cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
மருத்து நீருற்று
19 ஆம் மற்றும் 20 ஆம் நூற்றாண்டுகளில் குளியல்
பெரும்பாலான நிகழ்வுகளில் ஐரோப்பிய ஸ்பாக்களின் முறையான கட்டிடவியல் மேம்பாடு 18 ஆம் மற்றும் 19 ஆம் நூற்றாண்டுகளில் இடம்பெற்றது. இங்கிலாந்தின் பாத் கட்டமைப்பு, ஜியார்ஜியன் மற்றும் புதியதர வரிசைகளைக் கொண்டு உருவாக்கப்பட்டது, பொதுவாக பல்லடியன் கட்டமைப்புகளைத் தொடர்கின்றது. பெரும்பாலன முக்கிய கட்டமைப்பு வடிவம் "அரைவட்டத்தை" வெளிப்படுத்தியது — அரை நீள்வட்ட வீதித் திட்டமானது இங்கிலாந்தின் பல பகுதிகளில் பயன்படுத்தப்பட்டது. கர்ல்ஸ்பாத், மரெய்ன்பாத், ப்ரான்சென்பாத் மற்றும் படேன்-படேன் ஆகியவற்றின் கட்டமைப்பானது முதன்மையாக புதியபாரம்பரியமாக இருந்தது, ஆனால் இலக்கியமானது பெரிய குளியல் இல்லங்கள் 19 ஆம் நூற்றாண்டின் வரையில் கட்டப்படவில்லை என்பதைக் குறிப்பிடப் பார்க்கின்றது. நீரில் குளியல் அல்லாத நீரைப் பருகுதலின் மீதான அழுத்தம் அவர்களை டிரிங்கலேன் (பருகுதல் மண்டபங்கள்) என்ற தனிப்பட்ட கட்டமைப்புகளை உருவாக்க வழிவகுத்தது, அங்கு அவர்கள் குணப்படுத்துதலைப் பெற்றுக்கொண்டு நீரூற்றிலிருந்து நீரைப் பருகிக்கொண்டு நேரத்தைச் செலவிட்டனர்.
19 ஆம் நூற்றாண்டின் மையத்தில் சூழ்நிலையானது குறிப்பிடும்படியாக மாறியது. ஐரோப்பிய ஸ்பாக்களின் பார்வையாளர்கள் குளித்தலில் நீரூற்றுக்கள் நீரைப் பருகுதலை சேர்க்க அழுத்தம் கொடுக்கத் தொடங்கினர். நீரூற்றுக்கள், காட்சி அரங்குகள் மற்றும் டிரிங்கலேன் ஆகியவற்றில் கூடுதலாக குளியல் இல்லங்கள் ரோமானியக் குளியளின் அளவில் புதுப்பிக்கப்பட்டன. 1930களில் எடுக்கப்பட்ட 19 ஆம் நூற்றாண்டு ஸ்பா வளாகப் புகைப்படங்கள், இவை முந்தைய கட்டமைப்பை விளக்குகின்றன, மொசைக் தளங்கள், மார்பிள் சுவர்கள், பாரம்பரிய உருவச்சிலை, நுழை வாயில்கள், கவிகைமாட மேற்கூரைகள், துண்டவில்கள், முக்கோணத் தலைக்கட்டுகள், கொரிந்திய வரிசைகள் மற்றும் அனைத்து பிற புதியமரபுப் புதுப்பிப்பின் கொக்கிகள் ஆகிவற்றின் அதிகமான பயன்பாட்டைக் காண்பிக்கின்றன. கட்டிடங்கள் பொதுவாக டிரிங்கல், குளியல் இல்லம், இன்ஹாலடோரியம் (ஆவியை சுவாசித்தலுக்காக) மற்றும் சமூக நடவடிக்கையின் மையமான குர்ஹௌஸ் அல்லது கன்வெர்சேஷன்ஹௌஸ்  ஆகியவற்றைக் கொண்டு பிரிக்கப்பட்டது. படேன்-படேன் கோல்ப் மைதானங்கள் மற்றும் டென்னிஸ் மைதானங்களை அம்சமாகக் கொண்டிருந்து, "வாகனத்தில் செல்ல அருமையான சாலைகள் மற்றும் வழக்கத்திற்கு மாறான நமக்குப் பொதுவான பசுக்களைப் போன்றுள்ள வனமான்கள் இருக்கின்ற குறுகியசாலையில் ஓட்டுவது பெரும்பாலும் அஞ்சாமல் செல்வதாக இருந்தது".
19 ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் ஐரோப்பிய குளியல் உடற்பயிற்சிக் கோட்பாடானது பல கூட்டு மரபுகளைக் கொண்டிருந்தது. குளியல் நடைமுறையானது சுடு நீரில் ஊறவைத்தல், நீரைப் பருகுதல், ஆவியறையில் நீராவி பிடித்தல் மற்றும் குளிரூட்டப்பட்ட அறையில் ஓய்வெடுத்தல் ஆகியவற்றைக் கொண்டது. மேலும் குணப்படுத்தலை செயல்படுத்த நோயாளிகள் வெப்ப மற்றும் குளிர்ந்த நீரில் நனைந்தபடியும் மற்றும் அளிக்கப்பட்ட உணவுப் பழக்கத்தை தேர்ந்தெடுத்தும் இருக்குமாறு மருத்துவர்கள் அறிவுறுத்தினர். நூலாசிரியர்கள் எழுதத் தொடங்கிய ஐரோப்பிய உடல்நல ரிசார்ட்டுகளுக்கான வழிகாட்டி நூல்கள், மருத்துவ நன்மைகளையும் ஒவ்வொன்றின் சமூக அம்சங்களையும் விவரிக்கின்றன. ஐரோப்பிய மற்றும் அமெரிக்க செல்வந்தர்கள் இந்த ரிசார்ட்டுகளுக்கு கலாச்சார நடவடிக்கைளிலும் குளியலில் ஈடுபடவும் பயணித்தனர்.
ஒவ்வொரு ஐரோப்பிய ஸ்பாவும் ஒத்த குணமடைதல்களை வழங்கத் தொடங்கிய வேளையில், குறிப்பிட்ட அளவிலான தனித்துவத்தை நிலைநிறுத்துகின்றன. கார்ல்ஸ்பாத்தில் 19 ஆம் நூற்றாண்டின் குளியல் உடற்பயிற்சிக் கோட்பாடானது இந்த நூற்றாண்டி காலத்தில் ஐரோப்பிய குளியல் நடைமுறைகளின் பொது வர்ணனையாக இருக்கலாம். நீர் பருக காலை 6:00 மணிக்கு வந்துசேர்ந்த பார்வையாளர்களுக்கு இசைக்குழுவால் மெல்லிசைப் பாடல் பாடப்பட்டது. அடுத்து எளிமையான காலை உணவு, குளியல் மற்றும் மதிய உணவு வந்தது. கர்ல்ஸ்பாதில் மருத்துவர்கள் ஒவ்வொரு உணவு வேளைக்கும் குறிப்பிட்ட உணவுகளை உட்கொள்ள நோயாளிகளை வழக்கமாகக் கட்டுப்படுத்தினர். மதிய வேளையில் பார்வையாளர்கள் இயற்கையை ரசிக்க அல்லது கலைநிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்றச் சென்றனர். இரவில் திரையரங்க ரீதியான கலைத்திறன்கள் இரவு உணவைத் தொடர்ந்து நிகழ்த்தப்பட்டன. இது சுமார் இரவு 9:00 மணியளவில் நோயாளிகள் தங்களின் தங்கும் விடுதிகளுக்குத் திரும்பி அடுத்த நாள் காலை ஆறு மணிவரை உறங்குவதுடன் முடிவுற்றது. இந்த உடற்பயிற்சி முறையானது ஒரு மாதத்திற்குத் தொடர்ந்தது, பின்னர் நோயாளிகள் அடுத்த ஆண்டு வரும் வரையில் தங்கள் வீடுகளுக்குத் திரும்புகின்றனர். 19 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற ஐரோப்பிய ஸ்பா உடற்பயிற்சி நடைமுறைகள் இதை ஒத்த திட்டங்களைப் பின்பற்றின.
படேன்-படேன் குளியல் செயல்முறை மிதவெப்ப தெளிப்பானைக் கொண்டு தொடங்கியது. குளிப்பவர்கள் அடுத்து சுற்றுவட்ட அறையில் நுழைந்து, 20 நிமிடங்கள் 140-டிகிரி வெப்பக்காற்றில் இருந்து, அடுத்த பத்து நிமிடங்கள் 150-டிகிரி வெப்பநிலை கொண்ட அறையில் செலவழித்தனர், 154-டிகிரி ஆவிக் குளியலில் பங்கெடுத்து, பின்னர் குளித்துவிட்டு மற்றும் சோப் மசாஜைப் பெற்றனர். மசாஜிற்குப் பின்னர், குளிப்பவர்கள் ஏறத்தாழ உடல் வெப்பநிலைக்கு வெப்பமாக்கப்பட்ட குளத்தில் நீந்தினர். நீந்திய பின்னர் குளிப்பவர்கள் 15 முதல் 20 நிமிடங்களுக்கு மிதவெப்ப "ஸ்ப்ருடேல்" அறை குளத்தில் ஓய்வெடுத்தனர். இந்த ஆழமில்லாத குளத்தின் அடிப்பகுதி ஒரு 8 in மணல் அடுக்கை இயற்கையாக கற்பனேற்றம் செய்யப்பட்ட நீர்க்குமிழிகளை முழுவதுமாக கொண்டிருந்தது. இதன் பின்னர் மெதுவாக குளுமையாக்கும் ஷவர்கள் மற்றும் குளங்கள் வரிசை தொடர்ந்தது. அதன் பின்னர், குளிப்பவர்களை பணியாளர்கள் மிதவெப்ப துண்டைக்கொண்டு தேய்த்துத் துடைக்கின்றனர், பின்னர் 20 நிமிடங்கள் ஓய்வுக்காக அவர்களை படுக்கை விரிப்புகளில் சுற்றியும் அவர்களைப் போர்வைகளால் போர்த்தினர். இது சிகிச்சையின் குளியல் பகுதியை நிறைவுசெய்தது. மீதியுள்ள குணப்படுத்துதலானது பரிந்துரைக்கப்பட்ட உணவுக்கட்டுப்பாடு, உடற்பயிற்சி மற்றும் நீர் பருகுதல் திட்டம் ஆகியவற்றைக் கொண்டிருந்தது.
ஐரோப்பிய ஸ்பாக்கள் விருந்தினர்களுக்கு சூதாட்டம், குதிரைப்பந்தையம், மீன்பிடித்தல், வேட்டையாடுதல், டென்னிஸ், ஸ்கேட்டிங், நடனம், கோல்ப் மற்றும் குதிரையேற்றம் உள்ளிட்ட பல்வேறு பிற பொழுதுபோக்குகளை வழங்கின. இயற்கையை ரசித்தல் மற்றும் திரையரங்க ரீதியான கலைத்திறன்கள் ஆகியவை ஸ்பாவிற்கு செல்லும் நபர்களுக்கான கூடுதல் ஊக்கப்பரிசுகளாக வழங்கப்பட்டன. சில ஐரோப்பிய அரசுகள் ஸ்பா சிகிச்சையின் மருத்துவ நன்மைகளையும் ஏற்றுக்கொண்டு நோயாளிகளின் செலவினங்களின் பகுதியையும் செலுத்தியது. இந்தவகையான பல ஸ்பாக்கள் உடற் பருமன் மற்றும் அதிகமான அனுபவித்தல் ஆகியவற்றில் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் மேலும் பல்வேறு பிற மருத்துவக் கோளாறுகளை உடையவர்களுக்கு வேண்டியவற்றை அளித்தது. இந்தவகையான பல ஸ்பாக்கள் உடற் பருமன் மற்றும் அதிகமான அனுபவித்தல் ஆகியவற்றில் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் மேலும் பல்வேறு பிற மருத்துவக் கோளாறுகளை உடையவர்களுக்கு வேண்டியவற்றை அளித்தது.
