cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
கடல் திராட்சை
கடல் திராட்சை (Caulerpa lentillifera) இந்தியப் பசிபிக் கடலோரப் பகுதியில் காணப்படும் ஒருவகை பச்சைப்பசிய கடல்பாசி ஆகும். இதன் தாவரவியல் பெயர் 'கவுலெர்ப்பாலெண்டில்லிஃபெரா' என்பதாகும். அதன் மென்மையான, சதைப்பற்றுள்ள அமைப்பு காரணமாக இந்த கடற்பாசி சாப்பிடக்கூடிய கவுலெர்ப்பா வகை இனங்களுள் ஒன்றாகும். இந்த வகைக்கடற்பாசி பிலிப்பைன்ஸ்நாட்டில் பயிரிடப்பட்டு சாப்பிடப்படுவதால் இது இலாட்டோ, குசோ, ஆந்திரோசெப் போன்ற பல்வேறு பெயர்களில் உள்ளூர் மொழியில் அறியப்படுகிறது; மலேசிய நாட்டில் உள்ள சபா மாநிலத்தில், அது இலாட்டோக்' என அழைக்கப்படுகிறது; ஜப்பானில் உள்ள, 'ஒகினாவா'வில், இது "உமி-புடோ" (海 ど ど う) அதாவது "கடல் திராட்சை" " என்று அழைக்கப்படுகிறது, இது ஆங்கிலத்தில் பச்சைக் கேவியர் அல்லது கடல் திராட்சை எனப்படுகிறது.
இது வடிகுழல் வகைப் பெரும்பாசியாகும். இதில் ஒரு பெரிய உயிர்க்கலத்தில் இருந்து பல்கரு உருவாகும் பாசியாகும். இது 30 செமீ நீளத்துக்கு வளர்கிறது. இலைகள் மட்டுமன்றி, இதன் குமிழ்ப் பகுதிகள் வாயில் வெடித்து நல்ல உமாமிவகை மணத்தைத் தருகிறது.
வணிகப் பயிரீடு
இதைத் தொடர்ந்து யப்பான், ஒக்கினாவாவில் 1968 இல் இருந்து வெதுப்பான நீர்த்தொட்டிகளில் வணிக முறையில் பயிரிடப்பட்டது. பிறகு வணிகமுறைப் பயிரிடல் வியட்நாம் தைவான், சீனா, பியுஜித் தீவுகள், கைனான் எனப் பல நாடுகளில் பெரும்பாலும் உள்நாட்டு நுகர்வுக்காகப்பரவியது. என்றாலும் யப்பானுக்கும் ஏற்றுமதி செய்யப்படுகிறது.
உணவுப் பயன்பாடுகள்
கவுலெர்ப்பா இலெண்டில்லிஃபெரா பொதுவாக வினிகருடன் சேர்த்து பச்சையாக,  ஒரு சிற்றுண்டியாக அல்லது ஒரு சாலடாகச் சாப்பிடப்படுகிறது.
பிலிப்பைன்சு நாட்டில், இலாட்டோ அல்லது அரோசெப் எனப்படும் கடல் திராட்சை தூய நீரில் கழுவப்பட்ட பின்னர், வழக்கமாக ஒரு சாலடு போன்று பச்சையாகவே சாப்பிடப்படுகிறது. வெங்காயம், புதிய தக்காளி கலந்த கலவைமீது மீன் சாஸ் அல்லது பகூங் எனப்படும் மீன் பசைக்ழைவும், வினிகர் எனும் செயற்கைப் புளிக்காடியும் ஆகியவற்றாலலழகுபட விரவிச் சாப்பிடப்படுகிறது. இது மலேசியாவின் சபா மாநிலத்திலும் இலட்டோக் என அழைக்கப்படும் கடல் திராட்சை இவ்வாறு பச்சையாகக் கலந்து உண்பது மக்கள் வழக்கில் உள்ளது. இங்கு சாமா-பயாவு இனம் புலம்பெயெர்ந்ததால் இம்முறை உணவு வழக்குக்கு வந்திருக்கலாம் எனக் கருதப்படுகிறது. இவ்வுணவு இலட்டோகு என இரியாவு த்ஹீவகம் சார்ந்த மலாய் மக்களாலும் சிங்கப்பூரிலும் வழக்கில் வந்து அவர்கள் கடற்கரைப் பகுதியில் இருந்த உள்நாட்டுக்குப் புலம்பெயரும் வரை வழக்கில் இருந்துள்ளது. இது அயோடின் சத்து நிறைந்தது.
நலவாழ்வு நன்மைகள்
கடல் திராட்சை நீரிழிவுநோய், கொழுப்பு குறைக்கும் திறன் கொண்டுள்ளது.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:துப்புரவு முடிந்த தூத்துக்குடி மாவட்ட ஆசிரியர்கள் தொடங்கிய கட்டுரைகள் பகுப்பு:கடல் உணவுகள் பகுப்பு:பாசிகள்
மேலேரி ஊராட்சி
மேலேரி ஊராட்சி (Meleri Gram Panchayat), தமிழ்நாட்டின் இராணிப்பேட்டை மாவட்டத்தில் உள்ள நெமிலி வட்டாரத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த ஊராட்சி, சோளிங்கர் சட்டமன்றத் தொகுதிக்கும் அரக்கோணம் மக்களவைத் தொகுதிக்கும் உட்பட்டதாகும். இந்த ஊராட்சி, மொத்தம் 7 ஊராட்சி மன்றத் தொகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. இவற்றில் இருந்து 7 ஊராட்சி மன்ற உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றனர். 2011ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, மொத்த மக்கள் தொகை 2626 ஆகும். இவர்களில் பெண்கள் 1334 பேரும் ஆண்கள் 1292 பேரும் உள்ளனர்.
அடிப்படை வசதிகள்
தமிழ்நாடு ஊரக வளர்ச்சி மற்றும் ஊராட்சித் துறையின் 2015ஆம் ஆண்டுத் தரவின்படி கீழ்க்கண்ட தகவல் தொகுக்கப்பட்டுள்ளது.
சிற்றூர்கள்
இந்த ஊராட்சியில் அமைந்துள்ள சிற்றூர்களின் பட்டியல் :
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:இராணிப்பேட்டை மாவட்ட ஊராட்சிகள் பகுப்பு:த. இ. க. ஊராட்சித் திட்டம்
ஜூலியா லூயி-டிரெயிஃபஸ்
ஜூலியா சுகார்லெட் எலிசபெத் லூயி-டிரெயிஃபஸ் ஹால் (Julia Scarlett Elizabeth Louis-Dreyfus Hall) (பிறப்பு சனவரி 13, 1961) ஒரு ஐக்கிய அமெரிக்க நடிகை, நகைச்சுவையாளர், தயாரிப்பாளர் மற்றும் பாடகர் ஆவார். சாட்டர்டே நைட் லைவ் (1982–1985), சயின்பெல்டு (1989–1998), மற்றும் வீப் (2012–2019) ஆகிய நகைச்சுவை தொலைக்காட்சித் தொடர்களில் நடித்ததற்காக அறியப்படுகிறார். ஐக்கிய அமெரிக்கத் தொலைக்காட்சி வரலாற்றில் அதிக விருதுகளினை வென்றோரில் ஒருவர் ஆவாஅர். அதிக எம்மி விருதுகளை வென்ற நடிகரும் இவரே.
ஆன்வர்டு (2020) அசைவூட்டத் திரைப்படத்தில் ஒரு கதாப்பாத்திரத்திற்கு குரல் குடுத்து உள்ளார்.
2016 இல், டைம் இதழ் லூயி-டிரெயிஃபஸ் பெயரினை டைம் 100 உலகின் அதிக செல்வாக்கு உடைய சிறந்த 100 மக்கள் பட்டியலில் இட்டது.
நடித்தவை
இவர் நடித்தவற்றில் சில:
வெளியிணைப்புகள்
பகுப்பு:1961 பிறப்புகள் பகுப்பு:அமெரிக்கத் திரைப்பட நடிகைகள் பகுப்பு:அமெரிக்க நாடக நடிகைகள் பகுப்பு:அமெரிக்க தொலைக்காட்சி நடிகைகள் பகுப்பு:அமெரிக்க குரல் நடிகைகள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:21 ஆம் நூற்றாண்டு ஐக்கிய அமெரிக்க நடிகைகள்
துறைவாரியாக சமூக சேவை அமைப்புகள் பட்டியல்
மொழி
பகுப்பு:சமூக சேவை
மாசுயைட்டு
மாசுயைட்டு (Masuyite) என்பது Pb[(UO2)3O3(OH)2]•3H2O. என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டால் விவரிக்கப்படும் ஒரு கனிமம் ஆகும். யுரேனியம்/ஈய ஆக்சைடு கனிமம் என்று இக்கனிமம் வகைப்படுத்தப்படுகிறது. 1947 ஆம் ஆண்டு காங்கோ மக்களாட்சிக் குடியரசில் உள்ள கட்டாங்கா மாகாணத்தில் முதன்முதலில் மாசுயைட்டு கனிமம் கண்டறியப்பட்டது. பெல்சிய நாட்டு கனிமவியலாளர் குசுதாவா மாசுய்யை (1905-1945) கௌரவிக்கும் விதமாக கனிமத்திற்கு அவர் பெயர் சூட்டப்பட்ட்து.
கோசாய்கான் சட்டமன்றத் தொகுதி
கோசாய்கான் சட்டமன்றத் தொகுதி (Gossaigaon Vidhan Sabha constituency) அசாம் மாநிலத்திலுள்ள 126 சட்டமன்ற தொகுதிகளுள் ஒன்றாகும். இது கோக்ராஜார் மக்களவைத் தொகுதியில் அடங்குகிறது.
மாசுயைட்டு
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:யுரேனியம்(VI) கனிமங்கள் பகுப்பு:ஈயக் கனிமங்கள் பகுப்பு:ஆக்சைடு கனிமங்கள் பகுப்பு:ஒற்றைச்சரிவச்சுக் கனிமங்கள்
கோசாய்கான் சட்டமன்றத் தொகுதி
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:அசாம் சட்டமன்றத் தொகுதிகள்
உஸ்மானாபாத்
உஸ்மானாபாத் (உஸ்மான்-அபாத் என உச்சரிக்கப்படுகிறது) என்பது இந்திய மாநிலமான மகாராட்டிராவில் உள்ள உஸ்மனாபாத் மாவட்டத்தில் உள்ள ஒரு நகரம் மற்றும் நகராட்சி மன்றமாகும். ஐதராபாத்தின் கடைசி ஆட்சியாளரான மிர் ஒஸ்மான் அலிகானிடமிருந்து உஸ்மானாபாத் அதன் பெயரைப் பெற்றது. உஸ்மானாபாத் நகரம் நிர்வாக தலைமையகம் ஆகும்.
