cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ஜெ. இராபர்ட் ஓப்பன்ஹீமர்
ஓபன்ஹெய்மர் ஹார்வர்டு பல்கலைக்கழகத்தில் பயின்றார், அங்கு அவர் 1925 இல் வேதியியலில் இளங்கலைப் பட்டம் பெற்றார், மேலும் கேம்பிரிட்ஜ் பல்கலைக்கழகம் மற்றும் கோட்டிங்கன் பல்கலைக்கழகத்தில் இயற்பியல் படித்தார், அங்கு அவர் 1927 இல் முனைவர் பட்டம் பெற்றார். கல்வியை முடித்த பிறகு, அவர் கல்விப் பதவிகளை வகித்தார். கலிபோர்னியா பல்கலைக்கழகம், பெர்க்லி மற்றும் கலிபோர்னியா இன்ஸ்டிடியூட் ஆப் டெக்னாலஜி (கால்டெக்), மற்றும் குவாண்டம் மெக்கானிக்ஸ் மற்றும் நியூக்ளியர் இயற்பியல் உட்பட கோட்பாட்டு இயற்பியலில் குறிப்பிடத்தக்க பங்களிப்பைச் செய்தன. இரண்டாம் உலகப் போரின் போது, அவர் மன்ஹாட்டன் திட்டத்தில் பணியமர்த்தப்பட்டார், மேலும் 1943 இல் நியூ மெக்ஸிகோவில் உள்ள லாஸ் அலமோஸ் ஆய்வகத்தின் இயக்குநராக நியமிக்கப்பட்டார், ஆயுதங்களை உருவாக்கும் பணியில் ஈடுபட்டார். ஓபன்ஹைமரின் தலைமைத்துவமும் விஞ்ஞான நிபுணத்துவமும் திட்டத்தின் வெற்றிக்கு முக்கியப் பங்கு வகித்தன. ஜூலை 16, 1945 இல் முதல் அணுகுண்டு வெற்றிகரமாக வெடித்த டிரினிட்டி சோதனையை கவனித்தவர்களில் அவரும் ஒருவர். இந்த வெடிப்பு இந்து மத வேதமான பகவத் கீதையின் வார்த்தைகளை தனது நினைவுக்கு கொண்டு வந்ததாக அவர் பின்னர் குறிப்பிட்டார்: "இப்போது நான் மரணமாகிவிட்டேன், உலகங்களை அழிப்பவன்."[2][குறிப்பு 2] ஆகஸ்ட் 1945 இல், ஜப்பானியர்கள் மீது அணுகுண்டுகள் பயன்படுத்தப்பட்டன. ஹிரோஷிமா மற்றும் நாகசாகி நகரங்கள், இன்றுவரை போரில் அணு ஆயுதங்களை மட்டுமே பயன்படுத்துகின்றன.
போர் முடிவடைந்த பின்னர், ஓப்பன்ஹைமர் புதிதாக உருவாக்கப்பட்ட அமெரிக்க அணுசக்தி ஆணையத்தின் செல்வாக்குமிக்க பொது ஆலோசனைக் குழுவின் தலைவரானார். அணுசக்தியின் சர்வதேச கட்டுப்பாட்டிற்காகவும், அணுசக்தி பெருக்கம் மற்றும் சோவியத் யூனியனுடனான அணு ஆயுதப் போட்டியைத் தடுக்கவும் அவர் அந்த நிலையைப் பயன்படுத்தினார். அவர் ஹைட்ரஜன் குண்டை உருவாக்குவதை 1949-1950 அரசாங்க விவாதத்தின் போது எதிர்த்தார், பின்னர் பாதுகாப்பு தொடர்பான பிரச்சினைகளில் நிலைப்பாடுகளை எடுத்தார், இது சில அமெரிக்க அரசாங்கம் மற்றும் இராணுவ பிரிவுகளின் கோபத்தைத் தூண்டியது. இரண்டாவது ரெட் ஸ்கேரின் போது, அந்த நிலைப்பாடுகள், கம்யூனிஸ்ட் கட்சியுடன் இணைந்த மக்கள் மற்றும் அமைப்புகளுடன் ஓபன்ஹெய்மர் கொண்டிருந்த கடந்தகால தொடர்புகளுடன் சேர்ந்து, 1954 இல் அவரது பாதுகாப்பு அனுமதியை ரத்து செய்ய வழிவகுத்தது. செல்வாக்கு, அவர் தொடர்ந்து விரிவுரை, எழுத, மற்றும் இயற்பியல் வேலை. ஒன்பது ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, ஜனாதிபதி ஜான் எஃப். கென்னடி அவருக்கு அரசியல் மறுவாழ்வுக்கான அடையாளமாக என்ரிகோ ஃபெர்மி விருதை வழங்கினார் (மற்றும் லிண்டன் பி. ஜான்சன் அவருக்கு வழங்கினார்). 2022 இல், அவர் இறந்து ஐந்து தசாப்தங்களுக்குப் பிறகு, அமெரிக்க அரசாங்கம் அதன் 1954 முடிவை முறையாக ரத்து செய்து, ஓபன்ஹைமரின் விசுவாசத்தை உறுதிப்படுத்தியது.[3][4]
இயற்பியலில் ஓபன்ஹைமரின் சாதனைகள், மூலக்கூறு அலை செயல்பாடுகளுக்கான பார்ன்-ஓப்பன்ஹைமர் தோராயம், எலக்ட்ரான்கள் மற்றும் பாசிட்ரான்களின் கோட்பாட்டின் வேலை, அணுக்கரு இணைவில் ஓப்பன்ஹைமர்-பிலிப்ஸ் செயல்முறை மற்றும் குவாண்டம் சுரங்கப்பாதையின் முதல் கணிப்பு ஆகியவை அடங்கும். நியூட்ரான் நட்சத்திரங்கள் மற்றும் கருந்துளைகள் பற்றிய நவீன கோட்பாட்டிற்கும், குவாண்டம் இயக்கவியல், குவாண்டம் புலக் கோட்பாடு மற்றும் காஸ்மிக் கதிர்களின் தொடர்புகளுக்கும் அவர் தனது மாணவர்களுடன் முக்கியமான பங்களிப்பைச் செய்தார். ஒரு ஆசிரியராகவும் அறிவியலின் ஊக்குவிப்பாளராகவும், அவர் 1930 களில் உலக முக்கியத்துவம் பெற்ற அமெரிக்க கோட்பாட்டு இயற்பியல் பள்ளியின் ஸ்தாபக தந்தையாக நினைவுகூரப்படுகிறார். இரண்டாம் உலகப் போருக்குப் பிறகு, நியூ ஜெர்சியில் உள்ள பிரின்ஸ்டனில் உள்ள மேம்பட்ட ஆய்வுக்கான நிறுவனத்தின் இயக்குநரானார்.
குழந்தை பருவம் மற்றும் கல்வி
ஜே. ராபர்ட் ஓப்பன்ஹைமர் ஏப்ரல் 22, 1904 இல் நியூயார்க் நகரத்தில் ஒரு யூத குடும்பத்தில் பிறந்தார்,[குறிப்பு 1] [5] ஒரு ஓவியரான எல்லா (நீ ஃப்ரீட்மேன்), மற்றும் ஒரு பணக்கார ஜவுளி இறக்குமதியாளரான ஜூலியஸ் செலிக்மேன் ஓப்பன்ஹைமர். ஜூலியஸ் அப்போது பிரஷியா இராச்சியத்தின் ஹெஸ்ஸே-நாசாவ் மாகாணத்தின் ஒரு பகுதியான ஹனாவ்வில் பிறந்தார், மேலும் 1888 ஆம் ஆண்டில் ஒரு இளைஞனாக அமெரிக்காவிற்கு வந்தார், சில வளங்கள், பணம், பட்டப்படிப்பு படிப்புகள் மற்றும் ஆங்கில மொழியின் அறிவு இல்லை. அவர் ஒரு ஜவுளி நிறுவனத்தால் பணியமர்த்தப்பட்டார் மற்றும் ஒரு தசாப்தத்திற்குள் அங்கு ஒரு நிர்வாகியாக இருந்தார், இறுதியில் செல்வந்தரானார்.[6] ஓபன்ஹைமரின் குடும்பம் கவனிக்காத யூதர்கள்.[7] 1912 ஆம் ஆண்டில், குடும்பம் 155 ரிவர்சைடு டிரைவின் 11வது மாடியில், மன்ஹாட்டனின் மேற்கு 88வது தெருவிற்கு அருகில் உள்ள ஒரு அடுக்குமாடி குடியிருப்புக்கு குடிபெயர்ந்தது, இது ஆடம்பரமான மாளிகைகள் மற்றும் டவுன்ஹவுஸ்களுக்கு பெயர் பெற்றது.[5] அவர்களின் கலைத் தொகுப்பில் பாப்லோ பிக்காசோ மற்றும் எட்வார்ட் வுய்லார்ட் ஆகியோரின் படைப்புகளும், வின்சென்ட் வான் கோவின் மூன்று அசல் ஓவியங்களும் அடங்கும்.[8] ராபர்ட்டுக்கு ஒரு இளைய சகோதரர் ஃபிராங்க் இருந்தார், அவர் இயற்பியலாளராகவும் ஆனார், பின்னர் அவர் சான் பிரான்சிஸ்கோவில் எக்ஸ்ப்ளோரேடோரியம் அறிவியல் அருங்காட்சியகத்தை நிறுவினார்.[9]
ஓபன்ஹெய்மர் ஆரம்பத்தில் அல்குயின் தயாரிப்புப் பள்ளியில் படித்தார்; 1911 இல், அவர் நெறிமுறை கலாச்சார சங்கப் பள்ளியில் நுழைந்தார்.[10] நெறிமுறை கலாச்சார இயக்கத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட ஒரு வகையான நெறிமுறைப் பயிற்சியை மேம்படுத்துவதற்காக இது பெலிக்ஸ் அட்லரால் நிறுவப்பட்டது, அதன் குறிக்கோள் "க்ரீட் முன் செயல்". அவரது தந்தை பல ஆண்டுகளாக சங்கத்தின் உறுப்பினராக இருந்தார், அதன் அறங்காவலர் குழுவில் பணியாற்றினார்
1907 முதல் 1915 வரை.[11] ஓப்பன்ஹெய்மர் ஒரு பல்துறை அறிஞராக இருந்தார், ஆங்கிலம் மற்றும் பிரெஞ்சு இலக்கியங்களில் ஆர்வமுள்ளவர், குறிப்பாக கனிமவியலில் ஆர்வம் கொண்டிருந்தார்.[12] அவர் மூன்றாம் மற்றும் நான்காம் வகுப்புகளை ஒரு வருடத்தில் முடித்தார் மற்றும் எட்டாம் வகுப்பில் பாதியைத் தவிர்த்தார்.[10] அவரது இறுதி ஆண்டில், அவர் வேதியியலில் ஆர்வம் காட்டினார்.[13] அவர் 1921 இல் பட்டம் பெற்றார் மற்றும் ஒரு வருடம் கழித்து, 18 வயதில் ஹார்வர்ட் கல்லூரியில் நுழைந்தார், ஏனெனில் அவர் ஐரோப்பாவில் ஒரு குடும்ப கோடை விடுமுறையின் போது ஜோகிம்ஸ்டலில் எதிர்பார்க்கும் போது பெருங்குடல் அழற்சியால் பாதிக்கப்பட்டார். நோயிலிருந்து அவர் மீள உதவுவதற்காக, அவரது தந்தை அவரது ஆங்கில ஆசிரியர் ஹெர்பர்ட் ஸ்மித்தின் உதவியைப் பெற்றார், அவர் அவரை நியூ மெக்ஸிகோவிற்கு அழைத்துச் சென்றார், அங்கு ஓபன்ஹைமர் குதிரை சவாரி மற்றும் தென்மேற்கு ஐக்கிய மாகாணங்களின் மீது காதல் கொண்டார்.[14]
ஓபன்ஹைமர் வேதியியலில் தேர்ச்சி பெற்றார், ஆனால் ஹார்வர்ட் அறிவியல் மாணவர்கள் வரலாறு, இலக்கியம் மற்றும் தத்துவம் அல்லது கணிதம் ஆகியவற்றைப் படிக்க வேண்டும். அவர் தனது தாமதமான தொடக்கத்திற்கு ஒவ்வொரு பருவத்திலும் ஆறு படிப்புகளை எடுத்து ஈடுசெய்தார் மற்றும் இளங்கலை கௌரவ சங்கமான ஃபை பீட்டா கப்பாவில் அனுமதிக்கப்பட்டார். அவரது முதல் ஆண்டில், அவர் சுயாதீன படிப்பின் அடிப்படையில் இயற்பியலில் பட்டதாரியாக அனுமதிக்கப்பட்டார், இதன் பொருள் அவர் அடிப்படை வகுப்புகளை எடுக்கத் தேவையில்லை மற்றும் மேம்பட்ட வகுப்புகளில் சேரலாம். பெர்சி பிரிட்ஜ்மேன் கற்பித்த தெர்மோடைனமிக்ஸ் பாடத்தின் மூலம் அவர் சோதனை இயற்பியலில் ஈர்க்கப்பட்டார். 1925 இல், மூன்று வருட படிப்புக்குப் பிறகு, ஓப்பன்ஹைமர் கலை இளங்கலை பட்டம் பெற்றார்.[15]
