cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
சி.எஃப்.எல் விளக்கு
யேல் பல்கலைக்கழக விஞ்ஞானிகள் குழு இதைப்பற்றி ஆராய்ச்சி செய்துள்ளது. எஸ்தோனியாவில் சி.எஃப்.எல் பல்புகளுக்கு பதிலாக குமிழ் பல்புகள் பயன்படுத்தப்படுவதால் பாதரச ஆவி வளிமண்டலத்தில் கலப்பது வெகுவாக குறைந்துள்ளதாம். எஸ்தோனியாவைப் போலவே, சீனா, ருமேனியா, பல்கேரியா, கிரீஸ் ஆகிய நாடுகளிலும் பாதரச ஆவி வளிமண்டலத்தில் கலக்கப்படுவது குறைக்கப்பட்டுள்ளதாம்.
குமிழ் பல்புகள் அதிக மின்னாற்றலை செலவிடுவதால், மின் உற்பத்திக்கு அதிக படிம எரிபொருள் செலவாகிறது. அதிகமான படிம எரிபொருளை எரிப்பதால் வளிமண்டலத்தில் சேரும் பசுமைக்குடில் வாயுக்களும் அதிகரிக்கின்றன. இது புவி வெப்பமடைதலை விரைவுபடுத்தும் என்பதை சொல்லித் தெரியவேண்டியதில்லை.
வழக்கமான குமிழ் பல்புகளைக்காட்டிலும் 10 மடங்கு அதிகமாக சிஃஎப்.எல் பல்புகள் நீடித்து உழைக்கின்றன. குறைந்த மின்சக்தியில் அதிக ஒளியைத் தருகின்றன. இதனால் நிலக்கரி போன்ற படிம எரிபொருளைப் பயன்படுத்தும் மின் உற்பத்தி நிலையங்களில் எரிபொருளின் தேவை குறைகிறது. விளைவாக, நாட்டின் படிம எரிபொருளின் இருப்பு கூடுதலாகிறது. மேலும் படிம எரிபொருள் குறைவாக எரிக்கப்படுவதால் பசுமைக்குடில் வாயுக்கள் காற்று மண்டலத்தில் கலப்பதும் குறைவாகவே உள்ளது என யேல் பல்கலைக்கழக ஆராய்ச்சி முடிவுகள் தெரிவிக்கின்றன.
ஆனால் சி.எஃப்.எல் பல்புகளை தயாரிப்பதிலும், பயன்படுத்தியபிறகு அழிப்பதிலும் அதிகமான பாதரச நச்சு காற்றில் கலந்துவிடுகின்றன. மின்கட்டணம் குறைவதை மட்டுமே நாம் கவனிக்கிறோம். ஆனால் பாதரச நச்சு வளிமண்டலத்தில் கலந்துவிடுவதை நாம் கவனிக்கத் தவறிவிடுகிறோம்.
இவற்றையும் பார்க்கவும்
மின் விளக்கு
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு :உடனொள்ர்வு வகை விளக்குகள்
பகுப்பு :வளிம மின்னிறக்க விளக்குகள்
பகுப்பு:ஒளியமைப்பு
கபாடபுரம் (புதினம்)
கபாடபுரம் என்பது நா. பார்த்தசாரதி என்பவரால் எழுதப்பட்ட இலக்கிய புதினம் ஆகும். இதில் வரும் முக்கிய கதாப்பாத்திரங்களும் இடங்களும் தமிழ் இலக்கியங்களில் குறிப்பிடப்படும் குமரிக்கண்டம், கபாடபுரம், இறையனார் அகப்பொருள், முச்சங்க வரலாறு போன்றவை தொடர்பான செய்திகளை மூலமாகக் கொண்டு இயற்றப்பட்டது. மேலும் இந்நூல் நாட்டுடைமையாக்கப்பட்ட தமிழறிஞர்களின் நூல்கள் ஒன்று.
கதைச் சுருக்கம்
கபாடபுரம் என்ற பாண்டியர்களின் இடைச்சங்கத் தலைநகரத்தில் அமர்ந்து பாண்டி நாட்டை அனாகுலப் பாண்டியன் என்ற பாண்டிய மன்னன் ஆழ்கிறான். இவரது தந்தையாரான வெண்டேர்ச் செழியன் (முதிய பாண்டியர்) என்பவரே இடைச்சங்கத்தையும் கபாடபுரத்தையும் நிறுவிய முதலாம் பாண்டிய மன்னர். இவரது அநாகுல பாண்டியன் வழி மகனான சாரகுண பாண்டியன் (இளைய பாண்டியன்) என்பவனே இப்புதினக் கதையின் நாயகனாவான்.
