cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
இந்தியத் தொலைக்காட்சி தொடர்கள்
இந்தியாவில் ஒரு தொடர் வெற்றி அடைந்தால் வேற்று மாநில மொழிகளில் அவர்களின் கலாச்சாரத்திற்கு ஏற்ப்ப தயாரிக்கும் வழக்கம் உண்டு. தற்காலத்தில் தொலைக்காட்சி நாடகத் தொடர்களை ஒளிபரப்பும்போது இலக்கு அளவீட்டுப் புள்ளியை அதிகமாகப் பெறுவதற்குத் தொலைக்காட்சி அலைவரிசைகள் விரும்புகின்றன.
வரலாறு
இந்தியாவின் முதல் தொடர் ஹம் லாக் என்ற ஹிந்தி மொழித்தொடர் ஆகும். இந்த தொடர் 1984 ஆம் ஆண்டு முதல் 1985 ஆம் ஆண்டு வரை ஒளிபரப்பானது. மற்றும் 154 அத்தியாயங்களுடன் நிறைவு பெற்றது, இது இந்திய தொலைக்காட்சியின் வரலாற்றில் மிக நீண்ட காலமாக ஒளிபரப்பான தொடர் ஆகும். இது 60 மில்லியன் பார்வையாளர்களைக் கொண்டிருந்தது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. இந்த தொடர் ஒவ்வொரு அத்தியாயமும் சுமார் 25 நிமிடங்கள் நீளமாக இருந்தது, கடைசி அத்தியாயம் சுமார் 55 நிமிடங்கள் ஆகும்.
ஹிந்தி
இந்தியாவில் முதல் முதலில் ஹிந்தி மொழியில் தான் ஹம் லாக் என்ற தொடர் 1984 ஆம் ஆண்டு காலப்பகுதியில் ஒளிபரப்பானது. அதை தொடர்ந்து என் கணவன் என் தோழன், உறவுகள் தொடர்கதை, யே ஹாய் முஹப்படீன், போன்ற பல தொடர்கள் ஸ்டார் பிளஸ், கலர்ஸ் தொலைக்காட்சி, ஜீ தொலைக்காட்சி, போன்ற அலைவரிசைகளில் ஒளிபரப்பானது. ஹிந்தி மொழி தொடர்கள் இந்தியாவை தாண்டி பாகிஸ்தான், இலங்கை, ஆசியா மற்றும் ஆபிரிக்கா நாடுகளிலும் மிகவும் பிரபலமானது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:தொலைக்காட்சி நாடகம்
தியாகை ஊராட்சி
தியாகை ஊராட்சி (Thiyagai Gram Panchayat), தமிழ்நாட்டின் கள்ளக்குறிச்சி மாவட்டத்தில் உள்ள தியாகதுர்கம் வட்டாரத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த ஊராட்சி, கள்ளக்குறிச்சி சட்டமன்றத் தொகுதிக்கும் கள்ளக்குறிச்சி மக்களவைத் தொகுதிக்கும் உட்பட்டதாகும். இந்த ஊராட்சி, மொத்தம் 7 ஊராட்சி மன்றத் தொகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. இவற்றில் இருந்து 7 ஊராட்சி மன்ற உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றனர். 2011ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, மொத்த மக்கள் தொகை 2495 ஆகும். இவர்களில் பெண்கள் 1219 பேரும் ஆண்கள் 1276 பேரும் உள்ளனர்.
அடிப்படை வசதிகள்
தமிழ்நாடு ஊரக வளர்ச்சி மற்றும் ஊராட்சித் துறையின் 2015ஆம் ஆண்டுத் தரவின்படி கீழ்க்கண்ட தகவல் தொகுக்கப்பட்டுள்ளது.
சிற்றூர்கள்
இந்த ஊராட்சியில் அமைந்துள்ள சிற்றூர்களின் பட்டியல் :
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:கள்ளக்குறிச்சி மாவட்ட ஊராட்சிகள் பகுப்பு:த. இ. க. ஊராட்சித் திட்டம்
வடக்குப்பட்டி ஊராட்சி
வடக்குப்பட்டி ஊராட்சி (Vadakkupatti Gram Panchayat), தமிழ்நாட்டின் திருநெல்வேலி மாவட்டத்தில் உள்ள குருவிகுளம் வட்டாரத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த ஊராட்சி, சங்கரன்கோவில் சட்டமன்றத் தொகுதிக்கும் தென்காசி மக்களவைத் தொகுதிக்கும் உட்பட்டதாகும். இந்த ஊராட்சி, மொத்தம் 7 ஊராட்சி மன்றத் தொகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. இவற்றில் இருந்து 7 ஊராட்சி மன்ற உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றனர். 2011ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, மொத்த மக்கள் தொகை 1259 ஆகும். இவர்களில் பெண்கள் 606 பேரும் ஆண்கள் 653 பேரும் உள்ளனர்.
அடிப்படை வசதிகள்
தமிழ்நாடு ஊரக வளர்ச்சி மற்றும் ஊராட்சித் துறையின் 2015ஆம் ஆண்டுத் தரவின்படி கீழ்க்கண்ட தகவல் தொகுக்கப்பட்டுள்ளது.
சிற்றூர்கள்
இந்த ஊராட்சியில் அமைந்துள்ள சிற்றூர்களின் பட்டியல் :
சான்றுகள்
பகுப்பு:திருநெல்வேலி மாவட்ட ஊராட்சிகள் பகுப்பு:த. இ. க. ஊராட்சித் திட்டம்
நிஷி வாசுதேவா
கல்விப்பின்னணி
நிஷி, தனது பள்ளிக்கல்வியை லொரேட்டோ கான்வென்ட் பள்ளி, டெல்லியிலும், தில்லி பல்கலைக்கழகத்துடன் இணைக்கப்பட்ட மகளிர் கல்லூரியான சீமாட்டி சிறீ ராம் கல்லூரியில் இளங்கலை படிப்பில், கௌரவ பொருளாதாரம் சார்ந்து 1972 முதல் 1975 ஆண்டு வரை படித்துள்ளார். மேலும் 1977 ஆம் ஆண்டு கொல்கத்தா இந்திய மேலாண்மை நிறுவனத்தில் முதுகலை வணிக மேலாண்மை பட்டமும் பெற்றுள்ள பட்டதாரியுமாவார்.
தொழில்
நிஷி, இன்ஜினியர்ஸ் இந்தியா நிறுவனத்தில் தனது தொழில் வாழ்க்கையை தொடங்கியுள்ளார். இந்நிறுவனம் பெட்ரோலிய துறையுடன் சம்பந்தப்பட்டுள்ளது.
1979 ஆம் ஆண்டு முதல் அத்துறையில் இல்ல பல்வேறு நிறுவனங்களில் பணிபுரிந்து, 1994 ஆம் ஆண்டு முதல் 2000 ஆவது ஆண்டு வரை பல்வேறு துறைகளின் தலைமைப் பொறுப்பை ஏற்று திறம்பட நடத்தியுள்ளார், வாடிக்கையாளர் சேவை மற்றும் உற்பத்தி துறை மற்றும் பெருநிறுவன மூலோபாயத்துறை போன்றவைகளில் பொது மேலாளராகவும்,  தகவல் அமைப்பு, எல்பிஜி மற்றும் சந்தைப்படுத்தல் பிரிவுகளில் நிர்வாக இயக்குநராகவும் பணிபுரிந்துள்ளார்.
முதன்மை நிர்வாக இயக்குனராக பதவியேற்பதற்கு முன்பு, சந்தைப்படுத்தல் மற்றும் சந்தைப்படுத்தல் ஒருங்கிணைப்பு பிரிவின்  இயக்குநராகவும் பணிபுரிந்துள்ளார், மொத்தமாக பெட்ரோலியத் துறையில் முப்பது ஆண்டுகளுக்கும் மேலான அனுபவம் கொண்ட இவர், தற்போது, ஹிட்டாச்சி எனர்ஜி இந்தியா லிமிடெட், எல்&டி இன்ஃப்ரா கிரெடிட் லிமிடெட், எச்சிஎல் டெக்னாலஜிஸ் லிமிடெட், எல்&டி ஃபைனான்ஸ் லிமிடெட், எல்&டி இன்ஃப்ராஸ்ட்ரக்சர் ஃபைனான்ஸ் கம்பெனி லிமிடெட், ஏட்ரியா கன்வர்ஜென்ஸ் டெக்னாலஜிஸ் லிமிடெட் ஆகியவற்றின் இயக்குநராக பணிபுரிந்து வருகிறார். மேலும் இத்துறையில் பல்வேறு விருதுகளையும் நிஷி பெற்றுள்ளார்.
மேற்கோள்கள்
<references group="" responsive="0"> பகுப்பு:1956 பிறப்புகள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:இந்தியப் பெண் தலைமை நிர்வாக அலுவலர்கள் பகுப்பு:இந்தியப் பெண்கள்
பான் முனை சண்டை
பான் முனை சண்டை (Battle of Cape Bon) என்பது இரண்டாம் உலகப் போரின் வடக்கு ஆப்பிரிக்கப் போர் முனையில் நிகழ்ந்த ஒரு கடற்படைச் சண்டை. நடுநிலக்கடலில் நடந்த இச்சண்டையில் இத்தாலியின் இரு குரூசர் ரக கப்பல்களை நேச நாட்டுப் போர்க்கப்பல்கள் மூழ்கடித்தன.
பகுப்பு:1941 நிகழ்வுகள்
ஐக்கிய அமெரிக்க வான்படை
ஐக்கிய அமெரிக்க வான்படை (United States Air Force) என்பது வான் போர் நடவடிக்கைகளுக்கான ஐக்கிய அமெரிக்க ஆயுதப் படைகளின் பிரதான பிரிவும், அமெரிக்க சீருடை அணிந்த சேவைகளில் உள்ள ஏழில் ஒன்றும் ஆகும். ஆரம்பத்தில் ஐக்கிய அமெரிக்கத் தரைப்படையின் பகுதியாக இருந்து, 18 செப்டம்பர் 1947 அன்று படைத்துறையின் தனிப் பிரிவாக 1947 தேசிய பாதுகாப்பு சட்டத்தின்படி மாறியது.
உசாத்துணை
பகுப்பு:ஐக்கிய அமெரிக்கப் படைத்துறை
பூலாங்குடி ஊராட்சி
அடிப்படை வசதிகள்
தமிழ்நாடு ஊரக வளர்ச்சி மற்றும் ஊராட்சித் துறையின் 2015ஆம் ஆண்டுத் தரவின்படி கீழ்க்கண்ட தகவல் தொகுக்கப்பட்டுள்ளது.
சிற்றூர்கள்
இந்த ஊராட்சியில் அமைந்துள்ள சிற்றூர்களின் பட்டியல் :
ஈப்போ அரசினர் தமிழ்ப்பள்ளி
ஈப்போ அரசினர் தமிழ்ப்பள்ளி மலேசியா பேராக் மாநிலத்தின் ஈப்போ புறநகர்ப் பகுதியில், புந்தோங் எனும் இடத்தில் உள்ள ஒரு தமிழ்ப்பள்ளி. இப்பள்ளி ஒரு நூறு ஆண்டு கால வரலாற்றுப் பின்னணியைக் கொண்டது. புந்தோங் வாழ் மக்களிடையே மிகவும் பிரசித்திப் பெற்ற ஒரு பள்ளிக்கூடம். ஈப்போ அரசினர் தமிழ்ப்பள்ளி பல மருத்துவர்களையும், பல வழக்கறிஞர்களையும், பல எழுத்தாளர்களையும் உருவாக்கிய கலாசாலை ஆகும்.
