cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
மட்டக்களப்பு
சமயம்
thumbnail|வலது|மட்டக்களப்பு மாநகர சபையினுள் சமயங்களைப் பின்பற்றுவோர், 2008 thumbnail|புனித மரியாள் பேராலயம் thumbnail|மட்டக்களப்பு நகரில் அமைந்துள்ள பள்ளிவாசல் இந்து, இசுலாம், கிறித்தவம், பௌத்தம் ஆகிய நான்கு சமய நம்பிக்கை கொண்டவர்கள் இம்மாவட்டத்தில் காணப்படுகின்றனர். இவர்களில் இந்துக்கள் அதிகமாகக் காணப்படுகின்றனர். இச்சமயங்களைப் பிற்பற்றுவோர் இந்துக்கள், இசுலாமியர், கிறித்தவர், பெளத்தர், ஏனையோர் முறையே 64.6%, 25.5%, 8.8%, 1.1%, 0.0% என்ற அடிப்படையில் 2012ம் ஆண்டில் இலங்கை குடித்தொகை, புள்ளிவிபர திணைக்கள கணக்கெடுப்பில் காணப்பட்டனர். மட்டக்களப்பு மாநகர சபையினுள் வசிப்போர் வீதம் பின்வரும் விளக்க வரைபடத்தில் உள்ளது போன்று காணப்படுகின்றனர்.
மட்டக்களப்பு வரலாற்றுடன் சமயங்களின் முக்கியத்துவமும் அங்கு காணப்பட்டது. இதற்குச் சான்றாக மட்டக்களப்பு மாவட்டத்தில் புராதன இந்து ஆலயங்கள் பலவற்றைக் காணலாம். இராமாயணத்துடன் தொடர்படுத்தப்படும் மாமாங்கம் முதல் பல புராதன இந்து ஆலயங்கள் இங்கு காணப்படுகின்றன. இங்கு கண்ணகி வழிபாடு வேறுபகுதிகளில் இல்லாதவாறு முக்கியத்துவம் பெற்று காணப்படுகின்றது. போர்த்துக்கேயர் வருகையுடன் இங்கு உருவாகிய கிறிஸ்தவம், பல வரலாற்று கிறிஸ்தவ ஆலயங்களைக் கொண்டுள்ளது. இம்மாவட்டத்தில் பெரிய இசுலாமிய பள்ளிவாயில்கள் முசுலிம்கள் அதிகமாக வாழும் இடங்களில் காணப்படுகின்றன. நகரத்தில் இந்நான்கு சமயங்களின் முக்கிய வணக்க நிலையங்கள் காணப்படுகின்றன.
விளையாட்டு
துடுப்பாட்டம், காற்பந்தாட்டம் என்பன பரவலாக விளையாடப்படும் விளையாட்டாகவுள்ளது. ஆனாலும் தேசிய அளவில் மட்டக்களப்பிற்கு புகழ் தேடித் தந்த விளையாட்டாகக் கூடைப்பந்தாட்டம் அமைந்துள்ளது. இங்கு பதிவு செய்யப்பட்ட 25 விளையாட்டுக் கழகங்கள் காணப்படுகின்றன. நகரில் "வெபர் அரங்கு" எனும் பிரதான விளையாட்டு அரங்கு காணப்படுகின்றது.
நாகர் கிணறு
இப்பகுதியில் வாழ்ந்த நாகர்களால் உருவாக்கப்பட்ட இரண்டாம் நூற்றாண்டைச்சார்ந்த கிணறு ஒன்று பிரசித்தி பெற்ற வந்தாறுமூலை நீர்முகப்பிள்ளையார் ஆலயத்தில் அமைந்துள்ளது கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது. இங்கு அமைந்துள்ள கல்வெட்டில் தமிழ்ப் பிராமி எழுத்தில் மணி நாகன் என்று அடையாளமிடப்பட்டுள்ளது.
மட்டக்களப்பவர்
மட்டக்களப்பில் குறிப்பிடத்தக்க பன்முகத் தமிழறிஞர்களான ஈழத்துப் பூராடனார், ஏ. பெரியதம்பிப்பிள்ளை, வி. சீ. கந்தையா, விபுலாநந்தர், வீ. தோ. பொ. த. ஆறுமுகபிள்ளை போன்ற பலர் வாழ்ந்துள்ளனர்.
இவற்றையும் பார்க்க
300px|default|right|மட்டக்களப்பின் சில இடங்களின் நிகழ்படம்
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:கிழக்கு மாகாணம், இலங்கை  பகுப்பு:மட்டக்களப்பு மாவட்டத்தில் உள்ள ஊர்களும், நகரங்களும் பகுப்பு:இலங்கை மாவட்ட தலைநகரங்கள் பகுப்பு:காணொளிக் கோப்பு உள்ள கட்டுரைகள் பகுப்பு:கண்டி இராச்சியம்
மிண்டனாவோ
மின்டனாவ் (Mindanao, ) பிலிப்பீன்சின் இரண்டாவது மிகப்பெரியதும் தெற்குக் கோடியில் உள்ளதுமான முதன்மைத் தீவாகும். இத்தீவுடன் அருகிலுள்ள சிறு தீவுகளும் இணைந்த மின்டனாவ் தீவுக்கூட்டம் நாட்டிலிலுள்ள மூன்று தீவுக் கூட்டங்களில் (மற்றவை லூசோன், விசாயசு) ஒன்றாகும். மின்டனாவில் உள்ள மிகப்பெரிய நகரம் தவாவ் நகரமாகும். 2010 மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்பின்படி தீவின் மக்கள்தொகை மட்டும் 20,281,545 ஆகும்; மின்டனாவ் தீவுக்கூட்டத்தின் மக்கள்தொகை 21,968,174 ஆகும்.
மின்டனாவின் தென்மேற்குப் பகுதிகளில், குறிப்பாக மகின்டனாவ் மாநிலம், லானாவ் டெல் சுர், சூலு, டாவி-டாவி மாநிலங்களில் (தன்னாட்சி பெற்ற முசுலிம் மின்டனாவ் மண்டலப் பகுதிகள்)  முசுலிம்கள் பெரும்பான்மையாக வாழ்கின்றனர். பரவலான ஏழ்மை மற்றும் சமய வேறுபாடுகளால் இத்தீவில் பொதுவுடமைவாத ஆயுதப்போராட்டங்களும்  மோரோ தனிநாடு இயக்கங்களும் நடைபெற்று வருகின்றன.
மின்டனாவ் பிலிப்பீன்சின் வேளாண்மை ஆதாரமாகக் கருதப்படுகின்றது. பிலிப்பீன்சிலிருந்து ஏற்றுமதியாகும் முதல் பத்து வணிகப்பயிர்களில் எட்டு இங்கு உற்பத்தியாகின்றது.
வெளியிணைப்புகள்
பகுப்பு:பிலிப்பீன்சு பகுப்பு:ஆசியத் தீவுகள்
கோ. இராமநாதன்
'''கோ. இராமநாதன்''' (பிறப்பு: மே 30, 1957) என்பவர் ஒரு தமிழக எழுத்தாளர். கோயம்புத்தூர் ஜி. ஆர். மருத்துவமனையின் நிறுவனரும், தலைமை மருத்துவருமாக இருக்கிறார். எழுத்து, பேச்சு இரண்டிலும் மிகுந்த ஈடுபாடு கொண்ட இவர் தன்னம்பிக்கை, இன்றைய மருத்துவம் ஆகிய மாத இதழ்களின் ஆசிரியருமாவார். இவர் டாக்டர் அ. ராஜசேகரனுடன் இணைந்து எழுதிய "மருத்துவர் இல்லாத இடத்தில் மருத்துவம்" எனும் நூல் தமிழ்நாடு அரசின் தமிழ் வளர்ச்சித் துறையின் 2005 ஆம் ஆண்டுக்கான சிறந்த நூல்களில் மருந்தியல், உடலியல், நலவியல் எனும் வகைப்பாட்டில் பரிசு பெற்றிருக்கிறது.
ஆதாரம்
பகுப்பு:தமிழக எழுத்தாளர்கள் பகுப்பு:தமிழ்நாடு அரசு விருது பெற்ற எழுத்தாளர்கள் பகுப்பு:1957 பிறப்புகள் பகுப்பு:கோயம்புத்தூர் மாவட்ட நபர்கள்
கராபுக் மாகாணம்
கராபுக் மாகாணம் (Karabük Province, Karabük ili  ) என்பது அனத்தோலியாவின் வடக்கு பகுதியில் (வடக்கு மத்திய துருக்கி ) அமைந்துள்ள ஒரு மாகாணமாகும். இது அங்காராவுக்கு வடக்கே சுமார் 200 கிமீ (124 மைல்) தொலைவிலும், சோங்குல்டக்கிலிருந்து 115 கிமீ (71 மைல்) தொலைவிலும், கஸ்தமோனுவிலிருந்து 113 கிமீ (70 மைல்) தொலைவிலும் அமைந்துள்ளது. 2010 இல் இது 227,610 மக்கள் தொகையைக் கொண்டிருந்தது. மாகாணத்தின் முக்கிய நகரம் கராபக் ஆகும், இது கருங்கடல் கடற்கரைக்கு தெற்கே 100 கிமீ (62 மைல்) தொலைவில் அமைந்துள்ளது.
கராபக் மாகாணம் துருக்கியின் புதிய மாகாணங்களில் ஒன்றாகும். 1995 ஆம் ஆண்டு வரை இது சோங்குல்டக் மாவட்டமாக இருந்தது. பின்னர் இதன் பெயரிலேயே ஒரு மாகாணம் உருவாக்கபட்டது. 1995 ஆம் ஆண்டில் நிறுவப்பட்ட இது கராபக், எஃப்லானி, சஃப்ரான்போலு மற்றும் யெனிஸ் மாவட்டங்களை உள்ளடக்கியது, அவை முன்னர் கான்கியர் மாகாணத்தின் ஒரு பகுதியாக இருந்தன.
கராபக்கானது பார்ட்டனுக்கும் அங்காராவுக்கும் இடையிலான நெடுஞ்சாலையில் அமைந்துள்ளது. இது பண்டைய காலங்களில் அமஸ்ரா கடற்கரை மற்றும் மத்திய அனத்தோலியாவுக்கு இடையேயான ஒரு முக்கியமான பாதையாக இருந்தது. அங்காரா மற்றும் சோங்குல்டக்கிற்கு இடையிலான தொடருந்து கராபக் வழியாக செல்கிறது.
மாவட்டங்கள்
கராபக் மாகாணம் 6 மாவட்டங்களாக பிரிக்கப்பட்டுள்ளது (தலைநகர் மாவட்டம் தடித்து காட்டபட்டுள்ளது):
வரலாறு
கராபக் என்ற பெயரானது அதன் புவியியலியலில் இருந்து உருவானது. காரா, என்பது ஆங்கிலத்தில் கருப்பு, என்றும் பக் (Bük) என்பது ஆங்கிலத்தில் புதர்ச்செடி என்று பொருள்தரக்கூடியது இவற்றின் சேர்க்கையாக இதன் பெயர் ஏற்பட்டது.
வரலாற்று காலத்துக்கு முந்தைய காலத்தைச் சேர்ந்த பல புதைமேடுகள் மற்றும் மலை நகரங்கள் இப்பகுதியில் இருந்தும், அறிவியல் பகுப்பாய்வு இல்லாததால், போதுமான தகவல்கள் பெறப்படவில்லை.
