cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
திண்மங்களில் பிணைப்புகள்
உலோகத் திண்மங்கள்
தூய உலோகப் பிணைப்புகளைக் கொண்ட திண்மங்கள் நீள்தன்மை அல்லது வளையும் தன்மை கொண்டதாகக் காணப்படும். இவை தூய நிலையில் மிகக் குறைந்த பலம் உள்ளதாகவும் குறைந்த உருகுநிலை கொண்டதாகவும் (எ.டு. பாதரசம் 234 K (−39 °C) வெப்பநிலையில் உருகும்) காணப்படும். இதற்குக் காரணம் உலோகப் பிணைப்புகளின் திசைச்சாரா மற்றும் மின்முனைவற்ற தன்மை ஆகும். இவைகள் அணுக்களை தங்கள் பிணைப்புகளின் இடைவினைகளை அறுத்துக் கொள்ளாமல் ஒன்றையொன்று கடந்து செல்ல உதவும். படிகக் குறைபாடுகளை (உதாரணமாகக் கலப்புலோகம்) அறிமுகப்படுத்துவதன் மூலம் நாம் அதைத் திடப்படுத்தலாம். இது அணுக்களின் இடப்பெயர்ச்சியின் போது நடைபெறும் இடப்பெயர்ச்சியில் தலையிட்டு அந்த உலோகத்தின் வடிவம் மாறச் செய்கிறது. மேலும் சில நிலைமாற்ற உலோகங்கள் உலோகப் பிணைப்போடு திசைப் பிணைப்புகளையும் தோற்றுவிக்கும். இது உலோகத்தின் வெட்டும் தன்மையை அதிகரித்து, நீள் தன்மை மற்றும் வளையும் தன்மையைக் குறைத்து சகப்பிணைப்பின் பண்புகளைக் கொடுக்கும்.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:பொருட்கள் பகுப்பு:பொருளறிவியல்
டி. சோளப்பாடி
'''டி. சோளப்பாடி' (D Solapadi'') என்பது இந்தியாவின், தமிழ்நாடு மாநிலத்திலுள்ள தருமபுரி மாவட்டம், பென்னாகரம் வட்டத்துக்கு உட்பட்ட ஒரு வருவாய் கிராமம் ஆகும். இந்த கிராமத்தின் குறியீட்டு எண் 643662. இது மஞ்சாரஹள்ளி ஊராட்சிக்கு உட்பட்டது.
அமைவிடம்
இந்த ஊரானது மாவட்ட தலைநகரான தருமபுரியிலிருந்து 64 கிலோமீட்டர் தொலைவிலும், பென்னாகரத்தில் இருந்து 34 கிலோமீட்டர் தொலைவிலும் உள்ளது. மேலும் இவ்வூரானது கடல்மட்டத்தில் இருந்து சராசரியாக 350 மீட்டர் உயரத்தில் இருக்கிறது.
மக்கள் வகைப்பாடு
2011 மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி இந்த ஊரில் மொத்த வீடுகள் 51, மொத்த மக்கள் தொகை 201. இதில் 108 ஆண்களும்,93 பெண்களும் அடங்குவர்.
வங்காள நரி
வங்காள நரி (Bengal fox)(வல்பெசு பெங்காலென்சிசு) அல்லது இந்திய நரி என்பது ஒரு நரி சிற்றினம் ஆகும். இது இந்தியத் துணைக்கண்டத்தின் இமயமலை அடிவாரத்தில் நேபாளத்திலிருந்து தென் இந்தியா வரைக் காணப்படுகின்றது. மேலும் தெற்கு மற்றும் கிழக்கு பாக்கித்தான், தென்கிழக்கு வங்கதேசம் போன்ற இடங்களில் காணப்படுகிறன்றது. இவை பகலில் தூங்கிவிட்டு இரவில் தனித்தோ, கூடியோ வேட்டையாடக்கூடியன.
தோற்றம்
இவை சிறிய நரிகள், நீண்ட முக்கோண வடிவ காதுகளும், அடர்ந்த கருப்பு முனை கொண்ட வாலும், கொண்டவை. இவற்றின் வால் அதன் உடல் நீளத்தில் 50 முதல் 60% வரை இருக்கும். இவை சாம்பல் நிறத்தில் ஒல்லியான கால்களுடனும் இருக்கும். இவற்றின் தலை முதல் உடலின் நீளம் 18 அங்குலம் (46 செமீ), இதன் வால் 10 அங்குலம் (25 செமீ) நீளம் இருக்கும். எடை 5 இல் இருந்து 9 பவுண்ட் (2.3 இல் இருந்து 4.1 கிலோ). இவை எலிகள், ஊர்வன, நண்டுகள், கரையான், பழங்கள் ஆகியவற்றை உண்டு வாழும்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:நரிகள்
பழங்காநத்தம் காசி விசுவநாதர் கோயில்
பழங்காநத்தம் காசி விசுவநாதர் கோயில் என்பது தமிழ்நாடு மாநிலத்தில் மதுரை மாவட்டத்தின் பழங்காநத்தம் புறநகர்ப் பகுதியில் அமையப் பெற்றுள்ள ஒரு சிவன் கோயில் ஆகும். பதஞ்சலி முனிவர் தவம் செய்த தலமாகும் இது.
பிட்லிஸ் மாகாணம்
பிட்லிஸ் மாகாணம் (Bitlis Province,  , Kurdish    ) என்பது கிழக்கு துருக்கியில் உள்ள ஒரு மாகாணமாகும். இது வான் ஏரியின் மேற்கே அமைந்துள்ளது. இந்த மாகாணத்தின் பெரும்பான்மை மக்களாக குர்திஷ் மக்கள் உள்ளனர். மாகாணத்தின் தற்போதைய ஆளுநராக ஓக்டே கேகேடே உள்ளார்.
பழங்காநத்தம் காசி விசுவநாதர் கோயில்
கடல் மட்டத்திலிருந்து சுமார் 186 மீட்டர் உயரத்தில் அமைந்துள்ள பழங்காநத்தம் காசி விசுவநாதர் கோயிலின் புவியியல் ஆள்கூறுகள், 9.9068°N, 78.093°W ஆகும்.
பிட்லிஸ் மாகாணம்
வரலாறு
பிட்லிஸ் 17 ஆம் நூற்றாண்டில் நிர்வாக மாவட்டமாக உருவாக்கப்பட்டது. மாகாணத்தின் நிர்வாக மையமாக பிட்லிஸ் நகரம் உள்ளது ( குர்தி மொழி : Bidlîs‎, , ஆர்மீனியன் : Բիթլիս), இது ஆர்மேனிய பழைய ஆவணங்களில் பாகேஷ் என்று அழைக்கப்பட்டது.
பழங்காநத்தம் காசி விசுவநாதர் கோயில்
இக்கோயிலில் மூலவர் காசி விசுவநாதர் மற்றும் தாயார் விசாலாட்சி ஆவர். காசி விசுவநாதர், விசாலாட்சி தாயார், சிவதட்சிணாமூர்த்தி, கனகதுர்க்கை, பதஞ்சலி முனிவர் ஆகியோர் இக்கோயிலில் அருள்பாலிக்கின்றனர்.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:மதுரை மாவட்டத்திலுள்ள சிவன் கோயில்கள்
பிட்லிஸ் மாகாணம்
வரலாறு
1927 ஆம் ஆண்டில் இங்கு இன்ஸ்பெக்டர் ஜெனரல் அலுவலகம் உருவாக்கப்பட்டது. அப்போது மாகாணமானது இராணுவச் சட்டத்தினால் நிர்வகிக்கப்பட்டது. பிட்லிஸ் மாகாணம் இன்ஸ்பெக்டர் ஜெனரல் பிராந்தியப் பகுதி உருவாக்கபட்ட பின்னர் அதனுடன் சேர்க்கபட்டது. அந்தப் பிராந்தியப் பகுதியில் ஹக்கரி, சியர்ட், வான், மார்டின், பிட்லிஸ், சான்லூர்பா, எலாஜிக், தியர்பாகர் ஆகிய மாகாணங்களின் பகுதிகள் இணைக்கபட்டிருந்தன. இன்ஸ்பெக்டரேட் ஜெனரல் பிராந்தியம் 1952 இல் ஜனநாயகக் கட்சியின் அரசாங்கத்தின் போது கலைக்கப்பட்டது.
பொருளாதாரம்
1920 ஆம் ஆண்டு நிலவரப்படி, மாகாணத்தில் இரும்பு, தாமிரம், ஈயம், கந்தகம் போன்றவை சிறிய அளவில் உற்பத்தி செய்யப்பட்டன. சிறிய அளவிலான தங்கம் மற்றும் வெள்ளி கூட சைர்ட் மற்றும் கைர்வான் பகுதிகளில் காணப்பட்டன. உப்பு மாகாணத்தின் மிகப்பெரிய கனிமத் தொழிலாக அமைந்துள்ளது. இதைச் சுற்றியுள்ள மாகாணங்களுக்கு உப்பு ஏற்றுமதி செய்யப்படுகிறது. உப்பைது தயாரிக்க ஆவியாதல் முறை பயன்படுத்தபட்டு, 8 முதல் 10 நாட்களில் முதிர்ச்சுயுறும். இதன் நுட்பமும் வர்த்தகமும் முக்கியமாக உள்ளூர் குர்துகளால் நடத்தப்படுகிறது.
குறிப்புகள்
பகுப்பு:துருக்கியின் மாகாணங்கள்
மயாபாகித்து பேரரசு
மயாபாகித்து பேரரசு (ஆங்கிலம்: Majapahit Empire; சாவகம்: Karaton Mojopahit; இந்தோனேசியம் Kerajaan Majapahit) என்பது, 1293 முதல் 1500-கள் வரை, சாவகத் தீவில் (தற்போதைய இந்தோனேசியா) அமைந்திருந்த பேரரசு ஆகும். இந்தோனேசிய மற்றும் தென்கிழக்காசிய வரலாற்றில் உச்சம் பெற்றிருந்த மிகப்பலம் வாய்ந்த பேரரசுகளில் மயாபாகித்து ஒன்றாகும்.
ஹயாம் வுரூக் எனும் அதன் சக்கரவர்த்தி காலத்தில், (1350 - 1389) அதன் உன்னதமான நிலையில் காணப்பட்ட மயாபாகித்து, கஜ மதன் எனும் பேரமைச்சரின் வழிகாட்டலில் இன்றைய தென்கிழக்காசியாவின் பெரும் பரப்பளவைத் தன்னுடையதாகக் கொண்டிருந்தது.
1365-இல் எழுதப்பட்ட "நகரகிரேதாகமம்" எனும் சாவக நூலின் படி, மயாபாகித் பேரரசு இன்றைய இந்தோனேசியா, சிங்கப்பூர், மலேசியா, புரூணை, தெற்கு தாய்லாந்து, பிலிப்பீன்சு, கிழக்குத் திமோர் உட்பட 96 திறைநாடுகளுடன் சுமாத்திராவிலிருந்து நியூ கினி வரை பரந்திருந்தது.
ஆனாலும் மயாபாகித்து பேரரசின் தாக்கங்கள் இன்னும் வரலாற்று ஆசிரியர்களின் மத்தியில் ஆய்வுக்கு உரியதாக உள்ளது.
இந்தோனேசியாவின் இன்றைய எல்லைகளுக்கு மயாபாகித்து பேரரசின் பண்டைய ஆட்சி எல்லைகளும் ஒரு காரணமாகும்.
