cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
உபசிருதகம்
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:நூற்றியெட்டு சிவதாண்டவங்கள்
மேகனா ராஜ்
மேக்னா ராஜ் இந்தியத் திரைப்பட நடிகையாவார். இவர் 2009ல் பெண்டு அப்பராவ் ஆர். எம். பி என்ற படத்தின் மூலம் அறிமுகமானார்.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:இந்தியத் திரைப்பட நடிகைகள் பகுப்பு:கன்னடத் திரைப்பட நடிகைகள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:தமிழ்த் திரைப்பட நடிகைகள் பகுப்பு:மலையாளத் திரைப்பட நடிகைகள் பகுப்பு:1990 பிறப்புகள் பகுப்பு:தெலுங்குத் திரைப்பட நடிகைகள்
சோராப்ஜி கோலா
சோராப்ஜி ஹோர்மாஸ்ஜி முன்சேர்சா கோலா (Sorabji Hormasji Munchersha Colah, பி. செப்டம்பர் 22, 1902, இ. செப்டம்பர் 11. 1950) ஓர் இந்தியத் துடுப்பாட்டக்காரர்). இவர் இரண்டு தேர்வுத் துடுப்பாட்டப் போட்டிகளிலும், 75 முதல்தர துடுப்பாட்டப் போட்டிகளிலும் கலந்து கொண்டுள்ளார். 1932 இலிருந்து 1933 வரை இந்தியா அணிக்காக தேர்வுத் துடுப்பாட்டப் போட்டியில் விளையாடியுள்ளார்.
.
பகுப்பு:இந்தியத் துடுப்பாட்டக்காரர்கள் பகுப்பு:1902 பிறப்புகள் பகுப்பு:1950 இறப்புகள் பகுப்பு:இந்தியத் தேர்வுத் துடுப்பாட்டக்காரர்கள்
பஞ்சநதிக்குளம் வாய்மேடு தனுஷ்கோடீஸ்வரர் கோயில்
பஞ்சநதிக்குளம் வாய்மேடு தனுஷ்கோடீஸ்வரர் கோயில் தமிழ்நாட்டில் நாகப்பட்டினம் மாவட்டம், பஞ்சநதிக்குளம் என்னும் ஊரில் அமைந்துள்ள சிவன் கோயிலாகும்.
வரலாறு
இக்கோயில் பதினைந்தாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.
கோயில் அமைப்பு
இக்கோயிலில் தனுஷ்கோடீஸ்வரர் சுவாமி, ஆனந்தவள்ளி அம்பாள் சன்னதிகளும், விநாயகர், ஆறுமுகம், பைரவர், தெட்சிணாமூர்த்தி, சண்டிகேஸ்வரர் உபசன்னதிகளும் உள்ளன. இக்கோயில் முதன்மைத் திருக்கோயில் என்ற வகைப்பாட்டில் இந்து அறநிலையத்துறையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. பரம்பரை அல்லாத அறங்காவலர் அமைப்பால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
பூசைகள்
இக்கோயிலில் இரண்டு காலப் பூசைகள் நடக்கின்றன. வைகாசி மாதம் வைகாசி விசாகம் முக்கிய திருவிழாவாக நடைபெறுகிறது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:நாகப்பட்டினம் மாவட்டத்திலுள்ள சிவன் கோயில்கள் பகுப்பு:சரி பார்க்க வேண்டிய தானியக்கக் கோயில் கட்டுரைகள்
மாஜ்ஹா
மாஜ்ஹா வட்டாரத்திற்கு உட்பட்ட மாவட்டங்கள்
வலது|thumb|250x250px|பஞ்சாப் வட்டார மொழிகள் மாஜ்ஹா வட்டாரத்திற்கு உட்பட்ட மாவட்டங்கள்:
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:இந்திய சமவெளிகள் பகுப்பு:பஞ்சாப்
கிரேசு ஒகொட்
கிரேசு எமிலி ஒகொட் (Grace Emily Ogot) என்பவர் எழுத்தாளர், மருத்துவத் தாதி, ஊடகவியலாளர், அரசியல்வாதி, தானாதிபதி எனப் பன்முகம் கொண்டவராகத் திகழ்ந்த ஒரு கென்ய ஆளுமையாவார். இவர் 1930 ஆம் ஆண்டு மே மாதம் 15 ஆம் நாள் பிறந்தார். சாரிட்டி வாசியுமா என்ற எழுத்தாளருடன் சேர்ந்து கென்ய வரலாற்றில் முதன்முறையாக ஆங்கிலத்தில் தொகுப்பை வெளியிட்ட பெண் எழுத்தாளரென்று கிரேசு அறியப்படுகிறார். கென்யாவின் முதல் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களில் ஒருவரான இவர் உதவி அமைச்சராகவும் பணிபுரிந்தார்.
வாழ்க்கை வரலாறு
1949 ஆம் ஆண்டு முதல் 1953 ஆம் ஆண்டு வரையிலான காலத்தில் கிரேசு உகாண்டா வைத்தியசாலையில் ஒரு மருத்துவத் தாதியாக பயிற்சி பெற்றார். பின்னர் இங்கிலாந்திலுள்ள புனித தாமசு மருத்துவமனையில் தாய்மார் மற்றும் குழந்தைகளுக்கான மருத்துவத் தாதியாகப் பணியாற்றினார். பின்னர் 1958 ஆம் ஆண்டு தனது தாய்நாட்டிற்குத் திரும்பிய இவர் கென்யாவின் கிசுமு மாகாணத்தில் தேவாலய சமயப்பரப்பு குழு நடத்தி வந்த மாசெனோ மருத்துவமனையில் மருத்துவத் தாதியாகப் பணிபுரிந்தார். . மேக்கிரெர் பல்கலைக்கழகக் கல்லூரியில் மாணவ சுகாதார சேவையிலும் கிரேசு கடமையாற்றினார். கென்ய வரலாற்றில் முதன்முதலில் ஆங்கிலத்தில் தொகுப்பை வெளியிட்ட முதல் பெண் எழுத்தாளர் என்ற சிறப்பும் இவருக்கு உண்டு.
கூடுதலாக இப்பணிகளுனூடே கிரேசு பிபிசி சர்வதேச சேவையில் ஆவண எழுத்தாளராகவும் கிழக்கு மற்றும் மத்திய ஆப்பிரிக்காவை இலண்டன் அழைக்கிறது என்ற நிகழ்ச்சியின் அறிவிப்பாளராகவும் பணிபுரிந்தார். உலூவோ மொழியில் ஒரு முக்கிய வானொலி நிகழ்ச்சியையும் நடத்தினார். ஏர் இந்தியா நிறுவனத்திற்குரிய கிழக்கு ஆப்பிரிக்காவின் மக்கள் தொடர்பு அதிகாரியாகவும், கிசுமு மாகாணத்தில் சமுதாய மேம்பாட்டு அலுவலராகவும் கிரேசு பணியாற்றினார். 1975 ஆம் ஆண்டில், ஒகொட் ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் பொதுச் சபைக்கு கென்ய நாட்டின் பிரதிநிதியாகப் பணியாற்றினார். பின்னர் 1976 ஆம் ஆண்டு இவர் யுனெசுக்கோவிற்கான கென்ய தூதுக்குழுவில் ஓர் உறுப்பினரானார். இதே ஆண்டு கென்யாவின் எழுத்தாளர்கள் சங்கத்தை தொடங்க பெரிதும் பாடுபட்டார். 1983 ஆம் ஆண்டு கென்யாவின் பாராளுமன்றத்தில் ஒரேயொரு பெண் உறுப்பினராகவும், அப்போதைய கென்ய குடியரசுத் தலைவர் தானியல் அராப் மோய் அமைச்சரவையில் முதல் பெண் அமைச்சராகவும் பதவி வகித்த பெருமையும் இவரைச் சாரும்.
தனிப்பட்ட வாழ்க்கை
வரலாற்றுப் பேராசியர் பெத்வெல் அலான் ஒகொட்டை இவர் திருமணம் செய்து கொண்டார். இவர்களுக்கு நான்கு குழந்தைகள் பிறந்தன.
2015 ஆம் ஆண்டு மார்ச்சு மாதம் 18 ஆம் நாள் கிரேசு ஒகொட் தனது 85 ஆம் வயதில் நைரோபியில் காலமானார்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:1930 பிறப்புகள் பகுப்பு:2015 இறப்புகள் பகுப்பு:எழுத்தாளர்கள் பகுப்பு:கென்ய எழுத்தாளர்கள் பகுப்பு:பெண் எழுத்தாளர்கள்
ஸ்டேட் பாங்க் ஆப் சௌராஷ்டிரா
சௌராஷ்டிரா ஸ்டேட் வங்கி (State Bank of Saurashtra), இந்திய அரசால் நாட்டுடமையாக்கப்பட்ட வங்கிகளில் ஒன்று. ஸ்டேட் பாங்க் ஆப் இந்தியாவின் ஏழு இணை வங்கிகளில் ஒன்றான இவ்வங்கி, இந்தியாவில் 15 மாநிலங்கள் மற்றும் தாமன் மற்றும் தியு போன்ற பகுதிகளிலும் சேர்த்து 423 கிளைகள் கொண்டது. 13 ஆகஸ்டு 2008இல் இவ்வங்கி ஸ்டேட் பாங்க் ஆப் இந்தியாவுடன் இணைக்கப்பட்டது.
தோற்றம்
1948ஆம் ஆண்டிற்கு முன், சௌராட்டிர தீபகற்ப பகுதியில் பல சிறிய, நடுத்தர மற்றும் பெரிய சுதேச சமஸ்தான மன்னர்கள் (Princely States) இருந்தன. அவைகளில் பவநகர், ராஜ்கோட் மற்றும் போர்பந்தர் பெரிய மன்னராட்சி நாடுகளும், பாலிதானா மற்றும் வாடியா சிறிய மன்னராட்சி நாடுகளும் தங்களுக்கென தனி வங்கிகள் கொண்டிருந்தது. அவைகளில் பெரிய வங்கி பவநகர் வங்கி 1902ஆம் ஆண்டில் துவக்கப்பட்டது.
பம்பாய் மாகாணத்திலிருந்த சௌராஷ்டிரப் பகுதியைப் பிரித்து, 1948ஆம் ஆண்டில் தனி மாநிலமாக சௌராஷ்டிர மாகாணம் (Saurashtra State) துவக்கப்பட்டப் பின், சௌராஷ்டிர ஸ்டேட் பாங்க் (ஒருங்கிணைப்பு) அவசரச் சட்டம், 1950இன் படி, சௌராஷ்டிரப் பகுதியில் இருந்த  ராஜ்கோட் வங்கி, போர்பந்தர் வங்கி, பாலிதானா வங்கி, வாடியா வங்கிகள், பவநகர் வங்கியுடன் இணக்கப்பட்டு, 1 சூலை 1950இல் ஸ்டேட் பாங்க் ஆப் சௌராஷ்டிரா உருவானது. சௌராஷ்டிர ஸ்டேட் வங்கி துவக்கத்தில் ஏழு கோடி ரூபாய் வைப்பு நிதியுடன் ஒன்பது கிளைகள் மட்டும் இருந்தன. 1960ஆம் ஆண்டில், மொழிவாரியாக மாநிலங்கள் பிரிக்கும் போது குஜராத் மாநிலம் உதயமான பொழுது, சௌராஷ்டிர மாகாணம், குஜராத் மாநிலத்தின் ஒரு பகுதியானது.
