cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
அவுரங்காபாத், மகாராட்டிரம்
சாதவாகன வம்சத்தினரின் தலைநகரான பைத்தான் (கிமு முதல் நூற்றாண்டு-கிபி இரண்டாம் நூற்றாண்டு), அத்துடன் யாதவப் பேரரசின் தலைநகரான தௌலதாபாத் அல்லது தேவகிரி (கிபி 9 ஆம் நூற்றாண்டு கிபி 14 ஆம் நூற்றாண்டு ) போன்றவை நவீன அவுரங்காபாதின் எல்லைக்குள் அமைந்துள்ளன. 1308 இல், சுல்தான் அலாவுதீன் கில்சியின் ஆட்சியின் போது இப்பகுதி தில்லி சுல்தானகத்துடன் இணைக்கப்பட்டது. 1327 ஆம் ஆண்டில், தில்லி சுல்தானகத்தின் தலைநகர் தில்லியிலிருந்து தௌலதாபாத்திற்கு (இன்றைய அவுரங்காபாத்) மாற்றப்பட்டது. அப்போதைய சுல்தானான முகம்மது பின் துக்ளக்கின் ஆட்சியின் போது, அவர் தில்லி மக்களை தௌலதாபாத்திற்கு பெருமளவில் குடிபெயர உத்தரவிட்டார். இருப்பினும், முகமது பின் துக்ளக் தனது முடிவை 1334 இல் மாற்றிக் கொண்டார். அதன்பிறகு தலைநகரம் மீண்டும் தில்லிக்கு மாற்றப்பட்டது. 1499 இல், தௌலதாபாத் பகுதியானது அகமதுநகர் சுல்தானகத்தின் ஒரு பகுதியாக மாறியது. 1610 ஆம் ஆண்டில், எத்தியோப்பிய இராணுவத் தலைவர் மாலிக் அம்பாரால் அகமதுநகர் சுல்தானகத்தின் தலைநகராக விளங்க நவீன அவுரங்காபாத் உள்ள இடத்தில் காட்கி என்ற புதிய நகரம் நிறுவப்பட்டது. அவர் ஒரு அடிமையாக இந்தியாவிற்கு கொண்டு வரப்பட்டவர். ஆனால் ஒரு பிரபலமான தலைமை அமைச்சராக உயர்ந்தார். அகமதுநகர் சுல்தானகத்தில். மாலிக் ஆம்பாருக்குப் பிறகு அவரது மகன் பதே கான் பதவியேற்றார். அவர் நகரத்தின் பெயரை ஃபதேநகர் என்று மாற்றினார். 1636 ஆம் ஆண்டில், தக்காண பிராந்தியத்தின் முகலாய அரச பிரதிநிதியாக இருந்த ஔரங்கசீப், நகரத்தை முகலாயப் பேரரசுடன் இணைத்தார். 1653 ஆம் ஆண்டில், ஔரங்கசீப் நகரத்தை "அவுரங்காபாத்" என்று பெயர் மாற்றி முகலாயப் பேரரசின் தக்காணப் பகுதியின் தலைநகராக மாற்றினார். 1724 ஆம் ஆண்டில், தக்காணத்தின் முகலாய ஆளுநர், நிஜாம் முதலாம் அசஃப் ஜா, முகலாயப் பேரரசில் இருந்து பிரிந்து தானே தனியாட்சி செய்யத் துவங்கினார். அதன்படி அவர் ஆசஃப் ஜாஹி வம்சத்தை நிறுவினார். 1763 இல் தங்கள் தலைநகரை ஐதராபாத் நகருக்கு மாற்றும் வரை, அந்த வம்சத்தினர் ஐதராபாத் இராச்சியத்தை முதலில் அவுரங்காபாத்தை தங்கள் தலைநகராக கொண்டு ஆண்டுவந்தனர். ஐதராபாத் இராச்சியம் பிரித்தானிய ஆட்சியின் போது ஒரு சமஸ்தானமாக மாறியது. மேலும் 150 ஆண்டுகள் (1798-1948) சமஸ்தானமாக நீடித்தது. 1956 வரை, அவுரங்காபாத் ஐதராபாத் மாநிலத்தின் ஒரு பகுதியாக இருந்தது. 1960 ஆம் ஆண்டில், அவுரங்காபாத் மற்றும் மராத்தி பேசும் பெரிய மராத்வாடா பகுதி மகாராட்டிர மாநிலத்தின் ஒரு பகுதியாக மாறியது.
வரலாறு
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e7/Zaibunissa_palace.jpg/220px-Zaibunissa_palace.jpg|வலது|thumb| [[செப்-உன்-நிசா அரண்மனை, அவுரங்காபாத் 1880கள்.]] அகமத்நகர் சுல்தான் இரண்டாம் முர்தாசா நிஜாம் ஷாவின் முதலமைச்சரான மாலிக் அம்பாரால் காட்கி என்ற சிற்றூர் தலைநகராக உருவாக்கப்பட்டது. அதன் பிறகு ஒரு தசாப்தத்திற்குள், காட்கியில் மக்கள்தொகை பெருகி கவர்ச்சிமிக்க நகரமாக வளர்ந்தது. மாலிக் அம்பர் 1626 இல் இறந்தார். அவருக்குப் பிறகு அவரது மகன் பதே கான் பதவியேற்றார். அவர் ஊரின் பெயரான காட்கி என்பதை பதேநகர் என்று மாற்றினார். 1633 இல் தௌலதாபாத் கோட்டையை முகலாய பேரரசின் துருப்புக்கள் கைப்பற்றியதன் மூலம், பதேநகர் உட்பட நிஜாம் ஷாஹி ஆட்சியில் இருந்த பகுதிகள் முகலாயர்களின் வசமானது.
1653 ஆம் ஆண்டில், முகலாய இளவரசர் ஔரங்கசீப் இரண்டாவது முறையாக தக்காணத்தின் அரச பிரதிநிதியாக நியமிக்கப்பட்ட பிறகு, அவர் பதேநகரை தனது தலைநகராக மாற்றி அதற்கு அவுரங்காபாத் என்று பெயர் சூட்டினார். ஔரங்காபாத் சில சமயங்களில் ஔரங்கசீப்பின் ஆட்சி கால வரலாற்றாசிரியர்களால் குஜிஸ்தா புன்யாத் என்ற பெயரால் குறிப்பிடப்படுகிறது.
1667 இல் ஔரங்கசீப்பின் மகன் முவாசம் இந்த மாகாணத்தின் ஆளுநரானார். அவருக்கு முன் சில காலம் மிர்சா அரசர் ஜெய் சிங் வசம் இந்த மாகாணத்தின் பொறுப்பு இருந்தது.
1681 ஆம் ஆண்டில், ஔரங்கசீப் பேரரசராக முடிசூட்டப்பட்ட பிறகு, அவர் தக்காணத்தில் தனது இராணுவ போர்த் தொடர்களை நடத்துவதற்கு வசதியாக தன் அரசவையை தலைநகர் தில்லியில் இருந்து அவுரங்காபாத் நகருக்கு மாற்றினார். நகரத்தில் முகலாய உயரடுக்கினரின் வருகையானது நகரத்தின் வளர்ச்சிக்கு வழிவகுத்தது. ஏராளமான பொது, தனியார் கட்டடங்கள் கட்டப்பட்டன. 1684க்குப் பிறகு ஔரங்கசீப் நகரத்தில் வசிக்க விரும்பவில்லை என்றாலும், மொகலாய தக்காணத்தின் முதன்மை இராணுவப் புறக்காவல் முகாமாக இந்த நகரம் முக்கியத்துவம் கொண்டதாகவே நீடித்தது. மேலும் செல்வத்தை ஈர்த்து அவுரங்காபாத்தை ஒரு வணிக மையமாக ஆக்கியது. பூத்தையல் வேலை செய்யப்பட்ட பட்டாடை உற்பத்தி இந்தக் காலத்தில் தோன்றியது. இத் தொழில் இன்றும் அவுரங்காபாத்தில் நடந்து வருகிறது. முகலாய அவுரங்காபாத் ஒரு கலாச்சார மையமாகவும் இருந்தது. இது பாரசீக மற்றும் உருது இலக்கியத்தின் முக்கிய மையமாக விளங்கியது. முகலாயர் காலத்தில், அவுரங்காபாத்தின் 54 புறநகர்ப் பகுதிகளையும் சேர்த்து  200,000 மக்கள் தொகையைக் கொண்டதாக இருந்தது.
1724 ஆம் ஆண்டில், தக்காணப் பகுதியும் முகலாய தளபதியும், ஐதராபாத் நிசாமான ஆசஃப் ஜா தக்காணத்தில் தனது சொந்த வம்சத்தை நிறுவும் நோக்கத்துடன், நொறுங்கி கொண்டிருந்த முகலாயப் பேரரசில் இருந்து பிரிந்து செல்ல முடிவு செய்தார். 1763 ஆம் ஆண்டில் அவரது மகனும் வாரிசுமான நிஜாம் அலி கான் அசஃப் ஜா II தன் தலைநகரை ஐதராபாத்திற்கு மாற்றும் வரை, அவுரங்காபாத் அடுத்த 40 ஆண்டுகளுக்கு ஆசப் ஜாவின் தலைநகராக அரசியல் மற்றும் கலாச்சார முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாக இருந்தது. அதன்பிறகு அவுரங்காபாத் அதன் சிறப்புரிமை நிலையை இழந்து பொருளாதார வீழ்ச்சி அடையும் நிலையை எய்தியது. 19 ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில், நகரத்தின் மக்கள்தொகை குறைந்து போய், அதன் நிர்வாகம் முடங்கும் நிலைக்கு வந்தது. மேலும் அதன் கட்டிடங்கள் சிதைந்தன. இருப்பினும், ஔரங்காபாத் நிசாமின் ஆதிக்கத்தின் "இரண்டாவது நகரமாக" அரசியலின் எஞ்சிய காலம் முழுவதும் தொடர்ந்து முக்கியமானதாகவும் இருந்தது.
1816 ஆம் ஆண்டில், ஆங்கிலேயர்கள் ஔரங்கபாத்திற்கு வெளியே ஒரு பாசறையை (கன்டோன்மென்ட்) நிறுவினர் (அவர்கள் நிசாமின் ஆதிக்கத்தில் இருந்த பிற பகுதிகளில் செய்தது போல்), ஆனால் நிசாமின் அதிகாரிகள் நகரத்திற்குள் நுழைவதை ஆதரித்தனர். பிரித்தானிய மேலாதிக்கத்தின் கீழான சமஸ்தானமான, நிசாம் ஆட்சிக்கு உட்பட்டிருந்த ஐதராபாத் இராச்சியம் அரை-தன்னாட்சி கொண்ட பகுதியாக இருந்தது. அதாவது ஔரங்காபாத் கலாச்சாரம் காலனித்துவ செல்வாக்கிலிருந்து ஓரளவு விடுபட்டதாக இருந்தது.
