cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ஆர்சிட்
ஆர்சிட் (ORCID) ; திறந்த ஆராய்ச்சியாளர் மற்றும் பங்களிப்பாளர் அடையாளம்) என்பது அறிவார்ந்த தகவல்தொடர்பு மற்றும் ஆராய்ச்சியாளர்களையும்/ஆய்வாளர்களையும் அவர்களின் ஆய்வுக் கட்டுரை வெளியீட்டையும் (மற்றும் பயனர் வழங்கிய பிற தகவல்) தேடுவதற்கான ஆய்வாளர்கள் மற்றும் பங்களிப்பாளர்களை தனித்தனியாக அடையாளம் காண்பதற்கான ஒரு லாப நோக்கற்ற எண்ணெழுத்து குறியீடாகும்.
அறிவியல் ஆய்வுக் கட்டுரைகள் அல்லது மானுடவியல் வெளியீடுகளுக்கு ஒரு குறிப்பிட்ட எழுத்தாளரின் பங்களிப்புகளிப்பினை அடையாளம் காணக் கடினமாக இருப்பதால், பெரும்பாலான தனிப்பட்ட பெயர்கள் தனித்துவமானவை அல்ல. இவை காலப்போக்கில் மாறலாம் (திருமணம் போன்றவை). மேலும் பெயர் வரிசையில் கலாச்சார வேறுபாடுகள், சீரற்ற முதல் பெயர் சுருக்கங்களின் பயன்பாடு மற்றும் வெவ்வேறு எழுத்து முறைகளைப் பயன்படுத்துதல் உள்ளிட்ட காரணங்களினால் மாறுகின்றன. எனவே எண்ணிம ஆவணச் சுட்டி (DOIகள்) ஒன்றினை எண்ணிம வலைப்பின்னலில் வரி விதிப்பில் உருவாக்கப்பட்ட எண் போல ஆராய்ச்சியாளர்களுக்கு என ஒரு எண்ணை உருவாக்கி ஆய்வாளர்களுக்கு ஒரு நிலையான அடையாளத்தை வழங்குகிறது.
பயன்கள்
திறந்த ஆராய்ச்சியாளர் மற்றும் பங்களிப்பாளர் அடையாளம் ஆய்வாளர்களுக்கு ஒரு நிலையான குறியீட்டை வழங்குவதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. அறிவார்ந்த தகவல்தொடர்புக்கு ஒரு குறிப்பிட்ட எழுத்தாளரின் பங்களிப்புகள் அடையாளம் காணக் கடினமாக இருப்பதால், பெரும்பாலான தனிப்பட்ட பெயர்கள் தனித்துவமானவை அல்ல. இதனால் ஒரே பெயரில் பல நபர்கள் பங்களிக்கக்கூடும். ஒரே பெயரில் ஒரே துறையிலோ அல்லது ஒரே நிறுவனத்தில் கூட பலர் இருக்கக்கூடும். மேலும், ஆய்வாளர் ஒருவரின் பெயர் திருமணம், பெயர் வரிசைப்படுத்தும் மரபுகளில் கலாச்சார வேறுபாடுகள், பத்திரிகைகள் முதல் பெயர் சுருக்கங்கள், பெயர் பின்னொட்டுகள் மற்றும் நடுத்தர முதலெழுத்துக்களைச் சீரற்ற முறையில் பயன்படுத்துவதால் மாறலாம். இத்தகைய சூழலில் திறந்த ஆராய்ச்சியாளர் மற்றும் பங்களிப்பாளர் அடையாளம் முக்கியப் பங்கு வகிக்கின்றது.
ஆர்சிட் (ORCID) அமைப்பு, ஆர்சிட் (ORCID இன்க்.) ஆகும். இந்நிறுவனத்தில் பதிவுசெய்த பயனர்களுக்கு "தொடர்ந்து புதுப்பிக்கப்பட்ட 'எண்ணிம கல்வி மற்றும் தொழில் குறித்த விவரக்குறிப்பினை' பராமரித்து வழங்குகிறது. இது அறிவியலுக்கு அவர் செய்த பங்களிப்புகளினை ஆய்வுக் கட்டுரைகள் மட்டுமின்றி பிற விவரங்களையும் வழங்குகிறது." ஆர்சிட் அமைப்பால் வழங்கப்படும் இதனைப் பயனர் மாற்றியமைக்கலாம்.
அபிவிருத்தி மற்றும் துவக்கம்
முதன்முதலில் 2009இல் அறிவார்ந்த ஆராய்ச்சியின் வெளியீட்டாளர்களின் கூட்டு முயற்சியாகத் திறந்த ஆராய்ச்சியாளர் மற்றும் பங்களிப்பாளர் அடையாளம் அறிவிக்கப்பட்டது. "அறிவார்ந்த தகவல்தொடர்புகளில் எழுத்தாளர் பெயரில் தெளிவற்ற சிக்கலைத் தீர்க்க" இது உருவாக்கப்பட்டது. "திறந்த ஆராய்ச்சியாளர் பங்களிப்பாளர் அடையாள முயற்சி" என ஆர்சிட் என்ற பெயர் இணைக்கப்படுவதற்கு முன்னர் தற்காலிகமாக உருவாக்கப்பட்டது.
தாம்சன் ராய்ட்டர்ஸ் அதன் ஆராய்ச்சியாளர் அடையாளங்காட்டி அமைப்புக்குப் பயன்படுத்திய மென்பொருளில் ஒரு முன்மாதிரி உருவாக்கப்பட்டது. ஆர்சிட் நிறுவனம் ஒரு சுயாதீன இலாப நோக்கற்ற அமைப்பாக ஆகஸ்ட் 2010இல் அமெரிக்காவின் டெலாவேரில், சர்வதேச இயக்குநர்கள் குழுவுடன் இணைக்கப்பட்டது. இதன் நிர்வாக இயக்குநராக கிறிஸ் ஷில்லம் செப்டம்பர் 2020இல் நியமிக்கப்பட்டார். ஏப்ரல் 2012இல் நியமிக்கப்பட்ட லாரல் ஹாக் என்ற நிறுவன செயல் இயக்குநருக்குப் பிறகு இவர் பொறுப்பேற்றார். 2016 முதல், நிர்வாக அமைப்பின் தலைமையினை அறிவியலுக்கான பொது நூலக வெரோனிக் கியர்மர் ஏற்றார். இவர் எட் பென்ட்சின் குறுக்கு மேற்கோள் மேனாள் தலைவர் ஆவார். திறந்த ஆராய்ச்சியாளர் மற்றும் பங்களிப்பாளர் அடையாளம் தனித்துப் பயன்படுத்தக்கூடியது. பிற அடையாளங்காட்டி அமைப்புகளுடன் இயங்கக்கூடியது. அக்டோபர் 16, 2012 அன்று, திறந்த ஆராய்ச்சியாளர் மற்றும் பங்களிப்பாளர் அடையாளம் பதிவேட்டில் சேவைகளை அறிமுகப்படுத்தி பயனர் அடையாளங்காட்டியினை வழங்கத் தொடங்கியது.
தத்தெடுப்பு
திறந்த ஆராய்ச்சியாளர் மற்றும் பங்களிப்பாளர் அடையாளத்தினை ஏற்றுக்கொள்வதில் மற்றவர்களை ஊக்குவிக்க ஜனவரி 1, 2016 தேதியிட்ட ஒரு திறந்த கடிதம் "குறிப்பிட்ட செயல்படுத்தல் தரங்களைப் பின்பற்றித் திறந்த ஆராய்ச்சியாளர் மற்றும் பங்களிப்பாளர் அடையாளம் தேவை என்று உறுதி பூண்டுள்ள கடிதத்தில்  வெளியீட்டாளர்கள் கையொப்பத்துடன்" வடிவமைக்கப்பட்டது.
2021ஆம் ஆண்டுஸ்பிரிங்கர் நேச்சர் வலைத்தள புதுப்பித்தலில், சக மதிப்பாய்வு செயல்பாட்டைச் சரிபார்க்க ஆய்வாளர்களின் திறந்த ஆராய்ச்சியாளர் மற்றும் பங்களிப்பாளர் அடையாளம் பயன்படுத்தப்படும் என்று குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது.
அடையாளங்காட்டிகள்
முன்னர், ஆய்வாளர்களின் திறந்த ஆராய்ச்சியாளர் மற்றும் பங்களிப்பாளர் அடையாளம் URI களாக குறிப்பிடப்பட்டது. எடுத்துக்காட்டாக, ஜோசியா எஸ். கார்பெரிக்கான திறந்த ஆராய்ச்சியாளர் மற்றும் பங்களிப்பாளர் அடையாளம் (எடுத்துக்காட்டுகள் மற்றும் சோதனைகளில் iD பயன்படுத்தப்படும் ஒரு கற்பனையான பேராசிரியர்) https://orcid.org/0000-0002-1825 -0097 (https:// மற்றும் http:// என இரண்டும் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டன) இருப்பினும், சில வெளியீட்டாளர்கள் குறுகிய வடிவத்தைப் பயன்படுத்துகின்றனர். எ.கா. "ORCID: 0000-0002-1825-0097" (யுஆர்என் ஆக ).
திறந்த ஆராய்ச்சியாளர் மற்றும் பங்களிப்பாளர் அடையாளம் சர்வதேச தரநிலை அடையாளங்காட்டியின் (ISNI) தரநிலைப்படுத்துதலுக்கான சர்வதேச அமைப்பின் (ISO 27729 என) அனுசரணையின் கீழ், இரு அமைப்புகளும் ஒத்துழைக்கின்றன. புத்தகங்கள், தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சிகள் மற்றும் செய்தித்தாள்களுக்கான பங்களிப்பாளர்களை ஐ.எஸ்.என்.ஐ தனித்துவமாக அடையாளம் காணும், மேலும் ஓ.ஆர்.சி.ஐ.டி பயன்படுத்த அடையாளங்காட்டிகளின் தொகுப்பை ஒதுக்கியுள்ளது. இது 0000-0001-5000-0007 முதல் 0000-0003-5000-0001 வரையுள்ள வரம்பில் கிடைக்கின்றது. எனவே ஒரு நபர் ஒரு ஐ.எஸ்.என்.ஐ மற்றும் திறந்த ஆராய்ச்சியாளர் மற்றும் பங்களிப்பாளர் அடையாளம் இரண்டையும் சட்டப்பூர்வமாக வைத்திருப்பது சாத்தியமாகும்.
திறந்த ஆராய்ச்சியாளர் மற்றும் பங்களிப்பாளர் அடையாளம் மற்றும் சர்வதேச தரநிலை அடையாளங்காட்டியின் இரண்டும் 16-எழுத்து அடையாளங்காட்டிகளைப் பயன்படுத்துகின்றன. 0–9 இலக்கங்களைப் பயன்படுத்துகின்றன. மேலும் சொல்லிடக் குறியீட்டினால் நான்கு குழுக்களாகப் பிரிக்கப்படுகின்றன. இறுதி எழுத்து, இது "10" மதிப்பைக் குறிக்கும் "X" வார்த்தையாக இருக்கலாம் (எடுத்துக்காட்டாக, ஸ்டீபன் ஹாக்கிங்கின் திறந்த ஆராய்ச்சியாளர் மற்றும் பங்களிப்பாளர் அடையாளம் https://orcid.org/0000-0002-9079-593X ), ISO / IEC 7064: 2003 தரத்திற்கு இணங்க ஒரு MOD 11-2 சோதனை இலக்கமாக உள்ளது.
