cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
போர்ப் பிரகடனம்
போர்ப் பிரகடனம் அல்லது போர் சாற்றுதல் (Declaration of war) என்பது ஒரு நாடு முறைப்படி ஒன்று அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட நாடுகளின் மீது போர் தொடுக்கப்போவதாக அறிவிக்கும் செய்கையாகும். இந்த அறிவிப்பு பொதுமக்கள் அல்லது நாடாளுமன்றத்துக்கு ஆற்றப்படும் உரையின் மூலமோ அல்லது முறைப்படி கையெழுத்திடப்படும் அரசாணையின் மூலமோ செய்யப்படலாம். சட்டப்படி யார் போர் சாற்றலாம் என்பது ஒவ்வொரு நாட்டுக்கும் மாறுபடுகிறது. பொதுவாக நாட்டின் தலைவர் அல்லது அரசின் தலைவர் போர் சாற்றும் உரிமையைப் பெற்றுள்ளார். வேறு சில நாடுகளில் நாடாளுமன்றம் அந்த உரிமையைப் பெற்றுள்ளது. போர் சாற்றுதலுக்கான சர்வதேச நெறிமுறை 1907ம் ஆண்டு கையெழுத்தான ஹாக் சாசனத்தில் வரையறுக்கப்பட்டுள்ளது.
முறைப்படி போர் சாற்றும் வழக்கம் பழங்காலத்திலேயே நிலவியதற்கான சான்றுகள் உள்ளன. கி. மு ஏழாம் நூற்றாண்டு சுமேரிய காவியமான கில்கமெஷிலும் விவிலியத்தின் பழைய ஏற்பாட்டிலும் போர் சாற்றுதல் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. புறநானூற்றின் ஒன்பதாவது பாடலான ”ஆவும், ஆனியற் பார்ப்பன மாக்களும்” என்று தொடங்கும் பாடல் போர் சாற்றுதலைக் குறிப்பிடுகிறது. தற்காலத்தில் சர்வதேச சட்டப்படி, இரு நாடுகளிட்டையே போர் நிலவுகிறது என்பதன் அதிகாரப்பூர்வ ஏற்பே போர் சாற்றுதலாகும். அண்மைக் காலத்தில் தீவிரவாதம், சமச்சீரற்ற போர்கள் (asymmetrical wars) பரவியுள்ளதால் அதிகாரப்பூர்வ போர் சாற்றுதலின் முக்கியத்துவம் குறைந்துள்ளது.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:போரியல்
கோயம்புத்தூர் மாவட்டம்
கோயம்புத்தூர் மாவட்டம் (Coimbatore district) இந்திய மாநிலமான, தமிழ்நாட்டின் 38 மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். இம்மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிடம் கோயம்புத்தூர் ஆகும். இந்த மாவட்டம் 4723 ச.கி.மீ. பரப்பளவைக் கொண்டுள்ளது.
பொருளாதாரத்திலும், தொழில் துறையிலும் முன்னேற்றமடைந்த தமிழக மாவட்டங்களில் இதுவும் ஒன்று. கோயம்புத்தூர் தமிழ்நாட்டில் சிறந்த தொழில் வளர்ச்சி அடைந்த ஒரு நகரம் ஆகும். இது தென்னிந்தியாவின் நெசவுத் தொழிலின் தலைநகரம் அல்லது தென்னிந்தியாவின் துணி உற்பத்தியின் தலைநகரம் என்றழைக்கப்படுகிறது. இந்நகரம் நொய்யலாற்றின் கரையில் அமைந்துள்ளது. இது சுருக்கமாக கோவை என்று அழைக்கப்படுகிறது. தொழில் துறை வளர்ச்சிக்கும் முன்னேற்றத்திற்கும் முக்கிய காரணமாக இருப்பது இங்கு தடையின்றிப் பெறப்படும் குடிநீரும், மின்சாரமும் ஆகும்.
பழைமை வாய்ந்த கொங்கு நாட்டின் ஒரு பகுதியாய் திகழ்ந்த இம்மாவட்டத்தில் கோசர் இன மக்கள் கோசம்புத்துர் என்னும் இடத்தை தலைமையிடமாக கொண்டு வசித்து வந்தனர். இவர்கள் வாழ்ந்த இடமான கோசம்புத்தூர் காலப்போக்கில் பெயர் மருவி கோயம்புத்தூர் என்றே அழைக்கப்படுகிறது. கோயம்புத்தூர் முற்காலச் சோழனாகிய கரிகாலனின் ஆட்சிக் காலமான இரண்டாம் அல்லது மூன்றாம் நூற்றாண்டிலிருந்தே இருந்து வந்துள்ளது. இதனை இராட்டிரகூடர்கள், சாளுக்கியர்கள், பாண்டியர்கள், ஹொய்சாளர்கள், விஜயநகரப் பேரரசு ஆகிய பேரரசுகள் ஆட்சி புரிந்துள்ளன.
வரலாறு
கோயம்புத்தூரின் துவக்க காலம் குறித்த தகவல்கள் கிடைக்கப்பெறவில்லை. பழங்குடிகளான இருளர்கள் முதன்மைக் குடிகளாக இருந்தனர். 9-ஆம் நூற்றாண்டில் இரண்டாவது சோழர் ஆட்சி எழுந்த போது அவர்கள் கோயம்புத்தூரைத் தமது ஆட்சியின் கீழ்க் கொண்டு வந்தனர். அவர்கள் கோனியம்மன் கோவிலை மையமாகக் கொண்டு முறையான நகரமைப்பை ஏற்படுத்தினர். இப்பகுதியை பழங்குடி மக்கள், குறிப்பாக கோசர்கள் ஆண்டு வந்தனர். கோசன்புத்தூர் என்றிருந்ததே கோயம்புத்தூர் என மருவியது.
1550களில் மதுரையில் விசய நகரப் பேரரசின் தளபதிகளாக இருந்த தெலுங்கு பேசும் நாயக்கர்கள் கோயம்புத்தூர் உள்ளிட்டப் பகுதிகளின் ஆட்சியாளர்களாக, பேரரசின் அழிவின் பின்னணியில் உருவெடுத்தனர். 1700 களில் மதுரை நாயக்கர்களுக்கும் மைசூர் மன்னர்களுக்குமிடையே கோயம்புத்தூரில் போர் நடைபெற்றது. அப்போது 3000 பேர் வாழ்ந்த கோயம்புத்தூரின் ஆட்சி மைசூர் மன்னர்களின் கீழ் வந்தது.
பழங்குடியினரின் ஆதிக்கம் இவ்விடத்தில் வெகு காலம் நீடிக்கவில்லை. இராஷ்டிரகூடர்களிடம் இப்பகுதி சில காலம் இருந்து பின்னர் இராஜராஜ சோழன் காலத்தில் சோழர் கைக்கு மாறியது. சோழ அரசு வீழ்ச்சி அடைந்த பின் கொங்கு நாடு சாளுக்கியர்களாலும் பின்னர் பாண்டியர்களாலும் ஆளப்பட்டது. பாண்டியர்களின் ஆட்சியில் உள் நாட்டுப் பிரச்சினைகள் ஏற்பட்ட போது, டெல்லி சுல்தான் தலையிட்டதனால், இப்பகுதி மதுரை சுல்தானின் கைக்கு மாறியது. இவர்களிடமிருந்து இப்பகுதியினை 1377-78-ஆம் ஆண்டு காலத்தில் விஜய நகரப் பேரரசு கைப்பற்றியது. இதற்குப் பின் இப்பகுதியினை மதுரை நாயக்கர்கள் ஆண்டனர்.
1760 களில் மைசூரை ஹைதர் அலி கைப்பற்றினார். அவர் பிரித்தானியருக்கு எதிராகச் செயற்பட்டார். ஆற்காடு நவாப் தோழமையில் பிரித்தானியர் இப்பகுதியில் வேரூன்றுவதை தடுத்தார். இதனை அவரது வாரிசான திப்பு சுல்தான் தொடர்ந்தார். 1799-ஆம் ஆண்டு அவரது மறைவு வரை திப்பு சுல்தான் பிரித்தானியருடன் பல போர்களை நடத்தினார். திப்பு சுல்தானின் மறைவிற்குப் பிறகு மைசூர் முந்தைய ஆட்சியாளர்களிடமே ஒப்படைக்கப்பட்டது.
அந்த நேரத்தில் கோயம்புத்தூரை பிரித்தானியர் தங்களின் மதராசு மாகாணத்துடன் இணைத்துக் கொண்டனர். 1801-ஆம் ஆண்டு கொங்குநாட்டு பாளையக்காரரான தீரன் சின்னமலை மலபார், மைசூர் ஆகியவற்றின் படைகளின் ஆதரவுடன் பிரித்தானியருடன் போர் புரிந்தார். இப்போரின் முடிவில் 1804 ஆம் ஆண்டு கோயம்புத்தூர் புதியதாக நிறுவப்பட்ட கோயம்புத்தூர் மாவட்டத்தின் தலைநகராக்கப்பட்டது. 1848-ஆம் ஆண்டு நகராட்சி தகுதி வழங்கப்பட்டது. பிரித்தானிய வணிகரும் வள்ளலுமான சர் ராபர்ட் ஸ்டேன்ஸ் என்பவர் முதல் நகரவைத் தலைவரானார். அவரால் 1862-ஆம் ஆண்டு நிறுவப்பட்ட ஸ்டேன்ஸ் பள்ளி இன்றும் கோவை நகரின் முதன்மையான கல்விக்கூடங்களில் ஒன்றாக விளங்குகிறது. 1981-ஆம் ஆண்டு அருகாமையிலிருந்த சிங்கா நல்லூர் நகராட்சியை இணைத்து மாநகராட்சியாக உயர்வு பெற்றது.
மாவட்ட வருவாய் நிர்வாகம்
கோயம்புத்தூர் மாவட்டம் மூன்று வருவாய் கோட்டங்களையும், 11 வருவாய் வட்டங்களையும், 38 உள்வட்டங்களையும், 295 வருவாய் கிராமங்களையும் கொண்டது.
ஊராட்சி ஒன்றியங்கள்
கோவை மாவட்டத்திலேயே பொள்ளாச்சி வடக்கு ஊராட்சி ஒன்றியம் தான் மிகப்பெரிய ஊராட்சி ஒன்றியம் ஆகும். இது சுமார் 39 ஊராட்சிகளை உள்ளடக்கி உள்ளது. அதேபோல் கோவை மாவட்டத்திலேயே மிகப்பெரிய ஊராட்சி வதம்பச்சேரி ஊராட்சி ஆகும். இது கிட்டத்தட்ட 15 மேற்பட்ட கிராமங்களை உள்ளடக்கி உள்ளது.
மக்கள் வகைப்பாடு
2011 மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, இம்மாவட்ட மொத்த மக்கள்தொகை 3,458,045 ஆகும். மக்கள்தொகையில் ஆண்கள் 1,729,297 (51%) ஆகவும், பெண்கள் 1,728,748 (49%) ஆகவும் உள்ளனர். ஆவார்கள். பாலின விகிதம் ஆயிரம் ஆண்களுக்கு 968 பெண்கள் வீதம் உள்ளனர். குழ்ந்தைகள் பாலின விகிதம், ஆயிரம் ஆண் குழந்தைகளுக்கு, 956 பெண் குழந்தைகள் வீதம் உள்ளனர். சராசரி எழுத்தறிவு 83.98% ஆகும், இதில் ஆண்களின் கல்வியறிவு 89.06%, பெண்களின் கல்வியறிவு 78.92% ஆகும். இம்மாவட்ட மக்கள் தொகையில் 10% ஆறு வயதுக்குட்பட்டோர் ஆவார்கள். மக்கள்தொகை அடர்த்தி ஒரு சதுர கிலோ மீட்டரில் 731 நபர்கள் வாழ்கின்றனர். கடந்த பத்தாண்டுகளில் (2001 - 2011) மக்கள்தொகை வளர்ச்சி 18.56% ஆகவுயர்ந்துள்ளது. ஆறு வயதிற்குட்ட குழந்தைகளின் எண்ணிக்கை 319,332 ஆக உள்ளது.
