cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ஐதரசன் பாலியாக்சைடு
ஐதரசன் பாலியாக்சைடுகள் (Hydrogen polyoxides) என்பவை ஐதரசன், ஆக்சிசன் அணுக்களை மட்டுமே கொண்டு உருவாகும் வேதிச்சேர்மங்களாகும். ஆக்சிடேன்கள், ஆக்சோ ஐதரசன்கள், ஆக்சி ஐதரசன்கள் என்ற பெயர்களாலும் இவை அழைக்கப்படுகின்றன. குறிப்பாக இவற்றிலுள்ள அணுக்கள் ஒற்றைப் பிணைப்புகளால் பிணைக்கப்பட்டிருக்கின்றன. நிறைவுற்றவை என வகைப்படுத்தப்படும் இவற்றின் கட்டமைப்பில் வளையங்கள், சுற்றுகள் போன்ற வடிவங்கள் ஏதுமிருப்பதில்லை. எனவே இவற்றை ஐதரசன் சால்கோகெனைட்டுகள் என்று வகைப்படுத்தலாம்.
தண்ணீர் ஓர் எளிய ஐதரசன் பாலியாக்சைடு ஆகும். இதன் மூலக்கூற்று வாய்ப்பாடு H2O ஆகும். சில ஆக்சிசன் அணுக்கள் ஒரு சங்கிலியில் ஒன்றுடன் ஒன்று ஒற்றைப் பிணைப்பால் பிணைக்கப்பட்டிருப்பது இவ்வகை மூலக்கூறுகளின் பொது கட்டமைப்பாகும். இத்தகைய ஆக்சிசன் கூட்டின் இரண்டு முனையும் ஐதரசன் அணுக்களுடன் இணைக்கப்பட்டிருக்கும். இவ்வாறு இத்தகைய சேர்மங்கள் யாவும் H2On என்ற பொதுவாய்ப்பாட்டுடன் ஒத்தவரிசைச் சேர்மங்களை உருவாக்குகின்றன. இவ்வரிசைச் சேர்மங்களுக்கிடையே உள்ள பொது வித்தியாசம் கூடுதலாகச் சேர்கின்ற ஆக்சிசன் அணுவின் மூலக்கூற்று நிறையான 16 ஆக இருக்கும். ஐதரசன் பாலியக்சைடின் உருவ அளவை விளக்குவதற்கு அம்மூலக்கூறில் உள்ள ஆக்சிசன் அணுக்களின் எண்ணிக்கை பயன்படுகிறது. உதாரணமாக ஐதரசன் [பென் டாக்சைடைக் கூறலாம். இதில் ஐந்து ஆக்சிசன் அணுக்கள் இருக்கின்றன.
ஒர் ஆக்சிடேனைல் தொகுதி என்பது ஒரு வேதி வினைக்குழுவாகும். இதை பக்கச்சங்கிலி என்றும் அழைப்பர். இதிலும் ஐதரசன் பாலியாக்சைடைப் போலவே முழுவதுமாக ஐதரசன் மற்றும் ஆக்சிசன் அணுக்கள் ஒற்றைப் பிணைப்பால் பிணைக்கப்பட்டுள்ளன. ஆக்சிடைல் எனப்படும் ஐதராக்சி அல்லது ஐதரோபெராக்சி எனப்படும் டைஆக்சிடைனைல் தொகுதி போன்றவை உதாரணங்களாகும்.
குறிப்பிடத்தகுந்த உதாரணங்கள்
அதிகபட்சம் 5 ஆக்சிசன் அணுக்களைக் கொண்ட ஐதரசன் பாலியாக்சைடுகள் சோதனை முறையில் உற்பத்தி செய்யப்பட்டன.
அயனியாக்கம்
அறியப்பட்டுள்ள அனைத்து ஐதரசன் பாலியாக்சைடுகளும் நீர்மநிலையில் தன்னயனியாக்கம் அடைகின்றன.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:பாலியாக்சைடுகள்
கீசக வதம்
இத்திரைப்படம் ஓர் ஊமைத் திரைப்படமாக இருந்தாலும், இதில் நடித்தவர்கள் பெரும்பாலும் தமிழ் நடிகர்களே. எனவே, இத்திரைப்படம் ஒரு தமிழ் திரைப்படமாகக் கருதப்படுகிறது. இத்திரைப்படம் மக்களிடையே நல்ல வரவேற்பை பெற்றது. இருப்பினும், இத்திரைப்படத்தைச் சேர்ந்த எந்தவொரு அச்சுகளும் கிடைக்கப்பெறவில்லை. இத்திரைப்படம் ஒரு தொலைந்து போன திரைப்படமாகி விட்டது.
கதை
இத்திரைப்படம் மற்போர் காட்சியோடு ஆரம்பிக்கிறது. ஒரு வலிமை மிக்க மற்போர் வீரர் விராட நாட்டைச் சேர்ந்த அனைவரையும் வீழ்த்தி விடுகிறார், அந்நாட்டு மக்கள் அவரை வீழ்த்த ஆளில்லாமல் தலைக் குனிந்து நிற்கின்றனர். அப்பொழுது பீமன் வந்து அந்த வீரனை வீழ்த்துகிறான்.
ஒருநாள் பாஞ்சாலி மலர்மாலை தொடுப்பதற்காக பூக்களைப் பறித்துக் கொண்டிருந்தாள். அதைக் கண்ட அந்நாட்டின் அரசியார் சுதோசனாவின் அண்ணனான கீசகன் அவளைக் கவர முயல்கிறான். எனினும், பாஞ்சாலி அவனிடம் இருந்து விலகிச் சென்று விடுகிறாள். கீசகன் தன் தங்கையான அரசியாரிடம் தனக்கு பாஞ்சாலி வேண்டும் என்று அடம் பிடிக்கிறான்.
வேறு வழியறியாத விராடநாட்டு அரசியார் பாஞ்சாலியை கீசகன் மாளிகைக்குச் சென்று மதுபானம் எடுத்துவர ஆணையிட்டாள். பாஞ்சாலி அங்கு சென்றபோது கீசகன் அவளைக் கட்டி அணைக்க முயன்றான். மிக நளினமாக அவன் பிடியிலிருந்து தப்பிய பாஞ்சாலி, அந்நாட்டு அரசவை சமையற்கூடத்தில் வல்லாளன் எனும் பெயரில் பணிபுரியும் பீமனை ரகசியமாகச் சந்தித்து விவரத்தைக் கூறி கீசகனைக் கொல்லும்படி கேட்டுக் கொண்டாள்.
வல்லாளனாக இருந்த பீமன் வகுத்த திட்டப்படி, பாஞ்சாலி கீசகனிடம் சென்று அடுத்தநாள் இரவு அரசவையில் உள்ள நாட்டியச்சாலையில் தன்னைச் சந்திக்கச் சொன்னாள். நாட்டியசாலையில் பெண் வேடமணிந்து கட்டிலில் உறங்குவது போல் நடித்துக் கொண்டிருந்த பீமனை, பாஞ்சாலி என எண்ணி கீசகன் காமவெறியுடன் அணுக, பெண் வேடமணிந்திருந்த பீமன் கீசகனுடன் போரிட்டுக் கொன்று பாஞ்சாலியை மீட்கிறான்.
தயாரிப்பு
மூப்பனார் என்பவர் மிகப்பெரிய செல்வந்தர் ஆவார். தஞ்சாவூர் மாநிலத்தைச் சேர்ந்த இவர், 35mm ஒளிப்படமியும் இங்கிலாந்தில் வாங்கிய அச்சுப்பொறியும் வைத்திருந்தார். ஆர். நடராஜ முதலியார் அவரிடம் இருந்து அப்பொருட்களை ₹2000 விலையில் வாங்கிக் கொண்டார். அதன்பின்னர், நடராஜா முதலியார் இத்திரைப்படத்தை தயாரித்து இயக்கினார்.
வெளியிணைப்புகள்
பகுப்பு:இந்திய ஊமைத் திரைப்படங்கள் பகுப்பு:1918 தமிழ்த் திரைப்படங்கள் பகுப்பு:அறிமுக இயக்குநர் திரைப்படங்கள் பகுப்பு:இந்தியத் தமிழ்த் திரைப்படங்கள்
பாளமுத்தி சுப்ரமணியசுவாமி கோயில்
பாளமுத்தி சுப்பிரமணியசுவாமி கோயில் தமிழ்நாட்டில் தஞ்சாவூர் மாவட்டம், பாளமுத்தி என்னும் ஊரில் அமைந்துள்ள முருகன் கோயிலாகும்.
வரலாறு
இக்கோயில் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.
கோயில் அமைப்பு
இக்கோயிலில் சுப்பிரமணியர் சன்னதி உள்ளது. இக்கோயில் முதன்மைத் திருக்கோயில் என்ற வகைப்பாட்டில் இந்து அறநிலையத்துறையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. பரம்பரை அல்லாத அறங்காவலர் அமைப்பால் நிருவகிக்கப்படுகிறது.
பூசைகள்
இக்கோயிலில் ஒருகாலப் பூசை திட்டத்தின் கீழ் காமிகாகம முறைப்படி ஒருகாலப் பூசை நடக்கின்றது. பங்குனி மாதம் பங்குனி உத்திரம் முக்கிய திருவிழாவாக நடைபெறுகிறது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:தஞ்சாவூர் மாவட்டத்திலுள்ள முருகன் கோயில்கள் பகுப்பு:சரி பார்க்க வேண்டிய தானியக்கக் கோயில் கட்டுரைகள்
மன்னை இராசகோபாலசுவாமி அரசினர் கலைக் கல்லூரி
மன்னை இராசகோபாலசுவாமி அரசினர் கலைக் கல்லூரி இந்தியாவின் தமிழ்நாட்டில் திருவாரூர் மாவட்டத்தில் செயல்பட்டுவரும் தமிழக அரசின் கலைக் கல்லூரியாகும். இக்கல்லூரி 1971ஆம் ஆண்டில் தொடங்கப்பட்டது. பாரதிதாசன் பல்கலைக்கழகத்தின் உறுப்புக் கல்லூரியாக செயல்பட்டு வருகிறது.
இதனையும் காண்க
பகுப்பு:திருவாரூர் மாவட்டத்திலுள்ள அரசினர் கலைக் கல்லூரிகள்
கங்கைட்டு
கங்கைட்டு (Kangite) என்பது (Sc,Ti,Al,Zr,Mg,Ca,□)2O3 என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டால் விவரிக்கப்படும் ஒரு கனிமமாகும். அசுத்தமான இயற்கைத் தோற்ற மிகவும் அரிய இசுக்காண்டியம் ஆக்சைடு (Sc2O3) கனிமம் என இதை வகைப்படுத்துகிறார்கள். இருதொகுதி கனசதுரப் படிகத் திட்டத்தில் கங்கைட்டு படிகமாகிறது. இசுக்காண்டியம் வேதியியலில் கங்கைட்டு, டிசுடரைட்டு கனிமங்கள் இரண்டும் ஒத்தவரிசை கனிமங்களாக உள்ளன. இவை இரண்டும் ஆலந்தே விண்கல்லில் கண்டறியப்பட்டவையாகும்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:ஆக்சைடு கனிமங்கள் பகுப்பு:கனசதுரக் கனிமங்கள் பகுப்பு:இசுக்காண்டியம் கனிமங்கள்
மே 10, 2009 ரொறன்ரோ மறியல் போராட்டம்
கார்டினர் மறியல் போராட்டம் என்பது மே 10, 2009 அன்று ரொறன்ரோவின் முக்கிய நெடுஞ்சாலை சந்தியான கார்டினரை மறித்து, கனடிய சட்டத்தை மீறி செய்யப்பட்ட எதிர்ப்புப் போராட்டம் ஆகும். ஈழப்போரின் இறுதி கட்டத்தில் ஆயிரக்கணக்கான தமிழர்கள் இலங்கை அரசால் கொலை படுகொலை செய்யப்பட்டதை தொடர்ந்து, தொடர்ச்சியான எதிர்ப்புப் போராட்டத்தில் இருந்த தமிழர்கள் இப்போராட்டத்தை முன்னெடுத்தனர். சில நூறு தமிழர்களும், சில பத்து பல்லினத்தவரும் நடத்திய இப்போராட்டம் சுமார் 7 மணி நேரம் வரை நீடித்து, போக்குவரத்தை தடுத்தது பல்லாயிரக்கணக்கானா பயணிகளை இடைஞ்சல் செய்தது. கனடிய எதிர்கட்சித் தலைவர் இந்த விடயதை நாடாளுமன்றத்தில் எடுத்துரைப்பதாக வாக்குறுதி தந்த பின்பு இச் சாலையை விட்டு தமிழர்கள் விலகினார்கள்.
