cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
அருளியசு மச்சக்கெண்டை
வாழ்விடம்
இதன் பூர்வீக வாழ்விடமாகப் பெரிய நீரோடைகள், ஆறுகள் மற்றும் ஏரிகள் ஆகும். இது கார அமிலத்தன்மை 6.0 முதல் 6.5 வரையும், வெப்பநிலை 19° முதல் 25° சென்டிகிரேடு வரை உள்ள நீர் நிலைகளில் காணப்படும்.
சொற்பிறப்பியல்
இதன் சிற்றினப் பெயரான “அருளியசு” என்ற பெயர் உள்ளூர் மக்கள் பயன்படுத்தும் சொல்லான "அருள்" என்பதிலிருந்து பெறப்பட்டது.
மீன்காட்சியகங்களில்
பிற மச்சக்கெண்டை மீன்களைக் காட்டிலும் பொழுதுபோக்கு மீன் காட்சியகங்களில் குறைவாகக் காணப்பட்டபோதிலும், இவை சுறுசுறுப்பானவை. இதனுடைய இனப்பெருக்க திறன் புலி மச்சக்கெனண்டை (புன்டிகிரஸ் டெட்ராசோனா), மற்றும் ரோசி மச்சக்கெண்டை (பெத்தியா கான்கோனியசு) போன்றது. ஒத்த அளவிலான சைப்ரினிட் இனங்கள். சில சிச்லிட் இனங்கள் போன்று பிற மீன்களால் வேட்டையாடப்படும் அபாயத்தில் உள்ளது. பல மச்சக்கெண்டைகளைப் போலவே, வேகமாக நீந்தும் தன்மையுடையது. எனவே மீன்காட்சித் தொட்டிகளில் இம்மீன்களின் எண்ணிக்கையினை 5 முதல் 6 வரை வைத்திருப்பதன் மூலம் இந்நடத்தையினை தணிக்கலாம். முதிர்ந்த மீன் ஒன்றிற்கு 10 முதல் 12 செ.மீ. இடவசதி தேவைப்படுகிறது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:பன்னாட்டு இயற்கைப் பாதுகாப்புச் சங்கத்தின் செம்பட்டியல் - அருகிய இனம்
தத்துக் கரப்பான்
தாவிச் செல்வதற்கு ஏற்றவாறு தத்துக்கிளியைப் (வெட்டுக்கிளி) போன்று இவற்றின் கால்கள் அமைந்துள்ளன. சாதாரண கரப்பானில் இருந்து மேலும் சில வேறுபாடுகளை இவை கொண்டுள்ளன: ஏனைய கரப்பான்களில் காணப்படும் சிறுநீரக வடிவக் கண்ணிற்குப் பதிலாக இவற்றில் அரைவட்டக் கண்கள் வெளித்தள்ளப்பட்டு, பக்கவாட்டில் காணப்படுகின்றன; தாவும் போது சமநிலையைப் பேணுவதற்கு உணர்கொம்புகளில் மாற்றங்கள் கொண்டுள்ளன.
தென் ஆபிரிக்காவில் கேப் டவுன் எனும் இடத்தில் அமைந்துள்ள மேசை மலைப் பகுதியில் 2009இல் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது. இவற்றின் சிறப்புத் தோற்றத்தாலும் தத்தும் கரப்பான் என்பதாலும் 2011ம் ஆண்டுக்குரிய சிறந்த பத்து உயரினங்களில் ஒன்றாக இவை தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டுள்ளன.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:பூச்சிகள்
கண்டன் கோவை
கண்டன் கோவை என்னும் நூல் ஒட்டக்கூத்தரால் பாடப்பட்டது எனக் கொள்ளத்தக்கது. ஒட்டக்கூத்தர் காலம் பன்னிரண்டாம் நூற்றாண்டு.
”கோவை உலா அந்தாதிக்கு ஒட்டக்கூத்தன்” என்னும் போற்றுதலுக்கு உரியவர் ஒட்டக்கூத்தர் கண்டன் என்பவன் இரண்டாம் இராசராச சோழன். கண்டன் கோவை
கண்டன் அலங்காரம் என்னும் நூலும் இரண்டாம் இராசராசனாகிய கண்டன் மீது பாடப்பட்ட நூல்.
கருவிநூல்
பகுப்பு:12 ஆம் நூற்றாண்டுத் தமிழ் நூல்கள் பகுப்பு:கோவை (இலக்கியம்)
டைசர்
டைசர் (Dicer) விலங்கு மற்றும் தாவர (பயிர்) உயிரினத்தில் வரும் ஒரு உள்-ஆர்.என்.எ அழிவு (endoribonuclease) நொதியகும். இவைகள் ஆர்.என்.எ. சு III(RNAse III) என்னும் குடும்பத்தில் வருபவை ஆகும். டைசர்களின் சிறப்பு என்னவெனில், இவைகள் ஈரிழை ஆர்.என்.எ களையும் (dsRNA), முந்திய குறு ஆர்.என்.எ வையும் (pre-miRNA) 21-23 துகள்களாக (nucleotides) வெட்டி களைவது ஆகும். மேலும் இவைகள் வெட்டும் போது இரு துகள்களை 3' முனையில் நீட்டி அவைகளை தனியாக தொங்க விடுவது (overhangs) இதனின்  தனி சிறப்பு. இதன் புரத அமைப்பில் ஆர்.என்.எ. சு III (RNAseIII) என்கிற முனையமும் (domain) PAZ என்கிற முனையங்களை கொண்டுள்ளது. இவ்விரு முனையங்கள் தான் சிறு ஆர்.என்.எ (siRNA) அளவுகளை உறுதிபடுத்துகின்றன. டைசர், ரிபோ கரு அமிலத்தால் தூண்டிய ஒடுக்கும் கலவை (RNA induced silencing complex (RISC) ஆக்கம் பெறுவதற்கு முதல் கரணி ஆகும். பின் இக்கலவை அர்கோனட் (argonaute) புரதங்களோடு இணைத்து, சிறு ஆர்.என்.எ மற்றும் குறு ஆர்.என்.ஏ வையும் அதற்கான இலக்கு செய்தி ஆர்.என்.எ (mRNA)களோடு பிணைந்து அழிகின்றன அல்லது புரத உற்பத்தியெய் தடுக்கின்றன.
குறிப்புகளும் மேற்கோள்களும்
பகுப்பு:மூலக்கூற்று உயிரியல்
சேருவிலை பிரதேச செயலாளர் பிரிவு
சேருவில் பிரதேச செயலாளர் பிரிவு திருகோணமலை மாவட்டத்தில் உள்ள 11 பிரதேச செயலாளர் பிரிவுகளுள் ஒன்று. இப்பிரதேச செயலாளர் பிரிவின் வடக்கு எல்லையில் மூதூர் பிரதேச செயலாளர் பிரிவும், மேற்கு எல்லையை அண்டி கந்தளாய் பிரதேச செயலாளர் பிரிவும், கிழக்கில் ஈச்சிலம்பத்தை பிரதேச செயலாளர் பிரிவும், இந்துப் பெருங்கடலும், தெற்கில் பொலநறுவை மாவட்டமும் அமைந்துள்ளன. 311 சதுர கிலோமீட்டர் பரப்பளவு கொண்ட இந்தப் பிரதேச செயலாளர் பிரிவில் 17 கிராம அலுவலர் பிரிவுகள் உள்ளன.
2012 ஆம் ஆண்டின் மக்கள்தொகை மதிப்பீட்டின்படி, மொத்த மக்கள்தொகை 13,546 ஆகும். பெரும்பான்மை சிங்களவர்களைக் கொண்ட இப்பிரிவில், 2,426 முசுலிம்களும், 1,816 இலங்கைத் தமிழரும், 9,293 சிங்களவரும், 3 இந்திய வம்சாவளித் தமிழரும் வாழ்கின்றனர். திருகோணமலை மாவட்டத்தில் குறைவான மக்கள் அடர்த்தி கொண்ட பிரதேச செயலாளர் பிரிவுகளுள் ஒன்றான இப்பிரிவின் மக்கள் அடர்த்தி சதுர கிலோமீட்டருக்கு 44 பேர்.
வெங்காத்தூர் கிராமம் துலுக்காணத்தம்மன் கோயில்
வெங்காத்தூர் கிராமம் துலுக்காணத்தம்மன் கோயில் தமிழ்நாட்டில் திருவள்ளூர் மாவட்டம், வெங்காத்தூர் கிராமம் என்னும் ஊரில் அமைந்துள்ள அம்மன் கோயிலாகும்.
வரலாறு
இக்கோயில் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.
கோயில் அமைப்பு
இக்கோயில் முதன்மைத் திருக்கோயில் என்ற வகைப்பாட்டில் இந்து அறநிலையத்துறையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. வழக்கு நிலுவையில் இருப்பதால் நடைமுறை நிருவாகியால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:திருவள்ளூர் மாவட்டத்திலுள்ள அம்மன் கோயில்கள் பகுப்பு:சரி பார்க்க வேண்டிய தானியக்கக் கோயில் கட்டுரைகள்
சாரமதி
சாரமதி இராகம் கருநாடக இசையில் பயன்படும் இராகங்களில் ஒன்றாகும். 20 ஆவது மேளகர்த்தா இராகமாகிய, "வேத" என்றழைக்கப்படும் 4 ஆவது சக்கரத்தின் 2ஆவது மேளமாகிய நடபைரவியின் ஜன்னிய இராகம் ஆகும்.
ஜான் பெர்க்கின்ஸ் (எழுத்தாளர்)
ஜான் பெர்க்கின்ஸ் குறிப்பிடத்தக்க அமெரிக்க எழுத்தாளர் ஆவார். இவர் கன்ஃபெஷன்ஸ் ஆஃப் என் எகனாமிக் ஹிட் மேன் என்ற நூலை எழுதினார். இது பொருளாதாரத்தைப் பற்றியது. இந்த நூல் ஒரு பொருளாதார அடியாளின் ஒப்புதல் வாக்குமூலம் என்ற பெயரில் தமிழில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டது.
திரைப்படங்கள்
இவர் கீழ்க்காணும் ஆவணத் திரைப்படங்களில் நடித்துள்ளார். இவர் தன்னைத் தானே கதாப்பாத்திரமாக ஏற்று நடித்தார்.
இணைப்புகள்
பகுப்பு:1945 பிறப்புகள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:அமெரிக்க எழுத்தாளர்கள்
தக்காணப் பீடபூமி
தக்காணப் பீடபூமி (Deccan Plateau) (தக்காண மேட்டுநிலம்; தக்காணம், தக்‌ஷிணம் = தெற்கு, தென்னிந்தியா) என்பது மேற்கு தொடர்ச்சி மலைத்தொடர், கிழக்கு தொடர்ச்சி மலைத்தொடர், மற்றும் விந்திய மலைத்தொடர் ஆகிய மூன்று மலைத்தொடர்களுக்கு நடுவில் முக்கோணவடிவில் உள்ளதாகும். தென்னிந்தியாவின் பெரும்பகுதி தக்காண பீடபூமியை சேர்ந்தது. இதன் பரப்பளவு 7 இலட்சம் சதுர கிலோமீட்டர்.
கங்கைச் சமவெளிக்கு தென்புறம் தக்காணப் பீடபூமி அமைந்துள்ளது. இதன் மேற்குப்பகுதி உயரம் கூடியும் கிழக்குப்பகுதி உயரம் குறைந்தும் காணப்படுகிறது. இதன் காரணமாக தக்காணப் பீடபூமியில் பாயும் ஆறுகள் மேற்கிலிருந்து கிழக்கு நோக்கி பாய்ந்து வங்காள விரிகுடாவில் கலக்கின்றன.