வேர்ப்பெயரியல்
மயாபாகித்து என்பது உண்மையில், இன்றைய துரோவுலான் நகருக்கும் அதைச் சூழ்ந்திருந்த பகுதிக்கும் வழங்கப்பட்டிருந்த பெயர் ஆகும். ராதன் விஜயனால் இப்பகுதி காடழித்து நகராக்கப்பட்ட போது, வேலையாட்கள் வில்வ மரமொன்றின் கசப்பு நிறைந்த பழத்தை உட்கொண்டுவிட்டு சாவக மொழியில் "கசப்பான வில்வம்" எனும் பொருள்படும் "மயா + பாகித்" எனப் பெயர் சூட்டியதாகச் சொல்லப் படுகின்றது. "வில்வதீக்தா" என்பது அதேபொருள் தரும் சங்கதப் பெயராகும். தலைநகரின் பெயரில் நாடு அழைக்கப்படுவது மரபென்பதால், மயாபாகித்து மன்னரால் ஆளப்பட்ட முழுநாடும் மயபாகி என்றானது.
தொல்லியல்
மயாபாகித்தின் சிதைவுகள் மிகக் குறைந்த அளவிலேயே கிட்டுகின்றன. பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில், இந்தோனேசியாவை 1811 முதல் 1816 வரை ஆண்டுவந்த ஒல்லாந்துக் கிழக்கிந்தியக் கம்பனி ஆளுநரான ஸ்டம்போர்ட் ரபெல்சால், இன்றைய துரோவுலான் பகுதியில் மயாபாகித்து சிதைவுகள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டன.
எனினும் சாவக மக்கள், மயாபாகித்தை முற்றாக மறக்கவில்லை என்பதற்கு, பதினெட்டாம் நூற்றாண்டு "பாபத் தனா யாவி" எனும் சாவக வரலாற்று நூல் சான்றாகின்றது.
1365-இல் பழஞ்சாவகத்தில் எழுதப்பட்ட "நகரகிரேதாகமம்", கவி மொழியில் 1600 களில் எழுதப்பட்ட "பரராத்தன்" ஆகிய நூல்கள், மயாபாகித்து பற்றிய மேலதிக ஆய்வுகளுக்கு வழிசமைத்தன. இவை ஒல்லாந்தரால், '"சக்கரநகர அரச வம்சத்துக்கு" எதிராக 189 4இல் மேற்கொள்ளப்பட்ட படையெடுப்பில், கைப்பற்றப்பட்டன.
2011 இல் மேற்கொள்ளப்பட்ட இறுதி ஆய்வுகளின் முடிவுகளின் படி, முன்பு நினைத்திருந்ததை விட, மயாபாகித்து தலைநகர் மிகப் பெரிதாக இருந்திருக்கின்றது என்பது கண்டு அறியப்பட்டு இருக்கின்றது.
உருவாக்கம்
மலாய அரசு 1290 இல் தோற்கடிக்கப்பட்டபின், இந்தோனேசியப் பகுதியின் பலம்வாய்ந்த அரசாக சிங்காசாரி அரசு எழுச்சியடைந்தது. மொங்கோலிய அரசின் குப்லாய் கான், அதை அடிபணிவிக்க எண்ணி, திறைகேட்டு தூது அனுப்பினான்.
சிங்கசாரியின் இறுதி மன்னனான கர்த்தநகரனோ, அதற்கு மறுத்ததுடன், குப்லாய் கானையும் அவமானப்படுத்தி, தூதனை இழிவுசெய்து அனுப்பி வைத்தான். இதற்குப் பழிவாங்குவதற்காக, 1293-இல், குப்லாய் கானின் ஆயிரம் கப்பல்கள் கொண்ட பெரும்படை சிங்கசாரி்யை முற்றுகையிட்டன.
செயகாதவாங்கன்
இதற்கிடையில், சிங்கசாரியின் சிற்றரசாக இருந்த பழைய கேடிரி நாட்டரசன் செயகாதவாங்கன், சிங்கசாரிக்கு எதிராக கிளர்ச்ச்சி ஏற்படுத்தி, கர்த்தநகரனையும் கொன்றான். மதுரா தீவுக்கு அதிபதியாக இருந்த ஆரிய வீரராசனின் வேண்டுகோளுக்கிணங்க, கர்த்தநகரனின் மருமகன் ராடன் விஜயன் செயகாதவாங்கனால் மன்னித்து விடப்பட்டார்.
சிங்கசாரி ஆட்சிப் பகுதிகள்
அத்துடன், அவன் ஆட்சிக்காக தாரிக் வனாந்தரமும் வழங்கப்பட்டது. அப்பகுதியில், மயாபாகித்து எனும் சிறு நகரொன்றை அமைத்தான் விஜயன். குப்லாய்கானின் பெரும்படை, சிங்கசாரிக்கு எதிராக போர் தொடுத்த போது, விஜயனும் தானாகவே சென்று செயகாதவாங்கனுக்கு எதிராக மொங்கோலியப் படையுடன் இணைந்து கொண்டான்.
ஆரம்பத்தில் பல கலகங்களைச் சந்தித்தாலும், மயாபாகித்துதை மிக உறுதியாக நிறுவிக் கொண்டான் விஜயன். கலகங்களுக்கு அடிப்படையாக இருந்த பழைய ""மகாபதி"யான (பேரமைச்சர், ராஜகுருவை ஒத்த மிகப் பெரும் பதவி) கலாயுதனையும் தூக்கிலிட்டான்.
1309-இல் விஜயன் இறந்தபின் ஆட்சிக்கு வந்த அவனுடைய மகன் செயநகரன் பெரும் பெண் பித்தனாகவும் கொடுங்கோலனாகவும் இருந்தான். அதனால் அரண்மனை வைத்தியர் தங்கன் என்பவனால் திட்டமிட்டுக் கொல்லப்பட்டான் செயநகரன்.
இறுதியில் அவள் மகள் திரிபுவன விஜயதுங்கதேவி அரசுபீடம் ஏறினாள். அவள் காலத்தில் (1336) மகாபதியாகப் பொறுப்பேற்ற கயா மடா என்பவர் நாட்டை விரிவாக்கும் பெருங்கனவு கொண்டிருந்தார். அத்துடன், அதற்காக புகழ்பெற்ற பலாபா சூளுரையையும் சபதம் எடுத்துக் கொண்டார்.
பொற்காலம்
திரிபுவனாவின் ஆட்சியின் கீழ், அவளது மதியூகியான மகாபதி கயா மடாவின் வழிகாட்டலில், அருகிருந்த பாலி நாடு, மயாபாகித்தின் கீழ் வந்ததுடன், மயாபாகித்து பெரும் வளர்ச்சி கண்டது. திரிபுவனாக்கு பின் ஆட்சிக்கு வந்த அவள் மகன் ஹயாம் வுரூக் காலத்தில், தன் காலத்தின் அதியுச்ச நிலையில் புகழோங்கி விளங்கியது மயாபாகித்து.
கயா மடா மறைந்து சில ஆண்டுகளுக்குப் பின், 1377 இல் பலெம்பாங்கில் இடம்பெற்ற ஒரு கலகத்தை அடக்கிய மயாபாகித்து, சிறீவிசய அரசின் முடிவுக்கும் வழிவகுத்தது. 14 ஆம் நூற்றாண்டில் புதிதாக உருவான சிங்கபுர அரசு, மயாபாகித்து அரசின் கடற்படையை துமாசிக்கில் (இன்றைய சிங்கப்பூர்) தாக்கியது. எவ்வாறெனினும், 1398 இல் சிங்கபுரம்,, மயாபாகித்தால் சூறையாடி அழித்தொழிக்கப்பட்டது  அதன் இறுதி மன்னனான இஸ்கந்தர் சா, மலாகா சுல்தானகத்தை அமைப்பதற்காக 1400இல் மலாய்த் தீவுகளுக்குத் தப்பிச் சென்றான்.
மயாபாகித்தின் ஆட்சியியல்புகள் பற்றி இன்னும் முழுமையாக அறியப்படவில்லை. பாலி - கிழக்கு சாவகம் தவிர அதன் ஆட்சி நேரடியாக வேறெந்த நாட்டிலும் செல்வாக்கு செலுத்தவில்லை என்று சொல்லப்படுகின்றது. பெரும்பாலும் திறைசெலுத்தலின் கீழ் மட்டும் மையப்படுத்தப்பட்ட அரச முறைமையின் கீழ், மயாபாகித்தின் ஆட்சி அமைந்திருக்கலாம் என சந்தேகிக்கப்படுகின்றது. மயாபாகித்து மன்னர்களின் அடுத்த அரசுகளின் மீதான படையெடுப்புகளெல்லாம், இந்தோனேசியத் தீவுக்கூட்டத்தின் மத்தியில் தாம் மட்டுமே வாணிபப் பேருரிமையைக் கொண்டிருக்க வேண்டும் என்ற அவர்களது பேரவாவைக் காட்டுகின்றது. அதன் எழுச்சிக்காலமே பெருமளவு முஸ்லிம் வாணிபர்கள் இந்தோனேசியாவுக்கு வருகை தந்த காலம் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
வீழ்ச்சி
ஹயாம் வுரூக் 1389இல் மறைந்ததைத் தொடர்ந்து, அவன் மகள் குசுமாவார்த்தனியின் கணவன் விக்ரமவர்த்தனுக்கும், ஹயாமின் மகன் முடிக்குரிய இளவரசன் வீரபூமிக்குமிடையில் அரசாட்சிக்குப் ப்போட்டி இடம்பெற்றது. இதற்காக இடம்பெற்ற போரொன்றில், வீரபூமி கொல்லப்பட்டதை அடுத்து, விக்கிரமவர்தனன் அரசமைத்தான். விக்கிரமவர்தனன் காலத்தில் இடம்பெற்ற சீன இசுலாமிய ஆளுநனான செங் ஹேயால் மேற்கொள்ளப்பட்ட படையெடுப்புகளால், வட சாவகம் செங்ஹே வசமானதுடன், அங்கு சீன மற்றும் இசுலாமியக் குடியிருப்புகள் பெருமளவு உண்டாயின.
விக்கிரமவர்த்தனுக்குப் பின், அவனது ஆசைநாயகியான வீரபூமியின் மகளுக்குப் பிறந்த "சுகிதா" 1426இல் ஆட்சிக்கு வந்தாள் அவள் இறந்த பின் 1447இல், அவள் சகோதரன் கர்த்தவிசயனும்,  அவனுக்குப் பின் 1451இல் இராயசவர்த்தனன் என்பவனும், ஆட்சிக்கு வந்தனர். இராயசவர்த்தனன் இறந்த 1453இலிருந்து மூன்றாண்டுகள், அரசரில்லாமல் மயாபாகித்து அரசியலில் குழப்பகரமான சூழ்நிலை நிலவியது. பின் கர்த்தவிசயனின் மகனான கிரீசவர்த்தனன் 1456 முதல் 1466 வரை ஆட்சிபுரிய, 1466இல் "சிங்கவிக்கிரமவர்தனன்" ஆட்சியைப் பொறுப்பேற்றுக் கொண்டான். மயாபாகித்து அரசில் உரிமைகோரி, இன்னொரு இளவரசன் கர்த்தபூமி அவனுக்கெதிராகக் கிளர்ச்சி செய்தான். இதனால், மயாபாகித்து பகுதி, கர்த்தபூமிக்கும், பழைய கேடிரி நாட்டின் தலைநகர் அமைந்திருந்த "டாகா" பகுதி சிங்கவிக்கிரமவர்த்தனுக்கும் பங்கிடப்பட்டது. அவனுக்குப் பின், அவன் மகன் ரணவிசயன் 1474இல் ஆட்சிக்கு வந்தான்.
