cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
குடவாசல் கோணேசுவரர் கோயில்
அமைப்பு
ராஜகோபுரத்தைக் கடந்து உள்ளே செல்லும்போது கோயிலின் இடது புறத்தில் அனுமதி விநாயகர் சன்னதி உள்ளது. அடுத்து கொடி மரம், பலி பீடம், நந்தி ஆகியவை உள்ளன. வலது புறம் அம்மன் சன்னதி உள்ளது. அம்மன் சன்னதியின் திருச்சுற்றில் சண்டிகேஸ்வரி சன்னதி உள்ளது. திருச்சுற்றில் இடும்பன், தண்டபாணி, கலைமகள், கஜலட்சுமி, குடவாயிற்குமரன், பைரவர், சந்திரன், சூரியன், நவக்கிரகங்கள், சூத முனிவர், சனி பகவான் சப்தமாதர், ஞானசம்பந்தர், நாவுக்கரசர், சுந்தரர், மாணிக்கவாசகர், பரவை நாச்சியார் ஆகியோர் உள்ளனர். திருச்சுற்றில் சண்டிகேஸ்வரர் சன்னதி உள்ளது. இடது புறம் நடராஜர் சன்னதி உள்ளது. மூலவர் கருவறை கோஷ்டத்தில் தட்சிணாமூர்த்தி, உள்ளார். மாடக்கோயில் அமைப்பில் உள்ள இக்கோயிலின் மேல் தளத்தில் மூலவர் சன்னதிக்கு முன்பாக பலி பீடம், நந்தி ஆகியவை உள்ளன. மூலவருக்கு முன்பாக இரு புறமும் துவாரபாலகர்கள் உள்ளனர். மூலவர் லிங்கத் திருமேனியாக உள்ளார். மூலவர் சன்னதியில் இடது புறம் தான்தோன்றிநாதர் உள்ளார். கோயிலின் முன்பு குளம் உள்ளது.
வழிபட்டோர்
கருடன், சூரியன், தாலப்பிய முனிவர், பிருகு முனிவர்
படத்தொகுப்பு
பகுப்பு:தேவாரம் பாடல் பெற்ற சிவன் கோயில்கள் பகுப்பு:திருவாரூர் மாவட்டத்திலுள்ள சிவன் கோயில்கள் பகுப்பு:காவேரி தென்கரை சிவன் கோயில்கள்
பகுப்பு:திருவாரூர் மாவட்டத்திலுள்ள சிவன் கோயில்கள் பகுப்பு:தேவாரம் பாடல் பெற்ற சிவன் கோயில்கள் பகுப்பு:காவேரி தென்கரை சிவன் கோயில்கள்
தெற்கு கோசலத்தின் பாண்டுவம்சிகள்
thumb| பொ.ச. 600-இல் பாண்டுவம்சிகளின் பிரதேசம் <mapframe text="தெற்கு கோசலத்தின் பாண்டுவம்சிகளின் கல்வெட்டுகள் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட இடங்கள்" width="300" height="400" zoom="6" longitude="82.57" latitude="21.57"> {	"type": "FeatureCollection", "features": [ {			"type": "Feature", "properties": { "marker-symbol": "monument", "title": "Adbhar" }, "geometry": { "type": "Point", "coordinates": [83.0307670, 21.9535638] } },		{			"type": "Feature", "properties": { "marker-symbol": "monument", "title": "Arang" }, "geometry": { "type": "Point", "coordinates": [81.9698456, 21.1948521] } },		{			"type": "Feature", "properties": { "marker-symbol": "monument", "title": "Baloda" }, "geometry": { "type": "Point", "coordinates": [82.4833980, 22.1397712] } },		{			"type": "Feature", "properties": { "marker-symbol": "monument", "title": "Bardula" }, "geometry": { "type": "Point", "coordinates": [83.0448639, 21.6806353] } },		{			"type": "Feature", "properties": { "marker-symbol": "monument", "title": "Bonda" }, "geometry": { "type": "Point", "coordinates": [83.3121281, 21.6537930] } },		{			"type": "Feature", "properties": { "marker-symbol": "monument", "title": "Lodhiya" }, "geometry": { "type": "Point", "coordinates": [83.2867217, 21.6008614] } },		{			"type": "Feature", "properties": { "marker-symbol": "monument", "title": "Malhar" }, "geometry": { "type": "Point", "coordinates": [82.2854848, 21.8965959] } },		{			"type": "Feature", "properties": { "marker-symbol": "monument", "title": "Rajim" }, "geometry": { "type": "Point", "coordinates": [81.8907184, 20.9632408] } },		{			"type": "Feature", "properties": { "marker-symbol": "monument", "title": "Sonakpaat" }, "geometry": { "type": "Point", "coordinates": [82.2053473, 21.3139547] } },		{			"type": "Feature", "properties": { "marker-symbol": "monument", "title": "Sirpur" }, "geometry": { "type": "Point", "coordinates": [82.1903963, 21.3443489] } }	] } பாண்டுவம்சிகள் (Panduvamshis) அல்லது பாண்டவர்கள் இந்தியாவின் இன்றைய சத்தீசுகர் மாநிலத்தில் உள்ள வரலாற்று தெற்கு கோசலப் பகுதியை 7-8ஆம் நூற்றாண்டுகளில் ஆண்ட இந்திய வம்சத்தினர் ஆவர். இவர்கள் மேகலாவின் முந்தைய பாண்டுவம்சிகளுடன் தொடர்புடையவர்களாக இருக்கலாம். இரு வம்சங்களும் சந்திர பரம்பரையையும் புராண பாண்டவர்களின் வம்சாவளியையும் உரிமை கோரின.
6-ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் சரபபுரியர்களின் வீழ்ச்சிக்குப் பிறகு, பாண்டுவம்சிகள் இப்பகுதியின் கட்டுப்பாட்டைப் பெறும் வரை தெற்கு கோசலம் சில குட்டித் தலைவர்களால் கட்டுப்படுத்தப்பட்டதாகத் தெரிகிறது. பாண்டுவம்சிகள் அண்டை நாடுகளான உத்கல நாடு (நவீன ஒடிசா), விதர்பா ஆகிய பகுதிகளின் ஒரு பகுதியை வெவ்வேறு காலங்களில் கைப்பற்றியிருக்கலாம். ஆனால் இந்த பகுதிகளின் மீதான அவர்களின் கட்டுப்பாடு நீண்ட காலம் நீடிக்கவில்லை.
இவர்களின் தலைநகர் சிறீபுரத்தில் (நவீன சிர்பூர்) அமைந்திருக்கலாம். சந்திர வம்சாவளியைக் கூறும் பிற்கால சோமவம்சி வம்சம் இவர்களுடன் தொடர்புடையதாகத் தெரிகிறது. ஆனால் இதை உறுதியாகக் கூற முடியாது.
பழம்பெரும் வம்சாவளி உரிமைகோரல்கள்
குடும்பத்தின் பல பதிவுகள் சந்திர பரம்பரையைக் கூறுகின்றன:
சந்திர பரம்பரைக்குள், பழம்பெரும் பாண்டவர்களின் வம்சாவளியை வம்சம் கண்டறிந்தது. உதாரணமாக:
சந்திர பரம்பரையைச் சேர்ந்தவர்கள் என்ற கூற்று (" சோமவம்சி ") இந்த வம்சத்தின் வாழ்நாள் முழுவதும் வெளியிடப்பட்டக் கல்வெட்டுகளில் காணப்படுகிறது. இருப்பினும், திவரதேவனின் ஆட்சிக்குப் பிறகு வெளியிடப்பட்ட கல்வெட்டுகளில் பாண்டவர் மரபைச் சேர்ந்தவர்கள் ("பாண்டுவம்சி") என்ற கூற்றுக் காணப்படவில்லை. இருந்தபோதிலும், நவீன அறிஞர்கள் வம்சத்தை "பாண்டுவம்சி" என்று விவரிக்கிறார்கள். இதனால் இவர்களை பிற்கால சோமவம்சி வம்சத்திலிருந்து வேறுபடுத்துகிறார்கள்.
மேகலாவின் பாண்டுவம்சிகளுடனான உறவு
தெற்கு கோசலத்தின் பாண்டுவம்சிகள், அருகிலுள்ள பகுதியை ஆண்ட முந்தைய வம்சமான மேகலாவின் பாண்டுவம்சிகளுடன் தொடர்புடையவர்களாக இருக்கலாம். இரண்டு வம்சங்களும் பழம்பெரும் பாண்டவர்களின் வம்சாவளியை உரிமைக் கூறின. மேலும் சந்திர வம்சாவளியையும் கோரின. இருப்பினும், கிடைக்கக்கூடிய சான்றுகளின் அடிப்படையில், இரண்டு வம்சங்களுக்கிடையேயான உறவு, ஏதேனும் இருந்தால், உறுதியாகத் தீர்மானிக்க முடியாது.
தெற்கு கோசலத்தின் பாண்டுவம்சிகள் மேகலாவின் பாண்டுவம்சிகளின் வழித்தோன்றல்கள் அல்ல என்ற கோட்பாட்டிற்கு ஆதரவாக பல வாதங்கள் முன்வைக்கப்பட்டது. உதாரணத்திற்கு:
பிரதேசம்
இன்றைய சத்தீசுகரில் உள்ள வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க தெற்கு கோசலப் பகுதியை பாண்டுவம்சிகள் ஆண்டனர். உதயணனின் கலிஞ்சர் கல்வெட்டைத் தவிர, வம்சத்தின் அனைத்து கல்வெட்டுகளும் சத்தீசுகரில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளன. இது இவர்களின் மையப் பகுதி சத்தீசுகருக்கு மட்டுப்படுத்தப்பட்டதாகக் கூறுகிறது.
திவரதேவனின் கல்வெட்டுகள் அவரை கோசலாதிபதி (" கோசலத்தின் இறைவன்") என்று விவரிக்கின்றன. இவரது மகன் இரண்டாம் நன்னராசாவின் அத்பார் கல்வெட்டு, அவர் அனைத்து கோசலம், உத்கல நாடு மற்றும் பிற மண்டலங்களின் (மாகாணங்கள்) "தனது சொந்த கைகளின் வீரத்தால்" அதிபதியானார் என்று கூறுகிறது. இருப்பினும், இரண்டாம் நன்னராசா தன்னை கோசலத்தின் அதிபதியாக மட்டுமே குறிப்பிடுகிறார். உத்கல நாடு போன்ற பிற பகுதிகளின் மீது திவரதேவனின் கட்டுப்பாடு நீண்ட காலம் நீடிக்கவில்லை என்று இது அறிவுறுத்துகிறது. சிவகுப்தனின் சோனக்பாட் (அல்லது செங்கபட்) கல்வெட்டு, பாண்டுவம்சி இராச்சியம் இன்றைய மகாராட்டிராவில் உள்ள விதர்பா பகுதியின் ஒரு பகுதியை உள்ளடக்கியதாகக் கூறுகிறது. ஆனால் இதுவும் தற்காலிகமானது.
