cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
உத்தவ கீதை
21வது அத்தியாயம்: குண-தோஷங்களின் வடிவமும், மறைபொருளும்
பொருள் இன்பங்களில் சிக்கித் திணறும் அறிவிலிகள், அக்னியில் ஆஹிதி கொடுக்கும் யாக – யக்ஞங்களில் மனம் மகிழ்ந்து போகிறார்கள். அவர்கள் தற்காலிகமான தேவலோகம், பித்ரு லோகம் அடைகிறார்கள். ஆனால் நிலையான ஆத்ம லோகம் அடைவதில்லை.
வேள்வியில் பசு போன்ற விலங்குகளை பலி இட வேண்டும் என்று கட்டாயமாக விதிக்கப்படவில்லை. இதனுடைய உட்கருத்தை உணராத மூடர்கள் புலன்களை திருப்தி செய்வதற்காக வேள்விகளில் பசு போன்ற விலங்குகளை பலியிட்டு தேவதைகள் – பிதுரர்கள் - பூதங்களைப் பூசிப்பதாக சொல்கிறார்கள்.
இலாபத்திற்கு பேராசைப்படும் வணிகன், மூலதனத்தை இழந்து விடுவது போல், பலனில் பற்றுக் கொண்டவர்கள், வேள்வி முதலியன செய்து, ஆத்மாவையே இழக்கிறார்கள்.
வேதங்களில் கூறப்பட்ட கர்ம – உபாசனை – ஞான காண்டங்களை ஆராய்ந்ததில், ஜீவாத்மாவும் – பரமாத்தாவும் ஒன்றே என்பதுதான். இதனை முனிவர்கள் நேரடியாக கூறாமல் மறைமுகமாக கூறியுள்ளனர். மனம் தூய்மை பெற்று, செயல்களை (கர்மாக்கள்) துறந்த தெள்ளறிவாளர்களுக்கே (ஞானிகளுக்கே) பிரம்மம் புலப்படும். வேத வேதாந்தகளின் மறைபொருள் அறிந்து கொள்வது கடினம். மரபு வழிவந்த வேதாந்திகளிடமிருந்து பிரம்மத்தைப் பற்றிய அறிவை கேட்டறிந்து கொள்ள வேண்டும்.
வேத வடிவாகவும், அமுதமயமாகவும் உள்ள நான், ஹிரண்யகர்பனாகவும் இருக்கிறேன். பிராணனை உபாதியாகக் (ஆதாரமாக) கொண்டு சூக்கும ஓங்கார வடிவிலிருக்கும் அநாஹத சப்தம் மூலமாக அது வெளிப்படுகிறது. சிலந்திப் பூச்சி தன் வாய் மூலமாக வலையைப் பின்னி, பின்னர் அதை தானே உள்ளூக்குள் இழத்துக் கொள்கிறது. அது போன்று ஈசுவரன் தான் படைத்த சீவராசிகள் உட்பட அனைத்து லோகங்களையும் காத்து பின்பு தன்னுள் இழத்துக் கொள்கிறான்.
ஞான காண்டத்தில் (வேதாந்தம்), சீவராசிகளும் உலகங்களும் பரமாத்மாவைக் காட்டிலும் வேறானது அல்ல என்று அனைத்து பொருட்களும், பிரம்மத்தின் மேல் ஏற்றி வைத்து, பின்பு அவைகளை நீக்குகிறது. பிரபஞ்சமே பிரம்ம மயமானது, பிரம்மத்தின் மீது வேற்றுமைகள் கற்பித்து, அவையெல்லாம் மாயை என்று ஒதுக்கி தள்ளிவிட்டு பிரம்மத்திடம் நிலையான அமைதி பெறுகிறது. (மரத்தின் வேரில் உள்ள நீரே மரத்தின் கிளைகளுக்கும் இலைகளுக்கும் பரவுதைப் போல், ஓங்காரப் பொருளாகிய பரப்பிரம்ம்மே, அந்த நாதத்திலிருந்து வெளிப்பட்டு எல்லையில்லாமல் விரிந்த வேதத்தின் உட்பொருள் என்பது கருத்து).
22வது அத்தியாயம்: தத்துவங்களின் எண்ணிக்கை மற்றும் புருஷன் - பிரகிருதி - விவேகம்
தத்துவங்களின் எண்ணிக்கை பலவாறாக கூறப்பட்டிருந்தாலும், 3+9+11+5=28 என இருபத்தி எட்டு தத்துவங்கள் என்பதே சரியாகும்.
சத்துவ குணம், இராட்சத குணம், தாமச குணம் எனும் முக்குணங்கள் சேர்ந்த மூன்று தத்துவங்கள்.
புருஷன், பிரகிருதி, மஹத் தத்துவம், அகங்காரம், ஆகாயம், தேஜஸ், நீர், பூமி எனும்                                     ஒன்பது தத்துவங்கள்.
ஐந்து ஞானேந்திரியங்களான, காது, தோல், கண், மூக்கு, நாக்கு, எனும் ஐந்துடன், ஐந்து கர்மேந்திரியங்களான, வாக்கு, கை, கால், மலத்துவாரம், சிறுநீர் குழாய் எனும் ஐந்து  கர்மேந்திரியங்கள், இவற்றுடன் ’மனம்’ (மனதை ஞானேந்திரியமாகவும் அல்லது கர்மேந்திரியமாகவும் கொள்ளலாம்) சேர்த்தால் பதினொரு  தத்துவங்கள்.
சப்தம் (கேட்கும் சக்தி), ஸ்பர்சம் (தொடு உணர்வு), ரூபம் (பார்க்கும் திறன்), இரஸம் (சுவைக்கும் உணர்வு), கந்தம் (வாச்னை அறியும் சக்தி) எனும் ஞானேந்திரியங்களின் ஐந்து விசேஷ சேர்க்கைக் சேர்த்தால் ஐந்து தத்துவங்கள
உத்தவரே, பிரகிருதி - புருஷன் (சீவன் – ஆத்மா) ஆகிய இரண்டும் முற்றிலும் மாறுபட்டவர்களே. பிரகிருதியின் காரியமாக உலகில் பிறப்பு – இறப்பு; மற்றும் வளர்ச்சி – தேய்வு – அழிவு முதலிய மாற்றங்கள் ஏற்பட்டுக் கொண்டேயிருக்கின்றன. இவைகள் குணங்களின் சேர்க்கையால் ஏற்பட்டதே. மாயை மூவகையானது. அது, தனது சத்வ-இரஜோ-தமோ எனும் முக்குணங்களைக் கொண்டு பலவித பேத புத்திகளான படைப்புக்களை மூன்று பகுதிகளாக – அத்யாத்மம், அதிதைவம், அதிபூதம் எனப் பிரித்துள்ளனர்.
உதாரணமாக கண் எனும் புலன் – அத்யாத்மம், அதனுடைய பார்க்கும் செயல் என்பது அதிபூதம், நேத்திரகோளத்திலிருக்கும் சூரியதேவனின் அம்சம் அதிதைவம். இம்மூன்றும் ஒன்றை ஒன்று சார்ந்து செயல்படுவது என்று உறுதியாகிறது.
பிரகிருதியிலிருந்து (பிரதானம் என்ற தத்துவத்திலிருந்து) மஹத் தத்துவம் தோன்றுகிறது. மகத் தத்துவத்திலிருந்து அகங்காரம் தோன்றுகிறது. அதனால், அகங்காரமும் பிரகிருதியின் ஒரு விகாரமாகிறது. அகங்காரம் – வைகாரிகம், தாமசம், ஐந்திரியம், (சாத்விக-தாமச-ராஜசம்) என மூவகை குணமாக இருந்து மோகத்துக்கும், படைப்பின் பல்வகைக்கும் காரணமாகிறது.
ஆத்மா ஞான வடிவானது. நிர்குணமானது. சத்தியமானது. அழிவற்றது. மனிதர்களின் மனம் என்பது, கர்ம – சம்ஸ்காரங்களின் ஒரு தொகுப்பு. சம்ஸ்காரங்களுக்கு ஏற்றபடி போகங்களை அனுபவிப்பதற்காக அதனுடன் இந்திரியங்கள் ஒட்டிக்கொண்டுள்ளது. இதற்கு ’லிங்க சரீரம்’ என்பர். அதுதான், நாம் செய்யும் நற்செயல்கள், தீயசெயல்களுக்கு ஏற்ப ஓர் உடலிருந்து இன்னோர் உடலுக்கும், ஓர் உலகத்திலிருந்து இன்னோர் உலகத்திற்கும் போய் வந்து கொண்டிருக்கிறது. ஆத்மா இந்த் லிங்க சரீரத்திலிருந்து வேறானது. அது போவதும் இல்லை, வருவதும் இல்லை. ஆனால் லிங்க சரீரத்தையே தானாக எண்ணி, அதில் அகங்காரத்தை அடையும்போது, அதுவும் போய் – வந்து கொண்டிருப்பதாக தோற்றம் அளிக்கிறது.
சீவன் தான் செய்த கர்மங்களுக்கு ஏற்ப கிடைத்த உடலில் மிகவும் பற்று ஏற்பட்டு விடுகிறது. தன்னுடைய முந்தைய உடலின் நினைவு கூட இருப்பதில்லை. எதோ காரணத்தால், முற்றிலுமாக உடலை மறந்து விடுவது தான் மரணம் என்ப்படுகிறது. (உடல் அழிந்தாலும், அதன் ஆத்மா அழிவதில்லை என்பது கருத்து)
உடலுக்கு ஒன்பது நிலைகள் - கர்ப்பதானம், கர்ப்பத்தின் வளர்ச்சி, பிறப்பு, குழந்தைப் பருவம், வாலிப பருவம், யெளவனம், நடு வயது, வயோதிகம், மரணம்.
கர்மவினைப்படி சீவன் வாழ்க்கைச் சக்கரத்தில் சுழல்கிறான். அப்போது சீவனுக்கு, சத்வகுணம் அதிகமாக இருந்தால் முனிவர்களாகவும், ராஜச குணம் அதிகமாக இருப்பின் மனிதர்களாகவும், அசுரர்களாகவும். தாமச குணம் அதிகமாக இருப்பின் பூதங்களாகவும், விலங்கினங்களாகவும் பிறக்கிறான்.
எவ்வளவு கொடுத்தாலும் திருப்தி அடையாத புலன்களைக் கொண்டு, பொருட்களில் இன்பம் துய்க்காதீர்கள். ஆத்மா பற்றிய அக்ஞானத்திலிருந்து தோன்றும் உலகப்பொருட்களின் பேதங்கள், வெறும் மனப்பிரமை என்று அறிந்து கொள்ள வேண்டும்.
23வது அத்தியாயம்: பொறுமை குணம் படைத்த அந்தணர் கதை
'மிகுந்த மான-அவமானத்திற்கும், துயரங்களுக்கும் உள்ளான மனிதனால் மனதை அமைதியாக வைத்துக்கொள்ளமுடியுமா? என்று கேட்ட உத்தவருக்கு, பகவான் ஸ்ரீகிருஷ்ணர் முடியும் என்கிறார். அதற்கு ஒரு கதையும் சொல்கிறார்.
