cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
சாந்தினி சவுக்
வரலாறு
ஷாஜகான் தனது மகள் இளவரசி ஜெகன்னரா பேகத்தின் திட்டப்படி, செங்கோட்டை எதிரே உள்ள பகுதியில் நிலவு ஒளி சதுக்கம் எனப் பொருள் படி, சாந்தினி சவுக் எனும் பெரிய வணிக வளாகத்தை கிபி 1650ல் நிறுவினார். சாந்தினி சவுக் வணிக வளாகம் 1520 கெஜம் நீளம், 40 கெஜம் அகலத்துடன் 1,560 கடைகளுடன் அமைக்கப்பட்டது.
சாந்தினி சவுக் பகுதி, மதில் சுவர்களால் சூழப்பட்ட பழைய தில்லியின் நடுவில், செங்கோட்டையின் லாகூரி கேட் பகுதியிலிருந்து துவங்கி,  பதேபுரி மசூதி வரை நீள்கிறது.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:பழைய தில்லி பகுப்பு:தில்லி சுற்றுப் பகுதிகள் பகுப்பு:முகலாயப் பேரரசு பகுப்பு:பிரித்தானிய இந்தியா பகுப்பு:தில்லி
காந்தன்
காந்தன் புகார் நகரத்தில் இருந்துகொண்டு சோழநாட்டை ஆண்ட சோழப் பெருவேந்தன். பரசுராமன் மன்னர் என்று யார் இருந்தாலும் அவர்களைக் கொன்று குவித்துக்கொண்டிருந்தான். அவனுக்குப் பயந்து காந்தன் மாறுவேடத்தில் இருந்தான். அந்தக் காலத்தில் சோழநாட்டை ஆளும் உரிமையை ககந்தனிடம் ஒப்படைத்திருந்தான். இந்தக் ககந்தன் என்பவன் காந்தனுக்கும் கணிகை ஒருத்திக்கும் பிறந்த மகன். அரசாளும் உரிமை இல்லாதவன். அதனால் இவனைப் பரசுராமன் கொல்லமாட்டான்.
இந்தக் ககந்தனின் மகன் மருதி (பார்ப்பினி) என்பவளைத் தன் ஆசைக்கு இணங்கும்படி அழைத்தான். மருதி கற்புடையவள். இதனை அறிந்த ககந்தன் தன் மகனை வேட்டி வீழ்த்தினான் என்று மணிமேகலை காப்பியம் குறிப்பிடுகிறது.
மேற்கோள்
பகுப்பு:மணிமேகலை கதைமாந்தர்கள் பகுப்பு:சோழ அரசர்கள்
மேரி ஆன் டகாம்ப் ஷார்லீப்
மேரி ஆன் டகாம்ப் ஷார்லீப் (Mary Ann Dacomb Scharlieb) இங்கிலாந்தைச் சேர்ந்த முதல் பெண் மருத்துவர் ஆவார். பிரிட்டனிலும் அதன் காலனி நாடுகள் எதிலும் மருத்துவம் படிக்கப் பெண்கள் அனுமதிக்கப்படாத காலத்தில், முதன்முதலில் 1875-ல் சென்னை மருத்துவக் கல்லூரியில் மருத்துவம் பயின்றார். இவருக்கு முன்னர் அமெரிக்காவில் மட்டுமே மருத்துவம் படிக்கப் பெண்கள் அனுமதிக்கப்பட்டனர். ஷார்லீபுக்குப் பிறகு மிசல் ஒயிட், பியேல், மிட்ஷெல் ஆகிய மூன்று ஆங்கிலோ-இந்தியப் பெண்களும் மருத்துவப் படிப்பில் சேர்ந்தனர். சென்னையில் படித்த பிறகு இங்கிலாந்தில் உள்ள ராயல் லண்டன் மருத்துவப் பள்ளியில் படித்து, பிரிட்டன் முதல் பெண் மருத்துவர் என்ற பெருமையை ஷார்லீப் பெற்றார். இவர் சென்னையில் கஸ்தூரிபா காந்தி அரசு மருத்துவ மனையை நிறுவியவர் ஆவார்.
மேரி ஆன் டகாம்ப் ஷார்லீப் அவரது சுயசரிதையை  அவரே கைப்பட ரெமினிசென்ஸ் என்ற பெயரில் புத்தகமாக  எழுதியுள்ளார். அந்தப் புத்தகத்திலிருந்து
“என்னைப்பற்றி மற்றவர்கள் தெரிந்துக்கொள்வதற்காக இந்த கதையை எழுதவில்லை. எனக்குப் பிறகு  மருத்துவத்துறைக்கு  வரும் பெண்கள் அவர்கள் பணியை செம்மையாக செய்வதோடு கூடவே கடின உழைப்பும் அக்கறையும்  இருந்தால் வாழ்க்கை முழுக்க வெற்றியும்,மகிழ்ச்சியும் கிடைக்கும். ஒரு பெண்ணால் குடும்பத்தையும், வீட்டு வேலைகளையும், மருத்துவப்பணியையும் ஒன்று போலக்கருதி வெற்றிகரமாக அதை செயல்படுத்தமுடியுமா என்ற கேள்விக்கான விடையைத்தான்  நான் இந்த புத்தகம் வழியாக உங்களுக்கு சொல்லியுள்ளேன்’’
மேற்கோள்
பகுப்பு:பெண்கள் பகுப்பு:1845 பிறப்புகள் பகுப்பு:1930 இறப்புகள் பகுப்பு:ஐக்கிய இராச்சிய மருத்துவர்கள்
ஜெகதாபி
ஜெகதாபி என்ற கிராமம் தமிழ்நாட்டில் கரூர் மாவட்டத்தில், கரூர் வட்டத்தில், தாந்தோனி வட்டாரத்தில், கரூருக்கு தெற்கே சுமார் இருபது கிலோமீட்டர் தொலைவிலுள்ள ஒரு சின்னஞ்சிறிய கிராமம்.
இங்கு வாழும் மக்கள் பெரும்பாலும் விவசாயத்தைத் தொழிலாளிகளாவர். இக்கிராமத்தில் ஏறத்தாழ அறுநூறு குடும்பங்கள் வாழ்கின்றனர். ஒரு தொடக்க மற்றும் மேல்நிலைப்பள்ளியும் உள்ளன. இக்கிராமத்தில் ஒரு தனியார் வங்கியும், அஞ்சலகமும் உள்ளன.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:கரூர் மாவட்டத்திலுள்ள கிராமங்கள்
ஈராக்சசோலோன்
ஈராக்சசோலோன் (Dioxazolone) என்பது கரிம வேதியியலில் C2NO2 என்ற வளையத்துடன் ஒரு வளைய கார்பனேட்டு இணைக்கப்பட்டுள்ள சேர்மத்தைக் குறிக்கும். டையாக்சசோலோன் என்றும் அழைக்கப்படும் இது வழக்கத்திற்கு மாறான ஒரு பல்லினவளையச் சேர்மமாக கருதப்படுகிறது. ஐதராக்சமிக் அமிலங்களின் பாசுகினேற்ற வினையினால் இவை தோன்றுகின்றன. ஈராக்சசோலோன்கள் பெரும்பாலும் வெடிபொருள்களாக இருந்தபோதிலும் ஐசோசயனேட்டுகள் தயாரிப்புக்கான முன்னோடி சேர்மங்களாக கவனத்தை ஈர்க்கின்றன : அமைடுகள் தயாரிப்பிலும் வினையாக்கிகளாக ஈராக்சசோலோன்கள் கவனத்தை ஈர்க்கின்றன.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:கார்பனேட்டு எசுத்தர்கள் பகுப்பு:வேதி வினைக்குழுக்கள்
ஜனாதிபத்திய சம்ரக்‌ஷண சமிதி
ஜனாதிபத்திய சம்ரக்‌ஷண சமிதி அல்லது மக்களாட்சிப் பாதுகாப்புப் பேரவை (Janathipathiya Samrakshana Samithy-JSS) இந்தியாவின் கேரள மாநில அரசியல் கட்சியாகும். இக் கட்சி 1994 இல் கே. ஆர். கௌரி அம்மாவால் தோற்றுவிக்கப்பட்டது. மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியிலிருந்து அவர் நீக்கப்பட்டதைத் தொடர்ந்து அவர் இக் கட்சியைப் புதிதாகத் தோற்றுவித்தார். இந்திய தேசிய காங்கிரசின் தலைமையில் கேரளாவில் அமைந்த ஐக்கிய ஜனநாயக முன்னணியில் இக் கட்சி ஒரு உறுப்புக் கட்சியாக இணைந்தது. 2001 இல் நடந்த கேரள மாநில சட்டப்பேரவை தேர்தலில் போட்டியிட்ட ஐந்து தொகுதிகளில் நான்கு தொகுதிகளில் வெற்றி பெற்றது. இத் தேர்தலில் அரூர் தொகுதியில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட கௌரி அம்மா, ஏ. கே. அந்தோணியின் அமைச்சரவையில் வேளாண்துறை அமைச்சராகப் பதவி வகித்தார்.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:இந்திய அரசியல் கட்சிகள் பகுப்பு:கேரள அரசியல்
ககந்தன்
மேற்கோள்
பகுப்பு:மணிமேகலை கதைமாந்தர்கள்
பிரான்சிசுகோ
பிரான்சிசுகோ (Francisco) என்பது யுரேனசு கோளின் உட்புறத்திலுள்ள ஒழுங்கிலா துணைக்கோளாகும். மேத்யூ யே ஆல்மான் மற்றும் குழுவினர் மற்றும் பிரெட் யே கிளாடுமான் மற்றும் குழுவினர் பிரான்சிசுகோவைக் கண்டுபிடித்தனர். 2001 ஆம் ஆண்டு எடுக்கப்பட்ட புகைப்படங்களைக் கொண்டு 2003 இல் தற்காலிகமாக எசு/2001 யூ 3 என்று இதற்கான அடையாளத்தை நியமித்தனர். பின்னர் இதை யுரேனசு XXII என்று உறுதி செய்தனர். வில்லியம் சேக்சுபியரின் தி டெம்பெசுட்டு நாடகத்தில் வரும் கடவுளின் பெயரை இந்நிலவுக்கு வைத்தனர் .
பெசாவர் அருங்காட்சியகம்
பெசாவர் அருங்காட்சியகம் (Peshawar Museum) என்பது பாக்கித்தானின் கைபர் பக்துன்க்வா மாகாணத்தின் தலைநகரான பெசாவரில் அமைந்துள்ள ஒரு அருங்காட்சியகமாகும். இது பண்டைய காந்தாரப் பேரரசின் பௌத்த கலைப்படைப்புகளின் தொகுப்பால் குறிப்பிடத்தக்கது.
பின்னணி
இது 1907 ஆம் ஆண்டில் விக்டோரியா மகாராணியின் நினைவாக "விக்டோரியா அரங்கம்" என்று நிறுவப்பட்டது. இரண்டு மாடி கட்டிடம் பிரிட்டிசு, இந்து, பௌத்தம் மற்றும் முகலாய பாணிகளைக் கொண்ட ஒத்திசைவான கட்டடக்கலை பாணியில் கட்டப்பட்டது.
இதில் ஆரம்பத்தில் ஒரே ஒரு காட்சி மண்டபம் மட்டுமே இருந்தது. ஆனால் மேலும் இரண்டு 1969-70ல் சேர்க்கப்பட்டன. 2004-05 ஆம் ஆண்டில், இரண்டு காட்சியகங்களுடன் ஒரு புதிய தொகுதி, அருங்காட்சியகத்தின் சேமிப்பிற்கான இரண்டு அரங்குகள், மாகாண தொல்பொருள் இயக்குநரகத்திற்கான அலுவலகங்கள், ஒரு பாதுகாப்பு ஆய்வகம் மற்றும் ஒரு சிற்றுண்டிச்சாலை ஆகியவற்றைக் கொண்டு அருங்காட்சியகம் மேலும் விரிவுபடுத்தப்பட்டது. வரலாற்று கண்காட்சி மண்டபமும் அப்போது புதுப்பிக்கப்பட்டது.
