cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
கெர்மா (இயற்பியல்)
சான்றுகள்
பகுப்பு:கதிர் மருத்துவம் பகுப்பு:மருத்துவ இயற்பியல்
சாந்தலர்கள் கிளர்ச்சி (1855)
சாந்தலர்கள் கிளர்ச்சி (Santhal rebellion) அல்லது வனவாசிகள் கிளர்ச்சி (1855-1856) என்பது பீகார் மற்றும் வங்க மாநிலங்களில் (தற்போதைய ஜார்க்கண்ட் மாநிலம்) பரவலாக வாழ்ந்து வந்த பழங்குடியினர், தங்களைப் பிழிந்தெடுத்த பிரித்தானியர், மேல்சாதியினர் மற்றும் நில உரிமையாளர்களின் அதிகாரம் மற்றும் ஊழல்களை எதிர்த்து ஈடுபட்ட கிளர்ச்சியாகும். சந்தாலிகள் என்ற பழங்குடியினருக்கு எதிராக பிரிட்டிஷ் அரசு பிறப்பித்த நியாயமற்ற உத்தரவுகளை எதிர்த்து நடந்த இந்தப் போராட்டம் "சாந்தலர்கள் கிளர்ச்சி" என்றழைக்கப்பட்டது. 1855, ஜூன் 30, இல் தொடங்கப்பட்ட இந்தக் கிளர்ச்சியை ஒடுக்க 1855, நவம்பர் 10-ல் பிரித்தானிய அரசு ஓர் இராணுவ சட்டத்தைப் பிரகடனப்படுத்தியது. இச்சட்டம் 1856, ஜனவரி 3 வரை கிழக்கு இந்தியாவில் நீடித்தது. இது திரும்பப் பெறப்பட்டபோது சாந்தல மக்கள் பிரித்தானியரின் விசுவாசமான படைகளின் கொடூரங்களுக்கு ஆளாகி உயிர்த் தியாகம் செய்திருந்தனர்.
கிளர்ச்சியின் பின்னணி
சாந்தலர்கள் (Santals) என்ற ஒரு பழங்குடி இன மக்கள் வாழ்ந்த மலைப்பாங்கான கட்டாக், தால்பூமி, மான்பூமி, பாராபூமி, சோட்டாநாகபுரி, பாலமாவு, ஹசாரிபாக், மிதன்பூர், பங்குரா மற்றும் வீர்பூமி மாவட்டங்கள், இந்தியாவில் பிரித்தானியர் வருகைக்கு முன் வங்காள இராஜதானியாக அறியப்பட்டது. இவர்கள் வேட்டையாடுதல் மற்றும் விவசாயம் செய்து வாழ்ந்து வந்தனர். இவர்கள் வாழ்ந்த பகுதிகளின் ஜமீன்தார்களின் இனவெறி மற்றும் ஊழல், கந்துவட்டி, லேவாதேவி போன்ற நடைமுறைகளைச் சகித்துக் கொண்டும் சிற்சில எதிர்ப்புகளைக் காட்டியும் வாழ்ந்து வந்தனர் ஆனால் பிரித்தானிய காலனித்துவ ஆட்சியின் புதிய முகவர்கள், இவர்கள் வாழ்ந்த நிலங்களைத் தங்கள் உரிமையாக எடுத்துக் கொண்டனர். எனவே இப்பழங்குடியின மக்கள் ராஜ்மகால் மலைகளுக்குச் சென்று குடியேறினர். சிறிது காலத்திற்குப் பிறகு பிரித்தானியருடன் இணைந்த ஜமீன்தாரர்கள் மற்றும் நில உரிமையாளர்கள் இந்த புதிய நிலத்திலும் தங்களுக்கு உரிமைகள் இருப்பதாகக் கூறத் தொடங்கினர்.
அடிமைகளாக்குதல்
கல்வியறிவில்லாத பழங்குடியின மக்களை ஏமாற்றி அவர்களைத் தங்கள் அடிமைகளாக்கினர். அவர்களுடைய மனைவியருக்கு வஞ்சகமாகப் பொருள்கள் மற்றும் பணம் கொடுத்து அவர்களை மேலும் கடன்சுமையில் தள்ளினர். இதனால் ஒரு சாந்தலர் தன் ஆயுள் முழுவதும் அடிமையாக உழைப்பினும் அக்கடனைத் தீர்க்கமுடியாத நிலை ஏற்பட்டது. தலைமுறை தலைமுறையாக அம்மக்கள் அடிமை வாழ்வு வாழும் நிலை ஏற்பட்டது.
பெண்களுக்கெதிரான வன்கொடுமைகள்
தொழிலாளர் ஒப்பந்ததாரர்களின் கீழ் பணிபுரிந்த சாந்தல இனப் பெண்கள் பாலியல் வன்முறைக்கு ஆளானார்கள். மற்றும் சில பெண்கள், முகவர்கள் மற்றும் கடன் வழங்கிய ஜமீன்தாரர்களின் பாலியல் ஆசைகளுக்கும் பயன்படுத்தப்பட்டனர். இதனால் கொதித்தெழுந்த சாந்தல இன மக்கள் 1855-ல் சித்து, கானு, சாந்து மற்றும் பைரவ் என்ற பழங்குடியினத் தலைவர்களின் கீழ் தங்கள் இனத்தின் மீதான வன்கொடுமைகளை எதிர்த்துக் கிளர்ச்சியை அறிவித்தனர்.
கிளர்ச்சியின் போக்கு
பத்தாயிரம் சாந்தலர்கள் அணிதிரண்டு நில உரிமையாளர்களுக்கும் பிரித்தானியக் காலனி ஆதிக்கத்துக்கும் எதிராகக் கிளர்ச்சி செய்தனர். பல கிராமங்களில் ஜமீன்தாரர்கள், மற்றும் நில உரிமையாளர்கள் கொல்லப்பட்டனர். இந்த திடீர்க் கிளர்ச்சியைக் கண்ட பிரித்தானிய அரசு அதிர்ச்சியடைந்தது. தொடக்கத்தில் சிறிய படையை அனுப்பி கிளர்ச்சியை ஒடுக்க நினைத்தது. ஆனால் அது வெற்றி பெறாமல் மேலும் கிளர்ச்சி வலுவடையத் தொடங்கியது. சட்டம் ஒழுங்கு நிலைமை கைமீறிச் சென்றதால், கிளர்ச்சியை ஒடுக்க இறுதியாக மிகப்பெரிய எண்ணிக்கையிலான படைத் துருப்பை ஆங்கில அரசு அனுப்பியது.
இனப்படுகொலைகள்
இப்போரில் பெரும் எண்ணிக்கையிலான சாந்தல இனமக்கள் அழிக்கப்பட்டனர். இவர்களின் பழைய போர்முறை ஆயுதங்களான ஈட்டி, வேல், கம்பு முதலியன பிரித்தானியரின் கைத்துப்பாக்கி மற்றும் பீரங்கியின் முன் தோல்வியடைந்தன. ஆயினும் தீரமுடன் போராடிய இவர்களை அடக்க 7ஆவது படைப்பிரிவின் துருப்புகளும் 40 ஆவது படைப்பிரிவின் துருப்புகளும் மேலும் வரவழைக்கப்பட்டன. இம்மோதல் 1855 ஜூலை முதல் 1856 ஜனவரி வரை நடைபெற்றது. ககால்கோன், சூரி, ரகுநாத்பூர் மற்றும் மங்கதோரா முதலிய இடங்களில் மக்களின் எழுச்சி கொடூரமாக நசுக்கப்பட்டது. மூர்ஷிதாபாத் நவாப்பால் வழங்கப்பட்ட யானைகள் சாந்தலர்களின் குடிசையை இடித்துத் தரைமட்டமாக்கின. ஏராளமானோர் உயிரிழந்தனர். 20 ஆண்டுகளுக்கு மேல் நடந்த வன்முறைக்கு எதிரான இந்தக் கிளர்ச்சிக்குத் தலைமை வகித்த சித்து, கானு ஆகியோர் பிரிட்டிஷ் படையினரால் கொல்லப்பட்டனர்.
பீகாரில் கிளர்ச்சி
இதே சமயத்தில் தற்பொழுது ஜார்க்கண்ட் என்றழைக்கப்படும் பீகாரின் தென் பகுதியில் முண்டா இன பழங்குடியினரும் பிரிட்டிஷ் ஆட்சியை எதிர்த்து கிளர்ச்சி செய்தனர். இவர்களின் தலைவர் பிர்க்கா முண்டா சிறையில் உயிர் துறந்தார்.
திரைப்படம்
இக்கிளர்ச்சியைப் பின்னணியாகக் கொண்டு இயக்குநர் மிருணாள் சென் என்பவரால் 1976-ல் மிருகயா என்ற திரைப்படம் எடுக்கப்பட்டது
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:இந்திய விடுதலைப் போராட்டம் பகுப்பு:தலித்தியல் பகுப்பு:1855 நிகழ்வுகள் பகுப்பு:ஜார்கண்டின் வரலாறு
திருக்குறள் அரபு மொழிபெயர்ப்பு
திருக்குறள் அரபு மொழிபெயர்ப்பு (Arabic translation of Thirukkural ) முனைவர் அ. ஜாஹிர் ஹூசைன் பாகவி என்பவரால் அரபு மொழியில் மொழியாக்கம் செய்து வெளியிடப்பட்டுள்ளது.
தமிழ் கூறும் நல்லுலகில் பிரபலமான நூலான திருக்குறளை முனைவர் அ. ஜாஹிர் ஹூசைன் பாகவி அவர்கள் அரபு மொழியில் மொழியாக்கம் செய்து வெளியிட்டுள்ளார். அதற்காக தமிழக அரசின் உயரிய விருதையும் பெற்றுள்ளார்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:திருக்குறள்
வாலாஜா ஏரி
வாலாஜா ஏரி என்பது தமிழ்நாட்டின், கடலூர் மாவட்டத்தில், குறிஞ்சிப்பாடி அருகே உள்ள ஒரு நன்னீர் ஏரி ஆகும். இதன் பரப்பளவு 1,664 ஏக்கர். இது கடலூர் மாவட்டத்தில் உள்ள 11,362 ஏக்கர் நிலத்திற்குப் பாசன வசதி அளிக்கிறது.
தூர் வாரும் பணி
தூர் வாரும் பணி 2014-ம் ஆண்டு நடைபெற்றது
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:கடலூர் மாவட்ட ஏரிகள் பகுப்பு:கடலூர் மாவட்டம்
பழந்தமிழ் இசை
பழந்தமிழ் இசை (Ancient Tamil Music) என்பது தமிழரின் மரபு வழியான மிகப் பழமையான இசைச் செல்வமாகும். பழந் தமிழிசையெனக் குறிப்பிடும்போது ஐரோப்பியர் ஆட்சிக்கு முற்பட்ட காலத் தமிழ் மொழியின் இசை நடை, சிறப்புகள், பெற்ற மாற்றங்கள் ஆகியவை இங்கு குறிப்பிடப்படுகிறது. சங்கத் தமிழானது இயல், இசை, நாடகமென மூன்று வகையாகும். இதில் இசை என்பது தமிழிசையாகும். பழந்தமிழ் மக்கள் வேறு இன மக்களுடன் நெருங்கிய தொடர்பு கொள்வதற்கு முன்பே இசையும் அதோடு இணைந்த கூத்தும் உருவாகி வளரத் தொடங்கின. இசை, கூத்து ஆகியவற்றின் கலை நுட்பங்களை விளக்கும் இலக்கணத் தமிழ் நூல்கள் எழுந்தன. இந்நூல்கள் எழுதப்பட்ட காலம் முச்சங்க காலமென அறியப்படுகிறது. இம்முச்சங்க காலம் இற்றைக்கு ஏறத்தாழ மூவாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முற்பட்டது. எனவே தமிழர் இசையும் கூத்தும் மூவாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பிருந்தே செவ்விய கலைகளாக விளங்கின என உறுதியாகக் கொள்ளலாம்.
