cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
தேவாலய புனித வீரர்கள்
எழுச்சி
1099 இல் முதலாம் சிலுவைப் போரில் யெரூசலத்தை மீண்டும் மீட்ட பிறகு, பல கிறித்துவ பக்தர்கள் புனிதத் தலங்களைப் பார்க்கப் பயணித்தனர். உலகளவில் வேறெங்குமில்லாத வகையில் எருசலேம் நகரம் ஒப்பீட்டளவில் பாதுகாப்பான கட்டுப்பாட்டின் கீழ் இருந்தது. பண்டிதர்கள் நிரம்பியிருந்தனர். ஏனைய பகுதிகள் அவ்வளவு பாதுகாப்பானதாக இருக்கவில்லை. மேலும் புனித தலமாகவுள்ள ஜஃபூவின் கடற்கரையிலிருந்து தங்களது பயணத்தை தொடங்க முயற்சித்ததால் யாத்திரிகர்கள் பலர் தொடர்ச்சியாகப் படுகொலை செய்யப்பட்டனர். சில நேரங்களில் இது நூற்றுக்கணக்காகவும் இருந்தது.
thumb|left|ஜெருசலேமில் உள்ள [[கோவில் மலை மீது நைட்ஸ் டெம்ப்ளரின் முதல் தலைமையகம். டெம்ப்ளர்கள் அதை சாலமோனின் கோவில் என்று அழைத்தனர்.]] 1120 ஆம் ஆண்டில், பிரஞ்சுப் புனிதவீரர் ஊகசு டி பேயன்சு எருசலேம் மன்னர் இரண்டாம் பால்டுவின் மற்றும் எருசலேமின் முதுபெரும் தலைவர் வார்மண்டு ஆகியோரை அணுகி இந்தக் கிறித்துவப் ஆன்மீகப் பயணிகளைக் காக்கும் நோக்கில் துறவிகளுக்கான சமய அறப்பணி அமைப்பு ஒன்றை உருவாக்கும் திட்டத்தை முன்மொழிந்தார். மன்னர் பால்ட்வின் மற்றும் வார்மண்ட் இந்த கோரிக்கையை ஏற்றுக்கொண்டனர். மேலும் கைப்பற்றப்பட்ட அல் அக்சா பள்ளிவாசலில் உள்ள தேவாலய மலையில் தலைமையிடத்தை அமைத்துக்கொள்ளவும் இடத்தை மன்னர் வழங்கினார். தேவாலய மலைக் குன்றைச் சுற்றி ஒரு மாயை இருந்தது. ஏனெனில் அது சாலமோனின் கோவில் இடிபாடுகளுக்கு மேலே இருப்பதாக நம்பப்பட்டது. எனவே சிலுவைப்போர் வீரர்கள் அல் அக்சா மசூதியை சாலமன் கோவில் என குறிப்பிடுகின்றனர். மேலும் இந்த இடத்தில் இருந்து தான் அவர்கள் கிறித்து மற்றும் சாலமன் கோவிலின் ஏழை மாவீரர்கள், அல்லது "புனிதவீரர்கள்" என்ற பெயர் பெறுகின்றனர். அவர்கள் சிறு அளவு நிதி ஆதாரங்களை கொண்டுருந்தாலும், வாழ நன்கொடைகளையே நம்பியிருந்தனர். அவர்களின் சின்னமாக ஒற்றை குதிரையில் இரண்டு வீரர்கள் பயணிப்பது இருந்தது. இது அவர்களின் வறுமையை வலியுறுத்தும் விதமாக அமைந்தது.
புனித வீரர்களின் இந்த வறிய நிலை நீண்டகாலம் நீடிக்கவில்லை. அவர்கள் முன்னணி தேவாலய பிரமுகரும் ஆண்ட்ரே டே மோந்த்பார்டின் சகோதரின் மகனுமான கிளார்வாவின் புனித பெர்னார்டு என்ற வலிமையான வழக்கறிஞரை வைத்திருந்தனர். அவர்களுக்காக அவர் இணக்கமான கருத்துக்களை பேசி எழுதினார். அவரது முறையான ஆசியுடன், தேவாலய புனித தலங்களை காக்கும் போருக்கு உதவும் ஆர்வமுள்ள குடும்பங்களிலிருந்து பணம், நிலம், போன்றவற்றை பெற்று, கிறித்துவம் முழுவதும் ஆதரவு பெற்றதாக மாறியது. 1129 ஆம் ஆண்டில் டிராயஸ் சபையில் அந்த அமைப்பானது அதிகாரப்பூர்வமாக தேவாலயம் மூலமாக உறுதிப்படுத்தப்பட்டது. சம்பிரதாயமான ஆசிர்வாதங்களுடன், புனித வீரகள் கிறித்துவ உலகம் முழுமைக்கும் பிடித்தமான அறநிலையமாக மாறினர். மேலும் பணம், நிலம் மற்றும் புனித நிலத்தில் போரிட்டு உதவும் ஆர்வமுள்ள குடும்பங்களிலிருந்து உயர்பண்புடன் பிறந்த மகன்களையும் பெற்றனர். 1139 ஆம் ஆண்டில், திருத்தந்தை இரண்டாம் இன்னோசெண்ட்டின் போப்பாண்டவரின் கட்டளையான ஆம்னே சிறந்த செய்திக்குறிப்பு அமைப்பை உள்ளூர் சட்டங்களுக்கு அடிபணிவதிலிருந்து விலக்கு அளிக்கப்பட்ட போது மற்றொரு முக்கியமான நன்மை பெறப்பட்டது. இந்தச் சட்டத்தின் பொருளானது புனித வீரர்கள் எந்தவிதக் கட்டுப்பாடுமின்றி அனைத்து எல்லைகளையும் கடக்க முடியும், அப்போது அவர்கள் எந்தவித வரியையும் செலுத்தத் தேவை இல்லை; மேலும் அவர்கள் திருத்தந்தையைத் தவிர வேறு எந்த அதிகாரத்திற்கும் கீழ்படிவதிலிருந்து விலக்கு அளிக்கப்பட்டனர் என்பதேயாகும்.
தெளிவான இலக்கு மற்றும் போதுமான வளங்கள் ஆகியவற்றுடன் அந்த அமைப்பானது விரைவாக வளர்ந்தது. எதிரிப் படைவரிசையை தூளாக்கும் முயற்சியில் எதிரிகள் மீது தாக்குதலைத் தொடங்கும், அவர்களின் போர்க்குதிரைகளில் வலிமையான ஆயுதங்களைத் தாங்கிய வீரத்திருத்தகைகளைக் கொண்டிருப்பதைப் போன்று புனித வீரர்கள் சிலுவைப்போர்களின் முக்கிய போர்களில் பெரும்பாலும் மேம்பட்ட படையைக் கொண்டிருந்தனர். 1177 ஆம் ஆண்டில் மாண்ட்கிசார்டு போர் நடைபெற்ற போது பெற்ற வெற்றியானது அவர்களின் மிகவும் பிரபல வெற்றிகளில் ஒன்றாகும். அப்போரில் சில 500 தேவாலயப் புனித வீரர்கள் 26,000 வீரர்களுக்கும் மேற்பட்ட வீரர்களைக் கொண்ட சலாகுத்தீன் படையைத் தோற்கடிக்க உதவினர்.
இருப்பினும் இந்த அமைப்பின் முதன்மை நோக்கம் இராணுவமாக இருந்தது, அதன் சில உறுப்பினர்கள் போரிட்டனர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. மற்ற உறுப்பினர்கள் வீரத்திருத்தகைகளுக்கு உதவவும் நிதிக் கட்டமைப்பை நிர்வகிக்கவுமான பொறுப்புகளில் ஈடுபட்டனர். புனித வீரர்கள் அமைப்பானது அதன் உறுப்பினர்கள் தனிப்பட்ட முறையில் ஏழைகளாகச் சத்தியம் செய்திருந்தாலும், அது நேரடி நன்கொடைகளுக்கு அப்பால் செல்வந்தர்களின் கட்டுப்பாட்டுக்கு அளிக்கப்பட்டது. சிலுவைப்போர்களில் பங்குபெறுவதில் ஆர்வம் கொண்டிருந்த ஒரு சீமான் தனது அனைத்து சொத்துக்களையும் தான் சென்ற பொழுது புனிதவீரர்கள் நிர்வாகத்திடம் ஒப்படைத்திருந்தார். கிறித்துவ உலகம் மற்றும் உலகமெங்கும் இந்த வழியில் செல்வம் சேர்க்கப்பட்டது. 1150 ஆம் ஆண்டில் அந்த அமைப்பானது புனித நிலப் பயணத்திற்குச் செல்கின்ற யாத்திரீகர்களுக்கு பற்றுக் கடிதங்களை உருவாக்குவதைத் தொடங்கியது: யாத்திரீகர்கள் தங்களது உடைமைகளை தாங்கள் பயணத்தைத் தொடங்கும் முன்னர் உள்ளூர் புனித வீரர்கள் தலைமையிடத்தில் பாதுகாப்பாக ஒப்படைத்து, அவர்கள் ஒப்படைத்த உடைமைகளின் மதிப்பைக் குறிக்கின்ற ஆவணத்தைப் பெற்றனர். பின்னர் தாங்கள் புனித நிலப் பயணம் முடித்துத் திரும்பி வந்துசேர்ந்த பின்னர் தங்களது நிதி மற்றும் உடைமைகளைப் திரும்பிப் பெற அந்த ஆவணத்தைப் பயன்படுத்தினர். இந்த புதுமையான ஏற்பாடானது முந்தைய வங்கி வடிவமாக இருந்தது. மேலும் இது காசோலைகள் பயன்பாட்டை ஆதரிக்கின்ற முதல் முறையான அமைப்பாக இருந்திருக்கலாம்; இது திருடர்களுக்கான குறைவான இலக்காக உருவானதால் யாத்ரீகர்களின் பாதுகாப்பை மேம்படுத்தியது. மேலும் புனித வீரர்கள் கருவூலத்திற்கும் பங்களித்தது.
நன்கொடைகள் மற்றும் வியாபார நடவடிக்கை ஆகியவறின் இந்த கலப்பு அடிப்படையில், புனித வீரர்கள் நிதிநிலை வலையமைப்புகளை மொத்த கிறித்துவ உலகுக்கிடையே தொடங்கினர். அவர்கள் ஐரோப்பா மற்றும் மத்திய கிழக்கில் மிகுந்த பரவலான நிலைப்பரப்பைக் கைப்பற்றினர்; அவர்கள் பண்ணைகள் மற்றும் திராட்சைத் தோட்டங்களை வாங்கி நிர்வகித்தனர்; அவர்கள் தேவாலயங்கள் மற்றும் கோட்டைகளைக் கட்டினர்; அவர்கள் உற்பத்தி, இறக்குமதி மற்றும் ஏற்றுமதி ஆகியவற்றில் ஈடுபட்டனர்; அவர்கள் தங்களுக்குச் சொந்தமான கப்பற்படைக் கப்பல்களை வைத்திருந்தனர்; மேலும் ஒரு கட்டத்தில் அவர்கள் சைப்ரஸ் தீவு முழுமையையும் சொந்தமாகக் கொண்டிருந்தனர். தேவாலய புனித வீரர்களின் அமைப்பானது உலகின் முதல் பன்னாட்டு பெருநிறுவனம் என்ற தகுதியை விவாதத்திற்குரிய வகையில் பெற்றது.