பதினைந்தாம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில் மயாபாகித்து பேரரசின் மேற்குப் பகுதியில் உருவான மலாக்கா சுல்தானத்தின் எழுச்சியை, மயாபாகித்தால் தடுக்க முடியவில்லை. எனினும் இசுலாமிய வணிகர்களுக்கு வாணிப உரிமைகளைக் கொடுத்து, கர்த்தபூமி, ஓரளவு மயாபாகித்து ஆட்சியைத் தக்கவைத்துக் கொண்டான். இதனால், மயாபாகித்தில் இசுலாமின் வளர்ச்சி தீவிரமடைந்தது. சாவகத்தின் மரபார்ந்த சைவ - பௌத்த நெறிகள் வீழ்ச்சியடைவதைத் தாங்க முடியாத அம்மதத்தினர், கர்த்தபூமியை விட்டுவிலகி, ரணவிசயனை நோக்கி நகர்ந்தனர். thumb|ஜகார்த்தாவில் உள்ள மஜாபாஹித் கப்பலின் (ஜாங்) மாதிரி 1478இல் மயாபாகித்து சாம்ராச்சியம் சரிவடைய ஆரம்பித்தது என்று கருதப்படுகின்றது. ) அவ்வாண்டிலேயே,  தளபதி உடாரன் தலைமையில் படையெடுத்துச் சென்ற ரணவிசயன், கர்த்தபூமியைக் கொன்றான்.  டெமாக் சுல்தானத்திலிருந்து கர்த்தபூமிக்கு படையுதவி வழங்கப்பட்டபோதும், அது அவர்களை வந்தடையும் முன்பே, கர்த்தபூமி கொல்லப்பட்டிருந்தான். எனினும், தெமாகுப் படையால் ரணவிசயனின் படை பின்வாங்கச் செய்யப்பட்டபோதும், தோல்வியை ஏற்கமறுத்த ரணவிசயன், தான் பிரிந்திருந்த மயாபாகித்தை ஒன்றிணைத்திவிட்டதாக உரிமைகோரினான். கிரீந்திரவர்த்தனன் எனும் பெயரில் முடிசூடிக் கொண்ட ரணவிசயன், 1474 இலிருந்து 1498 வரை மயாபாகித்தை ஆண்டபோதிலும், கர்த்தபூமியின் கொடிவழியில் வந்த  தெமாகு சுல்தானகத்தால் அடிக்கடி தாக்கப்பட்டது தலைநகர் டாகா.
எதிர்பாராவிதமாக, தன் தளபதி உடாரனால், 1498இல் ரணவிசயனின் ஆட்சிகவிழ்க்கப்பட்டான். இதற்குப் பின்பு, டெமாக்கிற்கும், டாகாவிற்கும் இடையே போரேதும் நடக்கவில்லை என்று சொல்லப்படுகின்றது. உடாரன், தெமாகு சுல்தானகத்துக்குத் திறை செலுத்த ஒத்துக்கொண்டது இதற்கொரு காரணமாகலாம். எனினும், மலாக்காவிலிருந்த போர்த்துக்கேயரின் உதவியை நாடி, உடாரன் டெமாக்கைத் தாக்கியதால், மீண்டுமொரு தாக்குதல் டாகா மீது இடம்பெற்றது. டெமாக் தாக்குதலைத் தவிர்க்க, அரசவையினர், கலைஞர்கள், அரச குடும்பத்தினர் எனப் பெரும்பாலானோர், அருகிருந்த பாலித்தீவில் தஞ்சம் நாடினர். இவ்வாறு 1517 இல் டெமாக்கால் டாகா சிதைத்தொழிக்கப்பட்டதுடன் மயாபாகித்து பேரரசு மறைந்து போனது.
கர்த்தபூமிக்கு அவனது சீன ஆசைநாயகியிடம் பிறந்த "ராடன் பதாக்" எனும் டாகா இளவரசனின் கீழ் தெமாகு சுல்தானகம் வந்ததுடன், அவன் தன்னை மயாபாகித்தின் சட்டபூர்வ வாரிசு என்று உரிமைகோரினான். இன்னொரு கருதுகோளின்படி, முன்பு மயாபாகித்தின் சிற்றரசாக இருந்த தெமாகு, உத்தியோகபூர்வ மயாபாகித்து வாரிசான ராடன் பதாக்கை இலகுவாக தன்வசம் உள்ளீர்த்துக் கொண்டது எனலாம். தெமாகு, தன்னை இந்தோனேசியாவின் முதலாவது இசுலாமிய சுல்தானகமாக நிறுவிக் கொண்டதுடன் பின்பு பிராந்திய வல்லரசாகவும் எழுந்தது. மயாபாகித்து பேரரசு வீழ்ந்த பின்னர், சாவக இந்து அரசுக்களாக, கிழக்குச் சாவகத்திலிருந்த பிளாம்பங்கனும், மேற்குச் சாவகத்து சுண்டா அரசிருக்கையான பயாயாரனும் மட்டுமே எஞ்சின. பெரும்பாலான இந்துச் சமூகங்கள், பாலிக்கு இடம்பெயர்ந்ததுடன், இந்துக்களின் மிகச் சிறிய குடித்தொகை ஒன்று, ரெங்கர் மலைப்பகுதியில் இன்றும் எஞ்சியிருக்கின்றது.
பண்பாடு, கலை, கட்டுமானங்கள்
மயாபாகித்து ஆட்சியாண்டின் முக்கிய நிகழ்வாக, சித்திரை மாத முதல்நாளில் அனைத்துச் சிற்றரசுகளின் பிரதிநிதிகளும் அரண்மனையில் கூடி திறைசெலுத்தும் நிகழ்வே காணப்பட்டது. மயாபாகித்தும் சுற்றயலும், பாலி மற்றும் கிழக்குச் சாவகம், வெளியரசுகள் (பகுதிச் சுயாட்சியுரிமை கொண்டிருந்த மயாபாகித்து சிற்றரசுகள்) என்று முப்பெரும் பிரிவாக்க மயாபாகித்து இராசாங்கம் பிரிக்கப்பட்டிருந்தது.
பண்பாடு
தலைநகர் துரோவுலான் அதன் பிரமாண்டமான விழாக்களாலும் அழகாலும் பலரையும் கவர்ந்திருந்தது. இந்து, பௌத்தம் ஆகியவற்றின் மையமாக விளங்கிய துரோவுலானின் மன்னன், சிவபிரான், புத்தர் ஆகியோரின் இணைந்த அவதாரமாகக் கருதப்பட்டான். "நகரகிரேதாகமத்தில்" இசுலாம் பற்றிய குறிப்புகள் காணப்படாவிடினும், அக்காலத்தில் சில முசுலீம்களும் துரோவுலானில் இருந்திருக்கலாம்.
1318 – 1330 இற்கிடையில் மயாபாகித்து வந்ததாகக் கருதப்படும் இத்தாலிய பிரான்சிசுகன் துறவியான மத்தியுசி, தன் பயணக்க்குறிப்பில், மயாபாகித்தின் செல்வச் செழிப்பையும், அதன் வளத்தையும் வியந்து கூறியுள்ளார். செங் ஹேயின் வரலாற்றுக் குறிப்புகள் அடங்கிய "யிங்யாய் செங்லான்" எனும் சீன நூல், "மன்-சே-போ-யி" என்ற பெயரால் மயாபாகித்துதைக் குறிப்பதுடன், அதை 1413களில் ஆண்டிருக்கக்கூடிய மன்னன் (விக்கிரமவர்தனன்) பற்றியும், மயாபாகித்து பற்றியும் பல குறிப்புகளைச் சொல்கின்றது. மன்னன் யானை மற்றும் மாட்டு வண்டிகளில் பயணித்ததையும், பூணூல் அணிந்து பட்டாடை புனைந்து, தங்கமலர்களால் அலங்கரித்த கிரீடம் அணிந்து மன்னன் உலவியதையும் வர்ணிக்கின்றது.
மயாபாகித்து மக்கள் தம் முகங்களைப் புனிதமானதாகக் கருதியதால், முகத்தை மாற்றார் யாரும் வலுக்கட்டாயமாகத் தொட்டால், தொட்டவரைக் கத்தியால் குத்திக் கொல்லுமளவுக்கு புனிதம் பேணினர். குத்தியவர் மூன்று நாட்கள் தலைமறைவாய் வாழ்ந்தால், தண்டனையிலிருந்து தப்பலாம் எனும் வழக்கமொன்றும் காணப்பட்டது. எவ்வகைக் குற்றம் செய்த எவரும் மயாபாகித்தில் ஒன்றுபோலவே கருதப்பட்டனர். கைகளைப் பின்னே கட்டி, நகர்வழியாக ஊர்வலமாக அழைத்துவந்து, கழுவேற்றுவதே குற்றவாளிகளுக்கான தண்டனை. சுண்ணம் தடவி தாம்பூலம் தரிக்கும் வழக்கமும், வட்டமாக அமர்ந்து தயிர்ச்சாதம் உண்பதும், விருந்தினரைத் தாம்பூலம் வழங்கி வரவேற்பதும் வழக்கமான உணவுப்பழக்க வழக்கமாக இருந்தது. கீழ்க்குலத்தார் இறந்த பிணங்களைக் கடலோரம் போடுவதும், மேற்குலத்தார் எரிப்பது அல்லது நீரிலிடுவதும் வழக்கத்தில் இருந்தது. விதவைகளும், ஆசை நாயகிகளும் வலுக்கட்டாயமாக உடன்கட்டையேறச் செய்யப்பட்டனர். வளமான மொழியைக் கொண்ட அவர்கள் எழுதுவதற்கு அவர்கள் "சோழி எழுத்தை" (சோழ மண்டல எழுத்து) பயன்படுத்தினர். மென்மையாகவும் அழகாகவும் அந்நாட்டினர் பேசுகின்றனர். என்றெல்லாம் வருணிக்கும் யிங்யாய் மேலும் பல அரிய தகவல்கலைச் சொல்லிச் செல்கின்றது.
கலை
கிழக்கிந்தியப் பல அரசின் செல்வாக்கு, மயாபாகித்தில் காணப்பட்டது. முந்தைய சிங்கசாரி, கேடிரி சாவக அரசுகளின் கலையின் தொடர்ச்சியாக மயாபாகித்தின் கலைநுட்பம் காணப்பட்டது. ஒன்பதாம் நூற்றாண்டு சாவகச் சிற்பங்களுடன் ஒப்பிடும் போது, இவற்றில் இந்தியச் சாயலை சற்று அதிகமாகவே காணமுடிகின்றது. அரசர் - அரசியரை தெய்வச் சாயலில் செதுக்கும் மரபும் காணப்பட்டது.. ராடன் விஜயனின் மாலொருபாகன் சிற்பம், திரிபுவனாவின் பார்வதி சிற்பம் என்பன இதற்கு உதாரணமாகும்.
கட்டுமானம்
மயாபாகித்து ஆலயங்கள், கிழக்கு சாவக மரபில் அமைந்தவை. மெலல்லிய உயரமான ஆலயங்களே பொதுவானவை. இந்துக் கோயில்கள், கனவுரு வடிவிலும், பௌத்த விகாரங்கள், கோள வடிவிலும் காணப்பட்டன. செங்கல் முதலானவற்றால் இவை அமைக்கப்பட்டன. கிழக்கு சாவகத்தின் உயரமான கோயிலாகக் கருதப்படும் "சண்டீ பெனதாரன்" ஹயாம் வுரூக், அடிக்கடி வரும் "பலா கோயில்" என்று நகரகிரேதாகமம் சொல்கின்றது.
மயாபாகித்து காலத்தில் அமைக்கப்பட்ட புதுமையான கட்டுமானங்களில் ஒன்று, "பத்து ராக்சாசா" என்றழைக்கப்பட்ட வாயிலொத்த அமைப்புக்கள். இவை பாதுகாப்புக்குப் பயன்படாதபோதும், அலங்கார நோக்கத்தீலேயே பயன்பட்டன. "பயாங் ராது" வாயில், படுரக்சாக்கு ஓரு சிறந்த உதாரணம் ஆகும்.
