cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
சுப்ரியா பதக்
தொழில்
1994 இல், தனது கணவர் பங்கஜ் கபூருடன் சேர்ந்து தங்களது சொந்த தொலைக்காட்சி தயாரிப்பு நிறுவனமான "கிராஸ் கம்பெனி" ஐத் தொடங்கினார். "மோகன்தாஸ் பி.ஏ.எல்.எல்.பி" என்ற முதல் தொடர் இவர்களது தயாரிக்கப்பட்டது. 11 ஆண்டு இடைவெளிக்குப் பிறகு, அவர் 2005 இல் "சர்கார்" திரைப்படத்தில் நடித்தார், அதன் தொடர்ச்சியாக 2008 இல் "சர்கார் ராஜ்" என்றத் திரைப்படத்தில் நடித்தார். "வேக் அப் சித்" (2009) என்ற படத்தில் தனது மகனுடன் தலைமுறை இடைவெளியை நிரப்ப கடினமாக முயற்சி செய்கின்ற ஒரு தாயாக நடித்ததற்காக இவர் பாராட்டப்பட்டார். 2013இல் "டாங்கர் பா", "கோலியோன் கி ராஸ்லீலா ராம்-லீலா" ஆகியவை அவரது தொழில் வாழ்க்கையின் நீரோட்டமாக கௌரவமான நடிப்பை தந்துள்ளார் என ஃபிலிம்பேர் பத்திரிகை வெளியிட்டது. 2016 "கேரி ஆன் கேசர்" என்ற தனது குஜராத்தி படத்தில் நடித்துள்ளார்.
தனிப்பட்ட வாழ்க்கை
22 வயதில், பதக் தனது தாயின் நண்பர்களில் ஒருவரின் மகனை மணந்தார். எனினும், ஒரு வருடத்திற்குள் அவர்கள் பிரிந்தனர். 1986 ஆம் ஆண்டில், சாகர் சர்ஹாடியின் "ஆக்லா மாஸ்ஸம்" படத்தின் போது தற்போதைய கணவர் பங்கஜ் கபூரைச் சந்தித்தார், ஆனால் அத்திரைப்படம் வெளியிடப்படவில்லை. அதற்கு முன்னர் கதக் நடனக் கலைஞரும், நடிகருமான நீலிமா அஸீம் என்பவரை திருமணம் செய்து கொண்டார்,நடிகர் ஷாஹித் கபூர் அவர்களது மகன் ஆவார். ரத்னா பதக், நசிருதீன் ஷா , ஷாஹித் கபூர் , இமாத் ஷா மற்றும் விவான் ஷா ஆகியோர் இவரது உறவினர்கள் ஆவர்.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:இந்தியத் திரைப்பட நடிகைகள் பகுப்பு:இந்திய தொலைக்காட்சி நடிகைகள் பகுப்பு:20 ஆம் நூற்றாண்டின் இந்திய நடிகைகள் பகுப்பு:1961 பிறப்புகள்
ஆரணி கோட்டை
ஆரணி கோட்டை என்பது தமிழ்நாட்டில், திருவண்ணாமலை மாவட்டம், ஆரணி நகரில் அமைந்துள்ள கோட்டையாகும்.
தொண்டை மண்டலத்தில், பல்லவர்கள் வரலாற்று பக்கங்களில் தனியிடத்தை பிடித்திருப்பது ஆரணி பகுதியாகும். பிற்கால சோழர்கள் ஆட்சிகாலத்தில் சிற்றரசர்களாக குறுகிப்போன பல்லவர்களின் வழித்தோன்றலின் ஒரு பிரிவான கடம்பூர் சம்புவராயர்கள் ஆவார்கள். இவர்கள் படைவீட்டை தலைமையிடமாக கொண்டு ஆட்சி புரிந்தனர். இவர்களின் மூதாதையர்களின் நிலைநாட்ட முயன்றனர்.
ஆரணி மண்டலேஷ்வரர்கள் தங்களின் ஆட்சிக்குட்பட்ட பகுதிகளை கண்காணிக்கவும், பாதுகாக்கவும், நிர்வாகம் செய்யவும் வசதியாக கோட்டை கட்டிக்கொள்ள அனுமதி அளித்தனர். இப்படி கட்டப்பட்டதுதான் இன்று கான்கிரீட் கட்டிடங்களின் அடித்தளமாக மாறிப்போயுள்ள ஆரணி கோட்டை. இந்த கோட்டைக்காக ஆரணியை அடுத்த படைவீட்டை சுற்றியுள்ள குன்றுகளில் இருந்து பாறைகள் வெட்டி எடுக்கப்பட்டுள்ளன. விஜயநகர பேரரசர்களின் கோட்டை கொத்தளங்களில் என்னென்ன சிறப்பம்சங்கள் இருக்குமோ அத்தனை சிறப்பம்சங்களும் ஆரணி கோட்டையிலும் இடம்பெற்றிருந்தன. மண்டலேஸ்வரர்களுக்கான அரண்மனைகள், அதிகாரிகள், படைவீரர் குடியிருப்புகள், ஆயுத கிடங்கு, குதிரைகளுக்கான லாயம் என அனைத்து அம்சங்களுடன், சுற்றிலும் அகழியுடன் இந்த கோட்டை விளங்கியது. அதோடு சூரியகுளம், சந்திர குளம், சிம்மக்குளம் போன்ற குளங்களும் கோட்டையை ஒட்டி அமைந்தன. இதில் இரண்டு குளங்கள் மட்டுமே இப்போதும் இருந்து கொண்டிருக்கின்றன.
வரலாற்று சின்னமாக கருதப்படும் ஆரணி கோட்டை மைதானத்தில் அமைந்துள்ள இராபர்ட் கெல்லியின் நினைவுத்தூண் பொ.ஊ. 1760 ல் நடந்த கர்நாடகப் போரில் ஆற்காடு கோட்டையும், ஆரணி கோட்டையும் கிழக்கிந்திய கம்பெனி வசம் சென்றது. அப்போது மதுரையை ஆண்ட மகமூத்கான் என்ற மருதநாயகம் மற்றும் ராபர்ட் கெல்லி கிழக்கிந்திய படை கம்பெனிக்கு ஆதரவாக ஆரணி கோட்டையை தாக்கினார். இந்த தாக்குதலில் ஆரணி கோட்டையின் பெரும்பகுதி நாசமானது. இந்த போரில் வீரமரணம் அடைந்த இராபர்ட் கெல்லி மற்றும் கர்னல் வைசூப் உட்பட பலரின் நினைவாக நினைவுத்தூண்கள் எழுப்பப்பட்டன.
திபாலி பர்தாகூர்
பிறப்பு
அசாம் மாநிலத்திலுள்ள சிவசாகர் மாவட்டம் சோனாரி நகரத்தில் பிசுவாநாத் போர்தாக்கூர் மற்றும் சந்திரகாந்தி தேவி தம்பதியருக்கு மகளாக திபாலி தாக்கூர் 1941 ஆம் ஆண்டு சனவரித் திங்கள் 30 ஆம் நாள் பிறந்தார்.
இசை வாழ்க்கை
பர்தாக்கூர் ஒன்பதாம் வகுப்பு படிக்கின்ற இளம்வயதிலேயே பாடகியாக தனது வாழ்க்கையைத் தொடங்கினார். 1958 ஆம் ஆண்டு குவகாத்தியின்  அகில இந்திய வானொலியில் "மோர் போபாய் லகோரி என்ற பாடலை பாடினார் .இதே ஆண்டில் லச்சிட் போர்புகன் (1959) படத்திற்காக "யோவ்போன் அமோனி கோரே செனாய்தோன்" என்ற பாடலையும் பாடினார் . இவர் பாடிய புகழ்பெற்ற பிற அசாமிய மொழிப் பாடல்கள் வறுமாறு :
தனிப்பட்ட வாழ்க்கை
பர்தாக்கூர் தனது கடைசி பாடலான "லூயிட்டோ நெயாபி போய் என்ற பாடலை 1969 ஆம் ஆண்டில்   பாடினார். அதன்பிறகு இவர் கடுமையான  மோட்டார் நியூரான் நோய் எனப்படும் இயக்க நரம்பணு நோயால் பாதிக்கத் தொடங்கினார்.  இந்நோய் இவரது பாடலுக்குத் தடையாக இருந்தது மற்றும் சக்கர நாற்காலியைப் பயன்படுத்த கட்டாயப்படுத்தியது. இவர் 1976 ஆம் ஆண்டு அசாமில் இருந்த ஒரு பிரபல இந்திய கலைஞரும் ஓவியருமான நீல்பவன் பருவாவை மணந்து கொண்டார், நீல் பவன் புகழ்பெற்ற அசாமி எழுத்தாளர் பினந்தா சந்திரா பருவாவின் மகன் ஆவார் . 2018 ஆம் ஆண்டு குவகாத்தியிலுள்ள நெம்கேர் மருத்துவமனையில் நீண்ட காலம் நோய்வாய்ப்பட்டு திசம்பர் மாதம் 21 ஆம் நாளில் மரணமடைந்தார்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:1941 பிறப்புகள் பகுப்பு:2018 இறப்புகள் பகுப்பு:பாடகர்கள் பகுப்பு:அசாமிய நபர்கள் பகுப்பு:பத்மசிறீ விருது பெற்ற கலைத் துறையினர் பகுப்பு:சிவசாகர் மாவட்ட நபர்கள்
அத்தியந்தல் பழனியாண்டவர் கோயில்
வரலாறு
இக்கோயில் பதினெட்டாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.
கோயில் அமைப்பு
இக்கோயிலில் பழனி ஆண்டவர் சன்னதி உள்ளது. இக்கோயில் தொகுப்புக் கோயில் என்ற வகைப்பாட்டில் இந்து அறநிலையத்துறையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. பரம்பரை அல்லாத அறங்காவலர் அமைப்பால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
பூசைகள்
இக்கோயிலில் காமிகாகம முறைப்படி ஒருகாலப் பூசை நடக்கின்றது. ஆடி மாதம் ஆடி கிருத்திகை முக்கிய திருவிழாவாக நடைபெறுகிறது. [[தை மாதம்]] தைப்பூசம் திருவிழாவாக நடைபெறுகிறது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:திருவண்ணாமலை மாவட்டத்திலுள்ள முருகன் கோயில்கள் பகுப்பு:சரி பார்க்க வேண்டிய தானியக்கக் கோயில் கட்டுரைகள்
குமுரா நடனம்
குமுரா நடனம் என்பது இந்திய மாநில ஒடிசாவின் களாஹாண்டி மாவட்டத்தின் நாட்டுப்புற நடனம் ஆகும். குமுராவின் ஆடைக் குறியீடு ஒரு பழங்குடி நடனத்தைப் போலவே இருப்பதால் இது நாட்டுப்புற நடனம் என வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளது, ஆனால் குமுராவின் நடன முத்திரை மற்றும் நடன வடிவங்களைப் பற்றிய வாதங்களை நோக்குகையில் இந்த நடனம் இந்தியாவின் பிற செவ்வியல் நடன வடிவங்களுடன் அதிக ஒற்றுமையைக் கொண்டுள்ளது.
தோற்றம் மற்றும் வரலாறு
thumb| ஒடிசா பழங்குடி விளையாட்டு சந்திப்பின் போது குமுரா நடனம்.
