cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
பாரம்பரிய ஏதென்சு
அதிகார எழுச்சி (கிமு 508–448)
பிசிசுட்ரேடசுவின் மகன் இப்பியாஸ், சுமார் கிமு 527 இல் அவரது தந்தை இறந்த பிறகு ஏதென்சை அவரது சகோதரர் இப்பார்க்கசுடன் இணைந்து ஆட்சி செய்தார். சுமார் 514 இல் இப்பர்கசு படுகொலை செய்யப்பட்டதைத் தொடர்ந்து, இப்பியாஸ் தனித்து ஆட்சியை ஏற்றுக்கொண்டார். மேலும் அவரது சகோதரரின் இழப்புக்குப் பதிலளிக்கும் விதமாக, கொடுங்கோலனாக செயல்பட்டு, மோசமான ஒரு தலைவராக ஆனார். இப்பியாசு ஏதெனியன் உன்னத குடும்பங்களில் 700 பேரை நாடுகடத்தினார். அவர்களில் கிளீசுத்தனீசு குடும்பம், அல்க்மேயோனிட்ஸ் குடும்பம் போன்றவை அடங்கும். நாடுகடத்தப்பட்ட, அவர்கள் தெல்பிக்குச் சென்றனர். தெலிப்யில் உள்ள அப்போலோ கோயில் பூசாரியான பைத்தியாவிடம், எசுபார்த்தன்கள் அட்டிகாவை ஆக்கிரமித்து இப்பியாசை வீழ்த்த வேண்டும் என்று அவர்களுக்கு செல்லவேண்டும் என்பதற்காக பூசாரிக்கு கையூட்டு கொடுத்ததாகக் எரோடோட்டசு கூறுகிறார். அது பல முறை நடந்ததாகக் கூறப்படுகிறது, மேலும் இப்பியாசைத் தூக்கி எறிய எசுபார்த்தன் படையை முதலாம் கிளியோமினெஸ் வழிநடத்தினார். அதில் வெற்றியடைந்து ஏதென்சில் சிலவர் ஆட்சியை நிறுவினார். ஆனால் பல ஏதெனியர்கள் போல எசுபார்த்தன் ஆதரவு சிலவர் ஆட்சியை கிளீசுத்தனீசு விரும்பவில்லை. அதனால் அதிகார மாற்றத்துக்கான முயற்சியை மேற்கொண்டார். இதன் விளைவாக ஏதென்சின் சனநாயகவாதிகளின் உதவியுடனும், நடுத்தர வர்கத்தினரின் ஆதரவுடனும் அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றினார். சனநாயகவாதிகளின் ஆதரவு இல்லையானால், அவர் தோற்கடிக்கப்பட்டிருப்பார். எனவே ஏதெனியன் சனநாயகம் அதை வளர்த்தெடுத்த மனிதனுக்கு பெரிதும் உதவியது. கிளீசுதனிசின் சீர்திருத்தங்களானது பாரம்பரிய நான்கு அயனியன் "பழங்குடியினரை" (பைல்) அவர்கள் வாழ்ந்த இடத்தின் அடிப்படையில் பத்து குழுக்களாக பிரிக்கப்பட்டனர். அவற்றிற்கு கிரேக்கத்தின் புகழ்பெற்ற நாயகர்களின் பெயரிடப்பட்டது. அந்தப் பிரிவுகள் எந்த வர்க்கத்தின் அடிப்படையிலும் இல்லாமல், அவை வாக்காளர்களர் சேர்ந்த பகுதிகளாக செயல்பட்டன. ஒவ்வொரு பழங்குடியினரும் மூன்று திரிட்டிகளாகப் பிரிக்கப்பட்டனர் (கடற்கரை பகுதி ஒன்று; நகரப் பகுதி, ஊரகப் பகுதி ஒன்று), ஒவ்வொரு டிரிட்டிகளும் தங்கள் மக்கள்தொகையைப் பொறுத்து ஒன்று அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட தெமெக்களைக் கொண்டிருந்தன. பாரம்பரிய பழங்குடி பிரிவினரை அரசியல் ரீதியாக பொருத்தமற்றதாக்கி, பத்து புதிய பழங்குடி பிரிவுகளை உருவாக்கினார். இது உள்ளூர் அரசாங்கத்தின் அடிப்படையாக மாறியது. பழங்குடியினர் ஒவ்வொரு நாளும் ஏதென்சை ஆளும் அவையான பூலிக்கு ஐம்பது உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுத்தனர். நகைச்சுவைக் கவிஞர்களால் எழுதப்பட்டு, நகர அரங்குகளில் நிகழ்த்தப்படும் அரசியல் நையாண்டிகளால் வாக்காளர்களின் பொதுக் கருத்தில் தாக்கம் ஏற்பட்ட வாய்ப்பு இருந்தது. எக்லேசியா அல்லது சட்டமன்றம் அனைத்து குடிமக்களும் நிறைந்திருந்தது. மேலும் சட்டமன்றமானது உச்ச நீதிமன்றமாகவும் செயல்பட்டது. கொலை வழக்குகள் மற்றும் சமய விசயங்களைத் தவிர, இது அரியோப்பாகுவின் எஞ்சியுள்ள கடமைகளை செய்வதாக மாறியது. பத்து ஸ்ரடிகெஸ்கள் (ஜெனரல்கள்) தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டாலும், பரவலாக நிறைய அலுவலர்கள் இருந்தனர். link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/96/EarlyAthenianCoin.jpg/220px-EarlyAthenianCoin.jpg|இடது|thumb| துவக்ககால [[ஏதென்ஸ்|ஏதெனியன் நாணயம், கிமு 5 ஆம் நூற்றாண்டு. பிரித்தானிய அருங்காட்சியகம்]] கிமு 5 ஆம் நூற்றாண்டில் ஏதென்சின் வளர்ச்சிக்கு லாரியன் வெள்ளி சுரங்கங்கள் குறிப்பிடத்தக்க பங்களிப்பை வழங்கின. அப்போது ஏதெனியர்கள் தாதுவை சுத்திகரித்து, செம்மைபடுத்தவும் கற்றுக்கொண்டனர். மேலும் தெமிஸ்ட்டோக்ளீனீசின் முயற்சியின் பேரில் ஒரு பெரிய கடற்படையை உருவாக்க அந்த செல்வத்தை பயன்படுத்தினர்.
பாரசீக பேரரசுக்கு எதிராக கிளர்ச்சி செய்த சின்ன ஆசியாவின் ஐயோனியன் கிரேக்கர்களுக்கு உதவ கிமு 499 இல் ஏதென்சு தன் கடற்படைகளை அனுப்பியது (பார்க்க ஐயோனியன் கிளர்ச்சி ). இது கிரேக்கத்தின் மீது பாரசீகர்கள் இரண்டு முறை படையெடுக்க காரணமாயிற்று. இந்த இரண்டு படையெடுப்புகளையும் தளபதிகளும் அரசியல்வாதிகளுமான மில்டியாடீசு மற்றும் தெமிஸ்ட்டோக்ளீஸ் ( பாரசீகப் போர்களைப் பார்க்கவும்) தலைமையிலான நடவடிக்கைகளில் முறியடிக்கபட்டன. 490 இல் மில்டியாடீசு தலைமையிலான ஏதெனியர்கள், மாராத்தான் சமரில் மன்னர் முதலாம் டேரியசால் வழிநடத்தப்பட்ட பாரசீகர்களின் முதல் படையெடுப்பைத் தடுத்தனர். 480 இல் பாரசீகர்கள் தங்கள் புதிய மன்னரான முதலாம் செர்கசின் கீழ் மீண்டும் படையெடுத்து வந்தனர். எசுபார்தன் மன்னர் லியோனிடாசு தலைமையிலான எலெனியக் கூட்டணியில் 7,000 வீரர்களைக் கொண்டு 100,000-250,000 படைபலம் கொண்ட செர்கசின் இராணுவத்திற்கு எதிராக தெர்மோபைலேயின் குறுகிய பாதையில் எதிர்கொண்டு போர்புரிந்தனர். அப்போரில் மன்னர் லியோனிடாசு மற்றும் 300 பிற எசுபார்த்தன் உயரடுக்கு வீரர்கள் கொல்லப்பட்டனர். அதே நேரத்தில், ஏதெனியர்கள் ஆர்ட்டெமிசியத்தில் ஒரு முடிவுக்கு வராத கடற்ப் போரை நடத்தினர். எவ்வாறாயினும், பாரசீக முன்னேற்றத்தை தடுக்க அந்த நடவடிக்கை போதுமானதாக இல்லை. பாரசீகப் படைகள் விரைவில் போயோட்டியா வழியாக அணிவகுத்து, தீப்சை தங்கள் நடவடிக்கைகளுக்கு தளமாக அமைத்துக் கொண்டு, தெற்கு கிரேக்கத்திற்குள் நுழைந்தது. ஏதென்சை நோக்கி பாரசீக படைகள் வருவதை உணர்ந்து அதன் மக்கள் அங்கிருந்து முன்னதாகவே வெளியேறி இருந்தனர். இந்நிலையில் பாரசீகர்கள் மக்கள் இல்லாத ஏதென்சைக் கைப்பற்றி அழித்தனர். அதைத் தொடர்ந்து, ஏதெனியர்களும் அவர்களது கூட்டாளிகளும், தெமிஸ்ட்டோக்ளீஸ் தலைமையில், சலாமிஸ் சமரில் பாரசீக கடற்படையை கடற்போரில் தோற்கடித்தனர். கிரேக்கர்கள் தோற்கடிக்கப்படுவதைக் காண்பதற்காக பாரசீக மன்னர் செர்க்செஸ் கடற்கரையை ஒட்டியுள்ள குன்றில் ஒரு சிம்மாசனத்தை அமைத்து அதில் இருந்து பார்வையிட்டுக் கொண்டிருந்தார். ஆனால் அவரின் எதிர்பார்ப்புக்கு மாறாக, போரில் பாரசீகர்கள் விரட்டியடிக்கப்பட்டனர். அதன்பிறகு ஏதென்சு தன் போரை ஆசியா மைனருக்கு கொண்டு சென்றது. அது ஈட்டிய வெற்றிகளால் ஏஜியன் மற்றும் கிரேக்கத்தின் பல பகுதிகளை ஏதெனியன் ஆதிக்கக் கூட்டணியான டெலியன் கூட்டணியில் ஒன்றிணைத்தது.
ஏதெனியன் மேலாதிக்கம் (கிமு 448–430)
பெரிக்கிளீசு - ஒரு ஏதெனியன் தளபதி, அரசியல்வாதி, பேச்சாளர் ஆவார். அவரது காலத்தின் மற்ற ஆளுமைகள் அரசியல், மெய்யியல், கட்டிடக்கலை, சிற்பம், வரலாறு, இலக்கியம் ஆகியவற்றில் சிறந்து விளங்கிய மனிதர்களை விட தன்னை வேறுபடுத்திக் கொண்டார். அவர் கலை, இலக்கியம் போன்றவற்றை வளர்த்தார். மேலும் ஏதென்சுக்கு அதன் வரலாற்று காலம் முழுவதும் திரும்பக் கிடைக்காத ஒரு சிறப்பைக் கொடுத்தார். ஏராளமான பொதுப்பணித் திட்டங்களைச் செயல்படுத்தி குடிமக்களின் வாழ்க்கையை மேம்படுத்தினார். எனவே, அவரது காலத்தை ஏதெனியன் பொற்காலம் என்று அழைக்கின்றனர். தென்கிழக்கு அட்டிகாவில் உள்ள லாரியத்தில் வெட்டியெடுக்கப்பட்ட வெள்ளி ஏதென்சின் இந்த "பொற்கால" செழுமைக்கு பெரிதும் பயன்பட்டது.
