cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
அரவங்காடு தொடருந்து நிலையம்
அரவங்காடு தொடருந்து நிலையம் (Aravankadu railway station, நிலையக் குறியீடு:AVK) இந்தியாவின், தமிழ்நாட்டிலுள்ள, நீலகிரி மாவட்டத்தில் இருக்கும் அரவங்காடு நகரில் உள்ள ஒரு தொடருந்து நிலையமாகும். இந்த நிலையம் குன்னூர் மற்றும் உதகமண்டலம் இடையே அமைந்துள்ளது. இது வரலாற்று சிறப்புமிக்க நீலகிரி மலை தொடருந்து பாதையில் உள்ள நிலையங்களில் ஒன்றாகும். இது தற்போது யுனெஸ்கோவால் உலக பாரம்பரிய தளமாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த நிலையம் தென்னக இரயில்வே மண்டலத்தால் இயக்கப்படுகிறது மற்றும் சேலம் தொடருந்து கோட்டத்தின் கீழ் வருகிறது.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:நீலகிரி மாவட்டத்திலுள்ள தொடருந்து நிலையங்கள் பகுப்பு:சேலம் தொடருந்து கோட்டம்
தட்டாங்கல் ஆட்டம்
இவ்விளையாட்டு வெவ்வேறு ஊர்களில், வெவ்வேறு எண்ணிக்கையுள்ள கற்களைக் கொண்டு விளையாடப்படுகிறது. விளையாட்டை மேலும் சுவாரசியமானதாக்க பாட்டுப்பாடிக் கொண்டு ஆடுவர்.
ஏழு கற்களைக் கொண்டு ஆடப்படும் ஆட்டத்தில்: ஒண்ணான், இரண்டான், மூன்றான், நான்கான் ஐந்தான், ஆறான், ஏழான், எட்டான், ஒன்பதான், பத்தான் என பத்து பிரிவுகள் ஆட வேண்டும். ஒவ்வொன்றுக்கும் எடுக்க வேண்டிய கற்களின் எண்ணிக்கைக்கும் எடுக்கவேண்டிய விதத்திற்கும் விதிமுறைகள் உண்டு. ஒவ்வொன்றும் ஆரம்பிக்கும் போது ஏழு கற்களையும் கீழே விரித்தவாறு போட்டுவிட்டு அதில் ஒரு கல்லை தாய்ச்சிக்கல் என கையில் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும். இக்கல்லை மேலே வீசியெறிந்துவிட்டு அது கீழே கைக்கு வந்து சேருமுன் கீழே கிடக்கும் மற்ற கற்களை அலுங்காமல் (ஒன்றை எடுக்கும்போது அடுத்ததைத் தொட்டுவிடக் கூடாது) கையில் எடுத்துக்கொண்டு மேலிருந்து விழும் தாய்ச்சிக்கல்லைப் பிடித்துவிட வேண்டும். தொடர்ந்து பத்தையும் தாய்ச்சிக் கல்லை கீழே விட்டுவிடாமல் ஆடிவிட்டால் மீண்டும் ஒண்ணானை கட்டை என்ற பெயரில் விளையாடி ஒரு கட்டை ஜெயித்ததாகக் கொள்ளப்படும்.
ஒண்ணான்:
மூன்றான்:
நான்கான்:
ஐந்தான்:
ஏழான் -தெரியவில்லை.
எட்டான் -தெரியவில்லை.
ஒன்பதான்:
பத்தான்:
கட்டை:
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:தமிழர் விளையாட்டுகள் பகுப்பு:சிறுவர் விளையாட்டுகள்
புலவன்காடு ஊராட்சி
புலவன்காடு ஊராட்சி (Pulavangadu Gram Panchayat), தமிழ்நாட்டின் தஞ்சாவூர் மாவட்டத்தில் உள்ள ஒரத்தநாடு வட்டாரத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த ஊராட்சி, ஒரத்தநாடு சட்டமன்றத் தொகுதிக்கும் தஞ்சாவூர் மக்களவைத் தொகுதிக்கும் உட்பட்டதாகும். இந்த ஊராட்சி, மொத்தம் 7 ஊராட்சி மன்றத் தொகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. இவற்றில் இருந்து 7 ஊராட்சி மன்ற உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றனர். 2011ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, மொத்த மக்கள் தொகை 1665 ஆகும். இவர்களில் பெண்கள் 861 பேரும் ஆண்கள் 804 பேரும் உள்ளனர்.
அடிப்படை வசதிகள்
தமிழ்நாடு ஊரக வளர்ச்சி மற்றும் ஊராட்சித் துறையின் 2015ஆம் ஆண்டுத் தரவின்படி கீழ்க்கண்ட தகவல் தொகுக்கப்பட்டுள்ளது.
சிற்றூர்கள்
இந்த ஊராட்சியில் அமைந்துள்ள சிற்றூர்களின் பட்டியல் :
சான்றுகள்
பகுப்பு:தஞ்சாவூர் மாவட்ட ஊராட்சிகள் பகுப்பு:த. இ. க. ஊராட்சித் திட்டம்
மகதி பறவைகள் சரணாலயம்
மகதி பறவைகள் சரணாலயம் (Magadi Bird Sanctuary) இந்தியாவின் கர்நாடக மாநிலத்திலுள்ள கதக் மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ளது.
சிராகட்டி தாலுகாவிலுள்ள மகதி கிராமத்தின் ஏரியில் இச்சரணாலயம் அமைந்துள்ளது. கதக் நகரத்திலிருந்து 26 கிலோமீட்டர் தொலைவிலும், சிராகட்டியிலிருந்து எட்டு கிலோமீட்டர் தொலைவிலும் இலட்சுமேசுவரத்திலிருந்து 11 கிலோமீட்டர் தொலைவிலும் கதக்-பெங்களூர் சாலையில் மகதி கிராமம் உள்ளது. கர்நாடகாவில் பல்லுயிர் பெருக்கதிற்காக கிடைத்துள்ள முக்கிய இடங்களில் இதுவும் ஒன்றாகும்.
மகதி ஈரநிலங்களுக்கு குடிபெயரும் பறவைகளில் ஒன்று பட்டைத்தலை வாத்தாகும். பொதுவாக பறவைகள் மீன்கள் உட்பட பிற நீர்வாழ் விலங்குகள் போன்றவற்றை சாப்பிடுகின்றன. ஆனால் புலம்பெயர்ந்து வருகைதரும் இவ்வகைப் பறவைகள் விவசாய விளைபொருட்களை சாப்பிடுவதற்கு ஆர்வம் காட்டுகின்றன.
குளிர்காலத்தில் இவை பார்லி, அரிசி மற்றும் கோதுமை போன்ற தானியங்களை உண்பதால் அப்பயிர்களை பெரிதும் சேதப்படுத்துகின்றன.
மகதி ஏரியை மீன்வளத் துறையும் மகதி கிராமப் பஞ்சாயத்தும் கர்நாடக அரசும் கட்டுப்பாட்டில் வைத்துள்ளன. கிராமப் பஞ்சாயத்து உட்பட உள்ளூர் நிறுவனங்கள் ஏரியையும் பறவைகள் சரணாலயதையும் மேம்படுத்தும் முயற்சிகளில் ஈடுபடுகின்றன. கர்நாடக பல்கலைகழகம் பறவைகள் ஆய்வுக்கு ஆதரவளிக்கிறது.
புற இணைப்புகள்
பகுப்பு:கதக் மாவட்டம் பகுப்பு:கர்நாடக சுற்றுலாத் தலங்கள் பகுப்பு:இந்தியாவில் உள்ள பறவைகள் காப்பகங்கள்
சஷ்டி தேவி
சஷ்டி தேவி அல்லது சட்டி தேவி (षष्ठी, ) அல்லது ஆறினி என்பாள், குழந்தைகளைக் காக்கும் தெய்வமாகவும், இனப்பெருக்கத்தைச் செழிப்பாக்கும் தெய்வமாகவும் வடநாட்டில் போற்றப்படுமோர் இந்துத் தெய்வம் ஆவாள். நிறைகுடம் ஒன்றாகவும், ஆலமரத்தடியில் ஒரு செந்நிறக் கல்லாகவும், அவளை உருவகித்து வழிபடுவதுண்டு. மாதமொன்றின் இரு சஷ்டி திதிகளின் போதும், இவள் வழிபடப்படவேண்டும். நிறைசூலிகளும், குழந்தை பெற்ற பசும்மேனிப் பெண்டி்ரும், தம் சேய்நலத்துக்காக இவ்வன்னையை வழிபடுவர்.பொதுவாக பழங்காலத்திலிருந்தே, ஆலமரமாகவும், ஆலங்கன்றாகவும், ஆலமரத்தடிச் செந்நிறக் கல்லாகவும், ஆறினி அம்மையை அமர்த்தி வழிபடுவது கீழை இந்தியாவில் வழக்கில் இருந்து வந்திருக்கின்றது..
உருவவியல்
அன்னைத் தெய்வமாக சித்தரிக்கப்படும் ஆறினி, பூனையில் இவர்பவளாகவும், எட்டுக் குழந்தைகள் சூழக் காட்சி தருபவளாகவும் சித்தரிக்கப்படுவாள். பொதுவாகப் பொன்வண்ணத்தவளாக சித்தரிக்கப்படும் ஆறினி அன்னை, அணிமணிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டு மடியில் ஒரு தெய்வீகமரமொன்றின் கிளையை வைத்திருப்பாள். ஆரம்பகால சிற்ப இலக்கணங்கள், இவள் பூனை முகம் கொண்டவள் என்கின்றன., இதனாலேயே பிற்காலத்தில் அவள் பூனையூர்தி கொண்டவளாக மாறியிருக்க வேண்டும்.
முருகனைப் போல் ஆறுமுகமும் இருகரமும் கொண்டு விளங்கும் சட்டியன்னையை, குசாணர் காலச்சிற்பங்கள் காட்டுகின்றன. யௌதேய நாணயங்களிலும் ஆறினியன்னையின் உருவங்கள் பொறிக்கப்பட்டிருப்பதைக் காணமுடிகின்றது. மேலும் அகிச்சாத்திரா எனுமிடத்தில் குப்தர் காலத்தைச் (320–550 CE) சேர்ந்த சுடுமண் சஷ்டி சிற்பங்கள் கிடைத்துள்ளன.
ஆறினியை போற்றிப்புகழும் நூல்கள் ஒருபுறம் எழ, அவளை எதிர்மறைப் பொருண்மையாகக் கருதி அச்சுறுத்தும் நூல்களும் ஒருபுறம் எழாமலில்லை. பொ.பி ஐந்தாம் நூற்றாண்டு காசியப்ப சங்கிதை அவளை "ஜடாஹாரிணி" (பிறவியைக் கவர்பவள்) என்றழைக்கின்றது. அதனாலேயே, அவளால் குழந்தை கொல்லப்படக்கூடிய அதிகபட்ச எல்லையான ஆறாம் நாளன்று அவளைப் போற்றச் சொல்கின்றது. குழந்தையின் நோயெதிர்ப்பு சக்தி அந்நாட்களில் குறைவு என்பதே இவ்வாறு சட்டி, சுட்டிக்காட்டப்படுவதன்  மறைகுறி ஆகும்.