சரிவு
12 ஆம் நூற்றாண்டின் மத்தியில், சிலுவைப்போர்களில் போக்கானது திசைதிரும்பத் தொடங்கியது. சலாதீன் போன்ற தலைவர்களின் கீழ் இசுலாமிய உலகம் மிகவும் ஒன்றுபட்டது. புனித நிலம் தொடர்பாக கிறித்துவப் பிரிவினரிடையே கருத்து மோதல் அதிகரித்தது. தேவாலய புனித வீரர்கள் அவ்வப்பொழுது தேவாலய சமய அறநிலையத்தார் மற்றும் டியூடனிக் வீரத்திருத்தகைகள் என்ற மற்ற இரண்டு கிறித்துவ இராணுவ அமைப்புகளுடன் சண்டையிட்டனர். பல பத்தாண்டுகளுக்கும் மேலான இரு பிரிவினருக்கிடையேயான கொடிய பகையானது கிறித்துவ நிலைகளை அரசியல் மற்றும் ராணுவ ரீதியாக பலவீனப்படுத்தியது. பின்னர் புனித வீரர்கள் மிகமுக்கியத்துவம் வாய்ந்த ஹார்ன்ஸ் ஆஃப் ஹாட்டின் போர் உள்ளிட்ட பல தோல்வியடைந்த ராணுவ நடவடிக்கைகளில் ஈடுபட்டனர். 1187 ஆம் ஆண்டு சலாதீன் படைகளால் ஜெருசலேம் பிடிக்கப்பட்டது. 1229 ஆம் ஆண்டில் சிலுவைப் போர் வீரர்கள் அந்நகரத்தை புனித வீரர்களின் உதவியின்றி மீட்டனர், ஆனால் கொஞ்ச காலமே அதனை தங்கள் கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருந்தனர். 1244 ஆம் ஆண்டில் க்வாரேஸ்மி துருக்கியப் படை ஜெருசலேமை மீண்டும் பிடித்தது. மேலும் 1917 ஆம் ஆண்டு வரையில் அந்நகரானது மேற்கத்தியர்களின் கட்டுப்பாட்டிற்குச் செல்லவில்லை. பிரித்தானியப் படை அதனை ஓட்டமன் துருக்கியப் படையிடமிருந்து பிடித்தது.
புனித வீரர்கள் தங்களது தலைமையிடங்களை துறைமுகப் பட்டினமான ஏக்கர் (Acre) போன்ற வடக்கத்திய நகரங்களுக்கு மாற்ற நிர்பந்திக்கப்பட்டனர். இந்நகரை அவர்கள் அடுத்த நூற்றாண்டிற்கு வைத்திருந்தனர். ஆனால், அவர்கள் தங்களது முக்கிய அரண்களான டோர்டோசா (Tortosa) (இப்போது சிரியா (Syria)) மற்றும் அடில்ட் (Atlit) ஆகிய நகரங்களை இழந்ததைத் தொடர்ந்து ஏக்கரையும் இழந்தனர். அவர்களின் தலைமையிடம் சைப்ரஸ் தீவில் உள்ள லிமசோல் (Limassol) நகருக்கு மாற்றப்பட்டது. மேலும் அவர்கள் டோர்டோசாவிலிருந்து கடலுக்கு அப்பால் உள்ள சிறிய அர்வாத் தீவு எனுமிடத்தில் தங்களது காவல் அரணை நிலைநிறுத்தவும் முயற்சித்தனர். 1300 ஆம் ஆண்டில் அர்வாத்தில் புதிய தாக்குதல் படையின் வாயிலாக மங்கோலியர்களின் உதவியுடன் இராணுவ நடவடிக்கைகளை ஒருங்கிணைக்கும் முயற்சிகளில் ஈடுபட்ட முயற்சியும் காணப்பட்டது. இருப்பினும் 1302 அல்லது 1303 ஆம் ஆண்டில் புனித வீரர்கள் அர்வாத் முற்றுகையில் எகிப்த்திய மம்லுக்குகளிடம் தீவை இழந்தனர். அந்தத் தீவு போனதுடன் சிலுவைப்போர் வீரர்கள் புனித நிலத்தில் தங்களது கடைசி ஆதாரத்தையும் இழந்தனர்.
அமைப்பின் இராணுவ இலக்கு இப்போது முக்கியத்துவம் குறைந்ததுடன், அமைப்புக்கான ஆதரவும் குறையத் தொடங்கியது. இருநூறு ஆண்டுகளாக நிலைத்திருந்தாலும் அவர்களின் சூழல் சிக்கலானது. புனித வீரர்கள் கிறுத்துவ உலகம் முழுவதும் தினசரி வாழ்வுக்கு வந்தனர். அமைப்பின் நூற்றுக்கணக்கான புனித வீரர் இல்லங்கள் ஐரோப்பா மற்றும் கிழக்கு அருகாமை முழுவதும் அடையாளமிடப்பட்டன. அவர்களுக்கு உள்ளூர் அளவில் பரவலான இருப்பு வழங்கப்பட்டது. இன்னமும் புனித வீரர்கள் பல்வேறு வியாபாரங்களை நிர்வகித்தனர். மேலும் பல ஐரோப்பியர்கள் புனித வீரர்கள் பண்ணை அல்லது திராட்சைத் தோட்டத்தில் பணிபுரிதல் அல்லது தமது தனிப்பட்ட சொத்துக்களைச் சேமித்து வைப்பதற்கு அமைப்பை ஒரு வங்கியாகப் பயன்படுத்துதல் போன்று புனித வீரர் வலையமைப்புடன் தினந்தோறும் தொடர்பில் இருந்தனர். உள்ளூர் அரசாங்கமானது இன்னமும் அந்த அமைப்பிற்கு ஒரு பொருட்டே இல்லை, "நாடு விட்டு நாடு" என்று எங்கும் அதை கடைபிடித்தனர்—அதன் தற்போதைய இராணுவம் நீண்ட காலமாக நன்கு வரையறுக்கப்பட்ட இலக்கைக் கொண்டிராமல் இருப்பதால், அனைத்து எல்லைகளையும் எளிதில் கட்டுப்பாடின்றி கடக்க முடிந்தது. இந்த சூழ்நிலை பல ஐரோப்பிய உயர்குடிகளுடன் பதட்டத்தை அதிகரித்தது. குறிப்பாக டியூடோனிக் வீரத்திருத்தகைகள் புரூசியா வில் (Prussia) நடத்தியதைப் போன்றும் சமய அறநிலைய வீரத்திருத்தகைகள் (Knights Hospitaller) ரோடஸ்சில் (Rhodes) செய்திருந்ததைப் போன்றும் புனித வீரர்கள் தங்கள் சொந்த துறவியர்களுக்குரிய நாட்டை கண்டறிவதில் இருந்த ஆர்வத்தை தெரிவித்தனர்.
கைதுகளும் அவைக் கலைப்பும்
1307 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் மாதம் 13 ஆம் நாள் வெள்ளிக்கிழமை அன்று (இந்தத் தேதியானது சிலநேரங்களில் வெள்ளிக்கிழமை 13 ஆம் தேதி மூடநம்பிக்கையின் தோற்றமாக இணைத்துப் பேசப்பட்டது) டே மொலாய் மற்றும் நிறைய பிரெஞ்சு புனித வீரர்கள் தொடர்ந்து கைதுசெய்யப்படப் போவதாக பிலிப் உத்தரவிட்டார். கைது ஆணையானது பின்வரும் வாக்கியத்துடன் தொடங்கியது: "Dieu n'est pas content, nous avons des ennemis de la foi dans le Royaume" (இதன் பொருள், "கடவுள் மகிழ்ச்சியடையவில்லை. நாம் இந்தப் பேரரசில் வாய்மைக்கு எதிரானவர்களைக் கொண்டிருக்கிறோம்"). புனித வீரர்கள் மீது (சமய மறுதலிப்பு (Apostasy), உருவ வழிபாடு, கீழ்மையான சடங்குகள் மற்றும் ஓரினச்சேர்க்கை, நிதிசார் ஊழல் மற்றும் மோசடி மற்றும் இரகசியம் உள்ளிட்ட) நிறைய குற்றங்கள் சுமத்தப்பட்டன. பல குற்றவாளிகள் இந்தக் குற்றங்களை சித்ரவதையின் கீழ் ஒப்புக்கொள்ள வைக்கப்பட்டு, மேலும் இந்தக் குற்றங்கள் நிர்பந்தத்தின் அடிப்படையில் பெறப்பட்டன. இது பாரிசில் ஒரு அவமானத்தை ஏற்படுத்தியது. அனைத்து விசாரணைகளும் முப்பது மீட்டர் நீளமுள்ள காகிதத்தோலில் பதிவுசெய்யப்பட்டு பாரிசில் உள்ள "தேசிய காப்பகத்தில்" வைக்கப்பட்டது. கைதிகளை சிலுவையில் அறைந்து குற்றத்தை ஒப்புக்கொள்ள வற்புறுத்தப்பட்டனர் : "Moi Raymond de La Fère, 21 ans, reconnais que (J'ai) craché trois fois sur la Croix, mais de bouche et pas de coeur" (இதன் பொருள் : "நான், ரேமண்ட் டே லா பெரே (Raymond de La Fère), எனக்கு 21 வயது ஆகின்றது, நான் சிலுவையின் மீது மூன்று முறை துப்பினேன், ஆனால் இதயப்பூர்வமாக இதை நான் செய்யவில்லை என்பதை ஒப்புக்கொள்கிறேன்". புனித வீரர்கள் உருவ வழிபாட்டிற்காக குற்றம் சாட்டப்பட்டனர். காகிதத்தோலானது ஒரு சிவப்பான, இலினன் அல்லது பருத்தித் துணியில் அமர்ந்துள்ள ஒரு மனிதனின் ஒற்றை நிற உருவத்தைக் குறிக்கின்றது, இது விசாரணை நடத்துபவரால் உருவமாக தகுதி பெற்றது. இது டூரின் காப்புறை இருப்பதைப் பரிந்துரைக்கின்றது. 1307 ஆம் ஆண்டில் சில மக்கள் அதன் இருப்பிடத்தை அறிந்திருந்தனர். 1204 ஆம் ஆண்டில் நடைபெற்ற நான்காம் சிலுவைப்போர் காரணத்தால் கான்ஸ்டான்டினோபிள் கொள்ளையடிக்கப்பட்ட பின்னர், பேரரசரின் உடைமையான காப்புறை சுமார் ஒரு நூற்றாண்டுகள் காணாமல் போனது. இது 1353 ஆம் ஆண்டு முதல் 1357 ஆம் ஆண்டு வரையில் பிரான்சின் சாம்பக்னே மாகாணத்தின் லிரேய் (Lirey) என்ற சிறிய நகரில் ஜியோஃப்ராய் டே சார்னேயின் சொந்தமாக மீண்டும் தோன்றியது. பின்னர் இது சாம்பரேவில் (Chambéry) சேவாயின் உயர்குடிமகன் சொந்தமானது.
பிலிப்பின் மிகுந்த கொடுமைகளுக்குப் பின்னர், போப் கிளமெண்ட் அவர்கள் 1307 ஆம் ஆண்டு நவம்பர் மாதம் 22 அன்று பாஸ்ட்ரோலிஸ் பரயீமினென்டியே (Pastoralis Praeeminentiae) என்ற போப்பாண்டவரின் கட்டளையை (papal bull) பிறப்பித்தார். இந்தக் கட்டளையானது ஐரோப்பாவிலுள்ள அனைத்து கிறித்துவ மன்னர்களும் அனைத்து புனித வீரர்களையும் கைது செய்து அவர்களின் சொத்துக்களைக் கையகப்படுத்த வேண்டும் என்று அறிவுறுத்தியது.