சனநாயகப் பிரிவின் தலைவராக எபியால்ட்டீசு இருந்த காலத்தில், பெரிக்கிளீசு அவரது துணைவராக இருந்தார். எபியால்ட்டீஸ் அவரது எதிரிகளால் படுகொலை செய்யப்பட்டபிறகு, பெரிகிளீசு நுழைந்து கி.மு 445 இல் ஜெனரலாக அல்லது ஸ்ரடிக்சாக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்; கிமு 429 இல் அவர் இறக்கும் வரை அவர் தொடர்ந்து  ஏதெனியன் சட்டமன்றத்தின் தேர்தல் மூலம் பதவியில் தேர்ந்தெடுக்கபட்டு நீடித்து வந்தார். பார்த்தினன், ஏதெனா தேவிக்கு ஆடம்பரமாக கட்டபட்ட கோயில் போன்றவை, பெரிகிளீசின் நிர்வாகத்தின் கீழ் கட்டப்பட்டன.
பெலோபொன்னேசியன் போர் (கிமு 431–404)
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/fd/Ac.academy.jpeg/220px-Ac.academy.jpeg|thumb| ஏதென்சில் உள்ள நவீன தேசிய அகாடமி, அதன் நெடிய தூண்களில் அப்பல்லோவும், ஏதெனாவும். முன்னே அமர்ந்த நிலையில் சாக்ரடீசும், பிளாட்டோவும் ஏதென்சின் மேலாதிக்கத்தினால் மற்ற நகரங்களிடையே ஏற்பட்ட வெறுப்பு கிமு 431 இல் பெலோபொன்னேசியன் போருக்கு வழிவகுத்தது. இது ஏதென்சையும் அதன் பெருகிய வளர்ந்த கடல் சாம்ராஜ்யத்தையும் எசுபார்த்தா தலைமையிலான நில அடிப்படையிலான அரசுகளின் கூட்டணியை எதிராக நிறுத்தியது. இந்த மோதல் கடலில் ஏதெனியன் ஆளுமையை முடிவுக்கு கொண்டுவர வேண்டி நடந்தது ஆகும். ஏதென்சுக்கும் எசுபார்த்தாவிற்கும் இடையேயான இந்தப் போர், எசுபார்த்தா தனக்கான சொந்தமாக கடற்படையை உருவாக்கிய பிறகு ஏதெனியன் அரசு தோல்வியுடன் முடிவுக்கு கொண்டுவரப்பட்டது.
ஏதெனியன் சனநாயகம் கிமு 411 இல் நடந்த ஆட்சிக் கவிழ்ப்பால் சிறிதுகாலம் தூக்கியெறியப்பட்டது. அது போரை மோசமாகக் கையாண்டதால் ஏற்பட்டது. ஆனால் சனநாயகம் விரைவாக மீட்டெடுக்கப்பட்டது. கிமு 404 இல் ஏதென்சின் முழுத் தோல்வியுடன் போர் முடிந்தது. தோல்விக்கு காரணமாக பெரும்பாலும் சனநாயக அரசியல்வாதிகளான கிளியோன் மற்றும் கிளியோபோன் போன்றவர்கள் மீது குற்றம் சாட்டப்பட்டதால், எசுபார்த்தன் இராணுவத்தின் ( முப்பது கொடுங்கோலர்களின் ஆட்சி) உதவியுடன் சனநாயகத்திற்கு எதிராக ஒரு அரசு இருந்தது. 403 இல், திராசிபுலசால் சனநாயகம் மீட்டெடுக்கப்பட்டது.
கொரிந்தியப் போர் மற்றும் இரண்டாம் ஏதெனியன் கூட்டணி (கிமு 395–355)
எசுபார்த்தாவின் முன்னாள் கூட்டாளிகள் ஏதென்சை அது வெற்றிகொண்ட பிறகான அதன் ஏகாதிபத்தியக் கொள்கைகளால் விரைவில் அதற்கு எதிராகத் திரும்பின. மேலும் ஏதென்சின் முன்னாள் எதிரிகளான தீப்ஸ், கொரிந்து போன்றவை அதன் கூட்டாளிகளாக மாறின. ஆர்கோஸ், தீப்ஸ், கொரிந்து போன்றவை ஏதென்சுடன் கூட்டு சேர்ந்து, கிமு 395-387 வில் எசுபார்த்தாவுக்கு எதிராக தீவிரமாக கொரிந்தியப் போரில் போரிட்டன. எசுபார்த்தாவிற்கு எதிராக உருவான இந்த எதிர்ப்பானது ஏதென்சுக்கு ஏதெனியன் இரண்டாவது கூட்டணியை நிறுவ உதவியது. இறுதியாக கிமு 371 இல் தீப்ஸ் லியூக்ட்ரா சமரில் எசுபார்த்தாவை தோற்கடித்தது. இருப்பினும், அதன்பின்னர் ஏதென்சு உட்பட மற்ற கிரேக்க நகரங்கள் தீப்சுக்கு எதிராகத் திரும்பின. அதன் தலைவரான இராணுவ மேதை எபமினோண்டாசின் மரணத்துடன் அதன் மேலாதிக்கம் மாண்டினியா போரில் (கிமு 362) முடிவுக்கு வந்தது.
மாசிடோனின் கீழ் ஏதென்சு (கிமு 355–322)
இருப்பினும், நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில், ஏதெனிய விவகாரங்களில் வடக்கு கிரேக்க இராச்சியமான மாசிடோனியா ஆதிக்கம் செலுத்தியது. கிமு 338 இல் இரண்டாம் பிலிப்பின் படைகள் ஏதென்சை செரோனியா போரில் தோற்கடித்து, ஏதெனிய சுதந்திரத்தை கட்டுப்படுத்தியது. கிமு 338-37 குளிர்காலத்தில் மாசிடோனியா, ஏதென்சு மற்றும் பிற கிரேக்க அரசுகள் கொரிந்து கூட்டணியின் ஒரு பகுதியாக மாறின. மேலும், அவரது மகன் அலெக்சாந்தரின் வெற்றிகள் கிரேக்க எல்லைகளை விரிவுபடுத்தியது. அதன்பிறகு பாரம்பரிய கிரேக்க நகர அரசுகள் வழக்கற்றுப் போயின. மாசிடோனிய ஆட்சியாளரான ஆண்டிபேட்டர் ஏதெனியன் அரசாங்கத்தை கலைத்து, அங்கு கிமு 322 இல் செல்வக்குழு ஆட்சி அமைப்பை நிறுவினார் (பார்க்க லாமியன் போர் மற்றும் டெமெட்ரியஸ் ஃபலேரியஸ் ). ஏதென்ஸ் ஒரு அறிவார்ந்த கலாச்சார வாழ்க்கையுடைய ஒரு பணக்கார நகரமாக இருந்தது, ஆனால் ஒரு சுதந்திர சக்தி என்று இல்லாமல்போனது.
பருந்துப் பார்வை
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/cc/Map_ancient_athens.png/250px-Map_ancient_athens.png|thumb|250x250px| பண்டைய ஏதென்சின் வரைபடம் நடுவில் [[ஏதென்ஸின் அக்ரோபோலிஸ்|அக்ரோபோலிஸ், வடமேற்கில் அகோரா மற்றும் நகர மதில் சுவர்களைக் காட்டுகிறது.]] ஏதென்சு நகரம் அட்டிகாவில், கடலில் இருந்து சுமார் 30 ஸ்டேடியாவில், லைகாபெட்டஸ் மலையின் தென்மேற்கு சரிவில், மேற்கில் செபிசஸ், தெற்கே இலிசோசு  மற்றும் வடக்கே எரிடானோஸ் ஆகிய சிறிய ஆறுகளுக்கு இடையில் இருந்தது. ஏதென்சு மதில் சூழ்ந்த நகரமாக சுமார் 1.5 km விட்டம் கொண்டதாக இருந்தது. நகரமானது அதன் உச்ச உயர்வு காலத்தில் இந்தச் சுவர்களுக்கு அப்பால் பரந்து விரிந்த புறநகர்ப் பகுதிகள் கொண்டதாக இருந்தது. அக்ரோபோலிஸ் இந்த மதில் சுவர் பகுதியின் மையத்திற்கு தெற்கே இருந்தது. கிமு 480 இல் செர்கசால் நகரம் எரிக்கப்பட்டது, ஆனால் விரைவில் தெமிஸ்டோகள்ளீசின் நிர்வாகத்தின் கீழ் மீண்டும் கட்டப்பட்டது. மேலும் சிமோன் மற்றும் குறிப்பாக பெரிக்கிளீசு காலத்தில் பொதுப் பயன்பாட்டுக் கட்டிடங்கள் கட்டபட்டு நகரம் அழகூட்டப்பட்டது. அந்தக் காலத்தில் (கிமு 461-429) அது மிகப்பெரிய சிறப்பை எட்டியது. அதன் அழகு முக்கியமாக அதன் பொதுக் கட்டிடங்களால் விளங்கியது. ஏனெனில் தனியார் வீடுகள் பெரும்பாலும் சிறியவை மேலும் அதன் தெருக்கள் மோசமாக அமைக்கப்பட்டிருந்தன. பெலோபொன்னேசியன் போரின் முடிவில், இது 10,000 இக்கும் மேற்பட்ட வீடுகளைக் கொண்டிருந்தது. ஒரு வீட்டிற்கு 12 குடியிருப்பாளர்கள் என்ற விகிதத்தில் 120,000 மக்களைக் கொண்டதாக ஆனது. இருப்பினும் சில எழுத்தாளர்கள் 180,000 மக்களைக் கொண்டிருந்தது என்கின்றனர். ஏதென்சு இரண்டு வெவ்வேறு பகுதிகளைக் கொண்டிருந்தது:
நகர மதில் சுவர்கள்
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/61/AtheneOudheid.JPG/250px-AtheneOudheid.JPG|thumb|250x250px| ஏதென்சின் சுற்றுப்புறங்களின் வரைபடம் [[பிரேயஸ், பலேரம் மற்றும்  நீண்ட சுவர்களைக் காட்டுகிறது]] நகரம் வெண்கல காலத்திலிருந்து தற்காப்பு மதில் சுவர்களால் சூழப்பட்டதாக இருந்தது. மேலும் அவை பல நூற்றாண்டுகளாக மீண்டும் மீண்டும் கட்டப்பட்டு நீட்டிக்கப்பட்டன.