எனினும் கடந்த ஆயிரத்தைநூறு ஆண்டுகளாக, ஆறினி, அன்பான தெய்வமொன்றாகவே வளர்ந்து வந்திருக்கின்றாள். ஏழாம் நூற்றாண்டுக் "கர்சசரிதம்", காதம்பரி நூல்கள், அவளை முறையே ஜடாமாத்ரு (சிசுவின் அன்னை), "பாகுபுத்ரிகா" (பல்குழவிகள் பெற்றாள்) என்று போற்றுகின்றன. குழந்தைகளைக் கவர்ந்து கொன்று வந்து, பின் புத்தரால் நல்வழிக்குத் திருப்பப்பட்டதாகச் சொல்லப்படும் "ஹரிதி" என்ற பௌத்தத் தேவதைக்கும்,, சஷ்டிக்கும் இவ்விடத்தில் பல ஒற்றுமைகளைக் காணலாம். ஹரிதியும் குழந்தைகள் சூழ, பூனையில் இவர்பவள் தான்.
வழிபாட்டு வளர்ச்சி
முருகனைப் போலவே, சட்டியம்மையும் பழங்குடி வழிபாட்டிலிருந்து பெருமத நெறிக்குள் உள்நுழைந்த தெய்வமாக இருக்கலாம். குழந்தையொன்று பிறந்த ஆறாம் நாளன்று ஷஷ்டியை வணங்குவது, இன்றும் வடநாட்டின் பொது மரபுகளில் ஒன்றாகக் காணப்படுகின்றது. 49 பெருந்தேவியர் பட்டியலில், வாயு புராணம், (பொ.பி 5ஆம் நூற்றாண்டு) சட்டியையும் உள்ளடக்குகின்றது.
பிற்கால நூல்களெல்லாம் அவளை தெய்வானையாகவே இனங்காண, சில நூல்கள், சஷ்டியை உமையவள் அம்சம் என்கின்றன. 5ஆம் நூற்றாண்டுக்கு முற்பட்ட யாக்ஞவல்கிய சுமிருதியில், கந்தனை வளர்த்த கார்த்திகைப் பெண்டிர் அறுவரில் இவள் இளையவள் என்கின்றது. மகாபாரதமும் பத்ம புராணமும், பிரமன் மகளாய்ப் பிறந்து, இந்திரனால் வளர்க்கப்பட்டு, முருகனை மணந்துகொண்ட தேவசேனையே சஷ்டி தேவி என்கின்றன. ஏழாம் நூற்றாண்டுக் "காதம்பரி" எனும் நூல், அந்தப்புரச் சுவரோவியமொன்றில், கந்தனும் சட்டியும் காட்சியளிப்பதை விவரிக்கின்றது. மகாபாரதத்தின் இன்னொரு பகுதியில், குழந்தைகளுக்கு நோயை ஏற்படுத்தும் "கந்தக்கிருகங்களில்" (முருகனின் பதினெட்டு பணிப்பெண்டிரில்) ஒருத்தியான ரேவதியே சஷ்டி என்று கூறப்படுகின்றாள்..
பொ.மு 2ஆம் நூற்றாண்டு நூலான கிருகய சூத்திரம், அழகும் வளமும் நல்கும் திருமகளை ஒத்த தெய்வம் என்று ஆறினியைப் போற்றுவதுடன், குழந்தைகள், கால்நடைகள், செல்வங்கள் என்பனவற்றின் பாதுகாப்புக்காக, மாதமொன்றின் இரூ சஷ்டி திதிகளிலும் அவ்வன்னையைப் போற்றுமாறு கோருகின்றது. தேவி பாகவதம், பராசக்தியின் ஆறாவது அம்சமே ஆறினி என்கின்றது.
அருட்டிறம்
தேவி பாகவதத்தில் காணப்படும் "சஷ்டிதேவி உபாக்கியானம்" எனும் பகுதி, சுவாயம்புவ மனுவின் மகனான பிரியவிரதனுக்கு, அவன் மனைவி மாலினியிடம் இறந்து பிறந்த குழந்தையொன்றை, சுடலையில் சஷ்டி தோன்றி உயிர்ப்பித்த அற்புதத்தை விவரிக்கின்றது. இவ்வாறு தன் மகன் சுவ்விரதனின் உயிரை மீட்டளித்த தேவசேனையை, குழநநதை பிறந்தபின் ஆறாம் நாளும் இருபத்தோராம் நாளும் வழிபடுமாறு நாடெங்கும் கட்டளையிட்டான் என்று அது, மேலும் வருணிக்கின்றது.
ஒரு குடும்பமொன்றின் ஏழு மருமகள்களில் இளையவள், விருந்தொன்றில் பேராசைப்பட்டு உணவெல்லாம் உண்டுவிட்டு, கரும்பூனை ஒன்றினைக் குற்றம் சாட்டி, அதை வீட்டார் தண்டிக்கக் காரணமானாள். அதனால் சினமுற்ற பூனை, அவள் பெற்ற ஏழு ஆண்குழந்தைகளையும் பிறந்த உடனேயே கவர்ந்து சென்றது. அப்பெண்ணே அவற்றைக் கொன்றுண்பதாகவும், அவள் பெண்ணல்ல பேய் என்றும் சுற்றத்தாரிடையே அலர் பரவ, அடுத்ததாகப் பிறந்த பெண்குழந்தையை அதே பூனை கவர்ந்து சென்றபோது அதனுடன் போராடி அதனபின் ஓடினாள். அப்பூனை, சட்டியம்மையின் ஆலயத்துள் நுழைந்து மறைய, ஆங்கே தன் குழந்தைகள் யாவரும் உயிர்வாழக் கண்டு மகிழ்ந்து தன் தவற்றுக்கும் வருந்தி ஆறினியன்னையைப் போற்றினாள். "ஜமை-சஷ்டி" எனும் சட்டிக்கான நோன்பை, அப்பெண்ணே முதன்முதலில் நோற்றதாக, வங்கத்து நாட்டார் கதை ஒன்று செல்கின்றது.
வழிபாடு
மாதந்தோறும் இரு ஷஷ்டி திதிகளில் இவளை நோக்கி நோற்கப்படும், "ஷஷ்டி கல்ப விரதம்" கோரியன எல்லாம் தரும். ஒவ்வொரு மாதமும் சந்தனை, ஆரணியை, கர்த்தமை, உலுந்தனை, சவேதி, துர்க்கை, நதி, மூலகை, அன்னை, சீதளை, கோரூபிணி, அசோகை என்ற பெயர்களில் இவள் வழிபடப்படுகின்றாள். தவிர குழந்தை பிறந்த ஆறாம் நாளன்றும் ஆறினியைப் போற்றுவது பெருவழக்காக உள்ளது.
நிறைசூலியரின் அறையில், பசுஞ்சாணத்தில் பிள்ளையார் பிடித்து, அதை சட்டி தேவியாகக் கருதி வனங்கும் வழக்கம், பீகாரில் இன்றும் உண்டு. குழந்தை பராயமடையும் வரை, மாதாந்திரம் ஆறாம் நாள் அவளை போற்றுவதுண்டு.
ஆடி மாத வளர்பிறை ஆறாம் நாள், வங்கத்திலும் தென்னகத்திலும் ""ஆரணிய சஷ்டி நோன்பு" அல்லது "ஜமை சஷ்டி நோன்பு" நோற்கப்படுவதுண்டு.குழந்தைப்பேற்றுக்காகவும், அன்னையர் தம் சேய்நலத்துக்காகவும் இந்நோன்பு நோற்கப்படுகின்றது. ஆறின் எண்ணிக்கையிலேயே இதன்போது, பழம், மலர்கள் அவளுக்குப் படைக்கப்படுகின்றன.
மேலதிக வாசிப்புக்கு
பகுப்பு:இந்து பெண் தெய்வங்கள்
உத்திராதி மடம்
உத்திராதி மடம் (Uttaradi Math) என்பது மத்துவாச்சாரியரிடமிருந்து, பத்மநாப தீர்த்தர், ஜெயதீர்த்தர் மற்றும் அவர்களின் சீடர்கள் வழியாக வந்த முதன்மையான துவைத வேதாந்த மடங்களில் ஒன்றாகும். இது மத்வ பிராமணர்களிடையே ஒரு முக்கியமான நிறுவனமாகும். மேலும் இது வைணவர்களிடையே ஆழமாக மதிக்கப்படுகிறது. இது, தென்னிந்தியாவில் உள்ள செயற்கைக்கோள் நிறுவனங்கள் மூலம் மத்வ பாரம்பரியம் மற்றும் துறவற நடவடிக்கைகளை வரலாற்று ரீதியாக ஒருங்கிணைத்து, சமசுகிருத இலக்கியங்களை பாதுகாத்து, துவைதப் படிப்பைத் தொடர்ந்த முக்கிய இந்து துறவற நிறுவனங்களில் ஒன்றாகும். இந்த மடம் ஒரு நூலகமாகவும் வரலாற்று சமசுகிருத கையெழுத்துப் பிரதிகளின் மூலமாகவும் இருந்து வருகிறது. மற்ற இந்து மடங்களுடன் சேர்ந்து வேதங்களைப் பாதுகாத்தல், மாணவர்கள் மற்றும் பாடல்களுக்கு நிதியளித்தல், சமசுகிருத உதவித்தொகை மற்றும் ஆண்டு மத்துவ ஜெயந்தியைக் கொண்டாடுவதில் தீவிரமாக செயல்பட்டு வருகிறது. தற்போதைய பீடாதிபதி ஆச்சார்ய சத்யாத்மா தீர்த்தர் என்பவராவார். மற்ற மத்வ மடங்களுடன் ஒப்பிடும்போது தென்னிந்தியாவில் உத்தராதி மடத்திற்கு பெரும் பின்தொடர்வுகள் உள்ளன. மகாராட்டிராவின் தேசஸ்தா மத்துவர்களில் பெரும்பாலோரும்,பீகாரில் உள்ள கயவால் பிராமணர்களின் ஒட்டுமொத்த சமூகமும் இந்த மடத்தைப் பின்பற்றுகிறார்கள்.
சமசுகிருத அறிஞர் சுரேந்திரநாத் தாசுகுப்தாவின் கூற்றுப்படி, இம்மடம் இரண்டு முறை பிரிக்கப்பட்டது. மற்றவை வியாசராஜ மடம் மற்றும் இராகவேந்திர மடம். இந்த மடம், வியாசராஜ மடத்துடனும், இராகவேந்திர மடதுடனுடனும் சேர்ந்து, துவைத வேதாந்தத்தின் மூன்று பிரதான நிறுவனங்களாகக் கருதப்படுகின்றன. அவை கூட்டாக மடத்துராயா என்று குறிப்பிடப்படுகின்றன. மடத்தின் தலைவர்களும் பண்டிதர்களும் பல நூற்றாண்டுகளாக மத்துவருக்குப் பிந்தைய துவைத வேதாந்தத்தின் கொள்கைகளை கட்டியமைத்தனர்.
சொற்பிறப்பியல்
பாரம்பரியத்தின் படி, "உத்தராதி" என்பது "சம்சாரக் கடலில் இருந்து நம்மைக் காப்பாற்றும் விஷ்ணு வின் " செயலைக் குறிக்கிறது. மேலும் "மடம்" என்பது  ஆன்மீக ஆய்வுகளுக்கான "ஒரு நிறுவனமாக " அல்லது கோவிலைக் குறிக்கிறது. இது விஷ்ணு சஹஸ்ரநாமத்தில் விஷ்ணுவின் 494 வது பெயராகும். சமசுகிருத அறிஞர் சர்மா கருத்து தெரிவிக்கையில், "உத்தராதி மடம் ஒரு பிராந்திய பதவியைக் கொண்டுள்ளது. ஏனெனில் அதன் தலைமையகம் வடகன்னட மாவட்ட கர்நாடகர்களால் ஆக்கிரமிக்கப்பட்டுள்ளது".