ஐரோப்பாவில் ஆய்வுகள்
சூட் அணிந்த பதினைந்து ஆண்கள் மற்றும் ஒரு பெண் குழு புகைப்படத்திற்கு போஸ் கொடுக்கிறார்கள்
1924 ஆம் ஆண்டில், ஓபன்ஹைமர் கேம்பிரிட்ஜில் உள்ள கிறிஸ்ட் கல்லூரியில் அனுமதிக்கப்பட்டதாக அவருக்குத் தெரிவிக்கப்பட்டது. கேவென்டிஷ் ஆய்வகத்தில் பணிபுரிய அனுமதி கோரி எர்னஸ்ட் ரதர்ஃபோர்டுக்கு கடிதம் எழுதினார். பிரிட்ஜ்மேன் ஓப்பன்ஹைமருக்கு ஒரு பரிந்துரையை வழங்கினார், இது ஆய்வகத்தில் ஓபன்ஹைமரின் விகாரமான தன்மை அவரது வலிமை சோதனை அல்ல, மாறாக கோட்பாட்டு இயற்பியல் என்பதை ஒப்புக்கொண்டது. ரதர்ஃபோர்ட் ஈர்க்கப்படவில்லை, ஆனால் ஓப்பன்ஹைமர் கேம்பிரிட்ஜுக்கு மற்றொரு வாய்ப்பைப் பெறுவார் என்ற நம்பிக்கையில் சென்றார்.[16] அவர் ஒரு அடிப்படை ஆய்வகப் படிப்பை முடிக்க வேண்டும் என்ற நிபந்தனையின் பேரில் அவர் இறுதியில் ஜே. ஜே. தாம்ஸனால் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டார்.[17] அவர் தனது ஆசிரியரான பேட்ரிக் பிளாக்கெட்டுடன் முரண்பாடான உறவை வளர்த்துக் கொண்டார், அவர் அவருக்கு சில ஆண்டுகள் மட்டுமே மூத்தவர். விடுமுறையில் இருந்தபோது, அவரது நண்பர் பிரான்சிஸ் பெர்குசன் நினைவு கூர்ந்தபடி, ஓப்பன்ஹைமர் ஒருமுறை பிளாக்கெட்டின் மேசையில் தீங்கு விளைவிக்கும் இரசாயனங்கள் கலந்த ஆப்பிளை விட்டுச் சென்றதாக ஒப்புக்கொண்டார். ஃபெர்குசனின் கணக்கு மட்டுமே இந்த நிகழ்வின் விரிவான பதிப்பாக இருக்கும் போது, ஓபன்ஹைமரின் பெற்றோர்கள் பல்கலைக்கழக அதிகாரிகளால் எச்சரிக்கப்பட்டனர், அவர்கள் அவரை தகுதிகாண் நிலையில் வைக்க வேண்டும் என்று கருதினர், அவரது பெற்றோர்கள் அதிகாரிகளிடம் வெற்றிகரமாக வற்புறுத்தியதால் இந்த விதி தடுக்கப்பட்டது.[18]
ஓப்பன்ஹைமர் ஒரு உயரமான, மெல்லிய சங்கிலி புகைப்பிடிப்பவர்,[19] அவர் தீவிர சிந்தனை மற்றும் செறிவு காலங்களில் சாப்பிடுவதை அடிக்கடி புறக்கணித்தார். அவரது நண்பர்கள் பலர், அவர் தன்னைத்தானே அழித்துக்கொள்ளும் போக்கு இருப்பதாகக் கூறினர். கேம்பிரிட்ஜில் தனது படிப்பை முடித்துவிட்டு பாரிஸில் பெர்குசனைச் சந்திப்பதற்காக விடுமுறை எடுத்தபோது ஒரு குழப்பமான நிகழ்வு நிகழ்ந்தது. ஓபன்ஹைமர் உடல்நிலை சரியில்லாமல் இருப்பதை பெர்குசன் கவனித்தார். அவரது மனச்சோர்விலிருந்து அவரைத் திசைதிருப்ப, பெர்குசன் ஓப்பன்ஹைமரிடம் அவர் (ஃபெர்குசன்) தனது காதலியான ஃபிரான்சஸ் கீலியை திருமணம் செய்து கொள்ள இருப்பதாக கூறினார். ஓபன்ஹைமர் செய்தியை சரியாக எடுத்துக் கொள்ளவில்லை. அவர் பெர்குசன் மீது பாய்ந்து கழுத்தை நெரிக்க முயன்றார். பெர்குசன் தாக்குதலை எளிதாகத் தடுத்தாலும், எபிசோட் ஓபன்ஹைமரின் ஆழ்ந்த உளவியல் சிக்கல்களை அவருக்கு உணர்த்தியது. அவரது வாழ்நாள் முழுவதும், ஓபன்ஹைமர் மன அழுத்தத்தால் பாதிக்கப்பட்டார்,[20][21] மேலும் அவர் ஒருமுறை தனது சகோதரரிடம், "நண்பர்களை விட எனக்கு இயற்பியல் தேவை" என்று கூறினார்.[22]
1926 ஆம் ஆண்டில், ஓப்பன்ஹைமர் கேம்பிரிட்ஜில் இருந்து கோட்டிங்கன் பல்கலைக்கழகத்திற்கு மேக்ஸ் பார்னின் கீழ் படிக்க சென்றார். கோட்டிங்கன் தத்துவார்த்த இயற்பியலுக்கான உலகின் முன்னணி மையங்களில் ஒன்றாகும். வெர்னர் ஹைசன்பெர்க், பாஸ்குவல் ஜோர்டான், வொல்ப்காங் பாலி, பால் டிராக், என்ரிகோ ஃபெர்மி மற்றும் எட்வர்ட் டெல்லர் உள்ளிட்ட பெரும் வெற்றியைப் பெற்ற நண்பர்களை ஓபன்ஹெய்மர் உருவாக்கினார். அவர் விவாதத்தில் மிகவும் ஆர்வமாக இருப்பதற்காக அறியப்பட்டார், சில சமயங்களில் கருத்தரங்கு அமர்வுகளை எடுத்துக் கொள்ளும் அளவிற்கு இருந்தார்.[23] இது பார்னின் மற்ற மாணவர்களில் சிலரை மிகவும் எரிச்சலடையச் செய்தது, மரியா கோபெர்ட், ஓபன்ஹைமரை அமைதிப்படுத்தாவிட்டால், வகுப்பைப் புறக்கணிப்பதாக அச்சுறுத்தும் வகையில் தானும் மற்றவர்களும் கையெழுத்திட்ட மனு ஒன்றை பார்னிடம் வழங்கினார். ஓபன்ஹெய்மர் அதைப் படிக்கும் இடத்தில் பிறந்த அவரது மேசையில் அதை விட்டுவிட்டார், மேலும் அது ஒரு வார்த்தையும் சொல்லப்படாமல் பயனுள்ளதாக இருந்தது.[24]
ஓபன்ஹெய்மர் தனது 23 வயதில் பார்ன் மேற்பார்வையில் 1927 ஆம் ஆண்டு மார்ச் மாதம் தனது தத்துவவியல் முனைவர் பட்டத்தைப் பெற்றார்.[25] வாய்மொழிப் பரீட்சைக்குப் பிறகு, பேராசிரியர் ஜேம்ஸ் ஃபிராங்க், "அது முடிந்துவிட்டதில் நான் மகிழ்ச்சியடைகிறேன். அவர் என்னைக் கேள்வி கேட்கும் கட்டத்தில் இருந்தார்" என்று கூறியதாகக் கூறப்படுகிறது. [26] ஓபன்ஹைமர் ஐரோப்பாவில் இருந்தபோது பத்துக்கும் மேற்பட்ட கட்டுரைகளை வெளியிட்டார், இதில் பல முக்கியமானவை அடங்கும். குவாண்டம் இயக்கவியலின் புதிய துறையில் பங்களிப்பு. அவரும் பார்னும் பார்ன்-ஓப்பன்ஹைமர் தோராயத்தில் ஒரு பிரபலமான ஆய்வறிக்கையை வெளியிட்டனர், இது அணுக்கரு இயக்கத்தை மூலக்கூறுகளின் கணித சிகிச்சையில் மின்னணு இயக்கத்திலிருந்து பிரிக்கிறது, இது கணக்கீடுகளை எளிமைப்படுத்த அணுக்கரு இயக்கத்தை புறக்கணிக்க அனுமதிக்கிறது. இது அவரது மிகவும் மேற்கோள் காட்டப்பட்ட rk.[27]
ஆரம்ப கால வாழ்க்கையில்
கல்வி வேலை
செப்டம்பர் 1927 இல் கலிபோர்னியா இன்ஸ்டிடியூட் ஆப் டெக்னாலஜிக்கு (கால்டெக்) யுனைடெட் ஸ்டேட்ஸ் நேஷனல் ரிசர்ச் கவுன்சில் பெல்லோஷிப்பை ஓப்பன்ஹெய்மருக்கு வழங்கப்பட்டது. பிரிட்ஜ்மேனும் அவரை ஹார்வர்டில் விரும்பினார், அதனால் அவர் 1927-28 கல்வியாண்டிற்கான தனது பெல்லோஷிப்பை ஹார்வர்டுக்கு இடையில் பிரித்துக்கொண்டார். 1927 மற்றும் கால்டெக் 1928 இல்.[28] கால்டெக்கில் அவர் லினஸ் பாலிங்குடன் நெருங்கிய நட்பை வளர்த்துக் கொண்டார், மேலும் அவர்கள் ரசாயனப் பிணைப்பின் தன்மையின் மீது கூட்டுத் தாக்குதலை நடத்த திட்டமிட்டனர், இதில் பாலிங் ஒரு முன்னோடியாக இருந்தார், ஓபன்ஹைமர் கணிதத்தை வழங்குகிறார் மற்றும் பாலிங் முடிவுகளை விளக்கினார். ஓபன்ஹைமர் தனது மனைவி அவா ஹெலன் பாலிங்குடன் மிகவும் நெருக்கமாகிவிட்டதாக பாலிங் சந்தேகிக்கத் தொடங்கியபோது ஒத்துழைப்பும் அவர்களது நட்பும் முடிவுக்கு வந்தது. ஒருமுறை, பாலிங் வேலையில் இருந்தபோது, ஓபன்ஹெய்மர் அவர்கள் வீட்டிற்கு வந்து, மெக்ஸிகோவில் ஒரு முயற்சியில் தன்னுடன் சேர அவா ஹெலனை அழைத்தார். அவள் மறுத்து, அந்தச் சம்பவத்தை தன் கணவரிடம் தெரிவித்தாலும்,[29] அந்த அழைப்பிதழ் மற்றும் அதைப் பற்றிய அவளது வெளிப்படையான அலட்சியம், பாலிங்கைக் கலங்கச் செய்ததோடு, ஓபன்ஹெய்மருடனான தனது உறவை முறித்துக் கொண்டார். ஓபன்ஹெய்மர் பின்னர் அவரை மன்ஹாட்டன் திட்டத்தின் வேதியியல் பிரிவின் தலைவராக வருமாறு அழைத்தார், ஆனால் அவர் ஒரு அமைதிவாதி என்று கூறி பாலிங் மறுத்துவிட்டார்.[30]
1928 இலையுதிர்காலத்தில், ஓபன்ஹெய்மர் நெதர்லாந்தின் லைடன் பல்கலைக்கழகத்தில் உள்ள பால் எஹ்ரென்ஃபெஸ்டின் கல்வி நிறுவனத்திற்குச் சென்றார், அங்கு அவர் டச்சு மொழியில் சொற்பொழிவுகளை ஆற்றியதன் மூலம் ஈர்க்கப்பட்டார். அங்கு அவருக்கு ஓப்ஜே என்ற புனைப்பெயர் வழங்கப்பட்டது,[31] பின்னர் அவரது மாணவர்களால் "ஒப்பி" என்று ஆங்கிலத்தில் அழைக்கப்பட்டது.[32] லைடனில் இருந்து அவர் ஜூரிச்சில் உள்ள சுவிஸ் ஃபெடரல் இன்ஸ்டிடியூட் ஆப் டெக்னாலஜிக்கு (ETH) தொடர்ந்து குவாண்டம் மெக்கானிக்ஸ் மற்றும் தொடர்ச்சியான ஸ்பெக்ட்ரம் ஆகியவற்றில் வொல்ப்காங் பாலியுடன் இணைந்து பணியாற்றினார். ஓபன்ஹைமர் பாலியை மதிக்கிறார் மற்றும் விரும்பினார், மேலும் அவரது தனிப்பட்ட பாணியையும் பிரச்சனைகளுக்கான அவரது விமர்சன அணுகுமுறையையும் பின்பற்றியிருக்கலாம்.[33]
கிரேக்க பாணி கட்டிடங்கள் மற்றும் ஒரு கடிகார கோபுரம்
கலிபோர்னியா பல்கலைக்கழகம், பெர்க்லி, அங்கு ஓபன்ஹைமர் 1929 முதல் 1943 வரை கற்பித்தார்.