மேற்கு தொடர்ச்சி மலைத்தொடர் உயரமாக இருப்பதால் தென்மேற்கு பருவக்காற்று மூலம் வரும் ஈரப்பதத்தை தடுத்து விடுகிறது. இதனால் தக்காணப் பீடபூமி குறைந்தளவு மழைப்பொழிவையே பெறுகிறது.
மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையில் தோன்றும் கோதாவரியும் அதன் துணையாறுகளும் தக்காணப் பீடபூமியின் மேற்பகுதியையும் கிருஷ்ணாவும் அதன் துணையாறுகளும் தக்காணத்தின் நடுப்பகுதியையும், காவிரியும் அதன் துணையாறுகளும் தக்காணத்தின் கீழ்ப்பகுதியையும் வளம்பெறச் செய்கின்றன.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:இந்தியாவின் பீடபூமிகள் பகுப்பு:மகாராட்டிரப் புவியியல் பகுப்பு:கர்நாடகப் புவியியல் பகுப்பு:ஆந்திரப் பிரதேசப் புவியியல் பகுப்பு:தெலங்காணாவின் புவியியல்
பரசுராம் (2003 திரைப்படம்)
பரசுராம் (Parasuram) என்பது 2003ஆம் ஆண்டில் வெளியான ஒரு இந்தியத் தமிழ் அதிரடித் திரைப்படம் ஆகும். அர்ஜுன் இயக்கி, நடித்த இப்படத்தில், அப்பாஸ், கவுண்டமணி, கிரண் ராத்தோட், காயத்திரி ரகுராம், ராகுல் தேவ் ஆகியோர் முக்கிய கதாபாத்திரங்களில் நடித்துள்ளனர். இப்படத்திற்கு ஏ. ஆர். ரகுமான் இசையமைத்துள்ளார். இந்த படம் 2003 மே 30 அன்று வெளியிடப்பட்டது.
கதை
ஆகாஷ் தலைமையிலான ஒரு நிழலுலக பயங்கரவாதக் குழுவானது வேலையில்லாத இளைஞர்களை வேலைக்கு அமர்த்தி அவர்களை பாக்கித்தானுக்கு அனுப்பி தற்கொலைக் குண்டுதாரிகளாக மாற்றுகிறது. இந்த வழக்கு உதவி காவல் ஆணையர் பரசுராமினம் ( அர்ஜுன் ) ஒப்படைக்கப்படுகிறது. அவர் எப்படி அந்த கும்பலை ஒழிக்கிறார் என்பதே கதை.
தயாரிப்பு
இந்த படம் துவக்கத்தில் அசோகா என்ற பெயரில் சாஜி கைலாஸ் இயக்குவதாகவும், சம்யுக்தா வர்மாவும், அர்ஜுனும் முன்னணி பாத்திரங்களில் நடிப்பதாக முடிவு செய்யப்பட்டது. பின்னர் படைப்பு வேறுபாடுகள் காரணமாக சாஜி படத்திலிருந்து விலகினார், அர்ஜுன் தானே இயக்குனராக பொறுப்பேற்றார்.
வரவேற்பு
Sify.com, இந்த திரைப்படத்தை "பரிதாபம்" என்று அழைத்தது.
இசை
இப்படத்தின் படல்களுக்கு ஏ. ஆர். ரகுமான் இசையமைத்க, பின்னணி இசையை ரகுமானின் உதவியாளர் பிரவின் மணி அமைத்தார். இதில் ரகுமானின் இசையானது  சராசரி ரகமாக கருதப்படுகிறது.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:ஏ. ஆர். ரகுமான் இசையமைத்த திரைப்படங்கள் பகுப்பு:இந்தியத் தமிழ்த் திரைப்படங்கள் பகுப்பு:2003 தமிழ்த் திரைப்படங்கள் பகுப்பு:அர்ஜூன் நடித்த தமிழ்த் திரைப்படங்கள் பகுப்பு:கவுண்டமணி நடித்த திரைப்படங்கள் பகுப்பு:வெண்ணிற ஆடை மூர்த்தி நடித்த திரைப்படங்கள் பகுப்பு:வினு சக்ரவர்த்தி நடித்த தமிழ்த் திரைப்படங்கள்
வீழ்கட்டமைப்பு (கட்டிடம்)
கட்டடங்களை திட்டமிட்டமுறையில் சூழலியல் கோட்பாடுகளுக்கு இணைய கூறு கூறுகளாய் தகர்ப்பதை வீழ்கட்டமைப்பு (Deconstruction) எனலாம். வீழ்கட்டமைப்பு கட்டிடங்களை இடித்து தள்ளல் அல்லது அழித்தல் செயல்பாட்டில் இருந்து வேறுபடுகின்றது.
கட்டிடங்களை அகற்றும் முறைகள்
பொதுவாக மேலை நாடுகளில் கட்டிடத்தை தகர்த்து அல்லது இடித்துத் தள்ளிவிடுவார்கள். பல கட்டிடங்கள் excavator மற்றும் bulldozer போன்றவற்றை பயன்படுத்தி தகர்ப்பர். கிரேன்களில் நாட்டப்பட்ட பாரிய தகர் பந்து (wrecking ball) கொண்டும் தகர்க்கப்படுவதுண்டு. மேலும், வெடிபொருட்கள் உபயோகித்தும் சில கட்டிடங்கள் தகர்க்கப்படுவதுண்டு. இம் முறைகள் விரைவாக பணியை செய்ய உதவினாலும் கட்டிடங்களை தகர்ப்பதற்கு பொதுவாக சிறந்த முறை இல்லை. வீழ்கட்டமைப்பு இவற்றை விட ஒரு சிறந்த முறையெனலாம்.
வெவ்வேறு நாடுகளில் வீழ்கட்டமைப்பு
வெவ்வேறு நாடுகளில் வீழ்கட்டமைப்பு பல்வேறு நிலைகளில் நடைமுறைப்படுத்தப்படுகின்றது. கட்டிட கட்டல் தகர்த்தல் கழிவுகள் (Construction and Demolition Waste) கழிவு குழிகளில் (land fills) இடப்படுவதில் இருந்து எவ்வளவு வீதம் தடுக்கப்படுகின்றது என்பதை வைத்து வீழ்கட்டமைப்பு எவ்வளவு வரை நடைமுறைப்படுத்தப்படுகின்றது என்று உத்தேசமாக மதிப்பிடலாம். எனினும், சூழல், பண்பாட்டு போக்குகள், பொருளாதாரம், தொழில்நுட்பம், அரச கொள்கைகள் ஆகிய கூறுகளையும் ஆய்தே ஒரு நாட்டில் எந்த நிலையில் வீழ்கட்டமைப்பு நடைமுறைப்படுத்தப்படுகின்றது என்பதை கணக்கிட முடியும்.
ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட வீழ்கட்டமைப்பு (systematic deconstruction) செயல்பாடுகள் வளர்ச்சியடைந்த மேற்கத்தைய நாடுகள் சிலவற்றில் சீரிய முறையில் நடைமுறைப்படுத்தப்படுகின்றன. வளர்சியடைந்துவரும் சில நாடுகளில் வீழ்கட்டமைப்பின் பல கூறுகள் சிறப்பாக நடைமுறையில் இருந்தாலும் அவற்றை ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட வீழ்கட்டமைப்பு என்று கூற முடியாது.
வளர்ச்சியடைந்த மேற்கு நாடுகளிலும் வீழ்கட்டமைப்பை அண்மையில் அறிந்து செயல்படுத்த முனையும் கனடா, நோர்வே, துருக்கி போன்ற நாடுகளையும் யப்பான், நெதர்லாந்து, ஐ.இரா போன்ற அதி நிலையில் நடைமுறைப்படுத்தியிருக்கும் நாடுகளுடன் ஒப்பிட்டு வேறுபாடுகள் காணலாம். உதாரணமாக, யப்பானில் வீழ்கட்டமைப்பு அவ்வரசின் "recycle oriented society" என்ற இலக்கின் ஒரு முக்கிய அம்சம். கனடாவில் அதன் பெரிய பரப்பளவு (கழிவு குழிகள் மலிவில் கிடைக்கும்), இயற்கை வளம் (மீள் உபயோக தேவை உடனடியாக உணரப்படுவதை தடுக்கின்றது) காரணமாக வீழ்கட்டமைப்பு மிகவும் ஆரம்ப நிலையிலேயே நடைமுறைப்படுத்தப்படுகின்றது.
சுபாஷ் சந்திர போஸ்
நேதாஜி (தலைவர்) என்று இந்திய மக்களால் அழைக்கப்படும் சுபாஷ் சந்திர போஸ் (Subhash Chandra Bose, சனவரி 23, 1897 – இறந்ததாகக் கருதப்படும் நாள் ஆகத்து 18, 1945) இந்திய சுதந்திரப் போராட்டத் தலைவராவார். இரண்டாம் உலகப் போர் நடைபெற்ற போது, வெளிநாடுகளில் போர்க் கைதிகளாய் இருந்த நூற்றுக்கணக்கான இந்தியர்களை ஒன்றுதிரட்டி, இந்திய தேசிய ராணுவத்தை உருவாக்கி, அப்போது இந்தியாவை ஆட்சி செய்த ஆங்கிலேயருக்கு எதிராகத் தாக்குதல் நடத்தியவர்.
இவர் 1945 ஆகத்து 18 அன்று தைவான் நாட்டில் ஒரு விமான விபத்தில் இறந்து விட்டதாகவும், அல்லது உருசியாவிற்குச் சென்று 1970களில் இறந்துவிட்டதாகவும், அல்லது ஒரு துறவியின் வடிவில் வட இந்தியாவில் மறைமுகமாக வாழ்ந்து 1985 இல் இறந்து விட்டதாகவும் பல கருத்துக்கள் உள்ளன. 1945 ஆகத்து 14 முதல் செப்டம்பர் 20 வரை எந்த விமான விபத்தும் தைவானில் ஏற்படவில்லை என அந்நாட்டு அரசு தெரிவித்திருப்பது, போஸ் அவ்வாண்டு இறக்கவில்லை என்ற வாதத்திற்கு வலுவூட்டியது. இந்திய அரசால் நியமிக்கப்பட்டு இதைப்பற்றி விசாரித்த முகர்ஜி கமிஷன், நேதாஜி அவ்விமான விபத்தில் இறக்கவில்லை எனத் தெரிவித்து விட்டது.
கல்வி
thumb|இளமையில் சுபாஷ் சந்திர போஸ் ஐந்து வயதான போது, கட்டாக்கிலுள்ள பாப்டிஸ்ட் மிசன் ஆரம்பப் பள்ளியில் இணைந்த சுபாஷ், ஏழு ஆண்டுகள் அங்கு கல்வி பயின்றார். பின்னர், தன் உயர் கல்வியை கொல்கத்தா ரேவன்ஷா கல்லூரியில் தொடங்கிய சந்திர போஸ், 1913 தேர்வில் கல்கத்தா பல்கலைக்கழக எல்லைக்குள் 2 ஆவது மாணவராகத் தேறினார். இவரது தாயார் மிகுந்த தெய்வ பக்தி மிக்கவர். அதனால் சுபாஷும் சிறு வயது முதலே விவேகானந்தர் போன்ற ஆன்மிகப் பெரியோர்களின்பால் ஈடுபாடுடையவராயும், அவர்களின் அறிவுரைகளைப் படித்து வருபவராயும் இருந்தார். இதனால் ஞான மார்க்கத்தின்பால் ஈடுபாடு கொண்டார்; துறவறத்திலும் தன்னை ஈடுபடுத்திக் கொள்ள விரும்பினார். எதிலுமே பற்றற்று இருந்ததுடன், தனது 16 ஆவது வயதில் வீட்டை விட்டு வெளியேறிய சுபாஷ் சந்திரபோஸ், தன் ஞானவழிக்கான ஆசானைத் தேடி இரண்டு மாதங்கள் அலைந்தார்.