குடியேற்ற அமெரிக்காவில் ஸ்பாக்கள்
சில ஐரோப்பிய காலனி நாடுகள் மருத்துவ தேவைக்காக வெப்ப நீர் சிகிச்சை அறிவை தம்முடன் கொண்டு வந்தனர், மேலும் பிறர் பூர்வீக அமெரிக்கர்களிடமிருந்து வெப்ப நீரூற்றுகளின் நன்மைகளைக் கற்றனர். ஐரோப்பியர்கள் பல்வேறு இந்தியப் பழங்குடியினரிடமிருந்து பல வெப்ப மற்றும் குளிர்ந்த நீரூற்றுக்களை மெதுவாகப் பெற்றனர். பின்னர் அவர்கள் நீரூற்றுக்களை ஐரோப்பிய எண்ணங்களுக்கு பொருத்தமாக மேம்படுத்தினர். 1760களில் பிரிட்டிஷ் குடியேற்ற நாடுகளைச் சேர்ந்தவர்கள் கனெக்ட்டிகுட், பென்னிசில்வானியா, நியூயார்க் மற்றும் விர்ஜினியா ஆகியவற்றில் நீர் குணப்படுத்தல்களைத் தேடுவதில் வெப்ப மற்றும் குளிர்ந்த நீருற்றுக்களுக்குப் பயணம் செய்தனர். பென்னிசில்வானியாவில் உள்ள பாத், மஞ்சள், மற்றும் பிரிஸ்டல் நீரூற்றுகள்; நியூயார்க்கில் உள்ள சரடோகா நீரூற்றுகள், கிண்டர்ஹூக் மற்றும் பால்ஸ்டன் ஸ்பா; மேலும் விர்ஜினியாவில் உள்ள மிதவெப்ப நீரூற்றுகள், வெப்ப நீரூற்றுகள் மற்றும் வெள்ளை கந்தக நீரூற்றுகள், வெஸ்ட் விர்ஜினியா (இப்பொழுது மேற்கு விர்ஜினியாவில் உள்ளது) ஆகியவை இந்த நீரூற்றுகளிடையே மிகவும் அதிகமாகப் பார்வையிடப்பட்டவை.
காலனி நாடுகளின் மருத்துவர்கள் நோய்களுக்கான வெப்ப நீரூற்றுகளை பரிந்துரைக்க மெதுவாகத் தொடங்கினர். அமெரிக்க தேச பக்தரும் மருத்துவருமான டாக்டர். பெஞ்சமின் ரஷ், 1773ம் ஆண்டில் பென்னிசில்வானியாவிலுள்ள்ள பிரிஸ்டல் நீரூற்றுகளைப் பாராட்டினார். 1783ம் ஆண்டில் டாக்டர். சாமுவேல் டென்னியும், 1792ம் ஆண்டில் டாக்டர். வாலெண்டைன் சீமேனும் நியூயார்க்கில் உள்ள சரடோகா நீரூற்றுகளின் நீரைப் பரிசோதித்து நீருற்றுகளின் சாத்தியமுள்ள பயன்பாடுகளைப் பற்றி எழுதினர். பல்வேறு நீரூற்றுகளுக்கு வரும் பார்வையாளர்களைத் தங்கவைக்க தங்கும்விடுதிகள் கட்டப்பட்டன. பயணிகள் தங்கவும், உணவருந்தவும் மற்றும் பானங்கள் பருகவும் முடியும் பொதுவிடுதிகளை தொழில்முனைவோர்கள் திறந்தனர். எனவே அமெரிக்காவில் உடல்நல ரிசார்ட் தொழில்துறை தொடங்கப்பட்டது.
19 ஆம் மற்றும் 20 ஆம் நூற்றாண்டு அமெரிக்காவில் குளியல்
இந்த ரிசார்ட்கள் நீச்சல், மீன்பிடித்தல், வேட்டையாடுதல் மற்றும் குதிரை சவாரி அதேபோன்று குளியலுக்கான கட்டிடங்களை வழங்கின. விர்ஜினியா ரிசார்ட்கள் குறிப்பாக வெண்மை கந்தக நீரூற்றுகள் உள்நாட்டுப் போரின் முன்னரும் பின்னரும்பிரபலத்தை நிரூபித்ததன. உள்நாட்டுப் போருக்குப் பின்னர், ஸ்பா விடுமுறைகள் போர்வீரர்கள் குளித்து தங்கள் காயங்களைக் குணப்படுத்தித் திரும்பும்படியாக மிகவும் பிரபலமாகின, மேலும் அமெரிக்கப் பொருளாதாரம் அதிகமான ஒய்வுநேரத்தை அனுமதித்தது. நியூயார்க்கிலுள்ள சரட்டோகா நீரூற்றுகள் இந்த வகையான செயல்பாடுகளுக்கான முக்கிய மையங்களில் ஒன்றாகின. குளியலில் சூதாட்டம், உல்லாசம், குதிரைப் பந்தையம் மற்றும் நடனம் ஆகிய ஆர்வமுள்ள சமுதாயச் செயல்பாடுகளுக்கு மிதவெப்ப அல்லது கர்பனேற்றம் செய்யப்பட்ட நீரூற்று நீரைப் பருகுதலானது முன்னுரையாக இருக்கின்றது.
நியூயார்க்கிலுள்ள சரட்டோகா நீரூற்றுகள் 1830களில் நீட்டிக்கப்பட்ட கட்டமைப்பு மேம்பாட்டைக் கொண்டிருந்தன — அந்தநேரத்தில் அரக்கன்சாஸின் வெப்ப நீரூற்றுகளின் கட்டிடங்கள், குறிப்பாக தனித்தன்மையான விவரப்படுத்துதலின்றி சிறிய மரக்கட்டை மற்றும் சட்டக கட்டமைப்புகளைக் கொண்டிருந்தன — இவை காலநிலையிலிருந்து தங்கியிருப்பவர்களை காக்க அடிப்படை உறைகளை அளிக்கிறது. 1815ம் ஆண்டில் சரடோகா பெரிய, நான்கு கட்டமைப்பு, கிரேக்க புத்துயிர் அளிப்பு விடுதிகளைக் கொண்டிருந்தது. அந்த இடத்திற்கான ரயில் மற்றும் நீராவிக் கப்பல் சேவை கிடைக்கும் தன்மையானது 1832ம் ஆண்டில் அதிக மதிநுட்பமிக்க வாடிக்கையாளர்களின் மிகப்பெரிய எண்ணிக்கையைக் கொண்டிருந்தைக் குறித்தது. விடுதிகளுடன் தொடர்புடைய தங்கும் அறைகளில் அல்லது சிறிய குளியல் அறைகளில் வழங்கப்பட்ட தனிச்சிறப்பன குளியல்கள் தவிர, 19 ஆம் நூற்றாண்டின் போது சரடோகாவின் மேம்பாடானது குளியலைத் தவிர பிற ஓய்வு நாட்டங்களின் அடிப்படையினானது. இருப்பினும் நியூயார்க்கிலுள்ள சரடோகா மற்றும் பிற ஸ்பாக்கள் அவர்களின் மேம்பாடுகளை ஆரோக்கியமான கனிம நீர்களைச் சுற்றிலும் மையப்படுத்தப்பட்டது, அவர்களின் உண்மையான அட்டையை இழுத்தலானது சிக்கலான சமுதாய வாழ்வாக இருந்தது — அது சமீபத்திய பாரிஸ் நகரிகங்களைக் காண்கின்ற குதிரைப்பந்தையத்தில் சூதாட்டத்திலிருந்து நாட்டங்களை உள்ளடக்கியது. கோடைகாலத்திற்கு மலைப்பிரதேசங்களுக்குச் செல்லுதலானது அதைச் செய்ய முடிந்த நகர்ப்புறத்தவர்களால் எடுக்கப்பட்ட முக்கிய வெளியேற்றமாக இருந்தது, சரடோகா கோடைகாலச் செயல்பாட்டிற்கான மையமாகியது. தனியார் மேம்பாடனது பெரிய நடன அறைகள், ஓபரா இல்லங்கள், கடைகள் மற்றும் கிளப் இல்லங்கள் ஆகியவற்றைக் கொண்ட மிகப்பெரிய தங்கும்விடுதிகளை அமைத்தது. 1865ம் ஆண்டில் யூனியன் ஹோட்டல் அதன் சொந்த முற்றவெளியை செயற்கை நீரூற்று மற்றும் இயல்பான புல்தரை மற்றும் இரண்டு சிறிய குளியல் இல்லங்கள் ஆகியவற்றுடன் கொண்டிருந்தது. இன்னும், 19 ஆம் நூற்றாண்டின் போது குளியல் இல்லங்கள் துணைக் கட்டமைப்புகளாகவே இருந்தன, ரிசார்ட்டின் மைய அம்சங்களாக இல்லை.
19 ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதிப் பகுதி நடைபெற்றுக்கொண்டிருந்த போது, மேற்கத்திய தொழில்முனைவோர் மிசிசிப்பி ஆற்றிலிருந்து மேற்குக் கடற்கரை வரையில் ரிசார்ட்டுகளில் இயற்கையான வெப்ப மற்றும் குளிர் நீரூற்றுக்களை உருவாக்கினர். இந்த ஸ்பாக்களில் பெரும்பாலானவை அவர்களின் வாடிக்கையாளர்களுக்கு தொட்டிக் குளியல்கள், ஆவிக் குளியல்கள், பீச்சுத் தெளிப்புகள், ஊசிக் குளியல்கள் மற்றும் குளியல் குளம் ஆகியவற்றை வழங்கின. இந்த ரிசார்ட்டுகளுக்கு ரயில் பயணத்தை ஊக்குவிக்க நாடு முழுவதும் பல்வேறு ரயில்பாதைகள் வழங்கப்பட்டுள்ளன. அரக்கன்சாஸ் வெப்ப நீரூற்றுகள், செயிண்ட் லூயிஸ் மற்றும் சிகாகோ ஆகியவற்றின் மிகப்பெரிய மாநகரங்களில் இருந்து வரும் மக்களுக்கான முக்கியமான ரிசார்ட் ஆனது.