இணைப்பு
ஸ்டேட் பாங்க் ஆப் இந்தியா (துணை வங்கிகள்) சட்டம், 1959இன் படி, ஸ்டேட் பாங்க் ஆப் சௌராஷ்டிரா, பாரத் ஸ்டேட் வங்கியின் துணை வங்கியாக மாறியது. தொடர்ந்து 13 ஆகஸ்டு 2008இல் இவ்வங்கி ஸ்டேட் பாங்க் ஆப் இந்தியாவுடன் இணைக்கப்பட்டது.
மேற்கோள்
பகுப்பு:செயற்படாத இந்திய வங்கிகள் பகுப்பு:தேசியமயமாக்கப்பட்ட நிறுவனங்கள் பகுப்பு:குசராத்து
திராணி ஊராட்சி
திராணி ஊராட்சி (Thirani Gram Panchayat), தமிழ்நாட்டின் சிவகங்கை மாவட்டத்தில் உள்ள தேவகோட்டை வட்டாரத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த ஊராட்சி, காரைக்குடி சட்டமன்றத் தொகுதிக்கும் சிவகங்கை மக்களவைத் தொகுதிக்கும் உட்பட்டதாகும். இந்த ஊராட்சி, மொத்தம் 7 ஊராட்சி மன்றத் தொகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. இவற்றில் இருந்து 7 ஊராட்சி மன்ற உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றனர். 2011ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, மொத்த மக்கள் தொகை 1472 ஆகும். இவர்களில் பெண்கள் 717 பேரும் ஆண்கள் 755 பேரும் உள்ளனர்.
அடிப்படை வசதிகள்
தமிழ்நாடு ஊரக வளர்ச்சி மற்றும் ஊராட்சித் துறையின் 2015ஆம் ஆண்டுத் தரவின்படி கீழ்க்கண்ட தகவல் தொகுக்கப்பட்டுள்ளது.
சான்றுகள்
பகுப்பு:சிவகங்கை மாவட்ட ஊராட்சிகள் பகுப்பு:த. இ. க. ஊராட்சித் திட்டம்
பாரத தர்ம ஜன சேனா
பாரத தர்ம ஜன சேனா (BDJS) இந்தியாவின் கேரளா மாநிலத்தில் இயங்கும் ஒரு அரசியல் கட்சி ஆகும். துஸ்கர் வெள்ளப்பள்ளி என்பவரால் ஆரம்பிக்கப்பட்டு நடத்தப்படும் கட்சி ஆகும்.
நோக்கம்
பாரத தர்ம ஜன சேனா கேரளா மாநிலத்தில் வாழும் ஈழவர் மற்றும் திய்யா மக்களின் வாழ்க்கை தரம் உயர்வும் அவர்களின் அரசியல் பிரதிநிதித்துவம் பெறவும் கட்சியின் முதன்மையான கொள்கையாக கொண்டு இயங்குகிறது.
கூட்டணி
2016 ஆம் ஆண்டு முதல் பாரத தர்ம ஜன சேனா பாஜக தலைமையிலான தேசிய ஜனநாயக கூட்டணியுடன் (தேஜகூ) உடன்படிக்கை செய்து கூட்டணி அமைத்துக் கொண்டது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:கேரள அரசியல் பகுப்பு:இந்திய அரசியல் கட்சிகள்
பாப்பினி ஊராட்சி
பாப்பினி ஊராட்சி (Pappini Gram Panchayat), தமிழ்நாட்டின் திருப்பூர் மாவட்டத்தில் உள்ள காங்கேயம் வட்டாரத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த ஊராட்சி, காங்கேயம் சட்டமன்றத் தொகுதிக்கும் ஈரோடு மக்களவைத் தொகுதிக்கும் உட்பட்டதாகும். இந்த ஊராட்சி, மொத்தம் 7 ஊராட்சி மன்றத் தொகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. இவற்றில் இருந்து 7 ஊராட்சி மன்ற உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றனர். 2011ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, மொத்த மக்கள் தொகை 4195 ஆகும். இவர்களில் பெண்கள் 2070 பேரும் ஆண்கள் 2125 பேரும் உள்ளனர்.
அடிப்படை வசதிகள்
தமிழ்நாடு ஊரக வளர்ச்சி மற்றும் ஊராட்சித் துறையின் 2015ஆம் ஆண்டுத் தரவின்படி கீழ்க்கண்ட தகவல் தொகுக்கப்பட்டுள்ளது.
சிற்றூர்கள்
இந்த ஊராட்சியில் அமைந்துள்ள சிற்றூர்களின் பட்டியல் :
சான்றுகள்
பகுப்பு:திருப்பூர் மாவட்ட ஊராட்சிகள் பகுப்பு:த. இ. க. ஊராட்சித் திட்டம்
அகார்
[[Yōkan|Mizuyōkan - அகாரில் இருந்து செய்த நிப்பானிய சிவப்புப்பயற்றுக் களி|thumb|right|200px]] அகார் அல்லது ஏகார் (Agar) அல்லது அகார் அகார் (agar agar) என்பது கடற்பாசி அல்லது கடற்செடியில் இருந்து செய்யப்படும் கெட்டியான களி போன்ற கூழ்மப் பொருள். இதனை சப்பான் மக்கள் தங்கள் சுவை உணவுகளின் ஒன்றாக உண்கின்றனர். ஆனால் கடந்த ஒரு நூற்றாண்டாக இது உயிரியல், நுண்ணுயிரியல் ஆய்வகங்களில் நுண்ணியிரிகள் வளரும் வளர்ப்பூடகமாகப் பயன்படுகின்றது. இதனை களி போன்ற மெதுமையான கூழ்மப்பொருளாக மாற்றுவது சிவப்புப் பாசியின் (red alga) உயிரணுக்களின் கலச்சுவர்ப்பொருளில் இருந்து பெறும் கூட்டுச்சர்க்கரை (polysaccharide) ஆகும். இந்தச் சிவப்புப் பாசி பெருமுதலாக செலிடியம் (Gelidium), கிரேசிலாரியா (Gracilaria) அல்லது பொதுவாக கடற்பாசி (seaweed) என்றழைக்கப்படும் இசுபெரோக்காக்கசு யூக்கீமா (Sphaerococcus euchema) ஆகியவற்றில் இருந்து பெறுவது. வணிகத்தில் விற்கப்படும் பொருள் செலிடியம் அமான்சியி (Gelidium amansii) என்பட்தில் இருந்து பெறுவது. thumb|right|250px|ஆய்வகத்தில் பயன்படும் 100 [[மிமி விட்டப் பெற்றிக் கிண்ணிகளில் (petri dishes) அகார் களிக்கூழ்மம் பூசப்பட்டுள்ளது. இவை பாக்டீரியாக்களைத் தொழுதிகளை வளர்க்கப் பயன்படுகின்றன.]]
வேதியியல் நோக்கில் அகார் என்பது காலக்டோசு (galactose) என்னும் ஒற்றைச்சர்க்கரையின் ஒரு பலபடி. இப்பலபடிச் சர்க்கரை, பாசியின் (algae), உயிரணுச் சுவருக்கு கட்டுமான வலுசேர்க்கும் பொருளாக இயங்குகின்றது
மேற்கோள்கள்
Agar आगर
பரமார்த்தி (சந்தேல வம்சம்)
பரமார்த்தி (Paramardi) (பொ.ச. 1165-1203 ) என்பவர் 11ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியிலிருந்து 12ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதி வரை இந்தியாவின் மத்தியப் பகுதியை ஆண்ட சந்தேல வம்சத்தின் அரசனாவார். செகசபுக்தி பிராந்தியத்தின் (இன்றைய மத்தியப் பிரதேசம் மற்றும் உத்தரப் பிரதேசத்தில் உள்ள புந்தேல்கண்ட்) ஆட்சியாளராக இருந்தார். பொ.ச.1182-1183இல், பிருத்திவிராச் சௌகான் சந்தேலர்களின் தலைநகரான மகோபாவைத் தாக்கி இவரைத் தோற்கடித்தார். பரமார்த்தி அடுத்த சில ஆண்டுகளில் சந்தேல அதிகாரத்தை மீட்டெடுத்தார். ஆனால் பொ.ச.1202-1203இல் கோரி ஆட்சியாளர் குத்புத்தீன் ஐபக்கால் தோற்கடிக்கப்பட்டார்.
ஆரம்ப கால வாழ்க்கை
பரமார்த்தியின் பட்டேசுவரக் கல்வெட்டு, இவர் தனது தந்தை யசோவர்மனுக்குப் பின் ஆட்சிக்கு வந்ததாகக் கூறுகிறது. இருப்பினும், மற்ற சந்தேல கல்வெட்டுகள் (இவரது சொந்த கல்வெட்டுகள் உட்பட) இவர் தனது தாத்தா மதனவர்மனுக்குப் பிறகு ஆட்சிக்கு வந்ததாகக் கூறுகிறது. மதனவர்மன் உயிருடன் இருக்கும்போதே இறந்துவிட்டதால், யசோவர்மன் மிகக் குறுகிய காலத்திற்கு ஆட்சி செய்திருக்கலாம் அல்லது ஆட்சி செய்யவில்லை.
நாட்டுப்புற புராணமான பார்மல் ராசோவின் கூற்றுப்படி, பரமார்த்தி 5 வயதில் அரியணை ஏறியதாகத் தெரிகிறது. ஒரு அஜய்கர் கல்வெட்டு இந்தக் கூற்றை உறுதிப்படுத்துவதாகத் தோன்றுகிறது: பரமார்த்தி சிறுவயதில் தலைவராக இருந்ததாகக் கூறுகிறது.
இவர், கல்வெட்டுகளில் பரமார்த்திதேவன் என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளார். அல்ஹா-காண்ட் போன்ற இடைக்கால பார்டிக் புராணக்கதைகள் இவரை பரமளா அல்லது பரிமளா என்று அழைக்கின்றன. நவீன வடமொழிகளில், இவர் பரமார்திதேவ், பார்மர், பரமள தேவ் அல்லது பரிமள சந்தேலன் என்றும் அழைக்கப்படுகிறார். இவரால் வெளியிடப்பட்ட ஒரு தங்க நாணயம், அமர்ந்திருக்கும் தேவியின் உருவத்துடன், இவரது பெயரை சிறீமத் பரமார்த்தி என்று வழங்குகிறது.