அவுரங்காபாத் 19 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் தொழில்மயமாகத் தொடங்கியது, நகரத்தின் முதல் பஞ்சாலை 1889 இல் திறக்கப்பட்டது. நகரத்தின் மக்கள் தொகை 1881 இல் 30,000 என்று இருந்தது. அது அடுத்த இரண்டு தசாப்தங்களில் 36,000 ஆக உயர்ந்தது. அவுரங்காபாத் குறிப்பாக 1899-1900, 1918, 1920 ஆம் ஆண்டுகளில் தக்காணப் பஞ்சத்தால் பாதிக்கப்பட்டது. இதனால் குற்றங்கள் அதிகரித்தன.
இந்திய விடுதலையைத் தொடர்ந்து, ஐதராபாத் அரசு 1948 இல் இந்திய ஒன்றியத்துடன் இணைக்கப்பட்டது. அதன் விளைவாக அவுரங்காபாத் இந்திய ஒன்றியத்தின் ஐதராபாத் மாநிலத்தின் ஒரு பகுதியாக ஆனது. 1956 இல், இது புதிதாக உருவாக்கப்பட்ட இருமொழி மாநிலமான பம்பாய் மாநிலத்துக்கு உட்பட்டதாக இருந்தது. மேலும் 1960 இல் இது மகாராட்டிர மாநிலத்தின் ஒரு பகுதியாக ஆனது.
பால் தாக்கரே 1988 இல் இந்த நகரத்தின் பெயரை சம்பாஜிநகர் என மாற்ற முன்மொழிந்தார். உள்ளூர் மாநகராட்சி மன்றம் 1995 இல் பெயர் மாற்றம் குறித்த தீர்மானத்தை நிறைவேற்றியது. 29 சூன் 2022 அன்று, சிவசேனா தலைமையிலான மகாராட்டிர அமைச்சரவை, மராட்டியப் பேரரசின் இரண்டாவது சத்ரபதியான சம்பாஜி போசலேவின் பெயரைக் கொண்டு, இந்நகரின் பெயரை சம்பாஜி நகர் என மாற்ற ஒப்புதல் அளித்தது.
நிலவியல்
ஔரங்காபாத்துக்கான ஆயக்கூறுகள் N 19° 53' 47" – E 75° 23' 54" ஆகும். இந்த நகரம் அனைத்து திசைகளிலும் மலைகளால் சூழப்பட்டுள்ளது.
காலநிலை
ஔரங்காபாத் கோப்பென் காலநிலை வகைப்பாட்டின் கீழ் அரை வறண்ட காலநிலையைக் கொண்டுள்ளது. ஆண்டு சராசரி வெப்பநிலை 17 முதல் 33 °C வரை இருக்கும். பார்வையிட மிகவும் வசதியான காலம் குளிர்காலமான அக்டோபர் முதல் பிப்ரவரி வரை ஆகும். 1905 ஆம் ஆண்டு மே 25 அன்று 46 °செ (114 °பா) என அதிகபட்ச வெப்பநிலை பதிவாகியுள்ளது. பதிவான குறைந்தபட்ச வெப்பநிலை 2 பிப்ரவரி 1911 இல் பதிவு செய்யப்பட்ட 2 °செ (36 °பா) ஆகும். குளிர் காலத்தில் வட இந்தியா முழுவதும் மேற்கு நோக்கி பாயும் குளிர் அலைகள் சிலசமயம் மேற்கு நோக்கி பாயும்போது மாவட்டம் சில சமயங்களில் பாதிக்கப்படுகிறது. அப்போது குறைந்தபட்ச வெப்பநிலை சுமார் 2 °செ முதல் 4 °பா (35.6 °பா முதல் 39.2 °பா) வரை குறையும்.
பெரும்பாலும் மழையானது சூன் முதல் செப்டம்பர் வரையிலான பருவமழைக் காலத்தில் பொழிகிறது. நவம்பர் முதல் ஏப்ரல் வரை இடியுடன் கூடிய மழை பெய்யும். ஆண்டு சராசரி மழையளவு 710 மிமீ ஆகும். மழைக்காலத்தில் நகரம் பெரும்பாலும் மேகமூட்டத்துடன் காணப்படும். மேக மூட்டம் மற்றும் கனமழை காரணமாக நகரின் தினசரி அதிகபட்ச வெப்பநிலை பெரும்பாலும் 22 டிகிரி செல்சியஸ் வரை குறைகிறது.
மக்கள்தொகையியல்
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c8/CIDCO_Aerial-_Canought_Place.jpg/220px-CIDCO_Aerial-_Canought_Place.jpg|thumb| அவுரங்காபாத் சிட்கோவின் வான்வழி காட்சி
2011 இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, அவுரங்காபாத் மக்கள் தொகை 1,175,116 ஆகும். இதில் ஆண்கள் 609,206, பெண்கள் 565,910 ஆவர். மக்கள் தொகையில் 0 முதல் 6 வயது கொண்டவர்கள் 158,779 பேர் ஆவர். அவுரங்காபாத்தில் கல்வியறிவு பெற்றவர்கள் 889,224 பேர். கல்வியறிவு விகிதம் 75.67% ஆகும். ஆண்களின் கல்வியறிவு விகிதம் 79.34% என்றும், பெண்களின் கல்வியறிவு விகிதம் 71.72% என்றும் உள்ளது. அவுரங்காபாத்தில் பட்டியல் சாதிகள் மற்றும் பழங்குடியினர் மக்கள் தொகை முறையே 229,223 மற்றும் 15,240 ஆகும். அவுரங்காபாத்தில் 2011 காலகட்டத்தில் 236659 குடும்பங்கள் வசித்துவந்தன.
சமயம்
அவுரங்காபாத்தில் பெரும்பான்மையான மக்கள் இந்துக்கள் (51%), அதைத் தொடர்ந்து 30% முஸ்லிம்கள், 15.2% பௌத்தர்கள், 1.6% சைனர்கள். நகரில் கணிசமான எண்ணிக்கையில் சீக்கியம் மற்றும் கிறித்துவத்தை பின்பற்றுபவர்கள் உள்ளனர். பௌத்தர்கள் நவயான மரபைச் சேர்ந்தவர்கள். அவர்கள் பெரும்பாலும் பட்டியல் சாதியினர்.
மொழி
நகரின் அதிகாரப்பூர்வ மொழியாக மராத்தி உள்ளது. மராத்தியே நகரத்தில் அதிகம் பேசப்படும் மொழியாகும், அதைத் தொடர்ந்து உருது மற்றும் இந்தி பேசப்படுகிறது.
குறிப்புகள்
பகுப்பு:மகாராட்டிரத்தில் உள்ள மாநகராட்சிகள் பகுப்பு:அவுரங்காபாத், மகாராட்டிரம் பகுப்பு:Coordinates on Wikidata
டி. பி. முத்துலட்சுமி
'''டி. பி. முத்துலட்சுமி' (T. P. Muthulakshmi'', 24 சூன் 1931 – 29 மே 2008) 1950-60களில் தமிழ்த் திரைப்பட நகைச்சுவை நடிகையாகத் திகழ்ந்தவர். 300 இற்கும் அதிகமான திரைப்படங்களில் நடித்துள்ளார்.
இளமைக் காலம்
முத்துலட்சுமி தமிழ்நாடு தூத்துக்குடியில் பொன்னையபாண்டியன், சண்முகத்தம்மாள் ஆகியோருக்கு ஒரே மகளாகப் பிறந்தவர். தந்தை ஒரு விவசாயி. எட்டாம் வகுப்பு வரை படித்தார்.
திரைப்படங்களில் நடிப்பு
திரைப்படங்களில் நடிக்க வேண்டும் என்ற ஆர்வத்தில் பெற்றோரிடம் சொல்லிக் கொள்ளாமல் சென்னைக்கு சென்றார். சென்னையில் அவருடைய மாமா எம். பெருமாள், இயக்குநர் கே. சுப்பிரமணியத்துடன் நடனக்கலைஞராகப் பணியாற்றி வந்தார். முத்துலட்சுமிக்கு, பெருமாளே நடனமும், பாட்டும் கற்றுக் கொடுத்தார்.
எஸ். எஸ். வாசன் தயாரித்த சந்திரலேகா திரைப்படத்தில் வரும் முரசு நடனத்தில் குழுவினருடன் சேர்ந்து நடனமாடும் வாய்ப்பு முத்துலட்சுமிக்குக் கிடைத்தது. அத்துடன் சில காட்சிகளில் டி. ஆர். ராஜகுமாரிக்காக சில காட்சிகளில் நடனம் ஆடும் வாய்ப்பும் கிடைத்தது. அதன் பின்னர் "மகாபலி சக்கரவர்த்தி", மின்மினி, தேவமனோகரி, பாரிஜாதம் முதலான படங்களில் நடித்தார்.
நகைச்சுவை நடிகையாக அறிமுகம்
1950 இல் மாடர்ன் தியேட்டர்ஸ் தயாரித்த பொன்முடி படத்தில் நகைச்சுவை வேடத்தில் நடித்தார். இதனை அடுத்து அவருக்கு ஏராளமான வாய்ப்புகள் வந்தன. 1951இல் ஓர் இரவு படத்தில் டி. கே. சண்முகத்தின் மனைவி பவானியாக நடித்தார். சிவாஜி கணேசன் நடித்த திரும்பிப்பார் படத்தில் தங்கவேலு மனைவியாக ஊமைப் பெண்ணாக முத்துலட்சுமி நடித்தார். இருவர் உள்ளம் படத்தில் எம். ஆர். ராதாவின் மனைவியாக முத்துலட்சுமி நடித்தார்.
குடும்பம்
முத்துலட்சுமியின் கணவர் பி. கே. முத்துராமலிங்கம், அரச நிறுவனத்தில் மேற்பார்வையாளராகப் பணியாற்றியவர். தமிழ் நாடு சிலம்பாட்டக் கழகத்தின் நிறுவனத் தலைவர். நடிகரும் இயக்குனருமான டி. பி. கஜேந்திரன் இவர்களது வளர்ப்பு மகன் ஆவார். முத்துலட்சுமி தனது 77வது அகவையில் 2008 மே 29 இல் சென்னையில் காலமானார்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:1931 பிறப்புகள் பகுப்பு:2008 இறப்புகள் பகுப்பு:தூத்துக்குடி மாவட்ட நபர்கள் பகுப்பு:தமிழ்நாட்டு நடிகைகள் பகுப்பு:தமிழ்த் திரைப்பட நடிகைகள் பகுப்பு:கலைமாமணி விருது பெற்றவர்கள் பகுப்பு:20 ஆம் நூற்றாண்டின் இந்திய நடிகைகள் பகுப்பு:இந்தியத் திரைப்பட நடிகைகள்
உத்தரப் பிரதேச சட்டமன்றத் தேர்தல் முடிவுகள், 2012
உத்தரப் பிரதேசம்
நாட்டின் மிகப்பெரிய மாநிலமான உத்தரப் பிரதேசத்தில் மொத்தம் உள்ள 403 சட்டமன்றத் தொகுதிகளுக்கு தேர்தல் நடந்து அதன் முடிவுகள் மார்ச் 6 ம் தேதி 2012ம் வருடம் அறிவிக்கப்பட்டது அதன்  விபரம் வருமாறு:
இதனையும் பார்க்கவும்
உத்தரப் பிரதேச சட்டமன்றத் தேர்தல், 2012
நீதிமன்ற அழைப்பாணை
வழக்கு ஒன்றிற்காக சாட்சியம் அல்லது ஆவணங்களை சமர்ப்பிக்க ஒருவரை நீதிமன்றத்துக்கு வரும்படி நீதிமன்றங்களால் அனுப்பப்படும் அழைப்பாணை நீதிமன்ற அழைப்பாணை (en: Summon) எனப்படுகிறது. இந்த அழைப்பாணை பெற்றவர்கள் குறிப்பிட்ட நீதிமன்றத்தில், குறிப்பிட்ட தேதியில் முன்னிலையாக வேண்டும். இந்த அழைப்பாணையைப் தொடர்ந்து புறக்கணிப்பவர்களை கைது செய்து நீதிமன்றத்தில் முன்னிலையாக்க நீதிபதிகள் உத்தரவிடலாம்.