ஆட்சி
ஹயாம் வுரூக்கால் உருவாக்கப்பட்ட ஆட்சியதிகார அமைப்பு, உறுதியானதாக விளங்கியதுடன், மயாபாகித்து வரலாற்று முழுவதும் மாறாமலே காணப்பட்டது. மன்னனே பெரும் அதிகாரங்களைக் க்கொண்டிருந்ததுடன், அவன் பூமியில் வாழும் கடவுளாகக் கருதப்பட்டான். மன்னனின் நெருங்கிய உறவினர்கள், பெரும்பதவிகளை அனுபவித்ததுடன், பின்வருவோர், மயாபாகித்துஹ் அரசவையை அலங்கரித்தனர்:
ராக்ரியான் மந்திரி ரீ பகீரா-கிரான் உடன், "ராக்ரியான மகாபதி" எனும் பேரமைச்சர்களும் அங்கம்வகித்தார்கள். இவர்கள் அனைவரும் இணைந்தே நாட்டின் சட்டம், ஒழுங்கு என்பவற்றைக் கண்காணித்தார்கள். தர்மதியாக்சர்களுள், "தர்மதியாக்சர் ரிங் கசேவான்களும்" (அரச சைவப் பூசகர்கள்), "தர்மதியாக்சர் ரிங் கசோகதன்களும்" (அரச பௌத்தப் பூசகர்கள்) இருந்தனர். இவர்கள் இருவரும் தத்தம் மதநெறிகளை மயாபாகித்தில் ஒழுங்கமைத்து வந்தனர். இவர்களைத் தவிர, அரச குடும்பத்தவரை அங்கத்தவராகக் கொண்ட "பத்தாரா சப்தப்பிரபு"' எனும் ஆலோசனைச் சபையும் அமைந்திருந்தது. மயாபாகித்து சிற்றரசுகள் "பாதுகா பத்தாரா" என்போரால் ஆளப்பட்டன. இவர்களுக்கு மாமன்னனுக்கு அடுத்த பட்டமாகக் கருதப்படும் "ப்ரே" என்பது வழங்கப்பட்டிருந்தது. ஹயாம் வுரூக் காலத்தில், ப்ரேக்களால் ஆளப்பட்ட இத்தகைய பன்னிரு மாநிலங்கள் அமைந்திருந்தன.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:1293 பகுப்பு:1527 பகுப்பு:இந்துப் பேரரசுகள் பகுப்பு:குடியேற்றவாதத்துக்கு முந்திய இந்தோனேசிய அரசுகள் பகுப்பு:தீவு நாடுகள் பகுப்பு:இந்தோனேசிய வரலாறு பகுப்பு:சாவக வரலாறு பகுப்பு:முன்னாள் பேரரசுகள் பகுப்பு:முன்னாள் முடியாட்சிகள் பகுப்பு:ஆசியாவின் முன்னாள் நாடுகள்
சலடின் மாகாணம்
சலடின் அல்லது சலா அட் தின் கவர்னரேட் ( صلاح الدين   சலாஹ் அட் தீன்) என்பது ஈராக்கின் ஒரு மாகாணம் ஆகும். இது ஈராக்கின் தலைநகரான, பாக்தாத்தின் வடக்கில் உள்ளது. மாகாணத்தின் பரப்பளவு 24363 km2. 2003 இல் மதிப்பிடப்பட்ட மக்கள் தொகை 1,042,200 பேர். இதன் தலைநகரம் திக்ரித் ஆகும். மாகாணத்தின் பெரிய நகரமாக சாமர்ரா உள்ளது. 1976 க்கு முன்னர் இந்த மாகாணமானது பாக்தாத் மாகாணத்தின் ஒரு பகுதியாக இருந்தது.
இந்த மாகாணத்திற்கு முஸ்லீம் மன்னரான சலாகுத்தீன் (நவீன அரபு லத்தீன் விளக்கத்தில் எழுதப்பட்ட சலா அட்-தின் ) பெயரிடப்பட்டது. இவர் சிலுவைப் போர் வீரர்களை தோற்கடித்த முஸ்லீம் மன்னராவார். இவர் இந்த மாகாணத்தைச் சேர்ந்தவராவார். சலாம் அட் தின் மகாணமானது சதாம் உசேனின் சொந்த மாகாணம் ஆகும். அவர் திக்ரித் அருகே அல்-அவ்ஜா என்ற ஊரில் பிறந்தார்.
கண்ணோட்டம்
வலது|thumb|277x277px| சமராவின் [[சாமர்ராவின் பெரிய பள்ளிவாசல்|சாமர்ராவின் பெரிய பள்ளிவாசலில் மால்வியா மினாரெட் ]] சலாடின் மாகாணத்தில் பல முக்கியமான சமய மற்றும் கலாச்சார தளங்கள் உள்ளன. மாகாணத்தின் மிகப்பெரிய நகரமான சாமர்ராவில் அல்-அஸ்காரி கோவில் (இந்த முக்கியமான மத தளத்தில் சியா இஸ்லாத்தின் 10 ஆம் மற்றும் 11 ஆம் ஷியா இமாம்கள் அடக்கத் தலம்) உள்ளது. இந்த மாகாணத்தில் உள்ள சாமர்ராவின் பெரிய பள்ளிவாசலானது அதன் தனித்துவமான மால்வியா மினாருக்கு புகழ்பெற்றது. கி.பி 9 ஆம் நூற்றாண்டில் சமரா நகரானது அப்பாசியக் கலிபத்தின் தலைநகராக இருந்தது, இன்று அப்பாஸிட் சமர்ரா யுனெஸ்கோவின் உலகப் பாரம்பரியக் தளமாக உள்ளது. பண்டைய புது அசிரியப் பேரரசு கால அசீரிய நகரமான அசூர் டைக்ரிஸ் ஆற்றின் கரையில் இந்த மாகாணத்தைச் சேர்ந்த அல்-ஷிர்கத் மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ளது. மாகாணத்தின் பிற தளங்களானது சமர்ராவின் வடக்கே சிலுவைப்போர் டோம் (القبة الصلبية) மற்றும் அல்-அஷாக் அரண்மனை (قصر العاشق) ஆகியவை அடங்கும்.
2014 சனவரியில், சலாடின் மாகாண மாவட்டமான துஸ் குர்மாத்துவை புதிய மாகாணமாக மாற்றும் திட்டம் தீட்டப்பட்டது. இந்த திட்டத்தை பிரதமர் நூரி அல்-மாலிகி அறிவித்தார், ஆனால் அவருக்கு பின்வந்த ஹைதர் அல்-அபாடி அதை நடைமுறைப்படுத்தவில்லை. அவர் 2014 ஆகத்தில் மாலிகை பழையபடியே இந்தமாகாணத்தில் இருக்குமாறு செய்தார்.
தன்னாட்சி
2011 அக்டோபரில், சலாடின் மாகாணமான அரசாங்கம் ஈராக்கிற்குள் தன்னை ஒரு அரை தன்னாட்சி பிராந்தியமாக அறிவித்துக்கொண்டது. மத்திய அரசு "மாகாண சபை மீது ஆதிக்கம் செலுத்துவதற்கு" பதிலடியாக வந்த அறிவிப்பு இது என்று மாகாண அரசாங்கம் விளக்கமளித்தது. பெருமளவில் சுன்னி இசுலாம் மக்கள் வாழும் மாகாணமாக இருக்கும் சலாடின், ஈராக்கிற்குள் தங்களை ஒரு தன்னாட்சி பிராந்தியமாக அறிவிப்பதன் மூலம், அது அரசாங்க நிதியத்தின் பெரும் பகுதியை பெறும் என்று நம்புகிறது. அவை தன்னுடைய சுயாட்சி உரிமை கோரலில் " ஈராக்கின் அரசியலமைப்பு பிரிவு 119 " ஐ மேற்கோளிட்டுள்ளது, அதில் "மாகாண சபை உறுப்பினர்களில் மூன்றில் ஒரு பகுதியினர் அல்லது வாக்காளர்களில் பத்தில் ஒரு பகுதியினர் ஒரு பிராந்தியத்தை உருவாக்கக் கோரினால்" ஒன்று அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட மாகாணங்கள் [மாகாணங்களுக்கு] ஒரு பிராந்தியத்தில் ஒழுங்கமைக்க உரிமை உண்டு "என்று கூறுகிறது.
மாவட்டங்கள்
வலது|250x250px| சலா அட் தின் மாவட்டங்கள்
மக்கள் தொகை
2003 ஆம் ஆண்டில் ஐக்கிய நாடுகள் அவையின் கூற்றுப்படி, சலாடின் கவர்னரேட் மாவட்டங்களின் மக்கள் தொகையை பின்வரும் அட்டவணை காட்டுகிறது. துஜெயில் மாவட்டத்திற்கு தரவு எதுவும் கிடைக்கவில்லை.
குறிப்புகள்
பகுப்பு:ஈராக்கின் மாகாணங்கள் பகுப்பு:Coordinates on Wikidata பகுப்பு:அரபு மொழி வார்த்தைகளைக் கொண்ட கட்டுரைகள்
தக்காளி ஆம்லெட்
இவ்வுணவானது மகாராட்டிரா மாநிலத்தின் புனே, மும்பை போன்ற நகரங்கள் முழுவதும் உள்ள பல உணவகங்கள், சிற்றுண்டி சாலைகளின் மத்தியில் பிரபலமான மற்றும் எளிதில் கிடைக்கும் உணவு ஆகும். புனே பல்கலைக்கழகம் போன்ற பல்கலைக்கழக சிற்றுண்டி சாலைகளில் பிரபலமான உணவாக பரிமாறப்படுகிறது. காலை சிற்றுண்டி நாடு முழுவதும் கிடைக்கும் வேளையில், இவ்வுணவு பொதுவாக மகாராட்டிர வீடுகளில் தாலிபீத் அல்லது திர்தே போன்ற பிற காலை சிற்றுண்டி உணவுகளுடன் தயாரிக்கப்படுகிறது.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:உணவு மற்றும் பானம்
இப்னு-இ-சபி
இப்னு-சஃபி (Ibn-e-Safi (மேலும் இப்னே சஃபி Ibne Safi என்றும் இவரின் பெயர் உச்சரிக்கப்படுகிறது)   ) என்பது  அஸ்ரர் அகமது  ( என்பவரின் புனைப் பெயர் ஆகும். இவர்  அதிகம் விற்பனையாகும்  புனைகதை எழுத்தாளர், நாவலாசிரியர் மற்றும் பாகிஸ்தானைச் சேர்ந்த உருது மொழியின் கவிஞர் ஆவார். இப்னு-இ-சஃபி என்ற சொல்லின் பொருள் சஃபியின் மகன் என்பது ஆகும். சஃபி என்ற சொல்லுக்கு தூய்மையான அல்லது நீதியுள்ளவர் என்று பொருள். 1940 ஆம் ஆண்டுகளில் இவர் இந்தியாவில் வசித்த போது அங்கு இருந்து கொண்டு தனது படைப்புகளை எழுதினார், பின்னர் 1947 இல் பிரிட்டிஷ் இந்தியா சுதந்திரம் பெற்ற பின்னர் பாகிஸ்தான் சென்றார்
சுயசரிதை
இப்னே சஃபி 1928 ஜூலை 26 அன்று இந்தியாவின் அலகாபாத் மாவட்டத்தின் 'நாரா' நகரில் பிறந்தார். இவரது தந்தை சஃபியுல்லா மற்றும் தாய் நசிரான் பிபி ஆகியோர் ஆவர்.