சட்டத்தை மீறுதல்
ஒரு முக்கிய நெடுஞ்சாலையை மறித்துப் போராட்டம் செய்வது சட்டத்தை மீறும் செயலாகும். பயணிகளின் வாகனங்களை மறித்து சூழ்ந்து கொண்டதும் சட்டத்துக்கு புறம்பான செயலாகும். இதில் சில பயணிகள் தமது வாகனங்களை விட்டு விட்டு கால் நடையாக சென்றனர். இப்போராட்டத்தில் ஏற்பட்ட கைகலப்பில் மூன்று தமிழர்கள் கைது செய்யப்பட்டனர்.
விமர்சனம்
சட்டத்தை மீறுவது உட்பட இப் போராட்டம் பல்வேறு விமர்சனங்களை எதிர்நோக்கியது.
பொதுமக்கள் மதிப்பை பெறாதல்
இப் போராட்டம் ரொறன்ரோ பொது மக்களை இடருக்கு ஈடுபத்தியதால், இது பொதுமக்கள் தமிழ் மக்களின் பிரச்சினை நோக்கி ஒரு நல்ல நிலையை எடுப்பதற்கு தடையாக இருக்கும் என்ப்படுகிறது.
ஊடகங்களில் விமர்சனம்
பெரும்பான்மை மைய ஊடகங்கள், குறிப்பாக வலது சாரி ஊடகங்கள் இப்போராட்டத்தை மிகவும் விமர்சித்து செய்திகள் வெளியிட்டன. குழ்ந்தைகளை ஈடுபடுத்தியது குறிப்பாக விமர்சிக்கப்பட்டது. இதில் ஈடுபட்ட இளையோர் போராட்டத்தின் உண்மையான இலக்கை அறியாமல், கைக்கலப்பில் ஈடுபடுவதில் அக்கறை காட்டியதாக விமர்சிக்கப்பட்டது. போராட்டக்காரர்கள் என்ன எதிர்பாக்கிறார்கள் என்றும் கேள்வி முன்வைக்கப்பட்டது. புலிகளை சரணடைய செய்யுமாறு போராட்டம் நடத்தினால் பொது மக்கள் படுகொலைகள் தடுக்கப்படலாம் என்றும் பரிந்துரைகளை சிலர் முன்வைத்தனர்.
சீர்மிகு நகரங்கள் திட்டம்
தேசிய சீர்மிகு நகரங்கள் திட்டம் என்பது நாடு முழுவதும் குடிமக்களின் இணக்கத்துடனும் மற்றும் நீடித்திருக்கும் வகையில், நகரங்களைப் புதுப்பிக்கும் மற்றும் மறுசீரமைக்கும் திட்டமாகும். மத்திய நகர்ப்புற மேம்பாட்டு அமைச்சகம், அந்தந்த நகரங்களின் மாநில அரசுகளுடன் இணைந்து இந்த பணியை செயல்படுத்தும் பொறுப்பு வகிக்கிறது. இந்த பணி ஆரம்பத்தில் 100 நகரங்களை உள்ளடக்கி, 2019 மற்றும் 2023க்கு இடையில் திட்டப்பணிகளை முடிப்பதற்கான காலக்கெடு நிர்ணயிக்கப்பட்டது. 2019 ஆம் ஆண்டு வரை அனைத்து திட்டங்களின் பயனுள்ள ஒருங்கிணைந்த நிறைவு 11% ஆகும்.
வரலாறு
இந்தியாவின் 2014 மத்திய பட்ஜெட்டில், நிதி அமைச்சர் அருண் ஜெட்லி 150 ஸ்மார்ட் நகரங்களுக்கு ₹7,016 கோடி (அமெரிக்க $930 மில்லியன்) ஒதுக்கீடு செய்தார். இருப்பினும், ஒதுக்கப்பட்ட தொகையில் ₹924கோடிinr 924 (US$120 மில்லியன்) மட்டுமே பிப்ரவரி 2015 வரை செலவழிக்க முடியும். எனவே, 2015 இந்திய யூனியன் பட்ஜெட் திட்டத்திற்கு ₹143கோடிinr 143 (US$19 மில்லியன்) மட்டுமே ஒதுக்கப்பட்டது.
அனைத்திந்த நகரங்களுக்கிடையேயான சவால் போட்டியின் முதல் சுற்றில் 20 கலங்கரை விளக்க நகரங்கள் என அறியப்படும், முதல் தொகுதி 20 நகரங்கள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டன. இந்த நிதியாண்டில் தலா ₹200கோடிinr 200 (US$27 மில்லியன்) மத்திய உதவியாக வழங்கப்படும், அதன்பின் அடுத்த மூன்று ஆண்டுகளில் ஆண்டுக்கு ₹100கோடிinr 100  (US$13 மில்லியன்) வழங்கப்படும். நகர்ப்புற மேம்பாட்டு அமைச்சகம் ஸ்மார்ட் சிட்டி திட்டங்களை தயாரிப்பதற்காக மிஷன் நகரங்களுக்கு தலா ₹2கோடி inr 2(US$270,000) முன்னதாகவே வழங்கியது.
விளக்கம்
சீர்மிகு நகர திட்டம் என்பது நாட்டிலுள்ள நகரங்களுக்குள் உள்ள ஒரு பகுதியை, ஒரு பகுதி மேம்பாட்டுத் திட்டத்தின் அடிப்படையில் மாதிரிப் பகுதிகளாக உருவாக்குவதைக் நோக்கமாக கொண்டது, இது நகரத்தின் பிற பகுதிகள், மற்றும் அருகிலுள்ள நகரங்கள் மற்றும் நகரங்களில் ஒரு தேய்க்க விளைவை ஏற்படுத்தும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. சீர்மிகு நகரங்களுக்கிடையான சவாலின் அடிப்படையில் நகரங்கள் தேர்ந்தெடுக்கப்படும், இந்த பணியின் பலன்களைப் பெறுவதற்கு நாடு தழுவிய போட்டியில் நகரங்கள் போட்டியிடும். ஜனவரி 2018 நிலவரப்படி, சவாலில் மற்ற நகரங்களை தோற்கடித்த பிறகு, ஸ்மார்ட் சிட்டி மிஷனின் ஒரு பகுதியாக மேம்படுத்த 99 நகரங்கள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டுள்ளன.
இது ஐந்தாண்டு திட்டமாகும், இதில் மேற்கு வங்கம் தவிர, அனைத்து இந்திய மாநிலங்கள் மற்றும் யூனியன் பிரதேசங்கள் ஸ்மார்ட் சிட்டிகள் சவாலுக்கு குறைந்தபட்சம் ஒரு நகரத்தை பரிந்துரைப்பதன் மூலம் பங்கேற்கின்றன. நகரங்களுக்கு 2017-2022 க்கு இடையில் மத்திய மற்றும் மாநில அரசாங்கங்களால் நிதி உதவி வழங்கப்படும், மேலும் பணி 2022 முதல் முடிவுகளைக் காட்டத் தொடங்கும்.
ஒவ்வொரு நகரமும் சீர்மிகு நகர திட்டத்தினை செயல்படுத்த முழுநேர தலைமை நிர்வாக அதிகாரியின் தலைமையில் ஒரு சிறப்பு நோக்க கட்டமைப்பை(SPV) உருவாக்க வேண்டும். மத்திய மற்றும் மாநில அரசுகள் ஒவ்வொன்றும் சம பங்களிப்பாக inr 5000000000 வீதம் inr 10000000000  நிதியை நிறுவனத்திற்கு வழங்கும். மேலும் தேவைப்படும் கூடுதல் நிதியை, நிறுவனம் நிதிச் சந்தைகளில் இருந்து திரட்ட வேண்டும்.
முதல் சுற்று வெற்றியாளர்கள் - 20 ஸ்மார்ட் சிட்டிகளின் தேர்வு
நகர்ப்புற மேம்பாட்டு அமைச்சர்) திரு. வெங்கையா நாயுடு, 28 ஜனவரி 2016 அன்று பரிந்துரைக்கப்பட்ட 98 நகரங்களில் இருந்து தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட முதல் 20 நகரங்களை அறிவித்தார். புவனேஸ்வர் முதல் 20 பட்டியலில் முதலிடத்தைப் பிடித்தது, அதைத் தொடர்ந்து புனே மற்றும் ஜெய்ப்பூர் இரண்டாம் மற்றும் மூன்றாம் இடத்தைப் பிடித்தது.
3வது சுற்றில் வெற்றி பெற்றவர்கள் - 27 ஸ்மார்ட் சிட்டிகளின் தேர்வு
இந்தச் சுற்றில் மாநிலத் தலைநகர் நகரங்களான பட்னா, திருவனந்தபுரம், பெங்களூர், இட்டாநகர், கேங்டாக், சிம்லா, நயா ராய்பூர் ஆகியவை ஸ்மார்ட் சிட்டிகள் சவாலில் மாநிலத்திற்கு ஒதுக்கப்பட்ட ஒதுக்கீட்டிற்கு மேல் மற்றும் அதற்கு அப்பால் போட்டியிட அனுமதிக்கப்பட்டன. ஜம்மு மற்றும் காஷ்மீர் மற்றும் உத்தரபிரதேச அரசுகள் முறையே ஜம்மு மற்றும் ஸ்ரீநகர், மற்றும் ரேபரேலி மற்றும் மீரட் ஆகிய இரண்டு நகரங்களை - விதிகளை மீறி பரிந்துரைக்கவும் அனுமதிக்கப்பட்டது. 100 இடங்களுக்கு மொத்தம் 110 நகரங்கள் போட்டியிடும்.
பின்வருபவை மூன்றாவது ஸ்மார்ட் சிட்டி பட்டியல்
4வது சுற்றில் சேர்க்கப்பட்டுள்ள நகரங்கள்
பின்வருபவை ஸ்மார்ட் சிட்டிஸ் மிஷன் 4வது சுற்றில் சேர்க்கப்பட்டுள்ள நகரங்கள்:
நவி மும்பையிலிருந்து பிசிஎம்சி, புனே நகரம் ஸ்மார்ட் சிட்டிஸ் மிஷனுக்கான மகாராஷ்டிரா அரசின் பரிந்துரையாக மாற்றப்பட்டது.
5வது சுற்றில் சேர்க்கப்பட்டுள்ள நகரங்கள்
ஸ்மார்ட் சிட்டி மிஷனில் இப்போது மொத்தம் 100 நகரங்கள் சேர்க்கப்பட்டுள்ளன. பின்வரும் நகரங்கள் 5வது சுற்றில் சேர்க்கப்பட்டுள்ளன:
வெளிப்புற இணைப்புகள்
பகுப்பு:மோதி ஆட்சியின் திட்டங்கள் பகுப்பு:வீட்டுவசதி மற்றும் நகர்ப்புற விவகாரங்கள் அமைச்சகம்
சியாம் சிங்
சியாம் சிங் (Shyam Singh) இந்தியாவின் அரியானா மாநிலத்தைச் சேர்ந்த இராடௌர் சட்டமன்ற தொகுதியை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் பாரதிய சனதா கட்சி அரசியல்வாதியாவார். இவர் அரியானா சட்டமன்றத்தின் முன்னாள் உறுப்பினரும் ஆவார்.
