cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
கொண்டைக் கரந்தை
கொண்டைக் கரந்தையானது கால்-கை வலிப்பு, மனநோய், ஒற்றத் தலைவலி, மஞ்சள் காமாலை, ஹெபடோபதி, நீரிழிவு, தொழுநோய், காய்ச்சல், பெக்டோரால்ஜியா, இருமல், இரைப்பை, குடலிறக்கம், மூல நோய், குடற்புழு நோய்கள், தோல் நோய்கள் போன்ற பல்வேறு நிலைகளில் ஆயுர்வேத மருத்துவ முறைகளில் (Asteraceae) பரவலாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. கொண்டைக் கரந்தை காணப்படும்  வெவ்வேறு பகுதிகளில்  வெவ்வேறு பொதுவான பெயர்களால் அறியப்படுகிறது.
குறிப்புகள்
பகுப்பு:மூலிகைகள்
தையல்காரன் (திரைப்படம்)
தையல்காரன் (Thaiyalkaran) 1991 ஆம் ஆண்டு வெளிவந்த தமிழ்த் திரைப்படமாகும். இத்திரைப்படத்தை எஸ். பி. முத்துராமன் இயக்கியுள்ளார். திரைப்படத்தின் முன்னணி கதாபாத்திரங்களில் பார்த்திபன், ஐஸ்வர்யா, சாய்குமார் புடிபேடி, ஸ்ரீஜா, சார்மலி, முரளி குமார், சொக்கலிங்க பாகவதர், வாசு விக்ரம், டப்பிங் ஜானகி, கணேஷ்கர் ஆகியோர் நடித்துள்ளனர். இத்திரைப்படத்தை எஸ். தாணு தயாரித்தார். இத்திரைப்படத்திற்கு  எஸ். பி. பாலசுப்பிரமணியம் இசையமைத்துள்ளார். திரைப்படம் 1991 சனவரி 14 அன்று வெளியிடப்பட்டுள்ளது.
கதைச்சுருக்கம்
பாண்டியன் (பார்த்தீபன்) ஏழை தையல்காரர். அவர் பயமற்ற தைரியமானவர். அவர் வாழும் ஊரில் கிராமமக்கள் அவரது தையரியத்தை பாராட்டினர். அக்கிராமத்தில் உள்ள காவேரி (ஐஸ்வர்யா) அவரை காதலித்தார். காவேரி ஜெயபாலின் (சசிகுமார் புடிபேடி) சகோதரி ஆவார். ஜெயபால் வசதியான ரௌடி. ஜெயபால் ஒரு மீன் சந்தையையே தனது கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருந்தார்.
பிறகு, பாண்டியன் பலருக்கு உதவினார். ஒரு பெண்ணை அவரின் குடிகார கணவனிடம் இருந்தும், பிறகு பாண்டியன் முன்னர் பிரபல பாடகராக இருந்து தற்போது வறுமையில் வாடும் சொக்கலிங்க பாகவதர் (சொக்கலிங்க பாகவதர்), விபச்சாரத்திற்காக கடத்தப்பட்ட ஓர் இளம்பெண்ணான லக்ஷ்மி (சர்மிளா), வேலையற்ற போதைப்பொருளிற்கு அடிமையான வாலிபன் ஆகியோர் பாண்டியனால் காப்பாற்றபட்டவர்களாவர். இவர்களை தன் வீட்டிலே தங்கவைத்ததுடன் அவர்களை காப்பாற்ற இரவு பகலாக உழைத்தார். இதன்பிறகு என்ன நடக்கிறது என்பது மீதிக்கதை.
இசை
இத்திரைப்படத்திற்கு எஸ். பி. பாலசுப்பிரமணியம் இசையமைத்துள்ளார். 1991 ல் இசை வெளியிடப்பட்டுள்ளது. இத்திரைப்படத்தில்  உள்ள 5 பாடல்களையும் வாலி எழுதியுள்ளார்.
பெரியாத்துக்குறிச்சி ஊராட்சி
பெரியாத்துக்குறிச்சி ஊராட்சி (Periyathukurichy Gram Panchayat), தமிழ்நாட்டின் அரியலூர் மாவட்டத்தில் உள்ள ஆண்டிமடம் வட்டாரத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த ஊராட்சி, ஜெயங்கொண்டம் சட்டமன்றத் தொகுதிக்கும் சிதம்பரம் மக்களவைத் தொகுதிக்கும் உட்பட்டதாகும். இந்த ஊராட்சி, மொத்தம் 7 ஊராட்சி மன்றத் தொகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. இவற்றில் இருந்து 7 ஊராட்சி மன்ற உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றனர். 2011ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, மொத்த மக்கள் தொகை 1612 ஆகும். இவர்களில் பெண்கள் 806 பேரும் ஆண்கள் 806 பேரும் உள்ளனர்.
சிற்றூர்கள்
இந்த ஊராட்சியில் அமைந்துள்ள சிற்றூர்களின் பட்டியல் :
சான்றுகள்
பகுப்பு:அரியலூர் மாவட்ட ஊராட்சிகள் பகுப்பு:த. இ. க. ஊராட்சித் திட்டம்
கரகோரம்
வலது|thumb|எர்தின் சூ மடாலயத்தைச் சுற்றியுள்ள தூபிகள், கரகோரம் வலது|thumb|13ம் நூற்றாண்டு கல் ஆமை (பிக்சி) வலது|thumb|கரகோரத்தின் வெள்ளி மரம். 18ம் நூற்றாண்டு [[ஒல்லாந்தர் கற்பனை.]] வலது|thumb|13ம் நூற்றாண்டின் ஒரு 64 தூண் அரண்மனையில் இருந்து பச்சை நிற பளபளப்பான கூரை ஓடு வலது|thumb|வடக்கு நுழைவாயில் உள்ள மற்றொரு 13ம் நூற்றாண்டு கல் ஆமை வலது|thumb|கரகோரத்தில் 13ம் நூற்றாண்டு செங்கல் உற்பத்தி சூளை கரகோரம் (இலக்கிய நய மொங்கோலியம்: கர கோரும், கால்கா மொங்கோலியம்: Хархорум கர்கோரும்) என்பது ஒரு சிதிலமடைந்த நகரம் ஆகும். இது கி.பி. 1235 முதல் கி.பி. 1260 வரை மங்கோலியப் பேரரசின் தலைநகரமாக இருந்தது. மேலும் கி.பி. 14-15 நூற்றாண்டுகளில் வடக்கு யுவான் அரசமரபின் தலைநகரமாகவும் இருந்தது. மங்கோலியாவின் ஒவர்கான்காய் மாகாணத்தின் வடமேற்கு மூலையில் இதன் இடிபாடுகள் உள்ளன. இன்றைய நகரமான கர்கோரின் இதன் அருகில் அமைந்துள்ளது. எர்தின் சூ மடாலயமும் இதன் அருகில் தான் அமைந்துள்ளது. இவை அனைத்தும் உலக பாரம்பரியக் களமான ஓர்கோன் பள்ளத்தாக்கு கலாச்சார நிலப்பரப்பின் மேல்பகுதியின் பகுதியாக உள்ளன.
அடித்தளம்
ஓர்கோன் பள்ளத்தாக்கு சியோங்னு, கோக்துர்க் மற்றும் உய்குர் பேரரசுகளின் மையமாக இருந்தது. கோக்துருக்கியர்களின் புகழ்பெற்ற தலைநகரமான ஒதுகன் இதன் அருகில் இருந்த கான்காய் மலைகளில் அமைந்திருந்தது. உய்குர் தலைநகரமான கரபல்கசுன் (ஓர்டு-பாலிக்), பின்னாளில் கரகோரம் எழுப்பப்பட்ட இடத்தில் (ஒர்கோன் நதி கீழ்நோக்கி செல்லும் வழியில் கரகோரத்திலிருந்து 27 கி.மீ. வடமேற்கில்) அமைந்திருந்தது. இப்பகுதி அநேகமாக மங்கோலியாவின் பழமையான விவசாயப் பகுதிகளில் ஒன்றாகும்.
கி.பி. 1218-19ல், செங்கிஸ் கான் குவாரசமியப் பேரரசுக்கு எதிரான படையெடுப்பிற்குத் தனது துருப்புக்களை கரகோரம் என்றழைக்கப்பட்ட இடத்தில் அணிவகுத்தார். ஆனால் ஒரு நகரத்திற்கான உண்மையான அடித்தளம் வழக்கமாக கி.பி. 1220ல் தான் ஏற்பட்டது என்று கூறப்படுகிறது. கி.பி. 1235 வரை, கரகோரம், கூடாரங்களுடன், சிறுப்பட்டணத்தை விட சற்றே பெரியதாக இருந்ததாகத் தெரிகிறது; அப்போதுதான், சின் பேரரசின் தோல்விக்குப் பின்னர், செங்கிஸ் கானின் வாரிசான ஒக்தாயி கான் இந்த இடத்தைச் சுற்றிலும் சுவர்களை எழுப்பி ஒரு நிலையான அரண்மனையைக் கட்டினார்.
சின் வம்சத்தைத் தோற்கடித்த பிறகு அடுத்த வருடத்தில், கி.பி. 1235ல் ஒக்தாயி கான் துமேன் அம்கலன் ஓர்ட் (அளவற்ற அமைதியுடைய அரண்மனை, சீன மொழியில் வானான்கோங்) ஐ உருவாக்கக் கட்டளை இட்டார். இது ஒரு வருடத்தில் கட்டப்பட்டது. யுவான்ஷியில் (元史) இது டைசோங்கிற்கான (太宗) (ஒக்தாயி கான்) பிரிவில் எழுதப்பட்டுள்ளது: "ஏழாம் ஆண்டில் (கி.பி. 1236), நீல செம்மறியாட்டின் ஆண்டில் வானான்கோங் (萬安宫) கெலினில் (和林,கரகோரம்) தாபிக்கப்பட்டது." செங்கிஸ் கானின் ஒன்பது மந்திரிகளில் ஒருவரான கிதான் எலு சுதசை (கி.பி. 1190–1244) துமேன் அம்கலன் ஓர்ட்டின் உச்சி உயர்த்தும் விழாவில் பின்வரும் கவிதையைக் கூறினார்: "உச்சியானது நன்றாகப் பொருந்துமாறும் கல் அடித்தளமும் நிறுவப்பட்டது, இணையாக வைக்கப்பட்டுள்ள  கம்பீரமான அரண்மனை எழுப்பப்பட்டது, இறைவன் மற்றும் அதிகாரிகளின் மணிகள் மற்றும் பறைகள் இனிமையாக ஒலிக்கப்பட்டது, அத்தமிக்கும் சூரியன் போர்க் குதிரைகளை மலை உச்சிகளில் இருந்து தன்னை நோக்கி அழைக்கிறது". கவிதையின் மங்கோலியப் பதிப்பு பின்வருமாறு உள்ளது: "ட்சோக்ட்ஸ்லோன் டவிஹ் நுரூ சுலூன் டுல்கூர், செரெக்ட்சென் சோக்ஸோஹ் சுர்லெக் அஸ்ரீக் போஸ்கோவோய், எசன் டுஷ்மெடீன் ஹோன்ஹ் ஹெங்கெரெக் அயடைஹன் ஹங்கினன் டூர்ஸஹட், எசிஹ் நரன் ஊலீன் டோல்கோய்கூஸ் டய்னீ அக்டடீக் உக்ட்னம்".
