cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
சாங் திங்யு
சாங் திங்யு (Zhang Tingyu) (1672 அக்டோபர் 29 – 1755 மே 19) இவர் சிங் அரசர்கள் வாழ்ந்த ஓர் ஆன் சீன அரசியல்வாதியும், வரலாற்றாசிரியருமாவார்.
சுயசரிதை
இவர், அன்ஹுய் மாகாணத்தில் தாங்செங் என்ற இடத்தில் பிறந்தார். 1700 ஆம் ஆண்டில், இவர் ஏகாதிபத்திய தேர்வில் ஜின்ஷி பதவியைப் பெற்றார். விரைவில் இவர் ஆன்லின் அகாதமியில் நியமிக்கப்பட்டார். பின்னர் இவர் சிங் அரசு சேவையில் பதவியில் உயர்ந்தார். மேலும், காங்சி, இயோங்செங். கியான்லாங் போன்ற பேரரசர்களின் கீழ் பணியாற்றினார். இவர் குறிப்பாக இயோங்செங் பேரரசரால் நம்பப்பட்டார். பேரரசர் இவரை மாபெரும் அமைப்பின் முதல் உறுப்பினர்களில் ஒருவராக மாற்றினார். இது ஒரு முறைசாரா மாநில உறுப்பு, இது சரியான நேரத்தில், பேரரசரின் சொந்த தனியுரிமைக் குழுவாக உருவாகும். இவரது சகாக்களில் மேசி போன்ற புகழ்பெற்ற நபர்களும் இருந்தனர்.
இவர் ஒரு சிறந்த அரசு அதிகாரியாக இருந்தார். மேலும் இவரது நேர்மையான தன்மையாளும், கொள்கை ரீதியான பின்னணியாளும் மிகவும் பாராட்டப்பட்டார். இலக்கியத்தில் கணிசமான திறமை கொண்ட இவர் 1739 இல் மிங் வரலாற்றைத் தொகுத்தார். இவரா அல்லது மற்றொரு நம்பகமான அதிகாரி இலாங்க்கோடோ காங்சியின் விருப்பத்தின் முதன்மை அறிவிப்பாளராக இருந்தாரா என்பதில் சில குழப்பங்கள் உள்ளன. காங்சி முதல் இயோங்செங் வரை கியான்லாங் வரையிலான அடுத்தடுத்த போர்களில் தப்பிய ஒரே அதிகாரி இவர்தான். மேலும் மூன்று பேரரசர்களால் நம்பப்பட்டார். இவரது மஞ்சு போட்டியாளரான ஓர்டாய், இயோங்செங் மற்றும் கியான்லாங்கிற்கு சேவை செய்த ஒரு அதிகாரியாவார். இருப்பினும், கியான்லாங் பேரரசருடனான இவரது உறவு அவரது இறுதி ஆண்டுகளில் மோசமடைந்தது.
ஆனால் இவரது கோரிக்கை ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது. இதற்காக பேரரசரை நேரில் சென்று அவருக்கு நன்றி தெரிவிக்கவில்லை. அதற்கு பதிலாக தனது மகன் இருச்செங் என்பவரை அனுப்பினார். கியான்லாங் பேரரசர் இதனால் பெரிதும் கோபமடைந்தா., மேலும் இவரைக் கண்டிப்பதற்காக ஒரு அரசாணையை வெளியிட்டார். சாங்கின் மாணவர்களில் ஒருவரான வாங் ஊடூன், இவர் சார்பாக அனுமதி கோரினார். மேலும் பேரரசரின் கோபத்தை இவரிடம் தெரிவித்தார். பின்னர் பேரரசர் இவரை பதவியில் இருந்து விடுவித்தார் மீண்டும் தனது சொந்த ஊருக்குத் திரும்புமாறு கேட்டுக்கொள்ளப்பட்டார். மேலும், இவருக்கும், இவரது தந்தை மற்றும் தாத்தாவிற்கும் வழங்கப்பட்ட அனைத்து வெகுமதிகளையும் இரத்து செய்வதன் மூலம் சாங்கை தண்டிக்க பேரரசர் முடிவு செய்தார்.
இறப்பு
1755 ஆம் ஆண்டில் இவர் நோய்வாய்ப்பட்டு இறந்தார். இயோங்செங் பேரரசர் மற்றும் கியான்லாங் பேரரசரின் விருப்பப்படி பேரரசின் மூதாதையர் கோவிலில் ஒரு தகடு வைக்கப்பட்டது. சிங் வம்சத்தின் போது இத்தகைய மரணத்திற்குப் பிந்தைய மரியாதை வழங்கப்பட்ட ஒரே ஆன் சீன அதிகாரியாக இருந்தார்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:1755 இறப்புகள் பகுப்பு:1672 பிறப்புகள்
டி மோறன் படையணி
டி மோறன் படையணி (Regiment de Meuron) என்பது 1781 ஆம் ஆண்டில் சுவிட்சர்லாந்தில் திரட்டப்பட்ட கூலிப்படையினரைக் கொண்ட ஒரு காலாட்படையணி ஆகும். கேணல் சார்ல்சு-டானியல் டி மோறன் என்பவர் இப்படையணியின் தலைவராக இருந்தார். இப்படையணி டச்சுக் கிழக்கிந்தியக் கம்பனிக்காக இலங்கை, கேப் டவுன். மைசூர், கனடா ஆகிய இடங்களில் பணியாற்றியது.
இலங்கையில் பணி
ஒல்லாந்தர் தமது தேவைக்காக இக்கூலிப் படையினரை 1886 ஆம் ஆண்டு தொடக்கம் இலங்கையில் நிறுத்தி வைத்திருந்தனர். சார்ல்சு டி மோறன் இலங்கையில் உள்ள தனது படையினரை அவரது தம்பி கேணல் பியேர் பிரெடெரிக் டி மோறன் என்பவரின் பொறுப்பில் விட்டு சுவிட்சர்லாந்து திரும்பினார். அங்கு அவருக்கு பிரித்தானியக் கிழக்கிந்தியக் கம்பனியின் இரகசிய முகவரும், ஸ்கொட்லாந்துப் பேராசிரியருமான ஹியூ கிளேகோர்ன் என்பவரின் நட்பு கிடைந்தது. இலங்கையைக் கைப்பற்றுவதற்குக் குறி வைத்திருந்த பிரித்தானியர் டி மோறனுடனான தொடர்பைத் தமக்க் சாதகமாகப் பயன்படுத்தினர். இலங்கையில் இருந்த டி மோறன் படையினரை இந்தியாவில் பிரித்தானியருக்குச் சேவையிலமர்த்த கிளேகோர்ன் டி மோறனுடன் ஒப்பந்தம் செய்து கொண்டார். இவ்வொப்பந்தத்தின் படி, அனைத்துக் கூலிப்படையினரையும் அதே சம்பளத்தில் வைத்திருக்கவும், அப்படையினருக்கு டச்சுக் கிழக்கிந்தியக் கம்பனி கொடுக்க வேண்டியிருந்த சம்பள நிலுவைப் பணத்தை பிரித்தானியரே கொடுப்பதெனவும் தீர்மானிக்கப்பட்டது. அத்துடன் அப்படையினரின் பழைய சேவைகளையும் பிரித்தானியர் தமக்குச் செய்த சேவையெனக் கணித்துக் கொள்ளப்பட்டது. கிளேகோர்ன் செய்த இந்த ஒப்பந்தம் இலங்கையில் ஆங்கிலேயருக்குச் சாதகமாய் அமைந்தது. டி மோறன் படையணி முழுவதும் 1795 அக்டோபரினுள் இந்தியாவுக்கு இடமாற்றம் செய்யப்பட்டனர். இதனால் டச்சுக்களின் படைப்பலம் இலங்கையில் வெகுவாகக் குறைந்தது. 1796 பெப்ரவரி 15 இல் கொழும்பில் டச்சுப் படையினர் ஆங்கிலேயரிடம் சரணடைந்தனர். 1798 ஆம் ஆண்டில் கிளேகோர்ன் இலங்கைக்கான பிரித்தானியாவின் முதலாவது ஆளுனர் பிரடெரிக் நோர்த்தின் முதலாவது குடியேற்றச் செயலாளராக (colonial secreatary) பதவியிலமர்த்தப்பட்டார்.
ஏனைய நாடுகளில் பணி
1798 ஆம் ஆண்டில் ஒப்பந்தம் முழுமையாக நிறைவேற்றப்பட்டு, டி மோறன் படையணி முழுமையாக பிரித்தானியரின் சேவையில் இணந்தது. இப்படையினர் 1799 ஆம் ஆண்டில் மைசூர் போரிலும், 1806 முதல் 1812 வரை நெப்போலியப் போர்களிலும், இறுதியில் 1812 இல் கனடாவிலும் பிரித்தானியருடன் இணைந்து போரில் ஈடுபட்டனர். மானிட்டோபா, வினிப்பெக்கில் உள்ள Rue des Meurons என்ற இடம் இப்படையணியினரின் நினைவாகப் பெயரிடப்பட்டது.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:டச்சுக் கிழக்கிந்தியக் கம்பனி பகுப்பு:பிரித்தானிய இலங்கை பகுப்பு:இடச்சு இலங்கை பகுப்பு:கூலிப்படைகள்
அபோஹர்
அபோஹர் என்னும் நகரம், இந்திய மாநிலமான பஞ்சாபின் பாசில்கா மாவட்டத்தில் உள்ளது. இது அரியானா, இராச்சசுத்தான் மாநிலங்களின் எல்லைக்கு அருகில் அமைந்துள்ளது.
தேசிய நெடுஞ்சாலை எண் 9 அபோஹரிலிருந்து துவங்கி, உத்தராகண்ட் மாநிலத்தின் பிதௌரகட் வரை செல்கிறது.
அபோகர் காட்டுயிர் காப்பகம்
அபோகரில் காட்டு விலங்குகளை பாதுகாக்கும் காப்பகம் உள்ளது. இது 186.5 சதுர கி.மீ பரப்பளவில் அமைந்துள்ளது. இந்த காப்பகம் 13 கிராமங்களை உள்ளடக்கியது.
சான்றுகள்
பகுப்பு:பஞ்சாப் (இந்தியா) மாநிலத்திலுள்ள ஊர்களும் நகரங்களும் பகுப்பு:பாசில்கா மாவட்டம்
விக்ரோளி
விக்ரோளி, இந்திய மாநிலமான மகாராஷ்டிராவில் உள்ள மும்பையின் புறநகர்ப் பகுதியாகும். இங்கு மத்திய ரயில்வேக்கு உட்பட்ட விக்ரோளி தொடருந்து நிலையம் உள்ளது.
இங்கிருந்து ஜோகேஸ்வரி, பாந்திரா, ஆக்ரா ரோடு உள்ளிட்ட பகுதிகளுக்கு போக்குவரத்து வசதியுண்டு.
ரயில்வே
மும்பை சத்ரபதி சிவாஜி முனையத்தில் (சி.எஸ்.டி) இருந்து இங்கு தொடர்வண்டிகள் இயக்கப்படுகின்றன.
சாலைவழி
மும்பை மாநகரப் பேருந்துகள் இங்கிருந்து கன்னம்வார் நகர், காட்பரி சந்திப்பு, முலுண்டு உள்ளிட்ட இடங்களுக்கு பேருந்துகள் இயக்கப்படுகின்றன.
இணைப்புகள்
பகுப்பு:மும்பை
நல்லமுத்துப்பாளையம் பழுபெருத்த கருப்பண்ணசாமி கோயில்
நல்லமுத்துப்பாளையம் பழுபெருத்த கருப்பண்ணசாமி கோயில் தமிழ்நாட்டில் கரூர் மாவட்டம், நல்லமுத்துப்பாளையம் என்னும் ஊரில் அமைந்துள்ள கிராமக் கோயிலாகும்.