எறும்புப் புற்று
thumbnail|எறும்புப் புற்றும் எறும்பு ஊர்ந்த வழித்தடங்களும் thumbnail|கறையான் புற்று எறும்புப் புற்று என்பது எறும்புகள் வாழ்வதற்காக நிலத்திற்கு அடியில் அமைத்துக் கொள்ளும் வாழ்விடமாகும். இதை எறும்புகள் உணவு, இனப்பெருக்கம் போன்ற தேவைகளுக்கும் பயன்படுத்துகின்றன. எறும்புப் புற்றுக்குள்ளே ஒரு கட்டட அமைப்புக் காணப்படும். அதாவது நிலத்துக்கு அடியே பல அறைகள் காணப்படும். இந்த அறைகளிலிருந்து ஒரு குறிப்பிட்ட இடத்திற்கு செல்ல வழிகள் காணப்படும். இந்த அறைகளைப் பொதுவாக உணவு சேமிப்பதற்கே பயன்படுத்துகின்றன. இத்தகைய புற்றுக்களைக் கறையான்களும் தமது வாழ்விடமாக அமைக்கின்றன.
பகுப்பு:வாழிடம் பகுப்பு:எறும்புகள்
பழுப்பு சிறகு மீன்கொத்தி
பழுப்பு சிறகு மீன்கொத்தி (Brown-winged kingfisher)(பெலர்கோப்சிசு அமரோப்டெரசு) என்பது பெலர்கோப்சிசு பேரினத்தின் கீழ் உள்ள சிற்றினமாகும். இந்த மீன்கொத்திப் பறவை கேல்சையோனினே உட்குடும்பத்தினைச் சார்ந்தது.
ஐவேந்தர் கதை
ஐவேந்தன் கதை அல்லது மாவலி கதை என்பது தென்னிந்திய மன்னன்களான பாண்டியன், சோழன், சேரன், ஆந்திரன் மற்றும் கன்னடன் ஆகியோர் ஒரே குலத்தில் வந்தவர்கள் என்று கூறும் ஒரு தொன்மக்கதை ஆகும். இது தற்போதும் தென் மேற்கு தமிழகம் மற்றும் கேரளத்திலும் கூறப்பட்டு வருகிறது.
பழுப்பு சிறகு மீன்கொத்தி
இது வங்காள விரிகுடாவின் வடக்கு மற்றும் கிழக்கு கடற்கரையில் வங்காளதேசம், இந்தியா, மலேசியா, மியான்மர் மற்றும் தாய்லாந்து ஆகிய நாடுகளில் காணப்படுகிறது. இந்தியாவில், சுந்தரவனப் பகுதியில் அதிகமாகப் பதிவாகியுள்ளது. ஆனால் சில்கா ஏரிக்கு அருகிலும் தென் பகுதியிலிருந்து பதிவுகள் உள்ளன.
ஐவேந்தர் கதை
கதை
இக்கதைப்படி பாண்டிய மரபைச் சேர்ந்த மாவலி என்ற அரசன் தென்னாடு முழுவதையும் ஆண்டான். அப்போது தென்னாடு முழுதும் தமிழே பேசினர். அந்த மாவலிக்கு ஐந்து புதல்வன்கள் இருந்தார்கள். அவர்கள் பாண்டியன், சோழன், சேரன், ஆந்திரன், கன்னடன் என்பவர். அந்த ஐவரும் வாமனன் என்ற வெளிநாட்டு சதிகாரனால் தூண்டப்பட்டு தந்தையுடன் முரண்பட்டார்கள். ஐவருக்கும் போர் நடக்கலாம் என்றறிந்த மாவலி ஐவருக்கும் நாட்டை சமமாக பங்கிட்டான். நாளடைவில் பாண்டியனும் சோழனும் சேரனும் ஒன்றுபட்டதால் அது செந்தமிழ் நாடென்றும் மற்ற நாடுகள் கொடுந்தமிழ் நாடுகள் என்றும் பெயர்பெற்றன.
பழுப்பு சிறகு மீன்கொத்தி
இதன் இயற்கை வாழிடம் மித வெப்பமண்டல அல்லது வெப்பமண்டல சதுப்புநில காடுகள் ஆகும். alt=Brown-winged kingfisher, Sundarbans|இடது|thumb|225x225px| பழுப்பு-சிறகு மீன்கொத்தி, சுந்தரவனம், மேற்கு வங்காளம், இந்தியா
ஐவேந்தர் கதை
மூலம்
பகுப்பு:தமிழ் தொன்மவியல் பகுப்பு:தொன்மவியல் பாண்டியர்கள்
பழுப்பு சிறகு மீன்கொத்தி
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:வங்காளதேசப் பறவைகள்
சாத்திரி ஆறு
சாத்திரி ஆறு மகாராஷ்டிராவின் இரத்தினகிரி மாவட்டத்தில் ஓடும் ஒரு ஆறு ஆகும். இது பிரசித்காட் அருகே உருவாகி, சங்கமேசுவர் அருகே பாய்ந்து ஜெய்காட் கோட்டை அருகே அரபிக்கடலில் கலக்கின்றது. இதன் நீளம் 72 கி.மீ. ஆகும்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:ரத்னகிரி மாவட்டம் பகுப்பு:மகாராட்டிர ஆறுகள்
பொன்னிவாடி ஊராட்சி
பொன்னிவாடி ஊராட்சி (Ponnivadi Gram Panchayat), தமிழ்நாட்டின் திருப்பூர் மாவட்டத்தில் உள்ள தாராபுரம் வட்டத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த ஊராட்சி, தாராபுரம் சட்டமன்றத் தொகுதிக்கும் ஈரோடு மக்களவைத் தொகுதிக்கும் உட்பட்டதாகும். இந்த ஊராட்சி, மொத்தம் 7 ஊராட்சி மன்றத் தொகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. இவற்றில் இருந்து 7 ஊராட்சி மன்ற உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றனர். 2011ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, மொத்த மக்கள் தொகை 6892 ஆகும். இவர்களில் பெண்கள் 3434 பேரும் ஆண்கள் 3458 பேரும் உள்ளனர்.
அடிப்படை வசதிகள்
தமிழ்நாடு ஊரக வளர்ச்சி மற்றும் ஊராட்சித் துறையின் 2015ஆம் ஆண்டுத் தரவின்படி கீழ்க்கண்ட தகவல் தொகுக்கப்பட்டுள்ளது.
மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி வீதத்தின்படி நடப்புக் கணக்கு இருப்பு நாடுகளின் பட்டியல்
thumb|200px|தரவு - அனைத்துலக நாணய நிதியம்
பொன்னிவாடி ஊராட்சி
சான்றுகள்
பகுப்பு:திருப்பூர் மாவட்ட ஊராட்சிகள் பகுப்பு:த. இ. க. ஊராட்சித் திட்டம்
மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி வீதத்தின்படி நடப்புக் கணக்கு இருப்பு நாடுகளின் பட்டியல்
thumb|200px|தரவு - சி.ஐ.ஏ. உலகத் தகவல் புத்தகம்
இது ஒரு மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி வீதத்தின்படி நடப்புக் கணக்கு இருப்பு நாடுகளின் பட்டியல் ஆகும். மறை எண்களிலுள்ள வீதம் குறித்த நாடு கடனில் உள்ளதைக் காட்டுகிறது.
பட்டியல்
இது 2014 தரவிலிருந்தும் 2015 தரவிலிருந்தும் எடுக்கப்பட்டது.
இவற்றையும் பார்க்க
பகுப்பு:வணிகம் தொடர்பான பட்டியல்கள்
சைபோர்க்
சைபோர்க் டீசீ காமிக்கஸின் புனைவு சூப்பர் கதாநாயகன் கதாப்பாத்திரமாகும். இக்கதாப்பாத்திரம் எழுத்தாளர் மார்வ் வோல்ப்மேன் மற்றும் ஜார்ஜ் பெரெஸ் ஆகியோரால் உருவாக்கப்பட்டது. டீசீ காமிக்ஸ் ப்ரசென்ட்ஸ் #26 (அக்டோபர் 1980) ல் முதன் முதலாக இக்கதாப்பாத்திரம் வெளியானது.
வெளி இணைப்பு
பகுப்பு:அமெரிக்க மீநாயகன்கள் பகுப்பு:டிசி வரைகதை மீநாயகன்கள் பகுப்பு:மீநாயகன் திரைப்பட கதாபாத்திரங்கள்
செங்கலடி
செங்கலடி கிழக்கு மாகாணத்தின் மட்டக்களப்பு மாவட்டத்திலுள்ள ஒரு நகரமாகும். ஆரம்ப காலத்தில் செங்கற் சூளைகள் பல அமையப்பெற்ற இடமாகக் காணப்பட்டமையினால் இப்பெயர் வந்திருக்கலாம் என்பது இவ்வூரின் வரலாற்றுச் செய்தியாகும். பெரும்பான்மையினராக இந்துக்களும் மற்றும் கிறித்துவர்கள், முஸ்லிம்கள் போன்ற மதத்தினர் தமிழ்மொழியினைப் பேச்சு மொழியாகக் கொண்டு ஒற்றுமையுடன் வாழ்ந்து வருகின்றனர். இவ்வூரில் மருத்துவமனை,  வங்கிகள்,  பாடசாலை, தபாலகம், பிரதேசசெயலகம், போன்றவை உள்ளன.
பகுப்பு:மட்டக்களப்பு மாவட்டத்தில் உள்ள ஊர்களும், நகரங்களும் பகுப்பு:மட்டக்களப்பு மாவட்டம்
மேற்பனைக்காடு ஊராட்சி
மேற்பனைக்காடு ஊராட்சி (Merpanaikkadu Gram Panchayat), தமிழ்நாட்டின் புதுக்கோட்டை மாவட்டத்தில் உள்ள அறந்தாங்கி வட்டாரத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த ஊராட்சி, ஆலங்குடி சட்டமன்றத் தொகுதிக்கும் சிவகங்கை மக்களவைத் தொகுதிக்கும் உட்பட்டதாகும். இந்த ஊராட்சி, மொத்தம் 7 ஊராட்சி மன்றத் தொகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. இவற்றில் இருந்து 7 ஊராட்சி மன்ற உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றனர். 2011ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, மொத்த மக்கள் தொகை 6732 ஆகும். இவர்களில் பெண்கள் 3465 பேரும் ஆண்கள் 3267 பேரும் உள்ளனர்.