உறுப்பினர்கள் மற்றும் புரவலர்கள்
2013ஆம் ஆண்டின் இறுதியில் திறந்த ஆராய்ச்சியாளர் மற்றும் பங்களிப்பாளர் அடையாளம் 111 உறுப்பு அமைப்புகளையும் 460,000க்கும் மேற்பட்ட பதிவாளர்களையும் கொண்டிருந்தது. நிறுவன உறுப்பினர்களில் கால்டெக் மற்றும் கார்னெல் பல்கலைக்கழகம் போன்ற ஆராய்ச்சி நிறுவனங்களும், எல்சேவியர், ஸ்பிரிங்கர், விலே மற்றும் நேச்சர் பப்ளிஷிங் குழு போன்ற வெளியீட்டாளர்களும் அடங்குவர். தாம்சன் ராய்ட்டர்ஸ், கல்விச் சங்கங்கள் மற்றும் நிதி அமைப்புகள் உள்ளிட்ட வணிக நிறுவனங்களும் உள்ளன. வெல்கம் டிரஸ்ட் (ஒரு அறக்கட்டளை) போன்ற மானியம் வழங்கும் அமைப்புகளும் நிதியுதவிக்கான விண்ணப்பதாரர்கள் ஒரு திறந்த ஆராய்ச்சியாளர் மற்றும் பங்களிப்பாளர் அடையாளம் அடையாளங்காட்டியை வழங்க வேண்டும் என்று கட்டளையிடத் தொடங்கியுள்ளன.
தேசிய செயலாக்கங்கள்
பல நாடுகளில், கூட்டமைப்புகள், அரசாங்க அமைப்புகளின் கூட்டமைப்புகள் ஆர்சிடினை தேசிய அளவில் செயல்படுத்துகின்றன. உதாரணமாக, இத்தாலியில், எழுபது பல்கலைக்கழகங்களும் நான்கு ஆராய்ச்சி மையங்களும் இத்தாலியப் பல்கலைக்கழக மாநாட்டின் கீழும் பல்கலைக்கழகம் மற்றும் ஆராய்ச்சி நிறுவனங்களின் மதிப்பீட்டிற்கான தேசிய நிறுவனத்தின் கீழும் சினிகாவால் எனும் திட்டத்தின் கீழ் செயல்படுத்தப்படுத்துகின்றன. இது பல்கலைக்கழகங்கள், ஆராய்ச்சி நிறுவனங்கள் மற்றும் கல்வி அமைச்சகத்தைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் இலாப நோக்கற்ற கூட்டமைப்பு ஆகும். ஆஸ்திரேலியாவில், அரசாங்கத்தின் தேசிய சுகாதார மற்றும் மருத்துவ ஆராய்ச்சி குழுமம் (என்.எச்.எம்.ஆர்.சி) மற்றும் ஆஸ்திரேலிய ஆராய்ச்சி குழுமம் (ஏ.ஆர்.சி) ஆகியவை "ஆர்சிட் அடையாளங்காட்டியினை வைத்திருக்க நிதி பெற விண்ணப்பிக்கும் அனைத்து ஆராய்ச்சியாளர்களையும் ஊக்குவிக்கின்றன". பிரெஞ்சு விஞ்ஞான கட்டுரை களஞ்சியமான ஹால் அதன் பயனர்களை தங்கள் ஆர்சிட் அடையாளங் காட்டியில் இணைய அழைக்கிறது.
ஒருங்கிணைத்தல்
thumb| நிக் ஜென்னிங்ஸின் ஆர்சிட் தனது விக்கிடேட்டா பதிவில் விக்கிப்பீடியா மற்றும் விக்கித்தரவு இரண்டுமே திறந்த ஆராய்ச்சியாளர் மற்றும் பங்களிப்பாளர் அடையாள பண்புகளை அறிந்திருக்கின்றன.
2014ஆம் ஆண்டு ஆண்டில் உறுப்பினர்கள் மற்றும் நிதியுதவியாளர்கள, பத்திரிகைகள், வெளியீட்டாளர்கள் மற்றும் பிற சேவைகள் தவிர தம்முடைய பணிப்பாய்வு அல்லது தரவுத்தளங்களில் ஆர்ச்சிடுனை. 2014 முதல் 2016 வரை சில நிகழ்நிலை சேவைகள் ஆர்சிட்லிருந்து தரவை ஏற்றுமதி செய்ய அல்லது இறக்குமதி செய்வதற்கான கருவிகளை உருவாக்கின.
சில திறந்த ஆராய்ச்சியாளர் மற்றும் பங்களிப்பாளர் அடையாளம் தரவுகளை RDF/XML, RDF ட்ர்டில், எக்ஸ்எம்எல் அல்லது யேசண் ஆகவும் பெறப்படலாம். திறந்த ஆராய்ச்சியாளர் மற்றும் பங்களிப்பாளர் அடையாளம் இதன் குறியீடு களஞ்சியமாக கிட்ஹப் ஐப் பயன்படுத்துகிறது.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:நுட்பத் தொடர்பாடல் பகுப்பு:தரவுத்தளங்கள்
அஸ்வினி யார்தி
அஸ்வினி யார்டி, இந்தியப் பாலிவுட் திரைப்படத் தயாரிப்பாளர் ஆவார். இவர் ஓஎம்ஜி - ஓ மை காட்!, 72 மைல்கள், பிரச்சனை பாஜி, ஃபக்லை மற்றும் சிங் பீலியிங்  போன்ற பாலிவுட் திரைப்படங்களின் தயாரிப்பாளர் ஆவார்.
தொலைக்காட்சியில் 20 ஆண்டுகால தொழில் வாழ்க்கையைப் பெற்ற அஷ்வினி யார்டி, நடிகர் அக்‌ஷய் குமாருடன் 2011 டிசம்பரில் மேய்ச்சல் ஆடு படங்களை உருவாக்கினார். தொலைக்காட்சியில் 20 வருடங்கள் நெடிய தொழில் வாழ்க்கையைப் பெற்ற பிறகு, டிசம்பர் 2011ல் நடிகர் அக்க்ஷய் குமாருடன் இணைந்து மேய்ச்சல் ஆடு படங்களை என்ற தயாரிப்பு குழுமத்தை உருவாக்கினார்.
ஜு தொலைக்காட்சியின் நிகழ்ச்சிகளில் சாத் பெரி, சாய்லாப், கசம் சே, சர்கார், டீன் பகுரானியான்,  பணோ மெயின் தேரி துள்ஹான், கர் கி லஷ்மி பேடியான் மற்றும் பனேகி அப்னி பாத் போன்ற நிகழ்ச்சிகளைத் தேர்ந்தெடுத்தார்.
கலர்ஸில் சேர முனைவதர்க்கு முன்பு வழிபாட்டு பாடும் மெய்ம்மையான நிகழ்ச்சியான சா ரீ கா மா பா சேலஞ்ச் மற்றும் லில் 'சேம்ப்ஸ் யையும் கருத்தாக்கினார்.
கலர்ஸ் தொலைக்காட்சியில் உத்தாரன், பலிகா வது, பிக் பாஸ், காட்ரோன் கி கில்லாடி, வீர் சிவாஜி, லாடு போன்ற நிகழ்ச்சிகளால் புது அத்தியாயத்தை உருவாக்கி அந்த தொலைக்காட்சியை முதல் இடத்திற்குக் கொண்டுசென்றார்.
மும்பையின் எக்ஸ் ஐ சி யிலிருந்து உளவியல், விளம்பரம் மற்றும் சந்தைப்படுத்தல் ஆகியவற்றில் பி.ஏ. பெற்றார்.பொறுமையான அணுகுமுறையுடனும் மற்றும் உறுதியான தீர்மானத்தாலும் கிரேசிங் கோட் பிக்சர்ஸ்யின்  துணை நிறுவனர் தொடர்ந்து புதிய தளங்களில் அடிவைத்தும் மற்றும் புதிய சவால்களையும் மேற்கொண்டுள்ளார். படப்பிடிப்பு கருவிக்குப் பின் இருக்கும் சில பெண்களில் ஒருவராகிய நாற்பது வயதாகிய தொழில்முனைவோர் மற்றும் தாயாகிய இவர் அனைவருக்கும் முன்பு வியப்புக்குறியவராகத் திகழ்கிறார்.
பகுப்பு:வாழும் நபர்கள்
மானூர்பாளையம் அழகராயபெருமாள் கோயில்
வரலாறு
இக்கோயில் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.
கோயில் அமைப்பு
இக்கோயிலில் அழகராயப்பெருமாள் சன்னதி உள்ளது. இக்கோயில் முதன்மைத் திருக்கோயில் என்ற வகைப்பாட்டில் இந்து அறநிலையத்துறையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. பரம்பரை அல்லாத அறங்காவலர் அமைப்பால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
பூசைகள்
இக்கோயிலில் ஒருகாலப் பூசை நடக்கின்றது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:திருப்பூர் மாவட்டத்திலுள்ள பெருமாள் கோயில்கள் பகுப்பு:சரி பார்க்க வேண்டிய தானியக்கக் கோயில் கட்டுரைகள்
பிரிதம் ராணி சிவாச்
பிரிதம் ராணி சிவாச் (பிறப்பு: அக்டோபர் 2, 1974) இந்திய மகளிர் ஹாக்கி அணியின் முன்னாள் கேப்டன். 2008 ஆம் ஆண்டில், "அனுபவத்தின் கூடுதல் பலனை” பெறுவதற்காக வருவதற்காக ஒலிம்பிக் தகுதிப் போட்டிகளுக்கான அணியில் சேர அவர் திரும்ப அழைக்கப்பட்டார். அணி ஒலிம்பிக்கிற்குத் தகுதி பெறாத பிறகு, சிவாச் ஒரு நேர்காணலில், "முடிவுகள் காண்பிக்கும் அளவுக்கு நாங்கள் மோசமாக இல்லை. இது வெறுமனே தவறவிட்ட வாய்ப்புகளின் ஒரு சந்தர்ப்பமாகும் [. . . ] எனது காலத்திற்கும் இப்போதுக்கும் இடையிலான ஒரு வித்தியாசம் உள்ளது. மையத்தில் சீதா குசேனுடன் அனுபவம் வாய்ந்த மிட்ஃபீல்ட் இருந்தது. அது எங்களுக்கு உதவியது. இங்கே, டி.எச்.ரஞ்சிதா மற்றும் ரோசாலிந்த் ரால்டே இருவரும் இளந்துடிப்போடு இருக்கிறார்கள். அணிக்குள் தற்போதுதான் வந்துள்ளார்கள். அவர்கள் சாத்தியமான இளைஞர்கள், மேம்படுவார்கள். " என்றார்.
பங்களிப்பு
ஹரியானாவின் குர்கானுக்கு அருகிலுள்ள ஜார்சா கிராமத்தில் பிறந்த பிரிதம் தனது 9 வயதில் ஹாக்கி விளையாடத் தொடங்கினார். ஜார்சா பள்ளியில் பி.டி.ஐ மாஸ்டர் தாரா சந்தின் வழிகாட்டுதலில் அவர் தனது ஹாக்கி விளையாடும் திறனை வளர்த்துக் கொண்டார். மாஸ்டர் தாரா சந்த் மற்றும் தலைமை மாஸ்டர் ராக்வேந்திர சிங் யாதவ் ஆகியோர் வழிகாட்டுதலால் ஹாக்கியின் சிறந்த வீரராக உருவெடுத்தார் பிரிதம்.
பிரிதம் ராணி சிவாச் இப்போது உலகக் கோப்பை மற்றும் காமன்வெல்த் போட்டிகளுக்கான இந்திய பெண்கள் ஹாக்கி அணியுடன் பயிற்சியாளராக உள்ளார்.