சுந்தர ராமசாமி
சுந்தர ராமசாமி, (மே 30, 1931 - அக்டோபர் 14, 2005) நவீனத் தமிழ் இலக்கியத்தின் மிகச் சிறந்த எழுத்தாளர்களுள் ஒருவர். இவர் ஒரு நாவலாசிரியர், சிறுகதை எழுத்தாளர், கவிஞர் எனப் பல இலக்கியவினங்களில் ஆளுமை பெற்றிருந்தார். பசுவய்யா என்ற புனைப்பெயரில் கவிதைகள் எழுதியவர். நவீனத் தமிழ் இலக்கியத்தில், தமிழ் மொழியினை பல்வேறு தளங்களுக்குக் கொண்டு சென்றார். மார்க்சியக் கண்ணோட்டத்தில் தொடங்கிய இவர் எழுத்துக்கள் (தண்ணீர், பொறுக்கி வர்க்கம்) இறுதியாக பட்டறிவுத் திறனாய்வு சார்ந்த உய்யநிலை நடப்பியல் (Empiricist Critical Realism) நோக்கில் (ஜகதி) கால்கொண்டன எனலாம். இடைபட்ட காலத்தில் புத்தியலின் (Modernism) பலவெளிகளை படைத்தாலும் அவ்வப்போது வியன்புனைவிலும் (இருக்கைகள் போன்றன) திளைத்துள்ளார்.
இவர், நாகர்கோவில் அருகே உள்ளே தழுவிய மகாதேவர் கோவில் என்ற கிராமத்தில் பிறந்தார். தன் இளைய பருவத்தில்,தொ.மு.சி.ரகுநாதனிடம் மிகுந்த ஈடுபாடு கொண்டிருந்தார். தொ.மு.சி-யினால் மார்க்ஸிய தத்துவங்களிலும் ஈர்க்கப்பட்டவராகவும் இருந்தார். பிறகு தொ.மு.சி ஆசிரியராக இருந்த சாந்தி என்ற இதழில் எழுதத் தொடங்கினார்.1953 ஆம் ஆண்டு ’சாந்தி’ பத்திரிக்கையில் இவர் எழுதிய ’தண்ணீர்’ கதைக்கு முதல் பரிசு கிடைத்தது.
இலக்கியச் செல்வாக்குகள்
இவர் சமூக சீர்திருத்தவாதிகளான காந்தி, பெரியார் ஈவெரா, அரவிந்தர், இராமகிருஷ்ண பரம அம்சர், இராம் மனோகர் லோகியா, ஜேசி குமரப்பா, ஜே கிருஷ்ணமூர்த்தி, தமிழ் இலக்கியத்தில் புத்துணர்திறனைப் புகுத்திய புதுமைப்பித்தன் எனப் பலரது நூல்களின் தாக்கத்துக்கு ஆட்பட்டுள்ளார். மேலும் மலையாள இலக்கியச் சுடரான எம். கோவிந்தனை 1957இல் தொடர்பு கொண்டு தொடர்ந்து அவரது நண்பராக கடைசிவரை விளங்கியுள்ளார்.. 1950களில் பொதுவுடைமைத் தோழரான ப. ஜீவானந்தம் அவர்களைச் சந்தித்துள்ளார். அதனால் இவருக்கு மார்க்சியத் தத்துவத் தாக்கம் ஏற்பட்டது. தொ.மு.சி. ரகுநாதன் ஆசிரியராகவிருந்து வெளியிட்ட சாந்தி இதழில் அவரது இலக்கியத் தொடர்பு உருவானது. மேலும் அவர் சரஸ்வதி இதழில் ஆசிரியக் குழு உறுப்பினராகியதும் எழுத்தாளராக வளர உதவியது.
சுந்தர ராமசாமி பெற்ற விருதுகள்
இவர் கீழ்வரும் விருதுகளைப் பெற்றார்.
தமிழ்க் கணிமைக்கான விருது
தமிழ்க் கணிமை, தகவல் நுட்பம் துறைகளுக்கான பங்களிப்புகளைக் கௌரவிக்கும் முகமாக சுந்தர ராமசாமி தமிழ்க் கணிமை விருது ஆண்டு தோறும் வழங்கப்படுகிறது. கனடாவின் தமிழ் இலக்கியத் தோட்டம் அமைப்பினால் நிர்வகிக்கப்படும் இந்த விருது காலச்சுவடு அறக்கட்டளையின் பணவுதவியுடன் வழங்கப்படுகிறது. இலக்கியத் தோட்டம் நடத்தும் வருடாந்திர இயல் விருது வழங்கும் விழாவில் இவ்விருதைப் பெறுபவருக்கு ஆயிரம் கனேடிய டாலர்களும் விருதுப் பட்டயமும் வழங்கப்படும். இவ்விருதைப் பெறுபவர் சுயேச்சையான பன்னாட்டு நடுவர் குழுவால் தெரிந்தெடுக்கப்படுகிறார்.
இளம் படைப்பாளர் விருது
சுந்தர ராமசாமி நினைவாக ஆண்டுதோறும் இளம் படைப்பாளி ஒருவருக்கு நெய்தல் இலக்கிய அமைப்பு சுந்தர ராமசாமி விருது அளித்து வருகிறது. இலக்கியத்தின் ஏதேனும் ஒரு வகைமையிலோ ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட வகைமைகளிலோ முக்கியமான பங்களித்து வரும் இளம் படைப்பாளி ஒருவருக்கு இந்த விருது வழங்கப்படுகிறது. நாற்பது வயதுக்கு உட்பட்டவர்கள் இவ்விருதுக்குப் பரிசீலிக்கப்படுவார்கள். படைப்புத் துறையில் தொடர்ந்து தீவிரமாக இயங்கிவருபவர்களாக அவர்கள் இருப்பது அவசியம். விருதில் பாராட்டுப் பத்திரமும், பத்தாயிரம் ரூபாய் ரொக்கப்பரிசும் அடங்கும்.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:கவிஞர்கள் பகுப்பு:நவீன தமிழ்க் கவிஞர்கள் பகுப்பு:தமிழக எழுத்தாளர்கள் பகுப்பு:1931 பிறப்புகள் பகுப்பு:2005 இறப்புகள் பகுப்பு:மலையாளம்-தமிழ் மொழிபெயர்ப்பாளர்கள் பகுப்பு:கன்னியாகுமரி மாவட்ட நபர்கள் பகுப்பு:இயல் விருது பெற்றவர்கள்
ருக்சான் சோசா
ருக்சான் சோசா (Rukshan Soza, பிறப்பு: திசம்பர் 24 1966), இலங்கை, கொழும்புப் பிரதேச அணியின் துடுப்பாட்டக்காரர். இவர் ஒரு முதல்தர துடுப்பாட்டப் போட்டியில் கலந்து கொண்டுள்ளார். இவர் 1996/97 பருவ ஆண்டுகளில், இலங்கை கொழும்பு விளையாட்டுக் கழக அணி உறுப்பினராகப் பங்குகொண்டார்.
மூலம்
பகுப்பு:இலங்கைத் துடுப்பாட்டக்காரர்கள் பகுப்பு:1966 பிறப்புகள் பகுப்பு:பெர்க்சையர் துடுப்பாட்டக்காரர்கள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள்
அந்தோனியோ பொக்காரோ
அந்தோனியோ பொக்காரோ (Anthonio Bocarro) என்பவர், 17 ஆம் நூற்றாண்டுத் தொடக்கத்தில் போர்த்துக்கேயரின் கிழக்கிந்திய அரசின் வரலாற்று எழுத்தராக கோவாவில் பணியாற்றியவர். போர்த்துக்கேய அரசரின் கட்டளைக்கு இணங்க கிழக்கிந்தியப் பகுதிக் கோட்டைகள், நகரங்கள், குடியிருப்புக்களுக்கான நூல் (O Livro das Plantas de todas as fortalezas, cidades e povoaçoens do Estado da Índia Oriental) என்னும் அறிக்கையை எழுதியதன் மூலம் இவர் பெரிதும் அறியப்படுகிறார்.
வரலாறு
அந்தோனியோ பொக்காரோ 1594 ஆம் ஆண்டு போர்த்துக்கலில் உள்ள அப்ரான்தெசு அல்லது லிசுபன் நகரில் பிறந்தார். இவரது தந்தையார் பேர்னோ பொக்காரோ (Fernão Bocarro), இவர் ஒரு மருத்துவர். தாயார் கியோமார் நூனிஸ் (Guiomar Nunes). இவர்கள் கிறித்தவராக மதம் மாறிய யூத இனத்தவர். அந்தோனியோவும் ஒரு ரோமன் கத்தோலிக்கராகவே ஞானஸ்நானம் செய்விக்கப்பட்டதுடன், லிசுபனில் இருந்த யேசு சபையினரின் புனித அந்தோனியார் கல்லூரியிலேயே கல்வியும் கற்றார். எனினும், இவர்கள் தமது முன்னோர்களின் மதத்தை முற்றாகவே கைவிட்டதாகத் தெரியவில்லை. 1610 ஆம் ஆண்டில் இவரது தமையனாரான மனுவேல் பொக்காரோ பிரான்சிசு இரகசியமாக மீண்டும் யூத மதத்தில் இணைந்து கொண்டார். இவர் பின்னாளில் ஒரு மருத்துவராகவும், சோதிடராகவும், கணித வல்லுனராகவும் விளங்கியவர். அவரைத் தொடர்ந்து அந்தோனியோவும் மதம் மாறினார். அக்காலத்தில் கிறித்தவராக இருந்து மதம் மாறுவது என்பது குற்றமாகக் கருதப்பட்டது. இந்தச் சிக்கலில் இருந்து தப்ப வேண்டிய தேவை அந்தோனியோவுக்கு இருந்தது. அக்காலத்தில் இன்றைய கேரளாவின் கொச்சியில் யூத இனத்தவர் செல்வாக்குடன் வாழ்ந்து வந்தனர். இது பற்றிக் கேள்வியுற்ற அந்தோனியோ கொச்சிக்குச் செல்ல விரும்பி 1615 ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் மாதத்தில் இந்தியாவுக்குக் கப்பல் ஏறினார். கொச்சியை அடைந்த அந்தோனியோ அங்கே சிறிது காலம் ஒரு படைவீரனாகப் பணியாற்றினார். அக்காலத்தில் இசபெல் வியேரா என்பவரைத் திருமணமும் செய்துகொண்டார். ஆறு அல்லது ஏழு ஆண்டுகள் கழிந்த பின்னர் மீண்டும் கத்தோலிக்கராக மாற எண்ணம் கொண்ட அந்தோனியோ, 1624 ஆம் ஆண்டில் மீண்டும் முழுமையான கிறித்தவரானார்.
சிறிது காலத்தின் பின்னர் மலபார் கரையில், கிரங்கனூர் பகுதியில் இருந்த போர்த்துக்கேயக் கப்பற்படையில் பணியாற்றினார். 1631 மே 9 ஆம் தேதி இவர் போர்த்துக்கேய இந்தியாவின் வரலாற்று எழுத்தராகவும், ஆவணக் காப்பகத்தின் காப்பாளர் ஆகவும், அக்காலத்துப் போர்த்துக்கேய வைசுராய் டி நோரன்காவின் கீழ் பணியில் அமர்ந்தார். அவர் 1642ல் அல்லது 1643ல் இறக்கும்வரை சுமார் 11 ஆண்டுகளுக்கு மேல் இந்தப் பதவியில் இருந்தார்.