அப்போது, வாரணாசியில் ராமகிருஷ்ண மடத்தைச் சேர்ந்த சுவாமி பிரம்மானந்தரைச் சந்தித்தார். இவருக்கு, சுபாசின் தந்தையையும், குடும்பத்தையும் நன்கு தெரியும். இந்த சந்திப்பு குறித்து, பின்னாளில் தனது நண்பரான திலீப்குமார் ராயிடம், ''யாருக்கெல்லாம் சுவாமி பிரம்மானந்தரது அருள் கிடைக்கிறதோ, அவர்கள் வாழ்வே மாறிவிடுகிறது; எனக்கும் அவரது அருளில் ஒரு சிறு துளி கிட்டியது; அதனால் தான், என் வாழ்க்கையைத் தேசத்திற்கு அர்ப்பணித்து, அதன் பலனைப் பெற விரும்புகிறேன்; இன்னொன்றும் சொல்லி விடுகிறேன்: அதே ராக்கால் மகராஜ் (பிரம்மானந்தர்), வாரணாசியிலிருந்து என்னை வரச் சொல்லி, என்னைத் தேசத்துக்காக அர்ப்பணித்துக் கொள்ள வேண்டும் என்றும் கேட்டுக்கொண்டார்," என்று குறிப்பிட்டுள்ளார். தன் மானசீக ஆசானாக, விவேகானந்தரையே ஏற்று வீடு திரும்பினார்.
துறவறப் பாதையில் செல்ல விரும்பிய சுபாஸ் சந்திரபோஸ், ஞான மார்க்கத்திற்கு ஏற்ற குரு கிடைக்காததால், தந்தையாரின் வேண்டுகோளிற்கு இணங்கி 1915 ஆம் ஆண்டு கொல்கத்தா மாநிலக் கல்லூரியில் சேர்ந்தார். அக்காலத்தில் ஆங்கில இனவெறி மிக்க வரலாற்று ஆசிரியரான சி. எஃப். ஓட்டன் என்ற ஆசிரியர் அங்கு கற்பித்தார். அவர் கல்வி கற்பிக்கும் நேரங்களில், பெரும்பாலும் இந்தியர்களை அவமதித்து வந்தார். இவருடன் ஏற்பட்ட சண்டை காரணமாக, சுபாஸ் சந்திர போசும் அவரது நண்பர்களும், கல்லூரியை விட்டு நீக்கப்பட்டதுடன், இரண்டு ஆண்டுகள் வேறெந்த கல்லூரிகளிலும் படிப்பை தொடரமுடியாது செய்யப்பட்டனர்.
இதனால், தன் கல்வியை ஓராண்டுகாலம் தொடர முடியாதிருந்த சுபாஷ், சி. ஆர். தாஸ் என்று அறியப்பட்ட சித்தரஞ்சன் தாஸ் மற்றும் சிலரின் உதவியுடன், 1917 ஆம் ஆண்டு, இசுக்காட்டிய சர்ச் கல்லூரியில் சேர்ந்தார். அங்கு 1919 ஆம் ஆண்டு, இளங்கலைப் பட்டப்படிப்பில் முதல் வகுப்பில் தேறியதுடன், மாணவர்களுக்குரிய படைப் பயிற்சியிலும் சிறப்பாகத் தேறினார்.
மக்கள் சேவைப் பணி
thumb|நேதாஜியின் வீடு அக்காலத்தில், நாட்டுச் சூழ்நிலை பற்றி, அடிக்கடி வீட்டில் விவாதங்களில் ஈடுபட்ட சுபாசைப் பார்த்த அவரது தந்தையார், இவரை அரசியலில் ஈடுபடுத்த விரும்பாது, லண்டனுக்கு ஐ.சி.எஸ். தேர்வுக்குப் படிக்க அனுப்பி வைத்தார். தன் படிப்பைத் தொடர்ந்த போஸ், 1920 இல் (லண்டனில் நடந்த) இந்திய மக்கள் சேவைப் படிப்புக்கான ("இந்தியக் குடிமைப் பணி" எனப்படும் ஐ.சி.எஸ்.) நுழைவுத்தேர்வில் பங்கேற்ற அவர், இந்தியாவிலேயே நான்காவதாகத் தேர்ச்சி பெற்றிருந்தார். ஆனால், தன் நாட்டை அடிமைப்படுத்தி வைத்திருக்கும் ஆங்கிலேயரிடம் வேலை செய்யக் கூடாது எனக் கருதி, தான் முயற்சியுடன் படித்துப் பெற்ற தனது பதவியை லண்டனிலேயே பணித்துறப்பு செய்தார்.
சுதந்திரப் போரில் ஈடுபாடு
வழக்குரைஞரான சி. ஆர். தாஸ், தன் தொழிலை விட்டுவிட்டு, ஒத்துழையாமை இயக்கத்திற்குத் தலைமை தாங்கி  தேசப் பணியாற்றிக் கொண்டிருந்தார். சுபாஷ், கடிதம் மூலம் சி.ஆர்.தாசிடம், தான் தாய் நாடு திரும்பியதும், இந்திய விடுதலைப் போரில் பங்கேற்க ஆலோசனை கேட்டிருந்தார். அதை ஏற்று, சுபாஷ் சந்திர போஸ் வருவதாயிருந்தால், தான் ஏற்றுக் கொள்வதாகவும், பதவி துறந்ததைப் பாராட்டியும், சி. ஆர். தாசும் மறுகடிதம் அனுப்பினார்.
இக்காலகட்டத்தில் தான், தென்னாப்பிரிக்காவிலிருந்து, இந்தியா திரும்பியிருந்த மகாத்மா காந்தியும், இந்திய அரசியலில் ஈடுபட்டார். இந்திய மக்களும், காங்கிரசின் தலைமையின் கீழ் விடுதலை எழுச்சி பெற்றிருந்தனர். 1921 இல், மும்பை துறைமுகத்தில் வந்திறங்கிய சுபாஷ் சந்திரபோஸ், மும்பையில் அப்போது தங்கியிருந்த காந்தியையும் சந்தித்து, சுமார் ஒரு மணிநேரம் கலந்தாலோசித்தார். போஸ், சித்தரஞ்சன்தாசின் கீழ் தொண்டாற்றவே விரும்பினார். போசை ஏற்றுக் கொண்ட சி.ஆர்.தாசும், அவரின் திறமையை நன்கு அறிந்திருந்ததுடன், திறமைமிக்க அவரது குடும்பப் பின்னணியையும் அறிந்திருந்தார். இதனால் சி.ஆர்.தாஸ், தான் நிறுவிய தேசியக் கல்லூரியின் தலைவராக, 25 வயதே நிரம்பிய போசை நியமித்திருந்தார். லண்டனில் கேம்பிரிட்சில் படிக்கும் போது, மேல்நாட்டு விடுதலைப் போர் வரலாறுகளையும், பிரித்தானிய ஏகாதிபத்தியத்தின் பிரித்தாளும் சூழ்ச்சிகளையும் நன்கு அறிந்து கற்றிருந்த சந்திரபோஸ், தன் கல்லூரியில் மாணவர்களுக்கு விடுதலை உணர்ச்சி பொங்கும் வண்ணம், சொற்பொழிவு ஆற்றியதுடன், பாடமும் கற்பித்தார்.
அரசியல் நுழைவு
1922 இல், வேல்ஸ் இளவரசரை இந்தியாவுக்கு அனுப்ப, பிரித்தானிய அரசு தீர்மானித்து இருந்தது. இந்தியாவிலிருந்த பிரித்தானிய ஆதிக்கக்காரர்களும், வேல்சு இளவரசரை வரவேற்க, நாடு முழுதும் சிறப்பான ஏற்பாடு மேற்கொண்டிருந்தனர். ஆனால், சுயாட்சி அதிகாரத்தைத் தரமறுத்த பிரித்தானிய இளவரசரின் வருகையை, இந்திய மக்களும் காங்கிரசும் புறக்கணிக்க முடிவு செய்திருந்தனர். மும்பை துறைமுகத்தை வேல்சு இளவரசர் வந்தடையும் போது, நாடு முழுதும் எதிர்க்க, காந்தி அழைப்பு விடுத்தார். இதனால் சினமுற்ற ஆங்கிலேய அரசாங்கம், பொதுக்கூட்டம், ஆர்ப்பாட்டம், ஊர்வலம் போன்றவற்றுக்குத் தடை விதித்தது.
இவ்வாறு பொதுகூட்டங்களுக்கு அரசாங்கம் தடை விதித்திருந்த போதும், வேல்ஸ் இளவரசர் கொல்கத்தாவுக்கு வருகை தரும் போது, அங்கு மறியல் நடத்த காங்கிரசு கட்சி முடிவு செய்திருந்தது. கொல்கத்தா தொண்டர் படையின் தலைவராக சந்திரபோசை நியமித்திருந்தது. தீவிரத்தை அறிந்திருந்த ஆங்கில அரசு, போசின் தலைமையிலான தொண்டர் படையை, சட்ட விரோதமானது என அறிவித்து, போசையும், சில காங்கிரஸ் தொண்டர்களையும் கைது செய்தது. மேலும் அவருக்கு 6 மாத காலச் சிறைத்தண்டனையும் கிடைத்தது. சில நாட்களின் பின்னர் சவகர்லால் நேரு, சித்தரஞ்சன் தாஸ் போன்றோரும் கைதானார்கள். இவ்வாறு அரசியல் கட்சித் தலைவர்கள் கைதானதால், மக்கள் மட்டத்தில் இருந்து பெரும் எதிர்ப்பலைகள் கிளம்பின. மேலும் தலைவர்கள் யாரும் இல்லாத போதும், கொல்கத்தாவில் மறியல் சிறப்புற மக்களால் நடத்தப்பெற்றது. ஆறு மாதம் கழித்து போஸ், 1922 ஆம் ஆண்டு அக்டோபரில் விடுதலையானபோது, காந்தியும் ஒத்துழையாமை இயக்கம், வரிகொடா இயக்கம் ஆகியவற்றை விரிவுபடுத்தியிருந்தார்.
காங்கிரசில் பிளவு
இடையில் சில காரணங்களுக்காகப் போராட்டத்தை நிறுத்தியதால், காந்திக்கு எதிராக, பல கண்டனங்கள் எழுந்தன. 1922 ஆம் ஆண்டில் சிறையிலிருந்து வெளியான சித்தரஞ்சன் தாஸ், கயையில் கூடிய காங்கிரஸ் மகாசபைக்குத் தலைமை தாங்கினார். சட்டசபைத் தேர்தல்களில், இந்தியர்கள் போட்டியிட்டு, சட்டசபைகளை கைப்பற்றுவதன் மூலம் தான் இந்திய விடுதலையை \விரைவில் பெறமுடியும் என சி.ஆர்.தாசும் மோதிலால் நேருவும் கருதினர். ஆனால், இதை காந்தி ஆதரவாளர்கள் எதிர்த்தனர். தாசுக்கும் காந்திக்கும் இடையே கருத்து வேறுபாடு ஏற்பட்டது. காந்தியின் வழிமுறைகளை தாஸ் கண்டித்தார். காங்கிரசில் இருந்தபடி சுயாட்சிக் கட்சி என்ற அமைப்பை தாஸ் தொடங்கினார். காந்திக்கு பதிலடி தர, "சுயராஜ்யா" என்னும் பத்திரிகையை ஆரம்பித்து, ஆசிரியர் பொறுப்பை போசிடம் ஒப்படைத்தார்.