இம்மாவட்ட மக்கள்தொகையில் இந்துக்கள் 30,44,145 (88.03%), இசுலாமியர்கள் 211,035 (6.10%), கிறித்தவர்கள் 1,90,314  (5.50%) மற்றவர்கள் 0.36% ஆக உள்ளனர்.
அரசியல்
இம்மாவட்டம் 2 மக்களவைத் தொகுதிகளையும், 10 சட்டமன்றத் தொகுதிகளையும் கொண்டது.
புவியியல்
கோயம்புத்தூர் மாவட்டம் மேற்கு தொடர்ச்சி மலையின் மழைச் சாரல் மிகுந்த பகுதியில் அமைந்துள்ளதால், இங்கு மனத்திற்கு இதம் அளிக்கின்ற கால நிலை வருடம் முழுவதும் நிலவுகிறது. 25 கி.மீ நீளமுள்ள பாலக்காட்டு கணவாய் வழியாக வீசும் குளிர்ந்த காற்று இதன் பருவ நிலைக்கு காரணமாக அமைகிறது. இங்கு அதிகமாக உள்ள கரிசல் மண் இந்த பகுதியில் விவசாயமும், அதனைச் சார்ந்த தொழில்களும் சிறந்து விளங்க ஒரு காரணியாக அமைந்துள்ளது.
தொழில்கள்
இங்கு பருத்தி விளைச்சல் நெசவுத் தொழிற்சாலைகளுக்கு சிறந்த அடித்தளத்தை அமைக்க வழி செய்துள்ளது. இங்கு பருத்தி விளைவதற்கு ஏற்ற மண்ணும் கால நிலையும் நிலவுவதால் ஆலைகள் பெருகின. 1888-இல் கோயம்புத்தூரில் ஸ்பின்னிங் அண்டு வீவிங் கம்பெனி லிமிடெட் தான் முதல் பஞ்சாலை ஆகும்.1933-ல் ஸ்ரீ சாரதா மில்ஸ் லிமிடெட் மிகப்பெரிய நூற்பாலை(Spinning mill) தொடங்கப்பட்டது. அதற்கு அடுத்த இருபது ஆண்டுகளில் பல தொழிற்சாலைகள் வளர்ந்து ஓங்கின. 1933-இல் பைகாரா மின் உற்பத்தி தொடங்கப் பட்டதால், பல புதிய ஆலைகள் தோன்றின. கோவை மாவட்டத்தில் மட்டும் ஏறக்குறைய அறுபது பருத்தி ஆலைகள் உள்ளன. இது தவிர சிங்காநல்லுர், பீளமேடு, கணபதி, உப்பிலிபாளையம் ஆகிய இடங்களிலும், பல ஆலைகள் செயற்படுகின்றன. அதனால், இம்மாவட்டத்தில், நூற்றுக்கு அதிகமான நூற்பாலைகள் இயங்கி வருவாய் ஈட்டுகின்றன. இதனால் நிலையான, உறுதியான பொருளாதாரம் ஏற்படவும் அடித்தளமாகின்றன. கோயம்புத்தூர் புகழ் மிக்க நூற்பாலை நகரமாக உருவெடுக்கவும், தென்னிந்தியாவின் (இங்கிலாந்தினைப் போல) மான்செஸ்டர் என அழைக்கப்படவும் காரணமாக விளங்குகின்றன. இங்கு 25000 இற்கு மேல் சிறு நடுத்தர பெரிய தொழிற்சாலைகளும், டைடல் பூங்கா மற்றும் நூற்பாலைகளும் உள்ளன. கோயம்புத்தூர் சிறந்த நீர் ஏற்றுக் குழாய் (Motor pump sets), இயந்திர பொறியமைப்பு கருவிகள் என்பவற்றின் தனி உற்பத்தி மையமாக விளங்குகிறது. 1930 இல் பைகாரா நீர்மின் திட்டம் செயற்படத் தொடங்கியதன் காரணமாக கோயம்புத்தூர் நகரம் தொழில் வளர்ச்சியில் உச்சத்தை அடைந்தது.
கோயம்புத்தூர் மாவட்டம் அண்டை மாநிலமான கேரளத்திற்கும் புகழ் மிகுந்த உதக மண்டலத்திற்கும் நுழை வாயிலாக அமைந்துள்ளது. மேட்டுப்பாளையத்திலிருந்து இயங்கும் புகழ் பெற்ற மலைத் தண்டவாளம் இங்கிருந்து 37 கி.மீ. தொலைவில் அமைந்துள்ளது. கோயம்புத்தூரிலிருந்து ஊட்டிக்கு வழக்கமான பேருந்துப் போக்குவரத்துக்கள் உள்ளன.
காட்டு வளம்
கோயம்புத்தூர் மாவட்டத்தில் காடுகள் அடர்த்தியாகவும் சிறந்த உயர்ந்த மரங்களைக் கொண்டும் விளங்குகின்றன. இத்தகைய காடுகள் 8 தொகுதிகளாக பிரிக்கப்பட்டுள்ளன.1951 - ஆண்டிலிருந்து தனியாக வனத்துறை அமைக்கப்பட்டு காடுகள் பராமரிக்கப்படுகின்றன. இம்மாவட்ட காடுகளின் எல்லை நீலகிரி மலை சரிவையும், மேற்கில் போலம்பட்டி தடாகம் பள்ளதாக்கு பகுதிகளில் உள்ள காடுகளையும், கிழக்கில் ஆனை மலை காடுகளையும் கொண்டுள்ளது. இதில் தேக்கு மரங்கள் அடர்ந்து காணப்படுகின்றன. பொள்ளாச்சி டாப்சிலிப், ஆனை மலை , துணக்கடவு தொகுதிகள் என பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. இங்கு காணப்படும் மரங்கள் 150 அடி உயரம் வரை வளர்கின்றன. மூங்கில் பெரும்பான்மையாக கோவை மாவட்டத்திலேயே கொள்முதல் செய்யப்படுகின்றன.
கனிம வளம்
இம்மாவட்டத்தில் குறிப்பிடத்தக்க கனிம வளப் பகுதிகள் உள்ளன. கருங்கல், சுண்ணாம்பு, குவார்ட்ஸ் என்னும் பொருட்கள் சிறிய அளவில் கிடைக்கின்றன. இவைகளைக் கொண்டு மதுக்கரையில் சிமெண்ட் தயாரிக்கப்படுகிறது.
வேளாண்மை
கோவை மாவட்டம் தலைசிறந்த தொழில் மாவட்டமாக விளங்கிய போதிலும், தஞ்சை, திருச்சி மாவட்டங்களைப் போல, வேளாண்மையிலும் சிறந்து விளங்குகிறது. மொத்த நிலப்பரப்பில் 65 சதவிகிதம் விவசாயம் சாகுபடி செய்யப்படுகின்றன. இம்மாவட்ட மக்கள் தொகையில், 30 சதவீத மக்கள் தங்கள் வாழ்வு ஆதாரத்திற்காக வேளாண்மையையும், அது சார்ந்த தொழில் நடவடிக்கைகளிலும் ஈடுபட்டு வருகின்றனர். இம்மாவட்டத்தின் மொத்த சாகுபடி பரப்பளவு ஏறத்தாழ 177313 ஹெக்டர் ஆகும். இதில் நிகர பகுதி விதைப்பு மட்டும் ஏறத்தாழ 173599 எக்டேர் ஆகும். மேலும், பல போகமாக பயிர்கள் ஏறத்தாழ 3714 எக்டேரில் விளைகின்றன. மற்ற மாவட்ட வேளாண் குடிமக்களை விட, இந்த மாவட்ட விவசாயிகள், புதிய தொழில் நுட்பங்களை விரைந்து ஏற்றுக் கொண்டு, அதன் நெளிவு சுளிவுகளைக் கற்று, அவற்றில் முன்னோடியாக விளங்குகின்றனர். எனவே, இம்மாவட்டம் வேளாண் உற்பத்தியில், பல ஆண்டுகளாக முன்னோடி மாவட்டங்களுள் ஒன்றாக சிறந்து விளங்குகிறது.
பயிர்கள்
நெல், சோளம், கம்பு, ராகி, தினை, சாமை, வரகு முதலிய பயிர்களும் சாகுபடி செய்யப்படுகின்றன. பயிறு வகைகளில் துவரை உளுந்து, கொள்ளு, மொச்சை, கடலை போன்ற பயிர் வகைகளும் சாகுபடி ஆகின்றன. பணப்பயிர்களான பருத்தி, நிலக்கடலை, புகையிலை, கரும்பு, தேங்காய், வாழை, மஞ்சள் போன்றவைகளும் பயிராகின்றன. பயிர் செய்யப் படும் பரப்பு, மொத்த நிலப்பரப்பில் 1,16,000 ஹெக்டர்கள். கோயம்புத்தூர், பொள்ளாச்சி, தாராபுரம், உடுமலைப்பேட்டை வட்டங்களில் அமராவதி, பவானி, ஆழியாறு ஆகியவற்றின் பாசன வசதியால் நெல் மிகுதியாக பயிரிடப்படுகின்றது. பல்லடம் வட்டாரத்தில் பழவகைகள் அதிக அளவில் விளைவிக்கப் படுகின்றன. கோவை மாவட்டம் முழுவதும் தேங்காய் உற்பத்தி, மற்ற மாவட்டங்களை விட அதிகமாகும். திருப்பூர், அவிநாசி ஊர்களில் விளையும் எலுமிச்சை தரம் அதிகமுள்ளவையாகக் கருதப்படுகின்றன. அதேபோல, பொள்ளாச்சி வட்டாரத்தின் வெற்றிலை, இந்திய அளவில் புகழ் பெற்றவை ஆகும். ஆனை மலையில் விளைவிக்கப்படும், ஏலக்காய், சின்கோனா, இரப்பர் மரங்களின் விளைச்சலாலும், இம்மாவட்ட வேளாண் குடிமக்கள் நல்ல பொருளாதார நிலைகளை அடைந்துள்ளனர்.
ஆறுகள்
ஆழியாறு, சிறுவாணி ஆறு, பவானி, நொய்யல், அமராவதி ஆறுகள் இந்த மாவட்டத்தில் ஓடுகின்றன. கல்லார், கௌசிகா, சங்கனூர் பள்ளம் போன்ற சிற்றாறுகளும் இங்கு பாய்ந்து வருகின்றன. உலகின் இரண்டாவது சுவையான குடிநீர் எனக் கருதப்படும், சிறுவாணி ஆற்று நீர் இந்த மாவட்டத்தில் ஓடுகிறது. கோவை குற்றாலம் நீர்வீழ்ச்சி, கோவையின் சுற்றுலாத் தலங்களில் புகழ் பெற்ற ஒன்றாகும்.
அணைகள்
புதுக்காடு அணைக்கட்டு, குனியமுத்தூர் அணைக்கட்டு, நீலி அணைக்கட்டு, வெள்ளூர், சிங்காநல்லுர், குறிச்சி போன்ற அணைக்கட்டுகள் உள்ளன. இவற்றால் கோவை, பல்லடம் பகுதி நிலங்களில் 15,000 ஏக்கர் பாசன வசதி பெறுகின்றன. அமராவதி ஆற்றுக்கு, குறுக்கே எட்டு அணைகள் கட்டப்பட்டுள்ளன. இந்த அணைகளால், 9000 ஏக்கர் நிலங்களும், உடுமலை வட்டார பயிர் நிலங்களும் நீர்ப்பாசன வசதியைப் பெறுகின்றன. அமராவதி நீர்த்தேக்கத்தின் வழியாக, 40,000 ஏக்கர் நிலங்கள் நீர்ப்பாசன வசதியை அடைகின்றன.