அமெரிக்காவிற்குத் திரும்பியதும், பெர்க்லியில் உள்ள கலிபோர்னியா பல்கலைக்கழகத்தில், ஓப்பன்ஹைமர் ஒரு துணைப் பேராசிரியர் பதவியை ஏற்றுக்கொண்டார், அங்கு ரேமண்ட் டி. பிர்ஜ் அவரை மிகவும் விரும்பினார், அதனால் அவரை கால்டெக்குடன் பகிர்ந்து கொள்ள அவர் விருப்பம் தெரிவித்தார்.[30]
அவர் தனது பெர்க்லி பேராசிரியராகத் தொடங்குவதற்கு முன்பு, ஓபன்ஹைமர் லேசான காசநோயால் பாதிக்கப்பட்டார் மற்றும் நியூ மெக்ஸிகோ பண்ணையில் தனது சகோதரர் பிராங்குடன் சில வாரங்கள் கழித்தார், அதை அவர் குத்தகைக்கு எடுத்து இறுதியில் வாங்கினார். பண்ணை குத்தகைக்கு இருப்பதைக் கேள்விப்பட்ட அவர், "ஹாட் டாக்!" என்று கூச்சலிட்டார், பின்னர் அதை பெர்ரோ கலியெண்டே என்று அழைத்தார், அதாவது ஸ்பானிஷ் மொழியில் "ஹாட் டாக்".[34] பின்னர் அவர் "இயற்பியல் மற்றும் பாலைவன நாடு" தனது "இரண்டு பெரிய காதல்கள்" என்று கூறினார்.[35] அவர் காசநோயில் இருந்து மீண்டு பெர்க்லிக்குத் திரும்பினார், அங்கு அவர் தனது அறிவார்ந்த திறமை மற்றும் பரந்த ஆர்வங்களுக்காக அவரைப் போற்றிய ஒரு தலைமுறை இயற்பியலாளர்களுக்கு ஆலோசகராகவும் ஒத்துழைப்பாளராகவும் முன்னேறினார். அவரது மாணவர்களும் சகாக்களும் அவரை மெய்சிலிர்க்க வைப்பதாகக் கண்டனர்: தனிப்பட்ட தொடர்புகளில் ஹிப்னாடிக், ஆனால் பொது அமைப்புகளில் அடிக்கடி குளிர்ச்சியாக இருப்பார். அவரது கூட்டாளிகள் இரண்டு முகாம்களில் விழுந்தனர்: ஒருவர் அவரை ஒதுங்கிய மற்றும் ஈர்க்கக்கூடிய மேதை மற்றும் அழகியல் என பார்த்தார், மற்றவர் பாசாங்கு மற்றும் பாதுகாப்பற்ற தோரணையாக இருந்தார்.[36] அவருடைய மாணவர்கள் எப்பொழுதும் முன்னாள் வகைக்குள் வருவார்கள், அவருடைய நடை, பேச்சு மற்றும் பிற பழக்கவழக்கங்கள் மற்றும் முழு நூல்களையும் அவற்றின் அசல் மொழிகளில் படிக்கும் அவரது விருப்பமும் கூட.[37] அவரைப் பற்றி ஹான்ஸ் பெத்தே கூறியதாவது:
ஒருவேளை அவர் தனது போதனைக்கு கொண்டு வந்த மிக முக்கியமான மூலப்பொருள் அவரது நேர்த்தியான சுவை. பாடங்களைத் தேர்ந்தெடுப்பதன் மூலம் காட்டப்படும் முக்கியமான பிரச்சனைகள் என்ன என்பதை அவர் எப்போதும் அறிந்திருந்தார். அவர் உண்மையிலேயே அந்த பிரச்சனைகளுடன் வாழ்ந்தார், தீர்வுக்காக போராடினார், மேலும் அவர் தனது கவலையை குழுவிடம் தெரிவித்தார். அதன் உச்சக்கட்டத்தில், அவரது குழுவில் சுமார் எட்டு அல்லது பத்து பட்டதாரி மாணவர்கள் மற்றும் ஆறு போஸ்ட்-டாக்டரல் ஃபெலோக்கள் இருந்தனர். இந்தக் குழுவை தினமும் ஒருமுறை தனது அலுவலகத்தில் சந்தித்து மாணவர்களின் ஆய்வுப் பிரச்சனையின் நிலையை ஒருவர் பின் ஒருவராக விவாதித்தார். அவர் எல்லாவற்றிலும் ஆர்வமாக இருந்தார், ஒரு பிற்பகலில் அவர்கள் குவாண்டம் எலக்ட்ரோடைனமிக்ஸ், காஸ்மிக் கதிர்கள், எலக்ட்ரான் ஜோடி உற்பத்தி மற்றும் அணு இயற்பியல் பற்றி விவாதிக்கலாம்.[38]
ஓபன்ஹெய்மர் நோபல் பரிசு பெற்ற பரிசோதனை இயற்பியலாளர் எர்னஸ்ட் ஓ. லாரன்ஸ் மற்றும் அவரது சைக்ளோட்ரான் முன்னோடிகளுடன் நெருக்கமாக பணியாற்றினார், லாரன்ஸ் பெர்க்லி தேசிய ஆய்வகத்தில் அவர்களின் இயந்திரங்கள் தயாரிக்கும் தரவைப் புரிந்துகொள்ள உதவினார்.[39] 1936 ஆம் ஆண்டில், பெர்க்லி அவரை ஆண்டுக்கு $3,300 சம்பளத்தில் முழுப் பேராசிரியராக உயர்த்தினார் (2021 இல் $64,000 க்கு சமம்). பதிலுக்கு அவர் கால்டெக்கில் தனது கற்பித்தலைக் குறைக்கும்படி கேட்டுக் கொள்ளப்பட்டார், அதனால் ஒரு சமரசம் எட்டப்பட்டது, அதன் மூலம் பெர்க்லி அவரை ஒவ்வொரு ஆண்டும் ஆறு வாரங்களுக்கு விடுவித்தார், இது கால்டெக்கில் ஒரு பாடத்தை கற்பிக்க போதுமானது.[40]
அறிவியல் வேலை
ஓபன்ஹெய்மர் கோட்பாட்டு வானியல் (குறிப்பாக பொது சார்பியல் மற்றும் அணுக் கோட்பாடு தொடர்பானது), அணு இயற்பியல், நிறமாலை மற்றும் குவாண்டம் புலக் கோட்பாடு ஆகியவற்றில் முக்கியமான ஆராய்ச்சிகளை மேற்கொண்டார். சார்பியல் குவாண்டம் இயக்கவியலின் முறையான கணிதமும் அவரது கவனத்தை ஈர்த்தது, இருப்பினும் அதன் செல்லுபடியை அவர் சந்தேகித்தார். நியூட்ரான், மீசன் ஏ உள்ளிட்ட பல பிற்கால கண்டுபிடிப்புகளை அவரது பணி கணித்துள்ளதுnd நியூட்ரான் நட்சத்திரம்.[41]
ஆரம்பத்தில், அவரது முக்கிய ஆர்வம் தொடர்ச்சியான ஸ்பெக்ட்ரம் கோட்பாடு மற்றும் 1926 இல் வெளியிடப்பட்ட அவரது முதல் கட்டுரை, மூலக்கூறு பேண்ட் ஸ்பெக்ட்ராவின் குவாண்டம் கோட்பாட்டைப் பற்றியது. அதன் மாறுதல் நிகழ்தகவுகளின் கணக்கீடுகளை மேற்கொள்ள அவர் ஒரு முறையை உருவாக்கினார். அவர் ஹைட்ரஜன் மற்றும் எக்ஸ்-கதிர்களுக்கான ஒளிமின்னழுத்த விளைவைக் கணக்கிட்டார், K-விளிம்பில் உறிஞ்சுதல் குணகத்தைப் பெற்றார். அவரது கணக்கீடுகள் சூரியனின் எக்ஸ்-கதிர் உறிஞ்சுதலின் அவதானிப்புகளுடன் ஒத்துப்போகின்றன, ஆனால் ஹீலியம் அல்ல. பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, சூரியன் பெரும்பாலும் ஹைட்ரஜனால் ஆனது என்பதும் அவருடைய கணக்கீடுகள் உண்மையில் சரியானவை என்பதும் உணரப்பட்டது.[42][43]
ஐன்ஸ்டீன் ஒரு மேசையில் எழுதுகிறார். ஓபன்ஹெய்மர் அவருக்கு அருகில் அமர்ந்து பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறார்.