ரைட்சுடவுன், நியூ செர்சி
ரைட்சுடவுன் ( Wrightstown) என்பது ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளில் அமைந்துள்ள நியூ ஜேர்சி மாநிலத்தின் பேர்லிங்டன் கவுன்டியில் அமைந்துள்ள ஒரு தன்னாட்சியுள்ள நகரம் ஆகும்.
பரப்பளவு
2010இன் மதிப்பீட்டின் அடிப்படையில் இது 1.77 சதுர கிலோ மீற்றர் பரப்பளவைக் கொண்டுள்ளது. இதில் மொத்த பரப்பான 1.77 சதுர கிலோ மீற்றரும் நிலத்தினாலேயே சூழப்பட்டுள்ளது. இங்கு நீரினால் சூழப்பட்ட பிரதேசமே இல்லை.
அட்டதச ரகசியம்
அட்டதச ரகசியம் என்பது இரகசியமாகக் கேட்டு உணரத்தக்க பதினெட்டு வைணவ நூல்களின் தொகுதி ஆகும். இப்பதினெட்டும் மணிப்பிரவாள நடையில் அமைந்த உரைநடை நூல்களாகும். இவற்றை இயற்றியவர் பிள்ளை லோகாசாரியார் ஆவார். இவை அனைத்துக்கும் மணவாள மாமுனி விளக்கம் அளித்தார். இவற்றின் காலம் 16ஆம் நூற்றாண்டு.
உசாத்துணை
பகுப்பு:பண்டைய நூல்கள் பகுப்பு:வைணவ இலக்கியங்கள்
பழந்தமிழ் இசை
தமிழிசையின் தொன்மை
இசையும் கூத்தும் ஒன்றோடொன்று இணைந்த கலைகள். கூத்து என்பதைப் பழந்தமிழ் மக்கள் நாடகம் என்றும் அழைத்தனர். நாட்டியம், ஆடல் என்ற சொற்களும் கூத்துக் கலையைக் குறிக்கும். முச்சங்க காலத்தில் இசைக்கு இலக்கண நூல்கள் எழுதப்பட்டன. கூத்துக்கும் இலக்கணம் எழுதப்பட்டது. எனவே இரு கலைகளை இணைத்தும் இலக்கண நூல்கள் எழுதப்பட்டன. இசைக்கு இலக்கணம் வகுத்த நூல் அகத்தியம் என்பர். எனவே அகத்தியத்திற்கு முன்னரும் பல இசை நூல்கள் இருந்திருக்க வேண்டும். அகத்தியத்திற்குப் பின்னர் தோன்றிய இசை நூல்களான பெருநாரை, பெருங்குருகு, முதுநாரை, முதுகுருகு, பஞ்சபாரதீயம், பதினாறுபடலம், வாய்ப்பியம், குலோத்துங்கன் இசைநூல் போன்ற நூல்களும் காலத்தால் அழிந்தன. எஞ்சிய நூல்கள்பற்றி இடைக்கால உரையாசிரியர்கள் குறிப்பிடுகின்றனர்.
தொல்காப்பியம்
பழந்தமிழ் இலக்கண நூல்களுள் முழுமையாகக் கிடைக்கும் நூல் தொல்காப்பியம். இசைத்தமிழ், தொடர்பான செய்திகளை இந்நூல் ஆங்காங்குக்கூறுகிறது. தமிழிசை பற்றிய நூல்களில், இன்று கிடைக்கப்பெறுகின்ற மிகத் தொன்மையான நூல் தொல்காப்பியம் ஆகும். தொல்காப்பியர் காலம் கி.மு. 3 ஆம் நூற்றாண்டளவினது என்பது அறிஞர்கள் கருத்து. இந்நூலின் காலக் கணிப்பு தமிழர் இசையின் தொன்மையை உறுதிப்படுத்தும்.
இசையைத் தொழிலாகக் கொண்ட மக்கள் உபயோகப்படுத்தும் இசைக்கருவிக்குப் பறை என்றும், இன்பமாகப் பொழுது போக்கும் மக்கள் பயன்படுத்தும் இசைக்கருவி யாழ் என்றும் தொல்காப்பியத்தில் இருவகை இசைக்கருவிகளைப் பற்றிக் குறிப்பிடுகிறார் தொல்காப்பியர், தொல்காப்பியம் பொருளதிகாரம் அகத்திணையியல் 18 ஆம் நூற்பா தமிழர் வாழ்க்கை நெறியின் அடிப்படைப் பண்பாட்டுக் கருவூலங்களைக் குறிப்பிடுகிறது. இந்நூலில் தெய்வம், உணா, மா, மரம், புள், பறை, யாழ் ஆகிய கருப்பொருள்கள் சொல்லப்பட்டுள்ளன. இந்த ஏழும் தமிழர் பண்பாட்டுக் கருப்பொருள்கள். ஏழு கருப்பொருளில் ஒன்று யாழ். மற்றொன்று பறை.
ரைட்சுடவுன், நியூ செர்சி
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:பேர்லிங்டன் மாவட்ட நகரங்கள்
பழந்தமிழ் இசை
பறை
தொல்காப்பியர் கூறும் "பறை" என்னும் சொல் தாளம் பற்றியதாகும். அதாவது தாளத்தைக் கொட்டிக் கொடுக்கும் பல்வேறு தாளக்கருவிகளின் (percussion instruments) முறைகளும் மரபுகளும் பற்றியதாகும்.
நிலத்தை ஐந்தாக வகுத்துக் கொண்ட தமிழர் அந்தந்த நிலத்துக்குரிய இசையை உருவாக்கினர். தொல்காப்பியர் முல்லை, குறிஞ்சி, மருதம், நெய்தல், பாலை ஆகிய ஐவகை நிலங்களுக்கும் உரிய தொழில் இசையையும, இன்ப இசையையும் தெளிவாக வகுத்து வைத்துள்ளார். பண் இசைப்பதற்குரிய பொழுதையும் வரையறை செய்துள்ளார். இசை என்ற சொல் தொல்காப்பியத்தில் 24 இடங்களில் வந்துள்ளது. இவை அனைத்தும் இசைக் கலையுடன் ஒரு வகையில் தொடர்பு உள்ளதாகவே அமைந்துள்ளது.
தொல்காப்பியர் குறிப்பிடும் பாட்டு, வண்ணம் ஆகிய சொற்கள் இசையோடு தொடர்புடைய ஆழ்ந்த பொருள் பொதிந்த சொற்களாகவே அமைந்துள்ளன. பாடல்களை அவற்றின் அமைப்பு, கருத்து மற்றும் இசைத்தன்மையைக் கொண்டு பாகுபாடு செய்துள்ளார். கலிப்பாவும், பரிபாடலும் இவ்வகையில் குறிப்பிடத்தகுந்தன, பரிபாட்டு என்பது இசைப்பா எனப் பேராசிரியர் குறிப்பிடுகிறார். பிசியைப் போன்ற இயல்புடையதாகப் பண்ணத்தி என்னும் இசைப்பாடல் இருப்பதைத் தொல்காப்பியத்தின் வழி அறியலாம். ஊடல்தீர்க்கும் வாயில்களாகத் தொல்காப்பியர் குறிப்பிடும் பாணன், கூத்தன், பாடினி, விறலி ஆகியோர் இசையிலும் கூத்திலும் திறமை உடையவர்கள் என்பதைச் சங்க இலக்கியத்தின் வாயிலாக அறிய முடிகிறது.
இசைத்தூண்கள்
தமிழிசையின் மகத்துவம் நிலைத்து வாழ வேண்டும் என்று பண்டைத்தமிழ் மக்கள் நினைத்தார்கள். ஆலயங்களிலே இசைத்தூண்களை அமைத்தார்கள். அந்தத் தூண்களைத் தட்டினால் இனிமையான இசை ஒலிக்கும். மதுரை மீனாட்சி அம்மன் கோவில், திருநெல்வேலி, திருக்குறுங்குடி, சுசீந்திரம் ஆகிய இடங்களிலே இசைத்தூண்களிலே இன்றைக்கும் இசை எழுகின்றது. தமிழிசையின் பெருமைக்குச் சான்றாக ஒலிக்கின்றது.
இசைச் சிற்பங்கள்
சுசீந்திரம், தாராசுரம், திருவட்டாறு, திருவெருக்கத்தப்புலியூர், கங்கைகொண்ட சோழபுரம் ஆகிய ஊர்களிலே உள்ள கோவில்களில் பண்டைய இசைக்கருவிகளையும் அவற்றை வாசித்த இசைக்கலைஞர்களையும் சிற்பங்களாகச் செதுக்கிவைத்துள்ளனர்.
இசைக் கல்வெட்டுகள்
குடுமியான்மலை இசைக்கல்வெட்டு தமிழிசையின் சுரங்கள்பற்றிய செய்தியைத் தருகிறது. திருவாரூர், திருவையாறு, தஞ்சை ஆகிய கோயில்களிலும், திருவண்ணாமலை, திருச்செந்துறை, திருவிடைமருதூர், திருவீழிமிழலை, திருவல்லம், செங்கம், சந்திரகிரி ஆகிய ஊர்களிலும் உள்ள கல்வெட்டுக்களில் இசையைப்பற்றியும், இசைக் கலைஞர்களைப் பற்றியும் குறிக்கப்பட்டுள்ளன.
பழந்தமிழிசையில் பண்கள்
தமிழிசை 22 அலகு (சுருதி), 12 தானசுரம் (Semitones), நாற்பெரும்பண்கள், ஏழ்பெரும்பாலை(அடிப்படை இராகங்கள்), ஐந்து திணைப் பண்கள், மற்றும் 103 பண்கள் என்ற அடிப்படையில் அமைந்தது. செம்பாலை, படுமலைப்பாலை, செவ்வழிப்பாலை, அரும்பாலை, கோடிப்பாலை, விளரிப்பாலை, மேற்செம்பாலை ஆகிய ஏழ் பெரும் பாலைகளே பழந்தமிழ் இசையில் 2000 ஆண்டுகட்கும் முன்னர் தோன்றிய ஆதிப்பாலைகள் ஆகும். பண்களுக்கு தொல்காப்பியத்தில் யாழ் என்றும் சங்க இலக்கியத்தில் பாலை என்றும் இன்று மேளகர்த்தா இராகம் என்றும் பெயரும் வழங்கி வருகின்றது. தமிழ் இசையின் சிறப்பான பாலைகளான ஏழ்பெரும் பாலைகள் முறையே, செம்பாலை, படுமலைப்பாலை, செவ்வழிப்பாலை, அரும்பாலை, கோடிப்பாலை, விளரிப்பாலை, மேற்செம்பாலை எனச் சிலம்பு அரங்கேற்றுக்காதையில் இளங்கோவடிகள் குறிப்பிட்ட வரிசை முறையை அடிப்படையாகக் கொண்டு தமிழ்ப் பண்கள் இசைக்கப்பட்டன.
