஜியத்தில் சுற்றி வளைக்க முடிந்தது. சுற்றி வளைத்தபின் ஆங்கிலக் கால்வாய் ஓரமாக அவை பெல்ஜியத்தை நோக்கி முன்னேறத் தொடங்கின. நேச நாட்டுப் படைகளைச் சுற்றியிருந்த ஜெர்மானியப் படைவளையம் இறுகத் தொடங்கியது. சிக்கிக் கொண்ட பொறியிலிருந்து தப்ப நேச நாட்டுப் படைகள் ஜெர்மானிய முன்னேற்றத்தின் பக்கவாட்டில் தாக்கின. ஆரம்பத்தில் இந்த எதிர்தாக்குதல் நலல விளைவுகளைக் கொடுத்தாலும், ஜெர்மானியப் படைகள் விரைவில் சுதாரித்து இதை முறியடித்தன. பொறியிலிருந்து தப்பிக்கும் முயற்சியில் இத்தாக்குதல் தோல்வியடைந்தாலும், இதனால் அதிர்ச்சி அடைந்த ஜெர்மானிய தலைமையகம், தனது படைகளின் முன்னேற்றத்தை ஒரு நாள் நிறுத்தி வைத்தது. இந்தத் தாமதம் பொறியில் சிக்கியிருந்த நேச நாட்டுப் படைகளில் பெரும்பகுதி டன்கிர்க் துறைமுகம் வழியாக இங்கிலாந்துக்குத் தப்ப உதவியது.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு: மேற்குப் போர்முனை (இரண்டாம் உலகப் போர்) பகுப்பு:1940 நிகழ்வுகள் பகுப்பு:பிரான்சின் வரலாறு
கற்றல் கோட்பாடு
ஒழுங்குபடுத்துவர்களிடமிருந்து கற்றுக்கொள்வது ஒரு சூழ்நிலையின் அம்சமாகவும் கருதப்படுவதோடு, கல்வியின் வெகுமதிகளையும், இலக்குகளையும் வற்புறுத்துகிறது. புலனுணர்வு கோட்பாட்டை ஏற்றுக்கொள்ளும் கல்வியாளர்கள், நடத்தை மாற்றத்தில் மாற்றம் என்பது குறுகியதாகவும், அவர்களின் சூழலைக் காட்டிலும் குறிப்பாக மனித நினைவுகளின் சிக்கல்களிலும் பயிற்றுவிப்பாளரை படிக்க விரும்புவதாகவும் நம்புகின்றனர். பொருண்மைக் கோட்பாட்டிற்கு ஆதரவளிப்போர்கள் கற்றுக்கொள்ளும் திறன் பெற்றவர், ஏற்கனவே அறிந்திருப்பது, புரிந்துகொள்வது ஆகியவற்றின் மீது ஒரு பெரிய அளவிற்கு நம்பியிருப்பதை நம்புகின்றனர். அறிவை வாங்குவது, தனித்தனியாக வடிவமைக்கப்பட்ட செயல்முறையாக இருக்க வேண்டும். மாற்று வழி கற்றல் கொள்கை, ஒரு கற்பனையாளரின் முன் கூட்டியே ஏற்படும் மற்றும் உலக காட்சியில் தேவைப்படும் பெரும்பாலான மாற்றங்களை மையமாக கொண்டது. புவியியல் கற்றல் கோட்பாடு சூழல்கள் மற்றும் சூழகளில் கற்றல் செயல்பாட்டை வடிவமைக்கும் வழிகளில் கவனம் செலுத்துகிறது.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:உளவியல் பகுப்பு:கல்வி பகுப்பு:துப்புரவு முடிந்த தஞ்சாவூர் மாவட்ட ஆசிரியர்கள் தொடங்கிய கட்டுரைகள்
சர்க்கரை
சர்க்கரை என்பது பின்வருவனவற்றுள் ஒன்றாக இருக்கலாம்:
சாஸ்த்ராதீபிகா
சாஸ்த்ரதீபிகா (ஆங்கிலம்: Shastradipika; சமஸ்கிருதம் : शास्त्रदीपिका IAST: Śāstradīpikā ) என்பது 11ஆம் நூற்றாண்டில் எழுதப்பட்ட கட்டுரையாகும். இதனை பார்த்தசாரதி மிசுரா எழுதினார்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:இந்திய மெய்யியல்
சபாபதி நாவலர்
சபாபதி நாவலர் (1845/1846 - 1903) பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் புகழ் மிக்க பெரும்புலவராய், சொல்லாற்றல் மிக்கவராய், சைவத்துக்கும், தமிழுக்கும் சிறந்த தொண்டாற்றியவர். யாழ்ப்பாணத்தில் பிறந்த இவர் தமிழ்நாட்டு மன்னர்களாலும், மடத்துத்தலைவர்களாலும் மற்றும் அக்காலப் புலவர்களாலும் பாராட்டப் பெற்றவர்.
தோற்றம்
இலங்கையின் வடபகுதியில் உள்ள யாழ்ப்பாணத்தில், வடகோவை என்னும் ஊரில் 1846 ஆம் ஆண்டில் சபாபதி நாவலர் பிறந்தார். இவர் தந்தையின் பெயர் சுயம்புநாதப் பிள்ளை. தாயின் பெயர் தெய்வயானை. சைவ வேளாளர் குலத்தினைச் சேர்ந்தவர். இவர் அக்காலப் புலவர்களில் சிறந்தவராகவும், சொல்வன்மை மிக்க கல்வியாளராகவும் விளங்கினார்.
கல்வி
சபாபதியார் உரிய காலத்தில் கல்விப் பயிற்சிக்குப் பள்ளிக்கூடத்தில் சேர்க்கப்பெற்றார். தொடக்கத்தில் பிரம்மசிறீ ஜெகந்நாதையர் என்பார் அக்காலத்திலே வடகோவைப் பகுதியிலே வடமொழி, தமிழ் ஆகிய மொழிகளிலே சிறந்து இருந்தார். அவரிடம் சபாபதிப் பிள்ளை சிலகாலம் பயின்ற பின்னர், நீர்வேலி சிவசங்கர பண்டிதர் என்பவரிடம் தமிழையும், வடமொழியையும் கற்றார். அக்கால வழக்கப்படி ஆங்கிலத்தையும் நன்கு கற்றார்.
தமிழ்நாட்டில் தொண்டு
கல்வி இவருக்கு எளிதாக வந்து எய்தியது. இவர் சிறந்த புலமை எய்தியதை அறிந்த ஆறுமுக நாவலர், தமிழ்நாட்டில் சிதம்பரத்தில் தம்மால் நிறுவப்பட்ட சைவபிரகாச வித்தியாசாலையில், தலைமை ஆசிரியராக இருக்குமாறுப் பணித்தார். அங்ஙனமே, அப் பணியினை ஏற்று, சில ஆண்டுகள் சபாபதி நாவலர் சிதம்பரத்தில் பணியாற்றினார். சிதம்பரத்தில் இருக்கையிலே "ஏம சபாநாத மான்மியம்" என்னும் வடமொழி நூலைத் தமிழில் மொழிபெயர்த்துச் சிதம்பரம் சபாநாத புராணம் என்னும் பெயரில் 893 செய்யுட்கள் கொண்டதாக எழுதி 1895-ஆம் ஆண்டு வெளியிட்டார்.
அருளுரை பெறுதல்
அக்காலத்தில் திருவாவடுதுறையில், சுப்பிரமணிய தேசிகர் பதினாறாம் பட்டத்து ஆசிரியராக அமர்ந்திருந்தார். அவர் நூற்றுக்கணக்கான மாணவர்களைச் சேர்த்து, தம்மிடத்தில் பாடங்கற்குமாறு செய்திருந்தார். அத் தேசிகருடையை பெருமைகளைக் கேள்வியுற்ற சபாபதி நாவலர், திருவாடுதுறையை அடைந்து, அத் தேசிகரிடம் அருளுரை பெற்று, அவர்கள் முன்னிலையில், பன்னிரண்டு ஆண்டுகள், அறிவு நூல்களையெல்லாம் முறையாகக் கற்றுணர்ந்தார். இலக்கிய, இலக்கணங்களிலும், வேதாந்த சித்தாந்த நூல்களிலும் சிறந்த புலமையுடையவரானார்.
நாவலர் என்னும் பட்டம்
சபாபதியார் புலமைப் பெற்ற பிறகு, அவைகளில் சொற்பொழிவு செய்தலிலும் வல்லவரானார். சொல் வன்மையும், அவர்க்கு இயற்கையிலே அமைந்துவிட்டது. நாவன்மையுடையவர்க்கு, "நாவலர்" என்னும் பட்டம் அளிப்பது வழக்கம். ஆயின் அக்காலத்தில் ஆறுமுக நாவலர் ஒருவர் மட்டுமே, 'நாவலர்' என்னும் பட்டம் பெற்றிருந்தார். பிறகு, இவருக்கும் அப்பட்டத்தைத் தந்தனர். திருவாவடுதுறையில் ஒரு பேரவையைக் கூட்டி, இவரை சொற்பொழிவு ஆற்றச் செய்து, அப்பேரவையில் சுப்பிரமணிய தேசிகர், இவருக்கு 'நாவலர்' என்னும் சிறப்புப் பெயரை வழங்கியருளினார்.
சிவஞானபோதம்
சிவஞானபோதம் என்பது சிறந்த சைவ சித்தாந்த நூல் ஆகும். அதன் உரை, "மாபாடியம்" என்று புகழ்ந்து கூறப்படுவது ஆகும். சிவஞானபோத மாபாடியம் என்னும் சைவ சித்தாந்த மெய்ஞ்ஞான நூல், சைவ சமயத்துக்கொரு 'முடிமணி' போன்று விளங்கும் சிறப்புடைய நூலாகும். இந்நூலினை, ஆதீனத்தலைவர் தகுந்த அறிவும் பக்குவம் உடையவர்களைக் கண்டு, அவர்களுக்கு மட்டுமே படிப்பதற்குக் கொடுப்பது வழக்கம். தேசிகரவர்கள் சபாபதி நாவலரிடம் கொண்டிருந்த நன்மதிப்பால், அந்நூலை சபாபதி்க்கு நல்கிக் கற்றுணரச் செய்தார்.