இயற்பியலாளர்கள் ஆல்பர்ட் ஐன்ஸ்டீன் மற்றும் ஓபன்ஹைமர் ஆகியோர் சுமார் 1950 இல் வழங்குகிறார்கள்
காஸ்மிக் கதிர் மழைக் கோட்பாட்டிற்கு ஓப்பன்ஹைமர் முக்கிய பங்களிப்பைச் செய்தார் மற்றும் இறுதியில் குவாண்டம் சுரங்கப்பாதையின் விளக்கங்களுக்கு வழிவகுத்த வேலையைத் தொடங்கினார். 1931 ஆம் ஆண்டில், அவர் தனது மாணவர் ஹார்வி ஹால் [44] உடன் இணைந்து ஒளிமின்னழுத்த விளைவு பற்றிய ஒரு கட்டுரையை எழுதினார். அணுவுக்கு ஒரே ஆற்றல் உள்ளது. பின்னர், அவரது முனைவர் பட்ட மாணவர்களில் ஒருவரான வில்லிஸ் லாம்ப், இது ஆட்டுக்குட்டி ஷிப்ட் என அறியப்பட்டதன் விளைவு என்று தீர்மானித்தார், இதற்காக 1955 இல் இயற்பியலுக்கான நோபல் பரிசு லாம்ப் வழங்கப்பட்டது.[41]
அவரது முதல் முனைவர் பட்டம் பெற்ற மாணவியான மெல்பா பிலிப்ஸுடன், ஓபன்ஹைமர் டியூட்டரான்களால் குண்டுவீச்சுக்கு கீழ் செயற்கை கதிரியக்கத்தை கணக்கிடுவதில் பணியாற்றினார். எர்னஸ்ட் லாரன்ஸ் மற்றும் எட்வின் மெக்மில்லன் ஆகியோர் டியூட்டரான்கள் மூலம் அணுக்கருக்களை வீசியபோது, முடிவுகள் ஜார்ஜ் காமோவின் கணிப்புகளுடன் நெருக்கமாக ஒத்துப்போவதைக் கண்டறிந்தனர், ஆனால் அதிக ஆற்றல்கள் மற்றும் கனமான கருக்கள் சம்பந்தப்பட்டபோது, முடிவுகள் கோட்பாட்டிற்கு இணங்கவில்லை. 1935 ஆம் ஆண்டில், ஓப்பன்ஹைமர் மற்றும் பிலிப்ஸ் ஒரு கோட்பாட்டை உருவாக்கினர்-இப்போது ஓப்பன்ஹைமர்-பிலிப்ஸ் செயல்முறை என்று அறியப்படுகிறது-முடிவுகளை விளக்குவதற்கு; இந்தக் கோட்பாடு இன்றும் பயன்பாட்டில் உள்ளது.[45]
1930 ஆம் ஆண்டிலேயே, ஓப்பன்ஹைமர் ஒரு கட்டுரையை எழுதினார், அது பாசிட்ரான் இருப்பதைக் கணித்துள்ளது. எலக்ட்ரான்கள் நேர்மறை மற்றும் எதிர்மறை ஆற்றல் இரண்டையும் கொண்டிருக்க முடியும் என்று பால் டிராக்கின் ஒரு ஆய்வறிக்கை முன்மொழியப்பட்டது. டைராக் சமன்பாடு என்று அழைக்கப்படும் ஒரு சமன்பாட்டை டைராக்கின் தாள் அறிமுகப்படுத்தியது, இது ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட குவாண்டம் மெக்கானிக்ஸ், ஸ்பெஷல் ரிலேடிவிட்டி மற்றும் அப்போதைய எலக்ட்ரான் ஸ்பின் என்ற புதிய கருத்து, ஜீமன் விளைவை விளக்குகிறது.[46] ஓப்பன்ஹைமர், சோதனை ஆதாரங்களை வரைந்து, எதிர்வுகூறப்பட்ட நேர்மறையாக சார்ஜ் செய்யப்பட்ட எலக்ட்ரான்கள் புரோட்டான்கள் என்ற கருத்தை நிராகரித்தார். எலக்ட்ரானைப் போன்ற அதே வெகுஜனத்தை அவை கொண்டிருக்க வேண்டும் என்று அவர் வாதிட்டார், அதேசமயம் எலக்ட்ரான்களை விட புரோட்டான்கள் மிகவும் கனமானவை என்று சோதனைகள் காட்டுகின்றன. இரண்டு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, கார்ல் டேவிட் ஆண்டர்சன் பாசிட்ரானைக் கண்டுபிடித்தார், அதற்காக அவர் 1936 ஆம் ஆண்டு இயற்பியலுக்கான நோபல் பரிசைப் பெற்றார்.[47]
ஓப்பன்ஹைமரின் கட்டுரைகள் அவர் நிபுணராக இருந்த சுருக்க தலைப்புகளின் தரங்களால் கூட புரிந்துகொள்வது கடினம் என்று கருதப்பட்டது. இயற்பியல் கோட்பாடுகளை நிரூபிக்க நேர்த்தியான, மிகவும் சிக்கலான, கணித நுட்பங்களைப் பயன்படுத்துவதை அவர் விரும்பினார். அவசரம். "அவரது இயற்பியல் நன்றாக இருந்தது", என்று அவரது மாணவர் ஸ்னைடர் கூறினார், "ஆனால் அவரது எண்கணிதம் மோசமானது".[41]
இரண்டாம் உலகப் போருக்குப் பிறகு, ஓப்பன்ஹைமர் ஐந்து அறிவியல் கட்டுரைகளை மட்டுமே வெளியிட்டார், அவற்றில் ஒன்று உயிரி இயற்பியலில் இருந்தது, 1950 க்குப் பிறகு எதுவும் இல்லை. முர்ரே கெல்-மேன், ஒரு வருகை தரும் விஞ்ஞானியாக, அவருடன் 1951 இல் மேம்பட்ட ஆய்வு நிறுவனத்தில் பணியாற்றினார். , இந்த கருத்தை வழங்கினார்:
நீங்கள் ஒரு நாற்காலியில் உட்காரும் போது, "உட்கார்ந்த சதை" அவரிடம் இல்லை. எனக்குத் தெரிந்தவரை, அவர் நீண்ட காகிதத்தை எழுதவில்லை அல்லது நீண்ட கணக்கீடு செய்யவில்லை. அதற்கு அவருக்குப் பொறுமை இல்லை; அவரது சொந்த வேலை சிறிய அபெர்சஸைக் கொண்டிருந்தது, ஆனால் மிகவும் புத்திசாலித்தனமானவை. ஆனால் அவர் மற்றவர்களை விஷயங்களைச் செய்ய தூண்டினார், மேலும் அவரது செல்வாக்கு அற்புதமாக இருந்தது.[52]
தனிப்பட்ட மற்றும் அரசியல் வாழ்க்கை
1920 களில், ஓபன்ஹைமர் உலக விஷயங்களைப் பற்றி அறியாமல் இருந்தார். அவர் டிஐடி செய்தித்தாள்கள் அல்லது பிரபலமான பத்திரிகைகளைப் படிக்கவில்லை, மேலும் விபத்து நிகழ்ந்து ஆறு மாதங்களுக்குப் பிறகு எர்னஸ்ட் லாரன்ஸுடன் அவர் நடைபயணத்தில் இருந்தபோதுதான் 1929 ஆம் ஆண்டு வோல் ஸ்ட்ரீட் விபத்தைப் பற்றி அறிந்தார்.[53][54] 1936 ஜனாதிபதித் தேர்தல் வரை அவர் வாக்களிக்கவில்லை என்று ஒருமுறை குறிப்பிட்டார். இருப்பினும், 1934 முதல், அவர் அரசியல் மற்றும் சர்வதேச விவகாரங்களில் அதிக அக்கறை காட்டினார். 1934 ஆம் ஆண்டில், நாஜி ஜெர்மனியில் இருந்து தப்பிச் செல்லும் ஜெர்மன் இயற்பியலாளர்களை ஆதரிப்பதற்காக இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு அவர் தனது வருடாந்திர சம்பளத்தில் மூன்று சதவீதத்தை - சுமார் $100 (2021 இல் $2,026 க்கு சமம்) ஒதுக்கினார். 1934 வெஸ்ட் கோஸ்ட் வாட்டர்ஃபிரண்ட் ஸ்டிரைக்கின் போது, அவரும் அவரது சில மாணவர்களும், மெல்பா பிலிப்ஸ் மற்றும் பாப் செர்பர் உட்பட, லாங்ஷோர்மேன் பேரணியில் கலந்து கொண்டனர். ஓபன்ஹெய்மர் பலமுறை செர்பருக்கு பெர்க்லியில் ஒரு பதவியைப் பெற முயன்றார், ஆனால் "டிபார்ட்மெண்டில் ஒரு யூதர் போதும்" என்று கருதிய பிர்ஜால் தடுக்கப்பட்டார்.[55]
மக் ஷாட் அதன் மேல் "K-6" மற்றும் கீழே "J. R. Oppenheimer" என தட்டச்சு செய்யப்பட்டுள்ளது.
லாஸ் அலமோஸ் ஆய்வகத்திலிருந்து ஓப்பன்ஹெய்மரின் அடையாள அட்டை
1930 களில் பல இளம் அறிவுஜீவிகளைப் போலவே, ஓபன்ஹைமர் சமூக சீர்திருத்தங்களை ஆதரித்தார், பின்னர் அவை கம்யூனிச கருத்துக்கள் என்று கூறப்பட்டன. மெக்கார்த்தி காலத்தில் இடதுசாரிகள் என்று முத்திரை குத்தப்பட்ட பல முற்போக்கான காரணங்களுக்காக அவர் நன்கொடை அளித்தார். ஸ்பெயினின் உள்நாட்டுப் போர் மற்றும் பிற பாசிச எதிர்ப்பு நடவடிக்கைகளில் குடியரசுக் கட்சியின் காரணத்திற்காக நிதி சேகரிப்புகளை நடத்துவதுதான் அவரது தீவிரமான வேலை என்று கூறப்படும் பெரும்பாலானவை. அவர் ஒருபோதும் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி USA (CPUSA) இல் வெளிப்படையாகச் சேரவில்லை, இருப்பினும் கட்சி உறுப்பினர்களாகக் கூறப்பட்ட தெரிந்தவர்கள் மூலம் இடதுசாரி காரணங்களுக்காக அவர் பணத்தை அனுப்பினார்.[58]
அவர் 1942 இல் மன்ஹாட்டன் திட்டத்தில் சேர்ந்தபோது, ஓபன்ஹெய்மர் தனது தனிப்பட்ட பாதுகாப்பு கேள்வித்தாளில் "மேற்கு கடற்கரையில் உள்ள ஒவ்வொரு கம்யூனிஸ்ட் முன்னணி அமைப்பிலும் உறுப்பினராக இருந்ததாக" எழுதினார்.[59] பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு அவர் கூறியது தனக்கு நினைவில் இல்லை என்றும், அது உண்மையல்ல என்றும், அந்த வழியில் அவர் ஏதாவது சொன்னால், அது "அரை நகைச்சுவையான மிகைப்படுத்தல்" என்றும் கூறினார்.[60] அவர் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி அமைப்பான மக்கள் உலகில்[61] சந்தாதாரராக இருந்தார், மேலும் அவர் 1954 இல் சாட்சியமளித்தார், "நான் கம்யூனிஸ்ட் இயக்கத்துடன் தொடர்புடையவன்."[62] 1937 முதல் 1942 வரை, ஓப்பன்ஹெய்மர் பெர்க்லியில் உறுப்பினராக இருந்தார். "கலந்துரையாடல் குழு" என்று அழைக்கப்பட்டது, இது பின்னர் சக உறுப்பினர்களான ஹாகோன் செவாலியர்[63][64] மற்றும் கார்டன் கிரிஃபித்ஸ் ஆகியோரால் பெர்க்லி ஆசிரியர்களுக்கான கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் "மூடப்பட்ட" (ரகசிய) பிரிவாக அடையாளம் காணப்பட்டது.[65]