புனித வீரர்கள் குற்றவாளிகளா இல்லை குற்றமற்றவர்களா என்பதைக் கண்டறிய போப்பாண்டவர் விசாரணைக்கு போப் கிளமெண்ட் உத்தரவிட்டார். விசாரணையாளர்களின் சித்தரவதையிலிருந்து வெளியே வந்த புனித வீரர்கள் தங்கள் மீதான குற்றங்களை மறுத்தனர். வழக்கு விசாரணையில் தங்களை காப்பாற்றிக்கொள்ள போதுமான சட்ட அனுபவத்தைப் பலர் கொண்டிருந்தனர். ஆனால் பிலிப் மன்னன் முன்னதாக பாரிசில் கழுமரத்தில் ஏற்றி டஜன் கணக்கான புனித வீரர்கள் நிர்பந்தமாக குற்றங்களை ஒப்புக்கொள்ளச் செய்து எரித்ததைப் பயன்படுத்தி 1310 ஆம் ஆண்டில் இந்த முயற்சியைத் தடுத்தார்.
போப் ஆண்டவர் தனது ஆசிர்வாதங்களை வழங்கிய வரையில் பிலிப் தனது இராணுவ நடவடிக்கைகளை தொடர்ந்தான். இறுதியாக போப் கிளமெண்ட் அமைப்பைக் கலைக்க உத்தரவிட்டார். இது குற்ற ஒப்புக்கொள்ளலின் காரணமாக உருவாக்கப்பட்ட பொதுமக்களின் பழித்துரையைக் குறிக்கின்றது. 1312 ஆம் ஆண்டில் வியன்னே சபையில் அவர் போப்பாண்டவர் கட்டளைகளின் வரிசையை வழங்கினார். இவற்றில் அமைப்பை அதிகாரப்பூர்வமாக கலைக்கின்ற எக்செல்சோவில் வாக்ஸ் (Vox in excelso) கட்டளை மற்றும் பெரும்பாலான புனித வீரர்களின் சொத்தை சமய அறப்பணி உறுப்பினர்களுக்கு மாற்றுகின்ற அட் ப்ரோவிடம்  (Ad providam) கட்டளை ஆகியவை அடங்கும்.
அந்த அமைப்பின் தலைவர்களுக்காக சித்தரவதையினால் குற்றத்தை ஒப்புக்கொண்ட மூத்த தலைவர் ஜேக்கஸ் டே மொலாய் தனது வாக்குமூலத்தைத் திரும்பப் பெற்றார். அவரது கூட்டாளியும் நார்மண்டியின் குருவுமான ஜியோஃப்ரே டே சர்னே, டே மொலாயின் உதாரணத்தைப் பின்பற்றி தனது குற்றமற்ற நிலையில் உறுதியாய் நின்றார். இருவரும் தீய வழியில் சென்று சமய கருத்தை எதிர்த்ததாகக் குற்றம் சாட்டப்பட்டு இருந்தனர். மேலும் அவர்களுக்கு 1314 ஆம் ஆண்டு மார்ச் மாதம் 18 அன்று பாரிசில் கழுமரத்தில் ஏற்றி உயிருடன் எரிக்கும்படி தண்டனை விதிக்கப்பட்டது. டே மொலாய் எஞ்சியவர்களின் முடிவுக்கான அறைக்கூவலை விடுக்கும் விதமாக, தன்னை நாட்ரே டேம் கேத்தட்ரல் (Notre Dame Cathedral) நோக்கி தனது முகம் இருக்கும்படியாகவும் இறைவழிபாட்டில் தனது கைகளை இணைத்து வைத்தும் இருக்குமாறு கட்டக் கேட்டுக்கொண்டார். புராணத்தின் படி, அவர் நெருப்பிலிருந்து வெளியே அழைக்கப்பட்டதாகவும் கடவுள் முன்னிலையில் போப் கிளமெண்ட்டும் பிலிப் மன்னரும் விரைவில் அவரைச் சந்திப்பதாகவும் கூறப்பட்டுள்ளது. அவர் சரியாகக் கூறியவை காகிதத்தோலில் பின்வருமாறு பதிவுசெய்யப்பட்டுள்ளது: "Dieu sait qui a tort et a pëché. Il va bientot arriver malheur à ceux qui nous ont condamnés à mort" (இதன் பொருள் : "யார் தவறானவர் என்றும் தீமை இழைத்தது என்பதையும் கடவுள் அறிவார். விரைவில் எங்களை மரணத்திற்கான தண்டனையளித்தவர்களுக்கு ஒரு கேடு விளையும்"). ஒரே மாதத்தில் போப் கிளமெண்ட் இறந்துவிட்டார். மேலும் அந்த ஆண்டு முடிவடையும் முன்னர் ஒரு வேட்டையாடுதலில் ஏற்பட்ட விபத்தில் பிலிப் மன்னன் இறந்தார்.
அமைப்பின் தலைவர்களை இழந்ததுடன், ஐரோப்பாவைச் சுற்றிலும் மீதமுள்ள புனித வீரர்கள் கைது செய்யப்பட்டு போப்பாண்டவர் விசாரணைக்கு (நடைமுறையில் தீர்ப்பளிக்கப்படாத) உட்படுத்த முயற்சிக்கப்பட்டனர். அவர்கள் தேவாலய சமய அறப்பணி அமைப்பு போன்ற பிற இராணுவ அமைப்புகளில் சேர்க்கப்பட்டனர் அல்லது ஓய்வூதியம் வழங்கப்பட்டு மீதமுள்ள வாழ்க்கையை அமைதியாகக் கழிக்க அனுமதிக்கப்பட்டனர். பலர் மதத்தை விட்டு விலக்கி வைக்கப்பட்ட ஸ்காட்லாந்து அல்லது சுவிட்சர்லாந்து போன்ற போப் ஆண்டவரின் அதிகாரத்திற்கு வெளியேயுள்ள நாடுகளுக்குத் தப்பிச் சென்றிருக்கலாம். போர்ச்சுக்கலில் புனித வீரர்கள் அமைப்புகள் தங்கள் பெயரை எளிதாக தேவாலய புனித வீரர்கள் என்பதிலிருந்து கிறித்துவ வீரத்திருத்தகைகள் என்று மாற்றின - கிறித்துவ அமைப்பு (போர்ச்சுக்கல்) என்ற கட்டுரையைக் காணவும்.
சினோன் காகிதத்தோல்
2001 ஆம் ஆண்டில், "சினோன் காகிததோல்" (Chinon Parchment) என்றழைக்கப்படும் ஒரு ஆவணம் வாட்டிகன் ரகசிய ஆவணக்காப்பகத்தில் (Vatican Secret Archives) கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. இது 1628 ஆம் ஆண்டில் தவறான இடத்தில் தாக்கல் செய்யப்பட்ட பின்னர் வெளிப்படையானது. இது புனித வீரர்களின் வழக்கிற்கான ஒரு சான்றாகும். இது 1312 ஆம் ஆண்டில் அமைப்பு அதிகாரப்பூர்வமாகக் கலைக்கப்படும் முன்னதாக 1308 ஆம் ஆண்டில் கிளமெண்ட் அனைத்து புனித வீரர்களையும் அவர்களைது அனைத்து சமய கோட்டுபாட்டுக்கு எதிரான வழக்கில் இருந்து விடுவித்ததைக் காட்டுகின்றது.
இது, இடைக்கால தேவாலய புனித வீரர்களின் துன்புறுத்தல் நியாமற்றது; அங்கு அமைப்பு அல்லது அதன் விதியுடன் இயற்கையாய் எதுவும் தவறாக நடக்கவில்லை; மேலும் போப் கிளமெண்ட் பொதுமக்களின் அவமானத்தின் முக்கியத்துவம் மற்றும் மன்னன் பிலிப் IV உடைய அதிகாரத் தாக்கம் ஆகியவற்றால் நிர்பந்தத்தில் அவரது நடவடிக்கைகள் இருந்தன, என்ற தற்போதைய ரோமன் கத்தோலிக்க தேவாலய நிலையாக உள்ளது.
நிறுவனம்
புனித வீரர்கள் ஐரோப்பாவின் முதல் வலிமையான சர்வதேச அமைப்பாகக் கருத்தப்பட்ட பெர்னாட்ஸின் சிஸ்டரியன் (Cistercian) அமைப்பைப் போன்றதொரு சமயத் துறவிகளுக்கான அமைப்பை உருவாக்கியிருந்தனர். அமைப்பின் கட்டமைப்பானது ஒரு வலிமையான அதிகார சங்கிலியைக் கொண்டிருந்தது. முக்கிய புனித வீரர் இருப்பைக் கொண்ட ஒவ்வொரு நாடும் (பிரான்சு, இங்கிலாந்து, அரகோன், போர்ச்சுக்கல், போய்டோவ், அபுலியா, ஜெருசலேம், திரிபோலி, அனிடோச், அன்ஜோவ், ஹங்கேரி மற்றும் குரோடியா) அந்தப் பகுதியியில் உள்ள புனித வீரர்களுக்கான அமைப்பின் தலைவர் ஒருவரைக் கொண்டிருந்தது. அவை அனைத்தும் வாழ்வு முழுமைக்கும் நியமிக்கப்பட்ட முதன்மைத் தலைவர் பொறுத்தே அமைந்தன. அவர் கிழக்கில் அமைப்பின் இராணுவ வலிமையையும் மேற்கில் அவற்றின் நிதிநிலை வைப்புகள் ஆகியவற்றையும் அவரே கண்காணிக்கின்றார். துல்லியமான எண்ணிக்கை கிடைக்கவில்லை என்றாலும், இது தோராயமாக அமைப்பின் வளர்ச்சி 15,000 மற்றும் 20,000 புனித வீரர்கள் இருந்தனர் என்று மதிப்பிடப்பட்டது. இவர்கள் சுமார் இயல்பான வீரத்திருத்தகைகளில் பத்தினுள் ஒன்றாவர்.
பெர்னார்டு டே கிளார்வாக்ஸ் மற்றும் புனித வீரர்கள் அமைப்புக்கு நடத்தைக்கான குறிப்பிட்ட குறியீட்டைக் கொண்டுவந்த ஹூகஸ் டே பயன்ஸ் இருவரும் லத்தீன் நடத்தை விதி க்கான நவீன வரலாற்று நாயகர்களாக அறியப்பட்டனர். வீரத்திருத்தகைகள் அணிய வேண்டிய துணி வகைகள் மற்றும் அவர்கள் எவ்வளவு குதிரைகளை வைத்திருக்க முடியும் என்பது போன்ற பின்பற்றத்தக்க நடத்தை விதியை அதன் 72 பிரிவுகள் விவரிக்கின்றன. வீரத்திருத்தகைகள் தங்களின் உணவை அமைதியாக அருந்தினர், ஒவ்வொரு வாரத்திற்கும் மூன்று முறைக்கு மேல் இறைச்சி உண்ணக்கூடாது. மேலும் தங்கள் சொந்தக் குடும்பமாக இருந்தாலும் கூட பெண்களுடன் எந்தவித உடல் ரீதியான தொடர்பைக் கொண்டிருக்கவில்லை. "4 குதிரைகள், ஒரு சமய மதகுரு மற்றும் மூன்று குதிரைகளுடன் ஒரு கணக்காளர், இரண்டு குதிரைகளுடன் ஒரு படைத்தலைவன் மற்றும் அவரது கேடயம் மற்றும் ஈட்டி ஆகியவற்றைக் கொண்டு செல்லும் ஒரு குதிரையுடன் ஒரு நேர்மையான சேவகன்" ஆகியவை அமைப்பின் ஒரு குருவிற்கு ஒதுக்கப்பட்டன. அமைப்பின் வளர்ச்சியடைந்ததால் மேலும் வழிகாட்டி நெறிமுறைகள் சேர்க்கப்பட்டன. மேலும் முதலில் உருவாக்கப்பட்ட 72 சட்டவிதிகளின் பட்டியல் அதன் இறுதி வடிவத்தில் பல நூறுகளாக விரிவாக்கப்பட்டன.