கூடுதலாக, நீண்ட மதில்கள் எனப்படும் சுவர்கள் பிரேயசை ஏதென்சுடன் இணைக்கும் வகையில் இரண்டு இணையான சுவர்களைக் கொண்டதாக இருந்தன. அவை 40 ஸ்டேடியன் நீளம் (4.5 மைல்கள், 7 கிமீ), ஒன்றுக்கொன்று இணையாக சென்றன. அவற்றுக்கிடையே ஒரு குறுகிய பாதையும் இருந்தது. மேலும், கிழக்கில் பலேரம் வரை ஒரு சுவர், 35 ஸ்டேடியா நீளம் (4 மைல்கள், 6.5 கிமீ) கொண்டதாக இருந்தது. ஆக மொத்தம் மூன்று நீண்ட மதில்கள் இருந்தன; ஆனால் நீண்ட மதில்கள் என்ற பெயர் பிரேயசை இணைக்கும் இரண்டிற்குள் மட்டுமே இருந்ததாகத் தெரிகிறது, அதே சமயம் பலேரத்திற்கு இட்டுச் செல்லும் சுவர் ஃபலேரியன் சுவர் என்று அழைக்கப்பட்டது. சுவர்களின் முழு சுற்றும் 174.5 ஸ்டேடியா (கிட்டத்தட்ட 22 மைல்கள், 35 கிமீ), இதில் 43 ஸ்டேடியா (5.5 மைல்கள், 9 கிமீ) நகரத்தைச் சேர்ந்தது, 75 ஸ்டேடியா (9.5 மைல்கள், 15 கிமீ) நீளமான சுவர்கள் மற்றும் 56.5 ஸ்டேடியா (7 மைல்கள், 11 கிமீ) பிரேயஸ், முனிச்சியா மற்றும் ஃபலேரம் வரை இருந்தன.
அக்ரோபோலிசு (மேல் நகரம்)
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c4/Akropolis_by_Leo_von_Klenze.jpg/220px-Akropolis_by_Leo_von_Klenze.jpg|thumb| [[ஏதென்ஸின் அக்ரோபோலிஸ்|அக்ரோபோலிசு 1846 ஆம் ஆண்டு லியோ வான் கிளென்சின் ஓவியத்தில் கற்பனையாக வரையப்பட்டது.]] அக்ரோபோலிசு, அதன் புகழ்பெற்ற நிறுவனர் செக்ரோப்சால் செக்ரோபியா என்றும் அழைக்கப்பட்டது. இந்த நகரின் நடுவில் ஒரு செங்குத்தான பாறை, சுமார் 50 மீட்டர் உயரம், 350 மீட்டர் நீளம் மற்றும் 150 மீட்டர் அகலம் கொண்டதாக உள்ளது. இந்த நகரம் முதலில் பெலாஸ்சியர்களால் கட்டப்பட்டதாகக் கூறப்படும் ஒரு பண்டைய செப்பமுறாக் கற்காரைக் கட்டடச் சுவரகளால் சூழப்பட்டிருந்தது. பெலோபொன்னேசியன் போரின் போது இந்த சுவரின் வடக்கு பகுதி மட்டுமே எஞ்சியிருந்தது, மேலும் இந்த பகுதி இன்னும் பெலஸ்ஜிக் சுவர் என்று அழைக்கப்படுகிறது; சிமோனால் புனரமைக்கப்பட்ட தெற்கு பகுதி சிமோனியன் சுவர் என்று அழைக்கப்படுகிறது. அக்ரோபோலிசின் மேற்கு முனையின், அணுகல் மட்டுமே நடைமுறையில் இருந்தது. பெரிக்கிளீசால் கட்டப்பட்ட "நுழைவாயில்கள்" என்ற பிரம்மாண்டமான பிராபிலேயா என்னும் நுழைவாயில் இருந்தது. அதன் வலது சிறகின் முன் அதீனா நைக்கின் சிறிய கோயில் இருந்தது. அக்ரோபோலிசின் மையமானது கோயில்கள், வெண்கல மற்றும் பளிங்கு சிலைகள் மற்றும் பல்வேறு கலைப் படைப்புகள் கொண்டதாக இருந்தது. கோவில்களில், "கன்னி" தெய்வமான ஏதெனாவிற்கு புனிதமான பார்த்தினன் கோவில்களில் மிகப் பெரியதானது. மேலும் பார்த்தீனனுக்கு வடக்கே அற்புதமான எரெச்தியொன் கட்டடம் உள்ளது. அதில் மூன்று தனித்தனி கோயில்கள் உள்ளன. அதில் ஒன்று அதீனா போலியாஸ் அல்லது "நகரின் காவல் தெய்வம்" என்பதாகும்.
அகோரா (கீழ் நகரம்)
கீழ் நகரம் அக்ரோபோலிசைச் சுற்றியுள்ள சமவெளியில் கட்டப்பட்டது. ஆனால் இந்த சமவெளியில் குறிப்பாக தென்மேற்கு பகுதியில் பல மலைகள் உள்ளன. மேற்குப் பக்கத்தில் சுவர்கள் நிம்ஃப்ஸ் மற்றும் பினெக்ஸ் மலையைத் தழுவியதாக இருந்தன. தென்கிழக்கில் மதிலுக்கு அருகில் இலிசோசு பாய்ந்தது.
கலாச்சாரம்
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/47/Ath%C3%A8nes_Acropole_Caryatides.JPG/220px-Ath%C3%A8nes_Acropole_Caryatides.JPG|thumb| அக்ரோபோலிசில் உள்ள காரியடைட்ஸ் சிலைகள். பாரசீகப் போர்களின் முடிவில் இருந்து மாசிடோனியர்கள் ஏதென்சை வெற்றி கொள்ளும் வரையிலான காலகட்டத்தில் இலக்கியம், மெய்யியல் (பார்க்க கிரேக்க மெய்யியல் ) மற்றும் கலைகள் ( கிரேக்க நாடகத்தைப் பார்க்கவும்) ஆகியவற்றின் மையமாக ஏதென்சு உச்சநிலையை அடைந்திருந்தது. மேற்கத்திய கலாச்சார மற்றும் அறிவார்ந்த வரலாற்றின் மிக முக்கியமான சில ஆளுமைகள் இந்த காலகட்டத்தில் ஏதென்சில் வாழ்ந்தனர்: நாடக கலைஞர்களான எசுக்கிலசு, அரிஸ்டாஃபனீஸ், யூரிப்பிடீசு, சாஃபக்கிளீசு, மெய்யியலாளர்களான அரிசுட்டாட்டில், பிளேட்டோ, சாக்கிரட்டீசு, வரலாற்றாசிரியர்களான எரோடோட்டசு, துசிடிடீசு, செனபோன் கவிஞரான சிமோனிடிஸ்., சிற்பி பீடியசு போன்றோர் வழ்ந்தனர். இந்த காலகட்டத்தின் முன்னணி அரசியல்வாதி பெரிக்கிளீசு ஆவார், அவர் பார்த்தினன் மற்றும் பாரம்பரிய ஏதென்சின் பிற பெரிய கலைச் சின்னங்களை உருவாக்க டெலியன் கூட்டணி உறுப்பினர்கள் செலுத்திய கப்பத் தொகையைப் பயன்படுத்தினார்.
குறிப்புகள்
பகுப்பு:பண்டைய கிரேக்க நகர அரசுகள் பகுப்பு:பண்டைய ஏதென்சு பகுப்பு:கிமு 322 பகுப்பு:பாரம்பரிய ஏதென்சு
சாம்பல் மார்புச் சிரிப்பான்
சாம்பல் மார்புச் சிரிப்பான் (grey-breasted laughingthrush) அல்லது கேரளச் சிரிப்பான் என்பது பறவைச் சிற்றினம் இரண்டு சிற்றினங்களாகப் பிரிக்கப்பட்ட சிரிப்பான்களாகும். இவை
பகுப்பு:தமிழ்நாட்டுப் பறவைகள்
மாமாகுடி சிவலோகநாத சுவாமி மற்றும் வரதராஜப் பெருமாள் கோயில்
மாமாகுடி சிவலோகநாத சுவாமி மற்றும் வரதராஜ பெருமாள் கோயில் தமிழ்நாட்டில் நாகபட்டினம் மாவட்டம், மாமாகுடி என்னும் ஊரில் அமைந்துள்ள சிவன் கோயிலாகும். இக்கோயில் தேவார வைப்புத்தலமாகும்.
வரலாறு
இக்கோயில் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.
கோயில் அமைப்பு
இக்கோயிலில் சிவலோகநாதர், வரதராஜ பெருமாள், சிவகாமி அம்பாள், ஸ்ரீதேவி, பூதேவி சன்னதிகள் உள்ளன. இக்கோயிலில் ஒரு கோபுரம் உள்ளது. இக்கோயில் முதன்மைத் திருக்கோயில் என்ற வகைப்பாட்டில் இந்து அறநிலையத்துறையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. வழக்கு நிலுவையில் இருப்பதால் நடைமுறை நிருவாகியால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
பூசைகள்
இக்கோயிலில் ஒருகாலப் பூசை திட்டத்தின் கீழ் பூசை நடக்கின்றது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:நாகபட்டினம் மாவட்டத்திலுள்ள சிவன் கோயில்கள் பகுப்பு:சரி பார்க்க வேண்டிய தானியக்கக் கோயில் கட்டுரைகள் பகுப்பு:தேவார வைப்புத் தலங்கள்
மேலப்பாதி திரௌபதியம்மன் கோயில்
வரலாறு
இக்கோயில் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.
கோயில் அமைப்பு
இக்கோயில் முதன்மைத் திருக்கோயில் என்ற வகைப்பாட்டில் இந்து அறநிலையத்துறையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. வழக்கு நிலுவையில் இருப்பதால் நடைமுறை நிருவாகியால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
பூசைகள்
இக்கோயிலில் ஒருகாலப் பூசை நடக்கின்றது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:நாகபட்டினம் மாவட்டத்திலுள்ள அம்மன் கோயில்கள் பகுப்பு:சரி பார்க்க வேண்டிய தானியக்கக் கோயில் கட்டுரைகள்
ஆடம் மெக்கே
வெளியிணைப்புகள்
பகுப்பு:1968 பிறப்புகள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:அமெரிக்கத் திரைப்பட இயக்குநர்கள் பகுப்பு:அமெரிக்கத் திரைப்படத் தயாரிப்பாளர்கள் பகுப்பு:அமெரிக்க தொலைக்காட்சி எழுத்தாளர்கள் பகுப்பு:பிரித்தானிய அகாடமி திரைப்பட விருதுகள் வென்றவர்கள் பகுப்பு:இருபதாம் நூற்றாண்டு அமெரிக்க ஆண் நடிகர்கள் பகுப்பு:இருபத்தொராம் நூற்றாண்டு அமெரிக்க ஆண் நடிகர்கள் பகுப்பு:அமெரிக்கத் திரைக்கதை எழுத்தாளர்கள் பகுப்பு:அமெரிக்க ஆண் திரைப்பட நடிகர்கள் பகுப்பு:அமெரிக்க ஆண் நகைச்சுவையாளர்கள்
அசூர்பனிபால்
அசூர்பனிபால் (Ashurbanipal) பண்டைய அண்மை கிழக்கின், மெசொப்பொத்தேமியாவில் புது அசிரியப் பேரரசை  கிமு 668 முதல் கிமு  627 முடிய 41 ஆண்டுகள் ஆட்சி செய்த பேரரசர் ஆவார். இவரே அசூர் நகரத்தை நிறுவியவர் ஆவார்.
புது அசிரியப் பேரரசர் அசூர்பனிபால், பேரரசின் தலைநகரான நினிவே நகர அரண்மனையில், அசிரிய அரசர்களின் தகவல்களை ஆப்பெழுத்து களிமண் பலகைகள் மற்றும் சிற்பத்தூண்களில் செதுக்கி வைத்தார். அசூர்பனிபால் காலத்திய தொல்பொருட்களில் புகழ் பெற்றது, அசூர்பனிபாலின் நூலகம், சிங்கத்தை வேட்டையாடும் அசூர்பனிபால் சிற்பம், அசூர்பனிபாலின் சிதைந்த அரண்மனைகள் ஆகும். இவர் பபிலோனியாவில் தன் பெயரால் அசூர் நகரத்தை நிறுவினார்.