சேகரிப்பு
தற்போதைய சேகரிப்பில் காந்தாரம், கிரேக்க- பௌத்தம், குசானம், பார்த்தியம் மற்றும் இந்தோ-சித்தியன் வாழ்க்கையை அடிப்படையாகக் கொண்ட கிட்டத்தட்ட 14,000 பொருட்கள் உள்ளன. கலை, சிற்பங்கள், நாணயங்கள், கையெழுத்துப் பிரதிகள், சிலைகள், பண்டைய புத்தகங்கள், குர்ஆனின் ஆரம்ப பதிப்புகள், ஆயுதங்கள், ஆடைகள், நகைகள், கலாசா உருவங்கள், கல்வெட்டுகள், முகலாயரின் ஓவியங்கள் மற்றும் பிற்கால காலங்கள், வீட்டுப் பொருட்கள் மற்றும் மட்பாண்டங்கள், அத்துடன் உள்ளூர் மற்றும் பாரசீக கைவினைப்பொருட்கள் ஆகியன.
காந்தாரா மற்றும் கிரேக்க-பௌத்தக் கலை
இடது|thumb| [[பிரசெல்சு புத்தரைப் போன்ற ஒரு புத்தர். ]] இது பௌத்த காலத்தின் காந்தாரக் கலையின் மிகப்பெரிய மற்றும் மிக விரிவான தொகுப்புகளில் ஒன்றாகும். இது உலகின் பௌத்த பொருட்களின் மிகப்பெரிய தொகுப்புகளில் ஒன்றாக கருதப்படுகிறது. இந்த அருங்காட்சியகத்தில் கௌதம புத்தரின் மிகப்பெரிய தொகுப்பும் உள்ளது. புத்த கல் சிற்பங்கள், டெரகோட்டா சிலைகள் மற்றும் பிற பௌத்த பொருள்கள். பிரதான மண்டபத்தில் காந்தாரக் கலையின் காட்சியில் புத்தரின் வாழ்க்கைக் கதைகள், அற்புதங்கள், சின்னங்களின் வழிபாடு, நினைவுச்சின்னக் கலசங்கள் மற்றும் தனிப்பட்ட புத்தர் சிற்பங்கள் ஆகியவை அடங்கும். அந்தக் காலத்தின் இனவியல் பொருட்களும் அருங்காட்சியகத்தில் காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டுள்ளன.
நாணயவியல்
thumb| சக்ரி பக்லோலின் பெரிய புத்தர், 1909 அகழ்வாராய்ச்சியில் கிடைத்தது. எடை: 1.5 டன், சுமார் 3 மீட்டர் உயரம். இங்கு 8,625 நாணயங்கள் உள்ளன. அவற்றில் 4,510 இஸ்லாமியத்திற்கு முந்தையவை. அருங்காட்சியகத்தின் நாணயவியல் சேகரிப்பின் முக்கிய ஆர்வம் என்னவென்றால், நாணயங்கள் ஷா-ஜி-கி-தேரி, ஷரி பஹ்லோல், தக்த்-இ-பாஹி மற்றும் ஜமால் காரி போன்ற தொல்பொருள் தளங்களிலிருந்து மீட்கப்பட்டன. கிரேக்க பாக்திரியா பேரரசு, இந்தோ-கிரேக்கம், இந்தோ-சித்தியன், இந்தோ-பார்த்தியன் மற்றும் குசான் நாணயங்களின் தொகுப்புகளும் வெளியிடப்பட்டுள்ளன.
முகலாய மற்றும் பாரசீக இசுலாமியக் கலை
இந்த காட்சிக்கூடத்தில் மசூதிகளின் மர முகப்புகள், பண்டைய அரபு மற்றும் பாரசீக கல்வெட்டுகள், சிறந்த முல்தானி ஓடுகள் மற்றும் மட்பாண்டங்கள் மற்றும் சையத் அகமது சாகித் பரைல்வி மற்றும் ஏராளமான பண்டையத் தலைவர்களின் ஆடைகள் மற்றும் ஆயுதங்கள் காட்சிப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. சில சிறந்த படைப்புகள் வெண்கலம் மற்றும் வெள்ளியில் முகலாய இஸ்லாமிய உலோகக் கலைப்பொருட்கள், கையெழுத்து மாதிரிகள் மற்றும் சுருள்கள் 1224 என்ற எண்ணிக்கையில் உள்ளன.
நடுக்காலம் மற்றும் தற்போதைய பிரிட்டிசு காலம்
இதில் முக்கியமாக கைபர் பக்துன்க்வா மாகாணத்தின் முக்கிய பழங்குடியினரின் கலாச்சாரத்தையும் வாழ்க்கையையும் காண்பிக்கும் பொருட்களும், கலாசா பள்ளத்தாக்கின் கலாச்சார பொருட்களும் காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டுள்ளன. கண்காட்சிகளில் வாள், குத்துச்சண்டை, ஈட்டிகள், நீண்ட வில், மீண்டும் வரும் வில், அம்புகள், கேடயங்கள், துப்பாக்கிகள், ரிவால்வர்கள், கைத்துப்பாக்கிகள் மற்றும் துப்பாக்கி குண்டு பெட்டிகளும் அடங்கும்
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:பாக்கித்தானிலுள்ள அருங்காட்சியகங்கள்
கரூர் அரசு மகளிர் மேல்நிலைப்பள்ளி
கரூர் அரசு மகளிர் மேல்நிலைப்பள்ளி கரூர் மாவட்டம், கரூர் நகரம், தேர் வீதியில் அமைந்துள்ள பள்ளி ஆகும்.. இது ஒரு பழமையான, புகழ்பெற்ற, மாணவிகள் மட்டுமே பயிலும் பள்ளியாகும். இப்பள்ளி 1942 ஆம் ஆண்டு அரசு பயிற்சிப் பள்ளியாகத் தொடங்கப்பட்டது. இப்பள்ளி 1972 வரை உயர்நிலைப் பள்ளியாகவும் பிறகு மேல்நிலைப்பள்ளியாகவும் செயல்பட்டு வருகிறது. 2010ஆம் ஆண்டுக்கு முன்பு வரை இப்பள்ளி இரு வேளை முறையில் இயங்கியது. தற்போது முழு நேரப்பள்ளியாக உள்ளது. இங்கு பயின்ற மாணவிகளில் பலர் ஆசிரியர்களாகவும், மருத்துவர்களாகவும், பொறியாளர்களாகவும் சிறந்து விளங்குகின்றனர். மேலும் பலர் அரசுப் பதவிகளை அலங்கரித்து பணி நிறைவு பெற்றுள்ளனர். இப்பள்ளியில் அறிவியல் பிரிவு (தமிழ் வழி / ஆங்கில வழி), கலைப்பிரிவு, தொழிற்கல்வி எனப் பல பாடப்பிரிவுகள் உள்ளன. இங்கு சுமார் 500 மாணவிகள் பயின்று வருகின்றனர். இப்பள்ளியில் ஒரு தலைமையாசிரியை, 35 ஆசிரியர்கள் பணியாற்றுகின்றனர். இங்கு ஆறாம் வகுப்பு முதல் பனிரெண்டாம் வகுப்பு வரை ஆங்கில வழியிலும் கற்பிக்கப்படுகிறது. இப்பள்ளியில் பயிலும் மாணவிகள் தனித்திறன்களில் சிறந்து விளங்குவதால், மாவட்ட, மண்டல, மாநில அளவில் பல போட்டிகளில் பங்கேற்று, பரிசுகளைப் பெற்று பள்ளிக்கு பெருமை சேர்த்துள்ளனர். மேலும் பத்தாம் மற்றும் பனிரெண்டாம் வகுப்பு அரசுப் பொதுத்தேர்வுகளில் மாவட்ட அளவில் இரண்டாம் மற்றும் மூன்றாம் இடம் பெற்று பள்ளிக்குப் பெருமை சேர்த்துள்ளனர்.
பகுப்பு:கரூர்
1949 திருவள்ளுவர் குறள் மாநாடு
திருவள்ளுவர் குறள் மாநாடு என்பது 1949 ஆம் ஆண்டு சனவரி 15-16 ஆம் திகதிகளில் பெரியார் தலைமையில் தமிழ்நாட்டில் ஒழுங்குசெய்யப்பட்டு திருக்குறளை ஆய்ந்த ஒரு தமிழ் மாநாடு ஆகும். இந்த மாநாட்டில் அன்றைய அறிஞர்கள், புலவர்கள், அதிகாரிகள், அரசியல்வாதிகள் பலரும் கலந்து கொண்டனர்.
இந்த மாநாட்டுக்கான அழைப்பில், பெரியார் பின்வருமாறு கூறுகிறார்: "குறள் தத்துவத்தை விளக்கிடவென்றே நடத்தப்படும் இம் மாநாட்டில் நாம் பங்கு கொண்டு தத்துவங்களை உணர்ந்து, தமிழ்ப் பாமர மக்கள் இடையில் அந்தத் தத்துவங்கள் புகும்படி செய்ய வேண்டியது நம் கடமையாகும்."
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:திருக்குறள் மாநாடுகள் பகுப்பு:1949 தமிழ் மாநாடுகள் பகுப்பு:இந்தியாவில் தமிழ் மாநாடுகள்
தாது கோபுரம்
thumb|250px|அசோகா சக்கரவர்த்தியால் கி.மு.4 ஆம் நூற்றாண்டு நிறுவப்பட்ட சாஞ்சி தாது கோபுரம்
தாது கோபுரம் அல்லது தூபி (stupa) எனப்படுவது உடல் எச்சங்களை அல்லது தாதுப்பொருட்களை வைத்து கட்டப்படும் சிறு குன்று போன்ற அல்லது அரைக்கோள அமைப்பைக் கொண்ட வழிபாட்டு நினைவுச்சின்னம் ஆகும். தாது கோபுரம், தூபி இரண்டு சொற்களும் ஒத்த கருத்துக் கொண்ட சொற்கள் ஆகும்.
தாது கோபுரம் எனப்படுவது புத்தரது சரீர எச்சங்கள், அவரால் பயன்படுத்திய பொருட்களையும் வைத்துக்கட்டப்பட்ட வழிபாட்டு நினைவுச்சின்னம் ஆகும். தூபி எனப்படுவது இந்து சமயம் மற்றும் பௌத்த ஆலயங்களின் மேலாக அமையும் கோபுரம் அல்லது உச்சி ஆகும் சமயத்தலைவர்களுக்கு அவரது  எச்சங்கள் மற்றும் அவரால் பயன்படுத்திய பொருட்களையும் வைத்துக்கட்டப்பட்ட எழுப்பும் நினைவுச் சின்னங்கள் தூபிகள் ஆகும்.
தாது கோபுரத்தின் பகுதிகள்
தாது கோபமானது மூன்று பிரதான பகுதிகளைக் கொண்டது. அவை அடித்தளம், அண்டம், தூபி ஆகியன. அடித்தளமானது உயரமானதாகவும்   சுற்றுப்பிகரங்களைக் கொண்டதாகவும் காணப்படும். அடித்தளத்தின் மேல் அறைகொலவடிவமாக அண்ட பகுதி காணப்படும். அண்டத்தின் மேல் தூபி காணப்படும்.
தாது கோபுரத்தின் வடிவங்கள்
அண்டத்தின் வடிவை மையமாக வைத்து  ஆறு வகையாக  பிரிக்கப்பட்டுள்ளது.