ஜாலியன்வாலா பாக் படுகொலைக்குத் தலைமை ஏற்று நடத்திய, ஜெனரல் டயரைச் சுட்டுக் கொன்றார் உத்தம் சிங். அதனைக் கண்டித்து அறிக்கை வெளியிட்டார் காந்தி. ஆனால், உத்தம் சிங்கைப் பாராட்டி கடிதம் அனுப்பினார் போஸ், காந்திக்கும் போசுக்கும் இடையிலான உரசலை இந்தச் சம்பவம் அதிகரித்தது.
1928 இல் கொல்கத்தாவில் காங்கிரஸ் பேரியக்கத்தின் மாநாடு காந்தி தலைமையில் கூடியது. சுயாட்சிக்கு எதிர்ப்பு காட்டிய காந்தியின் முடிவை எதிர்த்துப் பேச காங்கிரஸ் தலைவர்கள் தயங்கினர். கொல்கத்தா மாகாணத் தலைவரான போஸ் எழுந்து, காந்தியின் முடிவு தவறு என எதிர்த்தார். காந்தி-போஸ் மோதல் ஆரம்பமானது. போசின் முடிவை நேரு ஆதரித்தார். இதனால் இருவரும் இணைந்து, காங்கிரசில் இருந்தபடி, 'விடுதலைச் சங்கம்' என்ற பெயரில் இயக்கம் ஒன்றை நடத்தினர். காந்தியின் பல முடிவுகளை நேரடியாகவே எதிர்த்தார் போஸ். இதனால், காங்கிரசு காரியக் குழுவில் இருந்து போஸ் நீக்கப்பட்டார். அவரைப்போல், சென்னை மாகாணத்தைச் சேர்ந்த சீனிவாச ஐயரும் நீக்கப்பட்டார். உடனே போஸ், "காங்கிரஸ் மிதவாதிகள் கைக்கு போய்விட்டது; அங்கு எங்களுக்கு வேலையில்லை" எனக் கட்சியிலிருந்து விலகி, சீனிவாச ஐயரைத் தலைவராகக் கொண்டு 'காங்கிரஸ் சனநாயக கட்சி'யைத் தொடங்கினார்.
1939 இல் சுபாஷ் சந்திர போஸ் இரண்டாவது முறையாகக் காங்கிரஸ் தலைவர் பதவிக்குப் போட்டியிட்டார். போசின் செல்வாக்கு உயர்ந்து வருவதை அறிந்து காந்தி, அவருக்கு எதிராக ராஜேந்திரப் பிரசாத்தையும், ஜவஹர்லால் நேருவையும் போட்டியிடுமாறு வற்புறுத்தினார். அவர்கள் மறுக்கவே, பட்டாபி சீதாராமையாவை நிறுத்தினார். போஸ் 1,580 வாக்குகளுடன் வெற்றிபெற்றார். சீதாராமையாவின் தோல்வி, தனக்குப் பெரிய இழப்பு என்று வெளிப்படையாகவே காந்தி தெரிவித்து, உண்ணாவிரதம் இருக்கத் தொடங்கினார். அதனால், அவரைச் சமாதானப்படுத்த போஸ், காங்கிரஸ் கட்சியின் தலைவர் பதவியில் இருந்து விலகினார். 1939 இல் அகில இந்திய பார்வார்டு பிளாக் கட்சியைத் தொடங்கினார், அதன் அகில இந்திய தலைவராக நேதாஜியும், தமிழக தலைவராக பசும்பொன் முத்துராமலிங்க தேவர் உம் பதவியேற்று கொண்டனர்.
அரசியல் பணி
காங்கிரஸ் சனநாயகக் கட்சியின் "பார்வர்ட்" எனும் ஆங்கில இதழில், ஆசிரியரான நேதாஜி, உணர்ச்சி ததும்பும் பல கட்டுரைகளை எழுதினார். இதைத் தொடர்ந்து, தேர்தல்களில் மத்திய மாகாணசபைக்கும், கல்கத்தா மாநகராட்சிக்கும் நடைபெற்ற தேர்தலில் சுயராஜ்ஜியக் கட்சி வெற்றிபெற்றது. 1924-ல் மாகாண சபைக்கு மேயராக சி.ஆர்.தாசும், மாநகராட்சி நிர்வாக அதிகாரியாக போசும் தெரிந்தெடுக்கப்பட்டனர். கொல்கத்தா நகரில் பல சீர்திருத்தங்கள் மேற்கொண்டதுடன் மக்கள் ஆதரவையும் பெற்றனர்.
thumb|250px|சுபாஷ் சந்திர போஸ் காங்கிரஸ் கட்சியின் தலைவராக இருந்தபோது, காந்தியுடன்; இந்திய தேசிய காங்கிரஸ் வருடாந்த கூட்டத்தின்போது, 1938 இதனைக் கண்ட அரசு, நேதாஜியை ஓர் அவசரச்சட்டத்தின் மூலம் 1924 அக்டோபர் 25 ஆம் நாள், கைது செய்து, கொல்கத்தா மத்திய சிறையில் அடைத்தது. மேலும் வங்கத்தில் பிரித்தானிய ஆட்சியைக் கவிழ்க்க சதிகார இயக்கம் ஒன்று தோன்றி இருப்பதையும், அதில் சிலரையே கைது செய்திருப்பதாயும் போலி அறிக்கையை வெளியிட்டது. நேதாஜிக்கு ஆதரவாய், மக்களும் பல தலைவர்களும் நாடு முழுதும் முழங்கினர். கொல்கத்தா விரைந்த காந்தி உட்படப் பல தலைவர்களும், நேதாஜிக்கு ஆதரவை தெரிவித்தனர். இச்சமயத்தில் தான், சுயராஜ்ஜியக் கட்சி, சட்டசபைகளில் வெற்றி பெற்று, ஆற்றி வந்த சீர்திருத்தங்களையும், பணிகளையும் கண்ணுற்ற காந்திஜி, 'சட்டசபை வெளியேற்றம்' எனும் கொள்கையைக் கைவிட்டு, 'சுயராஜ்ஜியக் கட்சியின் கொள்கையே, காங்கிரசின் கொள்கை' எனக் கூறி, இரு கட்சிகளின் கருத்து வேறுபாடுகளை முடித்து வைத்தார்.
போசிற்கு ஆதரவான போராட்டங்கள் வலுப்பதை கண்ணுற்ற பிரித்தானிய அரசும், அவரைக் கடல் கடந்து, மாண்டலே சிறைக்கு மாற்றியது. அங்கு, காலநிலைகளுடன் நேதாஜியின் உடல்நிலை ஒத்து வராததால், அவர் காசநோய்க்கு ஆளாக நேர்ந்தது. நோயின் தீவிரம் அதிகரித்ததால், சுபாசும் படுத்த படுக்கையானார். ஆனால், அரசு மருத்துவ பரிசோதனைக்குக் கூட அவரை அனுமதிக்கவில்லை. இதனால், காங்கிரசு, அவரை வெளிக்கொணர ஒரே வழி, 1926 தேர்தலில், நேதாஜியை சட்டமன்ற வேட்பாளராய் அறிவிப்பதுதான் என்று முடிவு செய்தது. நேதாஜியும், தன் சேவையைக் கருதி அதற்கு உடன்பட்டார். இதனால், சிறையிலிருந்தவாறே, வேட்பாளர் தேர்தல் அறிக்கையை வெளியிட்டார். ஆனால், அரசு அவ்வறிக்கையை வெளியிட மறுத்துவிட்டது. வேட்பாளரும், வேட்பாளர் தேர்தல் அறிக்கையும் வெளிவரவில்லை. ஆனால், பெருவாரியான வாக்கு வித்தியாசத்தில், நேதாஜி வெற்றி பெற்றார். துளியும் அசைந்து கொடுக்காத அரசோ, நேதாஜியின் உடல் நிலையைக் கருத்தில் கொண்டு, "கொல்கத்தா வராமல், சிகிச்சைக்காக ஐரோப்பா சென்று விடவேண்டும்; 1930 வரை அவர் அங்கேயே இருக்க வேண்டும்" என்றும், "இதற்கு போஸ் சம்மதித்தால் விடுதலை செய்யத் தயார்" என அறிக்கை விட்டது. ஆனால் ஆங்கிலேயர்களின் கட்டளைக்கு கீழ்ப்படிய விரும்பாத நேதாஜி, இதற்கு முற்றிலும் மறுத்துவிட்டார்.
இதனால், சிறையிலேயே இருந்ததால் நோய் அதிகரித்து, நேதாஜியைப் படுக்கையில் தள்ளியது. இச்செய்தி வெளியில் பரவி, "சுபாஷ் பிழைப்பதே அரிது" என்றும், "அவர் சிறையிலேயே மரணித்து விட்டார்" என்றும் வதந்திகள் பரவின. நிலைமையின் தீவிரத்தை உணர்ந்து கொண்ட அரசாங்கம், அல்மோரா சிறைக்கு சந்திரபோஸை கொணர்ந்து, மருத்துவ சிகிச்சை அளிக்க சம்மதித்தது. ஆனால் நேதாஜியின் உடல் நிலையின் மோசம் கருதி, அவர் இனிப் பிழைக்கப் போவதில்லை எனத் தீர்மானித்த அரசாங்கம், அவரை நிபந்தனை இன்றி விடுதலை செய்தது. கல்கத்தா திரும்பியதும், படுக்கையிலேயே தன்னை வெற்றியடைய வைத்த மக்களுக்கு நன்றி கூறி, ஓர் அறிக்கை விடுத்தார் நேதாஜி. சிறையில் இருந்து வெளிவந்ததும், 1930-ல் சுபாஷ் சந்திர போஸ் ஐரோப்பிய நாடுகளுக்குச் சுற்றுப்பயணம் செய்தார். அங்கு முசோலினி போன்றோரைச் சந்தித்தார். 1938-ல் காங்கிரசின் தலைவராகப் பொறுப்பேற்றுக் கொண்டார்.
பிரித்தானிய இந்தியாவிடமிருந்து தப்பிச் செல்லுதல்
இரண்டாவது உலகப்போர் மூண்டதும், இந்திய மக்களின் ஒத்துழைப்பைப் பிரித்தானிய அரசு கோரியது. ஆனால், நேதாஜி சுபாஷ் சந்திரபோஸ், பிரித்தானிய ஆட்சிக்கு எதிராக மக்களை ஒன்று திரட்டுவதில் ஈடுபட்டார். இதன் காரணமாக, 1940 சூலையில், நேதாஜியை அரசாங்கம் கைது செய்து சிறையில் அடைத்தது.