தொன்மவியல்
வரலாற்று ஆதாரங்களைத் தவிர, குமுரா நடனத்தின் தோற்றம் பொதுமக்களின் பார்வைகளையும் புராணங்களையும் கருத்தில் கொண்டுள்ளது. புராணத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு, கவிஞர் சிவம் பாசின் பாண்டா 1954 இல் குமுர ஜன்ம பிதான்எ என்ற நூலை எழுதினார். நுமினி பாசின் மற்றும் ககனேஸ்வர் ஆகியோர் குமுராவின் தோற்றம் பற்றிய ஒரு கட்டுக்கதையை விவரித்திருக்கிறார்கள், அதில் சந்திர த்வாஜா என்பவர் முதலில் குமுரா நடனத்தை நிறுவியுள்ளார் என்றும் பின்னர் கார்த்தவீரியன் என்ற அசுரன் அதனைக் கைப்பற்றியதாகவும் விவரித்துள்ளனர்.
சாந்தி புராணத்தின் படி, நித்திய சக்தியான தெய்வம்- துர்க்கையானவர், சொர்க்கத்தின் அனைத்து கடவுள்களையும் மகிசாசூரன் என்ற அரக்க மன்னனைக் கொல்ல தங்கள் ஆயுதங்களைக் கடன் கொடுக்கும்படி கேட்டுக்கொண்டது. மேலும் அந்த ஆயுதங்களைக் கருவிகளாக அனுப்பவும் கேட்டது. அவ்வாறு சேகரிக்கப்பட்ட போர்-இசைக் கருவிகளில் ஒன்று குமுராவாகும். இது டமருகம் என்ற சிவனின் இசைக் கருவியின் ஒரு பகுதியையும், சரஸ்வதி தெய்வத்தின் வீணையும் இணைத்து உருவாக்கப்பட்டதாகும்.
மகாபாரதத்தின்படி குமுராவை கடவுளர்களும் தெய்வங்களும் போரின் போது ஒரு இசைக் கருவியாகப் பயன்படுத்தினர். சரள மகாபாரதத்தின் கூற்றுப்படி, சத்திய யுகத்தில், மகிசாசூரனின் பேரனான கோகிங் தைத்யா மன்னரின் காலத்தில் ஜெனபாலி-பாட்டனா தலைநகராக இருந்தது. ஜெனபாலி-பாட்டனா இன்றைய ஜுனாகர் என்பதை பலர் ஏற்றுக்கொள்கிறார்கள். இருப்பினும், மகாபாரதத்தின் மத்திய பர்வாவில், கோகிங் தைத்யாவைக் கொன்றது குறித்த விளக்கத்தில் குமுரா குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. மகிசாசுரரின் ராணா-பத்யா (போர் இசை) சரள தாசா என்றும் வர்ணித்துள்ளது.
குமுரா என்பது இலங்கை மற்றும் லங்கா-கர்  மன்னனான இராவணனின் போர் இசைக்(ராணா-பத்யா) கருவி என்று ஒரு சில நிபுணர்கள் நம்பினர். ராவணனின் விருப்பமான தெய்வமான லங்கேஸ்வரி தேவி இப்பகுதியில் வழிபடுகிறார். ஹனுமனால் லங்கா அழிக்கப்பட்டதும், ராவணன் கொல்லப்பட்டதும், லங்கேஸ்வரி தேவி லங்காவை விட்டு வெளியேறி ஜெனபாலி-படானாவில் (இப்போது அது ஜுனாகர், கலஹந்தி) குடியேற வந்தார்.
தொல்பொருள் அம்சங்கள்
இந்த பாறை ஓவியத் தளங்கள் கிமு 8000 க்கும் முந்தைய காலகட்டத்தைச் சேர்ந்தவை, அத்தகைய ஓவியத்திலிருந்து குமுரா மற்றும் டமருகம் என்ற இசைக் கருவியின் பழங்காலத்தை கற்பனை செய்யலாம். புராண யுகத்தில், களாஹாண்டி வளமானதாகவும் வளர்ச்சியடைந்த நாகரிகத்தை கொண்டிருந்தது என்பதும் நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளது. குமுராவின் தோற்றம் பண்டைய காலத்திற்குச் செல்கிறது.
இந்திராவதி நதி பள்ளத்தாக்கில் ஒரு அழகான நீர்வீழ்ச்சி உள்ளது, இது ஆரம்பத்தில் சக்ரகோட்டின் சிண்டக் நாகர்களால் அடையாளம் கண்டறியப்பட்டது. குமுரா நடனம் இந்த நதி பள்ளத்தாக்கிலிருந்து உருவானது என்றும், படிப்படியாக இந்தராவதி மற்றும் மகாநதி இடையேயான பகுதிகளில் பரவியது என்று பலர் நம்புகிறார்கள். எனவே இந்த நடன வடிவம் கி.பி 10 ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது என்பதை இது  குறிக்கிறது. மறுபுறம், கி.பி 1008 இல் நாகா வம்சம் தங்கள் பழைய தலைநகரான ஜுகசாய்பட்னாவிலிருந்து ஜுனாகருக்கு மாற்றப்பட்டபோது, கலம்பூரின் 'பாங்கா-பைக்கா' லங்கேஸ்வரி தெய்வத்தை சுமந்து குமுரா இசைக்க ஒரு பெரிய ஊர்வலத்துடன் ஜுனகருக்கு சென்றதாக ஆய்வாளர்கள் கருதுகின்றனர். காரியாரில் இருந்து மூன்று கி.மீ தொலைவில் உள்ளநெஹெனாவில் உள்ள இடைக்கால ஆய்வுத் தளத்தில் குமுரா பொருளை ஒத்ததாகக் காணப்படும்,  9 மற்றும் 10 ஆம் நூற்றாண்டுகளைச் சேர்ந்த டெரகோட்டா மற்றும் சில கல் பொருட்கள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளன. கி.பி 12 ஆம் நூற்றாண்டில் குமுரா நடனம் ஏற்கனவே புகழ்பெற்று விளங்கியது. இது கோனார்க் சூரிய கோயிலின் நிருத்யா மந்திரின் கல் துளை ஒன்றில் குமுரா என்ற கருவியை ஒரு நபர் வாசிக்கும் காட்சியில் இருந்து தெளிவாகிறது. புவனேஸ்வரில் உள்ள பீமேஸ்வர் கோயில் குமுரா நடனத்தின் தோற்றம் கி.பி 10 ஆம் நூற்றாண்டில் இருந்தது என்பதை மீண்டும் உறுதிப்படுத்தும் குமுரா நடனத்தின் மற்றொரு காட்சியைக் காட்டுகிறது
குறிப்புகள்
பகுப்பு:களாஹாண்டி மாவட்டம் பகுப்பு:ஒடிசா பகுப்பு:இந்திய நடனங்கள் பகுப்பு:நாட்டுப்புறக் கலைகள் பகுப்பு:ஒரியப் பண்பாடு
மாசுகாக்னைட்டு
மாசுகாக்னைட்டு (Mascagnite) என்பது (NH4)2SO4 என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டால் விவரிக்கப்படும் ஒரு கனிமம் ஆகும். இதுவோர் அரிய அமோனியம் சல்பேட்டு கனிமமாகும். நேர்சாய்சதுரத் திட்டத்தில் இக்கனிமம் படிகமாகிறது. தொங்கு ஊசிப்பாறைகள் போல தோன்றும் இக்கனிம படிகங்கள் சரியான படிகப்பிளவை வெளிப்படுத்துகின்றன. மோவின் அளவுகோல் மதிப்பின் படி இதன்கடினத்தன்மை 2.5 மதிப்பைக் காட்டிலும் குறைவாகும். எனவே மொத்தத்தில் இது ஒரு மென்மையான கனிமம் ஆகும். நிறமற்று காணப்படும் மாசுகாக்னைட்டு நீரில் கரையும். இதன் ஒளியியல் பண்புகள் மாறுபடுகின்றன. தூய்மையான நிலையில் இப்படிகங்களில் ஒளிபுகும். சாம்பல் அல்லது மஞ்சள் நிற ஒளிபுகா படிகங்களும் அறியப்படுகின்றன.
விசுவியசு மலையின் நீராவித்துளைகளில். சுரங்கத் தீ சுவாலைகளுடன் சேர்ந்து மாசுகாக்னைட்டு காணப்பட்டது. இத்தாலிய உடற்கூறு வல்லுநர் பாலோவ் மாசுகாக்னி (1752-1815) முதன் முதலில் இதைக் கண்டறிந்த காரணத்தால் அவர் பெயர் கனிமத்திற்கு வைக்கப்பட்டுள்ளது. = மேற்கோள்கள் ==
பகுப்பு:அமோனியம் கனிமங்கள் பகுப்பு:சல்பேட்டுக் கனிமங்கள் பகுப்பு:நேர்ச்சாய்சதுரக் கனிமங்கள்
தெ கலர் ஆப் பாரடைஷ் (திரைப்படம்)
தெ கலர் ஆப் பாரடைஷ் (The Color of Paradise) என்பது 1999 ஆம் ஆண்டு மசித் மசிதி இயக்கத்தில் பாரசீக மொழியில் வெளிவந்த ஈரானிய நாட்டு திரைப்படம் ஆகும். 75வது திரைப்படவிழாவில் சிறந்த வெளிநாட்டு மொழிப்படத்திற்காக நுழைந்த முதல் ஈரானிய திரைப்படம் ஆகும்.
வெளி இணைப்பு
பகுப்பு:1999 திரைப்படங்கள் பகுப்பு:ஈரானியத் திரைப்படங்கள்
கொல்லேறு பறவைகள் சரணாலயம்
கொல்லேறு பறவைகள் சரணாலயம் (Kolleru Bird Sanctuary) என்பது இந்தியாவின் ஆந்திராவில் உள்ள ஒரு பறவைகள் சரணாலயம் ஆகும். இது 673 சதுர கிலோமீட்டர் பரப்பளவைக் கொண்டுள்ளது. இச்சரணாலயம் 1972 ஆம் ஆண்டு வனவிலங்கு பாதுகாப்புச் சட்டத்தின் கீழ் நவம்பர் 1999இல் நிறுவப்பட்டது. இந்த சரணாலயம் கொல்லெறு ஏரி ஈரநிலத்தின் ஒரு பகுதியைப் பாதுகாக்கிறது. இது 2002ஆம் ஆண்டில் சர்வதேச முக்கியத்துவத்திற்கான ராம்சார் சாசனம் அடிப்படையில் ராம்சார் ஈரநிலமாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.
தாவரங்கள்
இந்த சரணாலயத்தில் காணப்படும் முக்கிய தாவரம் பிராக்மிட்ஸ் கர்கா. இது 10 அடி உயரம் வரை வளரும் ஒரு களைச் செடியாகும். இக்களைச் செடி சில வகையான பறவைகளுக்குத் தங்குமிடமாக உள்ளது. நீர் வாழ் தாவரங்கள் நிம்பேயே நொச்சாலி, நிம்போய்டெசு இண்டிகம், ஓடெல்யா அலிசொமிடெசு, நெச்சாமன்ந்ரா அல்டெர்னிஃபொலியா, லிம்னோபிலா இண்டிகா, வால்சுநீரியா ஸ்பைரலிசு, பிளைக்சா ஆக்டாண்ட்ரா, வள்ளல், இசுரிபசு அர்டிசுலேடசு, பாச்பாலிடிய்ம் ஜெர்மினேடம், சம்பு மற்றும் பார்ஜிமைட்சு கற்க.