தாது கோபுரத்தின் சங்கிரமம்
தாது கோபுரத்துடன் செர்ந்ததாக அமைக்கப்படும்  (விரத கூடம், காவல் நிலையம், குளம், சிலைமனை  அரசமரம்) இவை அனைத்தும் கூட்டுப் பெயர்  சங்கிரமம் ஆகும்.
இதனையும் காண்க
thumb|உலகின் மிகப்பழமையான, கி பி 7ஆம் நூற்றாண்டு காலத்திய, ஐந்து அடுக்கு நிலை கொண்ட ஹோரியூ ஜீ [[அடுக்குத் தூபி, ஜப்பான்]]
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:பௌத்த கட்டிடங்கள்
ரெபேக்கா லோலோசோலி
ரெபேக்கா லோலோசோலி கென்யாவின் சம்புரு பழங்குடியைச் சேர்ந்த, பெண்களின் உரிமைகளுக்காகக் குரல் கொடுக்கும் பெண். இவர் 1990ல் பெண்கள் மட்டுமே வாழும் உமோயா கிராமத்தை உருவாக்கி, பெண்கள் சுயசார்புடன் வாழ்க்கை நடத்தப் பாதை அமைத்துக் கொடுத்துள்ளார்.
வாழ்க்கை
ரெபேக்கா பாடசாலையில் கல்வி பயின்றவர். 18 வயதில் திருமணம் செய்து கொண்டார். இவருக்கு 5 குழந்தைகள். இவர் பிரித்தானிய இராணுவ வீரர்களால் பாலியல் பலாத்காரம் செய்யப்பட்டார். பலாத்காரத்தைக் காரணம் காட்டி இவரது கணவர் இவரை விற்க முடிவெடுத்தார். இனி ஒரு நிமிடம்கூட இங்கே இருக்கக் கூடாது என்று முடிவெடுத்த ரெபேக்கா பாதிக்கப்பட்ட பெண்களை ஒன்றுதிரட்டிக் கொண்டு தனது கிராமத்தை விட்டே கிளம்பினார். ஒற்றுமை என்று பொருள்படும் 'உமோஜா' என்ற பெண்கள் அமைப்பை ஆரம்பித்தார். பொட்டல் நிலத்தில் தங்குவதற்கு ஓர் எளிமையான வீட்டைக் கட்டினார். பழங்குடி உணவுகளைச் சமைத்து விற்க ஆரம்பித்தார். எதிர்பார்த்த அளவுக்கு உணவு விற்பனை இருக்கவில்லை. இரண்டு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு பாரம்பரிய நகைகள், கைவினைப் பொருட்கள் செய்து சுற்றுலாப் பயணிகளிடம் விற்றார். இந்தத் தொழில் நன்கு அமைந்தது. கூடவே பழங்குடி நடனம், பாட்டு என்று கலை நிகழ்ச்சிகளையும் நடத்தினார். கட்டாயத் திருமணத்திலிருந்து தப்பிவந்த பெண்கள், கணவர்களால் கைவிடப்பட்ட பெண்கள், பெண் உறுப்புச் சிதைப்புக்கு எதிர்ப்புத் தெரிவித்த பெண்கள், கணவனின் வன்முறைகளைத் தாங்க முடியாத பெண்கள், படிக்க அனுமதி கிடைக்காத பெண்கள், பாலியல் பலாத்காரத்துக்குப் பலியான பெண்கள் என்று தன்னை நாடிவந்த ஏராளமானவர்களை தன்னுடன் சேர்த்து அடைக்கலம் கொடுத்தார்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:சமூக சேவகர்கள் பகுப்பு:கென்ய சுற்றுச்சூழல் செயற்பாட்டாளர்கள் பகுப்பு:பெண்ணியவாதிகள் பகுப்பு:கென்ய நபர்கள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:மனித உரிமைச் செயற்பாட்டாளர்கள் பகுப்பு:1962 பிறப்புகள்
இடைச்செருகிய ஒலிம்பிக் விளையாட்டுகள்
இடைச்செருகிய ஒலிம்பிக் விளையாட்டுகள் (Intercalated Olympic Games) என்ற பன்னாட்டு ஒலிம்பிக் விளையாட்டுப் போட்டிகள் தொடர் ஒலிம்பியாட்டின் விளையாட்டுகள் என தற்போது அறியப்படும் ஒலிம்பிக் விளையாட்டுகளுக்கு இடையேயான கால இடைவெளியின் நடுவில்  திட்டமிடப்பட்டிருந்தது. ஒலிம்பிக் விளையாட்டுகளின் சுழற்சியில் இடைச்செருகிய இந்த விளையாட்டுகள் எப்போதுமே ஏதென்ஸ் நகரில் நடைபெறுவதாயிருந்தது. இதற்கு ஒலிம்பிக் விளையாட்டுகளுக்கு இணையான நிலை தரப்படுவதாயிருந்தது. ஆனால் இத்தகைய போட்டிகள் 1906இல் ஒருமுறை மட்டுமே நடந்தது.
தோற்றம்
முதல் இடைச்செருகிய விளையாட்டுகளை 1901இல் பன்னாட்டு ஒலிம்பிக் குழு நடத்தத் திட்டமிட்டிருந்தது. புதியதாக வடிக்கப்பட்ட நிரல்படி பல நாடுகளில் நடத்தவிருந்த ஒலிம்பிக் விளையாட்டுக்களுக்கிடையே இடைச்செருகிய ஒலிம்பிக்கை ஏதென்சில் நடத்த திட்டமிடப்பட்டது. ஏதென்சு 1896 போட்டிகளின் வெற்றிகரமான நிகழ்வுக்குப் பின்னர் கிரேக்கர்கள் தங்களால் ஒவ்வொரு நான்காண்டுகளுக்கு ஒருமுறை ஒலிம்பிக்கை நடத்தவியலும் எனக் கூறினர். போட்டிகளுக்கு வேண்டிய கட்டமைப்புக்கள் தயாராக உள்ளதாலும் வெற்றிகரமாக போட்டிகளை நடத்திக் காட்டியதாலும் இதற்கு மற்றவர்களும் ஆதரவளித்தனர். இருப்பினும் அடுத்த ஒலிம்பிக்கை 1900இல் பாரிசில் நடத்த விரும்பிய பியர் தெ குபர்த்தென் இதனை ஏற்கவில்லை. இதனால் பாரிசு 1900 போட்டிகள் இரண்டாவது ஒலிம்பியாடாக நடந்தேறியது.
இந்த இரண்டாம் ஒலிம்பியாடு மிக கச்சிதமாக நடைபெறாததாலும் 1900இல் பாரிசில் அதே நேரம் நடந்த உலக கண்காட்சியால் மறைக்கப்பட்டதாலும் பன்னாட்டு ஒலிம்பிக் அவையில் கிரேக்க கருத்துருவிற்கு மேலும் ஆதரவு கிடைத்தது. பல நாடுகளில் நடத்த விரும்பிய குபர்த்தெனின் நோக்கத்தையும் சிதைக்காது இடைச்செருகிய ஒலிம்பிக் விளையாட்டுக்களை முன்மொழிந்தனர். இதன்படி இரண்டாண்டுகளுக்கு ஒருமுறை ஒலிம்பிக் விளையாட்டுப் போட்டிகள் நடத்தப்பெறும். ஒன்று நான்காண்டுகளுக்கு ஒருமுறை வெவ்வேறு நாட்டிலும் மற்றொன்று நான்காண்டுகளுக்கு ஒருமுறை எப்போதுமே ஏதென்சிலுமாக நடைபெறும். இது பண்டையக் கால ஒலிம்பிக்கின் நான்காண்டு தொடருடன் வேறுபட்டாலும் பண்டைக் காலத்தில் நான்கு ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை ஒழுங்குபடுத்த முடிந்தால் தற்காலத்தில் இரண்டாண்டுகளுக்கு ஒருமுறை ஒழுங்குபடுத்துவது கடினமல்ல என்றும் விவாதிக்கப்பட்டது. 1902ஆம் ஆண்டு மிக நெருக்கமாக இருந்தமையாலும் கிரீசின் உள்நாட்டுப் பிரச்சினைகளாலும் முதல் இடைச்செருகிய ஒலிம்பிக் ஏதென்சில் 1906இல் நடத்த திட்டமிடப்பட்டது.
செயின்ட் லூயிசில் நடந்த 1904 ஒலிம்பிக்கும் லூசியானா கண்காட்சியால் மறைக்கப்பட்டு 1900 பாரிசு ஒலிம்பிக்கைப் போலவே தோல்வியடைந்ததால் பன்னாட்டு ஒலிம்பிக் குழுவிற்கு பெரும் பின்னடைவு ஏற்பட்டது. விரைவாக ஏதென்சு 1896இன் சக்தியை மீளப் பெறவேண்டியிருந்தது. மேலும் செயின்ட். லூயிசில் பங்கேற்காத நாடுகளுக்கு அடுத்த உரோமை 1908 எட்டு ஆண்டுகள் இடைவெளியில் ஏற்பட்டது. இத்தகைய நீண்ட இடைவெளி ஒலிம்பிக் ஆர்வத்தைக் குறைப்பதாக இருந்தது. மேலும் உரோமை நகரமும் உலகக் கண்காட்சியொன்றை நடத்த திட்டமிட்டிருந்தது. இக்காரணங்களால் ஏதென்சில் திட்டமிடப்பட்ட 1906 இடைச்செருகிய விளையாட்டுகள் ஒலிம்பிக் இயக்கத்தை காக்கும் நிகழ்வாக அமைந்தது. குபர்த்தெனின் எதிர்ப்புகளையும் மீறி ப.ஒ.கு கிரேக்க ஒலிம்பிக் குழுவிற்கு தனது முழு ஆதரவை அளித்தது.
மேற்சான்றுகள்
பகுப்பு:ஒலிம்பிக் விளையாட்டுகள்
அடிமைகளுக்கான விவிலியம்
அடிமைகளுக்கான விவிலியம் (slave bible ) கரிபியக் கடலில் பிரித்தானியப் பேரரசின் கீழ் இருந்த மேற்கிந்திய தீவுகளில்,  கிறித்தவ சமயத்திற்கு மாற்றப்பட்ட ஆப்பிரிக்க கருப்பின அடிமை மக்கள் ஆங்கில மொழியில் விவிலியம் கற்பதற்தாக, 1807-ஆம் ஆண்டில் அச்சடித்து வெளியிடப்பட்டது. இது குறிப்பாக அடிமைகள் கல்வி கற்பதற்காக உருவாக்கப்பட்டது. அடிமை மக்களுக்காக உருவாக்கப்பட்ட இந்த விவிலியம் பதிப்பில் பழைய ஏற்பாட்டில் உள்ள் விடுதலைப் பயணம் எனும் நூல் முழுமையாக நீக்கப்பட்டுள்ளது.
இந்த விவிலியத்தின் முழுத் தலைப்பு:பிரிட்டிஷ் மேற்கு இந்தியா தீவுகளில் நீக்ரோ அடிமைகளின் பயன்பாட்டிற்காக, புனித விவிலியத்தின் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பகுதிகள் என்பதாகும்.