குருகுலக் கல்வியை அவிநயனார் மற்றும் சிகண்டியார் என்ற அகத்தியரின் சீடர்களிடம் கற்று முடித்த சாரகுணன் கபாடபுரத்தைக் காண நீண்ட நாள் கழித்து ஒரு திருவிழா நாளில் வருகிறான். வரும் வழியில் கண்ணுக்கினியாள் என்ற பாணர் குலப் பெண்ணின் மீது காதல் கொள்கிறான். இக்காதலை அறிந்து கொள்ளும் வெண்டேர்ச் செழியன் மன்னர்களுக்கு கலைகளின் மீதும் பெண்களின் மீதும் அதிக நாட்டம் இருக்கக்கூடாதென்று கூறி சில அரச வேலைகளைக் கொடுத்து அவனின் நோக்கத்தை அரசத்தந்திரங்களில் திருப்ப முயல்கிறார். இசை மீதும் கண்ணுக்கினியாள் மீதும் தீராத காதல் கொண்ட சாரகுணனின் போக்கு அரச தந்திரங்களில் அவ்வளவாக திரும்பாமல் இருக்கிறது. கடம்பர், அவுனர் போன்ற திருடரினத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் கபாடபுர முத்து மற்றும் ரத்தினங்களை கொள்ளை அடிக்கும் முயற்சிகளைத் சாரகுணனும் தேர்ப்பாகன் மற்றும் வீரனான முடிநாகனும் சேர்ந்து முறியடித்தும் அதில் திருப்தி கொள்ளாத முதிய பாண்டியர் அவர்களிருவரையும் தென்பழந்தீவுகள் என்னும் பயங்கர நாகரிகத்தைக் கொண்ட மக்களினங்கள் வாழும் தீவுகளின் தொகுதிக்கு அரசத்தந்திரங்களை அனுபவம் மூலம் கற்பதற்கு அனுப்பி வைக்கிறார்.
அதைக் கண்ணுக்கினியாளிடம் கூற நினைத்தும் முடியாமல் சாரகுணன் தென்பழந்தீவுகளுக்கு சென்று சில நாட்களுக்குப் பின் திரும்புகிறான். மீண்டும் கண்ணுக்கினியாளைக் கண்டு அவளின் யாழ் இசையின் மீது ஈர்க்கப்பட்டு புதிய இசையிலக்கணம் படைக்க வேண்டுமென நினைக்கிறான். அதை தன் இசை ஆசான் சிகண்டியாரிடம் கூற அவர் கண்ணுக்கினியாளின் யாழிசையை நேரில் கேட்டு இசை நுனுக்கம் என்னும் நூலை இடைச்சங்கம் மீண்டும் நடக்கும் நாளன்று அரங்கேற்றி விட வேண்டும் என்று அதற்கு வெண்டேர்ச் செழியன் சம்மதத்தையும் பெறுகிறார் சிகண்டியார். கண்ணுக்கினியாளின் மீது சாரகுணன் காதல் அதிகமாவதைக் கண்ட வெண்டேர்ச் செழியன் பாணர்களை அந்நாட்டை விட்டு வெளியேறுமாறு மறைமுகமாக வேண்டுகிறார். இதற்கிடையில் இடைச்சங்கத்தில் இசைநுணுக்கம் நூல் அதற்குரிய கண்ணுக்கினியாளை மரியாதை செய்யாமலேயே அரங்கேறுகிறது. கண்ணுக்கினியாள் தன் யாழை உடைத்து சாரகுணன் பார்க்கும் இடத்தில் விட்டுச் செல்கிறாள். இடைச்சங்கம் கலைந்தபின் அவளைக் காணச்சென்று பாணர்கள் நகரை விட்டு வெளியேறிவிட்ட செய்தியறிந்த சாரகுணன் காதல் தோல்வியால் மிகுந்த மனவருத்தத்துடன் கபாடபுரத்திற்கு திரும்புகிறான். கபாடபுரத்தின் கோட்டைக் கதவுகளை போல் அவன் மனமும் அடைத்துக் கொள்கிறது.
