cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
கோத்தா பெலுட் மாவட்டம்
சொற்பிறப்பியல்
கோத்தா பெலுட் எனும் பெயர் பஜாவ் மொழியில் இருந்து வந்தது. "கோத்தா" என்றால் கோட்டை; "பெலுட்" என்றால் மலை என்று பொருள். எனவே, கோத்தா பெலுட் என்றால் "மலையில் உள்ள கோட்டை" என்று பொருள் படுகிறது.
வரலாறு
கோத்தா பெலுட் முன்னோர்களின் கதைகளின்படி, பழங்காலத்தில் கோத்தா பெலுட் மாவட்டத்தில் இருந்த இனங்களுக்கும்; கிராமங்களுக்கும் இடையே பகைகள் இருந்தன. அந்த வகையில் தங்களின் பாதுகாப்பை வலுப்படுத்த, அவர்கள் தஞ்சம் அடைவதற்கு பாதுகாப்பான ஓர் இடத்தை நாடினர்.
பஜாவு மக்கள் ஒரு மலையைத் தற்காப்பு நகரமாகத் தேர்ந்து எடுத்தார்கள். அந்த மலைக்குக் கோத்தா பெலுட் என்று பெயர் வைத்தார்கள். அவ்வாறுதான் கோத்தா எனும் பெயர் வந்தது.
மக்கள்தொகை
கடந்த 2010-ஆம் ஆண்டு மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, கோத்தா பெலுட் மாவட்டத்தின் மக்கள் தொகை சுமார் 91,272. முக்கியமாக பஜாவ், இல்லானுன் மக்கள் மற்றும் டூசுன் என மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. சபாவின் மற்ற மாவட்டங்களைப் போலவே, அருகிலுள்ள தெற்கு பிலிப்பீன்சு நாட்டில் இருந்தும்; முக்கியமாக சூலு தீவுக்கூட்டம் (Sulu Archipelago) மற்றும் மிண்டனாவோ (Mindanao) தீவில் இருந்தும்; கணிசமான எண்ணிக்கையில் சட்டவிரோதமாகக் குடியேறியவர்கள் உள்ளனர். அவர்களில் பலர் மக்கள்தொகை புள்ளிவிவரத்தில் சேர்க்கப்படவில்லை.
கோத்தா பெலுட் மாவட்டத்தில் உள்ள முக்கிம்கள்
கோத்தா பெலுட் மாவட்டம் 20 முக்கிம்களாகப் பிரிக்கப்பட்டு உள்ளது. ஒரு மாவட்டத்தின் ஒரு துணைப் பிரிவு முக்கிம் (Mukim) என அழைக்கப் படுகின்றது.
கோத்தா பெலுட் நகரம்
கோத்தா பெலுட் நகரம், கோத்தா பெலுட் மாவட்டத்தின் தலைநகரம் ஆகும். சபா மாநிலத்தின் தலைநகரமான கோத்தா கினபாலுவில் இருந்து 77 கி.மீ. தொலைவில் அமைந்து உள்ளது.
சபாவின் வடக்கு முனையில் உள்ள கோத்தா கினபாலு மற்றும் கூடாட் நகரங்களை இணைக்கும் கூட்டாட்சி நெடுஞ்சாலையின் நடுப்பகுதியில் உள்ளது. அதே வேளையில், இந்தக் கோத்தா பெலுட் நகரம் கூடாட் பிரிவுக்குச் செல்லும் முக்கிய நகரமாகவும் விளங்குகிறது. இந்த நகரம் மேற்கு கடற்கரையில் பஜாவ் (Bajau) மக்கள் வாழும் மையப் பகுதிக்கான நுழைவாயிலாகவும் கருதப் படுகிறது.
கினபாலு மலை
கோத்தா பெலுட் நிலப் பகுதி, கினபாலு தேசியப் பூங்கா வரை பரந்து விரிந்து உள்ளது. கோத்தா பெலுட் கடற்கரையோரப் பகுதிகள், பஜாவு மக்களின் வாழ்விடமாகக் கருதப் படுகிறது. கோத்தா பெலுட் உட்புறப் பகுதிகளில் டூசுன் மக்கள் அதிகமாக வாழ்கிறார்கள்.
தாமு திறந்தவெளிச் சந்தை
கோத்தா பெலூட்டின் மக்கள் தொகை, பஜாவ் - சாமா (Bajau-Sama); டூசுன் (Dusun) மற்றும் இலானும் (Illanun) இனக் குழுகளிடையே இரு பிரிவுகளாகப் பிரிக்கப்பட்டு உள்ளது. சீனர்கள் சிறுபான்மையினராக உள்ளனர்; முக்கியமாக ஹக்கா இனத்தைச் சேர்ந்த மக்கள்.
ஒவ்வொரு ஞாயிற்றுக் கிழமையும் கோத்தா பெலூட்டில் நடைபெறும் திறந்தவெளிச் சந்தைக்குப் பெயர் பெற்றது. தாமு (Tamu) என்று பெயர். ஆண்டுக்கு ஒருமுறை, மிகப் பெரிய அளவிலும் தாமு நடைபெறுகிறது.
மேலும் காண்க
மலேசியாவின் மாவட்டங்கள்
புற இணைப்புகள்
பகுப்பு:சபா பகுப்பு:மலேசியாவின் மாவட்டங்கள் பகுப்பு:சபா மாநிலத்தின் மாவட்டங்கள்‎
தங்கேஸ்வரி கதிராமன்
தங்கேஸ்வரி கதிராமன் (பெப்ரவரி 26, 1952, ஒக்டோபர் 26, 2019) இலங்கையின் தொல்பொருளியல் வரலாற்று ஆய்வாளரும், எழுத்தாளரும், முன்னாள் மட்டக்களப்பு மாவட்ட கலாசார அலுவலரும், முன்னாள் மட்டக்களப்பு மாவட்ட நாடாளுமன்ற உறுப்பினருமாவார். கலைச்செல்வி, தமிழ்ச்செல்வி, சிவச்செல்வி ஆகிய புனைப்பெயர்களிலும் இவர் எழுதி வந்தவர்.
வாழ்க்கைக்குறிப்பு
கிழக்கு மாகாணம், மட்டக்களப்பு மாவட்டம், மட்டக்களப்பு பிரதேச செயலகப் பிரிவில் வசித்துவரும் சின்னத்தம்பி கதிராமன், வே. திருவஞ்சனம் தம்பதியினரின் புதல்வியாக பிறந்த தங்கேஸ்வரி கன்னங்குடா மகாவித்தியாலயத்தில் ஆரம்ப கல்வியைப் பெற்றார். இடைநிலைக் கல்வியை மட்டக்களப்பு ஆனைப்பந்தி ஆர். கே. எம் மகளிர் உயர்தரப் பாடசாலையிலும், உயர்நிலைக் கல்வியை மட் /வின்ஸ்டன் மகளிர் கல்லூரியிலும் பெற்றார். இவர், களனிப் பல்கலைக்கழகத்தில் தொல்லியலில் சிறப்புப் பட்டம் பெற்றவர்.
தொழில் நடவடிக்கை
தங்கேஸ்வரி ஆரம்பத்தில் கலாசார அமைச்சின் கீழுள்ள இந்துக் கலாசார திணைக்களத்தில் பிரதேச அபிவிருத்தி அமைச்சின் கீழ் மட்டக்களப்பு மாவட்ட கலாசார உத்தியோகத்தராகவும், 1992 – 1995 வரை கிழக்குப் பல்கலைக்கழக நுண்கலைப் பகுதியில் பகுதிநேர விரிவுரையாளராகவும் பணியாற்றியுள்ளார்.
அரசியலில்
ஏப்ரல் 2004 நாடாளுமன்றத் தேர்தலில் தங்கேஸ்வரி தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு சார்பில் மட்டக்களப்பு மாவட்டத்தில் போட்டியிட்டு நாடாளுமன்றம் சென்றார்.
2010 ஆம் ஆண்டுத் தேர்தலில் இவர் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பில் வேட்பாளராகத் தெரிவு செய்யப்படாததால், ஆளும் ஐக்கிய மக்கள் சுதந்திரக் கூட்டணியில் இணைந்து மட்டக்களப்பு மாவட்டத்தில் 2010 தேர்தலில் போட்டியிட்டு எட்டாவதாக வந்து தோல்வியடைந்தார். விருப்பு வாக்குகளில் ஐமசுக வேட்பாளர்களில் இவர் கடைசியாக வந்தார்.
சமூகப் பணி
இவரின் சமூகப் பணிகளை பின்வருமாறு சுருக்கமாகத் தொகுத்து நோக்கலாம்.
எழுத்தாளராக
இவரின் முதலாவது ஆக்கம் 1972ஆம் ஆண்டில் ‘தீபாவளி’ எனும் தலைப்பில் ‘வீரகேசரி’ பத்திரிகையில் பிரசுரமானது. இவர் தொடர்ந்தும் ஆய்வுக் கட்டுரைகள், கலாசாரக் கட்டுரைகள், பாமர மக்களின் பரம்பரைக் கதைகள் போன்றவற்றை ஒப்சவர், தினகரன் வீரகேசரி மற்றும் தினக்குரல் போன்ற தேசியப் பத்திரிகைகளிலும், இலங்கையிலிருந்து வெளிவரும் சஞ்சிகைகள், நினைவிதழ்களிலும் எழுதி வந்தார்..
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:தமிழ் ஆய்வாளர்கள் பகுப்பு:ஈழத்து எழுத்தாளர்கள் பகுப்பு:ஈழத்துத் தமிழறிஞர்கள் பகுப்பு:1952 பிறப்புகள் பகுப்பு:2019 இறப்புகள் பகுப்பு:இலங்கைத் தமிழ் அரசியல்வாதிகள் பகுப்பு:இலங்கையின் 13வது நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் பகுப்பு:தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு அரசியல்வாதிகள் பகுப்பு:ஐக்கிய மக்கள் சுதந்திரக் கூட்டணி அரசியல்வாதிகள் பகுப்பு:மட்டக்களப்பு மாவட்ட நபர்கள் பகுப்பு:இலங்கைப் பெண் எழுத்தாளர்கள் பகுப்பு:இலங்கைத் தமிழ்ப் பெண் அரசியல்வாதிகள் பகுப்பு:இருபத்தொராம் நூற்றாண்டு இலங்கை அரசியல்வாதிகள்
ராமச்சந்திரன் கோவிந்தராசு
ராமச்சந்திரன் கோவிந்தராசு அல்லது '''சிங்கை ஜி. ராமச்சந்திரன்''' (பிறப்பு 11 டிசம்பர் 1987) தமிழ்நாட்டைச் சேர்ந்த ஒரு இந்திய அரசியல்வாதி ஆவார். அவர் தற்போது அதிமுகவின் தகவல் தொழில்நுட்ப பிரிவின் செயலாளராக பணியாற்றி வருகிறார், மார்ச் 2016 இல் அப்போதைய தமிழக முதல்வராக இருந்த ஜெயலலிதாவால் நியமிக்கப்பட்டார்.
ஆரம்பகால வாழ்க்கை மற்றும் கல்வி
Rediff.com க்கு அளித்த பேட்டியில், அவர் 18 வயதில் கட்சியில் சேர்ந்ததாக கூறினார்.
தொழில்
மார்ச் 23, 2016 அன்று, அதிமுகவின் ஐடி பிரிவின் செயலாளராக ராமச்சந்திரன் கட்சித் தலைவரும் முதலமைச்சருமான ஜெயலலிதாவால் நியமிக்கப்பட்டார். அவர் வேலைவாய்ப்புகளைத் தவிர்த்துவிட்டு கட்சிக்காக வேலை செய்யத் தொடங்கினார்.