நாவலரும், சேதுகாவலரும்
இராமநாதபுரத்துச் சேதுமன்னர், நாவலரின் கல்வித் திறமும் சொல்வன்மையும் கண்டு மிக்க மதிப்பு வைத்திருந்தார். நாவலர் சிதம்பரம் சென்றபோது, அங்கு சென்ற பாஸ்கர சேதுபதி மன்னர் நாவலரைக் கண்டு உரையாடினார். அவரைத் தம்முடன் இராமநாத புரத்துக்கு அழைத்துச் சென்று அரண்மனையில் தங்கச் செய்தார். சேது நாட்டில் சிலகாலம் தங்கியிருந்து சமயத்தொண்டு செய்யவேண்டும் என்று வேண்டிக்கொண்டார். நாவலர் அதற்கு இணங்கிச் சில திங்கள் அங்கே தங்கியிருந்தார். பிறகு மன்னரோடு உத்தரகோசமங்கை என்னும் ஊருக்குச் சென்றார். இறை வழிபாடு ஆற்றியபின் மன்னர் தலைமையில் நாவலர் வேத நெறி தழைத் தோங்க என்னும் பெரியபுராணச் செய்யுள் அடியைத் தலைப்பாகக் கொண்டு மிகச் சிறந்த ஒரு சொற்பொழிவு ஆற்றினார். அதன் பின்னர் மன்னரோடு பல திருத்தலங்களுக்குச் சென்று வழிபட்டார். பின்னர்த் திருச்செந்தூர், தூத்துக்குடி, திருக்குற்றாலம் ஆகிய இடங்கட்குச் சென்று வழிபட்டதோடு சொற்பொழிவும் நிகழ்த்தினார். அதன் பின்னர் அரசரும் நாவலரும் இராமநாதபுரத்தை அடைந்தனர். வேந்தர், நாவலர்க்குப் பாராட்டு விழா நடத்தி மூவாயிரம் பொற் காசுகள் நன்கொடையாக வழங்கினார். மேலும், வேண்டிய போது உதவி செய்வதாகவும் கூறினர். நாவலர், சேதுவேந்தரிடம் விடைபெற்றுக்கொண்டு சென்னையை அடைந்தார்.
சபாபதி நாவலரின் மாணவர்கள்
நாவலரிடத்தில் மாணவர் பலர் வந்து கல்வி கற்றுச் சிறப்படைந்தனர். அவர்களுள்,
மறைவு
இறுதிக் காலத்தில் நாவலர் சிதம்பரத்தில தங்கிருத்தார். அங்கும் சைவ சமயச் சொற்பொழிவுகள் பல செய்தார். பிறகு திருத்தில்லையில் தங்கிருந்தபோது, 1903ஆம் ஆண்டில், தமது ஐம்பத்தெட்டாவது அகவையில் இயற்கை எய்தினார்.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:ஈழத்துப் புலவர்கள் பகுப்பு:ஈழத்துத் தமிழறிஞர்கள் பகுப்பு:1846 பிறப்புகள் பகுப்பு:1903 இறப்புகள் பகுப்பு:யாழ்ப்பாணத்து நபர்கள்
ஐரோப்பிய ராபின்
ஐரோப்பிய ராபின் (European robin) அல்லது ஐரோப்பிய ரொபின் (இலங்கை வழக்கு) என்பது, பூச்சியுண்ணும், மரக்கிளைகளில் தங்கும், ஒரு சிறிய பறவை. மார்பு செந்நிறமாக இருப்பதால் இதைப் பிரித்தானியத் தீவுகளில் ராபின் ரெட்பிரெஸ்ட் எனவும் அழைப்பர். இது முன்னர் "திறசு" (thrush) குடும்பத்தில் (தேர்டிடே) வகைப்படுத்தப்பட்டிருந்தது. இப்போது இது ஒரு பழைய உலக ஈபிடிப்பான் எனக் கருதப்படுகிறது. இது 12.5-14.0 சமீ (5.0-5.5 அங்குலம்) நீளம் கொண்டது. இதன் ஆண், பெண் இரு பாலினப் பறைவைகளும் ஒரே விதமான நிறம் கொண்டவை. செம்மஞ்சள் நிற மார்பைக் கொண்ட இவற்றின் முகத்தில் சாம்பல் நிறக் கோடுகள் இருக்கும். முதுகு மண்ணிறமாகவும், வயிற்றுப்பகுதி வெள்ளை நிறமாகவும் காணப்படும். இது, கிழக்கில் மேற்கு சைபீரியா வரையும், தெற்கில் வட ஆப்பிரிக்கா வரையும் உள்ள ஐரோப்பாக் கண்டத்தின் எல்லாப் பகுதிகளிலும் பரந்து வாழ்கின்றது. தூர வடக்குப் பகுதிகளில் வாழும் சி வகைகளைத் தவிர இதன் ஏனைய வகைகள் இடப்பெயர்வு இல்லாமல் ஒரே பகுதியிலேயே வாழ்கின்றன.
வகைப்பாட்டியலும் தொகுதியியலும்
1758 ஆம் ஆண்டு, சிஸ்டெமா நச்சுரேயின் 10 ஆவது வெளியீட்டில், மோட்டசிலா ருபெக்குலா என்னும் இருபடிப் பெயரில், ஐரோப்பிய ராபினை கார்ல் லின்னேயசு விபரித்தார். இதன் உரிய பண்புச் சொல்லான ருபெக்குலா என்பது "சிவப்பு" எனப் பொருள்படும் இலத்தீன் சொல்லான ருபெர் என்பதில் இருந்து பெறப்பட்டது. 1800 ஆம் ஆண்டில் பிரெஞ்சு இயற்கையாளர் ஜார்ச் குவியர், எரித்தாகசு என்னும் பேரினத்தை உருவாக்கி, ஐரோப்பிய ராபினுக்கு எரித்தாக்கசு ருபெக்குலா என்னும் பெயரை வழங்கினார்.
இப்பேரினம் முன்னர் சப்பானிய ராபின், ரியுகியு ராபின் ஆகியவற்றையும் உள்ளடக்கி இருந்தது. மூலக்கூற்றுக் கணப்பிறப்பியல் (molecular phylogenetic) ஆய்வுகள், மேற்குறிப்பிட்ட கிழக்காசிய இனங்கள், ஐரோப்பிய ராபினை விடப் பிற ஆசிய இனங்களுடனேயே நெருக்கமாக ஒத்திருக்கின்றன எனக் காட்டின. இதனால், ஐரோப்பிய ராபின், எரித்தாக்கசு பேரினத்தின் ஒரே இனமாக எஞ்சியது. கணப்பிறப்பியல் பகுப்பாய்வுகள் எரித்தாகசுவை, முன்னர் ஆப்பிரிக்க இனங்களை மட்டுமே கொண்டிருந்த எரித்தாசினே துணைக் குடும்பத்தில் வைத்தன. ஆனால், பிற பேரினங்கள் தொடர்பிலான இதன் சரியான இடம் இன்னும் தீர்மானிக்கப்படவில்லை.
இப்பறவையின் தனித்துவமான செம்மஞ்சள் நிற மார்பு, இதற்கு அதன் முதல் பெயரான "ரெட்பிரெஸ்ட்" (செம்பார்பன்) என்னும் பெயர் ஏற்படக் காரணமாயிற்று. "ஆரெஞ்சு" என்பது இங்கிலாந்தில், ஒரு நிறப்பெயராக 16 ஆம் நூற்றாண்டுக்கு முன்னர் அறியப்பட்டிருக்கவில்லை. அக்காலப் பகுதியில் "ஆரெஞ்சு"ப் பழம் அறிமுகமான பின்பே இந்நிறப் பெயரும் அறிமுகமானது. அதனாலேயே "செம்மஞ்சள்", "சிவப்பு" நிறமாக அடையாளம் காணப்பட்டது. 15 ஆம் நூற்றாண்டில், பழக்கமான இனங்களுக்கு மனிதப் பெயர்களை வைக்கும் வழக்கம் உருவானபோது, இப்பறவைக்கு "ராபின் ரெட்பிரெஸ்ட்" என்னும் பெயர் ஏற்பட்டதுடன், பின்னர் இது சுருக்கமாக "ராபின்" என அழைக்கப்பட்டது. ஒல்லாந்த, பிரெஞ்சு, செருமன், இத்தாலியம், எசுப்பானியம் ஆகிய மொழிகளில் வழங்கும் பெயர்களும் அப்பறவையின் தனித்துவமான மார்பு நிறத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டே உருவானவை.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:பறவைகள்
வைத்தியா
வைத்தியா (Baidya) இந்தியாவின் மேற்கு வங்காள மாநிலத்தில் வாழும் இந்து சமூக மக்களின் ஒரு  குடிப்பெயராகும். இம்மக்கள் மருத்துவ மூலிகைகளைக் கொண்டு ஆயுர்வேத மருந்துகளை தயாரிப்பதுடன், நோயாளிகளின் நாடி பார்த்து உரிய மருந்துகள் வழங்குவர். சமூகப் படிநிலையில் வைத்தியா சமூகத்தினர், அந்தணர்களுக்கு அடுத்த நிலையில் உள்ளனர்.
மேற்கோள்கள்
இந்து சமய குடிப்பெயர்கள் பகுப்பு:சாதிகள்
மவூ, உத்தரப் பிரதேசம்
மவூ (Mau) தற்போது மவூனத் பஞ்சன் என்றும் அழைக்கப்படும் இது, ஓர் தொழில்துறை நகரமும் மவூ மாவட்டத்தின் தலைமையகமுமாகும். இது இந்தியாவின் உத்தரப் பிரதேசத்தின் கிழக்குப் பகுதியில் அமைந்துள்ளது. இந்த நகரம் புடவைத் தொழிலுக்கு பெயர் பெற்றது. இது இந்த நகர மக்களின் பாரம்பரிய வணிகமாகும். மேலும், பல நூற்றாண்டுகள் பழமையான கலை ஆகும்.
வரலாறு
வரலாற்று மற்றும் தொல்லியல் பார்வையில், மவூ இப்பகுதியில் உள்ள பழமையான இடங்களில் ஒன்றாகும். பழங்கால கலாச்சார மற்றும் தொல்லியல் எச்சங்கள் இப்பகுதியில் பல இடங்களில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளன. இது இப்பகுதியில் மனித வாழ்விடத்தின் நீண்ட வரலாற்றின் போதுமான ஆதாரங்களை அளிக்கிறது. மவூவின் அறியப்பட்ட தொல்லியல் வரலாறு சுமார் 1500 ஆண்டுகள் பழமையானது. முழுப் பகுதியும் அடர்ந்த காடுகளின் கீழ் இருந்தது. தம்சா ஆற்றோரம் வாழ்ந்தவர்கள், பழமையான குடிமக்களாகவும், இப்பகுதியின் ஆட்சியாளர்களாகவும் கருதப்படுகின்றனர்.