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:வைணவ சமயம் பகுப்பு:கர்நாடக வரலாறு
உரோஜர் எஃப். கிரிப்பின்
உரோஜர் பிரான்சிசு கிரிப்பின் (Roger Francis Griffin) (23 ஆகத்து 1935 – 12 பிப்ரவரி 2021) ஒரு பிரித்தானிய வானியலாளரும் கேம்பிரிட்ஜ் பல்கலைக்கழக நோக்கீட்டு வானியல் தகைமைப் பேராசிரியரும் ஆவார். இவரது குறிப்பிட த்குந்த ஆய்வுகள் விண்மீன்களின் கதிர்நிரலியலில் அமைகின்றன. கிரிபின் 2015 விண்மீன் மாந்தர் எனும் காணொலி ஆவணத்தில் டொனல்டு இலிண்டன் பெல், நெவில்லி வுல்பு, வாலசு சார்ஜெண்ட் ஆகியோருடன் இணைந்து தோன்றினார். இப்படம் அவர்களது தோழமையையும் வானிய்லுக்கான கொடைகளையும் தென்மேற்கு அமெரிக்க ஐக்கிய நாட்டுப் பயணத்தை மீளக் காட்சிபடுத்தி விளக்கியது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:பிரித்தானிய வானியலாளர்கள் பகுப்பு:1935 பிறப்புகள் பகுப்பு:2021 இறப்புகள்
சிலட்டூர் ரெங்கசாமிநாதசுவாமி கோயில்
சிலட்டூர் ரெங்கசாமிநாதசுவாமி கோயில் தமிழ்நாட்டில் புதுக்கோட்டை மாவட்டம், சிலட்டூர் என்னும் ஊரில் அமைந்துள்ள பெருமாள் கோயிலாகும்.
வரலாறு
இக்கோயில் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.
பூசைகள்
இக்கோயிலில் ஒருகாலப் பூசை நடக்கின்றது. புரட்டாசி மாதம் வைகுண்ட ஏகாதசி அன்னதானம் முக்கிய திருவிழாவாக நடைபெறுகிறது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:புதுக்கோட்டை மாவட்டத்திலுள்ள பெருமாள் கோயில்கள் பகுப்பு:சரி பார்க்க வேண்டிய தானியக்கக் கோயில் கட்டுரைகள்
நீர்கூர்
பகுப்பு:அதியர் போர்கள் பகுப்பு:சேரர் போர்கள்
பசார் செனி இலகுத் தொடருந்து நிலையம்
பசார் செனி நிலையம் அல்லது '''பசார் செனி எல்.ஆர்.டி. நிலையம்' (ஆங்கிலம்: Pasar Seni station அல்லது Pasar Seni LRT station மலாய்: Stesen Pasar Seni அல்லது LRT Pasar Seni'' சீனம்: 中央艺术坊站) என்பது கோலாலம்பூரில் அமைந்துள்ள ஓர் இலகுத் தொடருந்து நிலையமாகும். பசார் செனி என்பது முன்பு கோலாலம்பூர் மத்தியச் சந்தை (Central Market) என்று அழைக்கப்பட்டது. பெட்டாலிங் சாலைக்கு (Petaling Street) மிக அருகில் இந்த நிலையம் உள்ளது. 1985-ஆம் ஆண்டு கோலாலம்பூர் மத்தியச் சந்தை புனரமைப்பு செய்யப்பட்டு பசார் செனி எனும் கைவினைப் பொருட்கள் விற்பனை மையமாக மாற்றப் பட்டது.
இதே இடத்தில் தான் பசார் செனி எல்ஆர்டி நிலையம் அமைக்கப்பட்டு உள்ளது. இந்த நிலையத்தை கிளானா ஜெயா தடம் (Kelana Jaya Line); காஜாங் தடம் (Kajang Line) ஆகிய இரு தடங்கள் இணைக்கின்றன.
கெலனா ஜெயா தடம் செப்டம்பர் 1, 1998இல் சுபாங் டெபோவிற்கும் பசார் செனி நிலையத்திற்கும் இடையே துவங்கப்பட்டது. இரண்டாம் கட்டமாக 1999இல் பசார் செனி நிலையத்திலிருந்து புத்ரா முனையத்திற்கு விரிவாக்கப்பட்டது. புத்ரா முனையம் தற்போது கோம்பாக் நிலையம் என அறியப்படுகின்றது.
இந்த தொடருந்து நிலையத்திலிருந்து கோலாலம்பூர் தொடருந்து நிலையம் 400 மீட்டர் தொலைவில் நடைத்தொலைவில் அமைந்துள்ளது. இந்த நிலையத்தைச் சுற்றியுள்ள சாலைகளில் முதன்மையான பேருந்து முனையங்கள் அமைந்துள்ளன.
மேலும் காண்க
பகுப்பு:மலேசியத் தொடருந்து நிலையங்கள்
இதழ்-மெல்லண்ண மெய்
இதழ்-மெல்லண்ண மெய் என்பது, மெல்லண்ணத்திலும், இதழிலும் (உதடு) இரு தடவைகள் ஒலிக்கப்படும் மெய்யொலியாகும்.
பகுப்பு:மெய்யொலிகள்
Labial-velar consonant
கே. வி. எஸ். வாஸ்
'''கே. வி. எஸ். வாஸ்''' (1912 – ஆகத்து 30, 1988) இலங்கையின் தலைசிறந்த பத்திரிகையாளராக, எழுத்தாளராக விளங்கியவர்.
வாழ்க்கைக் குறிப்பு
கும்பகோணம் வேதாந்தம் சீனிவாச ஐயங்கார் என்ற இயற்பெயர் கொண்ட கே. வி. எஸ். வாஸ் தமிழ்நாடு, கும்பகோணத்தில் பிறந்தார். தமிழ், ஆங்கிலம், சமக்கிருதம் ஆகிய மொழிகளில் புலமை கொண்டவர். திருச்சி புனித யோசப்பு கல்லூரியில் கல்வி கற்றுப் பின்னர் பொருளாதாரத்தில் முதுகலைப் பட்டம் பெற்றார். 15 வயதிலேயே இவரது கத்திச் சங்கம் என்ற சிறுகதை சுதேசமித்திரன் பத்திரிகையில் வெளிவந்தது. பாப்புலர் மேகசீன் (Popular Magazine) என்ற இதழையும் நடத்தினார். சுதேசமித்திரன் வார இதழில் இவர் எழுதிய 'கரும்பூதம் அல்லது கள்வனைக் காதலித்த காரிகை' என்னும் தொடர்கதை 1937 ஏப்ரல் 18 முதல் வெளிவந்தது. கண்டி அரசி டோனா கத்தரீனாவின் வாழ்க்கையை அடிப்படையாக வைத்து கண்டியரசி என்ற வரலாற்றுப் புதினத்தை 1940 இல் எழுதி வெளியிட்டார்.
இலங்கை வருகை
1930 ஆம் ஆண்டில் சுப்பிரமணியம் செட்டியாரால் ஆரம்பிக்கப்பட்ட வீரகேசரி பத்திரிகை நிறுவனத்தில் மொழிபெயர்ப்பாளராக இணைந்து 1942 ஆம் ஆண்டில் இலங்கை வந்தார். அவரது அயராத உழைப்பினாலும் எழுத்துத் திறமையினாலும் வீரகேசரி பத்திரிகையின் நிருபராக, உதவி ஆசிரியராக, ஆசிரியராக, பின் 1953 ஆம் ஆண்டில் பிரதம ஆசிரியராகப் படிப்படியாகப் பதவி உயர்வு பெற்றார். அரசியல் தலைவர்கள், தொழிற்சங்க வாதிகள், மற்றும் சமூகப் பிரமுகர்களுடன் நெருங்கிய தொடர்புகளைப் பேணினார்.
எழுத்தாளராக
சென்னை த இந்து பத்திரிகைக்கும் மலேசியாவின் தமிழ் நேசன் பத்திரிகைக்கும் 32 ஆண்டுகாலம் இலங்கை நிருபராகப் பணியாற்றினார். கல்கி வார இதழில் இலங்கைக் கடிதம் என்ற தலைப்பில் வாராந்தம் இலங்கைச் செய்திகளை வெளியிட்டார்.
1975 ஆம் ஆண்டில் வாஸ் பத்திரிகை ஆசிரியர் தொழிலில் இருந்து ஓய்வு பெற்றார். ஆனால் அவர் தொடர்ந்து 1988இல் இறக்கும்வரை பத்திரிகைகளில் எழுதி வந்தார். இவரது மனைவியின் பெயர் வேதவல்லி. இவர்களுக்கு 3 பிள்ளைகள். மகன் கே. வி. எஸ். மோகன் 'கதம்பம்' என்ற மாத இதழை வெளியிட்டு அதன் ஆசிரியராகவும் பணியாற்றினார்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:ஈழத்து எழுத்தாளர்கள் பகுப்பு:இலங்கைப் பத்திரிகையாளர் பகுப்பு:1912 பிறப்புகள் பகுப்பு:1988 இறப்புகள் பகுப்பு:கொழும்பு மாவட்ட நபர்கள் பகுப்பு:தஞ்சாவூர் மாவட்ட நபர்கள் பகுப்பு:தமிழ் எழுத்தாளர்கள்
நியூயார்க் நகர சப்வே
நியூயார்க் நகர சப்வே என்பது உள்ளூர் பகுதிகளை இணைக்கும் தொடருந்து சேவையாகும். நியூயார்க் நகருக்கு சொந்தமான இது நியூயார்க் நகர போக்குவரத்து அமைப்புக்கு குத்தகைக்கு விடப்பட்டுள்ளது. நியூயார்க் நகர போக்குவரத்து அமைப்பு ஓர் துணை அமைப்பை உருவாக்கி சப்வே-ஐ இயக்குகிறது. இது உலகின் மிகப்பழைமையான பெரிய பொது போக்குவரத்து அமைப்பாகும். இதில் 468 நிறுத்தங்கள் இயக்கத்திலுள்ளன. 2009ல் இதில் பயணித்தவர்களின் எண்ணிக்கை 1,579,866,600 ஆகும். தோராயமாக வாரநாட்களில் 5 மில்லியன் பயணிகளும், சனிக்கிழமைகளில் தோராயமாக 2.9 மில்லியன் பயணிகளும் ஞாயிற்றுக்கிழமைகளில் தோராயமாக 2.3 மில்லியன் பயணிகளும் பயணித்தார்கள்.
டோக்கியோ, மாசுகோ, சியோல் நகர மெட்ரோ அமைப்புகளில் நியூ யார்க் நகர சப்வேவை விட ஆண்டுக்கு அதிக எண்ணிக்கையில் பயணிகள் பயணிக்கிறார்கள்.
2005ல் இதன் பயன்பாடு உச்சத்தை தொட்டது, அப்போது அதன் பயணித்தவர்களின் எண்ணிக்கை 1.45 பில்லியன் ஆகும். 2008வரை அதிக பயணிகள் சப்வேயை பயன்படுத்தும் போக்கு தொடர்ந்தது. 2008ம் ஆண்டின் சனவரி முதல் பிப்ரவரி வரையான காலகட்டத்தில் சப்வே-ஐ பயன்படுத்தியோர் எண்ணிக்கை 6.8 விழுக்காடு அதிகரித்தது. இதற்கு காரணம் அப்போதிருந்த அதிகபடியான எரிபொருள் விலை ஆகும்.