இவர் ஆக்ரா பல்கலைக்கழகத்தில் கலை இளங்கலைப் பிரிவில் பட்டம் பெற்றார். 1948 ஆம் ஆண்டில், நிகாத் பப்ளிகேஷன்ஸ் நிறுவனத்தில் கவிதைத் துறையில் ஆசிரியராக தனது முதல் பணியினைத் தொடங்கினார். இவர் இந்தியாவில் இருந்த சமயத்தில் 1940 ஆம் ஆண்டுகளின் முற்பகுதியில் தனது எழுதுப் பனியினைத் துவங்கினார். அவர் அலகாபாத் பல்கலைக்கழகத்திலும் பட்டம் பயின்றார். அங்கு அவரின் நண்பரான முகமதூ சைர் மற்றும் தனது கல்லூரியின் மூத்த மாணவரான முஸ்தபா ஜைதி ஆகியோரே அங்கு பேராசிரியராகப் பணிபுரிந்தனர்.. 1947 இல் இந்திய மற்றும் பாகிஸ்தானுக்கு சுதந்திரம் கிடைத்த பின்னர், 1950 களின் முற்பகுதியில் மேல்நிலைப் பள்ளி ஆசிரியராகப் பணியாற்றினார். அதே சமயத்தில் பகுதிநேர படிப்பைத் தொடர்ந்து கொண்டிருந்த வேளையில் நாவல்களை எழுதத் தொடங்கினார். ஆகஸ்ட் 1952 இல் பாகிஸ்தானின் சிந்து, கராச்சிக்கு குடிபெயர்ந்தார். இஸ்ரார் பப்ளிகேஷன்ஸ் எனும் பெயரில் தனது சொந்த பதிப்பக நிறுவனத்தைத் தொடங்கினார்.
அவர் 1953 இல் உமே சல்மா கட்டூன் என்பவரை மணந்தார். 1960 - 1963 ஆம் ஆண்டுகளுக்கு இடையிலான காலகட்டங்களில் இவர் கடுமையான மனச்சோர்வினால் பாதிக்கப்பட்டார், ஆனால் குணமடைந்த பிறகு இவர் டெய்ரர் மத்வாலே எனும் நாவலை எழுதி வெளியிட்டார். அது அதிகம் விற்பனையாகி சாதனை படைத்தது. அந்த மனச் சோர்வில் இருந்து மீண்ட பிறகு ஜசூசி துனியாவின் 36 நாவல்களையும், இம்ரான் தொடரின் 79 நாவல்களையும் எழுதினார். 1970 களில், பாகிஸ்தானின் இன்டர்-சர்வீசஸ் இன்டலிஜென்ஸை கண்டறியும் முறைகள் குறித்து இவர் அறிவுறுத்தினார். அவர் ஜூலை 26, 1980 அன்று கராச்சியில் கணைய புற்றுநோயால் இறந்தார். அன்று இவரின் 52 வது பிறந்த நாள் ஆகும்.
இவரின் மகன்கள் மற்றும் மகள்கள் அனைவரும் 1954 இல் பாகிஸ்தானின் ராவல்பிண்டியில் நடைபெற்ற அவரது முதல் திருமனத்தின் மனைவிக்குப் பிறந்தவர்கள் ஆவர். பின்னர், அவர் வடக்கு நாஜிமாபாத்தில் வசித்து வந்த ஃபர்ஹத் அரா என்ற இளம் பெண்ணை மணந்தார். கராச்சி. 2011 இல் அவர் இறக்கும் வரை அவர் மறதி நோய் கொண்டவராக இருந்தார்.
குறிப்புகள்
பகுப்பு:பாக்கித்தானிய எழுத்தாளர்கள் பகுப்பு:1980 இறப்புகள் பகுப்பு:1928 பிறப்புகள்
சதீசு சந்த்ர சமந்தா
ஆங்கிலேயர்களின் பிடியிலிருந்து இந்தியாவின் சுதந்திரத்திற்காக போராடுவதற்காக வங்காளப் பொறியியல் கல்லூரியில் (பின்னர் கொல்கத்தா பல்கலைக்கழகத்தின் இணைக்கப்பட்ட கல்லூரி) தனது இரண்டாம் ஆண்டு படிப்பில் இருந்து விலகினார். இந்திய தேசிய காங்கிரசின் உள்ளூர் கிளையால் ஏற்பாடு செய்யப்பட்ட நடவடிக்கைகள் மூலம் இவர் பணியாற்றத் தொடங்கினார். பின்னர், இவர் தம்லக் காங்கிரசு குழுவின் தலைவரானார். மேலும், பல தசாப்தங்களாக ஒரு தீவிர காங்கிரசு உறுப்பினராக இருந்தார். இவர் தலைமைத்துவ குணங்கள் மற்றும் பிற ஆக்கபூர்வமான பணிகளுக்கு பெயர் பெற்றவர். இவரது தலைமைத்துவ பண்புகள் தம்ரலிப்டா தேசிய அரசு என்று பெயரிடப்பட்ட ஒரு இணை அரசாங்கத்தின் உருவாக்கத்தின் போது கவனிக்க முடியும். வெள்ளையனே வெளியேறு இயக்கம் நடைபெற்றுக்கொண்டிருந்த போது, தம்லக்கில் இந்த அமைப்பு 17 திசம்பர் 1942 இல் உருவாக்கப்பட்டது. சமந்தா, சூன் 1943 இல் கைது செய்யப்படும் வரை அதன் செயல்பாட்டைக் கவனித்து வந்தார். இது செப்டம்பர் 1944 வரை நீடித்தது. இது சூறாவளி நிவாரணப் பணிகளை மேற்கொண்டது, பள்ளிகளுக்கு மானியங்களை வழங்கியது மற்றும் ஆயுதமேந்திய வித்யுத் வாகினியை ஒருங்கிணைத்தது
தனது அரசியல் பணிகளுக்கு மேலதிகமாக, குடிமை ஆரோக்கியத்தை மேம்படுத்துவது தொடர்பான நடவடிக்கைகளில் கலந்துகொண்டு மக்களுக்கு உதவினார். மலேரியாவைத் தடுப்பதற்காக சாலைகள் மற்றும் மாசுபட்ட குளங்களை சுத்தம் செய்தல், வாந்திபேதி நோயாளிகளுக்கு செவிலிய சேவைகள், இலவச மருத்துவ முகாம்களை ஏற்பாடு செய்தல், தன்னார்வலர்களுக்கு பயிற்சி அளித்தல் மற்றும் பின்தங்கிய பகுதிகளில் கல்வியறிவைப் பரப்புதல் போன்ற நடவடிக்கைகளை இவர் ஏற்பாடு செய்து வழிநடத்தினார். சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு, சதீஷ் சந்திர சமந்தா மூன்று தசாப்தங்களுக்கும் மேலாக நாடாளுமன்ற உறுப்பினராக இருந்தார். 1952 ஆம் ஆண்டில் தம்லக் தொகுதியில் இருந்து முதலாவது மக்களவைக்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார், 1957, 1962, 1967 மற்றும் 1971 ஆம் ஆண்டுகளில் அதே தொகுதியிலிருந்து மீண்டும் மக்களவைக்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.
நொட்டிங்காம்
நொட்டிங்காம் (Nottingham, ) என்பது இங்கிலாந்தின் ஒரு நகரம் ஆகும். இது இலண்டனில் இருந்து 128 மைல்கள் (206 கிமீ) வடக்கேயும், பர்மிங்காமில் இருந்து 45 மைல் (72 கிமீ) வடகிழக்கேயும், மான்செசுட்டரில் இருந்து 56 மைல் (90 கிமீ) தென்கிழக்கேயும் அமைந்துள்ளது.
நொட்டிங்காம் நகரம் இராபின் ஊட் என்ற கதை மாந்தருடன் தொடர்பு கொண்டது. அத்துடன் சரிகை தயாரிப்பு, ரலே மிதிவண்டி, புகையிலைத் தொழிற்சாலைகளுடனும் தொடர்பு கொண்டது. இதற்கு 1897 ஆம் ஆண்டில் நகர நிலை கொடுக்கப்பட்டது நொட்டிங்காம் நகரம் சுற்றுலாத் துறையிலும் சிறந்து விளங்குகிறது. நொட்டிங்காமின் மக்கள்தொகை 2017 இல் 329,200 ஆகும். நொட்டிங்காம் கிழக்கு மிட்லான்ட்சில் மிகப்பெரிய நகர்ப்புறமும், இங்கிலாந்தின் நடுநிலங்களில் இரண்டாவது மிகப் பெரியதும் ஆகும்.
நொட்டிங்காமில் இங்கிலாந்தின் முக்கிய விளையாட்டு மையங்கள் அமைந்துள்ளன. 2015 அக்டோபரில் இந்நகரம் 'ஆங்கிலேய விளையாட்டுக்களின் வீடு' எனப் பெயரெடுத்தது. தேசிய பனிக்கட்டி மையம், \டிரெண்ட் பாலம் பன்னாட்டு துடுப்பாட்ட அரங்கு போன்ற பல அரங்குகள் இந்நகரில் அமைந்துள்ளன. நொட்சு கவுண்டி, நொட்டிங்காம் பொரெஸ்டு ஆகிய இரண்டு காற்பந்தாட்ட அணிகள் இங்கு இயங்குகின்றன. இரண்டு அணிகளும் இரு தடவைகள் யூஈஎஃப்ஏ கோப்பையை வென்றுள்ளன.
நொட்டிங்காம் நகரில் நொட்டிங்காம் டிரெண்டு பல்கலைக்கழகம், நொட்டிங்காம் பல்கலைக்க்ழகம் என இரண்டு பல்கலைக்கழகங்கள் உள்ளன.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:இங்கிலாந்தின் நகரங்கள்
ரத்னகரந்த சிராவகாசாரம்
ரத்னகரந்த சிராவகாசாரம் என்பது சமணத்தின் உட்பிரிவான திகம்பரப் பிரிவைச் சேர்ந்த ஆச்சாரியரான சமந்தபத்திரரரால் (பொ.ஊ. 2ம் நூற்றாண்டு) தொகுக்கப்பட்ட சமண நூலாகும். சமந்தபத்திரர் தமிழ்நாட்டின் காஞ்சிபுரம் பகுதியைச் சேர்ந்தவராவார். ரத்னகரந்த சிராவகாசாரம், காலத்தால் மிக முற்பட்டதும், நன்கறியப்பட்டதுமான சிராவகாசார நூலாகும்.
சிராவகாசாரம், சிராவகர் எனப்படும் சமண இல்லறத்தோர் கடைப்பிடிக்கவேண்டிய நெறிமுறைகளைப் பற்றி விவரிக்கும் நூலாகும். ஈராலால் சாசுதிரி, பொ.ஊ. 2ம் நூற்றாண்டிலிருந்து இன்றுவரையான 29 இவ்வகை நூல்களைப் பற்றிக் குறிப்பிடுகிறார்.
மேலோட்டம்
ரத்னகரந்த சிராவகாசாரத்தின் முதல் வரி, 24ம் தீர்த்தங்கரரான வர்த்தமான மகாவீரருக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்டுள்ளது. அது வருமாறு:
மொழிபெ.- கர்ம அழுக்குகளின் மாசுகள் [அனைத்தையும்] தனது உயிரிலிருந்து கழுவியகற்றிய [மேலும்], மூன்று உலகங்களையும் முடிவில்லாத வெளியையும் ஒரு கண்ணாடியைப் போல் ஒளிரச் செய்த சிறீ வர்த்தமான மகாவீரரைப் பணிகிறேன்!