வரலாறு
உஸ்மானாபாத் நகரம் அதன் பெயரை ஐதராபாத்தின் கடைசி ஆட்சியாளரான 7 வது நிஜாம் மிர் உஸ்மான் அலிகான் என்பவரிடமிருந்து பெற்றது. இதில் இப்பகுதி 1947 ஆம் ஆண்டு வரை நிசாம்களின் ஆட்சி பகுதியாக இருந்தது. உஸ்மானாபாத்தின் வரலாறு இராமாயண சகாப்தத்திற்கு முந்தையதாக கருதப்படுகின்றது. வரலாற்று சான்றுகளின்படி இந்த மாவட்டத்தை மௌரியர்கள், சடவஹான்கள், ராட்டிரகுட்டாக்கள் மற்றும் யாதவர்கள் ஆட்சி செய்துள்ளனர். ஆரம்ப நூற்றாண்டுகளில் இந்த நகரம் இந்து சாளுக்கியர்கள் மற்றும் தேவகிரி யாதவர்களுக்கு உரித்தானதாக இருந்தது. பின்னர் பஹ்மானி மற்றும் பிஜாப்பூர் இராச்சியங்களின் ஒரு பகுதியாக மாறியது.
புவியியல்
உஸ்மானாபாத் நகரம் 653 மீட்டர் (2,142 அடி) உயரத்தில் உள்ளது. உஸ்மானாபாத் தெஹ்சிலின் மேற்கு மத்திய பகுதியில் உஸ்மானாபாத் நகரம் அமைந்துள்ளது. துல்ஜாப்பூர், பூம் , பராண்டா , வாஷி , மற்றும் கலாம்ப் ஆகியன அருகிலுள்ள நகரங்கள் ஆகும். போகவதி நதி நகரம் வழியாக பாய்ந்து சோலாப்பூர் மாவட்டத்தில் மொஹோல் அருகே சினா நதியை சந்திக்கிறது.
புள்ளிவிபரங்கள்
2011 ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கட் தொகை கணக்கெடுப்பில் உஸ்மானாபாத் நகரில் 106,644 மக்கள் வசிக்கின்றனர். மொத்த மக்கட் தொகையில் 41,982 (52.1%) ஆண்களும், 38,643 (47.9%) பெண்களும் உள்ளனர். மேலும் ஆயிரம் ஆண்களுக்கு 920 பெண்கள் என்ற பாலின விகிதம் காணப்படுகின்றது. 2001 ஆம் ஆண்டில், உஸ்மானாபாத்தின் சராசரி கல்வியறிவு விகிதம் 74% ஆக இருந்தது. இது தேசிய சராசரியை விட அதிகமாகும். ஆண்களின் கல்வியறிவு 80% வீதமாகவும், பெண்களின் கல்வியறிவு 67% ஆகவும் இருந்தது. 2001 ஆம் ஆண்டில் உஸ்மானாபாத்தில், 14% மக்கள் 6 வயதுக்குட்பட்டவர்கள்.
யெட்ஷி ராம்லிங் வனவிலங்கு சரணாலயம்
யெட்ஷி ராம்லிங் வனவிலங்கு சரணாலயம் பாலகாட் வரம்பில் உஸ்மானாபாத் நகரத்திற்கு அருகிலுள்ள யெட்ஷி, வாட்கான் மற்றும் பனஸ்கான் கிராமங்களில் அமைந்துள்ளது. வறண்ட இலையுதிர் காடுகள் இப்பகுதியை ஆக்கிரமித்துள்ளன. வனவிலங்கு இனங்களில் இந்தியச் சிறுமான், கழுதைபுலி, ஓநாய், காட்டு கரடி, நரி, முயல்கள் மற்றும் மயில் ஆகியவை அடங்கும். 100 க்கும் மேற்பட்ட இனங்கள் காணப்படுகின்றன. அக்டோபர் முதல் சூன் வரை பார்வையிட சிறந்த நேரம்.
சான்றுகள்
பகுப்பு:உஸ்மானாபாத் மாவட்டம்
டபீர் பண்டிதர்
தஞ்சாவூர் மராத்திய மன்னர் பிரதாபசிம்மன் ஆட்சிக்காலத்தில் மிகச்சிறந்த அரண்மனை நிர்வாக அலுவலராக விளங்கியவர் டபீர் பண்டிதர் ஆவார்.
விசுவநாத பண்டிதர்
அரண்மனை நிர்வாக அலுவலராக விளங்கிய விசுவநாத பண்டிதர் என்பவர் நிருவாகத் திறமையால் அமைச்சராக பதவி உயர்வினைப் பெற்றார். அதன் பின்னர் அரசரின் அன்பான ஆதரவால் டபீர் பண்டிதர் என்று பெயரிட்டு அழைக்கப்பட்டார். டபீர் என்பது பாரசீகச் சொல் ஆகும். இச்சொல்லிற்குச் செயலர் என்று பொருள் கூறுவர். இவரது இயற்பெயர் நாரோ பண்டிதர் என்பதாகும். இவரது பேரன்களாக நாரோ விசுவநாதத், நாநாஜி கங்காதர் ஆகிய இருவரும் வாழ்ந்துள்ளனர்.
டபீர் முறி
இவர் அமைச்சர் பதவியேற்றபோது ஆற்காட்டு நவாப்பின் படையெடுப்பால் தஞ்சையில் கடுமையான பஞ்சம் ஏற்பட்டது. அதனால் கி.பி.1771இல் ‘அமானி‘ என்ற முறை செயல்படுத்தப்பட்டது. ஆனால் டபீர் பண்டிதர் புது செயல் முறையாக பத்து ஆண்டுகளின் மொத்த வருமானத்தை அறிந்து அதன் சராசரியைக் கணக்கிட்டு அதன்படி நிலத்தைப் பயிரிடுபவர் அரசிற்குத் தரவேண்டும் என்று ஆணையிட்டார். இவரது நிருவாகத் திட்டமானது ‘டபீர் முறி‘ எனப்பட்டது.
பணிகள்
இவர் சமயப்பணியிலும், நிருவாகப் பணியிலும் அதிக ஆர்வம் காட்டியவர் என்பதை அவரது அறக்கொடைகளும் பரிசுகளும் உணர்த்துகின்றன.
சங்கர மடம்
டபீர் பண்டிதர், பிரதாபசிம்மனின் ஆணைப்படி காஞ்சி சங்கர மடத்தைக் கும்பகோணத்துக்கு மாற்ற ஏற்பாடுகள் செய்தார். தமது பெயரால் உருவாக்கப்பட்டிருந்த டபீர் அக்கிரகாரத்தில் இடமும் வழங்கினார். இவ்விடத்தில் காஞ்சி மடத்திற்குரிய கட்டடங்கள் அமைக்கப்பட்டன. கும்பகோணத்தில் சங்கர மடம் இருந்த காலத்தில் தஞ்சாவூர் மராத்திய அரச குடும்பத்தினரிடம் செல்வாக்குடன் திகழ்ந்த சங்கர மடாதிபதிகள், கும்பகோணம் மகாமக விழாவினை நடத்துவதிலும் முதன்மையான பங்கு வகித்தனர்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:மராத்தியர்கள்
பி. கேசவதேவ் இலக்கிய விருது
'''பி. கேசவதேவ் இலக்கிய விருது' (P. Kesavadev Literary Award'') என்பது தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மலையாள இலக்கிய எழுத்தாளர்களுக்கு பி. கேசவதேவ் அறக்கட்டளை ஆண்டுதோறும் வழங்கும் ஓர் இந்திய இலக்கிய விருது ஆகும். புகழ்பெற்ற மலையாள எழுத்தாளர் பி.கேசவதேவின் பெயரால் இவ்விருது வழங்கப்படுகிறது.
புற இணைப்புகள்
பகுப்பு:இந்திய இலக்கிய விருதுகள் பகுப்பு:மலையாள இலக்கிய விருதுகள்
கானாடு சுப்பிரமணியசுவாமி கோயில்
கானாடு சுப்பிரமணியசுவாமி கோயில் தமிழ்நாட்டில் புதுக்கோட்டை மாவட்டம், கானாடு என்னும் ஊரில் அமைந்துள்ள முருகன் கோயிலாகும்.
வரலாறு
இக்கோயில் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.
பூசைகள்
இக்கோயிலில் சிவாகம முறைப்படி ஒருகாலப் பூசை நடக்கின்றது. பங்குனி மாதம் பங்குனி உத்திரம் முக்கிய திருவிழாவாக நடைபெறுகிறது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:புதுக்கோட்டை மாவட்டத்திலுள்ள முருகன் கோயில்கள் பகுப்பு:சரி பார்க்க வேண்டிய தானியக்கக் கோயில் கட்டுரைகள்
பொட்டாசியம் செலீனேட்டு
பொட்டாசியம் செலீனேட்டு (Potassium selenate ) என்பது,  என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாடு கொண்ட ஒரு கனிம வேதியியல் சேர்மமாகும். செலீனிக் அமிலத்தின் பொட்டாசியம் உப்பான இச்சேர்மம் வெண்மை நிறத் திண்மமாக நெடியற்று காணப்படுகிறது. ஒளிப்படவியல் துறையில் பொட்டாசியம் செலீனேட்டு பயன்படுத்தப்படுகிறது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:பொட்டாசியம் சேர்மங்கள் பகுப்பு:செலீனியம் சேர்மங்கள் பகுப்பு:செலீனேட்டுகள்
ஹெலிகோலாந்து பைட் சண்டை (1939)
ஹெலிகோலாந்து பைட் சண்டை (Battle of the Heligoland Bight) என்பது இரண்டாம் உலகப் போரின் மேற்குப் போர்முனையில் நிகழ்ந்த ஒரு வான்படை சண்டை. டிசம்பர் 18, 1939ல் நடைபெற்ற இச்சண்டையில் நாசி ஜெர்மனியின் வான்படை லுஃப்ட்வாஃபே. ஜெர்மானியத் துறைமுகங்களின் மீது குண்டு வீச வந்த பிரிட்டிஷ் வான்படை விமானங்களைத் தாக்கி முறியடித்தது. ஹெலிகோலாந்து பைட் என்பது வடகடலின் ஒரு குடா பகுதியாகும்.