மூலம்
பகுப்பு:பாண்டியர்கள் பற்றிய தமிழ் புதினங்கள் பகுப்பு:குமரிக்கண்டம்
ஸ்ரீபுத்தூர் ஊராட்சி
ஸ்ரீபுத்தூர் ஊராட்சி (Sriputhur Gram Panchayat), தமிழ்நாட்டின் கடலூர் மாவட்டத்தில் உள்ள காட்டுமன்னார்கோயில் வட்டாரத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த ஊராட்சி, காட்டுமன்னார்கோயில் சட்டமன்றத் தொகுதிக்கும் சிதம்பரம் மக்களவைத் தொகுதிக்கும் உட்பட்டதாகும். இந்த ஊராட்சி, மொத்தம் 7 ஊராட்சி மன்றத் தொகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. இவற்றில் இருந்து 7 ஊராட்சி மன்ற உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றனர். 2011ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, மொத்த மக்கள் தொகை 2616 ஆகும். இவர்களில் பெண்கள் 1276 பேரும் ஆண்கள் 1340 பேரும் உள்ளனர்.
அடிப்படை வசதிகள்
தமிழ்நாடு ஊரக வளர்ச்சி மற்றும் ஊராட்சித் துறையின் 2015ஆம் ஆண்டுத் தரவின்படி கீழ்க்கண்ட தகவல் தொகுக்கப்பட்டுள்ளது.
சிற்றூர்கள்
இந்த ஊராட்சியில் அமைந்துள்ள சிற்றூர்களின் பட்டியல் :
சான்றுகள்
பகுப்பு:கடலூர் மாவட்ட ஊராட்சிகள் பகுப்பு:த. இ. க. ஊராட்சித் திட்டம்
மாநிலங்களவைத் தேர்தல்கள் 1991
மாநிலங்களவைத் தேர்தல்கள் 1991 (1991 Rajya Sabha elections) என்பது இந்திய நாடாளுமன்றத்தின் மேலவையான மாநிலங்களவை உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுப்பதற்காக 1991ஆம் ஆண்டு பல்வேறு தேதிகளில் நடத்தப்பட்ட தேர்தல்கள் ஆகும்.
தேர்தல்கள்
பல்வேறு மாநிலங்களைச் சேர்ந்த உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுப்பதற்கான தேர்தல் நடைபெற்றது.
தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட உறுப்பினர்கள்
1991-ல் நடைபெற்ற தேர்தலில் பின்வரும் உறுப்பினர்கள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டனர். இவர்கள் 1991-1997 காலத்திற்கான உறுப்பினர்களாக இருந்தனர். பதவி விலகல் அல்லது பதவிக்காலத்திற்கு முன் மரணம் ஏற்பட்டால் தவிர, 1997ஆம் ஆண்டில் ஓய்வு பெற்றனர். பட்டியல் முழுமையடையவில்லை.
இடைத்தேர்தல்
1991ஆம் ஆண்டு கீழ்க்கண்ட இடைத்தேர்தல்கள் நடைபெற்றன.
மாநில - உறுப்பினர் - கட்சி
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:இந்தியத் தேர்தல்கள் பகுப்பு:மாநிலங்களவைத் தேர்தல்கள்
நாற்கவி
நாற்கவி என்பது பாடப்படும் முறைமையால் நான்கு வகைப்படும் கவிதைகள். பகழிக்கூத்தர் இவற்றை முருகன் தனக்குத் தந்ததாகக் குறிப்பிடுகிறார். இந்த நான்கு வகையிலும் பாடவல்ல கவிஞரை இவர் ‘பெரும்பனுவர்’ என்று குறிப்பிடுகிறார். பனுவல் என்னும் சொல் நூலைக் குறிக்கும்.
நம்பியகப்பொருள் என்னும் இலக்கணநூல் செய்த நாற்கவிராச நம்பி, நாலுகவிப் பெருமாள் எனப் போற்றப்படும் திருமங்கை ஆழ்வார் ஆகியோர் நான்கு வகையான கவிகள் பாடுவதில் வல்லவர்கள்.
ஆசுகவி பாடவல்ல புலவர்கள் வெளியே பொதுப்பணி நிமித்தமாகச் செல்லும்போது திண்டிமம் என்னும் பறையை முழக்கிக்கொண்டு செல்லும் உரிமை பெற்றிருந்தார்கள்.