எஃப்.பி.ஐ மார்ச் 1941 இல் ஓப்பன்ஹைமர் பற்றிய ஒரு கோப்பைத் திறந்தது. அவர் டிசம்பர் 1940 இல் செவாலியர் வீட்டில் நடந்த ஒரு கூட்டத்தில் கலந்து கொண்டார் என்று பதிவு செய்தது, அதில் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் கலிபோர்னியா மாநிலச் செயலர் வில்லியம் ஷ்னீடர்மேன் மற்றும் அதன் பொருளாளர் ஐசக் ஃபோல்காஃப் ஆகியோர் கலந்து கொண்டனர். கம்யூனிஸ்ட் முன்னணி அமைப்பாகக் கருதப்படும் அமெரிக்க சிவில் லிபர்ட்டிஸ் யூனியனின் நிர்வாகக் குழுவில் ஓபன்ஹெய்மர் இருந்ததாக FBI குறிப்பிட்டது. அதன்பிறகு, FBI தேசிய அவசரநிலையின் போது கைது செய்வதற்காக ஓப்பன்ஹைமரை அதன் காவலில் வைத்தல் குறியீட்டில் சேர்த்தது.[66] ஓப்பன்ஹைமரின் கட்சி உறுப்பினர் அல்லது அதன் பற்றாக்குறை பற்றிய விவாதங்கள் மிகச் சிறந்த புள்ளிகளில் திரும்பியுள்ளன; இந்த நேரத்தில் அவர் வலுவான இடதுசாரி கருத்துக்களைக் கொண்டிருந்தார் மற்றும் கட்சி உறுப்பினர்களுடன் தொடர்பு கொண்டார், இருப்பினும் அவர் அதிகாரப்பூர்வமாக கட்சியின் உறுப்பினரா என்பதில் கணிசமான சர்ச்சை உள்ளது. அவரது 1954 பாதுகாப்பு அனுமதி விசாரணையில், அவர் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் உறுப்பினராக இருப்பதை மறுத்தார், ஆனால் அவர் தன்னை ஒரு சக பயணியாக அடையாளப்படுத்தினார், அவர் கம்யூனிசத்தின் பல குறிக்கோள்களுடன் உடன்படுபவர் என்று வரையறுத்தார், ஆனால் எந்த கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் உத்தரவுகளையும் கண்மூடித்தனமாக பின்பற்றத் தயாராக இல்லை. கருவி.[67]
ஆகஸ்ட் 1943 இல், அவர் மன்ஹாட்டன் திட்டப் பாதுகாப்பு முகவர்களிடம் முன்வந்து, தனக்குத் தெரியாத ஜார்ஜ் எல்டெண்டன், சோவியத் யூனியனின் சார்பாக அணுசக்தி ரகசியங்களுக்காக லாஸ் அலமோஸில் மூன்று பேரைக் கோரினார். பின்னர் நேர்காணல்களில் இந்த பிரச்சினையை அழுத்தியபோது, ஓப்பன்ஹெய்மர் தன்னை அணுகிய ஒரே நபர் தனது நண்பர் ஹாகோன் செவாலியர், பிரெஞ்சு இலக்கியத்தின் பெர்க்லி பேராசிரியரே என்று ஒப்புக்கொண்டார், அவர் ஓப்பன்ஹைமரின் வீட்டில் இரவு விருந்தில் தனிப்பட்ட முறையில் இந்த விஷயத்தைக் குறிப்பிட்டார்.[68] மன்ஹாட்டன் திட்டத்தின் இயக்குனர் பிரிகேடியர் ஜெனரல் லெஸ்லி ஆர். க்ரோவ்ஸ், ஜூனியர், இந்த சந்தேகத்திற்கிடமான நடத்தையால் வெளியேற்றப்படுவதற்கு ஓபன்ஹைமர் திட்டத்திற்கு மிகவும் முக்கியமானவர் என்று நினைத்தார். ஜூலை 20, 1943 இல், அவர் மன்ஹாட்டன் பொறியாளர் மாவட்டத்திற்கு எழுதினார்:
ஜூலை 15 ஆம் தேதிக்கான எனது வாய்மொழி வழிகாட்டுதல்களுக்கு இணங்க, திரு ஓபன்ஹைமர் குறித்து நீங்கள் வைத்திருக்கும் தகவலைப் பொருட்படுத்தாமல், தாமதமின்றி ஜூலியஸ் ராபர்ட் ஓப்பன்ஹைமருக்கு அனுமதி வழங்கப்பட வேண்டும். அவர் திட்டத்திற்கு முற்றிலும் இன்றியமையாதவர்.[69]
உறவுகள் மற்றும் குழந்தைகள்
அவர்களின் முதல் குழந்தை, பீட்டர், மே 1941 இல் பிறந்தார்,[73] மற்றும் அவர்களது இரண்டாவது, கேத்ரின் ("டோனி"), நியூ மெக்ஸிகோவின் லாஸ் அலமோஸில், டிசம்பர் 7, 1944 இல் பிறந்தார்.[72] அவரது திருமணத்தின் போது, ஓபன்ஹைமர் டாட்லாக் உடனான தனது உறவை மீண்டும் எழுப்பினார்.[74] பின்னர், டாட்லாக்கின் கம்யூனிஸ்ட் சங்கங்கள் காரணமாக அவர்களது தொடர் தொடர்பு அவரது பாதுகாப்பு அனுமதி விசாரணையில் சிக்கலாக மாறியது.[75]
அணுகுண்டின் வளர்ச்சி முழுவதும், ஓப்பன்ஹைமர் FBI மற்றும் மன்ஹாட்டன் திட்டத்தின் உள் பாதுகாப்புப் பிரிவினரால் அவர் கடந்த காலத்தில் கொண்டிருந்ததாக அறியப்பட்ட இடதுசாரி சங்கங்களின் விசாரணையில் இருந்தார். ஜூன் 1943 இல் கலிபோர்னியாவுக்குச் சென்றபோது, மன அழுத்தத்தால் பாதிக்கப்பட்டிருந்த டாட்லாக்கைப் பார்க்க ராணுவப் பாதுகாப்பு முகவர்கள் அவரைப் பின்தொடர்ந்தனர். ஓபன்ஹைமர் தனது குடியிருப்பில் இரவைக் கழித்தார்.[76] ஜனவரி 4, 1944 அன்று டாட்லாக் தற்கொலை செய்து கொண்டார், இதனால் ஓபன்ஹைமர் ஆழ்ந்த வருத்தத்திற்கு ஆளானார்.[77]
ஓபன்ஹெய்மரின் நெருங்கிய கூட்டாளிகள் பலர் 1930கள் அல்லது 1940களில் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியில் செயல்பட்டனர், இதில் அவரது சகோதரர் ஃபிராங்க், பிராங்கின் மனைவி ஜாக்கி,[78] கிட்டி,[79] டாட்லாக், அவரது வீட்டுப் பெண் மேரி எலன் வாஷ்பர்ன்,[80] மற்றும் அவரது பட்டதாரிகளில் பலர் உள்ளனர். பெர்க்லியில் உள்ள மாணவர்கள்.[81]
மாயவாதம்
ஓபன்ஹைமரின் பலதரப்பட்ட ஆர்வங்கள் சில சமயங்களில் அறிவியலில் அவரது கவனத்தை குறுக்கிடுகின்றன. அவர் கடினமான விஷயங்களை விரும்பினார், மேலும் பெரும்பாலான அறிவியல் வேலைகள் அவருக்கு எளிதாகத் தோன்றியதால், அவர் மாய மற்றும் மறைபொருளில் ஆர்வத்தை வளர்த்துக் கொண்டார். பெர்க்லியில் ஆர்தர் டபிள்யூ. ரைடரின் கீழ் அவர் மொழிகளைக் கற்றுக்கொள்வதிலும் சமஸ்கிருதத்தைக் கற்றுக்கொள்வதிலும் ஆர்வம் கொண்டிருந்தார்.[83] இறுதியில் சமஸ்கிருதத்தில் உள்ள பகவத் கீதை மற்றும் உபநிடதங்கள் போன்ற இந்து மத நூல்களைப் படித்து ஆழமாகச் சிந்தித்தார். பின்னர் அவர் தனது வாழ்க்கைத் தத்துவத்தை மிகவும் வடிவமைத்த புத்தகங்களில் ஒன்றாக கீதையை மேற்கோள் காட்டினார்.[84][85]
ஓபன்ஹெய்மர் விஞ்ஞான பாரம்பரியத்திற்கு வெளியே உள்ள அந்தத் துறைகளில் அதிகமாகப் படித்தார், அதாவது மதத்தின் மீதான ஆர்வம், குறிப்பாக இந்து மதத்தில், இது ஒரு மூடுபனி போல அவரைச் சூழ்ந்துள்ள பிரபஞ்சத்தின் மர்ம உணர்வை ஏற்படுத்தியது. அவர் இயற்பியலைத் தெளிவாகப் பார்த்தார், ஏற்கனவே செய்ததை நோக்கிப் பார்த்தார், ஆனால் எல்லையில் அவர் உண்மையில் இருந்ததை விட மர்மமான மற்றும் புதுமையானவை அதிகம் இருப்பதாக உணர முனைந்தார் ... [அவர்] கடினமான, கடினமான தத்துவார்த்த முறைகளிலிருந்து விலகிவிட்டார். பரந்த உள்ளுணர்வின் மாய மண்டலமாக இயற்பியல்.[86]
இது இருந்தபோதிலும், நோபல் பரிசு பெற்ற இயற்பியலாளர் லூயிஸ் அல்வாரெஸ் போன்ற பார்வையாளர்கள், அவர் நீண்ட காலம் வாழ்ந்திருந்தால், அவர் தனது கணிப்புகளை சோதனை மூலம் உறுதிப்படுத்தியிருந்தால், ஓப்பன்ஹைமர் நியூட்ரான் நட்சத்திரங்கள் மற்றும் ஈர்ப்பு விசை பற்றிய தனது பணிக்காக நோபல் பரிசை வென்றிருக்கலாம் என்று கருத்து தெரிவித்துள்ளனர். கருந்துளைகள்.[87][88] பின்னோக்கிப் பார்த்தால், சில இயற்பியலாளர்கள் மற்றும் வரலாற்றாசிரியர்கள் இதை அவரது மிக முக்கியமான பங்களிப்பாகக் கருதுகின்றனர், இருப்பினும் இது அவரது வாழ்நாளில் மற்ற விஞ்ஞானிகளால் எடுத்துக்கொள்ளப்படவில்லை.[89] இயற்பியலாளரும் வரலாற்றாசிரியருமான ஆபிரகாம் பைஸ் ஒருமுறை ஓபன்ஹைமரிடம் அவருடைய மிக முக்கியமான அறிவியல் பங்களிப்புகள் என்ன என்று கேட்டார்; ஓப்பன்ஹைமர் எலக்ட்ரான்கள் மற்றும் பாசிட்ரான்கள் மீதான தனது பணியை மேற்கோள் காட்டினார், ஈர்ப்பு விசைச் சுருக்கம் பற்றிய அவரது பணி அல்ல.[90] ஓபன்ஹெய்மர் 1946, 1951 மற்றும் 1967 இல் இயற்பியலுக்கான நோபல் பரிசுக்கு மூன்று முறை பரிந்துரைக்கப்பட்டார், ஆனால் வெற்றி பெறவில்லை.[91][92]
மன்ஹாட்டன் திட்டம்
லாஸ் அலமோஸ்
அக்டோபர் 9, 1941 இல், அமெரிக்கா இரண்டாம் உலகப் போரில் நுழைவதற்கு இரண்டு மாதங்களுக்கு முன்பு, ஜனாதிபதி ஃபிராங்க்ளின் டி. ரூஸ்வெல்ட் அணுகுண்டை உருவாக்குவதற்கான ஒரு விபத்துத் திட்டத்திற்கு ஒப்புதல் அளித்தார்.[93] மே 1942 இல், ஹார்வர்டில் ஓப்பன்ஹைமரின் விரிவுரையாளர்களில் ஒருவராக இருந்த தேசிய பாதுகாப்பு ஆராய்ச்சிக் குழுவின் தலைவர் ஜேம்ஸ் பி. கானன்ட், வேகமான நியூட்ரான் கணக்கீடுகளில் பணியை மேற்கொள்ள ஓப்பன்ஹைமரை அழைத்தார், ஓபன்ஹைமர் முழு வீரியத்துடன் பணியை மேற்கொண்டார். அவருக்கு "விரைவான சிதைவின் ஒருங்கிணைப்பாளர்" என்ற தலைப்பு வழங்கப்பட்டது, இது விவரக்குறிப்புஒரு அணுகுண்டில் வேகமான நியூட்ரான் சங்கிலி எதிர்வினையின் பரவலைக் குறிக்கிறது. அவரது முதல் செயல்களில் ஒன்று, பெர்க்லியில் உள்ள அவரது கட்டிடத்தில் வெடிகுண்டுக் கொள்கைக்கான கோடைகாலப் பள்ளியை நடத்துவது. ஐரோப்பிய இயற்பியலாளர்கள் மற்றும் அவரது சொந்த மாணவர்களின் கலவையான ராபர்ட் செர்பர், எமில் கொனோபின்ஸ்கி, ஃபெலிக்ஸ் ப்ளாச், ஹான்ஸ் பெத்தே மற்றும் எட்வர்ட் டெல்லர் உள்ளிட்ட குழுவினர், வெடிகுண்டு தயாரிப்பதற்கு என்ன செய்ய வேண்டும், எந்த வரிசையில் செய்ய வேண்டும் என்பதைக் கணக்கிடுவதில் தங்களை மும்முரமாக வைத்திருந்தனர். 94]
உடைகள் மற்றும் சீருடை அணிந்த ஆண்கள் பந்தல் மற்றும் வணக்கத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்ட மேடையில் நிற்கிறார்கள்.