ஜப்பானியர் ஆட்சி காலத்தில் பல ஜப்பானியர்களுக்கு இப்பள்ளியில் தமிழ்மொழி வகுப்புகள் நடத்தப் பட்டன. ஜப்பானியர்கள் ஆர்வமுடன் கற்றுக் கொண்டனர். தமிழர்களைப் பார்த்து ‘காந்தி காந்தி’ என்று மகிழ்ச்சிக் குரல் எழுப்ப அந்த வகுப்புகள் வழி செய்து கொடுத்தன. முன்பு ஈப்போ ‘கவர்ண்ட்மெண்ட்’ பள்ளி என்று அழைக்கப் பட்ட அந்தப் பள்ளிதான் இப்போது ஈப்போ அரசினர் பள்ளி என்று அழைக்கப் படுகின்றது.
பலவேந்திரசாமி
1905-ஆம் ஆண்டில் ஈப்போ நகரில் இருந்து துரோனோ நகருக்கு இரயில் பாதை போட வேண்டி வந்தது. அதன் காரணமாக இப்பள்ளி உடைக்கப்பட வேண்டிய ஒரு கட்டாய நிலை ஏற்பட்டது. அருகில் இருந்த கொனாலி சாலையில் உள்ள ஓர் இடத்திற்கு அப்பள்ளி தற்காலிகமாக மாற்றம் செய்யப் பட்டது.
அது ஒரு சின்ன வீடு. அங்கே இப்பள்ளி செயல்படத் தொடங்கியது. முதலாம் உலகப் போர் நடக்கும் போது அப்பள்ளி அங்கேதான் செயல் பட்டது. 1926-ஆம் ஆண்டு இப்பள்ளிக்கு எஸ்.சவரிமுத்து என்பவர் தலைமை ஆசிரியர் ஆனார். அப்பொழுது 80 மாணவர்களும் நான்கு ஆசிரியர்களும் இருந்தனர்.
துரைராஜ்
1927ஆம் ஆண்டு எஸ்.டி.செல்வராஜ் என்பவர் மூன்றாண்டு காலம் தலைமை ஆசிரியராகப் பணியாற்றினார். 1930ஆம் ஆண்டு திரு சாமிதாஸ் என்பவர் தலைமை ஆசிரியர் ஆனார். 1931ஆம் ஆண்டு திரு.துரைராஜ் தலைமை ஆசிரியராகப் பணியாற்றினர்.
இரண்டாவது கட்டடம்
1939ஆம் ஆண்டு இப்பள்ளியின் இரண்டாவது கட்டடம் கட்டப் பட்டது. அப்போதைய மலாயா கூட்டரசு கல்வி அதிகாரியான ஹாட்ஜ் என்பவர் திறந்து வைத்தார். 1940ஆம் ஆண்டு டி.எஸ்.கணபதி, 1947ஆம் ஆண்டு ஜி.டி.போல் தலைமை ஆசிரியர்களாகப் பணியாற்றினர்.
இரண்டாவது உலகப் போருக்குப் பின் 1946ஆம் ஆண்டு முதல் இப்பள்ளி பேரா மாநில தமிழ்ப்பள்ளிகளின் தாய்ப் பள்ளியாக விளங்கியது. அதற்கு ஒரு காரணம் உண்டு. ஈப்போ சுற்று வட்டாரத் தமிழ்ப் பள்ளிகளில் அப்போது ஐந்தாம் வகுப்பு வரை மட்டுமே மாணவர்கள் பயில முடியும். ஆறாம் வகுப்பு படிக்க வேண்டும் என்றால் அவர்கள் ஈப்போ அரசினர் பள்ளிக்கு வர வேண்டும்.
இப்பள்ளி பல நல்ல சமுதாய நல நடவடிக்கைகளுக்கு நடு நாயகமாகத் திகழ்ந்தது. பள்ளியின் மாணவர்களின் எண்ணிக்கையும் அதிகரித்துக் கொண்டே வந்தது.
டத்தோ ஸ்ரீ சாமிவேலு
1980-ஆம் ஆண்டு இப்பள்ளியின் மாணவர்களின் எண்ணிக்கை 602 ஆக உயர்ந்தது. ஆசிரியர்களின் எண்ணிக்கை 27. மாணவர்களின் எண்ணிக்கை அதிகரிப்பால் ஒரு புதிய பள்ளி கட்ட வேண்டிய அவசியம் ஏற்பட்டது. 1982-ஆம் ஆண்டு அமைச்சர் டத்தோ ஸ்ரீ சாமிவேலுவின் பெரும் முயற்சியால் புதிய கட்டடம் 10.11.1984 ஆம் நாள் திறப்பு விழா கண்டது.
1990-ஆம் ஆண்டு இப்பள்ளியின் மாணவர்களின் எண்ணிக்கை 855 ஆக உயர்ந்தது. ஆசிரியர்களின் எண்ணிக்கை 35. 14.02.1998ல் பெற்றோர் ஆசிரியர் சங்கத்தின் துணையோடு ஒரு கணினி மையம் உருவாக்கப் பட்டது. 40 கணினிகளுடன் செயல்பட்ட முதல் தமிழ்ப்பள்ளி என்று வரலாறும் படைத்தது. 2008 ஆம் ஆண்டில் யு.பி.எஸ்.ஆர். தேர்வில் பதினொரு மாணவர்கள் 7A பெற்றனர். 10 மாணவர்கள் 6A பெற்றனர். இப்பள்ளி 2008 ஆம் ஆண்டு பேராக் மாநில தமிழ்ப்பள்ளிகளில் முதன்மையான தேர்ச்சி நிலையை அடைந்து புந்தோங் தமிழர்களுக்குப் பெருமை சேர்த்தது.
ஆர். முனுசாமி
தற்சமயம் 2011 ஆம் ஆண்டில் 635 மாணவர்கள் கல்வி பயின்று வருகின்றனர். 33 ஆசிரியர்கள் ஆர். முனுசாமி தலைமையின் கீழ் பணியாற்றி வருகின்றனர். நூறு ஆண்டு கால வரலாற்றுப் பின்னனியைக் கொண்ட அரசினர் தமிழ்ப்பள்ளி, புந்தோங் வாழ் மக்களிடையே மிகவும் பிரசித்திப் பெற்றப் பள்ளிக்கூடம்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:பேராக் பகுப்பு:மலேசியத் தமிழ்ப் பள்ளிகள்
2017 உத்தரப் பிரதேச சட்டமன்றத் தேர்தல்
2017 சட்டப் பேரவை தேர்தல் உத்தரப் பிரதேச சட்டமன்றத்திற்கான 403 உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுக்க 2017 ஆம் ஆண்டின் பிப்ரவரி, மார்ச் மாதங்களில் நடந்த தேர்தலைக் குறிக்கும்.
தேர்தல் முறையில் மாற்றங்கள்
சனவரி 2016 இல், இந்திய தேர்தல் ஆணையம்  புதுப்பிக்கப்பட்ட வாக்காளர் அட்டவணையை அனைத்து 403 சட்டசபை தொகுதிகளுக்கும் வெளியிட்டது. ஜீலை 2016இல் வாக்குச் சாவடி எண்ணிக்கையை அதிகரிக்க முடிவெடுத்தது. 1,500க்கும் மேற்பட்ட பதிவு செய்யப்பட்ட வாக்காளர்களைக் கொண்ட வாக்குச் சாவடிகள் உள்ள இடங்களில் புதிய தேர்தல் மையங்கள் அமைக்கப்படும். முசாபர்நகர், புதனா, புர்காசி, கடோலி, சார்தாவால், மித்னாப்பூர் ஆகிய ஆறு தொகுதிகளில் வாக்குச்சாவடிகளின் எண்ணிக்கை 1,769 இலிருந்து 1,819 ஆக அதிகரிக்கப்படும்.
வாக்காளர் சரிபார்க்கும் காகித தணிக்கை சோதனை  பரேலி, ஆக்ரா கன்டோன்மென்ட், தெற்கு ஆக்ரா, அலிகார், கோவிந்த் நகர், ஆரிய நகர், சாசகான்பூர், காசியாபாத், மீரட், மொரடாபாத், அலகாபாத் வடக்கு, அலகாபாத் தெற்கு, நகர்புற கோரக்பூர், அயோத்தியா, சான்சி நகர், மேற்கு லக்னோ, கிழக்கு லக்னோ, லக்னோ வடக்கு, வாரணாசி கன்டோன்மென்ட், வாரணாசி வடக்கு ஆகிய 20 தொகுதிகளில் பயன்படுத்தப்படும்.
அட்டவணை
முதல் கட்டத்தில் 73 தொகுதிகளுக்கும், இரண்டாம் கட்டத்தில் 67 தொகுதிகளுக்கும், மூன்றாம் கட்டத்தில் 69 தொகுதிகளுக்கும், நான்காம் கட்டத்தில் 53 தொதிகளுக்கும், ஐந்தாம் கட்டத்தில் 52 தொகுதிகளுக்கும், ஆறாம் கட்டத்தில் 49 தொகுதிகளுக்கும், ஏழாம் கட்டத்தில் 40 தொகுதிகளுக்கும் தேர்தல் நடைபெற்றது.
பகுசன் சமாச் கட்சி
2017ஆம் ஆண்டு தேர்தல் பகுசன் சமாச் கட்சிக்கும் பாரதீய சனதா கட்சிக்கும் இடையே கடும் போட்டி இருக்கும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. ஆகத்து 2016இல் பகுசன் சமாச் கட்சி சர்வஜன் ஹித்தே, சர்வஜன் சுக்கே என்று பல பேரணிகளை நடத்தியுள்ளது.இப் பேரணிகள் ஆக்ராவில் தொடங்கி பெரும் பேரணிகளாக அசம்கர்,, அலகாபாத் மற்றும் சகாரன்பூர் நகரங்களில் நடந்தது. இப் பேரணிகளில் மாயாவதி குமாரி ஆளும் attacked misrule and Gundaraj of சமாச்வாதி கட்சியின் முறையற்ற ஆட்சியையும் மக்களுக்கு பாதுகாப்பு இன்மை குறித்தும் தாக்கி பேசினார், மத அரசியல் செய்வதாகவும் ஆச் தின் (நல்ல நாட்கள்) என்ற பாசகவின் நிறைவேற்றாத உறுதிமொழி குறித்தும் தாக்கினார். மேலும் காங்கிரசின் மோசமான அரசியலையும் தாக்கினார். 9 செப்டம்பர் 2016 அன்று பசகவின் நிறுவன தலைவர் கன்சிராம் அவர்களின் பத்தாவது பரிநிர்வாணம் விழா நடக்கிறது. அச்சமயம் மாநிலத்தின் பல பகுதிகளில் இருந்தும் பெருந்திரளான மக்கள் அங்கு கூடினர் பசக 100 தொகுதிகளுக்கு மேல் முசுலிம் வேட்பாளர்களை நிறுத்தியுள்ளது. இது இது நாள் வரை உபியில் பெரும் கட்சியின் சார்பாக நிறுத்தப்பட்டுள்ள அதிகபட்ச முசுலிம் வேட்பாளர்கள் ஆகும். 2016 ஆகத்தில் மூன்று முசுலிம் காங்கிரசு ச.ம.உ களும், ஒரு சமாச்வாதி கட்சியின் ஒரு முசுலிம் ச.ம.உ றும் பசகவில் இணைந்தனர். பாசகவிலிருந்து முன்னாள் அமைச்சர் பகசயில் இணைந்தார்
பாசக
முதலமைச்சர் வேட்பாளரை தாங்கள் அறிவிக்காமல் தேர்தலை சந்திப்போம் என்று பாசக கூறியது மூத்த காங்கிரசு தலைவர் ரீட்டா பகுகுணா பாசகவில் சேர்ந்தார். காங்கிரசு, பசக, சமாச்வாதி கட்சி ஆகியவற்றின் ஆறு ச.ம.உ கள் பாசகவில் இணைந்தனர். சமாச்வாதி கட்சியின் பா சட்டமன்ற உறுப்பினரும் கட்சி சார்பாக அறிவிக்கப்பட்ட வேட்பாளரும் முன்னாள் அமைச்சருமான ராசா மகேந்திரா  அரிடமன் சிங்கும்  கெராகெர் தொகுதி வேட்பாளருமான அவரது மனைவி ராணி பக்சாலிக்கா சிங்கும் பாசகவில் சேர்ந்தனர் ராசா மகேந்திரா சிங் 1993லிருந்து 2012 வரை பாசகவில் இருந்தார் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
காங்கிரசு
தன் முதலமைச்சர் வேட்பாளராக சீலா தீட்சித்தை காங்கிரசு முன்னிறுத்துகிறது. சமாச்வாதி கட்சியுடன் (அகிலேசு தலைமையிலுள்ள) கூட்டணி வைக்க காங்கிரசு முயன்று வருகிறது. காங்கிரசு சமாச்வாதி கட்சி கூட்டணி உறுதியாகியுள்ளது.