அடிப்படை வசதிகள்
தமிழ்நாடு ஊரக வளர்ச்சி மற்றும் ஊராட்சித் துறையின் 2015ஆம் ஆண்டுத் தரவின்படி கீழ்க்கண்ட தகவல் தொகுக்கப்பட்டுள்ளது.
சிற்றூர்கள்
இந்த ஊராட்சியில் அமைந்துள்ள சிற்றூர்களின் பட்டியல் :
சான்றுகள்
பகுப்பு:புதுக்கோட்டை மாவட்ட ஊராட்சிகள் பகுப்பு:த. இ. க. ஊராட்சித் திட்டம்
வளபட்டணம் ஆறு
வளப்பட்டணம் ஆறு தென்னிந்தியாவின் கேரள மாநிலத்தில் உள்ள ஆறுகளுள் ஒன்று. இது கண்ணூர் பகுதியிலேயே மிகப்பெரிய ஆறு. வளப்பட்டம் என்ற ஊர் இவ்வாற்றின் கரையிலேயே அமைந்துள்ளது. புகழ்பெற்ற முத்தப்பன் கோயிலும் இவ்வாற்றின் கரையில் உள்ளது.
பகுப்பு:கேரள ஆறுகள் பகுப்பு:கண்ணூர் மாவட்டம்
தயாடையசோல்கள்
தயாடையசோல்கள் (Thiadiazoles) என்பவை வேதியியலில் உள்ள அசோல் சேர்மங்களின் துணைக் குழு சேர்மங்களாகும். கட்டமைப்பு ரீதியாக இவ்வகைச் சேர்மங்களில் இரண்டு நைட்ரசன் மற்றும் ஒரு கந்தக அணுக்கள் இரண்டு இரட்டைப் பிணைப்புகளால்  சேர்க்கப்பட்டு ஓர் அரோமாட்டிக் வளையம் மூலம் ஓர் ஐந்து உறுப்பினர் பல்லின வளையச் சேர்மத்தை உருவாக்குகின்றன.
ஆண்ட்செ-வித்மன் பெயரிடல் முறையைப்பின்பற்றி தயாடையசோல் என்ற பெயர் தோன்றியுள்ளதாகக் கருதப்படுகிறது. கட்டமைப்பில் இடம்பெற்றுள்ள பல்லின அணுக்களின் அமைவிடத்தைப் பொறுத்து நான்கு விதமான கட்டமைப்புகளில் இச்சேர்மம் இருப்பதற்கான சாத்தியங்கள் உள்ளன. இவற்றை ஒன்றிலிருந்து மற்றொரு கட்டமைப்புச் சேர்மமாக உருவாக்க இயலாது. மேலும் இந்த காரணத்தால் இவற்றை இயங்கு சமநிலைகள் என வகைப்படுத்தாமல் கட்டமைப்பு மாற்றியங்கள் என்றுதான் வகைப்படுத்த இயலும். இவை அரிதாக தயாரிக்கப்படுகின்றன. குறிப்பிட்ட ஒரு பயன் இவற்றுக்கு உண்டு என்பது அறியப்படவில்லை. இருப்பினும் மருந்தியலில் இவற்றின் கட்டமைப்பின் மையக்கருத்து பொதுவாகக் காணப்படுகிறது
.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:தயாடையசோல்கள் பகுப்பு:வேதி வினைக்குழுக்கள்
ஆலம்பாடி பாறை ஓவியங்கள்
ஆலம்பாடி பாறை ஓவியங்கள், விழுப்புரம் மாவட்டத்தில் திருக்கோவிலூரில் இருந்து 20 கிலோமீட்டர் தொலைவில் அமைந்துள்ள ஆலம்பாடி என்னும் இடத்தில் உள்ள பாறை ஓவியங்கள் ஆகும். ஆலம்பாடி ஊரின் மேற்குப்புறத்தில் அமைந்த இயற்கைப் பாறைகளின் மேற்பரப்பில் ஓவியங்கள் வரையப்பட்டுள்ளன.
இவை மான், மாடு, பன்றி போன்ற விலங்குகளைக் குறிக்கும் ஓவியங்களாகக் காணப்படுகின்றன. விலங்குகளின் உள்ளுறுப்புக்களைக் காட்டும் எக்ஸ் - கதிர் வடிவம் எனும் பாணியில் வரையப்பட்ட ஓவியங்கள் இங்கு உள்ளன. தமிழ்நாட்டிலுள்ள பாறை ஓவியங்களில் இவ்வாறான ஓவியங்கள் இவ்விடத்திலேயே முதல் முதலாகக் கண்டுபிடிக்கப்பட்டன. இவ்வோவியங்கள் கோட்டுரு முறையில் வரையப்பட்டுள்ளன. இங்கு சில இடங்களில் காணப்படும் இரட்டைப் படைப் பூச்சு, பழைய ஓவியத்தின் மீது மீண்டும் கோடுகள் வரையப்பட்டதைக் காட்டுவதாகக் கருதப்படுகிறது.
இது அரசின் பாதுகாக்கப்பட்ட நினைவுச் சின்னம் ஆகும்.
காலம்
இங்கே காணப்படும் ஓவியங்கள் வெவ்வேறு காலகட்டங்களைச் சேர்ந்தவை. இவற்றுள் இடைக்கற்காலம் அல்லது அதற்கு முந்திய காலப் பகுதியைச் சேர்ந்த ஓவியங்களும், புதியகற்காலம்/செப்புக்காலத்தைச் சேர்ந்த ஓவியங்களும் அடங்கும்.
இவற்றையும் பார்க்கவும்
பகுப்பு:தமிழ்நாட்டுப் பாறை ஓவியங்கள்
ரொம்ப்லொன்
ரொம்ப்லொன் (Romblon) என்பது பிலிப்பீன்சின் லூசோனின், மிமரோபா பிராந்தியத்தில் அமைந்துள்ள ஐந்து மாகாணங்களில் ஒன்றாகும். இதன் தலைநகரம் மம்புராவோ ஆகும். இது 1901 ஆம் ஆண்டில் ஸ்தாபிக்கப்பட்டது. இம்மாகாணத்தில் 219 கிராமங்களும், 19 மாநகராட்சிகளும் உள்ளன. இதன் தற்போதைய மாகாண சபை ஆளுநர் ''எடுவர்டோ சி. ஃபிர்மலொ'' (Eduardo C. Firmalo ) ஆவார். இதன் மொத்த நிலப்பரப்பளவு 1,533.45 சதுர கிலோமீற்றர்கள் ஆகும். 2015 ஆம் ஆண்டின் சனத்தொகைக் கணக்கெடுப்புக்கு அமைவாக ரொம்ப்லொன் மாகாணத்தின் சனத்தொகை 292,781 ஆகும். மேலும் பிலிப்பீன்சில் காணப்படும் 81 மாகாணங்களில், மொத்த நிலப்பரப்பளவின் அடிப்படையில் இம்மாகாணம் 68ஆம் மாகாணமாகவும் சனத்தொகையின் அடிப்படையில் 66ஆம் மாகாணமாகவும் காணப்படுகின்றது. அத்துடன் இம்மாகாணத்தில் தகலாகு ஆங்கிலம் உள்ளடங்கலாக ஐந்து பிரதான மொழிகள் பேசப்படுகின்றன. இம்மாகாணத்தின் சனத்தொகை அடர்த்தி ஒரு சதுர கிலோ மீற்றருக்கு 190 மக்கள் என்பதாகும். மேலும் சனத்தொகை அடர்த்தியின் அடிப்படையில் இது 81 பிலிப்பீனிய மாகாணங்களில் 46ஆம் மாகாணம் ஆகும்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:பிலிப்பீன்சின் மாகாணங்கள்
பச்சிலைப்பள்ளி பிரதேச செயலாளர் பிரிவு
பச்சிலைப்பள்ளியின் தென்பகுதி எல்லைக்கோடு ஆனையிறவுக்கடனீரேரி. வடக்கே வீரக்களி ஆறும் தரவை வெளியும் அதற்கப்பால் வடமராட்சி கிழக்குப் பிரதேசம், கிழக்கே சுண்டிக்குளம் பறவைகள் சரணாலயமும் சிறு காடும் பெருவெளியும் ஆனையிறவுக் கடனீரேரியின் தொடுப்பும். மேற்கில் தென்மராட்சி எல்லைகளும் காணப்படுகிறது.
கிராம அலுவலர் பிரிவுகள்
பச்சிலைப்பள்ளி பிரதேச செயலாளர் பிரிவு துணை நிர்வாக அலகுகளாக 18 கிராம அலுவலர் பிரிவுகளைக் கொண்டுள்ளது.
வரலாறு
பச்சிலைப்பள்ளிப் பிரதேசத்தின் இயற்கை அமைவே அதனுடைய வாழ்வுக்கும் அழிவுக்கும் காரணமாக உள்ளது. யாழ்ப்பாணக் குடாநாட்டின் நுழைவாசலில் இருக்கும் பிரதேசம் என்பதால், யாழ்ப்பாணத்தின் பாதுகாப்புக்கு இந்தப் பிரதேசத்தை அதிகாரத் தரப்புகள் வரலாறு முழுவதும் பயன்படுத்தியுள்ளன. இதனால், புர்வீக மக்கள் குடியிருப்பான இந்தப் பிரதேசம் எப்போதும் யுத்த முன்னரணாகவே இருந்திருக்கிறது. யுத்த முன்னரங்குகள் எப்போதும் சந்திக்கும் அழிவை பச்சிலைப்பள்ளியும் தன்னுடைய காலம் முழுவதும் சந்தித்தே வந்திருக்கிறது. ==
யாழ்ப்பாண இராச்சியத்தைக் கைப்பற்றிய போர்த்துக்கீச, ஒல்லாந்த, பிரித்தானியர்கள் அதைப் பாதுகாப்பதற்காக பச்சிலைப்பள்ளிப் பிரதேசத்தில் ஆனையிறவிலும் இயக்கச்சியிலும் வெற்றிலைக்கேணியிலும் கோட்டைகளைக் கட்டினார்கள்.
இயக்கச்சியில் ஒல்லாந்தரால் கட்டப்பட்ட பைல் கோட்டையின் சிதைவுகள் இன்னும் சாட்சியாக இருக்கிறது. வன்னியிலிருந்து வரும் படையெடுப்புகளைக் கட்டுப்படுத்தவும் வெளியாரிடமிருந்து யாழ்ப்பாணத்தைப் பாதுகாக்கவும் இந்தக் கோட்டைகள் பயன்படுத்தப்பட்டன. இங்கே 1750களில் சுங்கப்பகுதியும் இயங்கியிருப்பதாக வரலாற்றுக் குறிப்புகள் சொல்கின்றன. இந்தக் காலப்பகுதியில் இந்தக் கோட்டையை அண்மித்ததாக ஐரோப்பியர்கள் தேவாலயமொன்றையும் கட்டினர். இப்படிக் கட்டப்பட்டதே புல்லாவளித் தேவாலயம். கடல் வழியாக வரும் படையெடுப்பைத் தடுப்பதற்காக கிளாலியில் ஒரு இறங்குதுறையும் கண்காணிப்புத் தளமும் இருந்தது.