அமெரிக்க ஆற்றல் துறையின் அறிக்கை 1955ல் படி சப்வே பெட்டிகளின் மூலம் வெளிப்பட்ட ஆற்றல் மைலுக்கு பயணிக்கு 3492 பிவெஅ ஆகும். இதுவே தானுந்துகளில் மைலுக்கு பயணிக்கு 3702 பிவெஅ ஆகும். இது அமெரிக்கா முழுவதற்கும் ஆன தானுந்தின் சராசரி அளவாகும். நியூயார்க் நகரில் தானுந்துகளை ஓட்டும் போது அது நகர் பகுதி என்பதால் ஆற்றல் குறைவாக இருக்கும்.
இதன் தடங்கள் மூன்று அல்லது நான்கு தண்டவாளங்களை கொண்டிருக்கும். பொதுவாக வெளிப்புறமுள்ள இரண்டும் அனைத்து நிறுத்த வண்டிகளாலும் உள்புறமுள்ள தண்டவாளம் விரைவு வண்டிகளாலும் பயன்படுத்தப்படும்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:போக்குவரத்து
அர்ஜுன் (பாடகர்)
வாழ்க்கைக் குறிப்பு
அர்ஜுன் இலங்கையில், கொழும்பு நகரில் தமிழ்த் தந்தைக்கும், சிங்களத் தாய்க்கும் பிறந்தார். தந்தை இந்திரஜித் குமாரசுவாமி இலங்கை மத்திய வங்கியின் முன்னாள் ஆளுநராகப் பணியாற்றியவர். மனைவி நத்தாசா சந்து ஒரு மருத்துவர். அர்ஜுனின் விளம்பரதாரராகவும், அவரது இசை வாழ்க்கையின் ஒரு பகுதியாகவும் இருந்து செயல்பட்டவர். 2018 செப்டம்பரில் மனைவி மாரடைப்பினால் இறந்தார். 2019 திசம்பர் 3 இல், மனைவியின் நினைவாக One Last Time என்ற பாடலை வெளியிட்டார். 2020 இல், இளம் வயதினரிடையே திடீர் மாரடைப்பு குறித்த விழிப்புணர்வைப் பரப்புவதற்காக அர்ஜுன், "இளம் வயதினருக்கு இருதய ஆபத்து" (Cardiac Risk in the Young, C.R.Y) என்ற அமைப்பின் பிரபல தூதராக நியமிக்கப்பட்டார். இந்த நோக்கத்திற்கான ஆதரவின் ஒரு பகுதியாக, அர்ஜுன் தனது மறைந்த மனைவியின் நினைவாக "நத்தாசாவிற்காக" என்ற தொண்டு நிகழ்ச்சியை ஏற்பாடு செய்தார்.
இசைத்துறையில்
சிறுவயதிலேயே பல இசைக்கருவிகளைக் கற்றுக்கொண்ட அர்ஜுன் தனது பதின்ம வயதுக் காலத்தில் பாடல்களைப் பாடுவதிலும் இயற்றுவதிலும் கூடிய கவனம் செலுத்தத் தொடங்கினார். 2011ம் ஆண்டு வெளியாகிய வொய் திஸ் கொலவெறி டி பாடலை மீளாக்கம் செய்து ரிதம் அண்ட் புளூஸ் பாணியில் ஆங்கிலப் பாடலாக வெளியிட்டு பலர் மத்தியில் அறியப்பட்டார். இது 2013 சனவரியில் சுமார் எட்டு மில்லியன் பார்வைகளைக் கொண்டிருந்தது.
அர்ஜுன் சமகால மேற்கத்திய, கிழக்கு இசைகளின் இணைவுக்காகவும், தெற்காசிய இசையின் கூறுகளுடன் R&B ஐ இணைத்தமைக்காகவும் பரவலாக அறியப்பட்டார்.
அர்ஜுன் ICC கிரிக்கெட் உலகக் கோப்பை 2011 க்கான அதிகாரப்பூர்வ தீம் பாடலைப் பாத்தியா மற்றும் சந்துஷுடன் இணைந்து பாடத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.
2012 ஆகத்தில், 2011 துடுப்பாட்ட உலகக்கோப்பைக்கான அதிகாரபூர்வக் கருத்திசைப் பாடலை பாத்தியா, சந்தூசுடன் இணைந்து பாடத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். 2012 ஆகத்து மாதத்தில் கொழும்பு சுகததாச அரங்கில் நடைபெற்ற இலங்கைப் பிரீமியர் இலீகு போட்டிகளின் ஆரம்ப நிகழ்வுக்கான இசையை அர்ஜுன் தயாரித்து வழங்கியிருந்தார்.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:1990 பிறப்புகள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:ஆங்கிலேயப் பாடகர்கள் பகுப்பு:இலங்கைத் தமிழ் இசையமைப்பாளர்கள் பகுப்பு:பாடகர்கள் பகுப்பு:ஈழத்துக் கலைஞர்கள்
உலக அமைதி நாள் (கத்தோலிக்க திருச்சபை)
உலக அமைதி நாள் (கத்தோலிக்க திருச்சபை) (World Day of Peace) என்பது ஒவ்வொரு ஆண்டும் சனவரி மாதம் முதல் நாள் கத்தோலிக்க திருச்சபையால் கொண்டாடப்படுகின்ற சிறப்பு நிகழ்வு ஆகும். உலக மக்கள் அனைவரும் விரும்பி எதிர்பார்க்கின்ற அமைதி உருவாகிட இறைவனை நோக்கி வேண்டுதல் எழுப்பவும், அமைதியின் இன்றியமையாமை பற்றி அனைவரையும் சிந்திக்கத் தூண்டவும் இந்நாள் பயன்படுகிறது. கத்தோலிக்க திருச்சபை கொண்டாடுகின்ற உலக அமைதி நாளைத் திருத்தந்தை ஆறாம் பவுல் 1967ஆம் ஆண்டில் ஏற்படுத்தினார். முதல் உலக அமைதி நாள் 1968, சனவரி முதல் நாள் கொண்டாடப்பட்டது.
உலக அமைதியின் தேவையை வலியுறுத்திக் கொண்டாடப்படுகின்ற மற்றொரு நாளும் அனைத்துலக அமைதி நாள் (International Day of Peace) என்னும் பெயரைக் கொண்டுள்ளது. அது ஐக்கிய நாடுகள் பொது அவையின் பிரகடனத்தின் மூலம் ஒவ்வொரு ஆண்டும் செப்டம்பர் 21ஆம் நாள் கொண்டாடப்பட்டு வருகிறது. ஐநாவின் அனைத்துலக அமைதி நாள் முதன்முறையாக 1981ஆம் ஆண்டு கொண்டாடப்பட்டது
கத்தோலிக்க திருச்சபையின் உலக அமைதி நாள் வரலாறு
முதல் உலகப் போர் நிகழ்ந்த காலத்திலும், இரண்டாம் உலகப் போர் நிகழ்ந்த காலத்திலும் கத்தோலிக்க திருச்சபையின் தலைவராக இருந்த திருத்தந்தையர்கள் உலக அமைதிக்காக நாடுகளிடையே நல்லுறவை வளர்க்க பல முயற்சிகளை மேற்கொண்டார்கள். குறிப்பாக, பதினைந்தாம் பெனடிக்ட் மற்றும் பன்னிரண்டாம் பயஸ் ஆகியோர் உலக அமைதிக்காக உழைத்தனர்.
இரண்டாம் உலகப் போருக்குப் பின் பனிப்போர் காலத்தில் இருபத்திமூன்றாம் யோவான் ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகள் மற்றும் சோவியத் யூனியனின் தலைவர்களைச் சந்தித்து உலக அமைதிக்காக ஒத்துழைக்குமாறு உருக்கமாக வேண்டிக்கொண்டார். குறிப்பாக, அமைதியின் இன்றியமையாமையை வலியுறுத்தி, "அவனியில் அமைதி" (Peace On Earth; இலத்தீனில் "Pacem in Terris") என்னும் தலைப்பில் ஒரு சுற்றுமடலை எழுதி 1963, ஏப்பிரல் 11ஆம் நாள் வெளியிட்டார். அம்மடல் கிறித்தவர்களுக்கு மட்டுமன்றி, "நல்லுள்ளம் கொண்ட எல்லா மனிதருக்கும்" எழுதப்பட்டதாகத் திருத்தந்தை குறிப்பிட்டார்.
இருபத்திமூன்றாம் யோவானுக்குப் பின் தலைமைப் பொறுப்பேற்ற ஆறாம் பவுல் என்னும் திருத்தந்தை உலகில் நிலையான அமைதி ஏற்படவேண்டும் என்றால் நாடுகளுக்கிடையே நிலவுகின்ற ஏற்றத்தாழ்வுகள் மறைய வேண்டும் என்றும், அனைத்துலக மக்களின் வளர்ச்சியே அமைதிக்கு வழி என்றும் வலியுறுத்தி "மக்களின் முன்னேற்றம்" (On the Development of Peoples; இலத்தீனில் "Populorum Progression") என்னும் தலைப்பில் 1967, மார்ச்சு 26ஆம் நாள் ஒரு சுற்றுமடல் வெளியிட்டார். இம்மடலும் உலக மக்கள் அனைவருக்கும் எழுதப்பட்டதே.
இவ்வாறு, அமைதியின் தேவையை வலியுறுத்திய கத்தோலிக்க திருச்சபை உலக அமைதியை வளர்ப்பதற்கு "உலக அமைதி நாள்" என்றொரு கொண்டாட்டம் பெரிதும் துணையாக அமையும் என்று கருதியது. எனவே, திருத்தந்தை ஆறாம் பவுல் 1967ஆம் ஆண்டு, திசம்பர் மாதம் 8ஆம் நாள் ஓர் அறிக்கை விடுத்தார். அதில் இனி வருகின்ற ஒவ்வொரு ஆண்டும், சனவரி முதல் நாள் "உலக அமைதி நாள்" (World Day of Peace) என்று உலகம் அனைத்திலும் கத்தோலிக்க திருச்சபையால் கடைப்பிடிக்கப்படும்.என்று அறிவித்தார். அந்த நாளில் உலக மக்கள் அனைவரும் உலக அமைதியை வளர்க்க தங்களையே அர்ப்பணிப்பது சிறப்பு என்றும் கோரிக்கை விடுத்தார். இவ்வாறு, கத்தோலிக்க திருச்சபையின் "உலக அமைதி நாள்" தோன்றலாயிற்று.
உலக அமைதி நாள் செய்தியின் மையப் பொருள்
உலக அமைதியை வளர்ப்பதற்காக மக்களின் சிந்தனையைத் தூண்டும் வண்ணம் கத்தோலிக்க திருச்சபை ஒவ்வொரு உலக அமைதி நாளுக்கும் ஒரு மையப் பொருளை அறிவிப்பது வழக்கம். 1968ஆம் ஆண்டிலிருந்து ஒவ்வொரு ஆண்டும் கொண்டாடப்பட்டு வந்துள்ள உலக அமைதி நாளின் மையப் பொருள் பட்டியல் கீழே தரப்படுகிறது:
ஆதாரங்கள்
பகுப்பு:கத்தோலிக்க சிறப்பு நாட்கள் பகுப்பு:உலக அமைதி நாள் பகுப்பு:சனவரி சிறப்பு நாட்கள்
லைட்காயின்
லைட்காயின் (Litecoin, எண்ணிம நாணயக் குறியீடு: LTC அல்லது Ł ) ஒரு சமவுரிமைப் பகிர்வு பிணைய முறையில் இயங்கும் எண்ணிம நாணயம் ஆகும். இது ஒரு திறந்த மூல திட்டம், எம்ஐடி/எக்சு11 உரிமத்தில்  வெளியடப்பட்டுள்ளது. இந்நாணயத்தின் உருவாக்கமும், பரிமாற்றமும் எந்த ஒரு உரிமையாளருமின்றி, திறந்த மூல குறியாக்கவியல் முறையில் செயல்படுத்தப்படுகிறது. லைட்காயின், அக்டோபர் 2011 அன்று பிட்காயினின் மாதிரி கொண்டு தயாரிக்கப்பட்டது, இது ஒரு  ஆல்ட்காயினும் கூட. தொழில்நுட்பத்தில் இதற்கும் பிட்காயினுக்கும் வேறுபாடு இல்லை.