உதயணன்
முதலாம் நன்னராசாவின் அரங்கக் கல்வெட்டு, பாலார்ச்சுனனின் சிர்பூர் கல் கல்வெட்டு உட்பட வம்சத்தின் கல்வெட்டுகளில் ஆரம்பகால மன்னராக உதயணன் என்பவரைப் பற்றிக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இருப்பினும் இவரது சொந்த ஆட்சியின் கல்வெட்டு எதுவும் கிடைக்கவில்லை. 9-ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த கலிஞ்சர் கல்வெட்டு, பாண்டவ மன்னன் உதயணன் கலிஞ்சரில் பத்ரேசுவரர் ( சிவன் ) கோயிலைக் கட்டியதாகக் கூறுகிறது. இது பாண்டுவம்சி மன்னன் உதயணனைக் குறிக்கிறது என்று வைத்துக் கொண்டால், உதயணன் கலிஞ்சரை மையமாகக் கொண்ட ஒரு பகுதியின் ஆட்சியாளராக இருந்ததாகத் தெரிகிறது. இவர் தெற்கு கோசலையை வென்றிருக்கலாம். ஆனால் இதை உறுதியாகக் கூற முடியாது. பெரும்பாலும், இவர் தெற்கு கோசலத்தை ஆட்சி செய்யவில்லை. மேலும் இப்பகுதி இவரது சந்ததியினரால் கைப்பற்றப்பட்டது.
இந்திரபாலன்
உதயணனின் மகன் இந்திரபாலன் தெற்கு கோசலத்தின் ஒரு பகுதியையாவது ஆட்சி செய்ததாக அறியப்படும் வம்சத்தின் ஆரம்பகால ஆட்சியாளர் ஆவார். கரோட், இலட்சுமனேசுவரர் கோயில் கல்வெட்டு இவர் தனது எதிரிகளை அழித்ததாகக் குறிப்பிடுகிறது. மேலும் "அனைத்து இளவரசர்களின் முகடு-நகைகளின் வரிசைகள் இவரது தாமரை போன்ற பாதங்களை அலங்கரித்தன" என்று கூறுகிறது. இந்த விளக்கம் இவர் சில காலம் இறையாண்மை கொண்ட மன்னராக இருந்ததைக் குறிக்கிறது. கல்வெட்டு, 'இந்திரபுரம்' என்ற நகரத்தையும் குறிப்பிடுகிறது, இது ஒரு பகுதியின் தலைமையகமாக செயல்பட்டது. இந்த ஊரின் பெயரே இது இந்திரபாலனால் நிறுவப்பட்டதாகக் கூறுகிறது.
அறிஞர் லோச்சன் பிரசாத் பாண்டேயா, இந்திரபாலனை மேகலா பாண்டுவம்சி மன்னன் பரதபாலன் அல்லது இந்திரனின் பேரன் என்று அடையாளம் காட்டினார். இந்த அடையாளத்தை நம்பி, உச்சகல்பர்கள் மேகலா மீது படையெடுத்ததாக வரலாற்றாசிரியர் வி.வி.மிராஷி கருதுகிறார். இந்திரபாலன் கோசலத்திற்கு குடிபெயர்ந்தார். அங்கு இவர் முதலில் சரபபுரிய நிலப்பிரபுவாக ஆட்சி செய்தார். பின்னர், அவர்களது மேலாதிக்கத்தை அகற்றினார். இருப்பினும், இந்த அடையாளமானது ஒரே மாதிரியான ஒலியுடைய பெயர்களை மட்டுமே அடிப்படையாகக் கொண்டது ("இந்திரபாலன்" மற்றும் "பரதபாலன் என்ற இந்திரன்"), மேலும் இதை உறுதியாகக் கருத முடியாது.
இந்திரபாலனின் வாரிசுகள்
இந்திரபாலனுக்குப் பிறகு வாரிசு வரிசை தெளிவாக இல்லை. இந்திரபாலனின் மகன் முதலாம் நன்னராசாவின் ஆட்சிக்காலத்தின் அரங்கக் கல்வெட்டு, இந்திரபாலனுக்கு ஒரு சகோதரர் இருந்ததாகக் கூறுகிறது. இருப்பினும் சேதமடைந்த பகுதியில் சகோதரனின் பெயர் தொலைந்து போனது. இது தனது அண்ணனை பலராமனைப் பின்தொடர்ந்து எதிரிகளை அழித்த கிருட்டிணனுடன் ஒப்பிடுகிறது. இந்திரபாலனின் சகோதரர் தெற்கு கோசலத்தில் தனது அதிகாரத்தை பலப்படுத்த உதவியதாக இந்த விளக்கம் தெரிவிக்கிறது. கல்வெட்டு சகோதரனை 'நிர்பா' (இராசா) என்று குறிப்பிடுகிறது.
இந்திரபாலனின் சகோதரரின் நான்காவது மகனான பவதேவன், அரங்கக் கல்வெட்டில் நிர்பா என்றும் "பூமியின் அதிபதி" என்றும் குறிப்பிடப்படுகிறார். இவர் பின்வரும் பட்டங்களைப் பெற்றிருந்தார்:
இந்திரபாலனின் மகன் ஈசானதேவன் கரோட்டில் உள்ள இலட்சுமனேசுவர் கோயிலின் பராமரிப்புக்காக சில கிராமங்களை வழங்கினார். இது அவரும் ஒரு ஆட்சியாளர் என்பதைக் குறிக்கிறது. இந்திரபாலனின் மற்றொரு மகனான முதலாம் நன்னராசா, 'இராசாதிராசா' என்ற பட்டத்தை பெற்றிருந்தார். மேலும் வம்சத்தின் அடுத்தடுத்த ஆட்சியாளர்கள் இவரிடமிருந்து வந்தவர்கள்.
திவரதேவன்
முதலாம் நன்னராசாவுக்குப் பிறகு அவரது மகன் திவரதேவன் "மகாசிவ திவரன்" என்று அழைக்கப்பட்டான். திவரதேவன் என்ற பெயர் இவரது கல்வெட்டுகளின் முத்திரையில் உள்ளது. மேலும் இது இவரது தனிப்பட்ட பெயராகத் தெரிகிறது. "மகாசிவ திவரன்" என்ற பெயர் கல்வெட்டுகளின் உரையில் காணப்படுகிறது. இது இவரது முடிசூட்டுப் பெயராக இருக்கலாம். ஜே. எப். பிளீத் இவரை நன்னராசாவின் வளர்ப்பு மகன் என்று தவறாக நம்பினார். இது ராஜிம் கல்வெட்டின் அடிப்படையில் எழுதப்பட்ட பிழையைக் கொண்டுள்ளது. மன்னரின் மற்ற இரண்டு கல்வெட்டுகள் - போண்டா மற்றும் பலோடாவில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டவை - திவரதேவன் முதலாம் நன்னராசாவின் உயிரியல் மகன் என்பதை தெளிவுபடுத்துகின்றன.
இன்றைய ஒடிசாவின் அண்டை நாடான சைலோத்பவ பகுதியையும் திவரதேவன் ஆக்கிரமித்ததாகத் தெரிகிறது. இவரது மகன் இரண்டாம் நன்னராசாவின் அத்பார் கல்வெட்டு, தனது தந்தை கோசலம், உத்கலம் (இன்றைய ஒடிசா) மற்றும் பிற பகுதிகளுக்கு "தனது சொந்த கைகளின் வலிமையால்" தலைவரானார் என்று கூறுகிறது. கல்வெட்டு இரண்டாம் நன்னராசாவை கோசலத்தின் உரிமையாளாராக மட்டுமே விவரிக்கிறது, இது மற்ற பிரதேசங்களில் பாண்டுவம்சியின் கட்டுப்பாடு நீண்ட காலம் நீடிக்கவில்லை என்பதைக் குறிக்கிறது. சைலோத்பவ மன்னன் இரண்டாம் தர்மராசாவின் (மானபிதா என்றழைக்கப்படும்) கல்வெட்டு, அவனது சகோதரன் மாதவன் அவனைத் தூக்கியெறிய முயன்றதாகவும், ஆனால் பாசிகாவில் தோற்கடிக்கப்பட்டதாகவும் கூறுகிறது; மாதவன் பின்னர் மன்னன் திரிவரனுடன் கூட்டுச் சேர்ந்தான். ஆனால் தர்மராசா இரு எதிரி மன்னர்களையும் விந்திய மலை அடிவாரத்தில் தோற்கடித்தார். தர்மராசாவின் கல்வெட்டில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள திரிவரனை திவரதேவனுடன் அடையாளம் காணலாம்.
இரண்டாம் நன்னராசா
மகா-நன்னராசா என்ற இரண்டாம் நன்னராசா தனது அத்பார் கல்வெட்டு மூலம் அறியப்படுகிறார். முத்திரை இல்லாதது, முடிவில் முழுமையடையாத சரணம் மற்றும் விடுபட்ட தேதி ஆகியவற்றால் சுட்டிக்காட்டப்பட்டபடி, சில காரணங்களால் கல்வெட்டு முழுமையடையவில்லை. அது இவரையும் இவரது தந்தையையும் முறையே பிரத்திம்யும்மனன் மற்றும் கிருஷ்ணனுடன் ஒப்பிட்டு, இவரை மது கைடபனின் எதிரி என்று விவரிக்கிறது.
இவர் அநேகமாக வாரிசு இல்லாமல் இறந்துவிட்டார். இதன் காரணமாக இவருக்குப் பிறகு இவரது மாமா சந்திரகுப்தன் ஆட்சிக்கு வந்தார்.
சந்திரகுப்தன்
சந்திரகுப்தன் முதலாம் நன்னராசாவின் மகன், மேலும் இவர் தனது மருமகன் இரண்டாம் நன்னராசாவுக்குப் பிறகு தனது முதுமையில் அரியணை ஏறியிருக்க வேண்டும். இவரது பேரன் பாலார்ச்சுனனின் சிர்பூர் இலடுமனக் கோயில் கல்வெட்டில் இவரது இராணுவ சாதனைகள் பற்றிய தெளிவற்ற குறிப்புகள் உள்ளன. மேலும் இவரை "பூமியின் ஆட்சியாளர்களின் அதிபதி"யாக இருந்த நர்பதி (ராசா) என்று விவரிக்கிறது.
இராஷ்டிரகூட மன்னன் முதலாம் அமோகவர்சனின் சஞ்சன் கல்வெட்டின் படி, அவரது தந்தை மூன்றாம் கோவிந்தன் சந்திரகுப்தன் என்ற ஆட்சியாளரை தோற்கடித்தார். வரலாற்றாசிரியர் டி.ஆர். பண்டார்கர் இந்த தோற்கடிக்கப்பட்ட ஆட்சியாளரை பாண்டுவம்சி மன்னர் சந்திரகுப்தன் என்று அடையாளம் காட்டினார். ஆனால் இந்த அடையாளம் சரியானது அல்ல. இது காலவரிசையில் சாத்தியமற்றது. மேலும், சஞ்சன் கல்வெட்டு கோசலத்தை மூன்றாம் கோவிந்தனின் பிற்கால, தனித்துவமான வெற்றியாகக் குறிப்பிடுகிறது.