எழுதிய நூல்கள்
இவர் கோவாவில் பணியாற்றிய காலத்தில் பல நூல்களை எழுதியுள்ளார். சில நூல்கள் பிற்காலத்தில் அச்சில் பதிப்பிக்கப்பட்டன. வேறு சில காணாமல் போய்விட்டன. இவர் பின்வரும் நூல்களை எழுதியதாகத் தெரிகிறது: காணாமல் போய்விட்டதாகக் கருதப்படுவனவற்றுள் இறுதி மூன்று நூல்களும் அடங்கும்.
உசாத்துணைகள்
பகுப்பு:போர்த்துக்கேய நபர்கள் பகுப்பு:கோவாவின் வரலாறு பகுப்பு:வரலாற்றாளர்கள் பகுப்பு:1594 பிறப்புகள் பகுப்பு:1642 இறப்புகள்
ஜம்மு காஷ்மீர் வரலாறு
காஷ்மீர் வரலாற்றில் பரந்த இந்தியத் துணைக்கண்ட வரலாறும் இதைச்சுற்றிய பகுதிகளான, நடு ஆசியா, தெற்கு ஆசியா, கிழக்காசியா போன்ற பகுதிகளின் வரலாறும் பின்னிப் பிணைந்துள்ளன. இன்று, இது இந்தியாவால் நிர்வகிக்கப்படும் சம்மு காசுமீர் மாநிலத்தை உள்ளடக்கிய பெரிய பகுதி (ஜம்மு, காஷ்மீர் பள்ளத்தாக்கு, மற்றும் லடாக் ஆகியவை சேர்த்து), பாக்கித்தானால் நிர்வகிக்கப்படும் பகுதியான  ஆசாத் காஷ்மீர், கில்ஜித்-பால்திஸ்தான், சீனாவால் நிர்வகிக்கப்படும் பகுதியான  அக்சாய் சின், டிரான்ஸ் காரகோரம் பகுதி ஆகியவற்றைக் குறிக்கிறது.
முதல் புத்தாயிரத்தின் முதல் பாதியில், காஷ்மீர் பிராந்தியம் இந்து சமயத்தின் ஒரு முதன்மையான மையமாக விளங்கியது. பின்னர் பௌத்த மையமாகவும் பின்வந்த ஒன்பதாம் நூற்றாண்டில் சைவமும் எழுச்சியுற்றது. காஷ்மீர் 13 ஆம் நூற்றாடிலிருந்து 15 ஆம் நூற்றாண்டு வரையிலான காலகட்டத்தில் இசுலாமிய மயமானது. இதனால் இறுதியில் காசுமீர சைவம் வீழ்ச்சியுற்றது. இருப்பினும், பிராந்தியம் தன் நாகரிகத்தின் சாதனைகளை இழக்காமல் இருந்தது, ஆனால்  புதிய இசுலாம் ஆட்சி அமைப்பும் கலாச்சாரத்தாலும் உறிஞ்சப்பட்டு காஷ்மீர் சூஃபி மிஸ்டிசிம் பெரியளவுக்கு எழுச்சியடைந்தது.
1339 இல், ஷா மிர், காஷ்மீரின் முதல் முஸ்லீம் அரசராக ஆனார், இவரால் ஷா மிர் வம்சம் துவக்கப்பட்டது. அடுத்து வந்த ஐந்து நூற்றாண்டுகளும், முகலாயர் உள்ளிட்ட முஸ்லீம் முடியாட்சிகள் காஷ்மீரை ஆண்டனர், இவர்கள் 1586 முதல் 1751வரையும், 1747 முதல் 1819 வரை ஆப்கான் துரானி சாம்ராஜ்யத்தாலும் ஆளப்பட்டது. அந்த ஆண்டு, ரஞ்சித் சிங் தலைமையிலான சீக்கியர்களால் காஷ்மீர் கைப்பற்றப்பட்டது. 1846 இல் நடந்த முதலாம் ஆங்கிலேய சீக்கியப் போரின் முடிவில் சீக்கியரின் தோல்விக்குப்பின், ஏற்பட்ட அமிர்தசரஸ் உடன்படிக்கையின் கீழ் பிரிட்டிஷாரிடமிருந்து 75 இலட்சம் ரூபாய்க்கு காஷ்மீர், வடக்கு நிலங்கள் மற்றும் லடாக் பகுதியை ஜம்மு அரசர் குலாப் சிங் வாங்கினார். குலாப் சிங் புதிய ஜம்மு காஷ்மீர் இராச்சியத்தின் முதல் ஆட்சியாளர் ஆனார்.
அவரது சந்ததிகளின் முடியாட்சியானது பிரித்தானியரின் மேலதிகாரத்தின்  கீழ், 1947 வரை நீடித்தது, முன்னாள் சுதேச இராச்சியமான இது சர்ச்சைக்குரிய பிரதேசமாக ஆனபின்னர், இப்போது இந்தியா, பாக்கித்தான், சீன மக்கள் குடியரசு என மூன்று அரசுகளால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
சொற்பிறப்பு
இடது|thumb|[[மார்தாண்ட சூரியன் கோயில்|மார்தாண்ட சூரியன் கோயிலின் ஒரு தோற்றம் இது சூரிய தேவனுக்காகக் கட்டப்பட்ட கோயிலாகும். இதன் அத்திவாரம் கி.பி. 490–555. காலகட்டத்தையும், கோயில் மண்டபம் கி.பி. 693–729 கலத்தையும் சேர்ந்த்து. ஜம்மு காஷ்மீரின்  மார்தான்ட் சூர்யா கோயில் ஓளிப்படம் 1868 ஜான் பர்க் ஆல் படம்பிடிக்கப்பட்டது. ]] சொற்பிறப்பின்படி, "காஷ்மீர்" என்ற பெயர் "வறட்சியான நிலம்"  (: சமசுகிருதத்தில் கா = நீர் மற்றும் ஷிமீரா = உலர்ந்த ) என்பதாகும். 12 ஆம் நூற்றாண்டில் கல்ஹானாரால் எழுதப்பட்ட காஷ்மீர் வரலாற்று  நூலான இராஜதரங்கிணியில்,    காஷ்மீர் பள்ளத்தாக்கில் முன்னர் ஒரு ஏரி இருந்தது என்று குறிப்பிடப்படுகிறது. இந்து சமய இதிகாசங்களின்படி, இந்த ஏரியானது ஒரு பெரிய முனிவரால் உருவாக்கப்பட்டது, பிரம்மாவின் மகன் மரீசியின் மகனான காசிப முனிவர் பாரமுல்லா (வராகர்-முலா)  மலையில் இடைவெளியை  வெட்டி உருவாக்கி. காஷ்மீரில் பிராமணர்களைக் குடியேறுமாறு, கேட்டார். என்று உள்ளூர் பாரம்பரியக் கதையாகக் கூறப்படுகிறது. மற்றும் பள்ளத்தாக்கு குடியிருப்புகளின் தலைமை நகரமானது, காஷ்யபர் புரம் என அழைக்கப்பட்டது, இது காஸ்ப்பைரோஸ் என ஹீரோடோடஸின் (பைசாண்டியத்தின் அபுட் ஸ்டீபன்) மற்றும் காஸ்பதேரோஸ் என எரோடோட்டசு  (3.102, 4.44). ஆகியோரால் அடையாளம் காணப்பட்டுள்ளது. மேலும் காஷ்மீரானது தாலமியால் குறிப்பிடப்பட்ட கஸ்பிரியா நாடு என நம்பப்படுகிறது. காஷ்மீரின் பழைய உச்சரிப்பான கேஷ்மியர் என்ற உச்சரிப்பில் இப்போதும் சில நாடுகளில் உச்சரிக்கப்படுகிறது.
மகாபாரதத்தின்படி, புராணக்காலத்தில் காஷ்மீரை குடியரசு முறைப்படி காம்போஜர்கள்   கர்ண-ராஜபுரம்-கத்வ-கம்போஜ-நிர்ஜிதஸ்தவா என்ற நகரைகத் தலைநகராகக்  கொண்டு ஆ்ண்டனர். இது சுருக்கமாக ராஜ்புரா எனப்பட்டது,   இந்நகரம் தற்கால ரஜௌரி என அடையாளம் காணப்பட்டுள்ளது.
பின்னர், பாஞ்சாலர்கள் தங்கள் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் கொண்டுவந்திருக்க வேண்டுமென்று கருதப்படுகிறது. பீர் பஞ்சால், என்ற பெயரில் நவீன காஷ்மீரின் ஒரு பகுதி இருந்ததை, இது உறுதி செய்கிறது. பஞ்சால் எனபது பாஞ்சாலா என்ற சமசுகிருதச் சொல்லின் திரிபு வடிவமாகும். புராணத்தின்படி, ஜம்மு கி.மு. 14 ஆம் நூற்றாண்டில் இந்து சமய மன்னர் ஜம்பு லோச்சனால் நிறுவப்பட்டது. ஒரு சமயம் மன்னர் வேட்டையாடவதற்காக தாவி ஆற்றின் அருகில் சென்றார், அந்த இடத்தில் ஒரு ஆடும், சிங்கமும் ஒரே இடத்தில் தண்ணீர் குடிப்பதைப் பார்த்தார். அசந்துபோன மன்னர், பின்னர் அங்கே தன் பெயராலேயே ஜம்பு என்ற ஒரு நகரை நிர்மாணித்தார். இந்தப் பெயர் காலவோட்டத்தில் "ஜம்மு" என மருவியது.
வரலாற்று இலக்கியங்கள்
நில்மத புராணம் ( 500–600 நூற்றாண்டு) காஷ்மீரின் துவக்கக்கால வரலாற்றைக் கொண்டுள்ளது. எனினும், இந்தப் புராணத்தை மூலாதாரமாக ஏற்க அதில் நிலவும் முரண்பாடுகளால் நம்பகமற்றது என வாதிடப்படுகிறது. கல்ஹானர் தன் இராஜதரங்கிணி (அரசர்களின் ஆறு), நூலில் 8000 சமசுகிருத வசனங்களில் புராண காலத்தில் இருந்து 12 ஆம் நூற்றாண்டு வரையிலான காஷ்மீரின் பேரரசுகளின் வரலாற்றை காலவரிசையில் குறிப்பிட்டுள்ளார். இது நில்மத புராணம் போன்ற பாரம்பரிய ஆதாரங்கள், கல்வெட்டுகள், காசுகள், நினைவுச் சின்னங்கள், கல்ஹானரின் தனிப்பட்ட அவதானிப்புகள் அவரது குடும்ப அரசியல் அனுபவங்கள் வெளியே பரவியுள்ள செய்திகள் ஆகியவற்றை ஆதாரங்களாக கொண்டு எழுதப்பட்டுள்ளது. நூலின் துவக்கத்தில் இருந்து இறுதிவரை கல்ஹானர் புராண விளக்கங்கள் மற்றும் அறிவார்ந்த விமர்சன ஆய்வு வழிவிட்டதாக 11 மற்றும் 12 ஆவது நூற்றாண்டுகளுக்கு இடைப்பட்ட வியத்தகு நிகழ்வுகள் போன்றவற்றைத் தெரிவிக்கிறார். கல்ஹாடனார் இந்தியாவின் முதல் வரலாற்றாசிரியர் எனக் குறிப்பிடுப்படுகிறார். காஷ்மீரில் முஸ்லீம் அரசர்களின் ஆட்சிக் காலத்தில், ராஜதரங்கினியில் மூன்று கூடுதல் பகுதிகளை ஜோனராஜாவால் (1411–1463 ) எழுதப்பட்டன, இந்த நூல், நிஜாம் உத்தின், ஃபரிஷடா,  அபுல் ஃபசல். போன்ற முஸ்லீம் அறிஞர்களால் பாரசீக மொழிக்கு மொழிமாற்றம் செய்யப்பட்டது. பஹரிஷ்தான்-இ-ஷாஹி மற்றும் ஹைதர் மாலிக்கின் தாரிக்-இ-காஷ்மீர் (கிபி 1621 வது ஆண்டு வரை) போன்றவை காஷ்மீர் வரலாற்றில் சுல்தான்கள் காலத்தைப் பற்றிய மிக முக்கியமான நூல்கள் ஆகும். இந்த இரு புத்தகங்களும் பாரசீக மொழியில் எழுதப்பட்ட நூல்களாகும் இவற்றை எழுத ராஜதரங்கினி மற்றும் பாரசீக வரலாற்று மூலங்களைப் பயன்படுத்தப்பட்டன.