உலகப்போரின் ஆரம்பத்தில், பிரித்தானியப் படைகளுக்கு தோல்வியே ஏற்பட்டது. இந்த வாய்ப்பைப் பயன்படுத்தி, பிரித்தானியாவின் எதிரி நாடுகளின் ஒத்துழைப்புடன் இந்தியாவை விடுவிக்கவேண்டும் என்று நேதாஜி எண்ணினார். அதற்கு சிறையில் இருந்து வெளியே வரவேண்டும் என்று கருதினார். 1940 நவம்பரில், சிறையில் உண்ணாவிரதம் தொடங்கினார். சுபாஷ் உயிருக்கு ஆபத்து ஏற்பட்டால், பெரும் விளைவுகள் ஏற்படும் என்பதைப் பிரித்தானிய அரசு அறிந்திருந்தது. எனவே, உண்ணாவிரதத்தைக் கைவிடும்படி அவரிடம் அதிகாரிகள் கெஞ்சினார்கள். ஆனால் சுபாஷ் இணங்கவில்லை. உண்ணாவிரதம் தொடங்கி ஒரு வாரம் ஆயிற்று. நேதாஜியின் உடல் நிலை மோசம் அடைந்தது. வேறு வழியின்றி நேதாஜியை அரசாங்கம் விடுதலை செய்தது. ஆனால் அவர் வீட்டைச்சுற்றி இரகசியக் காவலர்கள் சாதாரண உடையில், 24 மணி நேரமும் கண்காணித்தபடி இருந்தனர். எப்படியும் இந்தியாவிலிருந்து வெளியேறிவிடவேண்டும் என்று நேதாஜி தீர்மானித்தார். வெளிநாடு செல்ல உதவுவதாக, அவருடைய நண்பர்கள் சிலர் வாக்களித்தனர். thumb|[[ஹைன்ரிச் ஹிம்லர்|ஹைன்ரிச் ஹிம்லருடன் சுபாஷ் சந்திர போஸ்]]
தலைமறைவு
1941 சனவரி 26 அன்று இரவிலிருந்து, நேதாஜி சுபாஷ் சந்திரபோஸ் அவருடைய அறையில் காணப்படவில்லை என்றும், இருப்பிடம் பற்றி இதுவரை தகவல் எதுவும் கிடைக்கவில்லை என்றும் தகவல் வெளியிடப்பட்டது.
1941 சனவரி 15 ஆம் நாள், நேதாஜி ஒரு முசுலிம் போல் தாடி வைத்துக்கொண்டு, மாறு வேடத்தில் தப்பிச்சென்றார், கொல்கத்தாவிலிருந்து தொடர்வண்டியில் இரண்டாம் வகுப்பில் பயணம் செய்தார். பெசாவர் நகரை (தற்போதைய பாக்கித்தானில்) அடைந்து, இந்தியாவின் எல்லையைக் கடந்தார். பின்னர் ஆப்கானித்தான் சென்றார். அங்கு இத்தாலி நாட்டு தூதரக அதிகாரிகளுடன் நேதாஜி தொடர்பு கொண்டு இத்தாலிக்குச் செல்ல அனுமதி வாங்கினார். உருசியா வழியாக இத்தாலிக்குச் செல்ல வேண்டும் என்பது நேதாஜியின் திட்டம். ஆனால் எதிர்பாராதவிதமாக, செருமனிக்கு வருமாறு இட்லரிடமிருந்து அழைப்பு வந்தது. அதை ஏற்ற நேதாஜி, தொடர்வண்டி மூலம் மாஸ்கோ சென்று அங்கிருந்து செருமனியத் தலைநகரான பெர்லினுக்குப் போய்ச்சேர்ந்தார். அவர் செருமனி வந்து சேர்ந்த செய்தியை மார்ச் 28-ந்தேதி செருமனிப் பத்திரிகைகள் வெளியிட்டன. அப்போதுதான், அவர் இந்தியாவில் இருந்து மாறுவேடத்தில் தப்பிச் சென்ற செய்தி பிரித்தானிய அரசுக்குத் தெரிந்தது. செருமனியில் நேதாஜிக்கு சிறப்பான வரவேற்பு அளிக்கப்பட்டது. இட்லரை நேதாஜி சந்தித்துப் பேசினார். இந்தியாவின் விடுதலைக்கு முழு ஆதரவு தருவதாக இட்லர் உறுதி அளித்தார்.
சுதந்திர இந்திய இராணுவம்
thumb|230px|நவம்பர் 1943இல் பெரும் கிழக்கு ஆசிய மகாநாடு, வலது பக்கத்தில் சுபாஷ் சந்திர போஸ் 1941 இல் சுதந்திர இந்திய மையம் என்ற அமைப்பைத் தொடங்கி, ஆசாத்ஹிந்த் என்ற வானொலிச் சேவையையும் உருவாக்கி, விடுதலைத் தாகத்தை, அங்கிருந்த இந்திய மக்களிடம் விதைத்தார். நாட்டுக்கு எனத் தனிக் கொடியை உருவாக்கி ஜன கண மன பாடலை தேசிய கீதமாக அறிவித்தார்.
செருமனி, இத்தாலியின் உதவி கிடைக்காது எனத் தெரிந்தபின், சப்பான் செல்ல முடிவு செய்து, போர்க்காலத்தில், நீர்மூழ்கிக் கப்பல் மூலம் சப்பான் சென்று, இராணுவ ஜெனரல் டோஜோவை சந்தித்து உதவி கேட்டார். உதவிகள் தயாரானது. பிரித்தானிய அரசுக்கு எதிராக ராஷ் பிஹாரி போஸால் உருவாக்கப்பட்டு, செயல்படாமல் இருந்த இந்திய தேசிய ராணுவத்தை, மீள் உருவாக்கம் செய்து, அதன் தலைவரானார் சுபாஷ். விடுதலைக்காகப் போராடி, நாட்டிற்காக உயிர் தர இளைஞர்கள் வேண்டுமென ஆட்கள் திரட்டி, பயிற்சி அளிக்கப்பட்டது. இந்தியாவில் அனைவரும், காந்தியின் அகிம்சை வழி போராட்டத்தில் விரும்பி சென்றமையால், இராணுவத்திற்கு சிலரே செல்ல நேர்ந்தது. தமிழகத்தில், முத்துராமலிங்க தேவரால் சுமார் 600 இற்கும் மேற்பட்ட தமிழர்கள் ராணுவத்தில் இணைந்தனர்.
thumb|சப்பானிய நீர்மூழ்கி ஐ-29 இருந்த நீர்மூழ்கி ஓட்டுனர்கள் செருமன் நீர்மூழ்கி யு-180ஐ [[மடகாசுகர்|மடகாசுகின் தென் கிழக்கில் 300 சட்ட மைலில் சந்தித்துக் கொண்டபோது. முன்வரிசையில் வலப்பக்கத்தில் சுபாஷ் சந்திர போஸ். திகதி: 28 ஏப்ரல் 1943]] 1943 அக்டோபர் 21 இல், சிங்கப்பூரில் நடந்த மாநாட்டில், போஸ், சுதந்திர அரசு பிரகடனத்தை வெளியிட்டார். திசம்பர் 29 ஆம் தேதி அரசின் தலைவராகத் தேசியக் கொடியை ஏற்றினார். அவற்றை சப்பான், இத்தாலி, செருமனி, சீனா உட்பட 9 நாடுகள் ஆதரித்தன. பர்மாவில் இருந்தபடி, தேசியப் படையை இந்தியாவை நோக்கி நகர்த்தினார். ஆனால் பிரித்தானியப் படைகள் முன் தாக்கு பிடிக்க முடியாமல், இப்படை தவித்தது. மனம் தளராமல், இந்தியாவின் எல்லைக்கோடு வரை வந்தவர்களை, கொத்துக் கொத்தாக கொன்று குவித்தது பிரித்தானியப் படை. இந்திய தேசிய படை தோல்வியைத் தழுவியது. அது மட்டுமல்ல; சப்பான், இரண்டாம் உலக போரில் சரணடைந்தது. எனவே போரை முன்னெடுத்து செல்ல முடியாத நிலைக்கு சுபாஷ் சந்திர போஸ் ஆளானார்.
கல்கத்தா உயர்நீதிமன்ற முன்னாள் தலைமை நீதிபதி, பி.வி.சக்ரபர்த்தி எழுதிய கடிதத்திலிருந்து எடுக்கப்பட்ட பகுதி பின்வருமாறு:
"சட்டமறுப்பு இயக்கம் நேரடியாகவே இந்திய சுதந்திரத்தை வழிநடத்தியது என்பதற்கு எந்த அடிப்படையும் இல்லை. காந்தியின் பிரச்சாரங்கள்...இந்தியா சுதந்திரத்தை அடைவதற்கு கிட்டத்தட்ட பதினான்கு வருடங்களுக்கு முன்பே நீர்த்துப்போய்விட்டது...முதலாம் உலகப்போரின்போது, ஆயுதக் கிளர்ச்சிகளின் மூலம், நாட்டை விடுதலை செய்வதற்கு போர்த்தளவாடங்கள் வடிவத்தில், செருமனியர்களின் அனுகூலத்தை, இந்தியப் புரட்சியாளர்கள் கோரினர். ஆனால், இந்த முயற்சி வெற்றிபெறவில்லை. இரண்டாம் உலகப்போரின் போது, சுபாஷ் போஸ், இதே முறையைப் பின்பற்றி இந்திய தேசிய ராணுவத்தை உருவாக்கினார். அற்புதமான திட்டமிடல் மற்றும் துவக்கநிலை வெற்றிகள் இருந்தபோதிலும் சுபாஷ் போஸின் வன்முறைப் பிரச்சாரம் தோற்றுப்போனது...இந்திய விடுதலைக்கான போர், ஐரோப்பாவில் இட்லராலும், ஆசியாவில் சப்பானும் மறைமுகவாகவேனும் பிரித்தானியாவிற்கு எதிராக போர்புரிவதாக இருந்தது. இவை எதுவும் நேரடியாக வெற்றிபெறவில்லை, ஆனால், இந்தியாவிற்கு சுதந்திரம் பெற்றுத்தந்த மற்ற மூன்றின் ஒட்டுமொத்த விளைவுதான் இது, என்பதை ஒருசிலர் மறுக்கின்றனர். குறிப்பாக, இந்திய தேசிய ராணுவத்தின் விசாரணையின்போது வெளிப்பட்டவை; அது இந்தியாவில் உருவாக்கிய எதிர்வினையானது, ஏற்கனவே போரினால் வலுவிழந்திருந்த பிரித்தானியரின், 'வெளியேறுவது' என்ற திட்டத்தை உருவாக்கியது; இந்தியாவில் தங்கள் அதிகாரத்தைப் பாதுகாத்திடுவதற்கு, சிப்பாய்களின் விசுவாசத்தை இனிமேலும் சார்ந்திருக்க முடியாது என்பதும் காரணமாகும். இதுதான் அவர்கள் 'இந்தியாவை விட்டு வெளியேறுவது' என்ற இறுதி முடிவிற்கு பெரும் தூண்டுதலாக இருந்திருக்க முடியும்."
திருமணம்
1933 பிப்ரவரி 13 இல், உடல் நிலை சரியில்லை என வியன்னா சென்றவர், அங்கிருந்து ஐரோப்பிய நாடுகளான செக்கோசிலோவாக்கியா, போலந்து, அங்கேரி, இத்தாலி, செருமனி எனப் பயணம் மேற்கொண்டு அந்த நாடுகளில் இருந்த இந்திய இளைஞர்களை சந்தித்து, நாட்டின் விடுதலையைப் பற்றி பேசி ஒத்துழைப்பு கேட்டார். ஐரோப்பாவின் அரசியல்வாதிகளையும், ஆட்சியாளர்களையும் சந்தித்து விடுதலைக்கு உதவும்படி கேட்டார். 1935ல் முசோலினியை சந்தித்து ஆதரவு கேட்டார். பயணத்தில் ஆஸ்திரியாவைச் சேர்ந்த எமிலியின் அறிமுகம் கிடைத்தது. அவரைத் தனது உதவியாளராக்கிக் கொண்டார். உடல் நலம் தேறியது. அதற்கு எமிலியும் ஒரு காரணம். இருவருக்குள்ளும் காதல் அரும்பியது. 1937 டிசம்பர் 27 இல் எமிலியை, போஸ் இரகசியமாகத் திருமணம் செய்து கொண்டார். இவர்களுக்கு, 1942 நவம்பர் 29 இல் அனிதா போஸ் என்ற ஒரு மகள் வியன்னாவில் பிறந்தார்.