பிப்ரவரி 2017 இல், கட்சி விரோத நடவடிக்கைகளுக்காக வி.கே.சசிகலாவால் கட்சியிலிருந்து நீக்கப்பட்டார். இருப்பினும், ஓ பன்னீர்செல்வத்திற்கு அவர் ஆதரவு அளித்ததை அடுத்து அவர் நீக்கப்பட்டார்.
இரு அணிகளும் இணைந்த பிறகு, அவர் மீண்டும் அதிமுக ஐடி பிரிவு மாநில செயலாளராக நியமிக்கப்பட்டார்.
ராமச்சந்திரன் மாணவர் அரசியலிலும் தீவிரமாக இருந்தார். ஐஐஎம் அகமதாபாத்தில் மாணவர் விவகார கவுன்சிலின் (எஸ்ஏசி) பொதுச் செயலாளராக பணியாற்றினார்.
பண்டைத் தமிழகத்தின் பொருளியல் நிலை
உள்நாட்டு வணிகம் பெரும்பாலும் பண்டமாற்று முறையிலேயே நடைபெற்று வந்தது. வணிகர்கள் குழுக்களாக இயங்கி ஆட்சியாளர்களின் தலையீடின்றி பணியாற்றி வந்தனர். பண்டைத் தமிழக மக்கள் உரோமர்களுடனும் கடல்கடந்த வணிகத்தில் ஈடுபட்டிருந்தனர். தமிழகத்திலிருந்து எகிப்திற்கு பருவக்காற்றின் துணையோடு செல்வதற்கான நேரடி கடல்வழி கண்டுபிடித்தபின் இவ் வணிகம் மேலும் சிறப்பாக நடக்கத் துவங்கியது. மிளகு, முத்து, யானைக் கோடு, ஆடைகள், தங்க அணிகள் ஆகியவை தமிழகத்திலிருந்து ஏற்றுமதி செய்யப்பட்டன. கண்ணாடி, பவளம், வைன் மது, மஞ்சற்குருந்தம் (புட்பராகம்) முதலியன இறக்குமதி செய்யப்பட்டன. வெளிநாட்டு வணிகத்தின் பயனாக பெருமளவு உரோம்ப் பணம் கிடைத்தது. அது பன்னாட்டு வணிகத்தில் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட நாணயமாக இருந்தது.
ஆட்சியாளர்கள் குடிமக்களிடம் வரி பெற்று சாலைகள், துறைமுகங்கள் முதலியவற்றைக் கட்டினர். செல்வம் பலதரப்பட்ட மக்களிடம் வெவ்வேறு அளவுகளில் இருந்தது. இதனால் மக்களிடையே பல பொருளியல் தட்டுகள் உருவாயின.
வேளாண்மை
வேளாண்மை தமிழரின் முதன்மையான தொழிலாகவும் மிகுந்த மதிப்பிற்குறிய தொழிலாகவும் இருந்தது. வேளாளர்கள் மண் வகைகளைப் பற்றியும், வெவ்வேறு நிலப்பகுதியில் விளையத்தகுந்த பயிர்களைப் பற்றியும், நீர் பாய்ச்சும் முறைகளைப் பற்றியும் நன்கு அறிந்திருந்தனர். சங்க இலக்கியங்களில் வகுத்துச் சொல்லிய ஐவகை நிலங்களில் மருத நிலமே வேளாண்மை செழிக்கும் நிலமாக இருந்தது. நிலங்களை மென்புலம், பின்புலம், வன்புலம், உவர்நிலம் என்று வகுத்து வைத்திருந்தனர். வண்டல் மண், செம்மண், கரிசல் மண், மணல் போன்ற மண் வகைகளை அறிந்திருந்தனர். தமிழர் நெல், கரும்பு, தினைகள், மிளகு, பருப்பு வகைகள், தேங்காய், அவரை, சோளம், பருத்தி, வாழை, புளி, சந்தனம் ஆகியவற்றை விளைவித்தனர். வெந்நெல், செந்நெல், புதுநெல், ஐவனநெல், தொரை போன்ற நெல் வகைகள் இருந்தன. வேளாண் தொழிலாளர்கள் வயற்காடுகளின் அருகிலேயே குடியிருந்தனர். வீடுகளைச் சுற்றி பலா, தென்னை, பனை, பாக்கு, வாழை, மஞ்சள் முதலியவற்றை வளர்த்தனர். நல்ல விளைச்சலைப் பெறுவதற்கு உழவு, உரமிடுதல், களையெடுத்தல், நீர்பாய்ச்சுதல் ஆகியவை முறையாகச் செய்யப்பட வேண்டும் என்று நம்பினர். வேளாண்மைக்குத் தேவையான கருவிகள் செய்யப்பட்டன. மெலி, நாஞ்சில் என்ற பெயர்களில் அழைக்கப்பட்ட கலப்பை முதன்மையான கருவியாக இருந்தது. மாடுகளை ஏரில் பூட்டி களையெடுக்கம் முறையைப் பள்ளியாடுதல் என்றழைத்தனர். கவட்டை முதலியவற்றைக் கொண்டு பயிர்களை மேய வரும் பறவைகளை விரட்டினர். விளைந்த பயிர்களை அறுக்க கதிர் அரிவாள்கள் பயன்படுத்தப்பட்டன. இப்பகுதியில் இருந்த ஆறுகள் பருவ ஆறுகளாக இருந்தபடியால் நீர்பாய்ச்சுதலுக்கு பல முறைகள் வகுக்கப்பட்டன. கபிலை என்ற அமைப்பில் மாடுபூட்டியும், ஏற்றங்களை மனிதர்கள் இயக்கியும் கிணறுகளில் இருந்து நீரை இறைத்தனர். கண்மாய்கள், குளங்கள், அணைகள் ஆகியவற்றில் நீரைத் தேக்கி, வாய்க்கால்கள் வழியாக வயல்களுக்குப் பாய்ச்சியும் வந்தனர். காவிரி ஆற்றின் குறுக்கே கட்டப்பட்ட கல்லணை உலகிலேயே மிகப்பழைய அணைகளில் ஒன்றாகும். பாத்தி கட்டி நீர் நிரப்புதல் வழியாகவும் சொட்டுநீர்ப்பாசனம் மூலமாகவும் நீரை மிச்சப்படுத்தினர்.
பெரும்பாலான வேளாளர்கள் தம்முடைய சொந்த நிலங்களில் பயிர் செய்தனர். இவர்களை உழுதுண்பர், ஏரின்வளனர், வெள்ளாளர், கரலர், கலமர் என்ற பெயர்களில் அழைத்தனர். இவர்களைத் தவிர பலர், குறிப்பாக பிராமணரும் கவிஞர்களும், மன்னர்களிடமிருந்து வெகுமதியாகப் பெற்ற நிலங்களை மற்றவர்களுக்குக் குத்தகையின் பேரில் தந்து வைத்தனர். அடியார் என்றழைக்கப்பட்ட தொழிலாளர்கள் மற்றவர் நிலங்களில் சம்பளத்திற்காக வேலைக்கமர்த்தப்பட்டனர். நிலத்தின் பேரில் கரையும் விளைச்சலின்மீது வரியும் செலுத்தினர். விளைச்சலில் ஆறில் ஒரு பங்கு வரி விதிக்கப்பட்டது. வரியா அல்லது காவிடி எனப்பட்டோர் வரிகளை மக்களிடமிருந்து தண்டல் செய்தனர். ஆயக்கணக்கர்கள் இவர்களுக்குத் துணையாகக் கணக்கில் ஈடுபட்டனர்.
தொழில்
சங்ககாலத்தில் கைத்தொழிலும் பிற தொழில்களும் வேளாண்மைக்கு அடுத்தபடியாக இரண்டாம் தரமாகவே கருதப்பட்டன. தச்சர்கள் மரத்தினாலான பொருட்களையும், இரும்புக் கொல்லர்கள் பட்டறைகளில் இரும்பினாலான பொருட்களையும் செய்தனர். நெசவு, முத்துக் குளித்தல், பட்டறைப்பணிகள், கப்பல் கட்டுதல் ஆகியன அதிக அளவில் நடைபெற்று வந்தன. நூல் நூற்றலும் நெசவும் துணை வருமானம் தந்தன. வேளாளர்களும் தம் பணிநேரம் போக மீதி நேரத்தில் இந்தத் தொழில்களில் ஈடுபட்டனர். மதுரையும் உறையூரும் பருத்தி ஆடைகளுக்குப் பகழ்பெற்ற தொழில் நகர்களாக விளங்கின. மென்றுணி அல்லது சல்லாத் துணி எனப்படும் மசிலினை அழகான பல வண்ண பூ வேலைப்பாடுகளுடன் நெய்து வைத்தனர். பட்டினாலான ஆடைகளும் செய்யப்பட்டன. செல்வந்தர்களுக்கென தையல் வேலைப்பாடுகளுடன் கூடிய ஆடைகள் செய்யப்பட்டன. துணிகள் சாயத்தில் நனைக்கப்பட்டு வண்ணம் ஏற்றப்பட்டன. இவை தவிர சிராய் மரவுரி என்ற மரநாரினாலான ஆடைகள் செய்யப்பட்டு அர்ச்சகர்களால் அணியப்பட்டன. நெடிய அளவில் துணிகளை நெய்து மொத்த வணிகர்களிடம் சேர்த்தனர். அவ்வணிகர்கள் விற்பனையின்போது அவற்றைத் தேவையான நீளத்திற்கு வெட்டி விற்றனர். இவை அறுவை அல்லது துணி எனப்பட்டன. இதனால், இவ்வணிகரை அறுவை வணிகர் என்றும், இவர்கள் வசித்த தெருக்களை அறுவை வீதிகள் என்றும் அழைத்து வந்தனர். துன்னக்காரர் என்றழைக்கப்பட்ட தையல் கலைஞர்கள் மதுரை போன்ற பெரு நகரங்களில் ஆடைகளைத் தைத்து வந்தனர். முத்துக்குளித்தல் சங்ககாலத்தில் ஓங்கியிருந்தது. பாண்டிநாட்டின் துறைமுக நகரான கொற்கை முத்து வணிகத்தின் ஒரு முக்கிய மையமாக இருந்தது. இது தொடர்பான தகவல்களை கிரேக்க எகிப்து கடல் பயணிகளின் எழுத்துக்களில் இருந்த அறியலாம். சுறா மீன்களிடம் இருந்து தப்புவதற்கு மீனவர்கள் வலம்புரிச் சங்குகளைக் கொண்டு ஒலி எழுப்பியதாக ஒரு குறிப்பு தெரிவிக்கிறது. குற்றவாளிகளை தண்டிக்கும் விதமாக முத்துக் குளிப்பவர்களாகப் பணியமர்த்தினர். முத்துக்களை சல்லாத் துணியில் சுற்றி உரோம் நாட்டிற்கு ஏற்றுமதி செய்தனர். உரோமர்கள் இறக்குமதி செய்ததிலேயே விலை மிகுதியானது இம்முத்துக்களே. வட இந்தியாவிலும் பாண்டி நாட்டு முத்துக்களுக்கு பெரிய வரவேற்பு இருந்தது. மறைகளிலும் பல இடங்களில் முத்துக்களாலான அணிகளைப் பற்றிய பாக்கள் உள்ளன. வட இந்தியாவின் நுகர்தேவை மிகுதியாக இருந்ததால் கங்கையாற்று முத்துக்கள் போதவில்லை.