மாவட்டத்தின் அதிகாரப்பூர்வ வலைப்பக்கத்தில் உள்ள பதிவுகளின்படி, கி.பி. 1028இல் மன்னர் சையத் சலர் மசூத் காசி ஒரு பெரிய இராணுவத்துடன் இப்பகுதியை கைப்பற்ற வந்தான். ஆனால் அவன் ஆப்கானித்தானுக்குத் திரும்பிச் சென்றார். மேலும் அவன் தனது அதிகாரிகளில் சிலரை இப்பகுதியில் விட்டுச் சென்றான். ஒரு சூபி துறவி பாபா மாலிக் தாகிர் என்பவரும், அவரது சகோதரர் மாலிக் காசிம் ஆகியோர் மீதமுள்ள குழுவில் இருந்தனர். மவூ நகரில் இந்த இரண்டு புனிதர்களின் பெயரில் மாலிக் தாகிர் புரா, காசிம் புரா போன்ற இடங்கள் உள்ளன. மாலிக் தாகிரின் கல்லறை மாலிக் தாகிர் புராவிலும் உள்ளது, இது மசார் மாலிக் தாகிர் பாபா என்று உள்ளூரில் அறியப்படுகிறது.
1540-1545 ஆம் ஆண்டில், உமாயூனைத் தோற்கடித்த புகழ்பெற்ற பேரரசர் சேர் சா சூரி, தனது ஆட்சியின் போது சிறந்த சூபி துறவி சையத் அகமத் வாத்வாவைச் சந்திக்க கொழுவவன் (மதுபன்) சென்றார்.
சேர் சாவின் மகள்களில் ஒருவரான மக்வானி சையத் வாத்வாவின் தர்காவுக்கு அருகில் நிரந்தரமாக குடியேறினார். முகலாயப் பேரரசர் அக்பர் அலகாபாத்திற்குச் செல்லும் வழியில் மவூ வழியாகச் சென்றதாக ஜியாவுதீன் பர்னியின் வரலாற்றுப் புத்தகத்தில் விவரிக்கப்பட்டுள்ளது. அப்போது, முகலாயப் படையுடன் வந்த ஈரான், ஆப்கானித்தான், துருக்கி ஆகிய நாடுகளைச் சேர்ந்த தொழிலாளிகளும், கைவினைக் கலைஞர்களும் நிரந்தரமாக இங்கு குடியேறினர். இந்த கைவினைஞர்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட காலப்பகுதியில் சமூகத்தில் ஒருங்கிணைக்கப்பட்டனர். ஆனால் அவர்கள் தங்கள் கலையை உயிர்ப்புடன் வைத்திருந்தனர். மேலும், கிழக்கு உத்தரப் பிரதேசத்தில் கைத்தறி தொழில் படிப்படியாக அழிந்த போதிலும், மவூவின் புடவைத் தொழில் இன்னும் அப்பகுதியில் கைவினைப்பொருட்களின் கடைசி கோட்டையாக உள்ளது. இது கடந்த நூற்றாண்டின் இறுதி வரை செழித்தோங்கிய பகுதியாக இருந்தது. அக்பரின் மகள்களில் ஒருவரான ஜஹானாரா பேகமும் ஒரு பள்ளிவாசலைக் கட்டி அந்தப் பகுதியில் குடியேறியதாக நம்பப்படுகிறது. பள்ளிவாசலின் அசல் அமைப்பு இப்போது எதுவும் எஞ்சியிருக்கவில்லை. ஆனால் அந்த இடம் சாகி கத்ரா என்று அழைக்கப்படுகிறது. மேலும் அந்த இடத்தில் அதன் கடந்த கால பெருமையை நினைவூட்டும் வகையில் ஒரு சாகி பள்ளிவாசல் உள்ளது. thumb இந்திய சுதந்திரப் போராட்டத்தின் போது, மவூ மக்கள் இயக்கத்திற்கு முழு ஆதரவை வழங்கினர். மேலும் மகாத்மா காந்தியும் 1939இல் மாவட்டத்தின் தோகாரிகாட் பகுதிக்கு வந்திருந்தார்.
1932 ஆம் ஆண்டில், அசம்கர் தனி மாவட்டமாக மாற்றப்பட்டது. 1988ஆம் ஆண்டு வரை மவூ பகுதி அதன் ஒரு பகுதியாக இருந்தது. 1988ஆம் ஆண்டு நவம்பர் 19 ஆம் தேதி மவூ மாவட்டத்தின் தற்போதைய பகுதி அசம்கரிலிருந்து பிரிக்கப்பட்டு, மவூ தனி மாவட்டமாக மாற்றப்பட்டது. அதில் அப்போதைய மின்சக்தி, நிலக்கரி மற்றும் புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் துறை அமைச்சராக இருந்த கல்பநாத் ராய் ஒரு முக்கியப் பங்கு வகித்தார். புதிய தொடருந்து நிலையம், மைதானம் உள்ளிட்ட நகரின் வளர்ச்சிப் பணிகளையும் நகரத்தில் தொடங்கினார்.
பொருளாதாரம்
மவூ கிழக்கு உத்தரப் பிரதேசத்தின் தொழில் நகரமாகும். வாரணாசி, முபாரக்பூர் போன்ற இடங்களின் நெசவுத் தொழிலின் மறைவுக்குப் பிறகு, உத்தரப் பிரதேசத்தின் துணி மையங்களின் கடைசி கோட்டையாக மவூ உள்ளது. சிறு மற்றும் நடுத்தர தொழில்துறை அமைச்சகத்தின் 1998-99 கணக்கெடுப்பின்படி, 58,381 விசைத்தறிகள் இங்கிருப்பதாகத் தெரியவருகிறது.
புள்ளிவிவரம்
2011இன் இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, மவூவின் மக்கள் தொகை 278,745 ஆகும். இதில் 142,967 ஆண்களும், 135,778 பெண்களும் இருக்கின்றனர். 0-6 வயதுடைய குழந்தைகளின் எண்ணிக்கை 42216 ஆகும். இது மவூவின் மொத்த மக்கள் தொகையில் 15.15% ஆகும். பெண் பாலின விகிதம் மாநில சராசரி 912 க்கு எதிராக 950 ஆகவும், குழந்தை பாலின விகிதம் 952 ஆகவும், உத்தரப் பிரதேச மாநில சராசரி 902 உடன் ஒப்பிடும்போது 952 ஆகவும் உள்ளது. நகரின் கல்வியறிவு விகிதம் 77.13% ஆகும். இது மாநில சராசரியான 67.68% ஐ விட அதிகமாகும். ஆண்களின் கல்வியறிவு 82.37% ஆகவும், பெண்களின் கல்வியறிவு விகிதம் 71.60% ஆகவும் உள்ளது.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:Coordinates on Wikidata பகுப்பு:உத்தரப் பிரதேச மாநிலத்திலுள்ள ஊர்களும் நகரங்களும்
ஸ்ரீ ஜயவர்தனபுர பல்கலைக்கழகம்
ஸ்ரீ ஜெயவர்த்தனபுரப் பல்கலைக் கழகம் இலங்கையில் உள்ள அரச பல்கலைக்கழகங்களுள் ஒன்றாகும். இது இலங்கையின் நிருவாகத் தலைநகர் ஸ்ரீ ஜெயவர்தனபுரத்திற்கு அருகில் நுகேகொடை பிரதேசத்தில் அமைந்துள்ளது.
1873-இல் கிக்கடுவை சிறீ சுமங்கள தேரர் வித்தியோதய என்ற பிரிவெனாவுக்கு அடிக்கல் நாட்டப்பட்டது. 1958-இல் இலங்கை வித்தியோதயா பல்கலைக்கழகம் என பெயர்மாற்றஞ் செய்யப்பட்டது. 1978-இல் ஸ்ரீ ஜெயவர்த்தனபுரப் பல்கலைக்கழகம் என்ற தற்போதைய பெயர் இடப்பட்டது.
வெளியிணைப்புக்கள்
பகுப்பு:இலங்கையின் பல்கலைக்கழகங்கள்
மே 17
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:மே பகுப்பு:ஆண்டின் நாட்கள்
உருளை அச்சு இயந்திரம்
உருளை அச்சு எந்திரம் (Cylinder press) என்பது அச்சுத்தொழிலில் பயன்படும் ஓர் எந்திரமாகும். இதில் அச்செழுத்து முடுக்கப்பட்ட சட்டம் கிடையாகக் கிடத்தப்பட்டிருக்கும். நன்கு பொருத்தப்பட்ட அது முன்னும் பின்னும் சென்று வரும். பின்னே செல்லும் போது அங்குள்ள மை உருளைகள் எழுத்துகளின் மீது மை தடவும். முன்னோக்கி வரும்போது அங்கு தாள் சுற்றிய உருளை சுழலும். அப்போது அவ்வுருளையோடு இணைந்த தாளில் அச்சுப் பதியும். பின் உருளை அவ்விடத்தை விட்டு அகன்றவுடன் அதனோடு இணைந்திருந்த அச்சுப் பதிந்த தாள் தனியே பிரிந்துவிடும். மீண்டும் உருளையில் புதிய தாள் சுற்றப்படும். இதில் பெரிய தாள்களும் கூட அச்சிட முடியும். அதாவது ஒரே நேரத்தில் 16 பக்கங்கள் அல்லது 32 பக்கங்கள் அச்சிட முடியும். இந்த உருளை எந்திரங்கள் மின் விசையால் மட்டுமே இயங்கும். இதில் ஒரே சமயத்தில் மணிக்கு இரண்டாயிரம் படிகளுக்கு மேல் அச்சிட முடியும்.
குறிப்புகள்
பகுப்பு:அச்சுக்கலை
அல்கான்
அல்கான் (Alcon) என்பது அமெரிக்காவின் டெக்சாசு மாநிலத்திலுள்ள வொர்த் கோட்டை நகரத்தில் அமைந்துள்ள கண்நலப் பொருட்கள் தயாரிக்கும் ஓர் உலகாய நிறுவனமாகும். இதன் தலைமையகம் சுவிட்சர்லாந்து நாட்டின் பிரிபோர்க்கு நகரத்திலும், அமெரிக்காவின் டெக்சாசு மாநிலத்திலுள்ள வொர்த்  கோட்டையிலும் இருக்கிறது. 2019 ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் மாதம் வரை அல்கான் நோவார்ட்டீசு என்ற பன்னாட்டு மருந்து தயாரிப்பு நிறுவனத்தின் ஒரு கிளை நிறுவனமாகவே இருந்தது.