குறிப்புகள்
<references group="" responsive="1">
அனில் மல்நாட்
அனில் மல்நாட் (Anil Malnad, 12 அக்டோபர் 1957 - 19 மார்ச் 2018 ) என்பவர் ஒரு இந்திய திரைப்பட படத்தொகுப்பாளர் ஆவார். இவர் தெலுங்கு, தமிழ், ஒடியா மொழிகளில் 200 க்கும் மேற்பட்ட திரைப்படங்களில் பணியாற்றியுள்ளார். தெலுங்கு திரைப்படமான சிதாரா (1984) படத்திற்கான சிறந்த படத் தொகுபுக்கான தேசிய திரைப்பட விருதை வென்றார்.
வாழ்க்கை குறிப்பு
இவர் இந்திய ஒன்றியம், கர்நாடகத்தின், மலைநாட்டில் பிறந்தார். இவருக்கு பெற்றோர் இட்டபெயர் ஜி. ஆர். தத்தாத்ரேயா மல்நாட் ஆகும். பாபு இயக்கிய 1971 ஆம் ஆண்டு வெளியான தெலுங்கு திரைப்படமான சம்பூர்ண ராமாயணம் படத்தில் உதவி இயக்குநராக தனது திரைப்பட வாழ்க்கையைத் தொடங்கினார். பின்னர் இவர் ஒரு படத்தொகுப்பாளராகி, பாபுவின் வம்ச வ்ருட்சம் (1980) படத்தில் படத் தொகுப்பாளராக அறிமுகமானார்.
மல்நாட் தனது குடும்பத்தினருடன் சென்னை குரோம்பேட்டையில் வசித்து வந்தார். இவர் தனது 66 வயதில் மாரடைப்பால் பாதிகபட்டு, 19 மார்ச் 2018 அன்று சென்னையில் உள்ள ஒரு தனியார் மருத்துவமனையில் காலமானார்..
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:தமிழ்த் திரைப்படத் தொகுப்பாளர்கள் பகுப்பு:2018 இறப்புகள் பகுப்பு:1957 பிறப்புகள்
தான்யா துபாஸ்
தான்யா அரவிந்த் துபாஷ் கோத்ரேஜ் குழுமத்தின் நிர்வாக இயக்குனர் மற்றும் தலைமை பிராண்ட் அதிகாரி ஆவார். மேலும் 2008 ஆம் ஆண்டில் கோத்ரேஜ் மாஸ்டர்பிரான்ட் போர்த் திறத்தின் மறுவர்த்தகப் பயிற்சியின் பொறுப்பை ஏற்றுக்கொண்டதற்காக அறியப்பட்டவர். கோத்ரேஜ் இண்டஸ்ட்ரீஸ் லிமிடெட், கோத்ரேஜ் நுகர்வோர் தயாரிப்புகள் லிமிடெட், கோத்ரேஜ் அக்ரோவெட் ஆகியவற்றின் இயக்குனர் குழுமத்தில் ஒருவர் ஆவார். மேலும் கோத்ரேஜ் நேச்சர்ஸ் பேஸ்கெடின் தலைவராக உள்ளார். இவர் பாரதிய மஹிலா வங்கியின் குழு உறுப்பினராகவும் மற்றும் பிரவுன் பல்கலைக்கழகத்தின் அறங்காவலராகவும் இருந்தார். அவர் தொழிலதிபர் ஆதி கோத்ரேஜின் மூத்த மகள் ஆவார்.
கல்வி
துபாஷ் தி கதீட்ரல் & amp; ஜான் கோனன் பள்ளியில் பயின்றார், மேலும் பிரவுன் பல்கலைக்கழகத்தில் பொருளாதாரம் மற்றும் அரசியல் அறிவியலில் இளங்கலைப் பட்டம் பெற்றார் மற்றும் ஹார்வர்ட் பிசினஸ் ஸ்கூலில் இருந்து ஆறு வார மேம்பட்ட மேலாண்மை திட்டத்தில் கலந்து கொண்டார்.
மானூர்பாளையம் அங்காளம்மன் கோயில்
மானூர்பாளையம் அங்காளம்மன் கோயில் தமிழ்நாட்டில் திருப்பூர் மாவட்டம், மானூர்பாளையம் என்னும் ஊரில் அமைந்துள்ள அம்மன் கோயிலாகும்.
வரலாறு
இக்கோயில் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.
கோயில் அமைப்பு
இக்கோயில் முதன்மைத் திருக்கோயில் என்ற வகைப்பாட்டில் இந்து அறநிலையத்துறையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. வழக்கு நிலுவையில் இருப்பதால் நடைமுறை நிருவாகியால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
பூசைகள்
இக்கோயிலில் ஒருகாலப் பூசை திட்டத்தின் கீழ் பூசை நடக்கின்றது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:திருப்பூர் மாவட்டத்திலுள்ள அம்மன் கோயில்கள் பகுப்பு:சரி பார்க்க வேண்டிய தானியக்கக் கோயில் கட்டுரைகள்
மானூர்பாளையம் அழகநாச்சியம்மன் கோயில்
மானூர்பாளையம் அழகநாச்சியம்மன் கோயில் தமிழ்நாட்டில் திருப்பூர் மாவட்டம், மானூர்பாளையம் என்னும் ஊரில் அமைந்துள்ள கிராமக் கோயிலாகும்.
வரலாறு
இக்கோயில் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.
கோயில் அமைப்பு
இக்கோயிலில் அழகுநாச்சியம்மன் சன்னதி உள்ளது. இக்கோயில் முதன்மைத் திருக்கோயில் என்ற வகைப்பாட்டில் இந்து அறநிலையத்துறையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. பரம்பரை அல்லாத அறங்காவலர் அமைப்பால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
பூசைகள்
இக்கோயிலில் ஒருகாலப் பூசை நடக்கின்றது.
குன்றத்தூர் திருஊரகப் பெருமாள் கோயில்
திருஊரகப் பெருமாள் கோயில் என்ற வைணவத் திருக்கோயில், இந்தியா தீபகற்பத்தின் தமிழ்நாடு மாநிலத்தில் காஞ்சிபுரம் மாவட்டத்தின் குன்றத்தூர் ஊரில் அமைந்துள்ளது. மூலவர்: திருஊரகப் பெருமாள். தாயார்: திருவிருந்தவல்லி. மூலவர், மேற்கு நோக்கி, காஞ்சிபுரம் ஊரகப் பெருமாள் சன்னதியை நோக்கும் கருத்தில் கொண்டு எழுந்தருளியுள்ளார். தாயார் கிழக்கு நோக்கி, தனிசன்னதி கொண்டுள்ளார்.
அமைவிடம்
கடல் மட்டத்திலிருந்து சுமார் 48 மீட்டர் உயரத்தில் அமைந்துள்ள இக்கோயிலின் புவியியல் ஆள்கூறுகள்: 12°59'15.1"N, 80°05'36.7"E (அதாவது, 12.987532°N, 80.093513°E) ஆகும்.
கோயில் வரலாறு
குலோத்துங்க சோழ மன்னன் குன்றத்தூரை உள்ளடக்கிய பகுதியை ஆண்டு வந்த சமயத்தில், அவனுக்கு தோஷம் ஒன்று உண்டானது. பல தலங்களில் பரிகாரம் செய்தும் பலனில்லை. ஒருநாள் திருமால் அவனது கனவில் முதியவர் வடிவில் தோன்றி, தான் காஞ்சிபுரத்தில் திருஊரகப் பெருமாளாக அருளுவதாகவும், தன்னை அவ்விடத்தில் வந்து வழிபட, தோஷநிவர்த்தி பெறும் என்றும் கூறவே, அதன்படி மன்னன் காஞ்சிபுரம் சென்று, திருஊரகம் என்னும் திவ்ய தேசத்தை அடைந்தான். அங்கு பெருமாள் ஆதிசேஷன் (என்ற நாகம்) வடிவில் இருந்ததைக் கண்டான். அதுவரையில் பெருமாளை முழு உருவத்துடன் பார்த்து வந்த மன்னனுக்குத் தான் சரியான கோயிலுக்குத் தான் வந்திருக்கிறோமா என்ற குழப்பம் ஏற்பட்டது. அன்றிரவு அங்கேயே தங்கி இருந்த மன்னனின் கனவில் தோன்றிய பெருமாள், தானே அத்தலத்தில் ஆதிசேஷன் வடிவில் எழுந்தருளியிருப்பதாக உணர்த்தினார். அதன் பின்னர் ஊரகப் பெருமாளை தரிசித்து தோஷம் நீங்கப் பெற்றான். பெருமாளுக்கு நன்றிக் கடனாக குன்றத்தூரில் உள்ள இத்தலத்தில் கோயில் கட்டினான். பெருமாள் திருப்பதி வெங்கடாசலபதி வடிவில் அவருக்குக் காட்சி கொடுத்ததால், அதே வடிவிலேயே, பெருமாள் நின்ற திருக்கோலத்தில் சிலை வடித்து இங்கு பிரதிஷ்டை செய்து வழிபட்டான். மேலும், சுவாமிக்கு 'திருஊரகப் பெருமாள்' என்று பெயர் சூட்டினான்.
மற்ற சன்னதிகள்
திருவிருந்தவல்லி தாயார் சன்னதி, கல்யாணராமர் (சீதை, லட்சுமணனும் கூடிய) சன்னதி, ஆஞ்சநேயர் சன்னதி, ஆண்டாள் சன்னதிகளும் இங்கு உள்ளன.
திருவிழாக்கள்
பங்குனி மாதம் ரோகிணி நட்சத்திரத்தில் சுவாமி தாயார் திருக்கல்யாணம், வைகுண்ட ஏகாதசி அன்று சொர்க்கவாசல் திறப்பு, புரட்டாசி 4-வது சனிக்கிழமை பெருமாள் கருட வாகனத்தில் எழுந்தருளி சேவை, ஆடிப்பூரம், நவராத்திரி, அனுமன் ஜெயந்தி ஆகிய திருவிழாக்கள் சிறப்பாகக் கொண்டாடப்படுகின்றன.
கோயில் நேரங்கள்
பக்தர்களின் நலனுக்காக, காலை 9 மணி முதல் நண்பகல் 12 மணி வரையிலும், மாலையில் 5.30 மணி முதல் இரவு 8.30 வரையிலும், தரிசனத்திற்காக கோயில் திறந்து வைக்கப்பட்டிருக்கும்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:காஞ்சிபுரம் மாவட்டத்திலுள்ள பெருமாள் கோயில்கள்
ரீத் ஆப்ரஹாம்
ரீத் ஆபிரகாம் இந்தியாவின் பெங்களூரைச் சேர்ந்த ஒரு தடகள வீரர். மேலும், நீளம் தாண்டுதல்  மற்றும் 100 மீட்டர் தடைகளில் ஆசிய  பதக்கம் வென்றவர் மற்றும் ஹெப்டாத்லானில்  தேசிய சாம்பியன் ஆவார். 1997 ஆம் ஆண்டில் அர்ஜுனா விருதையும் 1983 ராஜ்யோத்ஸவ விருதையும் வென்றார். ரீத் 15 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக (1976-1992) தடகள வாழ்க்கையை கொண்டிருந்தார். தேசிய அளவிலான சாம்பியன்ஷிப் போட்டிகளில், அவர் 16 தங்கம் மற்றும் 11 வெள்ளிப் பதக்கங்களை வென்றார்.