குறிப்புகள்
பகுப்பு:துருக்கியின் மாகாணங்கள்
பழைய கோவா
பழைய கோவா  (Old Goa, கொங்கணி:पोरणें गोंय – Pornnem Goem) அல்லது வெல்கா கோவா (வெல்கா போர்த்துக்கீசிய மொழியில் பழைய என்ற பொருளுடையது) இந்திய மாநிலம் கோவாவின் வடக்கு கோவா மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ள ஓர் வரலாற்றுச் சிறப்பு மிக்க நகரமாகும். இந்த நகரத்தை 15ஆம் நூற்றாண்டில் பீஜப்பூர் சுல்தான்கள் கட்டினர்; 16ஆம் நூற்றாண்டிலிருந்து 18ஆம் நூற்றாண்டில் பிளேக் நோய்த்தொற்றால் புறக்கணிக்கப்படும்வரை இது போர்த்துகேய இந்தியாவின் தலைநகரமாக விளங்கியது. பிளேக் நோய் பரவுவதற்கு முன்னர் இங்கு 200,000 பேர் வாழ்ந்திருந்ததாக கருதப்படுகிறது. இந்த நகரத்தின் எச்சங்கள் யுனெஸ்கோ உலகப் பாரம்பரியக் களமாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளன. பழைய கோவா தற்போதைய தலைநகரம் பனாஜியிலிருந்து 10 கி.மீ தொலைவில் உள்ளது.
வரலாறு
கோவாவைப் பற்றிய குறிப்புகள் வரலாற்றில் 3ம் நூற்றாண்டிலேயே காணப்படுகின்றன. மவுரியப் பேரரசின் ஒரு பாகமாக கோவா இருந்து வந்துள்ளது. தொடர்ந்து சாளுக்கியர்கள், டெல்லி சுல்தான்கள், விஜயநகர மன்னர்கள், போர்ச்சுகீசியர்கள் என பல தரப்பினரின் ஆளுகைக்கு உட்பட்டிருந்தது. போர்ச்சுகீசியர்களின் ஆளுகையின் போது பல தேவாலயங்கள் எழுப்பப்பட்டுள்ளன. இதில் பழைய கோவாவில் கட்டப்பட்ட தேவாலயங்கள் முக்கியமானவை.
பழைய கோவாவின் தேவாலயங்கள்
பழைய கோவாவில் பல்வேறுத் திருச்சபைகளுக்கு இணைக்கப்பட்ட மாதாகோவில்கள் உள்ளன. கோவாவின் பேராயர் அமரும் சான்டா கேதரீனா செ தேவாலயம், புனித அசிசியின் பிரான்சிசு தேவாலயம், எஸ். கேடனோ மாதாப்பள்ளி, லேடி ஆப் ரோசரி தேவாலயம், புனித அகஸ்டின் தேவாலயம் போன்றவை பாரம்பரியமிக்கவை. அனைத்தும் 16- 17ம் நூற்றாண்டுகளில் கட்டப்பட்டவை. இவை அழகிய கலை வேலைப்பாடுகள் கொண்டவை. குழந்தை இயேசு தேவாலயம்(பாம் இயேசு பசிலிக்கா), ஆசிய அளவில் புகழ்பெற்றதாக விளங்கி வருகிறது.இங்கு பிரான்சிஸ் சவேரியாரின் எச்சங்கள் வைக்கப்பட்டுள்ளன; ஒவ்வொரு  ஆண்டும் திசம்பர் 3 அன்று இவை வெளியே எடுக்கப்பட்டு கொண்டாடப்படுகிறது. இந்த தேவாலயங்கள் 1986 ஆம் ஆண்டில் யுனெஸ்கோவின் உலக பாரம்பரிய சின்னமாக அறிவிக்கப்பட்டன.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:கோவாவின் வரலாறு
ஈரெத்தில் செலீனைடு
தயாரிப்பு
வில்லியாம்சன் ஈதர் தொகுப்பு வினை போன்ற ஒரு பதிலீட்டு வினை மூலம் இது தயாரிக்கப்படுகிறது. சோடியம் செலீனைடு போன்ற உலோக செலீனைடுகள் இருசம எத்தில் அயோடைடு அல்லது அதற்கு சமமான எத்தில் குழுக்களை கொடுக்கக்கூடிய வினையாக்கிகள் இவ்வினையில் பங்கேற்கின்றன.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:கரிமசெலீனியம் சேர்மங்கள்
தமிழ் ஈழ ஆதரவாளர் அமைப்பு
தமிழ் ஈழ ஆதரவாளர் அமைப்பு (Tamil Eelam Supporters Organization) அல்லது டெசோ (TESO) தமிழீழ ஆதரவு அமைப்பாகும். இது இலங்கைத் தமிழர் நலன் கருதி இலங்கையின் வட, கிழக்கு மாகாணங்களை தமிழீழமாக அறிவிக்க கோரும் போராளிகளுக்கு ஆதரவாக இந்தியாவின் சென்னையில் 1985ல் துவக்கப்பட்டது. இதில் மு. கருணாநிதி, கி. வீரமணி மற்றும் பழ. நெடுமாறன் ஆகியோர் முக்கிய பங்கு வகிக்கின்றனர்.
விமர்சனங்கள்
மு. கருணாநிதி ஆட்சியில் இருந்தபோது, தமிழ் ஈழத்துக்கு ஆதரவான பொதுக்கூட்டங்களுக்கு அனுமதி மறுத்ததோடு, 2009ல் இலங்கையில் முள்ளிவாய்க்கால் படுகொலையின்போது தி.மு.க. அரசின் நிலைப்பாடு கடுமையாக விமரிசிக்கப்பட்டது.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:தமிழீழம்
ஏப்ரல் 21
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:ஏப்ரல் பகுப்பு:ஆண்டின் நாட்கள்
உலகத் தமிழாராய்ச்சி மாநாடு
உலகத் தமிழாராய்ச்சி மாநாடு என்பது உலகில் பல்வேறு நாடுகளில் பணியாற்றி வரும் தமிழறிஞர்களை ஒருங்கிணைத்து தமிழ் ஆராய்ச்சியை ஒருமுகப்படுத்தவும், வளப்படுத்தவும் தமிழறிஞர்கள் கூடி நடத்தும் உலக மாநாடு ஆகும். தவத்திரு தனிநாயகம் அடிகளாரின் முயற்சியால் 1964-ஆம் ஆண்டு, தில்லியில் ஆரம்பிக்கப்பட்ட உலகத் தமிழாராய்ச்சி மன்றம் (International Association of Tamil Research (IATR)) 2 ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை உலகத் தமிழ் மாநாடு நடத்த வேண்டுமென்று வரையறுத்துக் கொண்டது.
வரலாறு
1964 சனவரியின் ஆரம்பத்தில் புதுதில்லியில் நடந்த 26-ஆவது அகில உலகக் கீழைத்தேயக் கல்வி ஆய்வாளர் மாநாட்டின்போதுதான் அனைத்துலகத் தமிழாராய்ச்சி மன்றம் உருவாகியது. தமிழ், திராவிட ஆய்வுகளில் ஈடுபாடுள்ளவரும் மாநாட்டிற் கலந்து கொண்டவர்களுமான இருபத்தாறு பேர், பேராசிரியர் தனிநாயக அடிகளாரும் பேராசிரியர் வ. ஐ. சுப்பிரமணியமும் விடுத்த அழைப்பினை ஏற்றுச் ஜனவரி 7 ஆம் நாள் உத்தியோகப் பற்றற்ற முறையிலே புதுதில்லியிற் கூடி அனைத்துலகத் தமிழ் ஆராய்ச்சி மன்றத்தினைத் தோற்றுவித்தனர்.
முதல் மாநாடு
தனிநாயக அடிகளார் அப்பொழுது (1961-1970) மலேசியப் பல்கலைக்கழகத்திலே இந்தியக் கல்வியாய்வுகள் துறையிலே தலைமை வகுத்துக் கொண்டிருந்தார். அவர் ஏற்கனவே தனது 'தமிழ் கல்ச்சர்' எனும் காலாண்டு இதழ் மூலம் உலகம் முழுவதிலுமுள்ள தமிழ், திராவிட ஆர்வலரை ஒன்றுசேர்க்க முற்பட்டு ஓரளவு வெற்றியும் கண்டவர். அவர் மலேசிய அரசு தமிழ்ச் சமூகத்திற்கு அளித்த ஆதரவின் துணையோடு பிரம்மாண்டமான முறையிலே முதல் மாநாடு கோலாலம்பூரிலே 1966 ஏப்ரல் 16-23 தேதிகளில் (எட்டு நாட்கள்) நடத்தப்பட்டது. இந்த மாநாட்டில் அன்று தமிழியல் ஆய்வில் பங்கெடுத்த பல்லின ஆய்வாளர்களும் ஆர்வலர்களும் கலந்து சிறப்பித்தனர்.
மூன்றாவது மாநாடு
பேராசிரியர் ஜீன் பிலியோசா பாரிசிலே மூன்றாவது அனைத்துலகத் தமிழாராய்ச்சி மாநாட்டினை 1970-இல் நடத்தினார். முன்னைய இரு மாநாடுகளுக்கும் பாரீஸ் மாநாட்டிற்கும் பெரும் வித்தியாசம். சலசலப்பின்றி வழமை போல் நடைபெறும் கருத்தரங்கு போன்று அது அமைந்திருந்தது. இம்மாநாடு 1970 சனவரி 15-18 (நான்கு நாட்கள்) காலப்பகுதியில் நடைபெற்றது.
இம்மூன்று மாநாடுகளும் 2 ஆண்டுகளுக்கு ஒரு முறை திட்டமிட்டபடி நடைபெற்றன.
நான்காவது மாநாடு
1972 இலே நான்காவது மாநாடு இலங்கையிலே நடைபெற வேண்டியிருந்தது. ஆனாலும் 1970 ஆம் ஆண்டில் ஐக்கிய முன்னணி என்ற சோசலிசக் கூட்டணி அரசு ஆட்சியமைத்த போது இலங்கை முற்போக்கு எழுத்தாளர் சங்கம் மீண்டும் தழைத்து அரச ஆசிகளோடு வலம் வந்து கொண்டிருந்தவர்களை முகாமைச் சபையிலே சேர்த்துத் தமிழாராய்ச்சி மாநாட்டினை நடத்த முடிவு கட்டினர். ஆனால் அத்திட்டம் தடம் புரண்டு போயிற்று. அரசு சார்பு பிரதிநிதிகள் கொழும்பில் மாநாட்டை நடத்தத் திட்டமிட்டனர். ஆனாலும் அரசின் பலத்த எதிர்ப்பின் மத்தியிலும் மாநாட்டை யாழ்ப்பாணத்தில் நடத்துவதற்குப் பேராசிரியர் சு. வித்தியானந்தன் தலைமையிலான குழு தீர்மானித்து அதன்படி 1974 சனவரி 3-9 காலப்பகுதியில் மாநாட்டை யாழ்ப்பாணத்தில் வெகு விமரிசையாக நடத்தியது. மாநாடும் கருத்தரங்குகளும் நிறைவேறிய மறுநாள், சனவரி 10-ஆம் நாள், பரிசளிப்பும் விருந்தினருக்கு உபசாரமும் செய்ய ஒழுங்கான பொதுக்கூட்டத்தில் காவல்துறையினரும் குண்டர்களும் பொதுமக்களைத் தாக்கியதில் 11 பேர் கொல்லப்பட்டனர்.