ஸ்பாக்களின் பிரபலத்தன்மை 20 ஆம் நூற்றாண்டிலும் தொடர்ந்தது. இருப்பினும் சில மருத்துவ விமர்சகர்கள், விர்ஜினியாவின் ஹாட் ஸ்பிரிங்க்ஸ் மற்றும் நியூயார்க்கின் சரடோகா ஸ்பிரிங்க்ஸ் போன்ற பிரபல ரிசார்ட்டுகளில் உள்ள வெந்நீரூற்றுகள் சாதரண வெந்நீர்களை விட அதிகமான ஆரோக்கிய நலன்களைக் கொண்டிருக்கவில்லை என்று குற்றம் சாட்டினர். பல்வேறு ஸ்பா உரிமையாளர்கள் அவர்களின் நோயாளிக்களுகான சிறந்த நீர்சிகிச்சையை மேம்படுத்துதலின் மூலமாக அந்த விமர்சனங்களுக்குப் பதிலளித்தனர். சரடோகா ஸ்பாவில், இதயம் மற்றும் சுற்றோட்ட ஒழுங்கின்மைகள், வாதப் பிணிகள், பதற்ற ஒழுங்கின்மைகள், வளர்சிதை நோய்கள் மற்றும் தோல் வியாதிகள் ஆகியவற்றுக்கான சிகிச்சைகள் மேம்படுத்தப்பட்டன. 1910ம் ஆண்டில் நியூயார்க் மாகாண அரசாங்கம் தன்னலப் பயன்படுத்தலில் இருந்து நீரூற்றுகளைக் காக்க முக்கிய நீரூற்றுகளை வாங்கத் தொடங்கியது. பிராங்க்ளின் டெலனோ ரூஸ்வெல்ட் நியூயார்க்கின் கவர்னராக இருந்த போது, அவர் சரடோகாவில் ஐரோப்பிய வகையிலான ஸ்பா மேம்பாட்டிற்கு நிர்ப்பந்தித்தார். புதிய வளாகத்திற்காக கட்டிடவியலாளார்கள் ஐரோப்பாவில் குளியலுக்கான தொழில்நுட்பக் கூறுகளை படிப்பதில் இரண்டு ஆண்டுகள் செலவழித்தனர். 1933ம் ஆண்டில் நிறைவு செய்யப்பட்டது, மேம்பாடானது மூன்று குளியல் இல்லங்களைக் கொண்டிருந்தது — லிங்கோலன், வாஷிங்டன் மற்றும் ரூஸ்வெல்ட் ஆகியவற்றில் - பருகுதல் மண்டபம், நீரூற்றுக்கள் மண்டபம் மற்றும் சைமன் பாரூக் ரிசர்ஜ் இன்ஸ்டியூட் இல்லக் கட்டிடம் ஆகியவை. நான்கு கூடுதல் கட்டிடங்கள், பொழுது போக்கு பகுதி மற்றும் தொடர் வளைவு இல்லம் மற்றும் நீலநிற சோடினைப்பீங்கான் டெர்ரகோட்டா டைலைக் கொண்டு அலங்காரப்படுத்தப்பட்ட நீச்சல் குளம் ஆகியவற்றை ஒருங்கிணைத்தது. சரடோகா ஸ்டேட் பார்க்கின் புதியத்தரமான கட்டிடங்கள் இயல்பான செங்க்குத்து அச்சு, திண்ம செங்கல் சுவர் மற்றும் கல்லும் கான்கிரீட்டும் கலந்த ரோமானிய புத்துப்பிப்பு விளக்கம் ஆகியவற்றைக் கொண்டு மிகப்பெரிய அளவில் அமைக்கப்பட்டன. ஸ்பாவானது நடைபாதை 18 mi நீளம் கொண்ட 1200 acre பரப்பளவைக் கொண்ட இயற்கைப் பூங்காவால் சூழப்பட்டிருந்தது, "அதன் தோப்பு மற்றும் பள்ளத்தாக்கு வழியாக அறிவியல் ரீதியாக கணிக்கப்பட்ட சாய்வுவிகிதத்தில் அளவிடப்பட்ட நடைகளானது, பேரிரைச்சலைக் கொண்ட நீரூற்றுகள் அதன் தோற்றங்களுக்கு எதிர்பாரத தொடுதல்களை சேர்க்கின்றது, கீசர் புரூக்கின் குதிக்கும் நீரானது நல்ல சாலைகளின் தாழ்வுப் பாலங்களில் விழுகின்றது. முழு நன்மை பூங்காவின் இயற்கை எழிலால் எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டிருக்கிறது, ஆனால் இயல்பான புல்வெளி எதுவுமில்லை". ஊக்குவிப்பு இலக்கியங்கள் மீண்டும் விளம்பரப்படுத்தும் ஸ்பாவிற்கு நேரடியாக வெளியேயான கவர்ந்திழுப்புகள்: ஷாப்பிங், குதிரைப்பந்தையங்கள், புரட்சிகர போர் வரலாற்றுடன் தொடர்புடைய வரலாற்றுத் தளங்கள் ஆகியவை. ஜூலை 1935ம் ஆண்டில் நியூயார்க் கவர்னர் ஹெர்பர்ட் லீமேன் பொதுமக்களுக்கு புதிய கட்டிடங்களைத் திறந்து வைத்தார்.
இந்த காலகட்டத்தில் நாட்டில் இருந்த பிற முன்னணி ஸ்பாக்கள் ஆவண, இண்டியானாவின் பிரெஞ்சு லிக்; வெஸ்ட் விர்ஜினியாவின் வெப்ப நீரூற்றுகள் மற்றும் வெண்மை கந்தக நீருற்றுகள்; அரக்கன்சாசின் வெப்ப நீரூற்றுகள்; மற்றும் ஜியார்ஜியாவின் மித வெப்ப நீரூற்றுகள். குளித்தல் மற்றும் வீர் அருந்துதல் மற்றும் கழிவு வெளியேற்றுதல் வாயிலாக உடற் பருமன் மற்றும் மலச்சிக்கல் ஆகியவற்றுக்கு சிகிச்சையளிப்பதில் பிரெஞ்சு லிக் தனிச்சிறப்பு பெற்றது. விர்ஜினியாவின் வெப்ப நீரூற்றுகள் செரித்தல் வியாதிகள் மற்றும் இதய நோய்கள் சிகிச்சையிலும், வெண்மை கந்தக நீருற்றுகள் இந்த வியாதிகள் மற்றும் தோல் வியாதிகள் சிகிச்சையிலும் தனிச்சிறப்பு பெற்றவை. இரண்டு ரிசார்ட்டுக்களுமே குளியலை வழங்கின, அங்கு ஆழமற்ற குளத்தில் படுக்கவைக்கப்பட்ட நோயாளிகள் மீது தொடர்ந்து நீரில் சுத்தம் செய்யப்படும். ஜியார்ஜியாவின் மித வெப்ப நீரூற்றுகள் குளியல் மற்றும் உடற்பயிற்சி செயல்முறை மூலமாக இளம்பிள்ளை வாத சிகிச்சைக்காக பெருமதிப்பைப் பெற்றது. அதிபர் பிராங்க்ளின் டி. ரூஸ்வெல்ட், முன்னதாக சரடோகாவை ஆதரித்தார், இவர் அடிக்கடி செல்பவரும் இந்த ஸ்பாவை முன்மொழிந்தவராவார்.
ஸ்பா சிகிச்சை
நலநீராட்டு சிகிச்சை உடல் சிகிச்சை, ஸ்பா சிகிச்சை அல்லது அழகூட்டுகின்ற சிகிச்சை  என்பது உடலின் நலத்திற்கு உதவும் மருத்துவமற்ற செய்முறை. இது பெரும்பாலும் ரிசார்ட், சேருமிட ஸ்பா, டே ஸ்பா, அழகு நிலையம் அல்லது பள்ளியில் நடத்தப்படுகின்றது.
பொதுவான சிகிச்சைகள் பின்வருகின்றன:
சமீபத்திய போக்குகள்
1930களின் இறுதியில் அமெரிக்காவில் 2,000 கும் மேற்பட்ட வெப்ப- அல்லது குளிர்-நீரூற்றுக்கள் உடல்நலப் பாதுகாப்பு ரிசார்ட்கள் இயக்கப்பட்டன. இந்த எண்ணிக்கை 1950களில் அதிகமாக குறைக்கப்பட்டது மற்றும் அடுத்தடுத்த பத்தாண்டுகளில் தொடர்ந்து சரிந்தது. சமீபகாலத்தில், அமெரிக்காவில் ஸ்பாக்கள் பாரம்பரிய குளியல் செயல்பாடுகளை விடவும் சீரான உணவுப் பழக்கம், உடற்பயிற்சி அல்லது பொழுது போக்கு நிகழ்ச்சிகளை வலியுறுத்தின.
சமீபகாலம் வரையில், அமெரிக்காவில் பொது குளியல் மருத்துவத் துறையானது மந்தமான நிலையில் நிலைத்திருக்கிறது. எனினும், ஐரோப்பாவில், நோய் நீக்க இயல்புடைய குளியல்கள் எப்பொழுதும் அதிக பிரபலம், மற்றும் இன்றும் நிலைத்திருக்கின்றன. ஜப்பானிலும் அது உண்மை, அங்கு பாரம்பரிய வெப்ப நீரூற்றுக் குளியல்கள் ஆன்சென் எனப்படுகின்ற இவை, எப்போதும் அதிகமான பார்வையாளர்களால் கவரப்படுகின்றன.
ஆனால் அமெரிக்காவிலும் ஆரோக்கியம் மற்றும் உடல்நலப் பாதுகாப்பின் மேல் கவனம் அதிகரிக்கின்றன, அது போன்ற சிகிச்சைகள் மீண்டும் பிரபலமாகின்றன.
சர்வதேச ஸ்பா கூட்டமைப்பு வரையறைகள்
{0ஸ்பா{/0} - மனம், உடல் மற்றும் ஆன்மாவைப் புதுப்பிக்கின்ற பல்வேறான தொழில்முறை சேவைகள் மூலமாக ஒட்டுமொத்த நல்வாழ்வுக்கும் ஒதுக்கிவைக்கப்பட்ட இடங்கள்.
குறிப்புகள்
பகுப்பு:சிகிச்சை பகுப்பு:குளியல் பகுப்பு:கூகுள் தமிழாக்க மருத்துவக் கட்டுரைகள்
தேவீர அள்ளி
தேவீரஹள்ளி (Deveerahalli) என்பது தமிழ்நாடின், கிருஷ்ணகிரி மாவட்டம், காவேரிப்பட்டணம் ஊராட்சி ஒன்றியத்தில் அமைந்துள்ள ஓர் கிராமம் ஆகும். இது குடிமாரன அள்ளி ஊராட்சிக்கு உட்பட்டது.
அமைவிடம்
இந்த ஊரானது மாவட்ட தலைநகரான கிருஷ்ணகிரியிலிருந்து 28 கிலோமீட்டர் தொலைவிலும், காவேரிப்பட்டணத்தில் இருந்து 9 கிலோமீட்டர் தொலைவிலும், சென்னையில் இருந்து 269 கிலோமீட்டர் தொலைவிலும் உள்ளது. இந்த ஊரானது தமிழ்நாடு, கர்நாடகா, ஆந்திரா ஆகிய முன்று மாநிலங்கள் சங்கமிக்கும் இடத்தில் உள்ளது. இந்த ஊர் தென்பெண்ணை ஆற்றின் கரையில் உள்ளது. மலைகளுக்கு நடுவே அமைந்த ஊரை சுற்றிபார்க்க கோடைக்காலத்தில் அருகில் உள்ள மக்கள் வருகின்றனர்.
வரலாறு
இந்த ஊரானது பெருங்கற்காலக் காலத்திலிருந்து நீண்ட வரலாறைக் கொண்டுள்ளது. இது சோழப் பேரரசின் குளிர்கால தலைநகரமாக குறைந்த காலம் இருந்தது, என்பது மறக்கப்பட்ட ஒரு வரலாறு என்றும், தங்கள் மூதாதையர்கள் பழங்கால சோழ மன்னர்கள் என்று கிராமத்தில் வசிப்பவர்கள் கூறிக்கொள்கின்றனர்.
மக்கள்
இது சுமார் 7000 மக்கள் தொகை கொண்ட ஊராகும். பெரும்பாலான மக்களின் தாய்மொழியாக தமிழ் உள்ளது. ஆனால் கன்னடம் மற்றும் ஆங்கிலமும் பரவலாக பேசப்படுகிறது. இங்கு உள்ள பலர் பன்மொழியாளர் ஆவர். வட தமிழ்நாட்டில் உள்ள வேறு எந்த கிராமத்தையும் விட, இங்கு பல கலப்புத் திருமணங்கள் நடத்தப்படும் ஒரு முற்போக்கான கிராமமாக உள்ளது.