வரலாறு
அமெரிக்காவின் டெக்சாசு மாநிலத்திலுள்ள வொர்த் கோட்டை நகரத்தில் 1945 ஆம் ஆண்டு அல்கான் நிறுவனம் தொடங்கப்பட்டது. அல்கான் நிறுவனம் வொர்த் கோட்டையில் ஒரு சிறிய மருந்தகமாகத் தொடங்கப்பட்டது. அதன் நிறுவனர்களான மருந்தாளுநர்கள் ராபர்ட் அலெக்சாண்டர் மற்றும் வில்லியம் கானர் ஆகியோரின் பெயரிலிருந்து அல்கான் என பெயரிடப்பட்டது. கானர் மற்றும் அலெக்சாண்டர் நோய் நுண்மங்கள் ஒழிக்கப்பட்ட கண் சிகிச்சை தயாரிப்புகளில் கவனம் செலுத்தினர்.
நெசுலே 2002 ஆம் ஆண்டில் அல்கானின் தனது பங்குகளில் 25 சதவீதத்தை ஆரம்ப பொது வழங்கலை நடத்தியது. இந்த பங்கு சூலை 2008 இல் பொதுநிதிச் சின்னமான ஏ.எல்.சி இன் கீழ் வர்த்தகம் செய்யப்பட்டது. 2010 ஆம் ஆண்டு தொடக்கத்தில் நெசுலேவின் மீதமுள்ள பங்குகளை வாங்குவதற்கான விருப்பத்துடன். நோவார்டிசு நிறுவனம் அல்கானில் நெசுலேவின் பங்குகளில் சுமார் 25 சதவீதம் பங்குகளை வாங்கியது.
2010 ஆம் ஆண்டு மார்ச் 29 அன்று, அல்கான் சிரியான் சிகிச்சை முறை நிறுவனத்திடமிருந்து டூரெசோல் மற்றும் சைக்ளோரின் ஆகிய மருந்துகளை வாங்கியது. அமெரிக்காவில் டூரெசோல் குழம்பின் உரிமைகளையும், சைக்ளோரினுக்கான லத்தீன் அமெரிக்க உரிமையைத் தவிர்த்து, உலகளாவிய உரிமைகளையும் சிரியான் சிகிச்சை முறை நிறுவனத்திடமிருந்து அல்கான் நிறுவனம் ஒப்புதல் பெற்றது.
2010 ஆம் ஆண்டு சூன் மாதம் 28 அன்று, அல்கானின் சுயாதீன இயக்குநர் குழு, நோவார்டிசு நிறுவனத்தின் இணைப்பு முன்மொழிவைப் பற்றி நிறுவனத்தின் வாரியம் முடிவு செய்வதற்கு முன்னர் குழுவின் பரிந்துரை ஒரு இன்றியமையாத முதல் படியாகும் என்று அறிவித்தது, இது ஒருதலைப்பட்சமாக முடியும் என்று நோவார்ட்டிசின் பொது மக்களை சம்பந்தப்படுத்துவதை மறுத்தது. நோவார்டிசு அல்கோனின் பெரும்பான்மை பங்குதாரராக ஆனவுடன் சுயாதீன இயக்குநர் குழுவின் நிலைப்பாட்டைப் பொருட்படுத்தவில்லை.. 2010 ஆம் ஆண்டு சூலை மாதம் எட்டாம் தேதியில் அல்கானின் சுயாதீன இயக்குநர் குழுவானது நிறுவனத்தின் சிறுபான்மை பங்குதாரர்களுக்கு ஏலதாரர் நோவார்டிசு நிறுவனத்திடமிருந்து சிறந்த ஒப்பந்தத்தைப் பெறுவதை உறுதி செய்வதற்காக 50 மில்லியன் டாலர் வழக்காடும் அறக்கட்டளை ஒன்றை அமைத்தது.
2019 ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் ஒன்பதாம் நாளன்று அல்கான் நோவார்டிசிடமிருந்து 100% இணை உற்பத்தியை தொடங்கியது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:வணிக நிறுவனங்கள்
வெல்னர் மேசை
வெல்னர் மேசை (Welner table) நோயாளிகள் மற்றும் உடல் குறைபாடுள்ள மருத்துவர்கள் ஆகிய இருவருக்கும் அணுகலை எளிதாக்குவதற்காக வடிவமைக்கப்பட்ட மருத்துவ பரிசோதனை மேசையாகும்.
ஊனமுற்ற பெண் நோயாளிகளுடனான வெல்னரின் பணி வெல்னர் மேசை கண்டுபிடிப்புக்கு வழிவகுத்தது, உலகளாவிய ரீதியில் அணுகக்கூடிய மருத்துவப் பரிசோதனை மேசை நிலை மற்றும் உயரத்தில் வழக்கமாக உள்ள மாற்றங்களை விட பரந்த அளவிலான சரிசெய்தல் வசதி, சக்கர நாற்காலியிலிருந்து எளிதாக இடம் மாற்றிக்கொள்ளும் வகையில் தரையில் இருந்து 20 அங்குலங்கள் (510 மிமீ) உயரத்திற்குக் கூட குறைத்துக் கொள்ளும் ஏற்பாடுகள் போன்ற வசதிகள் இம்மேசையில் உண்டு. பரிசோதனைக்காக பரந்த அளவிலான வெவ்வேறு நிலைகளை அனுமதிப்பதன் மூலம் ஊனமுற்ற மருத்துவர்களின் தேவைகளையும் இம்மேசை வழங்குகிறது.
புற இணைப்புகள்
பகுப்பு:மருத்துவக் கருவிகள்
சீனி
thumb|250px|சீனி-படிக அமைப்பு (கற்கண்டு) சீனி (இந்திய வழக்கில் சர்க்கரை) சிறிய கட்டிகளால் ஆன திண்மப் பொருளாகும். சீனி பல பொருட்களில் இருந்து வருவிக்கப்படுகின்றது. சீனியானது கரும்பு மற்றும் பீட்ரூட் போன்றவற்றில் இருந்து தயாரிக்கப்படுகின்றது. இது இந்தியா, பாக்கித்தான், சீனா மற்றும் ஆத்திரேலியா நாடுகளில் கரும்பில் இருந்தே பெறப்படுகின்றது. இலங்கையில் திருகோணமலை, கந்தளாய் பகுதியில் சீனித் தொழிற்சாலைகள் இருந்தன. பின்னர் மூடப்பட்டன. இது பொதுவாக சுக்குரோசு (Sucrose) எனப்படும் கார்போவைதரேட்டு ஆகும். எளிய சர்க்கரைகள் ஒற்றைச்சர்க்கரைகளையும் (monosaccharides) குளுக்கோசு காலக்டோசு மற்றும் புருக்டோசையும் (fructose) கொண்டவை. தானிய சர்க்கரை பாரம்பரியமாக பயன் படுத்தப்பட்டு வருவதாகும். இதில் இரட்டைச்சர்க்கரையான சுக்குரோசு காணப்படுகின்றது. இரட்டைச்சர்கரைகளில் லாக்டோசு (Lactose) மற்றும் மால்டோசு (Maltose) போன்றவையும் அடங்கும். சர்க்கரையின் நீண்ட தொகுப்புக்கள் ஒலிகோசர்க்கரைகள் (Oligosaccharide) என அழைக்கப்படுகின்றன. வேறு சில இரசாயனப் பொருட்களும் சீனியின் இனிப்புத்தன்மையைக் கொண்டிருக்கும். எனினும் அவற்றை சீனியாகப் பாகுபடுத்த முடியாது. சில இரசாயனப் பொருட்கள் குறைந்த கலோரியைக் கொண்ட உணவு மாற்றுக்களாகப் பயன்படுகின்றன, அவற்றை சர்க்கரைப் பதிலீடு என அழைப்பர்.
thumb|[[கரும்புப் பயிர்ச்செய்கை]]சீனியானது பல்வேறு தரப்பட்ட தாவரங்களின் இழையத்தில் காணப்படுகின்றது. எனினும் கரும்பு மற்றும் பீற்றூட் போன்றவற்றிலேயே கூடிய செறிவுடனான இலகுவாகப் பிரித்தெடுக்கக்கூடிய சீனி வகை காணப்படுகின்றது. கரும்பானது பாரிய ஒரு புல் வகைத் தாவரம் ஆகும். வெப்பமண்டல காலநிலைகளில் இதனை அறுவடை செய்யலாம். இது உலகத்தின் கிழக்குப்பிரதேசத்தில் பண்டைக்காலம் தொட்டே பயிரிடப்பட்டு அறுவடை செய்யப்பட்டு வருகின்றது. 18 ஆம் நூற்றாண்டிலே கரும்பு பாரிய விளைச்சலைப்பெற்றதோடு மட்டுமன்றி அதன் மூலம் பாரிய அளவு சீனியும் அதாவது சர்க்கரையும் உற்பத்தி செய்யப்பட்டது. இவ்வறு நிகழ்ந்தது மேற்கு இந்தியா மற்றும் அமெரிக்காப் பிரதேசங்களிலேயே ஆகும். இதுவே பொது மக்களும் கரும்பின் மூலம் சீனியைப்பயன்படுத்திய முதல் தடவையாகும். இதற்கு முன் தேன் போன்றவையே இனிப்புத் தேவைக்களுக்காகப் பயன்படுத்தப்பட்டன. பீட்ரூட் ஒரு வகையான வேர்ப்பயிர் ஆகும். இது குளிர்மையான காலநிலைகளில் பயிரிடக்கூடியதாகும். அத்துடன் 19 ஆம் நூற்றான்டில் சீனிக்குப்பயன் படுத்தக்கூடிய பிரதான வளமாக மாறியதுடன் அனைவரும் பயன்படுத்தக்கூடிய நிலைமையை அடைந்தது. வர்த்தகமும் சீனி உற்பத்தியும் பலவழிகளில் மனித வரலாற்றின் போக்கையே மாற்றியமைத்தது.