பேரரசர் அசூர்பனிபாலை யூதர்களின் வேத நூல் அசெனப்பர் (Asenappar) எனக் கூறுகிறது. ( - ).
வெற்றிகள்
கிமு 664-இல் வட கிழக்கு ஆப்பிரிக்காவின் குஷ் இராச்சியம் மற்றும் பண்டைய எகிப்து மற்றும் நுபியா பகுதிகளை வெற்றி கொண்டார். பின்னர் ஈலாம் இராச்சியத்தை வெற்றி கொண்டு, பண்டைய அண்மை கிழக்கின் நகரங்கள் அனைத்தையும் தன் ஆட்சியின் கீழ் கொண்டு வந்தார்.
பேரரசர் அசூர்பனிபாலின் வாழ்வின் இறுதி பத்தாண்டு ஆட்சியில் அசிரியா, யாராலும் வெல்ல முடியாத பேரரசாகவும், மக்களின் வாழ்க்கை மிகவும் அமைதியுடன் விளங்கியது. அசூர்பனிபால் கிமு 627 வரை, 42 ஆண்டுகள் புது அசிரியப் பேரரசை ஆண்டார். பேரரசர் அசூர்பனிபாலின் மறைவிற்குப் பின்னர் வந்த ஆட்சியாளர், அசூர் - எதில் -  இலானி (கிமு 626–623)  காலத்தில், புதுஅசிரியப் பேரரசில் வாரிசுரிமைக்காக ஏற்பட்ட உள்நாட்டுப் போரால் பேரரசின் பரப்பளவு சுருங்கியது.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:பாபிலோனிய மன்னர்கள் பகுப்பு:கிமு 687 பிறப்புகள் பகுப்பு:கிமு 627 இறப்புகள் பகுப்பு:பண்டைய வரலாறு பகுப்பு:அசிரிய மக்கள் பகுப்பு:பேரரசர்கள் பகுப்பு:மெசொப்பொத்தேமியாவின் வரலாறு
வந்தே பாரத் விரைவுவண்டி
தொடருந்து 18 (Train 18), என்பது வந்தே பாரத் விரைவு வண்டி எனவும் அழைக்கப்படுகின்ற இந்திய நகரங்களுக்கிடையே செல்லக்கூடிய, ஒரு அதிவேக விரைவு வண்டியாகும். இந்த விரைவு வண்டியானது, இந்தியாவின் ‘மேக் இன் இந்தியா’ திட்டத்தின் கீழான முன்னெடுப்பில் இரயில்பெட்டி இணைப்புத் தொழிற்சாலையில் 18 மாத கால பணியின் விளைவாக உருவானது.
இந்த விரைவுவண்டியின் ஒரு அலகுக்கான தயாரிப்புச் செலவினமானது ரூ.100 கோடியாகும். இருப்பினும் அடுத்தடுத்த தயாரிப்புகளின் போது இந்த தயாரிப்புச் செலவு இன்னும் குறையுமென எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. ஐரோப்பாவில் இருந்து இதனையொத்த ஒரு தொடருந்து இறக்குமதி செய்யப்பட்டிருந்தால் அதன் விலையோடு ஒப்பிடும் போது தற்போது இந்தியாவில் தயாரிக்கப்பட்ட இதன் விலையானது 40% குறைவானதாக இருக்கும் என மதிப்பிடப்படுகிறது.
சோதனை ஓட்டம் மற்றும் முதல் பயணம்
இந்த விரைவுவண்டியானது தனது முதல் பயணத்தை 2019 ஆம் ஆண்டு பெப்ரவரி 15 ஆம் நாள் தொடங்கியது. புது தில்லியிலிருந்து வாரனாசிக்கான சோதனை ஓட்டத்தை பிரதமர் நரேந்திர மோடி கொடியசைத்து தொடங்கி வைத்தார். 2019 சனவரி 27 ஆம் நாளில் இந்த விரைவு வண்டியின் சேவையானது வந்தே பாரத் விரைவுவண்டி எனப் பெயரிடப்பட்டது. முதல் நாள் சோதனை ஓட்டத்தின் போது, வாரணாசியிலிருந்து திரும்பிய போது நடுவழியில் பழுதானது. பின்னர் பழுது சரிசெய்யப்பட்டு புது தில்லியை வந்தடைந்தது. 2019 பெப்ரவரி 17 ஆம் நாள் அன்று வர்த்தகரீதியான தனது முதல் பயணத்தை வந்தே பாரத் விரைவுவண்டி தொடங்கியது.
வந்தே பாரத் 1.0 (VB1)
16 பெட்டிகளை கொண்டது. இருக்கை வசதி மட்டுமே கொண்டது
வந்தே பாரத் 2.0 (VB2)
16 பெட்டிகளை கொண்டது. இருக்கை வசதி மட்டுமே கொண்டது. முந்தைய வகையை காட்டிலும் எடை குறைவானது மற்றும் கவாச் ரயில் பாதுகாப்பு தொழில்நுட்பத்தை கொண்டுள்ளது
மினி வந்தே பாரத் 2.0 (VB2)
இந்த ரயில் 8 பெட்டிகளை கொண்டது. குறைந்த நேர பயண தூர வழித்தடங்களில் இயக்கப்படுகிறது.
வந்தே பாரத் 2.0 மாற்றியமைக்கப்பட்ட பதிப்பு 1 (VB2M1)
கூடுதல் பார்க்கிங் பிரேக்குகளை கொண்டது. செங்குத்தான மற்றும் மலைச்சரிவுகளை கொண்ட வழித்தடங்களில் இயக்கப்படுகிறது
வந்தே பாரத் 2.0 மாற்றியமைக்கப்பட்ட பதிப்பு 2 (VB2M2)
உயரமான பாண்டோகிராஃப்களை கொண்டது. இரண்டடுக்கு சரக்கு ரயில்கள் செல்லும் வழித்தடத்தில் மின்சார கம்பிகள் அதிக உயரத்தில் அமைக்கப்பட்டிருக்கும். அத்தகைய வழித்தடத்தில் இயக்கப்படும் வந்தே பாரத் ரயில்களில் பாண்டோகிராஃப்களை உயரமாக அமைத்துள்ளனர்.
வந்தே பாரத் 3.0 (VB3)
AC படுக்கை வசதியுடன் கூடிய ரயில்கள். இவை இன்னும் பயன்பாட்டுக்கு வரவில்லை
சேவைகள்
வந்தே பாரத் ரயில் இயங்கும் தடங்களின் பட்டியல் (2023 ஜனவரி மாத நிலவரப்படி)
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:இந்திய விரைவுவண்டிகள்
கோத்தன்
ஹோட்டன் (Hotan), சீன மக்கள் குடியரசின் வடமேற்கில் உள்ள சிஞ்சியாங் மாகாணத்தின் தெற்கில் அமைந்த நகரம் ஆகும். இந்நகரத்தில் உய்குர் மொழி பேசும் இசுலாமிய இன மக்கள் அதிகமாகவும் மற்றும் மாண்டரின் மொழி பேசும் சீனர்கள் சிறுபான்மையாக வாழ்கின்றனர். 465.84 சதுர கிலோ மீட்டர் பர்ப்பளவு கொண்ட ஹோட்டன் நகரத்தின் 2018-ஆம் ஆண்டின் மக்கள் தொகை  4,08,894 ஆகும். நடு ஆசியாவிற்குச் செல்லும் பட்டுப் பாதை ஹோட்டன் நகரம் வழியாகச் செல்கிறது. நவரத்தினக் கற்களுக்கான சந்தை இந்நகரத்தில் உள்ளது.
லடாக் அருகில் அமைந்த இப்பகுதியில் வரலாற்றுக் காலத்தில் இந்நகரத்தில் பௌத்த கோத்தான் இராச்சியம் விளங்கியது
வானூர்தி நிலையம்
கோத்தன் நகரத்தின் தெற்கில் 12 கிலோ மீட்டர் தொலைவில் உள்ள இராணுவ வானூர்தி நிலையம், சிஞ்சியாங் மாகாணத்தின் வடக்கில் உள்ள உருமுச்சி நகரத்துடன் வான் போக்குவரத்து கொண்டுள்ளது.
சாலைகள்
கோத்தன் நகரம், சீன நெடுஞ்சாலை எண் 315, தெற்கு தாரிம் வடிநிலம் வழியாக வடக்கில் உள்ள கஷ்கர் நகரத்துடன் இணைக்கிறது.
தொடருந்து நிலையம்
கஷ்கர்-கோத்தன் இருப்புப் பாதை, உருமுச்சி போன்ற சிஞ்சியாங் மாகாணத்தின் பிற நகரங்களுடன் இணைக்கிறது.
பெருளாதாரம்
குன்லின் மலையிலிருந்து கோத்தன் நகரத்தில் பாயும் வெள்ளை ஆற்றில் ஜேட் எனும் நவரத்தின கற்கள் எடுத்து மணிகள் உற்பத்தி செய்யப்படுகிறது.
துணிகள் மற்றும் தரை விரிப்புகள்
கோத்தன் நகரத்தில் பட்டுத் துணிகள் மற்றும் தரை விரிப்புகள் கை நெசவுத் தறிகள் மூலம் உற்பத்தி செய்யப்படுகிறது.
தட்ப வெப்பம்
குளிர் பாலைவனத் தட்ப வெப்பம் கொண்ட கோத்தன் நகரத்தின் ஆண்டு சராசரி மழைப் பொழிவு 36.5 மில்லி மீட்டர் ஆகும். இந்நகரம் குளிர்காலத்தில் அதிக குளிர் கொண்டது.
வெளி இணைப்புகள்
சிஞ்சியாங் மாகாணம் பகுப்பு:சீன நகரங்களும் ஊர்களும்
ரூபி கௌர்
ரூபி கௌர் (Rupi Kaur) (பிறப்பு அக்டோபர் 4, 1992) (பஞ்சாபி: ਰੂਪੀ ਕੌਰ) இந்தியாவில் பிறந்து கனடாவில் வாழும் கவிஞர், மற்றும் எழுத்தாளர். இவர் சிறு வயதிலேயே கனடாவிற்கு புலம்பெயர்ந்து அங்குள்ள தொராண்டோ.வில் வசிக்கிறார். இவரது கவிதை மற்றும் உரைநடைகளின் தொகுப்பு "மில்க் அன்டு ஹனி" என்கிற தலைப்பில் 2014இல் வெளிவந்தது. இப் புத்தகம் உலகெங்கிலும் 2.5 மில்லியன் அளவிற்கு விற்பனையானது; மேலும் ஒரு வருடத்திற்கும் மேலாக "தி நியூயார்க் டைம்ஸின் சிறந்த புத்தகங்களின் விற்பனை பட்டியலில் இடம் பிடித்தது. இவரது இரண்டாவது புத்தகமான "தி சன் அன்டு ஹர் ஃப்ளவர்ஸ்" 2017இல் வெளியானது.