ஒன்பதாவது மாநாடு
எட்டாவது மாநாடு இடம்பெற்று 14 ஆண்டுகள் கழிந்து விட்ட நிலையில் ஒன்பதாவது மாநாடு பெப்ரவரி 2010 இல் கோவையில் நடத்தப்படும் என்று தமிழக முதலமைச்சர் மு. கருணாநிதி சென்னை தலைமைச் செயலகத்தில் 2009 செப்டம்பர் 17 ஆம் நாள் நடைபெற்ற மாவட்ட ஆட்சியர்கள், காவல்துறை அதிகாரிகள் மாநாட்டில் அறிவித்தார். பின்னர் உலகத் தமிழராய்ச்சி மாநாட்டை நடத்தப் போதிய கால அவகாசம் இல்லை என்று கூறி உலகத் தமிழாராய்ச்சி மன்றம் ஒப்புதல் தர மறுத்து விட்டது. இதனால் உலகத் தமிழ்ச் செம்மொழி மாநாடு என்று பெயர் மாற்றப்பட்ட ஒரு மாநாடு 2010 சூலையில் கோவையில் நடைபெற்றது.
அதிகாரபூர்வமான 9-ஆவது உலகத் தமிழாராய்ச்சி மாநாடு 2015 சனவரி 29 முதல் பிப்ரவரி 1 வரை மலேசியத் தலைநகரான கோலாலம்பூரில் நடைபெற்றது. கோலாலம்பூரில் உள்ள மலாயாப் பல்கலைக்கழகத்தில் நடைபெற்ற இந்த மாநாட்டை உலகத் தமிழ் ஆராய்ச்சி நிறுவனம், மலேசிய உலகத் தமிழ் ஆராய்ச்சி நிறுவனம், மலாயாப் பல்கலைக்கழக இந்திய ஆய்வியல் துறை ஆகியவை கூட்டாக ஒழுங்கு செய்திருந்தன. இம்மாநாட்டுக்கான கருப்பொருள் "உலகமயக் காலகட்டத்தில் தமிழாய்வுக்கு வளம் சேர்த்தல்" என்பதாகும். .
10-ஆவது மாநாடு
பத்தாவது உலகத் தமிழாராய்ச்சி மாநாடு 2019 சூலை 3 முதல் 7 வரை ஐக்கிய அமெரிக்காவில் சிகாகோ நகரில் நடைபெற்றது. உலகத் தமிழாராய்ச்சி மன்றம் வட அமெரிக்கத் தமிழ்ச் சங்கப் பேரவை, சிகாகோ தமிழ்ச் சங்கம் ஆகிய அமைப்புகளுடன் இணைந்து இம்மாநாட்டை நடத்தியது.
11-ஆவது மாநாடு
பதினோராவது உலகத் தமிழாராய்ச்சி மாநாடு 2023 சூன் 16 முதல் 18 வரை சிங்கப்பூரில் நடத்துவதற்காகத் திட்டமிடப்பட்டது. ஆனால், அம்மாநாடு அங்கு நடத்தப்படவில்லை. அதற்கு மாறாக இரண்டு போட்டி மாநாடுகள், அதே ஆண்டில் சூலை 7 முதல் 9 வரை இந்தியாவின் சென்னையிலும், சூலை 21 முதல் 23 வரை மலேசியாவின் கோலாலம்பூரிலும் நடைபெற்றன.
வைரமுத்து திரை வரலாறு
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:திரைப்படப் பாடலாசிரியர்கள் பகுப்பு:தமிழ்த் திரைப்படப் பாடலாசிரியர்கள் பகுப்பு:தமிழ்த் திரைப்படம் தொடர்பான பட்டியல்கள்
சுப. சதாசிவம்
ஆதாரம்
பகுப்பு:தமிழக எழுத்தாளர்கள் பகுப்பு:தமிழ்நாடு அரசு விருது பெற்ற எழுத்தாளர்கள் பகுப்பு:1930 பிறப்புகள் பகுப்பு:புதுக்கோட்டை மாவட்ட நபர்கள்
மீக்கடத்தி காந்தமிதவுந்து
thumb|L0 series maglev train at Yamanashi test track மீக்கடத்தி காந்தமிதவுந்து (ஆங்கிலம்: SCMaglev என்கிற Superconducting Maglev) (முன்பு MLU என்று அறியப்பட்டது) என்பது  தடத்திற்கும் ஊர்திக்கும் உள்ள இடைவெளியில் காந்த விலக்குவிசை கொள்கையை அடிப்படையாகக் கொண்ட, காந்தத்தால் மிதக்கும் இரும்புவழி அமைப்பு ஆகும். மத்திய ஜப்பானிய இரும்புவழி நிறுவனம் (JR Central) மற்றும் அந்நிறுவனத்தின் இரும்புவழி நுட்ப ஆராய்ச்சிக் கழகம் (அங்கிலம்: Railway Technical Research Institute - RTRI) இணைந்து இந்த அமைப்பை உருவாக்கியது.
தொழில்நுட்பம்
thumb|MLX01 maglev train Superconducting magnet bogie thumb|Levitation and guidance coils
ஊர்திகள்
thumb|ML100 preserved at the RTRI facility in Kokubunji, Tokyo, October 2015 thumb|ML500 1979 world speed record holder of preserved at the RTRI facility in Kokubunji, Tokyo, October 2015 thumb|MLU001's superconducting magnet and a liquid helium tank on top of it thumb|JR–Maglev MLX01-1 at SCMaglev and Railway Park, Nagoya, April 2013 thumb|MLX01-3 preserved at the RTRI facility in Kokubunji, Tokyo, October 2015
மானாமதுரை சோமேசுவரர் கோயில்
மானாமதுரை சோமேசுவரர் கோயில் தமிழ்நாட்டில் சிவகங்கை மாவட்டத்தில் உள்ள சிவன் கோயிலாகும்.
அமைவிடம்
இக்கோயில் சிவகங்கை மாவட்டத்தில் மானாமதுரை என்னுமிடத்தில் அமைந்துள்ளது. ஸ்தூலகர்ணபுரம் என்றும், சந்திரப்பட்டிணம் என்றும் இவ்வூர் முன்னர் அழைக்கப்பட்டது.
இறைவன், இறைவி
இக்கோயிலின் மூலவராக சோமேசுவரர் உள்ளார். இங்குள்ள இறைவி ஆனந்தவல்லி ஆவார். இத்தலத்தின் மரம் வில்வம் ஆகும். மதுகூபம், சந்திர புஷ்கரணி கோயிலின் தீர்த்தங்களாகும். சித்திரையில் 10 நாள், ஆடியில் 10 நாள், ஆருத்ரா தரிசனம், அன்னாபிசேகம், பிரதோஷ நாட்கள் உள்ளிட்ட பல விழாக்கள் நடத்தப்படுகின்றன.
அமைப்பு
பஞ்ச நிலை கோபுரத்தைக் கொண்டு அமைந்துள்ள இக்கோயிலில் இத்தல நிகழ்வுகள் சிற்பமாகக் காணப்படுகின்றன. சந்திரன் தனி சன்னதியில் உள்ளார். அவர் தன் இரு மனைவியருடன் ஒரே கல்லில் காணப்படுகிறார். மூலவர் வெண்மை நிறத்தில் காட்சியளிக்கிறார். சிவனுக்கு மேற்குப் பகுதியில் ரிஷபம், சூலத்துடன் கூடிய சிலை காணப்படுகிறது. சிவன் தன்னுடைய திருவிளையாடலின்போது மாணிக்கவாசகருக்காக நரிகளை பரிகளாக மாற்ற கயிறை மாற்றித் தந்த இடம் இதுவே ஆகும். ராமர் அகத்தியரின் ஆலோசனையின்படி இங்கு வந்து மூலவரை பூசித்த பின்னர் சேது அமைத்து இலங்கைக்குச் சென்று முடி சூடியதாகக் கூறுவர். ராமர் ராவணனுடன் சண்டையிட்டபோது வானர சேனையின் பசியைப் போக்கிய தலமாகும்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:சிவகங்கை மாவட்டத்திலுள்ள சிவன் கோயில்கள்
ஐ-இச்சி நெகிசி
எய்-இச்சி நெகிசி (Ei'ichi Negishi, 根岸 英) (பி. சூலை 14, 1935) சீனாவில் பிறந்த ஒரு நிப்பானிய வேதியியலாளர் ஆவார். இவர் கண்டுபிடித்த நெகிழ்சி பிணைப்பு(Negishi coupling) புகழ்பெற்றது. இவர் ரிச்சர்டு ஃகெக், அக்கிரா சுசுக்கி ஆகிய இருவருடன் சேர்ந்து 2010 ஆம் ஆண்டுக்கான வேதியியல் நோபல் பரிசை வென்றுள்ளார். இவர் பணிவாழ்க்கையைப் பெரும்பாலும் அமெரிக்காவில் இந்தியானா மாநிலத்தில் உள்ள பர்டியூ பல்கலைக்கழகத்தில் கழித்தார்.
மேற்கோள்களும் அடிக்குறிப்புகளும்
பகுப்பு:நோபல் வேதியியற் பரிசு பெற்றவர்கள் பகுப்பு:வேதியியலாளர்கள் பகுப்பு:1935 பிறப்புகள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:நோபல் பரிசு பெற்ற சப்பானியர்கள்
கையிரோகாக்சிக்சு
கையிரோகாக்சிக்சு (Hierococcyx) அல்லது பருந்து-குயில்கள் என்பது பறவை குடும்ப குயில் பேரினம் ஆகும். இந்தப் பறவைகள்பாறுகளுடன் உள்ள ஒற்றுமை காரணமாகப் பருந்து-குயில் என்ற பொதுவான பெயர் வழங்கப்படுகிறது.
இது சில நேரங்களில் குக்குலஸ் பேரினத்தில் சேர்க்கப்படுகிறது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:குயில்கள்
வடமத்திய மாகாண சபையின் கொடி
வடமத்திய மாகாண சபையின் கொடி என்பது, இலங்கையின் ஒன்பது மாகாண சபைகளுள் ஒன்றான வடமத்திய மாகாண சபைக்கான கொடி ஆகும். இது 1987ம் ஆண்டு நவம்பர் மாதம் 14ம் தேதி ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது.