இந்த ஏழ்பெரும் பாலைகளில் ஐந்து மட்டும் திணைப்பண்களாக தொல்காப்பியத்தில் குறிக்கப்பட்டன. தொல்காப்பிய காலத்தில் பெரும்பண்கள் யாழ் என்ற பெயரில் வழங்கப்பட்டன. அந்த ஐந்து பெரும்பண்களில் இருந்து உருவான ஐந்து சிறுபண்களை யாழின் பகுதி என தொல்காப்பியம் குறிப்பிடுகிறது. இந்த ஏழ்பெரும்பாலைகள் மற்றும் ஐந்து சிறுபண்கள் இவற்றிற்கு நிகரான தற்கால இராகங்களை கீழுள்ள பட்டியலில் காணலாம். (குறிப்பு :- கர்நாடக இசையில், ஏழ்பெரும் பாலைகள் என்றும் ஐந்து சிறு பண்கள் என்றும் தனியே தொகுக்கப்படவில்லை. இங்கு அரிகாம்போதி முதலான ஏழு மேளகர்த்தா ராகங்களும், மோகனம் முதலான ஐந்து ஜன்ய ராகங்களும், தமிழிசையின் நிகர் பண்கள் எவை என்று தெரிந்துகொள்வதற்காக மட்டுமே தரப்பட்டுள்ளன)
ஆம்பல் பண், காஞ்சிப் பண், காமரம், குறிஞ்சிப் பண், செவ்வாழி பண், நைவனம், பஞ்சுரம், படுமலைப்பண், பாலைப்பண், மருதப்பண், விளரிப்பண் ஆகிய பண்கள் முழுமையாகவும் அவற்றின் பிரிவுகளாகவும் இசைக்கப்பட்டுள்ளன. பண்டைய தமிழகத்தில் பதினோராயிரத்துத் தொள்ளாயிரத்துத் தொண்ணூற்றொரு இசைகளிருந்ததாக (ராகம்) சிலப்பதிகாரம் கூறுகிறது. பிங்கலந்தையில் 103 தாய்ப்பண்களும் (மேளகர்த்தா இராகங்கள்) பன்னீராயிரம் பண்களும் குறிப்பிடப்படுகின்றன. ஆபிரகாம் பண்டிதர் எழுதிய கருணாமிர்த சாகரம் என்னும் நூலில் ஒவ்வொரு பாலைக்கும்(இராகத்திற்கும்) பிறக்கும் பண்கள் பட்டியலிடப்பட்டுள்ளது.
தமிழிசையின் பண் அடிப்படைகள், பெயர்க் குழப்பங்கள், அதற்கான தீர்வுகள் பற்றி அறிந்துகொள்ள இக்கட்டுரையினை காணவும்.
இசைக்கருவிகள்
சங்க காலத்தில் ஆண்கள், பெண்கள், மட்டுமல்லாது இசையும் கூத்தும் வல்ல பாணர், பாடினியர், விறலியர்(ஆடல் மகளிர்) போன்றறோர் பண்ணும் தாளமும் கூடிய இசைப்பாடல்களைப் பண்ணிசைக் கருவிகள், தாளவிசைக் கருவிகள் ஆகியவற்றின் துணையோடு சிறப்பாகப் பாடி உள்ளனர். யாழ், கின்னரம், குழல், சங்கு, தூம்பு, வயிர், தண்ணுமை, முழவு, முரசு, பறை, கிணை, துடி, தடாரி, பாண்டில் மற்றும் இன்னியம் முதலான இசைக்கருவிகள் இருந்துள்ளன. சிலப்பதிகாரம் அரங்கேற்றுக் காதையில் அரங்கேற்ற ஊர்வலத்தில் இடம் பெற்ற இசைக் கருவிகள் பண்டைத் தமிழரின் மறைந்தொழிந்த யாழ்களான  முளரி யாழ், சுருதி வீணை, பாரிசாத வீணை, சதுர்தண்டி வீணை முதலானவையாகும். யாழினை 'நரம்பின் மறை'(தொல்.1:33 2-3)எனத் தொல்காப்பியரும், 'இசையோடு சிவணிய யாழின் நூல்' எனக் கொங்குவேளிரும் குறிப்பிட்டுள்ளனர். கர்நாடக இசையின் பெருமையான இசைக்கருவியான வீணை, கோட்டு வாத்தியம் இவைகளுக்கு இணையாகத் தமிழிசையில் சொல்லப்படும் இசைக்கருவி யாழ். வீணை பற்றிய குறிப்புகள் பல இலக்கியங்களில் காணப்பட்டாலும், யாழிசைக்கு ஒரு சிறப்பான முதலிடம் தரப்பட்டிருந்ததை காணமுடிகிறது. வீணையைப் போன்றே யாழும் கம்பி அல்லது நரம்புகளை இழுத்துக் கட்டப்பட்டு கைகளால் இசைக்கப்படும் கருவியாக இருந்திருக்கிறது. சுவாமி விபுலாநந்தாவின் “யாழ் நூலில்” யாழினைப் பற்றி பல விவரங்கள் கூறப்பட்டிருக்கின்றன. திருமறையில் சொல்லப்பட்ட மற்ற இசைக்கருவிகளான வீணை, கொக்கறை, குடமுழவு முதலியனவற்றைப் பற்றி “கல்லாடம்” நூலில் விளக்கங்கள் காணப்படுகின்றன. பன்னிரெண்டாவது திருமுறையான பெரியபுராணத்தில் மற்றொரு இசைக்கருவியான குழல் செய்வதைப் பற்றியும், இசைப்பதைப் பற்றியும் சொல்லப்படுகின்றது.
இன்று மேலைநாடுகளில் சிறப்பாக நடத்தப்படும் கூட்டு வாத்திய இசை அமைப்பு முறை மேனாடுகளில் செயற்படத்தொடங்கியதிற்கு பல ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே சங்க காலத்தில் இசைக்கருவிகளின் கூட்டு இசையை ஆமந்திரிகை, பல்லியம் எனத் தமிழர் அழைத்து வந்தனர்.
இசைக் கலைஞர்கள்
தமிழ் இசைக்கலைஞர்கள் பொதுவாக பாணர், பொருணர், கூத்தர் என அழைக்கப்பட்டனர், பாணர்,பொருணர் என்பது ஆண்களையும் விறலியர், பாடினியர்  என்பது பெண் கலைஞர்களையும் குறிக்கும். இவர்களில் பொருணர் என்பவர் பரணி பாடுவதிலும் நடனம் ஆடுவதிலும் வல்லவராய் இருந்தனர். பாணர் என்பவர் வாய்ப்பாட்டிலும் அதே நேரம் இசைக்கருவிகளை இசைப்பதிலும் வல்லவராய் இருந்தனர். கூத்தர் என்பவர் பாடிக்கொண்டே ஆடும் ஆடல் வல்லவராயும் இருந்தனர். இவர்கள் தங்களது நடிப்பின் மூலம் கதைக்கேற்ற உணர்வுகளை வெளிப்படுத்தினர்.
பொருணரின் வகை
பொருணர் மூன்றுவகையாகப் பழந்தமிழ் இலக்கியங்களில் அறியப்படுகின்றனர். அவர்களுள்
இவர்களுள் உழைக்கும் மக்களுக்காகப் பாடல்களைப் பாடி மகிழ்விப்பவர்கள் ஏர்க்களம் பாடுவோர் எனவும், போர் நடக்கும் போர்க்களங்களில் மன்னர் மற்றும் படை வீரர்களுக்காக அவர்களின் ஓய்வு நேரத்தின் போது போரில் அவர்கள் பட்ட வலிகளையும் வேதனைகளையும் ஆற்றவேண்டி இசைக்கருவிகளை மீட்டிப் பாடி அவர்களை மகிழ்விப்பவர்கள் போர்க்களம் பாடுவோர் எனவும் அழைக்க்கப்படுவர். இவர்கள் தண்டகப் பறை எனும் கருவியை இசைப்பர். பரணி பாடுவோர் என்போர் விழாக்காலங்களில் தங்கள் இசைத்திறமைகளை வெளிப்படுத்துபவராவார். இவ்விழாக்களில் மன்னர்களின் போர்க்கள வெற்றிகுறித்து அவர்களின் வீர தீரச் செயல்கள் குறித்தும் பாடப்படும். பரணி என்பது ஒருவகைக் கூத்து அல்லது நடனமாகும். எனவே பரணி பாடுவோர் ஆடலிலும் திறன் பெற்றிப்பர். மேலும் கூத்தர் என்பவர் நாட்டிய நாடக வடிவில் தங்களின் கருத்துகளை வெளிப்படுத்துவர். இவர்கள் ஓரிடத்திலிருந்து மற்றோர் இடத்திற்கு இடம்பெயரும் வாழ்க்கை உடையவராவார்கள்.
பாணரின் வகை
இலங்கையில் உள்ள யாழ்ப்பாணம் என்பது பாணர்களின் பெயரால் வந்ததாகும்.
ஏழிசையும் சுரங்களும்
'குரலே துத்தம் கைக்கிளை உழையே இளியே விளரி தாரம் என்றிவை எழுவகை யிசைக்கும் எய்தும் பெயரே'
தமிழிசையில் ஏழிசைச் சுரங்களாகக் குரல், துத்தம், கைக்கிளை, உழை, இளி, விளரி, தாரம் ஆகியவற்றைச் சிலப்பதிகாரம் குறிப்பிடுகிறது, இசைக்குரிய எழுத்துகள் ஏழு - ச,ரி,க,ம,ப,த,நி - இதனை ஏழிசை என்பர். தமிழிசையில் இது பறவை, விலங்கினங்களின் குரல்களோடு ஒப்பிடப்பட்டு விளக்கப்படுகிறது. தமிழர் ஏழிசையை இயற்கை ஒலிகளோடு ஒப்பிட்டுப் பார்த்தனர்.
''வேண்டிய வண்டும் மாண்டகு கிளியு
குதிரையும் யானையும் குயிலும் தேனுவும்
ஆடும் என்றிவை ஏழிசை ஓசை''
தமிழிசையில் ஐந்திசை கொண்ட (Penta Tonic) பண்கள் சிறப்பான இடத்தைப் பெறுகின்றன.
'கிளை எனப்படுவ கிளக்கும் காலைக்
குரலே இளியே துத்தம் விளரி
கைக்கிளை என ஐந்தாகும் என்ப"
என சிலப்பதிகாரம் உரையிற் கூறப்படும் சூத்திரத்தின் படி குரல், இளி, துத்தம், விளரி, கைக்கிளை, ச, ப, ரி, த, க என்ற ஐந்து சுரங்கள் கிடைக்கின்றன. இந்தச் சுரங்கள் மோகனம் என்ற அழகிய பண்ணை உருவாக்குகின்றன. பழம்பெரும் நாகரிகங் கொண்ட சீன நாடு இந்த ஐந்திசைப் பண்களைப் போற்றுவதோடு அந்த இசையில் எள்ளளவும் மாற்ற இன்னும் உடன்படாது இருக்கின்றது. கூங், இட்சி, சாங்;, யூ, கியோ என அவர்கள் குரல், இளி, துத்தம், விளரி, கைக்கிளையை அழைக்கின்றனர். இவற்றுள் சில சொற்கள் தமிழ்ச் சொற்களை ஒத்திருப்பதையும் காணமுடியும்.
இச்சுரங்கள் பன்னிரண்டாக விரிவடைகின்றன. அவை ஆகியனவாகும்.