இளமைப் பருவம்
கௌர், பஞ்சாப் (இந்தியா). மாநிலத்தில் சீக்கியர் குடும்பத்தில் பிறந்தார். அவருடைய நான்காம் வயதில் பெற்றோருடன் கனடாவிற்கு குடியேறினார். அவரது தாயின் மூலம் ஓவியம் வரையவும், வர்ணம் பூசவும் கற்றுக்கொண்டார். பள்ளியில் படிக்கும் போதே சக மாணவர்களின் பிறந்த நாள் வாழ்த்தாக கவிதைகள் மற்றும் குறுந்தகவல்கள் எழுதும் பழக்கம் அவருக்கு இருந்தது. அவர் "டர்னர் ஃபென்டன் மேல்நிலைப்பள்ளியில் கலந்துகொண்டார்.
கௌர், வாட்டர்லூ பல்கலைக்கழகத்தில் சொல்லாட்சி மற்றும் தொழில்முறை எழுத்து பிரிவில் சேர்ந்து படித்தார். பின்னர், அவரது குடும்பம் பிராம்ப்டன் நகருக்கு நகர்ந்தது. தற்போது தொராண்டோ,ஆண்டாரியோவில் வசித்து வருகிறார்.
தொழில்
கவுரின் முதல் நிகழ்ச்சி 2009 ல் மால்தோனில் உள்ள பஞ்சாபி சமூக சுகாதார மையத்தின் அடித்தளத்தில் நடைபெற்றது. அவரது குறிப்பிடத்தக்க படைப்புகள் மத்தியில் அவரது மாதவிடாய் குறித்து புகைப்படத்துடன் எழுதிய கட்டுரை காட்சி கவிதையாக சமூகத்தின் உணர்வை பிரதிபலிப்பதாக இருந்தது.
உயர்நிலைப் பள்ளியில் படித்தவரை தனது படைப்புகளுக்கு தனது பெயரை அநாமதேயமாக பகிர்ந்து கொண்டார். 2013 ஆம் ஆண்டில், "தும்பிர்" இல் தனது பெயரின் கீழ் அவரது பணியைப் பகிர்ந்து கொள்ளத் தொடங்கினார். 2014இல் இருந்து எளிய எடுத்துக்காட்டுகளுடன் கூடிய தனது கட்டுரைகளை இன்ஸ்ட்டாகிராமில் பதிவேற்றினார்.
கௌரின் முதல் புத்தகமான "மில்க் அன்டு ஹனி" நவம்பர் 4, 2014இல் வெளியிடப்பட்டது.. இந்த புத்தகத்தின் தலைப்பு, இவர் எழுதிய கவிதையிலிருந்தே எடுக்கப்பட்டது. அதில் பெண்களின் நிலைப்பாடு பாலைப் போன்று மிருதுவாகவும், தேனைப் போன்று கடினமாகவும் உள்ளது எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார்." இவரது கவிதை, உரைநடை, மற்றும் இவர் கைப்பட வரைந்த ஓவியங்களின் தொகுப்பாக இப் புத்தகம் உள்ளது. இது நான்கு பகுதிகளாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. ஒவ்வொரு பகுதியும் வெவ்வேறு கருப்பொருளைக் கொண்டுள்ளது.
"மில்க் அன்டு ஹனி" புத்தகத்தின் பிரதிகள் 2.5. மில்லியனுக்கும் மேலாக விற்பனையானது. இப் புத்தகத்தின் பெயர் "தி நியூயார்க் டைம்ஸின்" சிறந்த விற்பனையாகும் புத்தகங்களின் பெயர் பட்டியலில் 77 வாரங்களுக்கும் மேலாக இருந்தது. இப் புத்தகம் 25 மொழிகளில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது.
அவரது இரண்டாவது புத்தகமான "தி சன் அன்டு ஹர் ஃப்ளவர்ஸ்" அக்டோபர் 3, 2017இல் வெளியிடப்பட்டது. இந்தத் தொகுப்பிலுள்ள படைப்புகள் இழப்பு, அதிர்ச்சி, சிகிச்சைமுறை, பெண்ணியம், குடிபெயர்வு மற்றும் புரட்சி போன்ற பல்வேறு கருப்பொருள்களை ஆராய்கின்றன.
2019இல் "கலீல் ஜிப்ரானின்" த புரபெட் என்கிற புத்தகத்திற்கு அறிமுக உரை எழுத 'பெங்குயின் கிளாசிக்ஸ்' பதிப்பகம் இவரை நியமித்தது. இது அமெரிக்காவில் மிகுந்த எதிர்பார்ப்பை உண்டாக்கியது.
கலைத்திறன்
குர்முகியைப் போலவே தானும் காலத்திற்கேற்றவாறு குறைந்த வரிகளில் தனது படைப்புகளை எழுதுவதாக கூறியுள்ளார். கௌர் தனது கலாச்சாரத்தை கௌரவப்படுத்த இந்த வழியில் எழுதுவதாகவும், மேலும் அவரின் கடிதங்கள் சமத்துவம் மற்றும் பாணி அவரது உலக கண்ணோட்டத்தை பிரதிபலிக்கிறது என்று கூறுகிறார் அவரின் எழுத்துப் பணி படிக்கும் வாசகர்களுக்கு ஒரு அனுபவமாகவும், பின்பற்றக் கூடியதாகவும் உள்ளது. மோசடி, பெண்ணியம், அன்பு, தற்காப்பு மற்றும் துயரம் போன்ற பொதுவான கருப்பொருள்கள் அவரது படைப்புகளில் காணப்படுகிறது.
மார்ச்சு 2015இல் கௌர் பெண்களின் மாதவிடாய் தொடர்பாக ஆறு புகைப்படங்களை இன்ஸ்ட்டாகிராம் வலைதளத்தில் "த பீரியட்" என்கிற தலைப்பில் பதிவேற்றினார். அதில் பல சமூகத்தினர் இன்றும் பெண்களின் மாதவிடாய் காலங்களில் வீட்டிற்குள் மற்றும் புனித தலங்களுக்குச் செல்ல அனுமதிப்பதில்லை எனக் கூறியுள்ளார். பெண்களுக்கு ஏற்பட்டிருக்கும் பயத்தைப் போக்கவே தான் இவ்வாறு செய்ததாகவும் கூறியுள்ளார்.” பின்னர் அப் புகைப்படங்கள் இன்ஸ்ட்டாகிராமிலிருந்து நீக்கப்பட்டதாக கௌர் தெரிவித்தார்.
தாக்கம்
ரூபி கௌர், கலீல் ஜிப்ரான், ஆலிஸ் வாக்கர், மற்றும் ஷெரோன் ஓல்ட்ஸ் ஆகியோரின் படைப்புகளால் உந்தப்பட்டு கவிஞரானார். மேலும் சீக்கிய வேத நூல்களும் அவருக்கு உத்வேகத்தை கொடுத்ததாக கூறியுள்ளார். கனடா செல்வதற்காக ஆங்கில மொழியைக் கற்றுக்கொண்டது தன் எழுத்துப் பணிக்கு வித்திட்டது என்று கூறியுள்ளார்.
விருதுகள்
2017 இல் பிபிசி யின் சிறந்த 100 பெண்கள் பட்டியலில் ரூபி கௌரின் பெயர் இடம் பெற்றது.
வெளிப்புற இணைப்புகள்
பகுப்பு:1992 பிறப்புகள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:இந்தியப் பெண்ணியவாதிகள்
புன்செய் செண்டாடும் அய்யனார் கோயில்
புன்செய் செண்டாடும் அய்யனார் கோயில் தமிழ்நாட்டில் நாகபட்டினம் மாவட்டம், புன்செய் என்னும் ஊரில் அமைந்துள்ள சிற்றூர்க் கோயில் ஆகும்.
வரலாறு
இக்கோயில் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.
கோயில் அமைப்பு
இக்கோயிலில் அய்யனார், பூரணா, பொற்கலை சன்னதிகள் உள்ளன. இக்கோயிலில் ஒரு கோபுரம் உள்ளது. இக்கோயில் முதன்மைத் திருக்கோயில் என்ற வகைப்பாட்டில் இந்து அறநிலையத்துறையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. வழக்கு நிலுவையில் இருப்பதால் நடைமுறை நிருவாகியால் நிருவகிக்கப்படுகிறது.
பூசைகள்
இக்கோயிலில் ஒருகாலப் பூசை நடக்கின்றது.
நானிங்
நானிங் (ஆங்கிலம், மலாய் மொழி: Naning; சீனம்: 南宁) என்பது மலேசியா, மலாக்கா, அலோர் காஜா மாவட்டத்தில் அமைந்து இருக்கும் ஒரு வரலாற்று நகரமாகும். மலாக்கா மாநிலத்தின் வடக்குப் பகுதியில் முன்னாள் குறுநிலத் தலைநகரமாகும்.
தாபோ நானிங் என்று அழைக்கப் படும் அந்தக் குறுநிலப் பகுதி, தற்சமயம் ஒரு கிராமப்புற நகரமாகத் தடம் பதிக்கிறது. மஸ்ஜித் தானா (Masjid Tanah) தொகுதியின் ஒரு பகுதியாகவும்; மற்றும் புலாவ் செபாங்கிற்கு (Pulau Sebang) அருகிலும் உள்ளது. இது ஒரு சின்ன கிராமமாக இருந்தாலும், 16-ஆம் நூற்றாண்டில் ஒரு மாநிலமாக இருந்து உள்ளது.
மலாக்கா நகரத்தில் இருந்து சுமார் 19 மைல் (31 கி.மீ.) தொலைவில் அமைந்துள்ள நானிங், ஏறக்குறைய 200 சதுர மைல் (520 கி.மீ.2) கொண்ட ஒரு சிறிய உள்நாட்டு மலாய் குறுநிலமாக இருந்தது. இப்போது அலோர் காஜா மாவட்டம் என்று அழைக்கப்படுகிறது
பொது
1370-ஆம் ஆண்டில் மினாங்கபாவ் இளவரசர் சுல்தான் சத்தாங் பாலுன் (Sutan Jatang Balun) என்பவரால் நிறுவப்பட்டது. இவர் டத்தோ பெர்பாத்தே நன் செபத்தாங் (Datuk Parpatih Nan Sebatang) என்றும் அறியப்படுகிறார்.
நெகிரி செம்பிலான் மாநிலம் உருவாவதற்கு இந்தக் குறுநிலம் ஒரு காரணமாக இருந்தது என்றும் அறியப் படுகிறது. இந்த நானிங் பகுதியில் 1831-இல் இருந்து 1834 வரை, பிரித்தானியர்களுக்கு எதிரான ஒரு நிலவுரிமைப் போர் நடந்தது.
புரோதிமா பேடி
ஆரம்ப கால வாழ்க்கை
புரோதிமா திலியில் பிறந்தார். இவருடன் பிறந்த நான்கு உடன்பிறப்புகளில் இவர் இரண்டாவது குழந்தையாவார். இவருடன் பிறந்தவர்கள் மூன்று சகோதரிகளும், ஒரு சகோதரரும் ஆவார். இவரது தந்தை இலட்மிசந்த் குப்தா, அரியானாவின் கர்னால் மாவட்டத்தைச் சேர்ந்த அகர்வால் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த வணிகராவார். இவரது தாய் ரெபா, ஒரு வங்காளி ஆவார். இவரது திருமணத்திற்கு வீட்டில் எதிர்ப்பு எழுந்ததால் இவரது தந்தையின் வீட்டை விட்டு வெளியேற வேண்டியிருந்தது,  அதன்பிறகு, இவர் தில்லியில் வேலை செய்யத் தொடங்கினார்.