செப்டம்பர் 1939ல் ஜெர்மனி போலந்தைத் தாக்கியதால் இரண்டாம் உலகப்போர் தொடங்கியது. அக்டோபர் 1939- மே 1940, காலகட்டத்தில் ஐரோப்பாவின் மையப் பிரதேசங்களில் போர் சூடுபிடிக்காமல் மந்தமான நிலை இருந்தது. ஆனால் அட்லாண்டிக் பெருங்கடலில் நேச நாட்டு கப்பல் படைக்கும் ஜெர்மானியக் கடற்படைக்கும் அட்லாண்டிக் சண்டை தீவிரமாக நடந்து கொண்டிருந்தது. அச்சண்டையில் ஜெர்மானிய யு-போட்டுகள் (நீர்மூழ்கிகள்) பிரிட்டனுக்கு அமெரிக்காவிலிருந்து தளவாடங்களை ஏற்றிவரும் கப்பல் கூட்டங்களைத் தாக்கிக் கொண்டிருந்தன. ஜெர்மானியக் கடல் மேற்பரப்புப் போர்க்கப்பல்களும் இச்சண்டையில் பங்குபெறக்கூடாதென்பதற்காக, ஜெர்மானியத் துறைமுகங்களில் நிற்கும் போர்க்கப்பல்களைக் குண்டுவீசி அழிக்க பிரிட்டிஷ் குண்டுவீசி தலைமையகம் முடிவு செய்தது. டிசம்பர் 18, 1939ல் மூன்று பிரிட்டிஷ் குண்டுவீசி சுகுவாட்ரன்கள் (மொத்தம் 24 விமானங்கள்) வட கடல் குடா பகுதியான ஹெலிகோலாந்து பைட்டில் உள்ள ஜெர்மானியப் போர்க்கப்பல்களைத் தாக்க அனுப்பப்பட்டன. அவற்றுள் இரண்டு இலக்கை அடையுமுன்னர் எந்திரக் கோளாறு காரணமாக திரும்பிவிட்டன. மீதமிருந்த 22 விமானங்களை எதிர்க்க லுஃப்ட்வாஃபே சுமார் நூறு சண்டை விமானங்களை அனுப்பியது. ஹெலிகோலாந்து பைட் கடற்பகுதியின் வான்வெளியில் இரு வான்படைகளுக்கும் நடந்த சண்டையில் ஜெர்மானியர்கள் வென்றனர். பன்னிரெண்டு பிரிட்டிஷ் குண்டுவீசிகள் சுட்டு வீழ்த்தப்பட்டன. பிரிட்டிஷ் படை கப்பல்களைத் தாக்காமல் தளங்களுக்குத் திரும்பியது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு: மேற்குப் போர்முனை (இரண்டாம் உலகப் போர்) பகுப்பு:1939 நிகழ்வுகள் பகுப்பு:ஐக்கிய இராச்சியத்தின் வரலாறு
வடக்கூர் வடக்கு ஊராட்சி
வடக்கூர் வடக்கு ஊராட்சி (Vadakkur north Gram Panchayat), தமிழ்நாட்டின் தஞ்சாவூர் மாவட்டத்தில் உள்ள ஒரத்தநாடு வட்டாரத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த ஊராட்சி, ஒரத்தநாடு சட்டமன்றத் தொகுதிக்கும் தஞ்சாவூர் மக்களவைத் தொகுதிக்கும் உட்பட்டதாகும். இந்த ஊராட்சி, மொத்தம் 7 ஊராட்சி மன்றத் தொகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. இவற்றில் இருந்து 7 ஊராட்சி மன்ற உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றனர். 2011ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, மொத்த மக்கள் தொகை 2113 ஆகும். இவர்களில் பெண்கள் 1068 பேரும் ஆண்கள் 1045 பேரும் உள்ளனர்.
அடிப்படை வசதிகள்
தமிழ்நாடு ஊரக வளர்ச்சி மற்றும் ஊராட்சித் துறையின் 2015ஆம் ஆண்டுத் தரவின்படி கீழ்க்கண்ட தகவல் தொகுக்கப்பட்டுள்ளது.
சிற்றூர்கள்
இந்த ஊராட்சியில் அமைந்துள்ள சிற்றூர்களின் பட்டியல் :
சான்றுகள்
பகுப்பு:தஞ்சாவூர் மாவட்ட ஊராட்சிகள் பகுப்பு:த. இ. க. ஊராட்சித் திட்டம்
இராஜஸ்தானின் மலைக் கோட்டைகள்
இந்தியாவின் இராஜஸ்தான் மாநிலத்தின் கோட்டைகளில் புகழ் பெற்ற ஆறு கோட்டைகளான சித்தோர்கார் கோட்டை, ஆம்பர் கோட்டை, கும்பல்கர்க் கோட்டை, காக்ரோன் கோட்டை, ரந்தம்பூர் கோட்டை  மற்றும் ஜெய்சல்மேர் கோட்டைகள் உலகப் பாரம்பரியக் களங்களில் ஒன்றாக யுனேஸ்கோ நிறுவனம் 2013ஆம் ஆண்டில் அறிவித்துள்ளது.
இராஜஸ்தானின் ஆரவல்லி மலைதொடரில் அமைந்த இக்கோட்டைகள் இராசபுத்திர மன்னர்களால் கி பி ஐந்தாம் நூற்றாண்டு முதல் 17-18 முடிய கட்டப்பட்டதாகும்.
அந்தாளக் குறிஞ்சி
அந்தாளக் குறிஞ்சி என்பது பண்டைத் தமிழிசையின் 108 பண்களில் ஒன்றாகும். இது தேவாரப் பண்கள் இருபத்தி மூன்றில் ஒன்றும் ஆகும். இதனை அந்தாழி, அந்தாளிர் என்றும் குறிப்பிடுவர். "இவ் அந்தாளக் குறிஞ்சி குறிஞ்சிப் பண்ணின் நைவளம் (நட்டபாடை) என்னும் திறத்தின் புறநிலையாக அமையும். அரும்பாலையிற் பிறந்தது, பண்ணியற்றிய வகையைச் சேர்ந்தது."
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:பண்
கொக்கித் துமுக்கி
thumb|right|300x300px|முற்கால கொக்கித் துமுக்கி வடிவம்; ஒரு கொக்கியுள்ள [[கைபீரங்கி.]] thumb|right|300x300px|[[ஈடோ காலம்|ஈடோ காலத்து டனேகசிமா கொக்கித் துப்பாக்கி.]]
கொக்கித்துமுக்கி அல்லது ஆர்க்வெபசு (ஆங்கிலம் arquebus,இத்தாலியம் Archibugio, தச்சு மொழி haakbus, பொருள் "கொக்கி துமுக்கி",  அல்லது "கொக்கிக் குழல்") என்பது 15 முதல் 17-ஆம் நூற்றாண்டு வரை பயன்பாட்டில் இருந்த சன்னவாய் வழியாக குண்டேற்றப்படும் சுடுகலன் ஆகும். முதன்முதலில், கொக்கித் துமுக்கி என்பது, ஒரு கொக்கியுள்ள கைபீரங்கி தான்; பின்னர் திரி-இயங்குநுட்ப  சுடுகலன் ஆனது. இதற்கு பின்னால் வந்த மஸ்கெத்தை போல, இதுவும் மரையிடா  குழலை கொண்ட சுடுகலன் ஆகும்.
இதுதான் மரைகுழல் துமுக்கி  மற்றும் இதர நீள்துப்பாக்கிகளுக்கு  முன்னோடி ஆகும். கொக்கித்துமுக்கியின் மேம்படுத்தப்பட்ட வடிவமான கேலிவெர், 16-ஆம் நூற்றாண்டின் ஆரம்பத்தில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது.
வாகனங்களில் பொருத்தப்பட்டிருந்த கனரக ஆர்க்வெபசுகளை ஆர்க்வெபசு-ஆ-க்ரோக் என அறியப்பட்டன. இவை 3.5 அவுன்ஸ் (100 கிராம்) குண்டுகளை கொண்டிருந்தன.
செயலாற்றல்
ஒவ்வொரு முறையும், (வீரர்களின்) முதல் வரிசை சுட்ட மறுகணமே, மீண்டும் குண்டேற்றுவதர்காக அணிவகுப்புக்கு பின்னால் சென்றுவிடுவர். இரண்டாம் வரிசையும், முதல் வரிசை சுட்டதுபோலவே சுடும். இதேபோல பின்வரும் வரிசைகள் அனைத்தும் செயல்படும். (வீரர்களின்) கடைசி வரிசை சுட்டபிறகு; முதல் வரிசை வீரர்கள் அனைவரும் துப்பாக்கிகளில் குண்டேற்றி சுடத் தயாராக இருப்பர். இதுமாதிரி சுடும் முறையை கடைபிடிக்கும் போது, சுடும் வேகம் மற்றும் திறன் அபரிவிதமாக உயர்ந்தது. பெரும்பாலான நவீன-முற்கால படைகளில், துணை ஆயுதமாக இருந்த ஆர்க்வெபசு, முதன்மை ஆயுதமாக மாறியது.
இயங்குநுட்பம்
ஆர்க்வெபசு, அதன் முன்பிருந்த சுடுகலனைவிட பெரிய குழல்விட்டத்தை கொண்டிருக்கும். மத்திய 16-ஆம் நூற்றாண்டு வரை, திரி-இயங்குநுட்பத்தில் சுடப்பட்ட இவைகள், பிறகு புதிய சக்கர-இயங்குநுட்பத்தால் சுடப்பட்டன. சிலவற்றில் இருந்த விரிந்த சன்னவாய், குண்டேற்றுவதை எளிதாக்கியது. ஆர்க்வெபசின் பிற்பகுதியின் வளைத்த வடிவினால், இதற்கு 'கொக்கித் துமுக்கி' என பெயர் வந்தது. அனைத்து ஆர்க்வெபசுகளும், பல துமுக்கிக் கொல்லர்களால் கையால் மட்டுமே செய்யப்பட்டவை, அதனால் இதற்கு பிரத்தியேக மாதிரிகள் இல்லை.
முந்தைய ஆர்க்வெபசின் விசையின் இயங்குநுட்பம், குறுக்குவில் இருந்தது போல இருக்கும். 16-ஆம் நூற்றாண்டின் கடைசியில், பல நாடுகளின் துமுக்கிக் கொல்லர்கள் தண்டிற்கு செங்குத்தான, சிறு விசையை (தற்கால நவீன சுடுநர்கள் அறிந்த) அறிமுகபடுத்தினார்.
வரலாறு
thumb|300x300px|நகாஷினோ  போரில், ஓடா நொபுனாகா 3000 கொக்கித் துமுக்கிகளை உபயோகித்தார். கொக்கித்துமுக்கியை முதன்முதலில் அதிக எண்ணிக்கையில் பயன்படுத்தியது, அன்கேரியை (1458–1490) ஆண்ட மாத்தியாஸ் கார்வினுஸ் என்ற மன்னரால் தான். அங்கேரிய கறுப்புப் படையில், தரைப்படையின் ஒவ்வொரு நான்காவது வீரரிடமும்; ஒட்டுமொத்தப் படையில், ஒவ்வொரு ஐந்தாம் வீரரிடமும், ஒரு கொக்கித்துமுக்கி இருந்தது. இருப்பினும் கொக்கித் துமுக்கியின் சுடும் வேகவிகிதம் குறைவு என்பதால், போர்களத்தில் மன்னர் மாத்தியாஸ் கவசம்பூண்ட வீரர்களையே முன்நிறுத்தினார். கறுப்புப் படை கலைக்கப்பட்டு பத்தாண்டுகள் ஆகியும் கூட, 16-ஆம் நூற்றாண்டில், வெறும் 10% மேற்கு-ஐரோப்பிய வீரர்கள் மட்டுமே சுடுகலன்களை உபயோகித்தனர்.
ரஷ்யாவில் பரிணாமித்த ஆர்க்வெபசை பிஷ்ஷேல் (உருசியம்: пищаль) என்றழைத்தனர். ரஷ்யர்கள் ஆர்க்வெபசியரை பிஷ்ஷேல்னிக்கி என்றனர்.