வாக்குப்பதிவு
முதல் கட்டத்தில் 73 தொகுதிகளுக்கு நடந்த தேர்தலில் 64% வாக்குகள் பதிவாகின. இரண்டாம் கட்டத்தில் 67 தொகுதிகளுக்கு நடந்த தேர்தலில் 66% வாக்குகள் பதிவாகின. மூன்றாம் கட்டத்தில் 69 தொகுதிகளுக்கு நடந்த தேர்தலில் 62% வாக்குகள் பதிவாகின நான்காம் கட்டத்தில் 53 தொகுதிகளுக்கு நடந்த தேர்தலில் 61% வாக்குகள் பதிவாகின. ஐந்தாவது கட்டத்தில் 52 தொகுதிகளுக்கு நடந்த தேர்தலில் 57.36% வாக்குகள் பதிவாகின. ஆறாவது கட்டத்தில் 49 தொகுதிகளுக்கு நடந்த தேர்தலில் 57.03% வாக்குகள் பதிவாகின. ஏழாவது கட்டத்தில் 40 தொகுதிகளுக்கு நடந்த தேர்தலில் 60.03% வாக்குகள் பதிவாகின.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:2017 தேர்தல்கள் பகுப்பு:உத்தரப் பிரதேச தேர்தல்கள் பகுப்பு:உத்தரப் பிரதேச சட்டமன்றம்
பிரான்சு தேசிய காற்பந்து அணி
பிரான்ஸ் தேசிய கால்பந்து அணி (France national football team; Équipe de France)), பன்னாட்டுக் கால்பந்துப் போட்டிகளில் பிரான்சின் சார்பாக விளையாடும் கால்பந்து அணியாகும். இது பிரெஞ்சு கால்பந்துக் கூட்டமைப்பினால் தேர்வு செய்யப்படுகிறது.  இக்கூட்டமைப்பு யூஈஎஃப்ஏ-வின் உறுப்புச் சங்கங்களில் ஒன்றாகும்.  இத்தேசிய அணியினர் வழமையாக நீலம், வெள்ளை மற்றும் சிவப்பு ஆகிய நிறங்களிலான ஆடைகளை உடுத்தி விளையாடுவர்; இம்மூன்று நிறங்களுமே பிரெஞ்சு தேசியக் கொடியின் நிறங்களாகும்.  உலக அளவில், பிரெஞ்சு நாட்டின் எந்தவொரு விளையாட்டு அணியும் லெ புளூஸ் (நீல நிறத்தவர்) என்று அறியப்படுகின்றனர்; அனைத்து, பிரெஞ்சு விளையாட்டு அணிகளும் நீல நிற சீருடைகளை அணிவதால் இப்பெயர் ஏற்பட்டது.
கலிபோர்னியா செம்மரம்
கலிபோர்னியா செம்மரம் (அறியவில் பெயர்: செக்கோயா செம்பெர்வைரன்சு, ஆங்கிலத்தில் Sequoia sempervirens) என்பது நீண்ட நாள் வாழக்கூடியதும் மிகப்பெரிதாகவும் மிக உயரமாகவும் வளரக்கூடிய ஒரு மரவகை. இது செம்மரம் என்றழைக்கப்படும் மூன்று இனங்களுள் ஒன்று. இது ஒரு பசுமை மாறா மரம். இவ் இனத்தைச் சேர்ந்த மரங்கள் 1200 - 1800ஆண்டுகள் வரையோ அல்லது அதற்கு மேலே கூட வாழும். அதிக (பெரும) அளவாக 115 மீட்டர் உயரமும், 8 மீட்டர் சுற்றளவும் கொண்டதாக வளரக் கூடியது. இம்மரம் கலிபோர்னியாவின் கடற்கரைப் பகுதி, ஓரிகன் மாநிலத்தின் தென்மேற்கு முனைப் பகுதி ஆகியவற்றைத் தாயகமாகக் கொண்டது.
பிரான்சு தேசிய காற்பந்து அணி
பிரான்ஸ் தேசிய கால்பந்து அணி முதன்முதலில் 1904-ஆம் ஆண்டில் அதிகாரபூர்வமாக ஒரு பன்னாட்டுக் கால்பந்துப் போட்டியில் விளையாடியது. இதன் தன்னக விளையாட்டரங்கம், பாரிஸ் நகரிலிலுள்ள பிரான்சின் விளையாட்டரங்கம் (Stade de France) ஆகும். பிரான்சு அணியானது, ஒரு முறை உலகக்கோப்பை காற்பந்து, இருமுறை ஐரோப்பிய கால்பந்தாட்டப் போட்டி, இரண்டு பிபா கூட்டமைப்புக்களின் கோப்பைப் போட்டி மற்றும் ஒலிம்பிக்கில் கால்பந்துப் போட்டியையும் வென்றிருக்கிறது. 2001-ஆம் ஆண்டில் பிபா கூட்டமைப்புகளின் கோப்பையை வென்றதனால், அர்கெந்தீனாவுக்குப் பிறகு, ஃபிஃபாவின் மூன்று அதிமுக்கியத்துவம் வாய்ந்த கோப்பைகளில் ஒரே நேரத்தில் நடப்பு-வாகையர்களாக இருந்த பெருமைக்கு உரித்தானவர்கள் ஆயினர். அருகில் இருக்கும் நாட்டவரான, இத்தாலியுடன் வெகுகாலமாக தொடர்ந்துவரும் போட்டித்தன்மையைக் கொண்டிருக்கின்றனர். மேலும், பெல்ஜியம், பிரேசில், இங்கிலாந்து, செருமனி மற்றும் எசுப்பானியா ஆகிய நாடுகளுடனும் பெருத்த போட்டித்தன்மையைக் கொண்டிருக்கிறது.
பிரான்ஸ் தேசிய கால்பந்து அணி, மூன்று வெவ்வேறு காலகட்டங்களில் சிறப்பான அணியைக் கொண்டிருந்தது; 1950-களில், 1980-களில் மற்றும் 1990-களில் இருந்த அணியினரால் பல்வேறு கோப்பைகளும் விருதுகளும் வெல்லப்பட்டது. முதன்முறையாக நடத்தப்பட்ட 1930 உலகக்கோப்பை கால்பந்துப் போட்டிகளில் பங்கேற்ற நான்கு ஐரோப்பிய நாடுகளில், பிரான்சும் ஒன்றாகும். உலகக்கோப்பை இறுதிப் போட்டிகளின் குழு நிலைகளில் ஆறுமுறை வெளியேற்றப்பட்டிருப்பினும், இதுவரை நடந்த அனைத்து உலகக்கோப்பை கால்பந்துப் போட்டிகளுக்கான தகுதிப் போட்டிகளிலும் பங்கேற்ற மூன்று அணிகளில் ஒன்றாகத் திகழ்கிறது. 1958-ஆம் ஆண்டில், ரேமண்ட் கோபா மற்றும் ஜஸ்ட் ஃபோன்டெய்ன் ஆகியோரால் வழிநடத்தப்பட்ட அணி உலகக்கோப்பையில் மூன்றாம் இடத்தில் முடித்தது. 1984-ஆம் ஆண்டில், மூன்று முறை பாலோன் தி'ஓர் விருது வென்ற மிச்செல் பிளாட்டினியால் வழிநடத்தப்பட்ட பிரான்ஸ் அணி யூரோ 1984 போட்டியில் கோப்பையை வென்றது. 1998-ஆம் ஆண்டில் உலகக்கோப்பை கால்பந்துப் போட்டிகளை பிரான்சு நடத்தியது. அணித்தலைவராக திதியர் தெஸ்சாம்சு இருந்தார். ஃபிஃபா ஆண்டின் உலகளவில் சிறந்த வீரர் விருது பெற்ற ஜீனடின் ஜிதேன் அணியின் முக்கிய ஆட்டக்காரராக இருந்தார். அந்த உலகக்கோப்பையை வென்றதன் மூலம், உலகக்கோப்பையை வென்ற எட்டு நாடுகளுள் ஒன்று என்ற பெருமையைப் பெற்றது. இரண்டு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு யூரோ 2000 கோப்பையை வென்ற பிறகு, முதன்முறையாக பிஃபா உலகத் தரவரிசையில் முதல் இடத்தைப் பிடித்தது. அதன்பின்னர், இரண்டு ஃபிஃபா கூட்டமைப்புக்களின் கோப்பையையும் (2001, 2003), உலகக்கோப்பை கால்பந்துப் போட்டியில் இரண்டாம் இடமும் (2006) பெற்றிருக்கிறது.
கலிபோர்னியா செம்மரம்
மேற்கோள்கள்
Sequoia
பிரான்சு தேசிய காற்பந்து அணி
வெளியிணைப்புகள்
பகுப்பு:தேசியக் கால்பந்து அணிகள் பகுப்பு:பிரான்சில் விளையாட்டு
சத்தியமங்கலம் வட்டம்
சத்தியமங்கலம் வட்டம், தமிழ்நாட்டின் ஈரோடு மாவட்டத்தில் உள்ள 10 வட்டங்களில் ஒன்றாகும். இந்த வட்டத்தின் தலைமையகமாக சத்தியமங்கலம் நகரம் உள்ளது.
இந்த வட்டத்தின் கீழ் சத்தியமங்கலம், பவானிசாகர், புஞ்சை புளியம்பட்டி, அரசூர், குத்தியாலத்தூர் என  5 உள்வட்டங்களும், 55  வருவாய் கிராமங்களும் உள்ளது.
சத்தியமங்கலம் ஊராட்சி ஒன்றியம் இவ்வட்டத்தில் உள்ளது.