நீர்மின் திட்டம்
பரம்பிக்குளம், ஆழியாறு நீர்மின் திட்டத்தின் படி, நான்கு இடங்களில், நீர் மின் உற்பத்தி நிலையங்கள் அமைக்கப்பட்டு உள்ளன. குறிப்பாக சோலையாறு, ஆழியாறு, சர்க்கார்பதி மின்நிலையங்கள் வழியாக, 200 மெகா.வாட் நீர்மின்சக்தி உற்பத்தி செய்யப்படுவதால், இம்மாவட்டத்தில் வேளாண்மைக்கும், தொழிற்சாலைகளுக்கும், சிறு தொழில் பட்டரைகளுக்கும் தங்கு தடையின்றி மற்ற தமிழக மாவட்டங்களை விட மின்சாரம் கிடைப்பது, இம்மாவட்ட சிறப்புகளுள் ஒன்றாகும்.
ஒருங்கிணைந்த கோவை மாவட்டம்
தற்போதைய கோயம்புத்தூர் மாவட்டம், நீலகிரி, திருப்பூர், ஈரோடு மாவட்டங்கள் மற்றும் கேரள,கர்நாடக மாநிலத்தின் சில பகுதிகளும் அடங்கும்
சாலை
கோயம்புத்தூர் மாவட்டம் சாலைகள் மற்றும் நெடுஞ்சாலைகளால் நன்கு இணைக்கப்பட்டுள்ளது. இங்கு ஏழு மண்டல போக்குவரத்து அலுவலகங்கள் உள்ளன: அவை கோயம்புத்தூர் தெற்கு (பீளமேடு), கோயம்புத்தூர் மத்திய (காந்திபுரம்), கோயம்புத்தூர் வடக்கு (துடியலூர்), கோயம்புத்தூர் மேற்கு (கோவைப்புதூர்), மேட்டுப்பாளையம், பொள்ளாச்சி மற்றும் சூலூர். இம்மாவட்டத்தை மாநிலங்களின் பிற பகுதிகளுடன் இணைக்கும் ஐந்து தேசிய நெடுஞ்சாலைகள் உள்ளன:
நகரப் பேருந்துகள், மாவட்டத்தின் பிற நகரங்கள் மற்றும் கிராமங்களுக்கு சேவை செய்கின்றன. தமிழ்நாடு, கேரளா, கர்நாடகா, புதுச்சேரி மற்றும் ஆந்திராவின் அனைத்து முக்கிய நகரங்களுடனும் பேருந்துகள் மாவட்டத்தை இணைக்கின்றன.
தொடருந்து
thumb|தொடருந்து நிலையத்தின் பிரதான நுழைவாயில்
கோயம்புத்தூரில் தொடருந்து நிலையம் ஒன்று உள்ளது. 1863 ஆம் ஆண்டில் கோயம்புத்தூர் மாவட்டத்தில் தொடருந்து சேவை தொடங்கியது, கேரளாவையும், மேற்கு கடற்கரையையும் இந்தியாவின் பிற பகுதிகளுடன் இணைக்கும் போத்தனூர் - மெட்ராஸ் பாதை அமைக்கப்பட்டது. அகல இருப்புப்பாதை தொடருந்துகள், கோயம்புத்தூரை இந்தியாவின் அனைத்து பகுதிகளுக்கும், தமிழ்நாட்டிற்கும் இணைக்கின்றது. போத்தனூர் மற்றும் திண்டுக்கல் இடையே குறுகிய இருப்புப்பாதை, பாதை மாற்றத்தின் காரணமாக மே 2009 இல் மூடப்பட்டது.
வானூர்தி
thumb|[[கோயம்புத்தூர் பன்னாட்டு வானூர்தி நிலையம்]]
இந்த மாவட்டத்திற்கு கோவையில் உள்ள கோயம்புத்தூர் பன்னாட்டு வானூர்தி நிலையம் சேவை செய்கிறது. கோயம்புத்தூர் பன்னாட்டு வானூர்தி நிலையத்திலிருந்து சென்னை, மும்பை, பெங்களூர், டெல்லி, ஐதராபாத்து, கொல்கத்தா, அகமதாபாத் போன்ற முக்கிய இந்திய நகரங்களுக்கும் உள்நாட்டு வானூர்திகளையும், சார்ஜா, இலங்கை மற்றும் சிங்கப்பூருக்கான சர்வதேச வானூர்திகளையும் இயக்கப்படுகிறது. இந்த ஓடுபாதை 9,760 அடி (2,970 மீ) நீளம் கொண்டது மற்றும் சர்வதேச விமானங்களுக்குப் பயன்படுத்தப்படும் பரந்த உடல் மற்றும் "கொழுப்பு-வயிற்று" விமானங்களைக் கையாளும் திறன் கொண்டது. காங்கேயம்பாளையத்தில் அமைந்துள்ள சூலூர் விமானப்படை நிலையம், இந்திய வான்படையின் விமானத் தளமாகும்.
சுற்றுலா
thumb|ஆழியார் நீர் பிடிப்பு பகுதி
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:தமிழ்நாடு மாவட்டங்கள்
ஹன்லின்
ஹன்லின் என்பது மியான்மர் நாட்டில், சாகைங் பிரதேசத்தில் ஸ்வெபூ நகரத்திற்கு அருகில் உள்ள ஒரு கிராமம் ஆகும்.பியூ நகரக் குழும காலத்தில் (கி.பி இரண்டாம் நூற்றாண்டு) இக்கிராமம் சிறந்து விளங்கியதாக கருதப்படுகிறது. தற்போது இக்கிராமம் அதில் உள்ள வெந்நீர் ஊற்றுகளுக்காகவும், தொல்லியல் இடங்களுக்காகவும் அறியப்படுகிறது. ஹலின், பிக்தனோ, ஸ்ரீ சேத்ரா ஆகிய நகரங்கள் பியூ ராஜாங்கத்தி வறண்ட ஐராவதி ஆற்றுப்படுகையில் இருந்த பாசன பகுதிகளில் எழுப்பப்பட்ட பண்டைய நகரங்களாகும். இவை இதன் பாரம்பரியத்திற்காக யுனெஸ்கோவால் மே 2014 அன்று வெளியிடப்பட்ட தென்கிழக்கு ஆசியாவின் உலக பாரம்பரிய சின்னங்கள் பட்டியலில் இடம்பெற்றது. இதன் காலம் கி.மு 200 இல் இருந்து கி.பி 900 வரை ஆகும். ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முற்பட்டவை.
புவியியல்
ஹன்லினில் உள்ள தொல்பொருள் நினைவுச்சின்னங்கள், சாகைங் பிரதேசத்தில் ஸ்வெபூ மாவட்டத்தில் உள்ள வாட்லெட் இல் உள்ள கிராமத்தின் மேலே அமந்துள்ளது. are located above the village in the Watlet Township, Shwebo District, Sagaing Division. It has a population of about 6,400 (2014). 2014 ஆம் ஆண்டு கணக்கெடுப்பின்படி இப்பகுதியின் மக்கள் தொகை 6,400.
வரலாறு
ஹன்லினின் வரலாறு கி.மு 200 இல் இருந்து கி.பி 900 வரை பினாகா, ஸ்ரீ சேத்ரா, மங்காமோ, ஹிலன்கி ஆகிய பகுதிகளில் வாழ்ந்த பியூ மக்களின் வரலாற்றுடன் தொடர்புடையதாகும். இம்மக்கள் திபெத்திய-பர்மிய மொழி பேசினார்கள். இவர்கள் சீனாவுடனும், இந்தியாவுடனும் வர்த்தகத் தொடர்பு வைத்திருந்தார்கள். பியூவின் ராஜாங்கம் பதினெட்டு ராஜாங்கங்கமா விரிவடைந்தது. பெரும்பாலும் இப்பகுதிகள் மியான்மரின் தென்பகுதிகளில் அமைந்துள்ளன. அவர்கள் பழக்கவழக்கங்கள், ஆடை அலங்காரங்கள், கலாச்சாரம், கலை ஆகியவற்றில் மேம்பட்டவர்களாக இருந்தார்கள். இவர்கள் சர்வாஸ்திவாத பௌத்தப் பள்ளியில் பௌத்தர்களாக இருந்தார்கள். இந்தக் கட்டிடகலைகள் 11 முதல் 14 ஆம் நூற்றாண்டைச் சார்ந்தது என்பதற்கான ஆதாரங்கள் பாகன் பகுதியில் கிடைக்கப்பெறுகின்றன. ஆரம்பகாலத்தில் இதன் தலைநகரமாக ஐராவதி ஆற்றுப்படுகையின் வடக்கு மூலையில் இருந்த ஸ்ரீ சேத்ரா இருந்தது. ஏழாம் நூற்றாண்டில் தலைநகரை ஹிலன்கி பகுதிக்கு பியூ மக்கள் மாற்றினார்கள். இது ஒரு வறன்ட பகுதியாகும். வெளிநாடுகளுடன் வனிக தொடர்பு வைத்துக்கொள்வதர்காக ஸ்ரீ சேத்ராவிலும் நிர்வாகம் நடைபெற்றது. இவர்களின் தென்பகுதி அண்டை நிலத்தவர்கள் திரிவேத புத்த மதத்தை பின்பற்றும் மான் இன மக்கள்.
தொல்பொருள் ஆராச்சியின் அடிப்படையில் வெண்கல காலத்தில் இருந்து ஹன்லின் மக்கள் வழ்விடமாக கருதப்படுகிறது. ஹன்லின் நகரம் கிமு 1 அல்லது 2 ஆம் ஆண்டில் பியு மக்களால் உருவக்கப்பட்டது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:பர்மாவின் புவியியல் பகுப்பு:பர்மாவின் வரலாறு
சூச்சி
சூச்சி (Jochi, c. 1181 – பிப்ரவரி 1227) செங்கிஸ் கானின் மூத்த மகன் ஆவார். எனினும் இவரது உண்மையான தந்தை யார் என்ற கேள்வி இவர் வாழ்நாள் முழுவதும் துரத்தியது. ஒரு திறமையான இராணுவ தலைவர், இவர் அவரது சகோதரர்கள் மற்றும் சித்தப்பாக்களுடன் இணைந்து மத்திய ஆசியாவைக் கைப்பற்ற தன்னுடைய தந்தையின் படையில் கலந்து போரிட்டார்.