வரலாறு
லைட்காயின் அக்டோபர் 7, 2011 அன்று கிட் ஹப் தளத்தில் சார்லீ லீ என்னும் கூகிள் நிறுவன ஊழியரால் வெளியிடப்பட்டது, இவர் காயின்பேசு நிறுவனத்தின் முன்னாள் பொறியாளர் இயக்குனரும் கூட. அக்டோபர் 13, 2011 அன்று பயன்பாட்டிற்கு வந்தது.
உசாத்துணை
பகுப்பு:திறந்த மூல மென்பொருள் பகுப்பு:எண்ணிம நாணயம்
காடவராயர்கள்
பிற்காலச் சோழர்கள் காலத்தில் ஆதிக்கம் செலுத்திய குறுநில மன்னர்கள்  சேந்தமங்கலத்தை தலைநகரமாக கொண்டு ஆட்சி செய்தனர். இவர்கள் தங்களை பல்லவர் வழி வந்தவர்கள் என தங்களின் கல்வெட்டுகளில் குறிப்பிட்டுள்ளனர்.
காடவராயர்களின் தோற்றம்
பிற்காலச் சோழர்கள் காலத்தில் ஆதிக்கம் செலுத்திய குறுநில மன்னர்களில் சேந்தமங்கலம் என்னும் பகுதிகளில் காணப்பட்ட காடவராயர்கள். அவர்கள் மிகவும் முக்கியமானவர்கள். நடுநாடு, திருமுனைப்பாடி நாடு எனும் பகுதிகளில் தற்போதைய விழுப்புரம்,திருவண்ணாமலை,கள்ளக்குறிச்சி மற்றும் கடலூர் ஆகிய மாவட்டங்களில் ஒரு சில பகுதியிலும் ஆதிக்கம் செலுத்தி வந்திருக்கின்றனர்.
தமிழகத்தில் கி.பி. 3ம் நூற்றாண்டு முதல் கி.பி. 9-ம் நூற்றாண்டு வரையில் பல்லவர்கள் ஆட்சி நடத்தினார்கள். பல்லவ குல கடைசி மன்னன் அபராசித வர்மனை முதலாம் ஆதித்த சோழன் போரில் தோற்கடித்து பல்லவப் போரரசிற்கு ஒரு முடிவு கட்டினான். சிதறுண்ட பல்லவர்கள் சம்புவராயர்கள் என்றும் சுயம்புவராயர்கள் திருவண்ணாமலையைத் தலைநகராமாக வைத்து ஆட்சி புரிந்தனர். காடவராயர்கள் சேந்தமங்கலத்தை தலைநகராக வைத்து ஆட்சி புரிந்தனர். இவர்கள் இருவரும் சோழர்களின் மேலாதிக்கத்தின் கீழ் சிறு அதிகாரிகளாகவும், அரசியலில் வேலை ஆட்களாகவும் இருந்து வந்தனர்.
காடவர்கள் அரசை நிறுவுதல்
கி.பி.12 நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில்கெடிலம் நதியின் தென்கரையில் உள்ள திருமாணிக்குழி வட்டாரத்தில் வளந்தனார் என்ற காடவராயர், சோழரின் ஆணையராய் ஆட்சி நடத்திவந்தார். அவரையடுத்து அவர் வழியைச் சேர்ந்தவர்களான ஆட்கொல்லி அரசநாராயணன் கச்சிராயன், வீரசேகரன், சீயன் எனப்படும் மணவாளப் பெருமாள் ஆகியோர் சோழர்களின் கீழ் ஆணை செலுத்தி வந்தனர்” அவர் வம்சத்தவரின் கல்வெட்டுகள் விருத்தாசலம், திருவெண்ணெய்நல்லூர் ஆகிய இடங்களில் உள்ள சிவன் கோயில்களில் காணப்படுகின்றன.
வீரசேகரின் வழியில் வந்த காடவ அரசன் மணவாளப் பெருமாள் என்றழைக்கப்படும் காடவராயன் கள்ளக்குறிச்சி மாவட்டம்,உளுந்தூர்பேட்டை வட்டம் அருகே பாயும் கெடிலம் நதிக்கு, தென் பகுதியில் உள்ள சேந்தமங்கலத்தைத் தலைநகராகக் கொண்டு தனக்கெனத் தனி நாட்டை உருவாக்கினான். சேந்தமங்கலத்தில் அவன் பெயரிலேயே வாணிலைக் கண்டேசுவரம் (கூடல் ஏழிசை மோகனான மணவாளப் பெருமாள் வாணிலைக் கண்டனான் காடவராயன்) என்ற சிவன் கோயில் ஒன்றைக் கட்டினார். காடவராயர்களில் இவன் சிறந்த வீரனாக விளங்கியதால் சோழ மன்னர்களிடமிருந்து தன்னை விடுவித்துக்கொண்டு தனி அரசு அமைத்தான்.
மேலும் காடவகுல மன்னன் மணவாளப் பெருமாள் தன்னுடைய தலைநகரை கி.பி.1195ல் தோற்றுவித்தான் என்று அவனது 5ம் ஆம் ஆண்டு கல்வெட்டுக் கூறுகிறது. இதை 1995 மற்றும் 1996 ஆகிய ஆண்டுகளில் சேந்தமங்கலத்தில் நடத்திய தொல்பொருள் ஆய்வின் மூலம் கிடைத்த சான்றுகளும் உறுதிப்படுத்துகின்றன. மணவாளப் பெருமாள் என்ற காடவராயனுக்குப் பிறகு அவனது மகனான கோப்பெருஞ்சிங்கன் என்ற காடவ அரசன் ஆட்சிக்கு வந்தார்.
கோப்பெருஞ்சிங்கன் என்ற காடவ அரசர்களைப் பற்றி வரலாற்று ஆசிரியர்களிடையே கருத்து வேறுபாடு காணப்படுகின்றது. வரலாற்று ஆசிரியர் வேங்கட சுப்பையர் கூற்றப்படி காடவ மன்னன் கோப்பெருஞ்சிங்கன் என்றும் இரண்டாம் கோப்பெருஞ்சிங்கன் என்றும் கூறுகிறார். ஆனால் இவரின் கருத்தை கோப்பெருஞ்சிங்கன் என்ற வரலாற்று நூலை எழுதிய எஸ்.ஆர். சுப்பிரமணியம் மறுத்துக்கூறி மணவாளப் பெருமாளுக்குப் பின் அவரது மன்னன் கோப்பெருஞ்சிங்கன் ஆட்சிக்கு வந்தார் என்றும், அதன்பின் இவரது காடவகுமரன் ஆட்சிக்கு வந்தார் என்றும் திருவண்ணாமலைக் கல்வெட்டுச் சான்றுகளை ஆதாரமாகக் கொண்டு எடுத்துரைக்கின்றார்.
சோழ வரலாறு என்ற நூலை எழுதிய வரலாற்று ஆசிரியர் கே.கே. அவர்கள் கூற்றுப்படி கோப்பெருஞ்சிங்கன் கி.பி. 1229 முதல் 1278 வரை ஆட்சிபுரிந்தான் என்று கூறுவதன் மூலம் கோப்பெருஞ்சிங்கன் என்பவனாக இருக்கக்கூடும் எனக் கருதலாம். மேலும் இந்த காலத்தில்தான் மூன்றாம் ராஜராஜசோழனை தெள்ளாறு என்ற இடத்தில் போர் செய்து தன்னுடைய தலைநகரான சேந்தமங்கலத்தில் சிறைச் செய்தான் இதிலிருந்து இவனே, சேந்தமங்கலத்தை ஆட்சி செய்த காடவராய கோப்பெருஞ்சிங்கன் எனக் கூறலாம். thumb|senthamangalam fort wall|கோட்டை அரண் சுவர்
கோப்பெருஞ்சிங்கனின் போர்ச் செயல்
மூன்றாம் ராஜராஜ சோழனின் காலத்தில் குறு நில மன்னனாக விளங்கிய முதலாம் கோப்பெருஞ்சிங்கன் வீரமும் சூழ்ச்சியும் மிக்கவன்.பாண்டியர்களுக்கும் சோழர்களுக்கும் கி.பி 1231ல் நடந்த யுத்தத்தில் மாறவர்மன் சுந்தரபாண்டியன் மூன்றாம் இராஜராஜ சோழன் வென்று முடிகொண்ட சோழபுரத்தில் வெற்றிவிழா கொண்டாடினான்.தோல்வியுற்ற மூன்றாம் இராஜராஜ சோழன் போசளமன்னனான வீர நரசிம்மனின் ஆதரவை நாடிச்சென்றபோது இடையில் வழிமறித்து வந்தவாசி வட்டத்திலுள்ள தெள்ளாறு என்ற இடத்தில் கி.பி1231 ல் முதலாம் கோப்பெருஞ்சிங்கன் தன்படையுடன் வந்து மூன்றாம் ராஜராஜசோழனைப் போரில் தோற்கடித்து அவரைத் தனது தலைநகரான சேந்தமங்கலத்தில் ஏறத்தாழ முப்பது நாள்களுக்கு மேலாக தன்னுடைய கோட்டைச் சிறையிலடைத்தான். மூன்றாம் ராஜராஜனை சிறையிலடைத்த சேதி அறிந்த போசள மன்னன் வீரநரசிம்மன் கெடிலம் நதிக்கரையிலுள்ள அனைத்து ஊர்களையும் பேரழிவிற்கு உள்ளாக்கியும்,கொள்ளையிட்டும் சேந்தமங்கலத்தை பேரழிவிற்குள்ளாக்கினான். இதனைக் கண்ட கோப்பெருஞ்சிங்கன் ராஜராஜனை விடுவித்து ஆட்சியை விட்டுத்தருவதாக அறிவித்தான்.இச்செய்தியை திருவந்திபுரம் கல்வெட்டு மற்றும் சகல வித்யா சக்ரவர்த்தினுடைய கத்யகர்ணாமிர்தம் மூலம் அறியலாம். மீண்டும் மூன்றாம் இராஜராஜ சோழன் ஆட்சிக்குட்பட்டு ஆண்டுவந்தான்.மீண்டும் கி.பி 1253 ல் பெரம்பலூர் எனுமிடத்தில் போசளருடன் போர்புரிந்து அவர்களை வென்றான்.கி.பி 1255 ல் சடையவர்மன் சுந்தரபாண்டியன் சேந்தமங்கலம் கோட்டையை முற்றுகையிட்டான்.இதன்பின் இருவரும் நட்பு உடன்படிக்கை செய்துகொண்டு ஆட்சியை மீண்டும் கோப்பெருஞ்சிங்கனிடம் ஒப்படைத்தான்.ஆனால் கி.பி 1279ம் ஆண்டு மாறவர்மன் குலசேகர பாண்டியன் சோழ நாடு,திருமுனைப்பாடி நாடு முதலிய நாடுகளையெல்லாம் வென்று தன் ஆதிக்கத்தின் கீழ் கொண்டுவந்ததின் மூலம் கோப்பெருஞ்சிங்கனின் ஆட்சி முடிவுற்றது.அவனோடு காடர்குல ஆட்சியும் முடிவுக்கு வந்தது.