அடிக்குறிப்பு
பகுப்பு:தமிழ் இலக்கணம்
பணவீக்கம்
thumb|300px|2019 இல் உலகளவில் பணவீக்க வீதம். thumb|340px|[[ஜி8 நாடுகளின் முக்கிய ஐந்து உறுப்பினர்களின் பண வீக்க விகிதங்கள் (1950-1994). ரோஜா வண்ணம் = பிரான்ஸ், பச்சை = ஜெர்மனி, சாம்பல் = ஜப்பான், சிகப்பு = ஐ.இ, நீலம் = US.]] பொருளாதாரத்தில் பண வீக்கம் (Inflation) என்பது சந்தையிலுள்ள பொருட்களின் பொதுவான விலை உயர்வால், அந்த நாட்டின் நாணயத்தின் பொருட்களை வாங்கும் திறன் (அல்லது சந்தை மதிப்பு) உள்நாட்டுச் சந்தையில் குறைந்து போவதை குறிக்கும்.
விலை அதிகரிக்கும் போது ஒரு நாணயத்தைப் பயன்படுத்தி வாங்கப்படும் பொருள்கள் மற்றும் சேவையின் அளவும் குறைகிறது, ஆகவே பணவீக்கம் என்பதை, பணத்தின் வாங்கும் திறனின் வீழ்ச்சி என்றும் கூறலாம் - இதை அகப் பரிவர்த்தனச் சாதனம் மற்றும் பொருளாதாரத்தின் மதிப்பீட்டு அளவின் மதிப்பில் ஏற்படும் இழப்பு என்றும் கொள்ளலாம். விலை வீக்கத்தின் முக்கிய அளவீடு பணவீக்க வீதம் ஆகும். பணவீக்க வீதம் என்பது ஒரு குறிப்பிட்ட கால அளவில் பொது விலைப் பட்டியலில் (வழக்கமாக நுகர்வோர் விலைப் பட்டியலில்) ஏற்படும் சதவீத மாற்றத்தின் ஓராண்டுக்கான மதிப்பாகும். அதிக பட்ச பணம் குறைந்த பட்ச பொருட்களை துரத்தி செல்வது பணவீக்கம் என்கிறார் வாக்கர். அதாவது அதிக தேவை குறைந்த அளிப்பு எனும் நிலைப்பாடு காரணமாக பணத்தின் பெறுமதி குறைவடைவது என்பதை இது குறிக்கிறது.
எனவே பருவ கால விலையேற்றங்கள் இதில் வருவதில்லை அல்லது எதிர் காலத்தில் விலையேரும் என்று எண்ணி பொருட்களை ஊக வியாபாரத்திற்காக பதுக்கி வைப்பதால் ஏற்படும் விலையேற்றத்தை இது குறிப்பதில்லை. விலைவாசியானது தொடர்ந்து உயர்ந்து கொண்டே செல்வதை பணவீக்கம் என்று கூறலாம்
தேவை விதியின்படி விலை உயர்ந்தால் தேவை குறையும் ஆனால் பணவீக்க காலத்தில் அடிப்படையான பொருட்களின் விலையர்ந்தாலும் தேவை உயரும். அதன் காரணம் சமூகத்தில் ஒரு குறிப்பிட்ட பிரிவினரிடம் பணம் அதிகமாக சேர்வதால் அவர்களின் தேவை(demand) அளிப்பைவிட(supply) அதிகரிக்கிறது. குறுகிய காலத்தில் அளிப்பை அதிகரிக்க முடியாத காரணத்தால் விலை உயருகிறது.
பணவீக்கத்தினால் ஏற்படும் பொருளாதாரத்தின் மீதான பாதிப்புகளில் நேர்மறை மற்றும் எதிர்மறை விளைவுகள் ஆகிய இரண்டும் உண்டு. பணவீக்கத்தின் எதிர்மறை விளைவுகளில் பின்வருவன அடங்கும்: குறிப்பிட்ட காலத்திற்கு பணம் மற்றும் பணம் சார்ந்த பிற உருப்படிகளின் அசல் மதிப்பின் நிலைத் தன்மை இழப்பு; எதிர்கால பணவீக்கத்தைப் பற்றி உறுதியாகக் கணிக்க முடியாததால் முதலீடு மற்றும் சேமிப்புகளுக்கான ஊக்கம் குறைதல், மேலும் உயர் பணவீக்கத்தின் போது எதிர்காலத்தில் விலை ஏறும் என்று கருதி நுகர்வோர் பதுக்கல் நடவடிக்கையில் ஈடுபடும்பட்சத்தில் சரக்குகள் பற்றாக்குறை ஏற்படும். பொருளாதாரப் பின்னிறக்கங்கள் மட்டுப்படுத்தல், மற்றும் கடனின் அசல் அளவைக் குறைப்பதன் மூலம் வழங்கப்படும் கடன் தள்ளுபடி ஆகியவை அதன் நேர்மறை விளைவுகளில் அடங்கும்.