சுரங்கள்
'ஆ ஈ ஊ ஏ ஐ ஓ ஔ என்ற ஏழும் ஏழிசைக் கெய்தும் அக்கரங்கள்'
குரல் - ஆ; துத்தம் - ஈ; கைக்கிளை - ஊ; உழை - ஏ; இளி - ஐ; விளரி - ஓ; தாரம் - ஔ. ஆகியன பழந்தமிழர் பயன்படுத்திய சுர ஒலிகளாகும். மேலும்ஒரு சுரத்தில் நான்கில் ஒரு பாகக்கூறுகளை உயிரெழுத்துமூலம் உணர்த்தும் வழக்குத் தமிழ் நாட்டில் இருந்தது. குடுமியான்மலைக் கல்வெட்டில் ஒரு சுரம் நான்காகப் பகுக்கப்பட்டு ர, ரி, ரு, ரெ என்றவாறு குறிக்கப்பட்டுள்ளதைப் பேராசிரியர் சாம்பமூர்த்தி எடுத்துக்காட்டியுள்ளார். இந்தக் கல்வெட்டு கி.பி. ஏழாம் நூற்றாண்டில் பல்லவமன்னன் மகேந்திரன் காலத்ததாகும். குடுமியான்மலைக் கல்வெட்டில் ஆ.ஈ.ஊ.ஏ (ஏழிசைக்கு சமமான உயிரெழுத்துக்கள்) ரா, ரி, ரு, ரே, (ரீன் நான்கு வகை கள்) கா, கி, கூ, கெ (கவின் நான்கு வகைகள்) தா, தீ, தூ, தே (தவின் நான்கு வகைகள்) எனும் குறிப்புக்கள் உண்டு.
சங்க கால நூல்கள்
இசை உணர்வின் எழுச்சியால் இசைப்பாடல்கள் தோன்றுகின்றன. சங்க இலக்கியங்களான பத்துப்பாட்டும் எட்டுத்தொகையும் பண்டைத் தமிழரின் இசைப்புலமையை வெளிப்படுத்துவனவாக அமைந்துள்ளன.
பரிபாடல்
சங்க இலக்கியங்களிலே இடம்பெறுகின்ற எட்டுத்தொகை நூல்களில் ஒன்றான பரிபாடலே இப்போது கிடைக்கப்பெறுகின்ற இசை நூல்களிலேயே மிகத்தொன்மையானதாகக் கருதப்படுகின்றது. பரிபாடல்களில் மறையோர் பாடல், உழிஞை பாடல், தமிஞ்சிப் பாடல், விறற்களப் பாடல், வெறியாட்டப் பாடல், துணங்கைப் பாடல், வேதப் பாடல், வள்ளைப் பாடல் ஆகியன இசைப்பாடல்கள் என்பன அனைத்துமே இசைப்பாடல்களே என்று தெரிவிக்கின்றார் பரிமேலழகர். பாடல்களை ஆக்கிய புலவர்களின் பெயர்களும், எந்தப் பண்ணில் பாட வேண்டும் என்ற விபரங்களும், பண்ணமைத்த இசையறிஞர்களின் பெயர்களும் அந்தப் பாடல்களோடு கிடைக்கப்பெறுகின்றன. பரிபாடலில் உள்ள பாடல்கள், இசைப் பாடல்களாக அமைவதோடு மட்டுமன்றி, பரங்குன்றம் பற்றிய செவ்வேள் பாடல்களில் இசை தோன்றுவது பற்றியும், குழல், யாழ், முழவு முதலிய இசைக்கருவிகளின் பெயர்களையும், பாணர், விறலியர் ஆகிய இசைக் கலைஞர்களுக்கான பொதுப் பெயர்களையும் குறிப்பிடுகின்றன.
இப்பாடல்களை அக்காலப் பாணர்கள் காந்தாரம், நோதிரம், செம்பாலையாகிய பண்களில் பாடியுள்ளனர். பரிபாடலின் யாப்பினைக் குறித்துத் தொல்காப்பியர் பரிபாடல் வெண்பா யாப்பினதேயெனக் குறிப்பிட்டுள்ளார். . பரிபாடல், வண்ணக ஒத்தாழிசைக் கலிப்பா ஆகிய இருவகைப் பாடல்களுக்கும் தரவு, கொச்சகம், அராகம்அல்லது இராகம், சுரிதகம் போன்ற ஒத்த உறுப்புக்கள் உண்டு. .
புற நானூறு
எட்டுத் தொகை நூல்களில் மற்றொன்றான புறநானூற்றில் குறிஞ்சிப்பண், மருதப்பண்,காஞ்சிப்பண், செல்வழிப்பண், படுமலைப்பண், விளரிப்பண் என்னும் பண்களைப் பற்றிக் கூறப்பட்டுள்ளது. சீரியாழ், பேரியாழ், வேய்ங்குழல், ஆம்பற்குழல், முழவு, தண்ணுமை, பெருவங்கியம் முதலிய இசைக் கருவிகளைப் பற்றி விளக்கப்பட்டுள்ளது.
அகநானூறு
பெண்ணொருத்தி யாழிலே குறிஞ்சிப்பண்ணை இசைத்து, தினைப்புனத்தில் தீனிக்காக வந்த யானையைத் தூங்கச் செய்தாள் என்ற தகவல் அகநானூற்றில் அறியத்தரப்பட்டுள்ளது.
பதிற்றுப்பத்து
மற்றொரு எட்டுத்தொகை நூலான பதிற்றுப்பத்தின் ஒவ்வொரு பாடலின் இறுதியிலும் துறை, வண்ணம், தூக்கு(இசை),பெயர் என்பன குறித்து வைக்கப்பட்டுள்ளன.
ஆற்றுப்படை நூல்கள்
பத்துப்பாட்டில் இடம்பெறும் சிறுபாணாற்றுப்படை, பெரும்பாணாற்றுப்படை என்பவற்றில் சீறியாழ், பேரியாழ் என்னும் இசைக்கருவிகளைப் பற்றிச் சொல்லப்படுகிறது. பாணர், பாடினி, விறலியர், கூத்தர் முதலான இசைக் கலைஞர்களைப் பற்றிச் சொல்லப்படுகிறது.
மலைபடுகடாம்
மலைபடுகடாம் என்ற இலக்கியத்தில் தமிழ் இசைக்கருவிகளின் வகைகள் விளக்கப்பட்டுள்ளன. இமிழ், முழவு, ஆகுளி, பாண்டில், கோட்டு, தும்பு, இளி, இமிர், குழல், அரி, தட்டை, எல்லரி,பதலை, முதலான இசைக்கருவிகள் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. .
சங்கம் மருவிய காலம்
நீதி நூல்கள் பதினெட்டும் தமிழிசையின் நுட்பத்தைச் சிறப்பாக எடுத்துரைப்பனவாக அமைந்துள்ளன. சிறந்த பண்ணிசைக் கருவியான யாழைப் பற்றிக் குறிப்பிடும்போது, குழலினிது யாழினிது என்ப பண்ணமையா யாழின் கீழ்ப்பாடல் பெரிதின்னா என நீதி நூல்கள் குறிப்பிடுகின்றன. குழலினினியமரத் தோவை நற்கின்னா சொற்குறி கொண்டு துடிபண் உறுத்துவ போல் போன்ற பாடல் வரிகள் சங்கம் மருவிய காலத் தமிழிசைச் சிறப்பை உணர்த்துவன ஆகும்.
செவ்வழி யாழ் பாண் மகனே பாலையாழ் பாண் மகனே தூதாய்த் திரியும் பாண்மகனே போன்ற பாடல் வரிகள் இசைக் கலைஞர்களைப் பற்றிக் கூறுவதைக் காணலாம். சங்க கால இசை மரபானது. சமண, பௌத்த சமயங்களின் தாக்கத்தால் சங்கம் மருவிய காலத்தில் செல்வாக்கினை இழக்கத் தொடங்கியது.
சிலப்பதிகாரம்
இளங்கோவடிகள் இயற்றிய, சிலப்பதிகாரம் தமிழ் இசையின் வளர்ச்சிக்குச் சான்றாக அமைந்துள்ள நூலாகும். சிலப்பதிகாரமும், அதன் உரையாசிரியரான அடியார்க்கு நல்லார் உரையும் தமிழிசையின் மேன்மையைக் கூறி நிற்கின்றன. சிலப்பதிகாரத்தில் உள்ள இசை நுணுக்கங்களையும் மாட்சிமைகளையும் விளக்கிக் காட்டப் பல நூல்களும் உரைகளும் உதவுகின்றன. பஞ்சமரபு வெண்பாக்களின் மூலமாகவும், அரும்பதவுரையாசிரியர், அடியார்க்கு நல்லார் உரைகளின் மூலமாகவும் சிலப்பதிகார இசைத்தொடர்கள் விளக்கப்பட்டுள்ளன. சிலப்பதிகாரத்தில் இசைக் குறிப்புகள் நிரம்பிய பகுதிகள் - ஆய்ச்சியர் குரவை, அரங்கேற்று காதை, கானல்வரி, வேனிற்காதை, கடலாடுகாதை, புரஞ்சேரியிருத்த காதைமுதலியன.
சிலப்பதிகாரத்தின் கானல்வரிப் பகுதியில், வார்த்தல், வடித்தல், உந்தல், உறத்தல், உருட்டல், தெருட்டல், அள்ளல், பட்டடை என்று யாழை மீட்டுகின்ற எட்டுவகைத் திறன் பற்றிக் கூறப்பட்டுள்ளது. ஏழிசைபற்றியும், நான்குவகைப் பாலைகள் பற்றியும், முப்பது வகையான தோற்கருவிகளைப் பற்றியும் சிலப்பதிகாரம் கூறுகின்றது.
சிலப்பதிகாரம் தமிழிசைக் காப்பியமாகும். இசை ஆசிரியரின், தன்னுமை ஆசிரியரின் அமைதி பற்றி இளங்கோவடிகள் கூறுகிறார். தன்னுமைக் கருவியின் பயன்பாட்டுச் சிறப்பை ஆக்கல், அடக்கல், மீத்திறம் படாமை எனவும் யாழின் அமைப்பு, யாழிசை அமைப்பு, யாழாசிரியரின் திறமை முதலியனவும் கூறப்படுகின்றன. வரிப்பாடல், தெய்வம் சுட்டிய வரிப்பாடல், குடைப்பாடல் முதலியன இசையின் நுட்பத்தைப் புலப்படுத்துவன. புகாரில் இசை வல்லுநர்கள் இருந்ததை, அரும்பெறன் மரபில் பெரும்பாண் இருக்கையும் என்ற அடியாலும் வீணை இசைக் கருவி இருந்ததை, மங்களம் இழப்ப வீணை மண்மிசை என்ற அடியாலும் உணர முடிகிறது.
பக்தி இலக்கிய காலம்
தமிழர் வழிபாட்டு முறையை இசையிலிருந்து பிரிக்க முடியாது என்பதைப் பக்தி இலக்கியங்கள் தெளிவுபடுத்துகின்றன. இன்று நமக்குக் கிடைத்திருக்கும் பதிகங்களில் பெரும்பாலானவை, சிவபாத சேகரன் என்றும், திருமுறைகண்ட சோழனென்றும் போற்றப்பட்ட இராசஇராச சோழனின் பெரு முயற்சியால் சிதம்பரம் கோவிலில் பூட்டி வைக்கப்பட்ட அறையிலிருந்து ஒன்பதாம் நூற்றாண்டளவில் வெளிக் கொணரப்பட்டவையே. அவற்றில் பண்ணிசை ஏதென்று அறியாத பதிகள் இருக்கக் கண்டு, அச்சோழன் யாழ்ப்பாணர் பரம்பரையில் வந்த மதங்க சூளாமணியார் என்னும் பெண்மணியை அழைத்துப் பண்ணினை வரையறுக்கும்படிப் பணிக்க, அவர் வரையறுத்தப் பண் வரிசையிலேயே அவைகள் இன்றும் பாடப்படுகின்றன.