கரகோரம் அல்லது "கர்கோரின்" என்ற பெயரானது 'கருப்பு-இருபது' என இலக்கியரீதியாக மொழிபெயர்க்கப்படுகிறது. ஆனால் 'கோரின்' என்ற வார்த்தை 'குரேம்' என்ற வார்த்தையின் திசை திருப்பாக இருக்கலாம் என்று விஞ்ஞானிகள் வாதிடுகின்றனர். குரேம் என்றால் மொங்கோலியத்தில் கோட்டை என்று பொருள். பிற மொழிபெயர்ப்புகள் இதிலிருந்து வேறுபடுகின்றன.
வளர்ப்பு
குழந்தை வளர்ப்பு என்பது குழந்தை பருவத்தில் இருந்து முதிர் அகவையர் ஆகும் வரை ஒரு பிள்ளைக்கு உடல், உணர்வு, சமூக மற்றும் அறிவார்ந்த வளர்ச்சியை ஊக்குவிப்பதும், ஆதரவளிப்பதும் ஆகும். உயிரியல்பூர்வ உறவு தவிர ஒரு குழந்தையை வளர்க்கும் அம்சங்களை இது குறிப்பிடுகிறது.
கரகோரம்
செழுமை
ஒக்தாயி மற்றும் அவரது வாரிசுகளின் கீழ், கரகோரம் உலக அரசியலுக்கு முக்கிய இடமாக மாறியது. மோங்கே கான் அரண்மனையை விரிவாக்கினார். பெரிய தூப கோயில் பூர்த்தி செய்யப்பட்டது. நகர மையத்தில் கரகோரத்தின் புகழ்பெற்ற வெள்ளி மரத்தையும் அவர்கள் நியமித்தனர். இதைச் செய்த சிற்பியானவர் பாரிசின் குயில்லவுமே பவுச்சியேர் ஆவார். வெள்ளி மற்றும் பிற விலைமதிப்பற்ற உலோகங்களால் செதுக்கப்பட்ட ஒரு பெரிய மரம் முற்றத்தின் நடுவில் இருந்து எழுந்தது. அரண்மனை மீது விரிந்தது. மரத்தின் கிளைகள் கட்டிடத்தில் நீட்டிக்கப்பட்டது. வெள்ளிப் பழம் அதன் அங்கங்களில் இருந்து தொங்கியது. நான்கு தங்கப் பாம்புகள் அடிமரத்தைச் சுற்றி இழைக்கப்பட்டிருந்தன. மரத்தின் உச்சியில் ஒரு எக்காள தேவதை வைக்கப்பட்டிருந்தது. அனைத்தும் தானியங்கலாக பேரரசரின் மகிழ்ச்சிக்காகச் செயல்பட்டன. கான் தனது விருந்தினர்களுக்காகப் பானங்களை வரவழைக்க விரும்பும்போது, இயந்திர தேவதை தனது உதடுகளுக்கு எக்காளத்தைக் கொண்டு சென்று ஒலித்தது. இதன்பின், பாம்புகளின் வாய்கள் மதுபானம் நிறைந்த ஒரு நீரூற்றை வெளியேற்றத் தொடங்கும். இது மரத்தின் அடியில் வைக்கப்பட்டிருந்த பெரிய வெள்ளிக் கிண்ணத்தில் பிடிக்கப்படும்.
வளர்ப்பு
வளர்ப்பில் மிக முக்கிய பொறுப்பாளர் குழந்தையின் உயிரியல்பூர்வ பெற்றோர் ஆவர். எனினும் மற்றவர்கள் ஒரு மூத்த உடன்பிறந்தவர், ஒரு தாத்தா, ஒரு பாதுகாவலர், அத்தை, மாமா அல்லது மற்ற குடும்ப உறுப்பினர், அல்லது ஒரு குடும்ப நண்பர் ஆக இருக்கலாம். குழந்தை வளர்ப்பில் அரசாங்கங்களும் சமூகமும் ஒரு பங்கைக் கொண்டிருக்கலாம். அநேக சந்தர்ப்பங்களில், அனாதையான அல்லது கைவிடப்பட்ட பிள்ளைகள் பெற்றோர் அல்லாத உறவினர்களிடமிருந்து பெற்றோரின் கவனிப்பைப் பெறுகின்றனர். மற்றவர்கள் தத்தெடுத்துக் கொள்ளப்படலாம், வளர்ப்புக் கவனிப்பில் வளர்க்கப்படலாம், அல்லது ஒரு அனாதை இல்லத்தில் வைக்கப்படலாம். பெற்றோரின் திறன்கள் மாறுபடுகின்றன. நல்ல வளர்ப்புத் திறனுடைய  பெற்றோர் ஒரு நல்ல பெற்றோராகக் குறிப்பிடப்படலாம்.
உசாத்துணை
பகுப்பு:குழந்தைப் பருவம்
கரகோரம்
ரூபுரக்கின் வில்லியம்
பிளமிசு, பிரான்சிஸ்கன் மதப் போதகர் மற்றும் திருத்தந்தையின் மங்கோலியர்களுக்கான தூதுவரான ரூபுரக்கின் வில்லியம் கி.பி. 1254ல் கரகோரத்தை அடைந்தார். இவர், எப்பொழுதும் சுவாரசியமானதாக இல்லை என்றாலும், மிகவும் விரிவான, நகரைப் பற்றிய குறிப்புகளை விட்டுவிட்டுச் சென்றுள்ளார். இதில் இவர் கரகோரத்தைப் பாரிசுக்கு அருகிலுள்ள செயிண்ட்-தெனிசு கிராமத்துடன் எதிர்மறையாக ஒப்பிட்டுள்ளார். செயிண்ட்-தெனிசு பசிலிக்காவானது கானின் அரண்மனையைப் போல் 10 மடங்கு முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது என்று கருத்துத் தெரிவித்துள்ளார். மறுபுறம், மிகவும் பிரம்மாண்டமான மற்றும் மத சகிப்புத்தன்மையுள்ள இடமாக இந்த நகரத்தை விவரித்துள்ளார். மோங்கே கானின் அரண்மனையின் பகுதியாக விளங்கிய வெள்ளி மரமானது காரகோரத்தின் சின்னமாக மாறியுள்ளது என்றும் குறிப்பிட்டுள்ளார். இந்நகரத்தின் நான்கு திசைகளிலும் நான்கு வாயில்கள் இருந்ததாக விவரிக்கிறார். இரண்டு பகுதிகளில் நிலையான வீடுகள் இருந்தன. ஒன்று "சரசன்களுக்கு" (முஸ்லிம்கள்) மற்றொன்று "கதாய்" (சீனா) நாட்டவருக்கு ஆகும். பன்னிரண்டு பாகால் கோயில்கள் இரண்டு மசூதிகள், ஒரு நெசுதோரிய தேவாலயம் இருந்தன.
பிற்காலங்கள்
கி.பி. 1260ல் குப்லாய் கான் மங்கோலியப் பேரரசின் சிம்மாசனத்திற்கு உரிமைகோரியபோது—அவரது இளைய சகோதரர் அரிக் போகேவும் உரிமைகோரினார்—குப்லாய் தனது தலைநகரத்தை சங்டுவுக்கு மாற்றினார். பின்னர் கன்பலிக்கிற்கு (டடு, தற்கால பெய்ஜிங்) மாற்றினார். கராகோரம், சீனாவில் கி.பி. 1271ல் தோற்றுவிக்கப்பட்ட யுவான் வம்சத்தின் ஒரு இரண்டாம் தர மாகாணத்தின் நிர்வாக மையமாக மாறியது. இன்னும் மோசமாக, அரிக் போகேவுடனான டொலுய் உள்நாட்டு போர் மற்றும் பின்னர் கைடுவுடனான யுத்தம் நகரத்தை கடினமாகத் தாக்கியது. கி.பி. 1260ல், குப்லாய் நகரின் தானிய விநியோகத்தை பாதிப்பிற்கு உள்ளாக்கினார். கி.பி. 1277ல் கைடு கரகோரத்தைப் பிடித்தார். ஆனால் அடுத்த வருடத்திலேயே யுவான் துருப்புக்கள் மற்றும் பாரினின் பயன் ஆகியோரால் அகற்றப்பட்டார். கி.பி. 1298-99ல் இளவரசர் உலுஸ் புகா சந்தைகள் மற்றும் தானியக் களஞ்சியங்களைச் சூறையாடினார். இருப்பினும், கி.பி. 14ம் நூற்றாண்டின் முதல் பாதி, இரண்டாவது முறையாக செழிப்பை நிரூபித்தது: கி.பி. 1299ல் நகரமானது கிழக்கே விரிவாக்கம் செய்யப்பட்டது, கி.பி. 1311ல் மற்றும் மீண்டும் கி.பி. 1342 முதல் கி.பி. 1346 வரை தூப கோயில்கள் புதுப்பிக்கப்பட்டன.
சரிவு
thumb|பழைய, சேதமடைந்த நிர்வாணாவின் தூபி கி.பி. 1368ல் யுவான் வம்சத்தின் வீழ்ச்சிக்குப் பிறகு, கரகோரம் கி.பி. 1370ம் ஆண்டில் பிலிக்டு கானின் வசிப்பிடமாக ஆனது. கி.பி. 1388ம் ஆண்டில், மிங் துருப்புக்கள் நகரை ஆக்கிரமித்தன. பின்னர் தலைநகரத்தை அழித்தன. சகங் சசன் எழுதிய எர்டெனீன் டோப்சி, கி.பி. 1415ல் நடைபெற்ற ஒரு குறுல்த்தாய் இதை மறுகட்டமைக்க முடிவு செய்ததாகக் கூறுகிறது. ஆனால் அத்தகைய துணிகரத்திற்கான தொல்பொருள் சான்றுகள் இன்னும் கண்டுபிடிக்கப்படவில்லை. எனினும், படு-மோங்கே தயன் கான் இதனை மீண்டும் தலைநகராக மாற்றியபோது, கரகோரம் கி.பி. 16ம் நூற்றாண்டின் ஆரம்பத்தில் மீண்டும் வசிப்பிடமானது. பின்வந்த ஆண்டுகளில், நகரம் ஒயிரடுகள் மற்றும் சிங்கிசிடுகள் இடையே பல முறை கை மாற்றப்பட்டது. இதன் விளைவாக நிரந்தரமாக கைவிடப்பட்டது.
அகழ்வாராய்ச்சிகள்
thumb|உலான் பத்தூரின், மங்கோலிய வரலாற்றின் தேசிய அருங்காட்சியகத்தில், காரகோரம் நகரத்தின் மாதிரி thumb|துமேன் அம்கலன் ஓர்ட் என்றழைக்கப்பட்ட கான் அரண்மனையின் மாதிரி, சீன மொழியில் வானான்கோங் (萬安宫) என்றழைக்கப்படுகிறது எர்தின் சூ மடாலயம் கரகோரத்தின் அருகில் அமைந்துள்ளது. பல்வேறு கட்டுமான பொருட்கள் சிதைவிலிருந்து எடுக்கப்பட்டு இந்த மடாலயத்தை கட்டப் பயன்படுத்தப்பட்டன.