இரும்புக் கொல்லர்கள் தம் பணிக்களரிகளில் போர்க்கருவிகள், கலப்பை, வீட்டுப் பயன்பாட்டு ஏனங்கள், இரும்பு ஆழிகள் போன்றவற்றைச் செய்தனர். ஊதுகுழல் அல்லது துருட்டி கொண்டு நெருப்பேற்றி மாழைகளை உருக்கினர். இவர்கள் பல சிற்றூர்களின் தேவைக்கும் பொருட்களை ஆக்க வேண்டியிருந்ததால் கடுமையாக உழைக்க வேண்டியிருந்தது. கப்பல் கட்டுவதும் பண்டைத் தமிழகத்தில் ஒரு முக்கிய தொழிலாக இருந்தது. கட்டுமரங்களில் இருந்து பெரும் கப்பல்கள் வரை செய்தனர். அம்பி, படகு, திமில் ஆகியன ஆற்றைக் கடத்தலுக்கும் மீன்பிடித்தலுக்கும் பயன்பட்டன. பகரி, ஓடம், தோணி, தெப்பா, நவை ஆகியன சிறியவை. பெரிய கப்பல்களில் பாய்மரங்கள் இருந்தன.
மீன்பிடித்தல், உப்பளங்கள், மரம் வளர்ப்பு, மண்பானைகள் செய்தல், கயிறு திரித்தல், சங்கு பண்படுத்துதல், அணிகலன்களுக்கான கற்களை வெட்டுதல், போர்க்கருவிகளுக்கான தோல் உறைகள் செய்தல், நகை செய்தல், கருப்பட்டி ஆலைகள், கோயில் கட்டுதல், தேர் கட்டுதல், சிற்பம் வடித்தல், கூடை பிண்ணுதல் ஆகியன பிற தொழில்கள்.
ஆட்சியாளர்களின் பங்கு
பொருளல் லவரைப் பொருளாகச் செய்யும் பொருளல்லது இல்லை பொருள் - திருக்குறள் 751
பொருளில்லாமல் தனிமனித வாழ்க்கை சிறப்பாக அமையாது என்பதுபோல அரசாங்கத்திற்கும் பொருள் இல்லாவிட்டால் சிறப்பாக இயங்க முடியாது என்கிறார் வள்ளுவர்.ஆக நாகரிகம் தொடங்கிய நாள் முதல் அரசர்கள் தங்களுக்குரிய பொருளை பலவாறு ஈட்டியுள்ளனர்.மக்களிடமிருந்து வரி என்ற பெயரில் அரசு பொருள் ஈட்டியுள்ளது என்பதற்கான சான்று சொற்கள் தமிழ்நூல்களில் காணக்கிடைக்கின்றன. இறை, திறை, ஆயம், கொண்டி, தெறுபொருள் போன்றவை அவற்றில் சில சொற்களாகும்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:தமிழர் வரலாறு பகுப்பு:தமிழர் பண்பாடு பகுப்பு:தமிழ் இலக்கியம் பகுப்பு:தமிழ்நாட்டுப் பொருளாதார வரலாறு பகுப்பு:தமிழ்நாட்டு வரலாறு
ஈரியூர் தகடேஸ்வரர் கோயில்
ஈரியூர் தகடேஸ்வரர் கோயில் தமிழ்நாட்டில் கள்ளக்குறிச்சி மாவட்டம், ஈரியூர் என்னும் ஊரில் அமைந்துள்ள சிவன் கோயிலாகும்.
வரலாறு
இக்கோயில் பதினான்காம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.
கோயில் அமைப்பு
இக்கோயில் முதன்மைத் திருக்கோயில் என்ற வகைப்பாட்டில் இந்து அறநிலையத்துறையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. பரம்பரை அல்லாத அறங்காவலர் அமைப்பால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
பூசைகள்
இக்கோயிலில் ஒருகாலப் பூசை திட்டத்தின் கீழ் பூசை நடக்கின்றது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:கள்ளக்குறிச்சி மாவட்டத்திலுள்ள சிவன் கோயில்கள்
காந்தி குன்று
காந்தி குன்று (உயரம் 500 அடிகள்) விஜயவாடா நகரில் அமைந்துள்ளது. இது விஜயவாடா இரயில் நிலையம் பின்புறம் உள்ள தாராபேட்டை என்னும் இடத்தில் அமைந்துள்ளது. குன்றின் மீது தேச தந்தை காந்தியடிகள் நினைவு இல்லம் ஒன்று கட்டப்பட்டுள்ளது. இதுவே நாட்டில் ஏழு நினைவு தூண்கள் கொண்ட முதல் இடம் ஆகும். எனவே காந்தியின் பெயராலேயே இது அழைக்கப்படுகிறது. இந்த குன்று ஓ.ஆர்.ஆர். குன்று என அழைக்கப்பட்டது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:கிருஷ்ணா மாவட்டம்
தம்மம்பட்டி மாரியம்மன் கோயில்
தம்மம்பட்டி மாரியம்மன் கோயில் தமிழ்நாட்டில் சேலம் மாவட்டம், தம்மம்பட்டி என்னும் ஊரில் அமைந்துள்ள அம்மன் கோயிலாகும்.
வரலாறு
இக்கோயில் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.
கோயில் அமைப்பு
இக்கோயிலில் மாரியம்மன் சன்னதியும், விநாயகர் உபசன்னதியும் உள்ளன. இக்கோயில் தொகுப்புக் கோயில் என்ற வகைப்பாட்டில் இந்து அறநிலையத்துறையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. பரம்பரை அல்லாத அறங்காவலர் அமைப்பால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
பூசைகள்
இக்கோயிலில் ஒருகாலப் பூசை நடக்கின்றது. ஆடி மாதம் 6வது நாள் பொங்கல் விழா, 7வது கம்பம் முக்கிய திருவிழாவாக நடைபெறுகிறது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:சேலம் மாவட்டத்திலுள்ள அம்மன் கோயில்கள் பகுப்பு:சரி பார்க்க வேண்டிய தானியக்கக் கோயில் கட்டுரைகள்
இந்தியாவிலுள்ள மலைவாழிடங்களின் பட்டியல்
மலைவாழிடங்கள் (Hill stations) என்பன அதிக உயரத்தில் உள்ள ஒரு நகரங்களைக் குறிப்பிடுகின்றன. குறிப்பாக ஐரோப்பியர்கள் கோடை வெப்பத்திலிருந்து தப்பிக்க இது போன்ற மலைவாழிடங்களை உபயோகித்தனர். இவைகள் தென்கிழக்கு ஆசியா மற்றும் இந்தியத் துணைக்கண்டத்தில், குறிப்பாக இந்தியாவில் அதிகமாக காணப்படுகின்றன.
இந்திய துணைக்கண்டத்தில் ஏழு முக்கிய மலைத்தொடர்கள் இருக்கின்றன, மற்றும் இவற்றுள் மிகப் பெரியது இந்தியாவின் வடக்கு பகுதியில் உள்ள இமயமலை. கிழக்கு இமயமலையிலுள்ள கஞ்சஞ்சங்கா மலையில் டார்ஜீலிங், கேங்டாக் மற்றும் உத்தரகாண்டில் உள்ள நந்தா தேவி போன்ற புகழ் பெற்ற நகரங்கள் மற்றும் கோயில்கள் அமைந்துள்ளன. இதே பகுதியில் தான் சிவாலிக் மலை தொடர் உள்ளது, இங்குள்ள புகழ்பெற்ற மலைவாழிடங்கள் டல்லவுசி, குலு, சிம்லா, நைனிடால் போன்றவை ஆகும்.
இந்தியாவிலுள்ள பெரும்பாலான மலைவாழிடங்கள், ஆங்கிலேயர்களால் கடுமையான வெப்பத்திலிருந்து தங்களை தற்காத்துக்கொள்ள உருவாக்கப்பட்டன.
இந்தியாவில் பெரும்பாலான மலைவாழிடங்கள், இமயமலையில் ஜம்மு காஷ்மீர், இமாச்சலப் பிரதேசம், உத்தரகண்ட், சிக்கிம், மேற்கு வங்காளம், அருணாச்சலப் பிரதேசம், நாகாலாந்து, மேகாலயா, மற்றும் மகாராட்டிரம், கர்நாடகம், தமிழ்நாடு மற்றும் கேரளத்தின் மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைகளில் அமைந்துள்ளன.
இந்த மலைவாழிடங்கள் உலகப் புகழ் பெற்றிருப்பதால் கோடை விடுமுறையைக் கழிக்க இங்கு பயணிகள் அடிக்கடி வருகின்றனர். இதனால் இந்த இடங்கள் அனைத்திலிருந்தும் முக்கிய நகரங்களுக்கு ரயில், சாலை மற்றும் விமான போக்குவரத்து சேவையால் இணைக்கப்படுள்ளன.
வரலாறு
11 ஆம் நூற்றாண்டில் கங்க வம்சத்தால் நந்தி மலை உருவாக்கப்பட்டது. இது திப்பு சுல்தானால் (1751 - 1799) கோடைகால ஓய்விடமாக பயன்படுத்தப்பட்டது.
பிரித்தானிய அரசாங்கம் மற்றும் குறிப்பாக இந்தியா பிரித்தானிய படை, 50 முதல் 60 மலைவாழிடங்களை இந்தியத் துணைக்கண்டத்தில் கண்டுபிடித்தன. மீதமுள்ள இடங்களை இந்தியா மன்னர்கள் பல் நூற்றாண்டுகளாக பொழுதுபோக்கு இடங்களாகாவும் நிரந்தர தலைநகரமாவும் உருவாக்கினர். நீண்ட கோடைக்காலத்தின் கடுமையான வெப்பத்திலிருந்து தப்பிக்கவே இந்த இடங்களை உருவாக்கினர்.
தேவை
பல மலைவாழிடங்கள் கோடைக்காலத்தின் தலைநகராக செயல்பட்டன, எடுத்துக்காட்டாக சிம்லா, பிரித்தானிய இந்தியாவின் கோடைகால தலைநகராக செயல்பட்டது. சுதந்திரத்திற்கு பிறகு மலைவாழிடங்கள், கோடைக்காலத்தின் தலைநகராக இருந்த பணி முடிவுக்கு வந்தன. ஆனால் பல மலைவாழிடங்கள் இன்றும் பிரபலமான கோடைவாசத்தலங்களாக இருக்கின்றன.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:இந்தியா பகுப்பு:புவியியல் பகுப்பு:துப்புரவு முடிந்த கோயம்புத்தூர் மாவட்ட ஆசிரியர்கள் தொடங்கிய கட்டுரைகள்
நல்லான்பிள்ளைபெற்றாள் ஊராட்சி
நல்லான்பிள்ளைபெற்றாள் ஊராட்சி (Nallanpillaipetral Gram Panchayat), தமிழ்நாட்டின் விழுப்புரம் மாவட்டத்தில் உள்ள செஞ்சி வட்டாரத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த ஊராட்சி, செஞ்சி சட்டமன்றத் தொகுதிக்கும் ஆரணி மக்களவைத் தொகுதிக்கும் உட்பட்டதாகும். இந்த ஊராட்சி, மொத்தம் 7 ஊராட்சி மன்றத் தொகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. இவற்றில் இருந்து 7 ஊராட்சி மன்ற உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றனர். 2011ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, மொத்த மக்கள் தொகை 2836 ஆகும். இவர்களில் பெண்கள் 1470 பேரும் ஆண்கள் 1366 பேரும் உள்ளனர்.