தனி வாழ்க்கை
ரீத் மைசூர் பகுதியைச் சேர்ந்தவர். 12 வயதில் விளையாடத் தொடங்கினார். மைசூரில் உள்ள கிறிஸ்ட் தி கிங் கான்வென்ட்டில் படித்தார், இது விளையாட்டுகளை பெரிதும் ஊக்குவிக்கிறது. அவர் பல்கலைக்கழக அல்லது மாநில அளவில் தடகளத்தோடு கூடுதலாக கோ கோ, கூடைப்பந்து மற்றும் வீசுதல் பந்து வீரராகவும் இருந்துள்ளார். பின்னர் அவர் தடகளத்தில் கவனம் செலுத்த முடிவு செய்தார். பெங்களூரில் உள்ள மஹாராணி கல்லூரியில் படித்தார். அவருக்கு நான்கு சகோதரிகள் உள்ளனர், அவர்கள் நல்ல விளையாட்டு வீரர்களாக இருந்தனர். அவர்களனைவரும் பல்வேறு விளையாட்டுத் துறைகளில் அந்தந்த பல்கலைக்கழகங்கள், மாநில மற்றும் நாட்டைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தியுள்ளனர்.
தேசிய நிகழ்வுகள்
தேசிய அளவிலான சாம்பியன்ஷிப் போட்டிகளில், ரீத் 16 தங்கம் மற்றும் 11 வெள்ளிப் பதக்கங்களை வென்றுள்ளார். தேசிய விளையாட்டுகளில், அவர் 1983 முதல் ஹெப்டாத்லானில் ஏராளமான பதக்கங்களை வென்றார்    1987 முதல் (1985 ஆம் ஆண்டு தவிர). 1988 க்குப் பிறகு அவர் 100 மீட்டர் தடைதாண்டுதல், நீளம் தாண்டுதலிலும் பங்கெடுத்தார். மேலும் தேசிய அளவிலும் அவற்றில் சிறந்து விளங்கினார். ஹெப்டாத்லான், 100 மீட்டர் தடைகள் மற்றும் நீளம் தாண்டுதல் ஆகிய மூன்றிலும் தேசிய சாதனைகள் படைத்த தேசிய சாம்பியன் அவர். thumb| ரீத் ஆபிரகாம் தனது பயிற்சியாளர் பீதுவுடன்.
சர்வதேச நிகழ்வுகள்
தேசிய சாதனை மற்றும் தெற்காசிய விளையாட்டு சாதனையை முறியடித்த முதல் இந்தியத் தாய் ஆவார். ஒரு தாயாக ஒரு தனிநபர் நிகழ்வில் ஆசிய பதக்கம் வென்ற முதல் ஆசிய பெண் என்ற பெருமையையும் அவர் பெற்றுள்ளார்.
முதுநிலை நிகழ்வுகள்
ரீத் இன்னும் ஒரு சுறுசுறுப்பான விளையாட்டு வீரர் மற்றும் 35 ஆண்டுகளுக்கும் மேலான விளையாட்டு வீரர்களுக்கான உலக முதுநிலை தடகள சாம்பியன்ஷிப்பில் தவறாமல் போட்டியிடுகிறார். அவர் 2003 ( கரோலினா, புவேர்ட்டோ ரிக்கோ ), 2011 ( சேக்ரமெண்டோ, அமெரிக்கா) மற்றும் 2013 ( போர்டோ அலெக்ரே, பிரேசில்) ஆகியவற்றில் நடந்த உலக முதுநிலை போட்டிகளில் பல்வேறு நிகழ்வுகளில் பங்கேற்று பதக்கங்களை வென்றுள்ளார்.
2003 ஆம் ஆண்டில், கரோலினா, புவேர்ட்டோ ரிக்கோவில், W40 பிரிவில் லாங் ஜம்பில் வெண்கலப் பதக்கம் வென்றார். 2011 ஆம் ஆண்டில், சேக்ரமெண்டோவில், ரீத் நீளம் தாண்டுதலில் வெள்ளிப் பதக்கத்தையும், W45 பிரிவில் டிரிபிள் ஜம்பிற்கான வெள்ளிப் பதக்கத்தையும் வென்றார். 2011 ஆம் ஆண்டில், போர்ட் அலெக்ரேயில், W50 பிரிவில் நீளம் தாண்டுதலுக்கான வெண்கலப் பதக்கத்தை வென்றார்.
மேலும் காண்க
பகுப்பு:அருச்சுனா விருது பெற்றவர்கள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:ரீத் ஆப்ரஹாம் பகுப்பு:நீளம் தாண்டுதல் பகுப்பு:வீராங்கனை
கூலி- பேகர் இயக்கம்
கூலி-பேகர் இயக்கம் (Coolie-Begar movement) என்பது 1921 ஆம் ஆண்டில் ஐக்கிய மாகாணங்களின் பாகேசுவர் நகரில் குமாவுன் பொது மக்களால் நடத்தப்பட்ட ஒரு வன்முறையற்ற இயக்கமாகும். இந்த இயக்கத்தின் வெற்றிக்குப் பிறகு 'குமாவுன் கேசரி' என்ற பட்டம் வழங்கப்பட்ட பத்ரி தத் பாண்டே இந்த இயக்கத்திற்கு தலைமை தாங்கினார். இந்த இயக்கத்தின் நோக்கம் கூலி-பேகரின் நடைமுறையை முடிவுக்குக் கொண்டுவர ஆங்கிலேயர்களுக்கு அழுத்தம் கொடுப்பதாகும். மகாத்மா காந்தி, இயக்கத்தை புகழ்ந்து பேசும் போது, இதற்கு 'இரத்தமற்ற புரட்சி' என்று பெயரிட்டார்.
அறிமுகமும் காரணங்களும்
குமாவுனின் மலைப் பகுதிகளில் பயணிக்கும் பிரித்தானிய அதிகாரிகளின் சாமான்களுக்கு இலவச போக்குவரத்தை வழங்கும் குமாவுனின் மலைப் பகுதிகளைச் சேர்ந்தவர்கள் 'கூலி பேகர்' சட்டத்தை பின்பற்ற கட்டாயப்படுத்தப்பட்டனர். ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்திற்கு ஒரு குறிப்பிட்ட எண்ணிக்கையிலான கூலிகளைக் கிடைக்கச் செய்வது வெவ்வேறு கிராமங்களின் 'கிராமத் தலைவரின்' பொறுப்பாகும். இந்த வேலைக்கு, ஒரு வழக்கமான பதிவு இருந்தது, அதில் அனைத்து கிராமவாசிகளின் பெயர்களும் எழுதப்பட்டு, அனைவரும் இந்த வேலையை மாறி மாறி செய்ய வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது.
கிராமத் தலைவர்கள், நில உரிமையாளர்கள் மற்றும் பட்வாரிகளின் கூட்டு காரணமாக பொதுமக்களிடையே அதிருப்தி, மற்றும் கிராமத்தின் தலைவரும் பட்வாரிகளும் தங்கள் தனிப்பட்ட நலன்களிலிருந்து விடுபடுவதற்காக இந்த நல்லொழுக்கத்தை ஊக்குவிக்கத் தொடங்கியதால் மக்களிடையே பாகுபாடு அதிகரித்தது. சில நேரங்களில், மக்கள் மிகவும் அருவருப்பான விஷயங்களைச் செய்ய வேண்டிய கட்டாயத்தில் இருந்தனர். குப்பைகளை எடுப்பது அல்லது ஆங்கிலேயர்களுக்கு துணி துவைப்பது போன்றவை. உள்ளூர்வாசிகள் ஆங்கிலேயர்களால் உடல் ரீதியாகவும் மன ரீதியாகவும் சுரண்டப்பட்டனர். இறுதியில், இதை எதிர்த்து மக்கள் ஒன்றுபடத் தொடங்கினர்.
பின்னணி
1857 ஆம் ஆண்டு நடந்த சிப்பாய் கிளர்ச்சியின் போது குமாவுன் பகுதிக்கு நுழைவாயிலாக இருந்த ஹல்த்வானி, ரோகில்கண்ட்டின் கிளர்ச்சியாளர்களால் கைப்பற்றப்பட்டது. ஆரம்பகாலத்தில் கிளர்ச்சியை நசுக்குவதில் ஆங்கிலேயர்கள் வெற்றி பெற்றாலும், கிளர்ச்சியை அடக்குவதற்கான பதற்றம் அவ்வப்போது வெவ்வேறு வடிவங்களில் எதிர்ப்பை ஏற்படுத்தியது. குமாவுன் காடுகளை ஆங்கிலேயர்கள் சுரண்டுவதில் அதிருப்தியும் இருந்தது.
குமாவுன் பிரிவில் வசிப்பவர்களுக்கு 1913 இல் கூலி பேகர் கட்டாயமாக்கப்பட்டது. இது எல்லா இடங்களிலும் எதிர்க்கப்பட்டது; அல்மோராவில் பத்ரி தத் பாண்டே இயக்கத்தை வழிநடத்தினார். மற்ற தலைவர்களான அனுசுயா பிரசாத் பகுனா மற்றும் பண்டிட். கோவிந்த் வல்லப் பந்த் முறையே கார்வால் மற்றும் காசிபூரில் இயக்கத்தில் தீவிர பங்கு வகித்தனர். தனது அல்மோரா அக்பர் என்ற இதழின் மூலம், பத்ரி தத் பாண்டே இக்கொடுமைக்கு எதிர்ப்புத் தெரிவிக்கத் தொடங்கினார். 1920 இல், காங்கிரசின் ஆண்டு மாநாடு நாக்பூரில் நடைபெற்றது. கூலி பேகர் இயக்கத்திற்கு மகாத்மா காந்தியின் ஆசி பெற, அமர்வில் கலந்து கொண்ட பண்டிட் கோவிந்த் வல்லப் பந்த், பத்ரி தத் பாண்டே, ஹர்கோவிந்த் பந்த், விக்டர் மோகன் ஜோஷி, ஷியாம் லால் ஷா உள்ளிட்ட பல தலைவர்கள் கலந்து கொண்டனர். அவர்கள் திரும்பி வந்ததும், இந்த தீமைக்கு எதிராக விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தத் தொடங்கினர்.
இயக்கம்
ஜனவரி 14, 1921 அன்று, உத்தராயணி திருவிழாவின் போது, இந்த இயக்கம் சரயு ஆறும் கோமதி ஆறும் சந்திக்குமிடத்தில் தங்கள் தளங்களை அமைத்தனர். இந்த இயக்கம் தொடங்குவதற்கு முன், மாவட்ட நீதிபதி பண்டிட். ஹர்கோபிந்த் பந்த், லாலா சிரஞ்சிலால் மற்றும் பத்ரி தத் பாண்டே ஆகியோரிடம் விளக்கம் கேட்கப்பட்டது. ஆனால் அது அவர்களுக்கு எந்த பாதிப்பையும் ஏற்படுத்தவில்லை. இந்த இயக்கத்தில் பங்கேற்க, பல்வேறு கிராமங்களைச் சேர்ந்தவர்கள் திருவிழா மைதானத்திற்கு வந்து, அதை ஒரு பெரிய நிகழ்ச்சியாக மாற்றினர். மக்கள் முதலில் பிரார்த்தனை செய்ய பாகநாத் கோயிலுக்குச் சென்றனர். பின்னர் சுமார் 40 ஆயிரம் பேர் சரயு மைதானத்தில் கூடினர். ஊர்வலத்திற்கு முன்னால் ஒரு கொடியை ஏந்தி, "கூலி பேகரை முடிவுக்குக் கொண்டு வாருங்கள்" என்ற கூக்குரலுடன் சென்றனர். அதன்பிறகு, சரய் மைதானத்தில் ஒரு கூட்டம் நடைபெற்றது. மக்கள் அனைவரும் ஒரு சத்தியப்பிரமாணம் செய்து, அவர்களுடைய 'பதிவு பதிவேடுகளை' கொண்டு வந்த கிராமத் தலைவர்கள், இந்த பதிவேடுகளை சங்கமத்தில் பறக்கவிட்டு, பாரத மாதாவைப் புகழ்ந்து கோஷங்களை எழுப்பினர்.
