cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
இசுடீவன் வைசுனெர்
1960 ஆம் ஆண்டுகளின் பிற்பகுதியிலும் 1970 ஆம் ஆண்டுகளின் முற்பகுதியிலும் நியூயார்க்கில் உள்ள கொலம்பியா பல்கலைக்கழகத்தில் பட்டதாரி மாணவராக குவாண்டம் தகவல் கோட்பாட்டின் மிக முக்கியமான பல சிந்தனைகளைக் கண்டுபிடித்தார், துளிம குறிப்பு பகிர்வுக்கு வித்திட்ட துளிம பணம், தொடக்கக் கால தெளிவற்ற பரிமாற்றத்திற்கு எடுத்துக்காட்டான பல்கூட்டுச் செலுத்துகை, சிக்கலாக்கத்துடன் உதவக்கூடிய தகவல்தொடர்புக்கான முதல் மற்றும் மிக அடிப்படையான எடுத்துக்காட்டான மீயடர்த்தி குறியீட்டு முறை உள்ளிட்ட சிந்தனைகள் வைசுனர் கண்டுபிடித்த சில தகவல் பரிமாற்ற நுட்பங்களாகும். இந்த கண்டுபிடிப்புகள் பத்தாண்டுகளுக்கும் மேலாக வெளியிடப்படாவிட்டாலும், 1980 ஆம் ஆண்டுகள் மற்றும் 1990 ஆம் ஆண்டுகளில் கையெழுத்துப் பிரதி வடிவத்தில் பரவலாகப் பரவி குவாண்டம் தகவல் அறிவியலின் தோற்றத்தைத் தூண்டியது.
அமெரிக்காவின் மாசசூசெட்சு மாநிலத்திலுள்ள பிரண்டிசு பல்கலைக்கழகத்தில் வைசுனெர் தனது இளநிலை பட்டப் படிப்பை முடித்தார். 2019 ஆம் ஆண்டு இவருக்கு மைக்கியசு குவாண்டம் பரிசு கிடைத்தது. சார்லசு எச் பென்னட்டு, கில்லசு பிரசார்து, ஆர்தர் ஈகெர்ட்டு, ஆண்டன் செய்லிங்கர் மற்றும் பான் இயான்வெய் ஆகியோருடன் கூட்டாக இப்பரிசு வைசுனெருக்கு வழங்கப்பட்டது. 2013 ஆம் ஆண்டு கிடைத்த தரவுகளின்படி சிடீபன் யே. வைசுனெர் எருசலேமில் கட்டுமானத் தொழிலாளியாகப் பணிபுரிந்து வந்தார் எனத் தெரிகிறது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:1942 பிறப்புகள் பகுப்பு:2021 இறப்புகள் பகுப்பு:இசுரேலிய அறிவியலாளர்கள் பகுப்பு:இயற்பியலாளர்கள்
பிரீனேவின் பையாஸ்
பையாஸ் (Bias (பண்டைய கிரேக்க மொழி: Βίας ὁ Πριηνεύς; கி.மு. 6ஆம் நூற்றாண்டு) என்பவர்  பண்டைய கிரேக்கத்தைச் சேர்ந்த ஞானி ஆவார். இவர் கிரேக்கத்தின் ஏழு ஞானிகளில் ஒருவராக பரவலாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டவர். மேலும் இவரது நன்னடத்தைக்காக புகழ் பெற்றார்.
வாழ்க்கை
பையாஸ் பண்டைய கிரேக்கத்தின் பிரீனே என்ற நகரத்தில் பிறந்தார். இவர் டியூடமஸ் என்பவரின் மகனாவார். இவர் ஒரு வழக்கறிஞராக இவரது திறமைக்காகவும், உரிமைகளைப் பாதுகாக்க தன் திறமையை பயன்படுத்தியதற்காகவும் சிறப்பிக்கப்பட்டார் என்று கூறப்படுகிறது. லெரோஸின் டெமோடோகஸ் பின்வருவதை பொன்மொழியாக குறிப்பிடுடுள்ளார்: "நீங்கள் ஒரு நீதிபதியாக இருந்தால், பையாசி முடிவையே வழங்குங்கள்." மேலும் ஹிப்போனாக்ஸ், "பையாஸ் தான் கொண்ட சார்பை விட காரணங்களை நியாயப்படுத்துவதில் அதிக ஆற்றல் வாய்ந்தவர்" என்று கூறினார்.
அவர் எப்போதும் ஏழு ஞானிகளில் ஒருவராகக் கருதப்படுகிறார், மேலும் அந்த நால்வரில் ஒருவராக டிகேர்கசால் குறிப்பிடப்பட்டவர். இவருக்கு மட்டுமே அந்த பட்டமானது உலகளவில் வழங்கப்பட்டது. அதில் மீதமுள்ள மூன்று பேர் தேலேஸ், பிட்டகஸ், சோலோன் ஆகியோராவர். சட்யூரஸ் இவரை ஏழு அறிஞர்களில் தலைமையாளராக குறிப்பிட்டுள்ளார் மேலும் எசியோடு மற்றும் பித்தாகரசு< போன்ற நபர்களை அவதூறாகப் பேசிய ஹெராக்ளிட்டஸ் கூட, பையாசை "எவரையும் விட அதிகம் கவனிக்கத்தக்கவர்" என்று குறிப்பிட்டார். சிறைபிடிக்கப்பட்ட சில பெண்களுக்காக பையாஸ் மீட்புத் தொகையை செலுத்தினார் என்று கூறும் தொன்மக்கதை இவரது சிறந்த நற்குணத்தின் எடுத்துக்காட்டுகளில் ஒன்றாகும். அவர்களைத் தன் சொந்த மகள்களாகப் படிக்க வைத்த பிறகு, இவர் அவர்களைத் திரும்பவும் அவர்களின் தாயகமான மெசினாவிற்கு அவர்களின் தந்தையரிடம் அனுப்பினார்.
பையாஸ் தன் வாடிக்கையாளருக்காக ஒரு வழக்கில் வாதிடும்போது மிகவும் முதிர்ந்த வயதில் இறந்ததாகக் கூறப்படுகிறது. வாதிட்டு முடித்ததும் பேரன் மீது தலை வைத்தார். எதிர் தரப்பின் வழக்கறிஞர் வாதிடுகையில், பையாசின் வாடிக்கையாளருக்கு ஆதரவாக நீதிபதிகள் தீர்ப்பளித்தனர், அதற்குள் பையாஸ் இறந்துவிட்டார். நகரம் இவருக்கு ஒரு அற்புதமான இறுதி விரையைக் கொடுத்தது. மேலும் அவரது கல்லறையில் கீழ்கண்டவாறு பொறிக்கப்பட்டது:
படைப்புகள்
ஐயோனியா மற்றும் அதை செழிக்க வைக்கும் விதம் குறித்து 2000 வரிகள் கொண்ட கவிதையை பையாஸ் எழுதியதாக கூறப்படுகிறது.
வாசகங்கள்
டியோஜெனெஸ் லார்டியஸ் மற்றும் பிறரால் இவரின் பல வாசகங்கள் கூறப்பட்டன:
வாத்திகனில் மார்பளவு சிலை
1819 ஏப்ரலில், ஸ்கோபென்ஹவுர் தனது ரீசெபுக்கில் [பயண நாட்குறிப்பில்] எழுதினார்: "வாத்திக்கானில் [மெய்யிலாளர்கள் மண்டபத்தில்] பையாசின் மார்பளவு சிலை மற்றும் πλεῖστοι ἄνθρωπκαι ἄνθρωποα என்ற கல்வெட்டு உள்ளது."
அ. கன்னியாகுமாரி
ஆரம்பகால வாழ்க்கை
இவரின் சொந்த ஊர், ஆந்திரப் பிரதேச மாநிலத்திலுள்ள விஜயநகரம் எனும் நகரமாகும். பெற்றோர்: அவசரள இராமரத்னம், ஜெயலக்ஷ்மி. புகழ்பெற்ற இசைக் கலைஞர்களாகிய இவதுரி விஜேச்வர ராவ், எம். சந்திரசேகரன் மற்றும் எம். எல். வசந்தகுமாரி ஆகியோரிடம் கன்யாகுமாரி இசையினைக் கற்றார்.
தொழில் வாழ்க்கை
கன்னியாகுமரி 40 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக இசைப் பணியாற்றி வருகிறார். தான் தனியாக வாசிக்கும்போதும், மற்ற வயலின் இசைக் கலைஞர்களுடன் இணைந்து வாசிக்கும்போதும் புதுமைகள் பலவற்றை புகுத்தி இசை நிகழ்ச்சிகளை வழங்குகிறார் கன்யாகுமாரி. வாத்திய லஹரி எனும் பெயரில் வயலின், வீணை, நாதசுவரம் எனும் 3 இசைக் கருவிகள் பங்குகொள்ளும் இசை நிகழ்ச்சியை வழங்கியுள்ளார்.
பயிற்றுவித்தல்
கன்யாகுமாரி இந்தியாவிலும் வெளிநாடுகளிலும் எண்ணற்ற மாணவர்களை உருவாக்கியுள்ளார். பயிற்றுவிப்பு காணொளிக் குறுந்தகடுகளையும் இவர் வெளியிட்டுள்ளார்.
சுரண்டை ஸ்ரீநிவாச பெருமாள் கோயில்
சுரண்டை ஸ்ரீநிவாச பெருமாள் கோயில் தமிழ்நாட்டில் திருநெல்வேலி மாவட்டம், சுரண்டை என்னும் ஊரில் அமைந்துள்ள பெருமாள் கோயிலாகும்.
வரலாறு
இக்கோயில் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.
கோயில் அமைப்பு
இக்கோயிலில் ஸ்ரீநிவாச பெருமாள், ஸ்ரீதேவி-பூதேவி சன்னதிகளும், நம்மாழ்வார், விஷ்வத்சேனர், கருடாழ்வார், ஆஞ்சநேயர் உபசன்னதிகளும் உள்ளன. இக்கோயில் தொகுப்புக் கோயில் என்ற வகைப்பாட்டில் இந்து அறநிலையத்துறையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. மரபு சாராத அறங்காவலர் அமைப்பால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:திருநெல்வேலி மாவட்டத்திலுள்ள பெருமாள் கோயில்கள் பகுப்பு:சரி பார்க்க வேண்டிய தானியக்கக் கோயில் கட்டுரைகள்
அஸ்ரபுல் ஹக்
அஸ்ரபுல் ஹக்  ( Ashraful Haque), வங்காளதேசத் துடுப்பாட்டக்காரர். இவர் எந்தவொரு தேர்வுத் துடுப்பாட்டப் போட்டியிலும் கலந்து கொள்ளவில்லை. இருப்பினும் முதல்தர துடுப்பாட்டப் போட்டிகள் ஐந்து ஐ.சீ.சீ கிண்ண போட்டிகள் நான்கு ஆகியவற்றில் கலந்து கொண்டுள்ளார்.
பகுப்பு:வங்காளதேசத் துடுப்பாட்டக்காரர்கள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள்
வறுத்தல் (உலோகவியல்)
உலோகவியலில் வறுத்தல் (roasting) என்பது சில கனிமூலங்களைப் பதப்படுத்தும் ஒரு படிநிலையாகும். மேலும் குறிப்பாக, உலோகக் கூறுகளைத் தூய்மைப்படுத்தும் நோக்கில் திண்மமும் வளிமமும் உயர்ந்த வெப்பநிலையில் வினைபுரிவதை வறுத்தல் உள்ளடக்கியுள்ளது. பெரும்பாலும் தாதுக்கள் வறுக்கப்படுவதற்கு முன்பே தூய்மைப்படுத்தப்பட்டு விடுகின்றன. உதாரணம் நுரைமிதப்பு முறை. தூய்மைப்படுத்தப்பட்ட தாதுவுடன் பிற பொருட்களைக் கலந்து வறுப்பது பதப்படுத்தும் செயல்முறைக்குத் துணையாக அமைகிறது. இத்தொழில்நுட்பம் உபயோகமுள்ளது என்றாலும் வளி மாசடைதலுக்கான முக்கிய ஆதாரமாக உள்ளது.