அடிப்படை வசதிகள்
தமிழ்நாடு ஊரக வளர்ச்சி மற்றும் ஊராட்சித் துறையின் 2015ஆம் ஆண்டுத் தரவின்படி கீழ்க்கண்ட தகவல் தொகுக்கப்பட்டுள்ளது.
சிற்றூர்கள்
இந்த ஊராட்சியில் அமைந்துள்ள சிற்றூர்களின் பட்டியல் :
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:விழுப்புரம் மாவட்ட ஊராட்சிகள் பகுப்பு:த. இ. க. ஊராட்சித் திட்டம்
சேலம்
சேலம் (ஆங்கிலம்:Salem) என்பது இந்தியாவின், தமிழ்நாடு மாநிலத்தில் அமைந்துள்ள சேலம் மாவட்டத்தில் இருக்கும் ஒரு சேலம் மாநகராட்சி ஆகும். தமிழகத்தின் ஐந்தாவது பெரிய நகரான சேலம் தமிழகத்தின் வட மத்திய பகுதியில் அமைந்துள்ளது. மழவர் நாட்டில் அமைந்துள்ள இவ்வூர், மாம்பழத்திற்கு பெயர் பெற்றது. சேலம் மாநகராட்சி பரந்து விரிந்த ஓர் பெருநகரம் ஆகும். தமிழகத்தின் சென்னை, கோயம்புத்தூர், மதுரை மற்றும் திருச்சிக்கு அடுத்த ஐந்தாவது பெருநகரம் ஆகும். தென்னிந்தியாவை பொறுத்தவரையும், தமிழகத்தை பொறுத்தவரை இங்கு தான் தமிழக மக்கள் நுகர்வோர் பொருட்கள் விலை நிர்ணயிக்கப்படும். சேலம் மாநகர விலைதான் தமிழகத்தில் 38 மாவட்டங்களும் நிர்ணயிக்கப்படும். சேலம் மாநகராட்சியானது தென்னிந்திய இரயில்வே கோட்ட தலைமை இடமாகும். இந்த கோட்டத்தில் தமிழகத்தில் 10 மாவட்டங்கள் அடங்கும். இதனால்தான் இது சேலம் பெருநகர மாநகராட்சியாக தரம் உயர்த்தப்பட்டது.
பெயர்க்காரணம்
சேரலம் என்பது சேலம் ஆனது என்பதற்கு ஏத்தாப்பூர் செப்பேட்டில் உள்ள ' சாலிய சேரமண்டலம் ' என்றத் தொடரை ஆதாரமாகக் கூறுவர். சேரவரையன் மலையும் இதற்கு இன்னொரு சான்றாக இருக்கிறது. சைலம் என்ற சொல்லிற்கு மலைகளால் சூழ்ந்த வாழிடம் என்பது பொருள். இதனால் சைலம் என்பதே திரிந்து சேலம் ஆனது என்பதற்கு ஆதாரங்கள் ஏதுமில்லை. இவ்வூரை சைலம் எனக் குறிப்பிடும், ஆவணங்களோ கல்வெட்டுகளோ எதுமில்லை. ஆனால் சேலம் எனவே குறிப்பிடும் கல்வெட்டுகள் மாவட்டம் முழுவதும் கிடைக்கின்றன.
சேலத்தின் முதன்மை மலைத் தொடர் சேர்வராயன் மலை. சேர+அரையன் என்பதின் திரிபே சேர்வராயன் என்றாகும். அரையன் என்பதற்கு அரசன் என்று பொருள். எனவே சேரலம் என்பதின் திரிபு சேலம் என்றானது எனலாம். ஏத்தாப்பூர் செப்பேடு இவ்வூரைச் "சாலிய சேரமண்டலம்" எனக் குறிப்பிடுகிறது. எனவே, சேரலம் என்னும் பெயரே காலப்போக்கில் திரிந்து சேலம் என வழங்கப்பட்டது எனக் கூறுவதற்குச் சிறு ஆதாரங்கள் உண்டு. 'சேலம்' என்றால் 'மலைகள் சூழ்ந்த இடம்' என்று பொருள். சேலை நெசவில் பெயர்பெற்று சேலையூர் என்ற பெயர் சேலம் என காலப்போக்கில் மருவியது எனவும் கூறுவர். இலக்கண விதிப்படி சேல்+அம் = சேலம் என புணரும். சேல் ஆறும் ஏரிகளும் நிறைந்த பகுதிகளில் மீன்கள் நிறைய கிடைத்ததால் இப்பெயர் பெற்றிருக்கலாம் எனவும் கூறலாம் என்றாலும் சேரன் ஆண்டதால் சேர்வராயன் மலை ஆயிற்று என்பது போல சேரலம் என்பது 'சேலம்' ஆயிற்று என்பதே சரியாகத் தோன்றுகிறது.
வரலாறு
சேலம் மற்றும் கோவைப் பகுதிகள் நீண்ட காலம் மதுரை நாயக்கர்களின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்தது. பிற்பாடு பொ.ஊ. 1768 இல் மதுரை-மைசூர் போரில் சேலம் ஹைதர் அலி கட்டுப்பாட்டுக்கு சென்றது. பின்பு 1799இல் லார்டு க்லைவ் கைப்பற்றி சங்ககிரி துர்கத்தை தலைமை இடமாக கொண்டு வெள்ளையர்கள் அரசாங்கம் சார்பில் நிர்வாகம் நடந்தது. ஆங்கிலேயர்களின் இராணுவ படைத்தளமாக சேலம் விளங்கியது. அவர்கள் கட்டிய கோட்டை இங்குள்ளது, கோட்டைப்பகுதி தற்போது நகரின் மைய பகுதியாக உள்ளது.
சேலம் மாவட்டம் கொங்குநாட்டின் ஒரு பகுதியாக பண்டைய நாட்களில் இருந்து வந்துள்ளது. அதற்கு முன்னர் அதியமான் ஆட்சிப் பகுதியில் இருந்து வந்துள்ளது. சேலம் மாவட்டத்தின் வரலாறு பழமையானது. இங்கு புதிய கற்கால மனிதன் பயன்படுத்திய கோடரிகள், சுத்திகள், பானைகள், தேய்ப்புக் கற்கள், வளையல்கள் போன்றவை சேர்வராயன், கல்ராயன், வத்தலமலை, மேலகிரி, குட்டிராயன் மலை முதலிய பகுதியில் கிடைத்திருக்கிறது. எண்ணற்ற நடுகற்கள் கிடைத்திருக்கின்றது. இம்மாவட்டம் தர்மபுரி அதியமான்கள், சோழர்கள், கன்னடர்கள், நாயக்கர்கள், திப்புசுல்தான், ஆங்கிலேயர்கள் ஆட்சிக்கு உட்பட்டிருந்தது.
பிரிட்டீஷ் கிழக்கிந்தியக் கம்பெனி படைக்கும் திப்பு சுல்தானுக்கும் இடையே 1792இல் நடைபெற்ற போரைத் தொடர்ந்து ஒரு ஒப்பந்தம் ஏற்பட்டது. இதன் அடிப்படையில் திப்புசுல்தானிடம் இருந்து பெறப்பட்ட பகுதிகளைக் கொண்டு 'பாரமஹால் மற்றும் சேலம்' மாவட்டம் 1792இல் உருவாக்கப்பட்டது. தர்மபுரி மாவட்டத்தின் பெரும்பாலான பகுதிகளைக் கொண்டு பாரமஹால் (12 சமஸ்தானங்கள்) மற்றும் சேலம் மாவட்டத்தின் கிருஷ்ணகிரியைத் தலைநகராகக் கொண்ட பார மஹால் மாவட்டம் என்றும், சேலத்தைத் தலைநகராகக் கொண்ட தாலக்காட் மாவட்டம் என்றும் இரண்டாகப் பிரிக்கப்பட்டது. 1801இல் இவை இரண்டும் ஒன்றிணைக்கப்பட்டது. பின்னர் 1808இல் இ. ஆர். ஹார்கிரேவ் மாவட்ட ஆட்சித் தலைவராக இருந்தபோது, இது சேலம் மாவட்டம் எனப் பெயர் மாற்றம் செய்யப்பட்டது. மாவட்டத் தலைநகர் தருமபுரியில் இருந்து சேலத்திற்கு 1830இல் மாற்றப்பட்டது. தொடர்ந்து சில ஆண்டுகள் தலைநகர் ஓசூருக்கு மாற்றப்பட்டாலும்கூட, 1860இல் ஆட்சித் தலைவர் அலுவலகம் மீண்டும் சேலத்திற்கு மாற்றப்பட்டது. 1965இல் சேலத்தில் இருந்து சேர்வராயன் மலையின் வடக்கில் உள்ள பகுதிகள் தனியாகப் பிரிக்கப்பட்டு, தர்மபுரி மாவட்டம் புதியதாக உருவாக்கப்பட்டது. 1996 மே மாதம் சேலம் மாவட்டத்திலிருந்து நாமக்கல் மாவட்டம் உருவாக்கப்பட்டது.
சிறப்பு
கொங்கு மண்டலத்தின் கிழக்கு எல்லையில் அமைந்துள்ள சேலம் ஒரு வணிக நடுவம் ஆகும். சேலம் மல்கோவா வகை, மாம்பழத்திற்கு பெயர் பெற்ற இடம். இதனால் இதனை "மாங்கனி நகரம்" என்றும் அழைப்பார்கள்.
மக்கள் வகைப்பாடு
இந்திய 2011 மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி 829,267 மக்கள் இங்கு வசிக்கின்றார்கள். இவர்களில் 51% ஆண்கள், 49% பெண்கள் ஆவார்கள். சேலம் மக்களின் சராசரி கல்வியறிவு 84.42% ஆகும், இதில் ஆண்களின் கல்வியறிவு 89.30%, பெண்களின் கல்வியறிவு 79.50% ஆகும்.
2011 ஆம் ஆண்டு மதவாரியான கணக்கெடுப்பின்படி, சேலத்தில் இந்துக்கள் 89.79%, முஸ்லிம்கள் 7.48%, கிறிஸ்தவர்கள் 2.36%, சீக்கியர்கள் 0.02%, பௌத்தர்கள் 0.01%, சைனர்கள் 0.11%, 0.2% பிற மதங்களைப் பின்பற்றுபவர்கள் மற்றும் சமயமில்லாதவர்கள் 0.02% பேர்களும் உள்ளனர்.
2011 இல் எடுக்கப்பட்ட மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்பின், மதிப்பீடுகளின்படி மாநகரப்பகுதியின் மக்கள்தொகை 8,29,267 ஆகவும், கூட்டுநகரப்பகுதியின் மக்கள்தொகை 9,17,414 ஆகவும் உள்ளது.