நற்செய்தி பரப்பும் பிரித்தானிய கிறித்தவ சமய நிறுவனங்கள், இந்த விவிலியத்தை அடிமைப்படுத்தப்பட்ட கருப்பின மக்களின் கல்வி மற்றும் சமய மாற்றத்திற்காகப் பயன்படுத்தினர். அடிமைகள் அடிமைகளுக்கான விவிலியத்தின் பழைய ஏற்பாட்டில் 90% மற்றும் புதிய ஏற்பாட்டில் பாதியை அகற்றினர். விலக்கப்பட்ட பத்திகளில் (விவிலியம் வாசகம்:கலாத்தியர்3: 28), "யூதரோ கிரேக்கரோ இல்லை, பிணைப்பும் சுதந்திரமும் இல்லை, ஆணும் பெண்ணும் இல்லை: ஏனென்றால் நீங்கள் அனைவரும் கிறிஸ்து இயேசுவில் ஒருவரே" என்ற வாசகம் கிளர்ச்சியைத் தூண்டக்கூடும் என்று கருதப்பட்டது. (விவிலியம் வாசகம்:எபேசியர் | 6: 5), "ஊழியர்களே, மாம்சத்தின்படி உங்கள் எஜமானர்களாக இருப்பவர்களுக்கு கீழ்ப்படியுங்கள், பயத்துடனும், நடுங்கலுடனும், உங்கள் இருதயத்தின் ஒற்றுமையிலும், கிறிஸ்துவைப் போலவே" வைக்கப்பட்டன.
அடிமைகளுக்கான விவிலியத்தின் நோக்கம்
மேற்கிந்தியத் தீவுகளின் ஆப்பிரிக்க கருப்பின அடிமை மக்கள் கிறித்தவ சமயக் கல்வி பயில்வதற்கும், அடிமை மக்களிடையே விடுதலை வேட்கை ஏற்படாத வகையிலும், அடிமை முறை ஏற்கப்பட்ட ஒன்று என ஏற்கும் வகையிலும் 1807-இல் ஆங்கில மொழியில் விவிலியத்தின் பெரும் பகுதிகளை நீக்கி அச்சடித்து அடிமைகளுக்கு வழங்கப்பட்டது. எடுத்துக்காட்டாக, எகிப்தில் வலுக்கட்டாயமாக அடைக்கப்பட்டிருந்த இஸ்ரேலிய யூத மக்களை மோசே அடிமைத்தளையிலிருந்து மீட்பதை விளக்கும் விடுதலைப் பயணம் எனும் அத்தியாயம் முழுமையாக நீக்கப்பட்டுள்ளது.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:அடிமைத்தனமும் சமயமும் பகுப்பு:விவிலியம்
ஐ ஆர் - 64 (நெல்)
ஐ ஆர் - 64 (IR 64) எனப்படும் இந்த நெல் வகை, ஐ ஆர் 5657 - 33 - 2 - 1, மற்றும் ஐ ஆர் 2061 - 465 - 1 - 5 - 3 (IR 5657-33-2-1 / IR 2061-465-1-5-3) போன்ற நெல் இரகங்களை இணைத்து உருவாக்கப்பட்ட புதிய நெல் இரகமாகும். தமிழ்நாட்டில் பெரும்பான்மையாக பயிரிடப்படும் இந்நெல் வகை, ஒரு எக்டேருக்கு சுமார் 6146 கிலோ தானியமணிகள் தரக்கூடியது.
வெளியீடு
ஐ ஆர் - 64 எனப்படும் இந்த நெல் வர்க்கத்தை, 1991 ஆம் ஆண்டு, ஆகத்து 16 இல் இந்திய வேளாண்த் துறையால் அறிவிக்கப்பட்டது.
சான்றுகள்
பகுப்பு:நெல் வகைகள் பகுப்பு:தமிழ்நாட்டின் நெல் வகைகள்
முன்கள வீரர் (காற்பந்துச் சங்கம்)
முன்கள வீரர் என்பவர் காற்பந்துச் சங்கத்தின் ஒரு விளையாடும் நிலை. இவர்கள் எதிரணியில் கோல் எல்லைக்கு அருகில் நின்று விளையாடுவதால் இந்தப் பெயர் காரணமாக அமைந்தது. இந்த நிலையில் விளையாடும் வீரர்களுக்குத் தான் தனது அணிக்கு கோல் அடிப்பதற்கான பொறுப்பும் மற்றும் வாய்ப்பும் அதிகளவில் உள்ளது. முன்கள வீரர்களுக்கு தாக்குதல் ஆட்டம் மட்டுமே தலையாய கடமையாக உள்ளது. இவர்களால் தடுப்பாட்டம் ஆட இயலாது.
பகுப்பு:காற்பந்தாட்டம்
தமிழ்நாடு இசை மற்றும் நுண் கலைகள் பல்கலைக்கழகம்
'''தமிழ்நாடு டாக்டர். ஜெ. ஜெயலலிதா இசை மற்றும் கவின் கலை பல்கலைக்கழகம்''' (The Tamil Nadu Dr. J. Jayalalithaa Music and Fine Arts University - TNJMFAU), தமிழக இசை மற்றும் நுண்கலைகளை வளர்ப்பதற்காக 2013-இல் தமிழ்நாடு அரசு சென்னையில் நிறுவிய பல்கலைக்கழகம் ஆகும். தமிழ்நாடு இசைப் பல்கலைக்கழகம் என்ற பெயரை, மறைந்த முன்னாள் தமிழக முதல்வர் டாக்டர். ஜெ. ஜெயலலிதா அவர்களின் பெயரில் செப்டம்பர், 2019 முதல் தமிழ்நாடு டாக்டர் ஜெ ஜெயலலிதா இசை மற்றும் கவின்கலைப் பல்கலைக்கழகம் எனப்பெயர் மாற்றம் செய்யப்பட்டது. 31 ஏக்கர் பரப்பளவில் அமைந்த இந்த இசைப் பல்கலைக்கழகத்தில் புதிய கட்டிடங்கள் கட்ட, 11 டிசம்பர் 2020 அன்று தமிழக முதல்வர் எடப்பாடி க. பழனிசாமி அடிக்கல் நாட்டினார்.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:இசை பகுப்பு:இந்திய பல்கலைக்கழகங்கள் பகுப்பு:தமிழ்நாட்டுப் பல்கலைக்கழகங்கள்
நடுக்கள வீரர் (காற்பந்துச் சங்கம்)
நடுக்கள வீரர் என்பவர் காற்பந்துச் சங்கம் விளையாட்டில் ஒரு நிலையாகும். பொதுவான பெயர் காரணம், இந்த நிலையில் இருந்து விளையாடும் வீரர் தடுப்பாட்ட வீரருக்கும் முன்கள வீரருக்கும் நடுவில் நின்று களத்தில் விளையாடுவதால் நடுக்கள வீரர் என்ற பெயர் கிடைத்தது. எத்தனை நடுக்கள வீரர்கள் ஒரு அணியில் வேண்டும் என்பதை அந்த அணியை உருவாக்கும் போது முடிவுசெய்யப்படும். அதுமட்டும்மில்லாமல் நடுக்கள வீரர் களத்தில் எந்த நிலையில் இருந்து விளையாடுவது என்பதையும் தீர்மானிப்பர். நடுக்கள வீரர் பின்வரும் நிலைகளில் ஏதாவது ஒரு நிலையில் நின்று விளையாடுவார். மைய நடுக்கள வீரர், அகல நடுக்கள வீரர், தடுப்பாட்ட நடுக்கள வீரர், தாக்கும் நடுக்கள வீரர் ஆகிய நான்கு நிலைகள் உள்ளது.
பகுப்பு:காற்பந்தாட்டம்
அயோத்தி மாநகராட்சி
அயோத்தி மாநகராட்சி (Ayodhya Municipal Corporation), இந்தியாவின் உத்தரப் பிரதேச மாநிலத்தின் 16 மாநகராட்சிகளில் ஒன்றாகும். இம்மாநகராட்சி அயோத்தி மாவட்டத்தின் அயோத்தியை தலைமையிடமாகக் கொண்டு, மே, 2017ம் ஆண்டில் புதிதாக நிறுவப்பட்டதாகும்.
அயோத்தி நகராட்சி மற்றும் பைசாபாத் நகராட்சிகளை இணைத்து, அயோத்தி மாநகராட்சி, மே 2017 அன்று உத்தரப் பிரதேச அரசு நிறுவியது. 2011-ஆம் ஆண்டு மக்கட்தொகை கணக்கெடுப்பின் படி, 2,21,118 மக்கள்தொகை கொண்ட அயோத்தி மாநகராட்சி, 60 மாநகராட்சி மாமன்ற உறுப்பினர்களைக் கொண்டது.
மேலும் மதுரா-பிருந்தாவனம் மாநகராட்சியும் புதிதாக நிறுவப்பட்டுள்ளது. இப்புதிய இரண்டு மாநகராட்சிகளுடன், உத்தரப் பிரதேசம் 16 மாநகராட்சிகளைக் கொண்டுள்ளது.
மாநகராட்சி தேர்தல், 2017
அயோத்தி மாநகராட்சி மேயராக பாரதிய ஜனதா கட்சியின் மேயர் வேட்பாளர் ரிஷிகேஷ் உபாத்தியா வெற்றி பெற்றார்.
வெளி இணைப்புகள்
* பகுப்பு:உத்தரப் பிரதேசம் பகுப்பு:அயோத்தி மாவட்டம்
துத்தநாக நைட்ரைடு
துத்தநாக நைட்ரைடு (Zinc nitride) என்பது Zn3N2undefined என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாடு கொண்ட ஒரு கனிம வேதியியல் சேர்மமாகும். துத்தநாகம் மற்றும் நைட்ரசன் தனிமங்கள் சேர்ந்து இச்சேர்மம் உருவாகிறது. தூய்மையான நிலையில் இச்சேர்மம் கனசதுர அமைப்பில் காணப்படுகிறத
வேதியியல் பண்புகள்
காற்றிலா சூழலில் துத்தநாகமைடு என்றழைக்கப்படும் துத்தநாக ஈரமீன், 200° செ வெப்பநிலையில் வெப்பச் சிதைவு மூலமாக துத்தநாக நைட்ரைடாக உருவாகிறது. அமோனியா இவ்வினையில் உடன் விளை பொருளாக கிடைக்கிறது. "3Zn(NH2)2 → Zn3N2 + 4NH3"
துத்தநகத்தை 600° செ வெப்பநிலைக்கு அமோனியா பாய்வில் சூடுபடுத்தினாலும் இதைத் தயாரிக்கலாம்.ஐதரசன் வாயு உடன் விளைபொருளாக உண்டாகிறது. "3Zn + 2NH3 → Zn3N2 + 3H2" துத்தநாக நைட்ரைடு தண்ணீருடன் தீவிரமாக வினைபுரிந்து அமோனியா மற்றும் துத்தநாக ஆக்சைடாக உருவாகிறத "Zn3N2 + 3H2O → 3ZnO + 2NH3" துத்தநாக நைட்ரைடு, ஐதரோ குளோரிக் அமிலத்தில் கரைகிறது. மின்வேதியியல் முறையில் மீள்வினையாக இலித்தியத்துடன் வினைபுரிகிறது. மக்னீசியம் நைட்ரைடு (Mg3N2) மற்றும் இலித்தியம் நைட்ரைடு Li3undefinedN) போல இச்சேர்மமும் உயர் உருகுநிலை கொண்டுள்ளது.
வராக்ரன் குசான்ஷா
பக்ராம் குசான்ஷா (Bahram Kushanshah) ( வராக்ரன் (Varahran) என்றும் உச்சரிக்கப்படுகிறது) பொ.ச. 330 முதல் 365 வரை குசான-சசானிய இராச்சியத்தை ஆட்சி செய்த கடைசி குசான்ஷா ஆவார். இவர் இரண்டாம் பெரோஸ் குசான்ஷாவின் வாரிசு ஆவார்.