வெப்பம், வளிமம், திண்மம் ஆகிய மூன்றின் வினையால் நிகழ்வதே வறுத்தல் ஆகும். இந்நிகழ்வில் ஆக்சிசனேற்றம், ஆக்சிசன் ஒடுக்கம், குளோரினேற்றம், கந்தகமேற்றம்,  வெப்ப நீராற் பகுத்தல் முதலியனவும் உள்ளடங்கும். வறுத்தலின் போது தாது அல்லது செறிவூட்டப்ப்பட்ட தாதுவுடன் சூடான காற்று சேர்க்கப்படுகிறது. பொதுவாக சல்பைடு தாதுக்கள் இம்முறையில் வறுக்கப்படுகின்றன. முதலில் தாதுவில் உள்ள சல்பைடு ஆக்சைடாக மாற்றப்பட்டு கந்தகம் கந்தக டைஆக்சைடு வளிமமாக வெளியேறுகிறது.
தாமிரத்தின் சல்பைடு தாதுவான சால்கோசைட்டு, மற்றும் துத்தநாகத்தின்  சல்பைடு தாதுவான சபாலரைட்டு  ஆகியன வறுத்தல் பற்றிய சமன்படுத்தப்பட்ட சமன்பாடு தரப்பட்டுள்ளது:
சல்பைடு தாதுவை வறுப்பதால் விளையும் வளிம விளைபொருளான கந்தக டைஆக்சைடு கந்தகக் காடி உற்பத்தியில் பெரும்பாலும் பயனாகிறது. பல சல்பைடு தாதுக்கள் வளிமத்தில் கலக்கக்கூடிய ஆர்சனிக் போன்ற தனிமங்களைக் கொண்டுள்ளன.
இம்முறை வறுத்தலில் உலோக மற்றும் அமில நச்சு சேர்மங்கள் அதிக அளவில் வெளியிடப்பட்டன. இத்தகைய வறுத்தல் நிகழ்ந்த படுகைகள் உள்ள இடங்களில் 60 முதல் 80 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகும் அவ்விடங்களில் உயிரினங்கள் வாழ்முடியாத நிலையே உள்ளன. அவற்றில் சில இடங்கள் சில கிலோமீட்டர்கள் நீளத்திற்கும் பலநூறு கிலோமீட்டர்கள் அகலத்திற்கும் விரிந்துள்ளன
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:உலோகவியல்
மிருதங்கக் கலைஞர்கள்
மிருதங்கக் கலைஞர்களில் குறிப்பிடத்தக்கவர்கள்:
பேதுவாதாரி வனவிலங்குகள் காப்பகம்
பேதுவாதாரி வனவிலங்குகள் காப்பகம் (Bethuadahari Wildlife Sanctuary) இந்தியாவின் மேற்கு வங்காளம் மாநிலத்தில் நதியா மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ளது. இக்காப்பகமானது தேசிய நெடுஞ்சாலை 34 அருகே அமைந்துள்ளது. இதன் பரப்பளவு 67 ஹெட்டேர்கள் ஆகும். இக்காப்பகம் 1980 ஆண்டு உருவாக்கப்பட்டது.
வனவிலங்குகள்
இக்காப்பகத்தில் நரிகள், பறவைகள், ஊர்வன, மலைப்பாம்புகள், முதலைகள் மற்றும் மான்கள் அதிக அளவு காணப்படுகின்றன. இக்காப்பகத்தினுள் மூங்கில், தேக்கு போன்ற மரவகைகளும் காணப்படுகின்றன.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:இந்திய காட்டுயிர் காப்பகங்கள்
ஒளிப்படத் தொகுப்பேடு
ஒளிப்படத் தொகுப்பேடு என்பது ஒளிப்படங்களைச் சேகரித்து ஒரு புத்தகமாக வைப்பது ஆகும். இத்தொகுப்பேடு, படங்களை எளிதான முறையில் வைப்பதற்கு ஏதுவாகப்‌ பை போன்று அமைந்திருக்கும். ஒளிப்படத் தொகுப்பேடு பல வடிவங்களில் இருக்கும்.
இணையதள‌ம்
பல இணையதள ஒளிப்படத் தொகுப்புகளும் இப்போது பெருகிவருகின்றன. உதாரணமாக Picasa போன்றவை ஆகும்.
கையால் செய்யப்படும் ஒளிப்படத் தொகுப்பேடு
சிலர் தாமாகவே உருவாக்கும் கையால் செய்யப்படும் ஒளிப்படத் தொகுப்பேடுகளும் உண்டு.
வெளியிணைப்புக்கள்
பகுப்பு:ஒளிப்படவியல்
கீழப்பாவூர் நரசிம்மர் கோயில்
கீழப்பாவூர் நரசிம்மர் கோயில் தமிழ்நாட்டில்  அமைந்துள்ள நரசிம்ம தலங்களில் ஒன்று. இக்கோவில் தமிழ்நாட்டில் திருநெல்வேலி மாவட்டம், கீழப்பாவூரில் அமைந்துள்ளது. நரசிம்மர் பதினாறு கரங்களுடன் காட்சியளிக்கிறார். இந்தியாவில், 16 கரங்களுடன் நரசிம்மர் காட்சி தரும் மூன்று தலங்களுள் இதுவும் ஒன்றாகும். மற்ற இரு கோயில்களில் ஒன்று இராஜஸ்தானிலும் மற்றொன்று தமிழ்நாட்டில் கடலூர் மாவட்டத்திலுள்ள சிங்கிரிகுடி அல்லது சிங்கர்குடி என்னும் ஊரிலும் அமைந்துள்ளன.
அமைவிடம்
திருநெல்வேலி-தென்காசி நெடுஞ்சாலையில் திருநெல்வேலியிலிருந்து மேற்கில் 44 கி.மீ. தொலைவிலும் தென்காசியில் இருந்து கிழக்கில் 10 கி.மீ. தொலைவிலும் உள்ள பாவூர்சத்திரம் - சுரண்டை என்ற ஊருக்கு செல்லும் வழியில் 2 கிமீ தொலைவில் இக்கோயில் அமைந்துள்ள கீழப்பாவூர் உள்ளது.
வெளியிணைப்புகள்
பகுப்பு:திருநெல்வேலி மாவட்டத்திலுள்ள பெருமாள் கோயில்கள்
1871
1871 (MDCCCLXXI) ஒரு ஞாயிற்றுக்கிழமையில் ஆரம்பமான ஒரு சாதாரண கிரிகோரியன் ஆண்டாகும், அல்லது ஜூலியன் நாட்காட்டியில் வெள்ளிக்கிழமையில் ஆரம்பமான ஒரு ஆண்டு ஆகும்.
1871 நாட்காட்டி
பகுப்பு:1871
எங்களது சவுக்கு மரம்
எங்களது சவுக்கு மரம் (Our Casuarina Tree) என்பது தோரு தத் என்ற இந்திய கவிஞரால் 1881-ம் ஆண்டு எழுதப்பட்ட கவிதைத் தொகுப்பு ஆகும். ஒரு நேர்த்தியான இலக்கியப் படைப்பிற்கு இது சிறந்த எடுத்துக்காட்டு. இதில் சவுக்கு] மரத்தின் கம்பீரத்தை தான் எவ்வாறு சிறு வயதில் தன் சகோதரர்களுடன் அந்த மரத்தின் அடியில் பொழுதை கழித்தார் என்ற நினைவுகளை தோரு தத் நினைவு கொள்கிறார். நவீன இந்திய இலக்கியத்தின் சிறந்த செய்யுள்களில் இதுவும் ஒன்றாக திகழ்கிறது.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:இந்தியக் கவிதைகள் பகுப்பு:1881 நூல்கள்
கொடுக்காய்ப்புளி
கொடுக்காய்ப்புளி அல்லது கோணப்புளி (Pithecellobium dulce) ஒரு பூக்கும் தாவரம் ஆகும். இதன் காய்கள் பட்டாணி, அவரை போன்ற தோற்றம் உடையவை. இதன் பருப்புக்கு மேல் அமைந்துள்ள சதைப்பகுதி உண்ண உகந்தது.பறவைகள் விரும்பி உண்ணும். கொடுக்காப் புளி மரங்கள் விவசாய நிலங்களில் வரப்பு ஓரங்களிலும், கிணற்று மேட்டிலும் சாதாரணமாக வளர்க்கப்படுகின்றன.
இதன் காய்களை நகர்ப்புறங்களில் விற்பனை செய்வதைப் பார்க்கலாம். இது, கோணப் புளியங்காய், கோணக்காய், சீனிப்புளியங்காய்,கொரிக்கலிக்கா எனவும் அழைக்கப்படுகிறது.பழந்தமிழர்களால் மருந்தாக பயன்பட்ட இதனை உக்காமரம் என்கிற பெயரில் குறிப்பிடப்பட்டிருக்கிறது. இதன் இலைகள் ஆடுகளுக்கு பசுந்தீவனமாகக் கொடுக்கப்படுகிறது.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:மரங்கள் பகுப்பு:பழ மரங்கள்
ஜான்ஸ் ஹாப்கின்ஸ் மருத்துவக் கல்லூரி
ஜான்ஸ் ஹாப்கின்ஸ் பல்கலைக்கழக மருத்துவக் கல்லூரி ( Johns Hopkins School of Medicine ) என்பது மேரிலாந்தின் பால்டிமோரில் உள்ள ஒரு தனியார் ஆராய்ச்சி பல்கலைக்கழகமான ஜான்ஸ் ஹாப்கின்ஸ் பல்கலைக்கழகத்தின் மருத்துவக் கல்லூரி ஆகும். 1893 இல் நிறுவப்பட்ட இந்த மருத்துவப் பள்ளியானது ஜான்ஸ் ஹாப்கின்ஸ் மருத்துவமனை மற்றும் ஜான்ஸ் ஹாப்கின்ஸ் குழந்தைகள் மையத்தைக் கொண்ட வளாகத்தில் உள்ளது. தேசிய நல கழகத்தால் வழங்கப்படும் ஆராய்ச்சி மானியங்கள்/நிதிகளின் எண்ணிக்கை/அளவு ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் இது அமெரிக்காவின் சிறந்த மருத்துவப் பள்ளிகளில் தொடர்ந்து இடம் பிடித்துள்ளது.
குறிப்புகள்
பகுப்பு:மேரிலாந்து
பூனைதாங்கல் ஊராட்சி
அடிப்படை வசதிகள்
தமிழ்நாடு ஊரக வளர்ச்சி மற்றும் ஊராட்சித் துறையின் 2015ஆம் ஆண்டுத் தரவின்படி கீழ்க்கண்ட தகவல் தொகுக்கப்பட்டுள்ளது.
சிற்றூர்கள்
இந்த ஊராட்சியில் அமைந்துள்ள சிற்றூர்களின் பட்டியல் :
சான்றுகள்
பகுப்பு:திருவண்ணாமலை மாவட்ட ஊராட்சிகள் பகுப்பு:த. இ. க. ஊராட்சித் திட்டம்
உளவியல் தமிழ் நூல்களின் பட்டியல் (இலங்கை)
இலங்கை எழுத்தாளர்களினால் எழுதி வெளியிடப்பட்ட உளவியல் நூல்கள் கீழே பட்டியலிடப்பட்டுள்ளது. இப்பட்டியல் நூல் வெளிவந்த ஆண்டினை பிரதானப் படுத்தியே தொகுக்கப்பட்டுள்ளது.