கரகோரத்தின் உண்மையான இடம் எது என்று நீண்டகாலமாகத் தெளிவாகத் தெரியாமல் இருந்தது. இது, எர்தின் சூவில் அமைந்துள்ளதற்கான முதல் குறிப்புகள் கி.பி. 18ம் நூற்றாண்டிலேயே அறியப்பட்டுள்ளன. ஆனால் கி.பி. 20ம் நூற்றாண்டு வரை கரபல்கசுனின் (ஒர்டு-பாலிக்) இடிபாடுகள் எனப்பட்டவை உண்மையில் கரகோரத்தினுடையது தானா? என்ற ஒரு சர்ச்சை இருந்தது. கி.பி. 1889ல், நிகோலாய் யத்ரின்ட்சேவ் என்பவரால் இந்தத் தளம் முன்னாள் மங்கோலியத் தலைநகரமாக அடையாளம் காணப்பட்டது. இவர் ஒர்கோன் எழுத்துமுறையின் உதாரணங்களையும் அதே ஆராய்ச்சியின் போது கண்டுபிடித்தார். யத்ரின்ட்சேவின் முடிவுகளை வில்லெம் ரத்லோப் உறுதிப்படுத்தினார். thumb|யுவான் வம்சத்தின் காலத்தில் கி.பி. 1270ம் ஆண்டில் கட்டப்பட்ட பெயியுவே கோயிலின் தெனிங் மண்டபம், டடு (பெய்ஜிங்) மற்றும் காரகோரம் ஆகியவற்றின் இழந்த அரண்மனை கட்டிடக்கலையை ஒத்திருக்கிறது. கி. பி. 1933 - 34ல் திமித்ரி புகினிச்சின் கீழ் முதல் அகழ்வுகள் செய்யப்பட்டன. கி.பி. 1948-49ல் அவரது சோவியத்-மங்கோலிய அகழ்வாய்வுக்குப் பிறகு, செர்கீ கிசேல்யோவ் ஓகோடியின் அரண்மனையின் எஞ்சியுள்ளதைக் கண்டுபிடித்ததாக முடிவு செய்தார். எனினும், இந்த முடிவு சந்தேகத்திற்கு உட்படுத்தப்பட்டுள்ளது. கி.பி. 2000-04ல் செர்மன்-மங்கோலிய அகழ்வானது, இது ஓகோடியின் அரண்மனைக்குப் பதிலாக பெரிய தூப கோயிலுக்குச் சொந்தமாக இருப்பதாகக் கண்டுபிடித்தது.
அகழ்வின் கண்டுபிடிப்புகள் நடைபாதை சாலைகள், சில செங்கல் மற்றும் பல களிமண் கட்டிடங்கள், தரை வெப்ப அமைப்புகள், படுக்கை அடுப்புகள், செம்பு, தங்கம், வெள்ளி, இரும்பு (இரும்புச் சக்கர மையங்கள் உள்ளிட்டவை), கண்ணாடி, நகைகள், எலும்புகள், மற்றும் பிர்ச் பட்டை, சீனா மற்றும் மத்திய ஆசியாவில் இருந்து பீங்கான் மற்றும் நாணயங்கள் ஆகியவற்றின் செயலாக்கத்திற்கான சான்றுகள் உள்ளிட்டவையாகும். நான்கு சூளைகளும் கூட கண்டுபிடிக்கப்பட்டன.
நவீன காலம்
thumb|கரகோரத்தின் வெள்ளி மர நீரூற்று (நவீன புனரமைப்பு) கி.பி. 2004ம் ஆண்டில், பிரதம மந்திரி திசகியாகீன் எல்பெக்தோர்சு பண்டைய தலைநகரான கரகோரம் இருந்த இடத்தில் ஒரு புதிய நகரம் உருவாக்கும் ஒரு திட்டத்திற்கு ஒரு தொழிற்பண்பட்டவர்களின் பணிக் குழுவை நியமித்தார். அவரைப் பொறுத்தவரை, புதிய கரகோரம் முன்மாதிரி நகரமாக, மங்கோலியாவின் தலைநகராக மாறும் விதத்தில் வடிவமைக்கப்பட வேண்டும். ஆனால் இவர் இராஜினாமா செய்து, பிரதம மந்திரியாக மியீகோம்பைன் எங்போல்த் பதவியை ஏற்ற பிறகு, இந்தத் திட்டம் கைவிடப்பட்டது.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:மங்கோலியப் பேரரசு
பூர்வ குடிகள்
thumb|குதிரையின் மீது ஒரு நவாசோ மனிதன், நினைவுச்சின்ன பள்ளத்தாக்கு, [[அரிசோனா, அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள்]] thumb|ஒரு பாரம்பரிய கமுதிக் மீது [[இனுவிட்டு, கேப் டோர்செட், நூனவுட், கனடா]] பூர்வ குடிகள் என்பவர்கள் இனக் குழுக்கள் ஆவர். இவர்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட பிராந்தியத்தின் அசல் குடிமக்கள் ஆவர். இவர்கள் சமீபத்தில் குடியேறிய, ஆக்கிரமிக்கப்பட்ட அல்லது காலனித்துவப்படுத்திய மக்களிலிருந்து மாறுபடுகின்றனர். மக்கள் அவர்களது மரபுகள் அல்லது ஒரு குறிப்பிட்ட பகுதிக்குத் தொடர்புடைய ஒரு ஆரம்பகால கலாச்சாரத்தின் மற்ற அம்சங்களை பராமரிக்கும்போது வழக்கமாக பூர்வ குடிகளாக விவரிக்கப்படுகின்றனர். அனைத்து பூர்வ குடிகளும் இந்தப் பண்புகளைப் பகிர்ந்து கொள்ளவில்லை. சில நேரங்களில் ஆடை, மதம் அல்லது மொழி போன்ற காலனித்துவ கலாச்சாரத்தின் கணிசமான கூறுகளை ஏற்றுக்கொண்டுள்ளனர். ஒரு குறிப்பிட்ட பிராந்தியத்தில் பூர்வ குடிகள் குடியேறி இருக்கலாம் அல்லது ஒரு பெரிய பிரதேசத்தில் ஒரு நாடோடி வாழ்க்கை முறையை வெளிப்படுத்தலாம், ஆனால் அவர்கள் பொதுவாக வரலாற்று ரீதியாக அவர்கள் சார்ந்த ஒரு குறிப்பிட்ட பிரதேசத்துடன் தொடர்புபடுத்தப்படுகின்றனர்.ஒவ்வொரு குடியேற்ற காலநிலை மண்டலத்திலும், உலகின் கண்டத்திலும் பூர்வ குடிச் சமூகங்கள் காணப்படுகின்றன.
உசாத்துணை
பகுப்பு:இனங்கள் பகுப்பு:பழங்குடிகள்
பாரா-டையாக்சனோன்
பாரா-டையாக்சனோன் (p-Dioxanone) என்பது C4H6O3 என்ற வேதியியல் வாய்ப்பாட்டால் விவரிக்கப்படும் ஒரு கரிம வேதியியல் சேர்மமாகும். 1-4-டையாக்சாநன்-2-ஒன் என்ற பெயராலும் இதை அழைக்கலாம். பாலிடையாக்சனோன் தயாரிப்பில் ஒருமமாக இச்சேர்மம் பயன்படுத்தப்படுகிறது.
மேற்கோள்கள்
.
பகுப்பு:கீட்டோன்கள் பகுப்பு:டையாக்சேன்கள்
மைக்ரோசாப்ட் அகாடமிக்
மைக்ரோசாப்ட் அகாடமிக் (Microsoft Academic) என்பது மைக்ரோசாப்ட் ஆய்வு உருவாக்கிய கல்வி வெளியீடுகள் மற்றும் இலக்கியங்களுக்கான இலவச பொது வலை தேடுபொறி ஆகும். முன்பிருந்த இந்த 2016ஆம் ஆண்டில் மீண்டும் தொடங்கப்பட்டது. இதில் கருவி சொற்பொருள் தேடல் முதலியவற்றில் புதிய தொழில்நுட்பங்களைப் பயன்படுத்தி முற்றிலும் புதிய தரவு அமைப்பாகவும் தேடுபொறியுடன் கூடியது. இதில் தற்போது 220 மில்லியனுக்கும் அதிகமான வெளியீடுகளைக் கொண்டுள்ளது. இவற்றில் 88 மில்லியன் ஆய்விதழில் வெளியான கட்டுரைகள் உள்ளன. மேம்பட்ட அறிவு நோக்கங்களுக்காக ரெஸ்ட் (REST) இறுதி புள்ளிகளைப் பயன்படுத்தி அடிப்படை தரவுத்தளத்திலிருந்து தகவல்களை மீட்டெடுப்பதைக் கல்வி அறிவு ஏபிஐ (API) வழங்குகிறது.
முந்தைய மைக்ரோசாஃப்ட் ஆராய்ச்சி திட்டமான மைக்ரோசாஃப்ட் அகாடமிக் தேடலை இந்த சேவை மாற்றியமைக்கிறது. இது 2012இல் வளர்ச்சியை முடித்தது.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:இணைய தரவுதளங்கள்
குரும்பப்பட்டி மாரியம்மன் கோயில்
குரும்பப்பட்டி மாரியம்மன் கோயில் தமிழ்நாட்டில் சேலம் மாவட்டம், குரும்பப்பட்டி என்னும் ஊரில் அமைந்துள்ள அம்மன் கோயிலாகும்.
வரலாறு
இக்கோயில் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.
கோயில் அமைப்பு
இக்கோயில் முதன்மைத் திருக்கோயில் என்ற வகைப்பாட்டில் இந்து அறநிலையத்துறையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. வழக்கு நிலுவையில் இருப்பதால் நடைமுறை நிருவாகியால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
பூசைகள்
இக்கோயிலில் ஒருகாலப் பூசை நடக்கின்றது. பங்குனி மாதம் 2 நாள் முக்கிய திருவிழாவாக நடைபெறுகிறது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:சேலம் மாவட்டத்திலுள்ள அம்மன் கோயில்கள் பகுப்பு:சரி பார்க்க வேண்டிய தானியக்கக் கோயில் கட்டுரைகள்
சித்தூர் படவெட்டியம்மன் கோயில்
சித்தூர் படவெட்டியம்மன் கோயில் தமிழ்நாட்டில் சேலம் மாவட்டம், சித்தூர் என்னும் ஊரில் அமைந்துள்ள அம்மன் கோயிலாகும்.
வரலாறு
இக்கோயில் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.
கோயில் அமைப்பு
இக்கோயில் முதன்மைத் திருக்கோயில் என்ற வகைப்பாட்டில் இந்து அறநிலையத்துறையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. பரம்பரை அறங்காவலர்களால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
பூசைகள்
இக்கோயிலில் ஒருகாலப் பூசை நடக்கின்றது. பங்குனி மாதம் 2 நாள் முக்கிய திருவிழாவாக நடைபெறுகிறது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:சேலம் மாவட்டத்திலுள்ள அம்மன் கோயில்கள் பகுப்பு:சரி பார்க்க வேண்டிய தானியக்கக் கோயில் கட்டுரைகள்
உன்னதமான எண்வகை மார்க்கங்கள்
வலது|thumb|238x238px|எட்டு ஆரை தர்மச் சக்கரம் உன்னதமான எண்வகை மார்க்கங்களைக் குறிக்கிறது
உன்னதமான எண்வகை மார்க்கங்கள் (பாளி: அரியோ அட்தங்கிகோ மக்கோ, சமசுகிருதம்: ஆர்யஸ்டங்கமார்க்கா) என்பவை வலிந்த மறுபிறப்புச் சுழற்சியான பிறவிச்சுழற்சியிலிருந்து விடுதலைக்கு வழிவகுக்கும் பௌத்த நடைமுறைகளின் பாதையின் ஆரம்ப சுருக்கம் ஆகும்.