அவந்தி நாட்டில் ஒரு அந்தணர் இருந்தார். விவசாயம், வாணிபம் செய்து செல்வச் செழிப்புடன் இருந்தாலும் ஈகை குணம் இல்லாத பேராசையும் கோபக்குணமும் உடையவன். தர்மம் செய்து புண்ணியம் ஈட்டாத காரணத்தால் பஞ்சமகா யக்ஞ தேவதைகள் அவனிடம் கோபம் கொண்டதால், அவனுடைய செல்வங்கள் அனைத்தும் வற்றச் செய்தது.
செல்வங்கள் அனைத்தும் இழந்த அவனுக்கு வாழ்க்கையில் வெறுப்பும், திடமான வைராக்கியம் தோன்றின. பின்பு துறவற வாழ்க்கை மேற்கொண்டார். மனம், புலன்கள், பிராணன் முதலியவைகளை தன்னுள் வசப்படுத்தி, பிச்சை எடுத்து உலகத்தை சுற்றி வந்தார். பின்பு முதுமைக் காலத்தில், தீயவர்கள் அவரை கேவலப்படுத்தியும் அவமானப்படுத்தியும் வந்தாலும், அவர் தமது தர்மத்தில் உறுதியாக இருந்தார்.
24வது அத்தியாயம்: சாங்கிய யோகம்
கபில முனிவர் ஆக்கிய சாங்கிய யோகத்தின் சிறப்புக்களை பகவான், உத்தவருக்கு விளக்குகிறர்.
26வது அத்தியாயம்: புரூரவசின் வைராக்கியம்
உத்தவரே, என்னை அடைவதற்கான முக்கிய சாதனமான மனித உடலை அடைந்தவன், என்னிடம் உண்மையான பக்தி செலுத்தினால், அவனுடைய அந்தக்கரணத்திலுள்ள பரமானந்த சொரூபியான என்னை அடைந்து விடுவான். பெரும் புகழ் படைத்த மன்னன் பூரூரவசை, ஊர்வசி பிரிந்து சென்றதால் மனம் கலங்கிப் போனான்.
பின்னர், சோகம் குறைந்தவுடன் மனதில் வைராக்கியம் ஏற்பட்டது. மாபெரும் மன்ன்னாக இருந்த நான் ஒரு பெண்ணின் வலையில் வீழ்ந்து அவள் கைப்பாவை ஆகினேன். ஊர்வசி என்னிடம் வேத வாக்கியங்கள் மேற்கோள்களாக கூறியும், அவள் நற்போதனைகள் என் மனதில் பதியவில்லை. பாம்பை கயிற்றாக எண்ணியது எனது குற்றம் தானே. விவேகியாக இருப்பவர்கள், தீயவர் சேர்க்கையை விட்டுவிடவேண்டும். சாதுக்களை அண்டி, சேவை செய்து கொண்டு இருப்பவனுக்கு கர்மத்தளை என்ற அக்ஞான இருள் நீங்கி விடுகிறது. துயரக்கடலில் மூழ்கித் தத்தளிப்பவர்களுக்கு பிரம்மத்தை அறிந்த சித்தர்களான ஞானிகள், உறுதியான படகு போன்றவர்கள்.
ஆத்ம ஞானம் ஏற்பட்டவுடன் மன்னர் புரூரவஸ் என்ற இளநந்தன் உலகத்திடம் பற்று நீங்கிற்று. அவனுடைய பந்த-பாசங்கள் எல்லாம் அழிந்தன. அவர் ஆத்ம ஞானியாக பற்று-பாசமில்லாமல் மண்ணுலகில் சுற்றித் திரிந்தார்.
27வது அத்தியாயம்: கிரியா யோக விளக்கம்
பகவான் ஸ்ரீகிருஷ்ணர், கிரியா யோகத்தின் வழிபாட்டு முறைகளை, உத்தவர் கேட்டுக் கொண்டபடி விளக்குகிறார். என்னை வழிபடுவதற்கு வைதிகம், தாந்திரிகம், மிச்ரம் (கலவை) எனும் மூன்று முறைகளில் ஒன்றை தேர்ந்தெடுக்கலாம்.
எனது உருவத்தை எட்டு வகையான பொருட்களில் செய்து வழிபடலாம்- கல், மரம், உலோகம், சந்தனம், சித்திரம், மண், இரத்தினம். (சந்தனக் குழம்பினால் வரி வடிவம் எழுதியும், மனத்தால் தியானித்தும் மூர்த்தியை கல்பிக்கலாம்) சூரியனில் தெய்வ வடிவத்தை தியானித்து வழிபடுவதால், அர்க்கயம் (தீர்த்தம்) அளித்தலும், உபஸ்தானமும் முக்கியம். தண்ணீரில் தெய்வத்தை உபாசிப்பதனால், தர்ப்பணம் முதலியவற்றால் செய்ய வேண்டும். ஒரு பக்தன், மிகுந்த பக்தியுடன், சாதாரணத் தண்ணீரையே அர்ப்பணம் செய்தாலும் அதை நான் அன்புடன் ஏற்றுக் கொள்கிறேன். என்னில் பக்தி உடையவன் சந்தனம், பூ, நறுமணப்புகை, தீபம் முதலியவற்றால் பூசித்தாலேயே நான் திருப்தி அடைவேன்.
சுதர்சன சக்கரம், பாஞ்சஜன்யம் (சங்கு), கௌமோதகீ எனும் கதாயுதம், கட்கம், (வாள்), பாணம் (அம்பு), சாரங்கம் எனும் வில், கலப்பை, முசலம், என்ற எட்டு ஆயுதங்களையும் எட்டு திக்கிலும் பூசிக்க வேண்டும். கௌஸ்துபமணி, வைஜயந்தி மாலை, ஸ்ரீவத்சம் என்ற மரு ஆகியவற்றை, மார்பில் பூசிக்க வேண்டும். நந்தன், சுநந்தன், பிரசண்டன், சண்டன், மகாபலன், பலன், குமுதன், குமுதேக்ஷ்ணன் ஆகிய பார்வசதர்களை எட்டு திக்குகளிலும், கருடனை எதிரிலும், துர்கை, விநாயகர், வியாசர், விஸ்வக்சேனர் முதலியோரை நான்கு கோணங்களிலும், குருவை இடது பக்கத்திலும், இந்திரன் முதலிய திக்பாலகர்களை அவரவர்க்குரிய திக்குகளிலும் நிலைநிறுத்தி, புரோச்சனம், அர்க்கயம், முதலிய செய்து பூசிக்க வேண்டும்.
பின் தோத்திரப் பாக்களால் தோத்தரித்து, பகவானே, எனக்கு அருள் புரிய வேண்டும்; என்னிடன் பிரசன்னமாயிருக்க வேண்டும். என்று பிரார்த்தனை செய்து, உடல் முழுவதும் தரையில் தோயும்படி விழுந்து சாஷ்டாங்கமாக வணங்க வேண்டும்.
பலனில் பற்றில்லாமல், கிரியா யோகத்தினால் என்னை பூசிப்பவன், பக்தியோகத்தை அடைந்து, நிறைவாக என்னையே அடைகிறான்.
28வது அத்தியாயம்: பரமார்த்த நிரூபணம் (ஞானயோகச் சுருக்கம்)
உலக விவகார நோக்கில், படைப்பில், புருஷன், பிரகிருதி-பார்ப்பவன், பார்க்கப்படும் பொருள் என்ற வேற்றுமை தோண்றுகிறது. ஆனால் அந்தராத்மாவில் (உள்மனதில்) பார்க்கும் போது இப்படிப்பட்ட வேற்றுமைகள் கிடையாது. எல்லாம் பரமாத்ம வடிவமே. அதனால், ஒருவனின் சுபாவத்தையும், அதை ஒட்டிப் போகும் நடவடிககைகளையும் பார்த்து யாரையும் இகழவோ, புகழவோ கூடாது. பிறரின் இயல்புகளையும், செயல்களையும் விமர்சனம் செய்ப்வன் ஞானநிஷ்டையிலிருந்து நழுவி விடுகிறான்.
ஆத்மவின் தன்மை:- இவ்வுலகில் பார்க்கப்படும் பொருள்கள், பார்வைக்கு அகப்படாத பொருள்கள் ஆகிய எல்லாமே, பரமாத்மாதான். அவரே உலகத்தை படைக்கிறார், உலகமாகவும் ஆகிறார். உலகத்தைக் காப்பாற்றுகிறார், காப்பற்றப்படுபவராகவும் இருக்கிறார், அவரே உலகத்தை அழிக்கிறார், அழிக்கப்படும் பொருளாகவும் இருக்கிறார். (செய்பவரும், செய்யப்படும் பொருளும் அவரே; ஆத்மாவன்றி வேறோன்றில்லை. விவகார நோக்கில் பார்க்கையில் ஆத்மா, இவ்வுலகிலிருந்து வேறுபட்டது. ஆனால் ஆன்மநோக்கில் பார்த்தால் அதைத் தவிர வேறு பொருளே இல்லை.
ஆத்மதத்துவத்தை வாயால் சொல்ல இயலாது (அனிர்வசநீயம்). படைப்பு-நடப்பு-துடைப்பு அல்லது அத்யாத்மம்-அதிதைவம்-அதிபூதம் என்று ஆத்மாவில் கற்பிக்கப்பட்டுள்ள நிலைகள் ஆதாரமற்றவை. இவைகள் இல்லை என்றாலும் இருப்பன போல் தோற்றமளிக்கிறது. இவை சாத்வீகம்-ராஜசம்-தாமஸ குணங்களால் தோண்றுவன. காண்பவன் - காட்சி - காணப்படும் பொருள் என்று மாயையின் மூன்று வகையான விளையாட்டுகள் இது.
இந்த உலகம் தோற்றம் - அழிவு உடையதாக இருப்பதால், அநித்தியம் - அசத்தியம் என்பதை, பிரத்யக்ஷயம் - அனுமானம் - வேதாந்த சாத்திரங்கள், ஆப்த வாக்யம், சுய அனுபவம் மற்றும் குரு உபதேசம் எனும் பிரமாணங்களால் (கருவிகளால்) உறுதியாகிறது. எனவே உலகம் அநித்தியம் (நிலையற்றது), அசத்தியம் (பொய்யானது) என்பதை உணர்ந்து, எதனுடன் ஒட்டுதல் இன்றி வாழவேண்டும். (சங்கத்தில் நிஷ்சங்கமாக வாழவேண்டும்).
சோகம், மகிழ்ச்சி, அச்சம், கோபம், லோபம், மோகம், வேட்கை, பிறப்பு-இறப்பு இவையெல்லாம் அகங்காரத்துக்கே அன்றி, ஆத்மாவுக்கு அல்ல.(சான்றாக, அகங்காரமில்லாத ஆழ்ந்த உறக்கத்தில், துயரங்கள்-குழப்பங்கள் ஏற்படுவதில்லை. சுக-துக்கங்கள் ஆத்மா சம்பந்தப்பட்டதாக இருந்தால், உறக்கத்திலும் அவை ஏற்பட வேண்டும். எனவே அவைகள் இந்த உடலின் தர்மங்கள் தவிர ஆத்மாவுடையதல்ல).