டனேகசிமா தீவில் எதார்த்தமாக தரையிறங்கிய போர்ச்சுகீசிய வர்த்தகர்களால், கொக்கித்துமுக்கிகள் ஜப்பானில் 1543-ல் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. 1550-ஆம் ஆண்டிற்குள், போர்ச்சுகீசிய கொக்கித்துமுக்கிகளின் நகல்களான "டனேகசிமா, ஹினாவாஜு அல்லது டெப்போ" எனப்படுபவை அதிக எண்ணிக்கையில் தயாரிக்கப்பட்டது. அறிமுகமான முதல் பத்தாண்டுகளில், முன்னூறாயிரம் (3 இலட்சம்) டனேகசிமா தயாரிக்கப்பட்டதாக அறியப்பட்டது. இதனால் டனேகசிமா, ஜப்பானின் மிகமுக்கியமான ஆயுதங்களுள் ஒன்றாக மாறியது.
நஸ்ஸோவின் மொரீசு, முதலில் செயல்படுத்திய அதிர்வேட்டுச்சூடு உத்தியின்மூலமாக, கொக்கித் துமுக்கியின் செயலாற்றல் அதிகரித்தார்.
கொக்கித் துமுக்கிகள் உபயோகிக்கப்பட்ட முக்கிய போர்கள்:
வில்களுடனான ஒப்பீடு
thumb|பாஜோ-ழுட்சு, குதிரையேற்ற சாமுராய்களால் உபயோகிக்கப்பட்ட ஜப்பானிய கொக்கித்துமுக்கி. தேர்ந்த வில்லாளியின் கையில் உள்ள வில்லின் துல்லியத்தை, கொக்கித்துமுக்கிகளால் ஈடு செய்ய இயலாது. குறுக்குவில் மற்றும் நீள்வில்லை விட, இவற்றால் வேகமாகவும், ஆற்றலுடனும் சுடமுடியும். கொக்கித்துமுக்கி, ஏந்தியிருப்பவரின் உடல்வலிமையை சார்ந்து எறியத்தை வெளியேற்றுவதில்லை. இதனால், சோர்வு மற்றும் பிணி போன்றவைகளால் பாதிப்படையும்போது வில்லாளிகளைவிட ஆர்க்வெபசியர்கள் அதிக போர்த்திறன் கொண்டிருப்பர். அதீத காற்று வில்களின் துல்லியத்தை குறைக்கும், ஆனால் கொக்கித் துமுக்கிகளில் அது குறைந்த தாக்கத்தை மட்டுமே கொண்டிருக்கும்.
ஒருவர் வில்வித்தையில் கைதேர கிட்டத்தட்ட அவர் வாழ்கையையே அர்பணிக்க நேரிடும். ஏனெனில் ஒருவர் வில்லாளியாக பல ஆண்டுகள் பயிலவேண்டும், ஆனால் கொக்கித்துமுக்கியை கையாள சிலமாத பயிற்சியே போதுமானது. இதனால் வீரர்களை விரைவாக போருக்கு பயிற்றுவிக்க முடியும்.
ஒரு வில்லாளி எடுத்துசெல்லும் அம்புகளின் எண்ணிக்கையைவிட, ஒரு ஆர்க்வெபசியரால் கொண்டுசெல்ல வல்ல குண்டுகளும் வெடிமருந்தும் அதிகம். வெடிமருந்தையும் குண்டுகளையும் எளிதில் அதிக எண்ணிக்கையில் தயாரிக்க இயலும், ஆனால் அம்புகளை தயாரிக்க அதிக நுணுக்கமும் நேரமும் தேவைப்படும். வலது|thumb|ஒரு ஆர்க்வெபசியர் அவரின் ஆயுதத்தை தயார்படுத்துகிறார். கொக்கித்துமுக்கி ஈரமான வானிலைக்கு ஏற்றதல்ல. விய்யலார் போரில், கிளர்சிப் படைகள் தோற்றதற்கு, மழைக்காலத்தில் அதிகமான ஆர்க்வெபசியர்களை கொண்டிருந்தது தான் முக்கிய காரணமாக அமைந்தது. அம்புகளை கண்டெடுத்து மீண்டும் பயன்படுத்த இயலும், ஆனால் துமுக்கியில் அவ்வாறு செய்ய இயலாது. ஒரு வீரரிடம் கையில் உள்ள  குண்டுகள் தீர்ந்தபிறகு, அவரால் தனக்குத்தானே (அம்புகளை கண்டேடுப்பதைபோல்) குண்டுகளை கண்டெடுக்க முடியாது. அம்பு தயாரிப்பதை விட வெடிமருந்தை தயாரிப்பதுதான் மிகவும் ஆபத்தானது. thumb|ஒரு ஆர்க்வெபசியர் அவரின் ஆயுதத்தை வெடிக்கச் செய்கிறார். மேலும், இரகசிய தாக்குதலுக்கு வில்கள்தான் ஏற்றவை, கொக்கித்துமுக்கி ஏற்றத்தல்ல. இருட்டில் இருந்து வில்லால் தாக்கினால் வில்லாளியை கண்டுபிடிக்க இயலாது, ஆனால் கொக்கித்துமுக்கி, சுடுநரின் இருப்பிடத்தை எதிரிக்கு தெளிவாக காட்டிக் கொடுக்கும். கொக்கித்துமுக்கியின் இரைச்சலால், தளபதி/கட்டளையிபவரின் குரலை கேட்க கடினமாக இருக்கும்.
புற இணைப்புகள்
பகுப்பு:முற்கால சுடுகலன்கள்
மேல்சித்தாமூர் சமண மடம்
ஜின காஞ்சி ஜைன மடம், மேல் சித்தாமூர் (Jina Kanchi Jain Math, Melsithamur), என்பது தமிழ்நாட்டின், விழுப்புரம் மாவட்டம், வல்லம் ஊராட்சி ஒன்றியம், செஞ்சிக்கு அருகில், திண்டிவனம்-செஞ்சி நெடுஞ்சாலைக்கு அருகில் அமைந்துள்ள, மேல்சித்தாமூர் ஊராட்சிக்குட்பட்ட மேல் சித்தாமூர் என்ற ஊரில் உள்ள ஒரு  சமண மடமாகும். மேல் சித்தாமூர், செஞ்சி நகரத்திலிருந்து 10 கிமி தொலைவிலும், திண்டிவனம் நகரத்திலிருந்து 20 கிமீ தொலைவிலும் உள்ளது.
இது இந்த மாவட்டத்திற்கு மட்டுமன்றி தமிழகத்தில் மிக முக்கியமான சமண மடமாகத் திகழ்வதும்,  தமிழ்ச் சைனர் சமூகத்தின் முதன்மையான சமய  மையமாகுவும் விளங்குகிறது. தமிழ் சைன சமுதாயத்தின் முதன்மை சமயத் தலைவராக கருதப்படுபவரான, இந்த மடத்தின் தலைவரான ஸ்ரீலட்சுமி சேன பட்டாரக சுவாமிகள்  தலைமையில் இது செயல்பட்டு வருகிறது.
வரலாறு
பண்டைய காலத்திலிருந்து தமிழ்நாட்டில் திருவண்ணாமலை மற்றும் விழுப்புரம் பகுதிகள் சைன சமயத்தவரின் முதன்மை மையமாக இருந்து வந்துள்ளது. கி.பி.16ஆம் நூற்றாண்டில் விழுப்புரம் மாவட்டம் உப்புவேலூரைச் சேர்ந்த வீரசேனாச்சாரியார் என்பவரால் இம்மடம் தோற்றுவிக்கப்பட்டது. இது, தமிழகத்தில் உள்ள திகம்பரப் பிரிவுச் சமணர்களின் தலைமை மடமாகுமாக உள்ளது. வரலாற்று ரீதியாக, காஞ்சிபுரத்தின் ஒரு பகுதியாக உள்ள ஜின காஞ்சியில் ஒரு சைன மடம் இருந்தது, ஆனால் பிற்காலத்தில் அந்த மடம் தற்போதைய இடத்திற்கு மாற்றப்பட்டது எனப்படுகிறது. இந்த மடத்தைச் சார்ந்து பள்ளிகளும், ஜிநாலயங்கள் எறப்படும் சமணக் கோயில்களும் இருக்கின்றன. கல்விச் சேவைக்கும் ஜிநாலாயங்கள் பாதுகாப்புக்கும் இந்த மடம் தொண்டாற்றி வருகின்றது. வெங்கடப்ப நாயக்கர் (1570-1600) தனது ஆட்சிக்காலத்தில் சித்தமூரில் சைனக் கோயிலைக் கட்ட  அனுமதி வழங்கியதாக கூறப்படுகிறது. பின்னர் கி.பி. 1860 இல் சென்னை மாகாண ஆட்சிப்பணியில் இருந்த, ஸ்ரீ பாலையா என்னும் சைன அதிகாரி, சித்தமூர் சைனக் கோவிலில் மாளிகையை உருவாக்கினார். அதற்காக செஞ்சி வெங்கடரமணர் கோயிலில் இருந்த பெரிய கல் யானைகள் போன்றவற்றை உடைத்து அந்தக் கற்களைக் கட்டுமானத்துக்குப் பயன்படுத்தினார். மேல் சித்தாமூர் சமணக் கோயிலின் தேர்முட்டி மண்டபத்தின் அடியில் வைக்கப்பட்டுள்ள பெரிய கல் யானைகள் கவனிக்கத்தக்கவை.
ஒரு பார்வை
இந்த ஊரில் இரண்டு சைனக் கோயில்கள் உள்ளன. அதில் ஒன்று பார்சுவநாதருக்குக் கட்டப்படது, மற்றொன்று மல்லிநாதருக்குக் கட்டப்பட்டதாகும். இங்குள்ள பாறையில் பழமையான பாகுபலி, பார்சுவநாதர், ரிசபநாதர், மகாவீரர் ஆகிய தீர்த்தரங்கர்களின் புடைப்புச் சிற்பங்களும், அம்பிகை யட்சினியின் புடைப்புச் சிற்பமும் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. இந்தச் சிற்பங்களானது கி. பி. 9 ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தவை..
மால்லிநாதர் கோயிலானது திருவூரம் பள்ளி அல்லது கட்டம் பள்ளி என்ற பெயர்களிலும் அழைக்கப்படுகிறது. 7 ஆம் நூற்றாண்டில் ஒற்றைக் கல்லில் செதுக்கப்பட்ட  பாகுபலி, பர்சுவநாதர், ஆதிநாத பகவன், மகாவீரர் ஆகிய தீர்த்தரங்கர்களின் சிற்பங்கள் மற்றும் யட்சி தர்ம தேவி போன்ற  சிற்பங்கள் அக்கால சிற்பங்களுக்கு சான்றாக உள்ளன..
இடம்
இந்த மடமானது திண்டிவனத்தில் இருந்து 20 கி.மீ. தொலைவிலும், செஞ்சி யில் இருந்து 10 கி.மீ. தொலைவிலும் உள்ளது.