விளிம்பு தகராறு
சம்வுயரக் கோட்டு வரைபு என்பது வரைபடத்தில் வரையப்பட்ட கோடுகள், கடல் மட்டத்திலிருந்து சமமான உயரத்தில் உள்ளதைக் குறிக்கும் (கடல் மட்டத்தைக் குறிக்கும்). கடந்த காலங்களில், ஏரியின் நீர்மட்டம் பருவமழையின் போது 7 முதல் 10 வரையிலான விளிம்பிலிருந்தது, மேலும் இது வறண்ட காலங்களில் 3க்கு சரிந்தது. விளிம்பு 3 இல் உள்ள பகுதி 135 சதுர கிலோமீட்டர் மற்றும் விளிம்பு 10 இல் உள்ள பகுதி 901 சதுர கிலோமீட்டர் ஆகும்.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:Coordinates on Wikidata பகுப்பு:ஆந்திரப் பிரதேசத்தில் உள்ள பறவை புகலிடங்கள் பகுப்பு:இந்தியாவில் உள்ள பறவைகள் காப்பகங்கள்
மொகித் சர்மா
21 மார்ச் 2009 அன்று ஜம்மு காஷ்மீர் மாநிலத்தின் குப்வாரா மாவ்ட்டத்தின் பாக்கித்தான் எல்லையை ஒட்டிய ஹப்ருதா காட்டில் பா க்கித்தான் பயங்கரவாதிகளை எதிர்த்து போரிடும் போது, நான்கு பயங்கரவாதிகளால் சுடப்பட்டு இறந்தார். இவர் தேசிய பாதுகாப்பு அகாதமி மற்றும் இந்திய இராணுவ அகாதமியில் இராணுவப் பயிற்சி பயின்றவர். 2005-ல் இவர் சேனா பதக்கம் பெற்றவர்.
மரபுரிமை பேறுகள்
2019-ஆம் ஆண்டில் தில்லி மெட்ரோவின் இராஜேந்திர நகர் மெட்ரோ இரயில் நிலையத்திற்கு மேஜர் மொகித் சர்மா மெட்ரோ இரயில் நிலையம் எனப்பெயரிடப்பட்டது.
பழுப்பு பனை புனுகுப்பூனை
ஜெர்டனின் பனை புனுகுப்பூனை என்றும் அழைக்கப்படும் பழுப்பு பனை புனுகுப்பூனை (Brown palm civet)(பாராடாக்சுரசு ஜெர்டோனி) இந்தியாவின் மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைகளில் காணப்படும் அகணிய உயிரியாகும்.
பண்புகள்
இடது|thumb| பல். முன்புற பாலாடைன் ஃபோரமினா இனத்தில் உள்ள மற்ற உயிரினங்களை விட நீளமானது. பழுப்பு பனை புனுகுப்பூனையில் ஒரே மாதிரியான பழுப்பு நிற முடியினைக் கொண்டது. தலை, கழுத்து, தோள்பட்டை, கால்கள் மற்றும் வால் பகுதியில் இருண்ட நிறத்தில் காணப்படும். சில நேரங்களில் முடிச் சற்று நரைத்துக் காணப்படலாம். வெளிர் வெளிர் பழுப்பு முதல் அடர் பழுப்பு வரை மிகவும் மாறுபடும் வண்ண அடிப்படையில் இரண்டு துணையினங்கள் விவரிக்கப்பட்டுள்ளன. அடர் வண்ண வாலின் முனையில் வெள்ளை அல்லது வெளிர்-மஞ்சள் முனை கொண்டிருக்கும், ஆசிய மரநாயின் உடலிலோ அல்லது முகத்திலோ தனித்துவமான அடையாளங்கள் இல்லை. இலங்கையின் பொன்னிற மரநாயில் (பா. ஜெய்லோனென்சிசு ) உள்ளதைப் போலவே, பிடரி முடி பின்னோக்கிய வளர்ச்சி இதன் தனித்துவமான அம்சமாகும். இது பொதுவான பனை மரநாய் போலவே பெரியது. ஆனால் நீண்ட மற்றும் நேர்த்தியான வாலினைக் கொண்டது. ஆண் நாயின் உடல் எடை 3.6-4.3 kg, தலை மற்றும் உடல் நீளம் 430-620 mm, மற்றும் வால் நீளம் 380-530 mm. 1885ஆம் ஆண்டில் கொடைக்கானலில் எப். லெவிங்கினால் சேகரிக்கப்பட்டு அருட்தந்தை எஸ். பி. பேர்பாங்கினால் பிளான்ஃபோர்டுக்கு அனுப்பப்பட்ட மண்டையோட்டின் முன் அண்ணத்தில் உள்ள நீளத் துளையின் அடிப்படையில் இந்த இனம் விவரிக்கப்பட்டது. மேலும் பிரான்சிசு டேயினால் சேகரிக்கப்பட்ட மற்றொரு மாதிரியுடன் தோல் பொருந்துவதையும் பிளான்போர்டு கண்டறிந்தார். எனவே தாமஸ் சி. ஜெர்டன் இந்த இனத்திற்கு ஜெர்டன் எனப் பெயரிடப்பட்டது. தெற்கு குடகில் விராஜ்பேட்டையில் சேகரிக்கப்பட்ட மாதிரி ஒன்றின் அடிப்படையில் ரெஜினோல்ட் இன்னெசு போக்கோக்கால் கிளையினங்கள் விவரிக்கப்பட்டுள்ளன.
இரண்டு கிளையினங்கள் பரிந்துரைக்கப்பட்டுள்ளன. அவை ''பா. ஜே. ஜெர்டோனி மற்றும் பா. ஜே. கேனிசுகசு''. சுலவேசி பனை மரநாய் சில நேரங்களில் பழுப்பு நிறத்தின் காரணமாக அதே ஆங்கில பெயரால் குறிப்பிடப்படுகிறது.
பரவலும் வாழ்விடமும்
இடது|thumb| கேரளாவின் மூணாரில், இயற்கை வாழ்விடத்தில் பழுப்பு பனை புனுகுப்பூனை பழுப்பு பனை புனுகுப்பூனை மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையின் தென்பகுதியில் களக்காடு முண்டந்துரை புலிகள் காப்பகத்திலிருந்து வடக்கே கோவாவில் உள்ள கோட்டை பாறை வரை பரவியுள்ளது. இவை இரவாடுதல் வகையின. மேலும் முன்னர் கொடைக்கானல் மற்றும் உதகமண்டலத்தில் காணப்படாததால் உள்நாட்டில் அழிந்துபோனதாகக் கருதப்பட்டன.
தேயிலை மற்றும் காபி தோட்டங்கள் போன்ற வணிக ரீதியான நிலப்பரப்புகளுக்கு இடையே வெப்பமண்டல மழைக்காடுகளின் எச்சங்கள் அடங்கிய துண்டு துண்டான நிலப்பரப்புகளில் பழுப்பு பனை புனுகுப்பூனை காணப்படுகிறது. இத்தகைய நிலப்பரப்புகளில் தொடர்ந்து நிலைத்திருக்கும் இவற்றின் திறன், காபி தோட்டங்களில் நிழல் மரங்கள் போன்ற பழ மர வகைகளின் பன்முகத்தன்மையினைப் பொறுத்தது.
சூழலியல் மற்றும் நடத்தை
thumb|ஆனமலை மலைகளில் உள்ள ஒரு மரக் கிளையின் முட்கரண்டியில் பழுப்பு பனை புனுகுப்பூனை ஓய்வெடுக்கிறது பழுப்பு பனை புனுகுப்பூனை தனித்து வாழும், இரவாடுதல் வகை விலங்குகளாகும். பகல் பொழுதில் இவை மரத்தின் பொந்து, கிளை இடைவெளி, இந்திய மலை அணில் கூடுகளில் ஓய்வெடுக்கின்றன. பகல் படுக்கை மரங்கள் பெரியவையாகவும் பொதுவாக அடர்த்தியானதாகவும் உள்ளன. இவை சில நேரங்களில் திறந்த கிளைகளில் இரவில் ஓய்வெடுக்கும்.
உணவு
thumb|பிரவுன் பனை சிவெட் ஒரு அத்திப்பழத்திற்கு உணவளிக்கிறது பழுப்பு பனை புனுகுப்பூனை என்பது மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையின் மழைக்காடுகளில் பழங்களை உண்ணும் முக்கிய பாலூட்டி ஆகும். இதனால் இவை விதை பரவலுக்கு உதவுகின்றது. பழங்கள் இதன் உணவில் மிகப் பெரிய விகிதத்தை (97 சதவீதம்) கொண்டுள்ளன. இதனுடைய உணவில் 53க்கும் மேற்பட்ட பூர்வீக மற்றும் 4 அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட தாவரங்கள் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளன. உணவு முறைகள் ஆண்டுகளுக்கிடையேயும் ஒரே வருடத்திற்குள்ளும் கூட மாறுபடும். உணவு கிடைப்பதன் அடிப்படையிலும், காலநிலை மாறுபாடுகளுக்கு ஏற்ப இவை ஒத்துப் போகின்றன. இவை லியானாக்களின் பழங்கள், அரிதாக மூலிகைகள் அல்லது புதர்களில் உள்ள பழங்களை உணவாகக் கொள்கிறது. உணவு பெரும்பாலும் சிறியதாக உள்ளது (<1 செ.மீ விட்டம்). சதைப்பாங்கான பெரி, மற்றும் மிதமான முதல் உயர் நீர் உள்ளடக்கம் கொண்ட ட்ரூப்ஸ், பல பெரிய (> 2 போன்ற செ.மீ) பழங்கள் பலாகுயுயம் எல்லிப்டிகம், ருத்திராட்சம், ஹோலிகர்னா நிக்ரா மற்றும் நீமா அட்டெனுடா. கல்லேனியா எக்ஸாரிலாட்டா மற்றும் சிசைஜியம் இனங்களின் பூக்களையும் இவை உண்பதாகப் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளன.
பாதுகாப்பு
இதன் பரந்த பரவல் பரப்பும் மற்றும் இதன் வாழிடம் பாதுகாக்கப்பட்ட பகுதிகளுக்குள் இருப்பதால் குறைந்த பாதுகாப்பு அக்கறை கொண்டதாக வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. இருப்பினும், இந்த பகுதிகளில் பெரும்பாலும் பெரிய பாலூட்டி சிதறல்கள் மற்றும் இருவாட்சி மற்றும் பெரிய புறாக்கள் போன்ற பறவைகள் வாழ்விட இழப்பு மற்றும் வேட்டை காரணமாக இல்லை. மனிதனால் பாதிக்கப்பட்டுச் சிதறிய நிலப்பரப்புகளில் பல்லுயிரிய பராமரித்தலில் இந்தப் புனுகுப்பூனை முக்கியத்துவம் பெறுகிறது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:இந்தியப் பாலூட்டிகள் பகுப்பு:மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையின் அக இட விலங்குகள் பகுப்பு:புனுகுப்பூனைகள்
கோட்டூர்மலையாண்டிப்பட்டிணம் கதிர்ராயர்பெருமாள் கோயில்
கோட்டூர்மலையாண்டிப்பட்டிணம் கதிர்ராயர்பெருமாள் கோயில் தமிழ்நாட்டில் கோயம்புத்தூர் மாவட்டம், கோட்டூர்மலையாண்டிப்பட்டிணம் என்னும் ஊரில் அமைந்துள்ள பெருமாள் கோயிலாகும்.