பொருளாதாரம்
thumb|250px|left|[[ஏற்காடு|ஏற்காட்டிலிருந்து தெரியும் டான்மாங் மாக்னசைட் சுரங்கம்]]
உள்ளாட்சி நிர்வாகம்
மாநகராட்சி - 1; நகரசபைகள் - 4; ஊராட்சி ஒன்றியங்கள் - 20; பேரூராட்சிகள் - 34; பஞ்சாயத்துகள் - 376; கிராமங்கள் - 3,100;
வருவாய் நிர்வாகம்
கோட்டங்கள் - 4; வட்டங்கள் - 9;
சட்ட சபை தொகுதிகள்
11 சட்ட சபை தொகுதிகள் உள்ளன:
1) கெங்கவள்ளி (தனி)
2) ஆத்தூர் (தனி)
3) ஏற்காடு (தனி - பழங்குடியினர்)
4) ஓமலூர்
5) மேட்டூர்
6) எடப்பாடி
7) சங்ககிரி
8) சேலம் மேற்கு
9) சேலம் வடக்கு
10) சேலம் தெற்கு
11) வீரபாண்டி
பாராளுமன்றத் தொகுதிகள் 4
(சேலம் மாவட்டத்தின் சங்ககிரி சட்டமன்ற தொகுதி) (சட்டமன்ற தொகுதிகள்) (சேலம் மாவட்டத்தின் ஆத்தூர், கெங்கவள்ளி, ஏற்காடு சட்டமன்ற தொகுதிகள்) (சேலம் மாவட்டத்தின் மேட்டூர் சட்டமன்றத் தொகுதி)
(சேலம் மட்டும் முழுத்தொகுதி, மற்றவை வேறு மாவட்ட பகுதி)
ஆன்மீக தலங்கள்
சேலம் மற்றும் அதன் சுற்று வட்டார பகுதிகளில் அதிக அளவில் கோவில்களை காணலாம். இங்கு உள்ள முக்கிய கோயில்கள் சில, ஆடி மாதத்தில் சேலம் கோட்டை மாரியம்மன் கோவில் திருவிழா நடக்கும் அதே சமயத்தில் சேலம் செவ்வாய்ப் பேட்டை மாரியம்மன் கோவிலின் திருவிழாவும், சேலம் அன்னதானப்பட்டி மாரியம்மன் கோவில் திருவிழாவும், சேலம் குகை மாரியம்மன் காளியம்மன் கோவில் திருவிழாவும், சேலம் அம்மாப்பேட்டை மாரியம்மன் கோவில் திருவிழாவும் நடக்கும்.
கல்வி
thumb
இங்கு பெரியார் பல்கலைக்கழகம் அமைந்துள்ளது. சேலம், நாமக்கல், தருமபுரி, கிருஷ்ணகிரி மாவட்ட கல்லூரிகள் இப்பல்கலைக்கழகத்தின் கட்டுப்பாட்டுக்குள் வருகின்றன.
சுற்றுலா இடங்கள்
ஏற்காடு (மலைவாழிடம் - கடல் மட்டத்திலிருந்து 5100 அடி உயரம்), மேட்டூர் அணை, தாரமங்கலம் கோவில், சேலம் உருக்காலை, மேச்சேரி பத்ரகாளியம்மன் கோவில், சேலம் கந்தாஸ்ரமம், குருவம்பட்டி உயிரியல் பூங்கா.
இயற்கை வளம்
இம்மாவட்டத்தில் பெரும்பகுதி செம்மண்,களிமண் மற்றும் கரிசல்மண் வகையைச் சார்ந்தது. இங்கு காவிரியும், வெள்ளாறும், வசிட்ட நதியும், திருமணிமுத்தாறு இம்மாவட்டம் குறிஞ்சித் திணையைச் சார்ந்தது. கல்வராயன், சேர்வராயன், நகரமலை, கஞ்சமலை, தீர்த்தலை, நைனாமலை, பச்சைமலை,கபிலமலை முதலியவை முக்கியமானவை.
கனிமவளம்
கஞ்சமலை, தீர்த்தலை ஆகிய மலையில் இரும்புத் தாது உள்ளது. கஞ்சமலையில் உள்ள இரும்புத்தாது எளிதில் வெட்டியெடுக்கும்படி அமைந்துள்ளது. இம்மலையில் சுமார் 45 கோடி டன் எடையுள்ள இரும்புத் தாது உள்ளதாகக் கணக்கிடப்பட்டுள்ளது. அவற்றிலிருந்து எடுக்கக்கூடிய இரும்புத்தாதுவின் அளவு 304 மில்லியன் டன் என்று கணக்கிடப்பட்டுள்ளது. சேர்வராயன் மலைப் பகுதியில் அலுமினியம் தயாரிப்பதற்கு அவசியமான பாக்சைட் என்ற தாது அதிக அளவில் கிடைக்கின்றது.
வேளாண்மை
ஆண்டு முழுவதும் இங்கு வேளாண்மை செய்யப்பட்டு வருகிறது. நெல், கரும்பு, வாழை, பருத்தி, சோளம், மாம்பழமும் இதைத் தவிர காப்பி, பாக்கு, நிலக்கடலை, வெற்றிலை, மரவள்ளிக்கிழங்கு, பழவகைகள் ஆகியப் பயிர்கள் விளைவிக்கப்படுகின்றன.
வசிட்ட நதியின் குறுக்கே 16 அணைகள் கட்டப்பட்டுள்ளன. இவற்றிலிருந்து வெட்டப்பட்டுள்ள கால்வாய்களின் மூலம் சுமார் 6000 ஏக்கர் நிலங்கள் நீர்பாசனம் வசதி பெறுகின்றன. மேட்டூர் அணை கால்வாய் மூலம் ஓமலூர், சங்ககிரி வட்டங்கள் பயனடைகின்றன. சேலம் பொதுப்பணித்துறை மற்றும் பஞ்சாயத்து யூனியன் ஏரிகள் மொத்தம் 258 உள்ளன. இவ்வேரிகளால் மொத்தம் 23500 ஏக்கர் நிலங்கள் நீர்பாசன வசதி பெறுகின்றன.
நெசவுத்தொழில்
சேலம் மாவட்டத்தில் இரண்டாவது பெருந்தொழிலாக நெசவுத்தொழில் இருந்து வருகிறது. தமிழ்நாட்டிலேயே அதிகமான கைத்தறிகள் உள்ள மாவட்டம் சேலம் மாவட்டமாகும். சேலம் நகரிலும், புதுப்பாளையம், வெண்ணந்தூர், ஆட்டையாம்பட்டி, தாரமங்கலம் ஆகிய ஊர்களிலும் பருத்தி ஆடைகள் மிகுதியாக நெய்யப்படுகின்றன. சேலம், வெண்ணந்தூர் ஆகிய இடங்களிலும், ஜலகண்டபுரத்தில் இப்போது பவர்லும் தறிகள் மிகுதியாக உள்ளன. சேலம் நகரத்தில் அம்மாப்பேட்டைப் பருத்தி ஆடை நெய்வதில் சிறந்து விளங்குகின்றன. அம்மாப்பேட்டை கூட்டுறவு சங்கம் புகழ்பெற்றது. சேலம் நகரிலும், சேலம் நகரத்தைச் சார்ந்த கொண்டலாம்பட்டிப் பகுதியிலும் பட்டாடைகள் நெய்யப்படுகின்றன.
கால்நடை வளர்ப்பு
தமிழ்நாட்டில் உள்ள கால்நடைகளில் 7 சதவீதம் கால்நடைகள் சேலம் மாவட்டத்தில் வளர்க்கப்படுகின்றன. ஓமலூர் வட்டத்திலுள்ள மேச்சேரியில் நல்ல தரமான ஆடுகள் வளர்க்கப்படுகின்றன. இவ்வாடுகளின் மாமிசமும், தோலும் தரத்தில் உயர்ந்தவை. இவ்வாடுகளின் தரத்தை உயர்த்த கோயமுத்தூரிலுள்ள, தமிழ்நாடு விவசாயப் பல்கலைக்கழகம், அரசாங்க நிதி உதவியோடு செயல்படுகிறது. சேலம் மாவட்டத்தில் காங்கேயம் மாடுகள், நெல்லூர் பசுக்கள், ஓசூர் பசுக்கள், சிந்திப் பசுக்கள் ஆகியவை அதிகளவில் வளர்க்கப்படுகின்றன. மேச்சேரியில் வாரந்தோறும் மாட்டுச் சந்தை கூடுகின்றது.
'தமிழ்நாடு பால்பண்ணைத் தொழில் வளர்ச்சிக் கழகம்' சேலத்தில் பெரிய அளவில் பாலைப் பாதுகாக்க குளிர்ப்பதன வசதி செய்து பல்வேறு இடங்களுக்கும் அனுப்புகிறது.
சேலம் மாவட்ட தொழில் வளம்
சேலம் மாவட்டத்திலுள்ள, மோகனுரில் சர்க்கரைத் தொழிற்சாலை நடைபெற்று வருகிறது. பள்ளிப் பாளையத்தில் பெரிய காகிதத் தொழிற்சாலை இயங்கி வருகிறது. சேலம் (உடையாபட்டி), சேலம், ஆத்தூர், (செல்லியம் பாளையம்), குமாரபாளையம், மேட்டூர் ஆகிய இடங்களில் பெரிய நூற்பு ஆலைகள் நடைபெற்று வருகின்றன.
சேலம் மாவட்டத்திலுள்ள, சங்ககிரி துர்க்கத்தில் இந்தியா சிமெண்ட் தொழிற்சாலை ஏற்படுத்தப்பட்டுள்ளது. மேட்டூரில் இரசாயனப் பொருள் தொழிற்சாலை, அலுமினியத் தொழிற்சாலை, மூலாம் பூசும் தொழிற்சாலை, சந்தன எண்ணெய்த் தொழிற்சாலை, வனஸ்பதி தொழிற்சாலை ஆகிய தொழிற்சாலைகள் நடைபெற்று வருகின்றன. இந்தியாவிலேயே அதிகமான ஜவ்வரிசி இம்மாவட்டத்தில்தான் உற்பத்தியாகின்றது.
முக்கிய விளைபொருள்கள்
நெல், பருப்புவகைகள், பருத்தி, மரவள்ளிக் கிழங்கு, கரும்பு, நிலக்கடலை, மாம்பழம் மற்றும் ரோஜா, மல்லிகை. 521 ஹெக்டேர் பரப்பு விவசாயத்திற்கு பயன்படுத்தப்படுகிறது.
சுகவனேசுவரர் கோயில்
கல்வெட்டுக்களில் கிளிவண்ணமுடைய நாயனார், கிளிவனக் கோயில் பெருமான் அடிகள், கிளி வண்ணத் தேவர் என்னும் திருப்பெயர்கள் குறிக்கப்பட்டுள்ளன. இலக்கியச் சான்றுகளைக் கொண்டு பார்க்கும்போது பொ.ஊ. 7-8 ஆம் நூற்றாண்டுகளைச் சேர்ந்தது எனலாம். இத்திருக்கோயில் கருவறை, அர்த்த மண்டபம், மகாமண்டபம், அந்தராளம், நிருத்த மண்டபம் என ஐந்து அமைப்புகளைக் கொண்டு விளங்குகின்றது. இக்கோயிலின் தென்பால் அறுபத்து மூவர் வீற்றிருக்கின்றனர். இக்கோயிலின் தென்மேற்குப் பிராகாரத்தில் கிழக்கு நோக்கியவாறு வலம்புரி விநாயகர் தனித் திருச்சந்நிதி கொண்டு விளங்குகின்றார். வடமேற்குப் பிராகாரத்தில் முருகப்பெருமான் தனி திருச்சந்நிதியில் எழுந்தருளி காட்சி தருகிறார். திருக்கோயிலின் மேற்கு மதிற் சுவரையொட்டித் தென்பால் பஞ்சமுக லிங்கங்களையும், வடபால் சரசுவதி, கஜலட்சுமி ஆகியோரையும் கண்டு வழிபடலாம். இக்கோயிலின் கருவறையின் மேற்குக் கோட்டத்தில் அண்ணாமலையாரையும், வடக்குத் தேவகோட்டத்தில் காளியும், தெற்குக் கோட்டத்தில் தட்சிணாமூர்த்தியும், வடபால் கோமுகத்தை ஒட்டி சண்டேசுவரர் சந்நிதியும் உள்ளன. பிற கோயில்களில் சேலம் கோட்டை மாரியம்மனும், தேரடி இராஜகணபதியும் சிறந்த வரப்பிரசாதிகள்.