நானிங்
வரலாறு
நானிங் குறுநிலம் முன்பு காலத்தில் நெகிரி செம்பிலான் மாநிலத்தின் ஒரு பகுதியாக இருந்தது. ஆனாலும் 1832-ஆம் ஆண்டில் நடந்த நானிங் போர் (Naning War) மூலமாக ஆங்கிலேயர்களால் மலாக்காவுடன் இணைக்கப்பட்டது.
புரோதிமா பேடி
ஆரம்ப கால வாழ்க்கை
1953 இல், இவரது குடும்பம் கோவாவிற்கும், 1957 இல் பம்பாய்க்கும் சென்றது. ஒன்பது வயதில், கர்னல் மாவட்டத்தில் உள்ள ஒரு கிராமத்தில் தனது அத்தை வீட்டில் சிறிது காலம் தங்க அனுப்பப்பட்டார். அங்கு இவர் ஒரு உள்ளூர் பள்ளியில் படித்தார். திரும்பி வந்ததும், பஞ்சக்னியின் கிம்மின்ஸ் உயர்நிலைப் பள்ளிக்கு அனுப்பப்பட்டார், அங்கு இவர் தனது துவக்கக் கல்வியைப் பெற்றார். இவர் பம்பாயின் செயின்ட் சேவியர் கல்லூரியில் பட்டம் பெற்றார் (1965-67).
நானிங்
வரலாறு
1831-இல் பிரித்தானியர்களின் ஆட்சியை எதிர்த்து டத்தோ டோல் சாயிட் (Dol Said) என்பவர் கிளர்ச்சி செய்தார். அந்த நிகழ்ச்சிக்கு நானிங் போர் என்று பெயர். அப்போது அலோர் காஜாவில் இருந்த தாபோ நானிங் கிராமத்தின் தலைவராக டோல் சாயிட் இருந்தார்.
புரோதிமா பேடி
உரு மாதிரிக் கலைஞர் தொழில்
1960களின் பிற்பகுதியில், இவர் ஒரு முக்கிய உரு மாதிரிக் கலைஞராக இருந்தார். 1974 ஆம் ஆண்டில், மும்பையின் ஜுஹு கடற்கரையில் பகல் நேரத்தில் இவர் நிர்வாணமாக ஓடி பரபரப்பை ஏற்படுத்தி அந்த செய்தி பாலிவுட் பத்திரிகையான சினிப்ளிட்சில் வந்தது.
நானிங்
வரலாறு
1829-ஆம் ஆண்டில் தாபோ நானிங் பகுதியில் வாழ்ந்த கிராமவாசிகளிடம், அதிகமான வரியைப் பிரித்தானியர்கள் வசூல் செய்தனர். அவர்கள் உற்பத்தி செய்த விவசாயப் பொருட்களுக்கு 10 விழுக்காடு வரி விதிக்கப்பட்டது. அப்போது மலாக்காவின் ஆளுநராக புல்லர்டன் (Robert Fullerton) என்பவர் இருந்தார்.
புரோதிமா பேடி
நடன வாழ்க்கை
நடனத்தை வாழ்க்கை முறையாக கொண்ட இவர், நன்கு கற்ற நிபுணர் என்பதை நிரூபித்தார். தனது நடனத்தை முழுமையாக்குவதற்காக, சென்னையின் குரு கலாநிதி நாராயணனிடமிருந்து அபிநயத்தின் நுணுக்கங்களை கற்கத் தொடங்கினார். அப்போதிருந்து, இவர் நாடு முழுவதும் நிகழ்ச்சிகளை வழங்கத் தொடங்கினார். அதே நேரத்தில், புரோதிமா மும்பையின் ஜூஹுவில் உள்ள பிருத்வி தியேட்டரில் தனது சொந்த நடனப் பள்ளியைத் தொடங்கினார். பின்னர் இது ஒடிசி நடன மையமாக மாறியது. 1978இல் கபீர் பேடியிலிருந்து பிரிந்த பிறகு, இவர் வாழ்கையில் ஒரு பிடிமானத்தைத் தேடிக்கொண்டிருந்தார். அதை இவர் தனது நடனத்தில் கண்டார்.
நானிங்
வரலாறு
ஏற்கனவே, உற்பத்தி வரிகள் அமலில் இருந்தாலும், புதிய வரிகள் மக்களிடையே பரவலான அதிருப்தியை ஏற்படுத்தின. அத்துடன் மலாய் அரசர்களையும் பிரித்தானியர்கள் ஒரு பொருட்டாகக் கருதவில்லை. .
புரோதிமா பேடி
நிருத்தியாகிராமம்
பெங்களூரின் புறநகரில் அமைந்துள்ள நிருத்யாகிராமம், இந்தியாவின் முதல் இலவச நடன குருகுலம் ஆகும். இது பல்வேறு இந்திய செவ்வியல் நடனங்களுக்கான கிராமமாக மாறியது. இதில் ஏழு செவ்வியல் நடன பாணிகளுக்கு ஏழு குருகுலர்கள் மற்றும் இரண்டு தற்காப்பு கலை வடிவங்கள் பயிற்றுவிக்கப்பட்டன. இவற்றில் சாவ் நடனம் மற்றும் களரிப்பயிற்று ஆகியவை அடங்கும். குரு-சிஷ்ய பரம்பரையை சரியான வகையான சூழலில் புதுப்பிக்க இவர் விரும்பினார். நிருத்யாகிராமம் 1990 மே 11 அன்று அப்போதைய பிரதமர் வி. பி. சிங் அவர்களால் திறக்கப்பட்டது. இந்த நடனப் பள்ளியில் இந்தியாவின் அனைத்து பகுதிகளிலிருந்தும் வந்துள்ள மாணவ சமூகம் உள்ளது. இவர்களின் ஒரு பொதுவான நோக்கமாக நடனம் உள்ளது. நிருத்யாகிராம் நடனக் குழு விரைவில் உலகம் முழுவதும் நடன நிகழ்ச்சிகளை நிகழ்த்தியது. இதற்கிடையில், 1992 இல், இவர் பமீலா ரூக்ஸின் ஆங்கில திரைப்படமான மிஸ் பட்டீஸ் சில்ட்ரன்  என்ற படத்தில் தோன்றினார்.
நானிங்
பிரித்தானியர்களின் தோல்வி
இந்த இரு காரணங்கள்தான் நானிங் கிளர்ச்சிக்கு மூலகாரணங்களாய் அமைந்தன. 1770-களில் தாபோ நானிங் மக்கள் டச்சுக்காரர்களை எதிர்த்து ஆயுதங்களை ஏந்தியுள்ளனர். ஆகவே, நானிங் மக்களை எதிர்த்துப் போக வேண்டாம் என்று பிரித்தானியர்களுக்கு டச்சுக்காரர்கள் ஆலோசனை வழங்கி உள்ளனர்.
புரோதிமா பேடி
நிருத்தியாகிராமம்
மாதிரி நடன கிராமமாக உருவாக்கப்பட்ட நிருத்யாகிராமம், சிறந்த கட்டிடக் கலைஞரான ஜெரார்ட் டா குன்ஹாவால் கட்டப்பட்டது. இது 1991 இல் சிறந்த கிராமிய கட்டிடக்கலை விருதை வென்றது. நிருத்யாகிராமத்தை நடத்துவதற்கு நிதி திரட்டுவதற்காக, குத்தேரம் என்ற சுற்றுலா விடுதி 1992 இல் கட்டப்பட்டது. 1994 ஆம் ஆண்டில் முதன்முதலில் தொடங்கப்பட்ட வசந்தா ஹப்பா (வசந்த விழா) என்ற வருடாந்திர நடன விழாவின் இடமாகவும் நிருத்யாகிராமம் உள்ளது. இது 2004 ஆம் ஆண்டில் கடைசியாக நடைபெற்றபோது 40,000 பார்வையாளர்களைக் கொண்டிருந்தது. 2004 ஆழிப்பேரலை சோகம் மற்றும் நிதி பற்றாக்குறை காரணங்களால் இது 2005-2007 வரை நடத்தப்படவில்லை.
நானிங்
பிரித்தானியர்களின் தோல்வி
இருந்தாலும் தாபோ நானிங் மக்களை எதிர்த்து பிரித்தானியர்கள் 150 வீரர்களை அனுப்பி வைத்தனர். கேப்டன் வில்லி என்பவர் தலைமை தாங்கினார்.
புரோதிமா பேடி
இறுதி ஆண்டுகள்
2000 ஆம் ஆண்டில் இவரது மகள் பூஜா பேடியால் தொகுக்கப்பட்டு வெளியிடப்பட்ட இவர் குறித்த பத்திரிகை தகவல்கள் மற்றும் கடிதங்களை அடிப்படையாகக் கொண்ட டைம்பாஸ் என்ற இவரது சுயசரிதையில், இவர் தனது அனைத்து உறவுகள், இவரது கலகத்தனமான வாழ்க்கை முறை, இவரது குடும்ப வாழ்க்கை, இவரது கனவு திட்டத்தின் தோற்றமான, நிருத்யாகிராமம், மற்றும் இவர் சன்யாசினியாக மாறியது, இவரது வாழ்க்கையின் முடிவில், இவர் பொது வாழ்க்கையிலிருந்து ஓய்வு பெற்றதும், இமயமலையை ஆராய விரும்பியதும் குறிப்படப்பட்டிருந்தது.
தனிப்பட்ட வாழ்க்கை
புரோதிமா பேடி, தனது மாதிரி உருவக் கலை நாட்களில், கபீர் பேடியை சந்தித்தார். சில மாதங்களுக்குப் பிறகு, அவருடன் வாழ இவர் வீட்டை விட்டு வெளியேறினார். இது இவரது தனித்துவத்தின் வெளிப்பாட்டின் மற்றொரு அறிகுறியாகும், இது இவரது வாழ்நாள் முழுவதும் தொடர்ந்தது. இவர் கபீரை மணந்து பூஜா பேடி மற்றும் சித்தார்த் பேடி என்ற இரண்டு பிள்ளைகளைப் பெற்றார்.
நானிங்
பிரித்தானியர்களின் தோல்வி
டத்தோ டோல் சாயிட் தப்பித்துச் சென்றார். 1849-இல் வயது மூப்பின் காரணமாக டோல் சாயிட் காலமானார். அவருடைய கல்லறை தாபோ நானிங் பள்ளிவாசலுக்கு அருகில் இருக்கிறது. பிரித்தானியர்களுக்கு ஏற்பட்ட இந்தத் தோல்வி, பிரித்தானிய மலாயா வரலாற்றில் ஒரு கரும்புள்ளியாகக் கருதப் படுகிறது.
புரோதிமா பேடி
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:1998 இறப்புகள் பகுப்பு:1948 பிறப்புகள் பகுப்பு:ஒடிசி நடனக் கலைஞர்கள் பகுப்பு:இந்தியப் பாரம்பரிய பெண் நடனக் கலைஞர்கள்
நானிங்
மேலும் காண்க
பகுப்பு:மலாக்கா பகுப்பு:மலேசிய நகரங்கள் பகுப்பு:மலாக்காவில் உள்ள நகரங்கள்
கே. இராஜேஸ்வர்
'''கே. இராஜேஸ்வர்' (K. Rajeshwar'') என்பவர் ஒரு இந்திய திரைப்பட இயக்குனர் ஆவார். இவர் தமிழ் படங்களில் இயங்கிவருகிறார். இவர் 1990களில் தீவிரமாக திரைப்பட இயக்குநராகவும், எழுத்தாளராகவும் செயல்பட்டார். இவர் பெரும்பாலும் பிரதாப் போத்தனுடன் இணைந்து செயல்பட்டார்.