அல்மோரா மாவட்டத்தின் அப்போதைய துணை ஆணையரும் கூட்டத்தில் கலந்து கொண்டார். அவர் கூட்டத்தின் மீது துப்பாக்கிச் சூடு நடத்த விரும்பினாலும், காவலர் படை இல்லாததால் அவர் பின்வாங்க வேண்டியிருந்தது.
பின்விளைவு
இந்த இயக்கத்தின் வெற்றிக்குப் பிறகு, மக்கள் பத்ரி தத் பாண்டேவுக்கு 'குமாவுன் கேசரி' என்ற பட்டத்தை வழங்கினர். மக்கள் இயக்கத்தை ஆதரித்தது மட்டுமல்லாமல், கண்டிப்பாக அதைப் பின்பற்றி, இந்த நடைமுறைக்கு எதிராக தொடர்ந்து எதிர்ப்புத் தெரிவித்தனர். இதன் விளைவாக, சபையில் ஒரு மசோதாவைக் கொண்டுவருவதன் மூலம் பாரம்பரியத்தை முடிவுக்குக் கொண்டுவர அரசாங்கம் கட்டாயப்படுத்தப்பட்டது. மகாத்மா காந்தி இந்த இயக்கத்தில் மிகவும் ஈர்க்கப்பட்டார். மேலும், 1929 இல் பாகேசுவருக்கும் கௌசானிக்கும் வருகை தந்தார். மேலும், சனுந்தாவில் காந்தி ஆசிரமத்தையும் நிறுவினார். இதற்குப் பிறகு, யங் இந்தியாவில் இந்த இயக்கம் பற்றி காந்திஜி எழுதினார். "அதன் விளைவு முடிந்தது, அது இரத்தமற்ற புரட்சி" என்று குறிப்பிட்டார்.
முண்டுவேலம்பட்டி கருப்பராயர் கோயில்
முண்டுவேலம்பட்டி கருப்பராயர் கோயில் தமிழ்நாட்டில் திருப்பூர் மாவட்டம், முண்டுவேலம்பட்டி என்னும் ஊரில் அமைந்துள்ள கிராமக் கோயிலாகும்.
வரலாறு
இக்கோயில் பதினேழாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.
கோயில் அமைப்பு
இக்கோயில் முதன்மைத் திருக்கோயில் என்ற வகைப்பாட்டில் இந்து அறநிலையத்துறையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. பரம்பரை அல்லாத அறங்காவலர் அமைப்பால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
பூசைகள்
இக்கோயிலில் ஒருகாலப் பூசை நடக்கின்றது.
மேற்கோள்கள்
கிராமக் கோயில்கள் பகுப்பு:சரி பார்க்க வேண்டிய தானியக்கக் கோயில் கட்டுரைகள்
சுலஜ்ஜா ஃபிரோடியா மோத்வானி
சுலஜ்ஜா ஃபிரோடியா மோத்வானி (பிறப்பு: ஆகஸ்ட் 26, 1970) ஒரு இந்திய தொழில்முனைவோர் மற்றும் பரோபகாரர் ஆவார். அவர் தற்போது கைனடிக் இன்ஜினியரிங் லிமிடெட் துணைத் தலைவராகவும், கைனடிக் கிரீன் எனர்ஜி & பவர் சொல்யூஷன்ஸ் லிமிடெட் நிறுவனர் மற்றும் தலைமை நிர்வாக அதிகாரியாகவும் உள்ளார். அவரது காலப்பகுதியில் இயக்கவியல் குழு மிகப்பெரிய விரிவாக்கத்தைக் கண்டது. வெறும் மொபெட் உற்பத்தியாளராக இருந்து, மொபெட்கள், ஸ்கூட்டர்கள் முதல் மோட்டார் சைக்கிள்கள் வரை முழுமையான இரு சக்கர வாகனங்களை வழங்கும் உற்பத்தியாளராக இந்த தொழில்துறையில் தனது காலடிகளை அமைத்துள்ளது. குழு நடவடிக்கைகளை வாகன அமைப்புகள் மற்றும் பசுமை ஆற்றலாக விரிவுபடுத்துவதற்காக அவர் சமீபத்தில் குழுவை மறுசீரமைத்துள்ளார். மிக முக்கியமாக, அவர் கைனடிக் கிரீன் எனர்ஜி மற்றும் பவர் சொல்யூஷன்ஸ் என்ற நிறுவனத்தை நிறுவியுள்ளார், இது பசுமை இயக்கம் மற்றும் மின்சார வாகனங்களில் நிபுணராக இருப்பதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது மற்றும் மின்சார ஆட்டோக்கள், தரமற்ற மற்றும் சிறிய மின்சார டாக்ஸிகளை அறிமுகப்படுத்துவதன் மூலம் இந்த தொழில்நுட்பத்தை மக்களிடம் கொண்டு செல்வதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது.
ஆரம்ப கால வாழ்க்கை
சுலாஜ்ஜா ஆகஸ்ட் 26, 1970 இல் பிறந்தார். 1990 ஆம் ஆண்டில் புனே பல்கலைக்கழகத்தின் ப்ரிஹான் மகாராஷ்டிரா வணிகக் கல்லூரியில் வணிகத்தில் பட்டம் பெற்றார். அவர் பிட்ஸ்பர்க்கில் உள்ள புகழ்பெற்ற கார்னகி மெலன் பல்கலைக்கழகத்தில் எம்பிஏ வைத்திருப்பவர் ஆவார். கைனடிக் இன்ஜினியரிங் நிறுவனர் மற்றும் மறைந்த ஸ்ரீ எச்.கே.பிரோடியாவின் பேத்தி மற்றும் ஃபிரோடியா குழுமத்தின் நிறுவனர் மற்றும் தற்போதைய தலைவரான பத்மஸ்ரீ அருண் ஃபிரோடியாவின் மகள் ஆவார். அவரது படிப்பு முழுவதும், அவர் முதல் தரவரிசை பெற்றவர். எஸ்.எஸ்.சி தேர்வுகளில் முதலிடத்தில் அவரது பெயர் தோன்றியது மற்றும் அவர் எச்.எஸ்.சி தேர்வுகளில் மாநிலத்தில் முதலிடம் பிடித்தார்.
தனிப்பட்ட வாழ்க்கை
சுலஜ்ஜா மணீஷ் மோத்வானியை திருமணம் செய்து கொண்டார், சோஹாலி எபா டைவிங் போன்ற சாகச விளையாட்டுகளையும் அவர் விரும்புகிறார்.
தொழில்
கைனடிக் மோட்டார் நிறுவனத்தில் சேருவதற்கு முன்பு, கலிபோர்னியாவை தளமாகக் கொண்ட பார்ரா இன்டர்நேஷனல் என்ற முதலீட்டு பகுப்பாய்வு நிறுவனத்தில் நான்கு ஆண்டுகள் பணியாற்றினார். இந்தியாவில் கைனடிக் மோட்டார் நிறுவனத்தின் செயல்பாடுகளை அமைப்பதில் அவர் முக்கிய பங்கு வகித்தார். நிறுவனத்திற்கான புதிய உத்திகளை வடிவமைத்து செயல்படுத்துவதில் சுலஜ்ஜா முக்கிய பங்கு வகித்தார். கைனடிக் மோட்டார் நிறுவனத்தின் இயக்குநர் மற்றும் கைனடிக் கிரீன் எனர்ஜி லிமிடெட் ஆகியவற்றின் பாத்திரத்தையும் அவர் செய்கிறார். குழுவின் ஒட்டுமொத்த வணிக மேம்பாட்டு நடவடிக்கைகளுக்கு அவர் பொறுப்பேற்கிறார்.
தென் கொரியாவின் ஹியோசங் மோட்டார்ஸுடன் இணைந்து இயக்கவியல் செயல்படுகிறது. இந்த முக்கிய ஒத்துழைப்பு மிகவும் பிரபலமான இயக்கவியல் அக்விலா மற்றும் வால்மீனை அறிமுகப்படுத்த வழிவகுத்தது.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:20 ஆம் நூற்றாண்டு இந்தியத் தொழிலதிபர்கள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:1970 பிறப்புகள்
மனீஷ் பாண்டே
தொடக்கக் காலம்
மனிஷ் பாண்டே மூன்றாம் வகுப்பு படித்தபோது துடுப்பாட்டம் விளையாடத் தொடங்கினார். பெங்களூரில் உள்ள கேந்திரியா வித்யாலயா ஏஎஸ்சி மையத்தில் தனது பள்ளிப் படிப்பை முடித்தார். பின்னர் கர்நாடக மாநில துடுப்பாட்ட மன்றத்தில் சேர்ந்தார். மலேசியாவில் 2008 ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற 19 வயதுக்குட்பட்ட உலகக் கோப்பையில் வென்ற இந்திய அணியில் இடம்பெற்றிருந்தார்.
ஐபிஎல்
இந்தியன் பிரீமியர் லீக்கின் 2008 பருவத்தில் மும்பை இந்தியன்ஸ் அணிக்கு தேர்வு செய்யப்பட்டார். 2009ஆம் ஆண்டில், ராயல் சேலஞ்சர்ஸ் பெங்களூருக்காக விளையாடும்போது, ஐபிஎல்லில் நூறு எடுத்த முதல் இந்திய வீரர் என்ற பெருமையைப் பெற்றார். இவர் 2009-10 ஆம் ஆண்டில் அரையிறுதியில் சொந்த அரங்கில் விளையாடிய ராயல் சேலஞ்சர்ஸ் பெங்களூரில் ஒரு பகுதியாக இருந்தார். பின்னர் 2014இல் கொல்கத்தா நைட் ரைடர்ஸ் அணியால் தேர்வு செய்யப்பட்டார். இறுதிப்போட்டியில், கிங்ஸ் லெவன் பஞ்சாபிற்கு எதிராக 94 ஓட்டங்கள் எடுத்து கொல்கத்தா அணியின் வெற்றிக்கு முக்கிய பங்காற்றினார், மேலும் போட்டியின் ஆட்ட நாயகன் விருதும் பெற்றார். இவர் 2014 (16 போட்டிகளில் 401 ரன்கள்) மற்றும் 2017 (13 போட்டிகளில் 396 ரன்கள்) ஆகிய பருவங்களில் அதிக ஓட்டங்கள் எடுத்தவர்களின் முதல் 10 பட்டியலில் இடம்பெற்றார். 2018ஆம் ஆண்டில், இவரை சன்ரைசர்ஸ் ஹைதராபாத் ₹ 11 கோடிக்கு ஏலத்தில் எடுத்தது.
பன்னாட்டுப் போட்டிகள்
சிம்பாப்வேக்கு எதிராக 14 ஜூலை 2015 அன்று இந்தியாவுக்காக பாண்டே தனது ஒருநாள் ஒருநாள் போட்டிகளில் அறிமுகமானார். கேதார் ஜாதவ் உடனான 144 ஓட்ட கூட்டணியை உள்ளடக்கிய ஒரு வெற்றிகரமான அறிமுகத்தை அவர் பெற்றார். 4 வீரர்கள் இழப்புக்கு இந்தியா 82 ரன்களில் சிரமப்பட்டபோது, பாண்டே ஜாதவுடன் இணைந்தார், தனது முதல் அரைநூறை எடுத்து 71 ஓட்டங்களில் ஆட்டமிழந்தார். அதே சுற்றுப்பயணத்தில், ஜூலை 17, 2015 அன்று, இந்தியாவுக்காக இருபது-20 பன்னாட்டுப் போட்டிகளில் அறிமுகமானார். ஜனவரி 2016 இல் ஆஸ்திரேலியா சுற்றுப்பயணத்திற்கான ஒருநாள் அணியில் தேர்வு செய்யப்பட்டார். சிட்னி கிரிக்கெட் மைதானத்தில் நடந்த இறுதி ஆட்டத்தில், ஆட்டமிழக்காமல் 104 ஓட்டங்கள் எடுத்து அணியின் வெற்றிக்கு முக்கிய பங்காற்றினார். இதனால் 5 போட்டிகள் கொண்ட தொடரின் கடைசி போட்டியை மட்டும் இந்தியா வென்றது.