கொள்கை
போஸ், 'இந்தியாவுக்கு நிபந்தனையற்ற முழுவிடுதலை வேண்டும்' என்ற உறுதியுடன், அதற்கான பரப்புரையைச் செய்தார். அதே நேரத்தில், இந்திய காங்கிரஸ் சபை, 'படிப்படியாக விடுதலை பெறுவதை' ஆதரித்தது. மேலும் முழு விடுதலைக்குப் பதில், பிரித்தானியாவின் ஆட்சிக்குட்பட்ட பகுதியாக, இந்தியா இருக்க விரும்பியது. லாகூரில் நடைபெற்ற காங்கிரசு கருத்தரங்கில் முழுவிடுதலை பெறுவதைத் தன் குறிக்கோளாக ஏற்றுக்கொண்டது.
போசு, இரு முறை தொடர்ச்சியாகக் காங்கிரசின் தலைவராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். காந்தியுடன் ஏற்பட்ட கொள்கை வேறுபாடு காரணமாக, தலைவர் பதவியில் இருந்து விலகினார். விலகியதும், கட்டுப்பாடுகள் தகர்ந்ததால், காங்கிரசின் வெளிநாட்டு, உள்நாட்டு கொள்கைகள் தவறானவை எனக் கண்டித்தார். 'காந்தியின் அறவழிப் போராட்டத்தால் இந்தியாவிற்கு விடுதலை வாங்கி தரமுடியாது' என்றும், 'பிரித்தானியருக்கு எதிராக ஆயுதம் ஏந்திப் போராடுவதே விடுதலைக்கான வழி' என்றும் கருதினார். இவர் ஃபார்வர்ட் பிளாக் என்ற அரசியல் கட்சியைத் தோற்றுவித்தார். 'இரத்தத்தைத் தாருங்கள்; உங்களுக்கு விடுதலையைப் பெற்றுத் தருகிறேன்' என்பதே இவரின் புகழ்பெற்ற சூளுரையாக இருந்தது.
இரண்டாம் உலகப்போரின் போதும், இவர் தன் நிலையை மாற்றிக் கொள்ளவில்லை. அப்போது பிரித்தானியாவின் பலவீனத்தைப் பயன்படுத்திக்கொள்ள முடிவு செய்து சோவியத் ஒன்றியம், நாட்சி ஜெர்மனி, சப்பான் போன்ற நாடுகளுக்குப் பயணம் செய்து, இந்தியாவில் பிரித்தானியரைத் தோற்கடிக்க உதவி வேண்டினார். நிப்பானியர்களின் துணையுடன் தென்கிழக்காசியாவில் இருந்த இந்தியத் தொழிலாளர்களைக் கொண்டும், நிப்பான் பிடித்து வைத்திருந்த பிரித்தானியப் படையில் இருந்த இந்திய போர்க்கைதிகளைக் கொண்டும், இந்திய தேசிய இராணுவத்தை மறுசீரமைத்து வழிநடத்தினார்.
அரசியல் தத்துவம்
சுபாஷ் சந்திர போஸ், பிரித்தானியாவிற்கெதிரான போராட்டத்திற்கான பெரும் தூண்டுதல் மூலமாக பகவத் கீதையைக் கருதினார். அவரது சொந்த சாமான்கள் கொண்ட சிறு பையொன்றில் மிகச்சிறிய பகவத் கீதை புத்தகத்தையும், துளசி மாலையையும் மூக்குக் கண்ணாடியையும் மட்டுமே வைத்திருந்தார்.
பெண்ணுரிமை
இவர் தன் இந்திய தேசிய ராணுவத்தில், பெண்களுக்கென தனிப் பிரிவான 'ஜான்சி ராணி படை'யைத் தொடங்கியவர். ஒரு முறை, ஜான்சி ராணி படை கூடாரப் பகுதிக்குள் இவர் நுழைந்ததை, வேறு யாரோ என்று எண்ணி, கோவிந்தம்மாள் என்னும் பெண் அதிகாரி, அவரைத் தடுத்து நிறுத்தினார். அதைப் பொருட்படுத்தாமல், அவருடைய பாதுகாப்பு சேவையைப் பாராட்டி, அவருக்கே அப்படையின் உயரிய விருதான லாண்ட்சு நாயக் விருதை வழங்கிக் கௌரவித்தது குறிப்பிடத்தக்கது..
நேதாஜி சுபாஷ் சந்திர போஸின் மரணத்திலுள்ள மர்மம்
இரண்டாம் உலகப்போரில், செர்மனி, இத்தாலி தோற்கடிக்கப்பட்டு, அச்சு நாடுகள் சார்பில் நிப்பான் மட்டுமே போரில் இருந்தது. நிப்பான் ஆதிக்கத்தின் கீழ் இருந்த மஞ்சூரியா மேல் ருசியா படையெடுத்து, அதை ஆகத்து 9-20, 1945 வரை நடந்த போரில் முழுமையாக கைப்பற்றிக்கொண்டது. பாங்காக்கில் இருந்த நிப்பானிய தொடர்பு அதிகாரி, நேதாஜி, பாங்காக்கில் இருந்து டோக்கியோ வழியாக மஞ்சூரியாவை அடைந்து, அங்கிருந்து இருசியாவை அடைய ஒத்துக்கொண்டார். நேதாஜியின் கடைசி புகைப்படம் சைகோன் (தற்போதைய கோ சு மிங் ஆகத்து 17, 1945) நகரில் எடுக்கப்பட்டதாகும். ஆகத்து 23, 1945 அன்று நிப்பானிய செய்தி நிறுவனம், ஆகத்து 18, 1945 அன்று தாய்பெயில் வானூர்தி தளத்தில் நடந்த விபத்தில், போஸ் இறந்ததாக அறிவித்தது. ஆனால் தைவான் நாடு, அப்படி ஒரு வானூர்தி விபத்து நடக்கவில்லை எனக் கூறி மறுத்தது. thumb|200px|right|ரெங்கோயி கோயில், யப்பான் இந்தச்செய்தி, இந்திய மக்களை நிலைகுலையச் செய்தது. 'நேதாஜி இறந்துவிட்டார்' என்பதைப் பலர் நம்பவில்லை. “நேதாஜி இறந்து விட்டார் என்றால், அவர் உடலை ஏன் இந்திய மக்களிடம் ஒப்படைக்கவில்லை?” என்று கேட்டனர். ஆயினும் நேதாஜியுடன் பயணம் செய்து, படுகாயத்துடன் தப்பிய ஹபிப்-வுர்-ரகிமான், “நேதாஜியின் உடல் தகனம் செய்யப்பட்டதை என் கண்ணால் பார்த்தேன்” என்று கூறினார். ஆயினும்,பசும்பொன் முத்துராமலிங்கத் தேவர் முதன்முதலாக மற்றும்  பல தலைவர்கள், “நேதாஜி உயிருடன் இருக்கிறார்” என்றே கூறி வந்தனர். சிலர், அவர் துறவி வேடத்தில் இந்தியாவில் வசிப்பதாகவும், சிலர் அவர் சோவியத் ஒன்றியத்துக்குத் தப்பி சென்று விட்டதாகவும் நம்புகின்றனர்.
இந்தியா சுதந்திரம் அடைந்த பின், 1956 ஏப்ரல் மாதம், முன்னாள் பிரதமர் நேரு ஆட்சியின் போது நேதாஜி பற்றிய உண்மைகளைக் கண்டறிய மூவர் கொண்ட ஷாநவாஸ் விசாரணை ஆணையம் அமைக்கப்பட்டது. அந்த ஆணையம், டோக்கியோ, சைகோன், பாங்காக் உள்பட பல இடங்களுக்குச் சென்று விசாரணை நடத்தியது. இறுதியில், ஆணையத்தின் மூன்று உறுப்பினர்களில் இரண்டு பேர், வானூர்தி விபத்தில் நேதாஜி இறந்தது உண்மை, டோக்கியோவில் உள்ள புத்தர் கோவிலில் இருப்பது அவருடைய அஸ்திதான் என்று அறிக்கை கொடுத்தனர். மூன்றாவது உறுப்பினர் சுரேஷ் சந்திரபோஸ் (நேதாஜியின் அண்ணன்), இதை ஏற்க மறுத்து தனி அறிக்கை கொடுத்தார். அதன்படி 1970-ம் ஆண்டு ஜுலை மாதம், முன்னாள் பிரதமர் இந்திரா ஆட்சியின் போது, ஓய்வு பெற்ற பஞ்சாப் உயர்நீதிமன்றத் தலைமை நீதிபதி ஜி. டி. கோசலாவைக் கொண்ட “ஒரு நபர் விசாரணை ஆணையம்” அமைக்கப்பட்டது. அவர் நிப்பான், தைவான் உள்பட பல நாடுகளுக்குச் சென்று விசாரணை நடத்தி, “வானூர்தி விபத்தில் நேதாஜி இறந்தது உண்மை” என்று உறுதி செய்து அறிக்கை தந்தார். 1999-ம் ஆண்டு முன்னாள் பிரதமர் வாஜ்பாய் ஆட்சியின் போது, 'முகர்ஜி ஆணையம்', என மூன்று ஆணையங்கள் நியமிக்கப்பட்டது. இதில் முகர்ஜி ஆணைய அறிக்கை 2006-ம் ஆண்டு மே 17-ம் தேதி நாடாளுமன்றத்தில் தாக்கல் செய்யப்பட்டது. ஜஸ்டிஸ் முகர்ஜி கமிஷன் சமர்ப்பித்த அறிக்கையில், நேதாஜி விமான விபத்தில் இறக்கவில்லை என்றும், சோவியத் ரஷ்யாவிற்குத் தப்பிச் சென்று இருக்கலாம் என்றும் கூறியது. அதனாலும் நேதாஜி மரணம் குறித்து தெளிவான முடிவுக்கு வரவில்லை.
இரகசியத் துறவி
உத்திரப் பிரதேசத்தில், 1985 வரை வாழ்ந்த இந்துத் துறவி பகவான்ஜி, அல்லது 'கும்னமி பாபா' என்பது சுபாஷ் சந்திர போஸ் என சிலர் நம்புகின்றனர். நான்கு சம்பவங்கள், அத்துறவி, போஸ்தான் என நம்பக் காரணமாகின. அத்துறவியின் மரணத்தின் பின், அவரது உடமைகள் நீதிமன்ற உத்தரவின்படி உடமையாக்கப்பட்டன. இவை, பின்பு முகர்ஜி ஆணையத்தினால் சோதனைக்குட்படுத்தப்பட்டன. துறவி மரணமானதும், முகம் அமிலம் மூலம் சிதைக்கப்பட்டு, எரியூட்டப்பட்ட சம்பவம் ஐயப்பாட்டிற்குக் காரணமாகியது. கையெழுத்தியல் நிபுணர் பி. லால் வாக்குமூலத்தில் பகவான்ஜி மற்றும் போஸின் கையெழுத்துக்கள் ஒத்துப் போயின என்றார். ஆயினும், முகர்ஜி ஆணையம், மேலதிக சான்று வேண்டுமென அதனை நிராகரித்த அதே வேளை, இந்திய அரசின், 'போஸின் இறப்பு 1945ம் ஆண்டில் நடைபெற்றது' என்ற பார்வையையும் ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை. ஆகவே, பகவான்ஜிதான் போஸ் என்ற நம்பிக்கை மேலும் வலுப்பட்டது.