உடல், ஞான கர்ம உறுப்புகள், பிராணன், மனம் ஆகியவற்றால் நிலைபெற்றுள்ள ஆத்மா, இவைகளில் பற்று கொண்டு, ’இவைகளே நான்’ என்று கருதும் போது, ஜீவாத்மா  என்று அழைக்கப்படுகிறது. அதிநுட்பமான ஆத்மாவின் மூர்த்திதான் - குண கர்மங்களான லிங்க சரீரம், அல்லது சூத்ராத்மா, அல்லது மஹத் தத்துவம் என்பர். அவன் காலரூபியான பரமேசுவரனுக்கு அடங்கி சம்சாரச் சக்கரத்தில் சுழல்கிறான்.
விவேகியானவன், நல்ல குருவை அணுகி ஞானோபதேசம் பெறவேண்டும். மிகவும் கூர்மையாக தீட்டப்பட்ட ஞானம் எனும் வாளைக் கொண்டு அஞ்ஞானம் எனும் அகங்காரத்தை ஆணி வேருடன் வெட்டித்தள்ளி ஏகாத்மபாவம் எனும் உண்மை அடைந்தவன் உலகில் இரண்டற்றவனாக சுற்றித் திரியலாம். அந்த நிலையில் அவனிடம் எவ்வித பற்று-வெறுப்பு இருப்பதில்லை.
எது ஞானம்:- எது இந்த உலகத்திற்கு காரணமாக இருக்கிறதோ, எதனால் இந்த உலகம், பிரகாசிக்கிறதோ, அந்த பிரம்ம வடிவாகவே உலகம் உள்ளதோ; உலகம், பிரம்மத்திலிருந்து வேறானதல்ல - என்ற முடிவு, பல்வேறு சாத்திரங்களால் நிலை நிறுத்தப்படுகிறது. இதுவே ஞானம்.
தங்கத்தால் வளையல், கடுக்கன், மோதிரம் போன்ற நகைகள் செய்யப்படுகிறது. ஆபரணமாக ஆவதற்கு முன்னும், அவை உருக்கப்பட்டு ஆபரணத்தின் தன்மையை இழந்துவிட்ட போதும், தங்கம்தான், இடைப்பட்ட காலத்தில், பெயரும், உருவமும் பலவாக கூறப்படுகிறது. அது போல, உலகத் தொடக்கம் - நடு - முடிவு எல்லாம் இறைவனே.
பிரம்ம தத்துவம் :- மனதிற்கு விழிப்பு நிலை - கனவுநிலை - உறக்கநிலை உள்ளது. இந்த மூன்று நிலைகளுக்கும் முறையே சத்வம் - ரஜஸ் - தமஸ் என்பன காரணங்களாகும்; மேலும் அத்யாத்மம் (புலன்கள்), அதிபூதம் (மண், முதலிய பஞ்சபூதங்கள்), அதிதைவம் (கர்த்தா எனும் செயல் செய்பவன்) என்று மூன்று வகையான வேறுபாடுகள் உள்ளன. மும்மூன்றாக இருப்பனவெல்லாம் எவருடைய இருப்பில் உண்மை போல் காட்சியளிக்கின்றனவோ, சமாதி நிலையில் மூவகை வேறுபாடுகள் இல்லாத போதும் எது எப்போதும் இருந்து கொண்டு இருக்கிறதோ, அந்த நான்காவது தத்துவம் - பிரம்ம தத்துவம் - அதுவே சத்தியம்.
படைப்புக்கு முன் எது இருக்கவில்லையோ, பிரளயத்துக்குப் பின் எது இருக்கப் போவதில்லையோ, அது, அந்த இடைப்பட்ட காலத்திலும் இல்லை - என்றே கருதவேண்டும். ‘ உலகம் இருக்கிறது’ என்பது வெறும் கற்பனையே. ஒரு பொருள் எதனால் ஆக்கப்படுகிறதோ, எதனால் பிரகாசிக்கப்படுகிறதோ, அதுவே - அந்த காரணப் பொருளே - இதன் உண்மையான வடிவம் என்பது உறுதியான உண்மை. இதுவே முடிவான முடிவாகும்.
பற்பல மாறுதல்களை அடையும் இப்பிரபஞ்சம், உண்மையில் இல்லாத போதிலும், இருப்பதாகத் தோற்றமளிக்கிறது. இது சுயம்பிரகாசமான பிரம்மமே ஆனதால், புலன்கள், விஷயங்கள், மனம், பஞ்சபூதங்கள் என பல்வகை நாம-ரூபங்கள் உண்டோ, அவை அத்தனையிலும் பிரம்மமே விளங்குகிறது.
பிரம்ம ஞானத்தை அடைவதற்கான சாதனங்கள் - வேதாந்த சாத்திரங்களை மரபு வழியாக வந்த குருவின் மூலம் கேட்டல், (சிரவணம்) கேட்டதில் சந்தேகங்களை நீக்கிக்கொள்ளுதல் (மனனம்), கேட்டதை மனதில் அசைபோடுதல், அடைந்த ஞானத்தில் நிலை பெறுதல், முதலிய சாதனங்கள் வழியாக ஆத்ம ஞானம் எனும் பிரம்ம ஞானத்தை அறிந்து கொள்ளமுடியும். ஆத்ம ஞானம் பெற்ற குருவின் மூலம் ஆத்மவிசாரம் செய்து பழகி, உடல் போன்ற அனாத்மா, ஆத்மாவிற்கு புறம்பாக பொருட்களைப் பற்றிய சந்தேகங்களை நீக்கிவிட வேண்டும். பின்னர் ஆனந்தமேயான ஆத்மாவில் மூழ்கி, பொருட்களில் பற்று இல்லாதவனாக ஆகிவிட வேண்டும்.
இது போன்ற அனாத்மா பொருட்களை எவ்வாறு ஒதுக்குவது எனில், இந்த உடல், உணவின் மாற்று உருவம் என்பதால் அது ஆத்மா இல்லை; புலன்கள், அவைகளின் அதிஷ்டான தேவதைகளான பிராணன், வாயு, நீர், அக்னி, மனம் ஆகிய எதுவும் ஆத்மா அல்ல. ஏன் எனில், இவைகளும் உடலைப் போல உணவின் மூலம் உண்டாகிறது. புத்தி, சித்தம், அகங்காரம், ஆகாயம், மண், சப்தம் முதலிய புலனுகர் விஷயங்கள் மற்றும் மூன்று குணங்களின் சாம்ய அவஸ்தையான பிரகிருதியும் ஆத்மா அல்ல. (ஆத்மாவிற்கு புறம்பான இந்த அனாத்மா வஸ்துகளை நேதி - நேதி (இதுவல்ல, இதுவல்ல) என்று ஒதுக்கிவிட்டு, ஆத்மா ஒன்று மட்டுமே சத்தியம் (உண்மை) என்று உறுதி கொள்ள வேண்டும்).
ஆத்ம ஞானம் எனும் பிரம்ம ஞானத்தை அடைந்தவன், உலகாயத சுக-துக்கங்கள் பாதிப்பதில்லை. சுகம் வரும் போது அவன் மகிழ்வதில்லை. துயரம் வரும் போது வருந்துவதில்லை. ஆத்மானந்தத்தில் மூழ்கியிருப்பவனுக்கு, உலக விசயங்களினால் உண்டாகும் சுக-துக்கங்களால் பாதிக்கப்படுவதில்லை.
ஆகாயத்தை, வாயுவால் உலர்த்தப்படுவதில்லை; நெருப்பினால் எரிக்க முடியாது; நீரினால் ஈரப்படுத்த முடியாது; பூமி தனது புழுதியால் மாசுபடுத்த இயலாது; காலங்களின் தன்மைகளான வெப்பம்-குளிர் ஆகியவாற்றால் பாதிக்கப்படுவதில்லை. காரணம், இந்தத் தன்மைகள் எல்லாம் சில நேரங்களில் மட்டுமே இருப்பவை. ஆனால் ஆகாயாமோ, இவைகள் எல்லாவற்றிக்கும் ஆதாரமாக இருப்பது. அதுபோலவே, சத்வ-ரஜஸ்-தமஸ் எனும் முக்குணங்களின் செயல்களும் கர்மாவும், அழிவில்லாத ஆத்மாவை தொடக்கூட முடியாது. ஆத்மா இவைகளுக்குக்கெல்லாம் அப்பாற்பட்டது. ஆனால் இவைகளில் அகங்காரம் கொண்டிருப்பவன் (இவைகள்தான் நான் என்று எண்ணிக் கொண்டிருப்பவன்) துயரக்கடலில் சிக்கித் திரிகிறான்.
பகவானிடம் பக்தி செலுத்துவதால் மட்டுமே, மனதின் தோஷமாகிய ரஜோகுணத்தைப் போக்கிக் கொள்ளும் வரை மாயையின் காரியமான குணங்களுடன் சம்பந்தத்தை தவிர்க்க வேண்டும்.
நன்கு ஆத்மக்ஞானத்தை அடையாதவனுக்கு மனதில் ஏற்பட்டுள்ள கர்மவாசனை-கர்ம பதிவுகள் அடிக்கடி தலைதூக்கி, அஞ்ஞானம் தலைதூக்கச் செய்து, யோகப்பிரஷ்டனாக்கிவிடும் (ஆத்மவித்தையை அடையாமல் ஒதுக்கி வைக்கப்படுவர்).
ஞானப்பயிற்சி செய்து முன்னேறும் யோகிகளை, உறவினர்கள், நண்பர்கள் பந்தபாசத்தையோ அல்லது கவலையோ ஏற்படுத்தி விடுவார்கள். அதனால் அவர்கள் தன் நிலையில் இருந்து வழுக்கி விழுந்து விடுவார்கள். அப்படிபட்டவர்கள் அடுத்த பிறவியில், முன் பிறப்பில் விட்ட இடத்திலிருந்து ஞானயோகப் பயிற்சியை தொடங்குவார்கள். கர்மாக்களில் பற்று வைக்க மாட்டார்கள்.
ஞான யோகத்தை அடைந்து பண்டிதனாக விளங்குபவன், உலகத்தில் வாழ்ந்து கொண்டே கர்மவினைப்படி செயலாற்றிக் கொண்டிருந்தாலும், மகிழ்ச்சி-வருத்தம் முதலிய மன மாற்ற்ங்களை அடைவதில்லை. ஆத்மாவில் அறிவை நிலைநிறுத்திய ஞானி, இந்த உடல் செயல்படுகிறது என்பதையே அறிய மாட்டான்.
உடலிலும் உலகிலும் தான் மாற்றங்கள் தொடர்ந்து நடைபெற்றுக் கொண்டிருக்கிறது, ஆனால் ஆத்மா எப்போதும் ஒரேவிதமாக மாற்றமின்றி உள்ளது என்ற உண்மையை ஞானி அறிந்து கொள்கிறான்.