வரலாறு
இக்கோயில் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.
பூசைகள்
இக்கோயிலில் பாஞ்சராத்திர முறைப்படி வழிபாடு நடக்கிறது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:கோயம்புத்தூர் மாவட்டத்திலுள்ள பெருமாள் கோயில்கள் பகுப்பு:சரி பார்க்க வேண்டிய தானியக்கக் கோயில் கட்டுரைகள்
பெரிய அலகு கதிர்க்குருவி
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/1b/Large_billed_leaf_warbler_at_Rabindra_Sarobar%2C_Kolkata.jpg/220px-Large_billed_leaf_warbler_at_Rabindra_Sarobar%2C_Kolkata.jpg|thumb| கொல்கத்தா, இரவீந்திர சரோபருக்குள் உள்ள கான்விலங்குப் பூங்காவில் பெரிய அலகு கதிர்க்குருவி பெரிய அலகு கதிர்க்குருவி (பிலோசுகோபசு மேக்னிரோசுட்ரிசு) என்பது இலை கதிர்க்குருவியின் சிற்றினமாகும் (குடும்பம் பிலோசுகோபிடே). இது முன்னர் "பழைய உலக கதிர்க்குருவி" கூட்டத்தில் சேர்க்கப்பட்டது.
இவை மத்திய சீனா மற்றும் இமயமலையில் இனப்பெருக்கம் மேற்கொள்கின்றன. இது மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைகள் மற்றும் தொடர்புடைய மலைத்தொடர்களில் குளிர்காலத்தில் காணப்படும். இது அடர்த்தியான தாவரங்கள் நிறைந்த பகுதிகளில் காணப்படுகிறது. இவற்றைக் காண்பதைவிட இவற்றின் குரலை அடிக்கடி கேட்கலாம்.
மேற்கோள்கள்
<references group="" responsive="1">
பகுப்பு:கதிர்க்குருவி
தீப்சின் மேலாதிக்கம்
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/9b/Thebes%2C_Stater%2C_c.364-362_BC%2C_HGC_1333.jpg/220px-Thebes%2C_Stater%2C_c.364-362_BC%2C_HGC_1333.jpg|thumb| எபாமினொண்டாசால் கிமு சு .364-362 இல் [[தீப்ஸ், கிரேக்கம்|தீப்சின் நாயணயமாக உருவகப்படுத்தப்பட்டது. அதன் பின்புறம் ஈ-அம் என்ற பெயர் பொறிக்கப்பட்டுள்ளது.]] தீப்சின் மேலாதிக்கம் (Theban hegemony) என்பது கிமு 371 இல் லியூக்ராவில் எசுபார்த்தன்களுக்கு எதிரான தீப்சின் வெற்றியிலிருந்து கிமு 362 இல் மாண்டினியாவில் பெலோப்பொனேசியப் படைகளின் கூட்டணியைத் தோற்கடித்தது வரை நீடித்தது. இருப்பினும் கிமு 346 இல் உயரும் சக்தியாக மாசிடோனியா மாறும் வரை தீப்ஸ் தனது நிலையைத் தக்க வைத்துக் கொள்ள முயன்றது.
பெலோபொன்னேசியப் போரினால் ஏதெனியன் அதிகாரத்தின் சரிவு (கி.மு. 431-404), எசுபார்த்தன்களின் மக்கள்தொகை வீழ்ச்சி மற்றும் முடிவற்ற கொரிந்தியப் போர் (கிமு 395-386) போன்றவை  தீப்சின் எழுச்சிக்கு வழி வகுத்தன. தீப்சில் அவர்களுக்கு அமைந்த இரண்டு இராணுவத் தலைவர்களாலும் ஏற்றம் கண்டனர்:
தீபன்கள் மூலோபாயரீதியாக தங்களை விரிவுபடுத்திக் கொண்டு, வடக்கின் கட்டுப்பாட்டை தக்கவைத்துக்கொள்ளும் முயற்சியில் ஈடுபட்ட நிலையில், தெற்கில் இவர்களின் அதிகாரம் சிதைந்தது. தீப்சின் ஆட்சியில் பல்வேறு பெலோபொன்னேசிய நகரங்களுக்கு அதிருப்தி இருந்து. எசுபார்த்தன் அரசர் இரண்டாம் அஜிசிலேயஸ், மாண்டினியா போரில் எபமினோண்டாசைக் கொன்றார் என்றாலும் அவர்களைத் தோற்கடிக்கவில்லை ஆதலால், உண்மையான எசுபார்த்தன் மேலாதிக்கத்தை மீண்டும் அவரால் நிறுவ முடியவில்லை. இது இரு அரசுகளுக்கும் பிர்ரிய வெற்றியாகவே இந்தது. எசுபார்த்தா தனது சாம்ராச்சியத்தை மீட்பதற்கான தீவிர முயற்சியை மேற்கொள்ள ஆள்பலமும் வளமும் இல்லாத நிலையிலும், தீப்ஸ் தனது ஆதிக்கத்தை உயர்த்திய திறமையான இரு தலைவர்களையும் போர்களில் இழந்துவிட்ட நிலையில் இருந்தது. மேலும் அதன் ஆதிக்கத்திற்கு உத்தரவாதம் அளிக்க முடியாத அளவிற்கு வளங்கள் குன்றிவிட்ட நிலையிலும் இருந்தது. தீபன்கள் இராசதந்திரத்தினாலும், தெல்பியில் உள்ள அம்பித்தியோனி பேரவையில் தங்கள் செல்வாக்கை செலுத்தி தங்கள் நிலையைத் தக்க வைத்துக் கொள்ள முயன்றது. ஆனால் இவர்களின் முன்னாள் கூட்டாளிகளான போசியன்கள் தெல்பியைக் கைப்பற்றி மூன்றாம் புனிதப் போரைத் தொடங்கியதால் (c. 355), தீப்சால் மோதலுக்கு எந்த முடிவையும் கொண்டுவர முடியாமல் சோர்வடைந்தது. போர் இறுதியாக கிமு 346 இல் போர் முடிவுக்கு வந்தது, அது தீப்ஸ் அல்லது எந்த நகர அரசுகளின் படைகளாலோ அல்லாமல், மாசிடோனின் பிலிப்பின் படைகளால் முடிவுக்கு வந்தது. இது கிரேக்கத்திற்குள் மாசிடோனின் எழுச்சியை அடையாளம் காட்டியது மேலும் அது இறுதியில் தீப்சின் மேலாதிக்கத்தை முடிவுக்குக் கொண்டு வந்தது. என்றாலும் அது ஏற்கனவே வீழ்ச்சியடைந்த நிலையில் இருந்தது.
குறிப்புகள்
பகுப்பு:பண்டைய கிரேக்க இராணுவ வரலாறு பகுப்பு:தீப்சின் மேலாதிக்கம்
தத்துவாஞ்சேரி விஸ்வநாத சுவாமி கோயில்
தத்துவாஞ்சேரி விஸ்வநாத சுவாமி கோயில் தமிழ்நாட்டில் தஞ்சாவூர் மாவட்டம், தத்துவாஞ்சேரி என்னும் ஊரில் அமைந்துள்ள சிவன் கோயிலாகும்.
வரலாறு
இக்கோயில் பதினாறாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.
கோயில் அமைப்பு
இக்கோயிலில் விசுவநாதர், விசாலாட்சி சன்னதிகள் உள்ளன. இக்கோயில் முதன்மைத் திருக்கோயில் என்ற வகைப்பாட்டில் இந்து அறநிலையத்துறையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. பரம்பரை அல்லாத அறங்காவலர் அமைப்பால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
பூசைகள்
இக்கோயிலில் ஒருகாலப் பூசை திட்டத்தின் கீழ் சிவாகம முறைப்படி ஒருகாலப் பூசை நடக்கின்றது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:தஞ்சாவூர் மாவட்டத்திலுள்ள சிவன் கோயில்கள் பகுப்பு:சரி பார்க்க வேண்டிய தானியக்கக் கோயில் கட்டுரைகள்
சுமதி மூர்த்தி
சுமதி மூர்த்தி (Sumathi Murthy) இவர் பெங்களூரை தளமாகக் கொண்ட ஓர் இந்துஸ்தானி இசைப்பாடகரும், இசையமைப்பாளரும் மற்றும் அகனள், அகனன், ஈரர், திருனர்களின் ஆர்வலரும் ஆவார். இவர் ஆக்ரா கரானா என்ற பாடல் வகையைப் பாடும் இசைக் கலைஞராவார். மேலும், வினோதமானவர்களின் உரிமைகள் இயக்கத்திலும் தீவிரமாக செயல்பட்டு வருகிறார்.
இசை வாழ்க்கை
இவர் 12 வயதிலிருந்தே தனது இசை நிகழ்ச்சியைத் தொடங்கினார். பண்டிட் இராமராவ் நாயக்கிடமிருந்து 17 ஆண்டுகள் இசைப்பயிற்சியைப் பெற்றுள்ளார். இவர் இந்தியா முழுவதும் பல இசை நிகழ்ச்சிகளை நிகழ்த்தியுள்ளார். மேலும், பல முக்கிய இசை விழாக்களிலும் பங்கேற்று வருகிறார். பி.ஜெயஸ்ரீ போன்ற பிரபல நாடக பிரமுகர்களுடன் பணியாற்றிய இவர், பல்வேறு நாடகக் குழுக்களுக்கும் இசையமைத்துள்ளார். சுமதி தற்போது பெங்களூரில் வசித்து வருகிறார். https://bangalore.afindia.org/khayal-and-thumris-by-sumathi-murthy/
சுமதி மூர்த்தியின் குரு, மறைந்த பண்டிட் இராமராவ் நாயக், ஆக்ரா கரானா உஸ்தாத்துகளான உஸ்தாத் அட்டா உசேன் கான் மற்றும் உஸ்தாத் பயாசு கான் ஆகியோரிடமிருந்து இந்துஸ்தானி பாரம்பரிய இசையைக் கற்றுக்கொண்டார் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. சுமதி மூர்த்தி கைம்முரசு இணை மேதை பண்டித் குரு மூர்த்தி வைத்யாவுடனும், ஆர்மோனிய இசைக் கலைஞர் சிறீ எஸ்.ஆர். இராமகிருட்டிணன் ஆகியோருடன் இணைந்து பணியாற்றியுள்ளார். ஆக்ரா கரானா பாணி மிகவும் ஆண்பால் பாணி என்று புரிந்து கொள்ளப்பட்டாலும். ஜோஹ்ரா பாய் அகர்வாலி போன்ற சில கலைஞர்கள் இந்த வகையை மிகவும் தனித்துவமான முறையில் ஆராய்ந்துள்ளனர். ஆக்ரா கரானா காயலின் கட்டமைப்புகளை உருவாக்குவதன் மூலம் அதன் விளக்கத்திற்காக அறியப்படுகிறது. இது கேட்பவர்களுக்கு பாடல் மற்றும் உணர்ச்சிகளைப் புரிந்துகொள்ள உதவுகிறது. இது ஒரு சுருக்கமான காட்சி அனுபவத்தை உருவாக்குகிறது.