இயக்கச்சியில் ஒரு பெரிய நன்னீர்க்கிணறு இருக்கின்றது. இந்தக் கிணற்றிலிருந்தே முன்னர் ஆனையிறவு, தட்டுவன்கொட்டி, உப்பளம், உமையாள்புரம் போன்ற இடங்களுக்குத் தண்ணீர் சென்றது. இப்போதும் இந்த நன்னீர்க்கிணறுகள் நீரை வழங்கிக் கொண்டேயிருக்கின்றன.
1984 இற்கு முன்னர் பச்சிலைப்பள்ளிப் பிரதேசத்தில் எல்லை இன்னும் விரிந்திருந்தது. அது கிழக்கே சுண்டிக்குளத்தைக் கடந்து, வங்கக் கடலில் தொட்டது. வடக்கு எல்லை, இன்றைய வடமராட்சி கிழக்கின் கடலோரம். 1984 இல் வடமராட்சி கிழக்கு என்ற புதிய பிரதேச செயலர் பிரிவு உருவாக்கப்பட்ட பிறகு வீரக்களியாற்றுடன் எல்லை குறுகி விட்டது.
மக்கள் தொகை
இயக்கச்சியிலிருந்து முகமாலை வரையான இப்பிரதேசத்தில் 3,914 குடும்பங்களைச் சேர்ந்த 12,637 மக்கள் வாழ்ந்து வருகின்றார்கள். இப்பிரதேசத்தில் வாழும் மக்களின் வாழ்வாதாரத்தை உறுதி செய்யும் முக்கியத் தொழில்களாக வேளாண்மை, கடற்றொழில், பனை சார்தொழில், கால்நடை வளர்ப்பு, தொழிற்சாலைகள் போன்றவைகளும் தொழில்சார் நிறுவனங்களாக சிறு கைத்தொழில்களும் காணப்படுகின்றன.
இன்னொரு இயற்கையோடிணைந்த தொழில் உப்பு உற்பத்தி. ஆனையிறவு, குறிஞ்சாத்தீவு உப்பளங்கள் இந்தப் பிரதேச மக்களுக்கு தொழில் வாய்ப்பை வழங்கின. குறிஞ்சாத்தீவு உப்பளத்தின் உப்பு உற்பத்தி பெரும் நிதியீட்டத்தை தேசியப் பொருளாதாரத்துக்கு வழங்கியது. ஈழப்போரினால் இவையெல்லாம் சிதைந்து விட்டன.
காற்றலை மின்னுற்பத்தி நிலையம் ஒன்றும் இங்கே உள்ளது.
வழிபாட்டு முறை
பச்சிலைப்பள்ளியின் வழிபாட்டு முறை என்பது பெரும்பாலும் சிறு தெய்வ வழிபாட்டுக்குரியதே. இன்று அந்தப் பாரம்பரியம் மெல்ல மெல்ல மாறி வந்தாலும் இன்னும் அதனுடைய அடையாள மரபு மாறவில்லை. பாரம்பரியக் குடிகள் இங்கே மண்டலாய்ப்பிள்ளையார், மல்வில் வல்லியக்கன், இயக்கச்சி கண்ணகி அம்மன், அறத்தி அம்மன், மொண்டுவான் வைரவர், முகாவில் திரியாய் அம்மன், பாப்பாங்குளம் பிள்ளையார், கிளாலி அம்மன், சின்னமண்டலாய்ப்பிள்ளையார் என்ற வழிபாட்டுத்தலங்ளை உருவாக்கி வழிபட்டனர். இதில் மல்வில் வல்லியக்கன் பின்னாளில் மல்வில் கிருஷ்ணன் கோயிலாக மாறி விட்டது. மல்வில் கிருஸ்ணன், திரியாய் அம்மன், மண்டலாய்ப்பிள்ளையார் என்ற மூன்று கோயில்களுக்கும் பச்சிலைப்பள்ளிப்பிரதேசத்தின் நாலா திசைகளிலிருந்தும் வடமராட்சி, பருத்தித்துறை, வலி கிழக்கு போன்ற பிரதேசங்களிலிருந்தும் பக்தர்கள் வருகிறார்கள். இது அவர்களுடைய வழமையாக உள்ளது.
இதேவேளை பச்சிலைப்பள்ளியில் (மிசன் சேர்ச்) என்று சொல்லப்படும் தேவாலயமொன்று பளை நகரின் மத்தியிலே உள்ளது. இது 1883 இல் கட்டப்பட்டது.
மேற்கோள்கள்
<References/>
வெளியிணைப்புக்கள்
பகுப்பு:கிளிநொச்சி மாவட்டப் பிரதேச செயலாளர் பிரிவுகள்
துலுக்கனூர் ஊராட்சி
துலுக்கனூர் ஊராட்சி (Thulukanur Gram Panchayat), தமிழ்நாட்டின் சேலம் மாவட்டத்தில் உள்ள ஆத்தூர் வட்டாரத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த ஊராட்சி, ஆத்தூர் சட்டமன்றத் தொகுதிக்கும் கள்ளக்குறிச்சி மக்களவைத் தொகுதிக்கும் உட்பட்டதாகும். இந்த ஊராட்சி, மொத்தம் 7 ஊராட்சி மன்றத் தொகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. இவற்றில் இருந்து 7 ஊராட்சி மன்ற உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றனர். 2011ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, மொத்த மக்கள் தொகை 3247 ஆகும். இவர்களில் பெண்கள் 1565 பேரும் ஆண்கள் 1682 பேரும் உள்ளனர்.
அடிப்படை வசதிகள்
தமிழ்நாடு ஊரக வளர்ச்சி மற்றும் ஊராட்சித் துறையின் 2015ஆம் ஆண்டுத் தரவின்படி கீழ்க்கண்ட தகவல் தொகுக்கப்பட்டுள்ளது.
சிற்றூர்கள்
இந்த ஊராட்சியில் அமைந்துள்ள சிற்றூர்களின் பட்டியல் :
சான்றுகள்
பகுப்பு:சேலம் மாவட்ட ஊராட்சிகள் பகுப்பு:த. இ. க. ஊராட்சித் திட்டம்
சக்கரவர்த்தித் திருமகள்
சக்கரவர்த்தித் திருமகள்1957 ஆம் ஆண்டு வெளிவந்த தமிழ்த் திரைப்படமாகும். பி. ஏ. குமார் எழுதிய கதைக்கு இளங்கோவன் உரையாடல் எழுத, பி. நீலகண்டன் இயக்கத்தில் வெளிவந்த இத்திரைப்படத்தில் எம். ஜி. ஆர், என். எஸ். கிருஷ்ணன் மற்றும் பலரும் நடித்திருந்தனர்.
வெளியிணைப்புகள்
பகுப்பு:1957 தமிழ்த் திரைப்படங்கள்‎ பகுப்பு:எம். ஜி. ஆர். நடித்துள்ள திரைப்படங்கள் பகுப்பு:ஜி. ராமநாதன் இசையமைத்த திரைப்படங்கள் பகுப்பு:பி. எஸ். வீரப்பா நடித்த திரைப்படங்கள் பகுப்பு:என். எஸ். கிருஷ்ணன் - டி. ஏ. மதுரம் நடித்த திரைப்படங்கள் பகுப்பு:என். எஸ். கிருஷ்ணன் நடித்துள்ள திரைப்படங்கள்
குமரகிரி ஏரி
குமரகிரி ஏரி (kumaragiri lake) என்பது, தமிழ்நாட்டின் சேலம் மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ள ஓர் ஏரியாகும்.
இந்திய அலுவல் மொழி
இந்தியக் குடியரசுக்கு அலுவல் மொழிகள் உண்டு. “தேசிய மொழி” கிடையாது. இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டமும், பிற சட்டங்களும் தேசிய மொழி என்று ஒன்றை வரையறுக்க வில்லை. அலுவல் மொழிகள் மட்டுமே வரையறுக்கப்பட்டுள்ளன. இந்திய அளவில் இந்தி அலுவல் மொழியாகவும், ஆங்கிலம் கூடுதல் அலுவல் மொழியாகவும் உள்ளன. இந்தியாவின் ஒவ்வொரு மாநிலமும் தத்தமது அலுவல் மொழிகளை தேர்ந்தெடுக்கும் உரிமை பெற்றுள்ளன. இந்திய அரசியலமைப்பின் எட்டாவது அட்டவணையில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள மொழிகள் சில நேரங்களில் தவறுதலாக “தேசிய மொழிகள்” என்றும் வழங்கப்படுகின்றன.1. Schwartzberg, Joseph E., 2007. Encyclopedia Britannica, India—Linguistic Composition. Quote: "By far the most widely spoken is Hindi, the country's official language, with more than 300 million speakers." 2. Oldenburg, Phillip. (1997-2007) Encarta Encyclopedia "India: Official Languages." Quote: "Hindi is the main language of more than 40 percent of the population. No single language other than Hindi can claim speakers among even 10 percent of the total population. Hindi was therefore made India’s official language in 1965. English, which was associated with British rule, was retained as an option for official use because some non-Hindi speakers, particularly in Tamil Nādu, opposed the official use of Hindi." 3. United Kingdom, Foreign and Commonwealth Office: India—Country Profile. Quote: "The official language of India is Hindi written in the Devanagari script and spoken by some 30% of the population as a first language. Since 1965 English has been recognised as an 'associated language'." 4. UNESCO: Education for All—The Nine Largest Countries  Quote: "Hindi is the language of 30% of the population and the official language of India." 5.   Quote: "Languages: Hindi is the official language and the most commonly spoken, but not all dialects are mutually comprehensible. English also has official status and is widely used in business and politics, although knowledge of English varies widely from fluency to knowledge of just a few words." 6 Quote: "Hindi is constitutionally designated as the official language of India, with English as an associate official language."
குமரகிரி ஏரி
ஏரியில் மண் திட்டுக்கள்
சேலத்தின் அம்மாபேட்டை பகுதியில் அமைந்துள்ள குமரகிரி ஏரி நீர்நிலை ஆதார பசுமை இயக்க குழுவின் பொருளாளர் இராஜகோபால் மற்றும் "சேலம் குடிமக்கள் குழு"வைச் சார்ந்த பியூசு மானுசு போன்ற சுற்றுச்சூழல் ஆர்வாளர்களால் இந்த ஏரியின் நடுவே பல தனித் தீவுகள் ஏற்படுத்தப்பட்டு வேம்பு, மூங்கில் என சுமார் 6000 மரங்கள் நடப்பட்டன. அந்த மரங்கள் நன்கு வளர்ந்து பறவைகளுக்கு வாழ்விடமாக இருக்கிறது. நீர்காகம், புள்ளி மூக்கு வாத்து, அரிவாள் மூக்கன், ஆசியக் குயில், சிறு வெண் கொக்கு, உண்ணிக்கொக்கு, மடையான், வெள்ளை மார்பு காணான்கோழி, செந்நீலக் கொக்கு, கருங்கரிச்சான், முக்குளிப்பான், நீலத் தாழைக்கோழி, நாமக்கோழி, பொரி உள்ளான், செம்மூக்கு ஆள்காட்டி போன்ற பல்வேறு பறவைகள் வந்து செல்கின்றன. தற்போது இந்த இடம் குட்டி பறவைகள் சரணாலயமாக விளங்குகிறது.