இந்தியாவுக்கான 2016 உலக இ20 போட்டியில் யுவராஜ் சிங்கிற்கு பதிலாக இவர் தேர்வு செய்யப்பட்டார். ஜூன் 2017 இல் சாம்பியன்ஸ் டிராபிக்கான 15 பேர் கொண்ட அணியில் இவர் இடம் பெற்றார். இருப்பினும், ஐபிஎல் போது அவர் தன்னைத்தானே காயப்படுத்திக் கொண்டார், இதனால் இந்தியாவுக்கான ஐசிசி போட்டி வாய்ப்பைத் தவறவிட்டார்.
தனிப்பட்ட வாழ்க்கை
பாண்டே, நடிகை அஷ்ரிதா ஷெட்டியை 2 டிசம்பர் 2019 அன்று மும்பையில் திருமணம் செய்து கொண்டார்.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:1989 பிறப்புகள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:இந்தியத் துடுப்பாட்டக்காரர்கள்
டி. ஜி. தியாகராஜன்
'''டி. ஜி. தியாகராஜன்' (T. G. Thyagarajan'') என்பவர் ஒரு இந்திய திரைப்பட தயாரிப்பாளர் ஆவார். இவர் விமர்சன ரீதியாக பாராட்டப்பட்ட திரைப்படமான மூன்றாம் பிறை மூலம் திரைப்பட தயாரிப்பாளராக அறிமுகமானார். சத்ய ஜோதி பிலிம்ஸ் என்ற தயாரிப்பு மற்றும் விநியோக நிறுவனத்தை நிறுவியவர். இவர் தனது தயாரிப்பு நிறுவனத்தின் வழியாக 30 க்கும் மேற்பட்ட திரைப்படங்களையும் சில தொலைக்காட்சி தொடர்களையும் தயாரித்துள்ளார். இவரது தந்தை வீனஸ் கோவிந்தராஜனும் ஒரு புகழ்பெற்ற திரைப்பட தயாரிப்பாளராவார்.
தொழில்
தியாகராஜன் சத்ய ஜோதி பிலிம்ஸ் நிறுவனத்தை நிறுவுவதற்கு முன்பு 1970களில் தனது மாமனார் ஆர். எம். வீரப்பனுக்கு சொந்தமான சத்திய மூவிசுடன் சேர்ந்து திரைப்படங்களை தயாரித்தார். இவரது முதல் சுயாதீன தயாரிப்பு படமான கமல்ஹாசன் நடித்த மூன்றாம் பிறை (1982) வணிகரீதியான வெற்றியையும், விமர்சன ரீதியாக பாராட்டப்பட்டையும் பெற்றது. இப்படம் சிறந்த படத்திற்கான தமிழக அரசின் விருதையும் பெற்றது. இவரது அடுத்த தயாரிப்பான பகல் நிலவு (1985) மணிரத்னத்தின் இயங்கத்தில் எடுக்கபட்டது. இதுவும் வணிகரீதியாக வெற்றிப் படமாகும்.
தியாகராஜன் வெற்றிப் படமான பார்த்திபன் கனவு (2003) படத்தை தயாரித்தார். இது சிறந்த படத்திற்கான தமிழக அரசு விருதைப் பெற்றது. இவரது அடுத்த மூன்று படங்களான எம் மகன் (2006), ஜெயம் கொண்டான் (2009), பாணா காத்தாடி (2010) ஆகியவை குறைந்த செலவில் எடுக்கபட்ட படங்களாக இருந்தபோதிலும் விமர்சன ரீதியாக பாராட்டப்பட்டன. இதன் பிறகு மூன்று நட்சத்திரங்களான  தனுஷ், விக்ரம் பிரபு, அஜித் குமார் ஆகியோரைக் கொண்டு 2016-2017 இடையில் முறையே தொடரி (2016), சத்திரியன் (2017), விவேகம் போன்ற படங்களை தயாரித்தார். 2019 ஆம் ஆண்டில், இவரது தயாரிப்பு நிறுவனம் தயாரித்த விஸ்வாசம் சுமார் 200 கோடி வசூல் ஈட்டி வணிக ரீதியாக வெற்றி பெற்றது, இது இவரது தொழில் வாழ்க்கையின் மிகப்பெரிய வெற்றியாகும். பிறகு மீண்டும் தனுசைக் கொண்டு பட்டாஸ் (2020) படத்தை தயாரித்தார். இதில் தமிழ் தற்காப்பு கலையான அடிமுறையை சித்தரித்துள்ளது.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:தமிழ்த் திரைப்படத் தயாரிப்பாளர்கள் பகுப்பு:இந்தியத் திரைப்படத் தயாரிப்பாளர்கள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள்
வேங்கிபாளையம் பொங்காநல்லூர் அம்மன் கோயில்
வேங்கிபாளையம் பொங்காநல்லூர் அம்மன் கோயில் தமிழ்நாட்டில் திருப்பூர் மாவட்டம், வேங்கிபாளையம் என்னும் ஊரில் அமைந்துள்ள கிராமக் கோயிலாகும்.
வரலாறு
இக்கோயில் பதினெட்டாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.
கோயில் அமைப்பு
இக்கோயிலில் பொங்காநல்லூர் அம்மன் சன்னதியும், விநாயகர், சுப்பிரமணியர் உபசன்னதிகளும் உள்ளன. இக்கோயில் முதன்மைத் திருக்கோயில் என்ற வகைப்பாட்டில் இந்து அறநிலையத்துறையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. பரம்பரை அல்லாத அறங்காவலர் அமைப்பால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
பூசைகள்
இக்கோயிலில் ஒருகாலப் பூசை நடக்கின்றது.
மேற்கோள்கள்
கிராமக் கோயில்கள் பகுப்பு:சரி பார்க்க வேண்டிய தானியக்கக் கோயில் கட்டுரைகள்
லிலா பூனவல்லா
லிலா ஃபிரோஸ் பூனவல்லா (பிறப்பு: செப்டம்பர் 16, 1944) இந்திய தொழிலதிபர், பரோபகாரர், மனிதாபிமானி மற்றும் உதவித்தொகை மற்றும் வழிகாட்டுதல்களை வழங்குவதன் மூலம் இந்தியாவில் ஆர்வமுள்ள பெண்கள் மத்தியில் தொழில்முறை கல்வியை ஊக்குவிக்கும் ஒரு அரசு சாரா அமைப்பான லீலா பூனவல்லா அறக்கட்டளையின் நிறுவனர் ஆவார். மெக்கானிக்கல் இன்ஜினியரிங் துறையில் தொழில்முறை பட்டம் பெற்ற இரண்டாவது இந்திய பெண்மணி ஆவார், ஆல்ஃபா லாவல் இந்தியா மற்றும் டெட்ராபக் இந்தியாவின் முன்னாள் தலைவர் ஆவார். 1989ஆம் ஆண்டில் இந்திய அரசாங்கத்தால் பத்மஸ்ரீயின் நான்காவது மிக உயர்ந்த
றார்.
லிலா பூனவல்லா அறக்கட்டளை
பூனவல்லா 1996 ஆம் ஆண்டில் லீலா பூனவல்லா அறக்கட்டளையை தொடங்கினார், 20 பெண்கள் தங்கள் முதுகலை கல்விக்கு ஆதரவளிப்பதன் மூலம், தனது 53 வது பிறந்தநாளில் பரிசாக கிடைத்த பணத்தை பயன்படுத்திக் கொண்டார்.
குறிப்புகள்
பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:1944 பிறப்புகள்
உலு பேராக் மாவட்டம்
உலு பேராக் (Daerah Hulu Perak) என்பது மலேசியா, பேராக் மாநிலத்தில் உள்ள ஒரு மாவட்டம். அந்த மாநிலத்திலேயே பெரிய மாவட்டமும் ஆகும். இந்த மாவட்டத்தின் கிழக்கே கிளாந்தான் மாநிலம்; மேற்கில் கெடா மாநிலம்; தெற்கே கோலாகங்சார் மாவட்டம், தென்மேற்கில் லாருட், மாத்தாங், செலாமா மாவட்டம்; ஆகிய பகுதிகள் உள்ளன. தவிர தாய்லாந்தின் பெத்தோங் மாவட்டத்தின் ஒரு பகுதியை எல்லையாகக் கொண்டு உள்ளது.
மாவட்டத்தின் மிக உயரமான இடம் தித்திவாங்சா மலைகளில் அமைந்துள்ளது. தாய்லாந்து / மலேசிய எல்லைக்கும்; தெமாங்கூர் (Temenggor) ஏரிக்கும் அருகில் 1,533 மீட்டர் உயரமுள்ள உலு திதி பாசா சிகரம் தான் அந்த உயரமான இடம்.
வரலாறு
19-ஆம் நூற்றாண்டு வரை, சிறிது காலத்திற்கு இந்த மாவட்டத்தின் ஒரு பகுதி பழைய சயாம் நாட்டு ஆட்சியின் கீழ் இருந்தது. சயாம் என்பது தற்சமயம் தாய்லாந்து என்று அழைக்கப் படுகிறது.
சயாம் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் அப்போது இருந்த பகுதிகளில் இன்றைய கிரிக்; பெங்காலான் ஊலு (குரோ), கெருனை (Kerunai); பெலும் காடுகள்; மற்றும் தெமாங்கூர் ஏரிகள் போன்ற இடங்கள் அடங்கும்.
அன்றைய காலக்கட்டத்தில் அங்கு ரெமான் (Reman) எனும் மலாய் சிற்றரசு இருந்தது. ரெமான் சிற்றரசின் தலைநகரம் பெங்காலான் ஊலு எனும் இடத்திற்கு அருகில் அமைந்து இருந்தது.
தாய்லாந்து - பேராக் எல்லை ஒப்பந்தம்
பிரித்தானியர்களின் பாதுகாக்கப்பட்ட மாநிலமாக பேராக் மாறியதும், 1882-ஆம் ஆண்டில் ஓர் எல்லை ஒப்பந்தம் கையெழுத்தானது. கிரிக் நகரில் இருந்து 5 கி.மீ தெற்கே இருக்கும் புக்கிட் நாஷா எனும் இடத்தில், பேராக் மாநிலத்திற்கும் தாய்லாந்து நாட்டிற்கும் இடையிலான அந்த எல்லை ஒப்பந்தம் வரையப் பட்டது.
1899-ஆம் ஆண்டில் கிரிக் நகரத்தையும்; அதைச் சுற்றியுள்ள இடங்களையும் பேராக் மாநிலத்திற்குச் சயாம் நாடு (தாய்லாந்து) மாற்றிக் கொடுத்தது. அப்போது பேராக் மாநிலம், மலாய் மாநிலங்களின் கூட்டாட்சியின் (Federated Malay States) கீழ் இருந்தன. இன்றைய மலேசியா-தாய்லாந்து எல்லை, 1909-ஆம் ஆண்டில் இரு நாடுகளும் இடையே உறுதி செய்யப்பட்டது.