பொருளாதாரம்
இது தென்னை, மா, பனை மரங்கள் நிறைந்த அழகிய கிராமமாகும். மக்களுக்கு வருமானத்தின் முக்கிய ஆதாரமாக வேளாண் மற்றும் சுற்றுலாத்துறை உள்ளது. தேவேராஹஹல்லி அருகே மாம்பழ சாறு தயாரிக்கப்பட்டு, உலகெங்கிலும் ஏற்றுமதி செய்யப்படுகிறது. அக்டோபர் முதல் பிப்ரவரி வரை உலகெங்கிலும் இருந்து சுற்றுலா பயணிகள், இங்கு நிலவும் குளிர்ந்த காலநிலையை அனுபவிக்க வருகிறார்கள். மைலும் உள்ளூர் கலாச்சார நிகழ்வுகளில் அவர்கள் பங்கேற்கின்றனர்.
கல்வி
எட்டாம் வகுப்பு வரை கல்வி அளிக்கும் ஒரு அரசு நடுநிலைப் பள்ளியானது கிராமத்தில் அமைந்துள்ளது.
குறிப்புகள்
பகுப்பு:கிருஷ்ணகிரி மாவட்டத்திலுள்ள கிராமங்கள்
தெலங்காணாவில் சுற்றுலா
தெலங்காணாவில் சுற்றுலாவை (Tourism in Telangana) இந்தியாவின் தெற்கு பிராந்தியத்தில் உள்ள மாநில அரசானது தெலங்காணா மாநில சுற்றுலா மேம்பாட்டுக் கழகத்தினை ஊக்குவிக்கிறது. தெலங்காணா மாநில சுற்றுலாவின் முதல் தலைவராக ஓய்வு பெற்ற காவல்துறையின் தலைமை இயக்குனர் பெர்வாரம் ராமுலு நியமிக்கப்பட்டார். தெலங்காணாவில் உள்ள சுற்றுலா தலங்களில் வரலாற்று இடங்கள், நினைவுச்சின்னங்கள், கோட்டைகள், நீர்வீழ்ச்சி, காடுகள் மற்றும் கோயில்கள் உள்ளன.
மாநில தலைநகரான ஐதராபாத், 2015 ஆம் ஆண்டில் பார்க்க வேண்டிய உலகின் இரண்டாவது சிறந்த இடத்தைப் பிடித்தது. இது நேஷனல் ஜியோகிராஃபிக் பத்திரிகையின் 'டிராவலர்' பத்திரிகையின் ஆண்டு வழிகாட்டியில் வெளியிடப்பட்டுள்ளது.
நினைவுச்சின்னங்கள்
thumb| [[சார்மினார் ]] thumb| காகதிய கலா தோரணம் thumb| போங்கிர் கோட்டை நுழைவு சார்மினார், கோல்கொண்டா கோட்டை, குதுப் சாகி கல்லறைகள், சௌமகல்லா அரண்மனை, பாலக்ணுமா அரண்மனை மற்றும் போங்கிர் கோட்டை ஆகியவை மாநிலத்தின் சில நினைவுச்சின்னங்கள் ஆகும்.
மத சுற்றுலா
thumb| குல்பக்ஜி
thumb| [[பிர்லா மந்திர் (ஐதராபாத்)|பிர்லா மந்திர், ஐதராபாத் இரவு காட்சி ]]
வலது|thumb|220x220px| ஆசியாவின் மிகப்பெரிய தேவாலயங்களில் ஒன்றான மேதக்கில் உள்ள [[தென்னிந்தியத் திருச்சபை கதீட்ரல் தேவாலயம் ]]
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:தெலங்காணா வரலாறு பகுப்பு:சுற்றுலாத் தலங்கள்
சம்சாரமே சரணம்
சம்சாரமே சரணம் 1989 இல் வெளிவந்த தமிழ்த் திரைப்படமாகும். யோகராஜ் நடித்த இப்படத்தை ஜீவபாலன் இயக்கினார்.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:1989 தமிழ்த் திரைப்படங்கள் பகுப்பு:இந்தியத் தமிழ்த் திரைப்படங்கள்
தமிழ் துணை எழுத்து
துணைக்கால் 18 மெய்எழுத்துக்களுடன் ஆ என்ற உயிரெழுத்து சேரும்போது தோன்றும் 18 உயிர்மெய் எழுத்துக்களுடன் துணைக்கால் இடம்பெறும். இத்துணை எழுத்து உயிர்மெய் எழுத்துக்களில் வலப்புறம் மட்டுமே சேரும். (எ .கா ) க் +ஆ = கா க் என்ற மெய்யெழுத்து உயிர்மெய் எழுத்தாக மாறும்போது புள்ளி நீங்கிய வடிவம் (க ) பெறுகிறது. ஆ என்ற உயிரெழுத்து உயிர்மெய் எழுத்தாக மாறும்போது துணைக்கால் வடிவம் (ா) பெறுகிறது கா முதல் னா வரையுள்ள 18 எழுத்துக்களும் இவ்வாறே தோன்றுகின்றன.
க் +ஆ = கா    ங் +ஆ  = ஙா ச் +ஆ = சா    ஞ் +ஆ  = ஞா
ட் +ஆ = டா    ண் +ஆ = ணா
த் +ஆ = தா    ந் +ஆ  = நா
ப்+ஆ = பா     ம் +ஆ  = மா
ய்+ஆ = யா    ர் +ஆ  = ரா
ல்+ஆ = லா    வ் +ஆ  = வா
ழ் +ஆ = ழா    ள் +ஆ  = ளா
ற் +ஆ = றா    ன் +ஆ  = னா
பார்வை நுால்கள் நற்றமிழ் இலக்கணம்,டாக்டர் கோ. பரமசிவம், கவிக்குயில் பிரிண்டர்ஸ்,சென்னை,1975.
பகுப்பு:தமிழ் பகுப்பு:திருவண்ணாமலை மாவட்ட ஆசிரியர்கள் தொடங்கிய கட்டுரைகள்
மியான்மரின் நிர்வாகப் பிரிவுகள்
மியான்மார் இருபத்தி ஒன்று (21) நிர்வாக துணைப்பிரிவுகளாக பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. அவை பின்வருமாறு:
2010 ஆம் ஆண்டு ஆகத்து மாதத்திற்கு முன்னர் தற்போதைய பிரதேசங்கள் (மண்டலங்கள்) பிரிவுகள் என அழைக்கப்பட்டன. அவைகளில் ஐந்து மண்டலங்களின் பெயர்கள் அவற்றின் தலைநகரின் பெயராலேயே அழைக்கப்படுகின்றன இதில் ஐராவதி பிரதேசம் மற்றும் [[தாநின்தாரி பிரதேசம்] ஆகியவை] விதிவிலக்காகும். பிரதேசங்கள் அனைத்திலும் பர்மிய இன மக்கள் பெரும்பான்மையினராக இருப்பதால் அவர்களே அந்தப் பிரதேசம் முழுவதும் ஆதிக்கம் செலுத்துகின்றனர். மாநிலம், மண்டலம் மற்றும் வா பிரிவுப் பகுதிகளில் சிறுபான்மையினர் ஆதிக்கம் செலுத்துகின்றனர்.
யங்கோன் பிரதேசம் மற்ற பிரதேசங்களை விட மிகப்பெரிய மக்கட்தொகையை கொண்டிருக்கிறது; மற்றும் மிகவும் அடர்த்தியான மக்கட்தொகையும் இங்குதான் உள்ளது. மிகக் குறைந்த மக்கட்தொகை கொண்ட மாநிலம் காயா மாநிலம். நிலப்பரப்பளவில் ஷான் மாநிலம் மிகப் பெரியது மற்றும் யங்கோன் பிரதேசம் மிகச் சிறியதாகும்.
வெளிப்புற இணைப்புகள்
பகுப்பு:மியான்மரின் உட்பிரிவுகள்
பேளூர்
பேளூர் என்ற தலைப்பில் உள்ள கட்டுரைகள்:
மீரஜ்
மீரஜ் (Miraj) என்பது இந்தியாவின் தெற்கு மகாராட்டிராவில் உள்ள சாங்கி மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிடமான சாங்லி-மிராஜ் மற்றும் குப்வாட் மாநகராட்சியின் ஒரு பகுதியாகும். இப்பகுதியில் மிரஜ் தொடருந்து நிலையம் உள்ளது. இது 10 ஆம் நூற்றாண்டின் ஆரம்பத்தில் நிறுவப்பட்டது. இது பீசப்பூரின் ஆதில் ஷா அரசின் முக்கியமான ஆட்சிப்பகுதியாகும்
சத்ரபதி சிவாஜி தனது தென்னிந்திய முற்றுகையின் போது இரண்டு மாதங்கள் இங்கு தங்கியிருந்தார். இதன் இருப்பிடம் காரணமாக, இது ஒரு முக்கியக் கோட்டையாக வைக்கப்பட்டுள்ளது. இது பழைய மீரஜ் மாநிலத்தின் தலைநகராக இருந்தது. இது மத்திய இருப்புப்பாதைத் தொடரில் ஒரு முக்கியமான சந்திப்பாகும். பட்வர்தன் குடும்பம் சுதந்திரம் வரை மீரஜ்ஜின் பரம்பரை ஆட்சியாளர்களாக இருந்தனர்.
நகரம் 1999 இல் உருவாக்கப்பட்ட சாங்லி-மீரஜ்-குப்வாட் மாநகராட்சியின் ஒரு பகுதியாகும். இந்துஸ்தானி இசை மற்றும் மருத்துவ சேவைகளுக்காக இந்த நகரம் அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளது. வட கர்நாடகாவின் அருகிலுள்ள மாவட்டங்களிலிருந்தும் அரபு நாடுகளிலிருந்தும் பல மருத்துவ சுற்றுலா பயணிகள் வருகை தருகின்றனர். பிள்ளையார் திருவிழா மிகுந்த ஆர்வத்துடன் கொண்டாடப்படுகிறது. மீரஜ் அதன் குறிப்பை ஆசி ஹாய் பன்வா பன்வி, கத்யார் கல்ஜாத் குஸ்லி போன்றத் திரைப்படங்களிலும் காண்கிறது.
ஆரம்பகால வரலாறு
கி.பி 1024 இல், மீரஜ் சிலஹார் வம்சத்தைச் சேர்ந்த நரசிம்மன் என்பவரால் ஆளப்பட்டது. 1216 முதல் 1316 வரை தேவகிரி யாதவப் பேரரசு நகரத்தை ஆண்டனர். 1395 இல், பாமினி சுல்தானகம் இந்நகரைக் கைப்பற்றினர். 1391 மற்றும் 1403 க்கு இடையில், துர்காதேவி பஞ்சத்தால் நகரம் பாதிக்கப்பட்டது. 1423 முதல், மாலிக் இமாத் உல் முல்க் என்பவர் ஆட்சி செய்தார். 1494 என்பது பகதூர் கான் கிலானியின் கிளர்ச்சி செய்தார். 1660 ஆம் ஆண்டின் இரண்டு மாதங்களுக்கு, சிவாஜி மற்றும் ஆதில்ஷா ஆகியோர் நகரை தங்களது கட்டுப்பாட்டில் கொண்டுவர போராடினர். 1680 ஆம் ஆண்டில், சாந்தாஜி கோர்பேட் நகரின் தேஷ்முகி ஆனார். ஆறு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, இந்த நகரம் ஒளரங்கசீப்பால் கைப்பற்றப்பட்டது. ஷாகு 1739 அக்டோபர் 3 ஆம் தேதி மீரஜ்ஜில் அதிகாரத்தைப் பெற்று மராட்டிய ஆட்சியைக் கொண்டுவருகிறார். 1819 ஆம் ஆண்டில், பிரித்தானிய ஆட்சி நிறுவப்பட்டது. 1948 இல், இந்திய குடியரசின் ஒரு பகுதியாக மாறியது.
புள்ளிவிவரங்கள்
2011 மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, மீரஜ் பகுதியின் மக்கள் தொகை பின்வருமாறு. மராத்தி நகரத்தின் உத்தியோகபூர்வ மற்றும் பரவலாக பேசப்படும் மொழியாகும். மராத்தியுடன் கலந்த ஒரு தனித்துவமான இந்தியும் பேசப்படுகிறது.