உசாத்துணை
பகுப்பு:இலங்கைத் தமிழ் நூற்பட்டியல்கள்
புது-உணர்வுப்பதிவுவாதம்
புது-உணர்வுப்பதிவுவாதமே ஓவியத்தில் முதல் உண்மையான புதிய அலையை உருவாக்கிய இயக்கம் எனச் சிலர் வாதிடுகின்றனர். 19 ஆம் நூற்றாண்டில் ஒரு இயக்கத்தை விரைவாக உருவாக்க புது-உணர்வுப்பதிவுவாதிகளால் முடிந்தது. பிந்திய கலை வெளிப்பாட்டுக்கு வழி சமைத்த அரசின்மையியத்துடன் இவ்வியக்கத்துக்கு இருந்த வலுவான தொடர்பு இதற்கு ஒரு காரணம். அக்கால அறிவியல், அரசின்மைக் கோட்பாடு, கல்விசார் ஓவியங்கள் குறித்த அக்கால வாதங்கள் என்பவற்றிடையே ஒரு இசைந்த நோக்கை ஏற்படுத்தும் முயற்சியே இந்த இயக்கமும், பாணியும் ஆகும்.
இவற்றையும் பார்க்கவும்
பகுப்பு:கலை இயக்கங்கள்
இந்திய அரசியலமைப்பிலுள்ள இணைப்புப் பட்டியல்கள்
இந்தியாவானாது மத்திய அரசு அளவில் கூட்டாட்சியையும், அவற்றின் மாநிலங்கள் அளவில் ஒற்றையாட்சியையும் கொண்டுள்ளது. இதனை செவ்வனே செய்ய இந்திய அரசியலமைப்பு அதிகாரங்களை கீழ்கண்ட பட்டியல்கள் வழியாக வழங்குகின்றன.இந்திய அரசியலமைப்பில் உள்ள பட்டியல்களில் எண்ணிக்கை பனிரெண்டு ஆகும். அரசியலமைப்பு உருவாக்கப்பட்ட போது, இருந்த பட்டியல்களின் எண்ணிக்கை எட்டு மட்டுமே ஆகும்.பின்னர்,   1951, 1985, 1992, 1992 ஆகிய ஆண்டுகளில் நான்கு பட்டியல்கள் அரசியலமைப்புச் சட்டத்திருத் தங்கள் மூலம் பின்னர் இணைத்துக் கொள்ளப் பட்டன.
பட்டியல்-1
இந்திய ஒன்றியத்தில் அடங்கியுள்ள மாநிலங்களையும், ஒன்றிய ஆட்சிப் பகுதிகளையும் பற்றி விவரிப்பது முதற்பட்டியலாகும். தற்சமயம் 28 மாநிலங்களும், 8 ஒன்றிய ஆட்சிப் பகுதிகளும்(ஒன்றியப் பகுதிகள்), ஒரு தேசிய தலைநகர் பகுதியும் இந்தியாவில் உள்ளன. காெசிக்
பட்டியல்-2
இந்தியக் குடியரசுத் தலைவர், துணைக் குடியரசுத் தலைவர், மக்களவை மற்றும் மாநிலங்களவை சபாநாயகர்கள், உச்சநீதிமன்ற, உயர்நீதிமன்ற நீதிபதிகள், மாநில ஆளுநர்கள், தலைமைக் கணக்காய்வர், சட்டமன்றத் தலைவர் ஆகியோரது சம்பளம் மற்றும் பிற வசதிகள் ஆகியவை விளக்கப்பட்டுள்ளன. இது ஐந்து பிரிவுகளைக் கொண்டது.
பட்டியல்-3
பதவிப்பிரமாணம் மற்றும் உறுதி மொழிகள் பற்றி விளக்குவது மூன்றாவது பட்டியலாகும். ஒன்றிய மற்றும் மாநில அமைச்சர்கள், நாடாளுமன்ற, சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள், உச்சநீதிமன்ற, உயர்நீதிமன்ற நீதிபதிகள், தலைமைக் கணக்காய்வர் ஆகியோரது பதவிப்பிரமாணம், இரகசியக் காப்புக் பிரமாணம் மற்றும் எடுத்துக் கொள்ள வேண்டிய உறுதிமொழிகள் இப்பட்டியலில் விளக்கப் பட்டுள்ளன.
பட்டியல்-4
மாநிலங்களவையில் உறுப்பினர்கள் ஒதுக்கீடு தொடர்பானது நான்காவது பட்டியல். மாநிலங்களுக்கும் ஒன்றியப் பகுதிகளுக்கும் மாநிலங்களவையில் உறுப்பினர் களைப் பிரித்தளிப்பது பற்றிய விளக்கம் தரப்படுகிறது.
பட்டியல்-5
தாழ்த்தப்பட்டோர் (SC) மற்றும் பழங்குடி மக்கள் (ST) வாழும் பகுதிகளின் கட்டுப்பாடும் நிர்வாகமும் பற்றி விளக்குகிறது. நாடாளுமன்றத்தில் எளிதான அதிக வாக்குகள் மூலம், இப்பட்டியல்களைத் திருத்த இயலும் என்பது குறிப்பிடத் தகுந்தது.
பட்டியல்-6
அசாம், திரிபுரா மேகாலயா, மிசோரம் மாநிலங்களில் பழங்குடி மக்கள் வசிக்கும் பகுதிகளின் மேலாண்மைப் பற்றி ஆறாவது பட்டியல் விவரிக்கிறது.இப்பட்டியலும் எளிமையான அதிக வாக்குகள் மூலம் நாடாளுமன்றத்தில் திருத்தப்படலாம்.
மத்திய(1) மத்திய அரசின் பட்டியல்
இது ஒன்றிய அரசுக்கு உள்ள அதிகாரங்கள் பற்றியது. ஒன்றியப் பட்டியலில் மொத்தம் 100 துறைகள் உள்ளன. இவற்றில் சட்டம் இயற்றும் அதிகாரம் கொண்டது ஒன்றிய அரசு, பாதுகாப்பு, அணுசக்தி, தேசிய நெடுஞ்சாலைகள், விமான, கப்பல் போக்குவரத்துக்கள், காப்பீட்டுக் கழகங்கள், மக்கள்தொகை, நதிகள், தொலைபேசி, பண அச்சடிப்பு இது போன்ற முக்கியமான 100 துறைகள்(ஆரம்பத்தில் 97 துறைகள்) ஒன்றிய அரசின் அதிகாரத்தில் உள்ளன.
(2)மாநிலப்பட்டியல்
இது மாநில அரசுக்கு உள்ள அதிகாரங்கள் பற்றியது. ஆரம்பத்தில் மாநிலப் பட்டியலில் இருந்த துறைகள் 66. இவற்றில் கல்வி, விளையாட்டு, வனவியல், வனவிலங்கு பாதுகாப்பு, எடைகள் (ம) அளவீடுகள், நீதி நிர்வாகம் ஆகிய 5 இம் பொதுப்பட்டியலுக்குக் கொண்டு செல்லப்பட்டமையால், தற்போது 61 துறைகள் மட்டுமே மாநில அரசின் அதிகாரத்திற்குள் வருகின்றன. வேளாண்மை வருமான வரி, நகராட்சி. சிறைச்சாலைகள், சுங்கக் கட்டணங்கள், கேளிக்கை வரி போன்ற 61 துறைகள் மாநிலப்பட்டியலில் உள்ளன. இத்துறைகளில் சட்டம் இயற்றும் உரிமை பெற்றவை மாநில அரசுகள் ஆகும்.
(3)பொதுப்பட்டியல்
இது ஒன்றிய அரசுக்கும், மாநில அரசுகளுக்கும் உள்ள பொதுவான அதிகாரங்களைப் பற்றிப் பேசுகிறது. பொதுப் பட்டியலின் தொடக்கத்தில் 47 துறைகள் இருந்தன.இவற்றில் கல்வி, வனவியல், வனவிலங்கு பாதுகாப்பு, எடைகள் (ம) அளவீடுகள், நீதி நிர்வாகம் பொதுப் பட்டியலுக்குக் கொண்டு வரப்பட்டதால் தற்போது பொதுப்பட்டியலில் உள்ள துறைகள் மொத்தம் 52. காடுகள், மின்சாரம், தொழிற்சாலைகள், உணவுப் பொருட்கள், திருமணம், கல்வி, விளையாட்டு உட்பட 52 துறைகள்மீது சட்டம் இயற்றும் அதிகாரம் பெற்றவை ஒன்றிய அரசும், மாநில அரசுகளும் ஆகும்.
பட்டியல்-8
அரசியலமைப்பால் அங்கீகரிக்கப்பட்ட 22 மொழிகளைப் பற்றி விவரிப்பது எட்டாவது பட்டியல் ஆகும்.இதில் 2003-ம் ஆண்டு, 19வதாக மைதிலியும், 20வதாக போடோவும், 21வதாக சாந்தலியும், 22வதாக டோக்ரியும் இணைக்கப் பட்டன.
பட்டியல்-9
நீதிமன்றங்களின் மறுபரிசீலனைக்கு அப்பாற்பட்ட சட்டங்களைப் பற்றி விவரிப்பது, ஒன்பதாவது பட்டியலாகும். அரசியல் சட்டத்திருத்தம் -1 இன் மூலம் 1951-ம் ஆண்டு இப்பட்டியல் இணைக்கப்பட்டது. நிலக்குத்தகை, நிலவரி, ரயில்வே, தொழிற்சாலைகள் இது போன்றவற்றின் சட்டங் களும் ஆணைகளும் இதில் உள்ளன. 9-வது பட்டியலில் சேர்க்கப்பட்ட முதல் சட்டம் சமீன்தாரி ஒழிப்புச் சட்டமாகும். தமிழ்நாட்டில் 69% பிற்படுத்தப்பட்டோருக்கு இடஒதுக்கீடு வழங்கப்படும் மசோதா 1993-ல் 85-வது சட்டத்திருத்தத்தால் நிறைவேற்றப்பட்டு இப்பட்டியலில் வைக்கப்பட்டுள்ளன.
பட்டியல்-11
பஞ்சாயத்து மற்றும் ஊராட்சி நிறுவனங்களுக்கு வழங்கப்பட்டுள்ள சுயாட்சி அதிகாரம் பற்றி பதினோராவது பட்டியல் விளக்குகிறது. 1992-ம் ஆண்டு, 73-வது சட்டத் திருத்தத்தின்படி, 29 துறைகளில் பஞ்சாயத்து அமைப்புகளுக்கு அதிகாரம் வழங்கப்பட்டுள்ளது.