புனித வீரர்களின் தரவரிசையின் பிரிவுகள் மூன்று பகுதிகளாக இருந்தன: உயர்குடி வீரத்திருத்தகைகள், தாழ்ந்த குடியில் பிறந்த ராணுவ அதிகாரிகள் மற்றும் திருச்சபை குருமார்கள். வீரத்திருத்தகைகள் வீரத்திருத்தகைக்குரிய வம்சமாக இருக்க வேண்டும். மேலும் அவர்கள் வெள்ளை மேலங்கியை அணிய வேண்டும். அவர்கள் மூன்று அல்லது நான்கு குதிரைகள் மற்றும் ஒன்று அல்லது இரண்டு சேவகர்கள் உடன் வலிமையான குதிரைப்படை (cavalry) என போர் ஏற்பாட்டுடன் இருந்தனர். சேவகர்கள் அமைப்பின் உறுப்பினர்களாக இல்லை. ஆனால் குறிப்பிட்ட காலத்திற்குப் பணிபுரிய அழைக்கப்பட்ட வெளியாட்களாக இருந்தனர். அமைப்பில் வீரத்திருத்தகைகளுக்கு அடுத்த இடத்தைப் பெற்றனர். இவர்கள் படைத்தலைவர்களாக இருந்த தாழ்ந்த சமுதாய அடுக்குகளில் இருந்து பெறப்பட்டனர். அவர்கள் ஒரு குதிரையுடன் சிறிய எளிய குதிரைப்படையுடனோ போர் ஆயத்தத்துடனோ அல்லது அமைப்பின் சொத்துக்களை நிர்வகித்தல் அல்லது ஊழிய வேலை சார்ந்த பணிகள் மற்றும் வர்த்தகங்கள் போன்ற வழிகளிலோ பணியாற்றினர். மூன்றாம் புனித வீரர் பிரிவான மதகுருக்கள் புனித வீரர்களின் ஆன்மாக்களுக்குத் தேவையானவற்றைப் பார்த்த திருச்சபை பாதிரியார்களாக இருந்தனர்.
வீரத்திருத்தகைகள் சிவப்புச் சிலுவை மற்றும் ஒரு வெள்ளைக் கவசத்துடன் வெள்ளை நிற மேலங்கியை அணிந்தனர்; படைத்தலைவர்கள் முன்னும் பின்னும் சிவப்புச் சிலுவை மற்றும் கருப்பு அல்லது பழுப்பு நிறக் கவசத்துடன் கருப்பு உட்சட்டையை அணிந்தனர். 1129 ஆம் ஆண்டில் டிரோயஸ் சபையில் புனித வீரர்களுக்கு வெள்ளைக் கவசம் ஒதுக்கப்பட்டது. 1147 ஆம் ஆண்டில் போப் ஈகெனியஸ் III, பிரான்சின் லூயிஸ் VII மன்னர் மற்றும் பிற பல குறிப்பிடத்தக்கவர்கள் கலந்துகொண்ட பாரிசு அருகில் புனித வீரர்களின் தலைமையிடத்தில் நடந்த பிரெஞ்சு புனிதவீரர்களின் சந்திப்பின் போது 1147 ஆம் ஆண்டில் இரண்டாம் சிலுவைப்போர் தொடக்கத்தில் அவர்களின் உடுப்பில் சிலுவை சேர்க்கப்பட்டதற்கான சாத்தியம் காணப்பட்டது. அவர்களின் நெறிமுறை யின் படி, வீரத்திருத்தகைகள் வெள்ளைக் கவசத்தை எல்லா நேரங்களிலும் அணிய வேண்டும். சாப்பிடும்போதோ அல்லது குடிக்கும்போது கூட அவர்கள் அதை தேவையின்றி அணிந்துகொண்டிருந்தனர்.
அமைப்பில் வரவேற்பு (receptio ) என்று அறிப்பட்ட தொடக்கம் என்பது மிகுந்த ஆழமான கட்டுப்பாடு மற்றும் மனப்பூர்வமான சமயச்சடங்கில் ஈடுபடுதலாக இருந்தது. வெளியாட்கள் சமயச் சடங்குகளில் கலந்துகொள்வது அனுமதிக்கப்படவில்லை. அது பிந்தைய வழக்குகளின் போது இடைக்கால விசாரணையாளர்களின் சந்தேகங்களை அதிகரித்தது.
புதிய உறுப்பினர்கள் அவர்களின் அனைத்து நலன் மற்றும் நன்மைகளை அமைப்பிற்கு அளிக்க மனப்பூர்வமாக சம்மதிக்க கையெழுத்திட்டனர். மேலும் ஏழ்மை, தூய்மை, சமயப்பற்று மற்றும் கீழ்ப்படிதல் ஆகியவற்றின் மீது சத்தியப் பிரமாணம் எடுத்தனர். பெரும்பாலான சகோதரர்கள் வாழ்வு முழுமைக்கும் சேர்ந்தனர் என்றாலும், பலர் குறிப்பிட்ட காலத்திற்கு மட்டுமெ சேர்ந்துகொள்ள அனுமதிக்கப்பட்டனர். சில நேரங்களில் திருமணமான ஆணையும் அவரது மனைவியின் அனுமதியுடன் சேர்ந்துகொள்ள அனுமதித்தனர். ஆனால் அவர் வெள்ளைக் கவசத்தை அணிய அனுமதிக்கப்படவில்லை.
புனித வீரர்கள் தங்களது உடுப்பில் அணிந்துள்ள செஞ்சிலுவையானது உயிர்த் தியாக சின்னமாக இருந்தது. சண்டையில் இறத்தல் என்பது சொர்க்கத்தில் உறுதியான இடத்தை அளிப்பதான சிறப்பான மரியாதையாகவும் கருதப்பட்டது. புனிதவீரர்கள் கொடி இறங்காத வரையில் போர்வீரர்கள் ஒருபோதும் சரணடையக்கூடாது என்ற முக்கியமான விதியும் இருந்தது. அதன் பின்னர் அவர்கள் சமய அறநிலைய உறுப்பினர்கள் போன்ற பிற கிறித்துவ அமைப்புகளுடன் மீண்டும் குழு சேரவும் முதலில் முயற்சித்தனர். அனைத்துக் கொடிகளும் வீழ்ந்த பின்னரே அவர்கள் போர்க்களத்திலிருந்து வெளியேற அனுமதிக்கப்பட்டனர். வீரத்திற்கான நற்பெயர், சிறப்பான பயிற்சி மற்றும் வலிமையான போர் எழுச்சிப்படை ஆகியவற்றுடன் இந்த உறுதியான கொள்கை புனித வீரர்களை இடைக்காலத்தில் மிகவும் அச்சங்கொள்ளகூடிய போர்ப் படைகளில் ஒன்றாக மாற்றியது.
முதன்மைக் குருக்கள்
ஹுக்கீஸ் டி பாயேன்ஸ் என்ற நிறுவனருடன் 1118-1119 ஆம் ஆண்டுகளில் தொடங்கிய இது முதன்மைக் குருக்களின் முக்கிய அலுவலகமாக இருந்தது. முதன்மை குருக்கள் என்ற பொறுப்பு வாழ்க்கைக்காக இருந்தது, இது கட்டளையின் வீரமிக்க நிலையை கருத்தில் கொண்டாலும் குறைந்த அளவு காலத்தையே கருதியது. அலுவலகத்தில் இரண்டு முதன்மை குருக்கள் மரணமடைந்தனர், மேலும் இராணுவ போராட்டங்களின் போது பலர் மரணமடைந்தனர். எடுத்துக்காட்டாக, 1153 ஆம் ஆண்டில் ஆஸ்கலான் முற்றுகையின் போது, 40 புனித வீரர்களுக்கு தலைமை வகித்த முதன்மை குரு பெர்னார்ட் டி டெர்மிலேவின் குழு நகரத்தில் அத்துமீறி நுழைந்தது. சிலுவைப்போர் படையினர் மற்றவர்கள் பின் தொடராத காரணத்தினால், முதன்மை குருவையும் சேர்ந்து புனித வீரர்கள் சுற்றி வளைக்கப்பட்டு அவர்களின் தலைகள் வெட்டப்பட்டது. முதன்மை குரு ஜெரார்டு டி ரைட்ஃபோர் என்பவரின் தலையை 1189 ஆம் ஆண்டின் ஆக்ரே முற்றுகையின் போது சலாவுதீன் என்பவர் வெட்டினார்.
மரபுரிமைப் பேறு
இரண்டு போர்வீரர்கள் ஒற்றைக் குதிரையுடன் இருப்பது போன்ற வடிவத்தை உள்ளடக்கியதாக தனித்தன்மை வாய்ந்த கட்டடக்கலை மூலங்களை புனிதத் கட்டிடங்கள் கொண்டிருந்தன, இவைகள் புனித வீரர்களின் ஏழ்மை நிலையையும் எருசலத்தில் உள்ளது போன்று புனித தேவனாரின் தேவாலயத்தை பிரதிபலிக்கும் விதத்திலும் கட்டிடங்கள் முழுவதும் வடிவமைக்கப்பட்டிருக்கும்.
தற்காலத்திய தேவாலய நிறுவனங்கள்
தேவாலயங்களின் உடைமைகள் மருத்துவமனையைச் சார்ந்த நிறுவனங்களுக்கு மாற்றப்பட்டு, அதன் மூலம் உறுப்பினர்கள் பலரை தங்கள் வசம் மாற்றிக் கொண்டதாகவும் பாப்பால் டெக்ரீ கூறுகிறார். இதன் விளைவாக தேவாலயங்களை கலைத்து இரண்டு கட்டளைகளையும் ஒன்றாக இணைக்கப்பட்டது.
வரலாற்று இடைக்காலம் வரை சக்தி வாய்ந்தவர்களாக இருந்த தேவாலய வீரர்களை, குறிப்பாக இடர்படுத்துதல் மற்றும் திடீரெனக் கலைத்தல் ஆகிய காரணங்கள் மூலம் பல்வேறு குழுக்கள் தேவலாயங்களுடன் நேரடியாக தொடர்பு கொண்டு தங்களின் மறைமுகச் செயல்கள் காரணமாக அவர்களை கலைத்து தங்களது சுய ரூபத்தை மற்றும் மர்மத்தை வெளிப்படுத்தின. பதினெட்டாம் நூற்றாண்டு வரை ஃப்ரீமாசன்ஸ் சில தேவலாய குறியீடுகள் மற்றும் சடங்குகளுடன் தொடர்பு கொண்டிருந்தனர், இவர்களில் பெரும்பாலானோர் ஒன்றுபட்ட சமயம், இராணுவம் மற்றும் தேவாலயத்தின் மசோனிக் கட்டளை ஆகியவையாலும் மேலும் ஜெருசலேமின் புனித ஜான், பாஸ்தீனம், ரோட்ஸ் மற்றும் மால்டா பகுதிகளைச் சேர்ந்தவர்கள் அல்லது தேவாலய புனித வீரர்கள் என்று எளிமையாக அழைக்கப்பட்டனர். இந்த நிறுவனங்கள் தனியாகவோ அல்லது யார்க் சடங்கு முறையின் படியோ உலகம் முழுவது இருந்தது. ஜெருசலேம் தேவாலயத்தின் இறையாண்மை இராணுவ கட்டளை 1804 ஆம் ஆண்டு நிறுவப்பட்டு, அமெரிக்க ஒன்றியத்தின் NGO அமைப்பு மூலம் அறநல நிறுவனம் என்ற நிலையை அடைந்தது.