இந்துஸ்தானி இசை
கலைஞர்கள் நிகழ்த்துவதற்கான பிரபலமான இடமாக இந்நகரம் இருந்துள்ளது. கந்தர்வ மகாவித்யாலயாவின் நிர்வாக அலுவலகம் இங்குள்ளது. சித்தார் இசைக்காருவியை உற்பத்தி செய்வதிலும் இந்த நகரம் நன்கு அறியப்படுகிறது.
இசைக்கருவி உற்பத்தி
சித்தார், சரோத் மற்றும் தம்புரா போன்ற மரத்தினால் செய்யப்படும் இந்திய சரம் கருவிகள் இங்கு உற்பத்தி செய்யப்படுகின்றன. கருவி தயாரிக்கும் கலையை 18 ஆம் நூற்றாண்டில் பரித்சாஹேப் சித்தார்மேக்கர் என்பவர் உருவாக்கியுள்ளார். அவருடைய சந்ததியினர் இந்த பாரம்பரியத்தை பின்பற்றுகிறார்கள். மீரஜ்ஜின் சிறிய பகுதி சித்தார்களை உருவாக்குவதற்கும் அவர்களின் கைவினைத்திறனுக்கு புகழ் பெற்றது. இந்த கருவிகளை உருவாக்கும் பாரம்பரிய கைவினை மீரஜ்ஜின் சிறிய சந்தைகளின் உயிர்ச்சக்தியை ஊக்குவிக்கும் தலைமுறைக்கு அனுப்பப்படுகிறது.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:இந்தியாவின் மன்னராட்சிகள் பகுப்பு:Coordinates on Wikidata பகுப்பு:மகாராட்டிர மாநிலத்திலுள்ள ஊர்களும் நகரங்களும் பகுப்பு:சாங்குலி மாவட்டம்
மேத்தியு ஹன்ட்
மேத்தியு ஹன்ட்  (Matthew Hunt , பிறப்பு: சூன் 10 1977),  இங்கிலாந்து அணியின் துடுப்பாட்டக்காரர். இவர் எந்தவொரு தேர்வுத் துடுப்பாட்டப் போட்டியிலும் கலந்து கொள்ளவில்லை. இருப்பினும் ஐந்து ஏ-தர துடுப்பாட்டப் போட்டிகளில் கலந்து கொண்டுள்ளார். 2002-2004 ஆண்டுகளில், ஏ-தர துடுப்பாட்டப் போட்டிகளில் பங்குகொண்டார்.
வெளி இணைப்பு
மேத்தியு ஹன்ட் - கிரிக்க்ட் ஆக்கைவில் இருந்து விளையாட்டுவீரர் விபரக்குறிப்பு. கடைசியாகப் பார்க்கப்பட்ட திகதி திசம்பர் 26, 2011.
பகுப்பு:இங்கிலாந்துத் துடுப்பாட்டக்காரர்கள் பகுப்பு:1977 பிறப்புகள் பகுப்பு:டெவான் துடுப்பாட்டக்காரர்கள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள்
கோவா விரைவுவண்டி
கோவா விரைவுவண்டி இந்திய ரயில்வேயால் நாள்தோறும் இயக்கப்படும் அதிவிரைவு ரயில்சேவை ஆகும். இது வாஸ்கோடகாமாவையும் புது தில்லியிலுள்ள ஹசரத் நிசாமுதீன் நிலையத்தையும் இணைக்கிறது. தலைநகரங்களை புது டெல்லியுடன் இணைக்கும் ரயில்சேவைகளான கர்நாடக விரைவுவண்டி, ஆந்திரப் பிரதேச விரைவுவண்டி போன்றவற்றைப் போலவே இதுவும் செயல்படுகிறது. கோவாவின் பஞ்சிம் இடத்திற்கு அருகிலுள்ள ரயில்வே தலைமையகம் வாஸ்கோடகாமா (VSG) ஆகும்.
இடவசதிகள்
2 ஏசி 2-டையர், 3 ஏசி 3-டையர், 11 படுக்கை வகுப்புகள், 3 முன்பதிவற்ற பொதுப் பெட்டிகள், 1 பாண்ட்ரி கார், 2 பளுவிற்கான/மூட்டைகளுக்கான பகுதி (ரயில்வேயின் தபால் சேவை மற்றும் பாதுகாப்பாளர்களுக்கான பகுதி) என மொத்தமாக 22 பெட்டிகள் உள்ளன. சில வேளைகளில் அதிகமாக 1 ஏசி 3-டையர் BX1 என்ற பெயருடன் ரயிலில் இணைக்கப்படும். அதனால் ஒரு சில வேளைகளில் 23 பெட்டிகளைக் கொண்டிருக்கும்.
வழிப்பாதை
மார்கோ, லோண்டா, பெல்கம், மிராஜ், சங்க்லி, சடரா, புனே, தாவுத், மண்மட், புசவால், இடராசி, போபால், ஜான்சி, குவாலியர், ஆக்ரா மற்றும் மதுரா வழியே இந்த ரயில் இயக்கப்படுகிறது. இதன் பயண நேரமான 39 மணி 25 நிமிடங்களில், 2202 கிலோமீட்டரைக் கடக்கிறது. கர்நாடகா, மஹாராஷ்டிரா, மத்திய பிரதேசம், உத்திர பிரதேசம், ஹரியானா ஆகிய மாநிலங்களின் வழியாக செல்லும் இந்த ரயில் ராஜஸ்தான் மாநிலத்தின் தால்பூர் நிலையத்தின் வழியாக நிறுத்தமின்றி செல்கிறது.
மாற்றுவழி இயக்கம்
கோவா எக்ஸ்பிரஸ் கீழ்க்கண்ட மூன்று இடங்களில் அதன் திசையினை மாற்றிக்கொள்கிறது.
குறிப்புகள்
பகுப்பு:இந்திய விரைவுவண்டிகள்
சிரிப்பு
right|thumb|250px
சிரிப்பு (Laughter) என்பது மனிதனோடு கூடப்பிறந்த ஓர் உணர்வின் வெளிப்பாடு. இது ஓர் ஆரோக்கியமான மனிதனிடமிருந்து பல விதமான சந்தர்ப்பங்களிலும் இயல்பாக வெளிப்படக்கூடிய ஒன்று. சிரிப்பு மனதையும், உடலையும் வலிமைப்படுத்தி புத்துணர்வுடன் வைத்திருக்கும் என மருத்துவர்கள் கண்டறிந்துள்ளார்கள். சிரிக்கும் போது உடலில் 300 தசைகள் அசைகின்றன. உடலிலும், மனதிலும் உள்ள அழுத்தங்களும், கவலைகளும் வெளியேறுகின்றன. குறிப்பாக முகத்திலுள்ள தசைகளும், நெஞ்சுத் தசைகளும் பலம் பெற்று ஆரோக்கியத்தைத் தருகின்றன. சிரிக்கும் போது ஆழமாக மூச்சை இழுக்க முடிவதால் உடல் கூடிய ஒக்சிசனை உள்வாங்கிக் கொள்கிறது. நோயெதிர்ப்புச் சக்தி உடலில் அதிகரிக்கிறது. மூளை அதிகமான சந்தோச ஓர்மோன்களை உடலுக்குள் தெளிக்கிறது. ஆனாலும் வாழ்க்கையின் மீதுள்ள ஆர்வம் காரணமாக ஒரு நாளில் குழந்தைகள் சராசரியாக 400 தடவைகள் சிரிக்கும் போது பெற்றோர்கள் 15 தடவைகள் மட்டுமே சிரிக்கிறார்கள் என்பது கணிக்கப் பெற்றுள்ளது.
பலர் குழுமியுள்ள இடத்தில் ஒருவர் சிரித்தால் அதைப் பார்த்து பலர் சிரிக்க வாய்ப்புண்டாகும். வாய்விட்டுச் சிரித்தால் இரத்த ஓட்டம் சீராகி உடல் நலத்திற்கு நன்மை விளைவிக்கும். பல பெருநகரங்களில் தற்போது பலர் ஒன்றுகூடிச் சிரிப்பதை ஒரு வகையான பயிற்சியாக மேற்கொண்டுள்ளனர்.
"சிரிப்பு" என்பது பல வித ஒலிகளுடன் மகிழ்ச்சியை தெரிவிப்பதாகும். இது நகைச்சுவையைக் கூறும் போதோ அல்லது கேட்ட போதோ வாய்விட்டுச் சிரித்து மகிழ்ச்சியை வெளிப்படையாகக் காட்டுவதாகும்.
அச்சிதழ்களில் சிரிப்பு
வார, மாதம் என வெளிவரும் பருவ இதழ்களில் படிப்பவர்களுக்கு மகிழ்ச்சியூட்டுவதற்காகவும், அந்த மகிழ்ச்சியுடன் அவர்களை சிந்திக்க வைக்கவும் சிரிப்புகள் வெளியிடப்படுகின்றன. சில நாளிதழ்களிலும் கூட சிரிப்புகள் வெளியிடப்படுகின்றன. மனிதன் எப்போதும் கடுமையான செய்திகளைப் படிக்கவும் சிந்திக்கவும் விரும்புவதில்லை. சில தகவல்களை நகைச்சுவையோடு பார்க்கவும் படிக்கவும் விரும்புகிறான். சிரிப்புகள் சிரிக்க மட்டுமில்லாமல் சிந்திக்கவும் வைக்கின்ற வகையில் எழுதும் எழுத்தாளர்கள் நகைச்சுவை எழுத்தாளர்கள் என்று அழைக்கப்படுகின்றனர்.
புன்னகை
புன்னகை என்பது எந்தவிதமான ஓசையையும் செய்யாமல் உள்ளத்தில் ஏற்படும் மகிழ்ச்சியை முகத்தில் காண்பிக்கும் ஓர் உணர்ச்சியின் வெளிப்பாடாகும். உலகம் முழுதும் உள்ள மக்கள், புன்னகை என்பதனை, மனத்தில் உள்ள மகிழ்ச்சியை வெளிப்படத்தும் ஒரு சாதனமாகவே கருதுகிறார்கள். மனதில் உள்ள மகிழ்ச்சியானது புன்னகையின் வடிவில் தானாகவே வெளிவருகிறது. சில சமயம் புன்னகையானது கண்களிலும் கண்களைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளிலும் காணப்படுகிறது. புன்னகை வருவதற்கு முக்கிய காரணம் உள்ளத்தில் ஏற்படும் மகிழ்ச்சியே.
விலங்குகள் பல்லைக்காட்டும் போது அது சிரிப்பதாக நமக்குத் தோன்றுகிறது. ஆனால் அதுவே மற்றவர்களை பயமுறுத்துவதற்காகவும், தாழ்படிந்து போவதற்கான அறிகுறியும் ஆகும். மேலும் அதுவே பயத்தின் அறிகுறியாகவும் இருக்கலாம்.
சிரிப்பின் வரலாறு
புன்னகை என்பது அச்சத்தின் அறிகுறி என்று பல உயிரியல் அறிஞர்கள் கருதினர். பல்லாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு குரங்குகளும், மனிதக்குரங்குகளும் தாங்கள் யாருக்கும் தீங்கிழைக்காதவர்கள் என்பதனை தங்களின் பல்லைக்காட்டி நம் முன்னோர்களுக்குத் தெரிவித்தன. ஒவ்வொரு உயிரனமும் சிரிப்பை விதவிதமாக வெளிப்படுத்தி வந்துள்ளன. குறிப்பாக, மனிதர்கள் தங்களது மகிழ்ச்சியை புன்னகையாகவும், புன்முறுவலாகவும், முகமலர்ச்சியாகவும், இன்முகம் காட்டியும் தெரிவிக்கிறார்கள்.