பகவானின் சாக்ஷாத்காரம் (உணர்வு) ஏற்பட்டதும், மனிதனின் மனதை மூடியிருந்த அக்ஞானம் விலகி, ஆத்ம சொரூபமாகி விடுகிறான்.
ஆத்மா, அது நம்மால் அடையப்பட்ட பொருள்; சுயம்பிரகாசமானது; பிறப்பில்லாதது; அளவிடமுடியாதது; எல்லா அனுபூதிகளும் அதிலே நிகழ்கிறது; எல்லா விபூதிகளையும் (பெருமைகளையும்) தன்னுள் கொண்டது; தனக்குச் சமமான இரண்டாவது வஸ்து (பொருள்) இல்லாத தனிப்பொருள்; மனம்-வாக்குகளுக்கு எட்டாதது; நிர்குணமானது; அருவமானது; வடிவம் அற்றது; குணதோசங்களை கடந்தது.
இரண்டாவதற்ற அகண்ட ஆத்ம தத்துவத்தில், அறியாமை காரணமாக வேற்றுமை காண்பது, மனதின் மயக்கமே. சீவன், பிரகிருதியின் தொடர்பால் அகங்காரமடைந்து பேதத்தைக் கற்பிக்கிறது. மனமயக்கத்துக்கும், அக்ஞானத்துகும் தனித்துவமான இருப்பு இல்லை. வித்தியாசங்கள் காணப்படுகிறது எனில் அது ஆத்மாவை அதிஷ்டானமாகக் கொண்டுதான் காணப்படுகிறது.
29வது அத்தியாயம்: பாகவத தர்ம நிருபணம், உத்தவர் பத்ரிகாசிரமம் புறப்படுதல்
அதிக -முயற்சி இல்லாமல் பரமபதத்தை அடையும் எளிய வழியை கூறுங்கள் என்று உத்தவர், ஸ்ரீகிருஷ்ணரிடம் கேட்டார். அதற்கு பகவான் உபதேசிதார், எந்த செயல் செய்தாலும் அதை என்னுடைய பிரீதிக்காக செய்யவேண்டும்: மனதை என்னிடமே செலுத்தி, என் தர்மத்திலே லயித்து என்னிடம் அனன்ய பக்தி செலுத்த வேண்டும்.
எல்லா சீவராசிகளிடத்தில் நானே இருப்பதாகப் பாவனை செய்து கொண்டு இருப்பவனுக்கு, விரோதம்-பொறாமை-பொருட்படுத்தாமை, அகங்காரம் முதலியன விலகிப் போகிறது. எல்லாவற்றையும் ஈசுவர வடிவாக பார்ப்பவனுக்கு, அனைத்தும் பிரம்ம ஞானம் ஏற்பட்டவுடன், எல்லா அறியாமைகளில் விலகி, என்னை சாட்ச்சாத்தாகப் பார்த்து, பிரபஞ்சப் பார்வையை நீக்கி, மேலான அமைதியை அடைகிறான். மனம்-மொழி-மெய்களால் என்னைப் பார்ப்பதே, என்னை அடைவதற்கான சாதனங்களுக்குள் மேலானது.
மனிதன் எல்லாக் கர்மங்களையும் எனக்கே அர்ப்பணம் செய்து விட்டு, என்னையே சரண் அடைந்து, எல்லாச் செயல்களையும் என் பொருட்டாக எவன் செய்கிறானோ, அவனுக்கு உதவ வேண்டும் என்ற பலமான ஆசை என்னுள் எழுகிறது. இப்படிப்பட்ட பக்தன் அமரத்தன்மை அடைந்து, என் வடிவமாகவே ஆகிவிடுகிறான்.
உத்தவரே! எனது ஆசிரமம் பத்ரியில் அருகில் உள்ளது. அங்கு செல்ல கட்டளையிட்டார். பகவான் கூறியபடி உத்தவர், பதரிகாசிரமத்தில் தவ வாழ்க்கையை மேற்கொண்டு, வாழ்நாள் முடிவில் வைகுண்டம் ஏகி பகவானை அடைந்தார்.
30வது அத்தியாயம்: யது குலத்தை அழித்தல்
யது குலத்தவர்களின் அழிவுக்கு முனிவர்களின் சாபம் இன்னும் ஏழு நாட்களில் நிகழவிருப்பதை அறிந்த பகவான் ஸ்ரீகிருஷ்ணர், துவாரகையிலிருந்து பெண்டிர், சிறுவர்-சிறுமியர், முதியவர்களை சங்கத்துவாரம் என்ற இடத்திற்கு அனுப்பிவிட்டு, மற்ற யாதவர்களை, ஓடங்களில் பயணித்து கடலைக் கடந்து பின் ரதங்களில் ஏறி பிரபாச பட்டினம் எனும் கடற்கரை நகருக்கு செல்ல உத்தரவிட்டார்.
சாத்தியகி மற்றும் கிருதவர்மன் தலைமையில் பிரபாச பட்டினத்திற்கு சென்ற யாதவர்கள், அறிவை அழிக்கும் போதையைத் தரும் மைரேயம் என்ற மதுவை அளவுக்கு மீறி பருகியதன் விளைவாக மதி மயங்கி, கர்வம் மேலோங்கிய தாசர்ஹர்கள், விருஷ்ணிகள், விசர்ஜனர்கள், மாதுரர்கள், சூரசேனர்கள், போஜர்கள் மற்றும் குந்திகள் ஆகிய யது குலத்தவர்கள் தங்களுக்கிடையே இருந்த உறவை மறந்து ஒருவரையொருவர், இரும்புத் தடி போன்று வளர்ந்திருந்த வச்சிராயுதத்திற்கு  நிகரான கோரைப்புற்களால் தாக்கிக் கொண்டு, முனிவர்களின் சாபத்தாலும், கிருஷ்ணனுடைய மாயையாலும், அகம்பாவம் நிறைந்த யது குலத்தவர்கள் முற்றிலும் அழிந்தனர். பூமிக்கு சுமையாக மிச்சம் மீதி இருந்த யாதவர்களின் அழிவை கண்ட கிருஷ்ணர் மனநிறைவடைந்தார்.
பலராமன், கடற்கரையில் அமர்ந்தபடி பரமாத்மாவைத் தியானித்து, தன்னுடைய ஆத்மாவை தன்னிலேயே நிலைப்படுத்தி மனித உடலை துறந்தார்.
ஸ்ரீகிருஷ்ணன் காலில் அம்படிபட்டு, உயிர் நீக்கும் தருவாயில், தனது தேரோட்டியான தாருகன்   என்பவனை அழைத்து, பிரபாச நகர் கடற்கரையில் யாதவர்கள் மது மயக்கத்தில் ஒருவரையொருவர் தாக்கிக்கொண்டு மடிந்ததையும், பலராமனும், நானும் வைகுந்தம் செல்ல இருப்பதையும், துவாரகை நகர் கடலில் மூழ்கப் போவதையும், துவாரகையில் மீதம் உள்ள யாதவர்கள் துவாரகையை விட்டு நீங்கி அருச்சுனனுடன் இந்திரப்பிரஸ்தம் நகருக்கு  சென்று விடுங்கள் என துவாரகையில் உள்ளவர்களிடம் கூறிவிடு என்றார். அவ்வாறே துவாரகையில் மீதமிருந்த யாதவர்கள் இந்திரப்பிரஸ்தம் சென்றனர்.
31வதுஅத்தியாயம்: பகவான் வைகுந்தத்திற்கு எழுந்தருளல்
பிரம்மா-பார்வதி-சிவன்-இந்திரன், முதலான தேவர்கள், சப்தரிஷிகள், பிரஜாபதிகள், பித்ருக்கள், சித்தர்கள், கந்தர்வர்கள்-வித்தியாதரர்கள்-நாகர்கள்-சாரணர்கள் - யட்சர்கள்- யட்சினிகள் கின்னரர்கள்- கிம்புருசர்கள்-அப்சரசுகள்- வேதியர்கள் ஆகியோர் பகவான் ஸ்ரீகிருஷ்ணர் வைகுந்தத்திற்கு எழுந்தருளுவதை காணும் பேராவலுடன் குவிந்து, பக்தியுடன் பகவான் மீது பூமாரி பொழிந்து மகிழ்ந்தனர். பகவான் தன் திருமேனியுடன் வைகுந்தம் எழுந்தருளினார்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:இந்து சமய நூல்கள் பகுப்பு:இந்துத் தத்துவங்கள் பகுப்பு:இந்திய மெய்யியல் பகுப்பு:சமசுகிருத நூல்கள் பகுப்பு:வைணவ சமயம் பகுப்பு:இந்து சமயம் பகுப்பு:சமசுகிருத இலக்கியம் பகுப்பு:பண்டைய நூல்கள் கிழக்கின் புனித நூல்கள்
செப்டம்பர் 2012
செப்டம்பர் 2012 (September 2012), ஒரு சனிக்கிழமை ஆரம்பித்து 30 நாட்களின் பின்னர் ஒரு ஞாயிற்றுக்கிழமை முடிவடைந்தது. தமிழ் நாட்காட்டியின் படி புரட்டாசி மாதம் 2012 செப்டம்பர் 17 திங்கட்கிழமை தொடங்கி, 2012 அக்டோபர் 16 செவ்வாய்க்கிழமை முடிவடைகிறது.
நிகழ்வுகள்
பகுப்பு:2012
மௌமிதா தத்தா
மௌமிதா தத்தா (Moumita Dutta) இந்தியாவைச் சேர்ந்த ஒர் இயற்பியலாளர் ஆவார். விண்வெளி பயன்பாட்டு மையத்திலும், அலகாபாத்திலுள்ள இந்திய விண்வெளி ஆராய்ச்சி நிறுவனம் ஆகிய நிறுவனங்களில் ஒரு விஞ்ஞானியாகவும் பொறியியலாளராகவும் பணிபுரிந்தார். ஒளியியல் மற்றும் அகச் சிகப்பு உணரிகள், செயற்கருவிகள், தாங்குசுமை (அதாவது புகைப்படக் கருவிகள்  மற்றும் படம் பிடிக்கும் நிறமாலைமானிகள்) வளர்ச்சி மற்றும் சோதனையில் நிபுணத்துவம் பெற்றவராக இவர் இருந்தார். 2014 ஆம் ஆண்டு செவ்வாய் கிரகத்தைச் சுற்றியுள்ள சுற்றுப்பாதையில் ஆய்வு செய்ய இவர் செவ்வாய் சுற்றுக்கலன் திட்டம் குழுவின் ஒரு பகுதியாக மௌமிதா தத்தா இருந்தார். இத்திட்டத்தின் ஐந்து தாங்கு சுமைகளில் ஒன்றின் வளர்ச்சியில் இவர் கணிசமாக பங்களித்தார்.