முற்கால வரலாறு
கிமு 326 ஆம் ஆண்டில், போரஸ் என்னும் புருசோத்தமன் அலெக்சாண்டரை எதிர்த்து போர்புரிவதில் உதவுமாறு காஷ்மீர் மன்னரான அபிசரிசிடம் கேட்டார். போரசின் தோல்விக்குப் பிறகு, அலெக்சாந்தருக்கு யானைகளையும், பரிசுகளையும் அபிசார் அனுப்பி சமர்ப்பித்ததார். அசோகரின் (கி.மு. 304-232) ஆட்சிக்காலத்தின்போது, காஷ்மீர் மௌரியப் பேரரசின் ஒரு பகுதியாக மாறியது, இதன்பிறகு பௌத்த சமயம் காஷ்மீரில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. இந்தக் காலகட்டத்தில், பல தாதுகோபங்களும், சிவபெருமானுக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட சில கோவில்களில், ஸ்ரீநகரி (ஸ்ரீநகர்) நகரில் கட்டமைக்கப்பட்டன. குசான் பேரரசின் மன்னரான கனிஷ்கர் (கி.பி. 127-151) காஷ்மீரைக் கைப்பற்றி கனிஷகபுரம் என்னும் புதிய நகரத்தை நிறுவினார். பெளத்த வரலாற்றில் முக்கிய இடம்வகித்த நான்காம் பௌத்த அவை கனிஷ்கரால் காஷ்மீரில் நடைபெற்றது என்ற கூற்று உள்ளது, இந்த அவையில் அஷ்வகோசர், நாகார்ஜுனர், வசுமித்திரர் போன்ற பௌத்த அறிஞர்கள் பங்கேற்றனர். நான்காம் நூற்றாண்டில் காஷ்மீரானது புத்த, இந்து ஆகிய இருசமயங்களின் கல்வி மையமாக விளங்கியது. காஷ்மிரி புத்தத் துறவிகளின் உதவியோடு ஐந்தாம் நூற்றாண்டில் பௌத்த சமயமானது திபெத், சீன ஆகிய பகுதிகளுக்குப் பரப்பப்பட்டது. இந்த நாடுகளைச் சேர்ந்த பக்தர்கள் காஷ்மீருக்கு வரத் தொடங்கினர். குமரஜீவாவினால் (343-413 CE), என்ற புகழ்வாய்ந்த காஷ்மீர அறிஞர் சீனப் பயணம் மேற்கொண்ட அறிஞர்களில் ஒருவராவார். இவர் சீன பேரரசர் யாவ் ஜிங் அவர்களிடம் செல்வாக்குள்ளவராக இருந்தார் இவர் பல சமஸ்கிருத நூல்களை மொழிபெயர்க்கும் பணிக்கு சாங்'அன் மடத்தில் தலைமையேற்றார்.
டோரமன்னாவின் தலமையிலான ஹெப்தலைட்டுகள் (வெள்ளை ஹன் இனத்தவர்) இந்து குஷ் மலைகளைக் கடந்து காஷ்மீர் உள்ளிட்ட மேற்கு இந்தியாவின் பெரும் பகுதிகளை வெற்றி கொண்டனர். இவரது மகன் மய்ரகுலா ( 502-530), வட இந்தியாவை முழுமையாகக் கைப்பற்ற நடவடிக்கைகளை எடுத்தார். இவர் மகத நாட்டின் பாராதித்தனை எதிர்த்து படையெடுத்தும், மால்வாவின் யசோதர்மன் மீது படையெடுத்து இறுதியில் யசோதர்மனால் தோற்கடிக்கப்பட்டார். தோல்விக்குப் பின், மய்ரகுலா காஷ்மீர் திரும்பினார். இதன்பின்ர் காந்தாரத்தைக் கைப்பற்றி அவர் புத்த மதத்தினர் மீது பல கொடூரங்களைச் செய்து அவர்களின் கோவில்களையும் அழித்தார். மய்ரகுல இறந்த பிறகு ஹன் இனத்தவர் செல்வாக்கு மங்கிப்போனது. ஏழாம் நூற்றாண்டிற்குப் பிறகு, காஷ்மீரி இந்து சமயத்தில் குறிப்பிடத்தக்க முன்னேற்றங்கள் நடந்தன. தொடர்ந்து வந்த நூற்றாண்டுகளில், காஷ்மீரில் பல கவிஞர்கள், தத்துவவாதிகள் தோன்றினர், இந்துசமயம் சார்ந்த  சமசுகிருத இலக்கியங்கள் இயற்றப்பட்டன. இந்தக் காலகட்டத்தில் இருந்த அறிஞர்கள் மத்தியில் குறிப்பிடத் தக்கவர் வசுகுப்தர் ( 875-925 ) ஆவார், இவர் காஷ்மீர சைவத்துக்கு அடித்தளமமைத்தவராக கருதப்படுகிறது, இவர் சிவசூத்திரம் என்ற நூலை எழுதினார். காஷ்மீர் சைவம் பெருமளவில் காஷ்மீரிலும் தென் இந்தியாவிலும் பொது மக்கள் மத்தியில் வலுவான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது. எட்டாம் நூற்றாண்டில், காஷ்மீரில் கார்கோடப் பேரரசு நிறுவப்பட்டது. காஷ்மீர் கார்கோடரிகளின் ஆட்சியில் ஓர் ஏகாதிபத்திய சக்தியாக வளர்ந்தது. இந்த வம்சத்தின் சந்திரகுப்பதன் போன்ற காஷ்மீர அரசர்களை சீன பேரரசர் ஒரு ஆற்றல்மிக்க அரசராக ஏற்றுக்கொண்டார். அவரைத் தொடர்ந்து வந்த லலித்தாதித்ய முக்தபிட திபெத்தியர்களுக்கு எதிரான ஒரு வெற்றிகரமான இராணுவ நட்டவடிக்கையை மேற்கொண்டார். பின்னர் இவர் கன்னோசியின் யசோவர்மனைத் தோற்கடித்தார், பின்னர் கிழக்கில் இருந்த பேரரசுகளான மகதம், காமரூபம், கௌட பிரதேசம், கலிங்க நாடு ஆகியவற்றை வெற்றிகொண்டார். மேலும் இவர் மால்வா மற்றும் குஜராத்வரை தனது செல்வாக்கை விரிவாக்கி சிந்துவில் அராபியர்களைத் தோற்கடித்தார். இவரது மறைவுக்குப் பின்னர், மற்ற பேரரசுகளுடன் மீது காஷ்மீரின் செல்வாக்கு குறைந்தது மற்றும் வம்சமும் கி.பி. 855-856 இல் முடிவுக்கு வந்தது. கார்கோடர்களைத் தொடர்ந்து உத்பால வம்சத்தை நிறுவி அவந்தி வர்மன் ஆட்சிக்கு வந்தார். இவரைத் தொடர்ந்து வந்த சங்கரவர்மன (885-902 CE), பஞ்சாபில் கூர்ஜரர்களுக்கு எதிரான வெற்றியை ஈட்டினார். 10 ஆம் நூற்றாண்டின் காஷ்மீர் அரசியல் நிலையற்ற தன்மைக்கு உள்ளானது அரசரின் மெய்க்காவலர்கள் காஷ்மீரின் மிகவும் செல்வாக்கு மிக்கவர்களாக ஆயினர். இந்த மெய்க்காலர்களின் செல்வாக்கால் நாட்டின் பொது நிர்வாகம் சரிவைச் சந்தித்து, இவர்களை சக்கரவர்மன் தோற்கடிக்கும்வரை காஷ்மீர் ஆட்சியில் குழப்பம் நீடித்தது. காபூலின் காபூல் சாகி குடும்பத்தில் பிறந்த அரசி தித்தா காஷ்மீரின் ஆட்சியாளராக 10 ஆம் நூற்றாண்டின் இரண்டாவது பாதியில் பதவியேற்றார். கிபி 1003 இல் இவரின் இறப்புக்கு பின்னர், அரியணை லெகரா மரபினரிடம் சென்றது. 11 ஆம் நூற்றாண்டின்போது, கசினியின் மகுமூது காஷ்மீரைக் கைப்பற்ற இருமுறை முயற்சித்தார். ஆனால் இவர் மேற்கொண்ட லோகோட் கோட்டை முற்றுகை இரண்டு முறையும் தொல்வியில் முடிந்தது.
காஷ்மீர் சுல்தானகம் மற்றும் முன் நிகழ்வுகள் (1346–1580கள்)
வரலாற்றாசிரியர் மொஹிபுபுல் ஹசன் கூற்றின்படி லெகரா மரபினரின் (1003-1320 ) ஆட்சியில் நிலவிய அடக்குமுறை வரிவிதிப்பு, ஊழல், உட்பகைச் சண்டைகள், குறுநில மன்னர்களின் தன்னிச்சையான செயல்பாடுகள் போன்றவை காஷ்மீர் மீதான வெளிநாட்டு படையெடுப்புகளுக்கு வழி வகுத்தன எனக் கூறுகிறார். லெகரா வம்சத்தின் கடைசி அரசனான சுகதேவன் காலத்தில், சுல்சுவின் தலைமையிலான, துருக்கிய மங்கோலியப் படைகள் காஷ்மீர் மீது கொடூரமாக தாக்கின, மன்னர் சுகதேவன் காஷ்மீரைவிட்டுத் தப்பிச் சென்றார். சூலசுவுக்குப் பிறகு, திபெத்திய பௌத்தத்தைச் சேர்ந்த ரின்சானா என்பவர், காஷ்மீரில் ஒரு ஆட்சியாளராக உருவானார். இவர் இஸ்லாமிய சமயத்தை ஏற்கவேண்டும் என வற்புறுத்தப்பட்டார், குறிப்பாக இவரது அமைச்சரான ஷா மிர் என்பவரால் இஸ்லாமியத்தை ஏற்க வற்புறுத்தப்பட்டார், இது அரசியல் காரணங்களுக்காகவும் இருக்கலாம். காஷ்மீருக்கு வெளியே உள்ள நாடுகளில் இஸ்லாம் சமயம் மிகுதியான அளவில் பரவிவந்த நிலையில், பெரும்பான்மை இந்துக்களுக்கு, வேறு ஆதரவு இல்லாத நிலையிலும்,  ரின்சானாவுக்கு காஷ்மிரி முஸ்லிம்களின் ஆதரவு தேவையான நிலை இருந்தது. இந்நிலையில் ரின்சானாவுக்கு பின் ஆட்சியைக் கவிழ்த்த அமைச்சர் ஷா மிர் தனது வம்சத்தின் முஸ்லீம் ஆட்சியை நிறுவினார்.