காடவராயர்களின் ஆட்சி எல்லை
முதலாம் கோப்பெருஞ்சிங்கன் காலத்தில் காஞ்சிபுரத்திலிருந்து, காவிரிக்கரை வரை என ஆட்சியைப் பரப்பி ஆட்சிபுரிந்து வந்தனர். கி.பி.1279ல் வீழ்ச்சியடைந்தது.
காடவராயர்களின் நிர்வாகமுறை
ஊர், நகரம், நாடு முதலிய பல பகுதிகளும் செவ்வனே ஆளப்பட்டு வந்தன. இப்பகுதியில் சுய ஆட்சி முறையே கையாளப்பட்டது. பெருங்குறி என்ற பொது மக்கள் சபையும், ஆளும் கணத்தார் என்ற நிர்வாகக் குழுவும் நிர்வாகத்தை நடத்திவந்தன.thumb|Fort Entrance, Senthamangalam|காடவராயர்களின் கோவில்
நாணயங்களும் அளவை முறைகளும்
கோப்பெருஞ்சிங்கன் காலத்தில் கழஞ்சு, காசு, மாடை, நெல்லூர், மாடை முதலிய பல நாணயங்கள் பழக்கத்தில் இருந்திருக்கின்றன.
சேந்தமங்கலம் கோட்டை கோயில்
thumb|240px|குதிரை வடிவ இசைச் சிற்பம்
வாணிலைக் கண்டேசுவரம் ஆலயம்
thumb|kadavarayas temple inside|வாணிலைக் கண்டேசுவரம் ஆலயம் சேந்தமங்கலத்தில்வாணிலைக் கண்டேசுவரம் என்ற சிவன் கோவில் ஒன்றைக் கட்டினார். இக்கோயிலிலுள்ள சிவன் ஆபத்தசகாயேசுவரர் என அழைக்கப்படுகிறார். அதன் அருகிலேயே திருக்காமக்கோட்ட நாச்சியார் திருச்சன்னதியும் உருவாக்கினார்.
வைணவம்
திருக்கோவிலூர் வட்டத்தில் உள்ள திருவெண்ணெய்நல்லூரில், ஏழிசைமோகன் மணவாளப் பெருமாலின் மனைவி, அழகியப்பல்லவ விண்ணகர் எம்பெருமான் கோயிலை எடுப்பித்தார் என்று கல்வெட்டு கூறுகிறது. அக்கோயில் கலனாகிவிட்ட காரணத்தால் மீண்டும் இரண்டாம் கோப்பெருஞ்சிங்கன் மீண்டும் கோயில் அமைத்துள்ளான் எனக் கல்வெட்டு கூறுகிரது. இக்கோயில் வைகுந்த பெருமாள் கோயில் என்றும் அழகிய பல்லவ விண்ணகரம் என்றும் அழைக்கப்படுகின்றது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:தமிழ்நாட்டு அரச வம்சங்கள் பகுப்பு:குறுநில மன்னர்கள்
நம் நாடு
நம் நாடு எனக் குறிப்பிடப்படுவது கீழ்க்காணுபவற்றுள் ஒன்றாக இருக்கலாம்:
நோனாதெக்கேன்
நோனாதெக்கேன் (Nonadecane) என்பது CH3(CH2)17CH3, என்ற மூலக்கூறு வாய்பாடு கொண்ட ஆல்க்கேன் ஐதரோ கார்பன் சேர்மம் ஆகும். இதனுடைய மூலக்கூறு வாய்பாடை சுருக்கமாக C19H40. என்றும் எழுதுவர்.
வெளிப்புற இணைப்புகள்
பகுப்பு:ஆல்கேன்கள் பகுப்பு:நீரகக்கரிமங்கள்
1527
ஆண்டு 1527 (MDXXVII) பழைய யூலியன் நாட்காட்டியில் செவ்வாய்க்கிழமையில் துவங்கிய சாதாரண ஆண்டு ஆகும்.
மேற்கோள்கள்
*
சஃபி கோல்ட்வாசர்
சஃப்ரிரா "சஃபி" கோல்ட்வாசர் (Shafi Goldwasser, שפרירה גולדווסר   ) ஒரு அமெரிக்க - இஸ்ரேலிய கணினிஅறிவியலாளர் மற்றும் 2012 இல் டூரிங் விருது பெற்றவர். அவர் எம்ஐடியின் மின் பொறியியல் மற்றும் கணினி அறிவியலின் RSA பேராசிரியர் ஆவார். இஸ்ரேலில் உள்ள வேய்ஸ்மன் அறிவியல் நிறுவனம், கணித அறிவியல் பேராசிரியரும், துயலிட்டி டெக்னாலஜிஸ் என்ற நிறுவனத்தின் இணை நிறுவனர் மற்றும் தலைமை விஞ்ஞானியும், பெர்க்லியில் உள்ள  கணிதக் கோட்பாடுகளுக்கான சைமன்ஸ் நிறுவனத்தின் இயக்குநரும் ஆவார்.
சுயசரிதை
நவம்பர் 2016 முதல், கோல்ட்வாசர் துயலிட்டி தொழில்நுட்ப நிறுவனத்தின் முதன்மை விஞ்ஞானி மற்றும் இணை நிறுவனர் ஆவார், இது இஸ்ரேலிய-அமெரிக்க நிறுவனமாகும். இந்நிறுவனம் மேம்பட்ட குறியாக்க நுட்பங்களைப் பயன்படுத்தி பாதுகாப்பான தரவு பகுப்பாய்வுகளைக் வழங்குகிறது. அவர் QED- it, தனிச்சிறப்பாக  ஜீரோ  நாலெட்ஜ் பிளாக்செயின், மற்றும் அலோகாரண்ட், ப்ரூஃப்-ஆஃப்- ஸ்டேக் பிளாக்செயின் ஆகியவை அடங்கிய பாதுகாப்பு குறித்த பல தொழில்நுட்பத் துவக்கங்களுக்கான விஞ்ஞான ஆலோசகராக உள்ளார்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:மாசாச்சுசெட்டு தொழில்நுட்பக் கழகப் பேராசிரியர்கள் பகுப்பு:தூரிங்கு விருது பெற்றவர்கள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:1959 பிறப்புகள் பகுப்பு:கலிபோர்னியா பல்கலைக்கழக (பெர்க்லி) முன்னாள் மாணவர்கள்
வங்காளதேசம் ஊர் முன்னேற்ற செயற்குழு
வங்காளதேசம் ஊர் முன்னேற்ற செயற்குழு அல்லது பிராக் (Bangladesh Rural Advancement Committee) வங்காளதேசத்தில் இயங்கும் ஒரு அரச சார்பற்ற சமூக சேவை நிறுவனம் ஆகும். பத்துதவி, மருத்துவம், சிறுகடன், ஏழ்மை ஒழிப்பு ஆகிய துறைகளில் இது முதன்மையாக இயங்குகிறது. 1972 ம் ஆண்டு வங்காளதேசம் விடுதலை அடைந்த போது, அப்போதைய பேரழிவைக் கண்டு இது தொடங்கப்பட்டது. இன்று தொழிலாளர்கள், தொண்டர்கள், பயனர்கள் அடிப்படையில் உலகின் மிகப் பெரும் அரச சார்பற்ற நிறுவனம். இந்த அமைப்பில் 100 000 ஊழியர்கள் வேலை செய்கிறார்கள். வங்காளதேசம் நலம் அளவீடுகளில் முன்னேற்றம் கண்டதற்கு இந்த நிறுவனத்தின் பங்களிப்பு கணிசமானது.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:சமூக சேவை அமைப்புகள்
ஐ யம் வித்யா (நூல்)
ஐ யம் வித்யா (I am Vidya), ஆங்கில மொழியில் எழுதப்பட்ட நூல். இதன் ஆசிரியர் லிவிங் ஸ்மைல் வித்யா. தனது என ஏற்றுக் கொள்ள முடியாத ஆணின் உடலில் வாழ்ந்த ஒரு பெண் தனது அடையாளத்தை நோக்கி மேற்கொண்ட வாழ்க்கைப் பயணத்தின் நிகழ்வுகளையும் வலிகளையும் விவரிக்கும் தன்வரலாறு இந்நூல். ஏழு இந்திய மொழிகளில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:ஆங்கில நூல்கள்
குசாரன் சிங்
குசாரன் சிங் (Gursharan Singh, பிறப்பு: மார்ச்சு 8 1963), இந்தியத் தேசிய துடுப்பாட்ட அணியின் துடுப்பாட்டக்காரர். இவர் ஒரு தேர்வுத் துடுப்பாட்டப் போட்டியிலும், ஒரு ஒருநாள் பன்னாட்டுத் துடுப்பாட்டப் போட்டியிலும் கலந்து கொண்டுள்ளார். தேர்வுத் துடுப்பாட்டப் போட்டியில், இந்தியத் தேசிய அணியினை இவர் 1990 இல் பிரதிநிதித்துவப் படுத்தியுள்ளார்.
பகுப்பு:1963 பிறப்புகள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:இந்தியத் தேர்வுத் துடுப்பாட்டக்காரர்கள்
மீரான்குளம்
மீரான்குளம் இந்தியாவின் தென் மாநிலமான தமிழகத்திலுள்ள தூத்துக்குடி மாவட்டத்திலுள்ள சாத்தான்குளம் வட்டத்தைச் சேர்ந்த கிராமமாகும். இது தூத்துக்குடியிலிருந்து 52 கி.மீ தொலைவில் உள்ளது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:தூத்துக்குடி மாவட்டத்திலுள்ள கிராமங்கள்
பெரியபுராண ஆராய்ச்சி
பெரியபுராண ஆராய்ச்சி நூல் இராசமாணிக்கனாரது நூல். பெரியபுராணம் ஒரு பெரிய சரித்திர நூல் என்பதை நிறுவும் நூல். சேக்கிழாரது காலகட்டத்தையும், அவரது அமைச்சர் பணியைப் பயன்படுத்தி அவர் களப்பணிகள் பல செய்தே பெரியபுராணம் இயற்றினார் என்பதையும், அவர் கூறும் புவியியல் கூறுகள் கொண்டு அவர் செய்த களப்பணிகளை நிரூபித்தும், அப்பர், திருஞான சம்பந்தர் முதலானோர் திருக்கோயில்களை தரிசனம் செய்த வரிசையினை முறையாகச் சேக்கிழார் தருவதையும், இன்னமும் அதே வரிசைப்படி அத்திருத்தலங்கள் இருத்தலையும் கூறுகின்றார் ஆசிரியர். கல்வெட்டுகள் பல கொண்டு ஒவ்வோர் தகவலும் சேக்கிழாரால் எவ்வளவு ஆராயப்பட்டு சேர்க்கப்பட்டிருக்கக்கூடும் என்பதை உணர வைக்கும் நூலாக அமைத்துள்ளார்.