பூசைகள்
இக்கோயிலில் ஒருகாலப் பூசை நடக்கின்றது.
மேற்கோள்கள்
கிராமக் கோயில்கள் பகுப்பு:சரி பார்க்க வேண்டிய தானியக்கக் கோயில் கட்டுரைகள்
குட்டி பிசாசு
குட்டி பிசாசு 2010ல் வெளிவந்த தமிழ் திரைப்படமாகும். இதனை இராம நாராயணன் எழுதி இயக்கியிருந்தார். இத்திரைப்படம் இராம நாராயணனின் 121வது திரைப்படமாகும். இத்திரைப்படத்தில் குழந்தை கீர்த்திகா சங்கீதா கிரிஷ் (நடிகை), ரம்யா கிருஷ்ணன், ராம்ஜி மற்றும் நாசர் (நடிகர்) ஆகியோர் முக்கியக் கதாப்பாத்திரத்தில் நடித்துள்ளனர்.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:2010 தமிழ்த் திரைப்படங்கள் பகுப்பு:இந்தியத் தமிழ்த் திரைப்படங்கள் பகுப்பு:தேவா இசையமைத்த திரைப்படங்கள்
சாமண்டிகுப்பம் ஊராட்சி
சாமண்டிகுப்பம் ஊராட்சி (Sammandikuppam Gram Panchayat), தமிழ்நாட்டின் திருப்பத்தூர் மாவட்டத்தில் உள்ள அலங்காயம் வட்டாரத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த ஊராட்சி, ஆம்பூர் சட்டமன்றத் தொகுதிக்கும் வேலூர் மக்களவைத் தொகுதிக்கும் உட்பட்டதாகும். இந்த ஊராட்சி, மொத்தம் 7 ஊராட்சி மன்றத் தொகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. இவற்றில் இருந்து 7 ஊராட்சி மன்ற உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றனர். 2011ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, மொத்த மக்கள் தொகை 938 ஆகும். இவர்களில் பெண்கள் 458 பேரும் ஆண்கள் 480 பேரும் உள்ளனர்.
அடிப்படை வசதிகள்
தமிழ்நாடு ஊரக வளர்ச்சி மற்றும் ஊராட்சித் துறையின் 2015ஆம் ஆண்டுத் தரவின்படி கீழ்க்கண்ட தகவல் தொகுக்கப்பட்டுள்ளது.
சிற்றூர்கள்
இந்த ஊராட்சியில் அமைந்துள்ள சிற்றூர்களின் பட்டியல் :
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:திருப்பத்தூர் மாவட்ட ஊராட்சிகள் பகுப்பு:த. இ. க. ஊராட்சித் திட்டம்
ஒல்லையூர் தந்த பூதப்பாண்டியன்
ஒல்லையூர் தந்த பூதப்பாண்டியன் சங்ககாலப் புலவர்களில் ஒருவர். இவர் ஓர் அரசனாகவும் இருந்தவர். இவர் பாடிய இரண்டு பாடல்கள் சங்கநூல் தொகுப்பில் இடம்பெற்றுள்ளன. அவையாவன அகநானூறு 25, புறநானூறு 71.
இவரது மனைவி பூதபாண்டியன் தேவி பெருங்கோப் பெண்டும் ஒரு புலவர். அவர் பாடிய பாடல் ஒன்றும் உள்ளது. இவர் தன் கணவன் இறந்தபோது தன் கணவனை எரிக்கும் தீயில் பாய்ந்து உயிர் துறக்கச் சென்றார். சான்றோர் பலர் தடுத்தனர். அப்போது தம் கருத்தை வெளிப்படுத்தும் ஒரு பாடலைப் பாடிவிட்டுத் தீயில் பாய்ந்து உயிர் துறந்தார். (புலவர் வரிசை எண் 326, பாடல் - புறநானூறு 246)
புலவர் பெயர்விளக்கம்
இந்தப் புலவர் பெயரில் 'பூதப்பாண்டியன்' என்று ஒற்றெழுத்து மிகுந்து காணப்படுகிறது. மனைவி பெயரில் 'பூதபாண்டியன்' என்று ஒற்று மிகாமல் உள்ளது. இது ஏடெழுதுவோர் செய்த பிழையாக இருக்கலாம்.
ஒல்லையூர் கிழான் மகன் பெருஞ்சாத்தன் என்பவன் சிறந்த போர்வீரனாகவும், வள்ளலாகவும் விளங்கினான். அவன் இறந்ததை எண்ணிக் குடவாயில் கீரத்தனார் என்னும் புலவர் வருந்திப் பாடியுள்ளார். (புறநானூறு 242)
ஒல்லையூர் பாண்டியர் ஆட்சியின் கீழ் இருந்தது. அதனை ஒல்லையூர் கிழான் மகன் பெருஞ்சாத்தன் மீட்டுத் தனதாக்கிக்கொண்டான். பூதப்பாண்டியன் பெருஞ்சாத்தனோடு போரிட்டு வென்று மீண்டும் தனதாக்கிக்கொண்டான். இதனால் இவனை 'ஒல்லையூர் தந்த' என்னும் அடைமொழி தந்து மக்கள் வழங்கினர்.
அகநானூறு 25: (பாலைத் திணை)
திரும்புவேன் என்று சொல்லிச் சென்ற பருவம் வந்தும் அவன் வராமையால் தலைவி வருந்துகிறாள். பொதியமலை அரசன் திதியன். அவன் போரிடுவோரையெல்லாம் வென்ற வில்லை உடையவன்.அத்துடன் மழைமேகம் போல, ஆனால் இன்னிசை முழக்கிக் கொடை வழங்குபவன். அந்தக் காட்டுக்குச் சென்றாலும் அவர் வந்துவிடுவார் என்று சொல்லித் தோழி தலைவியைத் தேற்றுகிறாள்.
புறநானூறு 71 ( காஞ்சித் திணை, வஞ்சினக்காஞ்சித் துறை)
தானையோடு வந்து என்னுடன் போரிடுவதாகக் கூறுபவரை அலறும்படி தாக்கி, நான் அவரைப் புறமுதுகிட்டு ஓடச் செய்வேன். அப்படிச் செய்யாவிட்டான், என் அன்பு மனைவியைப் பிரிவேன் ஆகுக. அறநிலை திரியாத என் அவைக்களத்தில் திறமை இல்லாத ஒருவனை அமர்த்தி வலிமையற்ற ஆட்சி புரிபவன் ஆவேனாகுக. நான் வையைவளம் மிக்க என் தென்புலத்தை மையல் கோமான் மாவன், எயிலாந்தை, புலவர் அந்துவஞ்சாத்தன், ஆதன் அழிசி, இயக்கன் (என்னும் ஐம்பேராயமும்), பிறரும் என் கண் போன்ற உறவினரும் கூடி உதவக் காத்துவருகிறேன். அவரைப் புறமுதுகிட்டு ஓடச் செய்யாவிட்டால் இதிலிருந்து வழுவி வன்புலத்தை(சுடுகாட்டை)க் காக்கும் பிறவி அடைவேன் ஆகுக. என்றெல்லாம் இந்தப் பாண்டியன் தனக்குத் தானே உறுதிமொழி கூறும் வஞ்சினம் பேசுகிறான். இதனால் அவன் தன் மனைவியை மதித்த பண்புடைமை, செங்கோலாட்சி, அவைக்கள ஆட்சி முதலானவற்றை அறியமுடிகிறது.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:சங்கப் புலவர்கள்
கிறித்துமசு குடில்
thumbnail|உரோமை நேப்பில்ஸ் நகரில் 2006ஆம் ஆண்டு காட்சிபடுத்தப்பட்ட குடில்
கிறித்துமசு குடில் என்பது மத்தேயு மற்றும் லூக்கா நற்செய்திகளில் விவரிக்கப்பட்டுள்ளது போல அமைக்கப்படும் இயேசு கிறித்துவின் பிறப்பு நிகழ்வின் முப்பரிமாண சித்தரிப்பை குறிக்கும். இது வீடுகளிலும், ஆலயங்களிலும், பேரங்காடி போன்ற பொது இடங்களிலும் கிறித்துமசு காலங்களில், குறிப்பாக திருவருகைக் கால இறுதி நாட்களில் துவங்கி கிறிஸ்து பிறப்புக் காலம் முழுவதும் காட்சிப்படுத்தப்படும்.
இதில் குழந்தை இயேசு, மரியாள், யோசேப்பு, இடையர்கள், தேவதூதர்கள், மூன்று அரசர்கள் ஆகியோர் சித்தரிக்கப்படுவர். இவர்களோடு பெத்லகேமின் விண்மீன், ஒட்டகம், ஆடு, காளை, கழுதை முதலிய மிருகங்களும் இடம் பெறும். பெறும்பான்மையாக இந்நிகழ்வு மலைக்குகையிலோ அல்லது மாடடைக்குடிசையிலோ நிகழ்வது போன்று சித்தரிக்கப்பட்டும். இவற்றை செய்ய தாள், அட்டை, கல் என பல்வேறு பொருட்கள் பயன்படுத்தப்படலாம்.
முதன் முதலில் கி.பி. 1223இல் அசிசியின் பிரான்சிசுவினால் இவ்வகை குடில்கள் உயிருள்ள மிருகங்களாலும், மனிதர்களை மாதிரிகளாகவும் கொண்டு அமைக்கப்பட்டதாக நம்பப்படுகின்றது.
கிறித்து பிறப்பு
கிறித்துமசு குடில் சித்தரிக்கப்பட அடிப்படையான நிகழ்வுகள் மத்தேயு மற்றும் லூக்கா நற்செய்திகளில் விவரிக்கப்பட்டுள்ளது. லூக்கா நற்செய்தியின்படி வயல்வெளியில் இடையர்கள் தங்கி இரவு தங்கள் கிடையைக் காவல் காத்துக்கொண்டிருந்தபோது ஆண்டவருடைய தூதர் அவர்கள்முன் வந்து மெசியாவின் பிறப்பை அறிவித்ததாகவும், பின்னர் அவர்கள் விரைந்து சென்று மரியாவையும் யோசேப்பையும் தீவனத் தொட்டியில் கிடத்தியிருந்த குழந்தையையும் கண்டார்கள். மத்தேயு நற்செய்தியில் கிழக்கிலிருந்து ஞானிகள் ஆண்டவரின் விண்மீன் எழக் கண்டு எருசலேமுக்கு வந்து, குழந்தையை அதன் தாய் மரியா வைத்திருப்பதைக் கண்டார்கள்; தங்கள் பேழைகளைத் திறந்து பொன்னும் சாம்பிராணியும் வெள்ளைப்போளமும் காணிக்கையாகக் கொடுத்தார்கள். இவர்கள் மூன்று பேர் என்பதற்கோ அல்லது இவர்கள் இயேசு பிறந்த அதே இரவில் வந்ததாகவோ விவிலியத்தில் இல்லை. ஆயினும் இவ்விரவின் சித்தரிப்பிலேயே இவர்களும் காட்சிப்படுத்தப்படுகின்றார்கள்.