பத்து பத்தாகப் பாடல்களைப் பாடும் பதிகங்கள் என்ற முறையின் முன்னோடியாகச் சொல்லப்படுபவர் காரைக்காலம்மையார் என்று போற்றப்படும் புனிதவதியார். இவர் பாடிய பதிகங்கள் "மூத்த திருப்பதிகங்கள்" என்று அழைக்கப்படும். அம்மையார் வாழ்ந்த காலம் கி.பி.5 ஆம் நூற்றாண்டாகும். இவர் தெய்வத்தைப் பண்ணிசையில் பாடி வழிகாட்டினார். இவர் பாடிய பதிகங்கள் "மூத்த திருப்பதிகங்கள்" என்று அழைக்கப்படும். அம்மையார் வாழ்ந்த காலம் கி.பி.5 ஆம் நூற்றாண்டாகும். இவரைத் தொடர்ந்து சைவ சமயத்தின் நான்கு தூண்களாக சொல்லப்படும் அப்பர், சம்பந்தர், சுந்தரர், மாணிக்கவாசகர் இவர்களில் முதல் மூவர் பல பதிகங்களைத் தமிழ்ப்பண்ணிசையில் பாடியிருக்கின்றனர். தேவாரப்பண்கள் மக்களிடையே மிகப் புகழ்பெற்றமையால், இராசராச சோழன் தொடங்கி பல அரசர்கள் தமிழகத்தின் கோவில்களில் இவற்றை முறைப்படி இசையுடன் பாட ஓதுவார் என்னும் இசைக்கலைஞர்களை நியமித்தனர். இவ்வோதுவார்களின் பணி இன்றும் தமிழகக் கோவில்களில் தொடர்கிறது. சைவ நாயன்மார்களால் தமிழ் இசை முறைப்படி தேவாரப் பாடல்கள் காலந்தோறும் இசைக்கப்பட்டன. திருநீலகண்ட யாழ்ப்பாணர் வரலாறு இசைக்கருவியோடு இணைந்து அமைந்தது ஆகும். கோயில்களில் இசை வல்லார் அமர்த்தப் பெற்றிருந்ததையும், தேவாரம் ஓதப் பெற்றததையும் தஞ்சைப் பெரிய கோயில் முதலான பல கோயில் கல்வெட்டுகள் எடுத்துரைக்கின்றன. பிற்காலத்து அருணகிரி நாதர் தம் திருப்புகழ் முழுவதாயும் பல்வேறு சிவத்தலங்களில் இசைமழைப் பொழிந்து கொட்டியதை அவர்தம் திருப்புகழ் வரலாறு எடுத்துரைக்கிறது.
திருநாவுக்கரசர் அருளியத் தமிழ்ப் பதிகமான தேவாரத்தில் அதிகமாக இருபத்தோரு பண்கள் பயன்படுத்தப் பட்டிருக்கின்றன. சிலர் இருபத்துநான்கு என்றும், இன்னும் சிலர் இருபத்தேழு என்றும் கூறுகின்றனர். எப்படியாயினும் தேவாரம் முழுதுமே ஒரு முறையான பண்ணிசை வரிசையில் அமைக்கப்பட்டிருப்பதைக் காணலாம். ஒன்பதாவது திருமுறையில் சொல்லப்படும் “சாளராபாணி” என்னும் பண் மற்ற திருமுறைகளில் பயன்படுத்தப்படவில்லை.
கர்நாடக இசையும் தமிழிசையும்
கர்நாடக இசை- தமிழிசை ஆகிய இரண்டு இசை மரபுகளையும் ஒப்பு நோக்குகையில் இன்றைய கர்நாடக இசையில் பயன்படும் இசை வழக்குகள், முந்தைய பழந்தமிழ் இசையின் வழக்குகளுக்குப் புதிதாகப் பெயரிட்டும், அதிக பயன்பாட்டினால் வளர்ச்சி அடைந்தும், கால மாறுபாட்டிற்கேற்ப உருமாற்றமடைந்தும் இருக்கின்றன எனலாம்.
ஏழாம் நூற்றாண்டிலிருந்து 12 ஆம் நூற்றாண்டுவரை பக்தித் தமிழ் இலக்கியங்கள் தமிழ்நாட்டில் கோலோச்சின.தமிழ்நாட்டு வரலாற்றில் கி.பி. 3 ம் நுாற்றாண்டு முதல் 6ம் நூற்றாண்டு வரை களப்பிரர் ஆட்சி ஏற்பட்டது. தொடர்ந்து 20 ம் நூற்றாண்டு வரை தமிழகம் மாறிமாறி பிற மொழி மன்னர் குலங்களால் தான் ஆட்சி செய்யப்பட்டு வந்தது. அப்போதும் வடமொழி அதிக முக்கியத்துவம் பெற்றிருந்தது. இந்தப் பிறமொழி ஆதிக்கம் காரணமாகத் தமிழ்க்கலைகள் பல ஆதரிப்பார் இல்லாமல் அழிய நேரிட்டது. பல்லவர்கள் வடமொழிக்கும் தெலுங்குக்கும் முக்கியத்துவம் அளித்தனர். நாயக்கர் காலம் தெலுங்கு காலகட்டம். பிறகு மராட்டியர் காலகட்டம். இந்தக் காலகட்டங்களில் பொதுவாகத் தமிழ்க் கலைகளுக்கு இறக்கமும் தொடர்ச்சியறுதலும் நிகழ்ந்தன. தமிழிசையின் ஆதி மும்மூர்த்திகளான அருணாசலக் கவிராயர், முத்துத் தாண்டவர், மாரிமுத்தாப் பிள்ளை ஆகியோர் வளர்த்த தமிழிசை புறக்கணிக்கப்பட்டது.தியாகராஜர், சியாமா சாஸ்திரிகள், முத்துசாமி தீட்சிதர் என்போரும் தெலுங்கு மொழியிலே கீர்த்தனைகளை எழுதினார்கள். பாடகர்கள் அவற்றை மேடைகளில் பாடினார்கள். தமிழ் இசை கர்நாடக இசை என்றபெயரில் வடமொழிச் சுரங்களோடு வளர்ந்தது. தமிழ்ப் பாடல்களே பாடப்படாமையால் கர்நாடக இசை தமிழிசைக்கு அந்நியமானது என்று மக்கள் எண்ணத் தொடங்கினர். இதனால் பழந்தமிழிசை மெல்ல மெல்ல மறையத் தொடங்கியது.
தமிழரிசையே இன்று உழையிசையடிப்படையில் தாய்ப்பண்களையும் கிளைப்பண்களையும் வகுத்தும் பழந்தமிழ்க் குறியீடுகளையும் பண்ணுப் பெயர்களையும் வடசொல்லாக மாற்றியும், 'கருநாடக சங்கீதம்' எனப் பெயரிட்டு வழங்கி வருகின்றது என்று வெற்றிச்செல்வனென்ற இசை ஆய்வாளர் தம்முடைய இசையியல் என்னும் நூலில் குறிப்பிட்டுள்ளார்.
சாரங்க தேவர்
சாரங்கதேவர் என்பவர் கி.பி.1210 - 1241 வரையுள்ள காலத்தில் காசுமீரத்திலிருந்து தமிழகம் வந்து தேவாரப் பண்களை அறிந்து வடமொழியில் 'சங்கீத ரத்னாகரம்' என்னும் நூலை எழுதினார். அந்நூலில் உள்ள இசையமைப்பு முறை தேவாரம், திவ்விய பிரபந்தத்தில் உள்ள தமிழிசைப் பண்ணமைப்பு முறையை ஆதாரமாகக் கொண்டது. வடமொழிப் பெயர்கள் இராகங்களுக்கு இடப்பட்டு, முதல்முதல் வெளிவந்த கர்நாடக இசைநூல், கர்நாடக இசைக்கு முதல்நூல் அதுதான் என்று அறியப்படுகின்றது. சங்கீத ரத்னாகரத்தின் வாயிலாகத் தமிழிசை வடநாடுகளுக்கு அறிமுகமானதாகக் கூறலாம். இசை நூல்களில் வடமொழிப்பெயர்கள் இடம்பெறத் தொடங்கின. சில ராகங்களுக்குச் சாரங்க தேவர் 'பாஷா ராகங்கள் ' என்று பெயரிட்டுள்ளார். பாஷா என்று அவர் கூறவது தமிழ் மொழியையேயாகும்.
இந்துத்தானி இசை
கி.பி. 13-ஆம் நூற்றாண்டுவரை தென்னிந்திய இசையென அழைக்கப்பட்ட தமிழிசை மட்டுமே இந்தியா முழுவதும் பரவி வாழ்ந்திருந்தது. தென்னிந்தியாவில் வளர்ந்து நின்ற தமிழிசை வட இந்தியாவெங்கும் பரவி மாறுபட்ட பெயர்களோடு வழங்கிவந்தாலும்கூட, காலப்போக்கில் முஸ்லிம் அரசர்கள் இந்தியாவை ஆட்சிசெய்யத் தொடங்கிய காலம் தொடக்கம் முஸ்லிம் நாடுகளின் இசையின் வரவால் தனித்துவம் இழந்தது. இரண்டறக் கலந்தது. அதுவே இந்துஸ்தானி இசை என்று இப்போது வழக்கத்தில் உள்ளது. பிற நாட்டு இசைக்கலப்பால் புதுவடிவம்பெற்ற வட இந்திய இசையே இந்துஸ்தானி இசை. ஆனால் அடிப்படை மரபு மாறாமல் இன்றும் கடைப் பிடிக்கப்பட்டு வருவது தென்னிந்திய இசை. அதுவே கர்நாடக இசை என்ற பெயரில் வழங்கிவரும் தமிழிசை.
14 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில், ஹரிபாலர் என்பவர் எழுதிய 'சங்கீத சுதாகரம்' என்ற நூலிலேயே முதன்முதலாக, கர்நாடகஇசை, இந்துஸ்தானிஇசை என்ற இரண்டுவகை இசைகளின் பெயர்கள் குறிப்படப்பட்டுள்ளன. கன்னடம் தனியொரு மொழியாகத் தோன்றி 1100 ஆண்டுகளே ஆகின்றன. தெலுங்கு மொழி தோன்றி 900 ஆண்டுகளே ஆகின்றன. ஆனால் இற்றைக்கு 1300 ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே பக்தி இலக்கியங்களான தித்திக்கும் தேவாரங்கள் தோன்றிவிட்டன. 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே தமிழிசை செழித்து தழைத்து ஓங்கி நின்றது என்பதைப் பழந்தமிழ் இலக்கியங்கள் சான்று பகர்கின்றன.
தமிழிசை வரலாற்றினை ஆராய்ந்தவர்கள்
தமிழிசையின் மேல் கடந்த 100 ஆண்டுகளில் நடந்த ஆய்வுகளின் நிலை பற்றி விபரமாக அறிய, “தமிழிசை ஆய்வும் மீட்பும்” எனும் இக்கட்டுரையைக் காணவும்.
வெளியிணைப்புகள்
பகுப்பு:தமிழிசை பகுப்பு:தமிழ்நாட்டு பண்பாட்டு வரலாறு பகுப்பு:இந்திய இசையின் வரலாறு
பள்ளியக்ரஹாரம் சிறைகாத்த அய்யனார் கோயில்
பள்ளியக்ரஹாரம் சிறைகாத்த அய்யனார் கோயில் தமிழ்நாட்டில் தஞ்சாவூர் மாவட்டம், பள்ளியக்ரஹாரம் என்னும் ஊரில் அமைந்துள்ள கிராமக் கோயிலாகும்.
வரலாறு
இக்கோயில் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.
கோயில் அமைப்பு
இக்கோயில் முதன்மைத் திருக்கோயில் என்ற வகைப்பாட்டில் இந்து அறநிலையத்துறையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. வழக்கு நிலுவையில் இருப்பதால் நடைமுறை நிருவாகியால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
பூசைகள்
இக்கோயிலில் ஒருகாலப் பூசை திட்டத்தின் கீழ் பூசை நடக்கின்றது.