மக்கள்தொகை பரம்பல்
2011-ஆம் ஆண்டு மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி இவ்வட்டம்  327,441 மக்கள்தொகை கொண்டது. மக்கள்தொகையில் 164,469 ஆண்களும், 162,972 பெண்களும் உள்ளனர். 93,994 குடும்பங்கள்  கொண்ட இவ்வட்ட மக்கள்தொகையில் 72.1%   கிராமப்புறங்களில்   வாழ்கின்றனர். இவ்வட்டத்தின் எழுத்தறிவு 65.37% மற்றும்பாலின விகிதம் 1,000 ஆண்களுக்கு, 991பெண்கள் வீதம் உள்ளனர். 6 வயதிற்குட்பட்ட குழந்தைகளின் எண்ணிக்கை 29793 ஆகவுள்ளது. குழந்தைகள் பாலின விகிதம், 1000 ஆண் குழந்தைகளுக்கு, 954 பெண் குழந்தைகள் வீதம் உள்ளனர். பட்டியல் சமூகத்தினரும், பட்டியல் பழங்குடியினரும் முறையே 64,009 மற்றும் 13,816 ஆகவுள்ளனர். மக்கள்தொகையில் இந்துக்கள் 93.96%, இசுலாமியர்கள் 2.84%% , கிறித்தவர்கள் 3.01%   மற்றும் பிறர் 0.17% ஆகவுள்ளனர்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:ஈரோடு மாவட்ட வட்டங்கள்
லோம்போக் நீரிணை
லோம்போக் நீரிணை என்பது, சாவாக் கடலையும், இந்தியப் பெருங்கடலையும் இணைக்கும் ஒரு நீரிணை. இது இந்தோனீசியத் தீவுகளான பாலிக்கும், லோம்போக்குக்கும் இடையில் அமைந்துள்ளது. கிலித் தீவுகள் லோம்போக்கின் பக்கத்தில் உள்ளன. இதன் மிக ஒடுக்கமான பகுதி தெற்கு நுழைவாயில் பகுதியில் லோம்போக் தீவுக்கும், நூசா பெனிடாத் தீவுக்கும் இடையில் அமைந்துள்ளது. இவ்விடத்தில் நீரிணையின் அகலம் 20 கிமீ. வடக்கு நுழைவுப் பகுதியில் இதன் அகலம் 40 கிமீ. நீரிணையின் நீளம் 60 கிமீ. இதன் ஆழம், மலாக்கா நீரிணையின் ஆழத்தை விடக் மிகவும் கூடுதலாக 250 மீட்டர்களாக இருப்பதால், மலாக்கா நீரிணையூடாகச் செல்ல முடியாத கப்பல்கள் பெரும்பாலும் லோம்போக் நிரிணையையே பயன்படுத்துகின்றன.
இந்தியப் பெருங்கடலுக்கும், பசிபிக் பெருங்கடலுக்குமிடையே நீர்ப் பரிமாற்றம் ஏற்படுத்தும் இந்தோனீசிய ஊடுநீரோட்டத்தின் முக்கிய வழிகளுள் ஒன்றாக லோம்போக் நீரிணை உள்ளது.
இந்தோமலாயா சூழ்நிலைமண்டல விலங்கு வளப் பகுதிக்கும், அதிலிருந்து வேறுபட்டுத் தனித்துவமாகக் காணப்படும் ஆசுத்திரலேசிய விலங்கு வளப் பகுதிக்கும் இடையிலான உயிர்ப்புவியியல் எல்லையின் ஒரு பகுதியாகவும் இந்த நீரிணை உள்ளது. இவ்விரு பகுதிகளிலும் வாழும் விலங்குகள் வேறுபட்டுக் காணப்படுவதையும், இவற்றுக்கிடையே சடுதியான மாற்றத்தைக் காட்டும் எல்லை காணப்படுவதையும் முதலில் எடுத்துக்காட்டிய அல்பிரட் ரசல் வாலசு என்பவர் பெயரில் இந்த எல்லை வாலசுக் கோடு என அழைக்கப்படுகிறது.
லோம்போக் நீரிணையின் ஆழமே இதன் இரு பக்கங்களிலும் வாழும் விலங்குகள் தனிமைப்பட்டதற்கான காரணம் என உயிரியலாளர்கள் நம்புகின்றனர். பிளீத்தோசீன் பனிக்கட்டிக் காலத்தில் கடல் நீர் மட்டம் குறைவாக இருந்தபோது, பாலி, சாவா, சுமாத்திரா ஆகிய தீவுகள் ஒன்றுடன் ஒன்றும், ஆசியத் தலைநிலத்துடனும் இணைந்திருந்தன. இதனால் இத்தீவுகள் ஆசிய விலங்குகளைக் கொண்டுள்ளன. லோம்போக் நீரிணையின் ஆழம் லோம்போக்கையும், சுண்டா சிறு தீவுகளையும் ஆசியத் தலைநிலத்தில் இருந்து பிரித்து வைத்திருந்தது. இதனால் இப்பகுதியில் ஆசுத்திரலேசிய விலங்குகளே காணப்படுகின்றன.
உசாத்துணைகள்
பகுப்பு:நீரிணைகள்
சீயோனிசம்
thumb|right|இசுரேலிய தேசியக் கொடியானது 1890களின் சீயோனிய இயக்கத்தின் அடையாளமான சேர்க்கப்பட்டது. சீயோனிசம் (Zionism, ציונות, Tsiyonut) என்பது இசுரேலிய தேசம் எனும் வரையறுக்கப்பட்ட இடமான யூத அரசுக்கு உதவும் யூதர் மற்றும் யூத பண்பாடு தேசியவாதத்தின் ஓர் வடிவமாகும். சீயோனிசம் யூதர்கள் அவர்கள் அடையாளத்தை காக்கவும், ஏனைய சமூகங்களிலும் அவர்கள் உள்வாங்கப்படுதலை எதிர்த்தும், யூத எதிர்ப்பு, வெளியேற்றப்படல், துன்புறுத்தல் போன்றவற்றிலிருந்து யூதர்களை இசுரேலுக்கு திரும்பச் செய்வதற்கு பரிந்து பேசல் ஆகியவற்றுக்கு இது உதவுகின்றது.
வெளி இணைப்புக்கள்
பகுப்பு:சீயோனிசம் பகுப்பு:இசுரேல் வரலாறு
சிந்தாமணி அழகியநாச்சியம்மன் கோயில்
சிந்தாமணி அழகியநாச்சியம்மன் கோயில் தமிழ்நாட்டில் திருநெல்வேலி மாவட்டம், சிந்தாமணி என்னும் ஊரில் அமைந்துள்ள அம்மன் கோயிலாகும்.
வரலாறு
இக்கோயில் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.
கோயில் அமைப்பு
இக்கோயிலில் அழகிய நாச்சியம்மன் சன்னதி உள்ளது. இக்கோயிலில் மூன்று நிலை கொண்ட ராஜகோபுரம் உள்ளது. இக்கோயில் முதன்மைத் திருக்கோயில் என்ற வகைப்பாட்டில் இந்து அறநிலையத்துறையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. பரம்பரை அல்லாத அறங்காவலர் அமைப்பால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
பூசைகள்
இக்கோயிலில் ஒருகாலப் பூசை நடக்கின்றது. சித்திரை மாதம் 2ம் செவ்வாய் கொடை விழா முக்கிய திருவிழாவாக நடைபெறுகிறது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:திருநெல்வேலி மாவட்டத்திலுள்ள அம்மன் கோயில்கள் பகுப்பு:சரி பார்க்க வேண்டிய தானியக்கக் கோயில் கட்டுரைகள்
பொதுநலவாயப் பல்கலைக்கழகங்களின் கூட்டமைப்பு
பொதுநலவாயப் பல்கலைக்கழகங்களின் கூட்டமைப்பு (Association of Commonwealth Universities) என்பது 37 பொதுநலவாய நாடுகளின் 535 பல்கலைக்கழகங்களைப் பிரதிநிதித்துவப் படுத்தும் ஒரு பன்னாட்டு அமைப்பு ஆகும்.
வரலாறு
1912 ஆம் ஆண்டில் இலண்டன் பல்கலைக்கழகம் பிரித்தானியப் பேரரசின் பல்கலைக்கழகங்களின் பேரவை ஒன்றைக் கூட்டும் நோக்குடன் லண்டனில் உள்ள பல்கலைக்கழகங்களின் 53 பிரதிநிதிகளைக் கூட்டி மாநாட்டை நடத்தியது. உள்நாட்டிலும் வெளிநாடுகளிலும் உள்ள பல்கலைக்கழகங்களைப் பிரதிநித்தித்துவப்படுத்தும் குழு ஒன்றும் அமைப்பதற்குத் தீர்மானிக்கப்பட்டது. 1913 இல் பொதுநலவாய நாடுகளின் பல்கலைக்கழகப் பணியகம் ஒன்று அமைக்கப்பட்டது. பேரரசின் பல்கலைக்கழகங்கள் இவ்வமைப்பிற்கு நிதியுதவி வழங்கும் என்ற எதிர்பார்ப்போடு 1919 ஆம் ஆண்டில் அதற்கான பணியகங்களை அமைப்பதற்காக £5000 நல்கைத்தொகையும் கிடைத்தது. 1948 இல் இவ்வமைப்பி பெயர் பிரித்தானியப் பொதுநலவாயப் பல்கலைக்கழகங்களின் கூட்டமைப்பு என மாற்றப்பட்டது. 1963 இல் பொதுநலவாயப் பல்கலைக்கழகங்களின் கூட்டமைப்பு என்ற தற்போதைய பெயரைப் பெற்றது.
1986 இல் இரண்டாம் எலிசபெத் மகாராணி இக்கூட்டமைப்பின் காப்பாளராக நியமிக்கப்பட்டார்.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:பொதுநலவாய நாடுகள் பகுப்பு:பல்கலைக்கழகங்களும் கல்லூரிகளும்
அமுதசுரபி (விடுதலைப் புலி)
லெப். கேணல் அமுதசுரபி-அல்பா (இறப்பு: அக்டோபர் 26, 2001 ) எனும் இயக்கப் பெயரைக்கொண்ட சின்னப்பு நந்தினி தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளின் கடற்புலிகளின் மகளிர் படையணித் துணைத் தளபதியாக இருந்தவர்.
யாழ்ப்பாணம், செம்பியன்பற்று தெற்கைப் பிறப்பிடமாகக் கொண்ட இவர் ஆளுமை மிக்கதொரு பெண் போராளியாக இருந்தவர். பெண்களுக்கென விதிக்கப்பட்ட சில வரைமுறைகளிலிருந்து வெளிவரத் தயங்கிய பெண்களுக்குத் தைரியமூட்டி அவர்களையும் கடலில் இறக்கிப் பயிற்சிகள் கொடுத்து திறமை மிக்க போராளிகளாக வளர்த்தெடுத்தவர்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:விடுதலைப் புலிகளின் போராளிகள் பகுப்பு:ஈழப் பெண் போராளிகள் பகுப்பு:2001 இறப்புகள்
டில்லி மாப்பிள்ளை
டில்லி மாப்பிள்ளை 1968 ஆம் ஆண்டு வெளிவந்த தமிழ்த் திரைப்படமாகும். தேவன் இயக்கத்தில் வெளிவந்த இத்திரைப்படத்தில் ரவிச்சந்திரன், ராஜ்ஸ்ரீ மற்றும் பலரும் நடித்துள்ளனர்.
வெங்கடேசுவரா மூவிஸ், பூமகள் புரொடக்சன்ஸ் ஆகிய நிறுவனங்கள் இத்திரைப்படத்தினை தயாரித்தது.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:1968 தமிழ்த் திரைப்படங்கள்‎ பகுப்பு:கே. வி. மகாதேவன் இசையமைத்த தமிழ்த் திரைப்படங்கள் பகுப்பு:ரவிச்சந்திரன் நடித்த திரைப்படங்கள் பகுப்பு:வி. கே. ராமசாமி நடித்த திரைப்படங்கள் பகுப்பு:மனோரமா நடித்த திரைப்படங்கள்
செங்கோட்டை
செங்கோட்டை அல்லது லால் கிலா (लाल क़िला,, என்பது இந்தியாவின் பழைய டெல்லியில் உள்ள ஒரு வரலாற்று கோட்டையாகும்.இது இந்தியாவின் தலைநகரமான தில்லியில் அமைந்துள்ளது. ஷாஜகானின் ஆட்சியின் கீழ் முகலாய கட்டிடக்கலையின் உச்சத்தை இந்தக் கோட்டை பிரதிபலிக்கிறது, மேலும் பாரசீக அரண்மனைக் கட்டிடக்கலையை இந்திய மரபுகளுடன் இணைக்கிறது. இது 2007-ஆம் ஆண்டில் யுனெஸ்கோ அமைப்பின் உலகப் பாரம்பரிய இடமாக அறிவிக்கப்பட்டது.