14 ஆம் நூற்றாண்டில் கலைக்கப்பட்ட தேவாலய புனித வீரர்களுடன் தொடர்பு இருந்ததற்கான எந்தவித வரலாற்று இணைப்பும் இல்லை, மேலும் இது போன்ற நிறுவனங்கள் பதினெட்டாம் நூற்றாண்டில் வெளிப்படையாக தோன்றியதற்கான இணைப்பும் இல்லை. எனினும், பொதுவான குழப்பமும் 400 ஆண்டுகள் இடைவெளியையும் பலர் புறக்கணித்தனர். சுய-வடிவ கட்டளைகள் பல வகைகளில் உள்ளன.
புராணங்களும் திருப்பண்டங்களும்
பண்டைய காலத்தில் இருந்து வழக்கத்திலிருந்த இரகசியம் மற்றும் மர்மம் போன்ற புராணக் கதைகளுடன் தேவாலய புனித வீரர்களுக்கும் தொடர்பு இருந்தது. போர் வீரர்கள் வாழ்ந்த காலத்தில் அவர்களாக இந்த வதந்திகளைப் பரப்பினர். பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில் விடுதலை எழுத்தாளர்கள் தங்களது ஊகங்களையும் சேர்த்து எழுதினர், மேலும் இவன்கோ, ஃபோகுலட் பெண்டுலம் , மற்றும் த டா வென்சி கோட் போன்ற நாவல்களில் கட்டுக்கதைகளாகவும் சேர்க்கப்பட்டது. நேஷனல் த்ரசர் மற்றும் இண்டியான ஜோன்ஸ் அண்ட் த லாஸ்ட் க்ரூசாட்  போன்ற திரைப்படங்களிலும் ப்ரோக்கன் ஸ்வார்ட்  மற்றும் அசாசின்ஸ் க்ரீட்  போன்ற வீடியோ விளையாட்டுகளிலும் சேர்க்கப்பட்டிருந்தது.
ஜெருசலேமில் உள்ள டெம்பிள் மவுண்ட் ஆரம்ப காலத்தில் வேலை செய்தவர்களுடனும் புனித வீரர்கள் பற்றிய புராணங்கள் தொடர்புள்ளன மேலும் ஹோலி க்ரெயில் அல்லது த ஆர்க் ஆப் த கோவனெண்ட் போன்ற ஊகங்கள் சம்பந்தப்பட்டு வீரர்கள் இங்கு கண்டறிந்த திருப்பண்டம் போன்றவற்றுடனும் தொடர்பு கொண்டிருந்தனர். இவ்வாறாக தேவாலயங்களில் இருந்தவர்கள் சில திருப்பண்டங்களை கொண்டிருந்தனர். பெரும்பாலான தேவாலயங்களில் தற்போதும் வழக்கத்திலுள்ள புனித திருப்பண்டங்களான துறவியின் எலும்புகள், புனித மனிதர் ஒரு முறை பயன்படுத்திய சிறிய துணி, அல்லது தியாகிகளின் மண்டை ஓடு போன்றவற்றை புனித வீரர்களும் செய்தனர். தீங்கு விளைவிக்கும் வகையில் நடைபெற்ற ஹார்ன்ஸ் ஆப் ஹாட்டின் போரில் ஆக்ரே பகுதியைச் சேர்ந்த ஆயர் கொண்டு வந்த உண்மையான சிலுவையின் ஒரு பகுதியை வைத்திருப்பது என்ற முறையில் இவைகள் ஆவணப்படுத்தப்படுகின்றன. போரில் வெற்றி வாய்ப்பை இழந்த பிறகு இந்த திருப்பண்டங்களை சலாவுதீன் கைப்பற்றி, 1191 ஆம் ஆண்டில் ஆக்ரே நகரத்தில் இசுலாமியர்கள் சரணடைந்த பிறகு சிலுவைப் போர் வீரர்களிடம் மீண்டும் ஒப்படைக்கப்பட்டது. சால்சேடன் புனித எப்கிமியா தேவாலயத்தின் தலைமைப் பொறுப்பில் இருந்ததற்காக புனித வீரர்கள் அறியப்பட்டனர். ஒரு சில நேரங்களில் பூனை, தாடியுள்ள தலை அல்லது பாப்ஹோமெட் என்ற உருவம் போன்றவற்றை தெய்வசிலையாக இவர்கள் வணங்கியதாகவும் புனித வீரர்களின் வினவல் காரணமாக திருப்பண்டங்கள் பற்றி விவாதம் ஏற்பட்டதாகவும் பல்வேறு ஆவணங்கள் கூறுகின்றன. இவ்வாறு தெய்வச்சிலையை கடவுளாக வழிபடுவதை குற்றச் சாட்டியதால் தேவாலய வீரர்கள் சிலர் பில்லி சூனியம் வைப்பது போன்ற தற்காலத்திய நம்பிக்கைகளில் கவனம் செலுத்த ஆரம்பித்தனர். பாப்ஹோமெட் என்று ஆவணங்களில் உள்ள பெயர் மொகமெட் (முகம்மது) என்ற பெயரின் பிரான்சு மொழி எழுத்துப்பிழை என்று தற்காலத்திய அறிஞர்கள் கூறுகின்றனர்.
உரோமக் கிறித்தவ அலுவலகங்களில் உள்ள புனித நூலும் பன்னிரண்டாம் நூற்றாண்டில் தேவாலயங்களுடன் இணைந்தது. முதல் காதல் உரோமக் கிறித்துவ நூலான லீ கோண்டே டூ க்ரால் என்பது செரிடைன் டீ ட்ரோயஸ் என்பவரால் 1180 ஆம் ஆண்டு எழுதப்பட்டது. இருபது ஆண்டுகளுக்கு பிறகு கதையின் வால்ஃபார்ம் வோன் எச்சென்பாக் பதிப்பான பர்சிவல் என்ற நூலில் க்ரெயில் பேரரசு முழுவதையும் புனித வீரர்கள் "டெம்லீசன்" என்ற பெயரில் பாதுகாத்ததாக கூறப்படுகிறது. க்ரெயில் தேடுதலின் மற்றொரு நாயகரான சர் கலாகாட் என்பவர் (பதின்மூன்றாம் நூற்றாண்டில் புனித பெர்னாட்ஸ் இசுலாமிய வழிபாட்டைச் சார்ந்த இலக்கிய துறவி) புனித ஜார்ஜ் சிலுவையுடன் பாதுகாப்பு கவசத்தையும் கையில் வைத்துக் கொண்டு தேவாலய வீரர்கள் முத்திரையுடன் இருந்தார்; இந்த பதிப்பு தெய்வீகமான க்ரெயில் கிறித்துவ திருப்பண்டங்களாக மாற்றியது. தேவாலய வீரர்கள் கொண்டிருந்த க்ரெயில் திருப்பண்டங்கள் பற்றிய எந்தவிதமான குறிப்புகளும் தேவாலய வீரர்கள் பற்றிய விரிவான ஆவணங்களில் இல்லை. உண்மையில் க்ரெய்லின் கதை என்பது வரலாற்று இடைக்காலத்தில் தோன்றிய ஒரு புனைக்கதை என்று பல அறிஞர்கள் ஒப்புக் கொள்கின்றனர்.
தேவாலய வீரர்களுடன் தொடர்பு கொண்டுள்ள ஒரு புராணப் பொருள் டுரின் காப்புறை ஆகும். ஜியோஃப்ரே டி சார்னே குடும்பத்தின் பேரக் குழந்தையுடன் முதன் முதலில் வெளிப்படையாக தோன்ற ஆரம்பித்தது. ஜியோஃப்ரே டி சார்னே என்பவர் ஒரு தேவாலய வீரராவார், இவர் 1314 ஆம் ஆண்டில் ஜாக்கஸ் டி மோலே என்பவருடன் சேர்ந்து கட்டையுடன் எரிந்து விட்டார். காப்புறையின் தோற்றம் இன்றும் விவாதமாக உள்ளது, ஆனால் காப்புறை என்பது தேவாலய வீரர்கள் வாழ்ந்திருந்த இறுதி அரை-நூற்றாண்டுகளும் சேர்ந்த 1260 ஆம் ஆண்டு முதல் 1390 ஆம் ஆண்டு வரையிலான கால இடைவெளிகளில் உருவாக்கப்பட்டது என்று 1988 ஆம் ஆண்டில் மேற்கொள்ளப்பட்ட கார்பன் மூலம் கால அளவை முறை ஆய்வு கூறுகிறது. கார்பன் மூலம் கால அளவை முறையின் ஏற்புடைமை பற்றிய கேள்வியும் இங்கு எழுகிறது, இதனால் காப்புறை வயது என்பது விவாதம் செய்வதற்கான பொருள் என்ற நிலையில் உள்ளது.
குறிப்புகள்
உசாத்துணை
பகுப்பு:கிறித்தவ வரலாறு பகுப்பு:படைத்துறை அமைப்புகள் பகுப்பு:கத்தோலிக்க துறவற சபைகள்
கேதாரகௌளை
கேதாரகௌளை இராகம் கருநாடக இசையில் பயன்படும் இராகங்களில் ஒன்றாகும். இது இருபத்தெட்டாவது மேளகர்த்தா இராகமும், "பாண" என்று அழைக்கப்படும் ஐந்தாவது சக்கரத்தின் நான்காவது இராகமுமாகிய அரிகாம்போதியின் ஜன்னிய இராகம் ஆகும்.
இலக்கணம்
thumb|right|250px|கேதாரகௌளை ஆரோகணச் சுரங்கள் C யிலிருந்து தொடக்கம் thumb|right|250px|கேதாரகௌளை அவரோகணச் சுரங்கள் C யிலிருந்து தொடக்கம்
இந்த இராகத்தில் சட்சம் (ச), சதுச்ருதி ரிசபம் (ரி2), சுத்த மத்திமம் (ம1), பஞ்சமம் (ப), கைசிக நிசாதம் (நி2), சதுச்ருதி தைவதம் (த2), அந்தர காந்தாரம் (க3) ஆகிய சுரங்கள் வருகின்றன. இதன் ஆரோகண அவரோகணங்கள் பின்வருமாறு:
இந்த இராகத்தில் எல்லாச் சுரங்களும் முழுமையாக அமையாததால் இது ஒரு வர்ஜ இராகம் ஆகும். இதன் ஆரோகணத்தில் 5 சுரங்களும் அவரோகணத்தில் 7 சுரங்களும் உள்ளன. இதனால் இது "ஔடவ-சம்பூரண" இராகம் எனப்படுகின்றது. இதன் அவரோகணத்தில் காந்தாரம் ஒழுங்கு மாறி வருவதால் இது ஒரு வக்கிர இராகம் ஆகும்.
வெளியிணைப்புக்கள்
பகுப்பு:அரிகாம்போதியின் ஜன்னிய இராகங்கள்
உழுவை
உழுவை (guitarfish) என்பவை Rhinobatidae  என்ற குடும்பத்தைச் சேர்ந்த திருக்கை ஆகும். இவற்றிற்கு வீணை மீன், படங்கன், பண்டகள் போன்ற பெயர்களும் கடலோரத் தமிழர்களிடையே  புழக்கத்தில் உள்ளன.இந்த மீன்கள்  நீண்ட உடலும், தட்டையான தலை மற்றும் சிறு உடலும், இறக்கை போன்ற துடுப்பும்  கொண்டவை. இவற்றில் பல்வேறு இனங்கள் உள்ளன. இவை உலகம் முழுவதும் வெப்பமண்டல, மற்றும் மிதவெப்ப கடல் பகுதிகளில் காணப்படுகின்றன. இவை கடலடி தரையில் வாழக்கூடியன.