பட்டியல்-12
இது நகர்பாலிகா மற்றும் நகரப்பஞ்சாயத்துகளுக்கு வழங்கப்பட்டுள்ள சுய அதிகாரம் தொடர்பானது பனிரெண்டாவது பட்டியலாகும். 1992-ல் 74 சட்டத்திருத்தத்தின்படி, இது அர சியலமைப்பில் சேர்க்கப்பட்டது. நகரப் பஞ்சாயத்துக்கள் 18 துறைகளில் பெற்றுள்ள அதிகாரங்கள் பற்றி இப்பட்டியலில் விளக்கப்பட்டுள்ளன. எதிர்த்து வழக்கு போடுவதையும் இது தடை செய்தது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டம் பகுப்பு:இந்தியப் பட்டியல்கள்
அரிவாள் (வேளாண் கருவி)
thumb thumb thumb|நவீன அறுவடை அரிவாள் அரிவாள் (இலங்கை வழக்கு : தாக்கத்தி)  (sickle) அறுவடை-கொக்கி வேளாண்மையில் பயன்படும் முக்கிய கருவி ஆகும். அரை வட்ட தோற்றத்தில் உள்ள இரும்பு பட்டையின் உட்புறம் கூர்மையாகவும் ரம்பம் போன்று சாய்வு வெட்டுக்களுடன் கூடியதாகவும் அடிப்பகுதியில் கைபிடி பொருத்தப்பட்டும் இருக்கும். இது பல்வேறு வளைந்த கத்திகளால் வடிவமைக்கப்பட்ட ஒரு கையால் செய்யப்பட்ட விவசாய கருவியாகும், இது பொதுவாக தானிய பயிர்களை அறுவடை செய்ய, செய்ய, அல்லது சதைப்பற்றுள்ள தீவனத்தை வெட்டுவதற்கு பயன்படுத்தப்படுகிறது, முக்கியமாக கால்நடைகளுக்கு உணவளிக்க, வைக்கோலை உலர்த்துவதற்காக வெட்டப்படும் ஒரு கருவியாக இய்ஹி பயன்படுகிறது.
இரும்பு யுகத்தின் தொடக்கத்திலிருந்து அரிவாளின் நூற்றுக்கணக்கான பிராந்திய-குறிப்பிட்ட வகைகள் உருவாகியுள்ளன, ஆரம்பத்தில் இரும்பு மற்றும் பின்னர் எஃகு. பல கலாச்சாரங்களில் அரிவாள் வகைகளின் இந்த பெரிய பன்முகத்தன்மை மென்மையான அல்லது கூர்மையான கத்திகளாக பிரிக்கப்பட்டது, இவை இரண்டும் பச்சை புல் அல்லது முதிர்ந்த தானியங்களை சற்றே வித்தியாசமான நுட்பங்களைப் பயன்படுத்தி வெட்டுவதற்குப் பயன்படுத்தப்பட்டது. வரலாற்றுக்கு முந்தைய அரிவாள்களில் தோன்றிய அறிவாள் இன்னும் தானியங்களை அறுவடை செய்வதில் ஆதிக்கம் செலுத்துகிறது மற்றும் நவீன தானிய அறுவடை இயந்திரங்களிலும் சில சமையலறை கத்திகளிலும் கூட இது காணப்படுகிறது.
வரலாறு
மெசொப்பொத்தேமியாவில் அரிவாளின் வளர்ச்சியை கற்கால சகாப்தத்திற்கு முந்தைய காலங்களில் காணலாம். அரிவாள் கத்திகள் பழைய கற்கால சகாப்தத்தில் (18000-8000 கி.மு) இது இருந்துள்ளது என்பதால் இஸ்ரேலை சுற்றியுள்ள பகுதிகளில் கிடக்கும் சான்றுகளிலிருந்து தெரிய வருகின்றன. ஜோர்டானின் வாடி ஜிக்லாபில் முறையான தோண்டல்கள் மூலம் பல்வேறு வகையான ஆரம்ப அரிவாள் கத்திகளைக் கண்டுபிடித்தன. மீட்கப்பட்ட கலைப்பொருட்கள் 10 முதல் 20 வரை  செ.மீ நீளம் மற்றும் துண்டிக்கப்பட்ட விளிம்பைக் கொண்டிருந்தது. இந்த சிக்கலான 'பல் போன்ற' வடிவமைப்பு கண்டுபிடிக்கப்பட்ட பிற கலைப்பொருட்களைக் காட்டிலும் அதிக அளவு வடிவமைப்பு மற்றும் உற்பத்தி நம்பகத்தன்மையைக் காட்டியது. இந்த நேரத்தில் காணப்படும் அறிவாள் கத்திகள், நேராக மற்றும் நவீன வளைந்த வடிவமைப்பைக் காட்டிலும் ஒரு அறுப்பதற்கு பயன்படுத்தப்பட்டன. இந்த அரிவாள்களில் இருந்து கார்மல் மலைக்கு அருகே கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது. சுமார் 10,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இப்பகுதியில் இருந்து தானியங்களை அறுவடை செய்ய பயன்படித்தியிருக்க வேண்டும்.
விவசாயம் மற்றும் பயிர் அடிப்படையிலான வாழ்க்கை முறைக்கு மாறுவதற்கு உதவுவதன் மூலம் அரிவாள் விவசாய புரட்சியில் ஆழமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது. அரிவாள்களின் பயன்பாடு நேரடியாக கிழக்கு காட்டு புற்களை வளர்ப்பதற்கு வழிவகுத்தது என்பது இப்போது ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டுள்ளது. பழமையான சாகுபடியின் கீழ் காட்டு தானியங்களின் வளர்ப்பு விகிதங்கள் குறித்த ஆராய்ச்சியில் ஆரம்பகால மெசொப்பொத்தேமியா மக்களுக்கு அரிவாள் பயன்பாடு முக்கியமானது என்று கண்டறியப்பட்டது. இப்பகுதியில் ஒப்பீட்டளவில் குறுகிய வளரும் பருவமும், புதிய கற்கால சகாப்தத்தில் தானியத்தின் முக்கிய பங்கும் மற்ற கருவிகளைக் காட்டிலும் அரிவாள் வடிவமைத்தல் மற்றும் தயாரிப்பதில் பெரிய முதலீட்டை ஊக்குவித்தன. அரிவாளின் அளவீடுகளில் ஒரு அளவிற்கு தரப்படுத்தல் செய்யப்பட்டது, இதனால் மாற்றீடு அல்லது பழுதுபார்ப்பு உடனடியாக செய்ய முடியும். அடுத்த உயரத்தை சரியான நேரத்தில் அரிவாள் தானியங்களை சேகரிப்பதில் மிகவும் திறமையான விளங்கியது மற்றும் ஆரம்பகால விவசாயத்தின் முன்னேற்றங்களை கணிசமாக அதிகரித்தது.
வெண்கல வயது
அரிவாள் வெண்கல யுகத்தில், பண்டைய அருகிலுள்ள கிழக்கு மற்றும் ஐரோப்பாவில் பொதுவானதாக இருந்தது. பல அரிவாள்களின் எச்சம் கண்டறியப்பட்டுள்ளது.
தொல்பொருள் சொற்களில், வெண்கல வயது அரிவாள்கள் கைப்பிடியை இணைக்கும் முறையால் வகைப்படுத்தப்படுகின்றன. எ.கா. குமிழ்-அரிவாள் (ஜெர்மன் நாப்ஃப்சிகெல் ) என்று அழைக்கப்படுகிறது, ஏனெனில் அதன் அடிப்பகுதியில் நீண்டு கொண்டிருக்கும் குமிழ், இது அறிவாளின் கைப்பிடியை இணைப்பதை உறுதிப்படுத்த உதவியது.
அமெரிக்காவில்
அரிவாள் தென்மேற்கு வட அமெரிக்காவில் ஒரு தனித்துவமான கட்டமைப்பைக் கொண்டு கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த அரிவாள்கள் தூர கிழக்கிலிருந்து தோன்றியதாகக் கூறப்படுகிறது. கோடியக் தீவுவாசிகள் புல் வெட்டுவதற்கு “கூர்மையான விலங்கு தோள்பட்டை கத்தியால் செய்யப்பட்ட அரிவாள்கள்” இருந்ததற்கான சான்றுகள் உள்ளன. இன்றைய அரிசோனா மற்றும் நியூ மெக்ஸிகோவில் காணப்படும் கலைப்பொருட்கள் மலை ஆடுகளின் கொம்புகளிலிருந்து தயாரிக்கப்பட்ட வளைந்த கருவிகளை ஒத்திருக்கின்றன. இதேபோன்ற தளம் கேடோ சிக்கிள் போன்ற பிற பொருட்களிலிருந்து தயாரிக்கப்பட்ட அரிவாள்களைக் கண்டுபிடித்தது, ஆரம்பகால பூர்வீகவாசிகளின் வேதம் புல் வெட்டுவதில் இந்த அரிவாள்களைப் பயன்படுத்துவதை ஆவணப்படுத்துகிறது. கருவிகள் 13 முதல் 16 அங்குல முனை வரை இருந்தன. கிழக்கு அரிசோனாவில் பல தோண்டல்கள் இதேபோன்ற பாணியில் வடிவமைக்கப்பட்ட மர அரிவாள்களைக் கண்டுபிடித்தன. .
பயன்பாடு
நெல், பல தானிய கதிர்கள், கால்நடைத்தீவன பசும்புல் மற்றும் மென்மையான செடி கொடிகளை கொய்யவும் இந்த ஆயுதம் பயன்படுகிறது.
மணப்பச்சேரி ஊராட்சி
மணப்பச்சேரி ஊராட்சி (Manappacheri Gram Panchayat), தமிழ்நாட்டின் மதுரை மாவட்டத்தில் உள்ள கொட்டாம்பட்டி ஊராட்சி ஒன்றியத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த ஊராட்சி, மேலூர் சட்டமன்றத் தொகுதிக்கும் மதுரை மக்களவைத் தொகுதிக்கும் உட்பட்டதாகும். இந்த ஊராட்சி, மொத்தம் 7 ஊராட்சி மன்றத் தொகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. இவற்றில் இருந்து 7 ஊராட்சி மன்ற உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றனர். 2011ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, மொத்த மக்கள் தொகை 4415 ஆகும். இவர்களில் பெண்கள் 2361 பேரும் ஆண்கள் 2054 பேரும் உள்ளனர்.
சிற்றூர்கள்
இந்த ஊராட்சியில் அமைந்துள்ள சிற்றூர்களின் பட்டியல் :
சான்றுகள்
பகுப்பு:மதுரை மாவட்ட ஊராட்சிகள் பகுப்பு:த. இ. க. ஊராட்சித் திட்டம்
விசித்திரக் கதை
thumb|200px|சிண்ட்ரெல்லா மற்றும் அவளது மந்திர சக்தி கொண்ட தேவதையின் 1865 ஆம் ஆண்டின் படம் விசித்திரக் கதை (fairy tale), மந்திரக் கதை (magic tale), அல்லது அதிசயக் கதை (wonder tale) என்பது நாட்டுப்புற வகையைச் சேர்ந்த ஒரு சிறுகதை ஆகும். இத்தகைய கதைகள் பொதுவாக மந்திரம், வசியம், தொன்ம அல்லது கற்பனையான மனிதர்களைக் கொண்டிருக்கும். பெரும்பாலான கலாச்சாரங்களில், நாட்டுப்புற அல்லது விசித்திரக் கதையிலிருந்து தொன்மத்தைப் பிரிக்கும் தெளிவான கோடு எதுவும் இல்லை; இவை அனைத்தும் சேர்ந்து கல்வியறிவற்ற சமூகங்களின் இலக்கியங்களை உருவாக்குகின்றன. புராண, தொன்மக்கதைகள் (பொதுவாக விவரிக்கப்பட்ட நிகழ்வுகளின் உண்மைத்தன்மையில் நம்பிக்கையை உள்ளடக்கியது), மற்றும் மிருகக் கட்டுக்கதைகள் உட்பட்ட வெளிப்படையான ஒழுக்கக் கதைகள் போன்ற பிற நாட்டுப்புறக் கதைகளிலிருந்து விசித்திரக் கதைகள் வேறுபடலாம். விசித்திரக் கதைகளில் குள்ளர்கள், டிராகன்கள், குட்டிச்சாத்தான்கள், தேவதைகள், அரக்கர்கள், குட்டி மனிதர்கள், பூதங்கள், கிறிப்பன்கள், கடற்கன்னிகள், பேசும் விலங்குகள், பூதங்கள், கொம்புக் குதிரைகள், வேற்றுரு விலங்குகள், மந்திரவாதிகள் ஆகியவை அடங்கும். பெரும்பாலும் இந்தக் கதைகள் கற்பனைத்தனமான சம்பவங்களின் தொடர்ச்சியைக் கொண்டவையாக இருக்கும்.