முனைவர் புளோ என்பவருடன் இணைந்து சாகிரி என்ற திட்டத்தில் இவர் ஈடுபட்டுள்ளார், இது பாலினங்கள், மின்னணுவியல், காட்சி படங்கள், கவிதை மற்றும் இசை ஆகியவற்றைக் கலக்கும் பல ஊடக நிகழ்ச்சியைக் கொண்டுள்ளது. இவர் இந்த திட்டத்தில் இசையமைப்பாளராகவும், பாடகராகவும் மற்றும் பாடல் எழுதுபவராகவும் பணியாற்றினார்.
வினோதமான செயல்பாடு
2006 ஆம் ஆண்டில், இலெசுபிட் என்ற பெயரில் பிறந்த வினோதமான பெண்களுக்காக இவர் ஒரு ஆதரவுக் குழுவை உருவாக்கினார். இவரும் சுனில் மேனன் என்பவரும் இந்த வினோதமானவர்களின் கதைகளைப் பகிர்ந்து கொள்ள வாய்வழி வரலாற்றுத் திட்டத்தை செய்து வருகின்றனர். தென்னிந்தியாவில் பிறந்த பெண் பாலினம் மற்றும் பாலியல் சிறுபான்மையினரை மையமாகக் கொண்ட பாலின உள்ளடக்கம் நோக்கி புத்தகத்தை இவர்கள் இணைந்து கூட்டாக எழுதியுள்ளனர்.
அகனள், அகனன், ஈரர், திருனர்களின் சமூகம் மற்றும் இந்திய தண்டனைச் சட்டத்தின் சர்ச்சைக்குரிய பிரிவு 377 இன் தாக்கம் பற்றி பேசிய பிரேக்கிங் ஃப்ரீ என்ற ஆவணப்படத்திலும் மூர்த்தி இடம் பெற்றுள்ளார்.
வெளியீடுகள்
பாலினத்தின் "பாரம்பரிய" கருத்துக்கள் பல நூற்றாண்டுகளாக சமூக-கலாச்சாரங்களில் ஊடுருவியுள்ளதால், கலை நிகழ்ச்சிகள் சமுதாயத்தின் மற்ற பகுதிகளைப் போலவே ஒரே மாதிரியாக வேரூன்றியுள்ளன. இதற்கு விடையிறுக்கும் விதமாக "டுவேர்ட்ஸ் ஜென்டர் இன்குளூசிவ்லி" (பாலின உள்ளடக்கத்தை நோக்கி): பாலினத்தைச் சுற்றியுள்ள தற்கால கவலைகள் பற்றிய (சுனில் மோகனுடன்) ஆய்வுப் பணிகளைப் பற்றிய ஆராய்ச்சியினை வெளியிட்டுள்ளார்.
குறிப்புகள்
பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:பாடகர்கள் பகுப்பு:ந.ந.ஈ.தி நபர்கள்
ஈகுவசு கேபன்சிசு
ஈகுவசு கேபன்சிசு (Equus capensis) என்பது அழிந்துபோன வரிக்குதிரை இனமாகும். இது தென்னாப்பிரிக்காவில் ப்ளீசிடோசீனின் காலத்தில் வாழ்ந்தது. இதனுடைய உயரம் சுமார் 2 மீட்டர் ஆகும்.
மேற்கோள்கள்
Templat:Paleo-oddtoedungulate-stub
பகுப்பு:பாலூட்டிகள்
ஹபீப்ஹஞ்ச் தொடருந்து நிலையம்
ஹபீப்கஞ்ச் ரயில் நிலையம் (நிலையக் குறியீடு: HBJ), அதிகாரப்பூர்வமாக ராணி கமலாபதி ரயில் நிலையம் (நிலையக் குறியீடு: RKMP), ஒரு இந்திய மாநிலமான [[மத்தியப் பிரதேசம், போபாலில் ரயில் நிலையம்|ரயில் நிலையம்]]. இது இந்திய இரயில்வேயின் புது டெல்லி-சென்னை பிரதான பாதையில் அமைந்துள்ளது. இது இந்திய ரயில்வே மேற்கு மத்திய இரயில்வே மண்டலம் (WCR) கீழ் வருகிறது மற்றும் WCR இன் போபால் இரயில்வே பிரிவு தலைமையகமாக செயல்படுகிறது. இது போபால் சந்திப்பு ரயில் நிலையம் (போபாலின் முக்கிய நிலையம்)க்கு இரண்டாம் நிலை நிலையமாக செயல்படுகிறது. இது இந்தியாவின் முதல் தனியார் ரயில் நிலையம்.
இருப்பிடம்
ஹபிப்ஹஞ்ச் ரயில் நிலையம் அமைவிடம் :
கட்டமைப்பு மற்றும் வசதிகள்
இந்த தொடருந்து நிலையம் 5 நடைமேடைகளை கொண்டுள்ளது.
புளியம்பேட்டை காசிவிஸ்வநாத சுவாமி மற்றும் வரதராஜபெருமாள் கோயில்
புளியம்பேட்டை காசிவிஸ்வநாத சுவாமி மற்றும் வரதராஜபெருமாள் கோயில் தமிழ்நாட்டில் தஞ்சாவூர் மாவட்டம், புளியம்பேட்டை என்னும் ஊரில் அமைந்துள்ள சிவன் கோயிலாகும்.
வரலாறு
இக்கோயில் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.
கோயில் அமைப்பு
இக்கோயிலில் காசிவிஸ்வநாதர், விசாலாட்சி சன்னதிகளும், பூமிதேவி உபசன்னதியும் உள்ளன. இக்கோயில் முதன்மைத் திருக்கோயில் என்ற வகைப்பாட்டில் இந்து அறநிலையத்துறையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. பரம்பரை அல்லாத அறங்காவலர் அமைப்பால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
பூசைகள்
இக்கோயிலில் ஒருகாலப் பூசை நடக்கின்றது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:தஞ்சாவூர் மாவட்டத்திலுள்ள சிவன் கோயில்கள் பகுப்பு:சரி பார்க்க வேண்டிய தானியக்கக் கோயில் கட்டுரைகள்
நெலப்பட்டு பறவைகள் சரணாலயம்
வலது|thumb|200x200px| நெலபட்டு பறவைகள் சரணாலயத்தில் புள்ளி அலகு கூழைக்கிடா (பெலேகனசு பிலிப்பென்சிசு) நெலப்பட்டு பறவைகள் சரணாலயம் (Nelapattu Bird Sanctuary) என்பது ஆந்திரப் பிரதேசத்திலுள்ள பறவை சரணாலயம் ஆகும். இது ஆந்திராவின் நெல்லூர் மாவட்டத்தில் உள்ளது.
தாவரங்கள்
நெலபட்டுசரணாலயத்தில் இரண்டு பெரிய தாவர சமூகங்கள் காணப்படுகின்றன. அவை பாரிங்டோனியா சதுப்புநில காடுகள் மற்றும் தெற்கு உலர் பசுமைமாறா புதர் காடுகள். கொல்லேறு பாதுகாப்பு வனத்தில் 288 ஹெக்டேர் தென் உலர் பசுமைமாற புதர் காடும், 88 ஹெக்டேர் பதிவு செய்யப்படாத காடுகளும் உள்ளடங்கியது. அதிகமாக இக்காடுகளில் காணப்படும் தாவர வகையாகப் பாலை (மரம்), மாபுக்சிபோலியா, பூவை, புச்சன்னானியா ஆன்குசுடிபோலியா, சிசிபசு சைலப்பிரசு மற்றும் பல காணப்படுகின்றன. பாரிங்டோனியா சதுப்புநில காடுகள் 83 ஹெக்டேர் நெலபட்டு குளத்தில் காணப்படுகின்றன. இங்குக் காணப்படும் முக்கிய மரம் செங்கடம்பமரம். இந்த மரம் மலையகங்களிலும் வளர்கிறது. ஆனால் நெலபட்டுவில் காணப்படும் மர இனங்கள் 5 முதல் 7 மாதங்கள் வெள்ளத்திலும் வளரக்கூடும். நீண்ட கால வெள்ளத்தில் மரக்கன்றுகள் நீரில் மூழ்கியிருந்தாலும் வாழும் திறனுடையன.
விலங்குகள்
சுமார் 189 பறவை இனங்கள் நெலபட்டு பறவைகள் சரணாலயத்தில் காணப்படுகின்றன. இவற்றில் 50 பறவைகள் குடியேறியவை. புள்ளி அலகு கூழைக்கிடாவுடன் வெள்ளை அரிவாள் மூக்கன், நத்தை குத்தி நாரை, இராக்கொக்கு, மற்றும் சின்ன நீர்க்காகம் ஆகியவற்றிற்கான முக்கியமான இனப்பெருக்கம் இடமாக இது உள்ளது. சரணாலயத்திற்கு வருகை தரும் பிற வலசைப் பறவைகள், ஊசிவால் வாத்து, கிளுவை, சிறு முக்குளிப்பான், ஆண்டி வாத்து, நாமக்கோழி, புள்ளி மூக்கு வாத்து, சாம்பல் நாரை, ஓரியண்டல் டார்டர், நெடுங்கால் உள்ளான், நீலச்சிறகி மற்றும் கருவால் வாத்து ஆகியவை அடங்கும்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:நெல்லூர் மாவட்டம் பகுப்பு:ஆந்திரப் பிரதேசத்தில் உள்ள பறவை புகலிடங்கள் பகுப்பு:இந்தியாவில் உள்ள பறவைகள் காப்பகங்கள்
தர்மதுரை (1991 திரைப்படம்)
தர்மதுரை (Tharmadurai) 1991 ஆம் ஆண்டு ரசினிகாந்த் மற்றும் கௌதமி நடிப்பில் ராஜசேகர் இயக்கத்தில், இளையராஜா இசையில் வெளியான தமிழ்த் திரைப்படம். இப்படம் 1989 ஆம் ஆண்டு விஷ்ணுவர்தன் நடிப்பில் வெளியான தேவா என்ற கன்னட திரைப்படத்தின் மறு ஆக்கம் ஆகும். இப்படம் தெலுங்கில் கைதி அன்னய்யா என்று மொழிமாற்றம் செய்யப்பட்டு வெளியானது. இந்தியில் தியாகி என்ற பெயரில் ரஜினிகாந்த் நடிக்க மறு ஆக்கம் செய்யப்பட்டது. திரையரங்குகளில் 175 நாட்கள் வெற்றிகரமாக ஓடிய வெற்றித் திரைப்படம்.
கதைச்சுருக்கம்
பாலுவும் ஐஸ்வர்யாவும் வீட்டைவிட்டு வெளியேறிய காதலர்கள். அவர்களைத் தேடிவரும் ஐஸ்வர்யாவின் தந்தை ராஜதுரையும் (சரண்ராஜ்) அவனது சகோதரன் ராமதுரையும் (நிழல்கள் ரவி) காதலர்கள் மறைந்துள்ள இடத்தைக் கண்டுபிடித்து பாலுவை அடிக்கும்பொழுது அங்குவரும் தர்மதுரையைப் (ரஜினிகாந்த்) பார்த்ததும் ராஜதுரை, ராமதுரை இருவரும் அங்கிருந்து ஓடிவிடுகின்றனர். இதைக்கண்டு வியக்கும் காதலர்கள் தர்மதுரையின் வீட்டிற்குச் சென்றதும் அவர் மனைவி பார்வதியிடம் (கெளதமி) அதற்கானக் காரணத்தைக் கேட்கின்றனர். பார்வதி கடந்தகாலக் கதையைக் கூறுகிறாள்.