அத்தியாயங்கள்
ரத்னகரந்த சிராவகாசாரம் பின்வரும் ஏழு அத்தியாயங்கள் அல்லது பகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. அவையாவன:
மொழிபெயர்ப்புக்கள்
ரத்னகரந்த சிராவகாசாரம் ஆங்கில மொழியில், சம்பத் ராய் செயின் என்பவரால் 1917ல் முதன்முதலில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டது. இம் மொழிபெயர்ப்புக்கு, இல்லறத்தோரின் நெறி எனப் பொருள்படும் வகையில் "த அவுசுகோல்டர்சு தர்ம" எனப் பெயரிடப்பட்டது.
வெளியிணைப்புக்கள்
பகுப்பு:சமண நூல்கள் பகுப்பு:சமக்கிருத நூல்கள்
தையோனைல் புரோமைடு
தையோனைல் புரோமைடு (Thionyl bromide) என்பது SOBr2 என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாடுடன் காணப்படும் ஒரு கனிம வேதியியல் சேர்மமாகும். இதனையொத்த வரிசைச் சேர்மமான தையோனைல் குளோரைடை விட இச்சேர்மம் குறைவான நிலைப்புத் தன்மையும் மிகக்குறைவான பயன்பாடும் கொண்டுள்ளது. ஐதரசன் புரோமைடை தையோனைல் குளோரைடுடன் வினைப்படுத்துவதால் தையோனைல் புரோமைடு தோன்றுகிறது. வலிமையான அமிலம் வலிமை குறைந்த ஒரு அமிலமாக மாற்றப்படும் இவ்வினை ஒரு தனித்துவம் மிக்க வினையாகும்.
α,β- நிறைவுறா கார்பனைல்களின் சில புரோமினேற்ற வினைகளுக்கு தையோனைல் புரோமைடு பெரிதும் பயன்படுத்தப்படுகிறது. ஆல்ககால்களை ஆல்க்கைல் புரோமைடுகளாக மாற்றும் வினைகளிலும் இது பயன்படுத்தப்படுகிறது. இவை தவிர தையோனைல் புரோமைடு எளிதாக நீராற்பகுப்பு அடைந்து கந்தக டை ஆக்சைடைக் கொடுக்கிறது.
பாதுகாப்பு
தையோனைல் புரோமைடு எளிதாக நீராற்பகுப்பு அடைந்து அபாயகரமான ஐதரசன் புரோமைடு வாயுவை வெளியிட்டு ஒரு கண்ணீர் புகைக் குண்டு போலச் செயல்படுகிறது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:கந்தகச் சேர்மங்கள் பகுப்பு:ஆக்சோ ஆலைடுகள் பகுப்பு:கந்தகம்(+4) சேர்மங்கள் பகுப்பு:கனிம கந்தகச் சேர்மங்கள்
வில்லாந்திரா ஏரிப் பகுதி
வில்லாந்திரா ஏரிப் பகுதி என்பது, ஆசுத்திரேலியாவின் நியூ சவுத் வேல்சின் தொலை மேற்குப் பகுதியில் அமைந்துள்ள ஒரு உலக பாரம்பரியக் களம் ஆகும். வில்லாந்திரா ஏரிப் பகுதியே ஆசுத்திரேலியப் பழங்குடிகளான முதி முதி, நியியாம்பர், பர்க்கின்சி ஆகியோரின் மரபுவழிச் சந்திப்பு இடம். 240,000 எக்டேர் (590,000 ஏக்கர்) பரப்பளவு கொண்ட இந்தப் பகுதி, 1981ல் இடம்பெற்ற உலக பாரம்பரியக் குழுவின் 5ம் அமர்வில் உலக பாரம்பரியக் களங்களின் பட்டியலில் சேர்க்கப்பட்டது.
இப்பகுதி, இயற்கை அம்சங்களையும், பண்டைய மனித நாகரிகம் சார்ந்த தனித்துவமான எடுத்துக்காட்டுக்களைக் கொண்ட முக்கியமான பண்பாட்டு அம்சங்களையும் உள்ளடக்கியுள்ளது. உலகின் மிகப்பழைய சுடலையும் (பிணம் எரியூட்டும் இடம்) இப்பகுதியிலேயே உள்ளது. இப்பகுதியின் ஒரு சிறிய பிரிவு முங்கோ தேசியப் பூங்காவாகப் பாதுகாக்கப்பட்டு வருகிறது.
இவ்விடத்துக்கான உலக பாரம்பரியத் தகுதி 1981ல் கிடைத்தது. 21 மே 2007ல் 2003ன் சூழல் மற்றும் மரபுரிமைச் சட்டத் திருத்தச் சட்டமூலத்தின் கீழ், ஆசுத்திரேலிய தேசிய மரபுரிமைப் பட்டியலில் சேர்த்து அரசிதழ் அறிவிப்பு வெளியானது.
சிறப்பு
வில்லாந்திரா ஏரிப் பகுதியின் சிறப்புக் குறித்துப் பல்வேறு தகவல்கள், உலக மரபுரிமைப் பட்டியலின் பொறிப்பில் தரப்பட்டுள்ளன.
கருங்காலிக்குப்பம்
கருங்காலிகுப்பம் என்பது தமிழ்நாட்டின் திருவண்ணாமலை மாவட்டத்திலுள்ள, கீழ்பெண்ணாத்தூர் ஒன்றியத்திக்கு உட்பட்ட கிராமம். கீழ்பெண்ணாத்தூர் கிராமத்தில் இருந்து 2 கிலோமீட்டர் தொலைவில் உள்ளது. கிராமத்தில் நியாயவிலைக்கடை, ராமு ரெட்டியார் உயர்நிலைப்பள்ளி, கூத்தாண்டவர் கோயில், பிள்ளையார் கோயில் ஆகியவை உள்ளன.
சான்றுகள்
பகுப்பு:திருவண்ணாமலை மாவட்டத்திலுள்ள கிராமங்கள்
வில்லாந்திரா ஏரிப் பகுதி
சிறப்பு
குறைந்த உயரம் கொண்ட, பனியாற்றுத் தோற்றம் இல்லாத, பிளீசுத்தோசீன் நிலத்தோற்றப் பதிவுகளைக் கொண்ட வில்லாந்திரா ஏரிப் பகுதி, தனித்துவமான படிவுகள், நில உருவாக்கம், மண்கள் ஆகியவற்றோடு கூடிய ஏஞ்சு ஏரித் தொகுதியாக உள்ளது. அத்துடன், பிந்திய பிளிசுத்தோசீன், சிறப்பாக இறுதிப் 100,000 ஆண்டுகளுக்குரிய பனியூழி-இடைப்பனியூழிக் காலநிலை ஏற்றத்தாழ்வுகள் குறித்த தனித்துவமான பதிவுகளையும் இது கொண்டுள்ளது. 18,500 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் ஒரு ஏரிச் சூழல்மண்டலமாக இல்லாமல் போய்விட்ட வில்லேந்திரா ஏரிகள், மனிதர்கள் தற்கால வடிவத்துக்குக் கூர்ப்படைந்த பிளீசுத்தோசீன் காலத்தின் உயிரினங்களைப் பதிவு செய்வதற்கான நிலைமைகளைக் கொண்டுள்ளன.
இங்குள்ள சிதைவுறாப் பாறை அடுக்குச் சூழல், ஓமோ சப்பியன்சு சப்பியன்சுகளின் பொருளாதார வாழ்க்கையை மீட்டுருவாக்கம் செய்வதற்கான சிறப்பான சான்றுகளைத் தருகின்றன. இங்கு காணப்படும் அடுப்புகள், கற்கருவிகள், உயிரின ஓட்டுக் கழிவுகள் போன்ற தொல்லியல் எச்சங்கள் உள்ளூர் வழங்களுக்கேற்ற தகவமைவு, மாறும் இயற்கைச் சூழலுக்கும் மனிதப் பண்பாட்டுக்கும் இடையிலான தொடர்புகள் போன்றவற்றையும் காட்டுகின்றன. வயிற்றில் பை கொண்ட பெரிய பாலூட்டி இனங்களுக்கு உரிய சிறப்பாகப் பாதுகாக்கப்பட்ட பல புதைபடிவங்களும் இங்கே கிடைத்துள்ளன.
ஆப்பிரிக்காவுக்கு வெளியே ஓமோ சப்பியன்சு சப்பியன்சு குறித்த சில மிகப்பழைய சான்றுகள் வில்லாந்திராவில் உள்ளன. 42,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே மனிதர்கள் ஆசுத்திரேலியாவரை பரவியிருந்ததற்கான சான்றுகளும் இங்கே கிடைக்கின்றன. இற்றைக்கு 40,000 ஆண்டுகளுக்கு முற்பட்டதும் உலகிலேயே மிகவும் பழமையானதுமான, சடங்கு முறையில் பிணங்கள் எரியூட்டப்பட்ட சுடலை இருந்ததற்கான சான்றுகளும் இவ்விடத்தில் கிடைத்துள்ளன. இற்றைக்குப் 18,000 ஆண்டுகளுக்கு முற்பட்ட சிக்கலான தாவர உணவு சேகரிப்பு முறைகள் தொடர்பான தகவல்களும் கிடைத்துள்ளன. காட்டுப் புல் விதைகளில் இருந்து மாவு செய்வதற்கான அரைக்கும் கற்கள், மத்திய கிழக்குப் பகுதியில் இவை பயன்பட்ட அதே காலத்தில் இங்கும் பயன்பட்டமைக்கான சான்றுகளும் கிடைத்துள்ளன.
வெளியிணைப்புக்கள்
பகுப்பு:ஆத்திரேலியாவின் உலக பாரம்பரியக் களங்கள் பகுப்பு:நியூ சவுத் வேல்ஸ்
தேசிய பழங்குடியினர் ஆணையம்
தேசிய பழங்குடியினர் ஆணையம் (National Commission for Scheduled Tribes) இந்திய அரசியலமைப்பு சாா்ந்த ஓர் அமைப்பாகும். இந்திய அரசியலமைப்பின் 89 ஆவது சட்டத் திருத்தத்தின் மூலம் இவ்வாணையம் 2003 ஆம் ஆண்டு உருவாக்கப்பட்டது.
வரலாறு
அரசியலமைப்பின் 89 ஆவது சட்டத் திருத்தத்தின் படி உருவாக்கப்பட்ட இந்த அமைப்பானது 2004 ஆம் ஆண்டு பிப்ரவரி 19 ஆம் தேதிடன்று நடைமுறைக்கு வந்தது. பழங்குடியின பிாிவினருக்கான தேசிய ஆணையமானது இந்திய அரசியலமைப்பின் உட்பிரிவு எண் 338 அ இன் படி உருவாக்கப்பட்டதாகும். பட்டியலிடப்பட்ட பழங்குடியினருக்கு அரசியலமைப்பின் கீழ் வழங்கப்பட்டுள்ள பல்வேறு பாதுகாப்புகளை செயல்படுத்துவதை மேற்பார்வையிடுவதற்காக பட்டியல் சாதிகள் மற்றும் பட்டியலிடப்பட்ட பழங்குடியினருக்கான முந்தைய தேசிய ஆணையத்தை இது இரண்டாகப் பிரித்தது.
இந்த திருத்தத்தின் படி, முன்னதாக அமைப்பப்பட்டிருந்த தாழ்த்தப்பட்ட மற்றும் பழங்குடியினர் பிாிவுனருக்கான தேசிய ஆணையம் மாற்றப்பட்டு தற்போது இரண்டு ஆணையங்கள் தனித்தனியே உருவாக்கப்பட்டன. தாழ்த்தப்பட்ட பிாிவுனருக்கான தேசிய ஆணையம் மற்றொன்று பழங்குடியின பிாிவினருக்கான தேசிய ஆணையம் என்பவை இவ்விரண்டு ஆணையங்களாகும்.