சேக்கிழார் தரும் தகவல்கள் கல்வெட்டுத்தகவல்களோடு ஒத்திருப்பதையும், சேக்கிழார் தாம் கண்ட, கேட்ட தகவல்களை அவ்வாறே பதியாமல் ஆராய்ந்து ஏற்புடையவற்றை மட்டும் சேர்த்தமையையும் அதனால் சிற்சில தகவல்களில் 9 மற்றும் 11 ஆம் திருமுறைச் செய்திகளுக்கும் பெரியபுராணத்துச் செய்திகளுக்கும் வேறுபாடுள்ளதையும் அதன் காரணங்கள் எவையாக இருக்கக்கூடும் என்ற ஆராய்ச்சியையும் நூலாசிரியர் தருகின்றார்.
சேக்கிழார் பெரியபுராணத்தை வலுவான ஆதாரங்கள் கொண்ட நம்பகத்தன்மை கொண்ட தகவல்களின் பதிவாக அமைத்தார் என்பதை ஆராய்ச்சிபூர்வமாகக் கூறும் நூலாக ஆசிரியர் இந்நூலை அமைத்துள்ளார்.
பெரியபுராண ஆராய்ச்சி குறித்து நூலாசிரியர் சொற்பொழிவாற்றியதைக் கேட்ட திரு.வி.க. பாராட்டிக்கூறியுள்ளதும் நூலில் தரப்பட்டுள்ளது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:தமிழ் நூல்கள் பகுப்பு:சைவத் தமிழ் இலக்கியம்
ஓரினோக்கோ முதலை
ஓரினோக்கோ முதலை (Crocodylus intermedius) என்பது தென்னமெரிக்காவின் வட பாகத்தில், குறிப்பாக ஓரினோக்கோ ஆற்றில் வாழும் மிக அருகிவிட்ட முதலையினம் ஒன்றாகும். இவ்வினத்தின் நன்கு வளர்ந்த முதலைகள் 3-4.8 மீட்டர் (9.9-16 அடி) வரை வளர்ச்சியடைந்து காணப்படும். இவ்வினத்தின் பெண் முதலையின் சராசரி நிறை 200 கிலோகிராம் (440 இறாத்தல்) இருக்கும் அதேவேளை இவ்வினத்தின் ஆண் முதலை சராசரியாக 380 கிலோகிராம் (837 இறாத்தல்) இருக்கும். இவ்வினத்தைச் சேர்ந்த சுடப்பட்ட முதலையொன்று ஆகக் கூடுதலாக 1800 கிலோகிராம் நிறையும் 6.6 மீட்டர் (22 அடி) நீளமும் கொண்டிருந்ததாகத் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. எனினும், அச்செய்தி உறுதிப்படுத்தப்படவில்லை. தற்காலத்தில் காணப்படும் ஓரினோக்கோ முதலைகள் 5 மீட்டர் (16.5 அடி) நீளத்திலும் கூடுதலாவதில்லை. ஏனைய முதலைகளுடன் ஒப்பிடும்போது ஓரளவு பெரிய மூஞ்சுப் பகுதியையும் கடுங்கபில நிற வளையல்களைக் கொண்ட மஞ்சனித்த தோலையும் கவனித்தால் ஓரினோக்கோ முதலையை எளிதாக வேறுபடுத்திக் காணலாம்.
பரம்பல்
இவ்வினத்தின் பரம்பல் கொலம்பியாவிலும் வெனிசூலாவிலும் ஓடும் ஓரினோக்கோ ஆறு, மெட்டா ஆறு ஆகிவற்றுக்கு மட்டுப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. இவை சில நேரங்களில் டிரினிடாட் தீவில் காணப்பட்டதாகக் கூறப்படினும் அச்செய்தி உறுதிப்படுத்தப்படவில்லை. இதனை அங்கு கண்டதாகச் சொல்வோர் ஒரு வேளை அமெரிக்க முதலையைப் பாரத்துத் தவறுதலாக இவ்வினமென நினைத்திருக்கக்கூடும்.
உணவு
எல்லா முதலைகளையும் போல ஓரினோக்கோ முதலைகளிற் பெரும்பாலானவை மீன்களை உணவாகக் கொள்கின்றன. எனினும், இதன் தாக்குதல் எல்லைக்குள் வரும் காட்டு விலங்குகள், வளர்ப்புப் பிராணிகள் போன்ற எந்தவொரு விலங்கும் இதன் உணவாக மாறலாம். உணவு கிடைப்பது அரிதாகும் போது இவை ஏனைய கொன்றுண்ணிகளையும் உணவாகக் கொள்வதுண்டு. இவை மனிதர்களைத் தாக்கியதாகவும் கூறப்படுகிறது. ஆயினும், இவற்றின் எண்ணிக்கை மிகக் குறைவடைந்தும், இவற்றின் பரம்பல் மிகச் சிதைவடைந்தும் காணப்படுவதாலும் இவற்றின் வாழிடங்கள் பெரிய மக்கட் குடியேற்றங்களிலிருந்து தொலைவில் இருப்பதாலும் அதற்கான சாத்தியம் மிகக் குறைவாகும்.
இனப்பெருக்கம்
ஓரினோக்கோ முதலைகள் ஆண்டின் வறட்சியான காலங்களிலேயே இணை சேரும். பொதுவாக, இம்முதலைகள் இணை சேர்ந்து பதினான்கு வாரங்களின் பின்னர் பெண் முதலை குழியொன்றைத் தோண்டிக் கூடமைக்கும். குழிக்கூடுகளையே அமைக்கும் இம்முதலைகள் தம் கூடுகளை மணற்பாங்கான ஆற்றங்கரைகளிலேயே அமைக்கும். பின்னர் கிட்டத்தட்ட மூன்று மாத காலம் அம்முட்டைகளை அடைகாக்கும். இரவில் பொரிக்கும் இவற்றின் குஞ்சுகள் ஒலியெழுப்பித் தம் தாயை அழைக்கும். பின்னர் தாய் முதலை தன் குஞ்சுகளை ஆற்றுக்குக் கூட்டிச் செல்லும். தாய் முதலை தன் குஞ்சுகளை ஓராண்டுக்குப் பாதுகாக்கும். ஓரினோக்கோ முதலைக் குஞ்சுகள் அமெரிக்கக் கருங்கழுகு, தேகு பல்லி, அனக்கொண்டா, கேமன் அல்லிகேட்டர் போன்ற ஊனுண்ணிகளின் தாக்குதலுக்கு அகப்படக்கூடியனவாகும்.
காப்புநிலை
ஓரினோக்கோ முதலையின் தோல் விலை மதிப்புக் கூடியது என்பதால் அளவுக்கு மிஞ்சிய வகையில் இவற்றை வேட்டையாடியமையால் இவை எண்ணிக்கையில் பெரிதும் குறைந்துவிட்டன. 1940 இலிருந்து 1960 வரையான காலப் பகுதியில் ஓரினோக்கோ ஆற்றிலும், லானோசு ஈரநிலத்திலும் ஆயிரக்கணக்கில் வேட்டையாடப்பட்டமையால் இவ்வினம் கிட்டத்தட்ட அற்றுப்போகும் நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டது. 1970 இலேயே ஓரினோக்கோ முதலை பாதுகாக்கப்பட்ட இனமாக அறிவிக்கப்பட்டது. தற்காலத்தில் இவ்வினம் வெனிசூலாவிலும் கொலம்பியாவிலும் பாதுகாக்கப்படுகிறது. தற்காலத்திலும் சட்டத்துக்குப் புறம்பான வகையில் இவ்வினம் அதன் தோலுக்காக வேட்டையாடப்படுவதிலும் இவற்றின் குஞ்சுகள் உயிருள்ள விலங்குகள் விற்பனை செய்யப்படும் இடங்களில் விற்கப்படுவதும், சுற்றாடல் மாசடைவதும், ஓரினோக்கோ ஆற்றின் மேற்பகுதிகளில் ஏற்படுத்தப்படும் அணைக்கட்டுக்களை அமைக்கும் திட்டங்களும் இவ்வினத்துக்கு முதன்மையான அச்சுறுத்தல்களாகியுள்ளன.
இயலிடத்தில் இவற்றின் எண்ணிக்கை சரியாக அறியப்படாதிருப்பினும் கிட்டத்தட்ட 250-1500 தனியன்கள் காணப்படுவதாகக் கருதப்படுகிறது. கொலம்பியாவில் இவற்றின் எண்ணிக்கை மிகவும் குறைவாகவே உள்ளது. அங்கு ஆகக் கூடுதலாக வாழும் இடத்தில் கிட்டத்தட்ட 50 தனியன்கள் காணப்படுகின்றன. இவை மிகக் கூடுதலாக் காணப்படும் இடமான வெனிசூலாவின் கோயெடெசு பகுதியில் ஐந்நூறுக்கும் குறைவான தனியன்களே காணப்படுகின்றன. அங்கு வேறு சில இடங்களில் சிறிய எண்ணிக்கையில் ஓரினோக்கோ முதலைகள் வாழ்கின்றன.
2007 நவம்பர் மாதத்தில் பன்னாட்டு உயிரினங்கள் பற்றிய தகவல் முறைமை எனும் அமைப்பில் பதிவு செய்யப்பட்டு விலங்கினக் காட்சியகங்களில் 50 தனியன்கள் வரை வளர்க்கப்பட்டன. அவற்றில் ஆகக் கூடிய எண்ணிக்கையாக 35 தனியன்கள் டல்லாசு உலக நீர்வாழ்வகம் வளர்த்தது. அதற்கு மேலதிகமாக, ஏராளமான தனியன்கள் வெனிசூலாவில் பிடித்து வளர்க்கப்படுகின்றன. 1990களின் முற்பகுதி முதல் ஏராளமான ஓரினோக்கோ முதலைக் குஞ்சுகள் தனியார் கானகங்களிலும் அரச கானகங்களிலும் (தேசிய வனம்) விடப்பட்டுள்ளன. முக்கியமாக, லானோசு ஈரநிலப் பகுதியில் அப்பகுதியின் பொருளாதாரத்துக்கு வலுச் சேர்க்கும் வகையில் அங்கு வரும் இயற்கை விரும்பிச் சுற்றுலாப் பயணிகளைக் கவர்வதற்காக இவற்றின் குஞ்சுகள் விடப்பட்டுள்ளன. பெரும்பாலான குஞ்சுகள் வளர்ச்சியடைய முன்னரே இறந்து விடுவதால் பிடித்து வளர்க்கப்பட்ட ஓரினோக்கோ முதலைகளில் 360 தனியன்கள் அவை 2 மீட்டர் (6.5 அடி) வரை வளர்ந்த பின்னரே விடப்பட்டன.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:முதலைகள் பகுப்பு:பன்னாட்டு இயற்கைப் பாதுகாப்புச் சங்கத்தின் செம்பட்டியல் - மிக அருகிய இனம்
கரோஷ்டி எழுத்துமுறை
கரோஷ்டி எழுத்துமுறை அல்லது காந்தாரி எழுத்துமுறை என்பது அபுகிடா வகையை சார்ந்த ஒர் எழுத்துமுறை ஆகும். இவ்வெழுத்துமுறை இந்திய துணைக்கண்டத்தின், வடமேற்கு பகுதியின் காந்தார பிரதேசத்தில் காந்தாரி மொழியை எழுதப் பயன்படுத்தப்பட்டது. இவ்வெழுத்துமுறை கி.மு மூன்றாம் நூற்றாண்டில் மத்தியில் வழக்கில் இருந்த இவ்வெழுத்துமுறை தன் தாய் நிலத்திலேயே கி.பி 3ஆம் நூற்றாண்டு வாக்கில் வழக்கிழந்தது. இது குஷன், சோக்தானியா மற்றும் பட்டு வீதியில் வழக்கிலும் இருந்தது. சில ஆதாரங்களின் படி, கோட்டான் மற்றும் நியா போற தொலை இடங்களில் கி.பி ஏழாம் நூற்றாண்டு வரை வழக்கில் இருந்திருக்கலாம் என கருதப்படுகிறது. கரோஷ்டி யூனிகோடு அட்டவணையில் U+10A00—U+10A5F ஆகிய இடங்களை கொண்டுள்ளது.