சிலர் சிரிக்கும் போது தங்களது மகிழ்ச்சியை புன்னகையாக உதட்டின் மூலமாக தெரியப்படுத்துவர். சிலர் பற்கள் வெளியே தெரியும்படி சிரித்து தெரியப்படுத்துவர். முகத்தில் தெரியும் வெளிப்பாடு, அன்பு, மகிழ்ச்சி, செருக்கு, இறுமாப்பு, தற்பெருமை, அகம்பாவம், அவமதிப்பு, புறக்கணிப்பு, வெறுப்பு முதலிய உணர்ச்சிகளை எல்லோரும் அறியும் வண்ணம் வெளிப்படுத்தும். இதில் அன்பு கலந்த மகிழ்ச்சியைத் தெரியப்படுத்தும் ஓர் உணர்ச்சியின் வடிவமே நமக்கு உதட்டில் புன்னகையாக வெளிப்படுகிறது.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:நகைச்சுவை பகுப்பு:தன்னியல்பு வினைகள் பகுப்பு:உணர்ச்சிகள்
வடலி சகோதரர்கள்
வடலி சகோதரர்கள் - புரஞ்சந்த் வடலி மற்றும் பியாரேலால் வடலி - இந்தியாவின் பஞ்சாப் மாநிலத்திலுள்ள அமிர்தசரஸ் மாவட்டத்தின் குரு கி வடலியைச் சேர்ந்த சூஃபி பாடகர்கள் மற்றும் இசைக்கலைஞர்கள் ஆவர். இருவரில் இளையவரான பியாரேலால் வடலி 4 மார்ச் 2018 அன்று தனது 75வது வயதில் அமிர்தசரஸ் ஃபோர்டிஸ் எஸ்கார்ட்ஸ் இருதய நிலையத்தில் மாரடைப்பு காரணமாக உயிரிழந்தார்.
சூஃபி துறவிகளின் செய்திகளைப் பாடுவதற்காக பெயர்பெற்ற இசைக்கலைஞர்களின் ஐந்தாம் தலைமுறையில் பிறந்த வடலி சகோதரர்கள், சூஃபி பாடகர்களாக மாறுவதற்கு முன்பு மிகவும் எதிர்பாராத தொழில்களில் ஈடுபட்டிருந்தனர். மூத்த சகோதரரான புரஞ்சந்த் வடலி, 25 ஆண்டுகளாக அகாராவில் (மல்யுத்த வளையம்) இருந்தார். இளயவரான ப்யாரேலால் கிராமத்தில் ராஸ் லீலாவில் கிருஷ்ணனாக நடித்ததன் மூலம், பியாரேலால் குடும்பத்திற்கு வருமானத்திற்காகப் பங்களித்தார்.
ஆரம்ப கால வாழ்க்கை
அவர்களின் தந்தையான தாக்கூர் தாஸ் வடலி, புரஞ்சந்தை இசையைக் கற்க வற்புறுத்தினார். பாட்டியாலா கரானாவின் உஸ்தாத் படே குலாம் அலி கான் போன்ற புகழ்பெற்ற இசையாசிரியர்களிடம் புரஞ்சந்த் இசை பயின்றார். பியாரேலால் தனது மூத்த சகோதரிடம் பயிற்சி பெற்றார். அவரை இறக்கும் வரையிலும் தனது குருவாகவும் வழிகாட்டியாகவும் கருதினார்.
தொழில்
அவர்களின் முதல் இசை நிகழ்ச்சி,அவர்களின் கிராமத்திற்கு வெளியே ஜலந்தரில் உள்ள ஹர்பல்லப் கோயிலில் நடைபெற்றது. 1975 ஆம் ஆண்டில், இருவரும் ஹர்பல்லப் சங்கீத் சம்மேளனத்தில்ல் நிகழ்ச்சி நடத்த ஜலந்தருக்குச் சென்றனர். ஆனால் அவர்களின் தோற்றம் காரணமாக பாட அனுமதிக்கப்படவில்லை. ஏமாற்றமடைந்த அவர்கள், ஹர்பல்லப் கோவிலில் ஒரு இசை சமர்ப்பனம் செய்ய முடிவு செய்தனர். அங்கு அகில இந்திய வானொலியின் நிர்வாகி, ஜலந்தர், அவர்களைக் கண்டு அவர்களின் முதல் பாடலைப் பதிவு செய்தார்.
வடலி சகோதரர்கள் குர்பானி, காஃபி, கஜல் மற்றும் பஜன் இசைவகைகளில் பாடியுள்ளனர். அவர்கள் குரு கி வடலியில் உள்ள தங்கள் மூதாதையர்கள் வீட்டில் வசிக்கின்றனர். மேலும் அதைப் பாதுகாப்பதாக உறுதியளிப்பவர்களுக்கே இசை கற்பிக்கிறார்கள். அவர்கள் தங்கள் சீடர்களிடம் கட்டணம் வசூலிக்க மாட்டார்கள்.மேலும் தெய்வீகத்திற்கு அர்ப்பணித்து மிகவும் எளிமையான வாழ்க்கையை நடத்துகிறார்கள்.
அவர்கள் சூஃபி பாரம்பரியத்தை ஆழமாக நம்புகிறார்கள். அவர்கள் தங்களை, பெரிய மகான்களின் பிரசங்கமானது மற்றவர்களுக்குக் கடத்தப்படும் ஒரு ஊடகமாகக் கருதுகிறார்கள். அவர்கள் வணிக ரீதியாக ஒருபோதும் ஈடுபடவில்லை. அவர்கள் பெயரில் ஒரு சில இசைப்பதிவுகள் மட்டுமே உள்ளன (பெரும்பாலும் நேரடி கச்சேரிகளில் இருந்து). அவர்கள் சுதந்திரமாகப் பாடுவதை தெய்வீகமானதாக நம்புகிறார்கள். அவர்கள் தங்கள் இசையில் மின்னனு சாதனங்களின் இசையைச் சேர்ப்பதில் ஏடுபாடு கொள்ளவில்லை. மேலும் ஆலாப் மற்றும் டான்ஸ் கருவிகளப் பயன்படுத்துவதிலேயே ஆர்வம் காண்பிக்கின்றனர். சுதந்திரமான சூழலில் தடையின்றி பாடினால் மட்டுமே ஆன்மீக உச்சத்தை அடைய முடியும் என்று அவர்கள் நம்புகிறார்கள்.
பாலிவுட்
2003 இல், அவர்கள் பாலிவுட்டில் இணந்தனர். இசை அமைப்பாளரும் எழுத்தாளருமான குல்ஜாரின் ஆத்மார்த்தமான பாடல் வரிகளை அவர்களின் தனித்துவமான பாணியில் பிஞ்சர் திரைப்படத்தில் வழங்கினர். தூப் திரைப்படத்திலும் ஒரு பாடல் பாடியுள்லனர். டிஸ்கவரி சேனல் அவர்களப்பற்றிய ஆவணப்படம் உருவாக்கத் திட்டமிட்டுள்ளது.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:சங்கீத நாடக அகாதமி விருது பெற்றவர்கள் பகுப்பு:பத்மசிறீ விருது பெற்ற கலைத் துறையினர் பகுப்பு:2018 இறப்புகள் பகுப்பு:ஆண் பாடகர்கள் பகுப்பு:நாட்டுப்புறப் பாடகர்கள் பகுப்பு:சகோதர இரட்டையர் (வாய்ப்பாட்டு)
ரீசாஉல் இசுலாம்
ரீசாஉல் இசுலாம் (Rezaul Islam, பிறப்பு: சூலை 26 1987), வங்காளதேசத் துடுப்பாட்டக்காரர். இவர் எந்தவொரு தேர்வுத் துடுப்பாட்டப் போட்டியிலும் கலந்து கொள்ளவில்லை. இருப்பினும் முதல்தர துடுப்பாட்டப் போட்டிகள் மூன்று ஏ-தர போட்டிகள் ஐந்து ஆகியவற்றில் கலந்து கொண்டுள்ளார்.
மின்னணு இசை
மின்னணு இசை என்பது, மின்னணு இசைக்கருவிகள், மின்னணு இசைத் தொழில்நுட்பம் என்பவற்றைப் பயன்படுத்தி உருவாக்கப்படும் இசையைக் குறிக்கும். மின்பொறிமுறை மூலம் உருவாக்கப்படும் ஒலிக்கும், மின்னணுத் தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்தி உருவாக்கப்படும் ஒலிக்கும் இடையில் வேறுபாடு உண்டு. மின்சார கிட்டார், மின்பொறிமுறை மூலம் ஒலியை உருவாக்கும் ஒரு இசைக்கருவி ஆகும். ஒலித் தொகுப்பிகளும், கணினிகளும் ஒலியை உருவாக்குவதற்கு மின்னணுத் தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்துகின்றன.
மின்னணு இசை ஒரு காலத்தில் மேற்கத்திய உயர்தரமான கலைத்துவ இசைகளுக்காகவே பயன்படுத்தப்பட்டன. ஆனால் 1960 இன் பிற்பகுதியில் மின்னணுத் தொழில்நுட்பம் இலகுவாக எல்லோருக்கும் கிடைக்கத் தக்கதாக ஆனதைத் தொடர்ந்து பொது மக்கள் இசைத்துறையிலும் மின்னணு இசை பயன்படத் தொடங்கியது.
நிகழ்த்து இசைக்கான முதல் மின்னணு சாதனங்கள் 19 ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் உருவாக்கப்பட்டன மேலும் அதன் பின்னர் விரைவில் இத்தாலிய எதிர்காலவியலாளர்கள் இசையாக கருதப்படாத ஒலிகளை ஆராய்ந்தனர். 1920 மற்றும் 1930 ஆம் ஆண்டுகளின் போது, ​​மின்னணு கருவிகள் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டு மின்னணு உபகரணங்களுக்கான முதல் பாடல்கள் உருவாக்கப்பட்டது. 1940 களில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட காந்த ஒலிநாடப்பதிவுகள், அவற்றின் வேகத்தைத்தையும், திசையையும் மாற்றுவதன் மூலம் இசையமைப்பாளர்கள் ஒலிகளை பதியவும், மாற்றியமைக்கவும் அனுமதித்தது. இது 1940 களில் எகிப்து மற்றும் பிரான்சு நாடுகளில் மின்ஒலியியல் இசை வளர்ச்சிக்கு வழிகோலியது. தனித்த ஓரிசை மின்னணுவியல் மின்னியற்றியால் 1953 ல் முதன்முதலில் செருமனியில் உருவாக்கப்பட்டது. 1950 களின் துவக்கத்தில் சப்பான் மற்றும் ஐக்கிய மாகாணங்களிலும் மின்னணு இசை உருவாக்கப்பட்டது. இசையை உருவாக்க கணினிகளின் வருகை ஒரு முக்கியத்துவமான புதிய வளர்ச்சி ஆகும். கணிப்பு நெறிமுறை இசையமைப்பானது 1951 ல் ஆஸ்திரேலியாவில் முதலில் செயல்விளக்கம் செய்துகாட்டப்பட்டது.
1960 களில் அமெரிக்கா மற்றும் ஐரோப்பாவில் நேரலை மின்னணுவியல் முன்னோடியாக விளங்கியது. ஜப்பானிய மின்னணு இசைக் கருவிகள் இசை துறையில் பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தத் தொடங்கியது. ஜமைக்கன் டப் இசை பிரபலமான மின்னணு இசை வடிவமாக வெளிப்பட்டது. 1970 களின் முற்பகுதியில் ஒற்றைத்தடவொலி மினிமோக் தொகுப்பி மற்றும் ஜப்பானிய டிரம் இயந்திரங்கள் ஒருங்கிணைந்த மின்னணு இசையை பிரபலப்படுத்த உதவியது.