விளக்கம்
உழுவையின் உடலமைப்பு சுறா மற்றும் திருக்கை ஆகியவற்றுக்கு இடைப்பட்ட உடலமைப்பைக் கொண்டுள்ளது. இதன் வால் சுறாவின் வால்போன்ற வடிவம் கொண்டுள்ளது. ஆனால் இவற்றில் பல இங்களின், தலை முக்கோணம், அல்லது கித்தார் போன்ற வடிவில் உள்ளது, இதன் மூச்சுத் துளைகள் திருக்கைகளுக்கு உள்ளதுபோல இதன் உடலின் அடிப்பாகத்தில் அமைந்திருக்கும். இதன் மார்புத் துடுப்பு தசைகளின் இணைவால் உருவாக்கப்பட்டு திருக்கைமீன் போல இருக்கும்.
இனப்பெருக்கம்
இவை தன் உடலுக்குள்ளேயே முட்டையிட்டு அங்கேயே அடைகாத்து குஞ்சு பொரிக்கின்றன.
வாழிடம்
உழுவைகள் கடலடி தரையில் உள்ள மணல் அல்லது மண் ஆகியவற்றில் புதைந்துள்ள புழுக்கள், நண்டுகள், மட்டிகள் ஆகியவற்றை உண்ணக்கூடியன. இவற்றால் மிக உப்பு, புதிய, மற்றும் உவர் நீரை பொறுத்துக்கொள்ள முடியாது. இவை பொதுவாக கடற்கரை ஓரமான கடற்பரப்பில் அல்லது முகத்துவாரத்தில் 30 மீட்டர் ஆழத்தில் வாழக்கூடியன.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:மீன்கள்
ரவி தேஜா
பூபதிராஜு ரவி ஷங்கர் ராஜு (பிறப்பு 26 ஜனவரி 1968), தொழில்ரீதியாக ரவி தேஜா என்று அழைக்கப்படுகிறார், இவர் ஒரு இந்திய திரைப்பட நடிகர் மற்றும் தயாரிப்பாளர் ஆவார், அவர் முக்கியமாக தெலுங்கு சினிமாவில் பணியாற்றுகிறார்.[1] அதிரடி நகைச்சுவைப் படங்களில் நடித்ததற்காக அறியப்பட்ட அவர், 'மாஸ் மகாராஜா' என்ற பெயரால் பிரபலமானவர்.[3][4] அதிக சம்பளம் வாங்கும் தெலுங்கு திரைப்பட நடிகர்களில் ஒருவரான தேஜா மூன்று மாநில நந்தி விருதுகள் மற்றும் ஒரு பிலிம்பேர் விருது தென்னிந்திய விருதுகளை வென்றுள்ளார்.[5] ஃபோர்ப்ஸ் இந்தியாவால் 2012, 2013 மற்றும் 2015 ஆம் ஆண்டுகளில் முதல் 100 பிரபலங்களின் பட்டியலில் இடம்பெற்றார்.[6] [3]
'''தேஜா தனது திரையுலக வாழ்க்கையை கர்தவ்யம் (1990) திரைப்படத்தில் ஒரு அங்கீகரிக்கப்படாத பாத்திரத்துடன் தொடங்கினார், பின்னர் அல்லரி பிரியுடு (1993), நின்னே பெளடடா (1996) போன்ற படங்களில் சிறிய பாகங்களில் நடித்தார். பின்னர் அவர் சிந்தூரம் (1997), மனசிச்சி சூடு (1998), பிரேமக்கு வேலையாரா (1999), சமுத்திரம் (1999), அன்னய்யா (2000) ஆகிய படங்களில் சிறந்த துணை வேடங்களில் நடித்தார் மேலும் பல படங்களுக்கு உதவி இயக்குனராகவும் பணியாற்றினார்.'''
'''தேஜாவின் முதல் முக்கியப் பாத்திரம் நீ கோசம் (1999) உடன் வந்தது, இது பாக்ஸ் ஆபிஸில் சராசரி வசூலைப் பெற்றது, ஆனால் அவருக்கு நந்தி சிறப்பு ஜூரி விருதை வென்றது.[7] அவர் இட்லு ஸ்ரவாணி சுப்ரமணியம் (2001), அவுனு வல்லித்தாரு இஸ்டா பத்தாரு மூலம் முன்னணி நடிகராக தன்னை நிலைநிறுத்திக் கொண்டார். (2002), மற்றும் இடியட் (2002). தேஜா பின்னர் கட்கம் (2002), அம்மா நன்னா ஓ தமிழா அம்மாயி (2003), வெங்கி (2004), நா ஆட்டோகிராப் (2004), பத்ரா (2005), விக்ரமார்குடு (2006), துபாய் சீனு (2007) போன்ற குறிப்பிடத்தக்க படங்களில் நடித்தார். ., கிருஷ்ணா (2008), நேனிந்தே (2008), கிக் (2009), சம்போ சிவ சம்போ (2010), டான் சீனு (2010), மிராபகே (2011), பலுபு (2013), சக்தி (2014), பெங்கால் டைகர் (2015), ராஜா தி கிரேட் (2017), கிராக் (2021), தமாகா (2022) மற்றும் வால்டேர் வீரய்யா (2023). ரவி தேஜா தனது நகைச்சுவை நேரத்திற்காக பரவலாக அறியப்பட்டவர்.'''
ஆரம்பகால வாழ்க்கை[தொகு]
'''ரவி தேஜா ஆந்திரப் பிரதேசத்தின் கிழக்கு கோதாவரி மாவட்டத்தில் உள்ள ஜக்கம்பேட்டாவில் பிறந்தார்.[8] இவரது தந்தை பூபதிராஜு ராஜகோபால் ராஜு மருந்தாளுனர் மற்றும் அவரது தாயார் பூபதிராஜு ராஜ்ய லட்சுமி இல்லத்தரசி. ரவி தேஜா மூன்று மகன்களில் மூத்தவர், மற்றவர்கள் நடிகர்கள் பரத் மற்றும் ரகு.[9]'''
'''தந்தையின் பணியின் காரணமாக அவர் தனது குழந்தைப் பருவத்தின் பெரும்பகுதியை வட இந்தியாவில் கழித்தார். அவரது பள்ளிப்படிப்பு ஜெய்ப்பூர், டெல்லி, மும்பை மற்றும் போபால் ஆகிய இடங்களில் நடந்தது.[6] சிறுவயதிலிருந்தே சினிமா மீது அவருக்கு ஆர்வம் இருந்தது. அவர் அமிதாப் பச்சனை வணங்கினார் மேலும் அவரது படங்களின் காட்சிகளை வீட்டில் மீண்டும் நடிப்பார்.[9] பின்னர் அவர் குடும்பத்துடன் விஜயவாடா சென்றார். விஜயவாடாவிலுள்ள சித்தார்த்தா பட்டயக் கல்லூரியில் கலைப் பிரிவில் இளங்கலைப் பட்டப்படிப்பை முடித்தார்.[6] தெலுங்கு, ஹிந்தி ஆகிய இரு மொழிகளிலும் சரளமாகப் பேசக்கூடியவர்.'''
'''மே 26, 2002 அன்று மேற்கு கோதாவரி மாவட்டம் கணபவரத்தைச் சேர்ந்த கல்யாணி என்பவரை ரவிதேஜா திருமணம் செய்தார். தம்பதியருக்கு மோக்ஷதா என்ற மகளும் மஹாதன் என்ற மகனும் உள்ளனர்.[9][10]'''
திரைப்பட வாழ்க்கை[தொகு]
'''பட்டப்படிப்பை முடித்த பாதி வழியில், திரைப்படத் தொழிலைத் தொடர 1988 இல் மெட்ராஸ் சென்றார்.[9] மெட்ராஸில் அவரது ஆரம்ப ஆண்டுகளில், ஒய்.வி.எஸ் சௌத்ரி மற்றும் குணசேகர் ஆகியோர் அவரது அறை தோழர்களாக இருந்தனர்.[11] கார்த்தவ்யம் (1990), அபிமன்யு (1990), சைதன்யா (1991), கலெக்டர் காரி அல்லுடு (1992), மற்றும் ஆஜ் கா கூண்டா ராஜ் (1992) ஆகிய படங்களில் சிறிய வேடங்களில் நடித்தார். ரவி தேஜா உதவி இயக்குநரானார், தொலைக்காட்சி மற்றும் திரைப்படம் இரண்டிலும் பணிபுரிந்தார். ஒரு உதவி இயக்குனராக, அவர் பிரதிஹன்பந்த், ஆஜ் கா கூண்டா ராஜ் மற்றும் கிரிமினல் உட்பட பல பாலிவுட் மற்றும் தெலுங்கு திட்டங்களில் பணியாற்றினார்.[12] அவர் கிருஷ்ண வம்சியை சந்தித்தார் மற்றும் 1996 ஆம் ஆண்டு வெற்றி பெற்ற நின்னே பெல்லடாடா படத்திற்கு உதவி இயக்குனராக பணியாற்றினார். அந்த படத்தில் ரவி தேஜாவுக்கு ஒரு சிறிய வேடத்தில் நடிக்கும் வாய்ப்பையும் கொடுத்தார் வம்சி. அவர் வேறு சில படங்களுக்கு உதவி இயக்குனராக தொடர்ந்து பணியாற்றினார்.[13]'''
1997–2000: அங்கீகாரம்[தொகு]
1997 ஆம் ஆண்டில், உதவி இயக்குநராகப் பணிபுரியும் போது, ​​கிருஷ்ண வம்சி இயக்கிய சிந்தூரம் படத்தில் துணை வேடத்தில் நடிக்க ரவி தேஜாவுக்கு வாய்ப்பு கிடைத்தது.[14] இந்தத் திரைப்படம் தெலுங்கில் சிறந்த திரைப்படத்திற்கான தேசிய திரைப்பட விருதை வென்றது.[15]
'''ரவி தேஜா தொடர்ந்து சீதா ராம ராஜு, படு தீயகா, மனசிச்சி சூடு மற்றும் கிருஷ்ணா ரெட்டியின் பிரேமக்கு வேலையரா ஆகிய படங்களில் நடித்தார். 1999 ஆம் ஆண்டில், நீ கோசம் படத்திற்காக ஸ்ரீனு வைட்லாவின் முக்கிய கதாபாத்திரத்தில் நடித்தார். இப்படம் சிறந்த படத்துக்கான வெள்ளி நந்தி விருதை வென்றது. ரவி தேஜா தனது நடிப்பிற்காக சிறப்பு நடுவர் குழுவின் சிறந்த நடிகருக்கான நந்தி விருதை வென்றார்.[16] இதைத் தொடர்ந்து, அவர் கிருஷ்ண வம்சியின் சமுத்திரம், சிரஞ்சீவியின் அன்னய்யா மற்றும் பட்ஜெட் பத்மநாபம் போன்ற குறிப்பிடத்தக்க பாத்திரங்களில் தோன்றத் தொடங்கினார். க்ஷேமங்க வெள்ளி லாபங்கா ரண்டி, திருமலை திருப்பதி வெங்கடேசா, சகுந்தும்பா சபரி வேறு சமேதம் மற்றும் அம்மை கோசம் போன்ற பல நட்சத்திரப் படங்களிலும் அவர் முக்கிய வேடங்களில் தோன்றினார்.'''