எண்வகை மார்க்கங்களில் எட்டு நடைமுறைகள் உள்ளன: நல்ல எண்ணம், நல்ல நம்பிக்கை, நல்ல பேச்சு, நல்ல செயல், நல்ல வாழ்க்கை, நல்ல முயற்சி, நல்ல சிந்தனை, மற்றும் நல்ல நோக்கம் (தியானத்தில் முழு ஈடுபாடு அல்லது ஐக்கியம்). ஆரம்பகால புத்தமதத்தில், இந்த நடைமுறைகள் நுண்ணறிவுடன் (நல்ல எண்ணம்) ஆரம்பிக்கப்பட்டு தியானா/சமாதி ஆகியவை துன்பத்தில் இருந்து விடுவிக்கும் முக்கிய நடைமுறைகளாக முடிவடைகிறது. பிற்கால புத்தமதத்தில், நல்ல எண்ணம் (ப்ரஜ்னா) என்பது  துன்பத்தில் இருந்து விடுவிக்கும் முக்கிய நடைமுறையாக கருதப்பட்டு, மார்க்கங்களின் வித்தியாசமான கருத்து மற்றும் கட்டமைப்பிற்கு வழிவகுத்தது.
உசாத்துணை
பகுப்பு:பௌத்த தத்துவங்கள்
பெரிய சோரகை மாரியம்மன் கோயில்
பெரிய சோரகை மாரியம்மன் கோயில் தமிழ்நாட்டில் சேலம் மாவட்டம், பெரிய சோரகை என்னும் ஊரில் அமைந்துள்ள அம்மன் கோயிலாகும்.
வரலாறு
இக்கோயில் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.
கோயில் அமைப்பு
இக்கோயில் முதன்மைத் திருக்கோயில் என்ற வகைப்பாட்டில் இந்து அறநிலையத்துறையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. பரம்பரை அல்லாத அறங்காவலர் அமைப்பால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
பூசைகள்
இக்கோயிலில் ஒருகாலப் பூசை நடக்கின்றது. பங்குனி மாதம் 2 நாள் முக்கிய திருவிழாவாக நடைபெறுகிறது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:சேலம் மாவட்டத்திலுள்ள அம்மன் கோயில்கள் பகுப்பு:சரி பார்க்க வேண்டிய தானியக்கக் கோயில் கட்டுரைகள்
பெரியகிருஷ்ணாபுரம் ஊராட்சி
பெரியகிருஷ்ணாபுரம் ஊராட்சி (Periyakrishnapuram Gram Panchayat), தமிழ்நாட்டின் அரியலூர் மாவட்டத்தில் உள்ள ஆண்டிமடம் வட்டாரத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த ஊராட்சி, ஜெயங்கொண்டம் சட்டமன்றத் தொகுதிக்கும் சிதம்பரம் மக்களவைத் தொகுதிக்கும் உட்பட்டதாகும். இந்த ஊராட்சி, மொத்தம் 7 ஊராட்சி மன்றத் தொகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. இவற்றில் இருந்து 7 ஊராட்சி மன்ற உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றனர். 2011ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, மொத்த மக்கள் தொகை 5053 ஆகும். இவர்களில் பெண்கள் 2515 பேரும் ஆண்கள் 2538 பேரும் உள்ளனர்.
அடிப்படை வசதிகள்
தமிழ்நாடு ஊரக வளர்ச்சி மற்றும் ஊராட்சித் துறையின் 2015ஆம் ஆண்டுத் தரவின்படி கீழ்க்கண்ட தகவல் தொகுக்கப்பட்டுள்ளது.
சிற்றூர்கள்
இந்த ஊராட்சியில் அமைந்துள்ள சிற்றூர்களின் பட்டியல் :
சான்றுகள்
பகுப்பு:அரியலூர் மாவட்ட ஊராட்சிகள் பகுப்பு:த. இ. க. ஊராட்சித் திட்டம்
வியட்நாமில் உடல்நலம்
வியட்நாமின் ஆண்கள், பெண்கள் இருபாலாருக்கும் எதிர்பார்ப்பு ஆயுள் 2000 முதல் 2012 வரையிலான காலத்தில் இரண்டு ஆண்டுகள் கூடியுள்ளது. இது உலகளவிலான இதே காலகட்டச் சராசரி எதிர்பார்ப்பு ஆயுளில் அரைமடங்கு ஆகும்.
மாகாணங்களில் ஊட்டக் குறைபாடு இன்னமும் நிலவுகிறது. எதிர்பார்ப்பு ஆயுளும் குழந்தையிறப்பும் தேக்கத்தில் உள்ளன. 2001 இல் அரசின் நலவாழ்வுக்கான செலவு, தொகு தன்னாட்டு விளைபொருளில் (தொ. த. வி) 0.9% அளவாகவே உள்ளது. நலவாழ்வு செலவினத்தில் அரசு நல்கை 20% அளவுக்கே அமைகிறது. எஞ்சிய 80% செலவினம் தனியர்களின் சொந்த செலவில் இருந்தே பெறப்படுகிறது.
2012 இல் மட்டும் நெஞ்சடைப்பால் 22% இறப்பு நேர்ந்துள்ளது. இதில் 7% இரப்புகள் இதயநோயால் ஏற்பட்டுள்ளது. 4.9% இறப்புகள் நீடித்த நுரையீரல் அடைப்பு நோயால் நிகழ்ந்துள்ளது. புகையிலையும், இரத்தக்கொதிப்பும் இரண்டு மிகப்பெரிய பாதிப்புகளாக உள்ளது.
கருத்தடை பரவலாக வழக்கில் உள்ளது; பெரும்பாலான பிரப்புகள் பயிற்சிபெற்ற நலவாழ்வு தரும் அமைப்புகளால் கவனிக்கப்படுகிறது. கருவுற்ற பெண்களில் 60% பேருக்கு பிறப்புமுன் அல்லது கருக்காலக் கவனிப்பு கிடைப்பதில்லை.
சிக்கல்கள்
1980 களின் தொடக்கத்தில் இருந்து, நலவாழ்வுக் கவனிப்பின் தரம், பாதீட்டுக் குறைப்பாலும் மாகாணங்களுக்குப் பொறுப்பை ஒப்படைத்த்தாலும் கட்டணம் கட்டவேண்டி நேர்ந்த்தாலும் வீழ்ச்சிகாணத் தொடங்கியது. நிதி ஒதுக்கப்படாத்தால் நீர்வழங்கல், கழிவுநீர் அமைப்புகளின் திட்டமிட்ட தரங்கூட்டலை நிறைவேற்ற முடியவில்லை. இதன் விளைவால், ஏறத்தாழ அரைபகுதி மக்கள்தொகையினருக்கு பாதுகாப்பானதுய நீரை வழங்க இயலவில்லை. இந்த்த் தட்டுபாட்டால் மலேரியா, டெங்கு காய்ச்சல், என்புருக்கி நோய், காலரா போன்ற தொற்றுநோய்கள் பரவலாயின.நிதிவலப் போதாமையால் செவிலியர். ஆயாக்கள், மருத்துமனைப் படுக்கைகள் ஆகியவற்றில் தட்டுபாடு ஏற்பட்டது. 2000 இல் வியட்நாமில் 250,000 மருத்துவமனைப் படுக்கைகளே இருந்தன.அதாவது பட்டாயிரம் பேருக்குப் 14.8 படுக்கைகளே இருந்தன. உலக வங்கி கணக்கெடுப்பின்படி, இந்த விகிதம் ஆசிய நாடுகளிலேயே மிக்க் குறைவானதாகும். நலவாழ்வுக்கான அரசு செலவினம் குறைந்து பயனர்க் கட்டணத்தால் நிதிவலம் அமைந்த இந்த முறையால் ஊரக ஏழை மக்கள், நல்வாழ்வின் துய்ப்பைப் பெற இயலாத நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டனர்.
தனியார் துறை
கோவான் மி மருத்துவக் கூட்டிணையம் என்பது மிகப் பெரியதும் தரத்தில் பெயர்பெற்றதுமாகிய மருத்துவ ஏந்து வரிசை அமைப்புகளாகும். இதில் ஏழு மருத்துவ மனைகளும் ஒரு பன்மருத்துவ இல்லமும் வியட்நாமில் பல இடங்களில் நிறுவப்பட்டுள்ளன. ஒராண்டில் இங்கு 1.8 மில்லியன் நோயாளிகள் பயன்பெறுகின்றனர். இதில் இதயவியல், என்பியல்,  கருவீனியல், மகப்பிறப்பியல், குழந்தைநலம், முதியோர் நோயியல், கண்மருத்துவம், கல்லீரலியல், வயிற்று நோயியல் ஆகிய சிறப்புத் துறைப்பிரிவுகள் அமைந்துள்ளன.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:ஆசிய மாதக் கட்டுரைகள் நவம்பர் 2017
சந்தராநல்லூர் பிடாரியம்மன் கோயில்
சந்தராநல்லூர் பிடாரியம்மன் கோயில் தமிழ்நாட்டில் சேலம் மாவட்டம், சந்தராநல்லூர் என்னும் ஊரில் அமைந்துள்ள அம்மன் கோயிலாகும்.
வரலாறு
இக்கோயில் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.
கோயில் அமைப்பு
இக்கோயில் முதன்மைத் திருக்கோயில் என்ற வகைப்பாட்டில் இந்து அறநிலையத்துறையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. வழக்கு நிலுவையில் இருப்பதால் நடைமுறை நிருவாகியால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
பூசைகள்
இக்கோயிலில் ஒருகாலப் பூசை நடக்கின்றது. பங்குனி மாதம் 2 நாள் முக்கிய திருவிழாவாக நடைபெறுகிறது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:சேலம் மாவட்டத்திலுள்ள அம்மன் கோயில்கள் பகுப்பு:சரி பார்க்க வேண்டிய தானியக்கக் கோயில் கட்டுரைகள்
ஜி. சம்பத்து
'''ஜி. சம்பத்து' (G. Sampathu'') என்பவர் ஒரு இந்திய அரசியல்வாதி மற்றும் தமிழக சட்டப்பேரவை உறுப்பினர் ஆவார். இவர் 2019 ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற இடைத்தேர்தலில் சோளிங்கர் தொகுதியிலிருந்து அனைத்திந்திய அண்ணா திராவிட முன்னேற்றக் கழக வேட்பாளராகப் போட்டியிட்டு தமிழகச் சட்டமன்றத்திற்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:தமிழ்நாடு சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள் பகுப்பு:அனைத்திந்திய அண்ணா திராவிட முன்னேற்றக் கழக அரசியல்வாதிகள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:15 ஆவது தமிழ்நாடு சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள்
வெள்ளார் பூ மாரியம்மன் கோயில்
வெள்ளார் பூ மாரியம்மன் கோயில் தமிழ்நாட்டில் சேலம் மாவட்டம், வெள்ளார் என்னும் ஊரில் அமைந்துள்ள அம்மன் கோயிலாகும்.