குறைந்தபட்ச தொழில்நுட்பச் சூழலில் இந்தச் சொல்லானது "விசித்திரக் கதைகளின் முடிவு" (சுபமான முடிவு) அல்லது "விசித்திரக் கதைகளின் காதல்" (இருப்பினும் அனைத்து விசித்திரக் கதைகளும் முடிவில் மகிழ்ச்சியாக முடிவதில்லை) போன்ற அம்சங்களைக் கொண்டு, வழக்கத்திற்கு மாறான மகிழ்ச்சிக்கான ஆசிர்வாதத்தைப் பெறுதல் போன்றவற்றை விவரிக்கவும் பயன்படுத்தப்படுகிறது. பேச்சு வழக்கில் "விசித்திரக் கட்டுக்கதை " அல்லது "விசித்திரக் கதை" என்பது எந்த ஒரு கற்பனை மிகுந்த கதையையும் குறிக்கலாம்.
அரக்கர்கள் மற்றும் மந்திரவாதிகள் உண்மையாக இருப்பதாக நம்பப்படும் கலாச்சாரங்களில் விசித்திரக் கதைகளும் செவிவழிக் கதைகளும் கலந்திருக்கலாம். அந்த செவிவழிக் கதைகளின் கதைகூறல் விதமானது கேட்பவருக்கும் கூறுபவருக்கும் வரலாற்று உண்மையின் அடிப்படையில் அமைந்திருப்பது போலவே தோன்றக்கூடிய வகையில் அமைந்திருக்கும். இருப்பினும், செவிவழிக் கதைகள் மற்றும் புராணங்களைப் போல் இல்லாமல் இவற்றில் மதம் மற்றும் இடங்கள், மக்கள் மற்றும் நிகழ்ச்சிகள் தொடர்பான மூட நம்பிக்கையின் அடிப்படையிலான அம்சங்களைத் தவிர்த்து வேறெதுவும் இருக்காது; அவை உண்மையான காலத்தில் அல்லாமல் முன்பொரு காலத்தில் நடந்த சம்பவமாகவே கூறப்படும்.
வாய்வழிக் கதைகள் மற்றும் எழுத்து வடிவக் கதைகள் ஆகிய இரண்டு வடிவத்திலும் விசித்திரக் கதைகள் காணப்படுகின்றன. எழுத்து வடிவங்கள் மட்டுமே இருக்க முடியும் என்ற காரணத்தினால் விசித்திரக் கதைகளின் வரலாறானது சரியாக அறிவது கடினமாக உள்ளது. இருப்பினும், எழுத்துப் படைப்புகளின் ஆதாரங்களின் படி விசித்திரக் கதைகளானவை ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக இருந்து வருவதாகக் குறிக்கின்றன. இது ஒரு வகையாக அங்கீகரிக்கப்படவில்லை என்றாலும் அவற்றுக்கான விசித்திரக் கதைகள் (ஃபேரி டேல்ஸ்) என்ற பெயரை முதன் முதலில் பயன்படுத்தியவர் மெடாமே டி'அல்னாய் (Madame d'Aulnoy) என்பவர் தான். இன்றைய விசித்திரக் கதைகள் எல்லாம் பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பு உலகின் பல பகுதிகளில் பல்வேறு கலாச்சாரங்களில் சிறிதளவு வேறுபாடுகளுடன் இருந்த கதைகளிலிருந்து உருவானவையே. விசித்திரக் கதைகள் மற்றும் அதிலிருந்து உருவான படைப்புகள் ஆகியவை இன்றும் எழுதப்பட்டு வருகின்றன.
பழைய விசித்திரக் கதைகள் பெரும்பாலும் பெரியவர்களுக்கும் குழந்தைகளுக்காகவும் என்றே உருவாக்கப்பட்டவை. ஆனால் ப்ரீஷியஸ் வகை எழுத்தாளர்களின் (writings of the précieuses) எழுத்துகள் குழந்தைகளுடன் இணைக்கப்பட்டு விட்டன; க்ரிம் (Grimm) சகோதரர்கள் தங்கள் தொகுப்பிற்கு சில்ட்ரன்'ஸ் அண்ட் ஹௌஸ்ஹோல்ட் டேல்ஸ் (Children's and Household Tales) எனப் பெயரிட்டனர். ஆனால் காலப்போக்கில் இக்கதைகளுடன் குழந்தைகளுக்கு உள்ள இணைப்பே உறுதியாக வளர்ந்தது.
வாய்வழிக் கதையாசிரியர்கள் விசித்திரக் கதைகளைப் பல்வேறு விதமாக வகைப்படுத்தியுள்ளனர். அவற்றில் மிகவும் பிரபலமானவை ஆர்னே-தாம்சன் (Aarne-Thompson) வகைப்பாட்டு முறையும் விளாடிமிர் ப்ராப் (Vladimir Propp) அவர்களின் உருவியல் பகுப்பாய்வும் ஆகும். பிற வாய்வழிக் கதையாசிரியர்கள் இந்தக் கதைகளின் முக்கியத்துவத்தைப் புரிந்திருந்தனர். ஆனால் கதைகளின் பொருள் பற்றிய வரையறுக்கப்பட்ட கருத்தாக்கங்கள் எதுவும் உருவாக்கப்படவில்லை.
வரையறை
விசித்திரக் கதைகள் என்பது வாய்வழிக் கதைகளின் பெரும் வகைப்பாட்டுக்குள் அமைந்த ஒரு தனித்துவமான வகையாக இருந்தாலும், ஒரு படைப்பு எவ்வாறு விசித்திரக் கதை எனக் குறிப்பிடலாம் என்பதற்கான வரையறையானது இன்றும் குறிப்பிடத்தக்க கருத்து வேறுபாடுகள் நிலவும் விஷயமாகவே உள்ளது. தேவதைகள் அல்லது பிற மாயாஜால கதாப்பாத்திரங்கள் என்பவை ஒரு விசித்திரக் கதைக்குத் தேவையான முக்கியக் கூறுகள் என்பது தெளிவு போன்று தோன்றும் நிலையில் இந்தச் சொல்லானது பிரெஞ்சுச் சொல்லான conte de fées என்பதிலிருந்து பெறப்பட்ட எளிய மொழிபெயர்ப்பிலிருந்தே உருவானது என்று பரிந்துரைக்கப்பட்டுள்ளது. இந்தச் சொல்லானது மெடாமே டி'அல்னாய் (Madame D'Aulnoy) அவர்களின் தொகுப்புகளில் 1697 ஆம் ஆண்டில் பயன்படுத்தப்பட்டது. பொதுவான சொல் பயன்பாடானது விசித்திரக் கதைகளையும் விநோத உயிரிகளைப் பற்றிய கதைகளையும் பிற வாய்வழிக் கதைகளையும் மாறி மாறிக் கலந்து குறிக்கப் பயன்படுத்துகிறது. மேலும், இக்கதைகளை வேறுபடுத்துவதற்கு தேவதைகள் மற்றும்/அல்லது அது போன்ற கற்பனை பாத்திரங்கள் (எ.கா., குட்டிச்சாத்தான்கள், குறும்புக்கார தேவதைகள், நட்பு தேவதைகள், பூதங்கள்) இருக்க வேண்டிய அளவு எது என்பதில் கல்வியாளர்களின் கருத்தும் வேறுபடுகின்றது. விளாடிமிர் ப்ராப் அவரது வாய்வழிக் கதைகளின் உருவியலில், பல கதைகள் கற்பனையான அம்சங்கள் மற்றும் அதே சமயம் விலங்குகள் ஆகிய இரண்டையும் கொண்டுள்ளன என்ற அடிப்படையில் "விசித்திரக் கதைகள்" மற்றும் "பிராணிக் கதைகள்" ஆகியவற்றுக்கிடையே உள்ள பொதுவான வேறுபாட்டை விமர்சித்தார். இருப்பினும், அவரது பகுப்பாய்வுக்கான படைப்புகளைத் தேர்ந்தெடுக்க, ஃபோக் லோர் ஆர்னே-தாம்சன் 300-749 என வகைப்படுத்தப்பட்ட அனைத்து ரஷிய வாய்வழிக் கதைகளையும் பயன்படுத்தினார்—அவற்றை அது போன்ற ஒரு வேறுபாட்டை உருவாக்கிய ஒரு புத்தகப் பட்டியமைப்பில் பயன்படுத்தினார்—கதைகளின் ஒரு தெளிவான தொகுப்பைப் பெறுவதற்காக அவர் இதைச் செய்தார். அவரது பகுப்பாய்வு விசித்திரக் கதைகளை அவற்றின் கதை மூலக் கருத்துகளைப் பயன்படுத்தி அடையாளங்கண்டது, ஆனால் அது அந்தக் காரணத்திற்காகவே விமர்சனத்திற்குள்ளானது. அந்தப் பகுப்பாய்வில் எளிதில் ஒரு தேடலைக் கொண்டில்லாத கதைகளைச் சேர்த்துக்கொள்ள முடியாது, மேலும் அதே போன்ற கதைக் கருக் கூறுகள் பிற விசித்திரக் கதைகள் அல்லாத பிற கதைகளிலும் காணப்படுகின்றன என்ற கருத்தின் அடிப்படையில் அந்த விமர்சனம் இருந்தது.
ஸ்டித் தாம்சன் (Stith Thompson) குறிப்பிடுவது போல் விசித்திரக் கதைகளில் பொதுவாக தேவதைகளைக் காட்டிலும் பேசும் விலங்குகள் மற்றும் மாயாஜாலம் ஆகியவை அதிகமாக இருந்தது. இருப்பினும் பேசும் விலங்குகள் இருப்பதனாலேயே ஒரு கதை விசித்திரக் கதை என்று ஆகாது. குறிப்பாக கட்டுக்கதைகளில் இருப்பது போல் மனித முகத்தில் முகமூடியணிந்த பாத்திரமே விலங்கு என்பது கதைகளில் தெளிவாக்க தெரிவதைக் கூறலாம்.
ஜே. ஆர். ஆர். டாக்கின், அவரது "ஆன் ஃபேரி-ஸ்டோரிஸ்" (On Fairy-Stories) என்ற கட்டுரையில் இந்த வரையறையிலிருந்து "தேவதைகள்" என்பதை விடுவிக்கலாம் என்ற கருத்தை ஒப்புக்கொண்டார். அவர் விசித்திரக் கதைகள் என்பவை மாயலோகம், தேவலோகம் ஆகிய இடங்களிலுள்ள மனிதர்கள், விசித்திரக் கதை இளவரசர்கள் மற்றும் இளவரசிகள், குள்ளர்கள், குட்டிச்சாத்தான்கள் மற்றும் பிற மாயாஜாலக் கதாப்பாத்திரங்களின் சாகசங்கள் மட்டுமின்றி பல அதிசயங்கள் நிறைந்த கதைகளை வரையறுக்கிறார். இருப்பினும், அதே கட்டுரையில் பெரும்பாலும் விசித்திரக் கதைகள் எனக் கருதப்பட்டு வந்த கதைகள் விடுபட்டுள்ளன. அதற்கு தி லில்லியாக் ஃபேரி புக் (The Lilac Fairy Book) என்ற புத்தகத்தில் ஆண்டிரியூ லாங் சேர்த்திருந்த தி மங்கி'ஸ் ஹார்ட் என்ற கதையைக் குறிப்பிடலாம்.