முதல் ஆணையம் 2004 ஆம் ஆண்டில் அமைக்கப்பட்ட  போது இதன் தலைவராக மத்தியப்பிரதேசத்தின் சட்டமன்ற உறுப்பினர் குன்வர் சிங் இருந்தார்.
இரண்டாவது ஆணையம் 2007 ஆம் ஆண்டில் ஊர்மிளா சிங் தலைமையில் அமைக்கப்பட்டது.
மூன்றாவது ஆணையம் 2010 ஆம் ஆண்டில் இராமேசுவர் ஓரான் தலைமையில் உருவாக்கப்பட்டது.
நான்காம் ஆணையம் 2013 ஆம் ஆண்டு நவம்பரில் நியமிக்கப்பட்ட போது, இராமேசுவர் ஓரான் மீண்டும் தலைவர் பதவிக்கு நியமிக்கப்பட்டார். நான்காவது ஆணையத்தின் துணைத் தலைவராக இமாச்சலப் பிரதேச சட்டமன்றத்தை சோ்ந்த சட்டமன்ற உறுப்பினர் சிறீ. இரவி தாமூதாகூா் நியமிக்கப்பட்டாா்.
குழு இயைபு
ஆணையத்தில் ஒரு தலைவர், துணைத் தலைவர் மற்றும் ஒரு பெண் உறுப்பினர் உட்பட மூன்று முழுநேர உறுப்பினர்கள் உள்ளனர். ஆணையத்தின் அனைத்து உறுப்பினர்களின் பதவிக்காலமும் பொறுப்பேற்ற நாளிலிருந்து மூன்று ஆண்டுகள் ஆகும்.
செயற்பாடுகள்
தேசிய பழங்குடியினர் ஆணையம்  கிழ்கண்ட செயற்பாடுகளை உள்ளடக்கியதாகும் : பட்டியலிடப்பட்ட பழங்குடியினரின் பாதுகாப்பு, நலன் மற்றும் மேம்பாடு தொடர்பாக பின்வரும் பிற செயல்பாடுகளையும் ஆணையம் நிறைவேற்றும்.
புற இணைப்புகள்
பகுப்பு:இந்திய ஆணைக்குழுக்கள் பகுப்பு:துப்புரவு முடிந்த வேலூர் மாவட்ட ஆசிரியர்கள் தொடங்கிய கட்டுரைகள் பகுப்பு:பழங்குடியினர் தொடர்பான அமைச்சகம்
மலையப்ப சுவாமி
மலையப்ப சுவாமி என்பது ஆந்திர மாநிலத்திலுள்ள திருப்பதி வெங்கடாசலபதி கோயிலின் தற்போதைய உற்சவர் ஆவார். பிரம்மோட்சவம் போன்ற விழாக்களில் மலையப்ப சுவாமி ஸ்ரீதேவி, பூதேவி உற்வச மூர்த்திகளுடன் கோயிலினை வலம் வருகிறார். மலையப்ப சுவாமி சிம்ம வாகனம், பெரிய சேஷ வாகனம், சிறிய சேஷ வாகனம் போன்ற வாகனங்களில் திருப்பதி நான்கு மாட வீதிகளில் வலம் வருகிறார்.
ஆதாரங்கள்
பகுப்பு:திருப்பதி வெங்கடாசலபதி கோயில்
பொய்யப்பட்டி
பொய்யப்பட்டி (Poyyapatti) என்பது இந்தியாவின், தமிழ்நாடு மாநிலத்திலுள்ள தர்மபுரி மாவட்டம், அரூர் வட்டம், தீர்த்தமலை ஊராட்சிக்கு உட்பட்ட ஒரு சிற்றூர் ஆகும்.
அமைவிடம்
இந்த ஊரானது மாவட்ட தலைநகரான தருமபுரியிலிருந்து 60 கிலோமீட்டர் தொலைவிலும், அரூரில் இருந்து 15 கிலோமீட்டர் தொலைவிலும் உள்ளது. இவ்வூர் கடல்மட்டத்தில் இருந்து சராசரியாக 350 மீட்டர் உயரத்தில் இருக்கிறது. இவ்வூரின் அமைவிடம் 12°06'36.4"N 78°34'08.8"E ஆகும்.
மக்கள் வகைப்பாடு
2011 மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி இந்த ஊரில் 	661 வீடுகளும், 2577  மக்களும் வாழ்கின்றனா். இதில் 1300 ஆண்களும், 1277 பெண்களும் என்றும் உள்ளது. கல்வியறிவு பெற்றவர்கள் விகிதம் 48.1 % ஆகும். இது தமிழ்நாட்டின் சராசரி எழுத்தறிவு விகிதமான 55.61% ஐ விடக்குறைவு ஆகும்.
மேற்கோள்
பகுப்பு:துப்புரவு முடிந்த தர்மபுரி மாவட்ட ஆசிரியர்கள் தொடங்கிய கட்டுரைகள் பகுப்பு:தர்மபுரி மாவட்டத்திலுள்ள கிராமங்கள்
பெனுமுடி-புலிகத்தா பாலம்
பெனுமுடி-புலிகத்தா பாலம் (Penumudi–Puligadda Bridge) இந்தியாவின் ஆந்திரப்பிரதேச மாநிலத்திலுள்ள குண்டுர் மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ளது. தேசிய நெடுஞ்சாலை எண் 214 இல் கிருட்டிணா நதியின் மீது பெனுமுடி கிராமம் முதல் புலிகத்தா கிராமம் வரை இப்பாலம் நீண்டுள்ளது. இவ்விரண்டு கிராமங்களையும் இணைத்து கட்டப்பட்டுள்ளதால் பாலத்திற்கு பெனுமுடி-புலிகத்தா பாலம் எனப் பெயரிடப்பட்டுள்ளது. 2006 ஆம் ஆண்டு மே மாதம் 27 முதல் இப்பாலம் திறந்து வைக்கப்பட்டது. முதலமைச்சர் எ.ச.இராசசேகர ரெட்டி பாலத்தை திறந்து வைத்தார். பெனுமுடி-புலிகத்தா பாலம் கட்டப்பட்டதால் இரண்டு மாவட்டங்களுக்கிடையில் தோராயமாக 100 கிலோமீட்டர் பயண நேரம் குறைதுள்ளது. ஐதராபாத்தை தலைமையிடமாகக் கொண்ட நவயுகா குழுமத்தைச் சேர்ந்த நவயுகா பொறியியல் நிறுவனம் 71 கோடி ரூபாய் செலவில் இப்பாலத்தைக் கட்டியது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:ஆந்திரப் பிரதேசம் பகுப்பு:குண்டூர் மாவட்டம் பகுப்பு:ஆந்திரப் பிரதேசத்தில் போக்குவரத்து பகுப்பு:இந்தியப் பாலங்கள்
அச்சாவலைட்டு
அச்சாவலைட்டு (Achavalite) என்பது நிக்கலின் அல்லது நிக்கோலைட்டு தொகுதியைச் சார்ந்த செலீனைடின் ஒரு கனிமமாகும். 1939 ஆம் ஆண்டில் அர்கெந்தினாவில் மட்டுமே செலீனைடுப் படிவுகளாக இது கண்டறியப்பட்டது. அர்கெந்தினாவில் அது கண்டுபிடிக்கப்பட்ட இடங்கள் கேச்சுட்டா சுரங்கம், சியரா டெ கேச்சுட்டா, மெண்டோசா, அர்கெந்தினா ஆகும்.
மைதிலி மக்கள்
மைதிலிகள் ( Maithils) மைதிலி மக்கள் என்றும் அழைக்கப்படுபவர்கள், இந்திய துணைக்கண்டத்தைச் சேர்ந்த இந்தோ-ஆரிய இன-மொழிக் குழுவாகும், இவர்கள் மைதிலி மொழியைத் தங்கள் சொந்த மொழியாகப் பேசுகிறார்கள். இவர்கள் மிதிலைப் பகுதியில் வசிக்கின்றனர். இது இந்தியாவின் வடக்கு பீகார், சார்க்கண்டுவின் சில பகுதிகளை உள்ளடக்கியது. மேலும், நேபாளத்தின் மாதேஷ் மாகாணத்திலும் உள்ளடக்கியது. மைதிலிப் பகுதி இந்து மதத்தின் ஒரு முக்கிய பகுதியாகும். ஏனெனில் இது இராமனின் மனைவியும் இலட்சுமியின் அவதாரமுமான சீதையின் பிறப்பிடமாக கூறப்படுகிறது.
வேத காலம்
விதேக இராச்சியத்தை நிறுவிய இந்தோ-ஆரிய மொழி பேசும் மக்களின் குடியேற்றத்திற்குப் பின்னர் மிதிலை முக்கியத்துவம் பெற்றது. வேத காலத்தின் பிற்பகுதியில் (சுமார். 1100-500 கிமு), விதேகம், குரு மற்றும் பாஞ்சாலத்துடன் தெற்காசியாவின் முக்கிய அரசியல் மற்றும் கலாச்சார மையங்களில் ஒன்றாக மாறியது. விதேக இராச்சியத்தின் அரசர்கள் சனகர்கள் என்று அழைக்கப்பட்டனர்.
விதேக சாம்ராஜ்யம் பின்னர் மிதிலையை தளமாகக் கொண்ட வஜ்ஜி நாட்டுடன் இணைக்கப்பட்டது.
இடைக்கால காலம்
11 ஆம் நூற்றாண்டு முதல் 20 ஆம் நூற்றாண்டு வரை, மிதிலை பல்வேறு பூர்வீக வம்சங்களால் ஆளப்பட்டது. இவர்களில் முதன்மையானவர்கள் மைதிலி சத்திரிய வம்சாவளியைச் சேர்ந்த கர்னாட்டாக்கள், மைதிலி பிராமணர்களான ஆயின்வார் வம்சத்தினர், ராஜ் தர்பங்காவின் கண்டவாலாக்கள் போன்றவர்கள். இந்த காலகட்டத்தில்தான் மிலையின் தலைநகரம் தர்பங்காவுக்கு மாற்றப்பட்டது.
இந்தியா
இந்திய மிதிலையில் திருட், தர்பங்கா, கோசி, பூர்ணியா, முங்கர், பாகல்பூர் மற்றும் சந்தால் பர்கானா பிரிவுகள் உள்ளன.
சான்றுகள்
Notes
உசாத்துணை
பகுப்பு:நேபாள இனக்குழுக்கள் பகுப்பு:இந்திய இனக்குழுக்கள்
கரும்பழுப்பு காட்டுச்சில்லை
கரும்பழுப்பு காட்டுச்சில்லை (Slaty bunting)(எம்பெரிசா சிம்செனி என்பது எம்பெரிசிடே குடும்பத்தில் உள்ள ஒரு பறவை சிற்றினமாகும்.
தோற்றம்
ஒரு வயதுடைய கரும்பழுப்பு காட்டுச்சில்லை 13 சென்டிமீட்டர் நீளமும் 20 கிராம் எடையும் கொண்டது. இதன் இறகுகள் பழுப்பு நிறமாகவும், நுனியை நோக்கி அகலமான அசாதாரண வால் இறகுகளுடன் மிகவும் தனித்துவமாகவும் இருக்கும். இதன் அலகு ஒப்பீட்டளவில் சிறியது மற்றும் நேர்த்தியானது.
சரகம்
கரும்பழுப்பு காட்டுச்சில்லை சீனாவில் மட்டும் காணப்படும் அகணிய உயிரி.