அமைப்பு
வடமத்திய மாகாண சபையின் கொடி ஏறத்தாழ இலங்கையின் தேசியக் கொடியின் அமைப்பை ஒத்தது. அரக்கு நிறப் பின்னணி அதன் நான்கு மூலைகளிலும் அரசிலை, கொடியின் இடப்புறத்தில் பச்சை, சிவப்பு நிறங்களில் இரண்டு நிலைக்குத்துப் பட்டைகள், முழுக் கொடியையும் சுற்றி மஞ்சள் நிறக் கரை என்பன தேசியக் கொடியை ஒத்தவை. ஆனால் தேசியக் கொடியில் இருப்பதுபோல் சிங்கம் இதில் இல்லை. அதற்குப் பதிலாக வெண்ணிறக் கரையுடன் கூடிய மஞ்சள் நிற வட்டத்துள் வடமத்திய மாகாணத்துக்குச் சிறப்பான பழங்கால நினைவுச் சின்னங்கள் உள்ளன. இவற்றுள் முதலாம் பராக்கிரமபாகுவின் சிலை, தாதுகோபம், பழைய கட்டிடமொன்றின் சரிந்த தூண் என்பவை அடங்குகின்றன.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:இலங்கை மாகாண சபைக் கொடிகள் பகுப்பு:வடமத்திய மாகாணம், இலங்கை
தெலுத்தா கொரோனா வைரசு
தெலுத்தா கொரோனா வைரசு என்பது கொரோனா வைரசின் மரபு திரிபு கொண்ட நான்கு வகைகளில் ஒன்று. இவை ஒரு நேர்மறை உணர்வு கொண்ட ஒற்றைத் தனிமைப்படுத்தப்பட்ட இரைபோ கருவமிலம் மற்றும் திருகுசுருள் சமச்சீர்மை அதிநுண்ணுயிர் அமைப்பு (நியூக்ளியோகாப்சிட்) கொண்ட உறைசூழ் தீநுண்மிகள் ஆகும். தெலுத்தா கொரோனா வைரசு பொதுவாக பறவைகள் மற்றும் பாலூட்டிகளுக்கு நோய் தொற்றை ஏற்ப்படுத்தும்.
மரபுத்தன்மை
இது பாலூட்டிகளுக்கு மற்றும் பறவைகளுக்கு தொற்றை ஏற்படுத்தும் ஏழாவது கொரோனா வைரசான நோவல் கொரோனா வைரசின் நான்கு வகை மரபு திரிபு வைரசுகளில் ஒன்று ஆகும். தெலுத்தா கொரோனா வைரசு பறவைகள் மற்றும் பன்றிகளின் உடலில் பொது கொரோனா வைரசு நோய் தொற்றால் ஏற்படும் மரபு திரிபால் உண்டானது ஆகும்.
தெலுத்தா கொரோனா வைரஸ்களில் மரபணு மறுசீரமைப்பு பொதுவாக ஏற்படுகிறது. இந்த மரபணு மாற்றம் தொற்றுக்கு உட்படும் உயிரினத்தின் உடலில் உள்ள உயிர் எதிர் பொருளுடன் ஒட்டும் வகையில் பலவிதமாக அடிக்கடி மாற்றி அமைத்துக்கொள்கிறது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:கொரோனாவைரசு
போத்தம்பட்டி கருகத்திலை எல்லையம்மன் கோயில்
போத்தம்பட்டி கருகத்திலை எல்லையம்மன் கோயில் தமிழ்நாட்டில் மதுரை மாவட்டம், போத்தம்பட்டி என்னும் ஊரில் அமைந்துள்ள அம்மன் கோயிலாகும்.
வரலாறு
இக்கோயில் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.
கோயில் அமைப்பு
இக்கோயில் முதன்மைத் திருக்கோயில் என்ற வகைப்பாட்டில் இந்து அறநிலையத்துறையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. பரம்பரை அல்லாத அறங்காவலர் அமைப்பால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
பூசைகள்
இக்கோயிலில் சிவாகம முறைப்படி ஒருகாலப் பூசை நடக்கின்றது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:மதுரை மாவட்டத்திலுள்ள அம்மன் கோயில்கள் பகுப்பு:சரி பார்க்க வேண்டிய தானியக்கக் கோயில் கட்டுரைகள்
வரதராஜன்பேட்டை ஊராட்சி
வரதராஜன்பேட்டை ஊராட்சி (Varatharajanpettai Gram Panchayat), தமிழ்நாட்டின் கடலூர் மாவட்டத்தில் உள்ள குறிஞ்சிப்பாடி வட்டாரத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த ஊராட்சி, குறிஞ்சிப்பாடி சட்டமன்றத் தொகுதிக்கும் கடலூர் மக்களவைத் தொகுதிக்கும் உட்பட்டதாகும். இந்த ஊராட்சி, மொத்தம் 7 ஊராட்சி மன்றத் தொகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. இவற்றில் இருந்து 7 ஊராட்சி மன்ற உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றனர். 2011ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, மொத்த மக்கள் தொகை 1274 ஆகும். இவர்களில் பெண்கள் 633 பேரும் ஆண்கள் 641 பேரும் உள்ளனர்.
சிற்றூர்கள்
இந்த ஊராட்சியில் அமைந்துள்ள சிற்றூர்களின் பட்டியல் :
சான்றுகள்
பகுப்பு:கடலூர் மாவட்ட ஊராட்சிகள் பகுப்பு:த. இ. க. ஊராட்சித் திட்டம்
ராகுல் சங்குவி
ராகுல் சங்குவி (Rahul Sanghvi, பிறப்பு: செப்டம்பர் 3 1974), இந்தியத் தேசிய துடுப்பாட்ட அணியின் துடுப்பாட்டக்காரர். இவர் ஒரு தேர்வுத் துடுப்பாட்டப் போட்டியிலும், 10 ஒருநாள் பன்னாட்டுத் துடுப்பாட்டப் போட்டிகளிலும் கலந்து கொண்டுள்ளார். தேர்வுத் துடுப்பாட்டப் போட்டியில், இந்தியத் தேசிய அணியினை 2001 இல் பிரதிநிதித்துவப் படுத்தியுள்ளார்.
பகுப்பு:இந்தியத் துடுப்பாட்டக்காரர்கள் பகுப்பு:1974 பிறப்புகள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:இந்தியத் தேர்வுத் துடுப்பாட்டக்காரர்கள்
சாலையனூர் ஊராட்சி
சாலையனூர் ஊராட்சி (Salaiyanur Gram Panchayat), தமிழ்நாட்டின் திருவண்ணாமலை மாவட்டத்தில் உள்ள துரிஞ்சாபுரம் வட்டாரத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த ஊராட்சி, கீழ்பென்னாத்தூர் சட்டமன்றத் தொகுதிக்கும் திருவண்ணாமலை மக்களவைத் தொகுதிக்கும் உட்பட்டதாகும். இந்த ஊராட்சி, மொத்தம் 7 ஊராட்சி மன்றத் தொகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. இவற்றில் இருந்து 7 ஊராட்சி மன்ற உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றனர். 2011ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, மொத்த மக்கள் தொகை 2248 ஆகும். இவர்களில் பெண்கள் 1119 பேரும் ஆண்கள் 1129 பேரும் உள்ளனர்.
அடிப்படை வசதிகள்
தமிழ்நாடு ஊரக வளர்ச்சி மற்றும் ஊராட்சித் துறையின் 2015ஆம் ஆண்டுத் தரவின்படி கீழ்க்கண்ட தகவல் தொகுக்கப்பட்டுள்ளது.
சிற்றூர்கள்
இந்த ஊராட்சியில் அமைந்துள்ள சிற்றூர்களின் பட்டியல் :
சான்றுகள்
பகுப்பு:திருவண்ணாமலை மாவட்ட ஊராட்சிகள் பகுப்பு:த. இ. க. ஊராட்சித் திட்டம்
நெரூர் சதாசிவ பிரமேந்திரர் கோயில்
400px|thumb|வலது|நெரூர் சதாசிவ பிரம்மேந்திரர் சீவ சமாதியின் முன்வாசல் சதாசிவ பிரமேந்திரர் கோயில் கரூர் அருகே உள்ள நேரூரில் அமைந்துள்ளது. நெரூர் கரூரில் இருந்து பஞ்சமாதேவி செல்லும் சாலையில் காவிரி ஆற்றின் கரையில் உள்ளது. இங்கு மிகவும் பழமையான சிவபெருமான் கோயில் காவிரி ஆற்றின் கரை அருகில் அக்கினீசுவரர் என்ற பெயரில் அமைந்துள்ளது. நெரூர் அக்கினீசுவரர் கோயிலுக்கு அருணகிரி நாதரே வந்து பதிகம் பாடியுள்ளதாக கூறப்படுகிறது. அக்கினீசுவரர் கோயிலுக்கு பின்புறம் சதாசிவ பிரமேந்திரரின் சமாதி அமைந்துள்ளது.
சதாசிவ பிரமேந்திரர் வரலாறு
சதாசிவபிரமேந்திரர் மதுரை மாநகரில் 17-18 ஆம் நூற்றாண்டில் ஒரு பிராமண குடும்பத்தில் பிறந்தவர்.இவரின் தந்தை சோமநாத அவதானியார், தாயார் பார்வதி அம்மையார். சதாசிவ பிரமேந்திரரின் இயற்பெயர் சிவராமகிருட்டிணன் என்பதாகும். இளம் வயதிலேயே இவருக்குத் திருமணம் நடைபெற்றது. இவர் பரமசிவேந்திராள், வேங்கடேச அய்யர் ஆகியோரிடம் முறையாக சாத்திரங்களை கற்று தேர்ந்தார். பரமசிவேந்திராளிடம் கல்வி கற்று வரும் போது இவரின் திறமைகளை கேள்விப்பட்டு மைசூர் மகாராசா இவரை சமத்தான வித்வானாக்கி கொண்டார். மைசூர் சமத்தானத்தில் மற்ற வித்வான்களை எல்லாம் வாத திறமையில் தோற்கடித்தார். இதை கேள்வியுற்ற அவரின் குரு பரமசிவேந்திராள் இவரை அழைத்து ஊர் வாயெல்லாம் அடக்க கற்றுக் கொண்ட நீ உன் வாயை அடக்க கற்றுக் கொள்ளவில்லையே என்று கூறியுள்ளார். உடனே மைசூர் மகாராசா சமத்தான வித்வான் பதவியை துறந்து இனி பேசுவதில்லை என்று முடிவு செய்து மவுனத்தை கடைபிடித்து வந்தார். மேலும், மனிதர்கள் நடமாட்டம் அற்ற காடு, மலைப் பகுதிகளில் சென்று வசிக்க ஆரம்பித்தார். தீவிர யோக சாதனைகளில் ஈடுபட்டார். தவத்தின் விளைவாய் தான், தனது என்ற எண்ணங்கள் நீங்கி சுதிதப் பிரக்ஞன் ஆனார். அதுமுதல் சதா பிரம்ம நிலையில் லயித்திருப்பது சதாசிவ பிரம்மேந்திரரின் வழக்கமானது. ஊன் இல்லை. உறக்கம் இல்லை. உணவு இல்லை. உடை இல்லை ஆசை, அபிலாசைகளைத் துறந்த அவதூதராக நடமாடத் துவங்கினார்.
ஒருமுறை கொடுமுடியில் காவிரி ஆற்றின் குறுக்கே இருந்த பாறையில் அமர்ந்து தவம் செய்து கொண்டிருந்தார் சதாசிவ ப்ரமேந்திரர். தூரத்தே இருந்து அவர் தவம் செய்வதை மக்கள் பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர். இந்நிலையில் ஆற்றில் திடீரென வெள்ளம் பெருக்கெடுத்து ஓடி மகானை அடித்துச் சென்றுவிட்டது. பல இடங்களில் தேடியும் கிடைக்காததால் வெள்ளத்தினால் அவர் அடித்துச் செல்லப்பட்டு விட்டார் என்றே மக்கள் கருதினர். பல நாட்கள் கழித்து வெள்ளம் வடிந்தது. அப்போது வீடு கட்ட மணல் எடுப்பதற்காக வந்த சிலர் ஆற்றின் ஒருபுறத்தில் தோண்டினர். அப்போது திடீரென மண்வெட்டியில் இருந்து ரத்தமாக வந்ததைக் கண்டு அஞ்சிய அவர்கள் மேலும் தோண்டிப் பார்த்த போது,. உள்ளே அமர்ந்த நிலையில் கண்களை மூடி சதாசிவர் தவம் செய்து கொண்டிருப்பது தெரிந்தது. அவர் தலை மீது மண்வெட்டி பட்டு, அந்தக் காயத்திலிருந்து ரத்தம் வழிந்து கொண்டிருந்தது. மக்கள் கூக்குரல் கேட்டுக் கண் விழித்த சதாசிவர், எதுவும் நடக்காதது போல் அவ்விடம் விட்டு வேகமாகச் சென்று விட்டார்.