ஆட்சி
<mapframe text="பரமார்த்தியின் கல்வெட்டுகள் கிடைத்துள்ள இடங்கள்" width="400" height="400" zoom="5" longitude="79.63" latitude="25.47"> {	"type": "FeatureCollection", "features": [ {			"type": "Feature", "properties": { "marker-symbol": "monument", "title": "அஜய்கர் (or Ajaygadh)" }, "geometry": { "type": "Point", "coordinates": [80.26977, 24.88974] } },		{			"type": "Feature", "properties": { "marker-symbol": "monument", "title": "Bateshvar (Baghari)" }, "geometry": { "type": "Point", "coordinates": [78.54203, 26.93506] } },		{			"type": "Feature", "properties": { "marker-symbol": "monument", "title": "Charkhārī" }, "geometry": { "type": "Point", "coordinates": [79.75010, 25.40188] } },		{			"type": "Feature", "properties": { "marker-symbol": "monument", "title": "Ichhawar, Banda district (Ichchhāvar)" }, "geometry": { "type": "Point", "coordinates": [80.49383, 25.87669] } },		{			"type": "Feature", "properties": { "marker-symbol": "monument", "title": "கலிஞ்சர் கோட்டை (Kālañjara)" }, "geometry": { "type": "Point", "coordinates": [80.33032, 25.48933] } },		{			"type": "Feature", "properties": { "marker-symbol": "monument", "title": "Mahoba" }, "geometry": { "type": "Point", "coordinates": [79.87242, 25.29210] } },		{			"type": "Feature", "properties": { "marker-symbol": "monument", "title": "Semra Sanodha (or Semra)" }, "geometry": { "type": "Point", "coordinates": [78.99104, 24.31841] } },		{			"type": "Feature", "properties": { "marker-symbol": "monument", "title": "Pachar (or Pachhār)" }, "geometry": { "type": "Point", "coordinates": [78.75612, 25.58556] } }	] } சந்தேல ஆட்சியாளர்களின் சக்திவாய்ந்த கடைசி ஆட்சியாளராக இருந்தார். பரமலா ராசோ ( பர்மல் ராசோ அல்லது மஹோபா காண்ட் ), பிருத்விராஜ் ராசோ மற்றும் அல்ஹா-காண்ட் ( அல்ஹா ராசோ அல்லது அல்ஹாவின் பாடல்கள்) போன்ற பல நாட்டுப்புற நூல்களில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளார். இந்த நூல்கள் வரலாற்று நிகழ்வுகளை அடிப்படையாகக் கொண்டவை என்றாலும், அவற்றின் பெரும்பாலான உள்ளடக்கம் பிருத்விராஜ் சௌஹானையோ அல்லது பரமார்தியையோ புகழ்வதற்காக புனையப்பட்டது. எனவே, இந்த நூல்கள் சந்தேகத்திற்குரிய வரலாற்றுத்தன்மை கொண்டவை. எனவே, பரமார்த்தியின் ஆட்சியின் பெரும்பகுதி தெளிவற்ற நிலையில் உள்ளது.
உசாத்துணை
பகுப்பு:மத்தியப் பிரதேச வரலாறு பகுப்பு:இந்திய அரசர்கள்
நெதர்லாந்து இராச்சியம்
நெதர்லாந்து இராச்சியம் (Kingdom of the Netherlands, ), பொதுவாக நெதர்லாந்து, மேற்கு ஐரோப்பாவிலும் கரிபியனிலும் பரந்துள்ள அரசியல்சட்ட முடியாட்சியுடனான இறைமையுள்ள நாடு ஆகும். இந்த இராச்சியத்தின் நான்கு அங்கங்களான – அருபா, குராசோ, நெதர்லாந்து, மற்றும் சின்டு மார்தின் –  உள்ளடங்கிய நாடுகள்  (டச்சு மொழியில் லான்டென்) எனக் குறிக்கப்பெறுகின்றன. இவை இராச்சியத்தில் சமமான கூட்டாளிகளாக பங்கேற்கின்றனர். இருப்பினும் நடைமுறையில், இராச்சியத்தின் பெரும்பாலான செயற்பாடுகளை (இராச்சியத்தின் பரப்பளவு மற்றும் மக்கள்தொகையில் 98% கொண்ட) நெதர்லாந்து மேற்பார்க்கின்றது. இதன்படி வெளிநாட்டுக் கொள்கை, பாதுகாப்பு போன்றவற்றிற்கு நெதர்லாந்தைச் சார்ந்து அரூபா, குராசோ, மற்றும் சின்டு மார்தின்  ஆகியவை உள்ளன.
உள்ளடங்கிய நாடு நெதர்லாந்தின் பெரும்பாலான பகுதி ஐரோப்பாவில் உள்ளது; மூன்று சிறப்பு நகராட்சிகள் (பொனெய்ர், சேபா, சின்டு யூசுட்டாசியசு) மட்டும் கரிபியனில் உள்ளது. மற்ற உள்ளடங்கிய நாடுகளான அரூபா, குராசோ,சின்டு மார்தின் மூன்றுமே கரிபியனில் அமைந்துள்ளன.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:நெதர்லாந்து இராச்சியம் பகுப்பு:1815 அமைப்புகள் பகுப்பு:ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் உறுப்பு நாடுகள்
நேரியல் சார்பு (கணிதப் பகுவியல்)
கணிதத்தில், நேரியல் சார்பு என்பது இரண்டு வேறுபட்ட ஆனால் தொடர்புடைய கருத்துக்களைக் குறிக்கிறது:
ஒரு பல்லுறுப்புக்கோவை சார்பாக
thumb| இரண்டு நேரியல் சார்புகளின் வரைபடங்கள். நுண்கணிதம், பகுமுறை வடிவியல் மற்றும் தொடர்புடைய பகுதிகளில், ஒரு நேரியல் சார்பு என்பது பூஜ்ஜிய பல்லுறுப்புக்கோவை உட்பட்ட ஒன்று அல்லது பூச்சியப் படியுள்ள பல்லுறுப்புக்கோவை ஆகும்.
சார்பு ஒரே ஒரு மாறியில் இருக்கும்போது, அது பின்வரும் வடிவத்தில் இருக்கும்
இதில் a மற்றும் b மாறிலிகள் மற்றும் பெரும்பாலும் மெய்யெண்கள். ஒரு மாறியிலமைந்த அத்தகைய சார்பின் வரைபடம் செங்குத்து அல்லாத கோடாகும். மேலும் a என்பது கோட்டின் சாய்வு என்றும், b என்பது கோட்டின் வெட்டுத்துண்டு.
முடிவுறு எண்ணிக்கையிலான மாறிகளிலமைந்த சார்பு இன் பொதுவடிவம்:
இச்சார்பின் வரைபடம் k பரிமாண மீத்தளமாகும்.
இந்தச் சூழலில் மாறிலிச் சார்பு, பூச்சியப் படிகொண்ட பல்லுறுப்புக்கோவையாக இருப்பதால் நேரியல் சார்பாகக் கருதப்படுகிறது. ஒரேயொரு மாறியிலமைந்த மாறிலிச் சார்பின் வரைபடம் ஒரு கிடைமட்ட கோடு.
நேரியல் கோப்பாக
thumb| ஒரு சார்பின் [[தொகையீடு|தொகையீடானது தொகையிடக்கூடிய சார்புகளின் திசையன் வெளியிலிருந்து மெய்யெண்களுக்கு அமையுமொரு நேரியல் கோப்பாகும்.]] நேரியல் இயற்கணிதத்தில், ஒரு நேரியல் சார்பு என்பது இரண்டு திசையன் வெளிகளுக்கு (s.t) இடையே அமையும் கோப்பு.
இங்கே
a
K
இல் (உதாரணமாக, மெய்யெண்கள்) அமைந்த மாறிலியாகவும்,
x
,
y
இரண்டும் திசையன் வெளியின் உறுப்புகளாகவும் இருக்கும். இத்திசையன்வெளி
ஆகவும் இருக்கலாம்.
நேரியல் சார்பு, திசையன் கூட்டல், திசையிலியால் பெருக்கல் ஆகிய இரு செயலிகளையும் காக்கிறது.
சில நூலாசிரியர்கள் திசையிலி களத்தில் மதிப்புகளை எடுக்கும் நேரியல் கோப்புகளுக்கு மட்டுமே "நேரியல் சார்பு" என்பதைப் பயன்படுத்துகின்றனர்; இவை பொதுவாக "நேரியல் வடிவங்கள்" என்று அழைக்கப்படுகின்றன.
நுண்கணிதத்தின் "நேரியல் சார்புகள்",
f(0, ..., 0) = 0
போது (மற்றும் மட்டும்) அல்லது மேலே உள்ள ஒரு படி பல்லுறுப்புக்கோவையில் மாறிலி b ஆனது பூச்சியத்திற்குச் சமமாக இருக்கும் போது "நேரியல் கோப்புகள்" எனத் தகுதி பெறுகின்றன. வடிவியல் ரீதியாக, இவற்றின் வரைபடங்கள் ஆதிப்புள்ளி  வழியாகச் செல்பவையாக இருக்கும்.
ஆதாரங்கள்
பகுப்பு:பல்லுறுப்புக்கோவை சார்புகள்
பிரிவிடையாம்பட்டு ஊராட்சி
பிரிவிடையாம்பட்டு ஊராட்சி (Pirividayampattu Gram Panchayat), தமிழ்நாட்டின் கள்ளக்குறிச்சி மாவட்டத்தில் உள்ள ரிஷிவந்தியம் வட்டாரத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த ஊராட்சி, ரிஷிவந்தியம் சட்டமன்றத் தொகுதிக்கும் கள்ளக்குறிச்சி மக்களவைத் தொகுதிக்கும் உட்பட்டதாகும். இந்த ஊராட்சி, மொத்தம் 7 ஊராட்சி மன்றத் தொகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. இவற்றில் இருந்து 7 ஊராட்சி மன்ற உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றனர். 2011ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, மொத்த மக்கள் தொகை 1923 பேர் ஆவர். இவர்களில் பெண்கள் 938 பேரும் ஆண்கள் 985 பேரும்  அமைகின்றனர்.
அடிப்படை வசதிகள்
தமிழ்நாடு ஊரக வளர்ச்சி மற்றும் ஊராட்சித் துறையின் 2015ஆம் ஆண்டுத் தரவின்படி கீழ்க்கண்ட தகவல் தொகுக்கப்பட்டுள்ளது.
சிற்றூர்கள்
இந்த ஊராட்சியில் அமைந்துள்ள சிற்றூர்களின் பட்டியல் :
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:கள்ளக்குறிச்சி மாவட்ட ஊராட்சிகள் பகுப்பு:த. இ. க. ஊராட்சித் திட்டம்
கதக்
thumb|250px|கதக்கின் பிரபல முக்கிய நிகழ்வுகளில் ஒன்றான சக்கர்வாலா டுக்ராவை நிகழ்த்தும் நடனக் கலைஞர் thumb|250px|குய்மெட் அருங்காட்சியகத்தில் ஷர்மிளா ஷர்மா மற்றும் இராஜேந்திர குமார் கங்கானி ஆகியோரால் நடத்தப்படும் கதக் நிகழ்ச்சி (நவம்பர் 2007) கதக் (இந்தி: कथक, உருது: کتھک ) வட இந்தியாவில் உருவான எட்டு இந்திய பாரம்பரிய நடன வடிவங்களில் ஒன்றாகும். இந்த நடன வடிவத்திறகான மூலங்கள், கதாக்ஸ் அல்லது கதைச்சொல்லிகள் என்றழைக்கப்படும் பழங்காலத்து வட இந்தியாவின் நாடோடிப் பாணர்களுடன் தொடர்பு கொண்டிருக்கிறது. கிராம மையப்பகுதிகள் மற்றும் கோவில் முற்றங்களில் நிகழ்வுகளை நடத்திய இந்த பாணர்கள், பெரும்பாலும் புராணக் கதைகள் மற்றும் வேதப்புத்தகங்களிலிருந்து தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட நீதிக் கதைகளை விவரித்துக் கூறுவதில் நிபுணர்களாக இருந்தனர், மேலும் தங்கள் கதை எடுத்துரைத்தலை கை அசைவுகள் மற்றும் முகபாவங்களால் அலங்கரித்தனர். கதைகளுக்கு உயிரூட்டுவதற்கு, இசைக் கருவிகள் மற்றும் வாய்மொழி இசைகளுடன் புது நடையிலான கை அசைவுகளைப் பயன்படுத்தும் ஒரு மிகச் சிறந்த எடுத்துக்காட்டு அரங்கமாக இருந்தது. இன்றைய அதன் வடிவம் கோவில் மற்றும் சமயச் சடங்குக்குரிய நடனங்கள் மற்றும் பக்தி இயக்கத்தின் பாதிப்பையும் கொண்டிருக்கிறது. 16 ஆம் நூற்றாண்டு முதல் அது பெர்ஷிய நடனம் மற்றும் முகலாய காலத்தின் அரசவையால் இறக்குமதி செய்யப்பட்ட மத்திய ஆசிய நடனத்தின் சில குறிப்பிட்ட அம்சங்களை உள்வாங்கிக்கொண்டது.