ஆரம்ப வாழ்க்கை
சூச்சியின் உண்மையான தந்தை யார் என்ற கேள்வி பொதுவாக எழுப்பப்படுகிறது. செங்கிஸ்கானை (அந்நேரத்தில் தெமுசின்) மணந்த சிறிது காலத்தில் மெர்கிடு கூட்டமைப்பின் ஆட்கள் போர்ட்டேவை கடத்துகின்றனர். எகே சிலேடுவின் சகோதரனான சில்கர் போக்கிடம் போரில் கிடைத்த பரிசாக போர்ட்டே கொடுக்கப்படுகிறார். போர்ட்டே சிறிது காலம் சில்கர் போக்கின் கட்டுப்பாட்டிலேயே இருக்கிறார். பிறகு தெமுசினால் மீட்கப்படுகிறார். சிறிது காலத்திற்குப் பிறகு அவர் சூச்சியை பெற்றெடுக்கிறார். செங்கிஸ் கான் எப்போதுமே சூச்சியை தனது முதல் மகனாகத்தான் பாவித்தார். ஆனால் தெமுசினா அல்லது சில்கர் போக்கா சூச்சியின் உண்மையான தந்தை என்ற குழப்பம் எப்போதுமே இருந்து வந்துள்ளது. இவரது தந்தை யார் என்ற குழப்பம் சில விளைவுகளையும் ஏற்படுத்தாமல் இல்லை. சூச்சியின் வழித்தோன்றல்கள் செங்கிஸ்கான் குடும்பத்தில் மிக பழைய கிளையாக இருந்தபோதிலும் அவர்கள் எப்போதுமே மங்கோலியப் பேரரசின் கானாக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட கருதப்படவில்லை. செங்கிஸ்கான் மற்றும் சூச்சி இடையே சில பிரச்னைகளுக்கான அறிகுறிகள் இருந்ததாகவும் கூறப்படுகிறது.
போர்கள்
1221 இன் ஆரம்பத்தில் சூச்சி மற்றும் சகதை இடையேயான போர் உத்திகளின் வேறுபாடுகள் எதிர்காலத்தில் யார் மங்கோலியப் பேரரசின் கான் என்பதை பற்றிய அவர்களது தனிப்பட்ட கருத்து வேறுபாட்டை அதிகமாக்கியது. இப்பிரச்சனையை தீர்க்க செங்கிஸ்கான் அரசியல் மற்றும் ராணுவ அவையான "குறுல்த்தாயை" நடத்த அழைப்பு விடுக்கிறார் - குடும்ப விவகாரங்கள் மற்றும் அரசு விவகாரங்களுக்கு பயன்படுத்தப்பட்ட ஒரு அதிகாரபூர்வ சந்திப்பு குறுல்த்தாய் ஆகும். தன்னுடைய பழங்குடி இனத்தின் கான் ஆவதற்கு தெமுசின் ஒரு தேர்வு அல்லது நியமிப்பை குறுல்த்தாய் நடக்கும்போதுதான் பெற்றார். தன்னுடைய ஆரம்பகால படையெடுப்புகளுக்கு பொதுமக்களின் ஆதரவைப் பெற அவர் அடிக்கடி இந்த குறுல்த்தாயை நடத்தினார் - செங்கிஸ்கானின் நடவடிக்கைகள் சட்டரீதியான அங்கீகாரம் பெற இந்த சந்திப்புகள் முக்கியமானவையாக இருந்தன. இவை பழங்குடியின பாரம்பரியத்திற்கும் முக்கியமானவையாக இருந்தன. செங்கிஸ்கானின் முதலில் பிறந்த மகனாக இனம் மற்றும் பேரரசை செங்கிஸ்கான் இறந்த பிறகு ஆள்வதற்கு சூச்சிக்கு ஆதரவு இருந்தது. 1222 இல் கூட்டப்பட்ட குடும்ப சம்பந்தப்பட்ட குறுல்த்தாயில் சகதை சூச்சியின் சட்ட ரீதியான அங்கீகாரத்தை கேள்விக்குள்ளாக்கினார். அந்த சந்திப்பில் சூச்சிதான் தனது அதிகாரபூர்வ முதலில் பிறந்த மகன் என செங்கிஸ்கான் விளக்கினார். ஆனால் தனது இரு மகன்களுக்கு இடையேயான சச்சரவு தனது பேரரசை இரண்டாகப் பிரிக்கும் என வருந்தினார். 1223 ம் வருட ஆரம்பத்தில் செங்கிஸ் கான் தனது மூன்றாவது மகன் ஒக்தாயியை மங்கோலியப் பேரரசின் கானாக தேர்ந்தெடுத்தார். பேரரசை ஸ்திரத்தன்மையுடன் வைத்திருக்க சூச்சி மற்றும் சகதை ஒத்துக் கொண்டனர். ஆனால் அவர்களுக்கு இடையேயான வேறுபாடு என்றுமே மறையவில்லை. இவர்களுக்கு இடையேயான கருத்து வேறுபாடு எதிர்காலத்தில் அரசியல் ரீதியாக மங்கோலியப் பேரரசின் ஐரோப்பிய பகுதியை அதன் ஆசியப் பகுதியிலிருந்து நிரந்தரமாகப் பிரித்தது.
அடுத்த கான் சர்ச்சை
குவாரசமியப் படையெடுப்பை முடித்த பிறகு 1223 ம் ஆண்டின் இலையுதிர் காலத்தில் செங்கிஸ்கான் மங்கோலியாவிற்கு புறப்பட்டார். சகதை, ஒக்தாயி மற்றும் டொலுய் அவருடன் சென்றனர். ஆனால் சூச்சி அரல் மற்றும் காசுப்பியன் கடல்களுக்கு வடக்கே இருந்த தனது பகுதிகளுக்குச் சென்று விட்டார். அவர் இறக்கும்வரை அங்கேயே இருந்தார். தன் வாழ்நாளில் தன் தந்தையை அவர் மீண்டும் சந்திக்கவே இல்லை.
வரலாற்றில் தெளிவாக இல்லாத பொழுதும் சூச்சி செங்கிஸ்கானுக்கு எதிராக செயல்பட்டார் என ஆதாரம் உள்ளது. இதன் காரணமாக செங்கிஸ்கான் ஒரு தற்காப்பு தாக்குதலை நடத்த யோசனை செய்தார். செங்கிஸ்கான் மங்கோலியாவை அடைந்த பொழுது சூச்சியை அழைத்து வர ஆட்களை அனுப்பினார். ஆனால் சூச்சி வர மறுத்தார். மன்னிப்பு கோரினார். செங்கிஸ்கான் சகதை மற்றும் ஒக்தாயியை அவருக்கு எதிராக அனுப்பினார். வெளிப்படையான யுத்தம் நடப்பதற்கு முன்னரே பிப்ரவரி 1226 இல் சூச்சி இறந்தார் என்ற செய்தி வந்தது.
ஒரு பெரிய சமூக வேட்டையின் மேற்பார்வை மற்றும் நடத்தும் பொறுப்பை சூச்சிக்கு செங்கிஸ்கான் வழங்கினார். வேட்டை என்பது உண்மையில் ஒரு பெரிய அளவிலான ராணுவ பயிற்சியாகும். இது ராணுவத்தை பயிற்றுவிக்க உருவாக்கப்பட்டிருந்தது. வேட்டையானது ஆயிரக்கணக்கான சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவில் நடக்கும். வேட்டைக்கு பல தியுமன்கள் பங்கேற்க வேண்டியிருந்தது. வேட்டை என்பது ஒரு மாதம் முதல் மூன்று மாதங்கள் வரை நடக்கும். சட்டங்கள் மற்றும் இராணுவ பயிற்சியை நடத்தும் முறை ஆகியவை மங்கோலிய சட்டமான யசாவில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன.
சில நிகழ்வுகள் சூச்சி செங்கிஸ்கானை விட இரக்க குணம் உடையவர் என்பதற்கான குறிப்பை நமக்குக் காட்டுகின்றன. இங்கு "இரக்கம்" என்ற சொல் அக்கால இயல்பு மற்றும் சூழலுக்கு ஏற்றவாறு எடுத்துக் கொள்ளப்பட வேண்டும். ஏனெனில் குடிமக்கள் பலரை சூச்சியும் படுகொலை செய்துள்ளார். ஒருநாள் சூச்சி தனது தந்தையிடம் கைதியாக பிடிக்கப்பட்ட எதிரி தலைவரின் மகனை கொல்ல வேண்டாம் என்று கூறினார். ஏனெனில் அவர் மிகச் சிறந்த வில்லாளியாக இருந்தார். அவரைப் போன்ற ஒரு சிறந்த வில்லாளி மங்கோலிய ராணுவத்திற்கு ஒரு சொத்தாக இருப்பார் என்று சூச்சி கூறினார். ஆனால் செங்கிஸ்கான் அந்த வாதத்தை ஏற்றுக் கொள்ளாமல் அவரைக் கொன்றார்.
மரபு
சூச்சியின் வழித்தோன்றலான பெர்கே மங்கோலியர்களிலேயே ஆரம்பத்தில் இஸ்லாம் மதத்திற்கு மாறியவராவார். சூச்சியின் மற்ற வழித்தோன்றல்கள் ஒஸ் பெக் கான், தோக்தமிசு மற்றும் ஹசி ஒன்றாம் கிரே.
சூச்சியின் மகன் படுவின் கீழ் ஆட்சியானது அதன் மேற்கு கோடி எல்லைவரை விரிவாக்கப்பட்டது. தங்க நாடோடிக் கூட்டம் (கிப்சாக் கானேடு) சூச்சியின் உளூஸை ஸ்திரப்படுத்த நிறுவப்பட்டது.
குழந்தைகள்
சூச்சிக்கு குறைந்தது 14 மகன்கள் மற்றும் இரண்டு மகள்கள் இருந்தனர்:
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:பன்னிரண்டாம் நூற்றாண்டு பிறப்புகள் பகுப்பு:மங்கோலியப் பேரரசர்கள் பகுப்பு:1227 இறப்புகள்
விக்கிரகம்
விக்கிரகம் எனப்படுவது கல்லிலோ செப்பு முதலிய உலோகங்களிலோ (மாழைகளிலோ) செய்யப்பட்ட கடவுள் மற்றும் அருளாளர்களின் உருவச் சிலை ஆகும். முதலில் செய்யப்பட்ட விக்கிரகங்கள் கல்லிலேயே செய்யப்பட்டன. இன்றும் கோயில்களுக்குள் கருவறைக்குள் இருக்கும் மூல மூர்த்திகள் எனப்படும் விக்கிரகங்கள் பெரும்பாலும் கற்சிலைகளாகவே இருப்பதைக் காணமுடியும். உலோகங்களில் விக்கிரகங்களை உருவாக்கும் கலை பிற்காலத்திலேயே உருவானது. தமிழ்நாட்டில் பிற்காலச் சோழர் காலத்தில் உலோகத்தில் செய்யப்பட்ட விக்கிரகங்கள் பெருமளவில் பயன்பாட்டில் இருந்தன. இன்றைய கோயில்களில் திருவிழாக் காலங்களில் உலாக் கொண்டுசெல்வதற்காக உள்ள உற்சவ மூர்த்திகள் எனப்படும் விக்கிரகங்கள் உலோகத்தாலேயே செய்யப்படுவது வழக்கம்.
விக்கிரகங்களைச் செய்வதற்கு விதிமுறைகள் உள்ளன. பல்வேறு கடவுளர்க்கான விக்கிரகங்களுக்குரிய இயல்புகளும், அளவு முறைகளும் சிற்பநூல்களிலும் ஆகமங்களிலும் விளக்கப்பட்டுள்ளன. சிற்பிகள் இவ்வாறு சொல்லப்பட்ட முறைகளில் இருந்து வழுவாது விக்கிரகங்களைச் செய்கிறார்கள்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:சமய நடத்தைகளும் அனுபவங்களும்
தி. சதாசிவ ஐயர்
முகாந்திரம் '''தி. சதாசிவ ஐயர்''' (1882 - நவம்பர் 27, 1950) ஈழத்துத் தமிழறிஞரும், எழுத்தாளரும், புலவரும் ஆவார். . பல வடமொழி இலக்கியங்களைத் தமிழில் மொழிபெயர்த்துள்ளார்.