வாழ்க்கை, கல்வி மற்றும் தொழில்
மௌமிதா தத்தா கொல்கத்தாவில் வளர்ந்தார். இவர் ஒரு மாணவியாக சந்திரயான் திட்டப் பணியைப் படித்து இந்திய விண்வெளி ஆராய்ச்சி நிறுவனத்தில் வேலைக்குச் சேரவேண்டும் என்று 2004 ஆம் ஆண்டிலேயே ஆர்வம் கொண்டார். தத்தாவின் இயற்பியலில் ஆர்வம், ஒன்பதாம் வகுப்பில் இயற்பியல் பாடம் படித்த பொது உருவாகி ஒரு பொறியியலாளராக வரவேண்டுமென்ற ஆசைக்கும் இவரது   வாழ்க்கைக்கு வழிவகுத்தது. தத்தா தற்போது செவ்வாய் கிரகத்தின் திட்ட மேலாளராக பணிபுரிகிறார். கல்கத்தா பல்கலைக்கழகத்தின் ராசாபசார் அறிவியல் கல்லூரியில் பயன்பாட்டு இயற்பியலில் எம் டெக் பட்டம் பெற்றார். 2006 ஆம் ஆண்டு அகமதாபாத்தின் விண்வெளி பயன்பாட்டு மையத்தில் மௌமிதா சேர்ந்தார். அப்போதிருந்து அவர் கடலாய்வு செயற்கைக் கோள்கள், முதல் சந்திராயன் I வரையிலான பல்வேறு செயற்கைக் கோள் திட்டங்களிலும் செவ்வாய் சுற்றுக்கலன் திட்டம்  போன்ற பல மதிப்புமிக்க விண்வெளித் திட்டங்களில் ஈடுபட்டுள்ளார். செவ்வாய் கிரகத்திற்கான மீத்தேன் உணரிக்கான திட்ட மேலாளராக பணியாற்ற இவர் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். முழுமையான ஒளியியல் திட்டங்கள், தேர்வுமுறை மற்றும் குணாதிசயம் மற்றும் உணரிகளின் அளவுத்திருத்தம் போன்ற  அறிவியல் வளர்ச்சி திட்டங்களுக்கு இவர்  பொறுப்பேற்றார். தற்போது மௌமிதா ஒளியியல் கருவிகளின் உள்நாட்டு வளர்ச்சியில் (அதாவது படமெடுக்கும் நிறமாலைமானிகள்) ஒரு குழுவைவ்யும் வழிநடத்துகிறார். 'மேக் இன் இந்தியா' கருத்தையும் மௌமிதா உணர்ந்துள்ளார். ஒளியியல் துறையில் அதிநவீன தொழில்நுட்பங்களை உள்ளடக்கிய எரிவாயு உணரிகளின் சிற்றளவாக்கம் இவரது ஆராய்ச்சி பகுதியில் அடங்கும்.
ஆர்வங்கள்
மௌமிதா தத்தா ஒன்பதாம் வகுப்பில் படித்துக் கொண்டிருக்கும் போதே ஒளியைப் படித்தார். அதன் கவர்ச்சியும் ஆவேசமும் இவர் பொறியியல் படிப்புக்கு வழிவகுத்தது. மௌமிதா 2006 ஆம் ஆண்டு இந்தியாவின் கிழக்கு நகரமான கொல்கத்தாவில் இருந்தபோது, இந்தியா தனது முதல் நிலவு பயணத்தை தொடங்க தயாராகி வருவதாக செய்தித்தாளில் படித்தார். அரை நூற்றாண்டுக்கு முன்னர் இந்தியா தவறவிட்ட ஒரு தேசிய வாய்ப்பை ஈடுசெய்ய இது ஒரு வாய்ப்பு என்பதை உணர்ந்தார். இசுரோ 1960 ஆம் ஆண்டுகளின் பிற்பகுதியில், நிலவுக்கான பந்தயத்தில் இடுபட்த் தொடங்கியது. ஆனால் மிகவும் வரையறுக்கப்பட்ட வளங்களைக் கொண்ட ஒரு புதிய சுதந்திர நாட்டில் ஒரு விண்வெளி அமைப்பாக, இந்நிறுவனம் அதில் பங்கேற்கவில்லை. நிலவுக்கான இந்தியாவின் 2008 பணி நீண்டகாலமாக உருவாக்கப்பட்டது, வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்கது. "அதில் பணிபுரிந்தவர்கள் மிகவும் பாக்கியவான்கள் என்று கருதிய மௌமிதா வெளிநாட்டில் முனைவர் பட்ட வாய்ப்பை விட்டுவிட்டு பாதியிலேயே சென்று இசுரோவில் சந்திராயனுக்காகப் பணியில் சேர்ந்தார்.
விண்வெளி விஞ்ஞானி மட்டுமல்லாமல், இவர் இலக்கியம், படைப்பு எழுத்து, மனனம் மற்றும் இசை ஆகியவற்றிலும்  ஆர்வம் கொண்டுள்ளார்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:இந்திய விண்வெளித் திட்டங்கள் பகுப்பு:பெண் கோள் அறிவியலாளர்கள் பகுப்பு:கோள் அறிவியலாளர்கள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:இந்தியர்கள்
வி. கள்ளிப்பாளையம் ஊராட்சி
'''வி. கள்ளிப்பாளையம் ஊராட்சி' (V. kallipalayam Gram Panchayat''), தமிழ்நாட்டின் திருப்பூர் மாவட்டத்தில் உள்ள பல்லடம் வட்டாரத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த ஊராட்சி, பல்லடம் சட்டமன்றத் தொகுதிக்கும் கோயம்புத்தூர் மக்களவைத் தொகுதிக்கும் உட்பட்டதாகும். இந்த ஊராட்சி, மொத்தம் 7 ஊராட்சி மன்றத் தொகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. இவற்றில் இருந்து 7 ஊராட்சி மன்ற உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றனர். 2011ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, மொத்த மக்கள் தொகை 4598 ஆகும். இவர்களில் பெண்கள் 2291 பேரும் ஆண்கள் 2307 பேரும் உள்ளனர்.
அடிப்படை வசதிகள்
தமிழ்நாடு ஊரக வளர்ச்சி மற்றும் ஊராட்சித் துறையின் 2015ஆம் ஆண்டுத் தரவின்படி கீழ்க்கண்ட தகவல் தொகுக்கப்பட்டுள்ளது.
சிற்றூர்கள்
இந்த ஊராட்சியில் அமைந்துள்ள சிற்றூர்களின் பட்டியல் :
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:திருப்பூர் மாவட்ட ஊராட்சிகள் பகுப்பு:த. இ. க. ஊராட்சித் திட்டம்
சாமநத்தம் ஊராட்சி
அடிப்படை வசதிகள்
தமிழ்நாடு ஊரக வளர்ச்சி மற்றும் ஊராட்சித் துறையின் 2015ஆம் ஆண்டுத் தரவின்படி கீழ்க்கண்ட தகவல் தொகுக்கப்பட்டுள்ளது.
சிற்றூர்கள்
இந்த ஊராட்சியில் அமைந்துள்ள சிற்றூர்களின் பட்டியல் :
சான்றுகள்
பகுப்பு:மதுரை மாவட்ட ஊராட்சிகள் பகுப்பு:த. இ. க. ஊராட்சித் திட்டம்
குருவாயல் ஊராட்சி
அடிப்படை வசதிகள்
தமிழ்நாடு ஊரக வளர்ச்சி மற்றும் ஊராட்சித் துறையின் 2015ஆம் ஆண்டுத் தரவின்படி கீழ்க்கண்ட தகவல் தொகுக்கப்பட்டுள்ளது.
சிற்றூர்கள்
இந்த ஊராட்சியில் அமைந்துள்ள சிற்றூர்களின் பட்டியல் :
சான்றுகள்
பகுப்பு:திருவள்ளூர் மாவட்ட ஊராட்சிகள் பகுப்பு:த. இ. க. ஊராட்சித் திட்டம்
பாலவிடுதி ஊராட்சி
பாலவிடுதி ஊராட்சி (Palaviduthi Gram Panchayat), தமிழ்நாட்டின் கரூர் மாவட்டத்தில் உள்ள கடவூர் வட்டத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த ஊராட்சி, கிருஷ்ணராயபுரம் சட்டமன்றத் தொகுதிக்கும் கரூர் மக்களவைத் தொகுதிக்கும் உட்பட்டதாகும். இந்த ஊராட்சி, மொத்தம் 7 ஊராட்சி மன்றத் தொகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. இவற்றில் இருந்து 7 ஊராட்சி மன்ற உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றனர். 2011ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, மொத்த மக்கள் தொகை 15831 பேர் ஆவர். இவர்களில் பெண்கள் 8291 பேரும் ஆண்கள் 7540 பேரும் உள்ளடங்குவர்.
அடிப்படை வசதிகள்
தமிழ்நாடு ஊரக வளர்ச்சி மற்றும் ஊராட்சித் துறையின் 2015ஆம் ஆண்டுத் தரவின்படி கீழ்க்கண்ட தகவல் தொகுக்கப்பட்டுள்ளது.
சிற்றூர்கள்
இந்த ஊராட்சியில் அமைந்துள்ள சிற்றூர்களின் பட்டியல் :
அதின்
அதின் (Aten, எகிப்தியம்: jtn) அல்லது அதோன் (Aton) என்பது பண்டைய எகிப்தின் சமயத்தின் சூரியக் கடவுளின் கதிர்களாக உருவகப்படுத்தட்ட கடவுள் ஆவர். இது எகிப்திய சூரியக் கடவுளான “இரா” வின் ஒரு வடிவமாகக் கருதப்படுகிறது. பல்வேறு கடவுள்களில் ஒரு கடவுளை மட்டும் வழிபடும் சமயநெறியில் அதின் வழிபடப்பட்டது. நான்காம் அமென்கோதேப் எனும் அக்கிநேட்டன் பார்வோனினால் உருவாக்கப்பட்ட அதினிய சமய முறைகளுக்கு உட்பட்டது. அக்கிநேட்டன், தனது கவிதையில், அதின் இந்த உலகைப் படைத்தவராகவும், உயிர்கொடுப்பவராகவும், இந்த உலகை வளர்க்கும் ஆன்மாவாகவும் இருப்பதாகப் போற்றிப் பாடியுள்ளார்.
தோற்றம் குறித்த பிறப்புக் கோட்பாடுகளோ, சார்ந்த பிறக் குடும்பக் கடவுள்கள் போன்ற விடயங்களோ அற்ற ஒரு கடவுளாகும். அதின் பற்றி இறந்தோர் நூலில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
வெளியிணைப்புகள்
பகுப்பு:எகிப்தியக் கடவுள்கள் பகுப்பு:சூரியக் கடவுள்கள் பகுப்பு:எகிப்திய தொன்மவியல் பகுப்பு:எகிப்தின் பதினெட்டாம் வம்சம் பகுப்பு:பண்டைய எகிப்து
முருகன் அடிமை
முருகன் அடிமை 1977 ஆம் ஆண்டு வெளிவந்த தமிழ்த் திரைப்படமாகும். ஆர். தியாகராஜன் இயக்கத்தில் வெளிவந்த இத்திரைப்படத்தில் முத்துராமன், கே. ஆர். விஜயா மற்றும் பலரும் நடித்துள்ளனர்.