இறுதி உரை
இந்திய தேசிய ராணுவம் நெருக்கடியான நிலையில் இருந்த போது, ஆகத்து 15, 1945ல் அவர் இறுதியாக அறிக்கை வெளியிட்டார். அதன்படி இந்தியா,
"நமது வரலாற்றில் நாம் சற்றும் எதிர்பாராத நெருக்கடியில் சிக்கியுள்ள இந்த நேரத்தில் உங்களுக்கு சிலவற்றை கூற விரும்புகிறேன். இந்த தற்காலிக தோல்வியால் மனச்சோர்வு அடைந்து விடாதீர்கள். நம்பிக்கையுடன் இருங்கள். உங்கள் உணர்வுகளை தளர விடாதீர்கள். எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக இந்தியாவின் எதிர்காலத்தின் மீது நீங்கள் வைத்திருக்கும் நம்பிக்கையை தவறாக மதிப்பிட்டு விடாதீர்கள். இந்தியாவை நிரந்தரமாக அடிமைத் தளையில் கட்டிவைக்கும் ஆற்றல் இந்த உலகில் எந்த சக்திக்கும் இல்லை. நீண்ட காலத்திற்குப் பிறகு அல்ல. விரைவில் இந்தியா விடுதலை அடையும். ஜெய் ஹிந்த்!"
இரகசிய ஆவணங்கள்
சுபாஷ் சந்திர போஸ் தொடர்பான இரகசிய ஆவணங்களை மேற்கு வங்காள அரசு 17 செப்டம்பர் 2015 அன்று வெளியிட்டது.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:இந்திய விடுதலைப் போராட்ட வீரர்கள் பகுப்பு:இந்திய அரசியல்வாதிகள் பகுப்பு:1897 பிறப்புகள் பகுப்பு:1945 இறப்புகள் பகுப்பு:இந்திய தேசிய ராணுவம் பகுப்பு:இந்தியாவில் காணாமல் போனவர்கள் பகுப்பு:வங்காள மக்கள் பகுப்பு:மேற்கு வங்காளத்தின் வரலாறு பகுப்பு:இந்தியப் புரட்சியாளர்கள் பகுப்பு:கொல்கத்தா நபர்கள் பகுப்பு:காணாது போனவர்கள்
மேலநெட்டூர் ஊராட்சி
மேலநெட்டூர் ஊராட்சி (Melanettur Gram Panchayat), தமிழ்நாட்டின் சிவகங்கை மாவட்டத்தில் உள்ள மானாமதுரை வட்டாரத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த ஊராட்சி, மானாமதுரை சட்டமன்றத் தொகுதிக்கும் சிவகங்கை மக்களவைத் தொகுதிக்கும் உட்பட்டதாகும். இந்த ஊராட்சி, மொத்தம் 7 ஊராட்சி மன்றத் தொகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. இவற்றில் இருந்து 7 ஊராட்சி மன்ற உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றனர். 2011ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, மொத்த மக்கள் தொகை 2847 ஆகும். இவர்களில் பெண்கள் 1442 பேரும் ஆண்கள் 1405 பேரும் உள்ளனர்.
அடிப்படை வசதிகள்
தமிழ்நாடு ஊரக வளர்ச்சி மற்றும் ஊராட்சித் துறையின் 2015ஆம் ஆண்டுத் தரவின்படி கீழ்க்கண்ட தகவல் தொகுக்கப்பட்டுள்ளது.
சிற்றூர்கள்
இந்த ஊராட்சியில் அமைந்துள்ள சிற்றூர்களின் பட்டியல் :
நஞ்சியம்பாளையம் ஊராட்சி
நஞ்சியம்பாளையம் ஊராட்சி (Nanjiyampalayam Gram Panchayat), தமிழ்நாட்டின் திருப்பூர் மாவட்டத்தில் உள்ள தாராபுரம் வட்டாரத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த ஊராட்சி, தாராபுரம் சட்டமன்றத் தொகுதிக்கும் ஈரோடு மக்களவைத் தொகுதிக்கும் உட்பட்டதாகும். இந்த ஊராட்சி, மொத்தம் 7 ஊராட்சி மன்றத் தொகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. இவற்றில் இருந்து 7 ஊராட்சி மன்ற உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றனர். 2011ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, மொத்த மக்கள் தொகை 15831 ஆகும். இவர்களில் பெண்கள் 8291 பேரும் ஆண்கள் 7540 பேரும் உள்ளனர்.
அடிப்படை வசதிகள்
தமிழ்நாடு ஊரக வளர்ச்சி மற்றும் ஊராட்சித் துறையின் 2015ஆம் ஆண்டுத் தரவின்படி கீழ்க்கண்ட தகவல் தொகுக்கப்பட்டுள்ளது.
சிற்றூர்கள்
இந்த ஊராட்சியில் அமைந்துள்ள சிற்றூர்களின் பட்டியல் :
சான்றுகள்
பகுப்பு:திருப்பூர் மாவட்ட ஊராட்சிகள் பகுப்பு:த. இ. க. ஊராட்சித் திட்டம்
ரெத்தினக்கோட்டை ஊராட்சி
ரெத்தினக்கோட்டை ஊராட்சி (Rethinakkottai Gram Panchayat), தமிழ்நாட்டின் புதுக்கோட்டை மாவட்டத்தில் உள்ள அறந்தாங்கி வட்டாரத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த ஊராட்சி, அறந்தாங்கி சட்டமன்றத் தொகுதிக்கும் ராமநாதபுரம் மக்களவைத் தொகுதிக்கும் உட்பட்டதாகும். இந்த ஊராட்சி, மொத்தம் 7 ஊராட்சி மன்றத் தொகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. இவற்றில் இருந்து 7 ஊராட்சி மன்ற உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றனர். 2011ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, மொத்த மக்கள் தொகை 4481 ஆகும். இவர்களில் பெண்கள் 2297 பேரும் ஆண்கள் 2184 பேரும் உள்ளனர்.
அடிப்படை வசதிகள்
தமிழ்நாடு ஊரக வளர்ச்சி மற்றும் ஊராட்சித் துறையின் 2015ஆம் ஆண்டுத் தரவின்படி கீழ்க்கண்ட தகவல் தொகுக்கப்பட்டுள்ளது.
சிற்றூர்கள்
இந்த ஊராட்சியில் அமைந்துள்ள சிற்றூர்களின் பட்டியல் :
சான்றுகள்
பகுப்பு:புதுக்கோட்டை மாவட்ட ஊராட்சிகள் பகுப்பு:த. இ. க. ஊராட்சித் திட்டம்
பக்த கோரகும்பர்
பக்த கோர கும்பர் 1940 ஆம் ஆண்டு வெளிவந்த தமிழ்த் திரைப்படமாகும். சி. வி. டி. ஈ. ஐயர் இயக்கத்தில் வெளிவந்த இத்திரைப்படத்தில் கே. டி. துரைசாமி, எஸ். சுந்தர்ராஜன் மற்றும் பலரும் நடித்திருந்தனர்.
குஞ்சுண்ணல்
thumb| ஆரஞ்சு குரோமைடு, ( சூடெட்ரோபிளசு மாகுலடஸ் ) முட்டைகளை உண்ணுதல் குஞ்சுண்ணல் (Paedophagy)(பேடோபாஜி) என்பது மீன்கள் அல்லது பிற விலங்குகளின் உணவு நடத்தை ஆகும். இந்த வகை உணவு நடத்தையில், இவ்விலங்குகள் தமது உணவின் ஒரு பகுதி அல்லது முதன்மையாக மற்ற விலங்குகளின் முட்டைகள் அல்லது இளம் உயிரிகளை உண்ணுகின்றன. இருப்பினும், பேடோபாஜி நடத்தையினை முதலில் விவரித்த பி. எச். கிரீன்வுட், இது சிக்லிட் மீன்களிடையே காணப்படும் உணவூட்டும் நடத்தை என்று வரையறுக்கிறார்.
பேடோபாஜியினங்கள்
மொத்தத்தில் 200 முதல் 300 சிற்றினங்களைக் கொண்ட ஆப்பிரிக்காவில் உள்ள விக்டோரியா ஏரியில் காணப்படும் மீன்களில் குஞ்சுண்ணல் காணப்படுகிறது. ஆனால் பேடோபாஜிகளைப் பொறுத்தவரை இது 8 இனங்களைக் கொண்டிருப்பதாக அறியப்படுகிறது. ஆப்பிரிக்காவில் உள்ள மலாவி ஏரியில் மொத்தம் 500-1000 சிற்றினங்கள் உள்ளன. இவற்றில் பல சிற்றினங்கள் பேடோபாஜி சிற்றினங்களாக உள்ளன. பேடோபாஜிக்களைக் கொண்ட மற்ற ஏரிகளில் ஆப்பிரிக்காவில் உள்ள எட்வர்ட் ஏரி மற்றும் ஜோர்ஜ் ஏரி ஆகியவையும் அடங்கும். மலாவி ஏரியிலிருந்து பல்வேறு வகையான சிக்லிட் மீன்கள் பேடோபாஜி பண்பை வெளிப்படுத்துகின்றன. இவற்றில் கேப்ரிக்ரோமிசு, கெமிடேனியோக்ரோமிசு மற்றும் நெவோக்ரோமிசு வகையைச் சேர்ந்த மீன்களும் அடங்கும். தங்கனீக்கா ஏரியில் கேப்லோடாக்சோடான் மற்றும் கிரீன்வுடோக்ரோமிசு பெல்க்ரோசி பேரினத்தைச் சேர்ந்த சிற்றினங்களும் இந்த வகையான உணவு உத்தியை மேற்கொள்கின்றன.
வாயில் அடைகாத்தல்
வாயில் அடைகாத்தல் என்பது ஆப்பிரிக்க சிக்லிட்களில் பெற்றோர் பராமரிப்பின் மிகவும் பொதுவான முறையாகும். மேலும் இத்தகைய பெற்றோர் பேணல் பண்பு முன்னோர்களின் பராமரிப்பு முறையிலிருந்து உருவானதாகக் கருதப்படுகிறது. சிக்லிட் மீன்களில் தங்கள் குஞ்சுகளை தமது வாய் குழியில் அடைகாத்தல் நன்கு அறியப்பட்டிருப்பதால், தாயின் வாயிலிருந்து நேரடியாக குஞ்சுகளை உண்பது பேடோபாஜி அணுகுமுறைகளில் முக்கியமானதாகும். குஞ்சு பொரித்தவுடன், குஞ்சுகள் நன்கு உருவாகும் வரை மீன்களின் வாயினுள் வளர்ச்சி நடைபெறுகிறது. பொதுவாகப் பெற்றோரின் பாதுகாப்பில் ஒரு நிலை பின்பற்றப்படுகிறது. குட்டிகள் தாயின் வாயில் நீண்ட காலம் தங்கவைக்கப்படுவதால், பெண் சிக்லிட் வாயில் குட்டிகளை அடைக்க அதிக வாய்ப்பு இருப்பதால், அது குஞ்சுண்ணும் உயிரிகளுக்கு ஒரு சிறந்த வாய்ப்பை உருவாக்குகிறது.