தர்மதுரையின் உடன்பிறந்த தம்பிகள் ராஜதுரை மற்றும் ராமதுரை. தன் தம்பிகளின் மீது அதிக பாசம் கொண்ட தர்மதுரை அவர்களை அதிக செலவு செய்து படிக்கவைக்கிறான். ஆனால் அவர்களோ அப்பாவியான அண்ணனை ஏமாற்றி பணத்தை வாங்கி வீண்செலவு செய்கின்றனர். தொழில் செய்வதாக பொய் சொல்லி தர்மதுரையிடம் 6 லட்ச ரூபாய் பணம் வாங்கிக்கொண்டு சென்னை செல்லும் ராஜதுரை மற்றும் ராமதுரை அங்கு சட்டத்திற்குப் புறம்பான தொழில்கள் செய்து விரைவில் பணக்காரர்கள் ஆகின்றனர். தர்மதுரைக்கும் பார்வதிக்கும் திருமணம் நடக்கிறது. தன் தம்பிகளைப் பார்ப்பதற்கு சென்னை வரும் தர்மதுரை அவர்கள் வீட்டில் தங்குகிறான். ராமதுரை செய்யும் கொலையை தான் செய்ததாக பழியேற்று சிறைக்குச் செல்கிறான் தர்மதுரை.
தங்களுடைய பணத்தேவைக்காக கிராமத்து வீட்டை விற்க முயலும் ராஜதுரை மற்றும் ராமதுரையை அவர்களது தந்தை தடுக்கிறார். இருவரும் அவரைக் கொலை செய்கின்றனர். அந்தக் கொலையைக் கண்ட சாட்சியான தர்மதுரையின் மகனையும் கொன்றுவிடுகின்றனர். அவர்களிடமிருந்து தப்பிக்கும் பார்வதி சென்னைக்கு வந்து வீட்டுவேலை செய்து பிழைக்கிறாள். சிறையிலிருந்து விடுதலையாகி வரும் தர்மதுரை, பார்வதியின் மூலம் உண்மைகளை அறிந்து, கோபமாக தம்பிகளின் வீட்டுக்குச் சென்று அவர்களைக் கொல்ல எத்தனிக்கும்போது அவர்களுடைய மனைவிகளின் வேண்டுகோளுக்காக மன்னித்தாலும், அவர்கள் இருவரையும் வெறுத்து ஒதுக்கிவிடுகிறார். பின்பு இந்தக் காட்டிலுள்ள வீட்டில் வசித்துவருவதாக சொல்லி முடிக்கிறார் பார்வதி.
இதன் பின் ராஜதுரையும் ராமதுரையும் எதிரிகளிடம் சிக்கிக்கொள்ள அவர்களை தர்மதுரை காப்பாற்றினாரா? மன்னித்து அவர்களை ஏற்றுக்கொண்டாரா? என்பதே முடிவு
தயாரிப்பு
"காலம் மாறிப்போச்சு" என்ற பெயரில் ரஜினிகாந்த், மஞ்சுளா, ரமேஷ் அரவிந்த் மற்றும் செந்தில் நடிப்பில் வேறு ஒரு கதையை படமாக்கத் துவங்கிய நிறுவனம் பிறகு அதைக் கைவிட்டு கன்னடத் திரைப்படமான தேவாவை மறு ஆக்கம் செய்தனர். படவெளியீட்டில் தாமதம் ஏற்படும் சூழலில் ரஜினியின் தனிப்பட்ட வேண்டுகோளுக்கிணங்க, இயக்குனர் ராஜசேகரின் விடாமுயற்சி மற்றும் கடின உழைப்பால் மட்டுமே இப்படம் சரியான நேரத்தில் வெளியானது.
படவெளியீடு
1991 ஆம் ஆண்டு பொங்கல் நாளன்று வெளியான படங்களில் பெரும் வெற்றி பெற்ற திரைப்படம் தர்மதுரை. இப்படம் வெளியாகி 100வது நாளில் இயக்குனர் ராஜசேகர் வாகன விபத்தில் மரணமடைந்தார்.
இசை
படத்தின் இசையமைப்பாளர் இளையராஜா. பஞ்சு அருணாசலம் பாடல்களை எழுதியுள்ளார். 'ஆணென்ன பெண்ணென்ன' பாடலை மட்டும் கங்கை அமரன் எழுதியுள்ளார். இளையராஜா "மாசி மாசம்" பாடலின் இசையை தர்மக்ஷேத்ரம் என்ற தெலுங்குப் படத்தில் இடம்பெற்ற பாடலான " என்னோ ராத்திரி"யில் பயன்படுத்தி உள்ளார். இதே பாடல் 2008 ஆம் ஆண்டு தமிழில் வெளியான பாண்டி திரைப்படத்தில் சிறீகாந்த் தேவா இசையில் மறு ஆக்கம் செய்யப்பட்டது.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:1991 தமிழ்த் திரைப்படங்கள் பகுப்பு:இந்தியத் தமிழ்த் திரைப்படங்கள் பகுப்பு:இளையராஜா இசையமைத்த திரைப்படங்கள் பகுப்பு:மறு ஆக்கம் செய்யப்பட்ட தமிழ்த் திரைப்படங்கள் பகுப்பு:ரசினிகாந்து நடித்துள்ள திரைப்படங்கள் பகுப்பு:நிழல்கள் ரவி நடித்த திரைப்படங்கள் பகுப்பு:கௌதமி நடித்த திரைப்படங்கள் பகுப்பு:வெண்ணிற ஆடை மூர்த்தி நடித்த திரைப்படங்கள் பகுப்பு:செந்தில் நடித்த திரைப்படங்கள்
அல்கினைட்டு
புற இணைப்புகள்
பகுப்பு:பாறையியல் பகுப்பு:கரிமக் கனிமங்கள்
வள்ளுவன் வாசுகி
வள்ளுவன் வாசுகி என்பது 2008 தமிழ்த் திரைப்படமாகும். இதனை மறுமலர்ச்சி பாரதி இயக்கியுள்ளார். சத்யா, குயிலி, சீதா போன்றோர் முக்கிய கதாப்பாத்திரத்தில் நடித்திருந்தனர்.
படம் வணிக ரீதியாக தோல்வியடைந்தது.
சுலு வன ஈபிடிப்பான்
சுலு வன ஈபிடிப்பான் (Sulu jungle flycatcher)(சையோரினிசு ஓகுலரிசு) என்பது பழைய உலகப் பறக்கும் பறவை குடும்பமான மசுசிகாபிடே பறவைச் சிற்றினமாகும். இது சுலுத் தீவுக்கூட்டத்தில் மட்டுமே காணப்படும் அகணிய உயிரி. இதன் இயற்கை வாழ்விடம் மிதவெப்பமண்டல அல்லது வெப்பமண்டல ஈரமான மலைக் காடுகள் ஆகும்.
பன்னாட்டு பறவையியலாளர்கள் சங்கம், சுலு புதர் ஈபிடிப்பானை 2021-ல் சிவப்பு வால் வன ஈபிடிப்பானிலிருந்து (Cyornis rufocauda) தனிச் சிற்றினமாகப் பிரித்து வகைப்படுத்தியது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:ஈ-பிடிப்பான்கள்
மங்கேசி கோயில்
மங்கேசி கோயில் (Mangueshi Temple) கோவாவின் போண்டா வட்டத்தில் உள்ள பிரியோலில் உள்ள மங்கேசி கிராமத்தில் அமைந்துள்ளது. இது மர்தோலில் இருந்து நகுஷிக்கு அருகில் 1 கி.மீ தூரத்திலும், கோவாவின் தலைநகர் பனஜியிலிருந்து 21 கி.மீ தொலைவிலும், மட்காவிலிருந்து 26 கி.மீ தூரத்திலும் உள்ளது.
காவலே மடத்தின் தலைவராக சிறீமத் சுவாமிகள் என்பவர் மங்கேசியின் மங்கேசி சனஸ்தானின் ஆன்மீகத் தலைவராக உள்ளார்.
இந்த கோயில் கோவாவின் மிகப்பெரிய மற்றும் அடிக்கடி பார்வையிடப்படும் கோயில்களில் ஒன்றாகும். 2011ஆம் ஆண்டில், கோவில் பார்வையாளர்களுக்கு ஆடைக் கட்டுபாட்டை விதித்தது.
வரலாறு
இந்தக் கோயிலின் தோற்றம் மட்காவில் உள்ள குஷஸ்தாலி கோர்டலிம் என்ற கிராமத்தில் இருந்தது. இது 1543 இல் படையெடுத்த போர்த்துகீசியர்களிடம் விழுந்தது. 1560ஆம் ஆண்டில், போர்த்துகீசியர்கள் கிறிஸ்தவ மதமாற்றங்களைத் தொடங்கியபோது, கௌண்டின்ய கோத்ரத்தைச் சேர்ந்தவர்களும், வாட்சா கோத்ரத்தைச் சேர்ந்த சாரஸ்வத்துகள் மங்கேசியின் இலிங்கத்தை அசல் தளத்திலிருந்து சுவாரி ஆற்றங்கரைக்கு நகர்த்தினர்.
இவ்வாறு மாற்றப்பட்ட காலத்திலிருந்து, மராட்டியர்களின் ஆட்சிக் காலத்திலும், 1890 ஆம் ஆண்டிலும் இந்த கோயில் இரண்டு முறை புனரமைக்கப்பட்டு புதுப்பிக்கப்பட்டுள்ளது. இறுதி புதுப்பித்தல் 1973 ஆம் ஆண்டில் கோயிலின் மிக உயரமான கோபுரத்தின் மேல் தங்க கலசம் பொருத்தப்பட்டது.
அசல் தளம் மிகவும் எளிமையான கட்டமைப்பாக இருந்தது. தற்போதைய கட்டமைப்பு மராத்தா ஆட்சியில் கட்டப்பட்டது, இது நகர்த்தப்பட்ட சுமார் 150 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, பேஷ்வாக்கள் 1739ஆம் ஆண்டில் மங்கேசியின் தீவிர பின்பற்றுபவராக இருந்த இராமசந்திர மல்ஹர் சுக்தங்கரின் ஆலோசனையின் பேரில் மங்கேசி கிராமத்தை கோவிலுக்கு நன்கொடையாக வழங்கினர். இது கட்டப்பட்ட சில ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, இந்த பகுதியும் 1763இல் போர்த்துகீசியர்களின் கைகளில் விழுந்தது. ஆனால் இப்போது, போர்த்துகீசியர்கள் தங்கள் ஆரம்ப மத ஆர்வத்தை இழந்து மற்ற மதங்களை சகித்துக்கொண்டனர். எனவே, இந்த அமைப்பு தீண்டப்படாமல் இருந்தது. வலது|thumb| சிறீ மங்கேசியைச் சித்தரிக்கும் வரைபடம் பிரதான கோயில் சிவனின் அவதாரமான பகவான் மங்கேசிக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்டுள்ளது. மங்கேசியை இங்கு இலிங்கமாக வணங்குகிறார்கள். புராணத்தின் படி, சிவன் தனது மனைவி பார்வதிதியை பயமுறுத்துவதற்காக புலியாக மாறினார். புலியைப் பார்த்து பயந்துபோன பார்வதி, சிவனைத் தேடிச் சென்று, "திராஹி மாம் கிரிஷா!" (ஓ மலைகளின் ஆண்டவரே, என்னைக் காப்பாற்றுங்கள்! ) என்றார். இதைக் கேட்டதும், சிவன் தன்னை இயல்பு வடிவத்திற்குத் திருப்பிக் கொண்டார். "மாம் கிரிஷா" என்ற சொற்கள் சிவனுடன் தொடர்புடையது. காலப்போக்கில் இந்த வார்த்தைகள் மங்குரிஷா அல்லது மங்கேசி என்று சுருக்கப்பட்டன.