1970 களில் மின்னணு இசை கனிசமான தாக்கத்தை பிரபல இசை வடிவங்களின் மீது ஏற்படுத்தின. பல்லொலி தொகுப்பிகள், மின்னணு மேளங்கள், மேளக் கருவிகள் மற்றும் திருப்புமேசைக் கருவிகள் ஊடாக திசுக்கோ, கிரவுத்துராக்கு இசை அல்லது காஸ்மிக் இசை, புது அலை, சிந்திசை, ஹிப் ஹாப் மற்றும் மின்னணு ஆடலிசை (Electronic dance music- EDM) போன்ற ஆட்ட வகைகளிலும் தாக்கத்தை உண்டாக்கின. 1980 களில், மின்னணு இசை பிரபலமான இசைத்தொகுப்பிகளில் மிகவும் ஆதிக்கம் செலுத்தியது. மேலும் இவை தொகுப்பிகளின் மீது அதிக நம்பகத்தன்மையுடன் இருந்த காரணத்தால் ரோலண்ட் TR-808 போன்ற நிகழ்ச்சி மேள இயந்திரங்கள் மற்றும் TB-303 போன்ற அடித்தொனி தொகுப்பிகள் உருவாக்கப்பட்டன. 1980 களின் முற்பகுதியில், யமஹா டிஎக்ஸ் 7 போன்ற எண்முறை தொகுப்பிகள் உள்ளிட்ட எண்ம தொழில்நுட்பங்கள் பிரபலமடைந்தன, மேலும் இசைக் கலைஞர்களின் மற்றும் இசை வியாபாரிகள் குழு இசை கருவி டிஜிட்டல் இடைமுகத்தை (MIDI) உருவாக்கினர்.
19 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் இருந்து 20 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதி வரை
thumb|250px|[[Telharmonium, Thaddeus Cahill, 1897.]] ஒலிகளைப் பதிவு செய்யவதற்கான வல்லமை மின்னணு இசையுடன் தொடர்பு உடையதாகக் கருதப்பட்டு வந்திருப்பினும், இது கட்டாயம் அல்ல. நாம் அறிந்த மிக முந்திய ஒலிப்பதிவுக் கருவி, போனாட்டோகிராப் எனப்படும் கருவியாகும். இதற்கான உரிமம் 1857 ஆம் ஆண்டில் எட்வார்ட்-லியொன் ஸ்காட் டி மார்ட்டின்வில்லி என்பவருக்கு வழங்கப்பட்டது. இது பார்க்கக்கூடிய வடிவில் ஒலிகளைப் பதிவு செய்யக்கூடியதே அன்றி அவ்வொலிகளை மீண்டும் உருவாக்கும் வல்லமை கொண்டதல்ல. 1878 ஆம் ஆண்டில் தாமஸ் ஆல்வா எடிசன் போனோகிராப் என்னும் கருவியொன்றுக்கு உரிமம் பெற்றார். இக் கருவியிலும் ஸ்காட்டின் கருவியிலிருந்தது போலவே உருளை ஒன்று பயன்படுத்தப்பட்டது. இவ்வாறான உருளைகளே சிலகாலம் தொடர்ச்சியாகப் பயன்பாட்டில் இருந்தன. 1887 ல், எமில் பெர்லினர் என்பவர் தட்டைப் பயன்படுத்தும் போனோகிராப் ஒன்றை உருவாக்கினார்.
மின்னணு இசைத்துறையில் குறிப்பிடத்தக்க தாக்கத்தை உருவாக்கிய கண்டுபிடிப்பு லீ டி பாரெஸ்ட் என்பவர் உருவாக்கிய மும்முனைய ஆடியன் (audion) ஆகும். 1906 ஆம் ஆண்டில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட இதுவே முதலாவது வெற்றிடக் குழாய் ஆகும். இவ்வெற்றிடக் குழாய்களே மின் சமிக்ஞைகளைப் மிகைப்படுத்தல், வானொலி ஒலிபரப்பு, கணிப்பொறி ஆகியவற்றிலும் பயன்படுத்தப்படுவதற்கான கருவிகளை உருவாக்கப் பயன்பட்டன.
ஆரம்பகால இசை உருவாக்கம்
வெற்றிடக்குழாய்களின் வளர்ச்சியானது மின்னணு இசைக் கருவிகளை சிறிய கையடக்க கருவியாகவும், லாகவகாமாகவும் கையாளும் வகையிலும் தயாரிக்க அடிகோலியது. 1930 களில் தொடக்கத்தில் தெரிமின், ஓண்டசு மார்டினோட் மற்றும் திராத்தோனியம் போன்ற கருவிகள் வணிக ரீதியில் தயாரிக்கப்பட்டன.
1920 களின் பிற்பகுதியில் இருந்து ஜோசப் சில்லிங்கர் போன்ற செல்வாக்கு பெற்ற இசைக்கலைஞர்கள் மின்னணு இசைக்கருவிகளை ஏற்று அவற்றின் பயன்பாட்டை அதிகரித்தனர். அவை பொதுவாக இசைக்குழுக்களில் பயன்படுத்தப்படுகின்றன, மேலும் பெரும்பாலான இசையமைப்பாளர்கள், தந்திக்கருவிகளுக்கு மாற்றாக தெரமைன் இசைக்கருவிகளுக்காக இசைக்ககுறிப்புகளை எழுதினர்.
புதுமுயற்சி இசையமைப்பாளர்கள் மிக அதிகமாக மின்னணு இசைக்கருவிகளைப் பயன்படுத்தியதால் கடுமையாக விமர்சிக்கப்பட்டனர். அக்கருவிகள் அடிநாத வளங்களை விரிவாக்க முக்கியமாக திகழ்ந்தன. நுண்ணிசை கலைஞர்களான சார்லஸ் ஐவ்ஸ், டிமிட்ரியோஸ் லெவிடிஸ், ஆலிவர் மெசியான் மற்றும் எட்ஜார்ட் வார்ஸ் போன்றவர்கள் ஏற்கனவே இவற்றைில் நிபுனத்துவம் பெற்றவர்களாக இருந்தனர். மேலும், பெர்சி க்ரேங்கர் தெரமைன் கருவியை குறிப்பிட்ட சுருதிவகையை உருவாக்கப் பயன்படுத்தினார். ரஷ்ய இசையமைப்பாளர்களான காவிரிப் போபொவ் அதை வேறு விதமாக சத்த ஆதாரமாகக் கருதினார் (ஒலிப்பு இரைச்சலிசை).
பதிவு அனுபவங்கள்
ஆரம்பகால பதிவு தொழில்நுட்பத்தில் முன்னேற்றங்கள் மின்னணு உபகரணங்களோடு இணையாகவே செய்யப்பட்டு வந்திருக்கின்றன. 19 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் இயந்திர ஒலிவரைவி கொண்டு ஒலிகளை உருவாக்கி அதனை பதிவு செய்றும் நடைமுறைகள்  கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. ஒலிப்பதிவுக் கருவிகள் பொதுவான வீட்டுச் சாதனமாக மாறத்துவங்கி 1920 களில் இசையமைப்பாளர்கள் அவர்களின் சிறு அளவிலான செயல்திற இசை வடிவங்களை பதிவு செய்ய இக்கருவிகளைப் பயன்படுத்தினர்.
1925 ஆம் ஆண்டில் மின்னியல் ரீதியிலான இசைப் பதிவுகள் அறிமுகப்பட்டதைத் தொடர்ந்து அதிகமான பதிவுப் பரிசோதனைகளை மேற்கொண்டனர். 1930 இல் பால் ஹின்மெயித் மற்றும் எர்ன்ஸ்ட் டச் ஆகியோர் பல இசைத் துண்டுகளை குரலிசையை பல்வேறு வேகங்களில் பதிவு செய்தனர். இத்தகைய முறைகளின் ஆதிக்கம் காரணமாக 1939 ல் ஜான் கேஜ் கற்பனை நிலக்காட்சி எண். 1 (Imaginary Landscape No. 1) என்ற இசைத்தொகுப்பை வெளியிட்டார். இதில் பதிவு செய்யப்பட்ட தொணியிசையின் வேகத்தை மாற்றியமைத்திருந்தார்.
ஒரே நேரத்தில், இசையமைப்பாளர்கள் புதிதாக உருவாக்கப்பட்ட ஒளிப்படத்தில்-ஒலி தொழில்நுட்பத்துடன் முயற்சிக்கத் தொடங்கினர். டிரிஸ்டன் சாரா, குர்த் ஷ்விட்டர்ஸ், பிலிப்போ டோமாசோ மரினெட்டி, வால்டர் ரட்மான் மற்றும் சிக்கா வெர்டோவ் போன்ற நிகழ்துக்கலை பாடகர்களால் பாடப்பட்ட ஒலி தொகுதிகள் ஒன்றாக இணைக்கப்பட்டு ஒட்டொலிகளாக பதியப்பட்டன. இத்தொழிநுட்பம் மேலும் வளர்ந்து பல்வேறு மாற்றங்கள் செய்யப்பட்டன. இந்த தொழில்நுட்பம் செருமனி மற்றும் உருசியாவில் திரைப்பட ஒளி நாடாக்களுடன் ஒலி சேர்க்கப்பட்டது. அமெரிக்காவில் டாக்டர். ஜெக்கில் மற்றும் ஹைட் ஆகியோரால் இவை செய்யப்பட்டன. 1930 களின் பிற்பகுதியில் இருந்து நோர்மன் மெக்லாரனால் வரைகலை ஒலித்திறன் பரிசோதனைகள் தொடர்ந்தன.
மின்ஒலியியல் ஒலிப்பதிவு இசை
முதல் நடைமுறை ஒலிப்பதிவுக் கருவி 1935 இல் வெளிவந்தது. மாறுதிசை மின் தொழிநுட்பத்தின் வளர்ச்சியால் திரிபு மாறா ஒலிப்பதிவு குறிப்பிடத்தக்க வளர்ச்சியை எட்டியது. 1942 ஆம் ஆண்டின் ஆரம்பத்தில் பிரியோசை அல்லது பிரிப்பிசை (stereo) சோதனைப் பதிவு செய்யப்பட்டது. இந்த வளர்ச்சிகள் தொடக்கவாலத்தில் செருமனியில் மட்டுமே இருந்த போதிலும் இரண்டாம் உலகப் போரின் முடிவில் ஒலிப்பதிவுக் கருவிகளும் ஒலி நாடாக்களும் அமெரிக்காவிற்கு கொண்டு வரப்பட்டன. 1948 இல் முதல் வர்த்தக ரீதியாக தயாரிக்கப்பட்ட ஒலிப்பதிவுக்கருவிகளுக்கு இதுவே அடிப்படையாக இருந்தது.
1944 ஆம் ஆண்டில், காந்தவியல் ஒலிநாடாவை பயன்படுத்துவதற்கு முன்னதாக, எகிப்திய இசையமைப்பாளர் ஹாலிம் எல்-டாப், கெய்ரோவில்  மாணவராக இருந்தபோது ​​ஒரு பழங்கால ஜார் விழாவினை சிக்கலான கம்பி ஒலிப்பதிவுக்கருவியின் மூலம் ஒலிகளை பதிவு செய்தார். மத்திய கிழக்கு வானொலி படப்பிடிப்பு நிலையமான எல்-டப் நிறுவனத்தில் பதிவு செய்யப்பட்ட ஒலிகளின் பொருளை, எதிரொலி, மின்னழுத்த கட்டுப்பாடுகள் மற்றும் மீண்டும் பதிவுசெய்தல் ஆகியவற்றைப் பயன்படுத்தி ஒலிபரப்புகள் செய்யப்பட்டன. இவையே துவக்க கால வானொலி இசை அமைப்பாக நம்பப்படுகிறது. இதன் விளைவாக, தி எக்ஸ்பிரஷன் ஆஃப் சார் என்ற தலைப்பில் 1944 ஆம் ஆண்டில் கெய்ரோவில் ஒரு கலைக்கூட நிகழ்வில் நடத்தப்பட்டது. பதிவு-அடிப்படையிலான ஆரம்ப இசையமைப்புச் சோதனைகளில் எகிப்திற்கு வெளியே பரவலாக அறியப்படவில்லை என்றாலும், 1950 களின் பிற்பகுதியில் கொலம்பியா-பிரின்ஸ்டன் மின்னணு இசை மையத்தில் பணிபுரிந்ததன் காரணடாக எல்-தப்  பின்னாளில் நன்கு அறியப்பட்டார்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:மின்னணுவியல் பகுப்பு:இசை
வருடை
வருடை, வருடைமான், என வழங்கப்பட்ட விலங்கினம் காடுகளில் தானே மேயும் மானினம் அல்லது ஆட்டினம்.