வரலாறு
இடைக் காலங்களில் சர்க்கரை இந்திய துணைக் கண்டத்தில் உற்பத்தி செய்தனர். இக்காலகட்டங்களில் சர்க்கரை ஆனது மிகவும் மலிவான விலையில் கிடைக்கப் பெற்ற பொருளாகும். இதே சமயத்தில் தேனின் பயன்பாடானது அறிதற்குரிய ஒரு பொருளாக இருந்தது. இதன் பயன்பாடானது உலகெங்கிலும் மிகவும் குறைவாகவே இருந்தது. சீனி உற்பத்தியாகும் தாவரம் ஆங்கிலத்தில் சுகர் கேன் என்று அழைப்பார்கள். சுகர் கேன் உடைய பிறப்பிடம் வடக்கு ஆசியா மற்றும் வட மேற்கு ஆசியாவாகும். கி.மு.500க்கு முன்னரே இத்தாவரம் இந்தியாவில் பயிரடப்பட்டு வேளாண்மை செய்யப்பட்டு இருந்தது. சுகர் கேன் எனப்படும் கரும்புச் செடியிலிருந்து சர்க்கரையை பிரிக்க இதனை கூழ்மாக மாற்றி மிகப் பெரிய கொப்பரைகளில் கொட்டி அதனை படிக அமைப்பாக மாற்றுகின்றனர். இந்த படிகம் இந்திய மொழியில் கந்தா (Devanagari:खण्ड,Khaṇḍa) என்று அழைக்கப்படுகிறது. இதிலிருந்தே கேன்டி (candy) என்ற வார்த்தை பிறந்தது.
வேதியியல்
அறியல்பூர்வமாக சீனி என்பது ஒற்றைச்சர்க்கரைகள், இரட்டைச்சர்க்கரைகள் மற்றும் கூட்டுச்சர்க்கரைகள் அடங்கிய கார்போவைதரேட்டுகளை குறிக்கிறது. மோனோசேக்கரைடுகள் "எளிய சர்க்கரை" என்றும் அழைக்கப்படுகின்றன, இதி்ல் குளுக்கோசு முக்கியமானது ஆகும்.ஒற்றைச்சர்க்கரைகள் பொதுவாக என்ற அமைப்பியல் மூலக்கூறு வாய்ப்பாட்டைக் கொண்டிருக்கும். இதில் n என்பது கரிம அணுக்களின் எண்ணிக்கையை குறிப்பதாகும். இது 3 முதல் 7 வரையிலான எண்களை கொண்டிருக்கம். குளுக்கோசுவின் மூலக்கூறு வாய்ப்பாடு ஆகும். ஒற்றைச்சர்க்கரைகளும், இரட்டைச்சர்க்கரைகளும் சீனி அல்லது சர்க்கரை என பொது வழக்கில் அழைக்கப்படுகின்றன.
அடிப்படையான காபோவைதரேட்டு அலகுகள் ஒற்றைச்சர்க்கரைகள் எனப்படுகின்றன. காபோவைதரேட்டு என்பது பொதுவாக சர்க்கரை அல்லது சர்க்கரைட்டுக்களுக்கு உயிர்வேதியியலில் பொதுவாகப் பயன்படுத்தப்படும் பதமாகும். இவை காபோவைதரேட்டுக்களின் மிக எளிய மூலக்கூறுகளும், அடிப்படை மூலக்கூறுகளுமான ஒற்றைச்சர்க்கரைகள், இரட்டைச்சர்க்கரைகள், சிலசர்க்கரைகள் (Oligosaccharides), கூட்டுச்சர்க்கரைகள் (பல்சர்க்கரைகள்) என்னும் நான்கு பிரிவாகப் பிரிக்கப்படுகின்றன. ஒற்றைச்சர்க்கரைகளில் குளுக்கோசு, ஃப்ரக்டோசு (Fructose), காலக்டோசு, சைலோசு (Xylose), ரைபோசு என்னும் வகைகளும், இரட்டைச்சர்க்கரைகளில் மால்ட்டோசு (Maltose), சுக்குரோசு (Sucrose), லாக்டோசு (Lactose) என்னும் வகைகளும், கூட்டுச்சக்கரைகளில் மாப்பொருள், கிளைக்கோசன், செலுலோசு, கைட்டின் போன்றனவும் அடங்குகின்றன.
ஒற்றைச்சர்க்கரைகள் எண்ணற்ற வழிகளில் இணைந்து கூட்டுச்சர்க்கரைகள் உருவாகின்றன. பொதுவாக 10 க்கு உட்பட்ட எளிய ஒற்றைச்சர்க்கரை மூலக்கூறுகளைக் கொண்டிருக்கையில் அவை சிலசர்க்கரைகள் அல்லது ஒலிகோசர்க்கரைகள் என அழைக்கப்படுகின்றன.
இயற்கை பலபடிச் சேர்மம்
சர்க்கரையின் உயிர்பலபடிச் சேர்மம் பொதுவாக இயற்கையில் அமைந்துள்ளன.ஒளிச்சேர்க்கை மூலமாக தாவரங்கள் கிளிசரால்டிகைடு முப்பாசுப்பேட்டை (glyceraldehyde-3-phosphate (G3P)) தயாரிக்கின்றன. 3 கரிம அணுக்களைக் கொண்ட பாசுபேட்டேற்றம் செய்யப்பட்ட சர்க்கரையைக் கொண்டு பச்சய செல்களானது குளுக்கோசு அல்லது கரும்பு மற்றும் கிழங்குகளில் உள்ள சுக்ரோசு  போன்ற ஒற்றைச்சர்க்கரைகள் உருவாக்கப்படுகின்றன.இந்த ஒற்றைச்சர்க்கரைகள் மேலும் மாற்றப்பட்டு அமைப்பு பல்கூட்டுச்சர்க்கரைகளாக செலுலோசு, பெக்டின் போன்ற அணுச்சுவர் கட்டமைப்பாகவோ அல்லது ஆற்றல் சேமிப்பு வடிவங்களான மாச்சத்து தரசமாகவோ (Starch) அல்லது இனுலின் (Inulin) ஆகவோ மாற்றப்படுகின்றன.
ஒற்றைச்சர்க்கரை
ஒற்றைச்சர்க்கரைகள் (Monosaccharide) என்பன தனித்த மூலக்கூறினாலான, அத்தியாவசியமான காபோவைதரேட்டு எனப்படும் ஊட்டக்கூறின் எளிய அடிப்படை அலகாகும். இவற்றிலுள்ள கரிம (carbon) எண்ணிக்கையின் அடிப்படையில் டையோசு, திரையோசு, தெற்றாசு, பெண்டோசு, எக்சோசு எனப் பல வகைகளாக அமைந்துள்ளன. டிரையோசுகள் (Trioses, C3H6O3) வளர்சிதைமாற்றத்தில் இடைநிலைப் பொருட்களாகத் தோன்றுபவை. உயிர் மூலக்கூறுகளை இடைமாற்றம் செய்வதில் இவற்றிற்கு முக்கிய பங்குண்டு. பெண்டோசுகளில் (Pentoses, C5H10O5) முக்கியமானவை கரு அமிலங்களின் கூறுகளான, ரைபோசு (Ribose), டியாக்சிரைபோசு (Deoxyribose) போன்றவை. இவை ஆர்.என்.ஏ, டி.என்.ஏ மூலக்கூறுகளின் முக்கிய அங்கங்களாகும். எக்சோசுகள் (Hexoses, C6H12O6) குளுக்கோசு (Glucose), ஃப்ரக்டோசு (Fructose), காலக்டோசு (Galactose) எனும் பொருட்களாக உணவில் உள்ளன.
காபோவைதரேட்டுகள் உயிரணுக்களில் சக்தி தோன்றுதலுக்கு உதவுகின்றன. சக்தி உற்பத்திக்கான வளர்சிதைமாற்றம் சித்திரிக்கமில சுழற்சியினால் ஏற்படும். உற்பத்தியாகும் சக்தி ATP (Adenosine triphosphate) மூலக்கூறுகளாகச் சேமிக்கப்படும். ஒவ்வொரு கிராம் காபோவைதரேட்டும் 4.1 கலோரி அளவிற்குச் சக்தியினைத் தரும்.
இரட்டைச்சர்க்கரைகள்
இரட்டைச்சர்க்கரைகள் (Disaccharide) இரண்டு ஒற்றைச்சர்க்கரைகளின் இணைப்பால் ஆனவை. இச்சர்க்கரைகள் சினியில் உள்ளன.
மூன்று வகை இரட்டைச்சர்க்கரைகள் உண்டு. அவை,
மால்ட்டோசு (Maltose) இரண்டு குளுக்கோசு மூலக்கூறுகளின் இணைப்பால் ஆனது. இவை முளைத்த தானியங்களில் காணப்படும். சுக்குரோசு என்பது ஒரு குளுக்கோசு மூலக்கூறும், ஒரு புருக்டோசு மூலக்கூறும் இணைந்து உருவாவதாகும். இது கரும்புச் சாற்றில் காணப்படும். லாக்டோசு என்பது ஒரு குளுக்கோசு மூலக்கூறும், ஒரு காலக்டோசு மூலக்கூறும் இணைந்து உருவாவது ஆகும். இது அனைத்து வகைப் பாலிலும் காணப்படும்.
உற்பத்தி செய்யும் நாடுகள்
2011 ஆம் ஆண்டில் சீனியை உற்பத்திசிய பாரியநாடுகளில் முதல் 05 இடங்களையும் பெற்ற நாடுகள் முறையே பிரேசில், இந்தியா ஐரோப்பிய ஒன்றியம், சீனா மற்றும் தாய்லாந்து போன்றவையாகும். அதே வருடத்தில் பாரிய அளவிலான சீனியை ஏற்றுமதி செய்தநாடும் பிரேசிலே ஆகும். அதனைத் தொடர்ந்து தாய்லாந்து, ஆத்திரேலியா, இந்தியா போன்ற நாடுகள் முறையே இரண்டாம் மூன்றாம் நான்காம் இடங்களைப் பிடித்தன. பாரிய அளவிலான சீனியை இறக்குமதி செய்தநாடுகல் முறையே ஐரோப்பிய ஒன்றியம், அமெரிக்கா, மற்றும் இந்தோனேசியா போன்ற நாடுகளாகும். தனிநபர் சராசரி விகிதப்படி சீனியை நுகரும் நாடுகள் முறையே பின்வருமாறு பிரேசில், ஆத்திரேலியா, தாய்லாந்து.