எழுத்துப் பணி
சமக்கிருதம், தமிழ், ஆங்கிலம் ஆகிய மூன்று மொழிகளில் தேர்ச்சி பெற்றிருந்தார். காளிதாசரின் இருது சங்காரம் என்னும் காப்பியத்தை இருது சங்கார காவியம் என்ற பெயரில் தமிழில் பாடல்கள் எழுதியுள்ளார். தேவி தோத்திர மஞ்சரி, தேவி மாநச பூசை அந்தாதி ஆகிய நூல்களையும் தமிழில் எழுதி வெளியிட்டுள்ளார்.
மட்டக்களப்பு மாவட்டத்தில் வழங்கும் நாட்டார் பாடல்களைத் தொகுத்து வசந்தன் கவித்திரட்டு என்னும் நூலாக வெளியிட்டுள்ளார். அத்துடன் மட்டக்களப்பு நாட்டுப் பாடல்கள் கொண்ட ஏட்டுப் பிரதிகளைத் தேடி எடுத்து அவற்றை அச்சேற்றி நூலாக வெளியிட்டார். இவை தவிர குழந்தைகளுக்காகப் பிள்ளைப் பாட்டு நூல் வெளிவரவும் ஐயர் உதவினார்.
இதழாசிரியர்
ஆரிய திராவிட பாஷா விருத்திச் சங்கத்தினர் 1942 ஆம் ஆண்டில் வெளியிட்ட கலாநிதி என்ற பத்திரிகைக்கு ஆசிரியராக இருந்து பணியாற்றியுள்ளார். 1945 இல் சுவதர்மபோதம் என்ற மும்மாத இதழுக்கு ஆசிரியராக இருந்தார்.
சமூகப் பணிகள்
யாழ்ப்பாணத்தில் பல தமிழ் பண்டிதர்களை உருவாக்கிய ஆரிய திராவிட பாஷா விருத்திச் சங்கத்தை நிறுவியதில் முக்கிய பங்காற்றியவர் சதாசிவ ஐயர். சங்கம் நடாத்திய பிரவேச பண்டிதர், பால பண்டிதர், பண்டிதர் சோதனைகளில் தேறியவர்களுக்கு பள்ளிகளில் ஆசிரிய நியமனம் கிடைக்க வழி செய்தார்.
தனது சொந்தச் செலவில் சுன்னாகம் கதிரமலை தேவஸ்தானம் எதிரில் பிராசீன பாடசாலை என்ற பெயரில் பாடசாலை ஒன்றை அமைத்தார். இப்பாடசாலையில் தமிழும் சம்க்ருதமும் தக்க அறிஞர்களைக் கொண்டு பயிற்றுவிக்கப்பட்டு வந்தன. புகழ் மிக்க தமிழறிஞர் வித்துவ சிரோமணி சி. கணேசையர் இப்பாடசாலைக்கு பொறுப்பாக இருந்துள்ளார்.
பட்டம்
சதாசிவ ஐயர் சமூகத்துக்கு ஆற்றிய பணிகளைக் கௌரவிக்குமுகமாக இலங்கை அரசு அவருக்கு முகாந்திரம் என்னும் கௌரவ பட்டத்தை அளித்துச் சிறப்பித்தது.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:ஈழத்துத் தமிழறிஞர்கள் பகுப்பு:1950 இறப்புகள் பகுப்பு:யாழ்ப்பாணத்து நபர்கள் பகுப்பு:இலங்கைத் தமிழ் ஆசிரியர்கள் பகுப்பு:1882 பிறப்புகள்
புள்ளி மரங்கொத்தி
புள்ளி மரங்கொத்தி (Speckled Piculet) இது ஒரு மரங்கொத்தி வகையைச் சார்ந்த சிறிய உடலைக்கொண்ட பறவையாகும். பொதுவாக ஆசியாவின் வெப்பமண்டல மற்றும் துணை வெப்பமண்டலப் பகுதிகளில் காணப்படுகிறது. மேலும் மியான்மார் ,தென் சீனா, தாய்லாந்து, கம்போடியா,சிங்கப்பூர், வியட்நாம், இந்தோனேசியா, புரூணை, இந்தியா, இலங்கை, நேபாளம்,மற்றும் பூட்டான், போன்ற நாடுகளில் காணப்படுகிறது. இவை காய்ந்த மரத்தில் துளையிட்டு அதிலிருக்கும் பூச்சிக்சள் உணவாக உட்கொள்கிறது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:மரங்கொத்திகள் பகுப்பு:தமிழ்நாட்டில் காணப்படும் பறவைகள்
கம்டென், நியூ செர்சி
கம்டென் (Camden) என்பது ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளில் அமைந்துள்ள நியூ ஜேர்சி மாநிலத்தின் அட்லாண்டிக் கவுன்டியில் அமைந்துள்ள ஒரு நகரமாகும்.
பரப்பளவு
2010இன் மதிப்பீட்டின் அடிப்படையில் இந்நகரம் 10.34 சதுர கிலோ மீற்றர் பரப்பளவைக் கொண்டுள்ளது. இதில் 1.42 சதுர கிலோ மீற்றர் பிரதேசம் நீரினால் சூழப்பட்டுள்ளது. மிகுதி 8.92 சதுர கிலோ மீற்றர் பிரதேசம் நிலத்தினாலும் சூழப்பட்டுள்ளது.
மக்கள் தொகை
2010 ஆம் ஆண்டில் இடம்பெற்ற ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளின் மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்பின் அடிப்படையில், இந்நகரத்தின் மக்கள் தொகை 77,344 ஆகும். கம்டென் நகரத்தின் மக்கள் தொகை அடர்த்தி ஒரு கிலோ மீற்றருக்கு 8,669.6 குடிமக்கள் ஆகும்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:கம்டென் மாவட்ட நகரங்கள்
பா. ரா. சுப்பிரமணியன்
'''பா. ரா. சுப்பிரமணியன்''' (பிறப்பு: டிசம்பர் 20, 1941) தமிழக எழுத்தாளரும், தமிழறிஞரும் ஆவார்.
திருநெல்வேலி மாவட்டம், பாவூர் சத்திரம் எனும் ஊரில் பிறந்த இவர் கேரளப் பல்கலைக்கழகத்தில் பேராசிரியர் வ. அய். சுப்பிரமணியம் அவர்களின் நெறிப்படுத்தலில் முனைவர் பட்டம் பெற்றார். நாட்டுப்புறப் பாடல்களில் ஆய்வு செய்தவர். அமைப்பியல் கோட்பாட்டைத் தம் ஆய்வுக்குப் பயன்படுத்தியுள்ளார்.
செருமனி கோலோன் பல்கலைக்கழகத்தில் 12 ஆண்டுகள் இந்தியவியல் துறையில் தமிழ் விரிவுரையாளராகவும், தஞ்சாவூர், தமிழ்ப் பல்கலைக்கழகத்தில் பேரகராதித் துறையில் பதிப்பாசிரியராவும் பணியாற்றியுள்ளார். மொழி அறக்கட்டளையில் திட்ட இயக்குநராகப் பணியாற்றி வரும் இவர் எழுதிய சொல்வலை வேட்டுவன் எனும் நூல் தமிழ்நாடு அரசின் தமிழ் வளர்ச்சித் துறையின் 2009 ஆம் ஆண்டுக்கான சிறந்த நூல்களில் அகராதி, கலைக்களஞ்சியம் வகைப்பாட்டில் பரிசு பெற்றிருக்கிறது.
இவரது பங்களிப்புகள் வருமாறு:
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:1941 பிறப்புகள் பகுப்பு:தமிழ்நாடு அரசு விருது பெற்ற எழுத்தாளர்கள் பகுப்பு:தமிழறிஞர்கள்
இந்தியக் குடியரசுத் தலைவர் தேர்தல், 2002
இந்தியக் குடியரசின் பன்னிரெண்டாவது குடியரசுத் தலைவர் தேர்தல் 2002 ல் நடைபெற்றது. அப்துல் கலாம் வெற்றி பெற்று இந்தியக் குடியரசுத் தலைவர் ஆனார்.
பின்புலம்
ஜூலை 14, 2002ல் பன்னிரெண்டாவது குடியரசுத் தலைவர் தேர்தல் நடத்தப்பட்டது. 1997-2002ல் குடியரசுத் தலைவராக இருந்த கே. ஆர். நாராயணன் ஆரம்பத்தில் மீண்டும் போட்டியிட விருப்பம் தெருவித்தார். இந்திய தேசிய காங்கிரசு முதலான எதிர்கட்சிகள் அவருக்கு ஆதரவளித்தன. ஆனால் ஆளும் தேசிய ஜனநாயகக் கூட்டணி இதற்கு இசையவில்லை. பாரதிய ஜனதா கட்சி மற்றும் பிரதமர் அடல் பிகாரி வாச்பாய்க்கும் நாராயணனுக்கும் இடையே அவ்வளவு இணக்கமான உறவு இல்லாமையே இதற்குக் காரணம். எனவே நாராயணனை மீண்டும் குடியரசுத் தலைவர் வேட்பாளாராக்க பாஜக கூட்டணி மறுத்துவிட்டது. ஆனால் அவர் எதிர்க்கட்சிகளின் ஆதரவுடன் போட்டியிட்டால் வாக்காளர் குழுவில் யாருக்கு ஆதரவு அதிகம் என்பது தெளிவாக இல்லாத நிலையில் தோல்வியடய தெ.ஜ கூட்டணி விரும்பவில்லை. எனவே எதிர்க்கட்சிகளுடன் கலந்தாலோசித்து ஒரு பொது வேட்பாளரைத் தேர்ந்தெடுக்கும் முயற்சிகளில் இறங்கியது. துணைக் குடியரசுத் தலைவர் கிருஷண் காந்த், முன்னாள் மகாராஷ்டிரா ஆளுனர் பி. சி. அலெக்சாந்தர் ஆகியோரது பெயர்கள் முன்வைக்கப்பட்டன. ஆனால் இவர்கள் அனைத்து தரப்பினரும் ஏற்றுக்கொள்ளத் தக்கவர்களாக அமையவில்லை. இறுதியில் முன்னாள் தேசிய அறிவியல் மற்றும் தொழில்நுட்ப ஆலோசகரும், இந்தியாவின் “ஏவுகணை மனிதர்” என்று அறியப்பட்ட அப்துல் கலாம் தே.ஜ கூட்டணி வேட்பாளராக அறிவிக்கப்பட்டார். காங்கிரசும் இத்தெரிவுக்கு இசைந்தது. ஆனால் சிபிஐ, சிபிஎம் முதலான இடதுசாரிக் கட்சிகள் அவரை ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை. அவரை எதிர்த்து இந்திய தேசிய ராணுவத்தின் தளபதிகளில் ஒருவரான கேப்டன் லட்சுமி சாகலை வேட்பாளராக்கினர். தேர்தலில் கலாம் எளிதில் வென்று குடியரசுத் தலைவரானார்.
முடிவுகள்
Source: Web archive of Election Commission of இந்தியா website
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:2002 தேர்தல்கள் பகுப்பு:இந்தியக் குடியரசுத் தலைவர் தேர்தல்கள்
உலக மலேரியா நாள்
உலக மலேரியா நாள் (World Malaria Day, WMD) ஆண்டுதோறும் ஏப்ரல் 25 ஆம் நாள் உலக அளவில் கொண்டாடப்பட்டு வருகிறது. ஆண்டுதோறும் மலேரியா நோயினால் சுமார் 7 லட்சம் பேர் இறக்கின்றனர். உலக அளவில் 3.3 பில்லியன் மக்கள் மலேரியாவால் பாதிப்படைகின்றனர். மலேரியா நோயைக் கண்டறிந்து கட்டுப்படுத்துவதற்கான விழிப்புணர்வை உலகம் முழுவதும் ஏற்படுத்த வேண்டும் என்கிற நோக்கில் உலக சுகாதார அமைப்பு 2007இல் ஏப்ரல் 25 ம் நாளை மலேரியா நாளாக அறிவித்தது.