பிற வகை வாய்வழிக் கதைகளிலிருந்து விசித்திரக் கதைகளை வேறுபடுத்தி அறிவதற்கான அம்சமாக மாயாஜாலம் என்பதை ஸ்டீவன் ஜோன்ஸ் கண்டார். டேவிட்சன் மற்றும் சௌத்ரி ஆகியோர் இந்த வகைக் கதை "உருமாற்றத்தை" முக்கிய அம்சமாக கருதினர். இந்த கதை கூறலில் இருக்க வேண்டிய கற்பனைகளைக் கருத வேண்டும் என ஜீன் சிரியாக் (Jean Chiriac) உளவியல் கண்ணோட்டத்தில் விவாதித்தார்.
சில வாய்வழிக் கதையாசிரியர்கள், இந்த வகைக் கதைகளைக் குறிக்க ஜெர்மானிய சொல்லான மார்ச்சென் அல்லது "வொண்டர் டேல்" (wonder tale) ஆகிய சொற்களைப் பயன்படுத்துவதற்கே முன்னுரிமையளிக்கின்றனர். இந்தப் பழக்கத்திற்கு தாம்சன் தனது 1977 ஆம் ஆண்டின் பதிப்பான தி ஃபோக்டேல் (The Folktale) புத்தகத்தில் வழங்கிய இந்த வரையறை வலுவூட்டியதாக இருந்தது: "அடுத்தடுத்த கருப்பொருள்கள் அல்லது கதைப் பகுதிகளைக் கொண்டு குறிப்பிட்ட நீளம் கொண்ட கதை". இந்தக் கதையானது ஒரு கற்பனையான உலகத்தில் நகரக்கூடியதாக இருக்கும். இதில் வரையறுக்கப்பட்ட இடமோ அல்லது வரையறுக்கப்பட்ட உயிரினங்களோ காணப்படாது. மேலும் பிரமாதமான அதிசயங்கள் நிறைந்ததாக இருக்கும். இந்த கற்பனையில் மட்டுமே இருக்கக்கூடிய இடத்தில் எதிரிகளை சாதாரணமாகக் கொன்றுபோட்டு, பேரரசுகளை வென்று இளவரசிகளை மணம் செய்துகொள்ளும் எளிய கதாநாயகர்கள்." விசித்திரக் கதைகளின் கதாப்பாத்திரங்கள் மற்றும் கருப்பொருள்கள் எளிமையானவை மற்றும் முன்மாதிரியும் ஆகும்: இளவரசிகள் மற்றும் முட்டாள் பெண்கள்; இளம் மகன்கள் மற்றும் பகட்டான இளவரசர்கள்: பேய்கள், பூதங்கள், ட்ரேகன்கள் மற்றும் நட்பு தேவதைகள்; துர்குணம் படைத்த மாற்றாந்தாய்கள் மற்றும் தீய கதாநாயகர்கள்; மந்திர சக்தி கொண்ட தாய்கள் மற்றும் பிற மாயாஜால உதவியாளர்கள், பேசும் குதிரைகள் அல்லது நரிகள் அல்லது பறவைகள்; கண்ணாடி மலைகள்; மற்றும் தடைகள் மற்றும் தடை மீறல்கள் ஆகிய விசித்திரமான அம்சங்கள் இடம்பெறும்.
அழகியல் மதிப்புகளைப் பொறுத்தவரை இலக்கியத்தில் "விரைவுத்தன்மை" என்பதற்கான பிரதான எடுத்துக்காட்டாக விசித்திரக் கதைகளை இட்டாலோ கால்வினோ (Italo Calvino) குறிப்பிட்டுள்ளார். அதற்கு அவர் அவற்றின் பொருளாதார சிறப்பு மற்றும் சுருக்கமான தெளிவு ஆகியவற்றையே காரணமாகக் கூறுகிறார்.
இந்த வகையின் வரலாறு
இப்போது விசித்திரக் கதைகள் என்று அழைக்கப்படும் கதைகள் முதலில் தனி வகைக் கதைகளாகக் குறிப்பிடப்படவில்லை. ஜெர்மானிய சொல்லான "மார்ச்சென்" என்பதற்கு துல்லியமான மொழிய்பெயர்ப்பு "கதை" என்பதே ஆகும். அது எந்த வகையையும் குறிப்பிடுவதாக இல்லை. மறுமலர்ச்சி எழுத்தாளர்களால் இந்த வகை குறிப்பிடப்பட்டது. அது அவர்களைத் தொடர்ந்து வந்த பல எழுத்தாளர்களால் நிலைகொள்ளப்பட்டது. பின்னர் க்ரிம் சகோதரர்களின் படைப்புகளில் கேள்விக்கே இடமின்றி தனியொரு வகையாக நிலைபெற்றது. இந்த வளர்ச்சியில், எழுத்துவடிவக் கதைகள் எழுதும் விதத்தை ப்ரீஷியஸ் வகை எழுத்தாளர்கள் கைக்கொண்டபோது இந்தப் பெயர் முதலில் பயன்படுத்தப்பட்டது; மெடாமே டி'அல்னாய் (Madame d'Aulnoy) அவர்கள் conte de fée அல்லது ஃபேரி டேல் என்ற இந்த சொற்களை அறிமுகப்படுத்தினார்.
கற்பனை வகைகளின் வரையறைக்கு முன்பு தற்போது கற்பனைக் கதைகள் என வகைப்படுத்தப்படும் டோக்கினின் தி ஹாபிட் (The Hobbit), ஜியார்ஜ் ஆர்வெல்லின் அனிமல் ஃபார்ம் மற்றும் எல். ஃப்ராங் பாமின் தி ஒண்டர்ஃபுல் விசார்ட் ஆஃப் ஓஸ் (The Wonderful Wizard of Oz) ஆகியவை உள்ளிட்ட பெரும்பாலானவை "விசித்திரக் கதைகள்" என்றே குறிப்பிடப்பட்டன. உண்மையில் டோக்கினின் "ஆன் ஃபேரி-ஸ்டோரிஸ்" புத்தகத்தில் சொல் கட்டமைப்பு என்பது பற்றி உள்ளது. மேலும் அது கற்பனைக் கதை விமர்சனத்தின் இன்றியமையாத அம்சமாகவும் கருதப்படுகிறது. கற்பனைக் கதைகள், குறிப்பாக விசித்திரக் கதை கற்பனைக் கதைகள் என்பவை பெரும்பாலும் விசித்திரக் கதைகளின் கருப்பொருள்களையே கொண்டுள்ளன என்றாலும் அவை இப்போது தனி ஒரு வகையாகவே கருதப்படுகின்றன.
நாட்டுப்புறப் படைப்புகள் மற்றும் எழுத்துவடிவம்
right|thumb|எழுதப்பட்ட (எழுத்து வடிவ) விசித்திரக் கதைகளை அன்னை கூஸ் படிப்பது போல் குஸ்டேவ் டோர் வரைந்த படம் விசித்திரக் கதைகள், வாய்வழி கூறப்பட்டவை இவை நாட்டுப்புறக் கதைகளின் ஒரு துணைப் பிரிவாகும். பல எழுத்தாளர்கள் விசித்திரக் கதைகளின் வடிவத்தில் தங்கள் படைப்புகளை வழங்கியுள்ளனர். இவை எழுத்துவடிவ விசித்திரக் கதைகள் அல்லது குன்ஸ்ட்மார்ச்சென் (Kunstmärchen) ஆகும். பஞ்சதந்திரா முதல் பெண்டாமெரோன் வரையிலான பழைய வடிவங்கள் வாய்வழி எழுத்துவடிவத்தின் மறுபடைப்புப் பணியைத் தெளிவாகக் காட்டுவதாக உள்ளன. வாய்வழிக் கதைகளின் அந்தச் சுவையை இழக்காமல் பாதுகாக்க முயற்சித்தவர்களில் முக்கியமானவர்கள் க்ரிம் சகோதரர்கள் ஆவர். இருப்பினும் க்ரிம் பெயரில் அச்சிடப்பட்ட கதைகள் எழுத்து வடிவத்திற்குப் பொருந்துவதற்காக குறிப்பிடத்தக்க அளவு மாற்றியமைக்கப்பட்டன.
வரலாறு
thumb|200px|left|வாசிலியா த பியூட்டிஃபுல் பற்றிய ரஷிய விசித்திரக் கதையைப் பற்றிய ஐவன் பில்பினின் சித்திர விளக்கம் விசித்திரக் கதைகளின் வாய்வழி கூறல் பாரம்பரியமானது எழுத்து வடிவங்களுக்கு பல காலம் முன்பிலிருந்தே இருந்து வருகின்றன. கதைகள் எழுதப்படுவதற்கு மாறாக நாடகத் தன்மையுடன் கூறப்பட்டன அல்லது நடித்துக் காட்டப்பட்டு தலைமுறை தலைமுறையாக பரவி வந்துள்ளன. இதனால், அவற்றின் வரலாறானது தெளிவாக இருப்பதில்லை. நாமறிந்த வரையில் எழுதப்பட்ட மிகப் பழமையான விசித்திரக் கதைகள் தங்கள் மூலமாக பண்டைய எகிப்தின் தோராயமாக கி.மு. 1300 ஆம் ஆண்டு கதைகளைக் கொண்டுள்ளன (எடுத்துக்காட்டு. த டேல் ஆஃப் டூ ப்ரதர்ஸ்), மேலும், எழுத்திலக்கிய கலாச்சாரத்தில் அடிக்கடி தோன்றும் விசித்திரக் கதைகளும் உள்ளன, அவற்றுக்கு எடுத்துக்காட்டுகளாக க்யூபிட் அண்ட் சைக் (ரோமன், கி.பி. 100–200) ஆகிய பாத்திரங்களைக் கொண்டமைந்த த கோல்டன் ஆஸ் அல்லது பஞ்ச தந்திரக் கதைகள் (கி.மு. 3 ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த இந்தியக் கதைகள்) ஆகியவற்றையும் மூலமாகக் கொண்டுள்ளன. ஆனால் இவை அனைத்தும் அவற்றின் சமகாலத்திய வாய்வழிக்கதைகளை எந்த அளவுக்கு பிரதிபலிக்கும் வகையில் இருந்தன என்பது தெரியவில்லை. நடையியல் ஆதாரங்கள், இவை மற்றும் பிற்காலத் தொகுப்புகள் ஆகியவை வாய்வழி இலக்கியங்களின் மறு படைப்பு எழுத்து வடிவங்களாக இருப்பதைக் காண்பிக்கின்றன. விசித்திரக் கதைகள் மாயாஜாலக் கதைகளின் தொகுப்பான அரேபியன் நைட்ஸ் (தோராயமாக கி.பி. 1500 காலத்தில் தொகுக்கப்பட்டது), விக்ரம் அண்ட் வேம்பயர் மற்றும் பெல் அண்ட் ட்ரேகன் போன்ற பல கதைகளைக் காட்டிலும் மிகப் பழமையான பூர்வீகத்தைக் கொண்டுள்ளன என அந்த ஆதாரங்கள் காண்பிக்கின்றன. இது போன்ற தொகுப்புகள் மற்றும் தனிக் கதைகள் மட்டுமின்றி, சீனாவில் லியேஸி (Liezi) மற்றும் ஜுவாஞ்சி (Zhuangzi) போன்ற தாவோயிசத் (Taoist) தத்துவவாதிகள் தங்கள் தத்துவக் கதைகளில் விசித்திரக் கதைகளைப் பயன்படுத்தியுள்ளனர். இந்த வகையின் பரந்துபட்ட வரையறையின்படி பார்த்தால் பண்டைய கிரேக்கத்தின் ஈசாப் (கி.மு. 6 ஆம் நூற்றாண்டு) கதைகளே முதல் பிரபலமான மேற்கத்திய விசித்திரக் கதைகளாகும்.