நடுக்குப்பம் ஊராட்சி, கடலூர்
நடுக்குப்பம் ஊராட்சி (Nadukuppam Gram Panchayat), தமிழ்நாட்டின் கடலூர் மாவட்டத்தில் உள்ள பண்ருட்டி வட்டாரத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த ஊராட்சி, நெய்வேலி சட்டமன்றத் தொகுதிக்கும் கடலூர் மக்களவைத் தொகுதிக்கும் உட்பட்டதாகும். இந்த ஊராட்சி, மொத்தம் 7 ஊராட்சி மன்றத் தொகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. இவற்றில் இருந்து 7 ஊராட்சி மன்ற உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றனர். 2011ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, மொத்த மக்கள் தொகை 2686 ஆகும். இவர்களில் பெண்கள் 1328 பேரும் ஆண்கள் 1358 பேரும் உள்ளனர்.
அடிப்படை வசதிகள்
தமிழ்நாடு ஊரக வளர்ச்சி மற்றும் ஊராட்சித் துறையின் 2015ஆம் ஆண்டுத் தரவின்படி கீழ்க்கண்ட தகவல் தொகுக்கப்பட்டுள்ளது.
சிற்றூர்கள்
இந்த ஊராட்சியில் அமைந்துள்ள சிற்றூர்களின் பட்டியல் :
சான்றுகள்
பகுப்பு:கடலூர் மாவட்ட ஊராட்சிகள் பகுப்பு:த. இ. க. ஊராட்சித் திட்டம்
தானியங்கி தொடருந்து கட்டுப்பாட்டுக்கருவி
right|thumb|ஜப்பானிய பாணியில் உள்ள தானியங்கி தொடருந்து கட்டுப்பாட்டுக்கருவி தானியங்கி தொடருந்து கட்டுப்பாட்டுக்கருவி (Automatic train control) என்பது இரும்புவழிப் போக்குவரத்திற்காக தொடருந்து பாதுகாப்பு அமைப்புகள்|தொடருந்து பாதுகாப்பு அமைப்புகளில் ஒரு பிரிவு ஆகும். இக்கருவி வெளிப்புற உள்ளீடுகளின் மூலம், தொடருந்தின் வேகக் கட்டுப்பாட்டு செயற்பாடுகளுடன் தொடர்புடையது. இக்கருவியை தானியங்கி தொடருந்து இயக்கத்திலும்  (automatic train operation) சேர்த்து பயன்படுத்தப்படுகிறது.
பகுப்பு:தொடருந்து பாதுகாப்பு அமைப்புகள்
சாவகம் வெள்ளைக்கண்ணி
வாழிடம்
மேற்கு சாவகம் தீவில், இது 1984 மற்றும் 1985க்கும் இடையில் புலாவ் துவா, முரா ஜெம்பாங் மற்றும் தஞ்சங் செடாரி ஆகிய பகுதிகளில் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. இதன் இயற்கையான வாழ்விடம் வெப்பமண்டல ஈரமான தாழ் நிலம் மற்றும் சதுப்புநிலக் காடுகள் மற்றும் புதர் நிலம் ஆகியவை அடங்கும்.
நிலை
ஆகத்து 2015-ல், கிழக்கு சாவகத்தில் உள்ள மலாங்கின் நான்கு நகர்ப்புற பூங்காக்களில் இது காணப்பட்டது. சூலை 2015 மற்றும் ஆகத்து 2016க்கு இடையில், கலிமந்தானில் உள்ள வனவிலங்கு சந்தைகளில் கணக்கெடுப்பின் போது அதிக அளவு மற்றும் அதிக விலையுடன் வர்த்தகம் செய்யப்பட்ட 15 பறவை சிற்றினங்களில் ஒன்றாகவும் இது பதிவு செய்யப்பட்டது. சாவகம் வெள்ளைக்கண்ணியின் தேவை மற்றும் மதிப்பு அதிகரித்துள்ளதாகக் கடை உரிமையாளர்கள் ஒப்புக்கொண்டனர்.
மேற்கோள்கள்
<references group="" responsive="1">
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:பன்னாட்டு இயற்கைப் பாதுகாப்புச் சங்கத்தின் செம்பட்டியல் - அருகிய இனம் பகுப்பு:குருவிகள் பகுப்பு:சாவகம்
நவலூர் குட்டப்பட்டு
‘’’நவலூர் குட்டப்பட்டு‘’’ (N. KUTTAPATTU) தமிழ்நாடு, திருச்சிராப்பள்ளி மாவட்டம், திருவரங்கம் வட்டம், மணிகண்டம் ஊராட்சி ஒன்றியத்தில் உள்ள ஒரு ஊராட்சி.
நாற்புறமும் வயல் சூழ்ந்து, பொன்னி நதியின் கிளை நதியாம் மேட்டுக் கட்டளைக் கால்வாயின் நதியோரமும், அரியாற்றின் கரையோரமும், நஞ்சை கொஞ்சும் நவலூர் குட்டப்பட்டு கிராமம் அமைந்துள்ளது.
நவலூர் குட்டப்பட்டு கிராமம் சுமார் 3000 குடும்பங்கள் உள்ளன. இந்து, இஸ்லாம் மற்றும் கிறிஸ்தவ சமயத்தினர் எவ்வித பேதமின்றி சகோதர நேயத்துடன் வாழ்ந்து வருகின்றனர். மேலும் இந்த கிராமம் பெரிய குளம், பப்பாங்குளம், முத்துக்குளம் என குளக்கரைகளால் சூழ்ந்த நஞ்சை பரப்புகள் நிறைந்த பகுதி...
வரலாறுகள்
தமிழ் மன்னர்கள் காலத்திலிருந்தே மக்கள் வாழ்ந்தத்திற்கான ஆதாரங்களாக சில பேச்சு வழக்கு கதைகள் உள்ளன. குளங்கள் தூர்வாரும் போது பழங்காலத்து மக்கள் பயன்படுத்திய பொருட்கள் எடுக்கப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது. மேலும் நவலூர் குட்டப்பட்டும் அதை சுற்றியுள்ள சில பகுதிகள் முஸ்லீம் மன்னர் ஆட்சி காலத்தில் இனமாக முஸ்லிம் மக்களுக்கு அளிக்கப்பட்டது. அவர்களின் பரம்பரையை சேர்ந்த குடும்பங்கள் இன்னும் வாழ்ந்து கொண்டு இருக்கின்றனர். இவ்வுரையை சேர்ந்த வரலாறுகள் அனைத்தும் ஓலைச்சுவடிகளில் எழுதப்பட்டு இருந்தது. பிற்கால மக்கள் அவற்றை பராமரிக்காததால் அவைகள் அழிந்து விட்டன.
நவலூர் குட்டப்பட்டு திருச்சிராப்பள்ளி மத்திய பேருந்து நிலையத்திலிருந்து ஏழு கிலோ மீட்டர் தொலைவில் அமைந்துள்ளது. நவலூர் குட்டப்பட்டு கிராமத்தில் சுமார் 25000 மக்கள் வாழ்கிறார்கள். மேலும் இந்த கிராமம் ஒரு அங்கன் வாடியும், ஒரு அரசு நடுநிலைப் பள்ளியும், ஒரு தனியார் நடுநிலைப் பள்ளியும் (நேரு நினைவு நடுநிலைப் பள்ளி), மேல்நிலைப் பள்ளியும் (அன்னை இந்திரா காந்தி நினைவு மேல் நிலைப்பள்ளி), ஆங்கில தொடக்கப்பள்ளியும் (அன்னை தெரசா தொடக்கப்பள்ளி), மெட்ரிகுலேஷன் பள்ளியும் (புனித வின்சன்ட் மெட்ரிகுலேஷன் பள்ளி), புனித டான் போஸ்கோ தொழில் கல்விப் பயிற்சிப் பள்ளியும், சிவானி தொழில் கல்வி கல்லூரியும், கேர் பொறியியல் கல்லூரியும், தமிழ்நாடு வேளாண்மை கல்லூரியும், புனித ப்ரிஸ்ட் பல்கலைக்கழகமும் அமைந்துள்ளது.
பகுப்பு:திருச்சிராப்பள்ளி மாவட்டத்திலுள்ள கிராமங்கள் பகுப்பு:மணிகண்டம் ஒன்றியம்
வசந்தம் தொலைக்காட்சி
வசந்தம் தொலைக்காட்சி (ஆங்கிலம்: Vasantham TV) எனப்படுவது இலங்கையில் ஒளிபரப்பப்படும் தமிழ் மொழியிலமைந்த தொலைக்காட்சி அலைவரிசை ஆகும். ஐ. டி. என். நிறுவனத்தினால் இந்த அலைவரிசை நடத்தப்படுகின்றது. வசந்தம் தொலைக்காட்சி முதன் முதலாக 2009 சூன் 25ஆம் திகதி ஒளிபரப்பப்பட்டது.
ஒளிபரப்பப்படும் இடங்கள்
வசந்தம் தொலைக்காட்சியானது இலங்கையின் மேற்கு மாகாணத்தில் அதி உயர் அதிர்வெண் அலைவரிசை 9இல் ஒளிபரப்பப்படுகின்றது. 2010 சனவரி 6இலிருந்து வடக்கு, கிழக்கு மாகாணங்களிலும் மீ உயர் அதிர்வெண் 25இல் ஒளிபரப்பப்படுகின்றது. உலகெங்கிலுமுள்ள மக்கள் வசந்தம் தொலைக்காட்சியை வசந்தம் தொலைக்காட்சியின் உத்தியோகபூர்வ இணையத்தளத்தினூடாகப் பார்க்க முடியும்.
நிகழ்ச்சிகள்
ஆட்டோகிராஃப், பள்ளிக்கூடம், சிரி மனமே, தலைவாசல், 7ஆம் நாள், தூவானம், சுற்றி வரும் பூமி, புது வசந்தம், வாங்க பழகலாம், தூவானம் தேன் சிந்தும் ராகங்கள், நினைத்தாலே இனிக்கும்,அழகான நாட்கள் முதலிய நிகழ்ச்சிகள் வசந்தம் தொலைக்காட்சியில் ஒளிபரப்பப்படுகின்றன.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:2009 இல் நிறுவப்பட்ட தொலைக்காட்சி அலைவரிசைகள் மற்றும் நிலையங்கள் பகுப்பு:இலங்கைத் தமிழ்த் தொலைக்காட்சி சேவைகள் பகுப்பு:தமிழ் மகிழ்கலை தொலைக்காட்சி அலைவரிசைகள் பகுப்பு:கொழும்பில் ஊடகங்கள்
ஹிங்குலாஜ் மாதா சக்தி பீடக் கோவில்
சக்தி பீடங்களில் ஒன்றாக விளங்கும் புகழ்பெற்ற ஹிங்குலாஜ் (ஹிங்ராஜ்) மாதாவின் ஆலயம், பாகிஸ்தானின் பலூசிஸ்தான் மாகாணத்தில் கராச்சி நகரிலிருந்து கிட்டத்தட்ட 250 கிலோ மீட்டர் தொலைவில் உள்ளது. இங்கு ஹிங்குலாஜ் மாதா கோவிலை முஸ்லீம்கள் நானி கி மந்திர் அல்லது பீபி நானி என்கிறார்கள். சிந்தி மொழியில் ஹிங்குலி என்றால், முன் வகிட்டுக் குங்குமப் பொட்டு அல்லது செந்தூரம் என்று பொருள். அன்னையின் வகிட்டுக் குங்குமம் வைக்கும் உச்சந்தலை (பிரம்மராந்திரம்) இப்பகுதியில் விழுந்து சக்தி பீடம் ஆனதால்தான் இப்புனித இடத்துக்கு ஹிங்குலாஜ் என்று பெயர் வந்ததாம். இந்த மகாசக்தி பீடேஸ்வரியின் திருநாமம் கோடரீ. இங்கே காவல் தெய்வமாக விளங்கும் இறைவன் (பைரவர்), பீமலோசனர்.