2012 ஆம் ஆண்டில் அண்ணளவாக 627,000 பேர் மலேரியாவ் நோயால் இறந்துள்ளனர், இவர்களில் பெரும்பாலானோர் ஆப்பிரிக்கக் கண்டத்தில் வாழும் குழந்தைகள் ஆவர்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:ஐக்கிய நாடுகளின் சிறப்பு நாட்கள் பகுப்பு:ஏப்ரல் சிறப்பு நாட்கள் பகுப்பு:பொது உடல்நலவியல்
பெருவழுதிக் காசுகள்
thumb|432px|கிருசுனமூர்த்திக்கு இலங்கையில் கிடைத்த பெருவழுதி நாணயம்
பெருவழுதி நாணயம் என்பது சங்ககால பாண்டியர் வெளியிட்ட செப்பு நாணயமாகும். சிலர் மூவேந்தர்களும் குறுநில மன்னர்கள் என்றும், அதனால் அவர்கள் நாணயங்கள் வெளியிடவில்லை என்றும் அவர்கள் மௌரிய பேரரசின் நாணயங்களயே பயன்படுத்தினர் என்றும் கூறி வந்தனர். இந்நாணயம் கிடைப்பத்ற்கு முன் சங்க காலத்தில் பண்ட மாற்று முறையே இருந்ததென்றும் நாணயங்கள் புழக்கத்திலில்லை என்று நிலவி வந்த கருத்து மாறியது.
நாணயம்
1987ஆம் ஆண்டு கிருட்டிணமூர்த்தி என்பவர் பெருவழுதி என தமிழ் பிராமி எழுத்துக்கள் கொண்டு பெயரிட்ட 13 நாணயங்களை வெளியிட்டார். இந்நாணயங்களில் மீன்கள், 1, 2 அல்லது 4 ஆமைகளும், யானை, குதிரை, வேலியிட்ட மரம், காளத்தலை, மூன்று அல்லது ஆறு முகடுகளுடைய மலை, ஆறு புள்ளிகள், சிவலிங்கம், காளை, கோயில் ஆகிய சின்னங்கள் முன் பக்கத்திலும் பெருவழுதி என்று எழுதப்பட்ட எழுத்துக்களுடன் பின் பக்கத்திலும் காணப்படுகின்றன. இவற்றில் காணப்படும் சின்னங்கள் முத்திரை நாணயங்களிலும் காணப்படுகிறது.
காலம்
மூலம் - தினமலர்
இந்த நாணயத்தின் காலம் குறித்து தமிழ் பிராமி எழுத்தறிஞரான ஐராவதம் மகாதேவன் அந்நாணயத்தில் காணப்படும் சொற்றொடரில் பெருவழுதி – பெருவழுதிஸ என்ற இரு பெயர்கள் பொறிக்கப்பட்டுள்ளதாகவும் மூன்று கையுடைய சின்னத்தை பிராமி எழுத்தான “ஸ’ என்று தான் கொள்ள வேண்டுமென்றும் அதனால் அதன் காலம் கி.பி. 2ஆம் நூற்றாண்டென்று கூறினார்.
மத்திய அரசின் முதன்மைத் தொல்லெழுத்து அலுவலரான கே.ஜி.கிருஷ்ணன் இந்த நாணயம் குறித்து மாறுபட்ட கருத்தைத் தெரிவித்தார். அதன்படி அந்நாணயம் இரு மொழி நாணயமன்று. பிராகிருத வழக்குப்படி முதல் சொற்றொடர் "பெருவழுதிஸ" என்றால் அடுத்த சொற்றொடர் தமிழ் வழக்குப்படி பெருவழுதிக்கு என்றிருக்க வேண்டும். ஆனால் பெருவழுதி என்ற சொல்லுக்குப் பின் எதுவுமில்லை என்பதை கூறினார்.
அதற்பின் 2004ஆம் ஆண்டு கிருட்டிணமூர்த்தி செய்த ஆய்வின்படி இலங்கையின் கொழும்பு நாணயவியல் காப்பாளரான செனரத் விக்ரமசிங்கே மற்றும் ஹெட்டி ஆராச்சி என்ற நாணயவியல் அறிஞர் கொடுத்த பெருவழுதி நாணயங்களின் படி குதிரைச் சின்னம் முன்னங்கால்களின் கீழ் 'ஸ எழுத்துப் பொறிக்கப்படவில்லை, மூன்று கைசின்னங்களைத்தான் (Triskle)பொறித்தனர் என்பதை உறுதிப்படுத்தினார். அச்சின்னம் பொ.மு. ஐந்தாம் நூற்றாண்டிலே தொடங்குவதால் அதன் காலம் ”பொ.மு. மூன்றாம் நூற்றாண்டு அல்லது இரண்டாம் நூற்றாண்டு” என்று நிறுவினார்.
உசாத்துணை
பகுப்பு:தமிழக நாணயவியல் பகுப்பு:பாண்டியர் தொடர்பான ஆதாரங்கள்
வாழைச்சேனை
வாழைச்சேனை (Valaichchenai) இலங்கையின் கிழக்கு மாகாணத்தில் மட்டக்களப்பு மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ள ஒரு நகரம். இந்தியப் பெருங்கடலில் புகழ் பெற்ற பாசிக்குடா கடற்கரை வாழைச்சேனை நகரில் இருந்து 3 கிமீ கிழக்கே அமைந்துள்ளது.
வாழைச்சேனையின் மேற்கிலிருந்து வடக்கு எல்லையாக, வாழைச்சேனை ஆறு எனப் பெயர்பெற்ற மதுறு ஓயாவின் வடிச்சல் செல்கிறது. வாழைச்சேனை ஆறு கிழக்கிலே பாசிக்குடாவின் வடக்கு முனையில் வங்காள விரிகடலுடன் இணைகின்றது. தெற்கில் ஓட்டமாவடி எனும் முஸ்லிம் நகரம் உள்ளது. வாழைச்சேனை மட்டக்களப்பு பிரதான வீதி இவ்வூரை இரண்டாகப் பிரிக்கின்றது. வாழைச்சேனை கிழக்கில் தமிழரும் மேற்குப் பிரதேசம் முழுவதும் முஸ்லிம்களும் வாழ்கின்றனர். வாழைச்சேனையின் கிழக்கு எல்லையாகப் பேத்தாழைக் கிராமம் உள்ளது.
வாழைச்சேனை ஆற்றுடன் இணைந்து தற்போது அமைக்கப்பட்டுள்ள மீன்பிடித்துறைமுகம் ஒரு காலத்தில் பிரபல்யம் பெற்று விளங்கியது. தபால்துறை அல்லது வங்களாத்துறை என அழைக்கப்பட்ட இவ்விடம் மட்டக்களப்பிற்கும் திருகோணமலைக்கும் இடையிலான போக்குவரத்தில் முக்கியத்துவம் பெற்றிருந்தது. பின்னர் ஆற்றின் மேற்குப் பகுதியில் அமைக்கப்பட்ட ஓட்டமாவடிப் பாலம் புகையிரத மோட்டார்ப் போக்குவரத்திற்கு வழியமைத்ததால் நீர்ப்போக்குவரத்தின் தேவை நின்றுவிட்டது.
வாழைச்சேனையின் வெருகல், வாகரை தொடக்கம் தெற்கிலுள்ள வந்தாறுமூலை வரை உள்ள மக்கள் அனைவரும் வாழைச்சேனையுடன் தொடர்புள்ளவர்களாகவே விளங்குகின்றனர். இவர்கள் தமக்குத் தேவையான பொருட்களை வாங்கவும் தமது உற்பத்திப் பொருட்களை விற்கவும் வாழைச்சேனை சந்தையைப் பயன்படுத்துகின்றனர்.
குடியேற்றம்
வாழைச்சேனைப் பிரதேசத்தில் தமிழர் பெரும்பான்மையாகவும், அதற்கு அண்டிய பிரதேசமான ஓட்டமாவடியில் சோனகர் பெரும்பான்மையாகவும் வாழ்கின்றனர். வாழைச்சேனை இரு நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பு காடடைந்த பிரதேசமாக இருந்தது. இங்கு கல்குடாத்துறையை ஒட்டிய பகுதியில் ஆதிக்குடிகளான வேடுவர் வசித்து வந்தனர். மலைநாட்டிலும் பிறபிரதேசங்களிலிருந்தும் குடிப்பெயர்ச்சிகள் இடம்பெற்ற போது தமிழர்கள் இங்கு குடியேறினர்.
வாழைச்சேனை ஆற்றின் மேற்குக்கரையோரமாக விளங்கிய மருங்கையடிப் பூவல் பிரதேசம், வடிச்சல் நிலமாகவும் பயிர்ச் செய்கைக்கு உகந்ததாகவும் விளங்கியதால் படிப்படியாக முஸ்லிம்களின் குடியிருப்புகள் அப்பிரதேசத்தை நோக்கி நகரலாயிற்று. இங்கு குயிடியேறியோர் வாழைமரப் பயிர்ச்செய்கையில் ஈடுபட்டனர். சேனைப் பயிர்ச்செய்கை என்ற வகையில் வாழைச்சேனையென இவ்விடம் பெயர் பெறலாயிற்று. வாழைமரங்களை பெருமளவு செய்கை பண்ணிய நிலச்சொந்தக்காரர் வாழைச்சேனையார் எனவும் பெயர் பெற்றனர்.
மருங்கையடிப்பூவல் என அழைக்கப்பட்ட இப்போதுள்ள வாழைச்சேனை நான்காம் வட்டாரப் பிரதேசமே ‘வாழைச்சேனை’ என்ற பெயருக்குரியதாய்த் திகழ்ந்தது. மருங்கைப்பூவல் என்ற பிரதேசத்தையொட்டி இருந்த, கசட்டையடி, நாவலடி, வெம்பு ஆகிய இடங்கள் பின்னர் வாழைச்சேனையுடன் இணைந்து பெயர் பெற்றன. நாவலடி, வெம்பு ஆகிய இடங்களில் நாவல் மரங்களும் காசான் பற்றைகளும் முந்திரிகை மரங்களும் நிறைந்து காணப்பட்டன. 1900 களுக்குப் பிறகே இப்பிரதேசம் மனித குடியிருப்புகளுக்கு ஏற்றனவாக மாற்றமடைந்தன.
ஆரம்பத்தில் ஓலைக்குடிசைகளும் ஒரு சில கல் வீடுகளுமே இருந்தன. இன்று காணப்படும் முன்னேற்றங்கள் கடந்த ஐம்பது வருடங்களுக்குள் ஏற்பட்டதே. மின்சாரம், வீதிகள், பாடசாலைகள், வைத்தியசாலைகள் எல்லாம் ஐம்பது தொடக்கம் எழுதுபது ஆண்டுகளில் ஏற்பட்ட வளர்ச்சியே.