அக்டோபர் 16, 1945 இல் லாஸ் அலமோஸில் இராணுவ-கப்பற்படை "E" விருதை வழங்குதல். இந்த சந்தர்ப்பத்தில் இயக்குநராக ஓபன்ஹெய்மர் (இடது) தனது பிரியாவிடை உரையை வழங்கினார். ராபர்ட் கார்டன் ஸ்ப்ரூல் வலதுபுறம், கலிபோர்னியா பல்கலைக்கழகத்தின் சார்பாக லெஸ்லி க்ரோவ்ஸிடமிருந்து (மையம்) விருதை ஏற்றுக்கொண்டார்.[95]
ஜூன் 1942 இல், அமெரிக்க இராணுவம் அணுகுண்டு திட்டத்தில் தனது பங்கைக் கையாள மன்ஹாட்டன் திட்டத்தை நிறுவியது மற்றும் அறிவியல் ஆராய்ச்சி மற்றும் மேம்பாட்டு அலுவலகத்திலிருந்து இராணுவத்திற்கு பொறுப்பை மாற்றும் செயல்முறையைத் தொடங்கியது.[96] செப்டம்பரில், குரோவ்ஸ் மன்ஹாட்டன் திட்டம் என அறியப்பட்ட இயக்குநராக நியமிக்கப்பட்டார்.[97] திட்டத்தின் இரகசிய ஆயுத ஆய்வகத்தின் தலைவராக ஓபன்ஹைமரைத் தேர்ந்தெடுத்தார். இந்த தேர்வு பலரை ஆச்சரியப்படுத்தியது, ஏனென்றால் ஓபன்ஹைமர் இடதுசாரி அரசியல் கருத்துக்களைக் கொண்டிருந்தார் மற்றும் பெரிய திட்டங்களின் தலைவராக எந்தப் பதிவும் இல்லை. ஓப்பன்ஹைமருக்கு நோபல் பரிசு இல்லை, மேலும் சக விஞ்ஞானிகளை வழிநடத்தும் கௌரவம் அவருக்கு இல்லை என்று க்ரோவ்ஸ் கவலைப்பட்டார்.[98] ஆனால் அணுகுண்டை வடிவமைத்தல் மற்றும் உருவாக்குதல் போன்ற நடைமுறை அம்சங்களை ஓப்பன்ஹெய்மரின் தனித்துவப் பிடிப்பு மற்றும் அவரது அறிவின் அகலம் ஆகியவற்றால் அவர் ஈர்க்கப்பட்டார். ஒரு இராணுவ பொறியியலாளராக, க்ரோவ்ஸ் இயற்பியல் மட்டுமல்ல, வேதியியல், உலோகம், ஆயுதம் மற்றும் பொறியியல் ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய ஒரு இடைநிலைத் திட்டத்தில் இது இன்றியமையாததாக இருக்கும் என்பதை அறிந்திருந்தார். க்ரோவ்ஸ் ஓப்பன்ஹைமரில் பலர் செய்யாததைக் கண்டறிந்தார், இது ஒரு "அதிகமான லட்சியம்" திட்டத்தை வெற்றிகரமான முடிவுக்குத் தள்ளுவதற்குத் தேவையான உந்துதலை வழங்கும் என்று க்ரோவ்ஸ் கணக்கிட்டார். இசிடோர் ரபி இந்த நியமனத்தை "ஜெனரல் க்ரோவ்ஸின் உண்மையான மேதையாக கருதினார், அவர் பொதுவாக ஒரு மேதையாக கருதப்படவில்லை".[99]
ஓப்பன்ஹைமர் மற்றும் க்ரோவ்ஸ் ஆகியோர் பாதுகாப்பு மற்றும் ஒற்றுமைக்காக தொலைதூர இடத்தில் ஒரு மையப்படுத்தப்பட்ட, இரகசிய ஆராய்ச்சி ஆய்வகம் தேவை என்று முடிவு செய்தனர். 1942 இன் பிற்பகுதியில், ஓபன்ஹைமர் தனது பண்ணையில் இருந்து வெகு தொலைவில் இல்லாத நியூ மெக்ஸிகோவிற்கு ஈர்க்கப்பட்டார். நவம்பர் 16, 1942 இல், ஓப்பன்ஹைமர், க்ரோவ்ஸ் மற்றும் பலர் வருங்கால தளத்தை சுற்றிப்பார்த்தனர். இந்த இடத்தைச் சுற்றியுள்ள உயரமான பாறைகள் தனது மக்களுக்கு கிளாஸ்ட்ரோபோபிக் உணர்வை ஏற்படுத்தும் என்று ஓபன்ஹெய்மர் அஞ்சினார், அதே நேரத்தில் பொறியாளர்கள் வெள்ளம் ஏற்படுவதற்கான சாத்தியக்கூறு குறித்து கவலைப்பட்டனர். பின்னர் அவர் தனக்கு நன்கு தெரிந்த ஒரு தளத்தை பரிந்துரைத்து வெற்றி பெற்றார்: நியூ மெக்சிகோவின் சான்டா ஃபே அருகே ஒரு பிளாட் மெசா, இது ஒரு தனியார் ஆண்கள் பள்ளி, லாஸ் அலமோஸ் ராஞ்ச் பள்ளியின் தளம். பொறியாளர்கள் மோசமான அணுகல் சாலை மற்றும் நீர் வழங்கல் பற்றி கவலைப்பட்டனர் ஆனால் அது சிறந்தது என்று கருதினர்.[100] லாஸ் அலமோஸ் ஆய்வகம் பள்ளியின் தளத்தில் கட்டப்பட்டது, அதன் சில கட்டிடங்களை எடுத்துக் கொண்டது, அதே நேரத்தில் பல புதிய கட்டிடங்கள் மிகவும் அவசரமாக எழுப்பப்பட்டன. ஆய்வகத்தில், ஓபன்ஹைமர் அக்காலத்தின் சிறந்த இயற்பியலாளர்களின் குழுவைக் கூட்டினார், அதை அவர் "ஒளிர்வுகள்" என்று அழைத்தார்.[101]
லாஸ் அலமோஸ் ஆரம்பத்தில் ஒரு இராணுவ ஆய்வகமாக இருக்க வேண்டும், மேலும் ஓபன்ஹைமர் மற்றும் பிற ஆராய்ச்சியாளர்கள் இராணுவத்தில் பணியமர்த்தப்பட்டனர். அவர் தனக்கு ஒரு லெப்டினன்ட் கர்னல் சீருடையை ஆர்டர் செய்து, இராணுவ உடல் பரிசோதனையில் தோல்வியடைந்தார். இராணுவ மருத்துவர்கள் அவர் 128 பவுண்டுகள் (58 கிலோ) எடை குறைவாக இருப்பதாகக் கருதினர், அவரது நாள்பட்ட இருமல் காசநோய் எனக் கண்டறிந்தனர், மேலும் அவரது நாள்பட்ட லும்போசாக்ரல் மூட்டு வலியைப் பற்றி கவலைப்பட்டனர்.[102] ராபி மற்றும் ராபர்ட் பேச்சர் யோசனையை மறுத்ததால் விஞ்ஞானிகளை நியமிக்கும் திட்டம் தோல்வியடைந்தது. கானன்ட், க்ரோவ்ஸ் மற்றும் ஓப்பன்ஹைமர் ஆகியோர் சமரசம் செய்துகொண்டனர், இதன் மூலம் ஆய்வகம் கலிபோர்னியா பல்கலைக்கழகத்தால் போர் துறையின் ஒப்பந்தத்தின் கீழ் இயக்கப்பட்டது.[103] ஓபன்ஹெய்மர் திட்டத்தின் அளவைக் குறைத்து மதிப்பிட்டார் என்பது விரைவில் தெரிய வந்தது; லாஸ் அலமோஸ் 1943 இல் சில நூறு பேரில் இருந்து 1945 இல் 6,000 ஆக உயர்ந்தது.[102]
ஓபன்ஹைமர் முதலில் பெரிய குழுக்களின் நிறுவனப் பிரிவைச் செய்வதில் சிரமப்பட்டார், ஆனால் மெசாவில் நிரந்தர வசிப்பிடத்தை எடுத்துக் கொண்ட பிறகு, பெரிய அளவிலான நிர்வாகத்தின் கலையை விரைவாகக் கற்றுக்கொண்டார். திட்டத்தின் அனைத்து விஞ்ஞான அம்சங்களிலும் அவர் தேர்ச்சி பெற்றதற்காகவும், விஞ்ஞானிகளுக்கும் இராணுவத்திற்கும் இடையிலான தவிர்க்க முடியாத கலாச்சார மோதல்களைக் கட்டுப்படுத்துவதற்கான அவரது முயற்சிகளுக்காகவும் அவர் குறிப்பிடப்பட்டார். அவர் தனது சக விஞ்ஞானிகளுக்கு ஒரு சின்னமான நபராக இருந்தார், அவர்கள் ஒரு விஞ்ஞான இயக்குனராக என்ன வேலை செய்கிறார்கள் என்பதற்கு அடையாளமாக இருந்தார். விக்டர் வெய்ஸ்காப் இவ்வாறு கூறினார்:
ஓப்பன்ஹைமர் இந்த ஆய்வுகளை, தத்துவார்த்த மற்றும் சோதனை, வார்த்தைகளின் உண்மையான அர்த்தத்தில் இயக்கினார். இங்கே எந்தவொரு விஷயத்தின் முக்கிய புள்ளிகளையும் புரிந்துகொள்வதில் அவரது அசாத்திய வேகம் ஒரு தீர்க்கமான காரணியாக இருந்தது; வேலையின் ஒவ்வொரு பகுதியின் அத்தியாவசிய விவரங்களையும் அவர் அறிந்து கொள்ள முடியும். அவர் தலைமை அலுவலகத்தில் இருந்து இயக்கவில்லை. ஒவ்வொரு தீர்க்கமான படியிலும் அவர் அறிவு ரீதியாகவும் உடல் ரீதியாகவும் இருந்தார். அவர் ஆய்வகத்தில் இருந்தார் அல்லது நான்n கருத்தரங்கு அறைகளில், ஒரு புதிய விளைவு அளவிடப்படும் போது, ஒரு புதிய யோசனை கருத்தரிக்கப்பட்ட போது. அவர் பல யோசனைகளையோ பரிந்துரைகளையோ பங்களித்தது அல்ல; அவர் சில நேரங்களில் அவ்வாறு செய்தார், ஆனால் அவரது முக்கிய செல்வாக்கு வேறு ஏதோவொன்றிலிருந்து வந்தது. அவரது தொடர்ச்சியான மற்றும் தீவிரமான இருப்பு, நம் அனைவரிடமும் நேரடி பங்கேற்பு உணர்வை உருவாக்கியது; அது உற்சாகம் மற்றும் சவாலின் தனித்துவமான சூழ்நிலையை உருவாக்கியது, அது அதன் காலம் முழுவதும் அந்த இடத்தை வியாபித்திருந்தது.[104]
போரின் இந்த கட்டத்தில், ஜேர்மனியர்கள் அணு ஆயுதத்தில் அவர்கள் இருந்ததை விட வேகமாக முன்னேறி இருக்கலாம் என்று விஞ்ஞானிகள் மத்தியில் கணிசமான கவலை இருந்தது.[105][106] மே 25, 1943 தேதியிட்ட ஒரு கடிதத்தில், ஜெர்மானிய உணவுப் பொருட்களை விஷமாக்க கதிரியக்கப் பொருட்களைப் பயன்படுத்த ஃபெர்மியின் முன்மொழிவுக்கு ஓப்பன்ஹைமர் பதிலளித்தார். ஓப்பன்ஹைமர் ஃபெர்மியிடம், இரகசியத்தை அதிகம் அனுமதிக்காமல் போதுமான அளவு ஸ்ட்ரோண்டியம் தயாரிக்க முடியுமா என்று கேட்டார். ஓபன்ஹெய்மர் தொடர்ந்தார், "அரை மில்லியன் மனிதர்களைக் கொல்லும் அளவுக்கு உணவில் விஷம் கொடுக்க முடியாவிட்டால், நாம் ஒரு திட்டத்தை முயற்சிக்கக் கூடாது என்று நான் நினைக்கிறேன்."[107]
மடிப்பு நாற்காலிகளில் அமர்ந்திருக்கும் சட்டை அணிந்த ஆண்கள் குழு.