ஹிங்குலாஜ் மாதாவிற்கு பல இடங்களில் பல கோவில்கள் இருந்தாலும் அவளின் முக்கியக் கோவில் பாகிஸ்தானின் ஹிங்கோல் மலை மீதுள்ள புகழ்பெற்ற நானி மந்திர் ஆகும். உலகெங்கிலும் இருந்து தேவியின் பக்தர்கள் இங்கு வந்து அவளைப் பூஜிக்கிறார்கள்.
ஹிங்குலாஜ் மாதா கோவில் பற்றிய வரலாற்றுத் தகவல்கள்
பாகிஸ்தான் நாடு பிரிக்கப்படுவதற்கு முன், தங்களது நேர்த்திக் கடனைச் செலுத்த, வருடம் முழுவதும் ஆயிரக்கணக்கான பக்தர்கள் ஹிங்குலாஜ் மாதா கோவிலுக்கு வந்து சென்றுள்ளனர்.
இந்து மதத்தின் சைவத்தில் ஒரு பிரிவாக உள்ள நாத் எனும் மதத்தினர், இங்கே ஏராளமானோர் இருந்துள்ளனர். இன்றும் நாத் யோகிகள் பலரை அங்கே காண முடிகிறது. உஜ்ஜைனி ராஜ வம்சத்தைச் சேர்ந்த ஒருவர் நாத் சம்பிரதாயத்தில் மிகவும் தீவிரமாக ஈடுபட்டார் என்று கூறப்படுகிறது. நாத் சம்பிரதாயத்தைக் கடைப்பிடிக்கும் சாதுக்களை கான்படா யோகிகள் என்று அழைக்கின்றனர். கான் என்றால் இந்தியில் காது. படா என்றால் கிழிந்த என்று பொருள். இவர்கள் துறவறம் செல்வதற்கு முன், இவர்களின் இரு காதுகளிலும் ஓர் அங்குல நீளத்தில் நீண்ட துளை இடப்படும். அத்துளையில் வெள்ளித் தகட்டால் செய்யப்பட்ட வளையங்களை அணிந்த இந்த சந்நியாசிகளை, அங்கே நடக்கும் பெருந்திருவிழாக்களில் கூட்டம் கூட்டமாகக் காணலாம். ஹிங்குலாஜ் மாதா நோய்களைக் குணமாக்குபவளாகவும் கற்பைக் காப்பவளாகவும் வணங்கப்படுகிறாள். இவள் குஜராத்தின் சத்திரிய வம்சத்தவரின் குலதெய்வமாவாள்.
ஹிங்குலாஜ் மாதா கோவில் பற்றிய புராணத் தகவல்கள்
தந்திர சூடாமணியில் முதலாவது சக்தி பீடமாகக் கூறப்பட்டுள்ள இந்த ஆலயத்தை ராமனும் சீதையும் இலக்குவனும் தங்கள் வனவாசத்தின் போது தரிசித்ததாக தல வரலாறு கூறுகிறது. மேலும் மஹாபாரதத்திலும் இக்கோவில் பற்றிக் கூறப்பட்டுள்ளது.
பரசுராமர் காலத்தில் தற்போதைய சிந்துப் பகுதியை ரத்னசேன் என்ற மன்னன் ஆண்டு வந்தான். அப்போது கிட்டதட்ட பரசுராமரின் சபதம் முடியும் காலம் வந்து விட்டது. இந்த ரத்னசேன் என்பவன் சூரிய குல அரசன். அவனுக்கு ஐந்து மனைவிகள் இருந்தனர். அவர்களின் பெயர்கள் சந்திரமுகி, பத்மினி, பத்மா, சுகுமாரி மற்றும் குசாவதி என்பனவாகும். அவர்களின் மகன்கள் முறையே ஜெய்சேன், பிந்துமான், விஷால், சந்திரசால் மற்றும் பரத் ஆகியோராவர். இவர்கள் அனைவரும் பரசுராமர் சிந்துப் பகுதியை நோக்கி வருகிறார் என்று செய்தியறிந்து கவலையுடனும் அச்சத்துடனும் இருந்தனர். அதனால் சரஸ்வதி நதிக்கரையில் ஆஸ்ரமம் அமைத்து வாழ்ந்திருந்த ததீசி முனிவரிடம் இவர்கள் அனைவரும் அடைக்கலம் புகுந்தனர். ரிஷிகளின் ஆஸ்ரம எல்லைக்குள் போரிடக் கூடாதென்று விதியிருந்ததால் பரசுராமர் அங்கு செல்லவில்லை.
இவ்வாறிருக்க ஒருநாள் ரத்னசேன் மன்னன் காட்டிற்கு வேட்டையாடச் சென்ற போது ஆஸ்ரம எல்லையை அறியாமல் கடந்து விட அதை உணர்ந்த பரசுராமர் தன் கோடரியால் அவன் சிரம் கொய்தார். அரசன் வெகு நேரமாகியும் ஆஸ்ரமம் வந்து சேராததால் கவலையடைந்த மனைவிகளும் மகன்களும் காட்டில் தேடிய போது அவன் உடல் கிடைக்க அனைவரும் கதறியழுதனர். அவ்வுடலை எடுத்துக் கொண்டு ஆஸ்ரமம் வந்தனர். மனைவிகள் ஐவரும் தன் கணவன் சிதையிலேயே உடன்கட்டையேறி மாண்டனர். அரசனின் ஐந்து மக்களையும் ததீசி முனிவர் பாதுகாத்தார். பரசுராமர் வந்து பார்த்த போது அந்த ஐவருக்கும் பிராமணர் போல் வேடமிட்டு வேதங்கள் மந்திரங்கள் முதலிய பல பயிற்சிகளை அளித்திருந்தார். அதனால் பரசுராமர் அவர்களை அடையாளம் காணாது சென்றார்.
பரசுராமர் சென்ற பிறகு ததீசி முனிவர் ஜெய்சேனுக்கும் அவன் தம்பிகளுக்கும் பாதுகாப்பிற்காக ஹிங்குலா தேவி மந்திரத்தை உபதேசித்தார். ॐ हिंगुले परम हिंगुले अमृत रूपिणी तनुशक्ति मनः शिवे श्री हिंगुलाय नमः स्वाहा (ஓம் ஹிங்குலே பரம் ஹிங்குலே அம்ருத் ரூபிணீ தனுசக்தி மன: சிவே ஸ்ரீ ஹிங்குலாய் நம: ஸ்வாஹா) என்பதே அந்த மந்திரமாகும்.
பிறகு தன் தம்பிகளுடன் நாட்டிற்கு திரும்பிச் சென்ற ஜெய்சேன் ஹிங்குலா தேவி மந்திரத்தை பாராயணம் செய்து தேவியின் அனுக்ரகம் பெற்று ஆட்சி செய்தான். இதனால் அவனை அடையாளம் கண்ட பரசுராமர் அவனை அழிக்க எண்ணி விரைந்தார். அப்போது அங்கு தோன்றிய ஹிங்குலா தேவி ஜெய்சேன் நல்லுள்ளம் படைத்தவனென்றும் அவன் தன் பக்தனென்றும் கூறி பரசுராமரைத் தடுத்தாள். அதனால் பரசுராமர் கோபம் தணிந்து தேவியை வணங்கித் திரும்பிச் சென்றார். ததீசி முனிவரிடம் ப்ராம்மண வேடத்தில் இருந்ததால் ஜெய்சேன் ப்ரம்மகுல க்ஷத்ரியன் என்று அழைக்கப்பட்டான். இதனால் இவள் ப்ரம்மகுல க்ஷத்ரியர்களின் குலதெய்வமானாள்.
முன்னொரு காலத்தில் தற்போது கோவில் இருக்கும் இப்பகுதியில் ஹிங்கோலி என்ற ஒரு பிரிவினர் இருந்தனர். அவர்களின் அரசனாக விச்சதர் என்ற மன்னன் ஆட்சி செய்தானாம். அவனுக்கு ஹிங்குல் மற்றும் சுந்தர் என்ற இரு மகன்கள் இருந்தனர். இளவரசன் சுந்தரன் அண்டை நாட்டின் மீது படையெடுத்து அந்நாட்டு மக்கள் பலரைக் கொன்று பெரும் செல்வத்தைக் கொள்ளை அடித்தான். இதனால் அப்பகுதி மக்கள் சிவனிடம் தங்கள் குறைகளை முறையிட்டனர். அதனால் சிவன் விநாயகனை அனுப்பி சுந்தரனை சம்ஹாரம் செய்ய வைத்தார்.
ஹிங்குல் தன் சகோதரன் இறப்பிற்கு பழிவாங்க நினைத்தான். அதனால் பல வருடங்கள் தவம் செய்து மூவுலகத்திலும் உள்ள எந்த உயிர்களாலும் தனக்கு மரணம் நிகழக் கூடாதென்றும் சூரிய ஒளி புக இயலாத இடத்தில்தான் தன் உயிர் போக வேண்டுமென்றும் வரம் பெற்றான். இதனால் அனைவரையும் கொடுமைப்படுத்தி பெண்களின் கற்பையும் களங்கப்படுத்தினான். இச்சமயத்தில் ஹிங்கோலி மக்கள் பவானி மாதாவின் மீது பக்தி செலுத்தி வழிபட்டு வந்தனர். அவர்கள் அரசனின் தவறான எண்ணத்திலிருந்து தங்கள் பெண்களைக் காக்க தேவியிடம் உதவி கோரிப் ப்ரார்த்தித்தனர்.