கோயில் அமைப்பு
இக்கோயில் முதன்மைத் திருக்கோயில் என்ற வகைப்பாட்டில் இந்து அறநிலையத்துறையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. வழக்கு நிலுவையில் இருப்பதால் நடைமுறை நிருவாகியால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
பூசைகள்
இக்கோயிலில் ஒருகாலப் பூசை நடக்கின்றது. பங்குனி மாதம் 2 நாள் முக்கிய திருவிழாவாக நடைபெறுகிறது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:சேலம் மாவட்டத்திலுள்ள அம்மன் கோயில்கள் பகுப்பு:சரி பார்க்க வேண்டிய தானியக்கக் கோயில் கட்டுரைகள்
கே. ஏ. மனோகரன்
முனைவர் '''கே. ஏ. மனோகரன்' (K. A. Manoharan'', பிறப்பு: பிப்ரவரி 21, 1951) என்பவர் இந்திய அரசியல்வாதி ஆவார். இவர் ஓசூர் தொகுதியிலிருந்து தமிழகச் சட்டமன்ற உறுப்பினராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவர். 1978ல் ஓசூர் பேரூராட்சியின் தலைவராகவும் பணியாற்றியுள்ளார். இவர் மறைந்த கே.அப்பாவு பிள்ளையின் மூத்த மகன் ஆவார். தற்போது தமிழ்நாடு காங்கிரசு தொழிற்சங்க செயல் தலைவராகவும் இந்தியத் தேசிய தொழிற்சங்க காங்கிரசின் தேசிய செயலாளராக உள்ளார்.
ஆரம்பகால வாழ்க்கை மற்றும் குடும்பம்
கே.ஏ. மனோகரன் மூத்த அரசியல்வாதி கே. அப்பாவு பிள்ளை மற்றும் திருமதி. பொன்னம்மாள் ஆகியோரின் மகனாகப் பெங்களூரில் பிப்ரவரி 21, 1951இல் பிறந்தார். மனோகரன் கோயம்புத்தூரில் உள்ள பூ. சா. கோ. கலை அறிவியல் கல்லூரியில் இளங்கலை பட்டம் பெற்றார். கே. ஏ. மனோகரனுக்கு மார்ச் 2019இல் தேசிய நல்லொழுக்க அமைதி மற்றும் கல்வி பல்கலைக்கழகம் மதிப்புறு முனைவர் பட்டம் வழங்கியது. மனோகரன் பானுமதியை என்பாரைத் திருமணம் செய்து கொண்டார். இவர்களுக்கு இரண்டு குழந்தைகள் உள்ளனர்.
அரசியல்
மனோகரன் தனது 22 வயதில் ஓசூர் பேரூராட்சித் தலைவராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். 1990 முதல் இந்தியத் தேசிய காங்கிரசில் உறுப்பினராக இருந்து வருகிறார்.
1991ல் ஓசூர் தொகுதியிலிருந்து தமிழகச் சட்டமன்றத்திற்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டர்.
இவர் இந்தியத் தேசிய தொழிற்சங்க காங்கிரசின் (ஐ.என்.டி.யூ.சி) உறுப்பினராகவும், 2019 முதல் இந்தியத் தேசிய தொழிற்சங்க காங்கிரசின் (ஐ.என்.டி.யூ.சி) தேசிய பொதுச் செயலாளராகவும் உள்ளார்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:கிருட்டிணகிரி மாவட்ட நபர்கள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:1951 பிறப்புகள் பகுப்பு:தமிழ்நாடு சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள் பகுப்பு:10 ஆவது தமிழ்நாடு சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள்
வெள்ளார் பத்ரகாளியம்மன் கோயில்
வெள்ளார் பத்ரகாளியம்மன் கோயில் தமிழ்நாட்டில் சேலம் மாவட்டம், வெள்ளார் என்னும் ஊரில் அமைந்துள்ள அம்மன் கோயிலாகும்.
வரலாறு
இக்கோயில் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.
கோயில் அமைப்பு
இக்கோயில் முதன்மைத் திருக்கோயில் என்ற வகைப்பாட்டில் இந்து அறநிலையத்துறையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. பரம்பரை அல்லாத அறங்காவலர் அமைப்பால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
பூசைகள்
இக்கோயிலில் ஒருகாலப் பூசை நடக்கின்றது. பங்குனி மாதம் 3 நாட்கள் முக்கிய திருவிழாவாக நடைபெறுகிறது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:சேலம் மாவட்டத்திலுள்ள அம்மன் கோயில்கள் பகுப்பு:சரி பார்க்க வேண்டிய தானியக்கக் கோயில் கட்டுரைகள்
தீப்தி மேனன்
தீப்தி மேனன் (Deepti Menon) இந்தியாவின் திரிச்சூரில் வசிக்கும் ஒர் இந்திய எழுத்தாளர். இவர் ஆர்ம்ஸ் தி வுமன்   மற்றும் ஷேடோவ் இன் தி மிரர் ஆகியவற்றின் ஆசிரியர் ஆவார். கிராஸ் அண்ட் நாட்டட் என்பதிலும் ஆசிரியராகப் பங்களித்து இருந்தார். இது லிம்கா சாதனைகள் புத்தகத்தில் இடம்பெற்றது.
பின்னணி
தீப்தி மேனன் டிசம்பர் 7, 1961 அன்று இந்தியாவின் புனேவில் பிறந்தார். அவரது தந்தை இந்திய தேசிய ராணுவத்தில் துணைத் தளவாயாக இருந்தார், இவரது தாயார் நளினி சந்திரன் ஒரு கல்வியாளர் ஆவார் மற்றும் கேரளாவின் திரிச்சூரில் ஹரி ஸ்ரீ வித்யா நிதி பள்ளியை நிறுவி நடத்தி வருகிறார். தீப்தி, தளவாய் கோபிநாத் மேனன் என்பவரை மணந்தார். இர்கள் திருச்சூரில் வசிக்கிறார்கள். இவருக்கு பிரியங்கா மேனன்-ராவ் என்ற மகள் உள்ளார்.
நூலாசிரியர்
தீப்தி மேனன் நடுநிலை மற்றும் உயர்நிலைப் பள்ளிகளில் மாணவர்களுக்கு ஆங்கில ஆசிரியராக தனது வாழ்க்கையைத் தொடங்கினார். 2002 ஆம் ஆண்டில் இவர் ஆர்ம்ஸ் அண்ட் தெ வுமன் எனும் நூலினை வெளியிட்டார்.
சான்றுகள்
பகுப்பு:இந்தியப் பெண் எழுத்தாளர்கள் பகுப்பு:1961 பிறப்புகள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:சென்னை எழுத்தாளர்கள்
ஓலையூர் ஊராட்சி
ஓலையூர் ஊராட்சி (Olaiyur Gram Panchayat), தமிழ்நாட்டின் அரியலூர் மாவட்டத்தில் உள்ள ஆண்டிமடம் வட்டாரத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த ஊராட்சி, ஜெயங்கொண்டம் சட்டமன்றத் தொகுதிக்கும் சிதம்பரம் மக்களவைத் தொகுதிக்கும் உட்பட்டதாகும். இந்த ஊராட்சி, மொத்தம் 7 ஊராட்சி மன்றத் தொகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. இவற்றில் இருந்து 7 ஊராட்சி மன்ற உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றனர். 2011ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, மொத்த மக்கள் தொகை 2717 ஆகும். இவர்களில் பெண்கள் 1360 பேரும் ஆண்கள் 1357 பேரும் உள்ளனர்.
அடிப்படை வசதிகள்
தமிழ்நாடு ஊரக வளர்ச்சி மற்றும் ஊராட்சித் துறையின் 2015ஆம் ஆண்டுத் தரவின்படி கீழ்க்கண்ட தகவல் தொகுக்கப்பட்டுள்ளது.
சான்றுகள்
பகுப்பு:அரியலூர் மாவட்ட ஊராட்சிகள் பகுப்பு:த. இ. க. ஊராட்சித் திட்டம்
பெரியகருக்காய் ஊராட்சி
பெரியகருக்கை ஊராட்சி (Periyakarukkai Gram Panchayat), தமிழ்நாட்டின் அரியலூர் மாவட்டத்தில் உள்ள ஆண்டிமடம் வட்டாரத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த ஊராட்சி, ஜெயங்கொண்டம் சட்டமன்றத் தொகுதிக்கும் சிதம்பரம் மக்களவைத் தொகுதிக்கும் உட்பட்டதாகும். இந்த ஊராட்சி, மொத்தம் 7 ஊராட்சி மன்றத் தொகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. இவற்றில் இருந்து 7 ஊராட்சி மன்ற உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றனர். 2011ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, மொத்த மக்கள் தொகை 2072 ஆகும். இவர்களில் பெண்கள் 1045 பேரும் ஆண்கள் 1027 பேரும் உள்ளனர்.
சிற்றூர்கள்
இந்த ஊராட்சியில் அமைந்துள்ள சிற்றூர்களின் பட்டியல் :
சான்றுகள்
பகுப்பு:அரியலூர் மாவட்ட ஊராட்சிகள் பகுப்பு:த. இ. க. ஊராட்சித் திட்டம்
சலிம்கர் கோட்டை
சலிம்கர் கோட்டை ( सलीमगढ़ किला  ,     ، அதாவது "சலீமின் கோட்டை") கி.பி 1546 இல் டெல்லியில், யமுனை ஆற்றின் முன்னாள் தீவில், சேர் ஷா சூரியின் மகன் சலீம் ஷா சூரி என்பவரால் கட்டப்பட்டது. கி.பி 1540 இல் ஷெர் ஷா சூரி முகலாய பேரரசர் நசிருதீன் உமாயூனைத் தோற்கடித்து (அவரை தில்லி யில் இருந்து வெளியேற்றினார்) தில்லி யில் சூர் வம்ச ஆட்சியை நிறுவியபோது முகலாய ஆட்சியில் இடைநிறுத்தம் ஏற்பட்டது. கி.பி 1555 வரை சூர் வம்ச ஆட்சி நீடித்தது. சூர் வம்சத்தின் கடைசி ஆட்சியாளரான சிகந்தர் சூரியை தோற்கடித்து நசிருதீன் உமாயூன் தனது ராஜ்யத்தை மீண்டும் பெற்றார். முகலாய காலத்தில், பிற்காலத்தில், செங்கோட்டை மற்றும் ஷாஜகான்பாத் கட்டும் போது, கி.பி 1639 இல் ஷாஜகானாபாத்தை முடித்த பெருமைக்குரிய பேரரசர் ஷாஜகான் உட்பட பல முகலாய ஆட்சியாளர்கள் இந்த கோட்டையில் முகாமிட்டிருந்தனர். தில்லியை மீண்டும் கைப்பற்றுவதற்காக நசிருதீன் உமாயூன் தனது தாக்குதலைத் தொடங்குவதற்கு முன், மூன்று நாட்கள் இந்த கோட்டையில் முகாமிட்டிருந்தார் என்று கூறப்படுகிறது.
வரலாறு
கோட்டையைக் கட்டியெழுப்பத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட இடம் தில்லி சமவெளிகளில் (80-110 அடி (24–34 மீ) உயரத்தில் இருந்தது, ஒருபுறம் யமுனா நதியாலும், மறுபுறம் அரவள்ளி மலைத்தொடர்களின் வடக்கு குவடுகளாலும் சூழப்பட்டிருந்தது. கோட்டையின் இருப்பிடத்தில் பாறை வெளிப்பாடுகளுடன் கூடிய இந்த நிலப்பரப்பு, வடகிழக்கு டிரெண்டிங் ரிட்ஜ் மற்றும் பிரதான மசூதி (ஜமா மஸ்ஜித்) ஆகியவற்றுடன் சாதகமான தொடர்பைக் கொண்டு, யமுனா நதியின் அரிப்புக்கு எதிராக தேவையான பாதுகாப்பை வழங்கும் ஒரு சிறந்த அமைப்பாக காட்சிப்படுத்தப்பட்டது. கோட்டையின் ஒரு புறம் மற்றும் ஒரு மலைப்பாதையும் படையெடுப்பாளர்கள் தில்லிக்குள் ஊடுருவுவதற்கு தடையாக இருக்கும் என்பதும் தெளிவாகத் தெரிந்தது. ஏனெனில் இந்த ஒரு அமைப்பானது படையெடுப்பாளர்களை நதிப் பாதையைப் பின்பற்றும்படி கட்டாயப்படுத்தும். இந்த நன்மைகளைக் கருத்தில் கொண்டு சலிம்கர் கோட்டை 1546 இல் கட்டப்பட்டது.