இந்திய அலுவல் மொழி
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:இந்திய மொழிகள் பகுப்பு:மொழி உரிமைகள்
குமரகிரி ஏரி
ஏரிப்பூங்கா
இங்கு அமைக்கப்பட்டுள்ள ஏரிப்பூங்கா ஓர் சுற்றுலாத்தலமாக விளங்குகிறது. இங்கு வசிப்போர் காலை, மாலை வேளைகளில் நடைப்பயிற்சி மேற்கொள்கிறார்கள்.
இந்திய அலுவல் மொழி
மேற்கோள்கள்
National language of India
குமரகிரி ஏரி
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:சேலம் மாவட்ட ஏரிகள் பகுப்பு:துப்புரவு முடிந்த சேலம் மாவட்ட ஆசிரியர்கள் தொடங்கிய கட்டுரைகள்
உத்தராகண்டம் சட்டமன்றத் தேர்தல், 2012
உத்தராகண்டா மாநிலத்தில் மொத்தம் உள்ள 70 சட்டமன்ற தொகுதிகளுக்கு தேர்தல் நடந்து அதன் முடிவுகள் மார்ச்சு 6 ஆம் தேதி 2012 ஆம் ஆண்டு அறிவிக்கப்பட்டது.
உத்தராகண்ட தேர்தலின் முடிவுகள் 2012
உத்திராகண்டத்தின் 70 தொகுதிகளில் பெரும்பான்மைக்கு 36 தொகுதிகள் தேவை, காங்கிரசு 32 தொகுதிகளிலும் பாஜக 31 தொகுதிகளிலும் வென்றதால் ஆட்சி அமைப்பதில் இழுபறி ஏற்பட்டது.
உத்தராகண்டம் தேர்தலின் முடிவுகள் 2007
–
மேற்கோள்கள்
State Assembly elections in India, 2007
கோடாந்தூர் பெரியநாயகியம்மன் கோயில்
வரலாறு
இக்கோயில் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.
கோயில் அமைப்பு
இக்கோயிலில் ஒரு கோபுரம் உள்ளது. இக்கோயில் தொகுப்புக் கோயில் என்ற வகைப்பாட்டில் இந்து அறநிலையத்துறையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. பரம்பரை அல்லாத அறங்காவலர் அமைப்பால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
பூசைகள்
இக்கோயிலில் ஒருகாலப் பூசை திட்டத்தின் கீழ் பூசை நடக்கின்றது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:கரூர் மாவட்டத்திலுள்ள அம்மன் கோயில்கள் பகுப்பு:சரி பார்க்க வேண்டிய தானியக்கக் கோயில் கட்டுரைகள்
புன்னப்பரா-வயலார் போராட்டம்
thumbnail|வயலாரில் அமைக்கப்பட்டுள்ள தியாகிகள் மண்டபம் புன்னப்பரா-வயலார் போராட்டம் (Punnapra-Vayalar uprising, அக்டோபர், 1946) பிரித்தானிய இந்தியாவின் திருவிதாங்கூர் மன்னராட்சியில் அந்நாட்டுப் பிரதமர் (திவான்) சே. ப. இராமசுவாமி ஐயர் மற்றும் அரசுக்கு எதிராக எழுந்த பொதுவுடமையாளர்களின் போராட்டமாகும். பொதுவுடமைக் கட்சி உறுப்பினர்கள் திவானின் படைகளால் கொல்லப்பட்டனர்; அக்டோபர் 24இல் புன்னப்பராவில் 200 பேரும் அக்டோபர் 27இல் வயலாரில்  150க்கும் மேற்பட்டவர்களும் கொல்லப்பட்டனர். மொத்த உயிரிழப்பு ஆயிரத்திற்கும் மேலானதாக மதிப்பிடப்படுகின்றது.
பேரா. சிறீதர மேனோன் போன்ற சில வரலாற்றாளர்கள் (இணையதளமொன்றில் இவர் தனது கூற்றைத் திரும்பிப் பெற்றதாக கூறப்பட்டுள்ளது ) இது திருவிதாங்கூர் அரசின்  'திருவிதாங்கூர் தனிநாடு' அறிவிப்பிற்கு எதிரான போராட்டமாகக் கருதுகின்றனர். இந்த நிகழ்வைக் குறித்த புரிதல் இன்னமும் விவாதிக்கப்படுகின்றது. சிலர் பொதுவுடமைக் கட்சித் தலைவர்கள் ஈழவர் இன கயிறு தொழிலாளர்களை அரசுக்கு எதிராகத் தூண்டியதாக குற்றம் சாட்டுகின்றனர். போராட்டத்தில் பங்கேற்ற தலைவரான டி கே வர்கீசு வைத்யா, "பொதுவுடமை இந்தியா" நிறுவும் பெரும்புரட்சிக்கு இந்தப் போராட்டம் முன்னோட்டமாகப் பதிவு செய்துள்ளார்.
ஆலப்புழாவைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகள் பொதுவுடமைக் கட்சியின் கோட்டையாக விளங்கியது. அங்கிருந்த பொதுவுடமைக் கட்சித் தொண்டர்கள் திவானுக்கு எதிராக அக்டோபர் 1946இல் திரண்டெழுந்தனர். அங்கு நடைமுறையில் தங்கள் ஆட்சியை நிறுவினர். இதன் விளைவாக திருவிதாங்கூர் காவல்துறையினர் தாக்கப்பட்டனர்; சிலர் கொல்லப்பட்டனர். இதனால் கவலையுற்ற திவான் ஆலப்புழாவில் அக்டோபர் 25, 1946இல் இராணுவச் சட்டத்தை அறிவித்தார். திருவிதாங்கூர் படைகள் அக்டோபர் 27இல் வயலாரைச் சூழ்ந்தனர். திருவிதாங்கூர் கடற்படையும் மூன்று புறமும் நீர் சூழ்ந்த வயலாரை முற்றுகையிட்டது. படைகள் உட்புகுந்த அக்டோபர் 27 அன்று மட்டும் 150 பேர் கொல்லப்பட்டனர்; பலர் மோசமான காயங்களுடன் பின்னர் உயிரிழந்தனர். அதேநாளில் மாவட்டத்தின் பிற இடங்களில் குறைந்தது 130 மக்கள் கொல்லப்பட்டனர். உள்ளூர் மக்களும் பத்திரிகைகளும் இதற்கும் கூடுதலானோர் இறந்ததாகவும் உடல்களைப் படைத்துறையே அழித்துவிட்டதாகவும் கூறுகின்றனர். ஆயிரத்திற்கும் மேற்பட்டவர்கள் இறந்ததாக சிலர் மதிப்பிடுகின்றனர். ஒருதரப்பினர் மட்டுமே வன்முறையில் ஈடுபடவில்லை; போராட்டத்தின் துவக்கத்தில் பொதுவுடமையாளர்களிடம் சரணடைந்த காவல்துறையினரை அவர்களும் கொன்றனர். காவல்துறை ஆய்வாளர் வேலாயுதன் நாடார் பொதுவுடமையாளர்களுடன் பேச முன்வந்தபோது குத்தப்பட்டுக் கொல்லப்பட்டார். இதனால் காவல்துறையும் படைத்துறையும் கடினமாக நடந்து கொண்டனர். திருவிதாங்கூர் காவல்துறை வன்முறையால் அரசியல் இயக்கத்தை அடக்கியதோடு பல செயற்பாட்டாளர்களையும் விசாரணையின்றி காவலில் வைத்தனர்.
பின் விளைவுகள்
பொதுவுடமை சகாக்களை கொன்றதால் பொதுவுடமையாளர்களும் பொதுவுடமைக் கட்சியல்லாதோரும் ஐயருக்கு எதிராக மாறினர். சூன் 3, 1947இல் ஐக்கிய இராச்சியம் பிரிவினைக்கானக் கோரிக்கையை ஏற்று இந்தியாவை விட்டு வெளியேறத் தீர்மானித்தது. திருவிதாங்கூர் மகாராசா தன்னை தனிநாடாக அறிவிக்க விரும்பினார். திவான் இராமசாமி ஐயரின் ஆதரவுடன் சித்திரைத் திருநாள் சூன் 18, 1947இல் தனிநாடாக விடுதலை அறிக்கையை வெளியிட்டார். திருவிதாங்கூரின் இந்த நடவடிக்கையை இந்தியா  ஏற்காததால் திவானுடன் இந்திய அரசு பேச்சுவார்த்தை நடத்தியது. இராமசாமி ஐயர் தனிநாட்டிற்கு மாறாக தன்னாட்சி மிக்க பகுதியாக உரிமைகள் கோரினார். சூலை 23, 1947இல் உடன்பாடு காணப்பட்டது. சூலை 25, 1947 அன்று சோசலிச செயற்பாட்டாளரான கே.சி.எஸ்.மணி என்ற பிராமண இளைஞர் சுவாதித் திருநாள் ராம வர்மாவின் பிறந்தநாள் கச்சேரியன்று இராமசாமி ஐயரைக் கொல்ல முயற்சித்தார்.
மேற்கோள்கள்
நூற்கோவை
இராசசூய வேள்வி
இராஜசூய வேள்வி (Rajasuya) என்பது இந்து தொன்மவியல் படி, மாமன்னர்களால் அதிகப் பொருட் செலவுடன் செய்யப்படும் ஒரு வகை வேள்வி ஆகும். தான் ஒரு மாமன்னர் என்பதை மற்ற மன்னர்களுக்கு உணர்த்துவதற்காகவும், நாட்டிற்கு புதிதாக பட்டம் சூட்டிக்கொள்ளும் பொருட்டும் ஒரு மன்னரால் இராசசூய வேள்வி செய்யப்படுகிறது. ஆபஸ்தம்ப சூத்திரத்தில் இராச்சூய வேள்வி செய்முறை குறித்து விளக்கப்பட்டுள்ளது. 18.8–25.22. இராசசூய வேள்வியின் போது சோம பானம் பிழிதல், சொக்கட்டான் ஆடுதல், தேர் ஓட்டுதல், வில்லிருந்து அம்பு எய்துதல், கால்நடை மந்தையை வேட்டையாடுதல் போன்ற செயல்கள் வேள்வி நடத்தும் மன்னரின் தலைமையில் நடைபெறும்.
மகாபாரதக் குறிப்புகள்
நாரதரின் ஆலோசனையின் படி, இந்திரப்பிரஸ்தம் எனும் புது நகரை நிறுவிய கையுடன் பாண்டவர்களின் மூத்தவன் தருமன் இராசசூய வேள்வி நடத்த, தனது சகோதரர்கள் மற்றும் கிருஷ்ணரிடம் ஆலோசனை செய்தான். பின்னர் வேள்விக்கான நிதி திரட்ட, வீமன், அருச்சுனன், நகுலன் மற்றும் சகாதேவன் ஆகியோர் பரத கண்டத்தின் நான்கு திசைகளில் உள்ள நாடுகளுடன் போரிட்டு திறை வசூலித்தனர் என்பதை மகாபாரதம், பருவத்தின் இறுதிப் பகுதிகளில் குறிப்பிட்டுள்ளது.
மேலும் தருமரின் இராசசூய வேள்வியில் கலந்து கொண்ட பரத கண்ட நாட்டு மன்னர்களின் பெயர்களும் மற்றும் பல்வேறு இன மக்களின் தலைவர்களின் பெயர்களும்; அவர்கள் தருமரை வாழ்த்தி வழங்கிய பரிசுப் பொருட்கள் விவரம் குறிக்கப்பட்டுள்ளது.