ஹர்ஷகுப்தன்
சந்திரகுப்தனுக்குப் பிறகு இவரது மகன் ஹர்ஷகுப்தன் ஆட்சிக்கு வந்தார். இவரது வாரிசான பாலார்ச்சுனனின் ஆட்சியின் போது வெளியிடப்பட்ட கல்வெட்டுகளின் மூலம் இவர் அறியப்படுகிறார். இந்த கல்வெட்டுகளின் அறிமுகப் பகுதி இவரை ஹர்ஷதேவன் என்றும், கல்வெட்டுகளின் முத்திரை இவரை ஹர்ஷகுப்தன் என்றும் அழைக்கிறது. இவர் மன்னன் சூரியவர்மனின் மகள் வசதாவை மணந்தார். இவர் ஒரு வைணவர். இவர் இறந்த பிறகு, இவரது மனைவி வசதா இவரது நினைவாக ஒரு விஷ்ணு கோயிலைக் கட்டினார்.
மகா-சிவகுப்த பாலார்ச்சுனன்
பாலார்ச்சுனன், ஹர்ஷகுப்தன் - இராணி வசதா ஆகியோரின் மகனாவார். இவரது சொந்த செப்புத் தகடுகள் இவரை மகா-சிவகுப்தன் என்று அழைக்கின்றன, மேலும் கல்வெட்டுகளின் முத்திரைகள் இவரை சிவகுப்தன் என்று அழைக்கின்றன. இவரது ஆட்சியின் போது வெளியிடப்பட்ட மற்ற கல்வெட்டுகள் பொதுவாக இவரை சிவகுப்தன் அல்லது பாலார்ச்சுனன் என்று அழைக்கின்றன. ஒரு கல்வெட்டு இவரை மகா-சிவகுப்தன் என்று அழைக்கிறது. பாலார்ச்சுனன் என்பது இவரது தனிப்பட்ட பெயராகவும், மகாசிவகுப்தன் என்பது இவரது முடிசூட்டுப் பெயராகவும் இருக்கலாம்.
இவருடைய 57வது ஆட்சி ஆண்டைக் குறிக்கும் கல்வெட்டு ஒன்று கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது. இது இவர் குறைந்தது 57 ஆண்டுகள் ஆட்சி செய்ததைக் குறிக்கிறது. இவரது இளைய சகோதரர் இரணகேசரி இவரது இராணுவ வெற்றிகளில் இவருக்கு ஆதரவளித்தார். இவருக்கு சிவானந்தின் என்ற மகன் இருந்தான்.
வீழ்ச்சி
பாலார்ச்சுனனுக்குப் பிறகு பாண்டுவம்சிகள் பற்றிய எந்தப் பதிவும் இல்லை, தெற்கு கோலத்த்தில் இவர்களின் ஆட்சி 8-ஆம் நூற்றாண்டில் முடிவடைந்திருக்கலாம். இவர்களின் பிரதேசம் பின்னர் நளர்கள், பனாக்கள், காலச்சுரிகளால் ஆளப்பட்டது. நள மன்னன் விலாசதுங்கனின் கல்வெட்டு, 8 ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த பழங்கால அடிப்படைகளை அடிப்படையாகக் கொண்டது. ராஜீம் என்ற இடத்தில் ராஜீவ் லோச்சன் கோவில் கட்டப்பட்டதை பதிவு செய்கிறது. 8 ஆம் நூற்றாண்டில் இன்றைய ராய்ப்பூரைச் சுற்றியுள்ள பகுதியை நளர்கள் ( முந்தைய நள வம்சத்தின் ஒரு கிளையாக இருக்கலாம்) கைப்பற்றியதாக இது தெரிவிக்கிறது.
மதம்
வலது|thumb| இலட்சுமணர் கோவில், சிர்பூர் பாண்டுவம்சி மன்னர்கள் பொதுவாக இந்து மரபுகளைப் பின்பற்றினர். இருப்பினும் இவர்கள் பௌத்தத்தின் மீதும் சகிப்புத்தன்மையுடன் இருந்தனர். பவதேவன் பௌத்தத்தை ஆதரித்தார். மேலும் முதலில் சூரியகோசனால் கட்டப்பட்ட புத்த விகாரத்தை மீட்டெடுத்தார். இவரது ஆதரவின் கீழ், சன்னதியுடன் இணைக்கப்பட்ட மடாலயம் வர்ணம் பூசப்பட்டது. மேலும் படிக்கட்டு கிணறு மற்றும் தோட்டங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டது. ஈசானதேவன் கரோட்டில் இலட்சுமனேசுவரர் கோவிலைக் கட்டினார். மேலும் அதன் பராமரிப்புக்காக சில கிராமங்களையும் வழங்கினார். முதலாம் நன்னராசா அநேகமாக ஒரு சைவராக இருக்கலாம். இவருடைய வழித்தோன்றலான பாலார்ச்சுனனின் சிர்பூர் கல்வெட்டு இவர் "பூமியை சிவன் கோவில்களால் மூடினார்" என்று கூறுகிறது.
திவரதேவன் ஒரு வைணவர், இவரது பட்டப்பெயர் 'பரம-வைணவர்' என்றும், இவரது முத்திரைகள் வைணவ சின்னங்களையும் கொண்டிருந்தன. இவரது மகன் இரண்டாம் நன்னராசாவும் 'பரம-வைணவர்' என்ற பட்டத்தை கொண்டிருந்தார். மேலும் இவரது அத்பார் கல்வெட்டு ஒரு 'பாகவதருக்கு', அதாவது வைணவருக்கு மானியம் அளித்ததை பதிவு செய்கிறது. இந்தக் கல்வெட்டு திவரதேவனை விஷ்ணுவின் அவதாரமான கிருட்டிணனுடனும், இரண்டாம் நன்னராசாவை கிருட்டிணனின் மகன் பிரத்யும்யுமனனுடனும் ஒப்பிடுகிறது.
வம்சத்தின் கல்வெட்டுகள் ஹர்ஷகுப்தனை அச்சுதனை (அதாவது விஷ்ணுவை ) எப்பொழுதும் வழிபடுபவர் என்று விவரிக்கிறது. இவரது மனைவி வசதா சிர்பூரில் உள்ள இலட்சுமனர் கோவிலை நிறுவினார். அந்த இடத்தில் இவர் நிறுவிய நினைவு கல்வெட்டு கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது.
உசாத்துணை
பகுப்பு:கல்வெட்டுகள் பகுப்பு:ஒடிசாவின் வரலாறு பகுப்பு:இந்திய அரச மரபுகள்
ரத்தினகிரி சூத்ர கரகம் கோயில்
ரத்தினகிரி சூத்ர கரகம் கோயில் தமிழ்நாட்டில் கிருஷ்ணகிரி மாவட்டம், ரத்தினகிரி என்னும் ஊரில் அமைந்துள்ள அம்மன் கோயிலாகும்.
வரலாறு
இக்கோயில் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.
கோயில் அமைப்பு
இக்கோயில் முதன்மைத் திருக்கோயில் என்ற வகைப்பாட்டில் இந்து அறநிலையத்துறையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. பரம்பரை அல்லாத அறங்காவலர் அமைப்பால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
பூசைகள்
இக்கோயிலில் ஒருகாலப் பூசை நடக்கின்றது. ஆடி மாதம் ஆடி 18 முக்கிய திருவிழாவாக நடைபெறுகிறது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:கிருஷ்ணகிரி மாவட்டத்திலுள்ள அம்மன் கோயில்கள் பகுப்பு:சரி பார்க்க வேண்டிய தானியக்கக் கோயில் கட்டுரைகள்
அனுகோள் மாவட்டம்
அனுகோள் மாவட்டம், ஒடிசா மாநிலத்தின் மாவட்டங்களில் ஒன்று. இதன் தலைமையகம் அனுகோள் என்னும் ஊரில் அமைந்துள்ளது.
உட்பிரிவுகள்
இந்த மாவட்டத்தை எட்டு வட்டங்களாகப் பிரித்துள்ளனர்.
அவை: அனுகோள், ஆட்டமல்லிக், தாள்சேர், பால்லஹடா, சேண்டிபதா, பனார்பால், கிஷோர்நகர், கனிஹா ஆகியன.
இது பால்லஹடா, தாள்சேர், அனுகோள், சேண்டிபதா, ஆட்டமல்லிக் ஆகிய தொகுதிகளில் சேர்க்கப்பட்டுள்ளது.
இது டேங்கானாள், சம்பல்பூர் ஆகிய மக்களவைத் தொகுதிகளின் எல்லைக்குள் உள்ளது.
ஜேம்ஸ் கிரீன்வூட்
ஜேம்ஸ் கிரீன்வூட்  James Greenwood , பிறப்பு: சனவரி 3, 1806, இறப்பு: செப்டம்பர் 26 1870), இங்கிலாந்து அணியின் துடுப்பாட்டக்காரர். இவர் எந்தவொரு தேர்வுத் துடுப்பாட்டப் போட்டியிலும் கலந்து கொள்ளவில்லை. இருப்பினும் ஏழு முதல்தர துடுப்பாட்டப் போட்டிகளில் கலந்து கொண்டுள்ளார். 1842-1845 ஆண்டுகளில், முதல்தர துடுப்பாட்டப் போட்டிகளில் பங்குகொண்டார்.
வெளி இணைப்பு
ஜேம்ஸ் கிரீன்வூட் - கிரிக்கட் ஆக்கைவில் விளையாட்டுவீரர் விபரக்குறிப்பு. கடைசியாகப் பார்க்கப்பட்ட திகதி நவம்பர் 21, 2011.
பகுப்பு:இங்கிலாந்துத் துடுப்பாட்டக்காரர்கள் பகுப்பு:1806 பிறப்புகள் பகுப்பு:1870 இறப்புகள் பகுப்பு:ஹாம்ப்சையர் துடுப்பாட்டக்காரர்கள்
முதுகுளம் ஊராட்சி
முதுகுளம் ஊராட்சி (Mudukulam Gram Panchayat), தமிழ்நாட்டின் புதுக்கோட்டை மாவட்டத்தில் உள்ள கந்தர்வக்கோட்டை வட்டாரத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த ஊராட்சி, கந்தர்வகோட்டை சட்டமன்றத் தொகுதிக்கும் திருச்சிராப்பள்ளி மக்களவைத் தொகுதிக்கும் உட்பட்டதாகும். இந்த ஊராட்சி, மொத்தம் 7 ஊராட்சி மன்றத் தொகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. இவற்றில் இருந்து 7 ஊராட்சி மன்ற உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றனர். 2011ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, மொத்த மக்கள் தொகை 1931 ஆகும். இவர்களில் பெண்கள் 945 பேரும் ஆண்கள் 986 பேரும் உள்ளனர்.