சிறைச்சாலையாக
அவுரங்கசீப்பின் ஆட்சிக் காலத்தில், கோட்டை முதலில் சிறைச்சாலையாக மாற்றப்பட்டது. அவுரங்கசீப்பால் தனது சகோதரர் முராத் பக்ஷை (முத்ராவில் குடித்துவிட்டு தூங்கும்போது அவர் அறியாமல் பிடிபட்டார்) சிறையில் அடைக்கப்பட்டார். பின்னர் அவர் குவாலியருக்கு மாற்றப்பட்டு, அங்கு அவர் தூக்கிலிடப்பட்டார். முராத் பக்ஷை சிறையில் அடைப்பதைத் தவிர, தனக்கு பிடித்த மூத்த மகள் செபுன்னிசாவை சலீம்கார் கோட்டையில் இறக்கும் வரை 21 ஆண்டுகள் சிறையில் அடைத்த சந்தேகத்திற்குரிய பெருமை அவுரங்கசீப்பிற்கு இருந்தது என்றும் கூறப்படுகிறது. நசிருதீன் உமாயூன் கல்லறையில் கைதியாக அழைத்துச் செல்லப்பட்டு பின்னர் பர்மாவின் யங்கோனுக்கு மாற்றப்பட்ட பின்னர் ஆங்கிலேயர்கள் இரண்டாம் பகதூர் ஷாவை இந்தக் கோட்டையில் சிறையில் அடைத்திருந்தனர். அரசு கைதிகள் துன்புறுத்தப்பட்டது அல்லது சிறையில் மறைந்ததால் இந்தக் கோட்டை இங்கிலாந்தின் இலண்டன் கோபுரத்துடன் ஒப்பிடப்பட்டுள்ளது.
குறிப்புகள்
பகுப்பு:முகலாயக் கட்டிடக்கலை பகுப்பு:தில்லியில் உள்ள கோட்டைகள் பகுப்பு:Pages using deprecated image syntax
அஞ்செடிவா கோட்டை
அஞ்செடிவா கோட்டை(Fort Anjediva )இ ந்திய மாநிலமான கருநாடகாவின் கடற்கரையிலிருந்ததஅஞ்சதிப் தீவில் கட்டப்பட்ட து. இது கோவாவின் நிர்வாக அதிகார வரம்பில் இருந்தது. இக்கோட்டை ஒரு காலத்தில் போர்த்துகீசிய ஆட்சியின் கீழ் இருந்தது. அஞ்சதிப் தீவு 1.5 km2 பரப்பளவு கொண்டது.
தற்போது இடிந்த நிலையில் உள்ள இக்கோட்டை, போர்த்துகேய இந்தியா ஆட்சியில் சிறந்த வரலாற்றைக் கொண்டிருந்தது. இதன் அருகிலுள்ள தீவில் 1505 இல் கட்டப்பட்ட சர்ச் ஆஃப் அவர் லேடி ஆஃப் ஸ்பிரிங்ஸ் என்ற வரலாற்று சிறப்புமிக்க தேவாலயம் உள்ளது. அசிசியின் பிரான்சிஸ் தேவாலயமும் இங்கு அமைந்துள்ளது. ஆனால் இது இடிந்த நிலையில் உள்ளது.
பஞ்சதீவா தீவுக்கூட்டத்தில் உள்ள ஐந்து தீவுகளில் அஞ்சதிப் மிகப்பெரியது. அஞ்செடிவாவின் பெயருக்கு சொற்பிறப்பியல் உள்ளூர் தெய்வமான அஜதுர்கா தேவி ஒரு காரணம்.
வரலாறு
இந்தியாவிற்கான கடல்வழிப் பாதையில் முக்கியத்துவம் வாய்ந்த இடமாக இருப்பதால், போர்த்துகீசியர்களால் இராணுவ இருப்பு மற்றும் கிழக்கு வர்த்தக பாதையின் கட்டுப்பாட்டை மேம்படுத்துவதற்காக அஞ்சதிப் தீவில் ஒரு கோட்டை கட்டப்பட்டது.
மார்ச் 1505 இல், டோம் பிரான்சிஸ்கோ டி அல்மெய்டா என்பவர் போர்த்துகீசிய மன்னர் முதலாம் இமானுவேலின் அரச பிரதிநிதியாகப் பணியாற்ற இந்தியாவுக்கு வந்தார். இவர் ஆசியாவின் முதல் நிரந்தரப் போர்த்துகீசிய பிரதிநிதி ஆவார். இந்தியாவில் நான்கு கோட்டைகளை நிறுவுவதற்கு அவருக்கு ஒரு "படையணி" அல்லது கட்டாய உத்தரவுகள் வழங்கப்பட்டிருந்தன. அதில் இந்தியாவின் மேற்கு கடற்கரைக்கு அப்பால் அஞ்சதிப் தீவில் உள்ள கோட்டையும் இருந்தது (மற்ற மூன்று கோட்டைகளும் கண்ணூர், கொச்சி மற்றும் கொல்லத்தில் முன்மொழியப்பட்டன) அங்கு கிரேக்கம், அரேபியா, எகிப்து மற்றும் போர்த்துகல் ஆகிய நாடுகளிலிருந்து வரும் கடற்படை வணிகக் கப்பல்கள், இந்தியாவிலிருந்து வரும் மசாலாப் பொருட்கள் போன்ற மதிப்புமிக்க பொருட்களை ஏற்றிக்கொண்டு கிழக்கிலிருந்து செல்லும் வழியில் தண்ணீருக்காக நிறுத்தப்படும்.
நீர்ப்பரப்பு நிலை
மேலும், தீவின் இருப்பிடத்தில் சுமார் 1 மைல் (2 கி.மீ) நீளமும், அதன் கரையிலிருந்து கார்வாருக்கு 2 மைல் (3 கி.மீ) தெற்கே கோட்டை சுவருக்கும் கரையோரக் கோட்டிற்கும் இடையிலான பகுதியில் 6 முதல் 7 அடி வரை (11 முதல் 13 மீ) நீர் ஆழம் இருப்பதால், பாதுகாப்பான கோட்டையை உருவாக்க விரும்பினர். கோட்டையின் வெளிப்புற கடல் பக்கத்தில், நீரின் ஆழம் 10 முதல் 12 ஆழ அளவு (18 முதல் 22 மீ) என்று தெரிவிக்கப்பட்டது. மேலும் 4 மைல் (6 கி.மீ) தொலைவில், நீரின் ஆழம் 14 ஆழ அளவு (26 மீ) என்று கூறப்படுகிறது.
கட்டுமானம்
போர்த்துகீசியர்களுடன் இணையக் கோரிய அழைப்பை பிஸ்னாகா மன்னர் ( விஜயநகர ) மறுத்துவிட்டதால், கோட்டையை கட்டும் பணியை அல்மேடா ஏற்றுக்கொண்டார். செப்டம்பர் 13, 1505 அன்று அவர் ஆங்கெடிபா வந்தவுடன், அவர் உற்சாகத்துடன் கோட்டையைக் கட்டத் தொடங்கினார். கோட்டை கட்டும் நடவடிக்கைக்கு விஜயநகரப் பேரரசரோ அல்லது அவரது உள்ளூர் குத்தகைதாரரோ, ஜெரோசோபாவின் தலைவரோ எதிர்க்கவில்லை. கட்டுமானப் பொருட்களான மரம், கரும்பு, பனை ஓலை, சுண்ணாம்பு போன்றவை உள்ளூர் மக்களால் உடனடியாக வழங்கப்பட்டன. கோட்டைக்காக பயன்படுத்தும் கற்களை எடுக்க தீவில் உள்ள ஒரு பழங்காலக் கோயில் இடிக்கப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது. கோட்டையின் நிறைவு 21 நாட்கள் மற்றும் மூன்று மாதங்கள் எனவும், மேலும் பல்வேறு விதமாகவும் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. கோட்டையின் அஸ்திவாரங்களின் அகழ்வாராய்ச்சியின் போது சிலுவையைத் தாங்கிய ஒரு கல் கண்டுபிடிக்கப்பட்டதாகவும் கூறப்பட்டது. எனவே இந்த தீவு ஒரு காலத்தில் கிறிஸ்தவர்களின் வாழ்விடமாக இருந்தது என்று பொருள் கொள்ளப்பட்டது.
கோட்டை சுவர் தரிசு மற்றும் பாறை மேற்பரப்பில் கட்டப்பட்டு, கோபுரங்களால் பலப்படுத்தப்பட்டது. இந்தியாவில் போர்த்துகீசிய காலனித்துவ நலன்களைப் பாதுகாக்க இராணுவ பாதுகாப்பிற்காக கோட்டைகளை வழங்கியதால், இந்தக் கோட்டை மிகப்பெரிய செலவில் கட்டப்பட்டது. தீவில் சுண்ணாம்பு மற்றும் பிற பொருட்களின் பற்றாக்குறை இருந்ததால் கோட்டை சுவர்கள் பெரும்பாலும் களிமண் மற்றும் கல்லால் கட்டப்பட்டன. இருப்பினும், கட்டப்பட்ட கோட்டை எதிரிகளுடனான இராணுவ பரிமாற்றங்களுக்கு ஒரு நல்ல தளமாக கருதப்பட்டது.
குறிப்புகள்
பகுப்பு:கோவா கோட்டைகள் பகுப்பு:Pages using deprecated image syntax பகுப்பு:மதிப்பாய்வு செய்யப்படாத மொழிபெயர்ப்புகளைக் கொண்ட பக்கங்கள்
வழிபாடு
thumb|250x250px|சார்லஸ் ஸ்பிராகா பியர்ஸின் மதம் (1896) வழிபாடு என்பது ஒரு தெய்வத்தை நோக்கிய, மத பக்தியின் செயலாகும். ஒரு வழிபாட்டு முறையானது, ஒரு முறைசாரா அல்லது முறையான குழு அல்லது ஒரு நியமிக்கப்பட்ட தலைவரால் எனத் தனித்தனியாக செய்யப்படலாம்.