சீனி உற்பத்தியில் இந்தியாவின் பங்களிப்பு
சீனி உற்பத்தியில் இந்தியாவின் பங்களிப்பானது உலக அளவில் மேலோங்கியே காணப்படுகிறது. உலக அளவில் சீனி உற்பத்தியில் இரண்டாம் இடத்தில் உள்ளது. சீனி உற்பத்தியில் பிரேசிலுக்கு அடுத்து இரண்டாம் இடத்தில் இருக்கிறது இந்தியா. ஆண்டுக்கு சுமார் 250 இலட்சம் டன் சீனி இந்தியாவில் உற்பத்தி செய்யப்படுகிறது. இந்திய சீனி உற்பத்தியில் உத்திர பிரதேசம், மகாராட்டிரா, தமிழ்நாடு, கருநாடகா, பஞ்சாப் மற்றும் குசராத். நாட்டின் மொத்த உற்பத்தியில் 24% உத்தரபிரதேச மாநிலத்தில் இருந்து கிடைக்கின்றது.
புற இணைப்புகள்
பகுப்பு:கார்போவைதரேட்டுகள் பகுப்பு:சர்க்கரை
இந்துப்பு
thumb|இமயமலை உப்பு எனும் இந்துப்பு (வெள்ளை நிறம்) thumb|உப்பு மலைத்தொடர், [[பஞ்சாப், பாகிஸ்தான்|பஞ்சாப், பாகிஸ்தான்]] thumb|[[முகலாயர் காலத்திலிருந்து இந்துப்பு எடுக்கப்படும் கேவ்ரா உப்புச் சுரங்கம், பாகிஸ்தான்]]
இந்துப்பு அல்லது இமயமலை உப்பு (Himalayan salt) என்பது ஒரு வகை பாறை உப்பு ஆகும். இவ்வகை உப்பு இந்தியா மற்றும் பாக்கித்தான் நாட்டின் பஞ்சாப் பகுதிகளில் வெட்டி எடுக்கப்படுகிறது. இவ்வுப்பை தமிழில் இந்துப்பு என்பர். பாகிஸ்தான் நாட்டின் பஞ்சாப் மாகாணத்தில் உள்ள உப்பு மலைத்தொடரில் இந்துப்பு வெட்டி எடுக்கப்படுகிறது. இமயமலைலிருந்து 310 கி மீ தொலவிலும், லாகூரிலிருந்து 260 கி மீ தொலைவிலும், அமிர்தசரசிலிருந்து 298 கி மீ தொலைவிலும் உள்ள உப்பு மலைத் தொடரில் இந்துப்பு வெட்டி எடுக்கப்படுகிறது.
இந்துப்பில் உள்ள கனிமங்கள்
இமயமலை உப்பு எனப்படும் இந்துப்பில், சாதாரண உப்பில் உள்ள சோடியம் குளோரைடுடன் (95-98%)  பொட்டாசியம், கால்சியம், மக்னீசியம், சல்பர், புளோரைடு, அயோடின் கனிமங்களும் மற்றும் சில கனிமங்களும் (2-4%) கொண்டுள்ளது (2-4%).
நிறம்
படிக வடிவத்தில் உள்ள இந்துப்பு குறைவான வெண்மை, பிங்க், செம்பழுப்பு, செந்நிறத்திலும் கிடைக்கிறது.
சமையல் பயன்பாடு
வட இந்தியா மற்றும் பாகிஸ்தானில் சாதாரண கல் உப்பிற்கு மாற்றாக இந்துப்பை அன்றாட சமையலுக்கு பயன்படுத்துகின்றனர்.
மருத்துவப் பயன்பாடு
சித்த மருத்துவம் மற்றும் ஆயுர்வேத மருத்துவத்தில், ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக இந்துப்பு வாதம், பித்தம் மற்றும் கபம் போன்ற நோய்களுக்கு பயன்படுத்தப்பட்டு வருகிறது. கல் உப்பை விட இந்துப்பு மருத்துவ குணம் நிறைந்தது என்ற கூற்றை இது வரை அறிவியல் ஆய்வுகள் மூலம் நிருபிக்கப்படவில்லை.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:உப்புகள் பகுப்பு:வீட்டு வேதிப்பொருள்கள் பகுப்பு:சமையல்
ரவுப்
ரவுப் (ஆங்கிலம்: Raub Town; மலாய்: Pekan Raub; சீனம்: 劳勿) என்பது மலேசியா, பகாங் மாநிலத்தில், ரவுப் மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ள் ஒரு நகரம். அந்த மாவட்டத்தின் தலைநகரமும் ஆகும். பகாங் மாநிலத்தில் மிகப் பழைமையான நகரமாகக் கருதப் படுகிறது.
ரவுப் நகரம் கோலாலம்பூரில் இருந்து 110 கி.மீ., குவாந்தான் நகரில் இருந்து 265 கி.மீ. தொலைவில் அமைந்து உள்ளது.
ரவுப்பில் பிரித்தானியர்கள் கட்டிய பழைய கட்டடங்கள் இன்னும் இருக்கின்றன. ரவுப் மேசன் சாலையில் அந்தக் கட்டடங்களைக் காண முடியும். இந்த நகரில் இருக்கும் ஒரு போலீஸ் நிலையம்தான் மலேசியாவிலேயே மிகவும் பழமையான போலீஸ் நிலையம் என்றும் சொல்லப்படுகிறது. அந்தப் போலீஸ் நிலையம் 1906-இல் கட்டப்பட்டது.
வரலாறு
ரவுப் நகரம் 18-ஆம் நூற்றாண்டில் உருவாக்கப் பட்டது. இது மலேசிய வரலாற்றில் சிறப்புமிக்க ஒரு தங்கச் சுரங்கக் குடியேற்றப் பகுதியாகும். 1961-ஆம் ஆண்டில் தங்கம் தோண்டுவது நிறுத்தப் பட்டது.
இருப்பினும், அண்மைய காலங்களில் உலகளாவிய நிலையில் தங்கத்தின் விலையேற்றத்தால், அந்தச் சுரங்கத்தை மீண்டும் மீட்டெழுச்சி செய்வதற்கு முயற்சிகள் நடைபெற்று வருகின்றன.
முன்பு காலத்தில், ஒவ்வொரு தாம்பாளத் தட்டு மணலைத் தோண்டி எடுக்கும் போது, ஒரு பிடி தங்கம் கிடைத்ததாகவும் சொல்லப்படுகிறது. இதனை ஜே.ஏ.ரிச்சர்ட்சன் என்பவர் The Geology and Mineral Resources of the Neighbourhood of Raub Pahang எனும் நூலில் (பக்:36) எழுதி இருக்கிறார்.
ஒரு முதியவரும் அவருடைய இரு மகன்களும் ஒவ்வொரு முறையும் மணலைத் தோண்டும் போது ஒரு கைப்பிடி தங்கம் கிடைத்ததாகக் கிராமத்துக் கதைகளிலும் சொல்லப் படுகின்றன. Meraup எனும் மலாய்ச் சொல்லில் இருந்து Raub எனும் சொல் உருவானது. மெரவுப் என்றால் தோண்டுதல் என்று பொருள்.
ரவுப் ஆஸ்திரேலிய தங்கச் சுரங்க நிறுவனம்
20-ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்க காலத்தில், தங்கம் தோண்டுவதில் ரவுப் பிரசித்தி பெற்று விளங்கியது. 1889-இல் பதிவு செய்யப்பட்ட ரவுப் ஆஸ்திரேலிய தங்கச் சுரங்க நிறுவனம் (Raub Australian Gold Mine) இங்கே செயல்பட்டு வந்தது.
தொடக்கத்தில் அந்த நிறுவனத்தின் பெயர் ஆஸ்திரேலியன் சிண்டிகேட் லிமிடெட் (Australian Syndicate Ltd). பின்னர், ஆஸ்திரேலிய தங்கச் சுரங்க நிறுவனம் (Australian Gold Mining Co. Ltd) என பெயர் மாற்றம் கண்டது. 1961-ஆம் ஆண்டு வரை தங்கச் சுரங்கத் தொழிலில் ஈடுபட்டது.
பிப்பி சாலை
ரவுப் தங்கச் சுரங்கத்தில் தங்கத்தைத் தோண்டி எடுப்பதற்கு, சுழல் தண்டு (shaft mining) முறையைப் பயன்படுத்தினார்கள். அம்பைப் போன்ற சுழல் தண்டைப் பூமிக்குள் செலுத்தி மண்ணைத் தோண்டி எடுத்து, அதில் இருந்து தங்கத்தைப் பிரித்து எடுத்தார்கள். அந்தக் காலக்கட்டத்தில், தங்கச் சுரங்கத் தொழில் துறையினால் ரவுப் மாவட்டம் பெயர் பெற்று விளங்கியது.
ரவுப் நகரின் பிரதான சாலையின் பெயர் பிப்பி சாலை (Bibby Road). ஆஸ்திரேலிய தங்கச் சுரங்க நிறுவனத்தின் முதல் நிர்வாகியாகச் சேவை செய்த வில்லியம் பிப்பியின் (William Bibby) பெயர் அந்தச் சாலைக்கு சூட்டப்பட்டது.
ரவுப் நகரில் மேலும் ஒரு முக்கியமான சாலை மேசன் சாலை (Mason Road). ரவுப் மாவட்ட அதிகாரியாக இருந்த ஜே.எஸ்.மேசன் என்பவரின் பெயர் அந்தச் சாலைக்குச் சூட்டப்பட்டது.
உள்ளூர் மக்கள் எதிர்ப்பு
2011-ஆம் ஆண்டில் இருந்து, பெனின்சுலர் கோல்ட் (Peninsular Gold) எனும் ஒரு புதிய நிறுவனம், ரவுப் தங்கச் சுரங்கத்தை மீட்டெழுச்சி செய்து வருகிறது. அதே பழைய இடத்திலேயே தோண்டுதல் வேலைகள் நடைபெற்று வருகின்றன.
இருப்பினும், உள்ளூர் மக்கள் அந்த மீட்டெழுச்சிக்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்து வருகின்றனர். சுரங்கத்தில் இருந்து வெளியாகும் சையனைட் தூசுகளால் சுற்றுச் சூழலுக்கு பாதிப்புகள் ஏற்படுவதாக பொது மக்கள் குறை கூறுகின்றனர்.
அவர்கள் நாள் ஒன்றுக்கு 0.5 லிருந்து 0.8 வரையிலான பி.பி.எம். அளவு ஹைட்ரஜன் சையனைட் (hydrogen cyanide) விஷ தூசுகளைக் கிரகிப்பதாகப் புகார் செய்துள்ளனர். பி.பி.எம். அளவு என்றால் ஒரு மில்லியனில் ஒரு பகுதியாகும். (Part Per Million).