14 ஆம் நூற்றாண்டில், காஷ்மீரில் இஸ்லாம் படிப்படியாக மேலாதிக்கம் செய்யும் சமயமாக மாறியது. இஸ்லாமிய போதகர் ஷேக் நூருதின் நூரானி, பாரம்பரியமான இந்து சமய துறவியைப்போன்ற மதிப்புக்கு உரியவராக இருந்தார், அவரது சொற்பொழிவுகளில் சூஃபி உள்ளுணர்வையும், காஷ்மீர சைவத்தையும் கலந்த கருத்துக்களை கொண்டதாக இருந்தது. கிபி 1354-1470 காலகட்டத்துக்கு இடையே இருந்த சுல்தான்களில் சுல்தான் சிக்கந்தரைத் (1389-1413 CE) தவிர மற்றவர்கள் சமயப்பொறை கொண்டவர்களாக இருந்தனர். சுல்தான் சிக்கந்தர், இஸ்லாமியர் அல்லாதவர்கள்மீது கூடுதல் வரிகளை விதித்ததும், இஸ்லாமியத்துக்கு கட்டாய மதமாற்றங்களைச் செய்த்தோடு, சிலைகளை அழித்ததற்காக பட்டங்களையும் பெற்றார். சுல்தான் செயின்-உல்-அபிடின் ( 1420-1470 கிபி) காஷ்மீரின் உள்ளூர் கலைஞர்களுக்குப் பயிற்சி அளக்க மத்திய ஆசியா மற்றும் பாரசீகத்திலிருந்து கலைஞர்களை கைவினைஞர்களை அழைத்துவந்தார். இவருடைய ஆட்சியில் மரவேலை, சால்வை மற்றும் கம்பள நெசவுக் கலை போன்றவற்றில் முன்னேற்றம் ஏற்பட்டது. 1470களில் ஒருசில ஆண்டுகாலம், காஷ்மீருக்கு கப்பம் செலுத்திய ஜம்மு, பூஞ்ச், ரஜௌரி அரசுகள் சுல்தான் ஹாஜி கானுக்கு எதிராக கிளர்ச்சியில் ஈடுபட்டன. இருப்பினும், அவனது மகன் ஹசன் கான் கிபி 1472 இல் அரசராக பொறுப்பு ஏற்றுக் கொண்ட பின்னர் அடிபணிந்தன. 16 ஆம் நூற்றாண்டின் மத்தியில், முஸ்லீம் முல்லாக்கள் மத்திய ஆசியா மற்றும் பாரசீகத்திலிருந்து காஷ்மீருக்கு புலம்பெயர்ந்து வந்தனர், இதன்பிறகு நீதிமற்றங்கள் போன்றவற்றில் இருந்த இந்தசமய பூசாரிகளின் செல்வாக்கு குறைக்கப்பட்டது, சமசுகிருதத்துக்கு பதிலாக பாரசீகம் ஆட்சி மொழியாக ஆனது. இதே காலகட்டத்தில், ஷா மிர் வம்சத்தினரை பதவியில் இருந்து விலக்க போதுமான சக்திவாய்ந்த குழுக்கள் உருவாகி இருந்தன. முகலாய தளபதி, மிர்சா முகமது ஹைதர் துக்ஹலத் கி.பி. 1540 இல் ஹுமாயூன் சார்பாக காசுமீரைத் தாக்கி கைப்பற்றினார். ஷியாக்கள், ஷஃபீகள், சூபிகள் போன்றோர் சூர் அரசர்களின் தூண்டுதலில் காஷ்மீரில் கொடுமைமிக்க துக்ஹலத் ஆட்சியைக் கவிழ்க்கும் கிளர்ச்சிக்கு வழிவகுத்தது.
முகலாயர் காலம் (1580கள்–1750கள்)
காஷ்மீரில் முகலாயர் பாதூசாவின் நேரடி ஆட்சி நடந்ததிற்கான ஆதரங்கள் அக்பர் காலம்வரை இல்லை, கிபி 1589 இல் காஷ்மீர் பள்ளத்தாக்கு அக்பர் பயணம் மேற்கொண்டார். முகலாயர்கள் காஷ்மீரைக் கைப்பற்றி 1586 இல் தங்களது ஆப்கான் மாகாணத்தின் காபூல் சுபாவுடன் சேர்க்கப்பட்டது, ஆனால் ஷாஜகான் அதை ஒரு தனி சுபாவாக (ஏகாதிபத்திய உயர்நிலை மாகாணம்) பிரித்து, ஸ்ரீநகரை அடிப்படையாகக்கொண்டு ஏற்படுத்தினார். அடுத்தடுத்த முகலாய பேரரசர்கள் காலத்தின்போது பல புகழ்வாய்ந்த தோட்டங்கள், மசூதிகள், அரண்மனைகள் போன்றவை கட்டப்பட்டன. முகலாய பேரரசர் அவுரங்கசீப் கிபி 1658 இல் அரியணை ஏறினார். அவர் காலத்தில் மத வெறுப்புமிக்க பாரபட்ச வரிவிதிப்பு முறை மீண்டும் தோன்றியது. அவரது மறைவுக்குப் பிறகு முகலாயப் பேரரசின் செல்வாக்கு குறைந்தது.
கிபி 1700 ல் ஒரு பணக்கார காஷ்மீர் வணிகரின் ஒரு வேலைக்கார்ர் மொ-இ முக்கியுமாஸ் என்றும் முகமதுவின் முடியுடன். பள்ளத்தாக்குக்கு வந்தார். இந்த முடி தால் ஏரிக் கரையில் உள்ள ஹஸ்ரத்பல் கோவிலில் வைக்கப்பட்டது. கிபி 1738 இல் இந்தியாவின்மீதான நாதிர் ஷாவின் படையெடுப்புக்குப் பிறகு காஷ்மீர் மீதான மொகலாயர் ஆதிக்கம் பலவீனமானது.
ஆப்கான் ஆட்சியாளர்கள் (1750கள்–1819)
1753 ஆம் ஆண்டில், அகமது ஷா துரானியின் படைத் தளபதியான அப்துல் கான் ஐசக் அக்குவாசி, காஷ்மீர் மீது படையெடுத்து வந்து ஆப்கானிஸ்தானின் துரானியப் பேரரசின் ஆதிக்கத்தில் காஷ்மீரை கொண்டுவந்தார். காஷ்மீரில் ஆப்கானின் ஆட்சியானது குறிப்பாக இந்துக்களுக்கு, மிகவும் கொடூரமானதாகவும் அடக்குமுறையானதாகவும் இருந்தது. இந்தக் காலத்தில் உள்ளூர்வாசிகள் பலர் அடிமைகளாக ஆக்கப்பட்டனர். ஆப்கானியர்கள் ஆதிக்கமானது 1772 இல் அகமது ஷா அப்தாலியின் மரணத்திற்குப் பிறகு குறைந்தது, என்றாலும் அவர்கள் மேலும் 47 ஆண்டுகள் காஷ்மீரை ஆட்சி செய்தனர்.
சீக்கியர் ஆட்சிக்காலம் (1820–1846)
நான்கு நூற்றாண்டுகளாக மொகலாயர், ஆப்கானியர் போன்ற முசுலீம்களின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்த காஷ்மீர் பள்ளத்தாக்கை 1819 இல், ஆப்கானிஸ்தானின் துரானிப் பேரரசை முறியடித்து, பஞ்சாபின் ரஞ்சித் சிங் தலைமையில் சீக்கியர்களின் படை கைப்பற்றியது. ஆப்கானியர்களால் துன்பப்பட்டுக்கொண்டிருந்த, காஷ்மீரிகள் துவக்கத்தில் புதிய சீக்கிய ஆட்சியாளர்களை வரவேற்றனர். எனினும், சீக்கிய ஆளுநர்கள் கடினமாக வேலைவாங்குபவர்களாக மாறிவிட்டார், சீக்கிய ஆட்சியானது பொதுவாக ஒடுக்குமுறை ஆட்சியாக கருதப்பட்டது. சீக்கியப் பேரரசின் தலைநகரமாக லாகூர் இருந்து, காஷ்மீரை அவர்கள் தொலைவிலிருந்து கட்டுப்படுத்திவந்தனர். சீக்கியர்கள் பசுவதைக்கு தூக்கு தண்டனை  உள்ளட்ட பல்வேறு முஸ்லீம்-எதிர்புச் சட்டங்களை இயற்றினர்,  ஸ்ரீநகரில் உள்ள ஜாமியா பள்ளிவாசலை மூடுவது, மற்றும் தொழுகைக்காக பாங்கு என்னும் அழைப்புக்குத் தடை விதித்தனர். கணிசமான அளவு முஸ்லீம் விவசாயிகள் படுமோசமான வறுமை நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டனர், மேலும் சீக்கியர்கள் அளவுக்கதிகமான வரிகளை விதித்தனர். இக்காலகட்டத்தில் காஷ்மீர் ஐரோப்பியர்களின் பார்வையை ஈர்க்கத் தொடங்கியிருந்தது, அக்காலத்தின் சில கணக்குகளின்படி மிகுதியான வரிகளால்,  கிராமப்புறத்திலிருந்து மக்கள் சாரைசாரையாக வெளியேறினர். எனினும் 1832 ஆம் ஆண்டில் ஏற்பட்ட பஞ்சத்திற்குப் பிறகு,   சீக்கியர்கள் நிலவரியை பெருமளவில் குறைத்தனர் மேலும் விவசாயிகளுக்கு வட்டியில்லா கடன் வழங்க முன்வந்தனர்; சீக்கியப் பேரரசில் காஷ்மீர் பகுதி இரண்டாவது பெரிய வருமானம் ஈட்டும் பகுதியாக ஆனது. இக்காலத்தில் காஷ்மிரி சால்வைகள் உலகளாவில் அறியப்பட்டதாக ஆனது,  குறிப்பாக மேலை நாடுகளில் வாங்குவோர் பலரை ஈர்த்தது.
முன்னதாக, 1780 ஆம் ஆண்டு, ஜம்முவின் அரசர் ரஞ்சித் தியோ இறந்த பிறகு, காஷ்மீர் பள்ளத்தாக்கு தெற்கே உள்ள ஜம்மு ராச்சியமானது சீக்கியர்களால் கைப்பற்றப்பட்டது, அதன்பின்னர் 1846 ஆம் ஆண்டு வரை, ஜம்மு சிக்கிய ஆதிக்கத்தில் இருந்து வந்தது. (Volume 15)|pp=94–95}} ஜம்மு மன்னர் ரஞ்சித் தியோவின் பெயரனான குலாப் சிங் சீக்கியப் பேரரசர் ராஜா ரஞ்சித் சிங் படையில் படைத்தலைவராக சேர்ந்து, முல்தான் மற்றும் ரியாசிப் போர்களில் ரஞ்சித் சிங்கின் முன்னரங்கப் படைத்தலைவராக செயல்பட்டார். இவரை ஜம்முவின் சீக்கியப் பேரரசின் ஆளுனராக குலாப் சிங் 1820 இல் நியமிக்கப்பட்டார்.
ஜம்மு காஷ்மீர் இராச்சியம் (டோக்ரா வம்சம், 1846-1952)
1845 ஆம் ஆண்டில் முதலாம் ஆங்கிலேய-சீக்கியர் போர் வெடித்தது, போரின் முடிவில் சீக்கியர்கள் காஷ்மீர் பகுதியை ஆங்கிலேயர்களிடம் இழந்தனர். 84,471 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவு கொண்ட லடாக் உள்ளிட்ட காஷ்மீர் பகுதியை, ஆங்கிலேயர்கள், 16 மார்ச் 1846-இல் ஜம்மு மன்னர் குலாப் சிங்கிடம் ரூபாய் 27 இலட்சத்திற்கு விலைக்கு விற்று விட்டனர். எனவே 16 மார்ச் 1846 முதல் குலாப் சிங் சம்மு காஷ்மீர் இராச்சியத்தின் மன்னரானார். 1857-இல் குலாப் சிங்கின் மறைவுக்கு பின், அவரது மகன் ரண்பீர் சிங், ஜம்மு காஷ்மீரின் மன்னரானார்.