புதுக்கோட்டையை அடுத்த திருவரங்குளம் காட்டுப் பகுதியில் சுவாமிகள் ஒருமுறை சுற்றிக் கொண்டிருந்தார். மகானைப் பற்றிக் கேள்விப்பட்ட புதுக்கோட்டை மன்னர், எப்படியாவது மகானிடம் பேசி, தன்னோடு அரண்மனைக்கு அழைத்துச் செல்ல விரும்பினார். அதனால் மகான் செல்லுமிடமெல்லாம் தொடர்ந்து சென்று கொண்டிருந்தார். இப்படியே பல நாட்கள் கடந்தன. மன்னனும் ஊன், உறக்கமின்றி மகானையே சுற்றிச் சுற்றி வந்து கொண்டிருந்தார். மகான் சதாசிவர் மனம் இரங்கவே இல்லை.
பின் ஒருநாள், ”என்னுடன் வராவிட்டாலும் பரவாயில்லை எனக்கு நீங்கள் மந்திர தீட்சை அளித்தால் போதும்” என சதாசிவரைத் தொழுதார் மன்னர். உளம் இரங்கிய சதாசிவரும், மணலில் தட்சிணாமூர்த்தி மந்திரத்தை எழுதிக் காண்பித்தார். அம்மந்திரத்தையே தனக்கான உபதேசமாகக் கொண்ட மன்னர், அவர் கைப்பட்ட அம்மணலை தமது ஆடையில் எடுத்துச் சேகரித்துக் கொண்டு அரண்மனைக்குச் சென்றார். அவர் வரைந்து காட்டிய அட்சரங்களைக் கொண்டு ஒரு யந்திரம் தாபித்து, அம்மணலை ஒரு தங்கச் சிமிழுக்குள் வைத்து பூசை செய்து வரலானார். (இன்றளவும் புதுக்கோட்டை அரண்மனையில் அந்தச் சிமிழ் பாதுகாக்கப்பட்டு, பூசை செய்யப்பட்டு வருகிறது.)
நூல்கள்
இரண்டு நூற்றாண்டுகளுக்கு மேல் வாழ்ந்தவராகக் கருதப்படும் இம்மகான் மானச சஞ்சரரே, சர்வம் பிரம்ம மயம், பிபரே இராமரசம், பிரூகி முகுந்தேதி போன்ற பல புகழ்பெற்ற கீர்த்தனைகளையும், பிரம்ம சூத்திர விருத்தி, பிரம்ம தத்துவ பிரகாசிகா, யோக சுத்தாகரா, ஆத்ம வித்திய விலாசம் போன்ற பல நூல்களையும் எழுதியிருக்கிறார்.
சீவ சமாதி
பல்வேறு அற்புதங்கள் புரிந்து, பலரது ஆன்ம ஞானம் சிறக்கக் காரணமாக இருந்த மகான் சதாசிவ பிரம்மேந்திரர், 1753-ம் ஆண்டில் சித்திரை மாதத்து தசமி திதி அன்று, கரூரை அடுத்த நெரூரில், சீவ சமாதி ஆனார்.
தல சிறப்பு
நெரூர் ஆலயத்தில் சதாசிவ பிரமேந்திராள் சமாதி அடைந்த இடத்தில் வில்வமரமும், சுயம்பு (தான்தோன்றி) இலிங்கமும் அமைந்திருக்கிறது. இங்கு வேண்டிக் கொள்பவர்களுக்கு அமைதியும், செல்வமும் பரிபூரணமாக கிடைக்கும் என்று நம்பிக்கை உண்டு. இத்தலத்தில் பெளர்ணமி பூசை, ஒவ்வொரு வியாழக்கிழமையும் குரு பூசை, சித்திரை மாத குரு வார பூசை போன்றவைகள் மிக சிறப்பாக கொண்டாப்படுகிறது.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:சித்தர்களின் ஜீவ சமாதிகள் பகுப்பு:கரூர் மாவட்டத்திலுள்ள இந்துக் கோயில்கள்
ஏ. கொமாரபாளையம் ஊராட்சி
'''ஏ. கொமாரபாளையம் ஊராட்சி' (A. komarapalayam Gram Panchayat''), தமிழ்நாட்டின் சேலம் மாவட்டத்தில் உள்ள பெத்தநாயக்கன்பாளையம் வட்டாரத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த ஊராட்சி, ஆத்தூர் சட்டமன்றத் தொகுதிக்கும் கள்ளக்குறிச்சி மக்களவைத் தொகுதிக்கும் உட்பட்டதாகும். இந்த ஊராட்சி, மொத்தம் 7 ஊராட்சி மன்றத் தொகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. இவற்றில் இருந்து 7 ஊராட்சி மன்ற உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றனர். 2011ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, மொத்த மக்கள் தொகை 1390 பேர் ஆவர். இவர்களில் பெண்கள் 697 பேரும் ஆண்கள் 693 பேரும் உள்ளனர்.
சிற்றூர்கள்
இந்த ஊராட்சியில் அமைந்துள்ள சிற்றூர்களின் பட்டியல் :
சான்றுகள்
பகுப்பு:சேலம் மாவட்ட ஊராட்சிகள் பகுப்பு:த. இ. க. ஊராட்சித் திட்டம்
ஆதனகோட்டை ஊராட்சி
ஆதனகோட்டை ஊராட்சி (Adhanakottai Gram Panchayat), தமிழ்நாட்டின் புதுக்கோட்டை மாவட்டத்தில் உள்ள புதுக்கோட்டை வட்டாரத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த ஊராட்சி, புதுக்கோட்டை சட்டமன்றத் தொகுதிக்கும் திருச்சிராப்பள்ளி மக்களவைத் தொகுதிக்கும் உட்பட்டதாகும். இந்த ஊராட்சி, மொத்தம் 7 ஊராட்சி மன்றத் தொகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. இவற்றில் இருந்து 7 ஊராட்சி மன்ற உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றனர். 2011ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, மொத்த மக்கள் தொகை 2948 ஆகும். இவர்களில் பெண்கள் 1485 பேரும் ஆண்கள் 1463 பேரும் உள்ளனர்.
அடிப்படை வசதிகள்
தமிழ்நாடு ஊரக வளர்ச்சி மற்றும் ஊராட்சித் துறையின் 2015ஆம் ஆண்டுத் தரவின்படி கீழ்க்கண்ட தகவல் தொகுக்கப்பட்டுள்ளது.
சிற்றூர்கள்
இந்த ஊராட்சியில் அமைந்துள்ள சிற்றூர்களின் பட்டியல் :
சான்றுகள்
பகுப்பு:புதுக்கோட்டை மாவட்ட ஊராட்சிகள் பகுப்பு:த. இ. க. ஊராட்சித் திட்டம்
பிலிப் டாவிட்
அலெக்ஸாண்டர் பிலிப் டேவிட் (பிப்ரவரி 1, 1946 இல் பிறந்தவர்) கேம்பிரிட்ஜ் பல்கலைக்கழகத்தின் புள்ளிவிபர பேராசிரியராகவும், கேம்பிரிட்ஜ் டார்வின் கல்லூரியின் எமிரேட்ஸ் ஃபெலோவும் ஆவார். அவர் பேய்சியன் புள்ளிவிவரங்களின் முன்னணி ஆதரவாளர் ஆவார்.
லைலா ஐதாரி
லைலா ஐதாரி (Laila Haidari)  ஆப்கானிய செயற்பாட்டாளர்  மற்றும் உணவகம் வைத்துள்ள தொழில் அதிபராவார். 2010 ஆம் ஆண்டு ஆப்கானித்தான் நாட்டின் காபூல் நகரில்  போதை மறுவாழ்வு மையமான மதர் கேம்ப் என்ற நிறுவனத்தை நடத்துகிறார். தனது உயிரை பணயம் வைத்து இந்த தனியார் புனர்வாழ்வு மையத்தை நடத்தி, ஆண்டுக்கு நுற்றுக்கும் மேற்பட்ட போதைப்பொருள் அடிமைகளுக்கு  உதவி வருகிறார். மதர் கேம்ப் நிறுவனத்திற்கு நிதியளிக்கும் விதமாக காபூலில் தாச் பேகம் என்ற சிற்றுண்டியகத்தையும்  இவர் வைத்திருக்கிறார். தாச் பேகம் சிற்றுண்டியகம் பல தடைகளை உடைப்பதால் அடிக்கடி அங்கு அதிரடி சோதனைகள் நடத்தப்படுகின்றன. இச்சிற்றுண்டியகம் ஒரு பெண்ணால் நடத்தப்படுகிறது,  திருமணமாகாத ஆண்கள் மற்றும் பெண்கள் ஒன்றாக அமர்ந்து சாப்பிட அனுமதிக்கிறது. பாலத்தில் லைலா என்ற 2018 ஆம் ஆண்டு ஆவணப்படத்தின் பொருளாக லைலா ஐதாரி இருந்தார்.
பிலிப் டாவிட்
அவர் சிட்டி லண்டன் பள்ளி, டிரினிட்டி ஹால், கேம்பிரிட்ஜ் மற்றும் டார்வின் கல்லூரி, கேம்பிரிட்ஜ் ஆகியோர் கல்வி கற்றார்.
அவர் 1969 ஆம் ஆண்டு முதல் 1978 வரை பல்கலைக்கழக கல்லூரி லண்டனில் புள்ளிவிவரங்களில் விரிவுரையாளராக இருந்தார். பின்னர் 1981 ஆம் ஆண்டு வரை அவர் பல்கலைக்கழக பேராசிரியராக இருந்தார். 1982 ஆம் ஆண்டில் அவர் UCL க்கு ஒரு வாசகருக்குத் திரும்பியபோது, புள்ளிவிவரங்களின் பியர்சன் பேராசிரியர் ஆனார். அவர் கேம்பிரிட்ஜ் பல்கலைக்கழகத்தில் புள்ளியியல் பேராசிரியராக 2007 ஆம் ஆண்டில் ஓய்வு பெற்றார்.
லைலா ஐதாரி
ஆரம்பகால வாழ்க்கை, திருமணம் மற்றும் கல்வி
லைலா ஐதாரி 1978 ஆம் ஆண்டு பாக்கித்தானின் குவெட்டா நகரத்தில் ஓர் ஆப்கானித்தான் குடும்பத்தில் பிறந்தார் கைக்குழந்தையாக இருந்தபோது, இவரது குடும்பம் ஈரானுக்கு அகதிகளாக சென்றது. ஒரு குழந்தை மணப்பெண்ணாக மாறியபோது, லைலா ஐதாரிக்கு 12 வயதாகும். முப்பது வயது முல்லாவுக்கு லைலா திருமணம் செய்து வைக்கப்பட்டார். 13 வயதில் இவருக்கு முதல் குழந்தை பிறந்தது. இந்த தம்பதியருக்கு மொத்தம் மூன்று குழந்தைகள் பிறந்தனர்.