ஜியாஃப்ரி சாசரின் த கேண்ட்டர்பரி டேல்ஸ் (The Canterbury Tales), எட்மண்ட் ஸ்பென்ஸரின் த ஃபேரி க்வீன் (The Faerie Queene) மற்றும் வில்லியம் ஷேக்ஸ்பியரின் நாடகங்கள் ஆகியவற்றில் விசித்திரக் கதைகளைப் பற்றிய குறிப்புகள் அதிகமாகக் காணப்படுகின்றன. கிங் லியர் கதையை வாட்டர் அண்ட் சால்ட் மற்றும் கேப் ஒ' ரஷஸ் ஆகிய விசித்திரக் கதைகளின் இலக்கிய மாற்ற வகைகளாகக் கருதலாம். இந்தக் கதைகள் 16 மற்றும் 17ஆம் நூற்றாண்டுகளில் மீண்டும் மேற்கத்திய இலக்கியங்களில் தோன்றியுள்ளன, அவற்றில் த ஃஃபசீஷியஸ் நைட்ஸ் ஆஃப் ஸ்ட்ரப்பரோலா (The Facetious Nights of Straparola) என்ற ஜியோவன்னி ஃப்ரான்சிஸ்கோ ஸ்ட்ரப்பரோலாவின் (இத்தாலி, 1550 மற்றும் 1553) கதையும் அடங்கும்,[42] அதில் உள்ளமைந்த பல உள் கதைகளில் பல விசித்திரக் கதைகள் இடம்பெற்றிருந்தது. அடுத்ததாக நெப்போலிட்டன் டேல்ஸ் என்ற ஜியாம்பாட்டிஸ்கா பேசிலின் கதைகள் (நேப்பில்ஸ், 1634–6) ,[43] அனைத்துமே விசித்திரக் கதைகளாகும். கார்லோ கோஜி தனது படைப்பான காமெடியா டெல்'ஆர்ட்டி செனோரியோஸில், பல விசித்திரக் கதைகளின் கதைக் கருக்களைப் பயன்படுத்திக் காட்டினார், அது அப்போது த லவ் ஃபார் த்ரீ அரஞ்சஸ்(1761)  கதையை அடிப்படையாகக் கொண்டிருந்தது.அதே நேரத்தில், சீனாவின் பு சோங்லிங் கதைத் தொகுப்புகளில் பல விசித்திரக் கதைகள் இடம்பெற்றுள்ளன, அதன் பெயர் ஸ்ட்ரேஞ்ச் ஸ்டோரிஸ் ஃப்ரம் அ சைனீஸ் ஸ்டுடியோ (இறப்பிற்குப் பிறகு வெளியிடப்பட்டது, 1766) ஆகும். விசித்திரக் கதைகளும் உயர் வகுப்பு பிரெஞ்சு இலக்கியத்தில் ப்ரீஷியஸ் வகை இலக்கியத்தில் பிரபலமாகின , (1690–1710),[48] மேலும் அக்காலத்தில் கூறப்பட்டு வந்த விசித்திரக் கதைகளில் லா ஃபாண்டேன் கதைகள் மற்றும் சார்லஸ் பெர்ரட்டின் காண்டிஸ் ஆகியவையும் அடங்கும், தூங்கும் அழகி மற்றும் சிண்ட்ரெல்லா ஆகிய கதைகள் சார்லஸ் பெர்ரட் (1697) உருவாக்கியவையே ஆகும்.''ஸ்ட்ரேப்பரோலா பேசில் மற்றும் பெர்ரட்டின் தொகுப்புகளில் பல்வேறு வகை பழைய விசித்திரக் கதைகளைக் கொண்டிருந்தாலும் நடையியல் ஆதாரத்தின் படி எழுத்துவடிவ விளைவுத் தாக்கத்தை வழங்க வேண்டிய தேவைக்காக அனைத்து எழுத்தாளர்களுமே அவற்றை மீண்டும் திருத்தி எழுதினர். ''
கதையின் கரு, கதாப்பாத்திரங்கள் மட்டுமின்றி அவற்றின் கூறல் நடையையும் பாதுகாக்க முயற்சித்த இவ்வகைக் கதைச் சேகரிப்பாளர்களில் க்ரிம் சகோதரர்கள் முதலாவது நபர்களாவர். அவர்கள் ஜெர்மானிய விசித்திரக் கதைகளைச் சேகரித்தனர்; அவர்களது முதல் பதிப்பானது (1812 & 1815) வாய்வழி கதையாசிரியர்களுக்கு ஒரு களஞ்சியமாக விளங்குவதே இதற்கு உறுதியான சான்றாக விளங்குகிறது. அவற்றை மீண்டும் திருத்தி எழுதிய அவர்கள் அவற்றை ஏற்றுக்கொள்ளும்படியான படைப்புகளாக மாற்றினர். அதுமட்டுமின்றி இதனால் அவர்களின் படைப்புகள் விற்பனையிலும் பிற்காலப் பிரபலத்திலும் சிறப்பான சாதனை புரியக்கூடியனவாக மாறின.
இது போன்ற எழுத்து வடிவங்கள் வாய்வழி கதைகளிலிருந்து வந்தவை மேலும் அவற்றின் தாக்கத்தினால் வாய்வழிக் கதைகளும் உருவாகின. க்ரிம் சகோதரர்கள் சில கதைகள் ஜெர்மன் மக்களால் வாய்வழியாகக் கூறப்பட்டவையாக இருந்தாலும் அவற்றை அவர்களது தொகுப்பில் சேர்க்க மறுத்தனர், அதற்கு பெர்ரட்டின் படைப்புகளின் தாக்கத்திலிருந்தே இந்தக் கதைகளும் உருவாகியுள்ளன, ஆகவே அவை ஜெர்மானியக் கதைகளல்ல மாறாக பிரெஞ்சு கதைகளே என்று காரணம் கூறினர்; இவ்வாறு ப்ளூபியர்டு கதையின் வாய்வழி வடிவம் நிராகரிக்கப்பட்டது, இதே போல் ப்ரியார் ரோஸ் கதையும் நிராகரிக்கப்பட்டது. அது பெர்ரட்டின் தூங்கும் அழகி கதையின் தாக்கத்தைக் கொண்டிருந்தது மிகத் தெளிவாகத் தெரிந்தது. ஆனால் ஜேக்கப் க்ரிம் ப்ரின்ஹில்டின் உருவமானது தூங்கும் அழகி கதையானது கண்டிப்பாக ஜெர்மானிய வாய்வழிக் கதையே என்று இசையவைத்ததால் அது சேர்க்கப்பட்டது.
தூங்கும் அழகி யை இதில் சேர்த்துக்கொள்ளலாமா வேண்டாமா என்பது பற்றிய கருத்து 19ஆம் நூற்றாண்டின் பொது வாய்வழிக் கதையாசிரியர்களிடையே ஒரு பொதுவான நம்பிக்கையைக் காண்பித்தது: அதாவது இது போன்ற எழுத்து வடிவ கதைகளால் "குணம் மாற்றப்பட்டு" மக்கள் நேர்த்தியற்ற கதைகளைக் கூற வழிகோலும் வரை, நாட்டுப்புற மரபானது விசித்திரக் கதைகளை வரலாற்றுக்கு முந்தைய வடிவத்திலேயே பராமரித்து வந்தது. ஊர்ப்புற, எழுத்தறிவற்ற மற்றும் படிக்காத பாமரர்கள் சரியான முறையில் தனிப்படுத்தப்பட்டால் அவர்களே நாட்டுப்புற வாசிகளாவர், அவர்கள் பல வாய்வழிக் கதைகளைக் கூறுவர். சில நேரங்களில் அவர்கள் பழங்காலத்தில் முழுக் கதையாக இருந்த கதைகளின் சில பகுதிகளைக் கூறுவர். இருப்பினும், விசித்திரக் கதைகள் எந்த வகை எழுத்து வடிவ படைப்புகளின் தாக்கங்கள் இருந்த போதும் கதை கூறுபவர்கள் தங்கள் தேவைகளுக்காக தொடர்ந்து அவற்றை மாற்றி அமைத்துக்கொண்டிருந்த போதும், அவை எப்போதும் ஒரு குறிப்பிட்ட வடிவத்தில் இருந்ததில்லை என மேற்படி ஆராய்ச்சிகள் முடிவு செய்துள்ளன.
க்ரிம் சகோதரர்களின் படைப்புகளின் தாக்கம் பிற தொகுப்பாளர்களுக்கும் இருந்தது அதன் விளைவாக அவர்கள் கதைகளைச் சேகரிப்பதோடு காதல் மயமான தேசிய உணர்வால் அவர்கள் பின்வரும் கருத்தை நம்பும்படி ஆனது. அதாவது ஒரு நாட்டின் விசித்திரக் கதைகள் என்பவை கலாச்சார இடைப் பாதிப்புகளைத் தவிர்ப்பதற்காக அவை அந்நாட்டின் பிரதிநிதித்துவங்களாக விளங்குகின்றன என்பது கருத்து. இவ்வாறு இதன் தாக்கத்தைக் கொண்டவர்களில் ரஷிய அலெக்சாண்டர் அஃபானஸ்யேவ் (1866 ஆம் ஆண்டில் முதலில் வெளியிடப்பட்டது), நார்வேஜியன்ஸ் பீட்டர் கிறிஸ்டென் அஸ்ப்ஜான்ஸெர்ன் மற்றும் ஜோர்கன் மோ (முதலில் 1845 ஆம் ஆண்டில் வெளியிடப்பட்டது), ரோமானியன் பீட்டர் இஸ்பிரேசு (முதலில் 1874 ஆம் ஆண்டில் வெளியிடப்பட்டது), பிரிட்டிஷில் ஜோசப் ஜேக்கப்ஸ் (முதலில் 1890 ஆம் ஆண்டில் வெளியிடப்பட்டது) மற்றும் ஜெர்ம்மியா கர்ட்டின் என்னும் அமெரிக்கர், அவர் ஐரிஷ் கதைகளைச் சேகரித்தார் (அது முதலில் 1890 ஆம் ஆண்டில் வெளியிடப்பட்டது). மக்கள் இன அமைப்பியலாளர்கள் உலகளவிலான விசித்திரக் கதைகள் பலவற்றைச் சேகரித்ததன் மூலம் ஆப்பிரிக்கா, அமெரிக்கா மற்றும் ஆஸ்திரேலியா ஆகிய பகுதிகளில் ஒரே மாதிரியான கதைகள் இருப்பதைக் கண்டறிந்தனர்; ஆண்டிரியூ லாங் அவரது "வண்ணமய" விசித்திரக் கதைப் புத்தக வரிசைகளில் ஐரோப்பியா மற்றும் ஆசியாவின் எழுத்து வடிவக் கதைகளிலிருந்து மட்டுமின்றி மக்கள் இன அமைப்பியலாளர்களின் தொகுப்புகளிலிருந்தும் கதைகளுக்கான தாக்கங்களைப் பெற்றிருந்தார். அவை விசித்திரக் கதைகளின் சேகரிப்பாளர்கள் பிறரையும் ஊக்குவித்தன, யேய் தியோடரா ஒசாகி (Yei Theodora Ozaki) ஒரு தொகுப்பை உருவாக்கிய போது லாங்கின் ஊக்குவிப்பால் ஜாப்பனீஸ் ஃபேரி டேல்ஸ் (1908), உருவானது. அதே நேரத்தில், ஹான்ஸ் கிறிஸ்டியன் ஆண்டெர்சன் (Hans Christian Andersen) மற்றும் ஜியார்ஜ் மெக்டொனால்ட் (George MacDonald) போன்ற எழுத்தாளர்கள் எழுத்து வடிவ விசித்திரக் கதைகளை உருவாக்குவதைத் தொடர்ந்தனர். ஆண்டெர்சனின் படைப்புகளில் சில நேரங்களின் பழைய வாய்வழிக் கதைகளின் தாக்கம் காணப்பட்டாலும், புதிய கதைகளில் விசித்திரக் கதைகளின் வடிவங்கள் மற்றும் கதைக் கருக்கள் பயன்படுத்தப்பட்டிருந்தன. மெக்டொனால்ட், த லைட் ப்ரின்சஸ் (The Light Princess) போன்ற தனது புதிய எழுத்து வடிவ விசித்திரக் கதைகள் மற்றும் த ப்ரின்சஸ் அண்ட் த கோப்லின் (The Princess and the Goblin) அல்லது லிலித் (Lilith) போன்ற கற்பனை என்ற வகையின் கீழ் வகைப்படுத்தப்படக்கூடிய படைப்புகள் இரண்டிலும் விசித்திரக் கதைகளைப் பயன்படுத்தியுள்ளார்.