ஜம்மு காஷ்மீர் இராச்சியமானது முற்றிலும் வேறான புவியியல் பகுதிகளையும், பல சமய மக்களையும் இணைத்ததாக இருந்தது, இதன் கிழக்குப் பகுதியான, கார்கில் உள்ளிட்ட லடாக்கில் உள்ள சியா இசுலாமியர்களும், பௌத்த மக்களும் இருந்தனர். இங்குள்ள பௌத்த சமயத்தினரின் பண்பாடு, திபெத்தியப் பன்பாடாக இருந்தது, தெற்கில் உள்ள ஜம்முவில் இந்துக்கள், முஸ்லிம்கள், சீக்கியர்களின் கலவையான மக்கள்தொகையைக் கொண்ட பகுதியாக இருந்தது; மக்கள் செறிந்துவாழும் நடுவில் அமைந்த காஷ்மீர் பள்ளத்தாக்கில் உள்ள மக்கள் தொகையில் மிகப்பெருமளவிலானவர்கள் சுன்னி முஸ்லீம்களாக இருந்தனர், எனினும், அங்கு ஓரளவுக்கு சிறிய எண்ணிக்கையில் ஆனால் செல்வாக்கு மிக்கதாக சிறுபான்மை இந்து சமய காஷ்மீர பண்டிதர்கள் இருந்தனர், வடக்கில் உள்ள வடக்கு நிலங்கள் பகுதியில் உள்ள பல்திஸ்தானில் லடாக் தொடர்பான மக்களைக் கொண்டிருந்தன, மேலும் கில்ஜித் பகுதியில், பெரும்பாலும் ஷியா குழுக்கள் பரவி இருந்தது; மேலும் மேற்குப் பகுதி வரை, பூஞ்ச்ச்சில் முஸ்லீம் மக்கள் இருந்தனர், ஆனால் காஷ்மீர் பள்ளத்தாக்கை விட பல்வேறு இன மக்கள் கலவையாக வழ்ந்தனர்.
1947-2019
ரன்பீர் சிங்கின் பேரன் ஹரி சிங் 1925 ஆம் ஆண்டு அரியணை ஏறினார். 1947இல் இந்தியப் பிரிவினைக்குப் பின்னர், தனது ஜம்மு காஷ்மீர் இராச்சியமானது, ஆங்கிலேயரின் மேலாண்மையில் இருந்து விடுபட்டது. இந்நிலையில் மன்னரின் அடக்குமுறை வரிவிதிப்புக்கு எதிராக பூஞ்ச் பகுதியில் கலகம் தொடங்கியது, ஆகத்து மாதத்தில், பாக்கித்தானோடு காஷ்மீரை இணைக்கவேண்டுமென்று நடந்த ஆர்பாட்டக்காரர்கள் மீது மகாராஜாவின் படைகள், சுட்டன, பல கிராமங்களை முழுமையாக எரித்தனர், பல அப்பாவி மக்களும் படுகொலை செய்யப்பட்டனர். அக்டோபர் 24 அன்று பூஞ்ச் போராளிகள் "ஆசாத்" காஷ்மீர் என்ற சுயாதீனமான அரசாங்கத்தை அறிவித்தனர். புவியியல் நெருக்கம் போன்றவற்றை கருதாது, மக்கள் விருப்பத்தை கணக்கில் கொண்டு, மன்னராட்சி இராச்சியங்கள் இந்தியா அல்லது பாக்கிஸ்தான் ஒன்றியங்களில் தங்கள் பகுதிகளை இணைக்க ஊக்குவிக்கப்பட்டனர். 1947 இல், காசுமீர் அரசின் மக்கள்தொகையில் சுமார் "77% முஸ்லீம் மற்றும் 20% இந்து சமயத்தவர்" என்ற எண்ணிக்கையில் இருந்தனர். மகாராஜா அவசர அவசரமாக, இரண்டு நாடுகளுக்கு இடையே வர்த்தகம், பயணம் போன்ற சேவைகளை உறுதி செய்யும்விதமாக பாக்கிஸ்தானுடன் ஒரு ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்டார். இந்தியாவுடனான இத்தகைய ஒப்பந்தம் நிலுவையில் வைக்கப்பட்டது. 1947 அக்டோபரில் ஜம்முவில் பெரும் கலவரங்கள் துவங்கின, பூஞ்ச் போராளிகள் பாக்கிஸ்தானின் வட-மேற்கு எல்லைப் புற மாகாணத்தைச் சேர்ந்த பஷ்டூன்களை கலகத்துக்கு அமர்த்தினார், இவர்கள் காஷ்மீர்மீது படையெடுத்தனர், இவர்கள் பூஞ்ச் போராளிகளுடன் இணைந்து, படையெடுப்பின்போது சக பூஞ்ச் மற்றும் ஜம்மு முஸ்லிம்களுக்கு எதிராகவே அட்டூழியங்களில் ஈடுபட்டனர். இப்பழங்குடிகள் வழியெங்கும் கொலைகள், சூறையாடல் ஆகியவற்றைச் செய்தபடி வந்தனர். இந்த கொரில்லா இயக்கமும் அதன் நோக்கமும் ஹரி சிங்கை பேரளவு அச்சுறுத்துவதாக இருந்தது. இதனால் மகாராஜா உதவிவேண்டி இந்திய அரசுக்கு வேண்டுகோள் விடுத்தார், அப்போதைய இந்திய கவர்னர் ஜெனரலான லார்டு மவுண்ட்பேட்டன் பிரபு காஷ்மீரை இந்தியாவுடன் இணைப்பது என்ற நிபந்தனையின் அடிப்படையில் ஒப்புக் கொண்டார். மகாராஜா ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்டபின், இந்திய வீரர்கள் காஷ்மீருக்குள் நுழைந்து பாக்கிஸ்தான் ஆதரவு கொரில்லா போராளிகளை ஒடுக்கினர். காஷ்மீரை இந்தியாவுடன் இணைப்பது தொடர்பான ஜம்மு காஷ்மீர் இணைப்பு ஒப்பந்த்த்தில் இது ஒரு இடைக்கால ஏற்பாடு என்றும், மக்களின் விருப்பமே இறுதியானது என்றும் கூறப்பட்டது. காஷ்மீர் தலைவர் சேக் அப்துல்லாவை காஷ்மீரின் நிர்வாகத் தலைவராக மகாராஜா நியமித்தார். இதற்கிடையில் இந்தியா இவ்விவகாரத்தை ஐக்கிய நாடுகள் அவைக்கு கொண்டு சென்றது. ஐநா தீர்மானத்தில், பாக்கிஸ்தான் தாம் கைப்பற்றிய பகுதிகளை விட்டு வெளியேறவும், இந்தியா, மக்கள் எந்த நாட்டுடன் வாழ விரும்புகிறார்கள் என்பதை அறியும் வகையில் ஐநாவின் கண்காணிப்பில் பொது வாக்கெடுப்பு நடத்தவும் வழி கூறப்பட்டது. பாக்கிஸ்தான் தான் கைப்பற்றிய பகுதிகளை விட்டு வெளியேற மறுத்து விடவே, இந்தியாவும் ஐநாவின் கண்காணிப்பில் பொது வாக்கெடுப்பு நடத்த விழையவில்லை.
2019க்கு பிறகு
ஜம்மு காஷ்மீர் மாநிலத்தை மறுசீரமைக்க வகை செய்யும் சட்ட முன்வடிவத்தை, இந்திய அரசின் உள்துறை அமைச்சர் அமித் ஷா 5 ஆகத்து, 2019 (திங்கட்கிழமை) அன்று மாநிலங்களவையில் அறிமுகம் செய்து வைத்தார்.
சட்ட முன்வடிவம் ஜம்மு காஷ்மீர் மாநிலத்திற்கு சிறப்புத் தகுதிகளை வழங்கும் இந்திய அரசியல் அமைப்புச் சட்டப் பிரிவு, 370 மற்றும் இந்திய அரசியல் அமைப்புச் சட்டம், பிரிவு 35-எ நீக்கம் செய்யவும், ஜம்மு காஷ்மீர் மாநிலத்தை இரண்டாகப் பிரித்து, சட்டமன்றம் கொண்ட ஜம்மு காஷ்மீர் ஒன்றியப் பகுதியாகவும் மற்றும் லடாக் லடாக் ஒன்றியப் பகுதியாகவும் பிரிக்க வகை செய்கிறது. நாடாளுமன்றத்தின் இரு அவைகளிலும் ஜம்மு காஷ்மீர் மறுசீரமைப்புச் சட்டம் 2019 நிறைவேற்றப்பட்டது. துணை-நிலை ஆளுநரின் கீழ் ஜம்மு காஷ்மீர் (ஒன்றியப் பகுதி) நிறுவப்பட்டது. 2022ல் ஜம்மு காஷ்மீர் தொகுதிகள் மறுவரையறை அறிக்கையின் படி, ஜம்மு காஷ்மீரின் 114 தொகுதிகள் உருவாக்கப்பட்டது. அதில் 24 தொகுதிகள் பாகிஸ்தான் ஆக்கிரமிப்பில் உள்ள ஆசாத் காஷ்மீர் மற்றும் கில்ஜித்-பல்டிஸ்தான் பகுதிகளுக்கு ஒதுக்கப்பட்டது. அடுத்த ஜம்மு காஷ்மீர் சட்டமன்றத் தேர்தல் நடைபெற திட்டமிட்டப்பட்டு வருகிறது.
ஆதார நூற்பட்டியல்
Primary sources
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:சம்மு காசுமீரின் வரலாறு பகுப்பு:ஜம்மு காஷ்மீர்
காசுனி
காசுனி (Ghaznī, غزني, ) அல்லது காசுனை (Ghaznai, غزنی) என்பது ஆப்கானித்தானில் அமைந்துள்ள ஒரு நகரமாகும். இது 150,000 அதிகமான மக்களைக் கொண்டுள்ளது. இது நாட்டின் மத்திய-கிழக்கில் அமைந்துள்ளது. காசுனி நகரம், காசுனி மாகாணத்தின் தலைநகரமும் ஆகும்.
2015 இன் மதிப்பீட்டின்படி இந்நகரத்தின் மக்கள் தொகை 143,379 ஆகும். இது 4 மாவட்டங்களையும் மொத்த பரப்பளவாக 3,330 ஏக்கர் நிலத்தையும் கொண்டுள்ளது. காசுனி நகரத்தின் மொத்த குடியிருப்புக்கள் எண்ணிக்கை 15,931 ஆகும்.
மே 11, 2009 இலண்டன் மறியல் போராட்டம்
மே 11, 2009 இலண்டன் மறியல் போராட்டம் என்பது மே 11, 2009 அன்று இலண்டனில் நாடுமன்றம் சதுர்க்க சாலையின் இரு பக்கத்திலும் தமிழர்கள் இருந்து மறியல் போராட்டம் நடத்தினர். கடந்த சில நாட்களில் ஆயிரக்கணக்கான தமிழர்கள் இலங்கை அரசால் கொலை படுகொலை செய்யப்பட்டதை தொடர்ந்து, தொடர்ச்சியான எதிப்புப் போராட்டத்தில் இருந்த தமிழர்கள் இப் போராட்டத்தை முன்னெடுத்தனர். சட்டத்துக்கு புறம்பான இந்த நடவடிக்கையை தொடர்ந்து சுமார் 36 வரையிலான தமிழர்கள் கைது செய்யப்பட்டனர்.
புத்ததேவ் பட்டாசார்யா
புத்ததேவ் பட்டாசார்யா (বুদ্ধদেব ভট্টাচার্য புத்தொதேப் பொட்டாசார்ஜோ) (சிலநேரங்களில் புத்ததேவ் பட்டாசார்ஜி ; Buddhadeb Bhattacharjee) (பிறப்பு: மார்ச்சு 1, 1944) ஓர் இந்தியபொதுவுடமை அரசியல்வாதி. நவம்பர் 6, 2000 முதல் மே 18, 2011 வரை மேற்கு வங்காள முதலமைச்சராகப் பணியாற்றினார். சி.பி.எம் கட்சியின் பொலிட்பீரோ உறுப்பினராகவும் பங்காற்றி வருகிறார்.