லைலா ஐதாரி தனது 21 வயதில் கணவரை விவாகரத்து செய்தார். இசுலாமியச் சட்டப்படி, குழந்தைகள் தங்கள் தந்தையுடன் வாழ்ந்தனர்.
பிலிப் டாவிட்
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:1946 பிறப்புகள் பகுப்பு:ஆங்கிலேயப் புள்ளியியலாளர்கள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள்
இயற்சொல்
மொழியியல் சொற்களைப் பெயர் என்றும் வினை என்றும் பாகுபடுத்திக்கொள்ளும். தமிழ்மொழியில் இவற்றுடன் இடைச்சொல், உரிச்சொல் என்னும் பாகுபாடுகளும் உண்டு.
லைலா ஐதாரி
தொழில் மற்றும் செயல்பாடு
லைலா ஐதாரி 2009 ஆம் ஆண்டு ஆப்கானித்தானுக்குச் சென்றார். காபூலில் இவருடைய சகோதரர் அக்கீம், நூற்றுக்கணக்கான போதைக்கு அடிமையான நபர்களுடன் புல்-இ-சொக்தா பாலத்தின் கீழ் வாழ்வதைக் கண்டார். தன் சகோதரனின் நிலையால் தூண்டப்பட்டு ஆப்கானித்தானில்  அதிகரித்து வரும் போதைப்பொருள் பிரச்சனை மற்றும் போதைக்கு அடிமையானவர்களுக்கு அரசு நடத்தும் தங்குமிடங்களின் பற்றாக்குறை ஆகியவற்றால்   பாதிக்கப்பட்டு லைலா  போதைக்கு அடிமையானவர்களுக்கான ஒரு மறுவாழ்வு  மையத்தை நிறுவினார். மதர் கேம்ப் எனப்படும் அம்மா முகாம் என்று மையத்திற்குப் பெயரிட்டார். அம்மா முகாம் அரசு நிதியையோ வெளிநாட்டு உதவியையோ பெறுவதில்லை. இது நகரின் ஒரே தனியார் போதை மருந்து மறுவாழ்வு மையம் ஆகும்.
இயற்சொல்
செய்யுள் ஈட்டிக்கொள்ளும் சொற்கள் என்று தொல்காப்பியம் சொற்களை வேறு வகையிலும் பாகுபடுத்திப் பார்க்கிறது. அவை, என்பன.
லைலா ஐதாரி
தொழில் மற்றும் செயல்பாடு
2011 ஆம் ஆண்டில், அம்மா முகாமிற்கு நிதியளிப்பதற்காக காபூலில் லைலா தாச் பேகம் என்ற உணவகத்தைத் திறந்தார். இந்த உணவகம் ஆப்காத்தானில் பெண்களால் நடத்தப்படும் ஓர் அபூர்வமான உணவகமாகும். திருமணமான மற்றும் திருமணமாகாத ஆண்கள் மற்றும் பெண்கள் ஒன்றாக அமர்ந்து சமூகமயமாக்கலுக்கான ஓர் இடத்தை இம்மையம் வழங்குகிறது. ஆனால் உள்ளூர் சமூகத்தில் ஒரு கலாச்சார தடையாக கருதப்பட்டது. உணவகத்தில் அம்மா முகாமில் வாழ்ந்த நபர்கள் வேலை செய்கிறார்கள். லைலா ஐதாரியின் உணவகத்தில் பல சமயங்களில் காவல்துறையினரால் சோதனை நடத்தப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது. அந்த இடத்தில் ஆண்களும் பெண்களும் ஒன்றாக அமர்ந்து உணவருந்தியதால் சந்தேகத்தின் பேரில் சோதனையிடப்படுவதாகவும் தெரிவிக்கப்பட்டது. மேலும் ஐதாரி எப்போதும் தலைக்கு முக்காடு அணிவதில்லை, ஏனெனில் இவர் ஒரு பெண் தொழிலதிபர்.
இயற்சொல்
இந்தப் பாகுபாடு பெயர்ச்சொற்களுக்கு மட்டுமே உரியது. வினைச்சொற்களுக்கு இந்தப் பாகுபாடு இல்லை.
லைலா ஐதாரி
தொழில் மற்றும் செயல்பாடு
லைலா ஐதாரி ஆப்கானித்தானில் தலிபான்கள் இருப்பதை எதிர்த்துப் பேசினார். நாட்டில் பெண்களின் உரிமைகளுக்கு அது அளிக்கும் அச்சுறுத்தல்களையும் எதிர்த்தார். ஆப்கானித்தானில் நடந்து வரும் போருக்கான அமைதி நடவடிக்கையில் பெண்களை சேர்க்கவில்லை என ஆப்கானிஸ்தான் அரசாங்கத்தை அவர் விமர்சித்துள்ளார்.
இயற்சொல்
இயற்சொல் – தனி விளக்கம்
இயற்சொல் என்பது செந்தமிழ் நிலத்து வழக்கு. இதனைச் செஞ்சொல் என்றும் கூறலாம்.
லைலா ஐதாரி
பாலத்தில் லைலா
லைலா ஐதாரி எலிசபெத் மற்றும் குலிசுதான் மிர்சாய் இயக்கிய லைலா அட் தி பிரிட்ச்சு என்ற ஆவணப்படத்தின் கருபொருளாக இருந்தார். 2018 ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற திரைப்பட விழாவில் இப்படத்திற்கு பேக்ட் விருது கிடைத்தது. இது 34 வது ஆண்டு சாண்டா பார்பரா சர்வதேச திரைப்பட விழாவில் ஆவணப்படத்திற்கான சமூக நீதி விருதையும் வென்றது.
இயற்சொல்
இயற்சொல்லுக்கு எடுத்துக்காட்டு
நிலம், நீர், தீ, வளி, சோறு, கூழ், பால், தயிர், மக்கள், மா, தெங்கு, கமுகு, பாளிதம், மலை.
லைலா ஐதாரி
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:1978 பிறப்புகள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:ஆப்கானித்தான் நபர்கள்
இயற்சொல்
அடிக்குறிப்புகள்
பகுப்பு:சொல்லிலக்கணம்
திரிபெனி சகாய் மிசுரா
திரிபெனி சகாய் மிசுரா (Tribeni Sahai Misra) என்பவர் (பிறப்பு 15 நவம்பர் 1922 மஹோனாவில் ; 24 அக்டோபர் 2005 லக்னோவில் இறந்தார்) என்பவர் உத்தரப்பிரதேசத்தினைச் சார்ந்த இந்திய உயர்நீதி மன்ற நீதிபதி ஆவார். இவர் அலகாபாத் உயர் நீதிமன்ற நீதிபதியாக இருந்துள்ளார். இதன் பின்னர் குவஹாத்தி உயர் நீதிமன்றத்தின் தலைமை நீதிபதியாக இருந்தார். அசாம் மற்றும் மேகாலயா மாநில ஆளுநராகவும் இருந்துள்ளார்.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:2005 இறப்புகள் பகுப்பு:1922 பிறப்புகள் பகுப்பு:அசாம் ஆளுநர்கள் பகுப்பு:மேகாலயா ஆளுநர்கள்
உலகப் பாரம்பரியக் களம்
150px|right|thumb|[[யுனெஸ்கோவின் உலக பாரம்பரியக் குழுவிற்கான இலச்சினை]]
150px|thumb|களம் #86: [[எகிப்து நாட்டில் மெம்பிசு பகுதியும், அங்கே உள்ள கிசா பிரமிடுத் தொகுதியும்]] 150px|thumb|களம் #114: பெர்செபோலிசு, [[ஈரான்]] 150px|thumb|களம் #174: பிளாரென்சின் வரலாற்று மையம், ([[இத்தாலி)]] thumb|150px|thumb|களம் #129: மாயன் கோபன் ([[ஹொண்டுராஸ்)]] 150px|thumb|களம் #447: உலுரு-கடா தேசியப் பூங்கா, ([[ஆத்திரேலியா)]] 150px|thumb|களம் #483: [[சிச்சென் இட்சா, (மெக்சிகோ)]] 150px|thumb|களம் #540:[[சென் பீட்டர்ஸ்பேர்க் வரலாற்று மையமும் அதன் சுற்றுப்புறமும் (உருசியா)]] 150px|thumb|களம் #705: ஊடங் மலைப்பகுதியில் உள்ள பண்டை கட்டிட வளாகம் ([[சீனா)]] 150px|thumb|களம் #723: [[பெனா தேசிய அரண்மனை மற்றும் சின்ட்ரா (போர்த்துகல்)]] 150px|thumb|களம் #800: கென்யா மலை தேசியப் பூங்கா ([[கென்யா)]] 150px|thumb|களம் #944: [[இந்திய மலைப்பாதை தொடருந்துகள் (இந்தியா)]] 150px|thumb|பரிந்துரைக்கப்பட்ட களத்திற்கான ஒரு காட்டு: தாதேவ் துறவியர் மடம் ([[ஆர்மீனியா)]] உலகப் பாரம்பரியக் களம் (World Heritage Site) என்பது, யுனெஸ்கோவின் உலக பாரம்பரியக் குழுவினால் நிர்வகிக்கப்படும் அனைத்துலக உலக பாரம்பரியங்கள் திட்டத்தின் பட்டியலில் உள்ளடக்கப்பட்டுள்ள ஒரு களம் ஆகும். இது, காடு, மலை, ஏரி, பாலைவனம், நினைவுச் சின்னம், கட்டிடம், நகரம் போன்ற எதுவாகவும் இருக்கலாம். யுனெஸ்கோவின் உலக பாரம்பரியக் குழு, நாடுகளின் பொதுக் குழுவினால் தெரிவு செய்யப்படுவதுடன் 21 பிரதிநிதிகளைக் கொண்டிருக்கும்
மனித இனத்தின் பொதுப் பாரம்பரியத்துக்கு இன்றியமையாத இயற்கை மற்றும் பண்பாட்டு முக்கியத்துவம் கொண்ட களங்களைப் பட்டியலிட்டு, அவற்றைப் பாதுகாப்பதே இத் திட்டத்தின் நோக்கமாகும். சில களங்களின் மேம்பாட்டுக்காக, சில நடைமுறைகளின் கீழ், உலக பாரம்பரிய நிதியத்தில் இருந்து நிதி உதவி வழங்கப்படுவதும் உண்டு. இவ்வாறான களங்களைப் பாதுகாக்கும் நோக்குடன், 16 நவம்பர் 1972 ஆம் ஆண்டில் நடந்த யுனெஸ்கோவின் பொது மாநாட்டில் கொண்டு வரப்பட்ட சாசனத்தில், இத்திட்டம் உருவாக்கப்பட்டது. செப்டம்பர் 2012 அறிக்கையின்படி, இத் திட்டத்தில் இதுவரை 190 நாடுகள் கையெழுத்திட்டு ஏற்றுக்கொண்டுள்ளன.
2012 ஆம் ஆண்டு நிலவரப்படி இது வரை 962 களங்கள் பட்டியலிடப்பட்டுள்ளன. 157 நாடுகளில் அமைந்துள்ள இக்களங்களில், 745 பண்பாட்டுக் களங்களும், 188 இயற்கைசார் களங்களும், 29 கலப்பு இயல்புக் களங்களும் அடங்குகின்றன. . போர்க்காலங்களிலும் இந்தச் சின்னங்களுக்கு எந்த பாதிப்பும் ஏற்படுத்தக் கூடாது என்பது இதன் முக்கிய அம்சம் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. பாரம்பரியத்துக்கு இன்றியமையாத இயற்கை மற்றும் பண்பாட்டு முக்கியத்துவம் வாய்ந்த சிறப்பான களங்களைப் பட்டியலிட்டு, அவற்றைப் பாதுகாப்பதே இத்திட்டத்தின் முக்கியமான நோக்கமாகும்.