குடிலில் மிருகங்கள்
இயேசு பிறந்த இடத்தில் மிருகங்கள் இருந்ததாக விவிலியத்தில் இல்லை. ஆயினும் குடிலில் காளையும், கழுதையும் காட்சிபடுத்தப்படுகின்றது. எசாயா 1:3இன் படி "காளை தன் உடைமையாளனை அறிந்து கொள்கின்றது; கழுதை தன் தலைவன் தனக்குத் தீனி போடும் இடத்தைத் தெரிந்து கொள்கின்றது; ஆனால் இஸ்ரயேலோ என்னை அறிந்து கொள்ளவில்லை;" என்னும் இறைவாக்கினை சுட்டிக்காட்ட இவை இடம்பெறுகின்றன. மேலும் காளை மீட்பரின் வருகைக்காக இஸ்ரயேல் காத்திருந்ததையும், கழுதை கடவுளுக்கு பணிபுரிய தாழ்ச்சியுடன் ஆயத்தமாய் இருக்கவேண்டும் என்பதையும் புறவினத்தாரையும் குறிக்கின்றது.
மேலும் இயேசுவைக்காண கிழக்கிலிருந்து வந்த ஞானிகள் ஒட்டகத்தில் வந்தனர் வாந்தனர் என விவிலியத்தில் இல்லை ஆயினும் இவர்கள் பயணித்ததாக ஒட்டகமும் குடிலில் காட்சிப்படுத்தப்படுகின்றது. எசாயா 60:6இல் உள்ளபடி "ஒட்டகங்களின் பெருந்திரள் உன்னை நிரப்பும்: மிதியான், ஏப்பாகு ஆகியவற்றின் இளம் ஒட்டகங்களும் வந்து சேரும்: இளம் நாட்டினர் யாவரும் பொன், நறுமணப்பொருள் ஏந்திவருவர். அவர்கள் ஆண்டவரின் புகழை எடுத்துரைப்பர்." என்னும் இறைவாக்கு ஞானிகளின் வருகையை முன் உரைப்பதாக நம்பப்படுவதால் இவர்கள் ஒட்டகங்களோடு காட்சிப்படுத்தப்படுகின்றனர்.
வத்திக்கான் நகரக் குடில்
திருத்தந்தை இரண்டாம் அருள் சின்னப்பர் வத்திகான் நகரின் புனித பேதுரு சதுக்கத்தில் ஆண்டுதோறும் குடில் வைக்கும் பழக்கத்தை 1982இல் ஏற்படுத்தினார்.
2006ஆம் ஆண்டு வத்திக்கான் நகரக்குடிலில் குழல் ஊதுவோர் முதலிய இசைக்கலைஞரின் உருவங்கள் இடம்பெற்றிருந்தன. 2007ஆம் ஆண்டு குடில் பெத்லகேம் அல்லாமல் மத்தேயு நற்செய்தியில் உள்ளது போல இயேசுவின் நாசரேத்து இல்லம் சித்தரிக்கபட்டிருந்தது.
1968முதல் திருவருகைக் கால மூன்றாம் ஞாயிரில் வத்திக்கான் நகர புனித பேதுரு சதுக்கத்தில் திருப்பயணிகள் மற்றும் உரோமை நாட்டு குழந்தைகள் கொண்டுவரும் குடிலில் வைக்கப்பட இருக்கும் திருஉவச்சிலைகளுக்கு திருத்தந்தை ஆசி அளிக்கும் வழக்கமும் உள்ளது. 1978ஆம் ஆண்டு, 50,000 பள்ளிக்குழந்தைகள் இந்நிகழ்வில் கலந்துக்கொன்டனர்.
ஆதாரங்கள்
பகுப்பு:கிறித்துமசு
உறுமி கோமாளியாட்டம்
என்பது, உறுமி என்ற இசைக்கருவியின் பின்னணியில், ஒன்றோ இரண்டோ கோமாளிகள் ஆடும் ஆட்டமாகும். தை மாதம் பொங்கல் விழா முடிந்த அடுத்த நாள், இக்கலை நிகழ்த்தப்படும். புல்லாங்குழல், கஞ்சிரா, உறுமி ஒருமுகப்பேரிகை ஆகியன, இக்கலைக்குரிய இசைக்கருவிகளாகும். இக்கலை வடஆற்காடு, தென்னாற்காடு, செங்கல்பட்டு, திருச்சி, சேலம் ஆகிய மாவட்டங்களின் ஊர்ப்புறங்களில் நிகழ்கிறது.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:தமிழர் நாட்டுப்புறவியல்
வெண்மைப் புரட்சி
வெண்மைப் புரட்சி என்பது இந்தியாவின் தேசிய பால்பண்ணை மேம்பாட்டு கழகம் 1970 ல் ஆரம்பித்த கிராமப்புற மேம்பாட்டு திட்டம் ஆகும். இதன் முக்கிய நோக்கம் புதிய மேம்படுத்தப்பட்ட கால்நடைகளைப் பயன்படுத்தி அதிக பால் உற்பத்தியைப் பெருக்குவதாகும். தேசிய பால்பண்ணை மேம்பாட்டு வாரியத்தின் தலைவராக இருந்த டாக்டர். வர்கீஸ் குரியன் இதனை முதலில் குஜராத் மாநிலத்தின் ஆனந்த் நகரத்தில் உள்ள அமுல் பால் உற்பத்தியாளர்கள் கூட்டுறவு ஒன்றியத்தின் மூலம் செயல்படுத்தினார். இதனால் இவரை இந்தியாவின் வெண்மைப் புரட்சியின் தந்தை என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:பால் பகுப்பு:இந்தியப் பொருளாதாரம் பகுப்பு:இந்திரா காந்தி ஆட்சி பகுப்பு:குசராத்து
மனுபாய் மேத்தா
சர் மனுபாய் நந்தசங்கர் மேத்தா (Sir Manubhai Nandshankar Mehta) (1868 சூலை 22 - 1946 அக்டோபர் 14) இவர் 1916 மே 19 முதல் 1927 வரை பரோடா அரசின் திவானாகப் பணியாற்றியவராவார். 1927 முதல் 1934 வரை இவர் பிகானேர் ( பிகானேர் இராச்சியம் ) திவானாகவும் இருந்தார்.
வாழ்க்கை
இவர் குசராத்தி மொழி எழுத்தாளரும் மற்றும் சமூக சீர்திருத்தவாதியுமான நந்தசங்கர் மேத்தா என்பவருக்கு 1868 சூலை 22 அன்று பிறந்தார். இவர் மும்பையின் எல்பின்ஸ்டோன் கல்லூரியில் கல்வி பயின்றார்.
வகித்த பதவிகள்
1891-1899 காலப்பகுதியில் பரோடா கல்லூரியில் தர்க்கம் மற்றும் தத்துவத்துறை பேராசிரியராகவும் சட்ட விரிவுரையாளராகவும் பணியாற்றினார். இவர் 1899-1906 காலப்பகுதியில் பரோடா அரசின் மகாராஜா கெய்க்வாட்டின் தனிச் செயலாளராகவும், 1914 முதல்1916 வரை வருவாய் அமைச்சராகவும் இருந்தார். இவர் 1916 மே 9, முதல் 1927 வரை பரோடா அரசின் திவானாகவும் மற்றும் நிர்வாகியாகவும் பணியாற்றியுள்ளார். பின்னர் பிகானேர் இராச்சியத்தைச் சேர்ந்த மகாராஜா கங்கா சிங், பரோடா மாநிலத்திலிருந்து மனுபாய் மேத்தாவைக் அழைத்து வந்து 1927 இல் பிகானேர் மாநிலத்தின் முதல் பிரதமராக ஆக்கினார். இவர் 1934 வரை அங்கு பணியாற்றினார். 1940 வரை பிகானேர் மாநில நிர்வாகியாக தொடர்ந்தார்.
பணிகள்
பிகானேர் மாநில ஊழியர்களுக்கு ஓய்வுபெறும் வயதை 55 வயதிலிருந்து 58 வயதாக நிர்ணயித்தார். இலண்டனில் நடைபெற்ற மூன்று வட்ட மேசை மாநாடுகளுக்கு இவர் இந்திய மாநிலங்கள் சார்பாக பிரதிநிதியாகச் சென்றார். பிகானேரின் மகாராஜா கங்கா சிங் இல்லாத நிலையில் சர் மனுபாய் மேத்தா அவருக்கு மாற்றாக செயல்பட்டார். இதேபோல் இவர் 1933இல் நடந்த உலக சுகாதார மாநாட்டில் கலந்து கொண்டார். மேலும் 1933இல் கூட்டு நாடாளுமன்றக் குழுவிற்கு இந்திய மாநிலங்களின் பிரதிநிதியாக இருந்தார். இவர் குவாலியர் மாநில உள்துறை அமைச்சராக 1937 இல் நியமிக்கப்பட்டார்.
பரோடாவின் சீர்திருத்தங்களை கட்டமைத்த முக்கிய கலைஞர்களில் ஒருவராக இவர் கருதப்பட்டார். 1920களில் தொடங்கி பிரிட்டிசு இளவரசரின் அமைப்பின் மூலம் சுதேச இந்தியா முழுவதும் அரசியலமைப்பு, ஜனநாயக சீர்திருத்தங்களை மதமாற்றம் செய்வதற்கான முயற்சியை இவர் வழிநடத்தினார். இதை கோப்லாண்ட் "மேத்தா உத்தி" என்று அழைத்தார். 1940களின் பிற்பகுதியில், கிட்டத்தட்ட அனைத்து முக்கிய மாநிலங்களும் பிகானேர், கோட்டா, ஜெய்ப்பூர், அல்வார், தோல்பூர் மற்றும் குவாலியர் போன்ற மாநிலங்களில் சீர்திருத்த நடவடிக்கைகளை ஏற்றுக்கொண்டன.
இறப்பு
மனுபாய் மேத்தா 1946 அக்டோபர் 14 அன்று இறந்தார். ஒரு சீர்திருத்தவாதியும், சமூக ஆர்வலரும், கல்வியாளரும், சுதந்திர ஆர்வலருமான அன்சா ஜீவராஜின் தந்தையாவார்.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:பரோடா சமஸ்தான திவான்கள் பகுப்பு:1946 இறப்புகள் பகுப்பு:1868 பிறப்புகள் பகுப்பு:குஜராத் மக்கள்
கீதா கோபி
கீதா கோபி (Geetha Gopi) இந்தியாவின் கேரள மாநிலத்தைச் சேர்ந்த ஓர் அரசியல்வாதியாவார். கீதா கோபி புன்னையர்குளத்தில் 1973 ஆம் ஆண்டு மே மாதம் 30 ஆம் தேதியன்று பிறந்தார். திருச்சூரைச் சேர்ந்த இவர் நாட்டிகா தொகுதியிலிருந்து இந்திய பொதுவுடமைக் கட்சியின் சார்பாக  தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். தனது அரசியல் பயணத்தை 1995 ஆம் ஆண்டு முதல் கீதா கோபி தொடங்கினார். 2004 ஆம் ஆண்டில் குருவாயூர் பேரூராட்சியின் தலைவராகவும் இவர் இருந்தார். பின்னர் 2009 ஆம் ஆண்டிலும், 2011 ஆம் ஆண்டிலும் இதே பேரூராட்சியில் துணைத் தலைமைப் பொறுப்பில் இருந்தார்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:பிற மொழி வார்த்தைகளைக் கொண்ட கட்டுரைகள் பகுப்பு:1973 பிறப்புகள் பகுப்பு:இருபதாம் நூற்றாண்டு இந்திய அரசியல்வாதிகள் பகுப்பு:21-ஆம் நூற்றாண்டு இந்திய அரசியல்வாதிகள் பகுப்பு:பதின்மூன்றாவது கேரளச் சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:மலையாள அரசியல்வாதிகள் பகுப்பு:கேரள சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள்
கோபிநாதம்பட்டி
கெட்டுப்பட்டி (Gobinathampatti) என்பது இந்தியாவின், தமிழ்நாடு மாநிலத்திலுள்ள தருமபுரி மாவட்டம், அரூர் வட்டத்துக்கு உட்பட்ட ஒரு வருவாய் கிராமம் ஆகும். இது கோபிநாதம்பட்டி ஊராட்சிக்கு உட்பட்ட ஊராகும்.