அடிப்படை வசதிகள்
தமிழ்நாடு ஊரக வளர்ச்சி மற்றும் ஊராட்சித் துறையின் 2015ஆம் ஆண்டுத் தரவின்படி கீழ்க்கண்ட தகவல் தொகுக்கப்பட்டுள்ளது.
சிற்றூர்கள்
இந்த ஊராட்சியில் அமைந்துள்ள சிற்றூர்களின் பட்டியல் :
சான்றுகள்
பகுப்பு:புதுக்கோட்டை மாவட்ட ஊராட்சிகள் பகுப்பு:த. இ. க. ஊராட்சித் திட்டம்
அரசு பொறியியல் கல்லூரி, திருவரங்கம்
அரசு பொறியியல் கல்லூரி, திருவரங்கம் என்பது இந்தியாவின் தமிழ்நாடு மாநிலத்தில் திருச்சிராப்பள்ளி மாவட்டம், திருவரங்கம் கோட்டம், சேதுரப்பட்டியில் உள்ள அரசு தொழில்நுட்பக் கல்லூரி ஆகும். இது 2013-ல் நிறுவப்பட்டது. இங்கு பொறியியல் துறையில் பல்வேறு படிப்புகள் வழங்கப்படுகிறது.
வரலாறு
திருச்சிராப்பள்ளி மாவட்டம் சேதுராப்பட்டியில் உள்ள அரசு பொறியியல் கல்லூரிக்கான முன்மொழிவைத் தமிழக அரசு 2013ஆம் ஆண்டு அறிவித்தது. இந்நிறுவனம் முழுமையாக ரூபாய் 60.01 கோடியில் 30.2 ஏக்கரில் நிறுவப்பட்டுள்ளது.
கல்வி
இந்த நிறுவனம் இளநிலை பொறியியல் பட்டப்படிப்புக்கு வழிவகுக்கும் இளநிலை படிப்புகளை வழங்குகிறது. மேல்நிலைப் பள்ளித் தேர்வில் மாணவர்கள் பெறும் மதிப்பெண் தரவரிசையின் அடிப்படையில் இளநிலையில் மாணவர்கள் சேர்க்கப்படுகிறார்கள்.
துறைகள்
நிறுவனம் பின்வரும் துறைகள் இக்கல்லூரியில் உள்ளன:
அமைவிடம்
இக்கல்லூரி திருச்சிராப்பள்ளி நகரிலிருந்து 18 கி.மீ. தொலைவில் தேசிய நெடுஞ்சாலை 38-இல் சேதுரப்பட்டியில் அமைந்துள்ளது.
வெட்கம்
வெட்கம் (Shyness or diffidence) அல்லது வெட்கப்படுதல் என்பது ஒருவர் சாதாரணமாக இருக்க இயலாத சூழ்நிலையில் எவ்வாறு நடப்பார் என்ற உணர்வாகும். தனக்கு அறிமுகமில்லாத மனிதர்கள் நெருங்கும் போதோ, அல்லது தனக்கு சங்கோஜமளிக்கும் நிகழ்வுகளில் பங்கேற்கும் போதோ அசௌகரியமாக உணர்தலே வெட்கமாகும்.
வித்துக்கள்
ஒருவர் தன் மரபணுவின் தாக்கத்தாலோ அல்லது தனது இளமைகாலத்தில் கண்ட மற்றும் உட்படுத்தப்பட்ட நிகழ்வுகளினாலோ எந்த அளவிற்கு வெட்கப்படுவார் என்பது நிர்ணயமாகும். இது ஒரு மனநிலையாகவோ அல்லது வளரும் போது உண்டாகும் மாற்றங்களாகவோ பிள்ளைகளிடம் காண இயலும். பொதுவாகத் தான் செய்யும் செயலுக்கு எதிர்மறையான விமர்சனங்கள் வந்து விடுமோ, அல்லது தன் சமூகம் தன்னை ஏற்றுக்கொள்ளாதோ என்ற எண்ணம் தோன்றிவிட்டால் அச்செயல்களையும் அவ்வாறான சூழல்களையும் மனம் தவிர்க்கும் என்பது இயல்பே.
இருபாலருக்கும் பொருந்தும்
சமுதாய கட்டுப்பாடுகள் காரணமாகவும் வெட்கம் என்பது தோன்றும். எ-டு: பெண்மைக்கான இலக்கணத்தில் வெட்கம் என்பது இயல்பென உரைத்துள்ளனர். இது போல் போரில் புறமுதுகிட்டு ஓடிய ஆண்மகன் வெட்கித்தலை கவிழ வேண்டும் என்று புறப்பொருள் இலக்கணம் உரைக்கும்.
கலாச்சார கோட்பாடுகள்
ஒருவர் குழந்தையாக வாழும் சூழல் எவ்வாறான வெட்கம் பட வேண்டும் என்பதனை நிர்ணயிக்கிறது. உதாரணமாக அமைதியாக இருக்கும் அல்லது வெட்கப்படும் ஒருவர் சீனாவில் பாராட்டுக்குள்ளாகும் அதே வேளையில் அமெரிக்காவில் பயந்தாங்கொள்ளியாக விமர்சிக்கப்படுவார்.
உசாத்துணை
பகுப்பு:உணர்ச்சிகள் பகுப்பு:மனித உணர்வுகள்
மேல்காங்கேயன் குப்பம் அங்காள பரமேஸ்வரி அம்மன் கோயில்
மேல்காங்கேயன் குப்பம் அங்காள பரமேஸ்வரி அம்மன் கோயில் தமிழ்நாட்டில் கடலூர் மாவட்டம், மேல்காங்கேயன் குப்பம் என்னும் ஊரில் அமைந்துள்ள அம்மன் கோயிலாகும்.
வரலாறு
இக்கோயில் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது. இக்கோயிலுக்குத் தலவரலாறு உண்டு.
கோயில் அமைப்பு
இக்கோயிலில் அங்காளபரமேஸ்வரி அம்மன் சன்னதியும், 1) பாவடைராயன் 2) வீரன் 3) முருகன் 4) விநாயகர் உபசன்னதியும் உள்ளன. இங்குக் கோயில் தேர் உள்ளது. இக்கோயில் தொகுப்புக் கோயில் என்ற வகைப்பாட்டில் இந்து அறநிலையத்துறையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. பரம்பரை அல்லாத அறங்காவலர் அமைப்பால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
பூசைகள்
இக்கோயிலில் இரண்டு காலப் பூசைகள் நடக்கின்றன. பங்குனி மாதம் அமாவாசை விழா முக்கிய திருவிழாவாக நடைபெறுகிறது. பங்குனி மாதம் அமாவாசை விழா தேரோட்டம் நடைபெறுகிறது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:கடலூர் மாவட்டத்திலுள்ள அம்மன் கோயில்கள் பகுப்பு:சரி பார்க்க வேண்டிய தானியக்கக் கோயில் கட்டுரைகள்
இண்டியம் ஆர்சினைடு
காலியம் ஆர்சினைடு சேர்மத்தின் பொஅண்புகளுடன் இண்டியம் ஆர்சினைடின் பண்புகளும் ஒத்துள்ளன. மேலும் இதுவொரு நேரடியான பட்டைஇடைவெளி வேதிப் பொருளாகும். இண்டியம் ஆர்சினைடு சிலசமயங்களில் இண்டியம் பாசுபைடுடன் இணைத்து பயன்படுத்தப்படுகிறது, இண்டியம் நைத்திரைடுடன் காலியம் நைத்திரைடு சேர்த்து இண்டியம் காலியம் நைத்திரைடு தயாரிப்பது போலவே இண்டியம் காலியம் ஆர்சினைடு என்ற உலோகக் கலவை தயாரிக்கவும் இது பயன்படுகிறது.
ஒரு வலிமையான ஒளி-தெம்பெர் உமிழியாக இருப்பதால் இதை டெராகெர்ட்சு கதிரியக்க மூலமாகப் பயன்படுத்துகிறார்கள்.
இண்டியம் பாசுபைடு அல்லது காலியம் ஆர்சினைடு மீதுள்ள ஒற்றை அடுக்கு இண்டியம் ஆர்சினைடில் குவாண்டம் புள்ளிகளை உருவாக்க முடியும்.
பொருட்களின் பொருத்தமற்ற அணிக்கோவை மாறிலிகள் மேற்பரப்பு அடுக்கில் இழுவிசையை உருவாக்குவதால் குவாண்டம் புள்ளிகள் தோன்றுகின்றன. காலியம் ஆர்சினைடு அணியில் இண்டியம் ஆர்சினைடு புள்ளிகள் இடம்பெற்றுள்ள இண்டியம் காலியம் ஆர்சினைடிலும் குவாண்டம் புள்ளிகளை உருவாக்க இயலும்.
பெருநகர சென்னை மாநகராட்சியின் மண்டலங்கள்
வரலாறு
2011-க்கு முன்னர் சென்னை மாநகராட்சியை விரிவாக்கம் செய்வதற்கும் முன், 174 km2 பரப்பளவு கொண்டிருந்தது; சென்னை மாநகராட்சியுடன் 42 உள்ளாட்சி அமைப்புகளை இணைத்த பின்னர் பெருநகர சென்னை மாநகராட்சியின் பரப்பளவு 426 km2 ஆக இரட்டிப்பு ஆனது.
சென்னை மாநகராட்சியுடன், திருவள்ளூர் மாவட்டத்தின் 7 நகராட்சிகளும், 3 பேரூராட்சிகளும், 13 ஊராட்சி ஒன்றியப் பகுதிகளும் மற்றும் காஞ்சிபுரம் மாவட்டத்தின் 2 நகராட்சிகளும்; 5 பேரூராட்சிகளும், ஊராட்சி ஒன்றியத்தின் 12 கிராம ஊராட்சிகளும் இணைக்கப்பட்டது.
பெருநகர சென்னை மாநகராட்சியுடன் இணைக்கப்பட்ட நகராட்சிகள்
சென்னை மாநகராட்சியுடன் இணைக்கப்பட்ட 9 நகராட்சிகள் விவரம்:ஆலந்தூர், அம்பத்தூர், கத்திவாக்கம், மாதவரம், மதுரவாயல், மணலி, திருவொற்றியூர், உள்ளகரம்-புழுதிவாக்கம் மற்றும் வளசரவாக்கம் ஆகும்.
சென்னை பெருநகர மாநகராட்சியுடன் இணைக்கப்பட்ட 25 கிராம ஊராட்சிகள்
இடையன்சாவடி, சடையன்குப்பம், கடப்பாக்கம், தீயம்பாக்கம், வைக்காடு, மாத்தூர், வடபெரும்பாக்கம், சூரப்பட்டு, கதிர்வேடு, மஞ்சம்பாக்கம், கொசப்பூர், நொளம்பூர், நெற்குன்றம்,ராமாபுரம், முகலிவாக்கம், மௌலிவாக்கம், மணப்பாக்கம், கொட்டிவாக்கம், பாலவாக்கம், காரப்பாக்கம், நீலாங்கரை, ஈஞ்சம்பாக்கம், ஒக்கியம்-துரைப்பாக்கம், மடிப்பாக்கம், ஜல்லடியான்பேட்டை, செம்மண்சேரி, உத்தண்டி.
விரிவாக்கப்பட்ட பெருநகர சென்னை மாநகராட்சி 4.41 மில்லியன் வாக்காளர்களுடன், 15 மண்டலங்களும், 200 வார்டுகளையும் கொண்டுள்ளது. பெருநகர சென்னை மாநகராட்சியுடன் புதிதாக இணைக்கப்பட்ட பகுதிகளை 93 வார்டுகளிலும், பழைய சென்னை மாநகராட்சியின் 155 வார்டுகளை, புதிய 107 வார்டுகளில் நிர்வகிக்கப்படுகிறது. செப்டம்பர் 2011-ன் நிலவரப்படி பெருநகர சென்னை மாநகராட்சியின் 200 வார்டுகளில், 26 வார்டுகள் பட்டியல் சமூகத்திற்கும், பட்டியல் பழங்குடி மக்களுக்கும், 58 வார்டுகள மகளிருக்கும் இடஒதுக்கீடு செய்யப்பட்டுள்ளது.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:சென்னை பகுப்பு:சென்னை மாநகராட்சி பகுப்பு:சென்னை மாவட்டம்
தமிழ்நூல்கள் (வகைப்பாடு, ஒன்பதாம் நூற்றாண்டு)
ஒன்பதாம் நூற்றாண்டில் தோன்றிய நூல்களைக் கால நோக்கிலும், வகைப்பாட்டு நோக்கிலும் இங்குக் காணலாம்.
அடிக்குறிப்பு
பகுப்பு:9 ஆம் நூற்றாண்டுத் தமிழ் நூல்கள்
நீலகிரி உயிர்கோளக் காப்பகம்
நீலகிரி உயிர்கோளக் காப்பகம் மேற்கு தொடர்ச்சி மலைகளில் அமைந்துள்ள ஒரு சர்வதேச உயிர்கோளக் காப்பகம் ஆகும்.இந்த உயிர்கோளக் காப்பகம் யுனெஸ்கோ அமைப்பால் உலகப்பாரம்பரியச் சின்னங்களில் ஒன்றாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது
புவியியல்
நீலகிரி உயிர்கோளக் காப்பகத்தின் மொத்த பரப்பளவு 5,520 சதுர கீ.மீ. ஆகும், இதில் தமிழ் நாட்டில் 2537.6 சதுர கீ.மீ. யும் கர்நாடகாவில் 1527.4 சதுர கீ.மீ. யும் மற்றும் கேரளாவில் 1455.4 சதுர கீ.மீ. யும் உள்ளது. இந்த உயிர்கோளக் காப்பகத்தின் புவி அமைப்பு 11o 36' முதல் 12o 00' வடக்கு அட்சரேகை மற்றும் 76o 00' முதல் 77o 15' கிழக்கு நிரைக்கோடு ஆகும். நடு பகுதி: 11.5°N, 76.625°W
பாதுகாக்கப்பட்ட இடங்கள்
நீலகிரி உயிர்கோளக் காப்பகத்தினுள் அமைந்துள்ள பாதுகாக்கப்பட்ட இடங்கள்
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:தமிழ்நாட்டு சுற்றுச்சூழல்
கூடாட் வானூர்தி நிலையம்
கூடாட் வானூர்தி நிலையம் ; (ஆங்கிலம்: Kudat Airport (KIA); மலாய்: Lapangan Terbang Miri) என்பது மலேசியா, சபா மாநிலத்தின் கூடாட் நகரில் அமைந்துள்ள ஒரு வானூர்தி நிலையம் ஆகும்.
சபா மாநிலத்தின் கூடாட் பிரிவில் வாழும் மக்களுக்கான வானூர்திச் சேவை மையமாக விளங்குகிறது. கூடாட் நகரம் கோத்தா கினபாலுவில் இருந்து 190 கி.மீ. தொலைவில், கூடாட் தீபகற்பத்தில் அமைந்து உள்ளது.
எம். ஜே. கே. சிமித்
பகுப்பு:இங்கிலாந்துத் துடுப்பாட்டக்காரர்கள் பகுப்பு:1933 பிறப்புகள் பகுப்பு:வார்விக்சையர் துடுப்பாட்டக்காரர்கள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:விசுடென் துடுப்பாட்டக்காரர்கள் பகுப்பு:ஆக்சுபோர்டு பல்கலைக்கழகத் துடுப்பாட்டக்காரர்கள் பகுப்பு:ஜென்டில்மென் துடுப்பாட்டக்காரர்கள்
கூடாட் வானூர்தி நிலையம்
போர்னியோ தீவின் உச்ச மட்ட வடக்குப் பகுதி கிராமமான தஞ்சோங் சிம்பாங் மெங்காயாவ் (Tanjung Simpang Mengayau) கிராமத்திற்கு மிக அருகில் இந்த வானூர்தி நிலையம் உள்ளது.
பொது
கூடாட் வானூர்தி நிலையம் ஒரு பழைய இராணுவ வானூர்தி நிலையத்தின் தளத்தில் கட்டப்பட்டது. இரண்டாம் உலகப் போரில் ஜாவா மற்றும் உள்ளூர் ஆட்களின் கட்டாய உழைப்பைப் பயன்படுத்தி, ஜப்பானிய ஏகாதிபத்திய இராணுவம் விமான நிலையத்தைக் கட்டியது.
இரண்டாம் உலகப் போரின் போது, ஓடு பாதை அமைப்பதற்கு, தார் பற்றாக்குறையினால் பவளப் பாறைகளைப் பயன்படுத்தி இருக்கிறார்கள். இந்த நிலையம் கட்டப்படும் போது, கட்டாய உழைப்பின் காரணமாகவும்; மலேரியா நோயினாலும் 50-க்கும் மேற்பட்டவர்கள் இறந்து விட்டார்கள்.
இருப்பினும், மூன்று ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, 1945-ஆம் ஆண்டில் அமெரிக்காவின் B 52 ரக விமானங்களின் குண்டுவீச்சுகளால் ஓடு பாதை பெரிதும் பாதிக்கப்பட்டது. இறுதியில் பயன்படுத்த முடியாத அளவுக்கு சேதமடைந்தது.
விபத்து
ஓடுபாதையில் இருந்து தள்ளிச் சென்று ஒரு வீட்டின் மீது மோதி சேதம் அடைந்தது. இந்த விபத்தில் துணை விமானி உட்பட இரண்டு பேர் இறந்ததாக உறுதி செய்யப்பட்டது.
காட்சியகம்
கூடாட் வானூர்தி நிலையத்தின் சில காட்சிகள்:
மேலும் காண்க
பகுப்பு:சரவாக் பகுப்பு:மலேசிய வானூர்தி நிலையங்கள்
டாக்டர் தர்மாம்பாள் அம்மையார் நினைவு விதவை மறுமண நிதியுதவித் திட்டம்
டாக்டர் தர்மாம்பாள் அம்மையார் நினைவு விதவை மறுமண நிதியுதவித் திட்டம், என்பது தமிழ்நாட்டின் கைப்பெண்களின் மறுமணத்தை ஊக்குவிக்கும் திருமண உதவித் திட்டமாகும். இத்திட்டத்திற்கு டாக்டர் தர்மாம்பாள் நினைவாக, பெயரிடப்பட்டு தமிழக அரசால் நடைமுறைப்படுத்தப்பட்டுவருகிறது.
இத்திட்டத்தில் கணவனை இழந்த பெண்ணிற்கு நடக்கும் திருமணத்துக்கு உதவி தொகை வழங்கப்படும். பெண்ணின் வயது 20 ஆக இருக்க வேண்டும். மணமகனுக்கு இது முதல் திருமணமாகவும், அவருக்கு வயது 40க்கு மிகாமல் இருக்கவேண்டும் குடும்ப ஆண்டு வருமான வரம்பு இல்லை.
உதவித்தொகைக்கான விண்ணப்பத்துடன் கைம்பெண் சான்று, மறுமணம் செய்ததற்கான திருமண அழைப்பிதழ், மணமகன், மனமகள் ஆகிய இருவரின் வயதுச் சான்றுகள், பள்ளி அல்லது கல்லூரி அல்லது பாலிடெக்னிக் மாற்றுச் சான்றிதழ் மற்றும் மதிப்பெண் பட்டியல் நகல் ஆகியவைகளை இணைத்து, திருமணம் முடிந்த நாளிலிருந்து ஆறு மாதங்களுக்குள் திருமண உதவித்தொகைக்கான விண்ணப்பத்தை  மாவட்ட சமூகநல அலுவலர், அலுவலகத்திற்கு அனுப்பவேண்டும்.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:தமிழ்நாடு அரசின் பெண்களுக்கானத் திட்டங்கள்
மேலாரணி ஊராட்சி
மேலாரணி ஊராட்சி (Melarani Gram Panchayat), தமிழ்நாட்டின் திருவண்ணாமலை மாவட்டத்தில் உள்ள கலசப்பாக்கம் வட்டாரத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த ஊராட்சி, கலசபாக்கம் சட்டமன்றத் தொகுதிக்கும் திருவண்ணாமலை மக்களவைத் தொகுதிக்கும் உட்பட்டதாகும். இந்த ஊராட்சி, மொத்தம் 7 ஊராட்சி மன்றத் தொகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. இவற்றில் இருந்து 7 ஊராட்சி மன்ற உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றனர். 2011ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, மொத்த மக்கள் தொகை 2320 ஆகும். இவர்களில் பெண்கள் 1136 பேரும் ஆண்கள் 1184 பேரும் உள்ளனர்.
அடிப்படை வசதிகள்
தமிழ்நாடு ஊரக வளர்ச்சி மற்றும் ஊராட்சித் துறையின் 2015ஆம் ஆண்டுத் தரவின்படி கீழ்க்கண்ட தகவல் தொகுக்கப்பட்டுள்ளது.
சிற்றூர்கள்
இந்த ஊராட்சியில் அமைந்துள்ள சிற்றூர்களின் பட்டியல் :
சான்றுகள்
பகுப்பு:திருவண்ணாமலை மாவட்ட ஊராட்சிகள் பகுப்பு:த. இ. க. ஊராட்சித் திட்டம்
கிரிசமுத்திரம் ஊராட்சி
கிரிசமுத்திரம் ஊராட்சி (Girisamudiram Gram Panchayat), தமிழ்நாட்டின் திருப்பத்தூர் மாவட்டத்தில் உள்ள அலங்காயம் வட்டாரத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த ஊராட்சி, ஆம்பூர் சட்டமன்றத் தொகுதிக்கும் வேலூர் மக்களவைத் தொகுதிக்கும் உட்பட்டதாகும். இந்த ஊராட்சி, மொத்தம் 7 ஊராட்சி மன்றத் தொகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. இவற்றில் இருந்து 7 ஊராட்சி மன்ற உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றனர். 2011ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, மொத்த மக்கள் தொகை 3223 ஆகும். இவர்களில் பெண்கள் 1625 பேரும் ஆண்கள் 1598 பேரும் உள்ளனர்.
சிற்றூர்கள்
இந்த ஊராட்சியில் அமைந்துள்ள சிற்றூர்களின் பட்டியல் :
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:திருப்பத்தூர் மாவட்ட ஊராட்சிகள் பகுப்பு:த. இ. க. ஊராட்சித் திட்டம்
லெனார்ட் கிரீன்வூட்
லெனார்ட் கிரீன்வூட்  Leonard Greenwood , பிறப்பு: மார்ச்சு 25, 1899, இறப்பு: சூலை 26 1982),  இங்கிலாந்து அணியின் துடுப்பாட்டக்காரர். இவர் எந்தவொரு தேர்வுத் துடுப்பாட்டப் போட்டியிலும் கலந்து கொள்ளவில்லை. இருப்பினும் ஐந்து முதல்தர துடுப்பாட்டப் போட்டிகளில் கலந்து கொண்டுள்ளார். 1919-1926 ஆண்டுகளில், முதல்தர துடுப்பாட்டப் போட்டிகளில் பங்குகொண்டார்.
வெளி இணைப்பு
லெனார்ட் கிரீன்வூட் - கிரிக்கட் ஆக்கைவில் விளையாட்டுவீரர் விபரக்குறிப்பு. கடைசியாகப் பார்க்கப்பட்ட திகதி நவம்பர் 21, 2011.
பகுப்பு:இங்கிலாந்துத் துடுப்பாட்டக்காரர்கள் பகுப்பு:1899 பிறப்புகள் பகுப்பு:1982 இறப்புகள் பகுப்பு:ஆக்சுபோர்டு பல்கலைக்கழகத் துடுப்பாட்டக்காரர்கள் பகுப்பு:சாமர்செட் துடுப்பாட்டக்காரர்கள்
அமெரிக்க உள்நாட்டுப் போர்
அமெரிக்க உள்நாட்டுப் போர் (American Civil War, 1861–1865) அல்லது மாநிலங்களுக்கு இடையேயான போர் என்பது ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளுக்கும், தென் மாநிலங்களில், ஜெபர்சன் டேவிஸ் என்பவர் தலைமையில் புதிதாக உருவாக்கப்பட்ட அமெரிக்க மாநிலங்களின் கூட்டமைப்புக்கும் இடையில் நடைபெற்ற ஒரு உள்நாட்டுப் போர் ஆகும்.
குடியரசுக் கட்சியின் வெற்றி
இந்த உடன்பாடு நீண்ட நாட்களுக்கு நிலைக்கவில்லை. ஏனென்றால், அமெரிக்கா மேற்கு நோக்கி அப்போது வளர்ச்சியடைந்து கொண்டிருந்தது. சில ஆண்டுகளில் புதிய மாநிலங்கள் ஒவ்வொன்றாக அமெரிக்கக் குடியரசில் இணைந்துகொண்டிருந்தன. இந்தப் புதிதாய் இணைந்த மாநிலங்களில் பண்ணை அடிமைமுறையைத் தொடர்ந்து செயல்படுத்துவது குறித்து  இரு தரப்பினருக்குமிடையில் மறுபடியும் பிரச்சினைத் தோன்றியது. இந்த நிலையில்தான் அடிமைமுறையானது முற்றிலும் ஒழிக்கப்பட வேண்டுமென்கிற கோட்பாட்டை வலியுறுத்தியவர் ஆப்ரஹாம் லிங்கன் ஆவார். 1860 இல் நிகழ்ந்த அமெரிக்கத் தலைவர் தேர்தலில் குடியரசுக் கட்சி வெற்றி பெற்றதைத் தொடர்ந்து, 1861 இல் அமெரிக்கக் குடியரசின் குடியரசுத் தலைவராகப் பொறுப்பேற்றுக் கொள்ளும் நிலை ஏற்பட்டது. லிங்கன் தலைவரானால் தங்கள் மீதான கட்டுப்பாடுகள் மிகுதியாகுமென்று ஏழு தென் மாநிலங்கள் அச்சப்பட்டன. அவை, லிங்கனை குடியரசுத் தலைவராக ஏற்றுக்கொள்ள மறுத்தன. மேலும், அவை அமெரிக்க ஒன்றியத்திலிருந்து பிரிந்து போவதாகவும் தம்மை அறிவித்துக் கொண்டன. கூட்டமைப்பு (கான்ஃபெடரசி) என்ற பெயரில் நாடு ஒன்றை அத் தென் மாநிலங்கள் ஏற்படுத்திக் கொண்டன. இந்த அறிவிப்பு ஆபிரகாம் லிங்கன் ஆட்சிப்பொறுப்பை ஏற்பதற்கு முன்பு வெளியிடப்பட்டது. அப்படிப் பிரிந்துபோக அவற்றுக்கு உரிமை இல்லை என வடமாநிலங்கள் சொன்னதாலும், ஐக்கிய அமெரிக்கா, இதை ஒரு கிளர்ச்சியாகக் கருதியதாலும், இருதரப்புக்கும் இடையே போர் மூண்டது. இந்தப் போரில் இருதரப்பும் தங்கள் படைகளுக்குத் தலைமை தாங்க அணுகிய ஒரே ஆள் ராபர்ட் ஈ லீ ஆவார்.
போரின் போக்குகள்
கிழக்குப் பகுதியில் கூட்டமைப்பின் தளபதி ராபர்ட் ஈ. லீ (Robert E. Lee), ஐக்கிய அமெரிக்கப் படைகளுக்கு எதிராகப் பல தொடர்ச்சியான வெற்றிகளைப் பெற்றார். எனினும் 1863 ஜூலை மாதத்தில் கெட்டிஸ்பர்க் என்னுமிடத்தில் அவருக்கு ஏற்பட்ட தோல்வி ஒரு திருப்பு முனையாக அமைந்தது. விக்ஸ்பர்க் கையும் (Vicksburg), ஹட்சன் துறையையும் (Port Hudson) யுலிசீஸ் கிராண்ட் (Ulysses S. Grant) கைப்பற்றியதுடன் மிசிசிப்பி ஆற்றின் முழுமையான கட்டுப்பாடு ஐக்கிய அமெரிக்காவிடம் வந்தது. 1864 இல் கிராண்ட் நடத்திய தாக்குதல்களால், லீ, வர்ஜீனியாவின் ரிச்மண்ட்டிலிருந்த கூட்டமைப்பின் தலைநகரைப் பாதுகாத்துக் கொள்ளவேண்டிய நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டார். ஐக்கிய அமெரிக்காவின் தளபதி வில்லியம் ஷெர்மன் (William Sherman) ஜோர்ஜியாவின் அட்லான்டாவைக் கைப்பற்றிக்கொண்டு, ஜோர்ஜியாவின் நூறு மைல் அகலப் பரப்பில் பெரும் அழிவுகளை ஏற்படுத்திய, புகழ் பெற்ற கடல் நோக்கிய படையெடுப்பைத் தொடங்கினார். 1865 ஏப்ரலில் ஆப்பொமாட்டக்ஸ் மாளிகையில் தளபதி கிராண்டின் முன்னிலையில் லீ சரணடைந்ததைத் தொடர்ந்து கூட்டமைப்பின் எதிர்ப்புக்கள் வலுவிழந்தன.
போரின் விளைவுகள்
பிரித்தானியா, பிரான்ஸ் ஆகிய நாடுகளைச் சேர்ந்த வணிக நிறுவனங்கள் கூட்டமைப்புக்குப் போர்க்கப்பல்களையும் பிற தளவாடங்களையும் விற்றன. எனினும், எந்த ஐரோப்பிய நாடும் முறையாகக் கூட்டமைப்பை ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. தளபதிகளான ராபர்ட் ஈ. லீ, ஜோசேப் ஜான்ஸ்டன் ஆகியோரின் படைகள் 1865 ஏப்ரலில் சரணடைந்தபோது கூட்டமைப்பு குலைந்து விட்டது. இதன் கடைசி அமைச்சரவைக் கூட்டம் மே மாதம் ஜார்ஜியாவில் நடைபெற்றது. ஏறத்தாழ எல்லாக் கூட்டமைப்புப் படைகளுமே ஜூன் மாத இறுதியில் சரணடைந்துவிட்டன. அமெரிக்க வரலாற்றிலேயே அதிக தொகையினரைக் காவுகொண்ட இப் போரில் 620,000 படையினரும் எண்ணிக்கை அறியப்படாத குடிமக்களும் இறந்தனர்.வரலாற்று ஜான் ஹட்லெஸ்டோன் என்பவரின் கூற்று படி இறந்தவர்களில் அனைத்து வடக்கு மாகாணத்தைச் சேர்ந்த ஆண்களில் பத்து சதவீதம் 20-45 வயதுடையவர்கள் என்றும் தெற்கு மாகாண வெள்ளையின ஆண்களில் 30 சதவீதம் 18-40 வயதுக்குட்பட்டவர்கள் என்றும் குறிப்பிட்டுள்ளார். இதன் முடிவில் அமெரிக்காவில் அடிமை முறை ஒழிக்கப்படதுடன், ஐக்கிய அமெரிக்க அரசின் கட்டுப்பாடும் வலுப்பெற்றது. எனினும், போரினால் ஏற்பட்ட, தீர்க்கப்படாத சமூக, அரசியல், பொருளாதார மற்றும் இன முரண்பாடுகள் தொடர்ந்தும் சமகால அமெரிக்கச் சிந்தனையைத் தீர்மானித்தன. மேலும், அமெரிக்க உள்நாட்டு போரே முதல் தொழில்துறை சார்ந்த போர் ஆகும்.இப்போரின் போது தான் ரயில்பாதைகள், தந்தி,நீராவி படகுகள், மற்றும் பெருமளவிலான தயாரிக்கப்பட்ட ஆயுதங்கள் ஆகியவை பயன்படுத்தப்பட்டன. பொதுமக்கள் தொழிற்சாலைகள், சுரங்கங்கள், கப்பல் கட்டுமிடங்கள், வங்கிகள், போக்குவரத்து மற்றும் உணவு உற்பத்தி போன்ற பல தொழில்கள் விரிவு படுத்தப்படுவதற்கு காரணமாக அமைந்தது.
இழப்புகள்
1860 ஆம் ஆண்டைய மக்கட்தொகைக் கணக்கெடுப்பின்படி 13 முதல் 43 வயதுடைய வெள்ளையர் ஆண்களில் 8 சதவீதம் பேர் போரில் இறந்தனர். இதில் 6 சதவீதம் வடக்கிலிருந்தும் 18 சதவீதம் தெற்கிலும் வசித்தவர்களாவர். யுத்தத்தின் போது சிறை முகாம்களில் 56,000 படையினர் இறந்தனர். 60,000 ஆண்கள் போரில் தங்கள் கை கால்களை இழந்ததாக மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
ஐக்கிய இராணுவத்தில் ​​பணியாற்றிய இரண்டு மில்லியனுக்கும் அதிகமான 15 சதவிகிதத்தினர் பின்வருமாறு இழப்புகளைச் சந்தித்தனர்.
110,070 பேர் போரின் போது கொல்லப்பட்டனர் (67,000) அல்லது காயங்களால் 43,000 பேர் இறந்தனர் 199,790 பேர் நோய்வாய்ப்பட்டு இறந்தனர். ( அதில் 75 சதவீதம் பேர் போரினால் ஏற்பட்ட நோயாலும், மீதமுள்ள மற்ற நோய்காரணிகளாலும் இறந்தனர்) 24,866 பேர் கூட்டமைப்பு சிறை முகாம்களில் இறந்தனர் 9,058 பேர் விபத்துகளால் அல்லது மூழ்கடித்தல் மூலம் கொல்லப்பட்டனர் 15,741 மற்ற அல்லது வகைப்படுத்தப்பட முடியாத இறப்புகள் 359,528 மொத்த இறப்புகள் கூடுதலாக கடற்படைகளில் 4,523 பேர் கொல்லப்பட்டனர் (போரில் 2,112) மற்றும் 460 கப்பற்படை வீரர்கள் (148 பேர் போரில்) இறந்தனர்
கூட்டமைப்பின் இறப்பு எண்ணிக்கைகளில் கருப்பினத் துருப்புக்கள் 10 சதவிகிதம் ஆவர். அவர்களில் 15 சதவிகிதம் நோயால் இறந்தனர் ஆனால் போரில் கொல்லப்பட்டவர்களில் 3 சதவிகிதத்திற்கும் குறைவானவர்களே. ஆப்பிரிக்க அமெரிக்கர்களிடையே இழப்புகள் அதிகமாக இருந்தன. கடந்த ஒன்றரை ஆண்டுகளில் அனைத்து இறப்புக்களில் இருந்தும், இராணுவத்தில் பதிவுசெய்யப்பட்ட ஏறத்தாழ 20 சதவீத ஆபிரிக்க அமெரிக்கர்கள் உள்நாட்டுப் போரின் போது தங்கள் உயிர்களை இழந்தனர். குறிப்பிடத்தக்க வகையில், கருப்பின வீரர்களின் இறப்பு விகிதம் வெள்ளை வீரர்களைக் காட்டிலும் கணிசமாக உயர்ந்தது.
அடிமை முறை
19 ஆம் நூற்றாண்டில் அமெரிக்காவின் வடபகுதி மாநிலங்கள் பலவும் அடிமைமுறையினை ஒழித்தவர்கள் பட்டியலில் இணைந்தன. [[Image:US Secession map 1865.svg|250px|thumb|left| மாநிலங்கள் மற்றும் ஆட்சிப்பகுதி எல்லைகள், 1864–5.
{{legend|#204A87| ஐக்கிய அமெரிக்க மாநிலங்கள்}}
{{legend|#729FCF| ஐக்கிய அமெரிக்க ஆட்சிப்பகுதிகள்}}
{{legend|#D3D7CF| கேன்சஸ், கேன்சஸ் நெருக்கடிக்குப் பின்னர் சுதந்திர மாநிலமாக ஐக்கிய அமெரிக்காவில் சேர்ந்தது.}}
{{legend|#EDD400| அடிமை முறையை ஏற்றுக்கொண்ட ஐக்கிய அமெரிக்க எல்லை மாநிலங்கள்}}
{{legend|#CE5C00| கூட்டமைப்பு}}
{{legend|#E9B96E| கூட்டமைப்பினால் கோரப்பட்டுச் சில சமயங்களில் அதன் கட்டுப்பாட்டுக்குள் இருந்த பகுதிகள்}}]]
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:விடுதலைப் போர்கள் பகுப்பு:19 ஆம் நூற்றாண்டுப் போர்கள்
முதலாம் விக்டர் (திருத்தந்தை)
திருத்தந்தை முதலாம் விக்டர் (Pope Victor I) என்பவர் கத்தோலிக்க திருச்சபையின் 14ஆம் திருத்தந்தையாகக் கருதப்படுகிறார். இவர் கி.பி. 189இலிருந்து 199 வரை ஆட்சி செய்தார். கத்தோலிக்க திருச்சபை, மரபு வழி திருச்சபை மற்றும் கோப்து திருச்சபை ஆகிய கிறித்தவ பிரிவுகள் முதலாம் விக்டரைப் புனிதராகப் போற்றுகின்றன. அவர்தம் திருவிழா சூலை 28ஆம் நாள் கத்தோலிக்க திருச்சபையால் கொண்டாடப்படுகிறது. கோப்து திருச்சபை இவரை "போக்டோர்" (Boktor) என்னும் பெயரால் அழைக்கிறது.
வரலாற்றுக் குறிப்புகள்
"திருத்தந்தையர் நூல்" (Liber Pontificalis) என்னும் ஏடு தருகின்ற குறிப்புகள்படி, முதலாம் விக்டர் உரோமைப் பேரரசின் கீழ் இருந்த ஆப்பிரிக்க மாநிலத்தில் பிறந்தார். அவர் பெர்பெர் இனத்தவர் என்றும், துனீசியா அவரின் பிறப்பிடம் என்றும் கருதப்படுகிறது. அவர்தம் தந்தை பெயர் பெலிக்சு.
தூனிசு நகரில் அமைந்துள்ள கத்தோலிக்க மறைமாவட்ட கோவிலில் இடது பீடத்தில் பதிகைக் கல்லால் அமைந்த இவரது ஓவியம் உள்ளது.
இவரது ஆட்சிக் காலம்
இவர் திருத்தந்தையாக ஆட்சி செய்த காலம் குறித்து பண்டைய ஆசிரியர்கள் நடுவே பல கருத்துகள் உள்ளன. யூசேபியஸ் கூற்றுப்படி, இவர் கோம்மொதுஸ் பேரரசனின் பத்தாம் ஆட்சி ஆண்டில் (கிபி. 189) பதவி ஏற்றார். லிப்சியுஸ் என்பவர் இது சரியான ஆண்டு என்று கருதுகிறார். ஜெரோம் என்பவர் விக்டர் ஆட்சி தொடங்கியது செப்திமுஸ் செவேருஸ் பேரரசனின் முதலாம் ஆட்சி ஆண்டு (அதாவது கிபி 193) என்று கூறுகிறார்.
பொதுவாக ஏற்கப்பட்ட கருத்துப்படி, முதலாம் விக்டர் 189இலிருந்து 199 வரை திருத்தந்தையாக ஆட்சி செய்தார்.
உரோமைப் பேரரசோடு உறவு
கோம்மொதுஸ் பேரரசனின் இறுதி ஆட்சி ஆண்டுகளின் போதும் (கிபி 180-192), செப்திமுஸ் செவேருஸ் ஆட்சியின் தொடக்க காலத்திலும் (கிபி 192) உரோமைத் திருச்சபை அரசு அடக்குமுறைக்கு ஆளாகாமல் அமைதியாகச் செயல்பட முடிந்தது.
கோம்மொதுஸ் பேரரசன் கிறித்தவ திருச்சபை குறித்து நல்லெண்ணம் கொண்டதற்கு மார்சியா (Marcia) என்னும் பெண்மணி காரணமாக இருந்திருக்கலாம். புனித இப்போலித்து என்பவர் கூற்றுப்படி, அப்பெண்மணி ஒருவேளை கிறித்தவராக இருந்திருக்கலாம், அல்லது கிறித்தவம் மட்டில் மதிப்புக்கொண்டவராய் இருந்திருக்கலாம். அவர் ஒருநாள் திருத்தந்தை விக்டரை அரச அரண்மனைக்கு அழைத்து, அவரிடமிருந்து ஒரு பெயர்ப்பட்டியல் கேட்டார். சார்தீனியா தீவில் அமைந்திருந்த சுரங்கங்களில் கட்டாய வேலை செய்ய அனுப்பப்பட்டிருந்த கிறித்தவர்களை விடுதலை செய்யவே அப்பட்டியலை மார்சியா கேட்டார்.
கிறித்தவர்களுக்கு எதிராக இழைக்கப்பட்ட கொடுமைகள் தொடர்பாக உரோமை ஆயருக்கும் பேரரசுக்கும் ஏற்பட்ட முதல் தொடர்பு இதுவே எனத் தெரிகிறது. தம்மிடம் கேட்கப்பட்ட பெயர்ப்பட்டியலை விக்டர் கொடுத்தார். அரசு அனுமதியோடு மார்சியா ஹையசிந்த் என்னும் திருப்பணியாளரை சார்தீனியாவுக்கு அனுப்பி அங்குக் கட்டாய வேலை செய்த கிறித்தவர்களை விடுதலை செய்ய வழிவகுத்தார்.
முதலாம் விக்டர் காலத்தில் கிறித்தவ திருச்சபை வளர்ச்சி கண்டது. பல கிறித்தவர்கள் உரோமைப் பேரரசில் உயர் பதவிகள் வகித்தனர் என்று இரனேயுஸ் குறிப்பிடுகிறார். செப்திமுஸ் செவேருஸ் மன்னனுக்குக் குணமளித்த புரோக்குலஸ் (Proculus) என்பவர் அரசவையில் பதவி வகித்தார் என்று தெர்த்தூல்லியன் எழுதுகிறார்.
இயேசுவின் உயிர்த்தெழுதல் கொண்டாடுவது பற்றிய விவாதம்
விக்டர் திருத்தந்தையாகப் பதவி ஏற்குமுன், திருத்தந்தை அனிசேட்டஸ் காலத்தில் எழுந்த ஒரு பிரச்சினை திருத்தந்தை முதலாம் விக்டர் காலத்திலும் தலைதூக்கியது. அதாவது, இயேசு சாவினின்று உயிர்த்தெழுந்த நிகழ்ச்சியை ஒவ்வொரு ஆண்டும் எந்த நாளில் கொண்டாடுவது என்பது பிரச்சினை. இதில் மேற்கு (உரோமை) திருச்சபைக்கும் கிழக்கு திருச்சபைக்கும் இடையே வேறுபாடு நிலவியது. உரோமையில் அவ்விழா நிசான் மாதத்தில் ஒரு ஞாயிற்றுக் கிழமைதான் கொண்டாடப்பட்டது. கிழக்கு சபையோ, இயேசுவின் உயிர்த்தெழுதல் விழாவை நிசான் மாதம் 14ஆம் நாள் (அது ஞாயிறாயினும் சரி, வேறு நாளாயினும் சரி) கொண்டாடியது. இது யூதர்களின் பாஸ்கா விழா முறையைப் பின்பற்றி நிகழ்ந்தது.
இக்கொண்டாட்டம் பற்றி ஒத்த கருத்து உருவாக்கும் முயற்சி திருத்தந்தை அனிசேட்டஸ் காலத்தில் நிகழ்ந்தது. அவர் கீழைச் சபைத் தலைவராகிய பொலிக்கார்ப்பு என்பவரை உரோமையில் சந்தித்துப் பேசியும் ஒத்த கருத்து உருவாகவில்லை. ஆயினும், கீழைச் சபை தன் வழக்கப்படி அக்கொண்டாட்டத்தைத் தொடரலாம் என்று அனிசேட்டஸ் ஏற்றுக்கொண்டார்.
முதலாம் விக்டர் காலத்தில் நிலைமை மாறத் தொடங்கியது. ஆசியப் பகுதிகளிலிருந்து உரோமையில் குடியேறிய கிறித்தவர்கள் தங்கள் வழக்கப்படி இயேசுவின் உயிர்த்தெழுதல் விழாவை உரோமையிலும் நிசான் மாதம் 14ஆம் நாள் கொண்டாடத் தொடங்கினர். உரோமையில் அவ்விழா இயேசு உயிர்த்தெழுந்த நாளாகிய ஞாயிறன்றுதான் கொண்டாடப்பட வேண்டும் என்று விக்டர் வலியுறுத்தினார்.
உடனே திருத்தந்தை விக்டர் உரோமைப் பகுதியில் இருந்த ஆயர்களை மன்றமாகக் கூட்டினார். அதுபோலவே வேறு இடங்களிலும் ஆயர்கள் கூடி ஆலோசித்து கருத்துத் தெரிவிக்குமாறு கேட்டார். பாலஸ்தீனாவில் செசரேயா நகர் தியோபிலசு என்பவர் மன்றத்துக்குத் தலைமை தாங்கினார். போந்துஸ் நகரில் பால்மா என்னும் ஆயர் தலைமை தாங்கினார். லியோன் நகர ஆயர் இரனேயுஸ் கால்லிய (பிரான்சு) பகுதி மன்றத்துக்குத் தலைமை தாங்கினார். மேலும் ஓஸ்ரேன், கொரிந்து போன்ற நகரங்களிலும் மன்றங்கள் நடந்தன. இவ்வாறு அக்காலத்தில் திருச்சபை பரவியிருந்த அனைத்து இடங்களிலிருந்தும் கருத்துப் பெறப்பட்டது. அனைவருமே, இயேசுவின் உயிர்த்தெழுதல் விழா ஞாயிற்றுக் கிழமைதான் கொண்டாடப்பட வேண்டும் என்று கருத்துத் தெரிவித்தனர்.
திருச்சபை அனைத்திற்கும் தலைவர் என்னும் முறையில் விக்டர் கீழைத் திருச்சபை ஆயர்களைத் தொடர்பு கொண்டு, அவர்களும் இயேசுவின் உயிர்த்தெழுதல் விழாவை உரோமை வழக்கப்படி கொண்டாட வேண்டும் என்று அறிவுறுத்தினார். அம்முறையை ஏற்காதவர்கள் திருச்சபையின் ஒன்றிப்பிலிருந்து விலக்கப்படுவர் என்றும் எச்சரித்தார்.
திருத்தந்தை விக்டரின் ஆட்சியில் ஆசிய ஆயர்கள் நிலை என்னவாயிற்று என்பது தெரியவில்லை. எவ்வாறாயினும், கிபி மூன்றாம் நூற்றாண்டில் இயேசுவின் உயிர்த்தெழுதலை ஞாயிறன்று கொண்டாடும் பழக்கம் படிப்படியாகத் திருச்சபை முழுவதிலும் பரவியது.
கிரேக்க மொழியிலிருந்து இலத்தீன் மொழிக்கு மாறுதல்
திருத்தந்தை விக்டர் காலத்தில் நடந்த இன்னொரு முக்கிய நிகழ்வு திருச்சபையில் பயன்படுத்திய மொழி சார்ந்ததாகும். பண்டைய கிறித்தவ அறிஞர் புனித ஜெரோம் கூற்றுப்படி, "உரோமை நகரின் பதின்மூன்றாம் ஆயர் விக்டர், இயேசுவின் உயிர்த்தெழுதல் கொண்டாடப்பட வேண்டிய நாள் குறித்து எழுதினார்; செவேருஸ் மன்னன் காலத்தில் பத்து ஆண்டுகள் திருத்தந்தையாக ஆட்சிசெய்தார்".
இருப்பினும் திருப்பலியை இலத்தீன் மொழியில் கொண்டாடும் வழக்கம் கிபி 230 அளவில்தான் உறுதியாக நிலைபெற்றது.
மேல்பட்டாம்பாக்கம் சிவலோகநாதர் கோயில்
வரலாறு
இக்கோயில் பதினாறாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது. இக்கோயிலுக்குத் தலவரலாறு உண்டு.
பூசைகள்
இக்கோயிலில் காமிகாகம முறைப்படி இரண்டு காலப் பூசைகள் நடக்கின்றன. ஆடி மாதம் ஆடிப்பூரம் திருவிழா முக்கிய திருவிழாவாக நடைபெறுகிறது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:கடலூர் மாவட்டத்திலுள்ள சிவன் கோயில்கள் பகுப்பு:சரி பார்க்க வேண்டிய தானியக்கக் கோயில் கட்டுரைகள்
சிறுநீர்ப்பை இறக்கம்
சிறுநீர்ப்பை இறக்கம் (cystocele) என்பது ஒரு பெண்ணின் சிறுநீர்ப்பை அவளது பிறப்புறுப்புக்குள் இடம்பெயர்ந்து தொங்கிவிடும் மருத்துவ நிலையை குறிக்கிறது. . சிலருக்கு நோயின் அறிகுறிகள் எதுவும் தெரியாமல் இருக்கலாம். மற்றவர்களுக்கு சிறுநீர் கழிப்பதில் பிரச்சினை, கட்டுப்பாடிழந்த சிறுநீர்ப்போக்கு, சிறுநீர் அடங்காமை போன்ற அறிகுறிகள் தெரியலாம். இதனால் சிறுநீர்ப்பாதைத் தொற்று மற்றும் சிறுநீர் தக்கவைக்க இயலாமை போன்ற சிக்கல்கள் உண்டாகும். . மேலும் சிறுநீர்ப்பை இறக்கமும் பிறப்புறுப்பில் அது தொங்கிவிடுவதும் ஒரே நேரத்தில் ஒன்றாகவே நிகழ்கின்றன. . சிறுநீர்ப்பை இறக்கம் வாழ்க்கைத் தரத்தை எதிர்மறையாக பாதிக்கிறது. .
குழந்தைப்பிறப்பு, மலச்சிக்கல், நாள்பட்ட இருமல், கனமான பொருள்களைத் தூக்குதல், கருப்பை நீக்க அறுவை சிகிச்சை மரபியல் போன்றவை சிறுநீர்ப்பை இறக்கம் ஏற்படக் காரணங்களாக கூறப்படுகின்றன. அதிக உடல் எடை கொண்ட பெண்களுக்கும் இந்த நோய் தோன்றுகிறது. இந்நோயால் சிறுநீர்ப்பை மற்றும் யோனிக்கு இடையில் இருக்கும் தசைகள் மற்றும் இணைப்பு திசுக்கள்  பலவீனப்படுகின்றன. பொதுவாக வெளிப்படும் அறிகுறிகள் மற்றும் பரிசோதனையை அடிப்படையாகக் கொண்டு நோயறிதல் செய்யப்படுகிறது.
சிறுநீர்ப்பை இறக்க நோய் அறிகுறிகள் தெரிந்தால் அப்பெண் கனமான பொருட்களைத் தூக்குதல் அல்லது கடினமான வேலைகளைத் தவிர்ப்பது நல்லது. . மிக உறுதியான நோய் அறிகுறிகளைக் கொண்டவர்கள் யோனிக்குள் தக்கை வளையச் சிகிச்சை, இடுப்புத் தசை பயிற்சிகள் அல்லது அறுவை சிகிச்சை போன்ற சிகிச்சைகள் பரிந்துரைக்கப்படுகின்றன. கோல்போராஃபி என்ற பெயரால் அழைக்கப்படும் யோனித்தையல் முறையே இந்த அறுவை சிகிச்சையாகும். பெண்களின் வயதுக்கு ஏற்ப இந்த நோயின் நிலை மிகவும் பொதுவானதாகிறது. மேலும் 50 வயதிற்கு மேற்பட்ட பெண்களில் மூன்றில் ஒரு பகுதியினர் இந்நோயினால் பாதிக்கப்படுகின்றனர்.
அறிகுறிகள்
சிறுநீர்ப்பை இறக்க நோயின் அறிகுறிகள் பின்வருமாறு: பெண்களின் சிறுநீர்ப்பை அதன் இயல்பான நிலையில் இருந்து யோனிக்கு கீழ் இறங்கி தொங்கி விடுதலால் சிறுநீர் கழிப்பதில் கடினமான உணர்வு மற்றும் சிறுநீர்ப்பையில் சிறுநீர் கழித்த பின்பும் முழுமையாக சிறுநீர் கழிக்கப்படாத உணர்வும் உண்டாகும்.
நோயின் விளைவுகள்
சிறுநீர்ப்பை இறக்கம் நோயினால் சிறுநீர் தக்கவைக்க இயலாமை, சிறுநீர் பாதை நோய்த்தொற்றுகள் மற்றும் சிறு நீர் கட்டுப்படுத்த இயலாமை போன்ற பாதிப்புகள் ஏற்படும். முன்புற யோனி சுவர் உண்மையில் யோனியின் திறப்பில் இறங்கி நீண்டுள்ளது. இது பாலியல் செயல்பாடுகளில் தலையிடக்கூடும். சிறுநீரைத் தக்கவைத்துக்கொள்பவர்களுக்கு தொடர்ச்சியான சிறுநீர் பாதை நோய்த்தொற்றுகள் பொதுவானவையாகும். கூடுதலாக சிறுநீர்ப்பை இறக்க நோய்க்கு சிகிச்சையளிக்க முடியும் என்றாலும் சிகிச்சைகள் சில சிக்கலான அறிகுறிகளைப் போக்காது, இதனால் அப்பெண்களின் வாழ்க்கைத் தரம் பாதிக்கக்கூடும். அவர்கள் வீட்டைவிட்டு பொது இடங்களுக்கு செல்வதைத் தவிர்த்து வாழ்கிறார்கள்.