கதக்கிற்கு மூன்று பெரும் பள்ளிகள் அல்லது கரானாக்கள் இருக்கின்றன, அவற்றிலிருந்தே பொதுவாக இன்றைய நிகழ்த்துனர்கள் தங்கள் வழிமரபைப் பின்பற்றுகிறார்கள்: ஜெய்ப்பூர், லக்னோ மற்றும் பனாரஸ் கரானாக்கள் (இது முறையே கச்வாஹா ராஜபுத அரசர்கள், ஔதின் நவாப் மற்றும் வாரணாசியின் அரசவைகளில் உருவானவை); குறைந்த முக்கியத்துவமுடைய (மற்றும் பிந்தையது) ராய்கார் கரானாவும் கூட இருக்கிறது, இது முந்தைய எல்லா மூன்று கரானாக்களிலிருந்த நுணுக்கங்களை ஒன்றுசேர்த்தது தன்னுடையதேயான தனிச்சிறப்புடைய இசைப்பாடல்களுக்காகப் பிரபலமடைந்தது.
கதக் என்னும் பெயர் சமஸ்கிருத வார்த்தையான கதா விலிருநு உருவானது. அதற்கு கதை என்று பொருள். மேலும் சமசுகிருதத்தில் கத்தாக்கா என்றால் கதை சொல்லும் ஒருவன்/ஒருத்தி அல்லது கதைக்கு சம்பந்தப்பட்டது என்று பொருள். இந்த வடிவத்தின் சரியான பெயர் कत्थक கத்தாக், பெறப்பட்ட வடிவத்தைக் காட்டுவதற்காக இரட்டிப்பான பல்வரிசையுடன், ஆனால் அது தற்போதைய कथक கதக் என எளிமைபடுத்தப்பட்டுள்ளது. கதா கஹெ சோ கதக் என்பது ஒரு சொல்லடை இதை ஆசிரியர்கள் தங்கள் மாணவர்களுக்குச் சொல்லிக்கொடுப்பார்கள், இது பொதுவாக 'கதை சொல்லும் ஒருத்தி/ஒருவன், ஒரு கதக்' என்று மொழிபெயர்க்கப்படுகிறது, ஆனால் இது 'எது கதைசொல்கிறதோ, அது கதக்' என்றும் மொழிபெயர்க்கப்படலாம்.
கலப்பில்லாத நடனம் (நிருத்தா)
மரபொழுங்குசார்ந்த கதக் நிகழ்ச்சியின் கட்டமைப்பு மெதுவான வேகத்திலிருந்து விரைவான வேகத்திற்கு முன்னேற்றம் கொள்ளும் போக்குடையது, அது ஒரு பரப்பரப்பூட்டுகிற முடிவுடன் நிறைவடையும். ஒரு சிறிய நடனம் கொண்ட இசைப்பாடல் துக்ரா என்றும் நீண்ட நடன இசைப்பாடல் தோடா என்றும் அறியப்படுகிறது. வெறும் கால்தாளங்களை மட்டுமே கொண்டிருக்கும் இசைப்பாடல்களும் இருக்கின்றன. நிகழ்த்துனர் அடிக்கடி நேர-சுழற்சியுடன் சந்தமுள்ள 'ஆட்டத்தில்' ஈடுபடுவார், தாளக்கருவியின் சந்தத்துக்கு ஏற்ப இணப்பதற்கு அதை மூன்று தொகுதிகளாக அல்லது ஐந்து தொகுதிகளாகப் பிரிப்பார், இது கால் தாளங்களால் குறியிடப்பட்டிருக்கும்.
இசைப்பாடல்களின் இறுதி அடி மற்றும் தாளம் 'சாம்' அல்லது நேர-சுழற்சியின் முதல் தாளத்தின் மீது இறங்கும் வகையில் எல்லா இசையமைத்தல்களும் நிகழ்த்தப்படுகின்றன. பெரும்பாலான இசைப்பாடல் 'போல்களை' (தாளத்துக்குரிய சொற்கள்) கொண்டிருக்கும், இது அந்த இசைப்பாடலை நினைவில் வைத்துக்கொள்ள பயன்படும் மற்றும் அதன் பாராயணம் கூட அந்த நிகழ்வின் ஒரு உள்ளார்ந்த அங்கமாகவும் இருக்கிறது. இந்த பாராயணம் பதாண்ட் என்று அறியப்படுகிறது. சில இசைப்பாடல்கள் இந்த வகையில் வழங்கப்பட்டால் காதுக்கிணியவைகளாக இருக்கின்றன. தாளச் சொற்கள் தபலாவிலிருந்து பெறப்படலாம் (உதா: தா, கெ , நா , திரகிடா ) அல்லது ஒரு நடன வகையாக இருக்கலாம் (தா , தீ , தத் , தா தா , திகடா , டிக்டிக் மற்றும் இதுபோல).
நடனத்தின் குறிப்பிட்ட அம்சங்களைப் பிரதானப்படுத்துவதற்கு அவ்வப்போது துக்ராக்கள் இசைக்கப்படுகின்றன, உதாரணத்திற்கு நடை வேகம் அல்லது மூலைகள் மற்றும் மூலைவிட்டங்களைப் பயன்படுத்துவதற்கு மற்றும் இது போன்றவைகளுக்கு. பிரபலமான துக்ரா வகையானது சக்கர்வாலா துக்ரா, இது கதக்கின் அடையாளக் குறியீட்டுச் சுழலுதலைக் காட்சிப்படுத்துகிறது. இவை பொதுவாக குதிகாலில் நிகழ்த்தப்படுவதால், இவை பாலேவின் (அது விரல் நுனி அல்லது கால் உருளினால் சரியான முறையில் நிகழ்த்தப்படுகிறது) சுழன்று ஆடுதல் தன்மையிலிருந்து வேறுபடுகிறது. துக்ரா வின் இறுதியில் பொதுவாக சுழன்று ஆடுதல் தங்களைத் தாங்களே பெருக்கிக்கொள்ளும், பெரும்பாலும் பெரும் எண்ணிக்கையில்: ஐந்து, ஒன்பது, பதினைந்து அல்லது கூடுதல் வரிசை சுழலுதல்கள் சாதாரணமாக இருக்கும். இந்த துக்ராக்கள் பார்வையாளர்கள் மத்தியில் மிகவும் பிரபலமாக இருக்கிறது, ஏனெனில் அவை பார்ப்பதற்குப் பரப்பரப்பூட்டுகிறதாக இருக்கும் மற்றும் அவை அதிக வேகத்தில் செய்யப்படுகிறது. இதர இசைப்பாடல்கள் பின்வருவன போன்று குறிப்பிடப்படலாம்: thumb|250px|கதக்கிற்கான இசை வழக்கமாக தபலா மற்றும் சித்தார் கலைஞர்களால் வழங்கப்படுகிறது
உணர்ச்சி வெளிப்படுத்தும் நடனம் (நிருத்யா)
பஜனை, கஜல் அல்லது தும்ரியில் நிகழ்த்தப்படும் பாரம்பரியமிக்க உணர்ச்சிவெளிப்படுத்தல் அல்லது அபிநயா தொகுப்புகள் மட்டுமல்லாமல் கதக் பாவ் படானா (பாவனை அல்லது 'உணர்ச்சி'யைக் காட்டுவதற்கு' என்று பொருள்) என்னும் உணர்ச்சி வெளிப்படுத்தல் தொகுப்புடன் குறிப்பிட்ட நிகழ்ச்சி பாணியையையும் கொண்டிருக்கிறது. அங்கு அபிநயா ஆதிக்கம் செலுத்தும் ஒரு முறைமை, இது முகலாய அரசவையில் உருவானது. அது அதிகமாக மெஹஃபில் அல்லது தர்பார் சூழலுக்குப் பொருந்தும், ஏனெனில் நடனமிடுபவரின் முக பாவனைகளின் நுட்ப வேறுபாட்டை எளிதாகக் காணும் வகையில் பார்வையாளர்கள் அருகில் இருப்பார்கள். இதன் விளைவாக, இது மிக கடினத்துடன் தற்கால திரைக்கு முன் இருக்கும் மேடை முகப்பாக மாறுகிறது. ஒரு தும்ரி பாடப்படுகிறது மேலும் மனநிலை சரிவர அமைந்தவுடன் உட்கார்ந்தபடியே துமிரியிலிருக்கும் ஒரு வரி, முக பாவனை மற்றும் கை அசைவுகளால் விவரணை செய்யப்படுகிறது. இது ஒரு வரையறையற்ற காலத்துக்குத் தொடர்கிறது, அது நடனமாடுபவரின் பொருள்விளக்கும் திறன்களால் மட்டுமே வரையறுக்கப்படுகிறது. ஷம்பு மஹராஜ் ஒற்றை வரியை பல மணி நேரங்களுக்குப் பல்வேறு வழிகளில் இடையீடு செய்வதற்கு நன்கு அறியப்பட்டார்.
கதக்கின் வரலாறு
கதக்கின் கதை பழங்காலத்துடன் தொடங்குகிறது, கதைச் சொல்வதையே தங்கள் வாழ்க்கைத் தொழிலாகக் கொண்ட கதகாஸ் என்று அழைக்கப்பட்டவர்கள் இதிகாசங்கள் மற்றும் புராணங்களிலிருந்த கதைகளை சிறு நடனக் கூறுகளுடன் ஒப்புவிக்கவோ பாடவோ செய்தனர். கதகாஸ்/0}களின் பழக்கவழக்கங்கள் மரபுவழியாய் தொடர்வது மற்றும் நடனங்கள் தலைமுறை தலைமுறையாக ஒருவர் மற்றொருவரிடமிருந்து மாறி வந்திருக்கிறது. கி.மு. மூன்றாவது மற்றும் நான்காவது நூற்றாண்டுகளில் இந்த கதகாஸ்களைக் குறிப்பிடும் இலக்கிய மேறகோள்கள் இருக்கிறது. இந்த இரு உரைகளும் மிதிலாவிலுள்ள காமேஷ்வர் நூலகத்தின் ஆவணப் பதிப்பகத்தில் இருக்கிறது.