நிர்வாகப் பிரிவுகள்
உலு பேராக் மாவட்டம் 10 துணை மாவட்டங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டு உள்ளது. மூன்று மாவட்ட மன்றங்கள் உள்ளன. அவையாவன:
பெங்காலான் உலு மாவட்ட மன்றத்தின் (Pengkalan Hulu District Council) கீழ்:
கிரிக் மாவட்ட மன்றத்தின் (Gerik District Council) கீழ்: லெங்கோங் மாவட்ட மன்றத்தின் (Lenggong District Council) கீழ்:
மக்கள் தொகை புள்ளிவிவரங்கள்
பின்வரும் உலு பேராக் மக்கள் தொகை புள்ளிவிவரங்கள் மலேசியா 2010 மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பை அடிப்படையாகக் கொண்டது.
மலேசிய நாடாளுமன்றம்
மலேசிய நாடாளுமன்றத்தின் மக்களவையில் (டேவான் ராக்யாட்) உலு பேராக் மாவட்டத்தின் கிரிக் தொகுதியின் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் ஹஸ்புல்லா ஒஸ்மான் (Hasbullah Osman) கடந்த 2020 நவம்பர் 16-ஆம் தேதி மாரடைப்பால் காலமானர்.
மலேசியாவில் அவசரகாலம் நடைமுறையில் இருப்பதால் கிரிக் தொகுதிக்கான இடைத் தேர்தல் ஒத்தி வைக்கப்பட்டு உள்ளது.
பேராக் மாநிலச் சட்டமன்றம்
பேராக் மாநிலச் சட்டமன்றத்தில் உலு பேராக் மாவட்டப் பிரதிநிதிகள்; (2018-ஆம் ஆண்டு பொதுத் தேர்தல் முடிவுகள்):
மேலும் காண்க
மலேசிய மாவட்டங்கள்
பகுப்பு:மலேசியாவின் மாவட்டங்கள்‎ பகுப்பு:பேராக் மாவட்டங்கள்
லேட் சமர்
லேட் சமர் (Battle of Lade, Ναυμαχία τῆς Λάδης என்பது கிமு 494 இல் ஐயோனியன் கிளர்ச்சியின் போது நிகழ்ந்த ஒரு கடற்படைப் போர் ஆகும். இது ஐயோனியன் நகரங்களின் கூட்டணிக்கும் ( லெஸ்போயர்கள் உள்ளிட்ட), பேரரசர் டேரியசின் அகாமனிசியப் பேரரசுக்கும் இடையே நடைபெற்ற மோதல் ஆகும். இதில் பாரசீகர்கள் தீர்க்கமான வெற்றியைப் பெற்றதால், கிளர்ச்சி முடிவுக்குக் கொண்டு வரப்பட்டது.
வரலாறு
சின்ன ஆசியாவில் இருந்த கிரேக்க நகரங்களை மேலாதிக்கம் செய்ய பாரசீகத்தால் நியமிக்கப்பட்ட சர்வாதிகாரிகளின் மீதான அதிருப்தியே ஐயோனியன் கிளர்ச்சி ஏற்பட காரணமாயிற்று. கிமு 499 இல், மிலீட்டசின் அப்போதைய ஆட்சியாளரான அரிசுடோகோரசு, மிலீட்டசில் தனது நிலையை மேம்படுத்திக்கொள்ளும் முயற்சியில், நக்சசைக் கைப்பற்றுவதற்காக பாரசீக ஆளுநர் ஆர்டபெர்னசுடன் இணைந்து கூட்டுப் போர்ப் பயணத்தைத் தொடங்கினார். இந்தப் படையெடுப்பு தோல்வியில் முடிந்தது. மேலும் இதன் பிறகு தன் பதவியில் இருந்து உடனடியாக அகற்றப்படும் நிலை உள்ளதை உணர்ந்த அரிசுடோகோரசு, பாரசீக மன்னர் பேரரசர் டேரியசுக்கு எதிராக ஐயோனியா முழுவதையும் கிளர்ச்சிக்கு தூண்டினார். துவக்கத்தில், கிமு 498 இல், ஐயோனியர்கள் ஏதென்சு மற்றும் எரீத்திரியாவின் துருப்புக்களின் ஆதரவுடன் தாக்குதலை மேற்கொண்டனர். எபேசஸ் போரில் தோல்வியடையும் முன், சர்திசைக் கைப்பற்றினர். பின்னர் கிளர்ச்சி காரியா மற்றும் சைப்பிரசு வரை பரவியது. சின்ன ஆசியா முழுவதும் மூன்று ஆண்டுகள் பாரசீக போர்த்தொடர் எந்த தீர்க்கமான விளைவையும் ஏற்படுத்தாமல் தொடர்ந்தது. கிமு 494 வாக்கில், பாரசீக இராணுவமும் கடற்படையும் மீண்டும் ஒருங்கிணைக்கப்பட்டு, கிளர்ச்சியின் மையப்பகுதியான மிலீட்டஸ் மீது கவனம் செலுத்தின.
ஐயோனியர்கள் கடல் வழியாக மிலீட்டசைப் பாதுகாக்க முயன்றனர், மிலீட்டசின் பாதுகாப்பை மிலீசியர்களிடம் விட்டுவிட்டனர். ஐயோனியன் கடற்படை மிலீட்டஸ் கடற்கரையில் உள்ள லேட் தீவில் கூடியது. பாரசீகர்கள் லேட்டில் வெற்றி பெறுவது குறித்து ஐயம் கொண்டவர்களாக இருந்தனர். எனவே ஐயோனியக் கூட்டணியில் இருந்து சிலரை விலக்கிவிட முயற்சித்தனர். இந்த முயற்சி முதலில் தோல்வியடைந்தாலும், இறுதியாக சாமியர் கடற்படை பாரசீகர்களின் சலுகையை ஏற்றுக்கொண்டது. பாரசீக மற்றும் ஐயோனியன் கடற்படைகள் சந்தித்தபோது, சாமியர்கள் போரில் இருந்து விலகிச் சென்றனர். இதனால் ஐயோனியர் அணியின் பலத்தில் சரிவு ஏற்பட்டது. ஐயோனியன் குழுவில் இன்னும் சில கப்பல்களும் உடனிருந்து பார்சீகர்களுக்கு எதிராக துணிந்து போரிட்டாலும், போர் தோல்வியடைந்தது.
லேடில் ஏற்பட்ட தோல்வியுடன், ஐயோனியன் கிளர்ச்சி முடிவுக்கு வந்தது. அடுத்த ஆண்டு, பாரசீகர்கள் கிளர்ச்சியாளர்களின் கடைசி பசறையை இல்லாது ஒழித்து, பிராந்தியத்தில் அமைதியைக் கொண்டுவருவதற்கான பணியைத் தொடங்கினர். அதன் பிறகு சின்ன ஆசியா மீண்டும் பாரசீக ஆட்சிக்குள் கொண்டு வரப்பட்டாலும், கிளர்ச்சியை ஆதரித்ததற்காக ஏதென்சையும் எரித்திரியாவையும் தண்டிப்பதாக டேரியஸ் சபதம் செய்தார். மேலும், கிரேக்கத்தின் எண்ணற்ற நகர அரசுகள் தனது பேரரசின் ஸ்திரத்தன்மைக்கு தொடர்ந்து அச்சுறுத்தலாக இருப்பதைக் கண்டு, அவர் முழு கிரேக்கத்தையும் கைப்பற்ற முடிவு செய்தார். இவ்வாறாக ஐயோனியன் கிளர்ச்சியானது பண்டைய கிரேக்கத்திற்கும் பாரசீகத்திற்கும் இடையிலான முதல் நேரடி பெரிய மோதலான கிரேக்க-பாரசீகப் போர்களுக்கு காரணமாயிற்று. கிமு 492 இல், கிரேக்க-பாரசீகப் போர்களான கிரேக்கத்தின் மீதான பாரசீகத்தின் முதல் படையெடுப்பு, ஐயோனியன் கிளர்ச்சியின் நேரடி விளைவாகத் தொடங்கியது.
பின்னணி
மைசீனியன் நாகரிகத்தின் வீழ்ச்சியைத் தொடர்ந்து வந்த இருண்ட காலத்தில், கணிசமான எண்ணிக்கையிலான கிரேக்கர்கள் சின்ன ஆசியாவுக்கு குடிபெயர்ந்தனர். இந்த குடியேறிகள் ஏயோலியன்கள், டோரியன்கள், அயோனியர்கள் ஆகிய மூன்று பழங்குடி குழுக்களைச் சேர்ந்தவர்கள். அயோனியர்கள் லிடியா மற்றும் காரியா கடற்கரைகளில் குடியேறினர். ஐயோனியாவை சேர்ந்த பன்னிரண்டு நகரங்களை நிறுவினர். அவை காரியாவில் உள்ள மிலீட்டஸ், மியூஸ், பிரீனே ; லிடியாவில் உள்ள எபேசஸ், கொலோஃபோன், லெபெடோஸ், தீயோஸ், கிளாசோமினே, போசியா, எரித்ரே ; மற்றும் சாமோஸ் மற்றும் சியோஸ் தீவுகள் ஆகும். கிமு 560 இல் புகழ்பெற்ற லிடியன் மன்னர் கிரீசசுவால் கைப்பற்றப்படும் வரை ஐயோனியா நகரங்கள் சுதந்திரமானவையகவே இருந்தன. லிடியன் ஆட்சியின் கீழ் இருந்த, லிடியாவை புதியதாக உருவான பேரரசர் சைரசின், அகாமனிசியப் பேரரசால் கைப்பற்றப்பட்டது. பாரசீகர்களால் ஐயோனியர்களை நேரடியாக ஆட்சி செய்வது கடினமாக இருந்தது. அதனால் பேரரசினால் கைப்பற்றபட்ட யூதேயாவின் ஆசாரியத்துவம் போன்ற இடங்களை ஆள, சைரசால் உயரடுக்கு பூர்வீக குழுவினரை அடையாளம் காணப்பட்டனர். பாரசீகர்கள் ஒவ்வொரு ஐயோனிய நகரங்களிலும் ஒரு சர்வாதிகாரியை தங்களின் தலையாட்டிகளாக நியமித்தனர். இது ஐயோனியர்களுக்குள் உள் மோதல்களைக் கொண்டுவந்தது. மேலும், ஒரு சர்வாதிகாரி தானே ஒரு சுயாதீனமான ஆட்சியை வழங்க முற்பட்டால், அவரை தங்கள் பலத்தைக் கொண்டு அப்பதவியில் இருந்து மாற்றினர். இதனால் சர்வாதிகாரிகள் சிரமங்களை எதிர்கொண்டனர்; அவர்கள் பாரசீகர்களுக்கு ஆதரவாக இருப்பதால், தங்கள் சக குடிமக்களுக்கு தங்கள் மீது ஏற்படும் மோசமான வெறுப்பை அவர்கள் திசை திருப்ப வேண்டியிருந்தது. link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/ba/Darius-Vase.jpg/200px-Darius-Vase.jpg|இடது|thumb|329x329px| பாரசீகத்தின் டேரியஸ் I, கிரேக்க ஓவியரின் கற்பனையின்படி, கி.மு. 4 ஆம் நூற்றாண்டு ஐயோனியாவை பாரசீகம் வெற்றிகண்ட சுமார் 40 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, நான்காவது பாரசீக மன்னர் முதலாம் டேரியஸ் ஆட்சியில், மிலேசிய சர்வாதிகாரியான அரிசுடோகோரசு இந்த இக்கட்டான சூழ்நிலைக்கு ஆளாயினார். கிமு 500 இல், அரிசுடோகோரசை நக்ச்சில் இருந்து நாடுகடத்தப்பட்ட சிலர் அணுகினர். அந்தத் தீவை அவரின் கட்டுப்பாட்டில் கொண்டுவருமாறு கேட்டுக் கொண்டனர். நக்சோசை வெல்வதன் மூலம் மிலேட்டசில் தனது நிலையை மேலும் வலுப்படுத்துவதற்கான வாய்ப்பாக இதைக் கண்ட அரிசுடோகோரசு, நக்சோஸ் மீது கூட்டுத் தாக்குதலை மேற்கொள்ளும் யோசனையுடன், லிடியா, அர்டாபெர்னெஸ் என்ற பாரசீக ஆளுனரை அணுகினார். அவரும் அதற்கு ஒப்புக் கொண்டார்.