மங்கேசி கவுட சாரஸ்வத் பிராமணர்ர்களில் பலருக்கு குலதெய்வமாக இருக்கிறார்.
சர்ச்சைகள்
மங்கேசி கோயில் சமீபத்திய ஆண்டுகளில் பல சர்ச்சைகளில் சிக்கியுள்ளது.
சூன் 2018 இல் இரண்டு இளம் பெண்கள், ஒருவர் அமெரிக்காவைச் சேர்ந்த மருத்துவ மாணவியும், மற்றொன்று மும்பையைச் சேர்ந்த கணினி மாணவியும், கோயிலுக்குள் ஒரு பூசகரால் பாலியல் வன்கொடுமைக்கு ஆளானதாக தனித்தனியாக மபுகாரளித்தனர். இரு பெண்களும் கோவாவின் போண்டாவில் முதல் தகவல் அறிக்கை பதிவு செய்தனர். குற்றம் சாட்டப்பட்ட கோயில் பூசகர், தனஞ்சய் பாவே, மீது சூலை 20, 2018 அன்று    இந்திய தண்டனைச் சட்டத்தின் 354 வது பிரிவின் கீழ் வழக்குப் பதிவு செய்யப்பட்டது. சூலை 2018 நிலவரப்படி, அவர் தலைமறைவாக உள்ளார். மேலும், வழக்குகள் தொடர்ந்து நடைபெற்று வருகின்றன.
நவம்பர் 2017 இல், மாற்றுத் திறனாளியான ஒரு சிறுமிக்கு மங்கேசிக் கோயிலுக்குள் நுழைவதற்கு நிர்வாகம் மறுத்துவிட்டது. அவர் சக்கர நாற்காலியைப் பயன்படுத்தியதால் “சக்கர நாற்காலி ஒரு வாகனம் என்பதாலும், கோயிலுக்குள் வாகனங்கள் அனுமதிக்கப்படுவதில்லை” என்ற நிர்வாம் கூறியது. மாற்றுத் திறனாளிகள் உரிமைகள் சட்டம் 2016 இன் கீழ் சிறுமியின் குடும்பத்தினரால் காவல் நிலையத்தில் புகார் பதிவு செய்யப்பட்டது.
வெளி இணைப்புகள்
• Shri Mangesh Devasthan
• Shri Mahalaxmi Sausthan
• The origin of the name Shri Mangueshi
பகுப்பு:கோவா
செம்பராம்பட்டு சுப்ரமணியசுவாமி கோயில்
வரலாறு
இக்கோயில் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.
பூசைகள்
இக்கோயிலில் ஒருகாலப் பூசை திட்டத்தின் கீழ் பூசை நடக்கின்றது. ஆடி மாதம் ஆடி கிருத்திகை முக்கிய திருவிழாவாக நடைபெறுகிறது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:விழுப்புரம் மாவட்டத்திலுள்ள முருகன் கோயில்கள் பகுப்பு:சரி பார்க்க வேண்டிய தானியக்கக் கோயில் கட்டுரைகள்
செம்பழுப்பு வால் வன ஈபிடிப்பான்
செம்பழுப்பு வால் வன ஈபிடிப்பான் (Rufous-tailed jungle flycatcher) என்பது பின்வரும் சிற்றினங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது:
பகுப்பு:பக்கவழி நெறிப்படுத்தல்
நீலத் தொண்டை நீல ஈபிடிப்பான்
நீலத் தொண்டை நீல ஈபிடிப்பான் (சையோர்னிசு ரூபிகுலோய்ட்சு) என்பது பழைய உலக ஈபிடிப்பான் குடும்பத்தில் உள்ள ஒரு சிறிய குருவி சிற்றினமாகும். இது திக்கெல் நீல ஈபிடிப்பான் போன்றது. ஆனால் இதன் நீல நிறத் தொண்டையால் எளிதில் பிரித்தறியப்படுகிறது. இந்தச் சிற்றினத்தின் வாழ்விடம் மற்ற வகை பறக்கும் பறவைகளை விட அடர்ந்த காடு ஆகும். நீல தொண்டை பறக்கும் பறவையானது இந்தியத் துணைக்கண்டத்தின் பெரும்பகுதியிலும், குறிப்பாக இந்தியாவின் இமயமலைப் பகுதியிலும், சமவெளிகள் மற்றும் மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைகளில் குளிர்கால மாதங்களிலும், கிழக்கே வங்காளதேசம் மற்றும் மியான்மரில் உள்ள அரக்கான் மற்றும் தெனாசெரிம் மலைகள் வரை பரவியுள்ளது.
விளக்கம்
முதிர்ச்சியடைந்த ஆண் பறவைகள் நீல நிற தொண்டை மற்றும் ஆரஞ்சு நிற மார்பகங்களுடன் நன்கு வரையறுக்கப்பட்ட வெள்ளை வயிற்றுடன் பக்கவாட்டுகளுடன் காணப்படும். பெண் பறவைகள் ஆலிவ் தலை மற்றும் மேல் பகுதிகள் குறைவான நுரை வண்ணத்தில் ஆரஞ்சு நிற மார்பு மற்றும் வெண்ணிற வயிற்றுடன் காணப்படும்.
மேற்கோள்கள்
<references group="" responsive="1">
பகுப்பு:நேபாளப் பறவைகள் பகுப்பு:ஈ-பிடிப்பான்கள்
ஜோதி ஹெக்டே
ஜோதி ஹெக்டே (Jyoti Hegde ) ஓர் ருத்ரவீணை மற்றும் கந்தர்பாணி கரானாவைச் சேர்ந்த சித்தார் கலைஞர் ஆவார். இவர் தனது 12 வயதிலிருந்தே இசையைத் தொடர்ந்தார். தார்வாடு கர்நாடக பல்கலைக்கழகத்தில் இசையில் முதுகலைப் பட்டம் பெற்றார். விதுஷி ஜோதி ஹெக்டே ருத்ரவீணையில் முதல் மற்றும் ஒரே பெண் கலைஞர் ஆவார். அகில இந்திய வானொலியின் ருத்ரவீணை மற்றும் சித்தாரின் 'ஏ' தரக் கலைஞரான இவர், தொடர்ந்து தனது இசை நிகழ்ச்சிகளை நடத்தி வருகிறார்.
வாழ்க்கை வரலாறு
விதுஷி ஜோதி ஹெக்டே ருத்ரவீணையின்ன் முதல் மற்றும் ஒரே பெண் வீரர் ஆவார். முற்றிலும் மாறுபட்ட இரண்டு கருவிகளை இசையமைப்பதில் இவர் தனித்துவமானவர். ஜுகல்பந்தி மற்றும் பஞ்ச சித்தார் நிகழ்ச்சிகளை தனது மாணவர்களைக் கொண்டு ஏற்பாடு செய்து வருகிறார். இவரது புகழ் இந்தியா மற்றும் வெளிநாட்டிலிருந்து சீடர்களை ஈர்த்துள்ளது. இவர் ஒரு சிறந்த எழுத்தாளர், ருத்ரவீணையைப் பற்றிய கட்டுரைகளை வெளியிடுகிறார்.
தனிப்பட்ட வாழ்க்கை
ஜி. எஸ். ஹெக்டே என்பவரைத் திருமணம் செய்து கொண்ட இவருக்கு ஒரு மகன் உள்ளார்.
விருதுகள் மற்றும் அங்கீகாரம்
ஜோதி ஹெக்டே நாத நிதி விருது, கலா சேத்தனா மற்றும் துருபதமணி போன்ற விருதுகளை வென்றுள்ளார்.
குறிப்புகள்
பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:சித்தார் இசைக் கலைஞர்கள்
தென்சங்கம்பாளையம் மதுரைவீரன் பட்டத்தரசியம்மன் கோயில்
வரலாறு
இக்கோயில் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.
கோயில் அமைப்பு
இக்கோயிலில் மதுரைவீரன், பட்டத்தரசியம்மன் சன்னதிகள் உள்ளன. இக்கோயில் முதன்மைத் திருக்கோயில் என்ற வகைப்பாட்டில் இந்து அறநிலையத்துறையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. வழக்கு நிலுவையில் இருப்பதால் நடைமுறை நிருவாகியால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
பூசைகள்
இக்கோயிலில் காமிகாகம முறைப்படி வழிபாடு நடக்கிறது.
மேற்கோள்கள்
கிராமக் கோயில்கள் பகுப்பு:சரி பார்க்க வேண்டிய தானியக்கக் கோயில் கட்டுரைகள்
ரேவதி கிருட்டிணா
ரேவதி கிருட்டிணா ( Revathy Krishna) இவர் ஓர் இந்திய வீணைக் கலைஞராவார். இவர் கருநாடக இசை, மெல்லிசை மற்றும் திரைப்பட இசை இரண்டிலும் இவரது திறமை புகழ் பெற்றது. வீணையின் மீதான இவரது தீவிர ஆர்வத்தைக் கண்ட, இவரது தாயார், இவரது காலத்தின் புகழ்பெற்ற வயலின் கலைஞர்களை சிறந்த ஆசிரியர்களாகக் கொண்டு இவருக்கு ஒரு முறையான பயிற்சியை வழங்கினார்.
ஆரம்ப கால வாழ்க்கை
ரேவதி செல்வகுமார் என்ற பெயரில் பிறந்த ரேவதி கிருட்டிணா, செல்வகுமார் மற்றும் லட்சுமி என்பவரின் மகள் ஆவார். ரேவதியின் சகோதரர் சந்திரன் ஒப்பனை அறுவை சிகிச்சை நிபுணராக இருந்தார். தற்போது அவர் ஓய்வில் உள்ளார். இசை மேதை தியாகராஜரின் சீடர் வம்சாவளியைச் சேர்ந்த இவர், தியாகராஜரின்ன் புனித சீடரான தில்லைஸ்தானம் ராம ஐயங்காரின் பேத்தியாவார். மதுரையில் உள்ள தெராலி இராமசாமி ஐயங்காரிடமிருந்து வாய்ப்பாட்டில் ஆரம்ப பயிற்சி பெற்ற பிறகு, இவர் தனது 12 வயதில் வீணையை கையில் எடுத்தார். மேலும் இவரது ஆர்வத்தை கண்ட இவரது தாயார் சுந்தரம் ஐயர் என்பவரின் கீழ் பயிற்சி பெற வைத்தார். பின்னர் இவர் கே. பி. சிவானந்தம் மற்றும் சாரதா சிவானந்தம் ஆகியோரின் கீழ் தனது கலையை நன்றாக வடிவமைத்தார். அங்கு இவர் தஞ்சை பாணி இசையில் பயிற்சி பெற்றார்.