அதிலிருந்து ஒரு சாரம்சம் இவ்வாறு இருக்கிறது:
கி.மு. மூன்றாவது நூற்றாண்டின் ஒரு சமஸ்கிருத ஸ்லோகம் (மிதிலா, பிந்தைய மௌரிய காலம்):
மகாபாரதத்தில் இருக்கும் இரு கவிதைகளும் கூட கதாக்ஸ்களை குறிப்பிடுகின்றன:
thumb|250px|பிரபல கதக் நடனக் கலைஞர் ஷோவனா நாராய்ன், பத்மஸ்ரீ விருது பெற்றவர். ஷோவனா நாராயண் இவ்வாறு குறிப்பிடுகிறார்: 'இங்கு ‘கண்களுக்கு விருந்தாக இருப்பது’ மீதான முக்கியத்துவம் கதகாஸ் களின் நிகழ்த்தும் அம்சத்தைக் குறிக்கிறது. மற்றொரு கவிதை அனுசாசானிகா பர்வாவில் இருக்கிறது. கிறித்துவ வரலாற்று காலத்தில், பானாவின் ஹர்ஷ சரிதாவிலும் கூட கதக் பற்றிய குறிப்பு இருக்கிறது.
பக்தி காலத்தில் மாற்றம்
இராதா-கிருஷணரின் மீதான எழுச்சிமிகு ஆராதனை நடைபெற்று வந்த காலத்தில், இந்த உருவங்களின் வாழ்க்கையிலிருந்து கதைகளைச் சொல்வதற்கு கதக் பயன்படுத்தப்பட்டது. பிரபலமான நிகழ்ச்சிகளில் உள்ளடங்கியவை புண்ணிய இடமான பிருந்தாவனில் ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் வீரச் செயல்கள் மற்றும் கிருஷ்ண லீலை (கிருஷ்ணரின் இளம்பருவம்) கதைகளாகும். இந்தக் காலகட்டத்தில்தான், நடனம் கோவிலின் புனிதத் தன்மையிலிருந்து விலக ஆரம்பித்து நாட்டுப்புறக் கூறுகளால் தூண்டப்பட ஆரம்பித்தன.
முகலியர் காலத்தில்
16 ஆம் நூற்றாண்டுக்குப் பின்னர் அந்த நடனம் முகலாயர் அரசவையை அடைந்தபின்னர் தான் கதக் தன்னுடைய தனித்தன்மையுடைய வடிவம் மற்றும் அம்சங்களைப் பெறத் தொடங்கியது. இங்கு அது இதர பல்வேறு வடிவங்களால் நடனம் மற்றும் இசையை எதிர்கொண்டது மிகக் குறிப்பாக பெர்ஷியாவிலிருந்து வந்த நடனங்கள். தங்கம், நகை முதலான பரிசுகள் மற்றும் அரசவை சலுகைகளை வழங்கி நடனக் கலைஞர்கள் கோவில்களிலிருந்து அரசவைக்கு இழுக்கப்பட்டனர். அரசவை மாளிகைகளில் சமூக அந்தஸ்துடைய நடனக் கலைஞர்களும் அரசவையில் வெளிப்பட ஆரம்பித்தவுடன் அதற்கான ஆதரவு பெருகியது, இங்கு அடிக்கடி நடனப் போட்டிகள் நடத்தப்பட்டன. வட இந்திய முகலாய அரசவைகளின் சூழல், சுத்தமான ஆன்மீக கலை வடிவமாக இருந்த கதக்கை அரசவை மகிழ்வூட்டும் நிகழ்வாக கவனம் செலுத்தும் நிலைக்கு மாற்றியது. மத்திய கிழக்கு நாடுகளிலிருந்து இறக்குமதி செய்யப்பட்ட நடனக் கலைஞர்கள் தங்கள் எண்ணங்களை கதக் நடனக்கலைஞர்களிடம் பரப்பினர், அதே நேரத்தில தங்களுடைய நடனங்களில் சேர்த்துக்கொள்வதற்காக கதக்கிலிருந்த உத்திகளைப் பெற்றார்கள். கதக் இந்தப் புதிய உள்ளீடுகளை உள்வாங்கிக்கொண்டு, அதனுடைய சொந்த சொற்களஞ்சியத்தின் ஒரு உள் அங்கமாக ஆகும் வரையில் அதைத் தழுவிக்கொண்டது.
பரதநாட்டியம் போன்ற பாரம்பரியமிக்க இந்திய நடனங்களிலிருந்து கதக் விலகத்தொடங்கியது. பெரும்பாலான இதர இந்திய நாட்டிய வடிவங்களின் பேலட் நடன பாணிகள் மறைந்து பெர்ஷிய நடனக் கலைஞர்களிடமிருந்து பெற்ற ஸ்ட்ரெய்ட் லெக்ஸ்கள் இடம்பெற்றன. ஆரவாரமிக்க விரிவான சந்தமுள்ள கால் தாளங்களுக்கு முக்கியத்துவம் அளிப்பதற்கு ஒவ்வொரு காலிலும் 150 கணுக்கால் மணிக்கள் வரை அணியப்படுகிறது. இந்தக் காலகட்டத்தில்தான் கதக்கின் தனிமுத்திரையுடைய 'சக்கர்கள்' (சுழலுதல்) அறிமுகப்படுத்தப்பட்டன, இது உடல் அசைவுகளைக் கொண்ட சமயப் பயிற்சிகளால் தூண்டப்பட்டிருக்கலாம். நீட்டப்பட்ட கால் நிலைகள் கால் தாளங்களுக்கு ஒரு புதிய உள்ளுரத்தைக் கொடுத்தது, அது தன்னுடையதேயான பாணியில் விரலால் தட்டும் தாளங்களை உருவாக்கியது, அது தபலாவுக்கு அல்லது பக்கவாத்தியத்துக்கு துணையாகவோ இணைந்தோ இருக்கலாம். இதற்குள் பல்வேறு வகையான பாதிப்புகளும் கதக்கின் நடனம் வழங்குதல் மற்றும் வருணனையில் பெரும் வளைந்துகொடுக்கும் தன்மையை ஏற்படுத்தியிருந்தது. அது கோவில்களிலிருந்து கிராமிய நடனங்களிலிருந்து அரசவைக்கு நகர்ந்த வேளையில், வருணனை நடனம் விருந்தோம்பும் கதைப்பொருள்களின் பெரும் வளர்ச்சிப்பெருக்கத்தைத் திரட்டியது, இதன் விளைவாக அபிநய இசைப்பாடல்களுக்கான பொருள் உள்வாங்கல் விரிவடைந்து குறைந்த நாகரிகபாணி மற்றும் சிறிதே முறைப்படி அமையாத வழங்குதல் பாணியைக் கொண்டிருந்தது, இது அவ்வப்போது அரசவை பார்வையாளர்களிடமிருந்து மேம்படுத்தல் மற்றும் ஆலோசனைகளை உள்வாங்கிக்கொண்டது. கலாச்சாரங்களின் கலந்திணைப்பு கதக்கை தனிப்போக்குள்ள ஒன்றாக உருவாக்கியது, இதற்குள் அது இதர இந்திய நாட்டிய வடிவங்களிலிருந்து போதிய அளவு வேறாக மாறியிருந்தபோதிலும், நடைபாணியின் மூலங்கள் அப்படியே இருந்து மற்றவைகளுடன் ஒரே குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவையாக காட்சிதருகிறது, குறிப்பாக கதை சொல்லும்போது கை அசைவுகளில் மற்றும் சில உடல்-தோற்றநிலைகளில் அவ்வாறு இருக்கிறது, உதாரணத்திற்கு திரிபாங்கி நிலை, இது பெரும்பாலான இந்த நாட்டிய வகைகளில் பொதுவானதாகும்.
பிந்தைய அரசவைத் தாக்கங்கள்
குறிப்பிட்ட பல பேரரசர்கள் கதக்கை பல்வேறு கரானாக்கள் அல்லது பள்ளிகளாக உருவாவதற்கும் வளர்ச்சிபெறுவதற்கும் பெரும் பங்காற்றினர், அவைகள் உருவான நகரின் பெயராலேயே அவை விளங்கப்படுகிறது. ஔத்தின் நவாப், வஜித் அலி கான், நாட்டியக் கலைஞர்கள் ஆதரவு வழங்கியதோடல்லாமல் தானும் நடனமாடினார், அவர் துர்வாக பிரசாத் அவர்களிடமிருந்து பயிற்சி பெற்றிருந்தார். ராஹஸ் என்னும் நடனத்தை அவரே உருவாக்கி, தன்னுடைய அரசவையில் இருந்த பெண்களுடன் ஆடவும் செய்தார். அவர் தன்னுடைய அரண்மனைகளுக்கு ஆசிரியர்களை வரவழைத்து தொழில்நுட்ப சொல் தொகுதிகளின் விரிவாக்கத்திற்கு உதவிபுரிந்து லக்னோ கரானா வின் அடித்தளத்தை உருவாக்கி புலனுணர்வு, பொருள் பொதிந்த உணர்ச்சிகளை வலியுறுத்தினார். நாட்டியத்தின் உணர்ச்சி வெளிப்படுத்தும் பண்புகள் அல்லது அபிநயம் மற்றும் நாட்டியக் கூறுகளின் மீது லக்னோ கரானா முக்கியத்துவம் செலுத்தியது; அதனுடைய நுட்ப நுணுக்கம் மற்றும் நேர்த்திக்கு (நஸாகட் ) பிரபலமாக இருந்தது. மிகவும் சிக்கலான மற்றும் கடுமையான கால்தாளங்கள் அத்துடன் வேகமான, கூர்மையான மற்றும் துல்லியமான நாட்டியத்திற்கு புகழ்பெற்ற ஜெய்ப்பூர் கரானா வுடன் தெளிவாக வேறுபட்டது. முகலியர்களின் காலத்துக்குப் பின்னரும், ராஜஸ்தான் அரசவைகள் கதக்கை ஒரு போலியான கலை வடிவமாகவே மகிழ்ந்து கொண்டிருந்ததால் அது ஜெய்ப்பூர் கரானாவின் வளர்ச்சிக்குத் துணைபுரிந்தது. பனாரஸ் கரானா வும் கூட இந்தக் காலகட்டத்தில் தான் உருவாக்கப்பட்டது.
இந்தக் காலகட்டத்தில், கதக் மிக அதிகமான அளவில் தாவாய்ஃப்களால் நிகழ்த்தப்பட்டு, அவர்களேவும் கூட அரசவையின் நேர்த்தியாக்கலுக்கு இணையாக அந்தக் கலையை உருவாக்கி வந்தனர். அவர்கள் அடிக்கடி தாட்ரா, கஜ்ரி மற்றும் தப்பா அத்துடன் தும்ரி போன்ற மெல்லிசைகளில் அபிநயாவை நிகழ்த்தினார்கள். தாவாய்ஃப்களின் சுற்றுச்சூழலைக் கொண்டு பார்க்கையில் கதக்கை அவர்கள் நிகழ்த்தும் பாணி கூட அரசவை பாணியிலிருந்து வேறுபட்டது, இது கதக்கில் நக்ரா ('குறும்பு விளையாட்டுகள்') என்று அழைக்கப்படும் ஒன்றிலேயே அதிகமாக ஈடுபட்டிருந்தது. இந்த தவாய்ஃபாக்களின் ஆசிரியர்களே பெரும்பாலும் அரசவை நடனக் கலைஞர்களின் ஆசிரியர்களாகவும் இருந்ததால், இந்த இரு வாழ்க்கைச் சூழல்களுக்கிடையில் இருந்த கருத்துக்களின் பரிவர்த்தனையில் எந்தத் தடங்கலும் இல்லாமல் நடைபெற்றது மேலும் இது கதக்கின் திரட்டை ஒன்றுசேர்ப்பதற்கு உதவிசெய்தது.