மலாயா கம்யூனிஸ்டுகளின் அச்சுறுத்தல்
1940களில் மலாயா நாட்டு மக்களுக்கு பயங்கரமான அச்சுறுத்தல்களைக் கொடுத்து வந்தது. மலாயா கம்யூனிஸ்டு கட்சியின் தலைவராக சின் பெங் என்பவர் இருந்தார். மலாயா கம்யூனிஸ்டு கட்சி, பிரித்தானிய அரசாங்கத்தால் தடை செய்யப்பட்டதும், அக்கட்சியின் உறுப்பினர்கள் கிராமப்புறப் பகுதிகளில் அடைக்கலம் அடைந்தனர்.
மலாயா கம்யூனிஸ்டுகளினால் கிராமப்புற மக்களின் வாழ்வில் சித்ரவதைகளும் தொல்லைகளும் தொடர்ந்தன. மலாயா கம்யூனிஸ்டுகளின் அச்சுறுத்தல்களைச் சமாளிக்க சில முக்கிய நடவடிக்கைகளை பிரித்தானியா அரசாங்கம் மேற்கொண்டது. ஈயச் சுரங்கங்கள், ரப்பர் தோட்டங்கள் போன்றவற்றைப் பாதுகாக்கும் முயற்சிகளில் ஈட்டுபட்டது. ’பிரிக்ஸ்’ திட்டத்தையும் (Briggs Plan) அமல் படுத்தியது. மலாயா கம்யூனிஸ்டுகளுக்கு பொதுமக்களிடம் இருந்து கிடைக்கும் பொருளுதவிகளைத் துண்டிப்பதுதான் ’பிரிக்ஸ்’ திட்டத்தின் தலையாய நோக்கமாகும்.
பிரிக்ஸ் திட்டம்
பிரிக்ஸ் திட்டத்தை உருவாக்கியவர் ஏரால்ட் பிரிக்ஸ் (General Sir Harold Briggs) என்பவர். இவர் அப்போது மலாயாவின் பிரித்தானிய இராணுவத்தின் நடவடிக்கை இயக்குநராக இருந்தார்.
அந்த வகையில், ரவுப் சுற்றுவட்டாரத்தில் புதிய குடியிருப்புகள் உருவாக்கப்பட்டு, பொதுமக்கள் மறுக் குடியேற்றம் செய்யப்பட்டனர். 1948-இல் செரோ, சாங் லீ, சுங்கை ருவான், சுங்கை செத்தாங்; 1949-இல் செம்பாலிட், சுங்கை லூய், திராஸ்; 1960-இல் சுங்கை கிளாவ் போன்ற புதுக் குடியிருப்புகள் தோற்றுவிக்கப்பட்டன. பெரும்பாலான இந்தக் குடியிருப்புகளில் சீன வம்சாவளியினர்தான் மிகுதியாகக் குடி அமர்த்தப்பட்டனர்.
ரப்பர் தோட்டங்களில் முள்வேலிகள்
மலாய்க்காரர்கள் பெரும்பாலும் புறநகர்ப் பகுதிகளில் விவசாயம் செய்து வந்ததால், அவர்களுக்கு குறைவான அளவில்தான் புதுக் குடியிருப்புகள் உருவாக்கப்பட்டன.
இந்தியர்கள் பெரும்பாலும் தோட்டப்புறங்களில் வாழ்ந்ததால், அவர்கள் வாழ்ந்த ரப்பர் தோட்டக் குடியிருப்புகளில் முள்வேலிகள் அமைத்துத் தரப்பட்டன. தற்சமயம், ரவுப் மக்கள் பல்வகையாக இருந்தாலும், அவர்களில் பெரும்பாலோர் சீனர்கள் ஆகும். அவர்கள் தங்கச் சுரங்கங்களில் முன்பு வேலை செய்ய வந்தவர்களின் வழித்தோன்றல்கள் ஆகும்.
பொருளாதாரம்
ரவுப்பில் இருந்த தங்கச் சுரங்கங்கள் மூடப்பட்ட பின்னர், அதன் முக்கியப் பொருளாதாரச் செயல்பாடாக விவசாயம் அமைந்தது. பிரதான உற்பத்திப் பொருளாக ரப்பர், கொக்கோ போன்றவை இருந்தன.
உள்நாட்டுப் பழங்களான டுரியான், பலாப்பழங்கள் பயிர் செய்யப்படுகின்றன. ரவுப்பில் உற்பத்தி செய்யப்படும் டுரியான்கள் மலேசியாவிலேயே மிகச் சிறந்தவை என புகழாரம் செய்யப் படுகின்றது.
போக்குவரத்து
பேருந்துச் சேவையே முக்கியமான பொது போக்குவரத்துச் சேவையாக விளங்குகிறது. ரவுப் நகரில் இருந்து மற்ற சிறு சிறு நகரங்களுக்கு பேருந்துகள் செல்கின்றன. பெந்தோங், குவாந்தான், கோலாலம்பூர், சிங்கப்பூர் போன்ற சிறு பெரு நகரங்களுக்கும் பேருந்துச் சேவைகள் உள்ளன.
பேருந்துச் சேவைகளை, பகாங் லின் சியோங், யூனியன், செண்ட்ரல் பேருந்து நிறுவனங்கள் நடத்தி வருகின்றன. கிழக்குக் கரை நகரங்களான குவா மூசாங், கோத்தா பாரு போன்ற நகரங்களுக்குச் செல்லும் மையத் தளமாக ரவுப் நகரம் விளங்குகிறது.
துணை மாவட்டங்கள்
ரவுப் மாவட்டத்தில் ஏழு துணை மாவட்டங்கள் உள்ளன.
சிந்து (சிற்றிலக்கியம்)
திருவாழி பரப்பினான் கூத்தன் என்னும் புலவர் பாடிய சிந்து நூல் பற்றிக் கல்வெட்டு குறிப்பிடுகிறது.
சிந்து இசைத்தமிழ்ப் பாடல்
சிந்து என்பது இசைத்தமிழ் பாகுபாடுகளில் ஒன்றாகும். அது ஐந்து இசை உறுப்புகளால் ஆன யாப்பு. எடுப்பு 1, தொடுப்பு 1, உறுப்பு 3 என்று 5 உறுப்புகளைக் கொண்டது ‘சிந்து’ பாடல். (அவை பல்லவி, அநுபல்லவி, மூன்று கண்ணிகள் அடங்கிய சரணம் ஆகும்.)
காவடிச் சிந்து பல்லவியும் அநுபல்லவியும் இன்றிச் சரணங்களுக்குரிய கண்ணிகளை மாத்திரம் பெற்று வரும். அண்ணாமலை ரெட்டியார் காவடிச் சிந்து என்னும் சிற்றிலக்கியத்தில் பலராலும் போற்றப்படும் நூலாகும்.
வள்ளலார்
வள்ளலார் சிந்து இசைப்பாடல்கள் பல பாடியுள்ளார். எடுத்துக்காட்டு:
கருவிநூல்
பகுப்பு:சிற்றிலக்கிய வகைகள்
வி. பி. சந்திரசேகர்
'''வி. பி. சந்திரசேகர்'''  ஓர் இந்திய அரசியல்வாதியும், தமிழகத்தின் முன்னாள்  சட்டமன்ற உறுப்பினரும் ஆவார். இவர் 1989 ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற சட்டமன்றத் தேர்தலில், அண்ணா திராவிட முன்னேற்ற கழக (ஜெயலலிதா அணி) வேட்பாளராக, பொள்ளாச்சி தொகுதியிலிருந்து, தமிழ்நாடு சட்டமன்றத்திற்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். மேலும் 1991 ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற தேர்தலில், அண்ணா திராவிட முன்னேற்றக் கழகத்தின் வேட்பாளராக வெற்றிபெற்றார்.
குறிப்புகள்
பகுப்பு:அனைத்திந்திய அண்ணா திராவிட முன்னேற்றக் கழக அரசியல்வாதிகள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:துப்புரவு முடிந்த வேலூர் மாவட்ட ஆசிரியர்கள் தொடங்கிய கட்டுரைகள் பகுப்பு:தமிழக அரசியல்வாதிகள்
சிறு தொலைவு வானூர்தி நிலையம்
சிறு தொலைவு வானூர்தி நிலையம் (ஆங்கிலம்: Short Take-Off and Landing) மலாய்: Lapangan Berlepas dan Mendarat Pendek) என்பது சிறிய தொலைவு இடத்தில் வானூர்திகள் தரை இறங்குவதற்கும்; பின்னர் தரையில் இருந்து மேல் எழுவதற்கும் வடிவமைக்கப்பட்ட வானூர்தி நிலையமாகும்.
இந்த வானூர்தி நிலையத்தைச் சுருக்கமாக சுத்தோல் நிலையம் (STOLport or STOLPORT) என்றும் அழைக்கிறார்கள். 2008-ஆம் ஆண்டிற்குப் பின்னர் தான் சிறு தொலைவு ஏற்ற இறக்க வானூர்தி நிலையம் எனும் பெயர்ச் சொல் பயன்பாட்டிற்கு வந்தது.
பொது
ஒரு சுத்தோல் வானூர்தி நிலையம் (STOLport); பொதுவாக 1,500 மீ. (5,000 அடிக்கும்) குறைவான குறுகிய ஒற்றை ஓடுபாதையைக் கொண்டது.
சுத்தோல் வானூர்தி நிலையங்கள் குறிப்பிட்ட சில வகையான வானூர்திகளை மட்டுமே ஏற்றுக் கொள்கின்றன. பெரும்பாலும் சிறிய காற்றாடிகள் (அலகுகள்) கொண்ட வானூர்திகளையும்; ஒரு வரம்புக்கு உட்பட்ட எரிபொருளை எடுக்கக்கூடிய வானூர்திகளையும் ஏற்றுக் கொள்கின்றன.
சுத்தோல் வானூர்தி நிலையம்
பொதுவாகவே, குறுகிய ஓடுபாதை வசதிகள் கொண்ட எல்லா சிறு தொலைவு ஏற்ற இறக்க வானூர்தி நிலையங்களையும் வானூர்தி நிலையங்கள் என்றே அழைக்கப் படுகின்றன.