கலாச்சாரங்களுக்கிடையேயான பரவல்
பல கண்டங்களிடையே பரவியுள்ள பொதுவான அம்சங்களை விவரிக்க இரண்டு தோற்றக் கோட்பாடுகள் முயற்சித்துள்ளன. ஒரு கதை உருவாவதற்கான மூலமாக ஏதேனும் ஒரு புள்ளி இருந்து பின்னர் அது பல நாடுகளுக்குப் பரவலாம் என்ற கோட்பாடு அதில் ஒன்றாகும். இது போன்ற விசித்திரக் கதைகள் பொதுவான மனித அனுபவத்திலிருந்து உருவாகின்றன என்பதால் அவை வெவ்வேறு பூர்வீகங்களில் தனித்தனியாக காணப்படலாம் என்பது மற்றொரு கோட்பாடாகும்.
ஒத்த கதைக் கருக்கள், பாத்திரங்கள் மற்றும் வடிவங்கள் கொண்ட விசித்திரக் கதைகள் வெவ்வேறு கலாச்சாரங்களில் பரவிக் காணப்படுகின்றன. பல ஆராய்ச்சியாளர்கள் வேறு நாடுகளில் இக்கதைகளைக் கேட்ட மக்கள் தங்கள் நாட்டில் சென்று இவற்றைப் பரப்பியிருக்கலாம் என்ற கருத்தைக் கொண்டுள்ளனர். இருப்பினும் வாய்வழி இயல்பினால் உய்த்தறிதலைத் தவிர்த்து வேறு விதங்களில் இவற்றின் தடத்தை அறிவது முடியாத காரியமாகிறது. எப்போதும் தெளிவற்றதாகவே இருக்கும் இவற்றின் பூர்விகத்தை வாய்வழிக் கதையாசிரியர்கள் அக ஆதாரங்களின் மூலம் தீர்மானிக்க முயற்சித்துள்ளனர்; ஜோசப் ஜேக்கப்ஸ், ஸ்காட்லாந்து கதையான த ரைடர் ஆஃப் ரிட்டில்ஸை (The Ridere of Riddles) க்ரிம் சகோதரர்களின் தொகுப்பான த ரைடில் என்ற கதைத் தொகுப்பின் ஒரு பதிப்பை ஒப்பிடுகிறார், அதன் மூலம் அவர் த ரைடர் ஆஃப் ரைடில்ஸ் கதையின் ஒரு கதாநாயகன் பல பெண்களைத் திருமணம் முடிக்குமாறு கதை முடிவதைக் குறிப்பிட்டு அது பண்டைய கால ஒரு மரபைக் காண்பிப்பதாக இருக்கலாம். ஆனால் த ரைடில் கதையில் எளிய ரைடில் மிகப் பழமையான தன்மையைக் கொண்டிருப்பதாக விவாதிக்கப்படலாம் எனக் கூறுகிறார்.
விசித்திரக் கதைகளை தங்கள் பூர்வீகத்தைச் சேர்ந்தவை என நிலைப்படுத்த முயற்சித்த "ஃபின்னிஷ்" (Finnish) வாய்வழிக் கதையாசிரியர்கள் (அல்லது வரலாற்று புவியியல்) அமைப்புகள், கருத்து முடிவிலான கருத்துகளையே கொண்டிருந்தன. சில நேரங்களில் குறிப்பாக வரம்புக்குட்பட்ட பகுதி மற்றும் காலத்தில் உள்ள தாக்கமானது தெளிவாக இருக்கும். க்ரிம் சகோதரர்கள் சேகரித்த பெர்ரட்டின் கதைகளில் இந்நிகழ்வைக் காணலாம். லிட்டில் ப்ரியார்-ரோஸ் கதை பர்ரெட்டின் தூங்கும் அழகி க் கதையிலிருந்து உருவானதாகத் தோன்றுகிறது. க்ரிம்ஸின் கதை தனிச்சார்புடைய ஜெர்மானிய மாற்று வகையாக இருப்பதாகவே தோன்றுகிறது. இதே போல், க்ரிம்ஸின் லிட்டில் ரெட் ரைடிங் ஹுட் கதையின் தொடக்கமும் பெர்ரட்டின் கதையின் தொடக்கமும் ஒன்று போல் இருப்பதால் அவற்றில் ஒன்றின் ஒன்றின் தாக்கம் இருப்பதாகத் தெரிகிறது—இருப்பினும் க்ரிம்ஸின் பதிப்பில் வேறு முடிவு உள்ளது (அது உல்ஃப் அண்ட் த செவன் யங் கிட்ஸ் கதையிலிருந்து உருவானதாக இருக்கலாம்).
விசித்திரக் கதைகள் அவற்றின் வடிவமைப்புகள், அவை கூறப்படும் நடை பாத்திரங்களின் சித்தரிப்பு மற்றும் அதன் சொந்த இடத்திற்குரிய அம்சங்கள் ஆகியவற்றின் தெரிவுகளால் அவற்றின் இருப்பிடத்தின் தாக்கத்தையும் கொண்டிருக்கும் போக்கைக் கொண்டுள்ளன.
குழந்தைகளுடன் தொடர்பு
இப்போது குழந்தைகள் விசித்திரக் கதைகளை அதிகம் விரும்புவதைப் போல முதலில் பெரியவர்களும் அதிகமாக விரும்பிக் கேட்பவர்களாக இருந்தனர். பெரியவர்களுக்காக படைக்கப்பட்ட எழுத்திலக்கிய படைப்புகளில் விசித்திரக் கதைகள் இடம்பெற்றன. ஆனால் 19 மற்றும் 20ஆம் நூற்றாண்டில் விசித்திரக் கதைகள் குழந்தைகள் இலக்கியத்துடன் தொடர்புடையதாக்கப்பட்டது.
right|250px|thumb|குழந்தைகளுக்கான வெட்டுக் கருவிகள். விசித்திரக் கதையின் காட்சிகளை விவரிக்கும் விவரப் படம்: ஸ்னோ ஒயிட், லிட்டில் ரெட் ரைடிங் ஹுட், ஹான்சல் அண்ட் க்ரேட்டெட். மெடாமே டி'அல்னாய் உள்ளிட்ட ப்ரீஷியஸ் வகைப் படைப்பாளர்கள் அவர்களின் படைப்புகளை பெரியவர்களை மனதில் வைத்தே உருவாக்கியுள்ளனர், ஆனால் வேலைக்காரர்கள் அல்லது கீழ்த்தட்டு பெண்கள் பிறர் குழந்தைகளுக்குக் கூறும் கதைகளே அவற்றுக்கு மூலமாக விளங்கியதாகவும் கூறியுள்ளனர். உண்மையில், அந்தக் காலத்தைச் சேர்ந்த நாவலில் ஒரு இளவரசியின் காதலன் அவளுக்கு இது போன்ற ஒரு விசித்திரக் கதையைக் கூறுகையில், அவள் அப்போதும் சிறு வயதிலிருந்தது போலவே விசித்திரக் கதைகளை மிகவும் நேசித்ததாகக் கூறுவாள். பிற்கால ப்ரீஷியஸ் வகை படைப்பாளர்களில், ஜீன்-மேரி கீ ப்ரின்ஸ் டி பீமொண்ட் பியூட்டி அண்ட் பீஸ்ட் கதையின் குழந்தைகளுக்கான மாற்று வகையினை வழங்கினார், அது இன்றும் பிரபலமான அவரது கதைகளில் ஒன்றாகும். க்ரிம் சகோதரர்கள், அவர்களது கதைகள் குழந்தைகளுக்கு ஏற்றதில்லை என்ற புகாருக்குப் பிறகு தங்கள் தொகுப்பிற்கு சில்ட்ரென்'ஸ் அண்ட் ஹௌஸ்ஹோல்ட் டேல்ஸ் (Children's and Household Tales) எனப் பெயரிட்டு, அவர்களது கதைகளை மீண்டும் எழுதினர்.
தற்காலத்தில், சிறுவர்களும் படிக்கக்கூடிய வகையில் விசித்திரக் கதைகளில் மாற்றங்கள் செய்யப்பட்டுள்ளன. க்ரிம் சகோதரர்கள் பாலின உள்ளடக்கத்தை நீக்குவதில் கவனம் செலுத்தினர்; முதல் பதிப்பில், ரேப்பன்ஸல் ஜாலக்காரியின் உடைகள் ஏன் இறுக்கமாகிவிட்டன எனக் கேட்பதன் மூலம் இளவரசரின் வருகையை தெரியப்படுத்துகிறார், அவள் கர்ப்பமாக இருப்பதை இவ்வாறு தெரிந்துகொள்ள வைக்கிறார், ஆனால் அடுத்து வந்த பதிப்புகளில் கவனக் குறைவாக மாயாஜாலக்காரியை விட இளவரசரை நீக்குவது எளிது எனத் தெரியப்படுத்துகிறார். மற்றொரு புறம் பல முறை வன்முறை - குறிப்பாக வில்லன்களை தண்டிக்கும் போது இடம்பெறும் வன்முறை - அதிகரிக்கப்பட்டது. பிற்காலத்தில் வந்த பிற மறுபடைப்புகள் வன்முறையை நீக்கின; ஜே. ஆர். ஆர். டோக்கின் த ஜுனிப்பெர் ட்ரீ கதை சொந்த இனத்தைக் கொன்று உண்ணும் நிகழ்வுகள் அதிகமாகக் கொண்டிருந்ததைக் கவனித்து, குழந்தைகளுக்கான பதிப்பில் அதை நீக்கினார். விக்டோரியா காலத்தில் நீதிநெறி வகைக் கதைகள் பழங்காலக் கதைகளை கற்றுக்கொடுக்ககூடிய பாடங்களாக மாறின, ஜியார்ஜ் க்ரூக்ஷாங்க் சிண்ட்ரெல்லா கதையை மிதமான கருக்களைக் கொண்டிருக்கும் வகையில் 1854 ஆம் ஆண்டில் மீண்டும் எழுதிய போது ஏற்பட்டதும் இதற்கு ஒரு எடுத்துக்காட்டாகும். அவரைப் பற்றிய அறிவு நிறைந்தவரான சார்லஸ் டிக்கென்ஸ் இதை எதிர்த்தார். "பிற அனைத்துக் காலங்களையும் விட பயன்மிக்க காலத்தில் விசித்திரக் கதைகளை மதிக்க வேண்டியதன் முக்கியத்துவம் கவனிக்கத்தக்கதாகும்" என்று கூறினார்.