1739-இல் நாதிர்ஷா முகலாயப் பேரரசின் மீது படையெடுத்தபோது கோட்டையின் கலைப்படைப்புகள் மற்றும் நகைகள் கொள்ளையடிக்கப்பட்டன. 1857-இல் இந்தியக் கிளர்ச்சியைத் தொடர்ந்து கோட்டையின் பெரும்பாலான பளிங்கு கட்டமைப்புகள் ஆங்கிலேயர்களால் இடிக்கப்பட்டன. கோட்டையின் தற்காப்புச் சுவர்கள் பெரிய அளவில் சேதமடையாமல் இருந்தன. பின்னர் இக்கோட்டை ஆங்கிலேயர்களின் படைத்துருப்புகளுக்கான இடமாகப் பயன்படுத்தப்பட்டது. இந்தியா சுதந்திரம் அடைந்த 15 ஆகஸ்ட் 1947 அன்று, இந்தியாவின் முதல் பிரதமர் ஜவஹர்லால் நேரு, இக்கோட்டையின் லாகோரி கேட் மீது இந்தியக் கொடியை ஏற்றினார்.அதன் பின்னர் ஒவ்வொரு ஆண்டும் இந்தியாவின் சுதந்திர தினத்தன்று, கோட்டையின் முதன்மை வாயிலில் நாட்டின் பிரதமர் இந்திய மூவர்ணக் கொடியை ஏற்றி, தேசிய அளவில் ஒளிபரப்பு உரையை ஆற்றுவார். செங்கோட்டை என்பது இந்துஸ்தானி லால் கிலாவின் மொழிபெயர்ப்பாகும் (இந்தி: लाल क़िला, உருது: لال قلعہ). இச்சொல் அதன் சிவந்த மணற்கல் சுவர்களால் பெறப்பட்டது. சிவப்பு எனப்பொருள்படும் 'லால்' என்பது இந்துஸ்தானி மொழியில் இருந்தும் கோட்டை எனப்பொருள்படும் 'கிலா' என்பது என்பது அரபு சொல்லிலிருந்தும் பெறப்பட்டது. ஏகாதிபத்திய குடும்பத்தின் வசிப்பிடமான இக்கோட்டை முதலில் "ஆசிர்வதிக்கப்பட்ட கோட்டை" என்று பொருள்படும் கிலா-இ-முபாரக் என்று அழைக்கப்பட்டது. ஆக்ரா நகரில் உள்ள கோட்டையும் 'லால் கிலா' என்றே அழைக்கப்படுகிறது.
வரலாறு
thumb|1895 காலகட்டங்களில் டெல்லிக்கேட்டில் உள்ள செங்கோட்டை thumb|சிப்பாய் கலகத்திற்குப் பிறகு, ஆங்கிலேயர் முகலாய கட்டடங்களை அழித்து, அவர்களது பாதுகாப்பு இல்லங்களைக் கட்டினர்.
முகலாயப் பேரரசர் ஷாஜகான் இந்த மிகப்பெரிய கோட்டையை 1638 ஆம் ஆண்டு மே மாதம் கட்டத் தொடங்கி, 1648 ஆம் ஆண்டு கட்டி முடித்தார்.பேரரசர் அவர் தனது தலைநகரை ஆக்ராவிலிருந்து டெல்லிக்கு மாற்ற முடிவு செய்தார். சிவப்பு மற்றும் வெள்ளை, ஷாஜகானின் விருப்பமான நிறங்களாகும். எனவே வெண்பளிங்கால் கட்டப்பட்ட தாஜ்மகாலைக் கட்டிய, கட்டிடக் கலைஞர் உஸ்தாத் அஹ்மத் லஹோரிக்கு இதன் வடிவமைப்புப் பணி வழங்கப்பட்டது. இந்த கோட்டை யமுனை நதியை ஒட்டி அமைந்துள்ளது. எனவே சுவர்களைச் சுற்றியுள்ள பெரும்பாலான அகழிகளுக்கு நீரினை வழங்குகின்றது. இஸ்லாமிய புனித மாதமான முஹரம் 13 இல் ஷாஜகானின் மேற்பார்வையில் கட்டுமானம் தொடங்கியது. 1648 ஏப்ரல் 6ஆம் தேதி நிறைவடைந்தது. மற்ற முகலாயக் கோட்டைகளைப் போலல்லாமல், செங்கோட்டையின் எல்லைச் சுவர்கள் பழைய சலிம்கர் கோட்டையை உள்ளடக்கியதால் சமச்சீரற்றவையாக இருக்கும். கோட்டையும் அதன் அரண்மனையும் இன்றைய பழைய தில்லியான ஷாஜஹானாபாத் நகரின் மையப் புள்ளியாக இருந்தது. ஷாஜகானின் வாரிசான ஔரங்கசீப், மோதி மசூதியை (முத்து மசூதி) பேரரசரின் தனிப்பட்ட குடியிருப்புகளுடன் இணைத்தார். அரண்மனையின் நுழைவாயிலை மேலும் வலிமையாக்கும் வகையில் இரண்டு முக்கிய வாயில்களுக்கு முன்பாக பாதுகாப்பு அரண்களை உருவாக்கினார்.
ஔரங்கசீப்பிற்குப் பிறகு முகலாய வம்சத்தின் நிர்வாக மற்றும் நிதி அமைப்பு வீழ்ச்சியடைந்தது, மேலும் 18 ஆம் நூற்றாண்டில் அரண்மனையும் சீரழிந்தது. 1712 இல் சகாந்தர் சா முகலாயப் பேரரசரானார். அவரது ஆட்சி தொடங்கிய ஒரு வருடத்திற்குள் அவர் கொல்லப்பட்டார். அவருக்குப் பதிலாக பரூக்சியார் நியமிக்கப்பட்டார். 1739 இல் இந்தியாவின் மீது படையெடுத்த பாரசீகப் பேரரசர் நாதிர் ஷா, மயில் சிம்மாசனம் உட்பட செங்கோட்டையைக் கொள்ளையடித்து, சுமார் 200,000 வீரர்களைக் கொண்ட வலுவான முகலாயப் படையை எளிதில் தோற்கடித்தார் மூன்று மாதங்களுக்குப் பிறகு நாதிர் ஷா அழிக்கப்பட்ட நகரத்தையும் வலிமையற்ற முகலாயப் பேரரசையும் முகமது ஷாவிடம் விட்டு பாரசீகத்திற்குத் திரும்பினார். முகலாயப் பேரரசின் வலிமையற்ற நிலை முகலாயர்களை பெயரளவில் மட்டுமே ஆட்சியாளர்களாக ஆக்கியது. மேலும் 1752 உடன்படிக்கையானது மராட்டியர்களை டெல்லி அரியணையின் பாதுகாவலர்களாக மாற்றியது. 1758 சீக்கியர்களின் உதவியுடன் சிர்ஹிந்தில் மராட்டியர்கள் பெற்ற வெற்றியும், பானிபட்டில் மொகலாயர்களுக்குக் கிடைத்த அடுத்தடுத்த தோல்வியும் அவர்களை ஆப்கன் பேரரசர் அகமது ஷா துரானியுடன் மேலும் மோதலுக்கு உள்ளாக்கியது.
1760 ஆம் ஆண்டில், அகமது ஷா துரானியின் படைகளிடமிருந்து டெல்லியைப் பாதுகாக்க, நிதி திரட்டுவதற்காக கோட்டையிலுள்ள திவான்-இ-காஸ் மண்டபத்தின் வெள்ளி கூரையை மராத்தியர்கள் அகற்றி உருக்கினர். 1761 இல், மராத்தியர்கள் மூன்றாவது பானிபட் போரில் தோல்வியடைந்த பிறகு, டெல்லி அகமது ஷா துரானியால் தாக்கப்பட்டது. பத்து ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, மராட்டியர்கள், நாடு கடத்தப்பட்ட பேரரசர் சா ஆலாம் உத்தரவின் பேரில் செயல்பட்டு, ரோஹில்லா ஆப்கானியர்களிடமிருந்து டெல்லியை மீண்டும் கைப்பற்றினர். மராட்டியப் படையின் தளபதியான மஹாத்ஜி சிந்தியா செங்கோட்டையை முகலாயப் பேரரசர் சா ஆலாம் வசம் ஒப்படைத்தார். இதனால், சா ஆலாம் மீண்டும் அரியணை ஏறினார்.
1783 இல் பாகேல் சிங் தலைமையில் சீக்கிய சிற்றரசுகளின் கூட்டமைப்பின் கரோர் சிங்யா டெல்லி மற்றும் செங்கோட்டையைக் கைப்பற்றினார். பாகேல் சிங், ஜஸ்ஸா சிங் அலுவாலியா மற்றும் ஜஸ்ஸா சிங் ராம்கர்ஹியா ஆகிய மூவரும் 40,000 படைகளுடன் கூட்டுச் சேர்ந்து அவாத் முதல் ஜோத்பூர் வரையிலான பகுதியை சூறையாடினர். பேச்சுவார்த்தைகளுக்குப் பிறகு, பாகேல் சிங்கும் அவரது படைகளும் டெல்லியை விட்டு வெளியேறி முகலாய பேரரசர் இரண்டாம் சா ஆலாமை மீண்டும் பதவியில் அமர்த்த ஒப்புக்கொண்டனர். அவர்கள் பின்வாங்குவதற்கான நிபந்தனை டெல்லியில் சாந்தினி சவுக்கில் உள்ள சிஸ் கஞ்ச் சாகிப் குருத்துவார் உட்பட ஏழு சீக்கிய குருத்துவார்களைக் கட்டுவதை உள்ளடக்கியது.
1788 ஆம் ஆண்டில், ஒரு மராத்திய காவல்படை முகலாய பேரரசருக்கு பாதுகாப்பு அளித்ததோடு செங்கோட்டையையும் டெல்லியையும் ஆக்கிரமித்தது. மகாத்ஜி சிந்தியா சீக்கியர்களுடன் ஒரு ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்டார். அதன்படி, அவர்கள் டெல்லிக்குள் நுழையவோ அல்லது ராக்கி காணிக்கை கேட்கவோ கூடாது என்று எச்சரிக்கப்பட்டனர். 1803இல் நடந்த இரண்டாம் ஆங்கிலேய மராத்தியப் போரைத் தொடர்ந்து இந்தக் கோட்டை கிழக்கிந்திய கம்பெனியின் கட்டுப்பாட்டில் வந்தது.
இரண்டாம் ஆங்கிலேய மராத்தியப் போர் நடந்துகொன்டிருக்கும் போது கிழக்கிந்திய கம்பெனியின் படைகள் தில்லி போரில் தௌலத் ராவ் சிந்தியாவின் மராட்டியப் படைகளை தோற்கடித்தன. இது தில்லி நகரத்தின் மீதான மராத்தியக் கட்டுப்பாட்டையும் செங்கோட்டையின் மீதான அவர்களின் கட்டுப்பாட்டையும் முடிவுக்குக் கொண்டு வந்தது. போருக்குப் பிறகு, [[பிரித்தானிய கிழக்கிந்திய நிறுவனம் முகலாய பிரதேசங்களின் நிர்வாகத்தை எடுத்துக் கொண்டது. மேலும் செங்கோட்டையில் ஒரு அரசப் பிரதிநிதியையும் நிறுவியது.  செங்கோட்டையை ஆக்கிரமித்த கடைசி முகலாய பேரரசர் இரண்டாம் பகதூர் ஷா ஆவார். இவர் 1857 ஆம் ஆண்டு பிரிட்டிஷ் கிழக்கிந்திய கம்பெனிக்கு எதிரான கிளர்ச்சியின் அடையாளமாக மாறினார். இக்கிளர்ச்சியில் ஷாஜஹானாபாத்தில் வசிப்பவர்கள் பங்கேற்றனர்.