மேற்கோள்கள்
கிராமக் கோயில்கள் பகுப்பு:சரி பார்க்க வேண்டிய தானியக்கக் கோயில் கட்டுரைகள்
சாந்து
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:சுற்றுச்சூழல் பொறியியல் பகுப்பு:பொருட்கள்
ஏனோக்கு
ஏனோக்கு (Enoch, எபிரேய மொழி:חֲנוֹךְ; إدريس ʼIdrīs) என்பவர் விவிலியத்தின் படி, நோவாவின் தந்தையான மெத்துசேலாவின் தந்தை. இவர் ஆதாமுக்குப் பின், சேத்து வழிவந்த ஏழாம் தலைமுறையை சேர்ந்தவர். இவரின் தந்தை எரேதுக்கு நூற்று அறுபத்திரண்டு வயதானபோது, இவர் பிறந்ததாக விவிலியம் கூறுகின்றது. ஏனோக்கு என்ற பெயருக்கு அர்ப்பணிப்பு என்று பொருள்.
விவிலியத்தின் பழைய ஏற்பாட்டில் இவரைப்பற்றிக் குறிக்கையில், "ஏனோக்குக்கு அறுபத்தைந்து வயதானபோது, அவனுக்கு மெத்துசேலா பிறந்தான். மெத்துசேலா பிறந்தபின், ஏனோக்கு முந்நூறு ஆண்டுகள் கடவுளோடு நடந்தான். ஏனோக்கிற்குப் புதல்வரும் புதல்வியரும் பிறந்தனர். ஏனோக்கு மொத்தம் முந்நூற்று அறுபத்தைந்து ஆண்டுகள் வாழ்ந்தான். ஏனோக்கு கடவுளோடு நடந்து கொண்டிருந்தான். பின்பு அவனைக் காணவில்லை. ஏனெனில் கடவுள் அவனை எடுத்துக்கொண்டார்." (தொடக்க நூல் 5:  20-24)
விவிலியத்தில் இவரைப்பற்றி மிகக் குறுகிய வசனமே காணப்பட்டாலும், பல பழைய ஏற்பாடு ஆர்வளர்களிடையே முக்கியத்துவம் பெறுகின்றார்.
பிரேசில் நேர வலயங்கள்
பிரேசில் நேர வலயங்கள் சீர்தர நேர வலயங்களையொட்டி கணக்கிடப்படுகின்றன. நாடு (கடல்தாண்டிய தீவுகள் உட்பட) நான்கு சீர்தர நேர வலயங்களாகப் – UTC-02, UTC-03, UTC-04 மற்றும் UTC-05 பிரிக்கப்பட்டுள்ளன.
மேற்சான்றுகள்
பகுப்பு:நேர வலயங்கள் பகுப்பு:பிரேசில்
நோர்வேத் தமிழர்
thumb|right|300px|[[தமிழ் - தாய்மொழி மாநாடு 2010 - பேர்கன் ]] தமிழ் பின்புலத்துடன் நோர்வேயில் வசிப்பவர்களை நோர்வேத் தமிழர் எனலாம். நோர்வேயில் உள்ள தமிழர்களில் பெரும்பாலானவர்கள் 1983 இன் பின்னர் புலம்பெயர்ந்த ஈழத் தமிழர்கள் ஆவர். பத்தாயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட தமிழர்கள் நோர்வேயில் வசிக்கிறார்கள். இவர்களின் பெரும்பாலானவர்கள் ஒசுலோ பேர்கன் ஆகிய பெரும் நகரங்களில் வசிக்கிறார்கள்.
வரலாறு
நோர்வே நாட்டிற்குத் தமிழர்கள் வந்ததனை மூன்று பிரிவுகளாகப் பிரிக்கலாம். முதற்பிரிவானது 1956 - 1975ஆம் ஆண்டுக் காலப்பகுதியாகும். நோர்வேயில் குடியேறிய முதல் தமிழரான திரு.அன்ரனி ராஜேந்திரம் அவர்களைத் தொடர்ந்து, அவரின் முயற்சியாலும், நேரடியாக வேலைவாய்ப்புப் பெற்றும் தமிழர்கள் நோர்வே வரத் தொடங்கினர். இந்நிலைமையானது உள்வருவோருக்கான தடை அமுலுக்கு வந்த 1975ஆம் ஆண்டுவரை நீடித்தது.
க. பெருமாள் (எழுத்தாளர்)
க.பெருமாள் வட ஆற்காடு மாவட்டம் வெள்ளையகவுண்டனூரில் 05-12-1922இல் பிறந்தார். இவரது பெற்றோர் கவுண்டப்பர்-சென்னாம்மாள் ஆவர்.
நோர்வேத் தமிழர்
வரலாறு
இரண்டாவது பகுதியாக 1975 - 1988ஆம் ஆண்டுக் காலப்பகுதியாகும். 1975ஆம் ஆண்டுமுதல் வேலைவாய்ப்புப் பெற்று நோர்வே நாட்டிற்குள் உள்வருதல் தடைசெய்யப்பட்டது. இந்நிலையைத் தொடர்ந்து பாடசாலை அனுமதி பெற்றுத் தமிழர்கள் நோர்வேக்கு வர ஆரம்பித்தனர். இந்நிலைமையானது 1988ஆம் ஆண்டுவரை நீடித்தது. இதன் பின்பு பல்கலைக்கழக அனுமதி பெற்றுச் சிறிய அளவிலான தமிழர்களே வருடாவருடம் நோர்வே வருகின்றனர். இரண்டாவது பகுதியின் இறுதிப்பகுதிகளில் பெருமளவான தமிழர்கள் அகதிகளாக நோர்வே வந்திருந்தனர்.
க. பெருமாள் (எழுத்தாளர்)
இளமையும் கல்வியும்
இவர் தமது சொந்த ஊரில் தொடக்கக் கல்வியைக் கற்றார். எட்டாம் வகுப்புப் பொதுத் தேர்வில் முதல் மாணவராகத் தேர்ச்சிப் பெற்றார். சென்னை பச்சையப்பன் கல்லூரியில் முதுகலைத் தமிழ்ப் பயின்று தேர்ச்சிப் பெற்றார். இவர் கல்லூரிக் கல்வியில் மாநிலத்திலேயே முதல் மாணவராகத் தேர்ச்சிப் பெற்று, லாசரஸ் தங்கப் பதக்கம் பெற்றுள்ளார்.
ஆற்றிய பணிகள்
கோவை பூ.சா.கோ. கலைக்கல்லூரியில் தமிழ்ப் பேராசிரியராகவும், சென்னை மாநிலக் கல்லூரியில் தமிழ்த்துறைத் தலைவராகவும் பணிபுரிந்துள்ளார். பல அரசு கல்லூரிகளில் முதல்வராகவும் பணியாற்றியுள்ளார்.
நோர்வேத் தமிழர்
வரலாறு
மூன்றாவது பகுதியானது 1980களின் இறுதிக் காலகட்டத்தில் இருந்து இன்று வரையானது. 1980களில் இருந்து அகதிகளாகவும், அவர்களது குடும்ப உறவுகளாக அவர்களைத் தொடர்ந்தும் பெருமளவிலான தமிழர்கள் நோர்வே வந்தனர். இவர்களின் வருகையானது 1990களின் பிற்பகுதிகளில் இருந்து பெரிதும் மட்டுப்படுத்தப்பட்டது. இதனைத் தொடர்ந்து பெற்றோர்களை இழந்த அல்லது பெற்றோர்களுடனான தொடர்பினை இழந்த சிறுவர்களுக்கு மட்டுமே பெரும்பாலும் நோர்வேயில் வதிவிட அனுமதி கொடுக்கப்படுகின்றது.
கன்சா பள்ளத்தாக்கு
கன்சா பள்ளத்தாக்கு (ஆங்கிலம் : Hunza Valley ) என்பது பாக்கித்தானின் கில்கிட்-பால்டித்தான் பகுதியில் உள்ள ஒரு மலை பள்ளத்தாக்கு ஆகும். ஆப்கானித்தானின் வாகன் காரிடார் என்ற ஒரு குறுகிய பகுதி மற்றும் சீனாவின் சின்ஜியாங் பிராந்தியத்தின் எல்லையின் வடக்கு பகுதியின் கடைசியில் அமைந்துள்ளது.
க. பெருமாள் (எழுத்தாளர்)
எழுதிய நூல்கள்
இவர் கீழ்க்கண்டவை உள்ளிட்ட பல நூல்களை எழுதியுள்ளார்.
நோர்வேத் தமிழர்
வரலாறு
அத்துடன் மேற்படிப்பிற்காகவும், வேலைக்காகவும் இந்தியாவில் இருந்து நோர்வேக்கு தமிழர்கள் அண்மைக் காலங்களில் வந்துள்ளனர். இவர்களின் எண்ணிக்கை மிகவும் குறைவாகவே உள்ளது.
கன்சா பள்ளத்தாக்கு
கன்சா பள்ளத்தாக்கு 2,438 மீட்டர் (7,999 அடி) உயரத்தில் அமைந்துள்ளது. பல நூற்றாண்டுகளாக, கால்நடையாக பயணிக்கும் ஒருவர் ஸ்வாட் மற்றும் காந்தாராவுக்கு விரைவான செல்லும் வழிய கன்சா கொண்டுள்ளது. சாமான்களை விலங்குகள் மூலம் எடுத்துச் செல்ல முடியாது. மனித சுமைதாங்கிகள் மட்டுமே கொண்டு செல்ல முடியும்.அதுவும் உள்ளூர்வாசிகளின் அனுமதியுடன் மட்டுமே கொண்டு செல்ல முடியும். கன்சாவின் மக்களில் பெரும்பாலோர் இஸ்மாயிலி முஸ்லிம்கள் ஆவர். உருது மற்றும் ஆங்கிலம் பரவலாக புரிந்து கொள்ளப்பட்டாலும் உள்ளூர் மொழி புருசுச்சுகி ஆகும்.
நோர்வேத் தமிழர்
மக்கள்தொகையியல்
நோர்வேயில் இதுவரை மேற்கொள்ளப்பட்ட கணிப்பீடுகள் அனைத்தும் இலங்கையர் என்ற வரையறையிலேயே அமைந்திருந்தன. எனினும் நோர்வேயில் வாழும் சிங்களவர்கள் மிகவும் சொற்ப அளவில், சில நூற்றுக்கணக்கானவர்களே இங்கு வாழ்வதனால் இலங்கையர்களுக்கான கணிப்பீடானது தமிழர்களையே பொதுவாகச் சுட்டிநிற்கிறது எனலாம்.
க. பெருமாள் (எழுத்தாளர்)
எழுதிய நூல்கள்
'பெரிய இன்பம்' எனும் நூல் 1979ஆம் ஆண்டு தமிழக அரசின் சிறந்த நாடக நூலுக்கான முதல் பரிசைப் பெற்றுள்ளது. 'ஆணவத் திருவிளையாடல்' எனும் நூல் ஆணவத்தை வளர்ப்பவர்கள் ஆணவத்தாலேயே அழிவார்கள் என்பதை விளக்குகிறது. 'பெரிய வெற்றி' எனும் நூல், வீட்டுக்கொரு மரம் வளர்க்க வேண்டும் என்பதைக் கூறுகின்றது. இவர் ஆங்கிலக் கவிதைகள் சிலவற்றைத் தமிழில் மொழிபெயர்த்துள்ளார்.