பெயர்
இவரது "வராக்ரன்" என்ற பெயர் மத்திய பாரசீக வராக்ரனின் புதிய பாரசீக வடிவமாகும் ( வஹ்ராம் என்றும் உச்சரிக்கப்படுகிறது). இது பழைய ஈரானிய விருக்னாவிலிருந்து பெறப்பட்டது. அவெஸ்தானுக்குச் சமமானது வெரெத்ராக்னா, இது பழைய ஈரானிய வெற்றிக் கடவுளின் பெயர், அதே சமயம் பார்த்தியன் பதிப்பு *Warθagn. இந்த பெயர் கிரேக்க மொழியில் பாரனெஸ் என மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது. ஆர்மேனிய ஒலிபெயர்ப்பானது வஹாகன்/விரம்.
ஆட்சி
இவரது உடனடி முன்னோடிகளைப் போலல்லாமல், வராக்ரனின் களங்கள் பாக்திரியாவை மட்டுமே உள்ளடக்கியிருந்தது. ஏனெனில் காந்தாரம் மற்றும் காபூல் இரண்டும் சாசானிய அரசர் இரண்டாம் சாபூர் என்பவரால் (ஆட்சி. 309–379 ) சாசானியப் பேரரசில் இணைக்கப்பட்டது. காந்தாரத்தில் வராக்ரன் நாணயங்களை வெளியிடவில்லை, இவருடைய முன்னோடியான இரண்டாம் பெரோஸ் தான் அவ்வாறு செய்த கடைசி அறியப்பட்ட குசான-சாசானிய ஆட்சியாளர் ஆவார். அதன் பிறகு இரண்டாம் சாபூர் காபூலில் இருந்து தனது சொந்த நாணயத்தை வெளியிட்டார். thumb| வக்ரம் (பக்ரம்) என்ற பெயரில் சிலையுடன் கூடிய ஒரு நாணயம் அரசனுக்கு அருகில் [[கிடாரைட்டுகள்|கிடாரைட்டு முத்திரையுடன் அடிக்கப்பட்டது. சுமார் பொ.ச. 330-365.]]
வராக்ரன் குசான்ஷா தனது நாணயத்தில் ஒரு தனித்துவமான கிரீடத்தை அணிந்துள்ளார். அதன் மேல் பந்து மற்றும் பூக்கள் மற்றும் பக்கங்களில் அலங்காரமாக முத்துக்கள் அல்லது தாமரை இதழ்கள் உள்ளன. இவரது ஆட்சியின் இரண்டாம் கட்டத்தில், பல்குவில் அச்சிடப்பட்ட நாணயம் கிடாரைட்டு முத்திரையை இணைத்து ( முதலாம் வாசுதேவன் காலத்திலிருந்து பயன்பாட்டில் இருந்து வந்த நந்திபாதத்தை மாற்றுதல் வெளியிடப்பட்டுள்ளது.  இதன் மூலம் கிடாரைட்டுகளின் ஆட்சியை முதல் ஆட்சியாளர் கிரடாவின் வழியே வந்ததாக கருதலாம்.  கிடாரைட்டு ஆட்சியாளர் பெரோஸின் கீழ் சிறிது காலத்திற்கு வராக்ரனின் நாணயத்தில் ஆட்டுக் கொம்புகள் சேர்க்கப்பட்டன. மேலும் முதலாம் கிடாரனின் கீழ் கிரீடப் பந்தைச் சுற்றி உயர்த்தப்பட்ட ரிப்பன்கள் சேர்க்கப்பட்டன.   உண்மையில், வராக்ரன் கிடாரைட்டுகளின் "பொம்மை" என்று விவரிக்கப்படுகிறார்.
பாரம்பரியமாக, வராக்ரனின் நாணய வகைகளில் உள்ள இந்த மாறுபாடுகள், குறிப்பாக சின்னங்கள் மற்றும் முகப்பில் உள்ள ஆட்சியாளரின் உருவம் ஆகியவற்றின் மாற்றங்கள், "வராக்ரன்" என்ற பெயருடன் கூடிய ஆட்சிக்கால கதைகளை விவரிக்கும் போது, வராக்ரன் என்ற கூடுதல் ஆட்சியாளர்களின் இருப்பைக் கருத்தில் கொண்டு விளக்கப்பட்டது. "இரண்டாம் வராக்ரன்I குசான்ஷா" அல்லது "மூன்றாம் வராக்ரன் குசான்ஷா" போன்றவர்கள். இருப்பினும் நவீன கருத்துகளின்படி, ஒரே ஒரு வராக்ரன் மட்டுமே இருந்தான். அதன் நாணயங்கள் கிடாரைட்டு ஆட்சியாளர்களான கிரடா, பெரோஸ் மற்றும் கிடாரன் ஆகியோரின் அதிகாரத்தின் கீழ் பல கட்டங்களுக்கு உட்பட்டது.
பொ.ச.365 வாக்கில், கிடாரைட்டு ஆட்சியாளர் முதலாம் கிடாரன் இப்பகுதியின் நாணயங்களில் தனது பெயருடன் குசான்ஷா என்ற பட்டத்தையும் இணைத்து வெளியிட்டார். கிடாரன் தனது சொந்த பெயரை அங்கு அறிமுகப்படுத்தும் வரை காந்தாரத்திலும், கிடாரைட்டுகள், வராக்ரன் என்ற பெயரில் வெள்ளி நாணயங்களை அச்சிட்டனர்.
ஐராவதி கார்வே
இராவதி கர்வே (1905-1970) ஆங்கிலம் Iravati Karve, தேவனாகரி: इरावती कर्वे,இந்தியாவைச் சேரந்த மானிடவியல் ஆய்வாளரும் எழுத்தாளரும் கல்வியாளருமாவார், இந்தியாவின் மஹாராஷ்ட்ரா மாநிலத்தைச் சேர்ந்தவரும் ஆவார்.
இளமை பருவம் மற்றும் கல்வித்தேர்வு
இராவதி அவர்கள் ஒரு சித்பவன அந்தணர் குடும்பத்தில் 1905 ஆண்டில் பிறந்தார். தந்தை கணேஷ் ஹரி கர்மாகர் பர்மா தேசத்தில் பர்மா பருத்தி நிறுவனத்தில் பணியாற்றிக்கொண்டிருந்தார். பர்மாவில் ஓடும் இராவதிநதியின் நினைவாக தனது மகளுக்கு இராவதி என்று பெயரிட்டார். இவரது பள்ளித்தோழியின் தாயார் சகுந்தலா இவரைத் தனது மகளாக ஏற்று வளர்த்தார்.
இராவதி 1926ம் ஆண்டு இளங்கலை பட்டமும் 1928ம் ஆண்டு முதுகலை பட்டமும் பம்பாய் பல்கலை கழகத்திலிருந்து பெற்றார். பின்னர் தினகர் தோண்டோ கர்வே அவர்களோடு திருமணம் நடந்தது. தினகர் கர்வேயும் அந்தணர் குலத்தவராயிருந்தாலும், இரவதியின் தந்தைக்கு இந்த திருமணத்தில் முழுமையாக சம்மதம் இல்லை. தினகர் இராவதியின் மேற்படிப்பிற்காக செர்மனி (Germany) நாட்டிற்கு மனைவியை அனுப்பினார். ஆனால் இதில் தினகரின் தந்தை தோண்டோ கர்வேயிற்கு விருப்பம் இல்லை. காங்கிரஸ் கட்சி உறுப்பினரான ஜீவராஜ மேத்தா என்பவரிடமிருந்து பணம் கடனாகப் பெற்று இராவதி செருமனிக்கு சென்றார். 1930ம் ஆண்டில் மானிடவியல் மற்றும் வம்சாவளி, தலைமுறை ஆகிய விஞ்ஞானங்களில் முனைவர் பட்டம் பெற்று தாய் நடு திரும்பினார். கணவர் தினகர் நாத்திகவாதி. அக்காலத்தில் இருந்த சமூக பழக்கவழக்கங்களில் அதிக ஈடுபாடு இல்லாமல் இருவரும் இருந்தாலும், இராவதி பந்தார்புரத்தில் இருந்த விதோபா ஆலயத்திற்கு மரபுவழி காரணமாக, சென்றுவருவது உண்டு.
1931 முதல் 1936 வரை பம்பாயில் இருந்த SNDT பெண்கள் பல்கலைகழகத்தில் ஆட்சியராக (Administrator) விளங்கினார். இதனுடன் முதுகலை பாடங்களுக்கு ஆசிரியராகவும் திகழ்ந்தார். பின்னர் பூனா சென்று டெக்கான் (Deccan) கல்லூரியில் மானிடவியல் பகுதிக்கு தலைவராக பணிஓய்வுபெரும்வரை இருந்தார். இராவதி அவர்கள் இந்தியாவின் முதல் பெண் மானிடவியல்வல்லுனர் என்று நந்தினி சுந்தர் எனும் வாழ்க்கைவரலாறு குறிப்பாளர் கூறுகிறார். 1947ம் ஆண்டு நடைபெற்ற தேசீய விஞ்ஞான மாநாட்டில் மானிடவியல் பகுதியின் தலைவராக உரை நிகழ்த்தினார்.
இராவதி கர்வே மராத்திய மொழியிலும் ஆங்கிலத்திலும் எழுதும் வல்லுனராகத் திகழ்ந்தார்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:இந்திய மானிடவியலாளர்கள் பகுப்பு:1905 பிறப்புகள் பகுப்பு:1970 இறப்புகள் பகுப்பு:இந்திய ஆங்கில எழுத்தாளர்கள் பகுப்பு:இந்திய இந்தியவியலாளர்கள்
உமோஜா கிராமம்
உமோஜா கிராமம் கென்யாவின் வட பகுதியில் அமைந்துள்ள பெண்கள் மட்டுமே வாழ்கின்ற ஒரு கிராமம். இது தலைநகர் நைரோபியிலிருந்து 380 கிலோமீட்டர் தொலைவில் உள்ள சம்புரு பகுதியில் அமைந்துள்ளது. இது 1990 ஆம் ஆண்டு பிரித்தானிய இராணுவத்தால் பாலியல் வல்லுறவுக்கு உள்ளாக்கப்பட்டு உயிர் தப்பிய 15 பெண்களைக் கொண்ட குழுவினரால் உருவாக்கப்பட்டது. இந்த கிராமத்தின் தலைவியாக பிரித்தானிய இராணுவத்தினரால் பாலியல் பலாத்காரம் செய்யப்பட்ட ரெபேக்கா லோலோசோலி என்ற பெண் செயற்பட்டு வருகிறார். இங்கு வாழ்பவர்கள் பெண்களுக்கு எதிரான வன்கொடுமைகள், குழந்தைத் திருமணம், கணவனால் கைவிடப்பட்ட மற்றும் பாலியல் பலாத்காரத்தால் பாதிக்கப்பட்ட பெண்கள் ஆவர். ஆகத்து 2015ன் கணக்கெடுப்பின் படி இந்தக் கிராமத்தில் 47 பெண்களும், 200 குழந்தைகள் வாழ்ந்து வருகின்றனர்.