பகுப்பு:1977 தமிழ்த் திரைப்படங்கள்‎ பகுப்பு:இந்தியத் தமிழ்த் திரைப்படங்கள் பகுப்பு:கே. வி. மகாதேவன் இசையமைத்த தமிழ்த் திரைப்படங்கள் பகுப்பு:முத்துராமன் நடித்த திரைப்படங்கள் பகுப்பு:கே. ஆர். விஜயா நடித்த திரைப்படங்கள் பகுப்பு:நாகேஷ் நடித்த திரைப்படங்கள் பகுப்பு:தேங்காய் சீனிவாசன் நடித்த திரைப்படங்கள் பகுப்பு:விஜயகுமார் நடித்த திரைப்படங்கள் பகுப்பு:ஜெய்கணேஷ் நடித்த திரைப்படங்கள் பகுப்பு:எஸ். ஏ. அசோகன் நடித்த திரைப்படங்கள்
ஹம்சலதா
ஹம்சலதா கருநாடக இசையில் பயன்படும் இராகங்களில் ஒன்றாகும். இது 63 ஆவது மேளகர்த்தா இராகமாகிய, "ருத்ர" என்றழைக்கப்படும் 11 ஆவது சக்கரத்தின் 3 ஆவது மேளமாகிய லதாங்கி இராகத்தின் ஜன்னிய இராகம் ஆகும்.
இலக்கணம்
thumb|right|250px|ஹம்சலதா ஆரோகணச் சுரங்கள் C யிலிருந்து தொடக்கம் thumb|right|250px|ஹம்சலதா அவரோகணச் சுரங்கள் C யிலிருந்து தொடக்கம்
இந்த இராகத்தில் ஷட்ஜம், சதுஸ்ருதி ரிஷபம் (ரி2), அந்தர காந்தாரம் (க3), பிரதி மத்திமம் (ம2), பஞ்சமம்,  சுத்த தைவதம் (த1), காகலி நிஷாதம்  (நி3) ஆகிய சுரங்கள் வருகின்றன.
உசாத்துணைகள்
பகுப்பு:லதாங்கியின் ஜன்னிய இராகங்கள்‎
சு. சங்கர்
சுப்பிரமணியன் சங்கர் (Subramanian Shankar) என்பவர்  இந்திய வம்சாவளியைச் சேர்ந்த ஓர் அமெரிக்க எழுத்தாளர் ஆவார். 1962 ஆம் ஆண்டு சூலை மாதம் 28 ஆம் தேதியன்று இவர் இந்தியாவின் தமிழ்நாட்டிலுள்ள சேலத்தில் பிறந்தார். நாவல்கள் மற்றும் ஆய்வு கட்டுரைகளை சங்கர் எழுதியுள்ளார். தாய்மொழியான தமிழில் இருந்து ஆங்கிலத்திற்கு மொழிபெயர்த்துள்ளார். 1987 ஆம் ஆண்டு முதல் அமெரிக்காவில் வசித்து வருகிறார். மனோவாவில் உள்ள அவாய் பல்கலைக்கழகத்தில் கற்பித்தல் பணியில் ஈடுபட்டுள்ளார். 2016 ஆம் ஆண்டு ஊசுட்டன் பல்கலைக்கழகத்தால் (டவுன்டவுன்) விருது வழங்கி கௌரவிக்கப்பட்டார்
சங்கர் பின்காலனித்துவ இலக்கியம் பற்றிய இரண்டு நாவல்களையும் விமர்சனங்களையும் எழுதியுள்ளார். எ மேப் ஆஃப் வேர் ஐ லிவ் (1997) மற்றும் நோ எண்ட் டு தி ஜர்னி (2005) என்பவை இவரது நாவல்கள் ஆகும். இவை எசுபானிய மொழியில் 2009 ஆம் ஆண்டு மொழிபெயர்க்கப்பட்டது. ஃபிளசு அண்ட் ஃபிசு ப்ளட்: போசுட் காலனித்துவம் என்ற மொழிபெயர்ப்பும் பிராந்திய மொழி நூல்  (2012)   அமெரிக்க ஒப்பீட்டு இலக்கியக் கழகத்தின் விருதை 2013 ஆம் ஆண்டில் வென்றது. "ஒட்டுமொத்தமாக, சங்கரின் புத்தகம் தத்துவார்த்த நுட்பம், விளக்கத்தின் சாமர்த்தியம் மற்றும் ஈர்க்கக்கூடிய தெளிவு மற்றும் வாதத்தின் திறமை ஆகியவற்றை ஒருங்கிணைக்கிறது." என்று விமர்சனங்கள் தெரிவித்தன. குடியேறிகளின் புதிய இலக்கியமான கிராசிங் இன் டு அமெரிக்கா என்பது  மற்றொரு குறிப்பிடத்தக்க புத்தகம் ஆகும். (2005). இவர் லூயிசு மெண்டோசாவுடன் இணைந்து இப்புத்தகத்தை தொகுத்தளித்தார்.
கோமல் சுவாமிநாதன் எழுதிய தண்ணீர் என்ற புகழ்பெற்ற தமிழ் நாடகத்தை சங்கர் மொழிபெயர்த்தார். இவரது மொழியாக்கம் 2001 ஆம் ஆன்டு சீகல் புக்சு பதிப்பகம் மூலம் வாட்டர் ! என்ற பெயரில் வெளியிடப்பட்டது. 2012 ஆம் ஆண்டு மெட்ராசு ப்ளேயர்சு குழுவால் நாடகமாகவும் நடிக்கப்பட்டது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:1962 பிறப்புகள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:புலம்பெயர் தமிழ் எழுத்தாளர்கள் பகுப்பு:புலம்பெயர் தமிழர் பகுப்பு:அமெரிக்க எழுத்தாளர்கள் பகுப்பு:இந்திய அமெரிக்கர்கள்
இளவரசர் வைரம்
இளவரசர் வைரம் (Princie Diamond) என்பது கோல்கொண்டா சுரங்கங்களில் 300 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு கண்டுபிடிக்கப்பட்ட தோராயமாக 34.65 காரட் எடை கொண்ட ஆடம்பரமான அடர் இளஞ்சிவப்பு நிற வைரமாகும். தாரியா-இ-நூர் (சுமார். 175 முதல் 195 காரட்), நூர்-ஓல்-ஐன் (சுமார். 60 காரட்) க்குப் பிறகு, இளவரச வைரமானது உலகின் நான்காவது பெரிய இளஞ்சிவப்பு வைரமாக நம்பப்படுகிறது என்று கிறிஸ்டி ஏல நிறுவனம் கூறுகிறது.
இயற்பியல் பண்புகள்
அமெரிக்காவின் இரத்தினவியல் நிறுவனம், இந்த வைரத்தை ஆடம்பரமான அடர் இளஞ்சிவப்பு, இயற்கை நிறம், விஎஸ்2 தெளிவு, வகை IIa என வகைப்படுத்துகிறது. மேலும், புற ஊதா ஒளியில் வெளிப்படும் போது பிரகாசமான ஆரஞ்சு-சிவப்பு ஒளிரும் தன்மையைக் காட்டும் பண்பும் இதற்கு உண்டு எனவும், புற ஊதா ஒளிக்கு இந்த வகையான எதிர்வினை இந்திய வம்சாவளியைச் சேர்ந்த வைரங்களுக்கு பொதுவானது எனவும் அந்நிறுவனம் கூறுகிறது. இந்த ஆய்வகத்தின் மூலம் சென்ற 7 மில்லியனுக்கும் அதிகமான வைரங்களில், 40 க்கும் மேற்பட்ட வைரங்கள் இந்த நிகழ்வை வெளிப்படுத்தவில்லை. மேலும் இளவரச அந்தப் பண்பை வைத்திருக்கும் மிகப்பெரிய இளஞ்சிவப்பு வைரமாகும்.
வரலாறு
சுமார் 300 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு கோல்கொண்டா சுரங்கத்தில் வைரம் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. இது இளவரசன் ("பிரின்சி") அல்லது வேறு பெயரால் அறியப்படுவதற்கு நீண்ட காலத்திற்கு முன்பே, இது ஐதராபாத்து இராச்சிய அரச குடும்பத்தைச் சேர்ந்தது (ஐதராபாத் நிசாம்கள்). அப்போதைய ஐதராபாத்து நிசாம் 1960 ஆம் ஆண்டு சோதேபியில் ஏலம் எடுத்தார். இது 46,000 பிரிட்டிஷ் பவுண்டுகளுக்கு வான் கிளீஃப் & ஆர்பெல்ஸ் என்ற நகைக்கடையின் இலண்டன் கிளையால் வாங்கப்பட்டது. பின்னர் அது அவர்களின் பாரிஸ் கடைக்கு அனுப்பப்பட்டது, அங்கு பரோடாவின் மகாராணியான சீதா தேவியின் பதினான்கு வயது மகனான சாயாஜிராவ் கெய்க்வாட் (1945-1985) என்பவரின் நினைவாக பியர் ஆர்பெல்ஸால் "பிரின்சி" என்று பெயரிடப்பட்டது.
சான்றுகள்
பகுப்பு:தனிப்பட்ட வைரங்கள்
குமாரபுரம் ஊராட்சி (ஆலப்புழை மாவட்டம்)
குமாரபுரம் ஊராட்சி, இந்திய மாநிலமான கேரளத்தின் ஆலப்புழை மாவட்டத்திலுள்ள கார்த்திகப்பள்ளி வட்டத்தில் உள்ளது. இந்த ஊராட்சி 13.75 சதுர கிலோமீட்டர் பரப்பளவில் அமைந்துள்ளது.
சான்றுகள்
பகுப்பு:ஆலப்புழை மாவட்டத்தில் உள்ள ஊராட்சிகள்
பத்மபிரியா (நடிகை)
பத்மபிரியா தென்னிந்தியத் திரைப்பட நடிகை ஆவார். இவர் தமிழ், மலையாளம், வங்காளம், தெலுங்கு போன்ற மொழிப்படங்களில் நடித்து வரும் இவர் பல மாநில, தேசிய விருதுகளை வென்றுள்ளார். சீனு வசந்தி இலட்சுமி என்னும் தெலுங்கு திரைப்படம் மூலம் திரை உலகிற்கு அறிமுகம் ஆனவர்.
பிறப்பு
பத்மபிரியா தில்லியில் வசித்த தமிழ் பெற்றோரின் மகள் ஆவார். இவரின் தந்தை ஜானகிராமன், இந்திய ராணுவத்தில் பணிபுரிந்தவர் மற்றும் தாய் விஜயா ஆவார். பத்மபிரியா தில்லியில் பிறந்து, பஞ்சாப்பில் வளர்ந்தார்.