வாழ்விடம்
கரும்பழுப்பு காட்டுச்சில்லையின் இயற்கை வாழ்விடம் மிதவெப்பமண்டல அல்லது வெப்பமண்டல ஈரமான புதர் நிலமாகும்.
உணவு
கரும்பழுப்பு காட்டுச்சில்லையின் உணவில் விதைகள், பூச்சிகள் மற்றும் பிற சிறிய முதுகெலும்பில்லாத உயிரினங்கள் அடங்கும்.
பாதுகாப்பு நிலை
கரும்பழுப்பு காட்டுச்சில்லையின் வாழ்வு உலகளவில் அச்சுறுத்தப்படவில்லை. இருப்பினும், விவசாயத்திற்காக இடம்பெயர்தல் மற்றும் தாவரங்களை அகற்றுதல் ஆகியவை சீனாவில் இந்த இனம் எதிர்கொள்ளும் சில அச்சுறுத்தல்களாகும்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:சீனப் பறவைகள்
ஆதனூர்,திருவாரூர்
'''இந்தியா-தமிழ்நாடு,திருவாரூர் மாவட்டத்தில் நீடாமங்கலம் தாலுகாவில் ஆதனூர் என்ற கிராமம் உள்ளது. '''
விளக்கப்படங்கள்
ஆதனூரில் 2001 மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, மொத்த மக்கட்தொகை 2,777.ஆண்கள்-1,466.பெண்கள்-1,311. பாலின விகிதம் 894 ஆக உள்ளது. கல்வியறிவு விகிதம் 77.73 ஆக உள்ளது.
குறிப்புகள்
பகுப்பு:திருவாரூர் மாவட்டத்திலுள்ள கிராமங்கள்
ஒளிவலி
ஒளியாற் பகுப்பு வலி (hotolytic pain) என்பது கதிரொளியாலோ செயற்கை ஒளியாலோ தோலில் ஓளிய்யற்பகுப்பு ஏற்படுத்தும் அழற்சியும் வலியும் ஆகும். புற ஊதாக் கதிரையும் கட்புலன் ஒளியையும் உள்ளடக்கிய ஒளியின் அலைநீளம் 250 - 800 nm ஆக இருக்கும் போது, கதிரொளியில் வேண்டா விளைவுகள் தோன்றலாம். ஏனெனில் இந்த நெடுக்கத்தில் தோலில் உள்ள மெலொனின் ஒளியை எதிரொளிக்கவும் உள்ளேற்கவும் சிதறடிக்கவும் செய்யும். குழந்தைகளிலகேற்படும் மீக்கதிர்த் தீப்புண்ணின் எதிர்வினை தான் வலியை உண்டாக்குவதில் குறிப்பிடத்தக்கது. 290 - 320 nm நெடுக்கத்திலும் ஒளிக்கதிர்கள் எதிர்வினையை உண்டாக்குகின்றனமப்போது தோல் அழற்சியும் எதிர்வினைகளும் உண்டாகலாம். கதிரொளியால் வரும் தோல் எதிர்வினைகள், கதிரொளித் தீப்புண் மருந்துகளால் உண்டாகும் வலியுடன் கூடிய அழற்சி, தோல் அழற்சி, தோலின் கடினத்தன்மை ஆகியன தரும், பார்ஃபைரியாக்கள், லைக்கன்பிளேன்சு, சார்க்காய்டு போன்றவையும் உருவாகும்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:ஒளியாற்பகுப்பு பகுப்பு:ஒளியியல் பகுப்பு:துப்புரவு முடிந்த திருவள்ளூர் மாவட்ட ஆசிரியர்கள் தொடங்கிய கட்டுரைகள்
புதுச்சேரி சட்டமன்றத் தேர்தல், 2011
13 ஏப்ரல் 2011 அன்று இந்திய ஒன்றிய பகுதியான புதுச்சேரியில் மாநில சட்டமன்றத் தேர்தல் நடைபெற்றது.
வேட்பாளர்கள்
26 மார்ச் 2011 தேர்தல்களுக்கான வேட்பு மனுக்களை முடிக்கக் கடைசி நாளாக அறிவிக்கப்பட்டது. 30 மார்ச் 2011 வேட்பு மனுக்களை திரும்பப்பெறுவதற்கான கடைசி நாள் ஆகும். மொத்தத்தில், 187 வேட்பாளர்கள் தேர்தலில் போட்டியிட்டனர். யானம் சட்டமன்றத் தொகுதியில் அதிகபட்சமாக பத்து வேட்பாளர்கள் போட்டியிலிருந்தனர். இந்திரா நகர் தொகுதியில் முன்னாள் முதல்வர் ந. ரங்கசாமி (கதிர்காமம் தொகுதியிலும் போட்டியிட்டார், பிரதேச வரலாற்றில் முதல் முறையாக ஒரு வேட்பாளர் இரண்டு வெவ்வேறு சட்டமன்றத் தொகுதிகளில் போட்டியிட்டார்) மற்றும் இந்தியத் தேசிய காங்கிரசு வேட்பாளர் ஏ.கே.டி ஆரோமொகம் என் இருவர் மட்டுமே போட்டியிட்டனர். வாக்கு எண்ணிக்கை 13 மே 2011 அன்று நடத்தத் திட்டமிடப்பட்டது.
பிரச்சாரம்
போட்டியிடும் கட்சிகளில், இரண்டு பெரிய கூட்டணிகள் இருந்தன. ஒருபுறம், தற்போதைய முதலமைச்சர் வெ. வைத்திலிங்கத்தை ஆதரிக்கும் கூட்டணி இருந்தது. இதில் இந்தியத் தேசிய காங்கிரசு (17 இடங்கள்) தலைமையில் திராவிட முன்னேற்றக் கழகம் (10 இடங்கள்), பாட்டாளி மக்கள் கட்சி (2 இடங்கள்) மற்றும் விடுதலை சிறுத்தைகள் கட்சி (1 இடம்) போட்டியிட்டன. தேர்தலில் போட்டியிட்ட மற்றொரு முக்கிய கூட்டணி என்.ரங்கசாமியின் அகில இந்திய என்.ஆர் காங்கிரஸ் (17 இடங்கள்), அகில இந்திய அண்ணா திராவிட முன்னேற்றக் கழகம் (10 இடங்கள்), இந்தியப் பொதுவுடைம கட்சி (மார்க்சிஸ்ட்) (1 இடம் ), இந்திய பொதுவுடைமைக் கட்சி (1 இடம்) மற்றும் தேசிய முற்போக்கு திராவிட கழகம் (1 இடம்). மூன்றாவது அணியாக பாரதிய ஜனதா கட்சி தனியாக 20 இடங்களில் போட்டியிட்டது. சுயேச்சை வேட்பாளர்களாக 78 பேர் களத்திலிருந்தனர்.
பிரச்சாரத்தில் பல உயர்மட்ட தேசிய அரசியல்வாதிகள் பங்கேற்றனர். இவர்களில் முக்கியமானவர்கள்: சோனியா காந்தி (இந்திய தேசிய காங்கிரசின் தலைவர்), ராகுல் காந்தி (இந்திய தேசிய காங்கிரஸ் பொதுச் செயலாளர்), பிரணாப் முகர்ஜி (இந்திய தேசிய காங்கிரஸ் மத்திய அமைச்சர்), நிதின் கட்கரி (பாஜக தலைவர்), சுஷ்மா சுவராஜ் (பாஜக எம்.பி), வெங்கையா நாயுடு (முன்னாள் பாஜக தலைவர்), மு. கருணாநிதி (திமுக, முதலமைச்சர் தமிழ்நாடு ), ஜெ. ஜெயலலிதா (அஇஅதிமுக பொதுச் செயலாளர்) மற்றும் விஜயகாந்த் (தே.மு.தி.க பொதுச் செயலாளர்).
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:புதுச்சேரி சட்டமன்றத் தேர்தல்கள்
போலேரம்மா
விளக்கம்
கிராமத்தின் பாதுகாவலராக சேவையாற்றுவதாக கூறி  போலேரம்மாவை கிராம தெய்வமாக ஆந்திராவின் கிராம மக்கள் வழிபடுகின்றனர். பெரும்பாலும் மண் மற்றும் கற்களால் கட்டப்பட்ட அவளுடைய கோவிலும் சன்னதியும் பொதுவாக கிராமத்தின் எல்லைகளுக்கு வெளியே உள்ளது, அவர் பெரியம்மையை கட்டுப்படுத்திய தெய்வமாகக் கருதப்படுகிறார், மேலும் தமிழ்நாட்டின் மாரியம்மன் என்ற தெய்வத்துடன் தொடர்புடையவர். கால்நடைகளுக்கு ஏற்படும் நோய்,மழையின்மையால் ஏற்படும் வறட்சி மற்றும் மக்களின் பொது சுகாதார நலன் ஆகியவற்றை மேற்பார்வையிடுவதாகக் கருதப்படுகிறது. யானாடி மரபுப்படி, அம்மன் வழிபடாதபோது, அவளைப் பின்பற்றுபவர்களுக்கு பெரியம்மை நோய் ஏற்படுகிறது. நோய் குணமடைந்த பிறகு, ஒரு குறிப்பிட்ட நாளில் ஒரு சிறப்பு குடிசையில் அங்குள்ள சமூக மக்களால் அவள் வணங்கப்படுகிறாள்.
திருவிழா
பொலேரம்மாவுக்கு நடக்கும் திருவிழா மூன்று நாட்கள் நீடிக்கும். ஒரு எருமை அம்மனுக்கு பிரசாதமாக பலியிடப்பட்டு, அதன் இரத்தத்தை ஒரு தொட்டியில் ஊற்றி, கிராமம் முழுவதும் சிதறடிக்கப்படும் சடங்கு முறையில் உள்ளது
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:இந்து பெண் தெய்வங்கள்
ஆலன்கள்
ஆலன்கள் (Alans) என்பவர்கள் பண்டைய மற்றும் நடுக்கால ஈரானிய நாடோடி மக்கள் ஆவர். இவர்கள் கிழக்கு ஈரானிய மொழியை பேசினர். ஆரியன் என்ற வார்த்தையே ஈரானிய மொழியில் மருவி ஆலன் என்றானது. நவீன வரலாற்றாளர்கள் ஆலன்களை சீன ஆதாரங்களில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள நடு ஆசிய யாங்கை மற்றும் உரோமானிய ஆதாரங்களில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள ஆவோர்சி ஆகியோருடன் தொடர்புபடுத்துகின்றனர். மேற்கு நோக்கி இடம்பெயர்ந்த இவர்கள் பான்டிக்-காசுப்பியன் புல்வெளியில் இருந்த சார்மடியர்களில் முக்கியமானவர்களாக ஆயினர். கி.பி. 1ஆம் நூற்றாண்டு உரோமானிய நூல்களில் ஆலன்கள் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளனர். அந்நேரத்தில் கருங்கடலுக்கு வடக்கில் இருந்த பகுதியில் இவர்கள் வாழ ஆரம்பித்தனர். பார்தியப் பேரரசு மற்றும் உரோமானியப் பேரரசின் காக்கேசிய மாகாணங்கள் மீது அடிக்கடி தாக்குதல் நடத்தினர். கி.பி. 215-250 முதல் கோத்துகள் பான்டிக் புல்வெளி மீது ஆலன்கள் செலுத்திய சக்தியை உடைத்தனர்.
உசாத்துணைகள்
பகுப்பு:செச்சினியா பகுப்பு:கிழக்கு ஐரோப்பாவின் வரலாறு பகுப்பு:சீன மொழி வார்த்தைகளைக் கொண்ட கட்டுரைகள் பகுப்பு:நாடோடிகள் பகுப்பு:ஐரோப்பிய இனக்குழுக்கள் பகுப்பு:ஈரானின் வரலாறு