மேட்டூர்
சேலத்திலிருந்து 52 கி.மீ. தொலைவில் இவ்வூர் உள்ளது. இவ்வணையைக் கட்டியவர் ஜார்ஜ் என்னும் ஆங்கிலேயர். மேட்டூர் அணை இந்தியாவின் மிகப்பெரிய அணைகளுள் ஒன்றாகும். இரண்டு மலைகளுக்கு இடையே காவிரியாற்றை தடுத்து - குறுக்கே கட்டப்பட்ட அணையே மேட்டூர் அணையாகும். இந்த அணையின் மூலம் தஞ்சை, திருச்சி, சேலம், நாகை, திருவாரூர் மாவட்டங்களில் 2,71,000 ஏக்கர் நிலம் பாசன வசதி பெருகிறது. மேட்டூர் அணையிலிருந்து ஓடிவரும் நீரைக் கொண்டு மின்சாரம் உற்பத்தி செய்யப்படுகிறது. இங்கு சுரங்க மின் நிலையம் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. அணையை ஒட்டி பூங்கா அமைந்துள்ளது. இந்நகரையொட்டி தொழிற்பேட்டைகள் அமைந்துள்ளன. இரசாயனப் பொருள் உற்பத்தி சாலையும், அலுமினியத் தொழிற்சாலையும் உள்ளன.
தாரமங்கலம்
சேலத்திலிருந்து 24 கி.மீ. தொலைவிலுள்ளது. இங்குள்ள 'கைலாசநாதர் கோயில்' கெட்டி முதலியார்கள் என்று கூறப்படும் சிற்றரசரால் கட்டப்பட்டது. ஊரின் நடுவே கோயில் மேற்கு நோக்கி, ஐந்து நிலைகள் கொண்ட இராசகோபுரத்தின் ஏழு கலசங்களும், சுமார் 375 சுதைச் சிற்பங்களும் அமைந்து விளங்குகின்றன. திருக்கோயிலினுள்ளே முன் மண்டபத்து எட்டுத் தூண்கள் சிற்பக்கலை வடிவங்களாகவே திகழ்கின்றன. முதல் தூணும், கடைசித் தூணும் தளர்ந்து வளைந்துள்ளவை போன்று அமைக்கப்பெற்றுள்ளன.
தூண்களில் யாழி மீதும், இரு குதிரைகள் மீதும் வீரர்கள் இருப்பது போன்று அமைக்கப்பட்டுள்ளன. யாழியின் வாயில் கல் உருண்டை உள்ளது. ஆனால் அதனுள் கை நுழையாது; விரல்கள் செல்லும் இடைவெளி உண்டு. அதன் மூலம் சிற்பி கல்லுருண்டையைக் கடைந்திருக்கிறான்.
மேச்சேரி
சேலத்தில் இருந்து 32 கிலோமீட்டர் தொலைவிலும், மேட்டூர் அணையில் இருந்து 20 கிலோமீட்டர் தொலைவிலும் 800 ஆண்டுகளுக்கு மேல் பழமைவாய்ந்த பத்ரகாளியம்மன் கோவில் உள்ளது. இந்தக் கோவில் பிரதான வாசல் வடக்கு நோக்கிய ராஜகோபுரத்துடன் கம்பீரமாகக் காட்சி அளிக்கிறது. மேலும் கோவிலைச் சுற்றி உயர்ந்த மதில்களும், நான்கு திசைகளிலும் நான்கு கோபுரங்களுடன் கூடிய வாசல்களும் உள்ளன.
மேச்சேரி பத்ரகாளியம்மன் கோவிலில் அன்னையின் அஷ்டபுஜங்களில் பிரம்மா, விஷ்ணு, ருத்ரரூபமான சூலாயுதம், கபாலம், உடுக்கை, வாள், கேடயம், தலை, மணிகளை தாங்கிய தண்டையணி பொன்சலங்கை அணிந்து வலதுகால் மேலூன்றி, பொன் சலங்கை அணிந்த இடது காலை அசுரன் மீது ஊன்றி வீராசனத்தில் அமர்ந்து, மூக்கில் மின்னும் மூக்குத்தியும், பவளமாய் ஜொலிக்கும் புன்சிரிப் புடனும், அக்னி மகுடமும், குண்டலமும் அணிந்து தேவியாய், பத்ரகாளியாய் அனைவருக்கும் அருள்புரிகின்றாள்.
மாசி மாதம் திருவிழா நடைபெறும். அப்போது பூக்கரகம் எடுத்தல், அலகு குத்துதல், அக்னிக்குண்டம் இறங்குதல், தீச்சட்டி எடுத்தல் என பக்தர்கள் தங்களது நேர்த்திக்கடனைச் செலுத்துவார்கள்.
தினமும் காலை, மாலை வேளைகளில் பூஜை நடைபெறும்.
தமிழ்ப் புத்தாண்டு, ஆங்கிலப் புத்தாண்டு, வைகாசி விசாகம், சித்ரா பெளர்ணமி, தை அமாவாசை, ஆடி அமாவாசை, ஆடிப்பூரம், மாசி மகம், கார்த்திகை தீபம், நவராத்திரிபெருவிழா, தீபாவளி, விநாயகர் சதுர்த்தி போன்ற விஷேச நாட்களில் சிறப்பு பூஜைகள் நடைபெறும்.
பேளூர்
சேலத்திலிருந்து 25 கி.மீ. தொலைவில் உள்ளது. வசிட்ட நதிக்கரையில் அமைந்துள்ளது. சிதில மடைந்த இந்த சிவன் கோயிலுக்குப் பெயர் தான்தோன்றிநாதர் கோயில் ஆகும். இக்கோயிலிலுள்ள நிருத்த மண்டபம் உன்னதச் சிற்பக்கலையரங்கமாகத் திகழ்கின்றது. இம்மண்டபத்திலுள்ள தூண்கள் ஒவ்வொன்றும், தாரமங்கலத் தூண் சிற்பங்களை ஒத்துக் காணப்படுகின்றன. இங்கும் யாழியின் வாயில் கற்குண்டு உண்டு.
இக்கோயிலின் வடபால் சிங்கத்தின் வாயில் புகுந்து கிணற்றுக்குச் செல்லும் அமைப்பு வியப்புக்குரியது. தென்பாலுள்ள புனிதமரமான - தலவிருச்சமான பலாமரம் இலுப்பை மரமாகக் காட்சி தருவது வியப்புக்குரியது. இத்திருக்கோயிலிலுள்ள எட்டுத் திருக்கரங்களோடும், ஐம்படை ஆயுதங்களோடும் விளங்குவது கண்டு மகிழத்தக்கது. அவ்வாறே முருகப் பெருமான் அறுமுகங்களோடு விளங்குவது கண்டு மகிழத்தக்கது.
ஆத்தூர்
சேலத்திலிருந்து 51 கி.மீ. / 32 மைல் கல்தொலைவிலுள்ளது. இங்கு பெரும் கோட்டை ஒன்று நன்கு பராமரிக்கப்பட்டு வருகிறது. வசிஷ்ட நதிக் கரையில் அமைந்துள்ளது. அதனால் ஆற்றூர் - தற்போது ஆத்தூர் என்றாகி உள்ளது. இந்நகரம் நெல் வணிகத்தால் சிறப்புபெற்று - 'ஆத்தூர் கிச்சிடி சம்பா' என புகழ்பெற்றது. இந்நகரத்தில் பற்பல ஜவ்வரிசி உற்பத்திக் கூடங்கள் உள்ளன. கி.பி. 1559 -1585 காலத்தில் ஆண்ட கெட்டி முதலி என்ற சிற்றரசரால் இக்கோட்டைக் கட்டப்பட்டது. இக்கோட்டையிலுள்ள பெருமாள் கோயிலும் அக்காலத்தில் கட்டப்பட்டது. முதலியார் சிலை என ஒன்றும் இக்கோயிலில் உள்ளது. இக்கோட்டையின் முப்புறமும் அகன்ற அகழியும், தென்புறம் வசிஷ்ட நதியும், நாற்புறமும் உயர்ந்த கோட்டை மதிலும், பீரங்கி அமைக்கத் தக்க மதிற்குமிழிகளும், ஓய்வு மண்டபக் குமிழிகளும், பகைவர் எளிதில் நுழையாதவாறு குறுவாயில்களும் அமைந்துள்ளன. நான்கு நெற்களஞ்சியங்களும், பாழடைந்த மண்டபங்களும், இராணியின் அந்தப்புரமும், இரண்டு நீச்சல் குளங்களும், கிழக்கே இடிந்த மதிலும் என காணப்படுகின்றன. இக்கோட்டைக்குள் உள்ள சிவன் கோயில், காயநிர்மலேசுவரர் கோயில் என அழைக்கப்படுகின்றது. இக்கோயிலின் அமைப்பு ஆதித்தசோழன் பாணியில் காணப்படுகிறது.
சங்ககிரி
சேலத்திலிருந்து 35 கி.மீ. தொலைவிலுள்ளது. இங்கு 13 ஆம் நூற்றாண்டில் கட்டப்பட்ட கோட்டை சிதிலமடைந்து காணப்படுகிறது. பிற்காலத்தில் ஹைதர் அலியும், திப்பு சுல்தானும் இக்கோட்டையை பயன்படுத்தினர்.
தம்மம்பட்டி
சேலத்திலிருந்து 59 கி.மீ. தொலைவிலுள்ளது. இங்கு சிற்ப வேலைபாடுகள் நிறைந்த கதலி நரசிம்மப்பெருமாள் கோயில் உள்ளது. உலக அளவில் தம்மம்பட்டி சிற்பக்கலை பெயர் வாய்ந்தது. பிரிட்டன் பிரதமர் விரும்பிப் புகைத்த சுருட்டும் தம்மம்பட்டியுடையதாகும். சேலம் மாவட்டத்தில் ஆத்தூரை அடுத்த பெரிய நகரம் இதுவே.
இளம்பிள்ளை
இப்பகுதியானது கஞ்சமலை அடிவாரத்தில் அமைந்துள்ளது. இம்மலையில் பிரசித்தி பெற்ற சித்தர் கோவிலானது இளம்பிள்ளைக்கு அருகாமையில் அமைந்துள்ளது. இளம்பிள்ளை அபூர்வா பட்டு நெசவுத் தொழில் பிரபலமானது. விரைவில் வளர்ந்து வரும் தொழில் நகரங்களில் இதுவும் ஒன்றாக இருக்கிறது.
இளம்பிள்ளை பேரூராட்சிக்கு கிழக்கில் சேலம் 20 கி.மீ; மேற்கில் தாரமங்கலம் 15 கி.மீ; வடக்கே ஓமலூர் 20 கி.மீ; தெற்கே சங்ககிரி 22 கி.மீ மற்றும் இடங்கணசாலை 1 கி.மீ தொலைவில் உள்ளது
சாலை
சேலம் மாநகரம் சாலை போக்குவரத்தின் முக்கிய சந்திப்பு ஆகும். மூன்று முக்கிய தேசிய நெடுஞ்சாலைகள் இங்கு கடக்கின்றன.
ஆகையால் சென்னை, கோவை, பெங்களூர், மதுரை, திருச்சி, கொச்சி, பாண்டிச்சேரி ஆகிய ஊர்களுக்கு இடையே ஆன போக்குவரத்துக்கு இது ஒரு முக்கிய சந்திப்பாகும்.
பேருந்து போக்குவரத்து
தமிழகத்தில் மத்தியில் அமைந்துள்ள இந்நகரம் பெரும்பாலும் தமிழகம் மட்டுமின்றி கேரளம், கருநாடகம், ஆந்திர பிரதேசம் ஆகிய மாநிலங்களுடன் போக்குவரத்து இணைக்கிறது.