இத்தாலியிலேயே அதிகளவு உலகப் பாரம்பரியக் களங்கள் அடையாளம் காணப்பட்டுள்ளன. யுனெஸ்கோ ஒவ்வொரு பாரம்பரியக் களத்திற்கும் ஒவ்வொரு அடையாள இலக்கத்தை வழங்கி வருகின்றது. புதிதாக பட்டியலிடப்படும் களங்களில் சில பழைய பட்டியலிலும் இடம் பெற்றிருப்பதனால், அடையாள இலக்கங்களின் எண்ணிக்கை 1200 ஐ விட அதிகமாக இருப்பினும், களங்களின் எண்ணிக்கை குறைவாகவே உள்ளது. குறிப்பிட்ட களங்கள் அந்தந்த நாட்டின் சட்டப்படியான எல்லைக்குள் இருப்பினும், இவை ஒவ்வொன்றையும் பாதுகாப்பது உலக சமூகத்தின் கடமை என யுனெஸ்கோ கருதுகின்றது.
வரலாறு
ஐக்கிய அமெரிக்காவில் 1872ஆம் ஆண்டில் யெல்லோஸ்டோன் தேசியப் பூங்கா நிறுவப்பட்டது; இதுவே நூறாண்டுகள் கழித்து, நிக்சனின் நிர்வாகத்தின்போது, 1972ஆம் ஆண்டில் அமெரிக்க அரசால் 'உலக பாரம்பரிய அறக்கட்டளைக்கு' பரிந்துரைக்கப்பட்டு ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது. இதுவே உலகளவில் தேசியப் பூங்கா கருத்தாக்கத்துக்கு அடிப்படையாக அமைந்தது.
1954ஆம் ஆண்டில் எகிப்திய அரசு அஸ்வான் அணை கட்ட முடிவெடுத்தபோது அதன் நீர்பிடிப்புப் பகுதியிலிருந்த பள்ளத்தாக்கில் அபு சிம்பெல் கோவில்கள் போன்ற பல பண்டைய எகிப்தின் பொக்கிசங்கள் மூழ்குவதாக இருந்தது. அப்போது இவற்றைக் காத்திட யுனெசுக்கோ உலகளவில் பெரும் விழிப்புணர்வுப் பிரசாரத்தை மேற்கொண்டது. அபு சிம்பெல் மற்றும் பிலே கோவில்கள் கல், கல்லாக பெயர்க்கப்பட்டு உயரமான பகுதிக்கு எடுத்துச் செல்லப்பட்டு அங்கு மீண்டும் கட்டமைக்கப்பட்டது. தெண்டூர் கோவில் இதேபோல நியூ யார்க்கிற்கு எடுத்துச் செல்லப்பட்டது.
இந்தத் திட்டத்திற்கு US$ 80 மில்லியன் செலவானது; இதில் ஏறத்தாழ $ 40 மில்லியன் செலவை 50 நாடுகள் ஏற்றுக்கொண்டன. இத் திட்டத்தின் வெற்றியைத் தொடர்ந்து இத்தாலியில் வெனிஸ், பாக்கித்தானில் மொகெஞ்சதாரோ மற்றும் இந்தோனேசியாவில் போரோபுதூர் கோவில் வளாகங்களையும் பாதுகாக்க பன்னாட்டு திட்டங்கள் வகுக்கப்பட்டன. யுனெசுக்கோ, நினைவுச்சின்னங்களுக்கும் களங்களுக்குமான அனைத்துலக அவையுடன் இணைந்து, மனித இனத்தின் பொதுவான பண்பாட்டுப் பாரம்பரியத்தைக் காப்பதற்கான சாசன முன்வரைவு ஒன்றை உருவாக்கியது.
விண்ணப்பிக்கும் நடைமுறை
ஒவ்வொரு நாடும், தனது நாட்டிலுள்ள பண்பாட்டு, இயற்கை முக்கியத்துவம் உள்ள களங்களைக் கணக்கெடுக்க வேண்டும். இது ஆய்விற்கான ஒரு பட்டியலாகக் கொள்ளப்படும். இந்தப் பட்டியலில் இருந்து தெரிவு செய்யப்படும் களத்தை உலக பாரம்பரியக் களத்திற்காக குறிப்பிட்ட நாடு முன்மொழியலாம். இந்தப் பட்டியலில் இல்லாத ஒரு களத்தை உலக பாரம்பரியக் களத்திற்காக ஒரு நாடு முன்மொழியக் கூடாது.
அப்படி முன்மொழியப்பட்ட களங்களை நினைவுச்சின்னங்களுக்கும் களங்களுக்குமான அனைத்துலக அவையும், பன்னாட்டு இயற்கைப் பாதுகாப்புச் சங்கமும் மதிப்பீடு செய்யும். பின்னர் குறிப்பிட்ட களமானது உலக பாரம்பரியக் களத்துக்கான தகுதியைப் பெற்றிருப்பின், அதனை உலகப் பாரம்பரியக் குழுவிற்குப் பரிந்துரை செய்யும். அந்தக் குழுவே ஆண்டுக்கொருமுறை ஒன்றுகூடி, குறிப்பிட்ட களத்தை உலக பாரம்பரியக் களங்களின் பட்டியலில் இணைத்துக் கொள்வதா இல்லையா என்பதை முடிவு செய்யும். சிலசமயம் இறுதி முடிவு எடுப்பதற்கு மேலதிக தகவல்கள் தேவை என குறிப்பிட்ட களத்தை முன்மொழிந்த நாட்டிடம் கேட்கப்படும்.
தேர்விற்கான விதிகள்
2004 ஆம் ஆண்டுவரை பாரம்பரிய பண்பாட்டு களங்களுக்கு ஆறு தேர்வு அளவீடுகளும், பாரம்பரிய இயற்கைக் களங்களுக்கு நான்கு தேர்வு அளவீடுகளும் கொடுக்கப்பட்டிருந்தன. பின்னர் 2005ஆம் ஆண்டு முதல் இந்த முறையில் சிறுமாற்றம் செய்யப்பட்டு, அனைத்து வகையான பாரம்பரியக் களங்களுக்கும் பொதுவாக பத்து தேர்வு அளவீடுகள் கொடுக்கப்பட்டன. முன்மொழியப்படும் பாரம்பரியக் களமானது உலகளாவிய நோக்கில் மிகவும் முக்கியம் வாய்ந்ததாகவும், குறிப்பிட்ட பத்து அளவீடுகளில் ஒன்றையாவது நிறைவு செய்யக் கூடியதாகவும் இருக்க வேண்டும்.
பரம்பல்
கீழுள்ள அட்டவணையில், உலகின் வெவ்வேறு வலயங்களில் உள்ள உலக பாரம்பரியக் களங்களின் பரம்பலைக் காணலாம்:
நாடுகள் அடிப்படியிலான புள்ளிவிவரத்திற்கு உலக பாரம்பரியக் களங்களின் பட்டியலைப் பார்க்கவும்.
இலங்கையிலுள்ள உலக பாரம்பரியக் களங்கள்
இன்னமும் அறிவிக்கப்படாது ஆய்நிலையிலுள்ளப் பட்டியல்:
சுவாமி தயானந்த சரசுவதி
சுவாமி தயானந்தர் அல்லது தயானந்த சரசுவதி சுவாமி(15 ஆகத்து 1930 - 23 செப்டம்பர் 2015) தமிழ்நாட்டின், திருவாரூர் மாவட்டத்தில், மஞ்சக்குடி கிராமத்தில் பிறந்தார். தயானந்தர் மரபுவழி வந்த அத்வைத வேதாந்த ஆசிரியர். சுவாமி சின்மயானந்தரிடம் 1952-ல் துறவற தீட்சை பெற்று, விஜயவாடா அருகில் உள்ள குடிவாடா எனுமிடத்தில் உள்ள சுவாமி பிரவானந்தரிடம் குருகுலக் கல்வி பயின்ற  வேதாந்த மாணவர். சுவாமி தயானந்தர் 1972ஆம் ஆண்டு முதல் நாற்பது ஆண்டுகளாக உலகம் முழுவதும் சுற்றி, தொடர்ந்து அத்வைத வேதாந்த சொற்பொழிவுகள் ஆற்றி வந்தார். இவரிடம் வேதாந்தம் பயின்ற இருநூறு மாணவர்கள் தலைசிறந்த வேதாந்த ஆசிரியர்களாக, நாட்டின் பல்வேறு பகுதிகளில் அத்வைத வேதாந்த வகுப்புகள் நடத்தி வருகின்றனர்.
நிறுவிய வேந்தாந்த கல்வி நிறுவனங்கள்
சுவாமி தயானந்த சரசுவதி, வேதாந்தம் மற்றும் சமசுகிருதம், யோகா பயில நான்கு பயிற்சி நிலையங்களை நிறுவினார். அவைகள்;
இறப்பு
ஐக்கிய அமெரிக்காவில் மூன்று மாதங்களாக  உடல்நலம் குறைவுக்கு சிகிச்சை எடுத்துக் கொண்டிருந்த சுவாமி தயானந்த சுரசுவதி,  13 ஆகஸ்டு 2015 அன்று  இந்தியாவுக்கு திரும்பி  டேராடூனில் உள்ள மருத்துவமனையில் சேர்க்கப்பட்டார். தனது இறுதிக் காலத்தை கங்கைக் கரையில் உள்ள ரிஷிகேஷ் ஆசிரமத்தில் கழித்தார். இந்நிலையில் 23 செப்டம்பர் 2015 அன்று காலமானார். 25 செப்டம்பர் 2015 அன்று அவரது உடல் ரிஷிகேஷில் அடக்கம் செய்யப்பட்டது.
பத்ம விருது
சுவாமி தயானந்தரின் ஆன்மீக சேவைக்காக, 2016-ஆம் ஆண்டிற்கான பத்ம பூசண் விருது, அவரது இறப்புக்குப் பின் வழங்கப்பட்டது.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:சமயத் தலைவர்கள் பகுப்பு:இந்து சமயப் பெரியார்கள் பகுப்பு:அத்வைத வேதாந்த ஆசிரியர்கள் பகுப்பு:1930 பிறப்புகள் பகுப்பு:கோவை மக்கள் பகுப்பு:2015 இறப்புகள் 0 பகுப்பு:தமிழ் மெய்யியலாளர்கள்
மன்மோகன் ஆச்சார்யா
மன்மோகன் ஆச்சார்யா (வாணிகவி) சமஸ்கிருதக் கவிஞர் மற்றும் பாடலாசிரியர் ஆவார். அவரது சமஸ்கிருத கவிதைகள் மற்றும் பாடல் வரிகள் ஒடிஸி இந்தியச் செவ்வியல் நடனங்களுக்குப் பயன்படுதப்படுகிறது. இவரது கீதாமோகனம் எனும் தொகுப்பிலுள்ள சமஸ்கிருதப் பாடல் 2009 ஆம் ஆண்டில் இந்தித் திரைப்படம் தி டிசையரில் இடம்பெற்றுள்ளது. இவர் ஒரு ஆராய்ச்சியாளர் மற்றும் எழுத்தாளர் ஆவார்.