ஆதாரங்கள்
பகுப்பு:இந்து தொன்மவியல் பகுப்பு:இந்து சமய யாகங்கள்
கண்டாவளை பிரதேச செயலாளர் பிரிவு
கண்டாவளை பிரதேச செயலாளர் பிரிவு இலங்கையின் கிளிநொச்சி மாவட்டத்தில் உள்ள ஒரு நிர்வாக அலகாகும். இது யாழ்ப்பாணக் குடாநாட்டுக்குத் தெற்கே யாழ்ப்பாண நீரேரியின் தெற்குக் கரையோரமாக அமைந்துள்ளது. இப் பிரிவு துணை நிர்வாக அலகுகளாக 16 கிராம அலுவலர் பிரிவுகளைக் கொண்டுள்ளது.
இப்பிரிவு 318 சதுர கிலோமீட்டர் பரப்பளவு கொண்டது.
குறிப்புக்கள்
<References/>
வெளியிணைப்புக்கள்
பகுப்பு:கிளிநொச்சி மாவட்டப் பிரதேச செயலாளர் பிரிவுகள்
தைவானி
தைவானி (Taiwani) என்பது எரெபிடே குடும்பத்தினைச் சார்ந்த அந்துப்பூச்சி பேரினமாகும். இந்தப் பேரினத்தினை 2008ஆம் ஆண்டில் மைக்கேல் பைபிகர் எனும் உயிரியலாளர் நிறுவினார். இந்தப் பேரினத்தின் கீழ் நான்கு சிற்றினங்கள் உள்ளன.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:பூச்சிகள்
மராத்தா மந்திர்
thumb|175x175px| மராத்தா மந்திர் திரைப்பட டிக்கெட்
மராத்தா மந்திர் (Maratha Mandir) என்பது இந்திய நாட்டின், மகாராட்டிரா மாநிலத்தின், மும்பை மாநகராட்சியின், மராத்தா மந்திர் மார்க்கில் அமைந்துள்ள ஒரு திரையரங்கம் ஆகும். இத்திரையரங்கு 1958 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் மாதம் 16 ஆம் தேதி அன்று திறக்கப்பட்டது. 1000 இருக்கைகளைக் கொண்டுள்ளது. 1960 ஆம் ஆண்டு மற்றும் 1970 ஆம் ஆண்டுகளில், ஆடம்பரமான திரைப்பட வெளியீட்டு விழாக்களுக்கு பெயர் பெற்றது இத்திரையரங்கம் ஆகும். ஆனால் மல்டிபிளெக்சு என்ற தொழில்நுட்பத்தின் அறிமுகம் "வர்க்க" பார்வையாளர்களை இத்திரையரங்க வரலாற்றில் இருந்து திசை திருப்பியது. 1995 ஆம் ஆண்டு பிப்ரவரி மாதம் 19 ஆம் தேதியன்று வெளியான தில்வாலே துல்கனியா லே சாயேங்கே என்ற திரைப்படம் 1009 வாரங்கள் திரையிடப்பட்டதன் பின்னர் 2015 ஆம் ஆண்டு பிப்ரவரி மாதம் 19 ஆம் தேதி இத்திரையரங்கத்தில் வெளியிடப்பட்டு சாதனை படைத்ததாக அறியப்படுகிறது. 2019 ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் வரை, படம் தொடர்ந்து 1230 வாரங்கள் ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது. இந்த திரையரங்கம் மும்பையின் புகழ்பெற்ற அடையாளங்களில் ஒன்றாகும்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:மும்பை பண்பாடு பகுப்பு:இந்தியாவில் திரையரங்குகள் பகுப்பு:மும்பை
டையசோல்
பின்வருவன இரண்டு மாற்றியங்களாகும் :
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:டையசோல்கள் பகுப்பு:பல்லின வளையச் சேர்மங்கள்
1623
1623 (MDCXXIII) ஒரு ஞாயிற்றுக்கிழமையில் ஆரம்பமான ஒரு கிரிகோரியன் சாதாரண (நெட்டாண்டு அன்று) ஆகும், அல்லது 10-நாட்கள் பின்தங்கிய பழைய ஜூலியன் நாட்காட்டியில் புதன்கிழமையில் ஆரம்பமான ஒரு சாதாரண ஆண்டாகும்.
ரெட் டொர்னாடோ
ரெட் டொர்னாடோ டீசீ காமிக்கஸின் புனைவு சூப்பர் கதாநாயகன் கதாப்பாத்திரமாகும். இக்கதாப்பாத்திரம் முதன்முதலாக ஜஸ்டிஸ் லீக் ஆப் அமெரிக்கா #64 (ஆகஸ்ட் 1968)ல் வெளியானது. இதனை எழுத்தாளர் கார்ட்னர் பாக்ஸ் மற்றும் கிராபிஸ் வடிவமைப்பாளர் டிக் டில்லின் ஆகியோர் உருவாக்கினார்.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:அமெரிக்க மீநாயகன்கள் பகுப்பு:டிசி வரைகதை மீநாயகன்கள்
சௌபாக்கியவதி
சௌபாக்கியவதி1957 ஆம் ஆண்டு வெளிவந்த தமிழ்த் திரைப்படமாகும். ஜம்பண்ணா இயக்கத்தில் வெளிவந்த இத்திரைப்படத்தில் ஜெமினி கணேசன், தங்கவேலு மற்றும் பலரும் நடித்திருந்தனர்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:1957 தமிழ்த் திரைப்படங்கள்‎ பகுப்பு:ஜெமினி கணேசன் நடித்துள்ள திரைப்படங்கள் பகுப்பு:சாவித்திரி நடித்த திரைப்படங்கள்
நஞ்சைபுகலூர் மேகபாலீஸ்வரர் சுவாமி கோயில்
நஞ்சைபுகலூர் மேகபாலீஸ்வரர் சுவாமி கோயில் தமிழ்நாட்டில் கரூர் மாவட்டம், நஞ்சைபுகலூர் என்னும் ஊரில் அமைந்துள்ள சிவன் கோயிலாகும்.
வரலாறு
இக்கோயில் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.
பூசைகள்
இக்கோயிலில் ஒருகாலப் பூசை திட்டத்தின் கீழ் பூசை நடக்கின்றது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:கரூர் மாவட்டத்திலுள்ள சிவன் கோயில்கள் பகுப்பு:சரி பார்க்க வேண்டிய தானியக்கக் கோயில் கட்டுரைகள்
ஆறாம் ராமேசஸ்
ஆறாம் ராமேசஸ் (Ramesses VI Nebmaatre-Meryamun) பண்டைய எகிப்தின் புது இராச்சியத்தை ஆண்ட இருபதாம் வம்சத்தின் ஐந்தாம் பார்வோன் ஆவார். இவர் மூன்றாம் ராமேசேசின் பட்டத்து இளவரசர் ஆவார். ஆறாம் இராமேசஸ் கிமு 12-ஆம் நூற்றாண்டின் மத்திய பிறகாலத்தில் எகிப்தை 8 ஆண்டுகள், இரண்டு மாதங்கள் ஆண்டார். இவருக்குப் பின் இளவயது மகன் ஏழாம் ராமேசஸ் தக்க வயது அடையும் வரை, தன் தாய் நெப்கெஸ்பெத் துணையுடன் எகிப்தை ஆட்சி செய்தார்.
ஆறாம் ராமேசஸ் ஆட்சியின் இறுதிக் காலத்தில், எகிப்திய சிற்றரசுகளான கானான், நூபியாவின் மீதான எகிப்தின் கட்டுப்பாடுகள் தளர்ந்தன. மேல் எகிப்தில் பார்வோன் ஆறாம் ராமேசஸ்சின் ஆதிக்கம் வீழ்ச்சி கண்டது. மேல் எகிப்தில், பண்டைய எகிப்திய சமயத்தின் தலைநகராக விளங்கிய தீபை நகரத்திற்கு பதிலாக  கீழ் எகிப்தின் பை-ராமேசஸ் நகரம் எகிப்திய சமயத்தின் மையமாயிற்று. ஆறாம் ராமேசேசின் மம்மி மன்னர்களின் சமவெளியில் கல்லறை எண் 35-இல் 1858-இல் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது.
பார்வோன்களின் அணிவகுப்பு
3 ஏப்ரல் 2021 அன்று எகிப்திய அருங்காட்சியகத்திலிருந்த 18 பார்வோன்கள் மற்றும் 4 அரசிகளின் மம்மிகளை எகிப்திய பண்பாட்டின் தேசிய அருங்காட்சியகத்தில் வைப்பதற்கு அழகிய வண்டிகளில் ஏற்றி, அணிவகுப்பாக எடுத்துச் செல்லும் போது பார்வோன் ஆறாம் ராமேசஸ் மம்மியும் எடுத்துச் செல்லப்பட்டது.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:எகிப்திய மன்னர்கள் பகுப்பு:எகிப்தின் இருபதாம் வம்சம் பகுப்பு:பண்டைய எகிப்து
அல்பே
அல்பே (Albay) என்பது பிலிப்பீன்சின் லூசோனின், பிகோல் பிராந்தியத்தில் அமைந்துள்ள ஆறு மாகாணங்களில் ஒன்றாகும். இதன் தலைநகரம் லெகச்பி ஆகும். இது 1574 ஆம் ஆண்டில் ஸ்தாபிக்கப்பட்டது. இம்மாகாணத்தில் 720 கிராமங்களும், 15 மாநகராட்சிகளும் உள்ளன. இதன் தற்போதைய மாகாண சபை ஆளுநர் பிரான்சிச் பிக்காரா (Francis Bichara) ஆவார். இதன் மொத்த நிலப்பரப்பளவு 2,575.77 சதுர கிலோமீற்றர்கள் ஆகும். 2015 ஆம் ஆண்டின் சனத்தொகைக் கணக்கெடுப்புக்கு அமைவாக அல்பே மாகாணத்தின் சனத்தொகை 1,314,826 ஆகும். மேலும் பிலிப்பீன்சில் காணப்படும் 81 மாகாணங்களில், மொத்த நிலப்பரப்பளவின் அடிப்படையில் இம்மாகாணம் 53ஆம் மாகாணமாகவும் சனத்தொகையின் அடிப்படையில் 20ஆம் மாகாணமாகவும் காணப்படுகின்றது. அத்துடன் இம்மாகாணத்தில் பிலிப்பினோ ஆங்கிலம் உள்ளடங்கலாக ஐந்து பிரதான மொழிகள் பேசப்படுகின்றன. இம்மாகாணத்தின் சனத்தொகை அடர்த்தி ஒரு சதுர கிலோ மீற்றருக்கு 510 மக்கள் என்பதாகும். மேலும் சனத்தொகை அடர்த்தியின் அடிப்படையில் இது 81 பிலிப்பீனிய மாகாணங்களில் 12ஆம் மாகாணம் ஆகும்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:பிலிப்பீன்சின் மாகாணங்கள்
இயற்பியல் அறிவியல்
இயற்பியல் அறிவியல் (physical science) என்பது இயற்கை அறிவியலின் ஓர் உட்பிரிவாகும். இது வாழ்க்கை அறிவியலுக்கு மாறாக உயிரற்ற அமைப்புகளைப் படிக்கிறது. இது பல கிளைகளைக் கொண்டுள்ளது, ஒவ்வொன்றும் "இயற்பியல் அறிவியல்" என்று குறிப்பிடப்படுகிறது, அனைத்தும் சேர்ந்து "இயற்பியல் அறிவியல்கள்" என்று அழைக்கப்படுகிறது.