கன்சா பள்ளத்தாக்கு
வரலாறு
thumb| அல்டிட் கோட்டை சுமார் 1,000 ஆண்டுகள் பழமையானது thumb| பால்த்தித் கோட்டை, கன்சாவின் ஆட்சியாளரின் முன்னாள் குடியிருப்பு கன்சா முன்னர் வடகிழக்கில் சின்ஜியாங் (சீனாவின் தன்னாட்சி பகுதி) மற்றும் வடமேற்கில் பாமிர் எல்லையிலுள்ள ஒரு சுதேச அரசாக 1974 வரை இருந்தது. இறுதியாக அது சுல்பிகர் அலி பூட்டோவால் கலைக்கப்பட்டது. தெற்கே கில்கிட் நிர்வாக அமைப்பும், கிழக்கில் நகரின் முன்னாள் சுதேச மாநிலமும் எல்லையாக இருந்தது. மாநில தலைநகரம் பால்டிட் நகரம் ( கரிமாபாத் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது) என்பதாகும். மற்றொரு பழைய குடியேற்றம் கணிஷ் கிராமம், அதாவது "பண்டைய தங்கம்" கிராமம் எனப் பொருள்படும். 1889 மற்றும் 1891 க்கு இடையில் இராணுவ வெற்றியின் மூலம் ஆங்கிலேயர்கள் அதன் கட்டுப்பாட்டையும் அண்டை பள்ளத்தாக்கான நகார் பள்ளத்தாக்கை கைப்பற்றும் வரை கன்சா 900 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக ஒரு சுதந்திரமாக இருந்தது. அப்போதைய கன்ஸாவின் (மிர் / தாம்) ஆட்சியாளர் சப்தார் கான் சீனாவில் கஷ்கருக்கு தப்பி ஓடி, அரசியல் தஞ்சம் தேடினார். அண்டை நாடான காஷ்மீரால் ஒருபோதும் நேரடியாக ஆட்சி செய்யப்படவில்லை என்றாலும், ஜம்மு-காஷ்மீரைச் சேர்ந்த மகாராஜா ரன்பீர் சிங்கின் காலத்திலிருந்தே கன்சா காஷ்மீரின் ஒரு அடிமைப் பிரதேசமாகவே இருந்தது. கன்சாவின் ஆட்சியாளர்கள் 1947 வரை காஷ்மீர் அரசருக்கு ஆண்டுதோறும் கப்பம் செலுத்தினர். மேலும் நகாரின் ஆட்சியாளருடன் சேர்ந்து, காஷ்மீர் மகாராஜாவின் மிகவும் விசுவாசமான அடிமைகளாக இருந்தனர். 1947 நவம்பர் 3, அன்று, அப்போதைய ஆட்சியாளரான முகமது ஜமால் கான் என்பவர் முகமது அலி ஜின்னாவிடம் ஒரு ஒப்பந்தத்தை மேற்கொள்வதற்கு ஒரு தந்தி அனுப்பினார்.
நோர்வேத் தமிழர்
மக்கள்தொகையியல்
நோர்வேயில் வாழும் இலங்கையர்களின் தொகையானது 2008 இல் 13063 ஆக அமைந்திருந்தது. இக்கணிப்பில் 8264 வரையிலானோர் நேரடியாக இலங்கையில் இருந்து இடம்பெயர்ந்தோராகவும், மிகுதியானோர் இலங்கை பெற்றோர்களுக்கு நோர்வேயில் பிறந்த பிள்ளைகளாகவும் இருக்கின்றனர். இலங்கையிலிருந்து இடம்பெயர்ந்தோரில், பெண்களின் தொகையானது ஆண்களின் தொகையை விடச்சற்று அதிகமாகும். இலங்கையர்களில் கிட்டத்தட்ட 80 % மானோர் நோர்வே குடியுரிமை பெற்றவர்களாகவும், 20 % மானோர் வெளிநாட்டுக் குடியுரிமையுடன் இருப்பவர்களாகவும் உள்ளனர்.
கன்சா பள்ளத்தாக்கு
2010 நிலச்சரிவு
2010 ஆம் ஆண்டில், எற்பட்ட ஒரு நிலச்சரிவு அங்காயுள்ள நதியைத் தடுத்து அத்தாபாத் ஏரியை (கோஜல் ஏரி என்றும் அழைக்கப்படுகிறது) உருவாக்கியது இதன் விளைவாக 20 பேர் இறந்தனர். காரகோரம் நெடுஞ்சாலையில் சுமார் 26 கிலோமீட்டர் (16 மைல்) தடுக்கப்பட்டது. புதிய ஏரி 30 km வரை நீண்டுள்ளது  மற்றும் 400 ft ஆழத்திற்கு உயர்ந்தது. நிலச்சரிவு காரகோரம் நெடுஞ்சாலையின் பகுதிகளை முழுவதுமாக உள்ளடக்கியது.
நோர்வேத் தமிழர்
மக்கள்தொகையியல்
1990 - 2007 ஆண்டிற்கிடையில், இடம்பெயர்ந்து வந்தவர்களில் அகதிகளாக வந்தவர்கள் அதிகளவிலும் (கிட்டத்தட்ட 71% ), குடும்ப இணைவிற்காக வந்தவர்கள் இரண்டாம் இடத்திலும் (கிட்டத்தட்ட 20 %), படிப்பிற்காக வந்தவர்கள் மூன்றாம் இடத்திலும் (கிட்டத்தட்ட 7%), வேலைக்காக வந்தவர்கள் குறைந்த அளவிலும் (கிட்டத்தட்ட 1%) உள்ளனர். 1990 - 2007 ஆண்டிற்கிடையில் அகதிகளாக வந்தவர்களில் கிட்டத்தட்ட 1600 பேரளவில் நோர்வேயில் தங்கியிருப்பதற்கான அனுமதியைப் பெற்றனர். இந்த எண்ணிக்கை வேறு வெளிநாட்டவர்களில் ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்ட அகதிகளின் எண்ணிக்கையுடன் ஒப்பிடும்போது 10 ஆவது இடத்தில் உள்ளது. 1990 - 2005ஆம் ஆண்டுக்காலப் பகுதிகளில் சம அளவில் ஆண்களும், பெண்களுமாக 355 பேர் இலங்கையில் இருந்து மாணவர்களாக நோர்வே வந்துள்ளனர் . 2008 கணிப்பின்படி, இலங்கையரில் கிட்டத்தட்ட 12 வீதமானவர்கள் 20 வருடங்களுக்கு மேலாகவும், 49 வீதமானவர்கள் 15 வருடங்களுக்கும் மேலாகவும், 66 வீதமானவர்கள் 10 வருடத்துக்கும் கூடுதலாகவும், 84 வீதமானோர் 5 வருடங்களுக்கு அதிகமாகவும் நோர்வேயில் வாழ்பவர்களாக இருக்கின்றனர்.
கன்சா பள்ளத்தாக்கு
2018 மீட்பு பணி
2018 1 ஜூலை அன்று, துணிச்சலான பணியில் ஈடுபடும் பாக்கித்தான் ராணுவ விமானிகள், கன்சா அருகே உள்ள அல்தார் சார் சிகரத்தில் 19,000 அடி (5,800 மீ) உயரத்தில் பனி பனிச்சரிவில் சிக்கிய 3 வெளிநாட்டு மலையேறுபவர்களை மீட்டனர். 7,388 மீட்டர் (24,239 அடி) உயரமுள்ள அல்டார் சார் மீது மீட்பு நடவடிக்கை இராணுவ ஹெலிகாப்டர் செல்வது வானிலை காரணமாக மிகவும் ஆபத்தாக இருந்தது. ஆனால் அவர்கள் அதை நிறைவு செய்தனர். இங்கிலாந்தைச் சேர்ந்த புரூஸ் நார்மண்ட் மற்றும் திமோதி மில்லர் ஆகியோர் வெற்றிகரமாக உயிருடன் மீட்கப்பட்டனர், அதே நேரத்தில் ஆஸ்திரியாவைச் சேர்ந்த கிறிஸ்டியன் கூபர் பனிச்சரிவில் சிக்கிக்கொண்டார்.
நோர்வேத் தமிழர்
மக்கள்தொகையியல்
நோர்வேயின் அனைத்துப் பகுதிகளிலும் தமிழர்கள் பரந்து வாழ்ந்து வருகின்ற போதிலும் வேலைவாய்ப்புக்கள், உயர்கல்வி வாய்ப்புக்கள், தமிழ்ப்பாடசாலைகள், கலைக்கல்லூரிகள் முதலான பல காரணங்களுக்காகத் தமிழர்களில் பெரும்பான்மையினர் பெரிய நகரங்களில் வாழ்கின்றனர்.
கன்சா பள்ளத்தாக்கு
கல்வி
காரகோரம் சர்வதேச பல்கலைக்கழக கன்சா வளாகம் கணிதம், மேம்பாட்டு ஆய்வுகள், உயிரியல் அறிவியல் மற்றும் சுற்றுலா மற்றும் விருந்தோம்பல் மேலாண்மை ஆகியவற்றில் பி.எஸ் பட்டங்களை வழங்குகிறது.
மக்கள்
கன்சாவில் பேசும் உள்ளூர் மொழிகளில் புருசாச்சுகி, வாகி மற்றும் சினா ஆகியவை அடங்கும். கன்சா பள்ளத்தாக்கின் கல்வியறிவு விகிதம் 77 சதவீதத்திற்கும் அதிகமாக உள்ளது. கன்சா மற்றும் தற்போதைய வடக்கு பாக்கித்தானின் வரலாற்றுப் பகுதி, பல நூற்றாண்டுகளாக, அதிக மக்கள் இடப்பெயர்வு, மோதல்கள் மற்றும் பழங்குடியினர் மற்றும் இனங்களை மீளக்குடியமர்த்தல் ஆகியவற்றைக் கொண்டுள்ளது. அவற்றில் பிராந்திய வரலாற்றில் தார்திக் சினா இனம் மிக முக்கியமானது. பிராந்திய மக்கள் தங்கள் வரலாற்று மரபுகளை தலைமுறைகளாக விவரித்து வருக்கிறார்கள். பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில் தொடங்கி வடகிழக்கு ஆப்கானிஸ்தானில் இருந்து குடியேறிய சில வாகி இனத்திற்கு கன்சா பள்ளத்தாக்கு தாயகமாக உள்ளது.
நோர்வேத் தமிழர்
தொழில்
2007 ஆம் ஆண்டின் இறுதியில் எடுக்கப்பட்ட கணிப்பின்படி, 15 - 74 வயதுக்கிடைப்பட்ட இலங்கையரில், கிட்டத்தட்ட 75% மான ஆண்களும், 61% மான பெண்களும் முழுநேர அல்லது பகுதிநேர தொழில் செய்கின்றனர்.
கன்சா பள்ளத்தாக்கு
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:இமயமலைத் தொடர் பகுப்பு:பாக்கித்தான் பள்ளத்தாக்குகள்
நோர்வேத் தமிழர்
அரசியல்
2007 ஆம் ஆண்டிற்கான நகராட்சி தேர்தலில், இலங்கையரான 36 ஆண்களும், 14 பெண்களும் தேர்தல் வேட்பாளர் பட்டியலில் இடம்பெற்றிருந்தனர். இவர்களில் 5 ஆண்களும், 3 பெண்களுமாக 8 பேர் பிரதிநிதிகளாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டனர். வேட்பாளர் பட்டியலில் இருந்தோரில், பிரதிநிதிகளாகத் தெரிவு செய்யப்பட்டோரின் வீதம் 16 ஆகும்.
திருமணங்கள்
2008 இன் ஆரம்பநிலை கணிப்பின்படி, இலங்கையிலிருந்து இடம்பெயர்ந்தோரில் கிட்டத்தட்ட 73.6 % ஆனோர் திருமணம் செய்தவர்களாகவும், மிகுதியானோர் திருமணம் செய்யாமலும் உள்ளனர். 2007 ஆம் ஆண்டில் நிகழ்ந்த திருமணங்களில் 55 திருமணங்கள் இரு இலங்கையருக்கிடையில் நிகழ்ந்ததாகவும், 6 திருமணங்களில் ஆண்கள் நோர்வேஜியர்களாகவும் பெண்கள் இலங்கையராகவும், 7 திருமணங்களில் பெண்கள் நோர்வேஜியர்களாகவும் ஆண்கள் இலங்கையராகவும் இருந்தனர்.