மலைபடுகடாம் நன்னன் மலைநாட்டில் வாழ்ந்த 12 விலங்கினம்
வருடையை ஒப்புமையால் மேழ-ஓரை (மேஷ ராசி) என்று கூறி நாள் குறிக்கின்றனர்.
வருடையைச் சரபம் என்னும் எட்டுக்கால் விலங்கு என்பது புராணச் செய்தி.
அடிக்குறிப்பு
பகுப்பு:சங்க காலச் சமூகம்
மேல் பவானி
மேல் பவானி (Upper Bhavani) என்பது தமிழ்நாட்டில் நீலகிரி மாவட்டத்தில் மஞ்சூர் அருகே அமைந்துள்ள ஏரி. இது நீலகிரி–கேரள எல்லையில் அமைந்துள்ளது. மேல் பவானியில் பவானி ஏரி உள்ளது. இவ்விடத்திலிருந்தே பவானி ஆறு உற்பத்தியாகிறது. மேல் பவானி அணை குந்தா நீர் மின் திட்டத்தின் முக்கிய நீராதாரமாக உள்ளது.
இது ஊட்டியில் இருந்து 47 கிலோ மீட்டர் தொலைவில் அமைந்துள்ளது. அணையின் மொத்த கொள்ளளவு 210 அடி ஆகும். இங்கு அடர்ந்த காட்டுக்குள் ஆதிவாசி மக்கள் குடி இருக்கிறார்கள். ஊட்டியில் இருந்து மிக குறைந்த பேருந்துகளே இயக்கப்படுகின்றன.
குறிப்புகள்
பகுப்பு:நீலகிரி மாவட்டம் பகுப்பு:நீலகிரி மாவட்ட ஏரிகள் பகுப்பு:இந்தியாவில் உள்ள மலை வாழிடங்கள் பகுப்பு:நீலகிரி மாவட்டத்திலுள்ள ஊர்களும் நகரங்களும்
திருவரகுணமங்கை
நத்தம் என்றழைக்கப்படும் திருவரகுணமங்கை என்பது 108 வைணவத் திருத்தலங்களில் ஒன்றாகும். நம்மாழ்வாரால் பாடல் பெற்ற இத்தலம் ஸ்ரீவைகுண்டத்திலிருந்து கிழக்கே சுமார் ஒரு மைல் தொலைவில் உள்ளது. இறைவர்: கிழக்கு நோக்கி அமர்ந்த திருக்கோலத்தில் ஆதிசேடனால் குடை பிடிக்கப்பட்ட விஜயாசனப் பெருமாள். இறைவி: வரகுணவல்லித்தாயார், வரகுணமங்கைத் தாயார். தீர்த்தம்: அகநாச தீர்த்தம், அக்னி தீர்த்தம் ஆகியன: இதன் விமானம் விஜயகோடி விமானம் என்ற வகையைச் சேர்ந்தது. இத்தலம் நம்மாழ்வாரால் மட்டும் பாடல் பெற்றுள்ளது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:108 திவ்ய தேசங்கள் பகுப்பு:தூத்துக்குடி மாவட்டத்திலுள்ள பெருமாள் கோயில்கள்
1857
1857 (MDCCCLVII) ஒரு வியாழக்கிழமையில் ஆரம்பமான ஒரு கிரிகோரியன் சாதாரண ஆண்டாகும். பழைய ஜூலியன் நாட்காட்டியில் செவ்வாய்க்கிழமையில் ஆரம்பமான ஒரு சாதாரண ஆண்டாகும்.
1857 நாட்காட்டி
*
தொழில் நுட்பக் கல்வி
=தொழில் நுட்பக் கல்வி=
கிர்வார் மொழி
கிர்வார் மொழி கோண்டி பிரிவைச் சேர்ந்த ஒரு தென்-மையத் திராவிட மொழியாகும். இந்தியாவில், மத்தியப் பிரதேசம், சட்டிஸ்கர் ஆகிய மாநிலங்களில் பேசப்பட்டுவரும் இம்மொழி ஏறத்தாள 34,251 மக்களால் பேசப்படுகிறது. இது கிர்வாரா, கேர்வாரி ஆகிய பெயர்களாலும் அழைக்கப்படுகின்றது.
தொழில் நுட்பக் கல்வி
அறிஞர்களின் கூற்று
ஏதேனும் ஒருவகைத் தொழிலோ, குடிசைத் தொழிலோ செய்வதற்குத் தக்க கல்வியே தொழில்நுட்பக் கல்வி என்று கர்சன் பிரபு (Lord Curzon) கூறினார். தொழில்நுட்பக் கல்வி என்பது நிலைமைக்குத் தக்கவாறு அமையக் கூடிய ஆற்றலுடையதாக இருக்க வேண்டும் என்று கூரி (Courie) என்னும் அறிஞர் கூறுகிறார்.
கிர்வார் மொழி
இவற்றையும் பார்க்கவும்
பகுப்பு:திராவிட மொழிகள்
தொழில் நுட்பக் கல்வி
வேறு பெயர்கள்
கைத் தொழில்கள் செய்வதற்கான பயிற்சி அளிக்கும் கல்வி, தொழிற்கல்வி என்றும், பொறியியல் போன்ற தொழில்கள் செய்வதற்கான பயிற்சி அளிக்கும் கல்வி என்றும் பெயர்பெறும். நாகரிக வாழ்வுக்கு வேண்டிய பொருள்களை உண்டாக்குவதற்கான கருவிகளைப் பயன்படுத்தும், பயிற்சி அளிக்கும் கல்வியை அமெரிக்க நாட்டினர் கைத்தொழிற் கல்வி என்று கூறுவர்.
நோக்கம்
1) திறமையுடைய தொழிலாளர், 2) சாமர்த்தியமுள்ள கண்காணிப்போர், 3) ஆராய்ச்சி நிபுணர்கள் ஆகிய மூன்று வகையினரை உருவாக்குவதே தொழில் நுட்பக் கல்வியின் தலையாய நோக்கமாகும்.
தேவை
தொழில் நுட்ப நிபுணர்கள் மட்டுமின்றித் தொழில்செய் திறமையுடைய தொழிலாளர்களும் நாளுக்குநாள் அதிகமாகத் தேவைப்பட்டு வருகின்றனர். தொழில்நுட்பக் கல்வியைத் தக்க முறையில் தர வேண்டுமாயின் பொதுக்கல்வியும் தக்க முறையில் தரப்பட வேண்டியது இன்றியமையாததாகும். சமுதாயத்தில் எல்லோரும் சம உரிமையுடையவர். அதனால் மனிதனுடைய ஆற்றல்கள் அனைத்தையும் வளர்க்கத்தக்க கல்வி சமுதாய மக்கள் அனைவர்க்கும் அளிக்கப்பட வேண்டியதாகும். இந்த உண்மையை உணர்ந்து இந்திய அரசாங்கமும் மக்களும் தொழில் நுட்பக் கல்வியை வளர்க்க முன்வந்துள்ளனர். இந்தக் கருத்திற்கேற்ப நாட்டில் தொழில் நுட்பப் பள்ளிகளும், ஆராய்ச்சி நிலையங்களும் அமைக்கப்பட்டு வருகின்றன. நாட்டின் தொழில் தேவைகளை அடிக்கடி ஆராய்ந்து அவற்றிற்குத் தக்கவாறு தொழில் நுட்பக் கல்வி முறையில் மாறுதல்கள் காணப்பட்டு வருகின்றன.
பகுப்பு:கரூர் மாவட்ட ஆசிரியர்கள் தொடங்கிய கட்டுரைகள்
ஓலையூர் சொக்கநாதர் கோயில்
ஓலையூர் சொக்கநாதர் கோயில் தமிழ்நாட்டில் அரியலூர் மாவட்டம், ஓலையூர் என்னும் ஊரில் அமைந்துள்ள சிவன் கோயிலாகும்.
வரலாறு
இக்கோயில் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.
கோயில் அமைப்பு
இக்கோயில் முதன்மைத் திருக்கோயில் என்ற வகைப்பாட்டில் இந்து அறநிலையத்துறையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. பரம்பரை அல்லாத அறங்காவலர் அமைப்பால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
பூசைகள்
இக்கோயிலில் சிவாகம முறைப்படி ஒருகாலப் பூசை நடக்கின்றது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:அரியலூர் மாவட்டத்திலுள்ள சிவன் கோயில்கள் பகுப்பு:சரி பார்க்க வேண்டிய தானியக்கக் கோயில் கட்டுரைகள்
ஈசாப்பூர்
இச்சாப்பூர் அல்லது ஈசாப்பூர், இந்தியாவின் மேற்கு வங்காள மாநிலத்தின் வடக்கு 24 பர்கனா மாவட்டத்தில் உள்ள வடக்கு பரக்பூர் நகராட்சியில் அமைந்த பகுதியாகும். கொல்கத்தாவிற்கு வடகிழக்கே 27.2 கிலோ மீட்டர் தொலைவில் உள்ள ஈசாப்பூர் நகரம் கொல்கத்தா பெருநகர மண்டலப் பகுதியில் உள்ளது. இச்சாப்பூரின் பெரும் பகுதிகள் இந்தியப் பாதுகாப்புத் துறையின் நிலங்களாக உள்ளது.
ஈசாப்பூரில் இந்தியப் படைக்கலத் தொழிற்சாலைகள் வாரியத்தின் துப்பக்கித் தொழிற்சாலை மற்றும் உலோகம் மற்றும் எஃகுத் தொழிற்சாலைகள் உள்ளது.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:வடக்கு 24 பர்கனா மாவட்டம் பகுப்பு:மேற்கு வங்காள மாநிலத்திலுள்ள ஊர்களும் நகரங்களும்
தண்டனையியல் (நூல்)
தண்டனையியல் என்பது 1999 ஆம் ஆண்டு வெளிவந்த ஒரு சட்டவியல் தமிழ் நூல் ஆகும். இந்த நூலின் ஆசிரியர் தமிழ்நாட்டுக் காவல்துறையின் ஓய்வுபெற்ற உயர் அதிகாரி பொன் பரமகுரு ஆவார்.
உள்ளடக்கம்
இந்த நூல் "தண்டனையின் வரலாறு, அதன் கோட்பாடுகள், நோக்கங்கள், தற்கால திருத்தும் கருத்துக்கள், சீர்திருத்தச் சிறை அமைப்புமுறை, நிலையம் சார்ந்த நடத்துமுறை, மன்னிப்பும் தண்டனைக் குறைப்பும், மரணதண்டனை" உட்பட்ட தண்டனையியல் தொடர்பான பல்வேறு விடயங்களை விபரிக்கிறது.
சந்தனா நல்லலிங்கம்
இளமை
பண்டிதர் பூபாலன் என்பவருக்கும் பண்டிதை கங்கேஸ்வரி கந்தையா என்பவருக்கும், 1933 ஆம் ஆண்டு நவம்பர் 19 ஆம் திகதி கிழக்கு இலங்கையில் மகளாக பிறந்தவர். மட்டக்களப்பு ஆசிரியர் பயிற்சிக்கல்லூரி மாணவியாவார்.