இளமையும் கல்வியும்
1944ஆம் ஆண்டு கொல்கத்தாவில் ஓர் பெருமை வாய்ந்த குடும்பத்தில் பிறந்தார். புகழ்பெற்ற புரட்சிக்கவி சுகந்தா பட்டாசார்யா இவரது தந்தையின் ஒன்றுவிட்ட சகோதரர்.துவக்கக் கல்வியை சைலேந்திர சர்க்கார் வித்தியாலயாவில் பெற்றார். கொல்கத்தாவின் பிரெசிடென்சி கல்லூரியில் வங்காள இலக்கியம் பயின்று இளங்கலைப் பட்டம் பெற்றவர்.
அரசியல் வாழ்வு
1964ஆம் ஆண்டு தமது பட்டப்படிப்பை முடித்தவுடன் அரசியலில் சிபிஎம் முதன்மை உறுப்பினராக நுழைந்தார்.விரைவிலேயே சனநாயக இளைஞர் கூட்டமைப்பின் மாநில செயலராக நியமிக்கப்பட்டார். 1977ஆம் ஆண்டு மாநிலச் சட்டப் பேரவைத் தேர்தல்களில் காசிப்பூர் தொகுதியிலிருந்து தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். அம்முறை முதன்முறையாக இடதுசாரி அமைச்சு மாநிலத்தில் பொறுப்பேற்றது. இவ்வமைச்சில் தகவல் மற்றும் பண்பாட்டுத்துறை அமைச்சராகப் பொறுப்பேற்றார். வங்காள இலக்கிய மேம்பாட்டிற்கு சிறப்பாகப் பணியாற்றினார்.1982ஆம் ஆண்டு தேர்தலில் காசிப்பூர் தொகுதியில் தோல்விகண்டபின் 1987ஆம் ஆண்டு ஜாதவ்பூர் தொகுதிக்கு மாறி அங்கு வெற்றி கண்டார்.
மேற்கோள்
பகுப்பு:1944 பிறப்புகள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:இந்திய அரசியல்வாதிகள் பகுப்பு:மேற்கு வங்காள முதலமைச்சர்கள் பகுப்பு:இந்திய பொதுவுடமைவாதிகள் பகுப்பு:மேற்கு வங்காள அரசியல்வாதிகள் பகுப்பு:பத்ம பூசண் விருது பெற்றவர்கள்
ஈட்டன்டவுன், நியூ செர்சி
ஈட்டன்டவுன் ( Eatontown ) என்பது ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளில் அமைந்துள்ள நியூ செர்சி மாநிலத்தின் மொன்மவுத் கவுன்டியில் அமைந்துள்ள ஒரு தன்னாட்சியுள்ள நகரம் ஆகும்.
பரப்பளவு
2010இன் மதிப்பீட்டின் அடிப்படையில் இது 5.88 சதுர கிலோ மீற்றர் பரப்பளவைக் கொண்டுள்ளது.இதில் 5.83 சதுர கிலோ மீற்றர் நிலத்தினால் சூழப்பட்டுள்ளது. மிகுதியாக இருக்கும் 0.05 சதுர கிலோ மீற்றர் பிரதேசம் நீரினால் சூழப்பட்டுள்ளது.
மக்கள் தொகை
2010 ஆம் ஆண்டில் இடம்பெற்ற ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளின் மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்பின் அடிப்படையில், இந்நகரத்தின் மக்கள் தொகை 12,709 ஆகும். ஈட்டன்டவுன் பிரதேசத்தின் மக்கள் தொகை அடர்த்தி ஒரு கிலோ மீற்றருக்கு 12,709 குடிமக்கள் ஆகும்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:மொன்மவுத் மாவட்ட நகரங்கள்
கீழராயபுரம் வரதராஜபெருமாள் கோயில்
கீழராயபுரம் வரதராஜபெருமாள் கோயில் தமிழ்நாட்டில் அரியலூர் மாவட்டம், கீழராயபுரம் என்னும் ஊரில் அமைந்துள்ள பெருமாள் கோயிலாகும்.
வரலாறு
இக்கோயில் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.
கோயில் அமைப்பு
இக்கோயிலில் வரதராஜப்பெருமாள் சுவாமி சன்னதி உள்ளது. இக்கோயில் முதன்மைத் திருக்கோயில் என்ற வகைப்பாட்டில் இந்து அறநிலையத்துறையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. பரம்பரை அல்லாத அறங்காவலர் அமைப்பால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
பூசைகள்
இக்கோயிலில் ஒருகாலப் பூசை நடக்கின்றது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:அரியலூர் மாவட்டத்திலுள்ள பெருமாள் கோயில்கள் பகுப்பு:சரி பார்க்க வேண்டிய தானியக்கக் கோயில் கட்டுரைகள்
தோங்தெங்
வலது|thumb|300x300px|2017 ஆம் ஆண்டில் மன்னர் [[பூமிபால் அதுல்யாதெச்|பூமிபால் அதுல்யாதெச்சின் தகனக் கூடத்தில், காவோ காவ் (இடது) மற்றும் தோங்தெங் (வலது) மன்னரின் சிற்பத்துடன்.]] தோங்தெங் (Tongdaeng) (7 நவம்பர் 1998 - 26 திசம்பர் 2015), அல்லது தோங் தாயிங் என்றும் அழைக்கப்படும் இது ஒரு கலப்பின நாயாகும். பெண் நாயான இது செம்பு நிறத்துடன் காணப்பட்டது. மேலும் தாய்லாந்தின் மன்னர் பூமிபால் அதுல்யாதெச்சுக்கு சொந்தமான செல்லப்பிராணிகளில் ஒன்றாகும்.
வாழ்க்கை
மன்னர் சமீபத்தில் தான் நாட்டுக்கு அர்ப்பணித்த ஒரு மருத்துவ மையத்திலிருந்து 1998 ஆம் ஆண்டில் இந்த நாயை ஏற்றுக்கொண்டார். முன்னதாக செவிலியரான மாலி என்பவரால் இந்த நாய் பராமரிக்கப்பட்டது. இந்த நாயின் பெயர் தாய் மொழியில் "செம்பு" என்று பொருள்படும். இந்த நாய் இடம்பெறும் நான்கு அஞ்சல் தலைகளின் நினைவுத் தொகுதி 2006 இல் தாய்லாந்து அஞ்சல் துறையால் வெளியிடப்பட்டது.
பூமிபால் இந்த நாயை "அசாதாரணமான ஒரு பொதுவான நாய்" என்று அழைத்தார். மேலும் 2002 ஆம் ஆண்டில் " தி ஸ்டோரி ஆஃப் டோங்டெங் என்ற தலைப்பில் ஒரு சுயசரிதையும் எழுதினார். இந்த புத்தகம் பொதுவாக பல சமூக தலைப்புகளில் ஒரு உவமையாக குறிப்பிடப்படுகிறது. உதாரணமாக, மன்னர் இவ்வாறு எழுதினார், "தோங்தெங் சரியான நடத்தை கொண்ட மரியாதைக்குரிய நாய்; அது தாழ்மையானது, நெறிமுறை அறிந்தது. அது எப்போதும் அரசனை விட தாழ்வாக உட்கார்ந்திக்கும்; நாயைத் தழுவிக்கொள்ள மன்னர் அதை இழுக்கும்போது கூட, நாய் தன்னைத் தரையில் தாழ்த்திக் கொள்ளும். அதனுடைய காதுகள் மரியாதைக்குரியவாறு தரையை நோக்கி இருக்கும். 'தனக்கு தைரியம் இல்லை' என்று அது சொல்வது போல். " மன்னருக்குச் சொந்தமான நாய்களின் பெயர்கள் அனைத்தும் "தோங்" (தங்கம்) என்ற வார்த்தையிலிருந்து தொடங்குகின்றன.
தாய் மொழியிலும், ஆங்கில உரை இரண்டிலும் வெளியிடப்பட்ட 84 பக்க புத்தகம், தாய்லாந்தில் அதன் முதல் பதிப்பில் 100,000 புத்தகங்கள் விரைவில் விற்கப்பட்டது. தேவை மிக அதிகமாக இருந்ததால், புத்தகம் மதிப்புமிக்க பரிசாக மாறியது. மேலும் பல முறை மறுபதிப்பும் செய்யப்பட்டது.
பூமிபால் மன்னரின் தகனத்திற்காக இந்த நாயின் சிற்பம் உருவாக்கப்பட்டது. நாயின் மார்பு மல்லிகைப் பூக்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டது. மல்லிகை என்பது "அம்மாவின் காதல்" என்பதின் பிரதிநிதித்துவமும், அல்லது "மாலி" என்பது தாய்லாந்தின் அன்னையர் தினத்திற்கான மலராகவும், அத்துடன் தோங்தெங்கின் வளர்ப்புத் தாயின் பெயருமாகும்.
தேசத்துரோகச் சட்டம்
தனகோர்ன் சிரிபாய்பூன், என்றா ஒரு 27 வயது தொழிற்சாலை வேலையாள், 2015 ஆம் ஆண்டில்  முகநூலில் இந்த நாயைப் பற்றி ஒரு "கிண்டலான" இடுகையின் மூலம் மன்னரை அவமதித்ததாக தாய்லாந்தில் தேசத்துரோகச் சட்டத்தின் கீழ் குற்றம் சாட்டப்பட்டார். அவரது வழக்கறிஞர் அனோன் நம்பா, சர்வதேச நியூயார்க் டைம்ஸுக்கு இந்த குற்றச்சாட்டு "விலங்கு மீதான துல்லியமான அவமானத்தை விவரிக்கவில்லை" என்று தெரிவித்தார். இந்த நாய் இறப்பதற்கு 12 நாட்களுக்கு முன்னர், பேங்க்காக்கை தளமாகக் கொண்ட இன்டர்நேஷனல் நியூயார்க் டைம்ஸின் பதிப்பு 14 திசம்பர் 2015 தனது அச்சு பதிப்பிலிருந்து இக்கதையை நீக்கியது. 90 நாட்கள் சிறையில் கழித்த பின்னர் அவர் பிணையில் விடுவிக்கப்பட்டார். குற்றம் நிரூபிக்கப்பட்டிருந்தால், சிரிபாய்பூன் அதிகபட்சம் 37 ஆண்டுகள் வரை சிறைத்தண்டனை அனுபவித்திருக்க் கூடும். சூன் 2018 நிலவரப்படி அவரது தற்போதைய இருப்பிடமும் அவரது வழக்கின் நிலையும் தெரியவில்லை.
பிபிசியின் கூற்றுப்படி, சிரிபாய்பூன் இந்த நாயின் பல புகைப்படங்களை பேஸ்புக்கில் பதிவிட்டுள்ளார். இது மன்னரை கேலி செய்யும் வகையில் தோன்றியது. மேலும் தாய் மன்னரின் புகைப்படத்திற்கு அடுத்ததாக "லைக்" பொத்தானை இடுகையிட்டதாக குற்றம் சாட்டப்பட்டுள்ளது. இது மற்றொரு முகநூல் பயனரால் வெளியிடப்பட்டது. இந்த வழக்கு இறுதியாக கைவிடப்பட்டது.
ஊடகங்களில்
இந்த நாயின் வாழ்க்கை வரலாற்றை அடிப்படையாகக் கொண்ட குன் தோங்தெங்: தி இன்ஸ்பிரேஷன்ஸ் என்ற ஒரு படம்,  நவம்பர் 2015 இல் வெளியிடப்பட்டது.
மேலும் படிக்க
பகுப்பு:விலங்குகள் பகுப்பு:விலங்கு வளர்ப்பு