அப்போது ஒருநாள் பவானி மாதாவானவள் அழகிய பெண்ணுருவெடுத்து அரசன் அமர்ந்திருந்த தோட்டத்தில் தோன்றினாள். அப்போது அவன் தேவியின் அழகில் மயங்கி அவளைப் பின்தொடர்ந்தான். தற்போது ஹிங்குலாஜ் மாதா கோவிலருகே உள்ள காளி கோவிலருகில் வந்த உடனே தேவி தன் உருவத்தை மாற்றி கோர வடிவெடுத்தாள். இந்தக் கோலத்தைப் பார்த்ததும் அரசன் பயத்தில் தன் கண்களை மூடி பின் மீண்டும் மெல்லத் திறந்து பார்த்தான். தேவி தற்போது பழையபடி அழகிய உருவில் காட்சியளித்தாள். அதனால் அரசன் மீண்டும் அவளைத் தொடர்ந்தான். தற்போது கோவிலின் ஹிங்குலாஜ் மாதா சிலை உள்ள இடத்திற்கு வந்ததும் தேவி திடீரென மறைந்து போனாள். பின்தொடர்ந்து வந்தவன் தேவியைக் காணாது திரும்பினான். பிறகு மீண்டும் ஒருமுறை சென்று பார்க்கலாமென்று நினைத்து அங்கு சென்று பார்த்தான். அப்போது தேவி தன் எட்டுக் கரங்களிலும் வாள், சூலம் போன்ற ஆயுதங்கள் ஏந்தி சிவந்த கோபமான கண்களுடன் நின்றிருந்தாள். அந்த இடம் முழுதும் இருள் சூழ்ந்திருந்தது. வாங்கிய வரத்தின்படி தான் இறக்கும் நேரம் வந்ததையறிந்தவன் தேவியிடம் தன்னை மன்னிக்கும்படி உயிர்ப்பிச்சை வேண்டினான். அப்போது தேவி அவனிடம், ”நீ ஒரு அரசனாயிருந்து உன் நாட்டையும் நாட்டின் பெண்களையும் மதிக்கத் தவறி விட்டாய்; மேலும் பெண்களிடம் தவறாக நடந்து கொண்டாய்; நீ செய்த மற்ற தவறுகளுக்காக உன்னை மன்னிக்கலாம்; ஆனால் அப்பாவிப் பெண்கள் கற்பைக் களங்கப்படுத்தியதை நான் ஒருபோதும் மன்னிக்க மாட்டேன்; அதனால் நீ இப்போதே கொல்லப்பட வேண்டியவனாகிறாய்” என்று கூறினாள். அரசன் மீண்டும் இறுதியாகக் கெஞ்சினான்.
தேவியானவள் வாழ்வைத் தவிர வேறு ஏதாவது கேள் என்றாள். அவன் தேவியிடம் அதே இடத்தில் சிலை வடிவில் தனது பெயரிலேயே என்றும் காட்சியளிக்கும்படி வேண்டினான். இந்த இடமும் தன் பெயரிலேயே வழங்கப்பட வேண்டுமென்றும் யாரொருவர் இந்த இடத்தில் தேவியை உண்மையான பக்தியுடன் வணங்குகிறார்களோ அவருக்கு மீண்டும் பிறவாத வரமருள வேண்டுமென வேண்டினான். மேலும் மனந்திருந்தி நல்லெண்ணத்துடன் இங்கு வருவோர் நல்லவரோ கெட்டவரோ நீ அவர்களுக்கு உதவ வேண்டும் என்றான். அவன் வேண்டியவாறே வரமளித்து அவனை அழித்த அன்னை அவ்விடத்திலேயே என்றும் நீங்காது அமர்ந்தாள்.
இன்னொரு கதையும் கர்ண பரம்பரையாகக் கூறப்படுகிறது. இந்தியாவின் ஒரு குக்கிராமத்தில் மூன்று சகோதரர்கள் வசித்து வந்தனர். ஒவ்வொருவரும் ஒவ்வொரு வேலையைச் செய்து வந்தனர். ஒருவன் துணி தைப்பவனாகவும், ஒருவன் போர்வீரனாகவும், மற்றொருவன் பொற்கொல்லனாகவும் இருந்தனர். அவர்கள் ஒவ்வொரு நாளும் அன்னையை பூஜித்து அவளின் ஆசி பெற்று தம் வேலையைச் செய்து வந்தனர். சகோதரர்கள் மூவரும் அவரவர் சம்பாதித்ததை வைத்துக் கொண்டு சந்தோஷமாக வாழ்ந்தனர்.
ஒருநாள் இரவு தங்களுள் யார் சிறந்தவர் என்றும் யார் அதிகமாக சம்பாதிக்கிறார்கள் என்றும் விவாதித்தனர். பிறகு யார் அதிகம் சம்பாதித்துத் தேவிக்குத் திருப்பணி செய்கிறார்களோ அவர்தான் தேவிக்குப் பிடித்தமானவர் என்று பொற்கொல்லனும் துணி தைப்பவனும் கூறினர். அவர்களுள் க்ஷத்ரியன் மட்டும் அதிகம் சம்பாதிக்க முடியவில்லை. அவனை மற்ற இருவரும் அவமதித்தனர்.
அதனால் அவன் மனமுடைந்து அன்றிரவு ஹிங்குலாஜ் மாதா கோவிலுக்குச் சென்று தன்னை ஏன் பிடிக்கவில்லை என்று தாயிடம் முறையிட்டு அழுது புலம்பினான். மறுநாள் காலை அவர்கள் வீட்டு வாசலில் தேவி தோன்றினாள். யாருக்கு என் கையிலுள்ள குங்குமத்தை முதலில் வைக்கிறேனோ அவனே எனக்கு மிகவும் பிடித்தமான பக்தன் என்று சொன்னாள்.
சொன்னவுடன் தேவி தனக்குத்தான் குங்குமம் வைக்க வேண்டுமென்று துணி தைப்பவன் கைகால் அலம்பச் சென்றான். பொற்கொல்லன் பூப்பறிக்கச் சென்றான். ஆனால் க்ஷத்ரியன் தன் மேல் தேவிக்கு கருணை பிறக்காதென்று நினைத்து அப்படியே நின்றான். ஆனால் தேவி அவனை நோக்கி வந்து குங்குமத்தை அவன் நெற்றியில் வைத்தாள். அப்போதுதான் தேவி யாரிடமும் பக்தியைத் தவிர வேறொன்றையும் எதிர்பார்ப்பதில்லை என்று அவன் உணர்ந்தான். பிறகு பொற்கொல்லனுக்கும் அதற்கடுத்து துணி தைப்பவனுக்கும் குங்குமம் வைத்தாள். மூன்று சகோதரர்களும் தேவியின் ஆசி பெற்று நல்வாழ்வு வாழ்ந்தனர்.
கோவில் அமைப்பு
அழகாகத் தோற்றமளிக்கும் ஹிங்கோல் நதிக்கரையிலுள்ள ஒரு மலைக்குகையில் ஹிங்லாஜ் பீடம் உள்ளது. இப்பீடத்தின் கருவறையை அடைய, உயரம் குறைவாகத் தென்படும் குகைவாயில் வழியாக ஊர்ந்துதான் செல்ல வேண்டும். அன்னைக்காக ஹோமம் நடத்தப்படும்போது, ஹோமத்தின் பூர்ணாஹூதியின் போது எழும் உயர்ந்த ஜுவாலையில், கோடாரீ அன்னையின் திருவுருவம் ஒரு நொடி நேரத்தில் சிலருக்குத் தென்படும் என்பார்கள். ஆனால், ஹிங்லாஜ் பீடத்துக் குகைக் கருவறையில், வருடம் முழுவதும் இடைவிடாமல் எரியும் தீ ஜுவாலையில், அன்னையின் திருவுருவத்தைக் காணலாம் என்கிறார்கள்.
அந்த குகையில் இரண்டு சுயம்பு வடிவங்கள் உள்ளன. இந்த சுயம்புவே ஹிங்குலாஜ் மாதாவின் வடிவமாகும். சுயம்பு வடிவத்தில் செந்தூரம் பூசப்பட்டிருக்கும். கோவில் அதிகாலை முதல் மாலையில் இருள் சூழும் நேரம் வரை திறந்திருக்கும். உலர் பழங்கள், இனிப்புகள், சிந்தூர் குங்குமம், தேங்காய்கள், வளையல்கள், சிவப்பு நிற சுந்தாதி துணிகள், அத்தர் மற்றும் அகர்பத்திகள் ஆகியன தேவிக்கு இங்கு பக்தர்களால் வழங்கப்படுகிறது.
ஹிங்குலாஜ் பயணத்தின் போது கவனத்தில் கொள்ள வேண்டியவை
•	முதலில் பயணத்திற்குத் தேவை கராச்சி மற்றும் பலூசிஸ்தான் விஸா ஆகும். பலூசிஸ்தான் தீவிரவாத அச்சுறுத்தல் நிறைந்த பகுதியென்பதால் அங்கு செல்ல தனி விஸா வேண்டும். மேலும் இங்கு கெடுபிடிகள் மிக அதிகம்.
•	டெல்லியிலிருந்து வாகா எல்லை வழியே லாகூரை அடைய பேருந்து வசதியும் உண்டு. சதா – இ – சர்ஹாத் (Sada - e - Sarhad) என்ற பேருந்து செல்கிறது. அங்கிருந்து கராச்சி செல்லலாம்.
•	டெல்லியிலிருந்தும் அட்டரியிலிருந்தும் (Attari) லாகூர் செல்ல சம்ஜௌதா எக்ஸ்பிரஸ் (Samjhauta Express) என்ற ரயிலும் உள்ளது.
•	பக்தர்கள் ஒவ்வொருவரும் கட்டாயமாக தங்கள் ஐ.டி. கார்டை (அடையாள அட்டை) கொண்டு வர வேண்டும்.
•	சீதோஷ்ண நிலைக்குத் தகுந்த உடையணிதல் அவசியம்.
•	பயணத்தின்போது விதிக்கப்படும் கடுமையான நிபந்தனைகளை பின்பற்றியே ஆக வேண்டும்.
•	தீப்பற்றும் பொருட்கள் மற்றும் மது போன்ற போதைப் பொருட்களை எடுத்துவரக் கூடாது.
•	கோவில் ஹிங்கோல் நேஷனல் பார்க்கில் உள்ளது என்பதால் சுற்றுப்புறத்தை மாசடையாமல் தூய்மையாக வைத்திருத்தல் அவசியம்.
நானி கா மந்திர்
இங்கு செல்ல யாத்ரிகர்களுக்கு பாகிஸ்தான் அரசு எல்லா சௌகரியங்களையும் செய்து இருக்கிறது. தவிர ஹிங்க்லாஜ் சேவா மண்டலி என்ற அமைப்பு உலகில் பல்வேறு இடங்களிலிருந்து வருடம் இருமுறை கொண்டாடப்படும் திருவிழாவுக்கு வரும் பக்தர்களுக்கு எல்லா உதவிகளையும் செய்து வருகிறது. இத்திருத்தலத்தை அங்கு இருக்கும் மக்கள் (முஸ்லிம் மதத்ததை சேர்ந்தவர்கள்) நானி கா மந்திர் (பாட்டியின் கோயில்) என அன்புடன் கூறுகிறார்கள். இத்தலம் அவர்கள் பாதுகாப்பில்தான் உள்ளது. நானி என்றால் இந்தியில் அம்மாவின் அம்மா (தாய்வழிப் பாட்டி) என்று அர்த்தம். அதாவது இந்த இடத்தில் தாய்க்கெல்லாம் தாயானவள் என்று பொருள்படுகிறது.
கோவிலைச் சுற்றியுள்ள மற்ற இடங்கள்
இங்கு கணேஷ் தேவா, காளி மாதா, குரு கோரக்நாத் கோவில்களும் குரு நானக் கரோவா, ராம் ஜரோக்கா பெத்தக் போன்ற இடங்களும் ப்ரஹம் குண்ட், தீர் குண்ட், மஹா காளி குண்ட், சோரோஷி பர்வத் மீதுள்ள அனீல் குண்ட், கரி நதி (அகோரி பூஜா) போன்ற தீர்த்தங்களும் உள்ளன.