ஆதாரங்கள்
பகுப்பு:தமிழ்த் திரைப்பட நடிகைகள் பகுப்பு:1980 பிறப்புகள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:தமிழக அரசு திரைப்பட விருது வெற்றியாளர்கள் பகுப்பு:20 ஆம் நூற்றாண்டின் இந்திய நடிகைகள் பகுப்பு:மலையாளத் திரைப்பட நடிகைகள் பகுப்பு:இந்தியத் திரைப்பட நடிகைகள் பகுப்பு:கேரள மாநில திரைப்பட விருது வென்றவர்கள் பகுப்பு:தென்னிந்திய பிலிம்பேர் விருதுகளை வென்றவர்கள் பகுப்பு:1982 பிறப்புகள் பகுப்பு:கன்னடத் திரைப்பட நடிகைகள் பகுப்பு:தெலுங்குத் திரைப்பட நடிகைகள்
பருத்தி குளம் சுடலைமாடசாமி கோயில்
பருத்தி குளம் சுடலைமாடசாமி கோயில் தமிழ்நாட்டில் திருநெல்வேலி மாவட்டம், பருத்தி குளம் என்னும் ஊரில் அமைந்துள்ள கிராமக் கோயிலாகும்.
வரலாறு
இக்கோயில் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.
கோயில் அமைப்பு
இக்கோயிலில் சுடலைமாடசுவாமி சன்னதி உள்ளது. இக்கோயில் முதன்மைத் திருக்கோயில் என்ற வகைப்பாட்டில் இந்து அறநிலையத்துறையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. பரம்பரை அல்லாத அறங்காவலர் அமைப்பால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
பூசைகள்
இக்கோயிலில் ஒருகாலப் பூசை நடக்கின்றது.
மேற்கோள்கள்
கிராமக் கோயில்கள் பகுப்பு:சரி பார்க்க வேண்டிய தானியக்கக் கோயில் கட்டுரைகள்
குமரகுரு பொறியியல் கல்லூரி
குமரகுரு தொழில்நுட்பக் கல்லூரி கோவையில் அமைந்துள்ள ஒரு தனியார் பொறியியல் கல்லூரி. 1984 ஆம் ஆண்டு தொடங்கப்பட்ட இக்கல்லூரி சத்தி வணிக குழுமத்தின் இராமானந்த அடிகளார் அறக்கட்டளையினால் நிருவகிக்கப்படுகிறது. இக்கல்லூரியின் வளாகம் கோவை சரவணம்பட்டியில் கோவை-மைசூர் தேசிய நெடுஞ்சாலையிலிருந்து இரண்டு கி.மீ தொலைவில் அமைந்துள்ளது.
வெளியிணைப்புகள்
பகுப்பு:கோயம்புத்தூரிலுள்ள பொறியியல் கல்லூரிகள் பகுப்பு:தமிழ்நாட்டு பொறியியல் கல்லூரிகள்
இரு சகோதரிகள்
இரு சகோதரிகள் ஒரு இந்திய தமிழ் திரைப்படமாகும். 1957-ஆம் ஆண்டு வெளியான இத்திரைப்படத்தில் ஜெமினி கணேசன், சாவித்திரி, எம். என். நம்பியார் முதலியோர் பிரதான பாத்திரங்களில் நடித்தனர்.
திரைக்கதை
சரோஜா, லலிதா இரு சகோதரிகள். ஒருவருக்கொருவர் எப்போதும் சண்டை போட்டுக் கொண்டே இருப்பது அவர்கள் வழக்கம். இவர்களை ஒற்றுமைப்படுத்த முடியாமல் தாயார் இறந்துவிடுகிறாள்.
பஞ்சரத்தின பாகவதர் என்ற ஒரு நடன, சங்கீத ஆசிரியர் சகோதரிகளுக்கு உதவுகிறார். லலிதாவை காலேஜில் படிக்க சென்னைக்கு அனுப்புகிறார். சரோஜாவுக்கு பூபதியாபிள்ளை வீட்டில் வேலை வாங்கிக் கொடுக்கிறார்.
பூபதியாபிள்ளையின் மகன் டாக்டர் சுந்தரம் சிற்றன்னையின் கொடுமை தாங்காது வீட்டை விட்டு வெளியேற முற்படுகிறான். சரோஜா அவனைச் சமாதானப்படுத்தி வீட்டில் தங்க வைக்கிறாள். சுந்தரத்துக்கு சரோஜாவைத் தன் வாழ்க்கைத் துணையாக்க வேண்டும் என்ற விருப்பம் ஏற்பட்டு அதற்கு முயற்சி செய்கிறான்.
சென்னைக்கு படிக்கச் சென்ற லலிதா அங்கு பணத்தைப் பறிகொடுக்கிறாள். வாசுதேவன் என்பவன் அவளுக்கு உதவுகிறான். ஆனால் அவன் அவளை ஏமாற்றி அவளை ஒரு குழந்தைக்குத் தாயாக்கிவிட்டு தப்பி விடுகிறான்.
லலிதா குழந்தையுடன் ஊருக்கு வந்து சரோஜாவிடம் செல்கிறாள். சரோஜா லலிதாவின் நிலையைக் கண்டு மானம் மரியாதையைக் காப்பாற்றத் தன் வேலையையும் சுந்தரத்தின் அன்பையும் துறந்து லலிதாவுடன் செல்கிறாள்.
சுந்தர் சரோஜாவைத் தேடி அலைகிறான். ஒரு நாள் சரோஜாவைக் கண்டு விட்டான். ஆனால் அவள் ஒரு குழந்தையைச் சீராட்டிக் கொண்டிருப்பதைக் கண்டு மனம் மாறி அந்த இடத்தை விட்டு அகன்று விடுகிறான்.
லலிதாவைக் கெடுத்தவனைக் கண்டு பிடித்து அவளை அவனிடம் ஒப்படைக்க வேண்டும். சுந்தரத்துக்குத் தான் குற்றமற்றவள் என நிரூபிக்க வேண்டும்.
பாகவதரின் உதவியுடன் சரோஜா என்ன செய்தாள் என்பது தான் திரைக்கதை.
பாடல்கள்
இரு சகோதரிகள் படத்துக்கு இசையமைத்தவர் எஸ். ராஜேஸ்வர ராவ். பாடல்களை எழுதியவர் தஞ்சை இராமையா தாஸ். பின்னணி பாடியவர்கள்: கண்டசாலா, பி. லீலா, ஜிக்கி, திருச்சி லோகநாதன், எம். எல். வசந்தகுமாரி, டி. வி. இரத்தினம், பி. சுசீலா ஆகியோர்.
கியோமட்சு மாட்சுபரா
கியோமட்சு மாட்சுபரா (Kiyomatsu Matsubara)(松原 喜代松)(பிப்ரவரி 10, 1907 – திசம்பர் 12, 1968) என்பவர் சப்பான் நாட்டினைச் சேர்ந்த கடல்சார் உயிரியலாளர், மீனியலாளர் மற்றும் நீர் நில ஊர்வனவியலாளர் ஆவார்.
ஹியோகோ பிரிபெக்சரில் பிறந்த கியோமட்சு சகாமோட்டோ, கியோமட்சு மாட்சுபரா கியோட்டோ பல்கலைக்கழகத்தின் மீன்வளத் துறையின் முதல் பேராசிரியராகவும், மீன் முறைமை பற்றிய ஆய்வினை சப்பானின் ஆராய்ச்சியினை துவங்கியவராகக் கருதப்படுகிறார். 1930களின் முற்பகுதியில் இவர் தனது பெயரை "மாட்சுபரா" என்று மாற்றினார். இவர் தனது ஆராய்ச்சியை முதன்மையாகத் தேள் மீன் மீது கவனம் செலுத்தினார். பல புத்தகங்கள் மற்றும் அறிவார்ந்த கட்டுரைகளை இவர் வெளியிட்டுள்ளார். முதலை சுறா (சூடோகாரியாசு கமோகரை) உட்படப் பல புதிய வகை மீன்களை இவர் விவரித்தார்.
பத்திராஜா மட்சுபராய் (இசியாமா, 1952) மற்றும் தசுயாடிசு மட்சுபராய் மியோசி, 1939 ஆகிய கதிர் மீன்கள் இவரது பெயரால் பெயரிடப்பட்டுள்ளன.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:1968 இறப்புகள் பகுப்பு:1907 பிறப்புகள் பகுப்பு:சப்பானிய அறிவியலாளர்கள் பகுப்பு:மீனியலாளர்கள் பகுப்பு:சப்பானிய விலங்கியலாளர்கள்
திருப்பாலனம் ஊராட்சி
திருப்பாலனம் ஊராட்சி (Thirupalanam Gram Panchayat), தமிழ்நாட்டின் தஞ்சாவூர் மாவட்டத்தில் உள்ள திருவையாறு வட்டாரத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த ஊராட்சி, திருவையாறு சட்டமன்றத் தொகுதிக்கும் தஞ்சாவூர் மக்களவைத் தொகுதிக்கும் உட்பட்டதாகும். இந்த ஊராட்சி, மொத்தம் 7 ஊராட்சி மன்றத் தொகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. இவற்றில் இருந்து 7 ஊராட்சி மன்ற உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றனர். 2011ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, மொத்த மக்கள் தொகை 2304 ஆகும். இவர்களில் பெண்கள் 1153 பேரும் ஆண்கள் 1151 பேரும் உள்ளனர்.
அடிப்படை வசதிகள்
தமிழ்நாடு ஊரக வளர்ச்சி மற்றும் ஊராட்சித் துறையின் 2015ஆம் ஆண்டுத் தரவின்படி கீழ்க்கண்ட தகவல் தொகுக்கப்பட்டுள்ளது.
சிற்றூர்கள்
இந்த ஊராட்சியில் அமைந்துள்ள சிற்றூர்களின் பட்டியல் :
சான்றுகள்
பகுப்பு:தஞ்சாவூர் மாவட்ட ஊராட்சிகள் பகுப்பு:த. இ. க. ஊராட்சித் திட்டம்
நல்லதுக்கு காலமில்லை
நல்லதுக்கு காலமில்லை 1977 ஆம் ஆண்டு வெளிவந்த தமிழ்த் திரைப்படமாகும். டி. என். பாலு இயக்கத்தில் வெளிவந்த இத்திரைப்படத்தில் ஜெய்சங்கர், ஸ்ரீபிரியா மற்றும் பலரும் நடித்துள்ளனர்.