வாழைச்சேனை, ஓட்டமாவடி, மீராவோடை ஆகிய இடங்களில் குடியேறிய மக்களின் வரலாறு மலைநாட்டு ராஜ்ஜியத்துடனும் தொடர்புபடுவதை வரலாற்றில் காண முடிகின்றது. காத்தான்குடியில் குடியேறியோரில் ஒரு பிரிவினரும் கண்டி, மன்னார் ஆகிய இடங்களில் குடியேற்றப்பட்ட ஒரு பிரிவினரும் கல்குடா தொகுதி பிரதேசங்களில் குடியமர்ந்தனர் எனக் கொள்ளலாம். வாழைச்சேனையின் குடிப்பரம்பல் அதிகரித்ததும் இப்பிரதேச மக்கள் அருகிலுள்ள பிற பகுதிகளில் குடியேறி விவசாயம், மீன்பிடி போன்ற தொழில்களில் ஈடுபட்டு வந்தனர். இப்பிரதேசங்களும் பின்னர் தனித்தனி ஊர்களாக மாற்ற மடைந்தன. பிறைந்துறைச்சேனை, மாவடிச்சேனை, தியாவட்டவான், பாலை நகர், குறாத்தை, ஹிஜ்ரா நகர் (கேணிநகர்), மாங்கேணி, பனிச்சங்கேணி, கள்ளிச்சை, உன்னிச்சை, ஜெயந்தியாய, ரிதிதென்ன போன்ற பிரதேசங்களில் இப்பிரதேச மக்கள் பரந்து வாழ்கின்றனர்.
வாழைச்சேனை வரலாறு
வாழைச்சேனையின் ஆரம்ப கால வரலாறு குறித்து ஒரு சில நூல்கள் வெளிவந்துள்ளன. அவற்றுள் திருமதி சி. ப. தங்கத்துரை எழுதிய "ஸ்ரீ கைலாயப்பிள்ளையார் ஆலய வரலாறு", தாழை செல்வநாயகம் எழுதிய "வாழைச்சேனையின் வரலாற்று விழுமியங்கள்", மட்/வாழைச்சேனை இந்துக்கல்லூரியின் “செவ்வாழை சஞ்சிகை”, வை. அகமதுவின் “வாழைச்சேனை வரலாறு" போன்ற நூல்கள் குறிப்பிடத்தக்கவை.
மக்கள் பரம்பல்
வாழைச்சேனையில் தமிழரும், முஸ்லிம்களும் வாழ்கின்றனர். தமிழர் வாழைச்சேனை பிரதான வீதியின் கிழக்கேயும், முசுலிம்கள் மேற்கேயும் வாழ்கின்றனர்.
போக்குவரத்து
இலங்கைத் தலைநகர் கொழும்பில் இருந்து மட்டக்களப்பு வரையான தொடருந்துப் போக்குவரத்து வாழைச்சேனை ஊடாகவே செல்கிறது. அத்தோடு திருகோணமலை ஊடான பேருந்துப் போக்குவரத்தும் வாழைச்சேனை ஊடாக நடைபெறுகிறது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:மட்டக்களப்பு மாவட்டத்தில் உள்ள ஊர்களும், நகரங்களும் பகுப்பு:கோறளைப்பற்று பிரதேச செயலாளர் பிரிவு
ரூபி (நிரலாக்க மொழி)
ரூபி (Ruby Programming Language) என்பது ஒரு திறந்த மூல நிரலாக்க மொழியாகும். இன்றைய நாளில் இணையத்தில் மிகுந்த அங்கீகாரமும் பிரபலமும் அடைந்துவரும் மொழி இதுவே. இம்மொழியை உருவாக்கியவர் ஜப்பான் நாட்டைச் சேர்ந்த யுகிரோ மாட்ஸுமோட்டோ என்ற நிரலாளர்.
கிராந்தி வெங்கட ரெட்டி நாயுடு
ஆரம்பகால வாழ்க்கை மற்றும் கல்வி
கிராந்தி வெங்கட ரெட்டி நாயுடு ஒரு பிரபலமான தெலகா நாயுடு குடும்பத்தில் 1885 சூன் 18 அன்று இந்தியாவின் ஆந்திராவின் மேற்கு கோதாவரி மாவட்டம் நரசாபுரத்தில் பிறந்தார். இவரது தந்தை நரசிம்மராவ் நரசாபுரத்தில் ஒரு நில பிரபு ஆவார். இவரது தாத்தா வெங்கட்ட ரெட்டி நாயுடு ஒரு கிராம அலுலராக இருந்தார். (சிர்கா 1840). முந்நாள் முதல்வரும் நீதிக்கட்சியின் தலைவர்களுள் ஒருவருமான கூர்ம வெங்கட ரெட்டி நாயுடுவைப் பின்பற்றுபவராக இருந்தார்.
கிராந்தி சென்னை பல்கலைக்கழகத்தில் தனது இளங்கலை மற்றும் சட்டப் பட்டங்களைப் பெற்றார். மேலும் 1918இல் வழக்குறைஞராக பணியில் சேர்ந்தார். பின்னர், சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தில் வழக்கறிஞராக சேர்ந்தார். முப்பது ஆண்டுகளாக வழக்கறிஞராக பணியாற்றிய பிறகு, இவர் தனது பிறப்பிடமான நரசாபுரத்திற்கு மாறினார்.
ரூபி (நிரலாக்க மொழி)
எடுத்துக்காட்டு
வருக வையகமே நிரல்
கிராந்தி வெங்கட ரெட்டி நாயுடு
தொழில்
கிராந்தி தனது ஆரம்பகால இளமைக் காலத்தை இந்திய சுதந்திர இயக்கத்தில் கழித்தார். பின்னர் இவர் நீதிக் கட்சியில் சேர்ந்தார். கோதாவரி மாவட்டத்திலும், மேற்கு கோதாவரி மாவட்டத்திலும் நீதிக் கட்சித் தலைவராக இருந்தார். 1955இல் நரசாபுரத்திலிருந்து காங்கிரசு சட்டமன்ற உறுப்பினராக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். மேலும்,ஆந்திர மாநிலத்தின் முதல் சட்ட அமைச்சரானார். இவர் சொத்துகள், சட்ட அதிகாரிகள், சிறைச்சாலைகள் மற்றும் துணை நீதிமன்றங்களுக்கான அமைச்சராகவும் பணியாற்றினார். சென்னை பல்கலைக்கழகம் மற்றும் ஆந்திர பல்கலைக்கழகத்தில் செனட் மற்றும் சிண்டிகேட் உறுப்பினராக இருந்தார். பல்வேறு மாநில அரசாங்க செயல்களில் வரைவுக் குழு உறுப்பினராக இருந்தார். இவர் வரதட்சணை தடைச் சட்டத்தின் வரைவுக் குழுவின் தலைவராக இருந்தார். இது 1956 செப்டம்ரில் சட்டசபையில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. இவர் விசாலந்திராவில் துணை நீதிமன்றங்களையும், மேற்கு கோதாவரி மாவட்டத்தில் பள்ளிகளையும் நிறுவினார்.
ரூபி (நிரலாக்க மொழி)
எடுத்துக்காட்டு
வெளியீடு(Output)
கிராந்தி வெங்கட ரெட்டி நாயுடு
தனிப்பட்ட வாழ்க்கை
விசாகப்பட்டணம் மாவட்டத்தின் விஜயநகரத்தின் ராஜாவுக்கு சேவையில் இருந்த மருத்துவர் சாபா மங்கையா நாயுடுவின் மகள் கிராந்தி வெங்கட லட்சுமி என்பவரை மணந்தார். இத்தம்பதியருக்கு நான்கு மகன்கள் மற்றும் ஒரு மகள் இருந்தனர். அதாவது கேசவ ராமம் மூர்த்தி (வழக்கறிஞர்), வெங்கட நரசிம்மராவ் (வழக்கறிஞர்), வெங்கடேசுவர ராவ் (விவசாயம்), சூர்ய பிரகாச ராவ் (அரசு சேவை). இவரது பேரன் நீதிபதி கிராந்தி பவானி பிரசாத். இவரது மற்றொரு பேரன் கிருட்டிணா கிராந்தி மருத்துவர் (அமெரிக்கா) மற்றும் ஐதராபாத்தி ஜூபிலி ஹில்ஸில் கிராந்தி லா சேம்பர்ஸ் என்ற சட்ட நிறுவனத்தை நிறுவினார்.
குறிப்புகள்
பகுப்பு:1967 இறப்புகள் பகுப்பு:1885 பிறப்புகள் பகுப்பு:மேற்கு கோதாவரி மாவட்ட நபர்கள்
ரூபி (நிரலாக்க மொழி)
எடுத்துக்காட்டு
வேறுபடுபவை(Variable)
இணை ஒப்படைப்பு(parallel assignment)
கூற்று
சரம்(String)
மத்வேய் கூசெவ்
மத்வேய் மத்வெயேவிச் கூசெவ் (Matvey Matveyevich Gusev, Матве́й Матве́евич Гу́сев, நவம்பர் 28 1826 - ஏப்ரல் 22 1866) ஓர் உருசிய வானியலாளர் ஆவார். இவர் புல்கொவோ வான்காணகத்தில் 1850 முதல் 1852 வரை பணிபுரிந்தார். பின்னர் வில்னியசு வான்காணகத்தில் பணியாற்றினார்.
இவர்தான் நிலாவின் கோள வடிவமின்மையை முதன்முதலில் நிறுவினார். இவர் நில்ல புவியை நோக்கி நீண்டிருப்பதைக் கூறினார். இவர் வானியலில் ஒளிப்பட முறையைப் பயன்படுத்திய முன்னோடிகளில் ஒருவர் ஆவார்.இவர் வில்னியசு வான்காணகத்தில் இருக்கும்போது நிலாவையும் சூரியனையும் சூரியக் கரும்புள்ளிகளையும் ஒளிப்படம் எடுத்தார்.
இவர் 1866 இல் செருமனியில் உள்ள பெர்லினில் இறந்தார். செவ்வாயின் ஒரு மொத்தல் குழிப்பள்ளம் இவரது நினைவாக குசேவ் குழிப்பள்ளம் எனப் பெயர் இடப்பட்டுள்ளது. செவ்வாயின் தேட்ட ஊர்தியாகிய 'இசுபிரிட்' இறங்கிய இடமாகியதால் பெயர் பெற்றது'.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:1826 பிறப்புகள் பகுப்பு:1866 இறப்புகள் பகுப்பு:உருசிய வானியலாளர்கள்
காக்கி அணை
கக்கி நீர்த்தேக்கம் (Kakki Reservoir) என்பது இந்தியாவின், கேரளத்தின், பதனம்திட்டா மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ள ஒரு நீர்த்தேக்கம் ஆகும். காக்கி அணை ( 9.3253°N, 77.142°W ) மற்றும் அனதோடு அணை ( 9.3413°N, 77.1503°W ), கட்டப்பட்டபோது உருவாக்கப்பட்ட இந்த நீர்தேக்கம், பம்பை ஆற்றின்  துணை ஆறுகளில் ஒன்றான காக்கி ஆற்றின் குறுக்கே .கட்டப்பட்டது. சபரிகிரி நீர்மின் திட்டத்தின் ஒரு பகுதியாக 1966 ஆம் ஆண்டில் இந்த அணைகள் கட்டப்பட்டன. கேரள மாநில மின்சார வாரியத்தின் "இரட்டை" நீர்த்தேக்கங்களின் ஆபரேட்டர்கள் படி முழு நீர்த்தேக்க நிலை (எஃப்ஆர்எல்) கடல் மட்டத்திலிருந்து 981.45 மீட்டர் உயரத்தில் உள்ளது. சுற்றுலா தலமாக விளங்கும் இந்த நீர்த்தேக்கம் மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைகளுக்கு மிக அருகில் உள்ள ராணி கானுயிர் உய்விடக் காட்டில் அமைந்துள்ளது.
குறிப்புகள்
பகுப்பு:Coordinates on Wikidata பகுப்பு:பத்தனம்திட்டா மாவட்டத்திலுள்ள அணைகள்
டேரன் பிக்னெல்
டேரன் பிக்னெல் (Darren Bicknell, பிறப்பு: சூன் 24 1967), இங்கிலாந்து அணியின் துடுப்பாட்டக்காரர். இவர் எந்தவொரு தேர்வுத் துடுப்பாட்டப் போட்டியிலும் கலந்து கொள்ளவில்லை. இருப்பினும் 324 முதல்தர துடுப்பாட்டப் போட்டிகளிலும், 236 ஏ-தர துடுப்பாட்டப் போட்டிகளிலும், ஒரு இருபதுக்கு -20 போட்டியிலும் கலந்து கொண்டுள்ளார். 1987-2006 ஆண்டுகளில், முதல்தர துடுப்பாட்டப் போட்டிகளில் பங்குகொண்டார்.