எசுகேசு வானூர்தி நிறுவனம்
மலேசியாவைச் சேர்ந்த எசுகேசு வானூர்தி நிறுவனம் (SKS Airways), மலேசிய உள்நாட்டுத் தீவுகளில் இருக்கும் சுத்தோல் வானூர்தி நிலையங்களின் மீது தன் கவனத்தைச் செலுத்தியது. அதன் பின்னர் சனவரி 2022-இல் தன் வணிகச் செயல்பாட்டைத் தொடங்கியது.
தொடக்கத்தில் அந்த நிறுவனம், சுபாங் அல்லது ஜொகூர் பாரு ஆகிய வானூர்தி நிலையத்தில் இருந்து பங்கோர் தீவு, ரெடாங் தீவு மற்றும் தியோமான் தீவு போன்ற தீவுகளுக்குத் தன் இரட்டை ஓட்டர் (Twin Otter) ரக வானூர்திகளைப் பயன்படுத்தியது.
மேலும் காண்க
பகுப்பு:மலேசியாவில் போக்குவரத்து
சுழல் அச்சு இயந்திரம்
சுழல் அச்சு எந்திரம் (Rotary) என்பது அச்சுத்தொழிலில் பயன்படும் ஓர் எந்திரமாகும். இவ்வகை அச்சு எந்திரத்தில் பெரும்பாலும் பத்திரிக்கைகளே அச்சிடப்படுகின்றன. இதில் முடுக்கப்பட்ட அச்செழுத்துத் தட்டுகள் சமதள வடிவில் இல்லாது உருளை வடிவில் இருக்கும். இரு எழுத்து உருளைகளுக்கு இடையே செல்லும் தாளில் இருபுறமும் ஒரே சமயத்தில் அச்சாகும். அச்சிட வேண்டிய தாளும் பெரும் உருளையொன்றில் சுற்றப்பட்டிருக்கும். உருளைகள் விரைந்து சுழல்வதால் வேகமாக அச்சிடலாம். மணிக்கு நாற்பதாயிரம் படிகளுக்கு மேல் அச்சிட இயலும். அச்சாகும் தாள்களை வேண்டிய அளவில் தானே வெட்டி மடித்து வெளியே அனுப்பிவிடும் எந்திரங்களும் உள்ளன.
சீசியம் பெர்குளோரேட்டு
சீசியம் பெர்குளோரேட்டு (Caesium perchlorate) என்பது CsClO4 என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாடு கொண்ட சீசியத்தின் பெர்குளோரேட்டு உப்பாகும். வெண்மை நிறப் படிகங்களாக உருவாகும் இச்சேர்மம் நீரிலும் எத்தனாலிலும் குறைவாகக் கரைகிறது. ஆனால் சூடான நீரில் நன்றாகக் கரைகிறது.
ருபீடியம், பொட்டாசியம், இலித்தியம் மற்றும் சோடியம் வரிசைத் கார உலோக பெர்குளோரேட்டுகளில் மிகக் குறைவான கரைதிறன் கொண்டது சீசியம் பெர்குளோரேட்டு ஆகும். இப்பண்பே எடையறி பகுப்பாய்வு மற்றும் தனித்துப் பிரித்தல் செயல்பாடுகளில் பயன்படுத்திக் கொள்ளப்படுகிறது. இக்குறை கரைதிறன் பண்பு பிரான்சீயத்தை ஒரு கார உலோகம் என வகைப்படுத்துவதில் முக்கியப்பங்கு வகிக்கிறது. சீசியம் பெர்குளோரேட்டுடன் பிரான்சீயம் பெர்குளோரேட்டும் இணையாக வீழ்படிவாகிறது என்பது கவனிக்கத்தக்கது.
250 0 செல்சியசு|செ]] வெப்பநிலைக்குச் சூடுபடுத்தும்போது சிசியம் பெர்குளோரேட்டானது சீசியம் குளோரைடாகச் சிதைவடைகிறது. மற்ற பெர்குளோரேட்டுகள் போலவே உயர் வெப்பநிலைகளில் இது வலிமையான ஆக்சிசனேற்றியாகவும், கரிமப்பொருட்களுடனும் ஆக்சிசன் ஒடுக்கிகளுடனும் தீவிரமாக வினைபுரிகிறது.
வடசேரி கருங்காளியம்மன் கோயில்
வடசேரி கருங்காளியம்மன் கோயில் தமிழ்நாட்டில் கன்னியாகுமரி மாவட்டம், வடசேரி என்னும் ஊரில் அமைந்துள்ள அம்மன் கோயிலாகும்.
வரலாறு
இக்கோயில் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.
கோயில் அமைப்பு
இக்கோயிலில் கருங்காலி அம்மன் சன்னதி உள்ளது. இக்கோயில் முதன்மைத் திருக்கோயில் என்ற வகைப்பாட்டில் இந்து அறநிலையத்துறையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. பரம்பரை அல்லாத அறங்காவலர் அமைப்பால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:கன்னியாகுமரி மாவட்டத்திலுள்ள அம்மன் கோயில்கள் பகுப்பு:சரி பார்க்க வேண்டிய தானியக்கக் கோயில் கட்டுரைகள்
பாற்சுரப்பி
பாற்சுரப்பி அல்லது பாலூட்டிச் சுரப்பி (mammary gland) பெண்னினப் பாலூட்டிகளில் தனது இளம் சேய்களுக்கு கொடுப்பதற்கான பாலைச் சுரக்கும் உறுப்பாகும். மனிதர்களில் இந்தச் சுரப்பிகள் மங்கையரின் கொங்கைகளில் அமைந்துள்ளன. பசு, ஆடு, மான் போன்ற அசையிடும் விலங்கினங்களில் பாலூட்டிச் சுரப்பிகள் பால்மடிகளில் உள்ளன. உயர்திணை இனங்களல்லாத நாய், பூனை போன்ற பாலூட்டிகளில் பாற்சுரப்பிகள் சில நேரங்களில் டக்சு எனப்படுகின்றன.
கட்டமைப்பு
முழுமையாக வளர்ந்த பாற்சுரப்பியின் அடிப்படை கூறுகளாக சிற்றறைகளைச் (சில மில்லிமீட்டரே அளவுள்ள காலியிட துளைகள்) அடுத்த பால் சுரக்கும் கனசதுர கலங்களும் இவற்றைச் சூழ்ந்துள்ள தசைமேல் தோலிழைம அணுக்களும் ஆகும். இந்தச் சிற்றறைகள் இணைந்து  லோபூல்கள் எனப்படும் முனைகள் ஆகின்றன. ஒவ்வொரு லோபூலிலிருந்தும் பாலேந்து நாளங்கள் கிளம்பி முலைக்காம்பில் முடிகின்றன. தசைமேல் தோலிழைம அணுக்கள் ஆக்சிடாசினின் தூண்டுதலில் சுருங்க, சிற்றறையில் சுரக்கப்படும் பால் முலைக்கொம்பிற்கு எடுத்துச் செல்லப்படுகின்றன. சேய் சப்பும்போது ஆக்சிடாசின் தாக்கத்தில் "கைவிடு மறிவினை" நிகழ்கின்றது; சேயின் வாயில் தாயின் பால் சுரக்கப்படுகின்றது — நாளத்திலிருந்து உறிஞ்சப்படுவதில்லை.
ஒரு பாலேந்து நாளத்திற்கு வருகின்ற அனைத்து பால் சுரக்கும் திசுக்களும் "எளிய பாற்சுரப்பி" எனப்படுகின்றன; அனைத்து எளிய பாற்சுரப்பிகளும் ஒரு முலைக்காம்பிற்கு வழங்குவதை "சிக்கலான பாற்சுரப்பி" என்கிறோம். மனிதர்களுக்கு பொதுவாக ஒவ்வொரு கொங்கையிலும் ஒன்றாக இரண்டு சிக்கலான பாற்சுரப்பிகள் உள்ளன. மனிதர்களின் சிக்கலான பாற்சுரப்பிகளில் 10 முதல் 20 வரையிலான எளிய பாற்சுரப்பிகள் உள்ளன. இரண்டு முலைக்காம்புகளுக்கு மேலாக இருப்பவை  பாலிதெலியா என்றும் இரண்டு சிக்கலான பாற்சுரப்பிகளுக்கு மேலுள்ளவை பாலிமாசுத்தியா என்றும் குறிக்கப்படுகின்றன.
பாலேந்து நாளங்களின் மரவடிவ (வேர்.தண்டு,கிளைகள்) உள்ளமைப்பை சரியாக வைத்திருக்க மற்றொரு இன்றியமையா கூறு தேவைப்படுகின்றது – பாற்சுரப்பி தோல் மேற்புறக் கலங்களின் வெளிப்பொருள் அணி (ECM). இதுவும் கொழுப்பினித்திசுக்கள், நார்முன் கலங்கள், அழற்சிக் கலங்கள், மற்றும் பிறவும் பாற்சுரப்பி இழையவலையை உருவாக்குகின்றன. பாற்சுரப்பி தோல் மேற்புறக் கலங்களின் வெளிப்பொருள் அணி முதன்மையாக மேற்புறக் கலங்களாலான அடித்தள சவ்வையும் இணையிழையத்தையும்  கொண்டுள்ளது. இவை பாற்சுரப்பிக்கான அடிப்படை வடிவத்தை தாங்குவதோடு உறுப்பின் பல்வேறு கட்ட வளர்ச்சியின்போது பாற்சுரப்பி தோல் மேற்புறத்திற்கும் உள், வெளி சூழலுக்கும் பாலமாக அமைகின்றது.
இழையவியல்
பாற்சுரப்பிகள் ஓர் குறிப்பிட்ட வகை அப்போக்கிரைன் சுரப்பியாகும்; இவை சேய் பிறப்பின்போது சீம்பால் உற்பத்தி செய்வதற்கான திறனுடையவை. பாற்சுரப்பிகள் "தலைவெட்டு" சுரத்தல் பண்பைக் கொண்டிருத்தலால் அப்போக்கிரைன் சுரப்பிகளாக அடையாளப்படுத்தப்படுகின்றன. பல நூல்கள் பாற்சுரப்பிகளை மாற்றப்பட்ட வியர்வை நாளங்களாக குறிப்பிடுகின்றன. இருப்பினும் சில அறிஞர்கள் இதனை ஏற்பதில்லை; மாற்றாக இவை கொழுப்புச் சுரப்பிகள் என வாதிடுகின்றனர்.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:சுரப்பிகள் பகுப்பு:உடற்கூற்றியல் பகுப்பு:பாலூட்டிகளின் உடற்கூறியல்