இளமைக்காலம்
மன்மோகன் ஆச்சார்யா 1967 ஆம் ஆண்டில் இந்தியாவின் ஒரிசா மாநிலத்தின் ஜகத்சிங்பூர் மாவட்டத்தில் உள்ள லதங்கா என்ற கிராமத்தில் அக்டோபர் 20, 1967 ஆம் ஆண்டில் பிறந்தார். இவரது தந்தை பண்டிட் மாயதர் ஆச்சார்யா மற்றும் தாய் பார்வதி தேவி ஆகியோராவர்.
கவிதைகள்
இவர் எழுதிய கவிதைத் தொகுப்புகள்,
நடன நாடகங்கள்
இவர் எழுதிய நடன நாடகங்கள்,
இறப்பு
2013 ஆம் ஆண்டு கட்டாக்கில் தனது இல்லத்தின் மன்மோகன் ஆச்சார்யா மரணமடைந்தார்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:சமசுகிருத நூலாசிரியர்கள் பகுப்பு:சமசுகிருத அறிஞர்கள் பகுப்பு:சமசுகிருத இலக்கியம் பகுப்பு:1967 பிறப்புகள் பகுப்பு:2013 இறப்புகள்
உலக பாரம்பரியக் களங்களின் பட்டியல் - ஆசியாவும் ஆஸ்திரலேசியாவும்
ஆசியா மற்றும் ஆஸ்திரலேசியப் பகுதிகளைச் சேர்ந்த உலகப் பாரம்பரியக் களங்களின் பட்டியல்:
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:உலகப் பாரம்பரியக் களங்களின் பட்டியல்கள் பகுப்பு:ஆசியா பகுப்பு:ஆத்திரேலியா
List of World Heritage Sites Lists of World Heritage Sites
ஆனந்த விகடன் சினிமா விருதுகள்
ஆனந்த விகடன் சினிமா விருதுகள் என்பது ஆனந்த் விகடன் இதழ் சார்பாக தமிழக திரைத்துறையினருக்கு வருடாந்திர விருது வழங்கும் விழாவாகும். 2008 இல் இந்த விருது முதன்முதலாக அறிமுகம் செய்யப்பட்டது. இந்த நிகழ்ச்சி சன் தொலைக்காட்சியில் ஒளிபரப்பானது.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:தமிழ்த் திரைப்பட விருதுகள் பகுப்பு:தமிழக விருதுகள்
மதனக்குப்பம் ஊராட்சி
மதனக்குப்பம் ஊராட்சி (Madandakuppam Gram Panchayat), தமிழ்நாட்டின் இராணிப்பேட்டை மாவட்டத்தில் உள்ள சோளிங்கர் வட்டாரத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த ஊராட்சி, காட்பாடி சட்டமன்றத் தொகுதிக்கும் அரக்கோணம் மக்களவைத் தொகுதிக்கும் உட்பட்டதாகும். இந்த ஊராட்சி, மொத்தம் 7 ஊராட்சி மன்றத் தொகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. இவற்றில் இருந்து 7 ஊராட்சி மன்ற உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றனர். 2011ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, மொத்த மக்கள் தொகை 1277 ஆகும். இவர்களில் பெண்கள் 633 பேரும் ஆண்கள் 644 பேரும் உள்ளனர்.
அடிப்படை வசதிகள்
தமிழ்நாடு ஊரக வளர்ச்சி மற்றும் ஊராட்சித் துறையின் 2015ஆம் ஆண்டுத் தரவின்படி கீழ்க்கண்ட தகவல் தொகுக்கப்பட்டுள்ளது.
சிற்றூர்கள்
இந்த ஊராட்சியில் அமைந்துள்ள சிற்றூர்களின் பட்டியல் :
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:இராணிப்பேட்டை மாவட்ட ஊராட்சிகள் பகுப்பு:த. இ. க. ஊராட்சித் திட்டம்
கோரக்கலே மாகாணம்
மாவட்டங்கள்
கோரக்கல் மாகாணம் 9 மாவட்டங்களாக பிரிக்கப்பட்டுள்ளது (தலைநகர் மாவட்டம் தடித்து காட்டபட்டுள்ளது): <sup class="noprint Inline-Template" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[ <span title="The material near this tag needs to be fact-checked with the cited source(s). (May 2019)">சரிபார்ப்பு தேவை  ]
குறிப்புகள்
பகுப்பு:துருக்கியின் மாகாணங்கள்
ஜாக்குலின் அலெமானி
ஜாக்குலின் மைக்கேல் அலெமானி (Jacqueline Michele Alemany) (பிறப்பு பிப்ரவரி 24, 1989) ஒரு அமெரிக்கப் பத்திரிகையாளரும் அரசியல் நிருபரும் ஆவார், இவர் தி வாசிங்டன் போஸ்ட்டின் காங்கிரசின் நிருபராக உள்ளார். இவர் முன்பு அதிகாலையில் வெளிவரும் பவர் அப் என்பதில் செய்திமடலை எழுதியுள்ளார். 2021 இல், தி வாஷிங்டன் போஸ்டின் அரசியல் செய்திமடலான தி எர்லி 202 இன் தொகுப்பாளராக நியமிக்கப்பட்டார்.
பத்திரிகை வாழ்க்கை
2012 இல் நிருபராக பணியமர்த்தப்படுவதற்கு முன்பு, உள்நாட்டு மற்றும் வெளிநாட்டு விவகாரங்கள், அரசியல் மற்றும் பொதுச் செய்திகளில் நிபுணத்துவம் பெற்ற இவர், சிபிஎஸ் செய்திப்பக்கத் திட்டத்தில் தனது வாழ்க்கையைத் தொடங்கினார். சிபிஎஸ் செய்தியில், 2016 குடியரசுத் தலைவர் தேர்தல் பிரச்சாரத்தைப் பற்றிப் பேசினார்.
2017 இல் சர்வதேச மகளிர் ஊடக அறக்கட்டளையின் உதவித்தொகை வழங்கப்பட்டது
தேசிய அரசியல், வெள்ளை மாளிகை மற்றும் காங்கிரசை மையமாகக் கொண்ட பவர் அப் என்ற அதிகாலை செய்திமடலில் எழதி வந்தார்.. பிறகு 2018 இல் தி வாஷிங்டன் போஸ்ட்டில் சேர்ந்தார். 2021 இல், இவர் காங்கிரசு நிருபராக நியமிக்கப்பட்டார். வோக் மற்றும் ஹஃபிங்டன் போஸ்ட்டில் பங்களிப்பாளராகவும் பணியாற்றினார். செப்டம்பர் 2021 இல், தி வாஷிங்டன் போஸ்டின் காலை செய்திமடலான தி எர்லி 202 இன் தொகுப்பாளராகவும் பங்களிப்பாளராகவும் நியமிக்கப்பட்டார்.
சான்றுகள்
பகுப்பு:இத்தாலிய அமெரிக்கர்கள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:1989 பிறப்புகள் பகுப்பு:அமெரிக்கப் பெண் ஊடகவியலாளர்கள்
பவநகர் அரசு
பவநகர் அரசு (Bhavnagar State) பிரித்தானிய இந்தியாவின் மேற்கில் சௌராட்டிர தீபகற்ப பகுதியில் இருந்த சுதேச சமஸ்தானங்களில் ஒன்றாகும். 7,669 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவு கொண்டிருந்த பவநகர் அரசின் இறுதி மன்னர் பவநகர் அரசை, இந்தியாவுடன் இணைக்க 15 பிப்ரவரி 1948 அன்று ஒப்புதல் அளித்தார்.
வரலாறு
1194இல் நிறுவப்பட்ட பவநகர் அரசின் துவக்கப் பெயர் செஜக்பூர்  ஆகும். பின்னர் 1723இல் இராஜபுத்திர கோகில் குல பவசிங்ஜி என்ற மன்னர் பவநகர் என்ற புதிய நகரை நிறுவிய பின்னர், நாட்டின் பெயர் பவநகர் அரசு என பெயர் மாற்றம் செய்யப்பட்டது. 1807 முதல் பவநகர் அரசு ஆங்கிலேயர்களுக்கு கப்பம் கட்டும் சுதேச சமஸ்தான மன்னர் எனும் அளவில் பவநகர் அரசை ஆண்டனர். பவநகர் மன்னர்களின் அரண்மனையான நீலம் தோட்டத்து அரண்மனை தற்போது பாரம்பரிய தங்கும் விடுதியாக மாற்றப்பட்டுள்ளது.
ஆட்சியாளர்கள்
கோகில் இராசபுத்திர குலத்தினர் பவநகர் அரசை 1660 முதல் 1947 முடிய ஆண்டனர்.
வெளி இணைப்புகள்
* பகுப்பு:இந்தியாவின் மன்னராட்சிகள் பகுப்பு:பிரித்தானிய இந்தியா பகுப்பு:இந்திய அரச மரபுகள் பகுப்பு:முன்னாள் முடியாட்சிகள் பகுப்பு:பாவ்நகர் மாவட்டம் பகுப்பு:சௌராட்டிர தீபகற்பம் பகுப்பு:கத்தியவார் முகமை
எட்ஃபூ கோயில்
எட்ஃபூ கோயில் (Temple of Edfu) என்பது கிரேக்கத் தாலமி வம்சத்து மன்னர் மூன்றாம் தாலமியால் நிறுவப்பட்ட பண்டைய எகிப்தியக் கோயில் ஆகும். இது மேல் எகிப்தில் உள்ள எட்ஃபூ என்னும் இடத்தில் நைல் நதியின் மேற்குக் கரையில் அமைந்துள்ளது. கிரேக்க-உரோமக் காலத்தில் இந்த நகரம் முதன்மைக் கடவுளான ஹோரஸ்-அப்பல்லோவின் பெயரைத் தழுவி அப்பல்லோனோபோலிசு மக்னா என அழைக்கப்பட்டது. இது எகிப்தில் உள்ள நன்கு பேணப்பட்ட கோயில்களுள் ஒன்று. வல்லூற்றுக் கடவுள் ஹோரசுக்காக அமைக்கப்பட்ட இக்கோயில் தாலமியக் காலத்தில் கிமு 237க்கும் 57க்கும் இடையில் கட்டப்பட்டது. இக்கோயிலின் சுவர்களில் காணப்படும் கல்வெட்டுக்கள் பண்டைய எகிப்தின் கிரேக்க-உரோமக் காலப்பகுதியில் மொழி, தொன்மம், சமயம் ஆகியவை குறித்த முக்கியமான தகவல்களைத் தருகின்றன. குறிப்பாக, கோயிலின் செதுக்கப்பட்ட கட்டிட உரைகள், கோயிலின் கட்டுமானம் தொடர்பான விபரங்களைத் தருவதுடன், இக்கோயிலினதும், பிற கோயில்களினதும் தொன்மம் சார்ந்த விளக்கங்களையும் பேணி வைத்துள்ளது. அத்துடன் ஹோரசுக்கும், சேத்துக்கும் இடையிலான முரண்பாடுகள் தொடர்பான புனித நாடகம் குறித்த காட்சிகளும், கல்வெட்டுக்களும் இங்கே காணப்படுகின்றன. இவை செருமன் எட்ஃபூ திட்டத்தினூடாக மொழிபெயர்க்கப்பட்டன.