ஆங்கிலேயர் காலத்தில்
இங்தியாவில் ஆங்கிலேயரின் வருகையைத் தொடர்ந்து கதக்கில் பெரும் வீழ்ச்சி ஏற்பட்டது. விக்டோரிய நிர்வாகத்தினர் அதை ஒரு கீழ்த்தரமான அழகற்ற வடிவிலான கலைநிகழ்ச்சியாக வெளிப்படையாக அறிவித்தனர், இத்தனைக்கும் அவர்கள் தனிமையில் தாவாய்ஃப்களின் இன்பங்களில் கொண்டாடி மகிழ்ந்தனர். உண்மையிலேயே, கதக்கை தாவாய்ஃப்களுடன் மட்டுமே தொடர்புபடுத்தியும் பின்னர் தாவாய்ஃப்களை முழுக்கு முழுக்க பரத்தைத் தொழிலுடன் தொடர்பு படுத்தியதன் மூலம் கதக் பாதகமான பிம்பத்தைப் பெற்றது, அதாவது முழுக்கவே ஆங்கிலேயரின் சதிர்நடன பொருளில் விளங்கலாயிற்று. விக்டோரியர்களைப் பொறுத்தவரையில் கதக், கவர்ந்திழுக்கும் நோக்கைக் கொண்டு மட்டுமே உருவான ஒரு பொழுதுபோக்காக இருந்தது. இத்தகைய கலாச்சார சீர்கேடுகளின்போது, இந்த கலை வடிவங்களைப் பாதுகாத்த தவாய்ஃப்களின் பங்கைக் குறைத்து மதிப்பிடப்படக்கூடாது. அப்போதைய அரசியல் கொள்கைகளால் அதிகாரப்பூர்வமாக இழிவுபடுத்தப்பட்டபோதிலும், கதக்கை பராமரிக்கவும் அது தொடர்ந்து நிலைத்திருப்பதற்கும் கௌஹர் ஜான் போன்ற பிரபல தவாய்ஃப்கள் முக்கியப் பங்காற்றினர்.
இன்றைய நிலவரம்
ஆங்கிலேயர் ஆட்சியின் போது வீழிச்சியிலிருந்து இன்று கதக் தன்னுடைய பிரபலத்தை மீண்டும் பெற்றுள்ளது, (அப்போது விக்டோரிய நிர்வாகத்தால் அது கீழ்த்தரமானதாகப் பார்க்கப்பட்டது), இப்போது இது அதிகாரப்பூர்வமாக அறிவிக்கப்பட்ட இந்தியாவின் பாரம்பரியமிக்க எட்டு நடன வடிவங்களில் ஒன்றாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. கதக்கின் தற்போதைய வடிவம் கடந்த காலங்களில் அது பெற்ற அனைத்து உள்ளீடுகளின் ஒரு கலவையாக இருக்கிறது: அரசவை மற்றும் காதல் அம்சங்கள் கோவில் மற்றும் புராண/மதங்களுடன் இணையாய் அமர்ந்திருக்கிறது. மஹராஜ் குடும்ப நடனக் கலைஞர்கள் (அச்சன் மஹராஜ், ஷம்பு மஹராஜ், லச்சு மஹராஜ் மற்றும் இன்றும் உயிருடன் இருக்கும் தற்போதைய பெரும் நடனக் கலைஞரான பிர்ஜு மஹாராஜ்) மற்றும் சாஸ்வதி சென் உட்பட அவருடைய மாணவர்களின் பணி கதக்கின் பிரபலத்தன்மையைப் பரப்புவதில் வெற்றிகரமாக இருந்திருக்கிறது. அச்சன் மஹராஜ் அவர்களின் மற்றொரு சிஷ்யை சித்தாரா தேவி, இவர் பனாரசின் சுக்தேவ் மஹாராஜின் மகள். அவருடைய உயிர்த்துடிப்புடன்கூடிய, உற்சாகமிக்க சுடர்ஒளிமிக்க நிகழ்ச்சிகள் பல பார்வையாளர்களின் மனதைக் கவர்ந்திருக்கிறது. ஷம்பு மஹராஜ், திருமதி. குமுதினி லக்கியாவுக்கும் கூட பயிற்சியளித்துள்ளார், இவர் பிர்ஜு மஹராஜ் உடன் இணைந்து, கதக்கில் பல நபர் நடனமியற்றல் புதுமையை அறிமுகப்படுத்தியுள்ளார், பாரம்பரிய முறைப்படி கதக் ஒருவரே செய்யும் நடன வடிவில் இருந்தது. அவர் சுத்தமான இலக்கியத்தரம்வாய்ந்த அசைவுகள் மற்றும் பாணியைத் தெளிவான சமகாலத்திய இடைவெளியைப் பயன்படுத்துதலுடன் இணைத்ததற்கான பெரும் பெயரைப் பெற்றுள்ளார்.
கரானாக்கள்
அறிவாற்றலைக் குருவிடமிருந்து சிஷ்யருக்கு அளிக்கும் குறுகிய போக்கின் காரணமாக குறிப்பிட்ட சில நடைபாணிகள் மற்றும் தொழில்நுட்ப அம்சங்கள் புதைபடிவமாக ஆனது, மேலும் அது ஒரு குறிப்பிட்ட பள்ளி, குரு அல்லது ஆசிரியர் குழுவின் தனித்தன்மையாக ஆனது. பல்வேறு பாணிகள் கரானாக்கள் என்று அறியப்பட்டது, அவை:
லக்னோ கரானா
லக்னோ கரானா, உத்திரப் பிரதேசம் லக்னோவில் ஔத் நவாப்பின் அரசவையில் உருவானது. நடனத்தில் அழகுணர்ச்சி, நேர்த்தி மற்றும் இயல்பை அது குறிப்பாக வலியுறுத்தியது. அபிநயம் அல்லது குறிப்பாக மேம்படுத்தப்பட்ட உணர்ச்சியை வெளிப்படுத்தும் நடிப்பு இந்த பாணியில் ஒரு முக்கியப் பங்காற்றுகிறது, மேலும் பிர்ஜு மஹராஜ், ஷம்பு மஹராஜ் மற்றும் லச்சு மஹராஜ் ஆகியோர் இயல்புத்தன்மை மற்றும் தங்கள் அபிநய ங்களின் புதுமைக்குப் பிரபலமானவர்கள்.
ஜெய்ப்பூர் கரானா
ஜெய்ப்பூர் கரானா, ராஜஸ்தான் ஜெய்ப்பூர் கச்சாவாஹா அரசர்களின் அரசவைகளில் உருவானது. கடினமான மற்றும் ஆற்றல்மிக்க கால்தாளங்கள், பன்மடங்கு சுழற்சி மற்றும் பல்வேறு தாளங்களில் சிக்கலான இசையமைப்பு போன்று நடனத்தின் தொழில்நுட்ப அம்சங்கள் மீது அதிக முக்கியத்துவம் அளிக்கப்படுகிறது. பாரான்கள் போன்ற பக்கவாஜ்களிடமிருந்து இசைப்பாடல்களும் மிகப் பெரிய அளவில் உள்வாங்கப்பட்டிருக்கிறது.
பனாரஸ் கரானா
பனாரஸ் கரானா ஜானகிபிரசாத் அவர்களால் உருவாக்கப்பட்டது. நட்வாரி அல்லது நடன போல் களின் தனிப்பட்ட பயன்பாடுகளால் இது பண்புப்படத்தப்பட்டிருக்கிறது, இது தபலா மற்றும் பக்கவாஜ் போல் களிடமிருந்து வேறுபடுகிறது. தாட் மற்றும் டாட்கார் களிடம் வேறுபாடுகள் இருக்கிறது, மேலும் சக்கர்கள் குறைக்கபட்ட நிலையிலேயே வைக்கப்பட்டிருக்கிறது ஆனால் அடிக்கடி அவை வல மற்றும் இடப் புறங்களிலிருந்து சமமான நம்பிக்கையுடன் எடுத்துக்கொள்ளப்படுகிறது. மேலும் இதில் தரையின் பயன்பாடும் அதிகமாக இருக்கிறது, உதாரணத்திற்கு, சாம் எடுக்கும்போது. இந்தப் பாணி பனாரசில் உருவானபோதும், இன்று அது பிகானரில் வளர்ச்சிபெற்று வருகிறது.
கதக் யோகாசனம்
முதன்மைக் கட்டுரையான கதக் யோகா பார்க்கவும்:
கதக் யோகா என்னும் ஒரு உத்தி பண்டிட் சித்ரேஷ் தாஸ் அவர்களால் உருவாக்கப்பட்டது, அது யோகாசனத்துடன் தொடர்புகொண்டிருக்கவில்லை. ஒரே இசைப்பாடலுக்குள் நடனமாடுபவர் தாளத்தை ஒப்புவிக்கவேண்டும், சுருதியைப் பாடவேண்டும் மற்றும் கடினமான கால்தாளங்கள் மற்றும் சுழலுதலை நிகழ்த்தவேண்டும், மேலும் அடிக்கடி இந்தக் கூறுகளில் இரண்டு அல்லது கூடுதலானவற்றை ஒரே நேரத்தில் சேர்த்துக்கொள்ளவேண்டும். இதன் நோக்கம் கதக்கின் பல்வேறு அம்சங்களை ஒன்றுபடுத்துவது, அப்போதுதான் தாள சுழற்சிக்கு எந்த நடனம் ஆடப்படுகிறது என்பதற்கான இசையமைத்தல் (பாடல் இசையமைத்தலா அல்லது நடன இசையமைத்தலா என்பது) பற்றிய உறவின் துல்லியத்தன்மையைத் தொடர்ந்து அறிந்து வைத்திருக்க முடியும்.
ஃபிளாமென்கோ
கதக் மற்றும் ஸ்பானிஷ் கிடானோக்களின் ஃபிளாமென்கோ நடனங்களுக்கிடையில் ஆச்சரியமான ஒற்றுமைகள் இருக்கின்றன, செங்குத்தான ஊடச்சு, கால்களினால் போடப்படும் தாளங்கள் மற்றும் தாள சுழற்சிகளைச் சார்ந்திருத்தல் (சிலநேரங்களில் கடுமையான) ஆகியவற்றிலிருந்து அதிகம் விலகியில்லாதிருப்பது மிகவும் குறிப்பிடக்கூடிய ஒன்றாக இருக்கிறது.