தொடருந்து
சேலத்தில் மூன்று தொடருந்து நிலையங்கள் உள்ளன. அவை சேலம் டவுன், சேலம் மார்க்கெட், சேலம் சந்திப்பு ஆகும். சேலம் டவுன் என்ற தொடருந்து நிறுத்தம், சேலம் மாவட்டத்தின் கிழக்கு வட்ட மக்களுக்கு பெரிதும் பயனாகிறது. சேலம் மார்க்கெட் என்ற தொடருந்து நிறுத்தம், இந்தியாவின் வெளிமாநில சரக்குப் போக்குவரத்துக்கு பெரிதும் பயனாகிறது. சேலம் சந்திப்பானது சென்னை-கோவை, மற்றும் கேரள மாநிலம் செல்லும் அனைத்து ரெயில்களின் முக்கிய சந்திப்பு. 2007 ஆம் ஆண்டு முதல் சேலத்தை தலைமையிடமாக கொண்டு தனி இரயில்வே கோட்டம் செயல்பட தொடங்கியது. பாலக்காடு கோட்டத்தில் இருந்த தமிழக ரயில்வே பகுதிகள், இப்பொழுது சேலம் ரயில்வே கோட்டத்தில் சேர்க்கப்பட்டுள்ளது.
வானூர்தி நிலையம்
சேலத்திலிருந்து 19 கி.மீ தொலைவில் உள்ள கமலாபுரத்தில் வானூர்தி நிலையம் உள்ளது.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:தமிழ்நாட்டிலுள்ள மாநகரங்கள் பகுப்பு:சேலம் மாவட்டம்
வருண் ஆரோன்
வருண் ரேமண்ட் ஆரோன்  (Varun Raymond Aaron, பிறப்பு 29 அக்டோபர் 1989) இந்தியாவின் துடுப்பாட்ட களத்தில் வளரும் வேகப்பந்து வீச்சாளர்களில் ஒருவராவார். சார்க்கண்ட் மாநிலத்தவராகிய ஆரோன் விஜய் அசாரே கோப்பை இறுதி ஆட்டத்தில் இராசத்தானிற்கு எதிரான ஆட்டத்தில் 153கிமீ வேகத்தில் பந்து வீசி அனைவரின் கவனத்தையும் ஈர்த்துள்ளார். சார்க்கண்ட் பத்தொன்பதுகளுக்கு கீழான அணியில் தமது துடுப்பாட்ட நுழைவை மேற்கொண்டார். வலது கை மித வேக பந்து வீச்சாளரான இவர் வலது கை மட்டையாளருமாவார்.
துவக்க காலங்கள்
வேகப் பந்து வீச்சாளர்களின் பற்றாக்குறை மிகுந்த இந்தியாவில் 2010-11 பருவத்தில் விசய் அசாரே கோப்பை ஆட்டத்தில் 153 கிமீ வேகத்தில் பந்து வீசி பரவலாக அறியப்படலானார். சார்க்கண்ட் மாநிலத்தவரான ஆரோன் சென்னை எம்ஆர்எஃப் பேசு பவுண்டேசன் நிறுவனத்தில் 15 வயது முதல் பயிற்சி பெற்றவர். சார்க்கண்ட் 19க்கு கீழணி, கிழக்கு மண்டல துடுப்பாட்ட அணி மற்றும் இந்திய 19க்கு கீழணி ஆகியவற்றில் பங்கு பெற்றுள்ளார்.2008-09 பருவ ரஞ்சிக்கோப்பை ஆட்டங்களில் இவரது முனைப்பான ஆட்டத்தால் முதுகெலும்பு அழுத்தங்களால் துன்பப்பட்டார். இலகுவான ஓட்டத்துடன் திரும்பவும் செய்யத்தக்க வகையான இவரது பந்துவீச்சு பாணியால் ஓரளவு கட்டுப்பாட்டுக்குள்ளாக தொடர்ந்து குச்சங்களுக்கு அண்மித்து வந்து 140 கிமீ வேகத்திற்கு மேற்பட்டு பந்து வீச முடிகிறது. பாக்கித்தானின் வசீம் அக்ரம் இவருக்குப் பயிற்சி அளித்துள்ளார்.இந்தியன் பிரீமியர் லீக் ஆட்டங்களில் 2008-2010 வரை கொல்கத்தா நைட் ரைடர்ஸ் அணிக்கும் 2011ஆம் ஆண்டில் டெல்லி டேர்டெவில்ஸ் அணிக்கும் ஆடியுள்ளார். தில்லி டேர்டெவில்சுக்காக தமது முதல் ஐபில் ஆட்டத்தை ஆடியுள்ளார்.
இந்தியாவின் எதிர்கால துடுப்பாட்டக்காரர்கள் அணியில் பங்கேற்று 2011இல் ஆத்திரேலியா சென்றார். அங்கு நடந்த ஆட்டங்களில் சிற்றப்பாக விளையாடி இங்கிலாந்தில் நடைபெறும் இருபது20 மற்றும் ஒருநாள் பன்னாட்டுத் துடுப்பாட்டம் தொடர்களில் காயமடைந்துள்ள இசாந்த் சர்மாவிற்கு மாற்றாக விளையாட அழைக்கப்பட்டுள்ளார்.
ஆரோன், வருண் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:இந்தியத் துடுப்பாட்டக்காரர்கள் பகுப்பு:இந்தியத் தேர்வுத் துடுப்பாட்டக்காரர்கள்
விளக்குவெட்டம்
விளக்குவெட்டம் (Vilakkuvettom) என்பது இந்தியாவின் கேரளா மாநிலத்தில் கொல்லம் மாவட்டம், புனலூர் அருகே அமைந்துள்ள ஒரு கிராமமாகும். இந்த கிராமத்தில் கல்லடையாறு பாய்கிறது. நெய்துமுக்கு விளக்குவெட்டம் புனலூர் மறைமாவட்டம் புனித மேரி கத்தோலிக்க தேவாலயம் இங்கு அமைந்துள்ளது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:கேரளம் பகுப்பு:கொல்லம் மாவட்டம்
வழுக்குப்பாறை ஊராட்சி
வழுக்குப்பாறை ஊராட்சி (Valukkuparai Gram Panchayat), தமிழ்நாட்டின் கோயம்புத்தூர் மாவட்டத்தில் உள்ள மதுக்கரை வட்டாரத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த ஊராட்சி, கிணத்துக்கடவு சட்டமன்றத் தொகுதிக்கும் பொள்ளாச்சி மக்களவைத் தொகுதிக்கும் உட்பட்டதாகும். இந்த ஊராட்சி, மொத்தம் 7 ஊராட்சி மன்றத் தொகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. இவற்றில் இருந்து 7 ஊராட்சி மன்ற உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றனர். 2011ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, மொத்த மக்கள் தொகை 4591 ஆகும். இவர்களில் பெண்கள் 2252 பேரும் ஆண்கள் 2339 பேரும் உள்ளனர்.
அடிப்படை வசதிகள்
தமிழ்நாடு ஊரக வளர்ச்சி மற்றும் ஊராட்சித் துறையின் 2015ஆம் ஆண்டுத் தரவின்படி கீழ்க்கண்ட தகவல் தொகுக்கப்பட்டுள்ளது.
சிற்றூர்கள்
இந்த ஊராட்சியில் அமைந்துள்ள சிற்றூர்களின் பட்டியல் :
சான்றுகள்
பகுப்பு:மதுக்கரை ஊராட்சி ஒன்றிய ஊராட்சிகள் பகுப்பு:த. இ. க. ஊராட்சித் திட்டம்
கேதாயுன் அர்தேசிர் தின்ஷா
கேதாயுன் அர்தேசிர் தின்ஷா ( Ketayun Ardeshir Dinshaw ) (16 நவம்பர் 1943 - 26 ஆகஸ்ட் 2011) இந்திய மருத்துவத் துறையில் ஒரு முக்கிய ஆளுமையாவார். இந்தியாவில் நவீன புற்றுநோய் சிகிச்சையின் பரிணாம வளர்ச்சியிலும், பயனுள்ள கதிர்வீச்சு சிகிச்சையின் வளர்ச்சியிலும் குறிப்பிடத்தக்க பங்கைக் கொண்டிருந்தார். 2001 ஆம் ஆண்டில், இந்தியக் குடியரசுத் தலைவர் இவருக்கு பத்மசிறீ விருதை வழங்கினார்.
வாழ்க்கை மற்றும் தொழில்
கொல்கத்தாவில் பார்சி குடும்பத்தில் பிறந்த
டின்ஷா 1966 இல் வேலூரில் உள்ள கிருத்தவ மருத்துவக் கல்லூரியில் மருத்துவப் பட்டம் பெற்று தனது மருத்துவப் பணியைத் தொடங்கினார். 1970 முதல் 1973 வரை இங்கிலாந்தின் கேம்பிரிட்சில் உள்ள ஆடன்புரூக்ஸ் மருத்துவமனையில் தனது பயிற்சியைத் தொடர்ந்தார். இந்த காலகட்டத்தில் கதிர்வீச்சு சிகிச்சையில் சான்றிதழ் படிப்பை முடித்தார். பின்னர் இலண்டனில் உள்ள அரச கழக கதிர்வீச்சு சிகிச்சைக் கல்லூரியில் சக ஊழியராகச் சேர்ந்தார்.
இதைத் தொடர்ந்து இந்தியாவுக்குத் திரும்பி 1974 இல் மும்பையில் உள்ள டாட்டா நினைவு மருத்துவமனையில் பணியாளரானார். ஏழு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு கதிர்வீச்சு புற்றுநோயியல் துறையின் தலைவராக நியமிக்கப்பட்டார். 1995 இல், டாட்டா நினைவு மருத்துவமனையின் இயக்குநராக நியமிக்கப்பட்டார். மேலும் இரண்டு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு டாட்டா நினைவு மையத்தையும் (டாட்டா நினைவு மருத்துவமனை மற்றும் புற்றுநோய் ஆராய்ச்சி நிறுவனம்) மேற்பார்வையிட தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். 2008 வரை இந்த நிறுவனத்தின் இயக்குநராகப் பணியாற்றினார். மேலும் இந்நிறுவனத்தை இந்தியாவின் முன்னணி புற்றுநோய் மையங்களில் ஒன்றாக அதன் இன்றைய நிலைக்கு வடிவமைப்பதில் முக்கிய பங்கு வகித்தார்.
விருதுகள்
இவர் பல விருதுகளையும், அங்கீகாரங்களையும் பெற்றுள்ளார். மேலும் புற்றுநோய்க்கு எதிரான சர்வதேச ஒன்றியம், சர்வதேச அணுசக்தி நிறுவனம் மற்றும் இந்திய அரசு உட்பட பல மதிப்புமிக்க குழுக்கள் மற்றும் அமைப்புகளில் உறுப்பினராக பணியாற்றியுள்ளார். தனது பெயரில் நூற்றுக்கணக்கான வெளியீடுகளைக் கொண்டுள்ளார். மேலும் பல அறிவியல் இதழ்களின் ஆசிரியர் குழுவிலும் உள்ளார். டாட்டா நினைவு மருத்துவமனையில் பணியாற்றிய காலம் முழுவதும், மிக உயர்ந்த தரத்தை நிறுவுதல், அனைத்து துறைகளையும் ஒழுங்கமைத்தல் மற்றும் புதுப்பித்தல், புற்றுநோயைக் கண்டறிதல் மற்றும் சிகிச்சையளிப்பதற்கான நவீன கருவிகளை வழங்குதல் மற்றும் மருத்துவமனையில் நவீன மேலாண்மை அமைப்புகள் மற்றும் கணினிமயமாக்கல் ஆகியவற்றை நிறுவுவதில் உந்து சக்தியாக இருந்தார்.