வரைவிலக்கணம்
இயற்பியல் அறிவியலை பின்வருவனவற்றால் விவரிக்கலாம்:
அ. க. நவநீதகிருட்டிணன்
'''அ. க. நவநீதகிருட்டிணன்''' (அ. கங்காதர நவநீதகிருஷ்ணன்) (1921 – 1967). நன்கறியப்பட்ட தமிழ் எழுத்தாளர். இவரது 19 நூல்கள் 2009-10 இல் நாட்டுடைமையாக்கப்பட்டு, அவரது மரபுரிமையாளர்களுக்கு பரிவுத்தொகையாக 5 இலட்சம் ரூபாய் தமிழக அரசின் தமிழ்வளர்ச்சித் துறையால் வழங்கப்பட்டது.
வரலாறு
திருநெல்வேலி மாவட்டத்திலே, அம்பாசமுத்திரத்துக்கு அருகிலுள்ள ஊர்க்காடு என்னும் சிற்றூரில் பிறந்தவர் நவநீத கிருஷ்ணன். இவர் தந்தையார் அங்குள்ள குறுநிலமன்னரின் அவைக்களப் புலவராக விளங்கியிருந்த ’அரசவரகவி’ அங்கப்ப பிள்ளையென்பவர். அவருடைய மக்கள் மூவரில், நடுவர் தான் கங்காதர நவநீத கிருஷ்ணன். இவர் கல்வி பயிலும்போது நாவலர் நெடுஞ்செழியனும், பேராசிரியர் அன்பழகனும், அண்ணாமலையில் கல்வி பயின்று கொண்டிருந்தனர்.
நாட்டுடைமையாக்கப்பட்ட நூல்கள்
இவரது நாட்டுடையாக்கப்பட்டுள்ள 19 நூல்களின் பட்டியல் :
மிராஜ் 2000
{| டஸால்ட் மிராஜ் 2000 என்பது பிரான்ஸ் நாட்டு சண்டை வானூர்தியாகும். இது பிரான்ஸ் நாட்டின் டஸால்ட் ஏவியேஸன் நிறுவனத் தயாரிப்பாகும். இது ஒற்றை இயந்திரச் சக்தி கொண்ட 4ஆம் தலைமுறைப் போர் விமானம் ஆகும். இது பளு குறைந்த விமானமாக, மிராஜ் 3 எனும் வடிவமைப்பைக் கொண்டு 1970 களின் பிற்பகுதியில் உருவாக்கப்பட்டது. இவ்வகை விமானங்கள் வெற்றிகரமாக அமைந்ததால், இதை முன்மாதிரியாகக் கொண்டு மிராஜ் 2000என், மிராஜ் 2000 டி போன்ற தாக்குதல் விமானங்களும், மிராஜ் 2000-5 என்ற மேம்படுத்தப்பட்ட விமானங்களும், மேலும் பல்வேறு வகையான விமானங்களும் உருவாக்கப்பட்டன. 2009 நிலவரப்படி சுமார் 600 க்கும் மேற்பட்ட விமானங்கள் தயாரிக்கப்பட்டு ஒன்பது நாடுகளில் சேவையில் உள்ளது
அ. க. நவநீதகிருட்டிணன்
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:தமிழக எழுத்தாளர்கள் பகுப்பு:நாட்டுடைமை நூல்களின் ஆசிரியர்கள் பகுப்பு:திருநெல்வேலி மாவட்ட எழுத்தாளர்கள் பகுப்பு:1921 பிறப்புகள் பகுப்பு:1967 இறப்புகள்
வெளி இணைப்புகள்
http://thamizhagam.net/nationalized%20books/A.%20Ka.%20Navaneetha%20Krishnan.html மிண் நூலகத்தில் அ. க. நவநீதகிருட்டிணன் நூல்கள்
மிராஜ் 2000
வெளியிணைப்புகள்
பகுப்பு:பிரான்ஸ் போர் வானூர்திகள்
சிறிய கரும்பருந்து
சிறிய கரும்பருந்து (Black-shouldered Kite) இப்பறவை ஆத்திரேலியா பகுதிகளில் திறந்த வெளிகளில் அதிகமாகக்காணப்படுகிறது. இப்பறவை ஊன் உண்ணிப் பறவையாகும். இப்பறவை ஐரோவாசியா, ஆப்பிரிக்கா, மற்றும் அமெரிக்காப் பகுதிகளில் காணப்படும் கருஞ்சிறகுப் பருந்தைப் போல் காணப்படுகிறது.
விளக்கம்
இப்பறவையின் நீளம் சாதாரணமாக 35 முதல் 38 செமீ வரையிலும் சிறகு விரிந்த நிலையில் 80 முதல் 95 செமீட்டர்கள் வரையிலும் உள்ளது. இவற்றில் ஆண பறவை சிறியதாகவும் கண்கள் சிகப்பு நிறத்திலும் காணப்படுகிறது. இப்பறவை தன் சிறகை விரித்துப் பறக்கும் போது விசில் அடிப்பதுபோல் சத்தம் எழுப்பும் தன்மை கொண்டது. இவற்றின் இனப்பெருக்க காலம் ஆகசுட் மாதத்திற்கும் சனவரி மாதத்திற்கும் இடையில் நடக்கிறது. இவை வானத்தில் சுற்றிக்கொண்டே தன் இரையை பூமியில் பார்த்து விரைந்து சென்று பிடிக்கும் வல்லமை கொண்டுள்ளது. முப்பது நாட்களுக்குள் மூன்று முட்டைகள் இட்டு அடைகாக்கிறது. இதன் குஞ்சுகள் ஐந்து வாரங்களில் வெளிவந்து தனது இரை வேட்டைக்கு தயாராகிறது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:தமிழ்நாட்டுப் பறவைகள் பகுப்பு:வல்லூறுகள் பகுப்பு:பருந்துகள் பகுப்பு:ஆத்திரேலியப் பறவைகள்
ஜேம்சு சவுத்
சர் ஜேம்சு சவுத் (Sir James South) (அக்தோபர் 1785 - 19 அக்தோபர் 1867) பிரித்தானிய வானியலாளர் ஆவார்.
இவரும் ஜான் எர்ழ்செலும் இணைந்து 1824 இல் 380 மாறும் இரட்டை விண்மீன்களுக்கான அட்டவணையை எர்ழ்செல் கண்டுபிடித்த இரட்டை விண்மீன்களை மீண்டு நோக்கீடுகள் செய்து உருவாக்கினர். சவுத் அடுத்த ஆண்டே மேலும் 458 இரட்டை விண்மீன்களைத் தொடர்ந்து நோக்கீடுகள் செய்தார்.
இவர் 1826 இல் கோப்ளே பதக்கத்தையும் அதே ஆண்டில் அரசு வானியல் கழகப் பொற்பதக்கத்தையும் பெற்றார். இவர் 1831 இல் வீர இளவை பட்டம் பெற்றார். செவ்வாயிலும் நிலாவிலும் உள்ள மொத்தல் குழிப்பள்ளங்கள் இவரது நினைவாகப் பெயர் சூட்டப்பட்டுள்ளன.இவர் 1826 இல் இருந்தே புதிய வான்காணகத்தில் புதிய பெரிய தொலைநோக்கிகளை நிலநடுவரைக்கு இணையாக நிறுவும் நிறப்பிறழ்வில்லாத எதிர்பலிப்பி அல்லது எதிர்தெறிப்பியுடன் அமைக்க திட்டமிட்டார். இவர் 1000 பவுண்டுக்குப் பாரீசின் இராபர்ட்-அகுலே சவுசாயிக்சிடம் இருந்து 12 அங்குலக் குவியப் பொருள்வில்லையை விலைக்கு வாங்கினார். இது அப்போது உலகில் உள்ள பெரிய நிறப்பிறழ்வற்ற பொருள்வில்லைகளை விட மிகப்பெரியதாக உள்ளபடி பார்த்துக் கொண்டார். இந்த வில்லைக்கான தொலைநோக்கியைகட்டி முடித்தார். ஆனால் அதை 1838 இல் பிரித்து விட்டார். அடுத்த பெரிய எதிர்தெறிப்பியை அதாவது 13.3 அங்குல எதிர்தெறிப்பியை1830 களில் தாமசு கிரௌப் மலையில் மார்க்ரீ வான்காணகத்தில் நிறுவினார் இதற்கான பொருள்வில்லையும் கவுசாயிக்சிடம் இருந்தே பெறப்பட்டது. இவரது தொலைநோக்கியின் முதன்மையான சிக்கல் அதன் நிலநடுவரை நிறுவல் அமைப்பு தான்.
இவர் மீது இவருக்கு நிலநடுவரை நிறுவல் அமைப்பைச் செய்து தந்த எட்வார்டு டிரப்டன், அதைச் சவுத் பிழையுடையதாக அறிவித்ததால் ஒரு வழக்கைத் தொடுத்தார்.அவ்வழக்கில் டிரப்டன் வெற்ரியுமீட்டினார். அந்த நிறுவல் அமைப்பைச் சவுத் தன் தொலைநோக்கியில் இருந்து கழற்றிவிட்டார். மாற்றாக தனியாக வாங்கிவைத்திருந்த 12 அங்குல வில்லையைப் பாதுகாத்து 1862 இல் டப்ளின் வான்காணகத்துக்குத் தந்தார்,. இதை கிரப்பின் நிலநடுவரை நிறுவல் அமைப்பில் பொருத்தி அத்தொலைநோக்கி இன்னமும்  அவ்வான்காணகத்தில் பயன்பாட்டில் உள்ளது.
இவர்தான் சுடீபன் குரூம்பிரிட்ஜுக்குப் பின்னர், 1806 இல் டிரப்டனால் உருவாக்கப்பட்ட குரூம்பிரிட்ஜ் கடப்பு வட்டத்துக்குச் சொந்தக்காரர் ஆனார்.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:1785 பிறப்புகள் பகுப்பு:1867 இறப்புகள் பகுப்பு :பிரித்தானிய வானியலாளர்கள்
பெரமியம் ஊராட்சி
பெரமியம் ஊராட்சி (Peramium. Gram Panchayat), தமிழ்நாட்டின் திருப்பூர் மாவட்டத்தில் உள்ள மூலனூர் வட்டாரத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த ஊராட்சி, தாராபுரம் சட்டமன்றத் தொகுதிக்கும் ஈரோடு மக்களவைத் தொகுதிக்கும் உட்பட்டதாகும். இந்த ஊராட்சி, மொத்தம் 7 ஊராட்சி மன்றத் தொகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. இவற்றில் இருந்து 7 ஊராட்சி மன்ற உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றனர். 2011ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, மொத்த மக்கள் தொகை 2805 ஆகும். இவர்களில் பெண்கள் 1377 பேரும் ஆண்கள் 1428 பேரும் உள்ளனர்.