இப்போது அந்த இரு பாரம்பரியங்களும் விலகிச் செல்வதற்கு ஏழு அல்லது எட்டு நூற்றாண்டுகளைக் கொண்டிருந்தது; இருந்தபோதிலும், ஒன்றுடன் மற்றொன்றை இணங்கிப் போகச் செய்வதற்கு இருபாணிகளின் நீர்க்கச் செய்யவேண்டிய அவசியம் இல்லாமலேயே கதக் மற்றும் ஃபிளெமெங்கோ நடனக் கலைஞர்களின் (குறிப்பாக சாண்ட்ரா லா எஸ்பியூலிடா) பல வெற்றிகரமான ஒருங்கிணைந்த நிகழ்ச்சிகள் நடத்தும் அளவுக்கு இரண்டுக்குமிடையிலான ஒற்றுமைகள் இருக்கின்றன.
குங்க்ரு
குங்க்ரு அல்லது குங்க்ரூ என்பது நடனக் கலைஞர்கள் தங்கள் கணுக்காலில் கட்டிக்கொள்ளும் சலங்கை மணிகளாகும். இதர இந்திய நடன பாணியைக் காட்டிலும் கதக்கிலிருக்கும் மணிகள் வேறாகும், அது ஒரு திண்டு அல்லது தோல் துண்டுகளில் இணைக்கபடுவதில்லை, ஆனால் அவை தனித்தனியாக ஒரு தடித்த நூலில் கோர்க்கப்பட்டிருக்கும். ஒவ்வொரு கணுக்காலிலும் இருக்கும் மணிகளின் வழக்கமான எண்ணிக்கை 100, எனினும் ஆரம்பக் கட்ட பயிற்சியாளர்கள் அல்லது சிறுவர்களுக்கு அத்துடன் பழகிக் கொள்வதற்கு 25 மற்றும் 50 மணி கோர்த்த மெல்லிய கயிறுகள் பரவலாகக் கிடைக்கப்பெறுகிறது.
ஒவ்வொரு கணுக்காலிலும் அதிகபட்ச அளவாக வரையறுக்கப்பட்ட எண்ணிக்கை 150 மணிகள் என கிட்டத்தட்ட ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டுள்ளது. இதற்கும் அதிகமான எண்ணிக்கை, நடனமாடுபவரின் கொண்டைக்காலின் மேல் நோக்கி அடுக்கிக்கொண்டே போகும் நிலைமையும் இருக்கிறது. இது பொதுவாக பொருத்தமில்லாத ஒன்றாகக் கருதப்படுகிறது, ஏனெனில் இது விளைவை ஏற்படுத்தும் இடத்திலிருந்து சற்று தொலைவில் இருப்பதால் மேல் நிலையில் இருக்கும் மணிகள், இடையீட்டு வெளி மற்றும் காலின் அளவைக் கொண்டு, தாமதித்து ஒலியெழுப்பும். அதிக எண்ணிக்கையும் கூட கட்டுப்படுத்துவதை தேவையில்லாமல் கடினமாக்கும், ஏனெனில் அவை தேவையற்ற நேரங்களிலும் ஒலியெழுப்ப வாய்ப்புண்டு அத்தோடு வெறும் கணுக்காலை மட்டும் அசைக்காமல் ஒட்டுமொத்த காலையும் அசைக்கவேண்டியிருக்கும்.
உடைகள்
வெவ்வேறு சமுதாயச் சூழல்களைப் பிரதிபலிக்கும் வகையில் அந்த நடன பாணியே மாறிய நிலையில், நடனக் கலைஞர்களின் உடைகளும் நிகழ்த்துவதற்கான உடைகளும் மாறியிருக்கின்றன.
பெண் உடைகள்
பாரம்பரியமிக்க (குறிப்பாக இந்து) உடைகள் சிலநேரங்களில் புடவையைக் கொண்டிருக்கும், அது தினசரி பாணியில் அணிந்திருக்கலாம் அல்லது நடனமிடும்போது நகர்வுகள் தடைபடாமல் இருக்க மேலே எடுத்து செருகப்பட்டிருக்கலாம். எனினும் மிகப் பொதுவான உடையாக இருப்பது, லெஹெங்கா-சோளி இணை, இதில் விருப்பத் தேர்வாக ஒத்னி அல்லது முக்காடு இருக்கும். லெஹெங்கா என்பது தளர்ந்து கணுக்கால் நீள பாவாடை மற்றும் சோளி என்பது இறுக்கமாகப் பொருந்தும் இரவிக்கை, பொதுவாக குட்டைக் கையுடன் இருக்கும். இரண்டுமே அதிகமான அலங்காரமாக எம்ப்ராய்ட்ரி செய்யப்பட்டிருக்கலாம் அல்லது அழகுப்படுத்தப்பட்டிருக்கலாம். லெஹெங்கா சிலநேரங்களில் ஒரு விசேஷ நடன வகைக்காக மாற்றியமைக்கப்படுகிறது, அது நீண்ட காக்ராவை ஒத்திருக்கும், அப்போதுதான் சுழலும்போது அந்தப் பாவாடை பரப்பரப்புடன் விரிவடையும்.
பெண்களுக்கான முகலிய உடைகளில் மேற்புற உடலில் இருப்பது அங்கார்கா (சமஸ்கிருதம் அங்க-ரக்ஷகா 'கைகால் பாதுகாவலர்' என்பதிலிருந்து வந்தது). இந்த வடிவமைப்பு சுடிதார் கமீஸ் போன்றே இருக்கும், ஆனால் இடுப்புக்கு மேலே அது இறுக்கமாக பொருந்தியிருக்கும், மேலும் 'பாவாடை' பகுதி வெளிப்படையாக வட்டமாக வெட்டப்பட்டிருக்கும், இது சுழலும்போது கீழ்ப் பாதியை விரிவடையச் செய்யும். அதற்குக் கீழே, கால்கள் சுடிதார் மூலம் மூடப்பட்டிருக்கும் அல்லது துணி வளையங்கள் போல் தோன்றும் உடலை இறுக்கியிருக்கும் முழங்காற் சட்டை. கட்டாயமற்ற துணை உடைகளாக இருப்பது குவிந்த சிறு தொப்பி மற்றும் பண்டி அல்லது மார்பு கச்சையை உயர்த்துவதற்கு ஒரு சிறு இடுப்பளவு கையில்லாத சட்டை. இடுப்பில் ஜரி அல்லது விலையுயர்ந்த கற்களால் செய்யப்பட்ட ஒரு இடுப்புவார் கூட அணியப்படுகிறது.
ஆண் உடைகள்
ஆண்களுக்கான பாரம்பரிய உடை திறந்த மார்புடன் இருத்தல். இடுப்புக்கு கீழே வேட்டி, வழக்கமாக இது வங்காள பாணியில் இருக்கும், அதாவது பல மடிப்புவரைகளுடன் இருக்கும் மற்றும் ஒரு முனை விசிறி போன்று இருக்கும் (நடனக் கலைஞர்கள் ஆடையை இன்னும் எளிமையாக கட்டவேண்டுமா என்பது தெரியவில்லை). ஆண்களின் பண்டி யை அணியும் தெரிவும் கூட இருக்கிறது.
முகலியர் உடைகள் குர்தா-சுரிதார் என இருந்தது. குர்தா எளிமையான ஒன்றாக இருக்கலாம் அல்லது பரந்த விரிவடைதலை உள்ளடக்குவதற்கு அது நடனத்திற்கு ஏற்ப இருக்கலாம், ஆனால் அது வழக்கமாக முழங்கால் நீளத்துக்கு இருக்கும். ஆண்கள் ஒரு அங்கார்கா வையும் கூட அணியலாம் (மேலே பெண் உடைகள், பார்க்கவும்). குறிப்பாக பழைய வகை உடைகளில் சிகரம் வைத்த தொப்பிகளும் கூட உள்ளடங்கும்.
பகுப்பு:உத்தரப் பிரதேசம் பகுப்பு:பாக்கித்தான் பண்பாடு பகுப்பு:இந்திய நடனங்கள் பகுப்பு: நடன வகைகள் பகுப்பு:இந்திய நடனங்கள் பகுப்பு:கூகுள் தமிழாக்கம்-இந்தியா
பத்ததி வழிபாட்டு முறை
பத்ததி வழிபாட்டு முறை என்பது ஆரம்பகால மக்களது வழிபாட்டு முறையாகும். இதனை பத்தாசி எனவும் அழைப்பர். இப்பத்ததிகள் எழுத்தாணி கொண்டு எழுதப்பட்ட ஓலைச் சுவடிகளில் காணப்படுகின்றன. இவை பூசை விதிமுறைகளையும் அதற்கான மந்திர யந்திரங்களையும் கூறுகின்றன.
இப்பத்ததிகள் குரு சீட முறையில் பாதுகாக்கப்பட்டு இரகசியமாகப் பேணப்பட்டு வருகின்றன. பத்ததி வழிபாட்டு முறையில் விக்கிரகங்களை விட கும்பங்கள் முக்கிய இடத்தை வகிக்கின்றன. ஆகமம் சாராத பத்ததிகள், ஆகமம் சார் பத்ததிகள் என இரு வகைப்படும். பத்ததி நூல் செய்தவர் அந்தணர் ஆயின் 'சிவம்' என்றும், அரச மரபினர் ஆயின் 'தேவர்' என்றும் குறிப்பிடுவது வழக்கம்.
பத்ததி என்பது பத்தியின் அதிகரிப்பு. பத்தி வழிபடுவோர் மாட்டு நிகழ்வது உண்டு. இப்படி நிகழ்ந்து பாடப்பட்ட வடமொழி நூல் குகபத்ததி.
அடிக்குறிப்பு
பகுப்பு:இந்து சமய வழிபாடுகள் பகுப்பு:இலங்கையில் இந்து சமயம்‎
நீலம் சக்சேனா சந்திரா
நீலம் சக்சேனா சந்திரா (Neelam Saxena Chandra, பிறப்பு: 27 ஜூன் 1969) ஒரு இந்தியக் கவிஞர் மற்றும் எழுத்தாளர் ஆவார். அவர் குழந்தைகள் கதைகள் மற்றும் கவிதைகள் எழுதியுள்ளார். ஆங்கிலத்திலும் இந்தி மொழியிலும் அவர் எழுதுகிறார். 2014 ஆம் ஆண்டில் ரவீந்திரநாத் தாகூர் சர்வதேச விருது உட்பட பல விருதுகளையும் பெற்றுள்ளார். இவர் 1993 ஆம் ஆண்டின் IES அதிகாரி ஆவார், தற்போது ஒன்றிய அரசுப்பணியாளர் தேர்வாணையம் (யுபிஎஸ்சி) இணைச் செயலாளராக பணியாற்றுகிறார்.