2001–2005: முன்னணி நடிகராக திருப்புமுனை[தொகு]
2001 ஆம் ஆண்டில், ரவி தேஜாவின் இட்லு ஸ்ரவாணி சுப்ரமணியம் படத்தில் ரவி தேஜாவை முக்கிய கதாபாத்திரத்தில் நடிக்க வைத்தபோது பூரி ஜெகநாத் உடனான தொடர்பு தொடங்கியது.[17] இப்படம் கமர்ஷியல் ஹிட் மற்றும் தனி ஒரு முன்னணி நடிகராக ரவி தேஜா நம்பகத்தன்மையை பெற்றது. 2002 இல், வம்சி இயக்கத்தில் கல்யாணியுடன் இணைந்து நடித்த அவரது அடுத்த படமான அவுனு வல்லித்தாரு இஸ்டா பத்தாரு! இப்படம் பாக்ஸ் ஆபிஸில் வெற்றி பெற்றது மற்றும் ரவி தேஜாவின் பாராட்டைப் பெற்றது.[18] அந்த வருடம் ரவி தேஜாவை இடியட்டில் பார்த்தார். பூரி ஜெகநாத் இயக்கிய மற்றும் ரக்ஷிதாவுடன் இணைந்து நடித்தது, இது ஒரு பிளாக்பஸ்டர் ஹிட் மற்றும் ரவி தேஜாவின் நடிப்பு மற்றும் உரையாடல்களை விமர்சகர்கள் மற்றும் திரைப்படம் ஆகியவற்றால் பாராட்டப்பட்டது.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:தெலுங்குத் திரைப்பட நடிகர்கள் பகுப்பு:1968 பிறப்புகள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:தெலுங்கு மக்கள்
அபுதாபி (நகரம்)
அபுதாபி (Abu Dhabi, أبو ظبي Abū Ẓabī, அபூ ழபீ) ஐக்கிய அரபு அமீரகத்தின் தலைநகரமாகவும் நாட்டின் இரண்டாவது பெரிய நகரமாகவும் உள்ளது. இந்நாட்டின் கூட்டமைப்பிலுள்ள ஏழு அமீரகங்களில் மிகப் பெரியதான அபுதாபி அமீரகத்திலுள்ள இந் நகரம் அவ்வமீரகத்தின் தலைநகரமும் ஆகும். இது பாரசீக வளைகுடாவின் மத்திய மேற்குக் கரையில் இருந்து வளைகுடாவுக்குள் துருத்திக் கொண்டிருக்கும் "T" வடிவமான தீவொன்றில் அமைந்துள்ளது. 67,340 கிமீ2 (26,000 ச.மை) பரப்பளவு கொண்ட அபுதாபி நகரத்தில் 860,000 (2007) மக்கள் வாழ்கிறார்கள்.
இந்த நகரத்தில் ஐக்கிய அரபு அமீரகத்தின் நடுவண் அரசும், அதன் பல்வேறு அலுவலகங்களும் அமைந்துள்ளன.அபுதாபி அமீரக அரச குடும்பத்தின் இருப்பிடமும் இதுவே. அபுதாபி இன்று பல்நாட்டின மக்களைக் கொண்ட பெரு நகரமாக வளர்ச்சியடைந்துள்ளது. விரைவான வளர்ச்சியும், நகரமயமாக்கமும், இங்கு வாழும் மக்களின் ஒப்பீட்டளவில் அதிகமான சராசரி வருமானமும் சேர்ந்து இந் நகரத்தை முற்றாகவே மாற்றியுள்ளன.
நாட்டின் தலைநகரம் என்ற வகையில் இது ஐக்கிய அரபு அமீரகத்தின் அரசியல், கைத்தொழில் நடவடிக்கைகளினதும், பண்பாடு மற்றும் வணிக நடவடிக்கைகளினதும் மையமாக விளங்குகிறது. அபுதாபி நகரம் மட்டும் நாட்டில் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியின் 15% ஐ உருவாக்குகின்றது. நாட்டின் முக்கியமான நிதி அமைபான மத்திய வங்கியும், வணிக முக்கியத்துவம் வாய்ந்த பல்வேறு பன்னாட்டு நிறுவனங்களின் தலைமையகங்களும் இங்கு அமைந்துள்ளன. உலகின் மிகப்பெரிய பெற்றோலிய உற்பத்தியாளர்களில் ஒன்றான அபுதாபி அண்மைக்காலங்களில் அதன் பொருளாதார அடித்தளத்தை, பல்வேறு நிதிச் சேவைகளிலும், சுற்றுலாத்துறையிலும் முதலீடு செய்வதன் மூலம் விரிவாக்கியுள்ளது.
இப் பகுதியின் மூன்றாவது செலவு கூடிய நகரமான அபுதாபி, உலகின் செலவு கூடிய நகரங்களின் வரிசையில் 26 ஆவது இடத்தில் உள்ளது.
வரலாறு
கிமு மூன்றாவது ஆயிரவாண்டுக் காலப்பகுதியிலேயே அபுதாபியின் சில பகுதிகளில் குடியேற்றங்கள் இருந்திருக்கின்றன. அக்காலத்தில் இப் பகுதிகளுக்கேயுரிய நாடோடி மந்தை வளர்ப்பும், மீன்பிடித்தலும் இருந்ததாகத் தெரிகிறது. தற்கால அபுதாபியின் தோற்றம் 18 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில், பனி யாஸ் என்னும் பழங்குடிக் கூட்டமைப்பு உருவானதோடு தொடங்கியது. இது பின்னர் துபாய் நகரத்தையும் தனது கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டுவந்தது. 19 ஆம் நூற்றாண்டில் துபாயும், அபுதாபியும் தனித்தனியாகப் பிரிந்துவிட்டன.
20 ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதி வரை அபுதாபியின் பொருளாதாரம், ஒட்டக வளர்ப்பு, அல் எயின், லீவா ஆகிய பாலைவனச் சோலைகளில் உற்பத்தியான பேரீச்சு, மரக்கறி வகைகள், அபுதாபி நகரக் கரையோரத்துக்கு அப்பால் இடம்பெற்ற மீன்பிடித்தல், முத்துக் குளிப்பு என்பவற்றில் தங்கியிருந்தது. அக்காலத்தில் அபுதாபி நகரத்தில் இருந்த வீடுகள் ஈச்சமர ஓலைலளால் அமைக்கப்பட்ட "பராஸ்தி"என்னும் வகையைச் சார்ந்தவையாகும். வசதி படைத்தவர்கள் மண்ணால் கட்டப்பட்ட குடில்களில் வாழ்ந்தனர். 20 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பாதியில், உலகில் செயற்கை முத்து உற்பத்தித் தொழில் வளர்ச்சியடைந்ததைத் தொடர்ந்து அபுதாபியின் முத்துக்குளிப்பு நெருக்கடிக்குள்ளானது. அப்போது முத்துக்களின் ஏற்றுமதியே அபுதாபி மக்களின் பணவருவாய்க்கான முக்கிய மூலமாக இருந்தது. 1939 ஆம் ஆண்டில் அக்கால அபுதாபியின் ஆட்சியாளரான சேக் சக்புத் பின் சுல்தான் அல் நகியான், பெற்றோலிய சலுகையை வழங்கினார். 1958 ஆம் ஆண்டில் பெட்ரோலியம் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. தொடக்கத்தில் பெட்ரோலிய வருமானம் அபுதாபியின் வளர்ச்சியில் மிகக் குறைந்த தாக்கத்தையே கொண்டிருந்தது. சில குறைந்த உயரம் கொண்ட காங்கிறீட்டுக் கட்டிடங்கள் அமைக்கப்பட்டன. தளமிடப்பட்ட முதலாவது சாலை 1961 ஆம் ஆண்டில் அமைக்கப்பட்டது. பெற்றோலிய வருமானம் நீடிக்குமா என்ற ஐயப்பாடு காரணமாக சேக் சக்புத் எச்சரிக்கையாக நடந்து கொள்ள விரும்பினார். வருமானத்தை வளர்ச்சிப் பணிகளில் முதலீடு செய்யாமல் சேமிக்க எண்ணினார். அவரது சகோதரரான சேக் சாயித் பின் சுல்தான் அல் நகியான், பெற்றோலியத்தின் மூலம் கிடைக்கும் வருமானம் அபுதாபியை மாற்ற வல்லது என்னும் கருத்தைக் கொண்டிருந்தார். நகியான் குடும்பத்தினர் சேக் சக்புத்துக்குப் பதிலாக சேக் சாயித் ஆட்சியாளராகி வளர்ச்சிப் பணிகளை முன்னெடுக்க வேண்டும் என விரும்பினர். 1966 ஆகஸ்ட் 6 ஆம் தேதி பிரித்தானியரின் துணையுடன், சேக் சயத் ஆட்சியாளரானார்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:ஆசியத் தலைநகரங்கள் பகுப்பு:அபுதாபி அமீரகம் பகுப்பு:ஐக்கிய அரபு அமீரகம்
மண்முனை தெற்கும் எருவில் பற்றும் பிரதேச செயலாளர் பிரிவு
மண்முனை தெற்கும் எருவில் பற்றும் பிரதேச செயலாளர் பிரிவு (களுவாஞ்சிக்குடி) என்பது நிர்வாக அலகான பிரதேச செயலகங்களில் ஒன்று ஆகும். இது இலங்கையின் கிழக்கு மாகாணத்தில் உள்ள மட்டக்களப்பு மாவட்டத்தில் உள்ளது. இப்பிரிவு துணை நிர்வாக அலகுகளாக 45 கிராம அலுவலர் பிரிவுகளைக் கொண்டுள்ளது. இதன் பரப்பளவு 63 சதுர கிலோமீட்டர் ஆகும்.
வெளியிணைப்புக்கள்
பகுப்பு:மட்டக்களப்பு மாவட்டப் பிரதேச செயலாளர் பிரிவுகள்
வியாதிபாதம் (யோகம்)
சமசுக்கிருத மொழியில் வ்யாதிபாத (Vyatipata) என்பது பேரழிவு என்னும் பொருள் அமைந்தது. எந்த நல்ல விடங்களைச் செய்வதற்கும் பொருத்தமற்றது எனச் சோதிட நூல்கள் குறிப்பிடும் யோகங்களுள் இதுவும் ஒன்று. இது மிக்கூடிய அளவு அமங்கலத் தன்மை கொண்டதாகக் கருதப்படுகின்றது. இதன் ஆட்சிக் கோள் இராகு. ஆட்சித் தேவதை உருத்திரன்.
வெளியிணைப்புக்கள்
பகுப்பு:பஞ்சாங்கம் பகுப்பு:சோதிடம்
எக்சாமெதிலீன்டெட்ரமீன்
எக்சாமெத்திலீன்டெட்ரமீன்  (Hexamethylenetetramine) அல்லது மீத்தேனமீன் (methenamine) ஒரு கரிம பல்வளையச் சேர்மம் ஆகும். இதன் மூலக்கூற்று வாய்ப்பாடு (CH2)6N4. வெண்மையான இந்த படிகச் சேர்மம் நீர் மற்றும் முனைவுத்தன்மை கொண்ட கரிமக் கரைப்பான்களில் கரையும் தன்மை கொண்டது ஆகும். இது அடமண்டேன் என்ற சேர்மத்தைப் போன்று கூண்டைப் போன்ற வடிவம் கொண்டது. இந்த சேர்மம் வேறு பல சேர்மங்களைத் தொகுப்பு முறையில் தயாரிக்க பயன்படுகிறது. உதாரணமாக, நெகிழிகள், மருந்துப் பொருட்கள், இரப்பர் சேர்க்கைப் பொருட்கள் போன்றவற்றின் தயாரிப்பில் பயன்படுகிறது. இது வெற்றிடத்தில் 280° செல்சியசு வெப்பநிலையில் பதங்கமாகிறது.