கோவிலின் விசேச நாட்கள்
ஹிங்குலாஜ் மாதாவை பூஜிக்க செவ்வாய் மற்றும் ஞாயிற்றுக் கிழமைகள் மிகவும் உகந்தவையாகக் கருதப்படுகின்றன. நவராத்திரி இங்கு சிறப்பாகக் கொண்டாடப்படுகிறது. ஏப்ரல் மாதம் வரும் நவராத்திரியின்போது நான்கு நாள் யாத்திரையாக பக்தர்களை அழைத்து வர ஸ்ரீ ஹிங்குலாஜ் சேவா மண்டலி (Shri Hinglaj Sewa Mandli) உதவுகிறது. சிலர் இங்கேயே தங்கி அன்னையை வணங்குகிறார்கள். சிலர் ஒருநாள் யாத்திரையாக வருகிறார்கள்.
வழித்தடம் மற்றும் சக்திபீடத்தைப் பற்றிய முக்கியத் தகவல்கள்
பாகிஸ்தான் – பலூசிஸ்தான் – லாஸ் பெலா (las bela) அருகில் – ஹிங்கோல் ஆற்றங்கரை – ஹிங்குளாஜ் மலைக்குகை
•	புகழ்பெற்ற ஹிங்குளாஜ் யாத்திரை கராச்சி நகரில் (260 கி.மீ) இருந்து தொடங்குகிறது. கராச்சி – குவெட்டா (quetta) சாலையில் 120 கி.மீ சென்று ஜீரோ பாய்ண்ட் என்ற இடத்தை அடைந்து மேற்கு நோக்கி லியாரி (lyari) டவுன் வழியாகச் சென்று பௌஜி கேம்ப் (fauji camp) பகுதியை அடைய வேண்டும். இந்தப் பயணத்தின் கடைசி ஸ்டாப் “அஸப்புரா” சரை (asha pura sarai) என்பதாகும்.
•	ஹிங்குளாஜ் யாத்திரை கடினமான பயணமாகும். அகோர் மற்றும் கூங்கி (goongi) என்ற இரு ஆறுகளைக் கடந்து செல்ல வேண்டும்.
•	இந்த அகோர் ப்ரிட்ஜ் பாலத்திலிருந்து கோவில் 15 கி.மீ தொலைவிலுள்ளது. இந்த அகோர் பாலம் வரை செல்ல கராச்சியில் இருந்து தனியார் வாகனங்கள் உள்ளன. மேலும் கராச்சியின் (Inter-City Bus Terminal, Baldia Town, Karachi) பால்டியா டவுனில் உள்ள இண்டர் சிட்டி பஸ் டெர்மினலில் இருந்து அரசுப் பேருந்துகளும் உள்ளன.
•	இந்த அகோர் ஆறு வரை செல்ல சிறந்த வழி தற்போது அரபிக்கடலை ஒட்டி போடப்பட்டுள்ள கோஸ்டல் ஹைவே ஆகும். கராச்சியிலிருந்து இந்த ரோட்டில் சென்றால் 2.5 அல்லது 3 மணி நேரத்தில் அகோர் ஆற்றை அடையலாம்.
•	பிறகு அகோரிலிருந்து நடந்தே கோவிலை அடையலாம். அல்லது அகோர் கிராமத்திலிருந்து இருசக்கர வாகன வசதி உண்டு.
•	ஹிங்குளாஜ் தெற்கு பலூசிஸ்தானில் கவாடருக்கு (gawadar) வடகிழக்கே சில மணி நேரப் பயணத்தொலைவில் உள்ளது.
ஹிங்குலாஜ்கர் கோவில்
மத்தியப் பிரதேசத்தில் மண்ட்சார் மாவட்டத்தில் பன்புராவில் உள்ள நவலி கிராமம் அருகேயுள்ள ஹிங்லாஜ்கர் கோட்டைக்கருகே இக்கோவில் உள்ளது. பாகிஸ்தானுக்குச் செல்ல முடியாதவர்கள் இங்கு வந்து அன்னையை வழிபடுகிறார்கள்.
ஆனால் இது சக்தி பீடமல்ல. சக்தி பீடத்திற்கான மாற்றுத் தலமாகும். இது மண்ட்சார் (Mandsaur) நகரிலிருந்து 165 கி.மீ தொலைவிலும் பன்புரா (Bhanpura) நகரிலிருந்து 26 கி.மீ தொலைவிலும் உள்ளது. இது காந்திசாகர் சரணாலய (Gandhi Sagar Sanctuary) எல்லைக்குள் உள்ளது.
மேற்கோள்களும் குறிப்புகளும்
பகுப்பு:51 சக்தி பீடங்கள் பகுப்பு:சக்தி பீடங்கள் பகுப்பு:அம்மன் கோயில்கள் பகுப்பு:பாக்கித்தான் வரலாறு
நவலூர் குட்டப்பட்டு அடைக்கல அன்னை ஆலயம்
Facebook : https://www.facebook.com/ladyofrefuge/
நவலூர் குட்டப்பட்டு அடைக்கல அன்னை ஆலயம் (Navalur Kuttapattu, Lady of Refuge Church) 17ம் நூற்றண்டில் கட்டப்பட்டதாக சில குறிப்புக்கள் மூலம் அறிய முடிகிறது. (அநேகமாக வீரமாமுனிவர் வருகைக்கு பிறகு கட்டப்பட்டது என்று வாய் வழி கருத்து நிலவுகிறது) ஆலயத்தை 19 ஆம் நூற்றண்டில் விரிவாக்கப்பட்டுள்ளது. அப்பொழுது ஆலயத்தின் முன்புறம் 66 அடி உயர கோபுரம் கட்டப்பட்டுள்ளது. அருகில் உயர்ந்த மணிக்கூண்டும் உள்ளது. இக்கோபுரம் எழுப்பி ஐம்பது ஆண்டுகள் ஆகிரது (1972-2022).
ஆலய தோற்றம்
இவ்வாலயம் வீரமாமுனிவரின் வருகையால் மனம் திரும்பிய மக்களால் கட்டப்பட்டுள்ளது. ஆலயம் அமைந்துள்ள பகுதி முழுவதும் மக்களால் இலவசமாக அளிக்கப்பட்டுள்ளது. எந்த கிறிஸ்தவ மத அமைப்புகளின் தலையிடும் இல்லாமல் மக்களால் பல ஆண்டுகள் பராமரிக்கப்பட்டு, மதவழிபாடுகள் நடைபெற்றுவந்தன. 18 ஆம் நூற்றண்டில் மக்களிடையே ஏற்பட்ட பிரச்சனையால் ஆலயம் பல ஆண்டுகள் மூடப்பட்டு இருந்தது. அதன் பிறகு சில பெரியவர்களால் மீண்டும் திறந்து வைக்கப்பட்டு மேலும் ஆலயத்தை விரிவாக்க நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டது.
ஆலயம் முன்புற தோற்றம்:
பெரியவர்களின் முடிவுக்கு ஏற்றாற்போல் பலராலும் பொருள் மற்றும் இட உதவி அளிக்கப்பட்டு ஆலயம் விரிவாக்கப்பட்டது. ஆலயம் அடித்தளம் எதுவும் போடாமல் பலகை கற்களால் பரப்பப்பட்டு அதன் மீது ஆலய சுவர்கள் சுண்ணாம்பு, வெல்லம், கடுக்காய்த்தூள் போன்றவற்றால் உருவாக்கப்பட்ட கலவைகளால் கட்டப்பட்டுள்ளது. இந்த கோபுரம் கட்டும் பணியை காலஞ்சென்ற ஆரோக்கியம், செபஸ்தியார், யாகப்பன், துரைசாமி, ஆபிரகாம் ஆகியோரின் முயற்சியால் கட்டப்பட்டடுள்ளது.
ஆலயப் பராமரிப்பு பணி:
ஊர் மக்கள் நியமிக்கப்படும் மணியக்காரர்கள் குழு ஆலய மேலாண்மை பணியை செய்துவருகிறது. மணியக்காரர்கள் குழு, 12 கொத்து மணியகாரர்களையும் மற்றும் 2 மணியகாரர்களையும் கொண்டுள்ளது. இந்த குழுவால் வரவு செலவு கணக்குகள் பராமரிக்கப்படுகிறது. ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை இந்த குழு மாற்றி அமைக்கப்படுகிறது.
இந்த ஆலயம் அம்சம் பங்கை சேர்ந்தது. AMSAM - Anaithu Makkalin Sahaya Annai Maiyam. இது ஒரு சலேசிய பங்கு, சலேசிய குருக்களால் திருவாலிபாடுகள் அனைத்தும் நிறைவேற்றப்படும்.
பகுப்பு:திருச்சிராப்பள்ளி மாவட்டத்திலுள்ள கிறித்தவக் கோயில்கள்
பயிரிடப்படும் தாவரங்களுக்கான அனைத்துலக பெயரிடல் முறைமைக் குறியீடு
பயிரிடப்படும் தாவரங்களுக்கான அனைத்துலக பெயரிடல் முறைமைக் குறியீடு அல்லது பயிரிடப்படும் தாவரங்களுக்கான குறியீடு என்பது முதன்மையாக அனைத்துலகிலும் உள்ள மனிதர்களின் செயற்பாட்டினால் தோன்றிய அல்லது தெரிவு செயல்முறையால் பெறப்பட்ட தாவரங்களின் பெயரிடல் ஒழுங்குபடுத்தப்பட்டுள்ள முறைமையை வெளியிடும் ஒரு பதிப்பாகும். இது தோட்டக்கலை அறிவியலின் அனைத்துலக சமூகம் (ISHS - International Society for Horticultural Science) என்ற அமைப்பினால் வெளியிடப்படுகின்றது. இந்த அமைப்பினால் தெரிவு செய்யப்படும் ஒரு ஆணைக்குழுவே (Commission), பெயரிடல் (Nomenclature), பயிரிடும்வகை பதிவு செய்தல் (Cultivar Registration) போன்ற செயல்பாடுகளைச் செய்யும் அனைத்துலக பயிரிடும்வகை பதிவுசெய்யும் ஆணையங்கள் (ICRAs - International Cultivar Registration Authorities) எனப்படும் அமைப்புக்களை உலகின் பல பகுதிகளிலும் நியமித்து, கண்காணித்து வரும்.
வரலாறு
முதன்முதலாக 1953 ஆம் ஆண்டு பயிரிடப்படும் தாவரங்களுக்கான குறியீடு என்ற பெயரில் Wageningen இல் முதலாம் பதிப்பு வெளியிடப்பட்டது. அதனைத் தொடர்ந்து 1958 (Utrecht), 1961 (1958 பதிப்பு இற்றைப்படுத்தப்பட்டது), 1969 (Edinburgh), 1980 (Seattle), 1995 (Edinburgh), 2004 (Toronto), and 2009 (Wageningen) என ஏழு பதிப்புகள் வெளியிடப்பட்டன.