உமோஜா கட்டுப்பாடுகள்
உமோஜா கிராமத்தில் இணைவதற்குச் சில கட்டுப்பாடுகள் உண்டு. இங்கு வாழும் பெண்கள் பாரம்பரிய உடைகளையும், ஆபரணங்களையும் அணிய வேண்டும். இங்கு புகைப்பிடிப்பதற்கும், பெண் உறுப்புச் சிதைப்புக்கும் தடை விதிக்கப்பட்டுள்ளது. இவர்கள் அருகில் இருக்கும் கிராமத்துப் பெண்களுக்குப் படிப்பு, பெண் உரிமைகள், ஆண்-பெண் சமத்துவம், வன்முறையில் இருந்து பாதுகாக்கும் நடவடிக்கைகள் போன்றவற்றைக் கற்பிக்க வேண்டும்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:கென்யா பகுப்பு:பெண்கள் மீதான ஒடுக்குமுறைகள்
கலாசா பள்ளத்தாக்குகள்
கலாசா பள்ளத்தாக்குகள் (Kalasha Valleys) என்பது வடக்கு பாக்கித்தானில் உள்ள சித்ரால் மாவட்டத்தில் உள்ள பள்ளத்தாக்குகள் ஆகும். இது இந்து குஷ் மலைத்தொடரால் சூழப்பட்டுள்ளன. இங்கு வசிக்கும் கலாசு மக்கள், அவர்களின் ஒரு தனித்துவமான கலாச்சாரம், மொழி மற்றும் பண்டைய இந்து மதத்தின் ஒரு வடிவத்தைப் பின்பற்றுகிறார்கள். மேலும்,இது பாக்கித்தானியர்களுக்கும் சர்வதேச சுற்றுலாப் பயணிகளுக்கும் ஈர்ப்பை ஏற்படுத்துகின்றன. இங்கு மூன்று முக்கிய பள்ளத்தாக்குகள் உள்ளன. மிகப் பெரிய மற்றும் அதிக மக்கள் தொகை கொண்ட பள்ளத்தாக்கு பம்புரேட் (முமுரெட்) ஆகும். இது குனார் பள்ளத்தாக்கில் உள்ள ஆயூனில் இருந்து ஒரு சாலையை அடைகிறது. இராம்பூர் என்பது பம்புரேட்டிற்கு வடக்கே ஒரு பக்க பள்ளத்தாக்குகளாகும். மூன்றாவது பள்ளத்தாக்கு, பிரியு (பிரீர்), பம்புரேட்டுக்கு தெற்கே குனார் பள்ளத்தாக்கின் ஒரு பக்க பள்ளத்தாக்கு ஆகும்.
கலாசு மக்கள்
கலாசு மக்கள் பாக்கித்தானின் மிகச்சிறிய மத மற்றும் இன சிறுபான்மையினராவர். அவர்களின் பழக்கவழக்கங்களும் மரபுகளும் இசுலாமிய மற்றும் பாக்கித்தான் கலாச்சாரத்திற்கு முரணானவை. கலாசு மதம் பலதெய்வ நம்பிக்கை கொண்டது. இந்த மக்கள் தங்கள் கடவுள்களுக்காக தியாகங்களை செய்கிறார்கள். அவர்களின் கலாச்சாரம் அவர்களின் மதத்துடன் ஒன்றோடொன்று இணைக்கப்பட்டுள்ளது. மேலும், பல திருவிழாக்கள் மற்றும் கொண்டாட்டங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டது. மக்கள் பொதுவாக உள்ளூர் முஸ்லிம்களுடன் திருமணமாகவோ அல்லது இணைந்த பகுதிகளாகவோ இல்லை. ஆனால் அவர்கள் அவர்களுக்கு விரோதமாக இல்லை. மக்கள் ஒரு திட்டமிடப்பட்ட பழங்குடியினராக பாக்கித்தான் மாநிலத்தின் சட்ட மற்றும் அரசியலமைப்பு பாதுகாப்பில் உள்ளனர்.
குறிப்புகள்
பகுப்பு:Coordinates on Wikidata
வைஷ்ணவ ஜன தோ
வைஷ்ணவ ஜன தோ பதினைந்தாம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த  நரசிங் மேத்தாவால் எழுதப்பட்ட புகழ்பெற்ற ஒரு குஜராத்தி மொழி பக்திப்பாடல். அண்ணல் காந்தியடிகளால் பெரிதும் விரும்பப்பட்ட ஒரு பாடல். “பிறர் படும் துயரைத் தனதெனக் கருதுபவன் எவனோ, அவனே உண்மையான வைஷ்ணவன்” என்பது இப்பாடலின் பல்லவியின் பொருள். மதுரை சண்முகவடிவு சுப்புலட்சுமி உள்ளிட்ட இந்தியாவின் சிறந்த இசைக்கலைஞர்கள் பலரும் இப்பாடலைப் பாடியுள்ளனர். காந்தி ஜெயந்தி மற்றும் காந்தி நினைவு நாள் ஆகிய விழாக்களில் இப்பாடல் பாடப்படுகிறது.
பாடல்
பகுப்பு:வைணவம் தொடர்பான குறுங்கட்டுரைகள் பகுப்பு:வைணவ சமயம் பகுப்பு:பக்தி பாடல்கள்
விசாகை
விசாகை என்பவள் மணிமேகலை நூலின் வரலாற்றுப் போக்கில் கூறப்படும் கிளைக்கதை ஒன்றில் வரும் பெண். மணிமேகலை காயசண்டிகை உருவில் இருந்தபோது அவளை அடைய நள்ளிரவில் உலக அறவி மன்றத்தில் இருந்த சம்பாபதி கோயிலுக்கு வந்த உதயகுமரனைக் காஞ்சனன் என்னும் விஞ்சையன் தன் காதலி காயசண்டிகையை அடைய வருகிறான், என்று எண்ணி வாளால் வெட்டிக் கொன்றான்.
இந்தச் செய்தியை நாடாளும் சோழ மன்னனுக்குப் பக்குவமாகத் தெரிவிக்கும் புத்த முனிவர்கள் விசாகை வரலாற்றைக் கூறுகின்றனர்.
தருமதத்தன் என்பனின் மாமன் மகள் விசாகை. இவள் சிறந்த அழகி. ஊர்மக்கள் இருவரையும் கள்ளக்காதல் உறவு கொண்டிருப்பதாக இணைத்துப் பேசினர். இதனை இருவரின் பெற்றோரும் விரும்பவில்லை. இதனால் மனம் நொந்த விசாகை புகார் நகரத் தெய்வம் கந்திற்பாவையிடம் முறையிட்டாள். அந்தத் தெய்வம் விசாகை கற்புடையவள் என்று கூறியது. அப்போதும் அவளது பெற்றோர் ஏற்கவில்லை. எனவே விசாகை இந்தப் பிறவியில் திருமணம் செய்துகொள்ளமாட்டேன் என்றும், அடுத்த பிறவியில் அவனை மணந்துகொள்வேன் என்றும் சூள் உரைத்துவிட்டுக் கன்னிமாடத்தில் வாழ்ந்துவந்தாள்.
தருமதத்தனும் இவ்வாறே சொல்லிவிட்டுப் புகார் நகரத்தை விட்டு மதுரைக்குப் போய்விட்டான். மதுரையில் பெரும்பொருள் ஈட்டி வாழ்ந்த அவன் தன் 64 ஆம் அகவையில் புகார் திரும்பினான்.
விசாகை தருமதத்தனை கண்டான். வாழ்நாளில் முதன்முதலாகப் பார்த்துக்கொள்ளும் இருவரும் அவர்ளின் முதுமை தோற்றம் பற்றி அளவளாவிக்கொண்டனர். பின்னர் இருவரும் இணைந்து தருமதத்தனின் செல்வத்தைக் கொண்டு அறம் செய்தனர்.
இவ்வாறு வாழ்ந்துவரும் நாளில் ஒருநாள் விசாகை கடைத்தெருவில் தனியே சென்றுகொண்டிருந்தாள். அப்போது நாட்டை ஆண்ட ககந்தனின் மூத்த மகன் திருமணம் ஆகாத விசாகைக்கு இதுதான் திருமண மாலை என்று சொல்லிக்கொண்டு தன் காம வெறியில் அவளுக்கு மாலை சூட்ட மாலையுடன் கையை உயர்த்தினான். உயர்த்திய அவன் கைகள் உயர்த்திய நிலையிலேயே நின்றுவிட்டது.
மகனின் காமுகச் செயலை அறிந்த ககந்தன் அவனை வாளால் வெட்டிக் கொன்றான்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:மணிமேகலை கதைமாந்தர்கள்
மங்கோலியர்
மங்கோலியர்கள் (Монголчууд, மங்கோல்சுட்) ஒரு கிழக்கு மற்றும் மத்திய ஆசிய இனக் குழு ஆவர். இவர்கள் மங்கோலியா மற்றும் சீனாவின் உள் மங்கோலியா ஆகியவற்றைப் பூர்வீகமாகக் கொண்டவர்கள் ஆவர். இவர்கள் சீனா (எ.கா. சிஞ்சியாங்) மற்றும் உருசியாவின் பிற பகுதிகளில் சிறுபான்மையினராக வாழ்கின்றனர். மங்கோலியர்களின் புரியத் மற்றும் கல்மிக் பிரிவினர் உருசியாவின் புர்யாத்தியா மற்றும் கல்மிகியா பகுதிகளில் வாழ்கின்றனர்.
மங்கோலியர்கள் ஒரு பொதுவான மரபுவழி மற்றும் இன அடையாளத்தினால் ஒன்றாக இணைக்கப்பட்டுள்ளனர். இவர்களது பழங்குடி மொழிகளானது ஒட்டுமொத்தமாக மங்கோலிய மொழியாக அறியப்படுகிறது. நவீனகால மங்கோலியர்களின் மூதாதையர்கள் முன்-மங்கோலியர்கள் எனக் குறிப்பிடப்படுகிறார்கள்.
விளக்கம்
விரிவாக வரையறுக்கப்படும் போது இச்சொல் சாதாரண மங்கோலியர்கள் (கல்கா மங்கோலியர்கள் என்றும் அழைக்கப்படுகின்றனர்), புர்யத்தியர்கள், ஒயிரட்டுகள் மற்றும் தெற்கு மங்கோலியர்கள் ஆகியவர்களை குறிக்கிறது. தெற்கு மங்கோலியர்களுக்குள் அபகா மங்கோலியர்கள், அபகனர், ஆவோஹன்கள், பாரின்கள், கோர்லோஸ் மங்கோலியர்கள், ஜலையிடுகள், ஜரூட், கிஷிக்டென், கூச்சிட், மூமையங்கன் மற்றும் ஒனிகுட் ஆகிய மக்களும் அடங்குவர்.
மங்கோலியர்கள் என்ற சொல் சிறிது காலத்திற்கு சீனாவின் தாங் அரச மரபின் பதிவுகளில் எட்டாம் நூற்றாண்டில் சிவேயி பழங்குடியினரை குறிப்பிடுவதற்காக பயன்படுத்தப்பட்டது. பதினோராம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் இச்சொல் மீண்டும் கிதான் மக்களால் ஆளப்பட்ட லியாவோ அரசமரபின் காலத்தில் பயன்படுத்தப்பட்டது. 1125 இல் லியாவோ அரசமரபின் வீழ்ச்சிக்குப் பிறகு மங்கோலிய பீடபூமியில் கமக் மங்கோலியர்கள் முன்னணி பழங்குடியினராக உருவாகினர். எனினும் சுரசன்களால் ஆளப்பட்ட சின் அரச மரபு மற்றும் தாதர் கூட்டமைப்பு ஆகியவற்றுடனான போர்கள் அவர்களை பலவீனமடையச் செய்தன.
பதின்மூன்றாம் நூற்றாண்டில் மங்கோலியர்கள் என்ற சொல் செங்கிஸ்கானின் ஆட்சியின் கீழ் ஒன்றிணைக்கப்பட்ட மங்கோலிய மொழிகளைப் பேசிய அனைத்து பழங்குடியினரையும் குறிக்க பயன்படுத்தப்பட்டது.