திரைப்பட இசை
இவர் மேடையிலும் திரைப்படங்களிலும் மற்றும் திரைப்பட பாடல்களிலும் இசை நிகழ்ச்சிகளை நிகழ்த்துகிறார். பல ஒலித் தொகுப்புகள் மற்றும் காணொளி பாடல் தொகுப்புகள்லும் இவர் தோன்றியுள்ளார். ரஜினிகாந்த், கமல்ஹாசன் மற்றும் ஏ. ஆர். ரகுமான் போன்றவர்களின் பாடல்களுக்கு வீணையில் இசை வழங்கியிருப்பது இசை ரசிகர்களிடையே பிரபலமாக உள்ளது.
நிகழ்ச்சிகள்
தமிழ்நாடு, ஆளுநர் மாளிகையில் ஆளுநர் பி. எஸ். ராம் மோகன் ராவ் பதவியேற்பு நிகழ்ச்சியில் இவர் தனது சிறப்பு இசை நிகழ்ச்சியை நிகழ்த்தியுள்ளார். இந்தியக் குடியரசுத் தலைவர் ஆ. ப. ஜெ. அப்துல் கலாம் முன்னிலையிலும் சிறப்பு இசை நிகழ்ச்சியை நிகழ்த்தியுள்ளார். 2012 சூலை அன்று நடந்த உலக தமிழ் மாநாட்டிலும் இவரது இசை நிகழ்ச்சி நிகழ்த்தப்பட்டது. தில்லியைத் தளமாகக் கொண்ட வீணை அறக்கட்டளை மற்றும் இந்திரா காந்தி தேசிய கலை மையம் ஆகியவை 2007 இல் ஏற்பாடு செய்த வீணை நவராத்திரியிலும் இசை நிகழ்ச்சி நிகழ்த்தப்பட்டது. திருவையாற்றில் வருடந்தோறும் நடைபெறும் தியாகராஜர் ஆராதனையில் தவறாமல் தனது வீணை இசை நிகழ்ச்சியினை நிகழ்த்துகிறார். இலங்கை, யாழ்ப்பாணத்தில் நெல்லியடி மத்திய கல்லூரியில் ரேவதி கிருஷ்ணாவின் வீணை இசை நிகழ்ச்சி நடைபெற்றது. காஞ்சிபுரத்தில் நடைபெற்ற அத்திவரதர் வைபவத்தின் நிறைவு நாளுக்கான இசை நிகழ்ச்சியில் வீணை இசை நிகழ்ச்சியினை நிகழ்த்தியுள்ளார். ஆசிய பசிபிக் கலாச்சார விழாவில் பங்கேற்க அழைக்கப்பட்டார். மேலும் அதில் இந்தியாவை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தினார். இந்த நிகழ்வு ஜப்பானிய நகரமான புகுயோகாவில் நடைபெற்றது, மேலும் இது நமது தேசத்தின் பெருமையாக இருப்பது இவருக்கு ஒரு பெரிய மரியாதையாகும்.
விருதுகள் மற்றும் சாதனைகள்
வீணையில் இவரது சிறப்புமிக்க பங்களிப்பிற்காக இவருக்கு கலைமாமணி விருது வழங்கப்பட்டது. 2008 இல் குமார கந்தர்வ விருது வழங்கப்பட்டது.
குறிப்புகள்
பகுப்பு:தமிழ்நாட்டுப் பெண் இசைக்கலைஞர்கள் பகுப்பு:சென்னை இசைக்கலைஞர்கள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:வீணை இசைக் கலைஞர்கள்
விசையுந்து மணி
விசையுந்து மணி (Motorcycle bell), காப்பு மணி, ஆவி மணி, கிரெம்லின் மணி, உருளி மணி அல்லது தேவதை மணி என்றும் அழைக்கப்படுவது ஒரு விசையுந்தின் கீழ்ப்பகுதிய்க் இணைக்கப்பட்ட ஒரு அலங்கார உலோக மணியாகும். இது பெரும்பாலும் பயண நல்ல வாழ்த்துகளின் அடையாளமாக கட்டப்பட்டுள்ளது.
இந்த மணியானது பொதுவாக ஒரு அங்குல நீளமானது, பியூட்டர் அல்லது பிற உலோகங்களால் செய்யப்பட்டது. மேலும் விசையுந்து ஓட்டுபவர்களுக்கு ஒரு நற்பேறாகவும் அல்லது விசையுந்தில் பயணிக்கும் போது துரதிர்ஷ்டத்தைத் தடுக்கும் ஒரு அடையாளப் பாதுகாப்புப் பொருளாகக் கருதப்படுகிறது.
வரலாறு
ஒரு கிரெம்லின் என்பது நாட்டுப்புறக் கதைகளின் ஒரு குறும்பு உயிரினமாகும். இது முதலில் விமானங்களில் உள்ள செயலிழப்புகளை விளக்குவதற்கும் பின்னர் விமானிகள் மற்றும் தொழில்நுட்ப வல்லுநர்களிடமிருந்து பிற இயந்திரங்களில் உள்ள குறைபாடுகளை விளக்குவதற்கும் பயன்படுத்தப்பட்டது. இறுதிச் சடங்குகளில் பயன்படுத்தப்படும் மணியைப் போன்ற பயன்பாட்டில், "காப்பு மணி" அல்லது "கிரெம்லின் மணி" சில சமயங்களில் இரண்டாம் உலகப் போரில் இங்கிலாந்து மற்றும் அமெரிக்க விமானிகளால் "கிரெம்லின்களை" தடுக்க பயன்படுத்தப்பட்டது. அமெரிக்க விமானிகள் வீடு திரும்பியபோது பலர் தம் விசையுந்தில் பாதுகாப்பு வசீகரமாக இதைப் பயன்படுத்துவதைத் தொடர்ந்தனர்.
இந்த மணிகள் தனிப்பயன் வடிவமைப்புகள் மற்றும் பெரும் உற்பத்தி வடிவமைப்புகளாகவும் பயன்பாட்டிற்கு வருகின்றன.
காப்புரிமை
"கிரெம்லின் மணி" அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் காப்புரிமை பெற்றது. மேலும் இது அமெரிக்காவின் காப்புரிமை மற்றும் வர்த்தக முத்திரை அலுவலகத்தின் அதிகாரப்பூர்வ வர்த்தமானியில், தொகுதி 1290, எண் 4 இல் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது.
ஸ்ரீ பெனுசில நரசிம்ம வனவிலங்கு சரணாலயம்
ஸ்ரீ பெனுசில நரசிம்ம வனவிலங்கு சரணாலயம் என்பது தென்னிந்தியாவில் ஆந்திர மாநிலம் நெல்லூர் மாவட்டத்தில் உள்ள பாதுகாக்கப்பட்ட பகுதி ஆகும். இதன் பரப்பளவு 1030.85 km² ஆகும். இது தனித்துவமான, அருகிய வன வகைகளைக் கொண்டுள்ள பகுதியாகும்.
நிலவியல்
ஸ்ரீ பெனுசில நரசிம்ம வனவிலங்கு சரணாலயம் ஆந்திராவின் நெல்லூர் மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ளது. இது 1030.85 சதுர கிலோமீட்டர் பரப்பளவை உள்ளடக்கியது. ஆந்திர மாநில வனத்துறையால் பாதுகாக்கப்படும் பகுதியாகும். இது தனித்துவமான மற்றும் அருகிய வன வகைகளைக் கொண்டுள்ளது. வறண்ட பசுமையான காடுகள் இங்குள்ளன. இந்த வனவிலங்கு சரணாலயம் மலைப்பாங்கான சரிவுகள், படரும் காடுகள் நிறைந்த மலைகள் மற்றும் பள்ளத்தாக்குகளால் ஆனது.
தாவரங்கள்
பசுமைமாறா காடு காணப்படும் இச்சரணாலயத்தில் அகேசியா, கேசியாசு, புங்கை, கரிஸ்ஸா மரங்கள் காணப்படுகின்றன.
விலங்குகள்
பெரும் பூனை, புள்ளிமான், நீலான், நாற்கொம்பு மான், தேன் கரடி, குள்ள நரி, காட்டுப்பன்றி, ஏராளமான ஊர்வன மற்றும் பறவை இனங்கள் இந்த வனவிலங்கு சரணாலயத்தில் காணப்படுகின்றன.
சல்கான் புதைபடிவ பூங்கா
சல்கான் புதைபடிவ பூங்கா (Salkhan Fossils Park), அதிகாரப்பூர்வமாக சோன்பத்ரா புதைபடிவ பூங்கா என்று அழைக்கப்படுகிறது. இது இந்தியாவின் உத்தரப்பிரதேசத்தில் உள்ள ஒரு புதைபடிவ பூங்காவாகும். இது சோன்பத்ரா மாவட்டத்தில் மாநில நெடுஞ்சாலை 5Aஇல் ரோபர்ட்சுகஞ்சிலிருந்து 12 கி.மீ. தொலைவில் சால்கன் கிராமத்திற்கு அருகில் உள்ளது. இப்பூங்காவில் கிட்டத்தட்ட 1400 மில்லியன் ஆண்டுகள் பழமையானவை என்று மதிப்பிடப்பட்ட புதைபடிவங்கள் உள்ளன. கைமூர் வனவிலங்கு சரகத்தில் சுமார் 25 ஹெக்டேர் பரப்பளவில் அமைந்துள்ள இந்தப் பூங்காவில் உள்ள கற்பாறைகளில் புதைபடிவங்கள் வளையங்களாகக் காணப்படுகின்றன.
நிலவியல்
சோன்பத்ரா புதைபடிவ பூங்காவில் காணப்படுவன அல்கா மற்றும் இசுட்ரோமாடோலைட் வகை புதைபடிவங்கள் ஆகும். கைமூர் வனவிலங்கு சரணாலயத்தை ஒட்டியுள்ள கைமூர் மலைத்தொடரில் சுமார் 25 ஹெக்டேர் பரப்பளவில் இந்த பூங்கா பரவியுள்ளது. இது மாநில வனத்துறையின் அதிகார வரம்பிற்குள் வருகிறது.
வளர்ச்சி மற்றும் ஆராய்ச்சி
1930களிலிருந்து சேகரிக்கப்பட்ட புதைப்படிவங்கள் இன்றைய பூங்கா பகுதியில் காணப்படுகிறது. இதனை புவியியலாளர்கள் நன்கு அறிந்திருக்கிறார்கள். ஆடென் (1933), மாத்தூர் (1958 மற்றும் 1965), மற்றும் பேராசிரியர் எஸ். குமார் (1980–81) ஆகியோர் இப்பகுதியில் ஆராய்ச்சி மேற்கொண்டவர்கள். 23 ஆகஸ்ட் 2001 அன்று, இந்தி செய்தித்தாள் இந்துஸ்தானுக்கு பத்திரிகையாளர் விஜய் சங்கர் சதுர்வேதி எழுதிய கட்டுரையில் இந்த பூங்கா குறித்த செய்தி இடம்பெற்றது. ஆகஸ்ட் 8, 2002 அன்று மாவட்ட நீதவான் பகவன் சங்கர் இதனைப் புதைபடிவ பூங்காவாக முறையாகத் திறந்துவைத்தார்.