இரோசி யமாசிடா
இரோசி யமாசிடா (Prof. Hiroshi Yamashita) என்பவர் யப்பான் நாட்டைச் சேர்ந்த ஒரு தமிழ்ப் பேராசிரியர் ஆவார். இவர் தமிழ் மொழியை சரளமாக பேசக்கூடியவரும் ஆவார். இந்திய மொழிகள் பற்றிய ஆய்வினைச் செய்ய இந்தியா சென்று அங்கே சமசுகிருதம் கற்ற இவர், திராவிட மொழிகள் பற்றி ஆய்வினைச் செய்யும் பொழுது, தமிழ் மொழியின் தொன்மையறிந்து, அதன்மேல் பற்றுக்கொண்டு தமிழ் மொழியை சிறப்பாகக் கற்றவராவர். அத்துடன் தமிழ் மொழியின் ஒலிப்புகளுக்கும் யப்பானிய மொழி ஒலிப்புக்களுக்கும் இடையிலான வேறுபாடுகளையும் ஆய்வு செய்தவராவர்.
கோபிநாதம்பட்டி
அமைவிடம்
இந்த ஊரானது மாவட்ட தலைநகரான தருமபுரியிலிருந்து 39 கிலோமீட்டர் தொலைவிலும், அரூரிலிருந்து 10 கிலோமீட்டர் தொலைவிலும், மாநில தலைநகரான சென்னையிலிருந்து 267 கிலோமீட்டர் தொலைவிலும் அமைந்துள்ளது.
இரோசி யமாசிடா
தமிழ்ப் பணிகள்
தமிழ் மொழி தொடர்பான பல்வேறு பணிகளையும் செய்து வரும் இவர், உலகின் பல நாடுகளுக்கு பயணித்து தமிழ் மொழி சார்ந்த நிகழ்வுகளில் கலந்துக்கொண்டு சிறப்புரையாற்றியும் வருகிறார். அத்துடன் தமிழில் நூல்களை எழுதியும், தமிழ் நாவல்களை யப்பானிய மொழிக்கு மொழிமாற்றம் செய்தும் வருகிறார். அவற்றில் சில தமிழ் நாவல்கள் யப்பானிய மொழியில் வானொலி நாடகங்களாக இடம்பெற்றுள்ளதான தகவல்களும் அறியக்கிடைக்கின்றன.
கோபிநாதம்பட்டி
மேற்கோள்
பகுப்பு:தர்மபுரி மாவட்டத்திலுள்ள கிராமங்கள்
இரோசி யமாசிடா
சான்றுகோள்கள்
பகுப்பு:யப்பானியத் தமிழறிஞர்கள் பகுப்பு:தமிழ் வளர்த்த பிற மொழியினர்
மேலகிருஷ்ணன் புதூர் பளம் பத்திரகாளியம்மன் கோயில்
மேலகிருஷ்ணன் புதூர் பளம் பத்திரகாளியம்மன் கோயில் தமிழ்நாட்டில் கன்னியாகுமரி மாவட்டம், மேலகிருஷ்ணன் புதூர் என்னும் ஊரில் அமைந்துள்ள அம்மன் கோயிலாகும்.
வரலாறு
இக்கோயில் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.
பூசைகள்
இக்கோயிலில் சிவாகம முறைப்படி ஒருகாலப் பூசை நடக்கின்றது. சித்திரை மாதம் முக்கிய திருவிழா நடைபெறுகிறது. கார்த்திகை மாதம் திருவிழா நடைபெறுகிறது.
சரபபுரிய வம்சம்
சரபபுரிய வம்சம் (Sharabhapuriya dynasty) என்பது 5 - 6 ஆம் நூற்றாண்டுகளில் இந்தியாவின் இன்றைய சத்தீசுகர் மற்றும் ஒடிசா பகுதிகளை ஆண்ட ஒரு வம்சமாகும். இந்த வம்சம் அவர்களின் ஆரம்ப நாட்களில் குப்த ஆட்சியாளர்களாக சேவை செய்திருக்கலாம். ஆனால் குப்தப் பேரரசு வீழ்ச்சியடைந்ததால் நடைமுறையில் சுதந்திரமாக மாறியது. சரபபுரியர்களுக்குப் பின் பாண்டுவம்சிகள் ஆட்சி செய்தனர். செப்புத் தகடு கல்வெட்டுகளிலிருந்தும் வம்சத்தைப் பற்றிய தகவல் அறியப்படுகிறது.
பெயர்
வம்சத்தின் சுய-பெயர் தெரியவில்லை: வரலாற்றாசிரியர்கள் குடும்பத்தை சரபபுரியர்கள் என்று அழைக்கிறார்கள். ஏனெனில் வம்சத்தின் பெரும்பாலான கல்வெட்டுகள் சரபபுரம் நகரத்தில் இருந்து வெளியிடப்பட்டது.வியாக்ரராசன் என்ற ஆட்சியாளரின் மல்கர் கல்வெட்டின் அடிப்படையில் வம்சம் 'அமரர்யகுலம்' என்று அழைக்கப்பட்டது என்று வரலாற்றாலார் டி.சி.சர்கார் கருதினார். இருப்பினும், ஏ. எம். சாஸ்திரி இந்த கோட்பாட்டை மறுத்தார். வியாக்ரராசன் சரபபுரிய வம்சத்துடன் தொடர்புடையவர் அல்ல என்று வாதிட்டார்.
பிரதேசம்
வம்சத்தின் பெரும்பாலான மானியங்கள் வரலாற்று தெற்கு கோசலம் பகுதியில் உள்ள மல்கர், இராய்பூர், அதைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளில் காணப்பட்டன. இந்த கல்வெட்டுகள் சரபபுரம், சிறீபுரம் ஆகிய இடங்களிலிருந்து வெளியிடப்பட்டது. சரபபுரத்தின் அடையாளம் உறுதியாகத் தெரியவில்லை. அதே சமயம் சிறீபுரம் நவீன சிர்பூருடன் அடையாளம் காணப்பட்டுள்ளது. சில அறிஞர்கள் சரபபுரத்தை இன்றைய ஆந்திரப் பிரதேசம் மற்றும் ஒடிசாவில் உள்ள இடங்களுடன் அடையாளம் கண்டுள்ளனர். ஆனால் இந்த இடங்கள் கல்வெட்டுகள் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட இடங்களிலிருந்து வெகு தொலைவில் அமைந்துள்ளன. இன்றைய இராய்ப்பூர் மாவட்டத்தில் அல்லது அதைச் சுற்றி சரபபுரம் அமைந்திருக்கலாம். கே. டி. பாஜ்பாய், எஸ்.கே. பாண்டே ஆகியோர் சரபபுரத்தை மல்கருடன் அடையாளப்படுத்தினர். ஆனால் ஏ. எம். சாஸ்திரி மல்கரில் உள்ள அகழ்வாராய்ச்சிகள் நகரம் நிறுவப்பட்டதை பொ.ச.1000 அல்லது அதற்கு முந்தையது. எனவே, ஏறக்குறைய 1500 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு ஆண்ட சரபாவால் நிறுவப்பட்ட நகரமாக இதை அடையாளம் காண முடியாது. மேலும், மல்கர், சரபபுரம் என்று அழைக்கப்பட்டதற்கான எந்த ஆதாரமும் இல்லை: அதன் ஆரம்பகால பெயர் மல்லாலா அல்லது மல்லால-பட்டனம் என இருந்தது. சரபபுரம் என்பது சிறீபுரத்தின் மற்றொரு பெயர் என்று வரலாற்று அறிஞர் ஹிரா லால் ஒருமுறை கருதினார். ஆனால் இந்தக் கோட்பாடு இப்போது மதிப்பிழந்துவிட்டது.
சரபபுரம், வம்சத்தின் அசல் தலைநகராக சிறீபுரத்தை நிறுவி அந்த நகரத்தை தனது இரண்டாவது தலைநகராக ஆக்கினார் என்று ஏ.எம். சாஸ்திரி கோட்பாடு கூறுகிறார்; அவரது வாரிசான பிரவரராசா இராச்சியத்தின் தலைநகரை சிறீபுரத்துக்கு மாற்றினார்.
வரலாறு
ஒரு சில கல்வெட்டுகள் மற்றும் நாணயங்கள் மூலம் மட்டுமே வம்சம் அறியப்படுகிறது. கல்வெட்டுகள் மானியங்களைப் பதிவு செய்துள்ளன. மேலும் வம்சத்தின் வரலாற்றைப் பற்றிய அதிக தகவல்களை வழங்கவில்லை, இருப்பினும் கல்வெட்டுகளில் உள்ள சில முத்திரைகள் ஒரு சுருக்கமான மரபியலை வழங்குகின்றன. இதன் காரணமாக, சரபபுரிய காலவரிசையின் மறுசீரமைப்பு கடினமாக உள்ளது. குப்த மன்னன் சமுத்திரகுப்தனின் அலகாபாத் தூண் கல்வெட்டு, கோசலத்தின் ஆட்சியாளனாக இருந்த ஒரு மகேந்திரனை அவர் தோற்கடித்ததாகக் கூறுகிறது. ஒரு கோட்பாடு இந்த மகேந்திரனை சரபபுரிய ஆட்சியாளராக அடையாளப்படுத்துகிறது. இருப்பினும், இந்த கோட்பாட்டிற்கு உறுதியான ஆதாரங்கள் எதுவும் இல்லை.
சரபன்
மிகவும் பழமையான மன்னரான சரபன், வம்சத்தின் உறுப்பினராகக் கருதப்படுகிறார். இவரது மகன் நரேந்திரனின் இரண்டு கல்வெட்டுகளிலிருந்து சரபபுர நகரத்தை (மற்றும் அநேகமாக வம்சத்தை) நிறுவினார் என்று தெரிவிக்கிறது. இராய்ப்பூர் மாவட்டத்தைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகள் அவரது பிரதேசத்தில் பெரும்பாலும் அடங்கும்.
பொ.ச.510 எரான் கல்வெட்டு ஒரு சரப மன்னன் ஒரு போரில் இறந்த ஒரு கோபராசாவின் தாய்வழி தாத்தா என்று குறிப்பிடுகிறது. இந்த சரபராசாவை சரபபுரிய மன்னன் சரபனுடன் அடையாளப்படுத்தியதன் அடிப்படையில், ஏ.எம். சாஸ்திரி இவரது ஆட்சியை பொ.ச. 475–500 என வரையருக்கிறார். இந்த மதிப்பீடானது பழங்கால சான்றுகளாலும் ஆதரிக்கப்படுகிறது: சரபபுரிய கல்வெட்டுகளின் 'பெட்டி-தலை' எழுத்துக்கள் பொ.ச.500-இல் முடிவடைந்த வாகடகாசின் கல்வெட்டுகளில் பயன்படுத்தப்பட்ட ஒத்த எழுத்துக்களின் மேம்பட்ட பதிப்பாகத் தெரிகிறது.