நவி மும்பையில் புற்றுநோய்க்கான சிகிச்சை ஆராய்ச்சி மற்றும் கல்விக்கான மேம்பட்ட மையம் (ACTREC), TMH இல் புதிய டாடா கிளினிக் மற்றும் ஆசிரியத் தொகுதி, TMH இல் IGRT வசதித் தொகுதி ஆகியவற்றை நிறுவுவதற்குப் பின்னால் Dinshaw செயல்பட்டது. பபாட்ரான் எனப்படும் உள்நாட்டு கதிரியக்க சிகிச்சை இயந்திரத்தை உருவாக்குவதில் அவர் முக்கிய பங்கு வகித்தார். இந்த இயந்திரம் இந்தியாவில் உள்ள மற்ற இருபது புற்றுநோய் மையங்களில் நிறுவப்பட்டு, பல வளரும் நாடுகளுக்கு நன்கொடையாக வழங்கப்பட்டுள்ளது.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:வங்காளப் பெண் அறிவியலாளர்கள் பகுப்பு:மகாராட்டிரப் பெண் அறிவியலாளர்கள் பகுப்பு:பார்சி மக்கள் பகுப்பு:1943 பிறப்புகள் பகுப்பு:2011 இறப்புகள் பகுப்பு:இந்தியப் புற்றுநோயியலாளர்கள் பகுப்பு:பத்மசிறீ விருது பெற்ற அறிவியலாளர்கள்
ஓமந்தூர் ராமசாமி
ஓமந்தூர் ராமசாமி ரெட்டியார் (Omandur Ramasamy Reddiyar) இந்திய தேசிய காங்கிரசு கட்சியை சேர்ந்த ஒரு அரசியல்வாதி ஆவார். சென்னை மாகாணம் மற்றும் சென்னை மாநிலத்தின் முதல்வராகப் பணியாற்றியவர். அவரது ஆட்சியின் போது மடங்கள், ஆதீனங்கள், கோயில்களின் சொத்துக்களை சிலர் மட்டுமே சுரண்டி வருவதைத் தடுக்க சட்டம் கொண்டுவந்தார். ஜமீன்தார் இனாம் முறையை ஒழித்தார், ஊழலுக்கு எதிராக நடவடிக்கை எடுத்தார். பூரண மதுவிலக்கை அமல்படுத்தினார்.
ஆரம்ப வாழ்க்கை
ஓமந்தூர் ராமசாமி ரெட்டியார், சென்னை மாகாணத்தின், தென் ஆற்காடு மாவட்டத்தில் உள்ள திண்டிவனத்துக்கு அருகில் அமைந்துள்ள ஓமந்தூர் கிராமத்தில் 1895 ஆம் ஆண்டு பிறந்தார். அவர் வால்டர் சுடர் பள்ளியில் தனது பள்ளிப்படிப்பை பயின்றார். தன் இளவயதிலேயே இந்திய விடுதலை இயக்கத்தில் தன்னை ஈடுபடுத்தி கொண்டார்.
முதலமைச்சராக
இராமசாமி ரெட்டியார், சென்னை மாகாணத்தின் முதலமைச்சராக மார்ச் 23, 1947 முதல் ஏப்ரல் 6, 1949 வரை பதவியில் இருந்தார். சுதந்திர இந்தியாவின் சென்னை மாகாணத்தின் முதல் முதலமைச்சராவர். இவரது பதவிக் காலத்தில், சென்னை கோயில் நுழைவு அதிகாரமளிப்புச் சட்டம் 1947 இயற்றப்பட்டது. இந்தச் சட்டத்தின் மூலம் தலித்துகள், தாழ்த்தப்பட்டோர் இந்து கோயில்களுக்குள் செல்ல உரிமையளிக்கப்பட்டது. அவரது ஆட்சியின் போது மடங்கள், ஆதீனங்கள், கோயில்களின் சொத்துக்களை சிலர் மட்டுமே சுரண்டி வருவதைத் தடுக்க சட்டம் கொண்டுவந்தார். ஜமீன்தார் இனாம் முறையை ஒழித்தார், ஊழலுக்கு எதிராக நடவடிக்கை எடுத்தார். பூரண மதுவிலக்கை அமல்படுத்தினார்.இந்து சமய அறநிலையத்துறைச் சட்டம் மற்றும் தேவதாசி முறை ஒழிப்பு சட்டம் ஆகியவற்றை இயற்றினார்
ஹைதராபாத் இணைப்பு
ஹைதராபாத் சமஸ்தானத்தை இந்திய நாட்டுடன் இணைப்பதில் பெரும் பங்காற்றினார். பாகிஸ்தானில் இருந்து ஹைதராபாதுக்கு விமானம் மூலம் ஆயுதங்கள் கொண்டுவரப்படுகின்றன என படேலுக்கு ஒமந்தூரார் எச்சரிக்கை செய்தார். அதன் பின்னரே ஹைதராபாத் மீது இராணுவ நடவடிக்கை மேற்கொள்ளப்பட்டு இந்திய தேசத்துடன் இணைக்கப்பட்டது. இந்த அரும்பணிக்காக படேல் அவர்கள் ஒமந்தூராரை மனம் திறந்து பாராட்டினார். ஆனால் பின்நாளில் எழுதப்பட்ட வரலாற்றில் ஒமந்தூராரின் பங்களிப்புகள் இருட்டடிப்பு செய்யப்பட்டுள்ளன.
இறுதி வாழ்வு
முதலமைச்சர் பதவியிலிருந்து விலகியபின், ஒமந்தூராரின் மனம் முழுமையாக ஆன்மீகத்தின் பக்கம் சென்றது. அரசியலில் இருந்து விலகி வடலூரில் விவசாயப் பணியை மேற்கொண்டார். வடலூரில் சுத்த சன்மார்க்க நிலையத்தை நிறுவினார். இவர் வள்ளலார் குருகுலப் பள்ளி, அப்பர் அநாதைகள் மற்றும் ஏழை மாணவர் இல்லம், அப்பர் சான்றோர் இல்லம், இராமலிங்க தொண்டர் இல்லம் என பலநிறுவனங்களை தொடங்கினார். இவர் ஆகத்து 25, 1970 இல் உடல்நலக் குறைவால் மறைந்தார்.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:தமிழ்நாட்டு முதலமைச்சர்கள் பகுப்பு:தமிழக அரசியல்வாதிகள் பகுப்பு:1895 பிறப்புகள் பகுப்பு:1970 இறப்புகள் பகுப்பு: விழுப்புரம் மாவட்ட நபர்கள் பகுப்பு:தமிழ்நாட்டு இந்திய விடுதலைப் போராட்ட வீரர்கள் பகுப்பு:தெலுங்கு மக்கள் பகுப்பு:இந்திய தேசிய காங்கிரஸ் அரசியல்வாதிகள் பகுப்பு:1960 இறப்புகள்
ஜெர்ரி பிண்டோ
ஜெர்ரி பிண்டோ (Jerry Pinto)(பிறப்பு 1966) மும்பையை வாழிடமாகக் கொண்ட இந்திய -ஆங்கில கவிஞர், நாவலாசிரியர், சிறுகதை எழுத்தாளர், மொழிபெயர்ப்பாளர் மற்றும் பத்திரிகையாளர் ஆவார். பிண்டோவின் படைப்புகளில் முக்கியமானது ஹெலன்: தி லைஃப் அண்ட் டைம்ஸ் ஆஃப் ஆன் எச்-பாம்ப் (2006). இது 54வது தேசிய திரைப்பட விருதுதினை பெற்றது. சர்வைவிங் வுமன் (2000) மற்றும் அசைலம் மற்றும் அதர் போயம்சு (2003) ஆகியவை பிற புத்தகங்களாகும். இவரது முதல் நாவல் எம் அண்ட் தி பிக் ஹூம் 2012-ல் வெளியிடப்பட்டது. பின்டோ தனது புனைகதைக்காக 2016-ல் விண்ட்ஹாம்-காம்ப்பெல் பரிசை வென்றார். எம் அண்ட் தி பிக் ஹூம் என்ற நாவலுக்காக 2016ஆம் ஆண்டு இவருக்கு சாகித்ய அகாடமி விருது வழங்கப்பட்டது.
கல்வி
ஜெர்ரி பிண்டோ கோவா வம்சாவளியைச் சேர்ந்த கத்தோலிக்க திருச்சபையினர் ஆவார். இவர் மாகிம் மும்பையில் வளர்ந்தார். மும்பை பல்கலைக்கழகத்தின் எல்பின்ஸ்டோன் கல்லூரியில் தாராளவாத கலைப் பட்டமும், மும்பை அரசு சட்டக் கல்லூரியில் சட்டப் பட்டமும் பெற்றார்.
தொழில்
நடிகை ஹெலன் ஜெய்ராக் ரிச்சர்ட்சன் பற்றிய பிண்டோவின் 2006 புத்தகம் தி லைஃப் அண்ட் டைம்ஸ் ஆஃப் எ எச்-பாம்ப் என்ற தலைப்பில் வெளியாகி, 2007-ல் திரைப்படம் பற்றிய சிறந்த புத்தகத்திற்கான தேசிய திரைப்பட விருதை வென்றது.
இவரது கவிதைத் தொகுப்பு, அசைலம் மற்றும் அதர் போயம் 2003 இல் வெளிவந்தன. ஆங்கிலத்தில் சமகால இந்தியக் காதல் கவிதைகளின் புத்தகமான கான்ஃப்ரான்டிங் லவ் (2005) இணை ஆசிரியராகப் பதிப்பித்துள்ளார். மேன்ஸ் வேர்ல்ட் இதழில் ஆலோசனை ஆசிரியராகப் பத்திரிகை இதழியல் துறையில் பணியாற்றியுள்ளார். இவர் பேப்ரிகா மீடியாவில் (டைம் அவுட் மும்பை மற்றும் டைம் அவுட் தில்லியை வெளியிடும் பதிப்பகம்) சிறப்புத் திட்டங்களில் சேர்ந்தார். தற்பொழுது ஹிந்துஸ்தான் டைம்ஸ் மற்றும் லைவ் மிண்ட் செய்தித்தாள்கள் மற்றும் தி மேன் மற்றும் மெகாவாட் ஆகியவற்றில் கட்டுரைகளை எழுதும் சுதந்திர பத்திரிகையாளராக .உள்ளார்.
2009-ல், இவர் லீலா: லீலா நாயுடுவுடன் ஒரு உருவப்படம், லீலா நாயுடுவின் வாழ்க்கையிலிருந்து வரும் நிகழ்வுகள் மற்றும் புகைப்படங்களின் அரை-வாழ்க்கை புத்தகம். 1950கள் மற்றும் 1960களில் வோக் போன்ற பத்திரிகைகளால் லீலா நாயுடு உலகின் முதல் பத்து அல்லது முதல் ஐந்து அழகான பெண்களில் ஒருவராகப் பட்டியலிடப்பட்டார்.
இவரது முதல் நாவல், எம் அண்ட் தி பிக் ஹூம், 2012-ல் வெளியிடப்பட்டது, மேலும் அந்த ஆண்டு தி இந்து இலக்கிய பரிசை வென்றது. இது பொதுநலவாய புத்தகப் பரிசுக்கான தேர்வுப் பட்டியலிலும் இருந்தது.