1946 லாஸ் அலமோஸ் கூட்டாண்மையில் இயற்பியலாளர்கள் குழு. முன் வரிசையில் நோரிஸ் பிராட்பரி, ஜான் மேன்லி, என்ரிகோ ஃபெர்மி மற்றும் ஜே.எம்.பி. கெல்லாக். மேன்லிக்கு பின்னால் ஓப்பன்ஹெய்மர் (ஜாக்கெட் மற்றும் டை அணிந்துள்ளார்), மற்றும் அவரது இடதுபுறம் ரிச்சர்ட் ஃபெய்ன்மேன். இடதுபுறத்தில் இராணுவ கர்னல் ஆலிவர் ஹேவுட். ஹேவுட் மற்றும் ஓப்பன்ஹைமர் இடையே மூன்றாவது வரிசையில் எட்வர்ட் டெல்லர் இருக்கிறார்.
1943 இல் வளர்ச்சி முயற்சிகள் "தின் மேன்" எனப்படும் புளூட்டோனியம் துப்பாக்கி வகை பிளவு ஆயுதத்திற்கு இயக்கப்பட்டன. புளூட்டோனியத்தின் பண்புகள் பற்றிய ஆரம்ப ஆராய்ச்சி சைக்ளோட்ரான்-உருவாக்கப்பட்ட புளூட்டோனியம்-239 ஐப் பயன்படுத்தி செய்யப்பட்டது, இது மிகவும் தூய்மையானது, ஆனால் சிறிய அளவில் மட்டுமே உருவாக்க முடியும். ஏப்ரல் 1944 இல் லாஸ் அலமோஸ் X-10 கிராஃபைட் ரியாக்டரிலிருந்து புளூட்டோனியத்தின் முதல் மாதிரியைப் பெற்றபோது, ஒரு சிக்கல் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது: அணுஉலை-பிரிட் புளூட்டோனியம் புளூட்டோனியம்-240 இன் அதிக செறிவைக் கொண்டிருந்தது, இது துப்பாக்கி வகை ஆயுதத்தில் பயன்படுத்துவதற்குப் பொருந்தாது. [108] ஜூலை 1944 இல், ஓபன்ஹைமர் ஒரு வெடிப்பு வகை ஆயுதத்திற்கு ஆதரவாக துப்பாக்கி வடிவமைப்பை கைவிட்டார். இரசாயன வெடிக்கும் லென்ஸ்களைப் பயன்படுத்தி, பிளவுப் பொருளின் துணைக் கோளத்தை சிறிய மற்றும் அடர்த்தியான வடிவத்தில் பிழியலாம். உலோகம் மிகக் குறுகிய தூரம் மட்டுமே பயணிக்கத் தேவைப்பட்டது, எனவே முக்கியமான நிறை மிகக் குறைந்த நேரத்தில் கூடியிருக்கும்.[109] ஆகஸ்ட் 1944 இல், ஓப்பன்ஹைமர் லாஸ் அலமோஸ் ஆய்வகத்தின் ஒரு பெரிய மறுசீரமைப்பைச் செயல்படுத்தி வெடிப்பில் கவனம் செலுத்தினார்.[110] அவர் ஒரு குழுவில் யுரேனியம்-235 உடன் மட்டுமே வேலை செய்ய வேண்டிய எளிமையான வடிவமைப்பான துப்பாக்கி வகை சாதனத்தில் வளர்ச்சி முயற்சிகளை குவித்தார்; இந்த சாதனம் பிப்ரவரி 1945 இல் லிட்டில் பாய் ஆனது.[111] ஒரு மாபெரும் ஆராய்ச்சி முயற்சிக்குப் பிறகு, ஓப்பன்ஹைமரின் மற்றொரு மாணவரான ராபர்ட் கிறிஸ்டிக்கு பிறகு "கிறிஸ்டி கேஜெட்" என்று அழைக்கப்படும் வெடிப்பு சாதனத்தின் மிகவும் சிக்கலான வடிவமைப்பு,[112] பிப்ரவரி 28, 1945 அன்று ஓப்பன்ஹைமர் அலுவலகத்தில் நடந்த கூட்டத்தில் இறுதி செய்யப்பட்டது.[113 ]
மே 1945 இல், அணுசக்தியைப் பயன்படுத்துவது தொடர்பான போர்க்கால மற்றும் போருக்குப் பிந்தைய கொள்கைகள் குறித்து ஆலோசனை மற்றும் அறிக்கை அளிக்க ஒரு இடைக்காலக் குழு உருவாக்கப்பட்டது. இடைக்காலக் குழு, ஆர்தர் காம்ப்டன், ஃபெர்மி, லாரன்ஸ் மற்றும் ஓப்பன்ஹைமர் ஆகியோரைக் கொண்ட அறிவியல் குழுவை நிறுவியது, இது அறிவியல் சிக்கல்களில் ஆலோசனையை வழங்குகிறது. இடைக்காலக் குழுவிற்கு அளித்த விளக்கத்தில், விஞ்ஞானக் குழு அணுகுண்டின் சாத்தியமான உடல்ரீதியான விளைவுகள் குறித்து மட்டுமல்ல, அதன் சாத்தியமான இராணுவ மற்றும் அரசியல் தாக்கம் குறித்தும் தனது கருத்தை வழங்கியது.[114] ஜப்பானுக்கு எதிரான ஆயுதத்தைப் பயன்படுத்துவதற்கு முன்னதாக சோவியத் யூனியனுக்கு அறிவுரை வழங்கப்பட வேண்டுமா என்பது போன்ற முக்கியமான விஷயங்களில் கருத்துக்கள் இதில் அடங்கும்.[115]
லாஸ் அலமோஸில் உள்ள விஞ்ஞானிகளின் கூட்டுப் பணியின் விளைவாக, ஜூலை 16, 1945 இல் நியூ மெக்சிகோவின் அலமோகோர்டோ அருகே உலகின் முதல் அணு வெடிப்பு ஏற்பட்டது. ஓப்பன்ஹைமர் 1944 ஆம் ஆண்டின் நடுப்பகுதியில் இந்த தளத்திற்கு "டிரினிட்டி" என்ற குறியீட்டுப் பெயரைக் கொடுத்தார், பின்னர் அது இருந்து வந்தது என்று கூறினார். ஜான் டோனின் புனித சொனெட்டுகளில் ஒன்று. வரலாற்றாசிரியர் க்ரெக் ஹெர்கனின் கூற்றுப்படி, இந்த பெயரிடல் சில மாதங்களுக்கு முன்பு தற்கொலை செய்துகொண்ட ஜீன் டாட்லாக் மற்றும் 1930களில் ஓபன்ஹைமரை டோனின் படைப்புகளுக்கு அறிமுகப்படுத்தியதற்கு ஒரு குறிப்பாக இருந்திருக்கலாம்.[117]
ஓபன்ஹெய்மர் பின்னர் நினைவு கூர்ந்தார், வெடிப்பைக் கண்டபோது, பகவத் கீதையின் (XI, 12) ஒரு வசனத்தை அவர் நினைத்தார்:
দிவி ஸூர்யஸஹஸ்ரஸ்யா ভவேদ்யுগபদுத்থிதா ॥
யதி பா ஸத்ரிஷி ச ஸ்யாத்பாஸஸ்தஸ்ய மஹாத்மநঃ
"ஆயிரம் சூரியன்களின் பிரகாசம் ஒரே நேரத்தில் வானத்தில் வெடித்தால்,
அது வலிமைமிக்கவனின் சிறப்பைப் போல் இருக்கும்".[118]
பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, அந்த நேரத்தில் மற்றொரு வசனம் அவரது தலையில் நுழைந்ததாக அவர் விளக்கினார்: அதாவது, புகழ்பெற்ற வசனமான "கலோஸ்மி லோகாக்ஷயக்ருத்தோ லோகாஞ்சமஹர்துமிஹ ப்ரவ்ருத்தா" (XI,32),[119] "நான் மரணமாகிவிட்டேன், உலகங்களை அழிப்பவர்."[குறிப்பு 2] 1965 ஆம் ஆண்டில், ஒரு தொலைக்காட்சி ஒளிபரப்பிற்காக மீண்டும் மேற்கோள் காட்ட அவர் வற்புறுத்தப்பட்டபோது, அவர் கூறினார்:
டாக்டர் ஓப்பன்ஹைமர், மிக அதிக சுமையுடன் தங்கியிருந்தார், கடைசி நொடிகள் துடித்ததால் பதற்றமடைந்தார். அவர் மூச்சு விடவில்லை. அவர் தன்னை நிலைநிறுத்த ஒரு பதவியைப் பிடித்தார். கடைசி சில வினாடிகளில், அவர் நேராக முன்னோக்கிப் பார்த்தார், பின்னர் அறிவிப்பாளர் "இப்போது!" இந்த மிகப்பெரிய ஒளி வெடித்தது, சிறிது நேரத்திற்குப் பிறகு வெடிப்பின் ஆழமான உறுமல் கர்ஜனையால், அவரது முகம் மிகப்பெரிய நிம்மதியின் வெளிப்பாடாகத் தளர்ந்தது.[124]
ஓப்பன்ஹைமரின் குழப்பமான வெற்றியை ரபி கவனித்தார்: "அவருடைய நடையை நான் என்றும் மறக்கமாட்டேன்; அவர் காரை விட்டு இறங்கிய விதத்தை என்னால் மறக்கவே முடியாது...அவரது நடை ஹை நூன் போல இருந்தது. "[125] ஆகஸ்ட் 6 அன்று (ஹிரோஷிமாவில் அணுகுண்டு வீசப்பட்ட மாலை) லாஸ் அலமோஸில் நடந்த ஒரு கூட்டத்தில், ஓபன்ஹைமர் மேடைக்கு ஏறி, "ஒரு பரிசு பெற்ற குத்துச்சண்டை வீரரைப் போல" தனது கைகளை ஒன்றாகக் கட்டிக் கொண்டார். நாஜி ஜேர்மனிக்கு எதிராகப் பயன்படுத்த ஆயுதம் சரியான நேரத்தில் கிடைக்கவில்லை என்று அவர் வருத்தம் தெரிவித்தார்.[126] ஆனால் நாகசாகி குண்டுவெடிப்பு குறித்து அவரும் பல திட்ட ஊழியர்களும் மிகவும் வருத்தமடைந்தனர், ஏனெனில் இராணுவக் கண்ணோட்டத்தில் இரண்டாவது குண்டு அவசியம் என்று அவர்கள் உணரவில்லை.[127] ஆகஸ்ட் 17 அன்று அவர் வாஷிங்டனுக்குச் சென்று, போர்ச் செயலர் ஹென்றி எல். ஸ்டிம்ஸனிடம், அணு ஆயுதங்கள் தடை செய்யப்படுவதைப் பார்க்க விரும்புவதாகக் கூறி ஒரு கடிதத்தை அனுப்பினார்.[128] அக்டோபர் 1945 இல், ஓபன்ஹைமருக்கு ஜனாதிபதி ஹாரி எஸ். ட்ரூமேனுடன் நேர்காணல் வழங்கப்பட்டது. ஓப்பன்ஹைமர் "என் கைகளில் இரத்தம்" இருப்பதாக அவர் உணர்ந்ததைத் தொடர்ந்து சந்திப்பு மோசமாக நடந்தது. இந்த கருத்து ட்ரூமனை கோபப்படுத்தியது மற்றும் கூட்டத்திற்கு முற்றுப்புள்ளி வைத்தது. ட்ரூமன் பின்னர் தனது துணைச் செயலாளரான டீன் அச்செசனிடம், "இந்த அலுவலகத்தில் அந்த மகனின் மகனைப் பார்க்க நான் விரும்பவில்லை" என்று கூறினார்.[129][130]