புத்தமதம்
பௌத்தத்தில் வழிபாடு திறமையுள்ள வழிமுறைகளின் கோட்பாட்டின் அடிப்படையில் எண்ணற்ற வடிவங்களை எடுக்கலாம். புத்தமதத்தில் இத்தகைய வடிவங்களில் வழிபாடு வெளிப்படுகிறது: குரு யோகா, மண்டலா, தங்கா, யந்திர யோகா, ஷாவோலின் சண்டை பிக்குகளின் ஒழுக்கம், பாஞ்சம்ரிடா, மந்திர பாராயணம், தேநீர் விழா, கனகக்ரா மற்றும் பல. பௌத்த பக்தி பெரும்பாலான பௌத்தர்களின் நடைமுறையின் ஒரு முக்கிய பாகமாக உள்ளது. பர்மாவின் சாசன கவுன்சிலின் செய்தித் தொடர்பாளர் ஒருவர் கூறுகிறார், பெளத்த ஆன்மீக நடைமுறைகளுக்கு பக்தி செலுத்துவது மூன்று இரத்தின பக்திக்கு கவர்கின்றது. பெரும்பாலான பௌத்தர்கள் தங்கள் ஆன்மீக அபிலாஷைகளைத் தொடருவதற்காக சடங்குகளைப் பயன்படுத்துகின்றனர். புத்தமதத்தில், பூஜை என்பது "கௌரவம், வழிபாடு மற்றும் பக்தி கவனம்" ஆகும். பூஜை செயல்கள் என்பவை குனிதல், பிரசாதங்களைப் படைத்தல் மற்றும் கோஷமிடுதல் ஆகியவை ஆகும். இந்த பக்தி நடவடிக்கைகள் பொதுவாக தினமும் வீட்டில் (காலை அல்லது மாலை அல்லது இருவேளையிலும்) அதேபோல் வகுப்புவாத திருவிழாக்களில் மற்றும் கோவிலில் உபோசதா நாட்களிலும் செய்யப்படுகின்றன.
தியானம் (சமாதி) புத்தமதத்தில் ஒரு வழிபாட்டின் மைய வடிவம் ஆகும். இந்த நடைமுறை எண்வகை மார்க்கத்தின் மூன்றாம் மூன்றாவது படியில் கவனம் செலுத்துகிறது. இது இறுதியில் சுய விழிப்புணர்வுக்கு (அறிவொளி) வழிவகுக்கிறது. தியானமானது சுய விழிப்புணர்வு மற்றும் மனது, ஆன்மா ஆகியவற்றின் ஆய்வை ஊக்குவிக்கிறது. பாரம்பரியமாக, பெளத்த தியானம் ஒரு முழுமையான மன, உடல் அனுபவத்தை உருவாக்க சமாதா (தன்னைத் தானே தடுத்து நிறுத்தும், அமைதிப்படுத்தும் செயல்) மற்றும் விபஸ்யனாவை (தனக்குள்ளேயே தெளிவாகப் பார்த்தல்) ஒருங்கிணைத்தது. ஒருவர் தினசரி நடவடிக்கைகளைத் தடுத்து நிறுத்தி எளிமையான விஷயங்களில் கவனம் செலுத்துவதன் மூலம், ஆன்மீக மட்டத்தை அடையத் தேவையான அளவு மனதைத் திறந்து விரிவாக்க முடியும். விபஸ்யனாவின் படியைப் பின்பற்றுவதன் மூலம், விழிப்புணர்வின் இறுதிக் கட்டத்தை அடைய முடியாது மாறாக அதனை ஒரு படி நெருங்கலாம். சிந்தனையுள்ள தியானம், தங்களை முன்வைக்கும் எண்ணங்கள் மற்றும் வெளிப்புற பொருள்களுக்கு விரைவாக எதிர்வினையாற்றுவதைத் தடுப்பதற்கு ஒருவருக்குக் கற்றுக் கொடுக்கிறது. உடனடியாக பதிலளிக்காமல் சிந்தனையை அமைதியாக நிறுத்தக் கற்றுக் கொடுக்கிறது. பாரம்பரிய பெளத்த நம்பிக்கையில் தியானம் விரும்பும் இறுதி இலக்கு ஞானம் என்றாலும், தனி நபர்கள் தங்கள் மனதை புரிந்து கொள்ள உதவுகிற ஒரு சுழற்சி என்ற ஒரு அர்த்தத்தில் இது இருக்கிறது. உதாரணமாக, தியானமானது புரிதல், இரக்கம், அமைதி போன்ற பலவற்றிற்கு வழி வகுக்கிறது.
இந்துமதம்
இந்து மதத்தில் வழிபாடு என்பது ஆன்மீக மற்றும் பொருள் முன்னேற்றத்திற்கு உதவுவதற்கு உயர்ந்த சக்திகளை வேண்டிக் கொள்கிறது. ஒரே நேரத்தில் அறிவியல் மற்றும் கலை ஆகிய இரண்டுமாய் இருக்கிறது. பக்தி உணர்வோ அல்லது பக்தி அன்போ பொதுவாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. இந்து மதத்தில் இச்சொல் ஒரு மையமாக உள்ளது. வழிபாடு சமூகக் குழுக்கள், புவியியல் மற்றும் மொழி ஆகியவற்றைப் பொறுத்து பல வடிவங்களை எடுக்கிறது. அன்பு செலுத்துவதில் இன்பம் காணுதல், எந்தவொரு பொருளின் மீது அல்லது பக்தியின் இலக்கின் மீது அன்பாக இருப்பது ஆகியவை இதில் உள்ளன. வழிபாடு என்பது எந்த ஓர் இடத்திற்கும் மட்டுமே உரித்தானது அல்ல. தனிப்பட்ட பிரதிபலிப்பு, கலை வடிவங்கள் மற்றும் குழு ஆகியவற்றை இது ஒருங்கிணைக்கிறது. மக்கள் சில குறிப்பிட்ட முடிவை நோக்கி அல்லது உடல், மனது மற்றும் ஆன்மாவை ஒருங்கிணைத்து வழிபடுபவரை உயர்ந்தவராக உருவாக்க உதவுவதற்காக வழிபடுகின்றனர்.
உசாத்துணை
பகுப்பு:வழிபாடு
மானசி பிரதான்
மானசி பிரதான் (பிறப்பு: அக்டோபர் 4, 1962) ஒரு இந்திய மகளிர் உரிமை ஆர்வலரும் எழுத்தாளரும். இந்தியாவில் பெண்களுக்கு எதிரான வன்முறைகளை முடிவுக்குக் கொண்டுவருவதற்கான நாடு தழுவிய இயக்கமான பெண்களின் மரியாதைக்கான தேசியப் பிரசாரத்தின் நிறுவனரும் ஆவார். 2014 ஆம் ஆண்டில், மிஷனரிஸ் ஆஃப் சேரிட்டியின் உலகளாவிய தலைவரான மேரி பிரேமா பியரிக்குடன், ராணி லாஷ்மிபாய் ஸ்த்ரீ சக்தி புரஸ்கர் விருதினை இவருக்கு இந்திய குடியரசுத் தலைவர் வழங்கினார். இவர் 2011 இல் 'சிறந்த பெண்கள் விருதை' வென்றவர் ஆவார்.
பண்னாட்டு செய்தி வெளியீடுகள் மற்றும் அமைப்புகளில் மானசி பிரதான் அடிக்கடி இடம்பெறுகிறார். 2016 ஆம் ஆண்டில், நியூயார்க்கை தளமாகக் கொண்ட பஸ்டில் (இதழ்) அவரை மிகவும் ஊக்கமளிக்கும் 20 பெண்ணிய ஆசிரியர்கள் மற்றும் ஆர்வலர்களில் ஒருவராக பட்டியலிட்டது. 2017 ஆம் ஆண்டில், லாஸ் ஏஞ்சல்ஸைச் சேர்ந்த வெல்கர் மீடியா ஐ.என்.சி.பெண்ணிய மாற்றத்தை உருவாக்கும் சக்திவாய்ந்த பன்னிரண்டு பெண்களுள் ஒருவராக அவரைப் பட்ட்டியலிட்டது. 2018 ஆம் ஆண்டில், ஆக்ஸ்போர்டு பல்கலைக்கழகத்தின் ஆக்ஸ்போர்டு ஒன்றியத் தொழிற்சங்கம் இவரை உரையாற்ற அழைத்தது.
அவர் நிர்பயா வாகினி, நிர்பயா சாமரோ மற்றும் OYSS பெண்கள் ஆகியவற்றின் நிறுவனர் ஆவார். இந்திய திரைப்படத் தணிக்கை வாரியம், தேசிய மகளிர் ஆணையம் ஆகியவற்றின் விசாரணைக் குழுவில் பணியாற்றியுள்ளார்.
ஒடிசாவின் தொலைதூர கிராமத்தில் ஒரு ஏழைக் குடும்பத்தில் பிறந்த அவர், பெண்கள் கல்வி கற்பதற்கு எதிராகப் பரவலாகப் பரவியுள்ள சமூகத் தடைகளை வெற்றிகரமாக எதிர்த்துப் போராடினார். மலைப்பாங்கான நிலப்பரப்பு மற்றும் சதுப்பு நிலத்தின் மத்தியில் தனது பகுதியில் இருந்த ஒரே உயர்நிலைப்பள்ளிக்கு தினமும் 15 கி.மீ.நடந்தார், தனது கிராமத்தின் முதல் பல்கலைக்கழக நுழைவுத்தேர்வுக்குச் சென்ற பெண் ஆனார். பின்னர் தனது பிராந்தியத்தின் முதல் பெண் சட்டப் பட்டதாரியாகவும் ஆனார். மானசி பிரதானின் எழுச்சியூட்டும் வாழ்க்கைக் கதை அமெரிக்காவிலும் இஸ்ரேலிலும் ஆவணப்படங்களாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டுள்ளது.
இளமை வாழ்க்கை மற்றும் கல்வி
ஒடிசாவின் கோர்தா மாவட்டத்தில் பனாபூர் தொகுதியில் உள்ள அயதாபூர் என்ற தொலைதூர கிராமத்தில் மிகவும் ஏழ்மையான குடும்பத்தில் மானசி பிரதான் பிறந்தார். இவரது பெற்றோர், ஹேமலதா பிரதான் மற்றும் கோதாபரிஷ் பிரதான் ஆகியோராவர். இவர்களுக்கு பிறந்த இரண்டு பெண்கள், ஒரு ஆண் மக்களில் மானசியே மூத்தவர் ஆவார். அவரது தந்தை ஒரு விவசாயி, தாய் ஒரு இல்லத்தரசியாவார்.
பனாபூரின் பெரும்பாலான கிராமப்புற பகுதிகளில் பெண் கல்வி  ஒரு பெரிய தடை என்று கருதப்பட்டது. பெண்கள் உயர்நிலைப் பள்ளியில் சேர அரிதாகவே அனுமதிக்கப்பட்டனர். கிராமத்தில் தனது நடுநிலைப் பள்ளியை முடித்த பிறகு, அவளுடைய கல்வியை முடிக்க பலமான அழுத்தம் தரப்பட்டது. மேலும், அருகிலுள்ள பகுதிகளில் உயர்நிலைப்பள்ளி இல்லை.
தினசரி மலைப்பாங்கான நிலப்பரப்பிலும், சதுப்பு நிலங்களுக்கு இடையிலும் மானசி 15 கி. மீ நடந்து, முழு பிராந்தியத்திற்கும் உள்ள ஒரே உயர்நிலைப் பள்ளிக்குச் சென்று கல்வி கற்றார். தனது கிராமத்தில் உயர்நிலைப் பள்ளித் தேர்வில் தேர்ச்சி பெற்ற முதல் பெண்மணியாக உருவெடுத்தார்.