பகுப்பு:1977 தமிழ்த் திரைப்படங்கள்‎ பகுப்பு:இந்தியத் தமிழ்த் திரைப்படங்கள் பகுப்பு:சங்கர் கணேஷ் இசையமைத்த திரைப்படங்கள் பகுப்பு:ஜெய்சங்கர் நடித்த திரைப்படங்கள் பகுப்பு:சிறீபிரியா நடித்த திரைப்படங்கள் பகுப்பு:சுருளி ராஜன் நடித்த திரைப்படங்கள் பகுப்பு:எஸ். ஏ. அசோகன் நடித்த திரைப்படங்கள் பகுப்பு:மேஜர் சுந்தரராஜன் நடித்த திரைப்படங்கள்
நெஸ்டா மயூட் ஆஸ்வேர்த்
நெஸ்டா மயூட் ஆஸ்வேர்த் (Nesta Maude Ashworth) என்பவர் ஒரு பெண் சாரணர் ஆவார். தனிப் பெண் சாரணர்களின் முன்னோடியாக இவர் கருதப்படுகின்றார். முதலாவதாக வெள்ளி மீன் விருது வென்றவர் இவரே ஆவார். 1911இல் இவருக்கு அவ்விருது வழங்கப்பட்டது. மீண்டும் இரண்டாவது முறையாக 1920இல் அவ்விருது இவருக்கு வழங்கப்பட்டது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:வெள்ளி மீன் விருது வென்றோர் பகுப்பு:1893 பிறப்புகள் பகுப்பு:1982 இறப்புகள்
இட்ரியம்(III) சல்பைடு
இட்ரியம்(III) சல்பைடு (Yttrium(III) sulfide) என்பது Y2S3என்ற மூலக்கூறு வாய்பாடுடன் கூடிய ஒரு கனிமவேதியல் சேர்மமாகும். இட்ரியமும் கந்தகமும் சேர்ந்து இச்சேர்மம் உருவாகிறது. இவ்வுருவாக்கம் செறிவு, தொகுப்பு மற்றும் ஒருங்கிணைப்புச் செயலி ஆகியவைச் இணைந்து நிகழும் பல்லுருவாக்க வினையாகும்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:சல்பைடுகள் பகுப்பு:இட்ரியம் சேர்மங்கள்
அமெரிக்க குடும்ப அமைப்பு
ஐக்கிய அமெரிக்க மக்கள் தாங்கள் பெற்றெடுத்த பிள்ளைகளுக்கு பாதுகாப்பு மற்றும் நிலைத்தன்மை வழங்கும் இரண்டு நபர்கள் தொடர்புடைய ஒரு பாரம்பரிய குடும்ப ஆதரவு அமைப்பே அமெரிக்க குடும்ப அமைப்பு (American family structure) ஆகும். பெற்றோர் குழந்தைகள் மட்டும் கொண்ட குடும்பம் கருக்குடும்பம் எனப்படும். இவ்வமைப்பு உடைய குடும்ப அமைப்பு அமெரிக்காவில் குறைவாகவே உள்ளது. மாமா, அத்தை, தாத்தா, பாட்டி ஆகிய உறவுகளை உள்ளடக்கிய குடும்ப அமைப்பு கூட்டுக் குடும்பம் ஆகும். மணமுறிவு, பதின்மவயது மகப்பேறு, ஒரு பெற்றோர் குடும்பங்கள், திருமணமாகாத தாய்மார்கள், ஓரினச்சேர்க்கை மற்றும் ஒரே பாலின திருமணம் ஆகியன காலப் போக்கில் அதிகரித்தது. இவை காரணமாக அமெரிக்க குடும்ப அமைப்பு மாறுதலுக்கு ஆளாகியுள்ளது.
குடும்பங்களை நான்கு வகையாக பிரிக்கலாம் .அவையாவன கருக்குடும்பம் ,கூட்டு குடும்பம், படி நிலை குடும்பம் மற்றும் ஒற்றை பெற்றோர் குடும்பம் ஆகும். கருக்குடும்பம் என்பது அம்மா, அப்பா, மற்றும் குழந்தைகள் கொண்டது. ஒற்றை பெற்றோர் குடும்பம் என்பது தனது துனைகளது உதவியின்றி தமது பிள்ளைகளை பராமரிப்பது ஆகும் .கூட்டு குடும்பம் என்பது தாத்தா, அத்தைகள், மாமாக்கள், மற்றும்சகோதர, சகோதரிகள் ஆகியோரை கொண்டது  ஆகும்
பகுப்பு:ஐக்கிய அமெரிக்கப் பண்பாடு
கென்சோ தாங்கே
கென்சோ தாங்கே (Kenzō Tange) ஒரு சப்பானியக் கட்டிடக்கலைஞரும், 1987 ஆம் ஆண்டில் கட்டிடக்கலைக்கான பிரிட்ஸ்கர் பரிசு பெற்றவரும் ஆவார். இவர் 20 ஆம் நூற்றாண்டின் மிக முக்கியமான கட்டிடக் கலைஞர்களுள் ஒருவர். மரபுவழியான சப்பானியப் பாணிகளுடன் நவீனத்துவத்தையும் கலந்து வடிவமைக்கும் இவர் உலகின் எல்லாக் கண்டங்களிலும் முக்கியமான கட்டிடங்களை வடிவமைத்து உள்ளார். இவர் "மெட்டாபோலிச" இயக்கத்தின் செல்வாக்குள்ள ஆதரவாளரும் ஆவார். 1859 ஆம் ஆண்டை அண்டி அல்லது 1960களின் தொடக்கத்தில், பின்னர் தான் "அமைப்பியம்" என்று அழைத்த விடயம் பற்றிச் சிந்தித்ததாகத் தெரிவித்தார். "அமைப்பியம்" என்பது "டச் அமைப்பியம்" என அறியப்பட்ட ஒரு கட்டிடக்கலை இயக்கம்.
இளம் வயதிலேயே சுவிசுக் கட்டிடக்கலைஞரான லே கொபூசியேயின் செல்வாக்குக்கு உட்பட்ட தாங்கே, 1949 இல், இரோசிமா அமைதி நினைவுப் பூங்காவின் வடிவமைப்புக்கான போட்டியில் வெற்றிபெற்றதன் மூலம் பன்னாட்டு அங்கீகாரத்தைப் பெற்றார். 1950களில் இவர் சி.ஐ.ஏ.எம் (CIAM - Congres Internationaux d'Architecture Moderne) இல் உறுப்பினராக இருந்தார். ஆனாலும் இவர் அதன் இளைஞர் குழுவான "குழு 10" இல் அவர் இணையவில்லை.
நகரவியம் தொடர்பான அவரது பல்கலைக் கழகக் கல்வியினால், இரண்டாம் உலகப் போருக்குப் பின்னரான மீள்கட்டுமானத் திட்டங்களைக் கையாளுவதற்கான சாதக நிலையை அவர் பெற்றார். டோக்கியோ, இசுக்கோப்சே ஆகிய நகரங்களின் மீள்கட்டுமானத்துக்கான இவரது ஆலோசனைகளும் ஆராயப்பட்டன. தாங்கேயின் வேலைகள், உலகம் முழுவதிலும் உள்ள ஒரு தலைமுறைக் கட்டிடக்கலைஞர்கள் மீது செல்வாக்குச் செலுத்தியது.
தொடக்க காலம்
1913 ஆம் ஆண்டு செப்டெம்பர் 4 ஆம் தேதி சப்பானில் உள்ள ஒசாக்காவில் பிறந்த தாங்கே, தனது இளமைக் காலத்தை ஹன்கோ, சாங்காய் ஆகிய சீன நகரங்களில் கழித்தார். அவருடைய உறவினர் ஒருவரின் இறப்பைத் தொடர்ந்து அவரது குடும்பம் சப்பானுக்குத் திரும்பியது. பசும் புற்றரைகளையும், செங்கற்களையும் கொண்ட அவர்களது சாங்காய் வசிப்பிடத்துக்கு முரண்பாடான வகையில், தாங்கே குடும்பத்தினர், சப்பானின் சிக்கோக்குத் தீவில் உள்ள இமாபாரி என்னும் இடத்தில் அமைந்திருந்த புல்லால் வேய்ந்த கூரையுடன் கூடிய பண்ணை வீடொன்றில் வாழத் தொடங்கினர்.
இடைத்தரக் கல்வியை முடித்துக்கொண்ட தாங்கே, 1930 இல் உயர்நிலைப் பள்ளியில் சேர்வதற்காக இரோசிமாவுக்குச் சென்றார். இங்கே தான் முதலில் அவர் சுவிசு நவீனத்திவக் கட்டிடக்கலைஞர் லீ கொபூசியேயின் வேலைகளைப் பற்றி அறிந்தார். வெளிநாட்டுக் கலை ஆய்விதழ் ஒன்றில் சோவியத் மாளிகையின் வரைபடங்களைப் பார்த்த தாங்கே, ஒரு கட்டிடக் கலைஞர் ஆவதற்குத் தீர்மானித்தார். உயர்நிலைப் பள்ளியில் சித்தி பெற்றிருந்தாலும், கணிதத்திலும், இயற்பியலிலும் அவரது பெறுபேறுகள் போதியதாக இல்லாததால், மதிக்கப்பட்ட பல்கலைக் கழகங்களில் சேர்வதற்கு நுழைவுத் தேர்வு எழுதவேண்டியிருந்தது. இரண்டு வருடங்கள் இதற்கான முயற்சிகளை அவர் மேற்கொண்டிருந்தார். அதேவேளை, மேற்கத்திய மெய்யியல் குறித்தும் அவர் விரிவாக வாசித்தார். சப்பானிய அரசாங்கம் இராணுவ சேவையில் சேர இளைஞர்களைக் கட்டயப் படுத்தியபோது அதில் இருந்து தப்புவதற்காக நிகோன் பல்கலைக்கழகத்தில் திரைப்படத் துறையில் சேர்ந்தார். ஆனாலும் அவர் விரிவுரைகளுக்கு ஒழுங்காகச் சென்றதில்லை.
1935 ஆம் ஆண்டு அவர் விரும்பியபடியே டோக்கியோ பல்கலைக்கழகத்தின் கட்டிடக்கலைத் துறையில் சேர்ந்து கற்கத் தொடங்கினார். தாங்கே, அங்கே இடெட்டோ கிசிடா, சோசோ உச்சிடா ஆகியோரிடம் கட்டிடக்கலைக் கல்வியைக் கற்றார்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:கட்டிடக் கலைஞர்கள்
திருக்கூர் மகாதேவர் கோவில்
திரிக்கூர் மகாதேவா கோயில் என்பது கேரளாவில் திருச்சூர் மாவட்டத்தில் உள்ள திரிக்கூர் கிராமத்தில் உள்ள பாறையில் செதுக்கப்பட்ட குகைக் கோயிலாகும், இது 7 அல்லது 8 ஆம் நூற்றாண்டில் கட்டப்பட்டதாக நம்பப்படுகிறது. குகைக் கோவில் என்பதால், பௌத்த மற்றும் ஜைனத் துறவிகள் இந்து துறவிகளுடன் இணைந்து தியானம் செய்ய இந்தக் தளத்தைப் பயன்படுத்தியிருக்கலாம். இது 1966 ஆம் ஆண்டு முதல் கேரள அரசின் தொல்லியல் துறையின் கீழ் பாதுகாக்கப்பட்டு வரும் நினைவுச்சின்னமாகும். கோயில் மற்றும் அதன் வளாகம் இப்போது க்ஷேத்ர சம்ரக்ஷனா சமிதி (கோயில் பாதுகாப்புக் குழு) மூலம் நிர்வகிக்கப்படும் பாளையம் அறக்கட்டளைக்கு சொந்தமானது.