வெளி இணைப்பு
டேரன் பிக்னெல் - கிரிக்க்ட் ஆக்கைவில் இருந்து விளையாட்டுவீரர் விபரக்குறிப்பு. கடைசியாகப் பார்க்கப்பட்ட திகதி அக்டோபர் 5 2011.
பகுப்பு:இங்கிலாந்துத் துடுப்பாட்டக்காரர்கள் பகுப்பு:1967 பிறப்புகள் பகுப்பு:மெரில்பன் துடுப்பாட்ட சங்கத் துடுப்பாட்டக்காரர்கள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள்
ரேகா சர்மா
கல்வி
சர்மா (பி. 1964) உத்தராகண்டம் மாநிலத்தின் உள்ள தேராதூன் டி.ஏ.வி கல்லூரியில் அரசியல் அறிவியல், வரலாறு மற்றும் ஆங்கில இலக்கியத்தில் பட்டம் பெற்றார். சந்தைப்படுத்தல் மற்றும் விளம்பரத்தில் பட்டயப் படிப்பும் முடித்துள்ளார்.
அரசியல்
இவர் ஆகஸ்ட் 2015இல் தேசிய மகளிர் ஆணையத்தில் தலைவராக நியமிக்கப்படுவதற்கு முன்பு, அரியானாவில் பாஜக மாவட்டச் செயலாளராகவும், ஊடக பொறுப்பாளராகவும் இருந்தார். மேலும் அரியான அரசாங்கத்தில் மாவட்ட நுகர்வோர் மற்றும் நிவாரண மன்றத்தின் உறுப்பினராக இருந்தார்.
மகளிர் ஆணைய தலைவியாக
தேசிய மகளிர் ஆணைய உறுப்பினராகவும், தலைவராகவும், சர்மா மனநல நிறுவனங்கள், சிறைச்சாலைகள் மற்றும் காவலில் உள்ள வீடுகளைப் பார்வையிட்டு ஆய்வு செய்துள்ளார். பெண்கள் கைதிகளின் நிலைமைகளை மேம்படுத்த வேண்டும் என்று வாதிட்டார். பெண்களின் உரிமைகள் மற்றும் சுதந்திரம் பறிக்கப்பட்டதாகக் கூறப்படும் புகார்களை இவர் விசாரிக்கிறார். வெளிநாடுகளில் வசிக்கும் கணவர்களால் கைவிடப்பட்ட இந்தியப் பெண்கள், குழந்தைக் காவல் தொடர்பான பிரச்சினைகள் மற்றும் மூடப்பட்ட தேயிலைத் தோட்டங்களில் உள்ள பெண்கள் தொழிலாளர்கள் குறித்து கவலை தெரிவித்து அவர்கள் வாழ்வு ஏற்றப் பெறத் திட்டங்களை வகுத்துவருகிறார். அரசியலில் நுழையப் பெண்களை ஊக்கப்படுத்தும் இவர், முன்மொழியப்பட்ட ஒதுக்கீடு முறை குறித்து கவலையினை வெளிப்படுத்தியுள்ளார்.
சர்மா நாடு முழுவதும் மகளிர் மக்கள் சன்வைஸ்/பொது விசாரணைகளுக்குத் தலைமை தாங்கினார். பல புகார்களைக் கேட்டறிந்து காவல்துறை நடவடிக்கை எடுக்க உத்தரவிட்டுள்ளார். காவல்துறையினருக்கான பயிற்சி மற்றும் உணர்திறன் திட்டங்களைச் சர்மா ஆதரிக்கிறார். மேலும் காவலருக்கு எதிரான புகார்களையும் விசாரிக்கிறார். தேசிய மகளிர் ஆணைய விசாரணையில் கலந்து கொள்ளாத காவல்துறையினருக்கு அபராதம் விதிக்கும் அதிகாரங்களையும் இவர் அரசிடம் கோரியுள்ளார். இராணுவ அதிகாரியை மணந்த இவர், இராணுவ வீரர்களின் துணைவர்கள் மற்றும் இராணுவ அதிகாரிகளின் குழந்தைகளுக்கான குடும்ப நலத் திட்டங்களை ஊக்குவித்துள்ளார்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:இந்திய மனித உரிமைச் செயற்பாட்டாளர்கள்‎ பகுப்பு:பெண்கள் உரிமைகள் செயற்பாட்டாளர்கள்
மகாராஜாவின் ரயில் வண்டி (நூல்)
வெளி இணைப்புக்கள்
பகுப்பு:ஈழத்து நூல்கள்
வானதி சீனிவாசன்
வானதி சீனிவாசன் (Vāṉathi Srīṉivāsaṉ) ஓர் சமூக ஆர்வலர், வழக்கறிஞர், இந்திய அரசியல்வாதி. இவர் பாரதிய ஜனதா கட்சியின் மகளிரணி தேசியத் தலைவி, பாஜக தேசிய தேர்தல் குழு உறுப்பினர் கோயம்புத்தூர் தெற்கு சட்டமன்றத் தொகுதி உறுப்பினர் இவர் தாமரை சக்தி, புதிய இந்தியா மன்றம், கோவை மக்கள் சேவை மையம் போன்ற சமூக சேவை நிறுவனங்களை நிறுவியுள்ளார்.
வாழ்க்கை குறிப்பு மற்றும் கல்வி
கோயம்புத்தூர் மாவட்டம், தொண்டாமுத்தூர் அருகே உள்ள உளியம்பாளையம் கிராமத்தில் மரபாக வேளாண்மை செய்யும் கொங்கு வேளாளர் சமூகத்தைச் சேர்ந்த கந்தசாமி, பூவாத்தாள் ஆகியோருக்கு 6 சூன் 1970 அன்று மகளாக வானதி சீனிவாசன் பிறந்தார்.
இவரே குடும்பத்தில் மூத்த குழந்தை. இவருக்கு சிவகுமார் என்ற தம்பி உள்ளார். தொண்டாமுத்தூர் மேல்நிலைப் பள்ளியில் தனது பள்ளிப்படிப்பை முடித்தார். பி. எஸ். ஜி. கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரி யில் வேதியியலில் இளங்கலை பட்டம் பெற்றார். 1993 இல் சென்னை டாக்டர் அம்பேத்கர் அரசு சட்டக் கல்லூரி யில் பட்டம் பெற்றார். 1995 இல் சர்வதேச அரசியலமைப்பின் கிளையில் மதராசு பல்கலைக்கழகத்தில் சட்டத்தில் முதுகலைப் பட்டமும் பெற்றார்.
பணிகள்
வானதி சீனிவாசன் வழக்குரைஞராக இரண்டு பத்தாண்டுகளுக்கும் மேலாக சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தில்  பணி செய்து வந்தார். 2012 ஆம் ஆண்டில், வானதி சிறந்த பெண் வழக்கறிஞர் விருதை அப்போதைய சென்னை உயர் நீதிமன்றத்தின் தலைமை நீதிபதியாக இருந்த அறமன்ற நடுவர் இக்பால் அவர்களிடமிருந்து பெற்றார், பின்னர் அவர் இந்திய உச்ச நீதிமன்றத்திற்கு வழக்கறிஞராக உயர்த்தப்பட்டார். இவர் மத்திய திரைப்படச் சான்றிதழ் சபையின் உறுப்பினராக இருந்தார். மேலும் தெற்கு ரயில்வேயின் ஆலோசகராகவும் இருந்தார்.
அரசியல்
இராட்டிரிய சுயம்சேவக்கு சங்கத்தின் மாணவர் அமைப்பான அகில பாரத வித்தியார்த்தி பரிசத்து(ABVP) யில் 1989–ல் சேர்ந்த இவர் பா.ஜனதா மாநில மகளிர் அணி பொதுச் செயலாளராக நியமிக்கப்பட்டார். பின்னர் கட்சியின் மாநிலச் செயலாளர், மாநிலப் பொதுச் செயலாளராகப் பதவி வகித்தார். தற்போது மாநிலத் துணைத் தலைவராக உள்ளார். 28 அக்டோபர் 2020 அன்று, பாரதிய ஜனதா கட்சி தேசியத் தலைவர் ஜெகத் பிரகாஷ் நட்டா, பாஜக மகளிர் அணியின் தேசியத் தலைவராக வானதி சீனிவாசனை நியமித்தார்.
2011, 2016 சட்டமன்றத் தேர்தல்
2011 சட்டமன்ற தேர்தலில் மயிலாப்பூர் தொகுதியிலும், 2016 சட்டமன்றத் தேர்தலில் கோவை தெற்கு தொகுதியிலும் பாஜக சார்பில் போட்டியிட்டுத் தோற்றார். கோயம்புத்தூர் தெற்கு சட்டமன்றத் தேர்தலில் 2016 இல் இவர் 33,113 வாக்குகள் பெற்று இரண்டாவது இடம் பிடித்தார்.
எழுத்தாளர்
அவர் 2018 ஆம் ஆண்டில் ‘Women- You are the Great’ என்ற புத்தகத்தையும், 2020 ஆம் ஆண்டில் ‘Why we need CAA’ (தமிழில்) என்ற புத்தகத்தையும் எழுதினார்.
சமூக ஆர்வலர்
வானதி பெண்கள் அதிகாரமளிக்கும் தாமரை சக்தி அறக்கட்டளைக்காக ஒரு தன்னார்வ தொண்டு நிறுவனத்தை நிறுவினார். சகோதரி நிவேதிதாவின் 150வது பிறந்தநாள் விழாக்களுக்கான மாநில அமைப்பாளராக இருந்தார். விளையாட்டுப் போட்டிகளில் பெண்களுக்கான பாலின சரிபார்ப்புத் தேர்வை நிறுத்தக் கோரி ஆசிய விளையாட்டுப் பதக்கம் வென்ற சாந்தி சௌந்தரராஜனின், 'சாந்திக்கு நீதி' பிரச்சாரத்திற்கு வானதி ஆதரவு தெரிவித்தார். கோவையில் உள்ளுர் நீர்நிலைகளைப் பாதுகாக்கும் வகையில் நீர் சேமிப்புத் திட்டங்களையும் அவர் தொடங்கினார்.
தொழில்துறை உயரடுக்குகளையும் இளம் தொழில் வல்லுநர்களையும் ஒன்றிணைக்கும் ஒரு சிந்தனைக் குழுவாக வானதியால் 2019 இல் புதிய இந்தியா மன்றம்(New India Forum) நிறுவப்பட்டது.
அருண் ஜெட்லி உட்பட சில அரசியல் கட்சி உறுப்பினர்களுடன் இணைந்து இந்தியாவில் பாலினம் மற்றும் பாலியல் சிறுபான்மையினரின் உரிமைகளை வானதி வெளிப்படையாக ஆதரிக்கிறார். கோபி ஷங்கர் மதுரை யால் எழுதப்பட்ட தமிழ் மொழியில் எல்ஜிபிடி சமூகம் பற்றிய முதல் புத்தகத்தை அவர் வெளியிட்டார்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:1970 பிறப்புகள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:தமிழ்ப் பெண் அரசியல்வாதிகள் பகுப்பு:பாரதிய ஜனதா கட்சி அரசியல்வாதிகள் பகுப்பு:16 ஆவது தமிழ்நாடு சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள்