cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
நேர்பாலீர்ப்பு
நேர்பாலீர்ப்பு (Homosexuality), ஒருபாலீர்ப்பு, தன்பாலின ஈர்ப்பு அல்லது ஓரினச்சேர்க்கை என்பது ஆணுக்கும் ஆணுக்குமிடையே அல்லது பெண்ணுக்கும் பெண்ணுக்குமிடையே ஏற்படும் பாலீர்ப்பைக் குறிக்கும்.
அண்மையகம் (கோட்டுருவியல்)
அண்மையகக் குறியீடு தூண்டப்பட்ட உட்கோட்டுருவைக் குறிப்பதற்குப் பதிலாக அடுத்துள்ள கணுக்களின் கணத்தைக் குறிக்கவும் பயன்படுத்தப்படலாம். திறந்த/மூடிய என்று குறிப்பிட்டுச் சொல்லப்படாமல், அண்மையகம் என்று மட்டும் குறிப்பிடப்படுமானால் அது திறந்த அண்மையகத்தையே குறிக்கும்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:கோட்டுருவியல்
நேர்பாலீர்ப்பு
நேர்பாலீர்ப்பு என்பது மனிதர்கள், விலங்குகள், பறவைகள் உட்பட காலம் தோன்று இயற்கையாக இருந்து வந்துள்ளது என்பதற்கு அறிவியல்பூர்வமாக ஆதாரம் உள்ளது, ஆனால் பொதுவாக சில மதங்களின் செயற்பாட்டால் சமூகங்களில் வெறுப்பிற்குரிய விடயமாக அணுகப்பட்டது. இன்றளவும் இஸ்லாமிய அல்லது கிறிஸ்தவ மதத்தை தனது நாட்டின் முதல் மதமாக ஏற்ற நாடுகளில் நேர்பாலீர்ப்பு என்பது அவமானகரமான விடயமாகவும் சட்டவிரோதமானதாகவும் உள்ளது.
செப்டம்பர் 6, 2018 ஆம் ஆண்டு இந்திய உச்சநீதிமன்றம் நேர்பாலீர்ப்பு குற்றமற்றது என்று தீர்ப்பு வழங்கியது. இலங்கையில் அடிப்படையில் நேர்பாலீர்ப்பு குறித்த வழக்குகள் பதிவது அரிது. எனினும் அந்நாட்டு உச்சநீதிமன்றதில் இதுகுறித்த தீர்ப்பு எதுவும் இதுவரை வந்தது இல்லை.
வரலாறு
ஹோமோ செக்ஸ் என்ற சொல்லின் அடிப்படை கிரேக்கச் சொல்லான "ஹோமோ"விலிருந்து வந்ததாகும். கி.பி 1869ல் ஜெர்மனி உளவியல் நிபுணர் கார்ல் மரியா பென் கெர்ட் என்பவர் நேர்பாலீர்ப்பை ஹோமோ செக்ஸ் என்று அழைத்தார். கிரேக்க நாகரீகத்தில் நேர்பாலீர்ப்பைப் போற்றியமைக்கான ஆதாரங்கள் உள்ளன. கிரேக்க தத்துவ ஞானி பிளாட்டோ தன்னுடைய நூலில் நேர்பாலீர்ப்பு உள்ள ஆண்களே வீரம் நிறைந்தவர்களாக இருப்பர் என்று தெரிவிக்கின்றார். கிரேக்க தொன்மவியலில் கிரேக்க கடவுளர்களிடையே நேர்பாலீர்ப்பு இருந்தமையும் குறிப்பிடத்தக்கது. அதனால் கிரேக்கத்தில் ஆண் ஓரினச்சேர்க்கையை மிகவும் பெருமைக்குரிய விஷயமாக வீரர்கள் நினைத்தார்கள்.
நான்காம் நூற்றாண்டில் இந்நிலை மாறியது, நேர்பாலீர்ப்பு இயற்கைக்கு விரோதமானதாகவும், இறைவனுக்கு எதிரானதாகவும் கருத்து பரவத்தொடங்கியது. இன்றுவரை கொடுமையான தண்டனைகளையும், மரண தண்டனையையும் தரக்கூடிய குற்றமாக கருதப்படத் தொடங்கியது இந்தகாலத்தில்தான். பாலுறவு என்பது குழந்தை பெறுவதற்காகவே; குழந்தை பெறமுடியாத பாலுறவுகள் தேவையற்றது என்ற எண்ணமே நேர்பாலீர்ப்பை வெறுக்கும் தன்மைக்கு முக்கிய காரணமாகும். மாவீரன் நெப்போலியன் 1804ல் வயதுக்கு வந்த இருவர் நேர்பாலீர்ப்பில் ஈடுபடுதல் குற்றமற்றது என சட்டமியற்றினார்.
இந்தப் பால்நிலை வகுபாடானது 60களில் இடம்பெற்ற ஸ்ரோன்வோல் கலவரங்களைத் தொடர்ந்து பொதுச் சமூகங்களில் தனக்கான அங்கீகாரத்தைப் பெற்று வருகிறது. பல நாடுகள் நேர்பாலீர்ப்பைச் சட்டபூர்வமானதாய் அங்கீகரித்துள்ளன.
நேர்பாலீர்ப்புள்ள ஒரு ஆண், மற்றொரு ஆணுடன் பாலுறவு கொள்வதை ஆங்கிலத்தில் gay என்கிறார்கள். அதுபோல ஒரு பெண் மற்றொரு பெண்ணுடன் பாலுறவு கொள்வதை lesbian என்கிறார்கள். இவற்றை தமிழில் மகிழ்வன், மகிழினி என்று சுட்டுகிறார்கள். இந்த நேர்பாலீர்ப்பை விரும்பும் நபர்கள் சிலர் இருபாலீர்ப்பை விரும்பும் நபர்களாக இருக்கவும் வாய்ப்புண்டு.
ஆப்பிரிக்கா
வரலாற்றில் முதல் நேர்பாலீர்ப்பாளராக கி.மு. 2400ல் வாழ்ந்த Khnumhotep மற்றும் Niankhkhnum ஆகிய நேர்பாலீர்ப்பு ஆண்கள் கருதப்பெறுகின்றனர்.
அமெரிக்கா
2004 ம் ஆண்டு சான் பிரான்சிஸ்கோ நகர மேயர் கவின் நெவ்சம் (Gavin Newsom) முதல் முறையாக கலிஃபோர்னியா மாகாணத்தில் ஒரு லெஸ்பியன் தம்பதிக்கு திருமண உரிமத்தை வழங்கினார். ஆனால் இந்த முயற்சிகள் தொடரவில்லை. சட்டப்படி நேர்பாலீர்ப்புடையோர்களின் திருமணம் அங்கீகரிக்கப்படவில்லை. நியூ யார்க்கில் நிகழ்ந்த ஸ்டோன்வால் கிளர்ச்சிதான் (Stonewall riots) உலகில் முதல் முதலாக நேர்பாலீர்ப்புடையோருக்காக நடைபெற்ற மிகப் பெரிய புரட்சி. ஜூன் 28, 1969 அன்று ஸ்டோன்வால் விடுதியில் நேர்பாலீர்ப்புடையவர்களுக்கு எதிராக காவல்துறை தாக்குதல் தொடுத்தபோது, அவர்கள் வெகுண்டு எழுந்து கலகத்தில் ஈடுபட்டனர். இந்த எதிர்ப்பு அலையலையாகப் பரவி உலக கவனத்தை ஈர்த்தது. நேர்பாலீர்ப்புடையோர் சமூகத்திலிருந்து முதல் முறை வெளிப்படையாக அமெரிக்க அரசியலில் உயர் பதவி வகித்தவர் ஹார்வே மில்க். சான் பிரான்சிஸ்கோ மாகாணத்தின் நகர மேற்பார்வையாளராக இவர் பணியாற்றினார். நேர்பாலீர்ப்புடையோருக்கு வேலை வாய்ப்புகள் அளிக்கும் வகையில் ஓர் அரசாணையை பிரகடனப்படுத்தினார். நேர்பாலீர்ப்புடையோருக்காக 1978ல் சான் பிரான்சிஸ்கோவில் நிகழ்ந்த பிரம்மாண்டமான திருவிழாவில் முதல் முறையாக 2,50,000 பேர் கலந்து கொண்டனர். பாலியல் ரீதியான பாகுபாடுகளைத் தவிர்க்கும் சட்டங்களை 21 அமெரிக்க மாகாணங்களும், பாலின ரீதியான பாகுபாடுகளைத் தவிர்க்கும் சட்டங்களை வாஷிங்டன் உள்ளிட்ட 16 மாகாணங் களும் நிறைவேற்றியுள்ளன. வாஷிங்டன் உள்ளிட்ட 6 மாகாணங்களில் ஒரு பால் திருமணங்கள் அங்கீகரிப்பட்டுள்ளன. 1982ல் அமெரிக்க மாகாணமான விஸ்கான்சினில் முதல் முறையாக பாலியல் ரீதியான பாகுபாடு தடை செய்யப்பட்டது. தொடர்ந்து 1984ம் ஆண்டு கலிஃபோர்னியாவில் உள்ள பெர்க்கலி நகரத்தில் நேர்பாலீர்ப்புடையவர்களுக்கான மருத்துவக் காப்பீட்டுத் திட்டம் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. வெர்மோன்ட் மாநிலத்தில் 2000ம் ஆண்டு, நேர்பாலீர்ப்புடையவர்களுக்கான திருமணம் அங்கீகரிக்கப்பட்டது ஐக்கிய அமெரிக்கப் பேரவையின் எம். பியான பெர்னிபிராங்க் மற்றும் ஜிம்ரெய்டி ஆகியோர் ஜூலை 7 2012ல் திருமணம் செய்துகொண்டனர். இதன் மூலம் அமெரிக்க அரசியல் வரலாற்றில் முதன்முறையாக பேரவை எம்.பி. நேர்பாலீர்ப்புத் திருமணம் செய்து கொண்டதாக பூஸ்டன் குளோப் நாளிதல் செய்தி வெளியிட்டுள்ளது.
பாகிஸ்தான்
பாகிஸ்தானைச் சார்ந்த ரெஹனா கவுசார் மற்றும் சோபியா கமர் ஆகிய இரு பெண்களும் நேர்பாலீர்ப்பு இணை ஆவர். இவர்கள் வரலாற்றின் முதல் இசுலாமிய நேர்பாலீர்ப்பாளர்களாகக் கருதப்பெறுகின்றனர்.
நேர்பாலீர்ப்புக்கான காரணங்கள்
[[படிமம்:World laws pertaining to homosexual relationships and expression.svg|thumb|350px|
தற்பால்சேர்க்கை சட்ட உடன்பாடு {{legend|#002255|தற்பால் திருமணங்கள்}} {{legend|#0066FF|தற்பால் சேர்ந்து வாழ்தல்}} {{legend|#CCCCCC|தற்பால் சேர்ந்து வாழத்தடை}} {{legend|#9900CC|பன்னாட்டு மணச்சான்றிதழ் அங்கீகாரம்}} தற்பால்சேர்க்கை சட்ட எதிர் {{legend|#f9dc36|குறைந்த தண்டனை}} {{legend|#ec8028|அதிக தண்டனை}} {{legend|#e73e21|ஆயுட்கால சிறை}} {{legend|#8c210f|மரண தண்டனை}}]]
நேர்பாலீர்ப்பு விருப்பத்திற்கு மரபியல் கோட்பாடு, ஹார்மோன் கோட்பாடு, சைக்கோ அனலிடிக்கல் தியரி, பியர் இன்ஃபுளுயன்ஸ் தியரி என்ற நான்கு கோட்பாடுகள் இருந்தாலும் மருத்துவ ஆய்வுகள் ஏற்கவில்லை.
உலகில் நான்கு சதவீத மக்கள் நேர்பாலீர்ப்பை விரும்புகின்றார்கள். இவர்களின் வளர்ப்பிற்கும் இந்த தற்பால்சேர்க்கை விருப்பத்திற்கும் எந்த தொடர்பும் இல்லை. இந்த பாலியல் தேர்வானது, குறிப்பிட்ட சில குடும்பங்களில் வழிவழியாக தொடர்வதையும், இரட்டையர்களின் தேர்வுகள் ஒரேமாதிரியாக இருப்பதையும் ஆய்வாளர்கள் குறிப்பிடுகின்றார்கள். எனவே நேர்பாலீர்ப்பு விருப்பம் வளர்ப்பினால் ஏற்படுதில்லை என்று லண்டன் உளவியல் மையத்தின் ஆய்வாளர் க்லென் வில்சன், கிழக்கு லண்டன் பல்கலைக்கழக உளவியல் உயிரியலாளர் காசி ரகுமான் ஆகியோர் தெரிவிக்கின்றனர்.
நேர்பாலீர்ப்பில் ஈடுபடாத, ட்ரோசோக்பிலா எனும் பூச்சியில் மரபணுவை மாற்றி சோதித்தபோது, அவை நேர்பாலீர்ப்பில் ஈடுபாடுடன் இருப்பதை கண்டறிந்தனர்.
நேர்பாலீர்ப்பின் வகைகள்
ஆண் நேர்பாலீர்ப்பின் செயல்பாடுகளின் அடிப்படையில் அதில் ஈடுபடுகின்றவர்கள் இரு வகைகளாகப் பிரிக்கப்பெறுகிறார்கள்.
மிருகங்களிடையே நேர்பாலீர்ப்பு
முற்காலத்தில் நேர்பாலீர்ப்பு ஒரு மனநோய் என்றும், குறைபாடு என்றும் அமெரிக்க மனவியல் கூட்டமைப்பு போன்றவை கருதி வந்தன. ஆனால் 1973ல் ஆய்வுகளின் மூலம் நேர்பாலீர்ப்பு இயற்கையானது என்பதை அறிந்து, இது இயற்கையான உணர்வே என வெளிப்படுத்தினர். சீனாவின் சென்னோங்கியா பகுதியில் உள்ள தங்கநிறக் குரங்குகளை கண்காணித்ததில், அவை நேர்பாலீர்ப்பில் ஈடுபடுவதை அறிந்துகொண்டனர். அதோடு டால்பின்கள், லேமன் அல்பாற்றாஸ்கள், பூனைகள் போன்ற விலங்குகளும் நேர்பாலீர்ப்பில் ஈடுபடுதை ஆய்வுகளின் மூலம் கண்டறிந்துள்ளார்கள்.
இந்து மதம்
இந்து மதத்தின் ஒழுக்கக் கோட்பாடுகள் ஸ்மிருதி எனும் நூல்களின் அடிப்படையில் நிர்ணயம் செய்யப்படுகிறது. இந்த ஸ்மிருதிகள் காலத்திற்கு தக்கவாறு மாறுகின்றவை. மனுஸ்மிருதி நேர்பாலீர்ப்பில் ஈடுபடுபவர்கள் குளித்தாலே போதும் என்று கூறுகிறது. வாத்ஸ்யாயனரின் காமசாத்திரம் நூலில் நேர்பாலீர்ப்பாளர்களின் திருமணங்கள் பற்றிய குறிப்புகள் உள்ளன.
பாற்கடலில் கிடைக்கப்பெற்ற அமுதத்தினை தேவர்களுக்கும், அசுரர்களுக்கும் பிரித்துதருவதற்காக திருமால் மோகினி அவதாரமெடுத்தார். அதனை காணாத சிவபெருமான் மீண்டும் திருமாலை மோகினி அவதாரம் எடுக்கச்சொன்னார். அந்த மோகினியின் அழகில் மயங்கிய சிவன் அவளுடன் உறவுகொண்டதாகவும், அதனால் ஐயப்பன் பிறந்ததாகவும் ஒரு தொன்மக் கதை உள்ளது. சிலர் இதனை கடவுள்களின் நேர்பாலீர்ப்பு கதையாகக் கருதுகிறார்கள்.
கிறிஸ்துவம்
ஜான் பாஸ்வெல் என்ற வரலாற்று ஆசிரியர் நேர்பாலீர்ப்பு கிறித்துவத்தின் தொடக்ககாலத்தில் எதிர்க்கப்பெறவில்லை என்கிறார். ஆனால் மதரீதியான எதிர்ப்பு மிகவேகமாக பரவியது, செயின்ட் அகஸ்டின் மற்றும் செயின்ட் தாமஸ் ஆக்வீனாஸ் என்ற மதகுருமார்களின் கூற்றுப்படி, குழந்தை பெற தகுதியற்ற நேர்பாலீர்ப்பு இயற்கைக்கு விரோதமாக இருந்தமையும், நேர்பாலீர்ப்பு ஒரு குறைபாடு என்ற மருத்துவதுறையின் அப்போதைய கண்ணோட்டமும் இந்த எதிர்ப்பினை வலுப்பெறச் செய்தன.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:தற்பால்சேர்க்கை பகுப்பு:பாலினம் பகுப்பு:ந.ந.ஈ.தி
திவ்யா மதர்னா
திவ்யா மதர்னா (Divya Maderna) என்பவர் இராசத்தானைச் இந்திய அரசியல்வாதி ஆவார். இவர் இந்தியத் தேசிய காங்கிரசு உறுப்பினராக உள்ளார். மதர்னா 2018ஆம் ஆண்டு தேர்தலில் ஓசியன் தொகுதியின் சட்டமன்ற உறுப்பினராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.
வாழ்க்கை
மதர்னா அரசாங்க அமைச்சர் மகிபால் மதர்னா மற்றும் லீலா மதர்னாவின் மகள் ஆவார். இவரது தாத்தா பரசுராம் மதேர்னாவும் அரசியல்வாதி ஆவார். இராசத்தான் சட்டமன்றத்தில் அமைச்சராக பணியாற்றினார்.
மதர்னா இங்கிலாந்தின் நாட்டிங்ஹாம் பல்கலைக்கழகத்தில் பொருளாதாரத்தில் முதுகலைப் பட்டம் பெற்றார். 2010-ல், தனது 26 வயதில், சோத்பூரில் உள்ள ஒசியனில் நடந்த மாவட்ட குழுத் தேர்தலில் இவர் போட்டியிட்டு வெற்றி பெற்றார். இவர் 2018ஆம் ஆண்டு இராசத்தான் சட்டமன்றத் தேர்தலில் இந்தியத் தேசிய காங்கிரசின் சார்பில் சோத்பூரின் ஓசியனில் போட்டியிட்டு வெற்றி பெற்றார்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:ஜோத்பூர் மாவட்ட நபர்கள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:1984 பிறப்புகள் பகுப்பு:ராஜஸ்தான் அரசியல்வாதிகள்
தோனெத்ஸ்க்
தோனெத்ஸ்க் (Donetsk, Донецьк; Доне́цк) உக்ரைன் நாட்டின் கிழக்கில் அமைந்த தோனெத்ஸ்க் மாகாணத்தின் தலைநகரம் ஆகும். கல்மியசு ஆற்றின் கரையில் அமைந்துள்ள தோனெத்ஸ்க் நகரம், உக்ரைனின் பொருளியல், தொழில் மற்றும் அறிவியல் மையமாக விளங்குகிறது. பல நிறுவனங்களில் பணிபுரியும் ஏராளமான திறன்மிகு தொழிலாளர்கள் இந்நகரத்தில் வாழ்கின்றனர்.
இந்நகரம் 1869ஆம் ஆண்டில் வேல்சு வணிகர் ஜான் ஹூயுஸ் தமது இரும்பு உருக்காலை மற்றும் பல நிலக்கரிச் சுரங்கங்களை நிறுவியபோது உருவாகியது. அவரது நினைவால் இதன் பெயர் யுசோவ்கா (Yuzovka, Юзовка) என அழைக்கப்பட்டது ("யூஸ்" என்பது உருசிய அல்லது உக்ரைனிய ஒலிப்பாகும்). சோவியத் ஒன்றியத்தில் இங்கு இரும்பாலைகள் விரிவுபடுத்தப்பட்டன. 1924–1931காலகட்டத்தில் இந்த நகருக்கு இசுடாலினோ (Сталино) என்று பெயர் மாற்றப்பட்டது. 1932இல் தோனெத்ஸ்க் வலயத்தின் மையமாக இந்த நகரம் விளங்கியது. இன்றும் இந்த நகரம் உக்ரைனின் நிலக்கரி மற்றும் இரும்பாலைத் தொழிலின் மையமாக விளங்குகிறது.
தோனெத்ஸ்கில் தற்போது (2010) 982,000க்கும் கூடுதலானோர் வாழ்கின்றனர். இதன் பெருநகர் பகுதியில் 1,566,000 வாழ்கின்றனர் (2004). உக்ரைனின் ஐந்தாவது மிகப்பெரும் நகரமாக தோனெத்ஸ்க் விளங்குகிறது.
இந்த நகரின் செல்லப்பெயராக "மில்லியன் ரோசா நகரம்" உள்ளது.
யூரோ 2012
யூஈஎஃப்ஏ யூரோ 2012 கால்பந்துப் போட்டிகள் நடக்கும் எட்டு நகரங்களில் இது ஒன்றாகும்.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:உக்ரைனிய நகரங்கள்
நபீஸ் டின்
நபீஸ் டின்|thumb|right நபீஸ் டின் (Nafees Din, பிறப்பு: மே 6 1981), இங்கிலாந்து அணியின் துடுப்பாட்டக்காரர். இவர் எந்தவொரு தேர்வுத் துடுப்பாட்டப் போட்டியிலும் கலந்து கொள்ளவில்லை. இருப்பினும் நான்கு ஏ-தர துடுப்பாட்டப் போட்டிகளில் கலந்து கொண்டுள்ளார். 2002-2004 ஆண்டுகளில், ஏ-தர துடுப்பாட்டப் போட்டிகளில் பங்குகொண்டார்.
வெளி இணைப்பு
நபீஸ் டின் - கிரிக்க்ட் ஆக்கைவில் இருந்து விளையாட்டுவீரர் விபரக்குறிப்பு. கடைசியாகப் பார்க்கப்பட்ட திகதி நவம்பர் 1 2011.
பகுப்பு:இங்கிலாந்துத் துடுப்பாட்டக்காரர்கள் பகுப்பு:1981 பிறப்புகள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள்
மேற்கத்தைய பாலியல் புரட்சி
பாலுறவு கொள்ளல், உடல்ரீதியான பாலியல் வெளிப்படுத்தல், பாலுறவு தொடர்பான கருத்துப் பரிமாற்றம் போன்ற பாலுறவு தொடர்பான பல விடயங்களில் 1960 கள் தொடக்கம் மேற்கில் ஏற்பட்ட புரட்சிகர மாற்றங்கள் மேற்கத்தைய பாலியல் புரட்சி எனப்படும். இந்தப் புரட்சியை மேற்கில் இடம்பெற்ற ஒரு புரட்சி என்று குறிப்பது முக்கியம். தமிழ்ச் சூழலில் பாலுறவுக்கும் மேற்கத்தைய சூழலில் பாலுறவுக்கும் பல சமூக, பண்பாடு, அரசியல் பாலின நோக்கில் பாரிய வேறுபாடுகள் உண்டு.
பகுப்பு:புரட்சிகள் பகுப்பு:பாலியலும் சமூகமும்
மாண்டே மக்கள்
மாண்டே குடும்பத்தின் ஒரு கிளையாகிய மாண்டின்கா குழு, பண்டைய மேற்காப்பிரிக்கப் பேரரசுகளை நிறுவிய பெருமைக்கு உரியது. சோனின்கே, பம்பாரா, டியூலா என்பன ஏராளமான பிற மாண்டேக் குழுக்களுள் முக்கியமானவை. சிறிய மாண்டேக் குழுக்களில் லிக்பி, வாய், பிஸ்சா என்பன அடங்குகின்றன. மாண்டேக்கள் கரையோர மழைக்காடுகள் முதல் பாலைவனங்கள் வரை பல்வேறுபட்ட சூழல்களில் வாழ்கின்றனர். மொழிக் குழுக்களாக ஒழுங்குபடுத்தப்பட்டுள்ள இவர்கள் பல்வேறுபட்ட பண்பாடுகளையும், நம்பிக்கைகளையும் உடையவர்களாகக் காணப்படுகின்றனர்.
பகுப்பு:ஆப்பிரிக்க இனக்குழுக்கள்
பைராபி அணை
பைராபி அணை,80 மெகாவாட் திறன் கொண்ட அணை ஆகும். இது மிசோரத்தின் கோலாசிப் மாவட்டத்தின் பைராபி என்ற கிராமத்தில், தலாங் ஆற்றின் மீது கட்டப்படும்.
அணை தொடர்பாக சிகரியா பவர் லிமிடெட் என்ற தனியார் நிறுவனத்துடன் மிசோரம் அரசு ஒப்பந்தம் செய்துள்ளது. அணையின் மூலம் தயாரிக்கப்படும் மின்சாரத்தில் 13% மின்சாரம் மாநில அரசுக்கு இலவசமாக வழங்கப்படும். மீதியுள்ள மின்சாரம் அரசுக்கு விற்கப்படும்.
சான்றுகள்
பகுப்பு:மிசோரத்தில் உள்ள அணைகள் பகுப்பு:கோலாசிப் மாவட்டம்
சன் டூங் குகை
சிறப்புகள்
குகையின் உடைந்த மேற்கூரை வழியாக வெளியே பார்த்தால் காடுகள் அடர்ந்த சோலைவனம் போலக் காட்சியளிக்கிறது. எனவே இப்பகுதியை ஏதோன் தோட்டம் என்று அழைக்கிறார்கள். பல நூற்றாண்டுகளாக, இங்குள்ள மணல் துகள்களின் மீது படிந்த தண்ணீர் துளிகளால், இந்தக் குகை முழுவதும் பல அழகிய படிமானங்கள் உருவாகியிருக்கின்றன. சலசலவென ஓடும் சிறிய ஆறு, திரும்பும் பக்கமெல்லாம் பச்சைப்பசேல் எனப் போர்வை போர்த்தியது போல் காணப்படும் புல்வெளிகள், அடர்ந்த மரங்கள், பேரிரைச்சலுடன் விழும் அருவிகள் என இந்தக் குகை பேரழகுடன் காணப்படுகிறது. நீண்ட ஆராய்ச்சிக்குப் பிறகு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு சான் டூ குகை உலகின் பெரிய குகையாக அறிவிக்கப்பட்டது.
சுற்றுலா
ஆகஸ்டு 2013 முதல் இக்குகையைச் சுற்றிக் காட்ட, சுற்றுலா வரும் நபர் ஒருவருக்கு 3,000 அமெரிக்கா டாலர் கட்டணம் வசூலிக்கப்படுகிறது.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:குகைகள் பகுப்பு:வியட்நாம் பகுப்பு:வியட்நாமின் புவியியல் பகுப்பு:சுற்றுலாத் தலங்கள் பகுப்பு:வியட்நாமின் சுற்றுலாத் தலங்கள் பகுப்பு:குகைக்கனிமப் படிவுகள்
ஆதர்ச வீட்டுவசதி சங்கம்
ஆதர்ச வீட்டுவசதி சங்கம்  (Adarsh Housing Society) இந்தியாவின் நிதித் தலைநகரான மும்பையில் போர் விதவைகளுக்கும் கார்கில் போரில் பங்கெடுத்த படைவீரர்களுக்கும் வீட்டுவசதி அமைத்துக்கொடுக்க ஏற்பட்ட ஓர் கூட்டுறவு வீட்டுவசதி சங்கமாகும்.இந்தச் சங்கம் தனது நோக்கத்திற்காக அடுக்ககங்கள் கட்டும்போது பல கட்டங்களில் விதிமுறைகளை மீறியதும் இவ்வாறு விதிமுறைகளை மீற உதவிய அரசியல்வாதிகள், அரசு/படை அதிகாரிகளுக்கு இந்த அடுக்ககங்களில் வீடு ஒதுக்கப்பட்டதும் பெரும் சர்ச்சையாக எழுந்துள்ளது. இதன் பின்னணியில் மகாராட்டிர முதல்வராக இருந்த அசோக் சவான் பதவி விலக நேரிட்டது.
விவரம்
ஆதர்ச வீட்டுவசதிச் சங்கம் மும்பையின் செல்வந்தர்கள் மிகுந்த கொலாபா பகுதியில், இந்தியக் கடற்படையும் பாதுகாப்புப்படைகளின் பல அமைப்புகளும் நிறைந்த பலவீனமான கடற்கரைப் பகுதியில்,வானுயர் கட்டிடங்கள் கட்டியுள்ளது. இது கடற்கரையோர கட்டுப்பாடு விதிமுறைகளுக்குப் புறம்பாக இந்திய சுற்றுச்சூழல் அமைச்சகத்தின் அனுமதியின்றி கட்டப்பட்டுள்ளது. துவக்கத்தில் போர்வீரர்களுக்கும் போர்விதவைகளுக்கும் மட்டுமே என்று இருந்த சங்க விதிகள் 40% குடிமக்களுக்கும் என அசோக் சவான் வருமான அமைச்சராக இருந்தபோது மாற்றப்பட்டது. இந்த விதிமீறல்களை பல தன்னார்வலர்கள் பலகாலமாக வெளிப்படுத்தப் போராடி வந்தனர். இங்கு பாதுகாப்பு அமைப்புகளின் தலைவர்களாகப் பொறுப்பேற்றிருந்த படைத்தலைவர்கள் இந்தக் கட்டிடங்கள் கட்டுவதற்கு "மறுப்பின்மைச் சான்றிதழ்" வழங்க இங்கு வீடுகள் ஒதுக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள்; கட்டிட விதிமுறை மீறல்களை முறைப்படுத்த வீடுகள் ஒதுக்கப்பட்டுள்ளன. இவ்வாறு அரசியல்வாதிகள்,அரசு அதிகாரிகள்,கட்டுநர்கள் இவர்களிடையே இருந்த தீநட்பு மிக வலியதாக இருந்தது.
இதனை ஆய்வுசெய்ய அரசு மற்றும் படைத்துறை பல விசாரணைக்குழுக்களை நியமித்துள்ளன. தங்களுக்கும் இந்த சர்ச்சைக்கும் எந்தத் தொடர்பும் இல்லை என தங்கள் வீடுகளை திருப்பித்தர சிலர் ஒப்பி யுள்ளனர். இது குறித்த விவாதங்கள் மக்களவையில் நிகழ்ந்தபோது பிரதீப் வியாசு என்ற அரசு அதிகாரி அவைக்குத் தவறான தகவல் கொடுத்ததாகவும் ஊடகங்கள் வெளிப்படுத்தியுள்ளன.இந்திய சுற்றுச்சூழல் அமைச்சர் ஜெய்ராம் ரமேசு இந்த 31 மாடிக் கட்டிடத்தை இடிக்க நவம்பர் 12, 2010 அன்று "காரணம் கேட்கும் குறிப்பாணை" கொடுத்துள்ளார்.கட்டிடத்தை முறைப்படுத்துவதைத் தவிர பிற சட்டபூர்வ மாற்றுவழிகளை கருத்தில் கொள்ள அமைச்சர் இசைந்திருக்கிறார்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:இந்தியாவில் ஊழல் பகுப்பு:மகாராட்டிரம்
பீளமேடு முருகைய்யசாமி கோயில்
பீளமேடு முருகைய்யசாமி கோயில் தமிழ்நாட்டில் விழுப்புரம் மாவட்டம், பீளமேடு என்னும் ஊரில் அமைந்துள்ள கிராமக் கோயிலாகும்.
வரலாறு
இக்கோயில் பதின்மூன்றாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.
கோயில் அமைப்பு
இக்கோயில் முதன்மைத் திருக்கோயில் என்ற வகைப்பாட்டில் இந்து அறநிலையத்துறையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. பரம்பரை அல்லாத அறங்காவலர் அமைப்பால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
பூசைகள்
இக்கோயிலில் ஒருகாலப் பூசை நடக்கின்றது.
மேற்கோள்கள்
கிராமக் கோயில்கள் பகுப்பு:சரி பார்க்க வேண்டிய தானியக்கக் கோயில் கட்டுரைகள்
அனுக்கூர் மாரியம்மன் கோயில்
வரலாறு
இக்கோயில் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.
கோயில் அமைப்பு
இக்கோயில் முதன்மைத் திருக்கோயில் என்ற வகைப்பாட்டில் இந்து அறநிலையத்துறையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. பரம்பரை அல்லாத அறங்காவலர் அமைப்பால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
பூசைகள்
இக்கோயிலில் ஒருகாலப் பூசை நடக்கின்றது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:பெரம்பலூர் மாவட்டத்திலுள்ள அம்மன் கோயில்கள் பகுப்பு:சரி பார்க்க வேண்டிய தானியக்கக் கோயில் கட்டுரைகள்
சுரங்களின் அறிவியல்
தென்இந்திய இசையில் மட்டுமல்லாமல் அனைத்து இசைகளுக்கும் சுரங்கள் இன்றியமையாதவை. இத்தகைய சுரங்களின் அறிவியல் அம்சங்கள் இக் கட்டுரையில் எடுத்தாளப்படுகின்றன. மேற்கத்திய இசையை எடுத்துக் கொண்டால், சுரங்கள், 'நோட்' என்று வழங்கப்படுகின்றன. பியானோ அல்லது கீபோர்ட் ஒன்றில் இருக்கும், கருப்பு மற்றும் வெள்ளைக் கட்டைகள் ஒவ்வொன்றும் ஒவ்வொரு 'நோட்'-டைக் குறிக்கும்.
சுரங்களின் குறியீடு
மேற்கத்திய சுரங்கள் 'A', 'B', 'C' ,... போன்ற குறியீடுகளால் வழங்கப்படுகின்றன. எழுத்து வடிவத்தில் 'A', 'B', 'C' ,... என்று குறிப்பிட்டாலும் பாடும்போது சுரங்களை குறிப்பதற்கு என்று வழங்குகிறார்கள். இவை முறையே, ஆகிய சுரஸ்தானங்களுக்கு சமானமாகும்.
அறிவியல் பின்னணி
அதிர்வலைகளின் நிறமாலையில் (spectrum), ஒரு சிறு பகுதி மட்டுமே மனிதனின் காதுகளால் கேட்கக்கூடிய ஒலியினை எழுப்பக் கூடியவை. இவற்றின் அதிர்வெண் 16 Hz முதல் 16,000 Hz வரை. அவற்றில் 1000 Hz முதல் 16,000 Hz வரையுள்ள பகுதியில்தான் காதுகளும், ஒலியை புரிந்துகொள்ள மூளையும் நன்றாக உணர முடியும். அதிலும் அதிலுள்ள ஒவ்வொரு அதிர்வெண் ஒலியையும் நம் காதுகளால் வேறுபடுத்தி அறிய இயலாது. எடுத்துக்காட்டாக அதிர்வெண் 240 Hz ஒலிக்கும், 241 Hz ஒலிக்கும் வேறுபாடு எதுவும் நம் கேள்வியில் தெரியாது.
ஒலிநிறமாலையை எண்மங்களாகப் (octave) பிரித்துக் கொள்ளலாம். மனிதர்களால் கிட்டத்தட்ட மூன்று முதல் ஐந்து எண்மங்களில் ஒலி எழுப்ப முடியும். எண்மங்களின் தொடக்க அதிர்வெண் f1 என்றால், முடியும் அதிர்வெண் தொடங்கிய அதிர்வெண்ணின் இரண்டு மடங்காக, 2 x f1 ஆக இருக்கும். விளக்குவதற்காக வேண்டி, ஒரு எண்மத்தை மட்டும் எடுத்துக்கொள்வோம். ஒரு எண்மத்தில் இருக்கும் ஒலி அதிர்வுகளை அதிர்வெண் வாரியாக பிரித்துக் கொள்ளலாம். ஒவ்வொரு அதிர்வெண்ணுக்கும் இடைவெளி, 1.059 இன் மடங்கு என்று வைத்துக்கொள்ளலாம். உதாரணத்திற்கு, ஒரு ஒலி அதிர்வின் எண் 240 Hz என்றால், அதற்கு அடுத்த அதிர்வெண், 240 x 1.059 = 254 Hz ஆக இருக்கும்.
இப்படியே, 240,254,269,...என்று, பன்னிரெண்டு வரை செல்லும், பதிமூன்றாவது மடங்கு, தொடங்கிய 240 Hz க்காட்டிலும் இரண்டு மடங்காக இருக்கும்!. அதன் பின் அடுத்த ஆக்டேவ் துவங்கும். ஆக, ஒரு எண்மத்தில் 12 அதிர்வெண் ஒலிகள். இதிலிருந்து 12 என்னும் எண்ணுக்கும் சுரங்களின் எண்ணிக்கைக்கும் உள்ள ஒற்றுமையை அறிந்துகொள்ளலாம். 12 சுரங்களின் அதிர்வெண் இடைவெளியும் 1.509 Hz இன் மடங்குகள்தான்.
மேற்கத்திய சங்கீதத்தில் மேற்சொன்ன பன்னிரெண்டு அதிர்வெண் கணக்கும், 240 Hz போன்றதொரு நிலையான அதிர்வெண் ஆக்டேவ் தொடக்கமும் பின்பற்றப்படுகிறது. இந்திய சங்கீதத்தில் இதுபோன்ற கட்டுப்பாடுகள் இல்லை. மேலும் இதை முதல் நிலையாக கொண்டு அதற்கு மேல் ‘கமகம்’ என்ற சொல்லப்படும் வழிமுறையையும் சேர்த்து, அடுத்த நிலையில் பயணிக்கிறார்கள். இம்முறை 16ஆம் நூற்றாண்டு பிரெஞ்சுச் சங்கீதத்திலும் இருந்ததாக சொல்லப்படுகிறது. எளிமை வேண்டி, அவை மேற்கத்திய சங்கீத வழக்கத்தில் அவ்வளவாக இல்லை. (Beatles, Simon போன்றவர்களின் ஆல்பங்களில் அவ்வப்போது காணலாம்).
பகுப்பு:இசை
கொண்டசாமன அள்ளி
கொண்டசாமன அள்ளி (Kondachamanahalli) என்பது இந்தியாவின், தமிழ்நாடு மாநிலத்திலுள்ள தருமபுரி மாவட்டம், பாலக்கோடு வட்டத்துக்கு உட்பட்ட ஒரு வருவாய் கிராமம் ஆகும். இந்த கிராமத்தின் குறியீட்டு எண் 643233. இந்த ஊரானது ஹனுமந்தபுரம் ஊராட்சிக்கு உட்பட்டது.
அமைவிடம்
இந்த ஊரானது மாவட்ட தலைநகரான தருமபுரியிலிருந்து 30 கிலோமீட்டர் தொலைவிலும், பாலக்கோட்டில் இருந்து 5 கிலோ மீட்டர் தொலைவிலும் உள்ளது.
மக்கள் வகைபாடு
2011 மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி இந்த ஊரில் மொத்த குடியிருப்புகள் 395, மொத்த மக்கள் தொகைகள் 1,609 ஆகும். இதில் 846 ஆண்களும், 763 பெண்களும் அடங்குவர்.
மேற்கோள்
பகுப்பு:தர்மபுரி மாவட்டத்திலுள்ள கிராமங்கள்
விடுதலை (1986 திரைப்படம்)
விடுதலை என்ற பெயரில் கே. விஜயன் இயக்கிய தமிழ்த் திரைப்படம் சூலை 1986இல் வெளியானது. இதில் சிவாஜி கணேசன், ரஜினிகாந்த், விஷ்ணுவர்தன் மற்றும் மாதவி நடித்துள்ளனர். இத்திரைப்படம் 1980இல் வெளியான இந்தித் திரைப்படம் குர்பானியின் மீள்தயாரிப்பாகும்.
திரையரங்குகளில்
மிகுந்த செலவில் எடுக்கப்பட்ட இத்திரைப்படம் திரையரங்குகளில் தோல்வியைத் தழுவியது.
பாடல்கள்
இத்திரைப்படத்தில் சந்திரபோஸ் இசையமைத்த ஐந்து பாடல்கள் உள்ளன. பாடல்களை வாலி மற்றும் புலமைப்பித்தன் எழுதியுள்ளனர்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:1986 தமிழ்த் திரைப்படங்கள் பகுப்பு:இந்தியத் தமிழ்த் திரைப்படங்கள் பகுப்பு:சிவாஜி கணேசன் திரைப்படங்கள் பகுப்பு:ரசினிகாந்து நடித்துள்ள திரைப்படங்கள் பகுப்பு:சந்திரபோஸ் இசையமைத்த திரைப்படங்கள்
இடக்கை
thumb|250px|இடக்கை வாசித்தல்
இடக்கை என்பது கேரளாவின் பாரம்பரிய இசைக்கருவிகளில் ஒன்று. இக்கருவி ஒரு தோல் வாத்தியம் என்றாலும் கேரள இசையில் இது தாள வாத்தியமாக மட்டும் அல்லாமல் சுருதிக்காகவும் பயன்படுத்தப்பட்டு வருகிறது.
பிற வாத்தியங்களுக்கு இடையே வாசிக்க பயன்படுத்தப்படுவதால் தான் இதற்கு இடக்கை என்று பெயர் சூட்டப்பட்டதாக கருதப்படுகிறது. கேரளாவில் பொதுவாக மாரார், பொதுவாள் போன்ற இனத்தார் இடக்கை வித்வான்களாக உள்ளனர். கோவில்களின் மூலஸ்தானத்தில் அல்லது கர்ப கிருகத்தில் பயன்படுத்தப்படும் அபூர்வமான இசைக்கருவிகளில் ஒன்று இடக்கை. இயக்கப்படாத காலத்தில் இக்கருவியை கருவறையின் முன்பகுதியல் தொங்கவிடப்பட வேண்டும் என்பது ஒரு நியதி ஆகும்.
அமைப்பு
இடக்கையை தோளில் தொங்கவிட்டு இசைப்பர். இதை கூடியாட்டம், கதகளி, மோகினி ஆட்டம், கிருஷ்ணன் ஆட்டம் போன்ற நிகழ்த்துக் கலைகளில் இசைக்கபடுகிறது. இடக்கையை வலக் கையால் அடிப்பர். கதகளி ஆட்டத்தில் பெண் கதாபாத்திரம் வரும்போது இடகையை மட்டும் அடிப்பர், செண்டை இசைக்கப்படாது.
வரலாறு
இடக்கை பழந்தமிழகத்தின் இசைக்கருவி என்கிறார் ஆய்வாளர் எஸ். எஸ். இராசகோபாலன். சிலப்பதிகாரத்தின் அரங்கேற்றுக் காதையில் வரும் குயிலுவ மக்கள் (130ஆவது வரி) என்பவர்களைப் பற்றி உரையாசிரியர் அடியார்க்கு நல்லார் குறிப்பிடும்போது, அவர்கள் இடக்கா முதலிய இசைக் கருவிகளை இசைப்பவர்கள் என்று குறிப்பிடுகிறார். மேலும் இதே காதையில் குறிப்பிடப்படும் ஆமந்திகை ( 143ஆம் வரி) என்ற இசைக்கருவிக்கு இடக்கை எனும் பொருள் கூறுகிறார்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:தாள இசைக்கருவிகள் பகுப்பு:தோற் கருவிகள் பகுப்பு:கேரளக் கலைகள் பகுப்பு:கேரள இசைக்கருவிகள்
உசைனிவாலா தேசிய தியாகிகள் நினைவிடம்
உசைனிவாலா தேசிய தியாகிகள் நினைவிடம் (Hussainiwala National Martyrs Memorial) இந்தியாவின் பஞ்சாப் மாநிலத்தைச் சேர்ந்த பெரோசுபூர் மாவட்டத்திலுள்ள உசைனிவாலா கிராமத்தில் அமைக்கப்பட்டுள்ளது.
இந்திய சுதந்திர போராட்ட வீரர்களான பகத்சிங், சுக்தேவ் தாப்பர் மற்றும் சிவரம் ராச்குரு ஆகியோரின் நினைவாக இந்நினைவிடம் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. வாகா-அத்தாரி எல்லை விழாவைப் போலவே தினசரி இங்கும் கொடியேற்றமும் இறக்கமும் இந்திய மற்றும் பாக்கித்தான் ஆயுதப்படை வீர்ர்களால்  கூட்டாக இங்கு நடத்தப்படுகிறது.
தியாகிகள் நினைவிடம்
1931 மார்ச் மாதம் 23 அன்று பகத்சிங், சுகதேவ் மற்றும் ராச்குரு ஆகியோர் தகனம் செய்யப்பட்ட சட்லெச்சு ஆற்றின் கரையில் இந்த நினைவுச்சின்னம் அமைந்திருக்கிறது. பகத்சிங்குடன் இணைந்து மத்திய சட்டமன்றத்தில் குண்டுவீச்சில் ஈடுபட்டு 1965 ஆம் ஆண்டு இறந்த படுகேசுவர் தத்தும் இங்குதான் தகனம் செய்யப்பட்டார்.
உசைனிவாலா தேசிய தியாகிகள் நினைவுச்சின்னம் 1968 ஆம் ஆண்டில் கட்டப்பட்டது. இந்தியா, பாக்கித்தான் எல்லையிலிருந்து 1 கிலோமீட்டர் (0.62 மைல்) தொலைவில் இந்தியப் பகுதியில் இவ்விடம் உள்ளது. இந்தியப் பாக்கித்தான் பிரிவினைக்குப் பிறகு தகனம் செய்யும் இடம் பாக்கித்தானின் ஒரு பகுதியாக மாறியது, ஆனால் 1961 ஆம் ஆண்டு சனவரி மாதம் 17 அன்று சுலேமன்கி நீர்த்திருப்பு முனைக்கு (பாசில்கா) அருகிலுள்ள 12 கிராமங்களுக்கு ஈடாக இந்தியாவுக்குத் திரும்பக் கொடுக்கப்பட்டது.
இந்திய பொதுவுடமைக் கட்சியின் மாணவர் பிரிவு கொடுத்த அழுத்தம் காரணமாகவே அரசாங்கம் இந்த நடவடிக்கையை மேற்கொண்டது. அனைத்திந்திய மாணவர் கூட்டமைப்பும் அனைத்திந்திய இளையோர் கூட்டமைப்பும் பேரணியாகச் சேர்ந்து உசைன்வாலாவை திரும்பப் பெறக் கோரி போராட்டங்கள் நிகழ்த்தினர்.
ஆண்டு விழா
ஒவ்வோர் ஆண்டும், மார்ச் மாதம் 23 அன்று இந்நினைவிடத்தில் சாகீதி மேளா என்ற நிகழ்வு நடைபெறுகிறது. பஞ்சாப் மாநிலம் முழுவதும் இந்நாள் அனுசரிக்கப்படுகிறது.
கொடியேற்றமும் இறக்கமும்
உசைனிவாலா-காந்தா சிங் வாலா எல்லையில் தினசரி காலையில் கொடியேற்றமும் மாலையில் கொடியிறக்கமும் விழாவாக நடைபெறுகிறது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:பஞ்சாபின் வரலாறு பகுப்பு:பஞ்சாபில் உள்ள நினைவுச் சின்னங்கள்
பணிக்கொடை (தமிழ்நாடு அரசு)
பணிக்கொடை என்பது அரசு/அரசு சார்ந்த ஊழியர் அல்லது ஆசிரியர் பணி ஓய்வின் போது அல்லது பணியில் இருக்கும் போதே காலமான போது அவ்வூழியருக்கு, ஊதியம் வழங்கும் நிறுவனம், ஊழியரின் பணியை பாராட்டும் விதமாக வழங்கும் ஒரு ஒட்டு மொத்தத் தொகையாகும். பணிக்கொடை ஊதியத்தின் ஒரு பகுதியாக கருதப்படுகிறது. இத்தொகை கணக்கிடுவதற்கு ஊழியரின் தகுதியான பணிக்காலமும் அவர் ஓய்வுபெறும்போது பெற்ற ஊதியமும் அடிப்படைகளாகக் கொள்ளப்படுகிறது.
அரசு & அரசு சார்ந்த ஊழியர்களுக்கு பணிக்கொடை கணக்கீடு முறை
பணி ஓய்வின் போது பணிக்கொடை கணக்கீடு செய்யும் போது ஊழியர் இறுதியாக வழங்கப்பட்ட ஊதியம் மற்றும் பணிக்காலம் ஆகிய இரண்டும் கணக்கீட்டில் எடுத்து கொள்ளப்படுகிறது.
இறுதியாக வழங்கப்பட்ட ஊதியம் (Last Pay Drawn)
அரசு மற்றும் அரசு சார்ந்த ஊழியர்களைப் பொருத்த வரை, அடிப்படை ஊதியம் (Basic Pay), தர ஊதியம் (Grade Pay), சிறப்பு ஊதியம் (Special Pay), தனி ஊதியம் (Personal Pay) மற்றும் அகவிலைப்படி (Dearness Allowance) ஆகியவற்றின் கூட்டுத்தொகையை, இறுதியாக வழங்கப்பட்ட ஊதியமாகக் (Last Pay Drawn) கொண்டு பணிக்கொடை கணக்கிடப்படுகிறது.
பணிக்காலம் கணக்கிடுதல்
ஓய்வு (Retirement) இனங்களில் குறைந்தபட்சம் ஐந்து ஆண்டுகளும் (அல்லது 4 ஆண்டு 9 மாதங்களுக்கு மேலும்) அரசுப் பணியில் இருந்திருக்க வேண்டும். அதிகபட்சமாக 33 ஆண்டு பணிக்காலம் மட்டுமே பணிக்கொடை கணக்கீடு செய்வதற்கு எடுத்துக் கொள்ளபடுகிறது.
32 ஆண்டுகள் 9 மாதங்களுக்கு மேல் பணி செய்திருந்தால் 33 ஆண்டு பணிக்காலமாக எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும். 32 ஆண்டுகள் 5 மாதங்கள் பணி செய்திருந்தால் 32 ஆண்டுகள் மட்டுமே பணிக்காலமாக கணக்கில் கொள்ளப்படுகிறது.
பணிக்கொடை கணக்கீடு
மொத்தப் பணி செய்த ஆண்டிற்கு அரை மாத ஊதியம் வீதம், குறைந்த பட்சமாக இரண்டரை மாத ஊதியமும், அதிக பட்சமாக பதினாறரை (16½) மாத ஊதியமும் பணிகொடையாக வழங்கப்படும். ஆனால் அதிகபட்ச வரம்பு ரூபாய் 20 இலட்சம்.
பணிக்கொடை வருவாய்க்கு வருமான வரி சட்டம் 10 (10)-இன் கீழ் வருமான வரி விலக்கு அளிக்கப்பட்டுள்ளது.
பணி நீக்கம் செய்யப்பட்ட ஊழியர்களுக்கு பணிக்கொடை வழங்கப்பட மாட்டாது.
அரசு மற்றும் அரசு ஒப்புதல் பெற்ற நிறுவனங்களுக்கு ஊழியர் செலுத்த வேண்டிய தொகைகள் நிலுவை இருப்பின், அதனை பணிக்கொடைத் தொகையிலிருந்து பிடித்தம் செய்யப்படும்.
பணியின் போது காலமான ஊழியர்களுக்கு பணிக்கொடை
பணியின் போது இறந்த அரசு ஊழியர்களுக்கு குறைந்த பட்ச பணிக்காலம் கணக்கில் கொள்ளாமல், பணியில் சேர்ந்த ஓராண்டுக்குள் இறந்தவர்களுக்கு இரண்டு மாத ஊதியமும், ஒன்று முதல் ஐந்து ஆண்டுகளுக்குள் இறந்தவர்களுக்கு ஆறு மாத ஊதியமும், ஐந்து முதல் 20 ஆண்டுகளுக்குள் பணி செய்து இறந்த ஊழியர்களுக்கு 12 மாத ஊதியமும், 20 ஆண்டும் அதற்கு மேலும் பணி செய்து இறந்த ஊழியர்களுக்கு, ஆண்டுக்கு அரை மாத ஊதியம் வீதம் கணக்கிட்டு பணிக்கொடை வழங்க வேண்டும்.
இவற்றையும் காண்க
பகுப்பு:தமிழ்நாடு அரசு பகுப்பு:தமிழ்நாடு அரசுத் திட்டங்கள் பகுப்பு:பொருளாதார அளவீடுகள்
இந்தியாவின் அரசியல் ஒருங்கிணைப்பு
thumb|right|1909 ஆம் ஆண்டில் பிரிட்டிஷ் இந்தியாவும் சுதேச அரசுகளும்
thumb|right|1947 ஆம் ஆண்டின் சுதந்திரத்துக்குப் பிறகான உடனடிச் சூழல்
இந்தியா சுதந்திரம் அடைந்த காலகட்டத்தில் இந்தியா இரண்டு வகையான பிரேதேசங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டிருந்தது. அதில் முதலாவது "பிரிட்டிஷ் இந்தியா" என்பதாகும். அது லண்டனில் இயங்கி வந்த இந்திய அலுவலகம் மற்றும் இந்தியாவின் கவர்னரின் நேரடி கட்டுப்பாட்டின் கீழ் இயங்கி வந்தது. இரண்டாவது "மன்னராட்சி நடக்கும் மாநிலங்கள்" ஆகும். இதில் மன்னர்கள் குறிப்பிட்ட பிரதேசங்களில் முடி சூடி நிலவுரிமை செலுத்தி வந்தனர். இதில் அப்பிரதேசங்கள் அவர்களது வாரிசுகளின் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் ஆட்சி செய்யப்பட்டன. மேலும் பிரான்சு மற்றும் போர்ச்சுகல் ஆகிய நாடுகளின் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் கூட்டணி ஆட்சி நடந்த சில காலனிப் பகுதிகளும் இருந்தன. இந்தியாவில் அப்போது இந்தப் பிரதேசங்களில் அரசியல் ஒருங்கிணைப்பே இந்திய தேசியக் காங்கிரஸின் குறிக்கோளாக இருந்தது, அடுத்த பத்தாண்டுகளுள் இந்திய அரசாங்கத்தின் முக்கிய செயல்பாடாகவும் அதுவே இருந்துவந்தது. பல்வேறு காரணிகளின் வாயிலாக வல்லபாய் பட்டேலும் (Vallabhbhai Patel), வி.பி. மேனனும் இணைந்து கிட்டத்தட்ட நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட மன்னராட்சிப் பிரதேசங்களை இந்தியாவுடன் இணைப்பதற்கு அப்பகுதிகளை ஆண்ட ஆட்சியாளர்களை சம்மதிக்க வைத்தனர். இந்த இணைப்பில் பாதுகாப்பு கருதி அவர்கள் படிப்படியாக இதனை செயல்படுத்தினர். அந்தப் பகுதிகளில் மத்திய அரசாங்கத்தின் ஆளுமையினை அவர்கள் விரிவுபடுத்தியிருந்தனர். மேலும் 1956 ஆம் ஆண்டு வரை அவர்களது நிர்வாகத்தினை அப்பகுதிகளில் மேற்கொண்டனர். மேலும் முன்னர் பிரிட்டிஷ் இந்தியா(/1)வின் கீழ் இருந்த பிரதேசங்கள் மற்றும் மன்னராட்சி நடைபெற்ற மாநிலங்களில் சில பகுதிகளுக்கு இடையில் சிற்சில வேறுபாடுகள் இருந்தன. அதே சமயத்தில் அரசியல் செயல்திறம் மற்றும் இராணுவம் ஆகியவற்றின் மூலம் இந்திய அரசாங்கம் நடைமுறைக்கேற்றவாறு மற்றும் சட்டப்படி  மீதமுள்ள கூட்டாட்சிப் பிரதேசங்களின் கட்டுப்பாட்டைக் கைப்பற்றி அவற்றையும் இந்தியாவுடன் இணைத்தது.
இந்த செயல்பாட்டின் மூலமாக மன்னராட்சி நடைபெற்ற பெரும்பாலான பகுதிகளை வெற்றிகரமாக இந்தியாவுடன் ஒருங்கிணைத்த போதும் சில மாநிலங்களில் இதனை வெற்றிகரமாக நிகழ்த்த இயலவில்லை. இதில் குறிப்பிடத்தக்கவை காஷ்மீர் மற்றும் ஐதராபாத் ஆகிய பகுதிகளைச் சேர்ந்த மன்னராட்சி பகுதிகள் ஆகும். இதில் காஷ்மீரின் இணைப்பு காரணமாக இந்தியா மற்றும் பாகிஸ்தான் இடையே பூசல் உருவாகியது. ஐதராபாத்தில் அப்பகுதியை ஆண்ட மன்னர் சுதந்திரமாக நீடிக்க முடிவு செய்தார். மேலும் திரிபுரா மற்றும் மணிப்பூர் ஆகிய மாநிலங்களில் பிரிவினைவாத இயக்கங்கள் உருவாகின.
பிரிட்டிஷ் இந்தியாவில் மன்னராட்சி மாநிலங்கள்
இந்தியாவில் பிரிட்டிஷ் விரிவாக்கத்தின் ஆரம்ப கால வரலாற்றில் ஏற்கனவே இருந்த மன்னராட்சி மாநிலங்ளை நோக்கிய இரண்டு அணுகுமுறைகள் இருந்தன. அதில் முதலாவது அணுகுமுறை இணைத்துக்கொள்ளும் கொள்கை ஆகும். இதன் மூலமாக இந்தியாவின் மன்னராட்சி மாநிலங்களை வலுக்கட்டாயமாக கைப்பற்றி அவர்களது அதிகார எல்லையை விரிவுபடுத்தினர். இதன் மூலம் அவர்களது இந்திய சாம்ராஜ்யத்தினை உருவாக்கிக் கொண்டனர். இரண்டாவது அணுகுமுறை மறைத்து ஆளும் கொள்கை ஆகும். இதன் மூலம் ஆங்கிலேய அரசு மன்னராட்சி மாநிலங்கள் மீது நிலவுரிமை மற்றும் மேலதிகாரம் செலுத்தியது. ஆனால் இதில் மன்னர்களுக்கு சில சலுகைகள் அளிக்கப்பட்டன. 19 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் ஆங்கிலேய அரசாங்கம் இந்த இணைப்புக் கொள்கையை மேற்கொள்ள முனைந்தது. ஆனால் 1857 ஆம் ஆண்டின் இந்தியக் கிளர்ச்சியானது, இணைக்கப்பட்ட பகுதிகளை சேர்த்துக்கொள்ளுதல் மற்றும் கட்டுப்படுத்துதல் ஆகியவற்றில் இருந்த சிரமங்களையும் மன்னராட்சிப் பகுதிகளின் ஆதரவின் பயனையும் விளக்கி இந்த அணுகுமுறையில் மாற்றம் ஏற்படுத்தியது. 1858 ஆம் ஆண்டில் இணைப்புக் கொள்கை முறையாகக் கைவிடப்பட்டது. அதன் பிறகு ஆங்கிலேயர்களுக்கும் சுதேச அரசுகளுக்கும் இடையிலான உறவு மறைத்தாளும் கொள்கையின் அடிப்படையில் இருந்தது. இம்முறையில் ஆங்கிலேய அரசானது சுதேசப் பகுதிகளின் மீது ஏகாதிபத்தியத்தைச் செலுத்தி ஆங்கிலேய முடியாட்சியை மேற்கொண்டு மேலதிகாரம் செய்து வந்தது. ஆனால் அதே நேரத்தில் அவர்களை நட்புணர்வுடன் மதித்து பாதுகாத்தது. ஆங்கிலேயருக்கும் ஒவ்வொரு சுதேசி அரசுக்கும் இடையிலான உறவானது தனித்த ஒப்பந்தத்தின் மூலமாக முறைப்படுத்தப்பட்டிருந்தது. மேலும் அவை பரவலாக சில சுதேசி அரசுகளுக்கு குறிப்பிடத்தக்க தன்னாட்சி, சில சுதேசி அரசுகளின் உள் விவகாரங்களில் குறிப்பிட்ட அளவில் தலையிடுதல் மற்றும் சில சுதேசி அரசுப் பகுதிகளில் சிறு அளவிலான தன்னாட்சியுடன் சில ஏக்கர்கள் அளவிலான நிலத்திற்கு உரிமை கொண்டாடுதல் போன்ற விதங்களில் மாறுபட்டிருந்தன.
அந்த மேலதிகாரமோ அல்லது அந்த ஏற்பாடுகளோ இந்திய சுதந்திரத்திற்குப் பின்னர் நீடிக்கவில்லை. ஆங்கிலேயர்கள் அவர்களின் முடியாட்சி மற்றும் சுதேச அரசுகளுக்கு இடையில் நேரடியாக அதனை நிறுவியிருந்த காரணத்தால் அவர்கள் அதனை சுதந்திர இந்தியாவில் மேற்கொள்ள முடியாது எனக் கருதினர். அதே நேரத்தில் சுதேச அரசுகள் அவர்களின் பகுதிகளின் பாதுகாப்புக்காக இந்தியாவில் இராணுவ வீரர்களை அமைத்தல் போன்ற சில உதவிகளை ஆங்கிலேயர்களிடம் கேட்டனர். ஆனால் ஆங்கிலேய அரசு அதனைத் தொடர்வதற்குத் தயாராக இல்லை. அதனால் ஆங்கிலேய அரசாங்கம் மேலதிகாரம் மற்றும் அதனுடன் இணைந்து அவர்களுக்கும் சுதேச அரசுகளுக்கும் இடையிலான அனைத்து ஒப்பந்தங்கள் ஆகியவற்றை ஆட்சி மாற்றம் ஏற்படும் போது முடிவுக்குக் கொண்டுவர முடிவு செய்தது.
ஒருங்கிணைப்புக்கான காரணங்கள்
thumb|right|இந்த பரோடாவின் நிலப்படத்தில் 200 க்கும் மேற்பட்ட சுதேச அரசுகளின் இடமாக இருந்த குஜராத்தின் செளராஷ்டிரா மற்றும் கத்தியவார் பகுதிகள் காணப்படுகின்றன. இதில் பல தொடர்ச்சியல்லாத நிலப்பரப்புகள் ஆகும்.
கொள்கையளவில், மேலதிகாரம் செய்வதை முடிவுக்குக் கொண்டு வந்ததன் மூலமாக அவர்கள் முடியாட்சியின் மூலமாக சுதேச அரசுகள் பெற்ற அனைத்து உரிமைகளையும் திரும்ப அவர்களுக்கு வழங்கப்படும். மேலும் அவர்களுக்கு "முழுமையான சுதந்திரத்தின் அடிப்படையில்" புதிதாக பிரிக்கப்பட்ட இந்தியாவுடனோ பாகிஸ்தானுடனோ சேருவதற்கான உரிமை கிடைத்தது. கிரிப்ஸ் திட்டம் வழங்கிய சலுகை போன்று, ஆற்றலை மாற்றுவதற்கான ஆங்கிலேய அரசின் ஆரம்ப காலத் திட்டங்களில், சில சுதேசி அரசுகள் சுதந்திர இந்தியாவுடன் இணையாமல் தனித்து நிற்கக் கோரலாம் என உணரப்பட்டது. ஆனால் இதனை காங்கிரஸ் ஏற்க மறுத்தது. சுதேச அரசுகளின் சுயசார்புத் தன்மையை இந்திய வரலாற்றின் மறுப்பாகக் கருதியது. மேலும் மீண்டும் இத்திட்டம் இந்தியாவை "சிறு சிறு பகுதிகளாகப் பிரிப்பதாகக் கருதியது. காங்கிரஸ் அவர்களது நோக்கமான ஆங்கிலேய அரசிடம் இருந்து சுதந்திரம் பெறுவதிலேயே கவனம் செலுத்தியதால் மற்றும் அதற்கு அவர்களிடம் குறைவாக இருந்த அடிப்படை வசதிகள் காரணமாக சுதேச அரசுகளிடம் குறைவாகவே செயலாற்ற முடிந்தது. மேலும் குறிப்பாக மகாத்மா காந்தி போன்ற காங்கிரஸ் தலைவர்கள் இந்தியர்கள் தாங்களே ஆளும் திறன் மிக்கவர்களாக மிகவும் முற்போக்கானவர்களாக இருக்கிறார்கள் என சுதேச அரசுகளின் மீது பரிவு கொண்டவர்களாக இருந்தனர். 1930களில் 1935 ஆம் ஆண்டின் இந்திய அரசுச் சட்டத்தில் இடம்பெற்ற கூட்டரசுத் திட்டம் மற்றும் ஜெயப்பிரகாஷ் நாராயண் போன்ற சமதர்மவாத காங்கிரஸ் தலைவர்களின் எழுச்சி ஆகியவற்றின் விளைவாக இது மாற்றமடைந்தது. அதற்குப் பிறகு காங்கிரஸானது சுதேச அரசுப் பகுதிகளில் வெகுஜன அரசியல் மற்றும் தொழிலாளர் நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்ள ஆரம்பித்தது. 1939 ஆம் ஆண்டில் காங்கிரஸின் மனப்பாங்கானது பிரிட்டிஷ் இந்தியாவின் அதிகார வரம்பின் கீழ் இருந்த அதே நிபந்தனைகள் மற்றும் அதே தன்னாட்சியுடன் சுதேச அரசுகள் சுதந்திர இந்தியாவுடன் இணைய வேண்டும் என்பதாய் இருந்தது. மேலும் இதில் அப்பகுதிகளில் பொறுப்பான அரசாங்கத்தை மக்கள் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும் என்றும் நினைத்தது. அதன் விளைவாக மவுண்ட்பேட்டனின் ஒப்பந்தத்தின் அடிப்படையில் சுதேச அரசுகளை இந்தியாவுடன் இணைக்கும் கட்டாயம் ஏற்பட்டது.
குறிப்பாக இந்தியாவில் ஆங்கிலேயருக்கான கடைசி அரசப் பிரதிநிதியாக இருந்த மவுண்ட்பேட்டன் பிரபு (Lord Mountbatten) போன்ற சில ஆங்கிலேயத் தலைவர்களும் கூட சுதந்திர இந்தியாவுக்கும் சுதேச அரசுகளுக்கும் இடையே இணைப்பைத் துண்டிப்பதை அசெளகரியாமாகக் கருதினர். 19 மற்றும் 20 ஆம் நூற்றாண்டுகள் சமயத்தில் வியாபாரம், வர்த்தகம் மற்றும் தகவல் தொடர்புகள் போன்றவை முன்னேறியதால் சுதேச அரசுகளுக்கும் பிரிட்டிஷ் இந்தியாவிற்குமிடையே பெரிய பல வித தொடர்புகள் இருந்தன. ரயில் பாதைகள், சுங்கம், நீர்ப்பாசனம், துறைமுகங்களைப் பயன்படுத்துதல் போன்றவை சார்ந்த ஒப்பந்தங்கள் மற்றும் இது போன்ற மற்ற ஒப்பந்தங்கள் முடிவுக்கு வந்துவிடும் என்பதால் அவை இந்தியாவின் பொருளாதாரத்திற்கு தீவிர அச்சுறுத்தலாக இருந்தன. மவுண்ட்பேட்டனுக்கு வி.பி.மேனன் (V. P. Menon) போன்ற இந்தியத் தலைவர்களும் தங்களின் வாதங்களின் மூலமாகவும் அச்சுறுத்தல் விடுத்தனர். அவர்கள் சுதேச அரசுப் பகுதிகளை சுதந்திர இந்தியாவுடன் இணைப்பதன் மூலமாக பிரிவினையின் காயத்தை குறிப்பிட்ட அளவில் மட்டுப்படுத்தலாம் என வாதிட்டனர். இதன் விளைவாக மவுண்ட்பேட்டன் ஆட்சி மாற்றத்திற்குப் பிறகு தனிப்பட்ட முறையில் சுதேச அரசுகளை இந்தியாவுடன் இணைப்பது தொடர்பாக காங்கிரஸ் முன்மொழிந்தபடி செயலாற்றினார்.
அரசர்களின் நிலை
சுதேச அரசுப் பகுதிகளை ஆண்ட ஆட்சியாளர்கள் அவர்களது பகுதிகளை சுதந்திர இந்தியாவுடன் இணைப்பதில் ஒருமித்த ஆர்வத்துடன் இல்லை. கொச்சின், பிகானர் மற்றும் ஜவஹர் போன்ற பகுதிகளைச் சேர்ந்த அரசர்கள் போன்ற சிலர் கொள்கை மற்றும் நாட்டுப்பற்று சார்ந்த அளவில் இந்தியாவுடன் இணைவதற்கு இசைந்தனர். ஆனால் மற்றவர்கள் சுதந்திரமாக நீடிப்பதற்காக இந்தியாவுடனோ அல்லது பாகிஸ்தானுடனோ சேர்வதற்கு அல்லது தனிப்பட முறையில் அவர்கள் சொந்தமாக ஒன்றியத்தை அமைப்பதற்கு அவர்களுக்கு உரிமை இருப்பதாகப் பிடிவாதமாக இருந்தனர். போபால், திருவாங்கூர் மற்றும் ஜதராபாத் பகுதிகளை ஆண்ட அரசர்கள் இரண்டு ஆட்சிப் பகுதிகளிலும் இணைவதற்கு அவர்களுக்கு விருப்பம் இல்லை என அறிவித்தனர். ஐரோப்பிய நாடுகளில் வர்த்தகப் பிரதிநிதிகளை நியமிக்க ஜதராபாத் முனைந்தது. மேலும் கடல் பகுதிகளை அணுகும் உரிமைகளுக்காக கோவாவை குத்தகைக்கு விட அல்லது விற்பனை செய்ய போர்ச்சுகீசுடன் ஒப்பந்தப் பேச்சு வார்த்தை மேற்கொண்டது. திருவாங்கூர் தனது அங்கீகாரத்தைக் கேட்கும் போது அதன் தோரியம் கையிருப்பு எந்தளவுக்கு மேற்கத்திய நாடுகளுக்கு போர் நடவடிக்கைகளுக்கு முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது என்பதை குறிப்பிட்டுக் காட்டியது. சில சுதேச அரசுகள் அவர்களை இந்தியா முழுவதும் கூட்டிணைப்பு செய்து இந்தியா மற்றும் பாகிஸ்தான் தவிர்த்து கூடுதலாக மூன்றாவதாக ஒரு பகுதியை உருவாக்குவதற்கு முன்மொழிந்தனர். காங்கிரஸ், ஆட்சியாளர்களின் மீது தந்த நெருக்கடியை எதிர்க்கும் வகையில் தரும் நடவடிக்கையாக போபால் சுதேச அரசுகள் மற்றும் முஸ்லீம் கூட்டமைப்பு ஆகியோரிடையே கூட்டினை உருவாக்குவதற்கு முயற்சித்தது.
இந்த ஆரம்ப கால எதிர்ப்புகள் வீழ்ச்சியடையவும் கிட்டத்தட்ட அனைத்து சுதேச அரசுகளும் இந்தியாவுடன் இணைவதற்கு இசைவதற்கும் பல காரணிகள் காரணமாக இருந்தன. அதில் முக்கியமான காரணி அரசர்களிடையே ஒற்றுமை இல்லாமல் இருந்ததாகும். சிறிய சுதேசப் பகுதியைச் சேர்ந்தவர்கள் அவர்களது விருப்பங்களுக்கு மதிப்பிருக்காது என பெரிய சுதேசப் பகுதியைச் சேர்ந்தவர்கள் மீது நம்பிக்கையில்லாமல் இருந்தனர். மேலும் பெரும்பாலான இந்து மத ஆட்சியாளர்கள் முஸ்லிம் அரசர்களை நம்பாமல் இருந்தனர். குறிப்பாக போபாலின் நவாப்பான அமீதுல்லா கான் போன்றவர்களை அவர்கள் பாகிஸ்தானின் முகவர்களாகக் கருதினர். மற்றவர்கள் இந்த ஒருங்கிணைப்பு தவிர்க்க முடியாததாகவும், காங்கிரஸுடன் பாலமமைப்பதாகவும் கருதினர். அதில் இருந்து இறுதி உடன்படிக்கைக்கு வடிவம் கொடுப்பதில் வெற்றி கிடைக்க ஆரம்பித்ததாகக் கருதப்பட்டது. அவர்கள் ஐக்கியமான முன்னணியை உருவாக்க முடியாமையின் விளைவாக அல்லது பொதுவான நிலையை ஏற்றுக் கொள்ள முடியாததால் காங்கிரசுடன் ஒப்பந்தப் பேச்சு வார்த்தைகளில் பேரம் பேசும் ஆற்றலை கணிசமான அளவில் இழந்தனர். சட்ட சபையில் அங்கம் வகிக்க வேண்டாம் என முஸ்லீம் கூட்டமைப்பினர் முடிவு எடுத்திருந்ததும் கூட காங்கிரசுக்கு எதிராய் கூட்டணி அமைப்பதற்கான சுதேச அரசுகளின் திட்டத்திற்கு பங்கம் விளைவிப்பதாக அமைந்தது. மேலும் 1947 ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் 28 ஆம் தேதியில் பரோடா, பிகானர், கொச்சின், குவாலியர், ஜெய்ப்பூர், ஜோத்பூர், பாட்டியாலா மற்றும் ரேவா ஆகியவை சட்ட சபையில் அவர்களுக்கான இடங்களைப் பெற்ற போது சட்ட சபையைப் புறக்கணிக்க மேற்கொண்ட முயற்சிகள் தோல்வியடைந்தன.
பல அரசர்கள் இந்திய ஒருங்கிணைப்புக்கு ஆதரவளிக்கும் வகையிலான மனவுணர்ச்சியைக் கொண்டிருந்தனர். அதாவது சுதந்திரக்கான அவர்களது ஆதரவு அவர்களது திட்டங்களுக்கு சிறிதளவு ஆதரவாக இருக்கும் எனக் கருதினர். எடுத்துக்காட்டாக திருவாங்கூர் அரசர், அவரது திவான் சர் சி.பி. ராமசாமி ஐயரை (Sir C. P. Ramaswamy Aiyar) படுகொலை செய்ய முயற்சிகள் நடைபெற்றதற்குப் பிறகு தனிப்பட்ட சுதந்திரத்திற்கான அவரது திட்டங்களை முழுவதுமாகக் கைவிட்டார். சில சுதேசப் பகுதிகளில் முதல் அமைச்சர்கள் அல்லது திவான்கள் சுதேசப் பகுதிகளை இந்தியாவுடன் இணைப்பதற்கு தங்கள் அரசர்களை ஏற்றுக்கொள்ளச் செய்வதில் குறிப்பிடத்தக்க அளவில் பங்கு வகித்தனர். பிரிட்டிஷ் இந்தியாவின் கடைசி வைசிராயாக இருந்த மவுண்ட்பேட்டன் பிரபு மற்றும் சுதேச அரசுகளுடன் தொடர்பு கொள்வதற்கு பொறுப்பேற்றிருந்த இந்திய அரசாங்கத்தின் உள் துறையில் முறையே அரசியல் மற்றும் நிர்வாகத் தலைவர்களாக இருந்த வல்லபாய் பட்டேல் மற்றும் வி.பி. மேனன் ஆகியோர் மேற்கொண்ட அரும் முயற்சிகள் சுதேச அரசுகள் இந்தியாவுடன் இணைய ஒப்புக்கொண்டதற்கு முக்கிய காரணிகளாக அமைந்தன.
மவுண்ட்பேட்டனின் பங்களிப்பு
ஆட்சி மாற்றத்திற்காக காங்கிரசுடன் ஒப்பந்த உடன்படிக்கையிலொ ஒரு முடிவை எட்டுவதற்கு, இந்தியாவுடன் சுதேச அரசுகளை இணைப்பது மிகவும் முக்கியம் என மவுண்ட் பேட்டன் நம்பினார். பிரிட்டிஷ் அரசரின் உறவினரான அவரை பெரும்பாலான சுதேச அரசர்கள் நம்பினர். குறிப்பாக போபால் நவாப்பான அமீதுல்லா கான்(Hamidullah Khan) உள்பட பல அரசர்களுடன் தனிப்பட்ட முறையில் நண்பராக இருந்தார். மவுண்ட்பேட்டன் பிரபுவே, ஒப்புக்கொள்ளக்கூடிய எந்த நிபந்தனைகளுக்கும் இணங்கி சுதந்திர இந்தியா உருவாக உறுதியளிக்கும் திறன் பெற்றவராக இருப்பார் எனவும் சுதேச அரசர்கள் நம்பினர். ஏனெனில் ஜவஹர்லால் நேருவும் (Jawaharlal Nehru), பட்டேலும் இவரிடம் குடியேற்ற இந்தியாவின் முதல் ஆளுநராக இருக்கும்படி கேட்டுக் கொண்டிருந்தனர்.
மவுண்ட்பேட்டன் தான் கொண்டிருந்த செல்வாக்கை, சுதேச அரசர்கள் இந்தியாவுடன் இணைவதற்கு அழுத்தம் கொடுக்க பயன்படுத்திக் கொண்டார். ஆங்கிலேய அரசாங்கம் எந்த சுதேச அரசுக்கும் குடியேற்றத் தகுதியை வழங்காது மற்றும் அவர்களை பிரிட்டிஷ் காமன்வெல்த்திற்குள்ளும் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது என அவர் அறிவித்தார். அதாவது சுதேச அரசுகள் இந்தியாவுடனோ அல்லது பாகிஸ்தானுடனோ இணையாவிட்டால் பிரிட்டனுடனான அவர்களின் அனைத்து தொடர்புகளும் துண்டிக்கப்படும் என்றார். மேலும் அவர் இந்தியத் துணைக்கண்டம் ஒரு பொருளாதார பகுதியாகும். அதன் தொடர்புகள் அறுந்தால் சுதேச அரசுகள் பெருமளவில் பாதிக்கப்படும் என்றார். அவர்கள் இனம் சார்ந்த வன்முறை மற்றும் பொதுவுடைமை இயக்கங்கள் போன்றவற்றின் எழுச்சி போன்ற அச்சுறுத்தல்களை ஒழுங்குபடுத்திப் பராமரிப்பதில் சிக்கல்களைச் சந்திக்க வேண்டியிருக்கும் என்பதையும் அவர் சுட்டிக் காட்டினார்.
மவுண்ட்பேட்டன், தான் 1948 ஆம் ஆண்டு இந்தியாவின் தலைவராக சிறப்பாக சேவை புரிவார் என்பதால், அரசர்களின் நம்பிக்கையானவராக தான் இருப்பார் என வலியுறுத்தினார். இந்த இணைப்பில் விருப்பம் இல்லாமல் இருந்த போபால் நவாப் போன்ற சுதேச அரசர்களுடன் தனிப்பட்ட முறையில் அவர் பேசினார். மவுண்ட்பேட்டன் அவரது போபால் நவாப்பிடம் இருந்து அவர் போபாலை இந்தியாவின் ஒரு பகுதியாக இருக்க சம்மதித்ததற்கான அந்தரங்கக் கடிதத்தில் கையெழுத்து வாங்கி அதனை பத்திரப்படுத்தினார். ஆனால் நவாப் அவரது எண்ணத்தை கடைசி வரை மாற்றிக் கொள்ளாமல் இருந்தால் அந்த கடிதத்தை ஆகஸ்ட் 15 ஆம் தேதி உள்துறையில் சமர்ப்பிப்பார். நவாப் அதற்கு ஒப்புக்கொண்டு உடன்படிக்கையை மீறாமல் இருந்தார்.
அந்த நேரத்தில் பல்வேறு அரசர்கள் தாங்கள் நண்பர்களாக நினைத்திருந்த ஆங்கிலேயரால் வஞ்சகம் செய்யப்பட்டதாக புகார் கூறினர். மேலும் மவுண்ட்பேட்டனின் கொள்கைகளுக்கு எதிர்ப்பு தெரிவிக்கும் விதமாக அரசியல் துறை தலைமைப் பொறுப்பில் இருந்த சர் கோன்ராட் கோர்ஃபீல்டு (Sir Conrad Corfield) அவரது பதவியை ராஜினாமா செய்தார். மவுண்ட்பேட்டனின் கொள்கைகளை எதிரணியினான பழமைவாதக் கட்சியும் கடுமையாக விமர்சித்தது. இந்திய அரசாங்கம் செயல்படுத்திய முறையை ஆஸ்திரியா படையெடுப்புக்கு முன்பு அடால்ஃப் ஹிட்லர் (Adolf Hitler) செயல்படுத்திய முறையுடன் வின்ஸ்டன் சர்ச்சில் (Winston Churchill) ஒப்பிட்டார். எனினும் லும்பி (Lumby) மற்றும் மூரெ (Moore) போன்ற நவீன வரலாற்றாசியர்கள், சுதேச அரசுகள் இந்தியாவுடன் இணைவதற்கு ஏற்றுக்கொள்ள வைத்ததில் மவுண்ட்பேட்டன் மிகவும் இன்றியமையாத பங்கு வகித்திருப்பதாகக் கூறினர்.
நெருக்கடியும் செயல்திறமும்
thumb|left|உள்துறை அமைச்சராக வல்லபாய் பட்டேல். பிரிட்டிஷ் இந்தியப் பகுதிகளையும் சுதேச அரசுகளையும் இந்தியாவுடன் இணைப்பதற்கு இவர் பொறுப்பேற்றிருந்தார்.
காங்கிரசின் கொள்கையும், குறிப்பாக உள் துறையைச் சேர்ந்த இரண்டு முக்கிய நபர்களான சர்தார் வல்லபாய் பட்டேல், வி.பி. மேனன் ஆகியோரின் கொள்கையுமே இந்தியாவுடன் இணைவதற்கு சுதேச அரசர்கள் முடிவெடுப்பதற்கு மிகவும் முக்கிய காரணியாக இருந்தன. சுதேச அரசுகள் தனியுரிமை கொண்ட பகுதிகளாக அல்லாமல் மேலதிகாரத்தின் முடிவில் சுதந்திரமான நிலையில் இல்லாமல் சார்ந்திருக்க வேண்டும் என காங்கிரஸ் கருதியது. ஆகவே சுதேச அரசுகள் இந்தியாவுடனோ அல்லது பாகிஸ்தானுடனோ இணைந்திருக்க வேண்டும் எனவும் காங்கிரஸ் அறிவித்தது. 1946 ஆம் ஆண்டு ஜூலை மாதத்தில், சுதந்திர இந்தியாவின் இராணுவத்துக்கு இணையான இராணுவத்தை எந்த சுதேச அரசுகளும் கொண்டிருக்க முடியாது என்பதை நேரு கவனித்தார். 1947 ஆம் ஆண்டு ஜனவரி மாதத்தில் நேரு அரசர்களின் புனித உரிமைகளை சுதந்திர இந்தியாவினால் ஏற்றுக் கொள்ள முடியாது என்று கூறினார். 1947 ஆம் ஆண்டு மே மாதத்தில், அவர் இந்திய சட்டசபையில் அங்கம் வகிக்க மறுக்கும் சுதேச அரசுகள் எதிரி நாடாகக் கருதப்படும் என அறிவித்தார். சி. ராஜகோபாலாச்சாரி (C. Rajagopalachari) போன்ற மற்ற காங்கிரஸ் தலைவர்கள், மேலதிகாரம் என்பது ஒப்பந்தந்தின் அடிப்படையில் இல்லாமல் உண்மையின் அடிப்படையில் இருந்ததால் அது இதற்கு முன்பு ஆண்ட ஆங்கிலேயரிடம் இருந்து சுதந்திர இந்திய அரசாங்கத்திற்கு கண்டிப்பாக வரும் என வாதிட்டனர்.
சுதேச அரசர்களுடன் பேச்சு வார்த்தையில் ஈடுபட பொறுப்பேற்றிருந்த பட்டேலும் மேனனும் நேருவைக் காட்டிலும் மிகவும் இணக்கமான அணுகுமுறையைக் கையாண்டனர். 1947 ஆம் ஆண்டு ஜூலை மாதம் 5 ஆம் தேதியில் பட்டேல் மூலமாக உருவாக்கப்பட்ட இந்திய அரசின் அதிகாரப்பூர்வ கொள்கை அறிக்கையில் எந்த அச்சுறுத்தல்களும் இல்லை. மாறாக இந்தியாவின் ஒற்றுமை மற்றும் சுதேச அரசுகளுக்கும் சுதந்திர இந்தியாவுக்கும் இடையே உள்ள பொதுவான ஆர்வங்களை இது வலியுறுத்தியது. அது காங்கிரசின் எண்ணங்களைப் பற்றிய சுதேச அரசர்களின் ஐயத்தைப் போக்குவதாக இருந்தது. மேலும் அவர்களை அந்நியராகக் கருதி உடன்பாட்டை உருவாக்காமல் நண்பர்களைப் போல அவர்களுடன் சுதந்திர இந்தியாவில் இணைந்து அமர்ந்து சட்டங்களை உருவாக்குவதற்கு அழைப்பு விடுப்பதாக அமைந்தது. உள்துறையானது சுதேச அரசுகள் மீது ஆதிக்கம் செலுத்துவது போன்ற உறவுகளை உருவாக்கும் முயற்சியில் ஈடுபடாது என்பதை அவர் வலியுறுத்திக் கூறினார். ஆங்கிலேய அரசாங்கத்தின் அரசியல் துறையைப் போலல்லாமல் இதில் இந்தியாவுக்கும் அதன் மாநிலங்களுக்கும் இடையில் நடைபெறும் நடவடிக்கைகள் சமமாக நடைபெறுவதற்கு ஒரு ஊடகமாகவே இது செயல்படும். இது மேலதிகாரத்தை மேற்கொள்ளும் கருவியாக இருக்காது என அவர் வலியுறுத்தினார்.
சேர்வடைவு முறையாவணங்கள்
சேர்வடைவு முறையாவணமானது பிற பல்வேறு பாதுகாப்பு அம்சங்களையும் செயல்படுத்துவதாக இருந்தது. இது உருவாக்கப்பட்ட சமயத்தில் அரசர்கள் இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டத்துக்கு கட்டுப்பட்டவர்களாக இருக்க மாட்டார்கள் என உட்பிரிவு ஏழில் குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது. வெளிப்படையாக இந்திய அரசாங்கத்திற்கென வழங்கப்படாத அனைத்து பகுதிகளிலும் அவர்களது சுயாட்சி நீடிக்கும் என அதன் உட்பிரிவு எட்டில் உறுதியளிக்கப்பட்டிருந்தது. இது பல்வேறு வாக்குறுதிகளை உள்ளடக்கிய பிற்சேர்க்கைகளைக் கொண்டிருந்தது. இந்தியாவுடன் இணைவதற்கு ஏற்றுக்கொண்ட சுதேச ஆட்சியாளர்கள், இந்திய நீதிமன்றங்களில் வழக்கு தொடர்வதில் இருந்து பாதுகாப்பு நிலை மற்றும் சுங்க வரியில் இருந்து விலக்கு போன்ற அவர்களது கூடுதல் பிரதேச உரிமைகளுக்கான உத்தரவாதத்தைப் பெறுவர். அவர்கள் படிப்படியாக மக்களாட்சி முறைக்கு உட்படுவதற்கு அனுமதிக்கப்படுவர். பதினெட்டு முக்கிய சுதேசப் பகுதிகளைச் சேர்ந்தவர்களில் யாரும் இந்தியாவுடன் இணைவதற்குக் கட்டாயப்படுத்தப்படவில்லை. ஆனால் அவர்கள் ஆங்கிலேயர்களது வெகுமதிகள் மற்றும் பெருமைகளுக்குத் தகுதியுடையவர்களாக நீடித்திருப்பர். மவுண்ட்பேட்டன் பிரபு, அந்த ஆவணங்கள் அரசர்களுக்குத் தேவையான அனைத்து "நடைமுறைச் சுதந்திரத்தை" கொடுப்பதாக வலியுறுத்திக் கூறி, பட்டேல் மற்றும் மேனன் ஆகியோரின் கூற்றை மீண்டும் வலியுறுத்தினார். இந்த நிபந்தனைகளை அரசர்கள் ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை என்றால், அதனைத் தொடர்ந்து அவர்கள் இதனை விடக் குறைவான நன்மைகள் அடங்கிய நிபந்தனைகளுக்கு ஏற்றுக்கொள்ள வைக்கப்பட்டு இந்தியாவுடன் இணைக்கப்படலாம் என்பதை மவுண்ட்பேட்டன், பட்டேல் மற்றும் மேனன் மூவரும் அரசர்களின் மனதில் நன்கு பதிய வைத்திருந்தனர். பேச்சுவார்த்தைக்கான ஒரு உபகரணமாகவும் ஸ்டேண்ட்ஸ்டில் உடன்படிக்கை பயன்படுத்தப்பட்டது. அதாவது சேர்வடைவு முறையாவணத்தில் கையெழுத்திடாத சுதேச அரசுகளை ஸ்டேண்ட்ஸ்டில் உடன்படிக்கையில் கையெழுத்திடுவதற்கு உள்துறை அனுமதியளிக்கவில்லை.
இணைத்தல் செயல்பாடு
சேர்வடைவு முறையாவணத்தில் இருந்த குறைவான பயன்கள் மற்றும் அவர்கள் அறிவித்த பெருமளவிலான சுயாட்சியும் மற்ற வாக்குறுதிகளும் பெரும்பாலான ஆட்சியாளர்களுக்கு போதுமான மனநிறைவளிப்பதாக இருந்தது. ஏனெனில் ஆங்கிலேயரிடம் இருந்து போதுமான ஆதரவு கிடைக்கப் பெறாதவர்கள் மற்றும் உட்பூசல்கள் அதிகம் இருந்த ஆட்சியாளர்கள் அதனை சிறந்த தீர்வாகக் கருதினர். 1947 ஆம் ஆண்டு மே மாதத்திற்கும் ஆட்சி மாற்றம் ஏற்பட்ட 1947 ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்டு 15 ஆம் தேதிக்கும் இடையில் பெருமளவிலான சுதேசப் பகுதிகள் சேர்வடைவு முறையாவணத்தில் கையெழுத்திட்டிருந்தன. எனினும் சிலர் கையெழுத்திடாமல் இருந்தனர். சிலர் காரணமேதுமின்றி சேர்வடைவு முறையாவணத்தில் கெயெழுத்திடாமல் தாமதப்படுத்தி வந்தனர். மத்திய இந்தியாவில் இருந்த சிறிய சுதேசப் பகுதியான பிப்லோடா, 1948 ஆம் ஆண்டு மார்ச் மாதம் வரையில் இணையாமலே இருந்தது. எனினும் பாகிஸ்தானுடன் இணையும் மேலும் ஆதாயமான ஒப்பந்தப் பேச்சு வார்த்தைகளில் ஈடுபட்ட ஜோத்பூர், பாகிஸ்தானுடன் முன்பே இணைந்துவிட்டிருந்த ஜுனாகார் மற்றும் சுதந்திரமாக யாரையும் சாராத பகுதிகளாகவே நீடிக்க விரும்புவதாக அறிவித்த ஜதராபாத் மற்றும் காஷ்மீர் போன்ற சில எல்லையோரப் பகுதிகளில் பெரிதளவில் சிக்கல்கள் உருவாயின.