தொழில்
இராஜேஸ்வர் மும்பையில் வளர்ந்தார், இவரது தந்தை அங்கு வணிகத்தில் ஈடுபட்டிருந்தார். இராஜேஸ்வர் திரைப்படங்களில் ஆர்வம் கோண்டவராக இருந்தார். திருநெல்வேலியில் கல்வி பயின்ற இவர், பொருளாதாரம் பயில சென்னை இலயோலா கல்லூரியில் சேர்ந்தார். கல்லூரியில் பயின்ற காலத்தில், துணுக்கு மற்றும் நாடகங்கள் எழுதுவதில் தீவிரமாக ஈடுபட்டார். பின்னர் திரைப்படத்திலும், எழுத்திலும் ஆர்வம் கொண்டார். இவர் சென்னைத் திரைப்படக் கல்லூரியில் சேர்ந்தார். இராஜேஸ்வர், சோமசுந்தரேஷ்வர் என்ற பெயரில் திரைக்கதை எழுத்தாளராக தனது வாழ்க்கையைத் தொடங்கினார். இவரது முதல் திரைக்கதை அவள் அப்படித்தான் (1978). இவரது கல்லூரி மூத்த மாணவரான சி. ருத்ரைய்யா ஒரு சிறுகதையை அடிப்படையாக கொண்டு இரசினிகாந்து மற்றும் கமல்ஹாசன் ஆகியோர் நடித்த முழு நீள திரைப்படத்தை உருவாக்கினார். இப்படம் வெளியானதும், விமர்சன ரீதியான பாராட்டைப் பெற்றது. மேலும் இது எல்லா காலத்திலும் மிகச்சிறந்த தமிழ் படங்களில் ஒன்றாக கருதப்படுகிறது. அதன்பிறகு காதல் நாடகங்களான பன்னீர் புஷ்பங்கள் (1981), கடலோரக் கவிதைகள் (1986), சொல்ல துடிக்குது மனசு (1988) உள்ளிட்ட வெற்றிப் படங்களுக்கு திரைக்கதைகளையும் எழுதினார். அந்த காலகட்டத்தில் சோமாசுந்தர் என்ற பெயர் கொண்ட இயக்குனரிடமிருந்து இவரை வேறுபடுத்த விரும்பிய பாரதிராஜாவின் வற்புறுத்தலைத் தொடர்ந்து இவர் தனது திரைப் பெயரை இராஜேஸ்வர் என்று மாற்றிக்கொண்டார்.
கமல்ஹாசன் நடித்த வெற்றிப் படமான வெற்றி விழா படத்திற்கு திரைக்கதை எழுதி பாராட்டுகளைப் பெற்றார். இதன் பின்னர் இவர் நியாயத் தராசு (1989) படத்தின் வழியாக இயக்குநராக அறிமுகமானார். இப்படமானது தமிழ்நாடு அரசின் சிறந்த திரைப்படத்திற்கான விருதில் இரண்டாவது பரிசை பெற்றது. இப்படம் மலையாள திரைப்படமான பஞ்சாக்னியின் மறு ஆக்கம் ஆகும். மேலும் இப்படத்திற்கு மு. கருணாநிதி திரைக்கதை எழுதி இருந்தார். பின்னர், கார்த்திக் நாயகனாக நடித்த இதயத் தாமரை, அமரன் ஆகிய வெற்றிப் படங்களை இயக்கினார். பின்னர் பிரதாப் போத்தானின் சீவலப்பேரி பாண்டி (1994) படத்திற்கு திரைக்கதை எழுதினார். சுவேதா மேனன் நடிக்க 1996ஆம் ஆண்டிலேயே கோவில்பட்டி வீரலட்சுமி என்ற பெயரில் ஒரு படத்தை எடுக்கத் திட்டமிட்டார், ஆனால் இந்த படத்திற்கு தயாரிப்பாளர் கிடைக்கவில்லை. பிந்தைய அந்த இரண்டு படங்களும் நிஜமாக வாழ்ந்த கதாபாத்திரங்களை அடிப்பபடையாக கொண்டவை. அந்த காதாபாத்திரங்களால் ஈர்க்கப்பட்டு, இராஜேஷ்வர் அந்தந்த கிராமங்களுக்குச் சென்று ஆராய்ந்து திரைக்கதை எழுத நீண்ட காலத்தை எடுத்துக்கொண்டார்.
பின்னர் சிம்ரன் முன்னணி பாத்திரத்தை ஏற்க கோவில்பட்டி வீரலட்சுமி படத்தின் பணிகளைத் துவக்கினார். படம் வெளிவருவதற்கு முன்பே நல்ல விளம்பரம் பெற்றபோதிலும், படம் 2003இல் வெளியாகி வணிக ரீதியாக தோல்வியை தழுவியது. இராஜேஸ்வர் 2007ஆம் ஆண்டில் மல்லிகை மலரே என்ற பெயரில் ஒரு படத்தை அறிவித்தார். அப்படத்தில், நமீதா ஐந்து வேடங்களில் நடிக்கிறார் எனப்பட்டது, ஆனால் படம் எடுக்கப்படவில்லை. ஸ்ரீகாந்த், நமீதா, ஸ்ருதி மராத்தே ஆகியோரைக் நடிக்க இந்திர விழா படத்தை இயக்க 2009இல் மீண்டும் வந்தார், இருப்பினும் இந்த படம் வெளியிடப்பட்டு மோசமான விமர்சனங்களைப் பெற்றது. இராஜேஷ்வர் அஜப் பிரேம் கி கசாப் கஹானி என்ற இந்தி திரைப்படத்திற்கான கதையை ராஜ்குமார் சந்தோஷியுடன் இணைந்து எழுதினார். அப்படத்தின் தமிழ் மறு ஆக்கமாக 2010ஆம் ஆண்டில், திடீர் நகரில் ஓரு காதல் கானா என்ற பெயரிலான படத்தில் தனது மகன் ரஞ்சன் முக்கிய கதாபாத்திரத்தில் நடிக்க தான் இயக்க இருப்பதாக அறிவித்தார். படத்தின் தயாரிப்புப் பணிகள் தொடங்கியது, ஆனால் வெளிவரவில்லை. 2015ஆம் ஆண்டில், தன் மகன் நடிக்க இன்னொருவர் இந்த படத்தை எடுக்க உள்ளதாகவும், அது தயாரிப்புக்கு முந்தைய கட்டத்தில் இருப்பதாகவும் அறிவித்தார். பின்னர் 2015ஆம் ஆண்டில், கார்த்திக் நடித்த அமரனின் தொடர்ச்சியாக ஒரு படத்தின் பணியைத் தொடங்கினார், ஆனால் நடிகரின் உடல்நிலை சரியில்லாமல் போனதால் இந்த படம் நிறுத்தப்பட்டது.
நைக்டிபாட்ராச்சசு
நைக்டிபாட்ராச்சசு (Nyctibatrachus) என்பது தென்னிந்தியாவின் மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைகளில் மட்டுமே காணப்படும் தவளைகளின் ஒரு பேரினமாகும். இத்தவளைகளின் பொதுவான பெயர் இரவுத் தவளைகள். இவற்றின் விலங்கியல் பெயர் இத்தவளைகளின் பழக்கவழக்கங்களையும் இத்தவளைகளின் இருண்ட நிறத்தையும் குறிக்கும் வகையில் "இரவுத் தவளை" என்றும் பொருள்படும். நைக்டிபாட்ராச்சினே ஒற்றைத் துணைக்குடும்பத்தின் வாழும் உயிரிகள் இவையேயாகும்.
விளக்கம்
நைக்டிபட்ராச்சசு பேரினத்தின் கீழ் வரும் சிற்றினங்களின் வலிமையான உடலிக் கொண்டுள்ளன. மூக்கின் நுனியிலிருந்து குதம் வரை உடல் நீளமானது 13 மிமீ முதல் (13 மி.மீ. நைக்டிபட்ராச்சசு ரோபின்மோரே ) 84 மிமீ நீளமுடையது (நைக்டிபட்ராச்சசு கர்னாடகாகென்சிசு). இவை மறைக்கப்பட்ட செவிப்பறையினையும், நீளமான தோல் மடிப்புகளுடன் கூடிய முதுகுபுற தடிப்பும், தொடை சுரப்பிகள் மற்றும் விரிவாக்கப்பட்ட விரல் மற்றும் கால்விரல்கள் தட்டுகள் கொண்டுள்ளன. இவை மலைப்பாங்கான பசுமையான காடுகளில் உள்ள நீரோடைகளுக்கு அருகில் வாழ்கின்றன. இவை இரவாடுதல் வகையின. நைக்டிபட்ராச்சசு குமாயுனி தவிர ஏனைய இனங்களில் ஆண் பெண் தவளைத் தழுவி இனப்பெருக்கம் கொள்கின்றன. ''நை. குமாயுனி'' இடும் முட்டைகள் மீது ஆண் தவளைகள் தனது இனசெல்களை இட நகர்ந்து செல்லும்.
இனங்கள்
நைக்டிபாட்ராச்சசு பேரினத்தில் பின்வரும் சிற்றினங்கள் அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளன:
''‎நைக்டிபாட்ராச்சசு அகாந்தோடெர்மிசு பிஜீ மற்றும் பலர், 2011 - சுழல் இரவு தவளை
‎நைக்டிபாட்ராச்சசு ஆனமலையென்சிசு (மையர்சு, 1942)
நைக்டிபட்ராச்சசு அதிரப்பள்ளியென்சிசு கார்க், 2017
நைக்டிபட்ராச்சசு பெடோமி (பவுலெஞ்சர், 1882)
நைக்டிபட்ராச்சசு டேனியலி பிஜு மற்றும் பலர், 2011
நைக்டிபட்ராச்சசு தத்தாத்ரேயன்சிசு தினேஷ், ராதாகிருஷ்ணன், மற்றும் பட்டா, 2008
நைக்டிபட்ராச்சசு தேவேனி பிஜு மற்றும் பலர்., 2011
நைக்டிபட்ராச்சசு காவி பிஜு மற்றும் பலர், 2011
நைக்டிபாட்ராச்சஸ் கிராண்டிசு பிஜு மற்றும் பலர், 2011
நைக்டிபட்ராச்சசு ஹுமாயுனி பதுரி மற்றும் கிருபாலனி, 1955 - பாம்பே இரவு தவளை
நைக்டிபட்ராச்சசு இந்திரானேலி பிஜூ மற்றும் பலர், 2011
நைக்டிபட்ராச்சசு ஜாக் பிஜு மற்றும் பலர்., 2011 - ஜாக் இரவு தவளை
நைக்டிபட்ராச்சசு கர்நாடகென்சிசு தினேஷ், ராதாகிருஷ்ணன், மஞ்சுநாத ரெட்டி, மற்றும் குருராஜா 2007
நைக்டிபட்ராச்சசு கெம்போலியென்சிசு (ராவ், 1937)
நைக்டிபட்ராச்சசு கும்பரா குருராஜா, தினேஷ், பிரிதி, மற்றும் ரவிகாந்த், 2014
நைக்டிபாட்ராச்சசு மேஜர் பவுலெங்கர், 1882 - மலபார் இரவு தவளை
நைக்டிபட்ராச்சசு மணலாரி கார்க், 2017
நைக்டிபட்ராச்சசு மெவாசிங்கி கிருதா, தஹானுகர், மற்றும் மோலூர், 2017
நைக்டிபட்ராச்சசு மைனர் இங்கர், ஷாஃபர், கோஷி மற்றும் பாக்டே, 1984
நைக்டிபட்ராச்சசு பெரியார் பிஜு மற்றும் பலர்., 2011
நைக்டிபட்ராச்சசு பெட்ரீயசு தாஸ் மற்றும் குண்டே, 2005
நைக்டிபட்ராச்சசு பூச்சா பிஜு மற்றும் பலர், 2011
நைக்டிபட்ராச்சசு புலிவிஜயானி கார்க், 2017
நைக்டிபட்ராச்சசு ராட்க்ளிஃபி கார்க், 2017
நைக்டிபட்ராச்சசு ராபின்மூரி கார்க், 2017
நைக்டிபட்ராச்சசு சபரிமலை கார்க், 2017
நைக்டிபட்ராச்சசு சான்டிபலஸ்ட்ரிசு ராவ், 1920
நைக்டிபட்ராச்சசு சீரடி பிஜு மற்றும் பலர், 2011
நைக்டிபட்ராச்சசு சில்வாடிகசு ராவ், 1937 - காடு இரவு தவளை
நைக்டிபட்ராச்சசு வசந்தி ரவிச்சந்திரன், 1997
நைக்டிபட்ராச்சசு விரிஜெயுனி பிஜூ மற்றும் பலர், 2011 -வியுபி இரவு தவளை
நைக்டிபட்ராச்சசு வெபில்லா கார்க், 2017
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையின் அக இட விலங்குகள் பகுப்பு:தவளைகள் பகுப்பு:நைக்டிபாட்ராச்சசு
கடிச்சம்பாடி மாரியம்மன் கோயில்
கடிச்சம்பாடி மாரியம்மன் கோயில் தமிழ்நாட்டில் நாகபட்டினம் மாவட்டம், கடிச்சம்பாடி என்னும் ஊரில் அமைந்துள்ள அம்மன் கோயிலாகும்.