தொகுப்பு, அமைப்பு, வினைதிறன்
இந்த சேர்மமானது அலெக்சாண்டர் புட்லெரோவ் என்பவரால் 1859 ஆம் ஆண்டில் கண்டறியப்பட்டது.
எக்சாமெதிலீன்டெட்ரமீனானது தொழில் முறையில் பார்மால்டிஹைடு மற்றும் அம்மோனியா இவற்றின் சேர்க்கையால் தயாரிக்கப்படுகிறது. 6CH2O + 4NH3 → (CH2)4 N4 + 6H2O
இந்த வினையானது கரைசலில் வாயு நிலையில் நடைபெறுகிறது. இந்த மூலக்கூறானது ஒரு ஒழுங்கமை நான்முகி வடிவ அடமண்டேன் சேர்மத்தின் வடிவத்தைப் போல் கூண்டையொத்த அமைப்பைப் பெற்றுள்ளது. இந்த அமைப்பின் முனைகளானது நைட்சன் அணுக்களாலும், விளிம்புகள் மெத்திலீன் பாலங்களாலும் ஆக்கப்பட்டுள்ளது. மூலக்கூறானது கூண்டு வடிவத்தைப் பெற்றிருந்த போதும் உட்புறத்தில் வேறு அணுக்கள் அல்லது மூலக்கூறுகளை இணைப்பதற்கான வெற்றிடம் ஏதும் இந்த அமைப்பில் இல்லை. இந்த மூலக்கூறானது புரோட்டான் ஏற்றம் மற்றும் N-அல்கைலேற்றம் ஆகிய வினைகளில் ஈடுபட்டு ஒரு கார அமீனைப் போலச் செயல்படுகிறது.
பயன்பாடுகள்
எக்சாமெதிலீன்டெட்ரமீனின் மாவு போன்ற அல்லது திரவ பீனாலிக் பிசின்கள் மற்றும் பீனாலிக் வார்ப்புரு சேர்மங்கள் தயாரிப்பில் பெருமளவு பயன்படுகிறது. இந்த சேர்மங்களில் எக்சாமெதிலீன்டெட்ரமீனானது கடினப்படுத்துவதற்கான காரணியாக சேர்க்கப்படுகிறது. வாகனங்களின் தடைப்பட்டை, உரசிணைப்பி பட்டை, உராய்வுப் பொருட்கள், நெய்யப்படாத துணிகள் ஆகியவற்றைத் வார்ப்பிடுதல் முறை மூலம் தயாரிக்கப் பயன்படுகிறது.
எக்சாமெதிலீன்டெட்ரமீனானது தானாகவே ஒழுங்கமைக்கபட்ட மூலக்கூறு படிகங்களுக்கு மூலக்கூறை கட்டமைக்கும் காரணியாக முன்மொழியப்பட்டது.
மருத்துவத்துறை பயன்கள்
மேண்டேலிக் அமிலத்தின் உப்பினைப் போல (மீதேனமின் மேண்டலேட்டு, USP ) இதுவும் சிறுநீரகப்பாதையில் உள்ள தொற்றுகைளத் தடுக்கும் மருந்தாகப் பயன்படுகிறது. அமிலத்தன்மைக்கான pH மதிப்புள்ள திரவங்களில் இது சிதைவைடந்து பார்மால்டிகைடு மற்றும் அம்மோனியாவைத் தருகிறது. இவ்வாறு வெளிவரும் அம்மோனியாவானது பாக்டீரியாக்களை அழிக்க வல்லது. மேண்டலிக் அமிலம் இந்த விளைவிற்குத் துணை செய்கிறது. வைட்டமின் - சி (அஸ்கார்பிக் அமிலம்) அல்லது அம்மோனியம் குளோரைடு ஆகிவற்றை இணைத்துக் கொடுப்பதன் மூலமாக சிறுநீரின் அமிலத்தன்மையானது வகை மாதிரிக்குப் பொருத்தமாக உறுதிப்படுத்தப்படுகிறது. இந்த மருந்தானது அளவுக்கு மிகுதியாக பயன்படுத்தப்படும் நேர்வுகளில் வேதிப்பொருட்களால் தூண்டப்பட்ட இரத்த இழப்புடன் கூடிய சிறுநீரக அழற்சி ஏற்படக்கூடிய கேடான விளைவுகள் ஏற்படும் வாய்ப்புகளினால் 1990 ஆம் ஆண்டுகளின் பின்பகுதியில் இந்த மருந்தின் பயன்பாடு தற்காலிகமாக குறைத்துக் கொள்ளப்பட்டது. . ஆனால் இம்மருந்தின் பயன்பாடானது பொதுவாகப் பயன்படுத்தப்படும் மருந்துப் பொருட்களின் மீதான எதிருயிரி எதிர்ப்புத் தன்மையின் தாக்கத்தின் காரணமாக தற்போது மீண்டும் அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த மருந்தானது சிறுநீரகத் தொற்றுக்கான நீண்ட காலத் தடுப்பு மருந்தாகச் சிறப்பான முறையில் பயன்படுகிறது. ஏனெனில் பாக்டீரியாக்களால் பார்மால்டிகைடில் போராட முடிவதில்லை. சிறுநீரகத்தின் செயல்திறன் குறைவாக இருக்கும் நேர்வுகளில் இம்மருந்தைப் பயன்படுத்தலாகாது. மீத்தேனமீன் களிம்பு மற்றும் தெளிப்பான் வடிவத்தில் அதிகமான வியர்வை மற்றும் ஒத்த தன்மைக்கான சிகிச்சையில் பயன்படுகிறது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பிகள் பகுப்பு:அரிமானத் தடுப்பிகள் பகுப்பு:எரிபொருட்கள் பகுப்பு:நைதரசன் பல்லினவளையங்கள் பகுப்பு:பல்வளையக் கரிமச் சேர்மங்கள் பகுப்பு:கரிம வேதியியல் வினையாக்கிகள் பகுப்பு:துப்புரவு முடிந்த விருதுநகர் மாவட்ட ஆசிரியர்கள் தொடங்கிய கட்டுரைகள் பகுப்பு:தமிழக ஆசிரியர்கள் தொடங்கிய அறிவியல் கட்டுரைகள் பகுப்பு:பதனச்சரக்குகள்
நிர்மால்யம் (திரைப்படம்)
நிர்மால்யம் ( നിര്‍മ്മാല്യം , transl.  "படைக்கப்பட்டது" அல்லது "நேற்றைய படையல்கள்" ) என்பது 1973 ஆம் ஆண்டு வெளிவந்த இந்திய மலையாள மொழித் திரைப்படமாகும், இதனை எம்டி வாசுதேவன் நாயர் எழுதி இயக்கியுள்ளார். பிஜே ஆண்டனி, சுமித்ரா மற்றும் ரவி மேனன் ஆகியோர் நடித்துள்ளனர். இப்படத்தில் நடித்தற்காக, பிஜே ஆண்டனி 1974 ஆம் ஆண்டில், சிறந்த நடிகருக்கான தேசிய திரைப்பட விருதை, வென்றார், இத்திரைப்படத்தில் வெளிச்சபாடுவாக (கடவுளுக்கும் இந்து கோவிலில் பூசை செய்பவருக்கும் இடையே ஒரு தெய்வமேறி குறிசொல்பவனாக) நடித்தார். இந்தத் திரைப்படம் 1974 ஆம் ஆண்டில் சிறந்த திரைப்படத்திற்கான தேசிய திரைப்பட விருதையும், கேரள மாநில திரைப்பட விருதையும் பெற்றது. மலையாள சினிமாவின் மிகச்சிறந்த படங்களில் இதுவும் ஒன்று.
இது எம்டி வாசுதேவன் நாயர் இயக்குனராக அறிமுகமான படமாகும். சுகுமாரன் மற்றும் சுமித்ரா நடிகர்களாக அறிமுகமான படமும் இதுவாகும். இதற்கு முன் இந்தி படத்தில் நடித்த ரவி மேனனின் இரண்டாவது படம் இது. இந்தப் படம் ரவி மேனனின் நடிப்பு வாழ்க்கையில் ஒரு திருப்புமுனையாக அமைந்தது.
எம்டி வாசுதேவன் நாயர் எழுதிய "பள்ளிவளும் கல்சிலம்பும்" என்ற சிறுகதையைத் தழுவி எடுக்கப்பட்ட படமாகும்.
கதைச்சுருக்கம்
இந்தப் படம், புறக்கணிக்கப்பட்ட கோவிலையும், கோவிலைச் சார்ந்திருக்கும் மக்களையும், சுற்றி நகர்கிறது. பி.ஜே.ஆண்டனி (வெளிச்சப்பாடு அல்லது குறிசொல்லுபவன்) கோவிலின் தெய்வ ஊழியராக உள்ளார். வெளிச்சப்பாடுவின் மனைவி நாராயணி (கவியூர் பொன்னம்மா) கோவிலில் கிடைக்கும் சொற்ப வருமானத்தில் குடும்பத்தை நடத்தி வருகிறார். அவரது மகன் அப்பு ( சுகுமாரன் ) படித்தவர். ஆனால் வேலையில்லாமல் இருகிறார். எனவே கோவில் மற்றும் தெய்வத்தின் மீது நம்பிக்கை இல்லாமல் இருக்கிறார். வெளிச்சபாடுவின் மகள் அம்மிணி கோவில் சடங்குகளில் தந்தைக்கு உதவுகிறார்.
திடீரென்று கோவில் பூசாரி, தன் வேலையை விட்டுவிட்டு ஒரு டீக்கடையைத் தொடங்குகிறார். பக்கத்து கிராமத்தைச் சேர்ந்த புதிய அர்ச்சகர் பிரம்மதத்தன் நம்பூதிரி (ரவி மேனன்) இப்போது கோவிலைக் கவனித்துக்கொள்கிறார்.
வீட்டில் நிலைமை சரியில்லாததாலும், தங்கைகளுக்கு இன்னும் திருமணம் ஆகாததாலும், கோவிலில் பணிபுரிகிறார். எனினும் அரசு வேலை கிடைக்கும் என்ற ஆசையில் இருக்கிறார்.
அவர் வெளிச்சப்பாடுவின் மகள் அம்மிணியுடன் தகாத உறவு கொள்கிறார். இதனால் கிராமத்தை விட்டு வெளியேறுகிறார். கடுமையான வறுமையின் காரணமாக வெளிச்சப்பாடு பிச்சை எடுக்கத் தொடங்குகிறார். ஒரு நாள் அவரது மகன் அப்பு புனித வாளை வெற்றிலை வியாபாரிக்கு விற்க முயற்சிக்கிறார், வெளிச்சப்பாடு அதைக் கண்டுபிடிகிறார். அவர் மகன் அப்புவை உடனடியாக வீட்டை விட்டு வெளியேறச் சொல்கிறார்.
இதற்கிடையில், கிராமத்தில் பெரியம்மை நோய் பரவியுள்ளது, முதலில் பாதிக்கப்பட்டது வாரியரின் மனைவி. பெரியம்மை நோய் பரவியதால், மக்கள் கோவில் மற்றும் அதன் சடங்குகளில் தீவிரம் காட்டுகின்றனர். கிராம மக்கள் அம்மன் கோவிலில் திருவிழா நடத்த முடிவு செய்து அனைவரிடமும் பணம் வசூலிக்கத் தொடங்குகின்றனர்.
திருவிழா நாளில், வெளிச்சப்பாடு, தனது மனைவி நாராயணி தனது உடலை உள்ளூர் வட்டிக்காரரிடம் விற்று பிழைப்பு நடத்துவதைக் வெளிச்சப்பாடு காண நேர்கிறது.