வரலாறு
பல்வேறுபட்ட காலங்களில் மங்கோலிய மக்கள் சிதியர்கள், மகோக் மற்றும் துங்குசிக் மக்களுடன் ஒன்றுபடுத்தப்பட்டு அறியப்பட்டுள்ளனர். சீன வரலாற்று நூல்களின் அடிப்படையில் மங்கோலிய மக்களின் தோற்றமானது டொங்கு மக்களிலிருந்து ஆரம்பித்ததாக அறியப்படுகிறது. டொங்கு மக்கள் கிழக்கு மங்கோலியா மற்றும் மஞ்சூரியாவை ஆக்கிரமித்திருந்த ஒரு நாடோடி கூட்டமைப்பினர் ஆவர். மங்கோலியர்களை சியோங்னுவுடன் (ஹுன்னு) தொடர்புபடுத்துவது இன்றும் விவாதத்துக்கு உரியதாகவே உள்ளது. சில அறிஞர்கள் சியோங்னுவை முன்-மங்கோலியர்களாக கருதினாலும் அவர்கள் மங்கோலிய மற்றும் துருக்கிய பழங்குடியினரை உள்ளடக்கிய ஒரு பல இன குழுவாகவே இருந்திருக்க வாய்ப்புண்டு. ஹூனர்களின் மொழியானது ஹுன்னுவுடன் தொடர்புடையதாக இருக்கலாம் என்று பரிந்துரைக்கப்படுகிறது.
ஆனால் டொங்கு மக்களை முன்-மங்கோலியர்கள் என எளிதாக கூற முடியும். ஏனெனில் சீன வரலாறுகள், டொங்கு மக்களிலிருந்து மங்கோலிய பழங்குடியினர் மற்றும் ராஜ்யங்களை (சியான்பே மற்றும் உஹுவன் மக்கள்) மட்டுமே தருவிக்க பெறுகின்றன. சில வரலாற்று நூல்கள் சில மங்கோலிய பழங்குடியினரின் (உதாரணமாக கிதான் மக்கள்) முன்னோர்களாக சியோங்னு-டொங்கு கலப்பினமாக கூறுகின்ற போதிலும் நாம் இவ்வாறு கூற முடியும்.
சீன பாரம்பரிய நூல்களில்
கி. மு. 699-622 இல் ஷன்ரோங் மக்களுடன் யான் மாநிலத்திற்கு வடக்கே உள் மங்கோலியாவில் டொங்கு மக்கள் இருந்ததாக சிம கியான் என்பவர் கூறியுள்ளார். யி சோவு ஷு ("சோவுவின் தொலைந்த புத்தகம்") மற்றும் மலைகள் மற்றும் கடல்களின் பாரம்பரியம் ஆகிய நூல்களில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளவை ஷாங் அரசமரபின் (கி. மு. 1600–1046) காலத்திலேயே டொங்கு மக்கள் வாழ்ந்ததாக நமக்கு காட்டுகின்றன.
சியான்பே, டொங்கு கூட்டமைப்பின் பகுதியாக இருந்தது. ஆனால் அதற்கு முந்தைய காலங்களில் சுதந்திரமாக இயங்கி கொண்டிருந்தது. இதை குவோயு ("晉語八" பிரிவு) புத்தகத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளதில் இருந்து நாம் அறிய முடிகிறது. அதில் சோவுவின் அரசர் செங்கின் ஆட்சியின் போது (ஆட்சிக்காலம் கி. மு. 1042–1021) அவர்கள் கியாங் (岐阳) (தற்போது கிஷான் கவுண்டி) என்ற இடத்தில் சோவுவின் கீழ் இயங்கிய பிரபுக்களின் பேச்சுவார்த்தையில் கலந்து கொள்வதற்காக வந்ததாக கூறப்பட்டுள்ளது. ஆனால் அவர்கள் உடன்படிக்கையின்படி (诸侯) கப்பம் கட்டுபவர்களாக இல்லாத காரணத்தினால் சு மாநிலத்தின் மேற்பார்வையின் கீழ் நெருப்பு விழாவை மட்டும் நடத்த அனுமதிக்கப்பட்டனர். சிவோங் யியுடன் இணைந்து சியான்பே தலைவர் சடங்கு நெருப்பின் கூட்டு பாதுகாவலராக நியமிக்கப்பட்டார்.
இந்த ஆரம்ப கால சியான்பே மக்கள், அருகில் ஓர்டோஸ் பாலைவனத்தில் இருந்த சுகைகோவு கலாச்சாரத்தில் (கி. மு. 2200–1500) இருந்து வருகின்றனர். அவர்களது தாய்வழி டி. என். ஏ. மங்கோலிய தவுர் மக்கள் மற்றும் துங்குசிக் ஈவெங்குகளுடன் பொருந்துகிறது. சுகைகோவு சியான்பே மக்கள் (உள் மங்கோலியா மற்றும் வடக்கு ஷான்க்ஷியின் ஓர்டோஸ் கலாச்சாரத்தின் பகுதியினர்) ஷாங் அரசமரபுடன் வணிக உறவுகள் வைத்திருந்தனர். இரண்டாம் நூற்றாண்டில் பிற்பகுதியில் ஹான் அரசமரபின் அறிஞரான ஃபு கியான் (服虔) தனது "சிக்சி" (集解) என்ற புத்தகத்தில் பின்வருமாறு எழுதுகிறார்: "ஷன்ரோங் மற்றும் பெயிடி ஆகியோர் தற்கால சியான்பேவின் முன்னோர்கள் ஆவர்". மேலும் உள் மங்கோலியாவின் அடிப்படை மங்கோலிய சியான்பே பகுதியுடன் தொடர்புடைய மற்றுமொரு பகுதி மேல் சியாஜியாடியான் கலாச்சாரம் (கி. மு. 1000–600) ஆகும். அக்கலாச்சார பகுதியில்தான் டொங்கு கூட்டமைப்பு மையம் கொண்டிருந்தது.
சியோங்னு அரசர் மொடு சன்யு, டொங்குவை தோற்கடித்த பிறகு சியான்பே மற்றும் உஹுவான் ஆகியவை கூட்டமைப்பின் முக்கிய எஞ்சியவையாக நீடித்தன. முன்-மங்கோலிய குமோ சியின் முன்னோர் உஹுவானின் டடுன் கான் (இறப்பு கி. பி. 207) ஆவார். உஹுவான், டொங்குவின் நேரடி தேசிய மதிப்பு வாய்ந்த வழி வந்தவர்கள் ஆவர். டாங்கின் புதிய புத்தகம் கி. மு. 209 இல் கூறுவதன் படி மொடு சன்யு, உஹுவானை தோற்கடித்தார். அப்புத்தகத்தில் டொங்கு என்ற வார்த்தை உஹுவானுக்கு பதிலாக குறிப்பிடப்படவில்லை. எனினும் சியான்பே பிந்தைய டொங்கு வழி வந்தவர்களாவர். உஹுனுவுடன் அவர்கள் ஒரே மொழியை பகிர்ந்து கொண்ட போதிலும் அவர்களுக்கு என்று தனித்துவமான அடையாளம் இருந்தது. ஹான் பேரரசர் குவாங்வுவிடமிருந்து பரிசுகளைப் பெற்றுக் கொண்ட பிறகு கி. பி. 49 இல் சியான்பே ஆட்சியாளர் பியன்ஹே (பயன் கான்?) சியோங்னு மீது ஒரு ஓட்டத்தை நடத்தி அவர்களை தோற்கடித்தார். 2000 பேரை கொன்றார். சியான்பே அரசு தன்சிகுவாய் கானின் ஆட்சியின் (ஆட்சிக்காலம் 156–181) கீழ் அதன் உச்சபட்ச பரப்பளவை அடைந்தது. அவர் அதன் பரப்பளவை விரிவாக்கினார். சிறிது காலம் நீடித்த சியான்பே மாநிலத்தை (93–234) உருவாக்கினார்.
கிளவுட் அட்லசு
thumb|200px|கிளவுட் அட்லஸ்-திரைப்பட சுவரொட்டி கிளவுட் அட்லஸ் என்பது 2012 ஆம் ஆண்டு வெளிவந்த ஆங்கிலத் திரைப்படம். டேவிட் மிச்செலல்லின் கிளவுட் அட்லஸ் நாவலைத் தழுவி இது படமாக்கப்பட்டது.
மங்கோலியர்
சீன பாரம்பரிய நூல்களில்
சீன வரலாறுகளின்படி சியான்பே மாநிலத்தில் இருந்து பிரிந்த மூன்று முக்கிய குழுக்கள்: ரூரன் (சிலரால் பன்னோனிய ஆவர்கள் என்று குறிப்பிடப்படுபவர்கள்), கிதான் மக்கள் மற்றும் சிவேயி (இதன் துணை பழங்குடி இனமான "சிவேயி மெங்கு"வில் இருந்துதான் செங்கிஸ்கானின் மங்கோலியர்கள் தோன்றியதாக கருதப்படுகிறது). இந்த மூன்று சியான்பே குழுக்களைத் தவிர முரோங், துவான் மற்றும் துவோபா என பிற குழுக்களும் உள்ளன. அவர்களது கலாச்சாரம் நாடோடி கலாச்சாரம். அவர்களது மதம் ஷாமன் மதம் அல்லது புத்த மதம் மற்றும் அவர்களது ராணுவ வலிமை அளப்பரியது. பெரும்பாலான அறிஞர்கள் ரூரன் மக்கள் முன்-மங்கோலியர்கள் என்பதை ஒத்துக் கொண்ட போதிலும் அவர்கள் மங்கோலிய மொழிகளை பேசியதற்கான நேரடியான ஆதாரம் எதுவும் இன்று வரை கிடைக்கப்பெறவில்லை. எனினும் கிதான் மக்கள் இரண்டு எழுத்து முறைகளை தங்களுக்கென கொண்டிருந்தனர். அவர்களது பாதி அறியப்பட்ட பதிவுகளில் பல மங்கோலிய வார்த்தைகள் உள்ளன.
புவியியல் ரீதியாக துவோபா சியான்பே மக்கள் உள் மங்கோலியாவின் தெற்கு பகுதி மற்றும் வடக்கு சீனா ஆகிய பகுதிகளை ஆண்டனர். ரூரன் மக்கள் (யுஜிவுலு செலுன் என்ற அரசர் தான் கி. பி. 402 ஆம் ஆண்டு ககான் என்ற பட்டத்தை முதன் முதலில் பயன்படுத்தியவர்) கிழக்கு மங்கோலியா, மேற்கு மங்கோலியா, உள் மங்கோலியாவின் வடக்குப் பகுதி மற்றும் வடக்கு மங்கோலியா ஆகிய பகுதிகளை ஆண்டனர். கிதான் மக்கள் கொரியாவுக்கு வடக்கே உள்ள உள் மங்கோலியாவின் கிழக்குப் பகுதியில் வாழ்ந்தனர். சிவேயி மக்கள் கிதான் மக்களுக்கு வடக்குப் பகுதியில் வாழ்ந்தனர். 555 இல் துருக்கிய ககானேடு, 745 இல் உய்குர் ககானேடு மற்றும் 840 இல் எனிசெய் கிர்கிசு மாநிலங்கள் ஆகியவற்றின் எழுச்சியால் இந்த பழங்குடி இனங்கள் மற்றும் ராஜ்யங்கள் பாதிக்கப்பட்டன. துவோபா மக்கள் இறுதியில் சீனாவுக்குள் இழுக்கப்பட்டனர். ரூரன் மக்கள் மேற்கு நோக்கி கோக்துருக்கியர்களிடமிருந்து தப்பித்து ஓடினர். அவர்கள் என்ன ஆயினர் என்பது தெளிவாக தெரியவில்லை அல்லது சிலர் கூறுவது போல ஐரோப்பா மீது ஆவர்கள் என்ற பெயரில் அவர்களது கான் முதலாம் பயனின் தலைமையில் படையெடுத்தனர். சில ரூரன் மக்கள் தாதர் கான் தலைமையில் கிழக்கு நோக்கி இடம்பெயர்ந்து தாதர் கூட்டமைப்பை ஏற்படுத்தினர். அக்கூட்டமைப்பு சிவேயியின் ஒரு பகுதியானது. கிதான் மக்கள் குமோ சியில் (உஹுவானில் இருந்து தோன்றியவர்கள்) இருந்து 388 இல் பிரிந்த பிறகு சுதந்திரமாக மஞ்சூரியாவில் ஒரு சிறு சக்தியாக நீடித்தனர். அவர் வழிவந்த அம்பகை (872–926) லியாவோ அரசமரபை (907–1125) லியாவோவின் பேரரசர் தைசு என்ற பெயருடன் நிறுவும் வரை அவர்கள் இவ்வாறு வாழ்ந்தனர்.