வரலாறு
இக்கோயில் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.
கோயில் அமைப்பு
இக்கோயிலில் மாரியம்மன் சன்னதியும், பலிபீடம், வீரன் உபசன்னதிகளும் உள்ளன. இக்கோயிலில் ஒரு கோபுரம் உள்ளது. இக்கோயில் முதன்மைத் திருக்கோயில் என்ற வகைப்பாட்டில் இந்து அறநிலையத்துறையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. வழக்கு நிலுவையில் இருப்பதால் நடைமுறை நிருவாகியால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
பூசைகள்
இக்கோயிலில் ஒருகாலப் பூசை நடக்கின்றது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:நாகபட்டினம் மாவட்டத்திலுள்ள அம்மன் கோயில்கள் பகுப்பு:சரி பார்க்க வேண்டிய தானியக்கக் கோயில் கட்டுரைகள்
யூரி அந்திரோப்பொவ்
1982 நவம்பர் 10 இல் பிரெசுனேவ் இறந்தவுடன், அவருக்குப் பிறகு அந்திரோப்பொவ் கட்சியின் பொதுச் செயலாளராகவும், பின்னர் சோவியத் ஒன்றியத்தின் தலைவராகவும் ஆனார். அவரது குறுகிய காலத்தில், அந்திரோப்பொவ் நாட்டிற்குள் ஊழலையும் திறமையின்மையையும் அகற்ற முயன்றார். பனிப்போர் தீவிரமடைந்தது, சோவியத் பொருளாதாரத்தில் வளர்ந்து வரும் நெருக்கடியை எவ்வாறு கையாள்வது என்பதில் அவர் திணறினார். யெகோர் லிகாச்சியோவ், நிக்கொலாய் ரீசுக்கோவ், மிக முக்கியமாக மிக்கைல் கொர்பச்சோவ்] போன்ற தன்னைப் போலவே ஆற்றல் மிக்க புதிய தலைமுறை இளம் சீர்திருத்தவாதிகளை முன்னுக்குக் கொண்டு வந்ததே இவரது நீண்ட கால தாக்கமாகும். இருப்பினும், பிப்ரவரி 1983 இல் சிறுநீரகச் செயலிழப்பு ஏற்பட்டதால், அந்திரோப்பொவின் உடல்நிலை வேகமாக மோசமடையத் தொடங்கியது. 15 மாதங்கள் மட்டுமே நாட்டை வழிநடத்திய அவர் 1984 பிப்ரவரி 9 அன்று இறந்தார்.
தனிப்பட்ட வாழ்க்கை
அந்திரோப்பொவ் தான் பிறந்த ஊரிற்கு அருகில் பிறந்த நீனா இவனோவ்னா என்பவரைத் திருமணம் புரிந்து, அவரை 1941 இல் மணமுறிவு பெற்றார். பின்னர் இரண்டாம் உலகப் போரின் போது கரேலிய முன்னரங்க நிலையில் கொம்சமோல் செயலாளராகப் பணியாற்றிய தத்தியானா பிலிப்போவா என்பவரை சந்தித்து அவரைத் திருமணம் புரிந்தார். 1956 அங்கேரியப் புரட்சியின் பொது தத்தியானா நரம்புத் தளர்ச்சியால் பாதிக்கப்பட்டார். அந்திரோப்பொவின் இறுதிச் சடங்கு வரை அவர் பொதுவில் காணப்படவில்லை. 1985 ஆம் ஆண்டில், 75-நிமிட திரைப்படம் ஒன்று ஒளிபரப்பப்பட்டது, அதில் தத்தியானா தனது கணவர் எழுதிய காதல் கவிதைகளைப் படித்தார். தத்தியானா நோய்வாய்ப்பட்டு நவம்பர் 1991 இல் இறந்தார். இவர்களுக்கு எவ்கேனியா, ஈகொர், இரீனா, விளாதிமிர் என நான்கு பிள்ளைகள் இருந்தனர்.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:1914 பிறப்புகள் பகுப்பு:1984 இறப்புகள் பகுப்பு:சிறுநீரகச் செயலிழப்பினால் இறந்தவர்கள் பகுப்பு:சோவியத் ஒன்றியப் பொதுவுடைமைக் கட்சியின் தலைவர்கள் பகுப்பு:சோவியத் அரசியல்வாதிகள்
92ஆவது அகாதமி விருதுகள்
92ஆவது அகாதமி விருதுகள் (பொதுவாக ஆசுக்கர்கள் என்று அழைக்கப்படுகிறது) வழங்கும் விழா கலிபோர்னியா, லாஸ் ஏஞ்சலஸ் நகரில் 2020 பிப்ரவரி 9 ஆம் தேதி டால்பி அரங்கத்தில் நடைபெற்றது. 2019 ஆம் ஆண்டு வெளிவந்த திரைப்படங்களுக்கு, இருபத்தி நான்கு பிரிவுகளில், வழங்கப்படும் இவ்விருதுகளில் சிறந்த திரைப்படமாக பாரசைட்டு திரைப்படம் தேர்வு செய்யப்பட்டது .சிறந்த திரைப்படத்திற்கான அகாதமி விருதினை வென்ற முதல் ஆங்கிலம்-அல்லாத திரைப்படம் இதுவே.
தேர்வு மற்றும் பரிந்துரை
92ஆவது அகாதமி விருதுகளுக்கான பரிந்துரைகள் சனவரி 13, 2020, அன்று 5:18 a.m. PST (13:18 ஒ.அ.நே) மணியளவில் அறிவிக்கப்பட்டது.
வெற்றியாளர்கள் தடித்த எழுத்துக்களில் பட்டியலின் முதலில் இடப்படுள்ளனர்.
சிறப்பு அகாதமி விருதுகள்
அக்டோபர் 27, 2019 அன்று நிகழ்ந்த கவர்னர் விருதுகளில் நான்கு சிறப்பு அகாதமி விருதுகள் வழங்கப்பட்டது:
பல்வேறு பரிந்துரைகள் பெற்ற திரைப்படங்கள்
92ஆவது அகாதமி விருதுகளில், 53 திரைப்படங்கள் 124 பரிந்துரைகளைப் பெற்றன.
வெளியிணைப்புகள்
பகுப்பு:அகாதமி விருதுகள்
நாராயணசெட்டிபாளையம் சென்றாயப்பெருமாள் கோயில்
நாராயணசெட்டிபாளையம் சென்றாயப்பெருமாள் கோயில் தமிழ்நாட்டில் கோயம்புத்தூர் மாவட்டம், நாராயணசெட்டிபாளையம் என்னும் ஊரில் அமைந்துள்ள பெருமாள் கோயிலாகும்.
வரலாறு
இக்கோயில் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.
கோயில் அமைப்பு
இக்கோயிலில் சென்றாயப் பெருமாள் சன்னதி உள்ளது. இக்கோயில் முதன்மைத் திருக்கோயில் என்ற வகைப்பாட்டில் இந்து அறநிலையத்துறையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. பரம்பரை அல்லாத அறங்காவலர் அமைப்பால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:கோயம்புத்தூர் மாவட்டத்திலுள்ள பெருமாள் கோயில்கள் பகுப்பு:சரி பார்க்க வேண்டிய தானியக்கக் கோயில் கட்டுரைகள்
திருவண்ணாமலை ஆதீனம்
திருவண்ணாமலை ஆதீனம், தமிழகத்தில் சைவமும் தமிழும் ஒருங்கே வளர்க்க கட்டமைக்கப்பட்ட பக்தி இலக்கிய கால ஆதீனங்களில் முதன்மையானது ஆகும். இவ்வாதீனம் கி.பி 11ஆம் நூற்றாண்டில் திருவண்ணாமலையில் நிறுவப்பட்டது ஆகும். கி.பி 19ம் நூற்றாண்டில் இராமேசுவரத்திற்கு வந்த திருவண்ணாமலை ஆதீன குருமாகசன்னிதானத்தை இராமநாதபுர சேதுபதி மன்னர் கேட்டுக்கொண்டதின் பெயரில் அப்பொழுதில் இருந்து காரைக்குடி அருகில் உள்ள குன்றக்குடியில் நிறுவப்பட்டு, இன்றுவரை அங்கேயே திகழ்ந்து வருகிறது. வேளாள மரபில் இந்த அதீனம், மயிலம் பொம்மபுர ஆதீனத்தோடு துளுவ வேளாளர் பிரிவினர்க்கு பாத்தியப்பட்டது ஆகும்.
சமூக சீர்த்திருத்தம்
திருவண்ணாமலை ஆதீனத்தின் மறைந்த குருமகாசந்நிதானம் தவத்திரு. குன்றக்குடி அடிகளார் அவர்கள், சமூக சீர்த்திருத்தர் தந்தை பெரியார் அவர்களோடு இணக்கமான நட்புடன் பழகியவர். மக்களிடம் புரையோடிய சாதி இருக்கங்களையும், மூட நம்பிக்கைகளையும் நீக்க அரும்பாடுபட்டவர்.
தேவராயபுரம் பச்சகைரையம்மன் கோயில்
தேவராயபுரம் பச்சகைரையம்மன் கோயில் தமிழ்நாட்டில் கோயம்புத்தூர் மாவட்டம், தேவராயபுரம் என்னும் ஊரில் அமைந்துள்ள அம்மன் கோயிலாகும்.
வரலாறு
இக்கோயில் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.