ஆரம்ப வாழ்க்கை மற்றும் வாழ்க்கை
சந்திரா குழந்தைகள் கதைகள், கவிதைகள் மற்றும் ஆங்கிலம் மற்றும் இந்தி மொழிகளில் கற்பனை எழுதியுள்ளார். அவர் 4 நாவல்கள், 1 குறுநாவல் 5 சிறுகதைகள், 25 கவிதை சேகரிப்புகள் மற்றும் 10 குழந்தைகள் புத்தகங்களை எழுதியுள்ளார். 2014 ஆம் ஆண்டில் ரவீந்திரநாத் தாகூர் சர்வதேச விருது உட்பட பல்வேறு விருதுகளை அவர் பெற்றுள்ளார். மும்பை அமெரிக்க கான்சலேட் நடத்திய கவிதைப் போட்டியில் வென்று விருதினைக் கவிஞர் குல்சாரிடமிருந்து பெற்றார். இவரது மேரே சாஜன் சன் சன், பாடலும் விருது பெற்றுள்ளது.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:1969 பிறப்புகள் பகுப்பு:இந்திய ஆங்கில எழுத்தாளர்கள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:மகாராட்டிர எழுத்தாளர்கள் பகுப்பு:துப்புரவு முடிந்த விருதுநகர் மாவட்ட ஆசிரியர்கள் தொடங்கிய கட்டுரைகள்
கோலிசோடா 2
கோலிசோடா 2 (Goli Soda 2), என்பது 2018 ஆண்டைய தமிழ்த் திரைப்படமாகும். இப்படமானது விஜய் மில்டன் இயக்கத்திலும் ஒளிப்பதிவிலும், பாரத் சீனி தயாரிப்பில் உருவான தமிழ்த்திரைப்படம் ஆகும். விஜய் மில்டன் இயக்கத்தில் 2015இல் வெளிவந்த கோலிசோடா திரைப்படத்தின் இரண்டாம் பாகமே இத்திரைப்படம். சமுத்திரக்கனி, கௌதம் மேனன் ஆகியோர் துணைப்பாத்திரங்களிலும் ரோகிணி, சுபிக்சா, கிருஷ்ண கருப் ஆகியோர் முதன்மைப் பாத்திரங்களிலும் நடித்துள்ளனர். இத்திரைப்படம் அச்சு ராஜாமணி இசையிலும்,   தீபக்கின் படத்தொகுப்பிலும் 2018 சூன் 14 அன்று வெளியான தமிழ்த்திரைப்படம் ஆகும். 14 June 2018
படப்பணிகள்
இயக்குநர் விஜய் மில்டன் முதன் முதலாக தமிழில் ஒலித்துளி இப்படத்திற்காக வெளியிட்டுள்ளார். 2014ஆம் ஆண்டில் வெளியான திரைப்படம் 'கோலி சோடா'. கோயம்பேட்டில் இருக்கும் சிறுவர்களில் வாழ்வு குறித்த இப்படம் வெற்றி பெற்றதால் தற்போது இந்த திரைப்படத்தின் இரண்டாம் பகுதியை இயக்கி வருகிறார் விஜய் மில்டன். இந்தப் படத்தின் முதல் சுவரொட்டியை நடிகர் சூர்யா வெளியிட்டார். இந்தப் படத்தின் திரை முன்னோட்டத்தில் கௌதம் மேனனின் குரல் இடம்பெற்றுள்ளது. இத்திரைப்படத்தில் மாறுபட்ட வேடத்தில் நடித்துள்ளார் கௌதம் மேனன். இப்படத்தின் திரை முன்னோட்டம் 14, பிப்ரவரி 2018இல் வெளியானது.
இசை
இத்திரைப்படத்திற்கு அச்சு ராஜாமணி இசையமைத்துள்ளார்.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:2018 தமிழ்த் திரைப்படங்கள்
கொல்லிமலை கொல்லிப்பாவை கோயில்
கொல்லிமலை கொல்லிப்பாவை கோயில் என்பது நாமக்கல் மாவட்டம் கொல்லிமலையில் அமைந்துள்ள அம்மன் கோயிலாகும். இந்த அம்மன் எட்டு கைகளுடன் காட்சிதருவதால் எட்டுக்கையம்மன் என்றும் அழைக்கின்றனர். பூஞ்சோலை என்ற கிராமத்தில் இருந்து நடைபயணமாக சென்று இக்கோயிலுக்கு செல்ல வேண்டும்.
சொல்லிலக்கணம்
கொல்லுகின்ற பாவை என்பதால் கொல்லிப்பாவை என்ற பெயர் வந்தது.
தலவரலாறு
கொல்லிமலையில் தேவர்களும், மகரிசிகளும் தவமிருந்த போது அசுரர்களால் துன்பம் நேரிட்டதாகவும், அதை தடுக்க தேவரான விஷ்வகர்மா ஒரு பெண் சிலையைடச் செய்தார். அதற்கு உயிர் கொடுத்த தேவர்கள், அந்தப் பெண்ணின் வசீகரித்தில் மயங்கி வருகின்ற அரக்கர்களை அம்பிகை எட்டுகளைக் கொண்டு கொன்றாள்.
மூலவர்
கொல்லிப்பாவை எட்டுக்கைகளுடன் காட்சிதருகிறார். எப்போதுமே சந்தனக்காப்பில் மட்டும் காட்சிதருகிறார்.
செல்லும் வழி
நாமக்கலிருந்து கொல்லிமலை அறப்பள்ளீஸ்வரர் கோயிலுக்கு செல்லும் வழியில், பேருந்து நிறுத்ததிலிருந்து இரண்டு கிலோமீட்டர்கள் நடைபயணமாக செல்லவேண்டும்.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:நாமக்கல் மாவட்டத்திலுள்ள அம்மன் கோயில்கள்
பெண்டபாடு
, ஆந்திரப் பிரதேசத்தின் மேற்கு கோதாவரி மாவட்டத்தில் உள்ள 46 மண்டலங்களில் ஒன்று.
ஆட்சி
இது ஆந்திர சட்டமன்றத்திற்கு தாடேபல்லிகூடம் சட்டமன்றத் தொகுதியிலும், இந்திய பாராளுமன்றத்திற்கு நரசாபுரம் மக்களவைத் தொகுதியிலும் உட்படுத்தப்பட்டுள்ளது.
ஊர்கள்
இந்த மண்டலத்தில் கீழ்க்காணும் ஊர்கள் உள்ளன.
சான்றுகள்
பகுப்பு:மேற்கு கோதாவரி மாவட்டம்
சைன ராமாயணம்
சமண இராமாயணம் அல்லது சைன இராமாயணம் சமணர்களால் இயற்றப்பட்டது. சமண சமயத்தின் தலையான காேட்பாடான காெல்லாமையின்படி வாழ்பவனாக இராமனைக் காட்டுகிறது. இராமன் எந்தக் காெலையும் புரியவில்லை எனவும், இலக்குவனே இராவணனையும், மாரீசனையும் கொல்வதாகக் கதை செல்கிறது.
கதை
காசியிலும், அயோத்தியிலும் இருந்துகொண்டு அரசாட்சி புரிந்துவரும் தசரதனுக்கு நான்கு பிள்ளைகள். இந்த ராமாயணத்தின்படி இராவணன் தனக்கு பிறந்த மகளான சீதையால் தனது இராச்சியத்திற்கு அழிவு நேரிடும் என சாதகர்கள் கூறியதனால் வெகு தாெலைவு காெண்டு சென்று விட்டு விடுகிறார். அதன்பின் அவளை வளர்த்த சனக மகாராசா ஏற்பாடு செய்திருந்த சுயம்வரத்திற்குச் சென்ற இராமன் சீதையை மணக்கிறான். காசியில் இருந்த இராமன் இலக்குவன், சீதை ஆகியோருடன் சென்று சித்திரக்கூடத்தில் தங்குகிறார்கள். அங்கு வந்த நாரதரை இராமன் மதிக்காததால் நாரதர் இராவணனிடம் வந்து இலக்குவன் எனும் நடத்தை கெட்டவனுடன் தங்கள் மகளிருப்பதால் அவளுக்கு பாதுகாப்பில்லை என்றும் கூறியதால் இராவணன் மாரீசனோடு வந்து சீதையைத் தூக்கிச் செல்கிறான். அனுமனைத் தூது அனுப்புகிறான். அவனுடன் சென்ற இலக்குவன் வாலியைக் கொல்கிறான். விபீடனனின் இடைக்கலத்தை ஏற்கிறான். இராவணனையும், மாரீசனையும் கொன்று சீதையை மீட்டுக்கொண்டு வருகிறான். கொல்லா விரதம் பூண்ட இராமன் சுவர்க்கம் புக, கொலை புரிந்த இலக்குவன் நரகம் புகுகிறான். இது சைன நெறிக்கேற்ப எழுதப்பட்ட கதை.
உரும் இடிப்பு உண்ட அருமணி நாகம் என திருமணி நிலத்தில் தேவி சோர்ந்து செய்த பாவையின் மெய் திரிபு இன்றி மையலின் உயிர்த்து மடிந்து உடன் கிடப்ப விம்முறு துயரில் ‘கொம்’ என உயிரா விளைந்தது எல்லாம் உளம் கொள உணரா எழுது கண் அருவி இனைந்து இனைந்து இரங்கலின் ஒழுகுப் பொழிய முழுகிய மேனியள் அழுது அழுது அரற்றி ஆ ஓ என்னும் இணை பிரி அன்றிலின் ஏங்கி நீங்கா துணாவனை நினைத்துச் சோகம் மீது ஊர்தர வான் பழி சுமந்த நின் வன மலர்ச் சேவடி யான் பிரிந்து ஏது இலன் இடவயின் இடர்ப்பட மான் பின் ஏகிய மன்னவனே எனும்; மாயோன் செய்த மாய மானிடை மாயவன் செய்த மகிழ்ச்சி கண்டு அருளி ஆவது ஒன்று இன்றி அதன் வழி ஒழுகிய நாயகனே! எனை நணுகாய் வந்து எனும் (சிறையில் தனித்திருந்த சீதையின் நிலையைப் பாடும் பாடல் பகுதி) (ஆசிரியப்பா)
அடிக்குறிப்பு
பகுப்பு:15 ஆம் நூற்றாண்டுத் தமிழ் நூல்கள் பகுப்பு:இராமாயண நூல்கள்
கதிரியக்க அணுக்கரு
கதிரியக்க அணுக்கரு (Radionuclide) என்பது எந்த ஓர் அணு மிகையளவு ஆற்றலைக் கொண்டு நிலைப்புத் தன்மை குறைவுக்கு காரணமாகிறதோ அந்த அணுவைக் குறிக்கிறது. கதிரியக்க ஒரிடத்தான், கதிரியக்க ஐசோடோப்பு, கதிரியக்கச் செயல்பாட்டு அணுக்கரு, கதிரியக்கச் செயல்பாட்டு ஓரிடத்தான், கதிரியக்க செயல்பாட்டு ஐசோடோப்பு என்ற பலபெயர்களால் இது அழைக்கப்படுகிறது. இந்த மிகையாற்றல் பின் வரும் மூன்று வழிகளில் எதாவது ஒன்றாக பயன்படுத்தப்படுகிறது. அணுக்கருவில் இருந்து காமா கதிராக இவ்வாற்றல் உமிழப்படலாம். ஆற்றலை அணுக்கருவிலுள்ள ஒர் எலக்ட்ரானுக்கு மாற்றி அதை ஒரு மாற்றும் எலக்ட்ரானாக வெளிவிடலாம் அல்லது அணுக்கருவிலிருந்து ஆல்பா அல்லது பீட்டா என்ற புதிய துகள்களை உருவாக்கி வெளியிடலாம். இச்செயல்முறையின் போது கதிரியக்க அணுக்கரு கதிரியக்கச் சிதைவு அடைகிறது.