சரபாவின் மகன் நரேந்திரனின் குருத் கல்வெட்டு, ஒரு பிராமணருக்கு 'பரம-பட்டாரகர்' என்பவரால் நன்கொடை வழங்கப்பட்டபோது கங்கை நதியில் குளித்த பிறகு புதுப்பிக்கப்பட்டதை பதிவு செய்கிறது. அசல் மானியம் பனை ஓலைகளில் பதிவு செய்யப்பட்டது. ஆனால் அவை தீயில் அழிக்கப்பட்டன. ஏ. எம். சாஸ்திரி பரம-பட்டாரகனை ஒரு குப்த பேரரசருடன் அடையாளப்படுத்துகிறார் (குப்தர்களின் தலைநகரான பாடலிபுத்திரம் கங்கை நதிக்கரையில் அமைந்திருந்தது). நரேந்திரனின் சரபா ஒரு குப்த ஆட்சியாளராக தனது வாழ்க்கையைத் தொடங்கினார் என்று அவர் கருதுகிறார்.
நரேந்திரன்
திலகேசுவரத்தில் இருந்து குருத் மானியம் வழங்கப்பட்டது. இது நரேந்திரனை விஷ்ணு பக்தராக விவரிக்கிறது.
பிரசன்னா
thumb| பிரசன்னாவின் நாணயம் நரேந்திரனின் மகன் ஜெயராசா, பேரன் சுதேவராசா ஆகியோரின் முத்திரைகள் மூலம் பிரசன்னா அறியப்படுகிறார். இவரது பெயரை பிரசன்னமத்ரன் என்று குறிப்பிடும் சில பொற்காசுகள் மூலம் இவர் அறியப்படுகிறார். பொற்காசுகளின் வெளியீடு இவர் ஒரு சக்திவாய்ந்த ஆட்சியாளர் என்பதைக் குறிக்கிறது. இருப்பினும் இவர் பெயரளவிலான குப்த மேலாதிக்கத்தை தொடர்ந்து ஒப்புக்கொண்டிருக்கலாம். இந்த நாணயங்களில் கருடன் நிற்கும் காட்சி, சுற்றிலும் பிறை சந்திரன், சக்கரம் மற்றும் சங்கு ஆகியவை உள்ளன. சத்தீசுகர் தவிர, ஒடிசாவின் கலஹண்டி மாவட்டம், மகாராட்டிராவின் சந்தா மாவட்டத்தில் இந்த நாணயங்கள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளன. இவர் ஒரு விரிவான பிரதேசத்தை ஆட்சி செய்தார் என்று இது அறிவுறுத்துகிறது, இருப்பினும் இதை உறுதியாகக் கூற முடியாது.
இருமையப் பண்பகத்திரி
இருமையப் பண்பகத்திரி (dicentric chromosome) என்பது கதிர் வீச்சின் தாக்கத்தால் ஏற்படும் பல விளைவுகளில் ஒன்று. பண்பகத்திரியில் ஏற்படும் முறிவு காரணமாக அடுத்தடுத்து காணப்படும் குரோமசோம்களின் முறிந்த பகுதிகள் இணைவதால் இப்படிப்பட்ட இரு மையங்களுடன் கூடிய அசாதாரண பண்பகத்திரிகள் தோற்றுவிக்கப்படுகின்றன. இவ்வாறு தோன்றும் இரு மையப் பண்பகத்திரிகள் அயனியாக்கும் கதிர்களின் ஆற்றலையும் ஆற்றல் வீதத்தினையும் பொறுத்திருக்கின்றன. ஆற்றல் கூடும் போது இரு மையப் பண்பகத்திரிகளும் அதிகரிக்கின்றன. ஏற்பளவு வீதம் கூடும் போதும் இது அதிகரிக்கிறது.
சரபபுரிய வம்சம்
பிரசன்னா
நரேந்திரனுடனான இவரது உறவு உறுதியாகத் தெரியவில்லை: இவர் நரேந்திரனின் மகனாகவோ அல்லது அவரது வழித்தோன்றலாகவோ இருக்கலாம். பிரசன்னாவுக்கு இரண்டு மகன்கள் இருந்தனர்: ஜெயராசா மற்றும் மனமத்ரன் (ஜெயராசாவின் வாரிசு).
வீழ்ச்சி
பிரவரராசாவின் வாரிசுகள் யாரைப் பற்றியும் உறுதியாக தெரியவில்லை. மல்கரில் வியாக்ரராசாவின் கல்வெட்டு கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த கல்வெட்டு பிரசன்னபுரம் என்ற நகரத்திலிருந்து வெளியிடப்பட்டது, மேலும் வியாக்ரராசாவை பிரவர-பட்டாரகரின் மகன் என்று விவரிக்கிறது. டி. சி. சர்கார் மற்றும் சிலர் வியாக்ரராசா ஒரு சரபபுரிய மன்னர் என்று கருதுகின்றனர்: பிரசன்னபுரம் அவரது மூதாதையரான பிரசன்னாவின் பெயரால் அழைக்கப்பட்டிருக்கலாம். ஜெயராசாவுடன் அடையாளம் காணப்பட்ட ஒரு செய-பட்டாரகனையும் கல்வெட்டு குறிப்பிடுகிறது. அஜய் மித்ரா சாஸ்திரி இந்த கோட்பாட்டை பல அடிப்படையில் எதிர்த்தார். வியாக்ரராசாவின் கல்வெட்டில் சரபபுரிய கல்வெட்டுகளின் பெட்டித் தலை எழுத்துக்களைப் போலன்றி 'ஆணி-தலை' எழுத்துக்கள் உள்ளன. அதன் முத்திரை, அதன் உரை நடை மற்றும் அதன் மானிய ஒழுங்கு ஆகியவை சரபபுரிய கல்வெட்டுகளிலிருந்து வேறுபட்டவை.
இருமையப் பண்பகத்திரி
பகுப்பு:கதிரியக்கம்
சரபபுரிய வம்சம்
வீழ்ச்சி
சரபபுரியர்களுக்குப் பின் பாண்டுவம்சி வம்சத்தினர் ஆட்சி செய்தனர். பாண்டுவம்சி கல்வெட்டுகள் சரபபுரியர்களின் மூன்று செப்புத் தகடுகளின் பாணியைப் பின்பற்றுகின்றன.
மதம்
அனைத்து சரபபுரிய மன்னர்களும் விஷ்ணுவின் பக்தர்களாக இருந்தனர். மேலும் வாசுதேவனை உயர்ந்த தெய்வமாக வழிபட்டனர். ஏகாதிபத்திய குப்தர்களைப் போலவே, இவர்களும் தங்கள் கல்வெட்டுகளில் பரம-பாகவத என்ற வைணவ அடைமொழியை ஏற்றுக்கொண்டனர். இன்றைய ஒடிசாவில் வைணவ மதம் பரவியதில் இவர்களின் ஆட்சி ஒரு அடையாளமாக கருதப்படுகிறது.
கல்வெட்டுகள்
சரபபுரியர்களால் வழங்கப்பட்ட 17 செப்புத் தகடு மானியக் கல்வெட்டுகள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளன. இவற்றில் 11 கல்வெட்டுகள் சரபபுரத்திலிருந்து வெளியிடப்பட்டவை. அவற்றின் இருப்பிடம் நிச்சயமற்றது. பெரும்பாலான பதிவுகள் இன்றைய சத்தீசுகரில் காணப்படுகின்றன. நன்கொடையாளர் மற்றும் அவரது பெற்றோரின் தகுதிக்காக பிராமணர்களுக்கு நிலம் வழங்கியதை கல்வெட்டுகள் பதிவு செய்கின்றன.
நாணயம்
பிரசன்னா அல்லது பிரசன்னமத்ரன் என்பவர் நாணயத்திலிருந்து அறியப்பட்ட வம்சத்தின் ஒரே மன்னராவார். இவரது நாணயங்கள் சிர்பூரிலிருந்து (பண்டைய சிறீபுரம்) கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளன.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:குப்தப் பேரரசு பகுப்பு:ஒடிசாவின் வரலாறு பகுப்பு:இந்திய அரச மரபுகள்
ஜெராட் புரொபி
ஜெராட் புரொபி (Gerard Brophy, பிறப்பு: நவம்பர் 26 1975), தென்னாப்பிரிக்க அணியின் துடுப்பாட்டக்காரர். இவர் எந்தவொரு தேர்வுத் துடுப்பாட்டப் போட்டியிலும் கலந்து கொள்ளவில்லை. இருப்பினும் 122 முதல்தர துடுப்பாட்டப் போட்டிகளிலும், 118 ஏ-தர துடுப்பாட்டப் போட்டிகளிலும், 55 இருபது20 போட்டிகளிலும் கலந்து கொண்டுள்ளார். 1996/97- 2011ஆண்டுகளில், முதல்தர துடுப்பாட்டப் போட்டிகளில் பங்குகொண்டார்.
வெளி இணைப்பு
பகுப்பு:தென்னாபிரிக்கத் துடுப்பாட்டக்காரர்கள் பகுப்பு:1975 பிறப்புகள் பகுப்பு:யார்க்சையர் துடுப்பாட்டக்காரர்கள் பகுப்பு:நார்தாம்ப்டன்சையர் துடுப்பாட்டக்காரர்கள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள்
கிளென்
கிளென் (Glen) என்பது இந்தியாவிலுள்ள ஒரு வனப்பகுதியாகும். வட இந்திய மாநிலமான இமாச்சலப் பிரதேசத்தில் உள்ள சிம்லா நகரில் அன்னடேல், கோடை மலை, சௌரா மைதான் மற்றும் பொய்லுகஞ்சு பகுதிகளுக்கு இடையே இது அமைந்துள்ளது. இயற்கை காட்சிகள் மற்றும் இயற்கை பாதைகளுக்கு இப்பகுதி பெயர் பெற்றதாகும்.
புவியியல்
சௌரா மைதானத்திற்கு கீழே அன்னாடேலுக்கு அடுத்ததாக கிளென் மலைப்பகுதி அமைந்துள்ளது. கிளென்னின் சில பகுதிகள் கோடை மலையின் புறநகர் பகுதிக்கு கீழே அமைந்துள்ளன.
சுற்றுலா
கிளென் மலைப்பகுதி நிறைய சுற்றுலாப் பயணிகளை ஈர்க்கிறது. மூன்று பாதைகள் மற்றும் ஒரு மேற்கட்டி மண்டபம் ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய இவ்வனப்பகுதியின் முக்கிய பாதைகளுக்கு கீழே ஒரு நீர்வீழ்ச்சியும் உள்ளது. வெண்கலப் பாதை, கிசிகிசுக்கும் பாதை, ஓடைப்பாதை என மூன்று இயற்கைப் பாதைகளுக்கும் பெயரிடப்பட்டு அவற்றை புதுப்பிக்கும் பணிகள் நடைபெறுகின்றன.
சுற்றுலாப் பயணிகளின் அனுபவத்தை அறிவுடன் மேம்படுத்தும் விதமாக வழிகாட்டிகளுக்கு பயிற்சியளிக்கப்பட்டுள்ளது. உள்ளூர் மற்றும் சுற்றுலாப் பயணிகளுக்கு கிளென் மலைகளின் தாவர மற்றும் விலங்கினங்கள் மற்றும் அரிய வகை தாவரங்கள் மற்றும் இமயமலை மரங்கள் பற்றி தெரிவிக்கப்படுகின்றன.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:இமாச்சலப் பிரதேசப் புவியியல்
சந்தன மலர்கள்
வகை
பகுப்பு:1980 தமிழ்த் திரைப்படங்கள் பகுப்பு:இந்தியத் தமிழ்த் திரைப்படங்கள் பகுப்பு:கங்கை அமரன் இசையமைத்த திரைப்படங்கள் பகுப்பு:ராதிகா நடித்த திரைப்படங்கள் பகுப்பு:கவுண்டமணி நடித்த திரைப்படங்கள்
பி. டி. தேவசி
பி.டி.தேவசி (B. D. Devassy) இந்தியாவின் கேரள மாநிலம் திருச்சூரைச் சேர்ந்த ஓர் அரசியல்வாதியாவார். 1950 ஆம் ஆண்டு திசம்பர் மாதம் 16 ஆம் தேதியன்று இவர் பிறந்தார். இந்திய பொதுவுடமைக் கட்சி (மார்க்சியம்) கட்சியைச் சேர்ந்த இவர் சாலக்குடி சட்டமன்றத் தொகுதியிலிருந்து தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு கேரள சட்டமன்ற உறுப்பினராகப் பணியாற்றினார்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:21-ஆம் நூற்றாண்டு இந்திய அரசியல்வாதிகள் பகுப்பு:பதின்மூன்றாவது கேரளச் சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:மலையாள அரசியல்வாதிகள் பகுப்பு:கேரள சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள் பகுப்பு:துப்புரவு முடிந்த வேலூர் மாவட்ட ஆசிரியர்கள் தொடங்கிய கட்டுரைகள்
புலிந்தர்கள்
புலிந்தர்கள், இமயமலை மற்றும் அசாம் மலைப்பகுதிகளில் வாழ்ந்த கிராதர்களுடன் தொடர்புடைய மலைவாழ் பழங்குடி மக்கள் என்றும் சிலர் கருதுகின்றனர்.