லாஸ் அலமோஸின் இயக்குநராக அவர் செய்த சேவைகளுக்காக, ஓப்பன்ஹைமருக்கு 1946 இல் ஜனாதிபதி ட்ரூமனால் மெடல் ஃபார் மெரிட் வழங்கப்பட்டது.[131]
போருக்குப் பிந்தைய நடவடிக்கைகள்
ஓப்பன்ஹைமரின் வான் கோக், ரைசிங் சன் (1889) உடன் மூடப்பட்ட களம்.[132]
ஹிரோஷிமா மற்றும் நாகசாகி குண்டுவெடிப்புகளுக்குப் பிறகு மன்ஹாட்டன் திட்டம் மிகவும் ரகசியமாக இருந்தது, மேலும் ஓபன்ஹெய்மர் அறிவியலின் தேசிய செய்தித் தொடர்பாளராக ஆனார், அவர் ஒரு புதிய வகை தொழில்நுட்ப சக்தியின் அடையாளமாக இருந்தார்.[77] அவர் ஒரு வீட்டுப் பெயராக ஆனார் மற்றும் அவரது உருவப்படம் லைஃப் அண்ட் டைம் அட்டைகளில் தோன்றியது.[133][134] உலகின் அனைத்து அரசாங்கங்களும் அணு ஆயுதங்களால் வந்த மூலோபாய மற்றும் அரசியல் சக்தியை உணரத் தொடங்கியதால் அணு இயற்பியல் ஒரு சக்திவாய்ந்த சக்தியாக மாறியது. அவரது தலைமுறையைச் சேர்ந்த பல விஞ்ஞானிகளைப் போலவே, அணு ஆயுதப் போட்டியைத் தடுக்கும் திட்டத்தை நிறுவக்கூடிய புதிதாக உருவாக்கப்பட்ட ஐக்கிய நாடுகள் சபை போன்ற ஒரு நாடுகடந்த அமைப்பிலிருந்து மட்டுமே அணுகுண்டுகளிலிருந்து பாதுகாப்பு கிடைக்கும் என்று அவர் உணர்ந்தார்.[135]
மேம்பட்ட படிப்புக்கான நிறுவனம்
நவம்பர் 1945 இல், ஓப்பன்ஹைமர் லாஸ் அலமோஸை விட்டு கால்டெக்கிற்குத் திரும்பினார்,[136] ஆனால் விரைவில் அவரது இதயம் கற்பிப்பதில் இல்லை என்பதைக் கண்டறிந்தார்.[137] 1947 ஆம் ஆண்டில், நியூ ஜெர்சியில் உள்ள பிரின்ஸ்டனில் உள்ள மேம்பட்ட ஆய்வுக்கான நிறுவனத்தின் இயக்குநராக லூயிஸ் ஸ்ட்ராஸின் வாய்ப்பை அவர் ஏற்றுக்கொண்டார். லாஸ் அலமோஸை விட்டு வெளியேறிய பிறகு அவருடன் உறவைத் தொடங்கிய அவரது நண்பரான ரிச்சர்ட் டோல்மனின் மனைவியான ரூத் டோல்மனை விட்டு கிழக்கு நோக்கி திரும்பிச் செல்வதை இது குறிக்கிறது.[138] இந்த வேலை ஆண்டுக்கு $20,000 சம்பளத்துடன் வந்தது, மேலும் இயக்குனரின் வீட்டில் வாடகை-இல்லாத தங்குமிடம், ஒரு சமையல்காரர் மற்றும் கிரவுண்ட் கீப்பருடன் 17 ஆம் நூற்றாண்டு மேனர், 265 ஏக்கர் (107 ஹெக்டேர்) காடுகளால் சூழப்பட்டது.[139] அவர் ஐரோப்பிய மரச்சாமான்கள், மற்றும் பிரெஞ்சு போஸ்ட் இம்ப்ரெஷனிஸ்ட் மற்றும் ஃபாவிஸ்ட் கலைப்படைப்புகளை சேகரித்தார். அவரது கலைத் தொகுப்பில் செசான், டெரெய்ன், டெஸ்பியோ, டி விளாமின்க், பிக்காசோ, ரெம்ப்ராண்ட், ரெனோயர், வான் கோக் மற்றும் வில்லார்ட் ஆகியோரின் படைப்புகள் அடங்கும்.[140]
வெள்ளை கடிகார கோபுரத்துடன் கூடிய நான்கு மாடி சிவப்பு செங்கல் கட்டிடம்.
நியூ ஜெர்சியின் பிரின்ஸ்டன் நகரில் உள்ள மேம்பட்ட படிப்புக்கான நிறுவனம்
ஓப்பன்ஹைமர் அவர்களின் அதிகாரங்களின் உச்சத்தில் இருந்த அறிவுஜீவிகளை ஒன்றிணைத்து பல்வேறு துறைகளில் இருந்து யுகத்தின் மிகவும் பொருத்தமான கேள்விகளுக்கு பதில் அளித்தார். அவர் ஃப்ரீமேன் டைசன் உட்பட பல நன்கு அறியப்பட்ட விஞ்ஞானிகளின் ஆராய்ச்சியை இயக்கினார் மற்றும் ஊக்குவித்தார், மற்றும் சென் நிங் யாங் மற்றும் சுங்-டாவ் லீ ஆகியோரின் ஜோடி, சமநிலை பாதுகாப்பு அல்லாததைக் கண்டுபிடித்ததற்காக நோபல் பரிசு பெற்றனர். டி.எஸ். எலியட் மற்றும் ஜார்ஜ் எஃப். கென்னன் போன்ற மனிதநேய அறிஞர்களுக்கு தற்காலிக உறுப்பினர்களையும் அவர் நிறுவினார். இந்த செயல்பாடுகளில் சில கணித பீடத்தின் சில உறுப்பினர்களால் வெறுப்படைந்தன, அவர்கள் நிறுவனம் தூய அறிவியல் ஆராய்ச்சியின் கோட்டையாக இருக்க வேண்டும் என்று விரும்பினர். ஆபிரகாம் பைஸ் கூறுகையில், ஓப்பன்ஹைமர் நிறுவனத்தில் தனது தோல்விகளில் ஒன்று இயற்கை அறிவியல் மற்றும் மனிதநேயத்தில் இருந்து அறிஞர்களை ஒன்றிணைக்க முடியவில்லை என்று நினைத்தார்.[141]
1947 முதல் நியூயார்க்கில் நடந்த தொடர் மாநாடுகளின் போது1949 இல், இயற்பியலாளர்கள் போர்ப் பணியிலிருந்து கோட்பாட்டுப் பிரச்சினைகளுக்குத் திரும்பினர். ஓப்பன்ஹைமரின் வழிகாட்டுதலின் கீழ், இயற்பியலாளர்கள் போருக்கு முந்தைய ஆண்டுகளில் மிகப் பெரிய பிரச்சனையைச் சமாளித்தனர்: அடிப்படைத் துகள்களின் குவாண்டம் எலக்ட்ரோடைனமிக்ஸில் எல்லையற்ற, மாறுபட்ட மற்றும் முட்டாள்தனமான வெளிப்பாடுகள். ஜூலியன் ஸ்விங்கர், ரிச்சர்ட் ஃபெய்ன்மேன் மற்றும் ஷினிச்சிரோ டோமோனாகா ஆகியோர் முறைப்படுத்தல் பிரச்சனையைச் சமாளித்தனர், மேலும் மறுசீரமைப்பு என அறியப்பட்ட நுட்பங்களை உருவாக்கினர். ஃப்ரீமேன் டைசன் அவர்களின் நடைமுறைகள் இதே போன்ற முடிவுகளை அளித்தன என்பதை நிரூபிக்க முடிந்தது. மீசன் உறிஞ்சுதலின் சிக்கல் மற்றும் வலுவான அணுசக்தியின் கேரியர் துகள்களாக மீசான்கள் பற்றிய ஹிடேகி யுகாவாவின் கோட்பாடு ஆகியவையும் சமாளிக்கப்பட்டன. ஓபன்ஹைமரின் கேள்விகளை ஆராய்வது ராபர்ட் மார்ஷக்கின் புதுமையான இரண்டு-மீசன் கருதுகோளைத் தூண்டியது: உண்மையில் இரண்டு வகையான மீசோன்கள், பியோன்கள் மற்றும் மியூயான்கள் உள்ளன. இது சிசில் ஃபிராங்க் பவலின் திருப்புமுனைக்கு வழிவகுத்தது மற்றும் பியோனைக் கண்டுபிடித்ததற்கான நோபல் பரிசு.[142][குறிப்பு 4]
அணுசக்தி ஆணையம்
ஒரு மனிதன் ஒரு உடையில் அமர்ந்து சிகரெட் புகைக்கிறான்.
1946 இல் ஓபன்ஹைமர் தனது வர்த்தக முத்திரை சிகரெட்டுடன்
ஆகஸ்ட் 1949 இல் சோவியத் யூனியனின் முதல் அணுகுண்டு சோதனையானது அமெரிக்கர்கள் எதிர்பார்த்ததை விட முன்னதாகவே வந்தது, அடுத்த சில மாதங்களில் அமெரிக்க அரசாங்கம், இராணுவம் மற்றும் விஞ்ஞான சமூகங்களுக்குள் மிக அதிகமான வளர்ச்சியைத் தொடரலாமா என்பது குறித்து தீவிர விவாதம் நடந்தது. சக்தி வாய்ந்த, அணுக்கரு இணைவு அடிப்படையிலான ஹைட்ரஜன் குண்டு, பின்னர் "சூப்பர்" என்று அறியப்பட்டது.[148] மன்ஹாட்டன் ப்ராஜெக்ட் காலத்திலிருந்தே ஓபன்ஹைமர் ஒரு தெர்மோநியூக்ளியர் ஆயுதத்தின் சாத்தியக்கூறு பற்றி அறிந்திருந்தார், மேலும் அந்த நேரத்தில் ஒரு குறிப்பிட்ட அளவு கோட்பாட்டு ஆராய்ச்சி பணிகளை ஒதுக்கினார். .[149] போரின் முடிவைத் தொடர்ந்து, ஓபன்ஹைமர் அந்த நேரத்தில் சூப்பர் இல் தொடர்ந்து வேலை செய்வதை எதிர்த்து வாதிட்டார், தேவையின்மை மற்றும் அதன் பயன்பாட்டினால் ஏற்படும் மிகப்பெரிய மனித உயிரிழப்புகள் ஆகிய இரண்டின் காரணமாகவும்.[150][151]