கம்பரிமுண்டாவிலுள்ள பட்டிதபாபன் உயர்நிலைப் பள்ளியில் பள்ளிப் படிப்பை முடித்ததும், குடும்பம் தனது கல்லூரிக் கல்விக்காக பூரிக்கு மாறியது. கிராம விவசாய நிலத்திலிருந்து குறைந்த அளவே சம்பாதித்ததால், அதைத் தக்கவைத்துக்கொள்வது கடினமாகி, முழு குடும்பத்தினது சுமையும் மானசியின் தோளில் விழுந்தது. இடைநிலைத் தேர்வில் தேர்ச்சி பெற்ற உடனேயே, அவர் தனது குடும்பத்தையும், படிப்பையும் ஆதரிக்க வேலை செய்ய வேண்டியிருந்தது. பூரி அரசு மகளிர் கல்லூரியில் பொருளாதாரத்தில் பி.ஏ மற்றும் உத்கல் பல்கலைக்கழகத்தில் ஒடியா இலக்கியத்தில் எம்.ஏ. பூரியின் ஜி.எம். சட்டக் கல்லூரியில் இளங்கலை சட்டம் ஆகியவற்றை மானசி பெற்றார். வலது|thumb| [[இந்தியக் குடியரசுத் தலைவர்|இந்திய ஜனாதிபதி பிரணாப் முகர்ஜி 2013 மார்ச் 8 அன்று புதுதில்லியில் உள்ள ராஷ்டிரபதி பவனில் மானசி பிரதானுக்கு 2013 ராணி லட்சுமிபாய் ஸ்ட்ரீ சக்தி புராஸ்கரை வழங்கினார். ]]
தொழில்
மானசி ஒடிசா அரசின் நிதித்துறையிலும், ஆந்திர வங்கியிலும் குறுகிய காலத்திற்கு ப் பணியாற்றினார். ஆனால் தனது சொந்த ஆர்வத்தைத் தொடர இரண்டு பணிகளையும் விட்டுவிட்டார். அக்டோபர் 1983 இல், தனது 21 வயதில், அவர் தனது சொந்த அச்சிடும் தொழிலையும் ஒரு இலக்கிய இதழையும் தொடங்கினார். சில ஆண்டுகளில், வர்த்தகம் அதிவேகமாக வளர்ந்து, அவரது காலத்தின் சில வெற்றிகரமான பெண் தொழில்முனைவோரின் குழுவில் இவர் இடம்பெற்றார். .
செயற்பாடுகள்
1987 ஆம் ஆண்டில், அவர் OYSS பெண்கள் அமைப்பை நிறுவினார். தொடக்கத்தில் இதன் நோக்கம் மாணவிகள் உயர் கல்வியை அடைய உதவுவதோடு அவர்களை சமூகத்தில் எதிர்கால தலைவர்களாக வளர உதவுவதும் ஆகும். OYSS பெண்கள் அமைப்பு தலைமைத்துவப் பட்டறைகள், கல்வி மற்றும் தொழிற்பயிற்சி முகாம்கள், சட்ட விழிப்புணர்வு மற்றும் தற்காப்பு முகாம்களை ஏற்பாடு செய்து, ஆயிரக்கணக்கான இளம் பெண்களை அவர்கள் தேர்ந்தெடுத்த துறையில் வருங்கால தலைவர்களாக வளர்த்து வருகின்றனர்.
பெண்களின் மரியாதைக்கான தேசிய பிரச்சாரம்
நவம்பர் 2009 இல், இந்தியாவில் பெண்களுக்கு எதிரான வன்முறைகளை முடிவுக்குக் கொண்டுவருவதற்கான நாடு தழுவிய இயக்கமானபெண்களின் மரியாதைக்கான தேசிய பிரச்சாரம் என்ற அமைப்பைத் தொடங்கினார். பெண்கள் மீதான வன்முறை அட்டூழியங்களுக்கு எதிராக தேசத்தை ஊக்குவிப்பதில் இந்த இயக்கம் முக்கிய பங்கு வகிக்கிறது.
இந்தியாவில் பெண்களுக்கு எதிரான வன்முறை அச்சுறுத்தலை எதிர்த்துப் போராட இந்த இயக்கம் பன்முக உத்திகளைப் பயன்படுத்துகிறது.
பெண்கள் மீதான அட்டூழியங்களை எதிர்த்துப் போராடுவதற்கான சட்ட மற்றும் நிறுவன ஏற்பாடுகள் குறித்த விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்த இது பெண்களின் உரிமைகள் கடை, மகளிர் உரிமைகள் திருவிழா, பெண்கள் உரிமைகள் சந்திப்பு, பெண்கள் உரிமைகள் இலக்கியம், ஒலி-ஒளிக் காட்சிகள், தெரு நாடகங்கள் போன்ற ஏராளமான வாகனங்களைப் பயன்படுத்துகிறது.
மறுபுறம், இது பொதுமக்களின் கருத்தை அணிதிரட்டுவதன் மூலமும், நிறுவன மாற்றங்கள் மற்றும் பெண்களுக்கு எதிரான வன்முறைகளைக் கட்டுப்படுத்துவதற்கான திருத்த நடவடிக்கைகளுக்கு தொடர்ந்து பிரச்சாரம் செய்வதன் மூலமும் அரசுக்கு அழுத்தம் கொடுக்கிறது.
2013 ஆம் ஆண்டில், இந்தியா முழுவதிலும் இருந்து தொடர்ச்சியான தேசிய கருத்தரங்குகள், பட்டறைகள் மற்றும் ஆலோசனைகளை உள்ளடக்கிய நான்கு ஆண்டு கால சர்ச்சைக்குப் பிறகு, இந்த இயக்கம் பெண்களுக்கு எதிரான வன்முறைகளை முடிவுக்குக் கொண்டுவருவதற்கான அதன் போராட்டத்தை பட்டியலிடும் விரிவான வரைவுடன் வந்தது.
2014 ஆம் ஆண்டில், இந்த இயக்கம் இந்தியாவின் அனைத்து மாநில அரசுகளுக்கும் நான்கு புள்ளிகள் கொண்ட சாசனத்தை வெளியிட்டது. அதே ஆண்டில், இது நிர்பயா வாகினியை அறிமுகப்படுத்தியது, இது இந்தியா முழுவதும் பரவியுள்ள 10,000 க்கும் மேற்பட்ட தன்னார்வலர்களை உள்ளடக்கியது, பொதுக் கருத்துக்களைத் திரட்டுவதற்கும், அதன் நான்கு அம்ச கோரிக்கை சாசனத்தை நடைமுறைப்படுத்துவதற்கான தொடர்ச்சியான பிரச்சாரத்தில் ஈடுபடுவதற்கும் இந்த அமைப்பு தொடங்கப்பட்டது.
நான்கு புள்ளி சாசனம்
2014 ஆம் ஆண்டில், மனசி பிரதான் தலைமையிலான மகளிர் தேசிய பிரச்சாரமானது இந்தியாவின் அனைத்து மாநில அரசுகளுக்கும் நான்கு அம்ச கோரிக்கைகளை வெளியிட்டது. இந்த சாசனம் இயக்கத்தின் ஒரு மைல்கல்லாக அமைகிறது. மேலும் பல மாநில அரசாங்கங்கள் பொருத்தமான பெண்களுக்கான சட்டங்களில் திருத்தங்களை செய்ய வழிவகுத்தது.
கோங்வு பேரரசர்
கோங்வு பேரரசர் (21 அக்டோபர் 1328 – 24 சூன் 1398) என்பவர் சீனாவின் மிங் வம்சத்தைத் தோற்றுவித்தவர் ஆவார். இவரே இவ்வம்சத்தின் முதல் பேரரசர் ஆவார். இவரது பெயர் சு யுவான்-ஜாங்.
14-ம் நூற்றாண்டின் மத்தியில், பஞ்சம், கொள்ளை நோய்கள் மற்றும் விவசாயிகளின் கலகங்கள் சீனா முழுவதும் பரவின. சீனாவைக் கைப்பற்றிய படைக்கு சு யுவான்ஜாங் தலைமை தாங்கினார். இதனால் மங்கோலியர்கள் தலைமையிலான யுவான் வம்சம் நிறைவுற்றது. மத்திய ஆசிய ஸ்டெப்பிகளுக்கு மங்கோலியர்கள் பின்வாங்கக் கட்டாயப்படுத்தப்பட்டனர்.
மேலும் படிக்க
பகுப்பு:1328 பிறப்புகள் பகுப்பு:14 ஆம் நூற்றாண்டு சீன மன்னர்கள்
செட்டிமாங்குறிச்சி ஒட்டப்பட்டி மாரியம்மன் கோயில்
செட்டிமாங்குறிச்சி ஒட்டப்பட்டி மாரியம்மன் கோயில் தமிழ்நாட்டில் சேலம் மாவட்டம், செட்டிமாங்குறிச்சி என்னும் ஊரில் அமைந்துள்ள அம்மன் கோயிலாகும்.
வரலாறு
இக்கோயில் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.
கோயில் அமைப்பு
இக்கோயில் முதன்மைத் திருக்கோயில் என்ற வகைப்பாட்டில் இந்து அறநிலையத்துறையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. வழக்கு நிலுவையில் இருப்பதால் நடைமுறை நிருவாகியால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
பூசைகள்
இக்கோயிலில் ஒருகாலப் பூசை நடக்கின்றது. பங்குனி மாதம் 2 நாள் முக்கிய திருவிழாவாக நடைபெறுகிறது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:சேலம் மாவட்டத்திலுள்ள அம்மன் கோயில்கள் பகுப்பு:சரி பார்க்க வேண்டிய தானியக்கக் கோயில் கட்டுரைகள்
அதிசர்
அதிசர் (கிபி 982 - 1054) இந்தியாவின்  வங்காள பௌத்த சமய பிக்கு  ஆவார். வங்காள பாலப் பேரரசில் (தற்கால  வங்காளதேசம், முன்சிகஞ்ச் மாவட்டம்) விக்கிரம்பூரில் பிறந்தவர். பிக்குவாக துறவறம் ஏற்று, நாலந்தா பல்கலைக்கழகத்தில் பௌத்த சாத்திரங்களை பயின்றவர்.
அதிசர் கிபி 11ம் நூற்றாண்டில் மகாயானம் மற்றும் வஜ்ஜிராயன பௌத்த தத்துவங்களை திபெத் முதல் சுமத்திரா வரையிலான அசிய நாடுகளில் பரப்புவதில் முன்னிலை வகித்தவர். திபெத்தில் சர்மா பௌத்த குருகுல மரபை தோற்றுவித்தவர்.
கிபி 1013ல் சிறீவிஜயம் எனப்படும் தற்கால மலேசியா மற்றும் இந்தோனேசியா பகுதிகளில் 12 ஆண்டுகள் தங்கி, பௌத்த சமயத்தை அப்பகுதிகளில் பரப்பியவர். நவீன பௌத்த சமயத்தின் புகழ் பெற்றவராக கருதப்படும் அசிதரின் மாணவரான திரோம்டன் என்பவர் திபெத்தில் கதம் பௌத்த தத்துவத்தை நிறுவியவர் ஆவார்.
நாகார்ச்சுனர், சந்திரகீர்த்தி அசங்கர் மற்றும் வசுபந்து போன்ற பௌத்த அறிஞர்கள் வழியில் வந்தவர் அதிசர். அதிசரின் குருமார்களில் முக்கியமாகக் கருதப்படுபவர் தர்மகீர்த்திசிறீ ஆவார்.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:982 பிறப்புகள் பகுப்பு:1054 இறப்புகள் பகுப்பு:வங்காள மக்கள் பகுப்பு:பௌத்த அறிஞர்கள் பகுப்பு:பௌத்த எழுத்தாளர்கள் பகுப்பு:இந்திய மெய்யியலாளர்கள் பகுப்பு:இந்தியப் பௌத்தர்கள்