நடத்தை
குஞ்சுண்ணுபவை, முட்டை அல்லது குஞ்சுகளை வேடையாடுவதற்கு மூன்று முக்கிய முறைகள் அல்லது நடத்தைகளைப் பின்பற்றுகின்றன. முதல் முறையில் தானாகக் குட்டியை வெளியேற்றுவது, இரண்டாவதாக மூக்கை விழுங்குவது. இது அடைகாக்கும் பெண்ணின் குட்டியை வாயிலிருந்து  வெளியேற்றும்படி கட்டாயப்படுத்துகிறது. பிற நடத்தைகளில் சிச்லிடே குடும்பத்தைச் சேர்ந்த பிளெகோடசு இசுட்ராலெனி சிற்றினங்கள் அடங்கும். இந்த பேரினம் குஞ்சுண்ணும் பண்பினை வெளிப்படுத்தும் போது, பல சிக்லிட் மீன்களின் முட்டையிடும் இடமாக இருக்கும் பகுதிக்கு வெளியே வட்டமிடுவதையும் காத்திருப்பதையும் அவதானிக்க முடியும். வாயிலிருந்து குஞ்சுகள் வெளியேறும் வரை வரை காத்திருக்கிறது. இருப்பினும், வாய் அடைகாக்கும் நிலையிலிருந்து திருடுவது மட்டுமே கவனிக்கப்பட்ட தந்திரம் அல்ல, பெற்றோரின் பாதுகாப்பும் கவனத்தில் கொள்ளக்கூடியது.
காவல் கட்டத்திலிருந்து திருடுவது
பெற்றோரால் பாதுகாக்கப்படும் குஞ்சுகளை பேடோபேஜி உயிரினங்கள் அணுகுவதை உள்ளடக்கியது. சந்ததியினரைப் பாதுகாக்கப் பெற்றோர்கள் வேட்டையாடும் விலங்குகளைத் துரத்துவதற்கு தன்னால் முடிந்த அனைத்தையும் செய்கின்றன. குஞ்சுகளைப் பாதுகாக்கப் பெற்றோரின் இந்த திடீர் இயக்கம் காரணமாகக் குஞ்சுகள் துன்புறுகின்றன. தாய் வெற்றிகரமாகத் திரும்பி வரும் வரை சந்ததியினர் அனைவரும் ஓரிடத்தில் ஒன்றுசேர்ந்து காணப்படும். பின்னர் தாய் விலங்கு, தன் பாதுகாப்புப் பணியினைத் தொடரும். குஞ்சுகள் மீண்டும் தாயின் வாயில் நுழைய முயற்சிக்கும் நிகழ்வுகளும் சில சந்தர்ப்பங்களில் நடைபெறும். ஆனால் அச்சுறுத்தல் இல்லாததால் வாயினுள் நுழைவது நிராகரிக்கப்படும். தாய் பாதுகாப்பு அச்சுறுத்தலை உணரும்போது குஞ்சுகளை அழைத்து வாயினுள் பாதுகாக்கின்றது.
உருவவியல்
வாயில் அடைகாக்கும் மீன்களிடமிருந்து குஞ்சுகளைக் கவரும் போது அடைவிலங்குகளுக்குக் கடுமையான தீங்கு விளைவிக்காமல், குஞ்சுண்ணிகள் தடித்த வாய்வழி சளி சவ்வினால் மூடப்பட்டிருக்கும், நீட்டிய மற்றும் விரிவடையக்கூடிய விசாலமான வாய் மற்றும் ஆழமாக உட்பொதிக்கப்பட்ட பற்களைக் கொண்டுள்ளன. பெரிய வாயினைக்கொண்ட குஞ்சுண்ணிகள், வாயில் அடைகாக்கும் உயிரிகளிடமிருந்து குஞ்சுகளை வெளியேற்றத் தகவமைப்பினைப் பெற்றுள்ளன. அதே சமயம் பற்களின் தழுவல் பெற்றோருடன் அதிகமாக இணைக்கப்படுவதைத் தவிர்க்க அனுமதிக்கிறது, இதனால் குஞ்சுண்ணிகளால் குஞ்சுகளின் இழப்பைத் தடுக்கிறது.
சக்திப் பரிமாற்றங்கள்
அடைகாக்கும் பெற்றோரிடமிருந்து அடையினை அடைவதற்கு குஞ்சுண்ணும் விலங்குகளுக்கு பெரும் சவாலாகவும் அதிக ஆற்றலையும் வளங்களையும் எடுத்துக்கொள்ளலாம். இருப்பினும், இவை பெறும் முட்டைகள் அதிக சத்தானவை. பிற மீன் முட்டைகளின் அளவை ஒப்பிடும் போது இவை சராசரியாக 3.4 மி.மீ. விட்டம் கொண்டவை.
மேற்கோள்கள்
<references group="" responsive="1"> பகுப்பு:விலங்கியல் பகுப்பு:மீனியல்
சித்தியால அயிலம்மா
சித்தியால அயிலம்மா அல்லது சாக்கிலி அயிலம்மா (ஆங்கிலம்: Chityala Ailamma, தெலுங்கு: చకళి అనామ; 1919- 1985) என்பவர் இந்திய வீராங்கனை ஆவார். இவர் தெலுங்கானா புரட்சியின்போது நில உடைமையாளர் விசுணூர் தேசுமுக் என்கிற சமீன்தார் ராமச்சந்திர ரெட்டிக்கு எதிராகப் போர்க் கோடி உயர்த்திய மற்றும் துப்பாக்கி ஏந்தி போராடிய முதல் பெண்மணி ஆவார்.
வாழ்க்கைக் குறிப்புகள்
இந்தியா, தெலுங்கானா மாநிலத்தில், வாரங்கல் மாவட்டத்தில் உள்ள கிருட்டிணாப்புரம் என்ற சிற்றூரில் பிறந்த சித்தியால அயிலம்மா ஆந்திர மகாசபையிலும் பொதுவுடைமைக் கட்சியிலும் இணைந்தார். நிசாம் அரசுக்கு எதிராகச் செயல்பட்டார். பெரும் நிலங்களுக்குச் சொந்தக்காரர்களையும் அவர்கள் செய்த வல்லாண்மைச் செயல்களையும் எதிர்த்துச் செயல்பட்டார். இவருக்குச் சொந்தமாக இருந்த 4 ஏக்கரா நிலத்தை ராமச்சந்திர ரெட்டி என்ற சமீந்தார் பிடுங்க முயன்றபோது அவரை எதிர்த்து வென்றார். இவருடைய துணிச்சல் மிக்க செயல் பிற விவசாயிகளையும் விழிப்படையச் செய்தது.
மேற்கோள்
பகுப்பு:தெலங்காணா நபர்கள் பகுப்பு:1919 பிறப்புகள் பகுப்பு:1985 இறப்புகள்
தேசிய பாதுகாப்பு பல்கலைக்கழகம்
தேசிய பாதுகாப்பு பல்கலைக்கழகம் (Rashtriya Raksha University), முன்னர் இதனை 2009-2020 வரை ரக்‌சா சக்தி பல்கலைக்கழகம் என அழைக்கப்பட்டது. இது இந்தியாவின் குஜராத் மாநிலத்தின் காந்திநகர மாவட்டத்தின் தலைமையிடமான் காந்திநகரின் கிராமப்புறத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்தியாவின் உள்நாட்டு பாதுகாப்புக்காக குஜராத் மாநில அரசால் 2009-ஆம் ஆண்டில் நிறுவப்பட்ட முதல் பல்கலைக்கழகம் ஆகும். இப்பல்கலைழகத்தை அப்போதைய குஜராத் மாநில முதலமைச்சர் நரேந்திர மோடி 22 சூலை 2010 அன்று திற்ந்து வைத்தார். 2020-ஆம் ஆண்டில் இப்பல்கலைக்கழகத்தை இந்திய அரசின் கீழ் வந்ததது.
இப்பல்கலைக்கழகம் உள்நாட்டுப் பாதுகாப்பு தொடர்பான படிப்புகளில் இளைநிலை மற்றும் முதுநில பட்டப் படிப்புகளும், முதுகலை பட்டயம் மற்றும் சான்றிதழ் படிப்புகளும் வழங்குகிறது.
2020-ஆம் ஆண்டில் நாடாளுமன்றத்தில் இயற்றப்பட்ட சட்டத்தின் கீழ் இப்பல்க்லைக்கழகம் தேசிய முக்கிய்த்துவம் வாய்ந்த நிறுவனமாக கருதப்படுகிறது.
தேசிய பாதுகாப்புப் படையுடன் புரிந்துணர்வு ஒப்பந்தம்
பயங்கரவாத எதிர்ப்பு, மேம்படுத்தப்பட்ட வெடிகுண்டு சாதனம் மற்றும் கடத்தல் தடுப்பு ஆகியவற்றுள் தேசிய பாதுகாப்புப் படையின் முக்கிய திறன்களை வலுப்படுத்தும் நோக்கில்ஒத்துழைப்புக்கான புரிந்துணர்வு ஒப்பந்தத்தில் தேசிய பாதுகாப்புப் படை இப்பல்கலைக்கழகத்துடன் 11 சூன் 2021 அன்று கையெழுத்திட்ட்டுள்ளது.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:இந்திய நடுவண் பல்கலைக்கழகங்கள் பகுப்பு:குஜராத் பல்கலைக்கழகங்கள்
கின்யருவாண்டா மொழி
கின்யருவாண்டா மொழி (Kinyarwanda) ருவாண்டாவின் மூன்று ஆட்சி மொழிகளில் ஒன்றாகும். பாண்டு மொழிக் குடும்பத்தை சேர்ந்த இம்மொழியை 7 மில்லியனுக்கு மேல் மக்கள் பேசுகின்றனர். உகாண்டாவின் தெற்கு பகுதியிலும் கொங்கோ மக்களாட்சிக் குடியரசின் கிழக்கு பகுதியிலும் சில மக்கள் இம்மொழியை பேசுகின்றனர்.
புருண்டியின் ஆட்சி மொழி கிருண்டியை பேசும் மக்களுக்கு கின்யருவாண்டாவை ஓர் அளவு புரியும்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:பாண்டு மொழிகள் பகுப்பு:ருவாண்டா
தமிழர் போரியல்
பிற மனித குழுக்கள் போலவே தமிழர் வாழ்விலும் போர் ஒரு தொடர் அம்சமாக இருக்கின்றது. தமிழர் தம்மிடையேயும் பிறருடனும் போர் செய்தற்கான காரணங்கள், தமிழர் போர் மரபுகள், தமிழர் போர் நுட்பங்கள் மற்றும் உத்திகள், தமிழ் போர் சாதிகள், தமிழர் சம்பந்தப்பட்ட போர் வரலாறு, தற்கால ஈழப்போர் ஆகியவற்றை ஆயும் இயல் தமிழர் போரியல் எனலாம்.
வரலாறு
தமிழர் தொல்காப்பியக் காலந்தொட்டே போர்க்கருவிகளைக் கையாள்வதிலும், அவற்றை வடிவமைத்துக் கொள்வதிலும் பழக்கமுடையவராக இருந்துள்ளனர்.
" வில்லும் வேலும் கழலும் கண்ணியும் தாரும் மாலையும்          தேரும் மாவும் மன்பெறு மரபின் ஏனோர்க்கும் உரிய" - தொல்காப்பியம், பொரு. மரபி. 628.
பண்டைக்காலத்தில் நிலப்படையானது நான்கு வகைகளாகக் பிரிக்கப்பட்டிருந்தது. அவை: கரிப்படை (யானைப்படை), பரிப்படை (குதிரைப்படை), தேர்ப்படை, காலாட்படை என்பன.