மகாபாரதக் குறிப்புகள்
குருச்சேத்திரப் போரில், புலிந்தர்கள் ஈட்டி, வில், அம்புகளுடன், கௌரவர் அணி சார்பாக போரிட்டனர்.
மகாசமுந்து மாவட்டம்
, சத்தீஸ்கர் மாநிலத்தின் மாவட்டங்களில் ஒன்று. இதன் தலைமையகம் மகாசமுந்து என்னும் ஊரில் அமைந்துள்ளது. இந்த மாவட்டத்தின் தலைமையகம் மகாசமுந்த் நகரமாகும். இந்த மாவட்டத்தின் எல்லைகள் ராய்ப்பூர் மாவட்டம் - கரியாபந்து மாவட்டம் - பலோடா பசார் மாவட்டம் - சதீஸ்கர் மாநிலத்தின் ராய்கர் மாவட்டம், பர்கர் மாவட்டம், ஒடிசா மாநிலத்தின் நூவாபடா மாவட்டம் என்பன ஆகும்.
புலிந்தர்கள்
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:இந்திய தொன்மவியல் பகுப்பு:இந்து தொன்மவியல் பகுப்பு:இந்திய இனக்குழுக்கள் பகுப்பு:மகாபாரதத்தில் நாடுகள்
மகாசமுந்து மாவட்டம்
போக்குவரத்து
மகாசமுந்து மாவட்டத்தில் தேசிய நெடுஞ்சாலை 6, தேசிய நெடுஞ்சாலை 217 மற்றும் தேசிய நெடுஞ்சாலை 216 ஆகிய மூன்று தேசிய நெடுஞ்சாலைகள் அமைந்துள்ளன. அரங் - மகாசமுந்து முதல் சரைபாலி வரையிலும் சரைபாலி முதல் ஒடிசா வரை தேசிய நெடுஞ்சாலை 6 இன் நான்கு வழிச் சாலையின் கட்டுமானப் பணிகள் நிறைவடைந்துள்ளன.
கிழக்கு கடற்கரை புகையிரத வலயத்தின் முக்கியமான புகையிரத நிலையம் மகாசமுந்து புகையிரத நிலையம் ஆகும். மகாசமுந்து புகையிரத நிலையம் இந்திய ரயில்வே அமைப்பின் மூலம் ராய்ப்பூர், துர்க், நாக்பூர், மும்பை, டெல்லி, போபால், குவாலியர், சம்பல்பூர், திதிலாகர், விசாகப்பட்டினம், திருப்பதி, புரி, பிலாஸ்பூர், கோர்பா, ஜோத்பூர், அஜ்மீர், அகமதாபாத் ஆகியவற்றுடன் நன்கு இணைக்கப்பட்டுள்ளது.
புள்ளிவிபரம்
2011 ஆம் ஆண்டின் சனத்தொகை கணக்கெடுப்பின் படி மகாசமுந்து மாவட்டத்தில் 1,032,754 மக்கள் வசிக்கின்றனர். இந்த மக்கட்தொகை சைப்பிரசு தேசத்தின் சனத்தொகைக்கும், அமெரிக்க மாநிலமான ரோட் தீவின் மக்கட்தொகைக்கும் சமமானது ஆகும். சனத்தொகை அடிப்படையில் இந்தியாவில் 640 மாவட்டங்களில் 438 ஆவது இடத்தைப் பெறுகின்றது. இந்த மாவட்டத்தில் ஒரு சதுர கிலோமீட்டருக்கு (560 / சதுர மைல்) 216 மக்கள் மக்கள் அடர்த்தி உள்ளது.
2011 ஆம் ஆண்டின் இந்திய சனத்தொகை கணக்கெடுப்பில் மகாசமுந்து மாவட்டத்தில் 80.72% வீதமான மக்கள் இந்தி மொழியையும், 18.34% வீதமான மக்கள் ஒடியா மொழியையும் தங்கள் முதன்மை மொழியாக கொண்டிருந்தனர். மேலும் இந்த பிராந்தியத்தில் சத்தீஸ்கரி, இந்தி மற்றும் ஒடியா என்பன பேசப்படும் முக்கிய மொழிகள் ஆகும்.
இணைப்புகள்
பகுப்பு:சத்தீஸ்கர் மாவட்டங்கள் பகுப்பு:
தேவிபிரசாத் சட்டோபாத்தியாயா
தேவிபிரசாத் சட்டோபாத்தியாயா (Debiprasad Chattopadhyaya, நவம்பர் 19, 1918 – மே 8, 1993) இந்திய மார்க்சியப் புலமையாளர்களில் மிகவும் குறிப்பிடத்தக்கவர். இந்திய மெய்யியல் மரபு குறித்து மிக முக்கியமான ஆய்வுகளை நிகழ்த்தியுள்ளார்.இவருடைய மிகவும் குறிப்பிடத்தக்க படைப்பு உலகாயதம்-பண்டை இந்தியப் பொருள்முதல் வாதம் பற்றிய ஓர் ஆய்வு.பண்டைய இந்திய அறிவியல், தொழில்நுட்ப வரலாற்றிலும் மிக முக்கியமான ஆய்வுகளை நிகழ்த்தியுள்ளார்.
வாழ்க்கைக் குறிப்பு
கொல்கத்தா பாவனிபூர் மித்ரா நிலையத்தில் தொடக்கப் பள்ளிக் கல்வியையும், கொல்கத்தா மாநிலக் கல்லூரி, கல்கத்தா பல்கலைக்கழகம் ஆகியவற்றில் மெய்யியலையும் கற்றார். 1939–1942 ஆகிய ஆண்டுகளுக்கிடையில் B.A. (Honours), M.A. ஆகிய பட்ட வகுப்புகளில் முதலிடம் பெற்றுத் தேர்ச்சியடைந்தார்.ஜார்ஜ் தாம்சனின் ஆய்வுமுறையைப் பின்பற்றி உலகாயதம் பற்றி ஆய்வு செய்தார்.கொல்கத்தா நகரக் கல்லூரியில்(city colleage)நெடுங்காலம் மெய்யியலைப் போதித்தார்.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:1918 பிறப்புகள் பகுப்பு:1993 இறப்புகள் பகுப்பு:இந்திய மார்க்சியர்கள் பகுப்பு:இந்திய மெய்யியலாளர்கள் பகுப்பு:இந்தியப் பொதுவுடமைவாதிகள் பகுப்பு:இந்திய இறைமறுப்பாளர்கள் பகுப்பு:இந்திய வரலாற்றாளர்கள் பகுப்பு:வங்காள மக்கள்
சூத்திரக் கிணறு
பகுப்பு:தமிழர் நீர்பாசனவியல்
சிக்கல் நவநீதேசுவரர் கோவில்
சிக்கல் நவநீதேசுவரர் கோயில் தேவாரப் பாடல் பெற்ற தலங்களில் காவிரி தென்கரைத் தலங்களில் 83 ஆவது சிவத்தலமாகும்.
அமைவிடம்
சம்பந்தர் பாடல் பெற்ற இத்தலம் நாகப்பட்டினம் மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ளது. இக்கோவில் நாகப்பட்டினத்தில் இருந்து 5 கிலோ மீட்டர் தொலைவில் அமைந்துள்ளது. இத்தலத்தில் வசிட்டர், காமதேனுவின் வெண்ணெயினால் சிவலிங்கம் அமைத்து வழிபட்டுப் பூசனை முடிவில் அதை எடுக்க முயன்ற போது அது சிக்கிக் கொண்டது என்பது ஒரு தொன்னம்பிக்கை. இங்குள்ள சிக்கல் சிங்காரவேலர் சந்நிதி தனிச்சிறப்பு கொண்டது
வழிபட்டோர்
விசுவாமித்திரர், அகத்தியர், கார்த்தியாயனர், நாரதர்
சிக்கல் சிங்காரவேலர்
இக்கோயிலில், சிங்காரவேலர் வள்ளி, தெய்வானையுடன் கூடிய சன்னதி உள்ளது. திருச்செந்தூரில் சூர சம்ஹாரம் நடந்ததாகக் கூறுவர். இருப்பினும் அதற்கான ஆரம்பம் இத்தலமேயாகும். இங்கு சஷ்டித் திருவிழாவின்போது, வேல்வாங்கும் நிகழ்வு நடைபெறும். அப்போது தாயிடம் வேலை வாங்கி முருகன் தன் சன்னதியில் அமர்வார். அந்த வேலின் சிறப்பின் காரணமாக சிங்காரவேலருக்கு வியர்வை வெள்ளமாய்ப் பெருகுவதாகக் கூறுவர்.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:தேவாரம் பாடல் பெற்ற சிவன் கோயில்கள் பகுப்பு:நாகப்பட்டினம் மாவட்டத்திலுள்ள சிவன் கோயில்கள் பகுப்பு:காவேரி தென்கரை சிவன் கோயில்கள்
யூத தலைமைச் சங்கம்
தலைமைச் சங்கம் (எபிரேயம்: sanhedrîn, கிரேக்கம்: Συνέδριον, synedrion) என்பது இசுரேல் நாட்டில் ஒவ்வொரு ஊர்களிலும் இருபது முதல் இருபத்திமூன்று உறுப்பினர்களைக்கொண்ட ஒரு சங்கமாகும். இதனோடு பெரிய தலைமைச் சங்கம் எருசலேமில் 71 உறுப்பினர்களைக்கொண்டு இயங்கியது. இச்சங்கம் சமய வழக்குகளையும் வழக்கங்களையும் மட்டுமே விசாரித்தது. இரண்டாம் கோவில் காலத்தில் இச்சங்கம் எருசலேம் கோவிலில் ஓய்வு நாள் மற்றும் யூத விழா நாட்களைத்தவிர மற்ற நாட்கள் அனைத்திலும் கூடியது.