இந்த போர்ப் பயணம் கிமு 499 வசந்த காலத்தில் மேற்கொள்ளப்பட்டது. படை நான்கு மாதங்கள் நக்சியர்களை முற்றுகையிட்டது. ஆனால் அது தோல்வியில் முடிந்தது. இறுதியில் பாரசீகர்கள் மற்றும் அரிசுடோகோரசு இருவரும் முற்றுகையினால் பணத்தை இழந்தனர். எனவே விரக்தியுடன் மீண்டும் பிரதான நிலப்பகுதிக்கு படைகளுடன் பயணித்தனர். அரிசுடோகோரசு இக்கட்டான சூழ்நிலையில் தான் இருப்பதை உணர்ந்தார். மேலும் பாரசீக ஆளுநர் ஆர்டபெர்னசால் தனது பதவி பறிக்கப்படும் ஆபத்து இருப்பதை நன்கு உணர்ந்தார். தன்னைக் காப்பாற்றிக் கொள்வதற்கான ஒரு வழியாக, அரிசுடோகோரசு தன் சொந்த குடிமக்களான மிலேசியர்களைத் பாரசீக எஜமானர்களுக்கு எதிராக கிளர்ச்சி செய்யத் தூண்டி, அதன் மூலம் ஐயோனியன் கிளர்ச்சியைத் தொடங்கினார். அரிசுடோகோரசின் தனிப்பட்ட நோக்கங்களுக்காக கிளர்ச்சியை ஏற்படுத்தினாலும், பாரசீகர்களால் நிறுவப்பட்ட சர்வாதிகார ஆட்சியின் முதன்மைக் குறைபாட்டால் அச்சமயத்தில் ஐயோனியா கிளர்ச்சிக்கான கொதி நிலையில் இருந்திருக்க வேண்டும் என்பது தெளிவாகிறது. அரிசுடோகோரசின் செயல்கள் வெடிமருந்து கிடங்கில் கொள்ளியை வைத்தது போலானது. அதன்பிறகு ஐயோனியா முழுவதும் கிளர்ச்சித் தீ பற்றி எரிந்தது. அதன் விளைவாக எல்லா இடங்களிலும் சர்வாதிகாரம் ஒழிக்கப்பட்டு, அதற்கு பதில் சனநாயக அரசுகள் நிறுவப்பட்டன.
அரிசுடோகோரசு எலனிய சின்ன ஆசியா முழுவதையும் கிளர்ச்சிக்குள் கொண்டு வந்தார். ஆனால் பாரசீகர்களை எதிர்த்துப் போராடுவதற்கு கிரேக்கர்களுக்கு மேலும் கூட்டாளிகள் தேவை என்பதை தெளிவாக உணர்ந்தார். கிமு 499 குளிர்காலத்தில், அவர் நட்பு நாடுகளைத் திரட்டும் முயற்சியில் கிரேக்க பிரதான நிலப்பகுதிக்கு கப்பலில் சென்றார். அவர் எசுபார்தன்களின் ஆதரவைத் திரட்டுவதில் தோல்வியுற்றார். ஆனால் ஏதென்சு மற்றும் எரீத்திரியா நகரங்கள் கிளர்ச்சியை ஆதரிக்க ஒப்புக்கொண்டன. கிமு 498 வசந்த காலத்தில், இருபது கப்பல்களைக் கொண்ட ஏதெனியன் படை, எரித்திரியாவில் இருந்து ஐந்து கப்பல்கள் என, மொத்தம் இருபத்தைந்து கப்பல்கள் ஐயோனியாவுக்குப் புறப்பட்டன. அவர்கள் எபேச்சுக்கு அருகிலுள்ள முக்கிய ஐயோனியன் படையுடன் இணைந்தனர். இந்த படை பின்னர் எபேசியர்களால் மலைகள் வழியாக அர்டாபெர்னசின் சத்ரபால் தலைநகரான சர்டிஸ் வரை வழிநடத்தப்பட்டது. கிரேக்கர்கள் பாரசீகர்கள் மீது திடுமென தாக்குதல் நடத்தினர். மேலும் கீழ் நகரத்தை கைப்பற்றினர். இருப்பினும், கீழ் நகரம் தீப்பிடித்தது. அதனால் கிரேக்கர்கள், மனச்சோர்வடைந்தனர். பின்னர் நகரத்திலிருந்து பின்வாங்கி, எபேச்சுக்குத் திரும்பிச் செல்லத் தொடங்கினர். சின்ன ஆசியாவில் இருந்த பாரசீகப் படைகள் கிரேக்கப் படைகளைப் பின்தொடர்ந்து எபேச்சுக்கு வெளியே அவர்களைப் பிடித்தது. மனச்சோர்வடைந்திருந்த கிரேக்கர்கள் பாரசீகர்களுடன் பொருதவில்லை என்பது தெளிவாகிறது. மேலும் எபேச்சில் நடந்த போரில் அவர்கள் முற்றிலும் வீழ்த்தப்பட்டனர். போரில் இருந்து தப்பிய அயோனியர்கள் தங்கள் சொந்த நகரங்களுக்குச் சென்றனர். மீதமுள்ள ஏதெனியர்கள் மற்றும் எரீத்திரியர்கள் தங்கள் கப்பல்களுக்கு வந்து, கிரேக்கத்திற்குத் திரும்பினர். link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c8/Ionian_Revolt_Campaign_Map.png/300px-Ionian_Revolt_Campaign_Map.png|வலது|thumb|365x365px| ஐயோனியன் கிளர்ச்சியின் முக்கிய நிகழ்வுகள் இதுபோன்ற பின்னடைவுகள் இருந்தபோதிலும், கிளர்ச்சி மேலும் பரவியது. அயோனியர்கள் தார்தனெல்சு நீரிணை மற்றும் மர்மரா கடலுக்கு ஆட்களை அனுப்பி, பைசாந்தியம் மற்றும் அருகிலுள்ள பிற நகரங்களைக் கைப்பற்றினர். அவர்கள் காரியர்களையும் கிளர்ச்சியில் சேர வற்புறுத்தினர். மேலும், கிளர்ச்சி பரவுவதைக் கண்ட, சைப்பிரசு இராச்சியங்களும் எந்த வெளி ஆட்களின் வற்புறுத்தலும் இல்லாமல் பாரசீக ஆட்சிக்கு எதிராக கிளர்ச்சியில் ஈடுபட்டன. அடுத்த மூன்று ஆண்டுகளுக்கு, பாரசீக இராணுவமும் கடற்படையும் காரியா மற்றும் சைப்பிரசில் நடந்த கிளர்ச்சிகளை எதிர்த்துப் போராடுவதில் முழுமையான கவனம் செலுத்தியது. மேலும் இந்த காலக்கட்டங்களில் ஐயோனியா அமைதியற்ற நிலையில் இருந்ததாகத் தெரிகிறது. பாரசீக எதிர் தாக்குதலின் உச்சத்தில், அரிசுடோகோரசு, தனது நிலை ஆட்டங்காணுவதை உணர்ந்து, மிலேட்டஸ் மற்றும் கிளர்ச்சியின் தலைமைப் பதவியை கைவிட முடிவு செய்தார். மேலும் அவர் மிலேட்டசை விட்டு வெளியேறினார். அவரைப் பற்றி எதிர்மறையான பார்வை கொண்ட எரோடோடஸ், அரிஸ்டகோரஸ் தனது பதவியை இழந்து தப்பி ஓடிவிட்டதாகக் கூறுகிறார்.
கிளர்ச்சியின் ஆறாவது ஆண்டில் (கிமு 494), பாரசீகப் படைகள் மீண்டும் ஒருங்கிணைக்கப்பட்டன. மேலும் தங்களிடம் மீண்டும் அடிபணிந்த சைப்ரியாட்கள், எகிப்தியர்கள், சிலிசியன்கள், போனீசியர்கள் ஆகியோரால் வழங்கப்பட்ட கடற்படைகளையும் தங்களுடன் சேர்ந்து கொண்டனர். பாரசீகர்கள் நேரடியாக மிலேட்டசுக்குச் சென்றனர், மற்ற கோட்டைகள் குறித்து சிறிதும் கவனம் செலுத்தவில்லை. காரணம் கிளர்ச்சியின் மையப்பகுதிக்கே சென்று கிளர்ச்சியைச் சமாளிக்கும் நோக்கமாக இருக்கலாம். இந்த நேரத்தில் பேரரசர் டேரியசால் கிரேக்க விவகாரங்களில் நிபுணரான மீடியன் தளபதி தேடிசை ஐயோனியாவுக்கு அனுப்பப்பட்டார். எனவே இந்த பாரசீகத் தாக்குதலின் ஒட்டுமொத்தக் தலைமையும் இவரே எனத் தெரிகிறது. இந்த போர் படைகளின் அணுகுமுறையைக் கேள்விப்பட்ட அயோனியர்கள் பனியோனியத்தில் (புனித சந்திப்பு மைதானம்) சந்தித்தனர், மேலும் தரையில் சண்டையிட முயற்சிக்க வேண்டாம் என்று முடிவு செய்தனர். மிலேசியர்கள் தங்கள் சுவர்களைப் பாதுப்பதை விட்டுவிட்டனர். அதற்கு பதிலாக, அவர்கள் தங்களால் இயன்ற ஒவ்வொரு கப்பலையும் திரட்டி, "கடலில் மிலேட்டசுக்காகப் போராடுவதற்காக" மிலேட்டஸ் கடற்கரையில் உள்ள லேட் தீவுக்கு செல்ல முடிவு செய்தனர்.
கிரேக்கர்கள்
இந்த போரில் ஐயோனியன் நகரங்கள் லெஸ்போசின் ஏயோலியன்களால் சமருக்காக ஒன்றிணைக்கப்பட்டன. ஒவ்வொரு அரசும் வழங்கிய கப்பல்களின் எண்ணிக்கையை எரோடோடசு பட்டியலிட்டுள்ளார்:
பாரசீகர்கள்
பாரசீகக் கடற்படையில் 600 கப்பல்கள் இருந்ததாக எரோடோடசு கூறுகிறார், போனீசியர்கள், எகிப்தியர்கள், சிலிசியர்கள், சைப்ரஸ்கள் ஆகியோரின் கிளர்ச்சிகள் அண்மையில்தான் அடக்கப்பட்டிருந்தது. பாரசீகக் கடற்படைக்கு மூத்த மீடியன் தளபதி தோடிஸ் தலைமை வகித்திருக்கலாம்; பாரசீக பதிவுகளில் அவர் போரின் பிற்காலத்தில் டேரியசால் ஐயோனியாவுக்கு அனுப்பப்பட்டதாகத் தெரிகிறது. இருப்பினும், எரோடோடசு இந்த போர்தொடரில் கலந்துகொண்ட பாரசீக தளபதிகள் எவரையும் குறிப்பிடவில்லை.