வடிவம்
பிற இந்திய எழுத்துமுறைகளை போல் இடது புறத்தில் இருந்து வலது புறத்துக்கு எழுதப்படாது மாறாக வலது புறத்தில் இருந்து இடது புறத்துக்கு எழுதப்படுகிறது. இதற்கு இது நேரடியாக அரமேய எழுத்துமுறையை சார்ந்த வளர்ந்ததே காரணமாகும். சமீபத்திய கல்வெட்டியல் ஆராய்ச்சிகளின் படி, பேராசிரியர் ரிச்சர்டு சாலமன், சமஸ்கிருத நூல்களின் ஆவணப்படுத்தியது போல, கரோஷ்டி எழுத்துமுறையின் எழுத்துவரிசை:
இதுவே அரபசன அரிச்சுவடி என அழைக்கப்படுகிறது. எழுத்துக்களின் எண்ணிக்கையிலும் வரிசையிலும் சில நூல்களின் வேறுபாடுகள் காணப்படுகின்றன.
கரோஷ்டி உயிரெழுத்துக்களை குறிக்க ‘அ'கர எழுத்தில் பல்வேறு உயிர்க்குறிகளை இட்டு வெவ்வேறு உயிரெழுத்துகளாக பயன்படுகிறது. மேலும் சாலமன், கல்வெட்டியல் ஆதாரங்களைக்கொண்டு, உயிரெழுத்துவரிசை மற்ற இந்திய மொழிகளைப் போன்று அகர இகர உகர எகர ஒகர வரிசையில் அல்லாது அகர எகர இகர ஒகர உகர வரிசையை கொண்டிருப்பதாக நிரூபித்துள்ளார். மேலும் கரோஷ்டி எழுத்துமுறை குறில்-நெடில் வேறுபாடுகளை காட்ட முடியாது. இரண்டுக்கும் ஒரே உயிர்க்குறிகளே பயன்படுகின்றன. இந்த அரிச்சுவடி பௌத்தர்களால், பல இயற்கைவெளிப்பாடுகளை மனப்பாடம் செய்துகொள்ள பயன்பட்டது. பிறகு இந்த மந்திரமாக இது ஆவணப்படுத்தப்பட்டுவிட்டது.
எண்முறை
கரோஷ்டி ரோம எண்முறையை ஒத்த எண்முறையை கொண்டுள்ளது. I -ஒன்று, X - நான்கு மற்றூம் ੭ -பத்து (இரட்டித்தால் இருபது):
வரலாறு
கரோஷ்டி எழுத்துமுறை ஜேம்ஸ் பிரின்செப் (1799–1840) என்பவரால், முற்புறத்தில் கிரேக்கத்திலும் பின்புறத்தில் பாளியையும் கொண்டிருந்த இருமொழி இந்தோ கிரேக்க நாணயங்களை கொண்டு தெளிவாக்கம் செய்யப்பட்டது. இதன் விளைவால், இந்திய துணைக்கண்டத்தின், வடமேற்கு பகுதிகளில் அசோகரால் நிறுவப்பட்ட கரோஷ்டி கல்வெட்டுகளை படிக்க நேரிட்டது.
கரோஷ்டி எழுத்துமுறை படிப்படியாக வளர்ந்ததா அல்லது ஒருவரால் ஒரேடியாக இயற்றப்பட்டதா என்பதில் அறிஞர்களிடத்தில் கருத்துவேறுபாடு நிலவுகிறது. இந்த எழுத்துமுறையினை ஆராய்கையில், இது அரமேய அரிச்சுவடியை சார்ந்திருப்பது மிகத்தெளிவாக தெரிகிறது. எனினும் இந்திய மொழிகளின் ஒலியியலை ஆதரிப்பதற்காக பல விரிவான மாற்றங்களுக்கு உட்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது. ஒரு கருத்தின் படி, கி.மு 5ஆம் நூற்றாண்டுகளில் அரமேய படையெடுப்பால், இங்கு வந்திறங்கி, அடுத்த 200+ ஆண்டுகளில் கரோஷ்டியாக உருமாறியிருக்கலாம் என கருதப்படுகிறது. எனினும் இதற்கு வலு சேர்க்கும் விதத்தில், இடைப்பட்ட எழுத்துமுறைகள் ஏதும் கிட்டவில்லை. கி.மு மூன்றாம் நூற்றாண்டுக்கு பிறகு ஒரு சீர்படுத்தப்பட்ட எழுத்துமுறையே பயன்பாட்டில் காணப்படுகிறது.
காந்தார பௌத்த நூல்களின் கண்டுபிடிப்பு, மீண்டும் கரோஷ்டி எழுத்துமுறை குறித்த ஆய்வுக்கு புத்துணர்ச்சி அளித்துள்ளது. மரப்பட்டைகளில் எழுத்துப்பட்ட பல பௌத்த நூல்கள் ஆப்கானிஸ்தானின் ஹத்தா நகரின் கைபர் கனவாயில் மேற்குபுறத்தில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்லது. இந்த கையெழுத்துப்பிரதிகள் பிரிடிஷ் அருங்காட்சியகத்துக்கு கொடையாக 1994 இல் அளிக்கப்பட்டது. இந்த பிரதிகள் அனைத்து கி.மு முதலாம் நூற்றாண்டை சார்ந்தவை ஆகும். இது இவற்றை இதுவரை புத்த நூற்பிரதிகளாக மிகப்பழமையானதாக ஆக்குகிறது.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:எழுத்து முறைகள் பகுப்பு:ஆப்கானித்தானின் வரலாறு பகுப்பு:பாக்கித்தான் வரலாறு
ஜேதவனாராமய
thumb|250px|இலங்கை, அனுராதபுரத்தில் உள்ள ஜேதவனாராமய தாதுகோபுரம்
ஜேதவனாராமய என்பது, இலங்கையின் பண்டைய தலை நகரமான அனுராதபுரத்தில் இருக்கும் ஒரு தாது கோபுரம் ஆகும். இது மகாசென் (கி.பி 273-301) என்னும் இலங்கை மன்னனால் கட்டப்பட்டது. கட்டப்பட்டபோது 122 மீட்டர் (400 அடி) உயரம் இருந்திருக்கும் எனக் கருதப்படுகிறது. இதன் அடிப்பகுதியின் விட்டம் 113 மீட்டர் (370 அடி) ஆகும். இத் தூபி, உலகிலேயே மிகப் பெரிய தாதுகோபுரமும், உலகின் இரண்டாவது பெரிய கட்டுமானச் சின்னமும் (monument) ஆகும். எகிப்தில் உள்ள மிகப் பெரிய பிரமிட் மட்டுமே இதனிலும் பெரியது எனக் கருதப்படுகின்றது. இதன் மையப்பகுதி ஒரு பிரம்மாண்டமான மண் குன்று ஆகும். வெளிப்பகுதி செங்கற் கட்டினால் மூடப்பட்டுள்ளது.
கி.பி மூன்றாம் நூற்றாண்டில் கட்டப்பட்ட இந்தத் தாதுகோபுரம், சாகலிக்க எனப்படும் புத்த சமயப் பிரிவைச் சேர்ந்தது. இது அமைந்திருக்கும் நிலத்தின் பரப்பளவு எட்டு ஏக்கர்கள் ஆகும்.
இதனோடு அமைந்த விகாரை அல்லது விகாரம், 3000 க்கு மேற்பட்ட பௌத்த பிக்குகளுக்கு இடமளித்ததாகக் கூறப்படுகின்றது.
பகுப்பு:பௌத்த யாத்திரைத் தலங்கள்
நீலப் பையன்
நீலப் பையன் (The Blue Boy) என்பது, "தாமசு கெயின்சுபரோ" என்பவரால் வரையப்பட்ட, நீல உடை அணிந்த ஒரு பையனைக் காட்டும் முழு அளவு ஓவியம். இது எண்ணெய் வண்ணத்தில் வரையப்பட்டுள்ள இது தற்போது கலிபோர்னியாவின் சான் மரீனோவில் உள்ள அன்டிங்டன் (Huntington) நூலகத்தில் உள்ளது. கெயின்சுபரோவின் மிகப் பிரபலமான ஆக்கமான இது, செல்வந்தரான வன்பொருள் வணிகர் ஒருவரின் மகனான யொனதன் புட்டால் (1752-1805) என்பவனின் படம் எனச் சொல்லப்பட்டாலும், இதை எவரும் ஐயத்துக்கு இடமின்றி நிறுவவில்லை. ஒரு தோற்றப் படமாக இருக்கும் அதேவேளை இது ஒரு வரலாற்று ஆடை ஆய்வும் ஆகும். 17 ஆம் நூற்றாண்டு உடையணிந்து காணப்படும் இச் சிறுவனின் படம் பெயர் பெற்ற ஓவியரான அந்தனி வான் டைக் என்பவருக்கு கெயின்சுபரோவின் அஞ்சலி எனக் கருதப்படுகிறது. இவ்வோவியம் வரையப்பட்ட துணியில் ஏற்கெனவே ஏதோ ஒன்று வரையப்பட்டிருந்து அதன் மேலேயே "நீலப் பையன்" ஓவியத்தை ஓவியர் வரைந்துள்ளார். படம் ஏறத்தாழ ஒரு முழு அளவுப் படம் ஆகும். இது 48 அங்குல (1,200 மிமீ) அகலமும், 70 அங்குல (1,800 மிமீ) உயரமும் கொண்டது. கெயின்சுபரோவின் போட்டியாளரான சர் யோசுவா ரேனால்ட்சு என்பவரின் ஆலோசனைக்குப் பதிலாகவே இந்த ஓவியத்தை அவர் வரைந்ததாகச் சொல்லப்படுகிறது.
வரலாறு
1796 ஆம் ஆண்டில் தனது நொடிப்புநிலையை அறிவிக்கும் வரை இவ்வோவியம் யொனதன் புட்டாலின் உடைமையாக இருந்தது. இதை முதலில் அரசியல்வாதியான யோன் நெசுபிட் வாங்கினார். பின்னர் இதைத் தோற்றப்பட ஓவியர் யோன் ஆப்னர் (John Hoppner) வாங்கினார். 1809 ஆம் ஆண்டளவில் "நீலப் பையன்" ஓவியம் ஏர்ள் குரொசுவீனரின் சேகரிப்பில் இருந்தது. பல ஆண்டுகள் இவரது வாரிசுகளிடம் இருந்த இவ்வோவியத்தை 1921 ஆம் ஆண்டு வெஸ்ட்மின்ஸ்டர் டியூக், வணிகர் யோசேப் டுவீன் என்பவருக்கு விற்றார். பிரித்தானிய நிறுவனம், அரச அக்கடமி போன்ற பல்வேறு இடங்களில் இடம்பெற்ற கண்காட்சிகளில் பொதுமக்கள் பார்வைக்கு வைக்கப்பட்டதைத் தொடர்ந்து, ஓவியத்தின் அச்சுப் படிகள் மிகவும் பிரபலமாயின.