மோசே இச்சங்கத்தை முதன்முதலில் கூட்டியதாக எண்ணிக்கை நூல் கூறுகின்றது என மரபுப்படி நம்பப்படுகின்றது. . கி.பி. முதல் நூற்றாண்டளவில் இத்தலைமைச் சங்கம் மூன்று வகையில் இயங்கியது. முதல் வகையினர் முக்கிய குடும்பங்களிலிருந்தும் இனக்குழுக்களிலிருந்தும் வந்த மூப்பர்களைக் கொண்டது. இரண்டாம் வகையில் பெரிய குருக்களும் குருக்கள் குடும்ப பிரதிநிதிகளும் அடங்கியிருந்தனர். மூன்றாம் வகையினர் மறைநூல் அறிஞர் இருந்தனர். யூத பெரிய தலைமைச் சங்கத்தின் மொத்த உறுப்பினர் 71 பேர் ஆவர். அதன் தலைவர் யூத தலைமைக் குரு ஆவார். உரோமையரின் ஆட்சிக் காலத்தில் இந்தத் தலைமைச் சங்கம் வலிமைமிக்கதாக விளங்கியது. யூத மக்களின் சமூக-சமய-அரசியல் வாழ்வில் இச்சங்கத்தின் தாக்கம் அதிகமாக இருந்தது. கைதுசெய்யும் அதிகாரமும் நீதி வழங்கும் அதிகாரமும் யூதத் தலைமைச் சங்கத்திற்கு இருந்தது. மரண தண்டனை தவிர, பிற தண்டனை விதிக்கும் அதிகாரமும் அதற்கு உண்டு.
வரலாற்றுப்படி இவ்வகை சங்கத்தால் எடுக்கப்பட்ட முடிவுகளில் இறுதியானது சுமார் கி.பி 358இல் எபிரேய நாட்காட்டியினை யூத சமயத்தின் அதிகாரப்பூர்வ நாட்காட்டியாக அறிவித்தது ஆகும். உரோமைப் பேரரசின் யூத அடக்குமுறை சட்டங்களினாலும், கிறுத்துவ சமயத்தின் பரவலாலும், இவ்வகை சங்கங்கள் இல்லாமல் போயின. அயினும் பிரான்சின் முதலாம் நெப்போலியன் Grand Sanhedrin என்னும் பெயரில் இச்சங்கத்தை மீன்டும் ஏற்படுத்த முயன்றாலும் அது வெற்றி பெறவில்லை. இதேபோல தற்கால இசுரேலிலும் இவ்வகைச்சங்கங்களை ஏற்படுத்த முனைந்துள்ளனர்.
நற்செய்திகளில் இயேசு இவ்வகை தலைமைச் சங்கத்தினர் முன் விசாரிக்கப்பட்டதாக உறிப்புகள் உள்ளன. மேலும் திருத்தூதர் பணிகள் நூலில் பலமுறை இச்சங்கத்தினர் திருத்தூதர்களைக் கைது செய்து விசாரித்ததாகவும், பெரிய சங்கக் கூட்டம் ஒன்றில் கமாலியேல் கலந்து கொண்டதாகவும், இச்சங்க கூட்டம் ஒன்றில் இவர்கள் ஸ்தேவானை நகரத்திற்கு வெளியே இழுத்துக் கொண்டு போய் கல்லெறிந்து கொன்றதாகவும் குறிக்கப்பட்டுள்ளது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:விவிலியம் பகுப்பு:விவிலிய குழுக்கள் பகுப்பு:எபிரேய விவிலியம்
துருசுப்பட்டி ஊராட்சி
அடிப்படை வசதிகள்
தமிழ்நாடு ஊரக வளர்ச்சி மற்றும் ஊராட்சித் துறையின் 2015ஆம் ஆண்டுத் தரவின்படி கீழ்க்கண்ட தகவல் தொகுக்கப்பட்டுள்ளது.
சிற்றூர்கள்
இந்த ஊராட்சியில் அமைந்துள்ள சிற்றூர்களின் பட்டியல் :
சான்றுகள்
பகுப்பு:புதுக்கோட்டை மாவட்ட ஊராட்சிகள் பகுப்பு:த. இ. க. ஊராட்சித் திட்டம்
அத்வைதம்
thumb|215px|சங்கரரின் குருவாகிய கௌடபாதர் அத்வைதம் (அ + துவைதம், அத்துவிதம்) (IAST ; சமஸ்கிருதம்: ) இரண்டற்ற நிலை என்று பொருள் தருகிறது. இது இந்து தத்துவத்தில் இறைவனின் தன்மை பற்றிய ஒரு கொள்கை ஆகும். சீவன் (ஜீவாத்மா) என்பதும் இறைவன் (பிரம்மம்|பரமாத்மா) என்பதும் ஒன்றுதான்; வேறல்ல என்றும் சகல உயிரினங்களுக்குள்ளும் பொதுவாக ஆத்மாவாக விளங்குகின்றது என்றும் இத்தத்துவம் கூறுகிறது.
பொ.ஊ. 788-820-ம் காலத்தே வாழ்ந்த ஆதிசங்கரர் (இவரது காலம் பொ.ஊ.மு. மூன்றாம் நூற்றாண்டு எனவும் ஒரு வாதம் இருக்கின்றது) முதன்முதலில் அத்வைத தத்துவத்தைத் தொகுத்து எழுதி வைத்தார். இவர் யாருக்கும் உபதேசிக்கவோ பிரசாரம் செய்யவோ இல்லை. இவர் கேரளத்திலுள்ள (அன்றைய சேர நாடு) காலடி எனுமிடத்தில் சிவகுரு - ஆரியாம்பாள் தம்பதிகளுக்கு மகனாகப் பிறந்தார். சங்கரரின் குருவின் பரமகுருவாகிய கௌடபாதர் எழுதிய மாண்டூக்ய காரிகை பிரம்மசூத்திரத்தினை விளக்க எழுந்தது. இதில் கூறப்பட்ட விளக்கங்கள் போதிய தெளிவுடன் காணப்படாமையால் அதனை மேலும் இலகுபடுத்தி விளக்கும் பொருட்டு எழுந்ததுவே சங்கரரின் அத்வைத சிந்தனையாகும்.
அத்துவிதத்தின் நான்கு அடிப்படைக்கொள்கைகள்
1. என்றும் நிலைத்திருக்கும் பொருள் ஒன்றே ஒன்றுதான். அதுதான் ‘ஸத்’ என்றும், (பரப்-)பிரும்மம் அல்லது பரமாத்மா என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. அதைத்தவிர வேறு எதுவும் மெய்ப்பொருளல்ல.
2. பிரும்மம் என்பது பெயர் உருவம் ஆகிய எந்த குணங்களும் அற்றது. அதனால் அதை நிர்க்குணப் பிரும்மம் என்று சொல்லி, நாம் மனதால் நினைக்கக்கூடிய குணங்களுடன் சேர்ந்த கடவுள் என்ற பரம்பொருளை ஸகுணப்-பிரும்மம் என்றும் வேறுபடுத்தவேண்டும்.
நாகேஸ்வரி
நாகேஸ்வரி 2001ல் வெளிவந்த தமிழ் திரைப்படமாகும். இதனை இராம நாராயணன் இயக்கியுள்ளார். இத்திரைப்படத்தில் ரம்யா கிருஷ்ணன், கரன், விவேக், வடிவேலு ஆகியோர் முக்கிய கதாப்பாத்திரங்களில் நடித்துள்ளனர். இதற்கு எஸ். ஏ. ராஜ்குமார் இசையமைத்துள்ளார்.
அத்வைதம்
அத்துவிதத்தின் நான்கு அடிப்படைக்கொள்கைகள்
3. அனைத்துயிர்களுக்கும் உயிருக்குயிராகவும் அறிவுக்கறிவாகவும் இருக்கும் ஜீவாத்மா, வெறும் தோற்றமான அகில உலகிற்கும் அடிப்படை மெய்ப்பொருளாக இருக்கும் பிரம்மம், ஆகிய இரண்டும் இரண்டல்ல, ஒன்றே.
4. உபநிடதங்கள் மெய்ப்பொருளை குணங்களுள்ளதாக விவரிக்கும்போது அதை (சகுனப் பிரம்மம்) ( உருவத்துடன் கூடிய இறைவன்) இடைநிலை விள்க்கங்களாகவும், குணங்களற்றதாக விவரிக்கும்போது அதை (நிர்குணப் பிரம்மம்) [உருவம் அற்ற இறைவன்) கடைநிலை விளக்கமாகவும் கொள்ளவேண்டும்.
இதனையே சுருக்கமாகச் சொல்வதாயின்... எனக் கூறலாம்.
ஆன்மா குறித்த ஏனைய தத்துவங்கள்
சமணம், பௌத்தம், துவைதம், விசிஷ்டாத்வைதம் முதலியன ஆன்மா குறித்த ஏனைய தத்துவங்களாகும். இவற்றை முறையே மகாவீரர் புத்தர் மத்வர் இராமானுஜர் ஆகியோர் பிரதானமாக முன்மொழிந்தனர். மத்வரின் துவைதமும் புத்தரின் பௌத்தமும் இணைந்த கருத்துக்களை அத்வைதம் பறைசாற்றுகிறது. அத்வைதத்திற்கு இன்னும் தெளிவினைக் கொடுக்க விசிஷ்டாத்வைதம் இராமானுஜரால் முன்மொழியப்பட்டது.
துவைதம் விசிஷ்டாத்வைதம் மற்றும் அத்வைதம் இந்து சமய தத்துவங்களாக இன்று அடையாளங் காணப்படுகின்றன. ஆன்மீகம் என்பது அதன் உண்மைப் பொருளில் ஆன்மாவினை ஏற்றுக் கொள்ளும் இவையனைத்தையும் உள்ளடக்கியதாகும்.
இராமகிருஷ்ணர்
thumb|இராமகிருஷ்ணர் (1881, கல்கத்தா)
ஸ்ரீராமகிருஷ்ண பரமஹம்சர் (Sri Ramakrishna Paramahamsa) (பெப்ரவரி 18, 1836 - ஆகஸ்ட் 16, 1886) எனப் பரவலாக அறியப்படும் ஸ்ரீகதாதர சட்டோபாத்யாயர் 19ஆம் நூற்றாண்டின் இந்தியாவின் தலைசிறந்த ஆன்மீகவாதிகளுள் ஒருவர். இவர் விவேகானந்தரின் குருவாவார். அனைத்து மதங்களும் ஒரே இறைவனை அடையும் வெவ்வேறு வழிகளே என்பதை தன் அனுபவங்கள் மூலம் உணர்ந்து அதையே வலியுறுத்தியவர்.
இளமை
கதாதர், க்ஷூதிராம் (பிறப்பு கி.பி.1775) - சந்திரமணிதேவி தம்பதியினருக்கு நான்காவது குழந்தையாக மேற்கு வங்காளத்திலுள்ள காமார்புகூர் எனும் சிறிய கிராமத்தில் பிறந்தார். சிறு வயதில் ஆடல் பாடல்களிலும், தெய்வங்களின் படங்கள் வரைவதிலும், களிமண்ணில் சிலைகள் செய்வதிலும் ஆர்வமாயிருந்த கதாதருக்கு கணிதம் பிடிக்காத பாடமாய் இருந்தது. கிராமத்தின் செல்லப்பிள்ளையாக அவர் விளங்கினார். சற்று வளர்ந்தவுடன் பள்ளிப்படிப்பு பொருள் ஈட்டுவதையே நோக்கமாக கொண்டிருப்பதாக கருதிய அவர் பள்ளி செல்ல மறுத்தார். இயற்கையை ரசிப்பதிலும், பக்திப் பாடல்கள் பாடுவதிலும், புராணக் கதைகள் கேட்பதிலும், நண்பர்களுடன் விளையாடுவதிலும் பொழுதைக் கழித்தார். சிறு வயதிலேயே ஆன்மீக விஷயங்களில் ஆழ்ந்த ஞானம் உடையவராயிருந்தார்.
கதாதரர் மிகவும் சிறியவராக இருந்த போது அவரது தந்தை காலமாகி விட்டதால் தாய் சந்திரமணி, அண்ணன் ராம்குமார் ஆகியோரின் பராமரிப்பில் வளர்ந்து வந்தார். கதாதரை விட ராம்குமார் ஏறக்குறைய முப்பத்தொரு வயது மூத்தவர்.