கிளவுட் அட்லசு
கதைக் களம்
"நமது வாழ்க்கை நம்முடையது மட்டுமன்று. கருவறை முதல் கல்லறை வரை நாம் மற்றவர்களோடு இறந்த காலத்திலும் நிகழ்காலத்திலும் பிணைக்கப்பட்டிருக்கிறோம். நம்முடைய ஒவ்வொரு கருணைச் செயலாலும் குற்றத்தாலும் நாம் நம் வருங்காலத்தைச் செதுக்குகிறோம்" என்பது இப்படத்தில் கூறப்படும் விழுமியமாகும்.
மங்கோலியர்
மங்கோலிய பேரரசு மற்றும் வடக்கு யுவானின் சகாப்தம்
கிர்கிசுகளால் உய்குர் ககானேடு அழிக்கப்பட்டபோது மங்கோலியாவில் துருக்கிய ஆதிக்கம் முடிவுக்கு வந்தது. வரலாற்று ஆசிரியர்கள் கூற்றுப்படி கிர்கிசுகளுக்கு புதிதாக பிடித்த நிலங்களை நாட்டுடன் சேர்க்கும் எண்ணம் கிடையாது; பதிலாக அவர்கள் பல்வேறு மனப்கள் (பழங்குடி இனத் தலைவர்கள்) மூலம் உள்ளூர் பழங்குடியினரை கட்டுப்படுத்தினர். துருக்கிய உய்குர்கள் விட்டுச் சென்ற பகுதிகளை கிதான்கள் ஆக்கிரமித்தனர். தங்களது கட்டுப்பாட்டின் கீழ் கொண்டு வந்தனர். எனிசை கிர்கிசு மாநிலம் ககாசியாவில் மையம் கொண்டிருந்தது. அவர்கள் மங்கோலியாவில் இருந்து கிதான்களால் 924 இல் வெளியேற்றப்பட்டனர். பத்தாம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் தங்களது தலைவர் அபவோஜியின் தலைமையில் கிதான்கள் பல்வேறு ராணுவ படையெடுப்புகளை தாங் அரசமரபின் எல்லைக் காவலர்கள், மற்றும் குமோ சி, சிவேயி மற்றும் சுரசன் நாடோடி குழுக்களுக்கு எதிராக எடுத்தனர்.
கிளவுட் அட்லசு
கதைக் களம்
இக்கதை ஆறு வேறுபட்ட காலங்களில் ஆறு வேறுபட்ட இடங்களில் நடக்கும் ஒன்றோடொன்று பின்னிப்பிணைந்த நிகழ்வுகளைக் காட்டுகிறது.
மங்கோலியர்
மங்கோலிய பேரரசு மற்றும் வடக்கு யுவானின் சகாப்தம்
சுரசன்களால் (பிற்காலத்தில் மஞ்சு என்று அழைக்கப்பட்டனர்) தோற்கடிக்கப்பட்ட கிதான்கள் மேற்கு நோக்கி தப்பித்து ஓடினர். கிழக்கு கசகஸ்தானில் காரா கிதை (1125–1218) என்ற அரசை நிறுவினர். 1218 இல் செங்கிஸ்கான் காரா கிதையை அழித்தார். அதன் பிறகு அவர்களது நிலை பற்றி தெளிவான தகவல்கள் இல்லை. மங்கோலியப் பேரரசின் விரிவாக்கத்தின் போது மங்கோலிய மக்கள் கிட்டத்தட்ட ஐரோவாசியாவின் அனைத்து பகுதிகளுக்கும் பரவினர். அட்ரியாடிக் கடலிலிருந்து இந்தோனேசியாவின் ஜாவா தீவு வரையும், ஜப்பானிலிருந்து பாலஸ்தீனத்தின் காஸா வரையும் ராணுவ படையெடுப்புகளை நடத்தினர். ஒரே நேரத்தில் அவர்கள் பாரசீகத்தின் படிஷாக்கள் ஆகவும், சீனாவின் பேரரசர்களாகவும், மங்கோலியாவின் பெரிய கான்களாகவும், மற்றும் ஒருவர் எகிப்தின் சுல்தானாகவும் (அல்-அடில் கித்புகா) ஆயினர். தங்க நாடோடி கூட்டத்தின் மங்கோலிய மக்கள் 1240 இல் உருசியாவை நிர்வகிக்கும் பொறுப்புக்கு வந்தனர். 1279 இல் அவர்கள் சாங் அரசமரபை வென்று சீனாவின் அனைத்து பகுதிகளையும் தங்களது கட்டுப்பாட்டின் கீழ் கொண்டுவந்து யுவான் அரசமரபை தோற்றுவித்தனர்.
கிளவுட் அட்லசு
வரவேற்பு
2012 ஆம் ஆண்டு டொரோண்டோ சர்வதேசத் திரைப்பட விழாவில் இப்படம் காட்சியிடப்பட்ட போது பார்வையாளர்கள் 10 நிமிடம் எழுந்து நின்று கைதட்டினர்.
மங்கோலியர்
மங்கோலிய பேரரசு மற்றும் வடக்கு யுவானின் சகாப்தம்
பேரரசு சிதறுண்ட போது பல்வேறு இடங்களில் வாழ்ந்த மங்கோலிய மக்கள் சீக்கிரமே தங்களைச் சுற்றி இருந்த பெரும்பாலும் துருக்கிய கலாச்சாரங்களை பின்பற்றி ஆங்காங்கே வாழ்ந்த மக்களுடன் இணைந்தனர். இவ்வாறாக அவர்கள் அசர்பைஜான் மக்கள், உஸ்பெகிஸ்தான் மக்கள், கரகல்பக்குகள், பஷ்கிர்கள், துருக்குமேனியர்கள், உய்குர்கள், நோகைகள், கிர்கிசுக்கள், கசக்குகள், காக்கேசிய மக்கள், ஈரானிய மக்கள் மற்றும் முகலாயர்கள் என ஆங்காங்கே இருந்த மக்களின் ஒரு பகுதி ஆயினர். மொழி மற்றும் கலாச்சார ரீதியாக பாரசீகர்களாக அப்பகுதிகளில் அவர்கள் வாழ ஆரம்பித்தனர். வடக்கு சைபீரியாவுக்கு இடம்பெயர்ந்த பிறகு சில மங்கோலியர்கள் யகுட் இன மக்களுடன் இணைந்தனர். சுமார் 30% யகுட் மொழி வார்த்தைகள் மங்கோலிய மொழியில் இருந்து தோன்றியவை ஆகும். எனினும் பெரும்பாலான யுவான் மங்கோலியர்கள் 1368 இல் மங்கோலியாவிற்கு திரும்பினர். தங்களது மொழி மற்றும் கலாச்சாரத்தை விட்டுவிடாமல் தொடர்ந்தனர். தெற்கு சீனாவில் சுமார் 250,000 மங்கோலியர்கள் இருந்தனர். அவர்களில் பலர் கிளர்ச்சி இராணுவமான மிங் ராணுவத்தால் படுகொலை செய்யப்பட்டனர். எஞ்சியவர்கள் தெற்கு சீனாவில் சிக்கிக் கொண்டனர். இறுதியாக அங்கு வாழ்ந்த மக்களுடன் இணைந்து வாழ ஆரம்பித்தனர். டோங்க்ஷியாங்குகள், போனன்கள், யுகுர் மற்றும் மோங்குவோர் மக்கள் ஆகியோர் சீனாவின் மிங் அரச மரபால் படையெடுப்புக்கு உள்ளாயினர்.
கிளவுட் அட்லசு
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:2012 ஆங்கிலத் திரைப்படங்கள் பகுப்பு:வார்னர் புரோஸ். திரைப்படங்கள் பகுப்பு:அமெரிக்கத் திரைப்படங்கள் பகுப்பு:ஆங்கிலத் திரைப்படங்கள் பகுப்பு:செருமானியத் திரைப்படங்கள் பகுப்பு:அமெரிக்க அறிபுனைத் திரைப்படங்கள்
மங்கோலியர்
மங்கோலிய பேரரசு மற்றும் வடக்கு யுவானின் சகாப்தம்
1434 இல் கிழக்கு மங்கோலிய தைசுன் கானின் (1433–1452) பிரதம மந்திரியான மேற்கு மங்கோலிய டோகூன் டைஷ் கிழக்கு மங்கோலியாவின் மற்றொரு அரசனான அடையை (கோர்ச்சின்) கொன்ற பிறகு மங்கோலியர்களை ஒன்றிணைக்கிறார். 1439 இல் டோகூன் இறக்கிறார். அவரது மகன் எசன் டைஷ் பிரதம மந்திரி ஆகிறார். மங்கோலிய ஒருங்கிணைப்பு மற்றும் சுதந்திரத்திற்கு வெற்றிகரமான சீர்திருத்தங்களை எசன் நடைமுறைப்படுத்துகிறார். மிங் பேரரசு 14–16 ஆம் நூற்றாண்டுகளில் மங்கோலியா மீது படையெடுக்க முயற்சித்தது. ஆனால் ஒயிரட்டுகள், தெற்கு மங்கோலியர்கள், கிழக்கு மங்கோலியர்கள் மற்றும் ஒன்றிணைந்த மங்கோலிய ராணுவங்களால் மிங் பேரரசு தோற்கடிக்கப்படுகிறது. 1449 இல் எசனின் 30,000 குதிரைப்படை வீரர்கள் 5 லட்சம் சீன ராணுவ வீரர்களை தோற்கடிக்கின்றனர். கான் பட்டம் பெற்றிருந்த தைசுனை 1453 இல் தோற்கடித்து 18 மாதங்களுக்குள் எசன் பெரிய யுவானின் பெரிய கான் (1454–1455) என்ற பட்டத்தை தனக்கே உரியதாக்கி கொள்கிறார்.
தயன் கானின் (1479–1543) ஆட்சியின்போது கல்கா மங்கோலியர்கள் கிழக்கு மங்கோலிய மக்களின் 6 தியுமன்களில் ஒன்றாக எழுச்சி பெறுகின்றனர். அவர்கள் சீக்கிரமே மங்கோலியாவின் சக்தி வாய்ந்த மங்கோலிய இனமாக மாறுகின்றனர். அவர் மங்கோலியர்கள் அனைவரையும் மீண்டும் ஒன்றிணைக்கிறார். கிழக்கு மங்கோலிய தியுமன் சசக்த் கானின் ஆட்சியின்போது (1558–1592) மங்கோலியர்கள் தாமாக முன்வந்து கடைசியாக ஒன்றிணைகின்றனர் (இதற்கு முன்னர் மங்கோலியப் பேரரசில் தான் அனைத்து மங்கோலியர்களும் ஒன்றிணைந்து இருந்தனர்).
17ஆம் நூற்றாண்டில் கிழக்கு மங்கோலியா மூன்று பகுதிகளாக பிரிக்கப்படுகிறது: வெளி மங்கோலியா (கல்கா), உள் மங்கோலியா (உள் மங்கோலியர்கள்) மற்றும் தெற்கு சைபீரியாவின் புர்யத் பகுதி.