முகலாய அதிகார சக்தியின் இடமாக அதன் நிலை மற்றும் தற்காப்பு திறன்கள் இருந்தபோதிலும், செங்கோட்டை 1857 ஆம் ஆண்டு ஆங்கிலேயருக்கு எதிரான கிளர்ச்சியின் போது ஒரு உறுதியான தளமாக இருக்கவில்லை. கிளர்ச்சி தோற்கடிக்கப்பட்ட பிறகு, இரண்டாம் பகதூர் ஷா செப்டம்பர் 17 அன்று கோட்டையை விட்டு வெளியேறி, ஹூமாயூன் கல்லறைக் கட்டிடத்தில் மறைந்திருந்தார். செப்டம்பர்20 அன்று இவரும் இவர்து இரு மகன்களும் பிரிட்டிஷ் படைகளால் கைது செய்யப்பட்டனர். மறுநாளே அவரின் இரு மகன்களும் கொலை செய்யப்பட்டனர். இரண்டாம் பகதூர் ஷா பிரித்தானியக் கைதியாக செங்கோட்டைக்குத் திரும்பினார். 1858இல் விசாரணைக்கு உட்படுத்தப்பட்டு 7ஆம் தேதி ரங்கூனுக்கு நாடு கடத்தப்பட்டார். கிளர்ச்சியின் முடிவிற்குப் பிறகு, அந்த ஆண்டு அக்டோபர் மாதம் பிரித்தானியர்கள் செங்கோட்டையை அதன் முறையான இடிப்புக்கு உத்தரவிடுவதற்கு முன்பே இடித்து அகற்றினர். இதன் விளைவாக கோட்டையின் ஆற்றை எதிர்கொள்ளும் முகப்பில் உள்ள மண்டபங்களை இணைக்கும் கல் திரை உட்பட 80% கட்டிடங்கள் இடிக்கப்பட்டன.கோட்டையிலிருந்த அனைத்து தளவாடங்களும் அகற்றப்பட்டன சில அழிக்கப்பட்டன. ஹரேம்கள் எனப்படும் அரண்மனைப் பெண்டிருக்கான அடுக்குமாடி குடியிருப்புகள், வேலையாட்கள் குடியிருப்புகள் மற்றும் தோட்டங்கள் யாவும் இடிக்கப்பட்டன, மேலும் அவற்றின் இடத்தில் கற்களாலான படைமுகாம்கள் கட்டப்பட்டன. முகலாய ஏகாதிபத்திய கோட்டையின் கிழக்குப் பகுதியில் உள்ள பளிங்குக் கட்டிடங்கள் மட்டுமே முழு அழிவிலிருந்து தப்பின. ஆனாலும் அவை இடிப்பு முயற்சிகளால் சேதமடைந்தன.
1899 முதல் 1905 வரை இந்தியாவின் வைஸ்ராயாக இருந்த கர்சன் பிரபு, கோட்டையின் சுவர்களை புனரமைத்தல், தோட்டங்களை அதன் நீர்ப்பாசன முறையுடன் முழுமையாக மீட்டமைத்தல் உள்ளிட்ட பழுதுபார்ப்பு பணிகளுக்கு ஆணையிட்டார்.
1945 நவம்பர் - 1946பிப்ரவரி வரையான காலகட்டத்தில் இந்திய தேசிய இராணுவத்தின் (ஐஎன்ஏ) உறுப்பினர்கள் சிலர் மீது பிரித்தானிய அரசு வழக்குகளைத் தொடர்ந்தது. இரண்டாம் உலகப் போர் முடிந்த பின்னர் சுபாஷ் சந்திர போசின் இந்திய தேசிய இராணுவத்தின் உறுப்பினர்களாக இருந்து கைது செய்யப்பட்டவர்களை கோட்டையிலுள்ல இராணுவ நீதி மன்றம் மூலம் தண்டிக்க காலனிய அரசு முடிவு செய்தது. இவற்றுள் பத்துக்கும் மேலான வழக்குகள் தில்லி செங்கோட்டையில் நடைபெற்றன. இவை ஐஎன்ஏ வழக்குகள் அல்லது செங்கோட்டை வழக்குகள் எனப்பட்டன. 15 ஆகஸ்ட் 1947 அன்று, இந்தியாவின் முதல் பிரதமர் ஜவஹர்லால் நேரு லாகூர் கேட் மேலே இந்திய தேசியக் கொடியை உயர்த்தினார்.[34]
தொல்லியல் கண்டுபிடிப்புகள்
செங்கோட்டையில் நடைபெற்ற தொல்பொருள் அகழ்வாராய்ச்சியில் கிமு 2600 முதல் கிமு 1200 வரையிலான பல காவி வண்ண மட்பாண்ட பண்பாட்டைச் சேர்ந்த கலைப்பொருட்கள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளன.
நவீன யுகம்
தில்லியின் மிகப்பெரிய நினைவுச் சின்னமான செங்கோட்டை, அதன் மிகவும் பிரபலமான சுற்றுலாத் தலங்களில் ஒன்றாகும் மேலும் ஒவ்வொரு ஆண்டும் ஆயிரக்கணக்கான பார்வையாளர்களை ஈர்க்கிறது. இது தேசிய முக்கியத்துவம் வாய்ந்த நினைவுச்சின்னம் ஒவ்வொரு ஆண்டும் இந்தியாவின் சுதந்திர தினத்தன்று (ஆகஸ்ட் 15), இந்தியப் பிரதமர் செங்கோட்டையில் நாட்டின் கொடியை ஏற்றி, அதன் அரண்களில் இருந்து தேசிய அளவில் ஒளிபரப்பு உரையை நிகழ்த்துகிறார். இந்திய ரூபாயின் மகாத்மா காந்தி புதிய வரிசையின் ₹ 500 நோட்டின் பின்புறத்திலும் கோட்டை அச்சடிக்கப்பட்டுள்ளது.
கோட்டையின் முக்கிய கட்டிடக்கலை அம்சங்கள் கலவையான நிலையில் உள்ளன; பரந்த நீர் நிலைகள் வறண்டு காணப்படுகின்றன. சில கட்டிடங்கள் நல்ல நிலையில் உள்ளன, அவற்றின் அலங்கார கூறுகள் பழுது இல்லாமல் உள்ளன; மற்றவற்றில், பளிங்குக் கற்களில் பதிக்கப்பட்ட பூக்கள் கொள்ளையர்களால் அகற்றப்பட்டன. தேநீர் இல்லம், அதன் வரலாற்று நிலையில் இல்லாவிட்டாலும், தற்போது உணவகமாக செயல்படுகிறது. மசூதி மற்றும் ஹம்மாம் எனப்படும் பொது குளியல் அறைகள் ஆகியவை பொதுமக்களுக்கு தடை செய்யப்பட்டுள்ளன. இருப்பினும் பார்வையாளர்கள் கண்ணாடி ஜன்னல்கள் மற்றும் பளிங்கு பூ வேலைப்பாடுகளை வேலைகளை உற்றுப் பார்க்க முடியும். ப நடைபாதைகள் சிதிலமடைந்து காணப்படுகின்றன. நுழைவாயிலிலும் பூங்காவிற்குள்ளும் பொது கழிப்பறைகள் உள்ளன. லாஹோரி கேட் நுழைவாயில் நகை மற்றும் கைவினைக் கடைகளுடன் கூடிய ஒரு வணிக வளாகத்திற்கு இட்டுச் செல்கிறது. 20 ஆம் நூற்றாண்டின் இளம் இந்திய தியாகிகள் மற்றும் அவர்களின் கதைகளை சித்தரிக்கும் "இரத்த ஓவியங்களின்" அருங்காட்சியகம், தொல்பொருள் அருங்காட்சியகம் மற்றும் இந்திய போர் நினைவு அருங்காட்சியகம் ஆகியவை இங்குள்ளன.
முக்கிய நிகழ்வுகள்
ஏப்ரல் 2018 இல், டால்மியா பாரத் குழுவானது செங்கோட்டையை பராமரிப்பு, மேம்பாடு மற்றும் செயல்பாடுகளுக்காக, அரசாங்கத்தின் "அடாப்ட் எ ஹெரிடேஜ்" திட்டத்தின் கீழ் ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு ₹ 25 கோடி மதிப்பிலான ஒப்பந்தத்தைச் செய்துகொண்டது. சுற்றுலா மற்றும் கலாச்சார அமைச்சகங்கள் மற்றும் இந்திய தொல்லியல் துறை (ASI) ஆகியவற்றுடன் புரிந்துணர்வு ஒப்பந்தம் கையெழுத்தானது. ஒரு தனியார் குழுவால் கோட்டையை தத்தெடுப்பது மக்களிடம் சர்ர்ச்சை ஏற்படுத்தியது. மேலும் பொதுமக்கள், எதிர்க்கட்சி அரசியல் கட்சிகள், வரலாற்றாசிரியர்களிடமிருந்து விமர்சனங்களை பெற்றது. இது ட்விட்டரில் #IndiaOnSale என்ற ஹேஷ்டேக்கிற்கும் வழிவகுத்தது. மே 2018 இல், இந்திய வரலாற்று காங்கிரஸ், "மத்திய தொல்லியல் ஆலோசனை வாரியம் அல்லது வேறு அங்கீகரிக்கப்பட்ட நிபுணர்கள் குழுவால்" இந்த ஒப்பந்தத்தின் "பாரபட்சமற்ற மறுஆய்வு" ஆகும் வரை ஒப்பந்தத்தை நிறுத்தி வைக்குமாறு அழைப்பு விடுத்தது.
பாதுகாப்பு
இந்திய சுதந்திர தினத்தை முன்னிட்டு செங்கோட்டையை சுற்றி பாதுகாப்பு பலப்படுத்தப்பகிறது. தீவிரவாத தாக்குதல்களை தடுக்க, டெல்லி காவல்துறை மற்றும் துணை ராணுவப் படையினர் கோட்டையைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளைக் கண்காணித்து வருகின்றனர், மேலும் கோட்டைக்கு அருகிலுள்ள உயரமான தளங்களில் குறிதவறாது சுடக்கூடிய தேசிய பாதுகாப்புக் காவலர்கள் நிறுத்தப்பட்டுள்ளனர். வான்வழித் தாக்குதல்களைத் தடுப்பதற்காகக் கொண்டாட்டத்தின் போது கோட்டையைச் சுற்றியுள்ள வான்வெளியானது பறக்கத் தடை விதிக்கப்பட்ட பகுதியாகும். தாக்குதல் நடந்தால் பிரதமரும் மற்ற இந்தியத் தலைவர்களும் பாதுகாப்புடன் இருக்க அருகிலுள்ள பகுதிகளில் பாதுகாப்பான வீடுகள் உள்ளன.
கட்டடக்கலை வடிவமைப்பு
thumb|நாக்கர் கானா செங்கோட்டை மிக உயர்தரமான கலை ஒவியங்களையும் மற்றும் அலங்கார வேலைப்பாடுகளையும் காட்சிப் பொருட்களாகக் கொண்டுள்ளது. செங்கோட்டையில் உள்ள கலை வேலைப்பாடு பாரசீகர்கள், ஐரோப்பியர்கள் மற்றும் இந்தியர்களின் கலைத் தொகுப்பாகும், இது மிகவும் உயர்தர வடிவத்தையும், வெளிப்பாடு மற்றும் நிறங்களையும் கொண்ட தனித்துவம் வாய்ந்த ஷாஜகானி பாணியில் முன்னேற்றத்தின் விளைவாகும். டெல்லியில் உள்ள செங்கோட்டையானது, இந்தியாவின் நீண்டகால வரலாற்றையும் அதன் கலைகளையும் உள்ளடக்கிய முக்கிய கட்டட வளாகங்களில் ஒன்றாகும். இதன் தனிச்சிறப்பானது காலத்திற்கும் அதன் பரப்பிற்கும் அப்பாற்பட்டதாகும். இது கட்டடக்கலை நுணுக்கத்திற்கும் வலிமைக்கும் சிறந்த சான்றாக விளங்குகிறது. 1913 இல் இது முக்கியத்துவம் வாய்ந்த தேசிய நினைவுச்சின்னமாக அறிவிக்கப்படும் முன்பே, செங்கோட்டையை அடுத்தத் தலைமுறைக்காக பேணிபாதுகாக்கும் முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன.
இந்தக்கோட்டையின் சுவர்கள் வழுவழுப்பாகவும், இதன் மதிற்சுவர்கள் உறுதியான கம்பி வரிசைகளால் இழைத்தும் கட்டப்பட்டிருந்தது. செங்கோட்டையின் முக்கிய வாயிற்கதவுகள் லாகோரி வாயில், தில்லிவாயில் என்ற இரண்டு வாயில்களாகும். இரு வாயில்களும் பொதுமக்களுக்காக பயன்படுத்தப்பட்டன. இவையன்றி கிஸ்ராபாத் வாயில் என்பது பேரரசருக்காக பயன்பட்டது. இதில் லாகூர் வாயிற்கதவே முக்கிய நுழைவாயிலாக இருக்கின்றது. இதனருகே சட்டா சவுக் எனப்படும் நீண்ட கடைவீதி அமைந்துள்ளது.
கோட்டையின் முக்கிய கட்டமைப்புகள்
செங்கோட்டையின் எஞ்சியிருக்கும் கட்டமைப்புகளில் சுவர்கள் மற்றும் அரண்கள், முதன்மை வாயில்கள், பார்வையாளர் அரங்குகள் மற்றும் கிழக்கு ஆற்றங்கரையில் உள்ள அரண்மனைக் குடியிருப்புகள் ஆகியன மிக முக்கியமானவையாகும்.
லாகோரி வாயில்ட்
லாகோரி வாயில் என்பது செங்கோட்டையின் முக்கிய வாயில் ஆகும், இது லாகூர் நகரை நோக்கி இருப்பதால் அவ்வாறு பெயரிடப்பட்டது. ஷாஜஹான் "ஒரு அழகான பெண்ணின் முகத்தில் வரையப்பட்ட முக்காடு" என்று வர்ணித்த இந்த வாயிலானது ஔரங்கசீப்பின் ஆட்சியின் போது, பாதுகாப்பு அரணைச் சேர்த்ததன் மூலம் வாயிலின் அழகு மாற்றப்பட்டது. இந்த வாயிலில் தான் 1947 முதல் ஒவ்வொரு இந்திய சுதந்திர தினத்தின் போதும் தேசியக் கொடி ஏற்றப்பட்டு அதன் அரண்களில் இருந்து பிரதமர் உரை நிகழ்த்துகிறார்.
தில்லி வாயில்
கோட்டையின் தெற்கில் அமைந்த பொது நுழைவாயில்களில் ஒன்று தில்லி வாயில் ஆகும். அமைப்பிலும் தோற்றத்திலும் லாகோரி வாயில் போன்றே இருக்கும் இந்த வாயிலின் இருபுறமும் இரண்டு பெரிய கல் யானைகள் ஒன்றையொன்று எதிர்கொண்டுள்ளன.
சட்டா சௌக்
லாகோரி வாயில் அருகே மீனா பஜார் என்றழைக்கப்படும் சட்டா சௌக் உள்ளது. அங்கு முகலாயர் காலத்தில் பேரரசர் குடும்பத்திற்கான பட்டு, நகைகள் மற்றும் பிற பொருட்கள் விற்கப்பட்டன. இந்த சந்தை முன்பு கூரையிடப்பட்ட சந்தை எனப்பொருள்படும் பஜார்-இ-முசக்காஃப் அல்லது சட்டா-பஜார் என்று அழைக்கப்பட்டது. இது மூடப்பட்ட கூரை கொண்ட நீண்ட கடைவீதி ஆகும். அதன் சுவர் நீளத்திற்கு இங்கு வரிசையாகக் கடைகளைக் கொண்டுள்ளன. சட்டா சவுக், வடக்கு-தெற்குத் தெருக்கள் சந்திக்கும் ஒரு பெரிய திறந்தவெளிக்கு கொண்டுவிடுகிறது, உண்மையில் இந்தச் சந்திப்பானது மேற்கில் கோட்டையின் இராணுவ விழாக்கள் நடக்கும் இடத்தையும், கிழக்கில் உள்ள அரண்மனைகளையும் பிரிக்கின்றது. இந்தத் தெருவின் தெற்கு மூலையில் தில்லி வாயில் அமைந்துள்ளது.
நௌபத் கானா
நீதிமன்றத்தின் கிழக்குச் சுவரில் இப்போது தனிமைப்படுத்தப்பட்ட நௌபத் கானா அல்லது நக்கர் கானா என்றழைக்கப்படும் இசைக்கூடம் உள்ளது. பாரசீகம்ப்ழியில் இதற்கு "காத்திருப்போர் கூடம்" என்பது பொருளாகும். நக்கர் கானா இன்று டிரம் ஹவுஸ் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.இங்கு பேரரசர் காலத்தில் தினமும், திட்டமிடப்பட்ட நேரத்தில் இசை இசைக்கப்பட்டது. பிற்கால முகலாய மன்னர்களான ஜஹந்தர் ஷா (1712-13) மற்றும் ஃபரூக்சியார் (1713-19) ஆகியோர் இங்கு கொல்லப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது. இந்திய போர் நினைவு அருங்காட்சியகம் இக்கூடத்தின் இரண்டாவது தளத்தில் அமைந்துள்ளது. சட்டா சௌக்கின் வளைவான கவிகை மாடங்கள் இக்கூடத்தின் வெளிப்புற நீதிமன்றத்தின் மையத்தில் முடிவடைந்தன. இது 540 xகொன்டது என அளவிடப்பட்டது. அளவிடப்பட்டது. 1857 கிளர்ச்சிக்குப் பிறகு பக்க கவிகை மாடங்கள் உள்ளிட்ட பல பகுதிகள் இடிக்கப்பட்டன..
திவான்-இ-ஆம்
திவான்-இ-ஆம் என்பது கோட்டையின் முதன்மை நீதிமன்றமாகும். இது 540 க்கு 420 அடிகள் என நீள அகலங்களைக் கொன்டது(160மீ *130மீ). நௌபத் கானா மண்டபத்திலிருந்து இதை அடையலாம்.வாயிற்கதவிற்கு அப்பால் மற்றொரு பெரிய திறந்தவெளி உள்ளது, இது உண்மையில் திவான்-இ-ஆமிற்கு முற்றமாக பயன்படுத்தப்பட்டது, திவான்-இ-ஆம் பாதுகாக்கப்பட்ட காட்சியகங்களால் சூழப்பட்டது. இது பொது மக்களுக்கான அறமன்றமாகும். இங்கு மக்களின் வரிச்சிக்கல்கள், வாரிசு மற்றும் பரம்பரைச் சிக்கல்கள், வக்ஃபு எனப்படும் அறக்கொடை பற்றிய வழக்குகள் இங்கு நடைபெற்றன. இங்கு பேரரசருக்காக நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்ட மேல்மாடத்துடன் கூடிய ஜரோகா எனப்படும் அரியாசனம் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. இது தங்கமுலாம் பூசப்பட்டு அழகிய வேலைப்பாடுகளைக் கொன்டிருந்தது. மேலும் பொதுமக்களிடமிருந்து சிம்மாசனத்தைப் பிரிக்க தங்கம் மற்றும் வெள்ளியினால் ஆன வேலிகள் அமைக்கப்பட்டிருந்தன. இந்த மண்டபத்தின் தூன்கள் மற்றும் பொறிக்கப்பட்ட வேலைப்பாடுகளுடன் கூடிய வளைவுகள் சிறந்த கைவினைத்திறனை வெளிப்படுத்துகின்றன. மேலும் மண்டபம் முதலில் வெள்ளை குழைக்காரையால் அலங்கரிக்கப்பட்டது. இம்மாளிகை அரசு விழாக்களுக்கும் பயன்படுத்தப்பட்டது. அதன் பின்னால் உள்ள மர்தானா எனப்படும் முற்றம் அரண்மனைக் குடியிருப்புகளுக்கு இட்டுச்செல்கிறது.
திவான்-இ-காஸ்
திவான்-இ-காஸ் என்பது பேரரசர் தனது அரசவை உறுப்பினர் மற்றும் முக்கிய விருந்தினர்களை வரவேற்கும் மண்டபமாலும். இது விலைமதிப்பற்ற கற்களால் பதிக்கப்பட்ட வெள்ளை பளிங்குகளால் கட்டப்பட்டுள்ளது.இங்குள்ள தூண்களில் பூக்களைப் போன்று செதுக்கப்பட்டும் மற்றும் மதிப்புமிக்க கற்களால் அழகு வேலைப்பாடுகள் செய்யப்பட்டும் இருந்தன. 1648 ஆம் ஆண்டு டெல்லி செங்கோட்டையில் உள்ள ஒரு அறையாகக் கட்டப்பட்டது. பேரரசுக்குரிய தனியறை இங்குள்ள சிம்மாசனத்திற்கு அருகில் அமைந்திருந்தது. இந்த தனியறையில் வரிசையாக அமர காட்சி அரங்கு அமைக்கப்பட்டிருந்தது, இங்கு அமர்ந்து பார்த்தால் கோட்டையின் கிழக்கு முனையில் உள்ள யமுனா நதி தெரியும்படி அதன் தளம் உயர்த்தப்பட்டிருந்தது. இந்த காட்சி அரங்கு, நஹர்-ஏ-பெகிஷ்த் அல்லது "பேரின்பம் தரும் ஓடை" எனப்படும் கால்வாயை இணைக்கும் படி இருந்தது. இது ஷா மஹால் என்றும் ஜலௌ கானா என்றும் அழைக்கப்பட்டது. இது அரண்மனையின் உட்புற நீதிமன்றமாகும். இதில் இரண்டு பகுதிகள் உள்ளன. முதல் பகுதியானது அரசவையில் உயர்ந்த பதவியிலிருப்போர்க்கானது; இரன்டாவது குறைந்த நிலை ஊழியர் அல்லது கடைநிலை ஊழியர்களுக்கானது. இந்த நீதிமன்றங்கள் 1857 இந்தியக் கிளர்ச்சிக்குப் பிறகு அழிக்கப்பட்டன. பிரெஞ்சு நாட்டு மருத்துவரும் நாடுகாண் பயனியுமான பிரான்கோயிஸ் பெர்னியர், 17 ஆம் நூற்றாண்டில் இங்கு நகைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட மயில் சிம்மாசனத்தைப் பார்த்ததாக தனது மொகலாயப் பயணம் என்ற நூலில் குறிப்பிடுகிறார். மண்டபத்தின் இரு முனைகளிலும், இரண்டு வெளிப்புற வளைவுகளுக்கு மேல், பாரசீக கவிஞர் அமீர் குஸ்ரோவின் கல்வெட்டு உள்ளது.
சொர்க்கத்தின் நீரோடை
அரண்மனை வளாகத்தின் ஆறு வசிப்பிடங்கள் கோட்டையின் கிழக்கு விளிம்பில் யமுனை நதியை நோக்கும் வகையில் உயர்த்தப்பட்ட மேடையில் வரிசையாக அமைந்துள்ளன. இவைகள் அனைத்தும் ஒரு கால்வாயால் இணைக்கப்பட்டுள்ளன. இந்த கால்வாய் அமைப்பே சொர்க்கத்தின் நீரோடை என்று பொருள்தரும் நஹர்-ஏ-பெகிஷ்த்என அழைக்கப்படுகிறது, இது ஒவ்வொரு அரண்மனை மண்டப மையத்திலும் ஓடும் வகையில் அமைக்கப்பட்டுள்ளது' கோட்டையின் வடகிழக்கு மூலையில் உள்ள ஷாஹி புர்ஜ் என்ற கோபுரம் வழியாக யமுனையிலிருந்து தண்ணீர் வரழைக்கப்படுகிறது.அரண்மனை வசிப்பிடங்கள் மற்றும் இணைக்கப்பட்ட கட்டிடங்களுக்கு கீழேயும், ஆற்றங்கரையிலிருந்து கட்டடங்களை இணைக்கும் இடங்களிலும் பின்னல் வேலைப்பாடுகளுடன் கூடிய வலையமைப்பு இருந்தது. குரானில் சொல்லப்பட்டது போன்று இந்த அரண்மனையானது சொர்க்கத்தை ஒத்திருக்கும் படி அமைக்கப்பட்டிருந்தது; இந்த அரண்மனையைச்சுற்றி, "பூமியில் ஒரு சொர்க்கம் இருந்தால், அது இங்குதான் உள்ளது! இங்குதான் உள்ளது!" என்ற வாசகம் ஈரடிச்செய்யுளாக எழுதப்பட்டுள்ளது. இந்த அரண்மனையின் வடிவம் இஸ்லாமியர்களின் மரபை ஒத்திருந்தது, இங்குள்ள முகலாய கட்டடத்தில் ஒவ்வொரு மண்டபட்திலும் இந்தியக் கட்டடக்கலையின் கூறுகளின் தாக்கங்கள் தெரிகின்றது. இந்த செங்கோட்டையில் உள்ள அரண்மனை வளாகமானது, முகாலய பாணிக்கு ஒரு சிறந்த எடுத்துக்காட்டாகும்.
மும்தாஜ் மஹால்
கோட்டையில் யமுனை நதியைப் பார்த்தபடி அமைந்துள்ள ஆறு அரண்மனை வசிப்பிடங்களில் மும்தாஜ் மாகாலும் ஒன்று. இது அரண்மனையின் தெற்குப்பகுதியில் அமைந்துள்ள ஜெனானா (பெண்கள் தங்குமிடம்)ஆகும். முகலாயப் பேரரசர் ஷாஜஹானின் மனைவி மும்தாசு மகால் என்றழைக்கப்பட்ட அர்ஜுமந்த் பானு பேகத்தின் வசிப்பிடம் இதுவாகும். இது தற்போது செங்கோட்டை தொல்பொருள் அருங்காட்சியகமாக உள்ளது.
ரங் மஹால்
ரங் மஹாலில் பேரரசரின் மனைவிகள் மற்றும் அரச பெண்களுக்கான ஓய்வு விடுதி ஆகும். ரங் மஹால் ஏன்றால் "வண்ணங்களின் அரண்மனை" என்று பொருள்படும், பெயருக்கேற்ப இவ்விடம் பிரகாசமாக வர்ணம் பூசப்பட்டு மொசைக் கண்ணாடியால் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளது. இம்மண்டபத்தின் மத்தியில் உள்ள பளிங்குக் குளத்திற்கு "சொர்க்கத்தின் நதி" எனப்பட்ட கால்வாய் மூலம் நீர் வழங்கப்பட்டது.
காஸ் மஹால்
காஸ் மஹால் என்பது திவான் இ- காஸ் மண்டபத்தின் அருகிலுள்ள பேரரசரின் குடியிருப்பாக இருந்தது. இது சொர்க்கத்தின் நீரோடை மூலம் குளிர்விக்கப்பட்டது. அதனுடன் இணைக்கப்பட்ட ஒரு எண்கோண கோபுரம் முசம்மான் புர்ஜ் எனப்பட்டது. ஆற்றங்கரையில் காத்திருந்த மக்கள் முன் இக்கோபுரத்திலிருந்படி பேரரசர் காட்சி தருவார். அன்றைய பெரும்பாலான அரசர்கள் இதைத்தான் செய்தனர்.
ஹம்மாம்
ஹம்மாம் (அரபு: حمّام) என்பது அரண்மனைக் குளியலறை ஆகும். இது திவான்-இ-காஸ் மன்டபத்தின் வடக்கே அமைந்துள்ளது. இது வெள்ளை பளிங்கு வடிவத் தளங்களைக்கொண்ட ஒவ்வொரு அறையும் மூன்று குவிமாட அறைகளை உடையது. இந்தக் குவிமாட உச்சிகளைக் கொண்ட மூன்று பகுதிகள் தாழ்வாரஙகளால் பிரிக்கப்படுகின்றன. இப்பகுதி வண்ணக் கண்ணாடிகள் பதித்து ஒளிரும் வகையில் அமைக்கப்பட்டது. தற்போதைய நுழைவாயிலின் இருபுறமும் உள்ள இரண்டு அறைகள் அரச குழந்தைகள் குளிப்பதற்கு பயன்படுத்தப்பட்டதாக நம்பப்படுகிறது. மூன்று நீரூற்றுப் படுகைகளைக் கொண்ட கிழக்குப் பகுதியானது முதன்மையாக ஆடை மாற்றும் அறையாகப் பயன்படுத்தப்பட்டது. ஒவ்வொரு அறையின் மையத்திலும் ஒரு நீரூற்று இருந்தது. ஒரு அறையில் பளிங்கினால் கட்டப்பட்ட நீர்த்தேக்கம் இருந்தது. அறிஞர்களின் கூற்றுப்படி, இதனோடு இணைக்கப்பட்ட நீர்க்குழாயிலிருந்து ரோஜாக்களால் நறுமணம் பூசப்பட்ட தண்ணீர் ஓடியது. இதன் மேற்குப் பகுதி சூடான அல்லது நீராவி குளியலுக்காகப் பயன்படுத்தப்பட்டது. இதன் சுவரில் வெப்பநிலையைச் சரிசெய்யும் ஏற்பாடுகள் செய்யப்பட்டிருந்தன.
பாவோலி
1857 இந்தியக் கிளர்ச்சிக்குப் பிறகு ஆங்கிலேயர்களால் இடிக்கப்படாத சில நினைவுச்சின்னங்களில் பாவோலி அல்லது படிக் கிணறும் ஒன்றாகும். பாவோலியில் இருந்த அறைகள் சிறைச்சாலையாக மாற்றப்பட்டன. 1945-46 இல் இந்திய தேசிய இராணுவ வழக்குகளின்போது இங்கு இந்திய தேசிய இராணுவ அதிகாரிகளான ஷா நவாஸ் கான், கர்னல் பிரேம் குமார் சாகல், கர்னல் குர்பக்ஷ் சிங் தில்லான், ஆகியோரை ஆன்க்கிலேயர்கள் இங்கு சிறை வைத்திருந்தனர். பாவோலி, கிணற்றுக்கு கீழே செல்லும் இரண்டு படிக்கட்டுகளுடன் தனித்துவமாக வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது.
ஹிரா மகால்
ஹிரா மஹால் ("வைர அரண்மனை") என்பது ஹயா பாக்‌ஷித் பாக் தோட்டத்தின் முடிவில் இரண்டாம் பகதூர் ஷாவின் ஆட்சியில் கட்டப்பட்ட, கோட்டையின் வடகிழக்கில் உள்ள ஒரு கட்டிடமாகும். இது மூன்றடுக்குகளால் ஆனது. 1857 கிளர்ச்சியின் போது (அல்லது அதற்குப் பிறகு) இது இடிக்கப்பட்டது. இது "சக்கரவர்த்தியின் கோபுரம்" எனப் பொருள்படும் ஷாஹி புர்ஜ் என்றும் அழைக்கப்பட்டது. அதன் மேல் முதலில் ஒரு மாடக் கோபுரம் இருந்தது. பலத்த சேதமடைந்த நிலையில், கோபுரம் புனரமைக்கப்பட்டு வருகிறது. அதற்கு முன்னால் பேரரசர் ஔரங்கசீப் சேர்த்த பளிங்கு மண்டபம் உள்ளது.
ஹயா பக்‌ஷ் பாக்
ஹயா பக்‌ஷ் பாக் என்பது செங்கோட்டை வளாகத்தில் வடகிழக்கு பகுதியில் அமைந்த தோட்டமாகும். இது 200 அடி பரப்பலவில் அமைக்கப்பட்ட்டது. இதில் ஒரு நீர்த்தேக்கம், சொர்க்கத்தின் நீரோடையிலிருந்து பாயும் கால்வாய்கள் உள்ளன. இதன் ஒவ்வொரு முனையிலும் வெள்ளைப்பளிங்கில் ஆன கூடங்கள் அமைக்கப்பட்டுள்ளன. இந்து நாட்காட்டி மாதங்களான ஆவணி, புரட்டாசியைக் குறிக்கும் சிராவன்,பாத்ரா எனப்படும் இரன்டு கூடங்களும் அடங்கும். நீர்த்தேக்கத்தின் மையத்தில் பகதூர் ஷா ஜாஃபர் மன்னரால் 1842 இல் கட்டப்பட்ட சிவப்பு-மணற்கற்களாலான மண்டபம் உள்ளது இது அவருக்குப் பின்னர் ஜாஃபர் மஹால் என்றழைக்கப்பட்டது. இதன் மேற்கில் மூன்லைட் கார்டன் எனப்படும் மெஹ்தாப் பாக் போன்ற சிறிய தோட்டங்களும் இருந்தன. பிரித்தானியர்களால் இதன் பெரும்பகுதி இடிக்கப்பட்டது. கர்சன் பிரபு காலத்தில் இதன் சில பகுதிகள் மீளமைக்கப்பட்டன. இவற்றுக்கு அப்பால், வடக்கே செல்லும் பாதை ஒரு வளைவுப் பாலம் மற்றும் சலிம்கர் கோட்டைக்கு செல்கிறது. இந்தத் தோட்டத்தை சீரமைக்கும் திட்டமும் உள்ளது.
இளவரசர்களின் குடியிருப்பு
thumb|இரவில் செங்கோட்டை. ஹயா பக்‌ஷ் பாக் மற்றும் ஷாஹி புர்ஜ் ஆகியவற்றின் வடக்கே இளவரசர்களின் மாளிகைப் பகுதி உள்ளது. இது முகலாய அரச குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர்களால் பயன்படுத்தப்பட்டது. 1857 கிளர்ச்சிக்குப் பிறகு பிரித்தானியப் படைகளால் இவையும் பெருமளவில் இடிக்கப்பட்டது. இதன் அரண்மனை ஒன்று படைவீரர்களுக்கான தேநீர் விடுதியாக மாற்றப்பட்டது.
குறிப்புகள்
பகுப்பு:தில்லி சுற்றுப் பகுதிகள் பகுப்பு:பழைய தில்லி
பகுப்பு:முகலாயக் கட்டிடக்கலை பகுப்பு:தில்லியில் உள்ள கட்டிடங்கள் பகுப்பு:தில்லியில் உள்ள கோட்டைகள் பகுப்பு:தில்லி அரண்மனைகள் பகுப்பு:இந்தியாவில் உள்ள உலக பாரம்பரியக் களங்கள்
ஆர். தியாகராஜன்
'''ஆர். தியாகராஜன்' (R. Thyagarajan'') ஓர் தொழிலதிபரும், சென்னையைச் சேர்ந்த நிதிச் சேவை நிறுவனமான ஸ்ரீராம் குழுமத்தின் நிறுவனருமாவார். வர்த்தக மற்றும் தொழில்துறை துறையில் இவரது பங்களிப்பிற்காக 2013ஆம் ஆண்டில் இந்தியாவின் மூன்றாவது மிக உயர்ந்த குடிமை விருதான பத்ம பூசண் விருது இவருக்கு வழங்கப்பட்டது.