ராம்குமாரின் திருமணம் கி.பி.1820 இல் நடந்தது.கி.பி.1849ஆம் ஆண்டில் ராம்குமாரின் மனைவி அழகிய ஆண்மகவு ஒன்றை ஈன்றாள். மறுகணமே அதன் முகத்தைப் பார்த்தவாறு உயிர் நீத்தாள். அந்தக் குழந்தைக்கு அட்சயன் என்று பெயரிடப்பட்டது. அதன்பின் ராம்குமாரை வறுமையும், துயரமும் வாட்டின. மனைவியின் நினைவுகளில் இருந்து விடுபடவும், பொருளீட்டவும் குடும்பப் பொறுப்பை சகோதரர் ராமேசுவரரிடம்(பிறப்பு கி.பி.1826) ஒப்படைத்துவிட்டு கல்கத்தா சென்றார். அங்கு ஜாமாபுகூர் என்னுமிடத்தில் சமஸ்கிருத பாடசாலை ஒன்றைத் தொடங்கி சிறுவர்களுக்கு கல்வி கற்பிக்கலானார். அத்துடன் திகம்பர மித்ரர் மற்றும் ஓரிரு செல்வந்தர்களின் வீட்டில் தினசரி பூஜையும் செய்து வந்தார். பள்ளியிலிருந்து மிகவும் குறைந்த வருவாய்தான் அவருக்குக் கிடைத்தது.
ராமேசுவரர், கதாதரனை மிகவும் நேசித்த போதிலும் அவனது படிப்பைப் பற்றி மட்டும் எந்தக் கவலையும் படவில்லை. கதாதரனும் தமது பள்ளி நண்பர்களின் வேண்டுகோளுக்கிணங்க நாடகக்குழு அமைத்து நண்பர்களுக்கு பயிற்சி அளித்தான்.
கல்கத்தாவில்
கல்கத்தாவில் இருந்த ராம்குமாரின் பள்ளியில் அதிக மாணவர்கள் சேர்ந்து பயில ஆரம்பித்திருந்தனர். வருடத்திற்கொரு முறை குடும்பத்தினருடன் தங்க வரும் ராம்குமார், கதாதரனின் போக்கில் ஏற்பட்டிருந்த மாற்றங்களைக் கண்டு கவலை கொண்டார். எனவே தாயுடனும் ராமேசுவரருடனும் கலந்து பேசி கதாதரனை கல்கத்தா அழைத்துச் சென்றார். கதாதரன் அவருடன் சென்றால் பாடசாலையை கவனிக்க உதவி செய்யலாம், மற்றவர்களுடன் படிக்கவும் செய்யலாம் என்று முடிவு செய்தார். ஸ்ரீராமகிருஷ்ணரின் பதினேழு வயதில் அவர் கல்கத்தா சென்றார். அண்ணனுக்கு உதவியாக வீடுகளில் சென்று பூஜைகளைச் செய்ததுடன் அவரிடம் சிறிது கல்வியும் கற்று வந்தார் கதாதரர். இவ்வாறுஅங்கு கதாதரர் 1852 முதல் மூன்று ஆண்டுகளைக் கழித்தார். அடுத்த இரண்டு வருடங்களில் ராம்குமாரின் வருவாய் குறையத் தொடங்கியது.
தட்சிணேசுவரத்தில்
அச்சமயம் மீனவக் குடும்பத்தில் பிறந்த இராணி ராசமணி கட்டிய தட்சிணேசுவரம் காளி கோயிலில் அவர் அன்னைக்கு அன்ன நைவேத்தியம் செய்வதை சமுதாயம் ஏற்றுக் கொள்ளாத சூழ்நிலையில், வேதபாடசாலையில் இருந்த ராம்குமார் பிரச்சனைக்கு தீர்வு கூறினார். இதன்பின் ராணி ராசமணி கட்டிய கோவிலில் ராணியின் வேண்டுகோளின்படி ராம்குமார் அர்ச்சகராகப் பொறுப்பேற்றார்.
ராம்குமாரின் விருப்பப்படி தட்சிணேசுவரத்தில் இருந்து வந்தார் கதாதரர். ராணியின் மருமகனான மதுர்பாபு, கதாதரரைக் கண்டது முதலே ஈர்க்கப்பட்டு அவரிடம் அன்னை காளியின் திருவுருவத்தை அலங்கரிக்கும் பொறுப்பை ஒப்படைக்க எண்ணினார். ஒருமுறை மதுர்பாபு நேரடியாக பூஜைப்பொறுப்பை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டினார். ஆபரணங்களின் பொறுப்பை ஹிருதயர் ஏற்றுக்கொள்வதானால் தாம் பூஜைப் பணியை ஏற்றுக்கொள்வதாக கதாதரர் கூறினார். இது நிகழ்ந்த ஆண்டு 1855.ஏதோ வேலை நிமித்தமாக கல்கத்தாவின் வடக்கிலுள்ள சியாம்நகர் முலாஜர் என்ற ஊருக்கு சென்ற ராம்குமார் அங்கேயே காலமானார். காளி கோயிலின் ஒரு மூலையில் கங்கைக் கரையின் அருகில் கதாதரர் தங்குவதற்காக ஒரு அறை ஒதுக்கப்பட்டது. இங்கு தான் அவர் தம் வாழ்வின் பெரும் பகுதியைக் கழித்தார்.
இந்த காட்சிக்குப் பிறகு ஸ்ரீராமகிருஷ்ணரின் நடவடிக்கைகள் அசாதாரணமாக இருந்தது. இதைக்கண்ட அவர் தாயார் அவருக்கு பித்தம் பிடித்து விட்டது என்றெண்ணி, அவருக்கு திருமணம் செய்து வைத்தால் சரியாகிவிடும் என நினைத்தார். ஸ்ரீராமகிருஷ்ணரோ, இதற்கு மறுப்பளிக்கவில்லை. மாறாக, கமார்புகூரின் அருகில் இருந்த ஜெயராம்பாடி என்ற ஊரில் சாரதாமணி என்ற ஐந்து வயது பெண் இருப்பதாகவும், அப்பெண்ணே, தன்னை மணம் புரிய பிறந்தவள் என்று கூறினார். அதன்படியே அவர் திருமணம் நடந்தது. அனைத்துப் பெண்களையும் காளியின் வடிவங்களாக நோக்கும் ஸ்ரீராமகிருஷ்ணருக்கு, அவர் மனைவியும் விதிவிலக்கில்லை. ஒருநாள் அவர் மனைவியை காளியாக நினைத்து அலங்கரித்து, பூசை செய்து, அவர் கால்களில் வீழ்ந்து வணங்கினார்.
ராணி ராசமணி 1861ஆம் ஆண்டு இறுதியில் காலமானார். அதன் பிறகு ஒருநாள் பைரவி பிராம்மணி என்ற தாந்தரிக பெண்மணி தட்சிணேசுவரத்திற்கு வந்தார். ஸ்ரீராமகிருஷ்ணர் அவரிடம் தாந்தரிக சாதனைகள் கற்றுத் தேர்ந்தார். பின்னர் தோதாபுரி என்பவரிடம் அத்வைத வேதாந்தம் கற்ற ஸ்ரீராமகிருஷ்ணர், ஆறு மாதங்கள் நிர்விகல்ப சமாதியில் திளைத்திருந்தார். அதன் பிறகு ராமர், கிருஷ்ணர், ஆகியோரைக் குறித்து பிரார்த்தித்து சீதை, ராதை ஆகியோருடைய காட்சி கிடைத்ததாகக் கூறியுள்ளார். மேலும், கிறித்தவ, மற்றும் இஸ்லாமிய மார்க்கங்களிலும் சாதனை புரிந்து இயேசு, நபிகள் ஆகியோரின் காட்சிகளையும் தாம் கண்டதாக அவரே பின்னர் குறிப்பிட்டுள்ளார்.
இறுதி நாட்கள்
ஸ்ரீராமகிருஷ்ணரின் இந்த சாதனைகள் பற்றி கேள்விப்பட்டு அப்போது கல்கத்தாவில் இருந்த பலர் அவரைப் பார்க்க வந்தனர். இவர்களுள் நரேந்திரநாத் தத்தா எனப்பட்ட சுவாமி விவேகானந்தர் குறிப்பிடத்தக்கவர். நாட்கள் செல்லச் செல்ல, அவரைப் பார்க்க வருவோரின் கூட்டம் அதிகரித்துக்கொண்டே சென்றது. அவர் நாள் முழுவதும் அவர் சீடர்களுடன் ஆன்மீகம் பற்றிய விவாதங்கள் புரிவது சர்வசாதாரணமானது. அப்போது அவரை வந்து அடிக்கடி சந்தித்த மகேந்திரநாத் குப்தா, தினமும் அவர் கூறுபவற்றையும், அவர் புரிந்த விவாதங்களைப் பற்றியும் வீட்டுக்குச் சென்றவுடன் தன் தினக்குறிப்புப் புத்தகத்தில் குறிப்பெடுத்துக் கொண்டார். இந்த குறிப்புகளே, பின்னாட்களில் The Gospel of Sri Ramakrishna என்ற பெயரில் தொகுக்கப்பட்டது. இது தமிழில் ஸ்ரீராமகிருஷ்ணரின் அமுத மொழிகள் என்ற பெயரில் மூன்று பாகங்களாக மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது.
ஸ்ரீராமகிருஷ்ணரின் கடைசி நாட்களில் தொண்டைப் புற்றுநோய் அவரைத் தாக்கியது. அவருடைய சீடர்கள் அவரை கல்கத்தாவின் அருகில் உள்ள காசிப்பூர் என்ற இடத்தில் தோட்டவீட்டில் வைத்து வைத்தியம், சேவை செய்தனர். 1885 டிசம்பர் 11ஆம் நாளிலிருந்து 1886 ஆகத்து 15 வரை இங்கு தங்கினார். ஸ்ரீராமகிருஷ்ணரின் 1886 ஆகத்து 16 அன்று மகா சமாதி அடைந்தார்.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:1836 பிறப்புகள் பகுப்பு:1886 இறப்புகள் பகுப்பு:அத்வைத வேதாந்த ஆசிரியர்கள் பகுப்பு:வங்காள மக்கள் பகுப்பு:பக்தி இயக்கம்
வலங்கைமான் சங்கரநாராயண சீனிவாச சாஸ்திரி
வலங்கைமான் சங்கரநாராயண சீனிவாச சாஸ்திரி (V. S. Srinivasa Sastri, 22 செப்டெம்பர் 1869 – 17 ஏப்ரல் 1946). இவர் இந்திய அரசியல்வாதியாகவும், நிர்வாகியாகவும், கல்வியாளராகவும் இருந்தார். ஆங்கில மொழி மீது உள்ள புலமைக்காகவும் மற்றும் சொற்பொழிவுகளுக்காகவும் மிகவும் பாராட்டப்பட்டார். பிரிட்டனில் 1916 – 1919ல் ஐந்தாம் ஜார்ஜ் சக்கரவர்த்தியால் பாராட்டப்பட்ட பெருமைக்குரிய சாஸ்திரிக்கு, "சரியான மாண்புமிகு" (The Right Honourable) என்ற பட்டத்தை ஆங்கிலேயர்கள் வழங்கினர்.
வரலாறு
இவர் பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆளுமைகளில் ஒருவர். காந்தி பிறப்பதற்குப் பத்து நாட்கள் முன்பு பிறந்தவர் சாஸ்திரி. பிற்காலத்தில் காந்தியார் இவரை அண்ணன் என்று அழைத்த வரலாறும் உண்டு.