அகதிகள்
அகதிகளாக நோர்வே வந்தவர்கள் அவர்களது விருப்புக்கேற்பவும், நகர சபைகளின் பராமரிக்கும் வசதிகளுக்கு ஏற்பவும் பல பகுதிகளுக்கும் பிரித்து அனுப்பப்பட்டனர். நகரங்களுக்குள் வந்த அகதிகள் சம்பந்தமான அனைத்து விடயங்களையும் கவனிக்கவென அகதிகள் ஆலோசகர்கள் நியமிக்கப்பட்டனர். இவர்கள் அகதிகளின் தனிப்பட்ட விடயங்கள், பொருளாதார நிலைமைகள், தங்குமிடவசதி, நோர்வேஜிய மொழிப் பயிற்சி, அவர்களது தனிப்பட்ட நிலைமைகளுக்கேற்ற பராமரிப்பு, பொதுவான பராமரிப்பு, தொடர்பாடல் உதவிகள், நிர்வாகம், பொருளாதாரம், திட்டமிடல் எனப்பல பொறுப்புக்களையும் கொண்டு அகதிகள் ஆலோசகர்கள் செயற்பட்டார்கள்.
அகதிகளாக உள்வந்தோர் காத்திருத்தல் (வதிவிட உரிமை பெறுவதற்காக), நகரசபைகளில் குடியமர்த்தப்படல், சமூகத்துடன் இணைதல் என மூன்று நிலைகளைக் கடக்க வேண்டியவர்களாக இருந்தனர். தமிழர்களிடையே சிறந்த தொடர்பாடல் இருந்தமையினால் சமூகக் கட்டமைப்பை விளங்கியவர்களை வழிகாட்டிகளாகக் கொண்டு, நோர்வேஜிய சட்டங்கள், நடைமுறைகள், வேலைவாய்ப்பைக் கொண்ட கற்கை நெறிகள், கற்பதற்கான கடனுதவிகள் முதலான பல்துறை விளக்கங்களையும் தம்முன்னோரிடமிருந்து, தமிழரின் கண்ணோட்டத்தில் பெற்று வாழ முடிந்தது.
நபர்கள்
நோர்வேயில் வசிக்கும் தமிழர்களில் குறிப்பிடத் தகுந்தோரான பல கல்விமான்கள், அரசியல்வாதிகள், கலைஞர்கள் காணப்படுகின்றனர்.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:நோர்வேத் தமிழர்
2023 உகாண்டா பள்ளிக்கூடத் தாக்குதல்
2023 உகாண்டா பள்ளிக்கூடத் தாக்குதல் (2023 Uganda school attack) 2023 ஆம் ஆண்டு சூன் மாதம் 17 ஆம் தேதியன்று நிகழ்ந்தது. மேற்கு உகாண்டாவில் உள்ள ஒரு பள்ளியில் இசுலாமிய மாநிலக் குழுவுடன் தொடர்புடைய கிளர்ச்சியாளர்களால் குறைந்தது 25 பேர் கொல்லப்பட்டனர்.
பின்னணி
சமீபத்தில் பள்ளி மீது நடத்தப்பட்ட இத்தாக்குதல், பல வருடங்களுக்குப் பின்னர் உகாண்டாவில் பள்ளியை குறிவைத்து நடத்தப்பட்ட முதல் சம்பவம் என்பது குறிப்பிடத்தக்கதாகும். 1998 ஆம் ஆண்டு சூன் மாதத்தில், காங்கோ சனநாயகக் குடியரசின் எல்லைக்கு அருகில் உள்ள கிச்வாம்பா தொழில்நுட்ப நிறுவனத்தில் நேச நாட்டு சனநாயகப் படைகள் நடத்திய தாக்குதலில் 80 மாணவர்கள் உயிரிழந்தனர். அப்போது அவர்கள் தங்கும் விடுதிகளில் உயிருடன் எரிக்கப்பட்டனர்.
குற்றவாளிகள்
இந்த தாக்குதலுக்கு நேச நாட்டு சனநாயகப் படைகள் காரணம் என உகாண்டா காவல்துறை அடையாளம் கண்டுள்ளது.
பின்விளைவு
காங்கோ மக்களாட்சிக் குடியரசில் விருங்கா தேசிய பூங்காவின் திசையில் தப்பி ஓடிய குழுவை வீரர்கள் பின்தொடர்ந்ததாக அதிகாரிகள் தெரிவித்தனர். பிரான்சு நாட்டு பன்னாட்டு செய்தி நிறுவனத்தின் அறிக்கையின்படி, இன்னும் கணிசமான எண்ணிக்கையிலான மாணவர்கள் எங்கிருக்கிறார்கள் என்று தெரியவில்லை.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:2023 நிகழ்வுகள் பகுப்பு:உகாண்டா பகுப்பு:தீவிரவாத நிகழ்வுகள்
டிசி பிரபஞ்சம்
டிசி பிரபஞ்சம் (DC Universe) என்பது டிசி என்டர்டெயின்மென்டு மற்றும் வார்னர் புரோஸ். டிஜிட்டல் நெட்வொர்க்ஸ் மூலம் இயக்கப்பட்ட அமெரிக்க நாட்டை சேர்ந்த கோரிய நேரத்து ஒளித சேவையாகும். இந்த சேவை முதன்முதலில் 2017 இல் அறிவிக்கப்பட்டு, செப்டம்பர் 15, 2018 இல் தனது சேவையை ஆரம்பித்தது. இந்தச் சேவையில் அசல் தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சிகள், தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட இயங்குபடத் தொடர்கள் மற்றும் டிசி இன் பின்பட்டியலில் இருந்து திரைப்படங்கள், டிசி காமிக்ஸில் இருந்த வரைகதை ஆகியவை அடங்கும்.
இந்த சேவை ஆகஸ்ட் 2020 இல் நிறுத்திக்கொண்டு மீதமுள்ள அனைத்து அசல் நிரலாக்கங்களும் இறுதியில் எச்பிஓ மாக்சுக்கு மாற்றப்பட்டது. இந்தச் சேவை பின்னர் டிசி யுனிவர்சு இன்பினிட்டு என ஜனவரி 21, 2021 இல் மீண்டும் தொடங்கப்பட்டது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:2018 நிறுவனங்கள் பிரபஞ்சம் பகுப்பு:இணைய தொலைக்காட்சி ஓடை சேவைகள் பகுப்பு:கோரிக்கை சேவைகளில் சந்தா காணொளிகள்
பாலினம்
பாலினம் (Gender) என்பது ஆண்மையையும் பெண்மையையும் சார்ந்ததும் அவற்றை வேறுபடுத்துவதுமான பான்மைகளின் நெடுக்கம் ஆகும். சூழலைச் சார்ந்து இது உயிரிலான ஆண், பெண் போன்ற பால்பகுப்பையோ அல்லது ஊடுபாலின வேறுபாட்டையோ பாலினப் பாதிரங்கள், பாலின அடையாளம் போன்ற பாலியல் சமுகக் கட்டமைப்புகளையோ குறிக்கலாம்.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:உயிரியல்
ஜூலியானே தால்கந்தோன்
ஜூலியானே தால்கந்தோன் (Julianne Dalcanton) ஓர் அமெரிக்க வானியலாளர் ஆவார்.
இவர் வாழ்சிங்டன் பல்கலைக்கழகத்தில் வானியல் பேராசிரியராகவும் சுலோன் இலக்கவியல் வான் அளக்கை ஆராய்ச்சியாளராகவும் உள்ளார். இவரது முதன்மையான ஆய்வு பால்வெளி உருவாக்கமும் படிமலர்ச்சியும் ஆகும். இவர் அபுள் விண்வெளித் தொலைநோக்கியைப் பயன்படுத்தி அருகாமைப் பால்வெளி அளக்கை கருவூலத் திட்டத்தையும் பன்னிற அபுள் ஆந்திரமேடா கருவூலத் திட்டத்தையும் வழிநட்த்தி வருகிறார்.
இவர் வால்வெள்ளியாகிய C/1999 F2 தால்கந்தோனைக் கண்டுபிடித்தமையால் இவர் உலகப் புகழ்பெற்றார். இவர் இயற்பியல் வலைப்பதிவாகிய அண்ட வேறுபாடு எனும் இனையத் தளத்த்லும் பெயர்பெற்ரவர் ஆவார்.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:பிறந்த ஆண்டு தெரியாதவர்கள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:அமெரிக்க வானியலாளர்கள் பகுப்பு:அமெரிக்கப் பெண் அறிவியலாளர்கள் பகுப்பு:பெண் வானியலாளர்கள்
கிலாத் ஷாலித்
கிலாத் ஷாலித்  (Gilad Shalit, גלעד שליט பிறப்பு: ஆகத்து 28, 1986) இசுரேல்-பிரெஞ்சு குடிமகனும் இசுரேலின் பாதுகாப்புப் படையின் வீரரும் ஆவார். சூன் 25,2006 அன்று ஹமாஸ் குழுவினர் காசாவின் எல்லையருகே சுரங்கங்கள் குடைந்து இசுரேல் நாட்டிற்குள் புகுந்து இவர் பிடித்துச் செல்லப்பட்டார். ஐந்தாண்டுகளுக்கும் மேலாக எவ்வித மருத்துவ கவனிப்பும் பன்னாட்டு செஞ்சிலுவைச் சங்கத்தின் வருகைகளும் மறுக்கப்பட்டு தனிமைச்சிறையில் வைக்கப்பட்டிருந்தார். இசுரேல்-பாலத்தீனத்திடையே ஏற்பட்ட உடன்படிக்கையின்படி  அக்டோபர் 18, 2011அன்று விடுவிக்கப்பட்டார்.
வெளியிணைப்புகள்
பகுப்பு:1986 பிறப்புகள் பகுப்பு:இசுரேலிய நபர்கள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள்
நிகோலசு லூயிசு தெ லா கைல்லே
அபே (Abbé) நிகோலசு உலூயிசு லா கைல்லெ (Nicolas Louis de La Caille), சிலவேளைகளில் இலாகைல்லே (Lacaille) எனப்படும் இவர் (28 திசம்பர் 1713 – 21மார்ச்சு 1762) ஒரு பிரெஞ்சு வானியலாளரும் பாதிரியாரும் ஆவார். இங்கு தரப்பட்டுள்ள பிறந்த நாள் புனிதக் குளியலின்போது பதிவாகியதாகும்; குழந்தைகள் பிறந்த நாளன்றே புனிதக்குளியலாட்டப்படுவர். 17, 18 ஆம் நூற்றாண்டுகளில் ஒரே நாளில் பல குழந்தைகள் புனிதநீராட்டப்படுவதால் இவரது பிறந்த நாளாகிய 1713 மார்ச்சு 15 கேள்விக்குள்ளாகியுள்ளது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:1713 பிறப்புகள் பகுப்பு:1762 இறப்புகள் பகுப்பு:பிரெஞ்சு வானியலாளர்கள்
2008 இந்தியன் பிரீமியர் லீக்
இந்தியன் பிரீமியர் லீக்(IPL) இந்திய மட்டைப்பந்து வாரியத்தால்(BCCI) 2007 ஆம் ஆண்டில் உருவாக்கப்பட்ட இருபதுக்கு-20 மட்டைப்பந்து பருவத் தொடர் ஆகும். அரங்கேற்றப் பருவப் போட்டிகள் 18 ஏப்ரல் 2008 துவங்கி 1 ஜூன் 2008 வரை நடந்தன.