மொத்தப் பண அளவின் அதீத வளர்ச்சியே பணவீக்க வீதங்களுக்கும் கட்டற்ற பணவீக்கத்திற்கும் காரணமாகின்றன எனப் பொருளியலாளர்கள் ஒப்புக்கொள்கின்றனர். எத்தகைய காரணிகள் பணவீக்க வீதங்களை, குறைவு முதல் மிதமான அளவுவில் கட்டுப்படுத்தி வைக்கும் என்பது பற்றிய கருத்துகளில் மிகுந்த வேறுபாடு காணப்படுகிறது. குறைவான அல்லது மிதமான பணவீக்கம் என்பது, பொருள்கள் மற்றும் சேவைகளின் அசல் தேவையில் ஏற்படும் ஏற்றத்தாழ்வு அல்லது பற்றாக்குறை ஏற்படும் சூழ்நிலைகளில் கிடைக்கக்கூடிய அளிப்பில் ஏற்படும் மாற்றங்கள், மேலும் மொத்தப் பண அளவின் வளர்ச்சி ஆகியவற்றையே சார்ந்துள்ளது. இருப்பினும், பொருளாதார வளர்ச்சி வீதத்தை விட அதிக வேகத்தில் பண இருப்பு அதிகரிப்பதே தொடர்ச்சியான நீண்ட கால பணவீக்கத்திற்குக் காரணம் என்பதே பெருவாரியாக ஒப்புக்கொள்ளப்பட்ட கருத்தாகும்.
இன்று, பெரும்பாலான மரபு வழி பொருளியலாளர்கள் குறைவான நிலையான பணவீக்க வீதத்தையே ஆதரிக்கின்றனர். (பூச்சிய அல்லது எதிர்மறை பணவீக்கத்திற்கு மாறாக) குறைவான பணவீக்கமானது, ஒரு மோசமான வணிகச் சூழ்நிலையில் பணியாளர் சந்தையை தக்கவாறு சரி செய்வதன் மூலம் பொருளாதாரப் பின்னிறக்கங்களின் தீவிரத்தைக் குறைக்கிறது, மேலும் பணக்கொள்கையானது பொருளாதாரத்தைச் சீரமைப்பதை ஒரு நீர்மை செயலறு நிலை தடுக்கின்ற ஆபத்தையும் குறைக்கிறது. பணவீக்க வீதத்தை, குறைவானதும் மற்றும் நிலையானதுமாகக் கட்டுப்படுத்தி வைத்திருக்கும் பொறுப்பு வழக்கமாக பண ஆணையங்களிடம் வழங்கப்படுகிறது. பொதுவாக, இந்தப் பண ஆணையங்கள் என்பவை மத்திய வங்கிகளே ஆகும். அவை வட்டி வீதங்கள், திறந்த நிலைச் சந்தை செயல்பாடுகள் மற்றும் வங்கியியல் ரீதியான தேவையான ஒதுக்கீடுகளை அமைத்தல் ஆகிய வழிகளின் மூலம் மொத்தப் பண அளவைக் கட்டுப்படுத்துகின்றன.
முழு அல்லது பகுதி பணவீக்கம்
பணவீக்க காலத்தில் எல்லா விலையுவர்களும் பனவீக்க விலை ஏற்றம் அல்ல. உதாரணமாக ஒரு நாடு முழு வேலை வாய்ப்பு அடையாத நிலையில் ஒவ்வொறு செலவும் வேலை வாய்ப்பை முழு நிலைக்கு கொண்டு செல்லபயன்படுகிறது. எனவே செலவுகள் எல்லாம் வேலை வாய்ப்பை அதிகரித்தல் உற்பத்தியை பெருக்குதல் போண்றவற்றில் செலவிடப்படுவதால் இந்த விலைவாசி ஏற்றம் பொருளாதாரத்தை பாதிப்பதில்லை. இதை பகுதி பணவீக்கம் என்று கூறலாம்.
ஷீலா ஈசுவரமூர்த்தி
ஷீலா ஈசுவரமூர்த்தி என்பவர் ஒரு தமிழக எழுத்தாளர். திருநெல்வேலி ராணி அண்ணா அரசு மகளிர் கல்லூரியில் வரலாற்றுத் துறையில் முதுநிலைப் விரிவுரையாளராகப் பணியாற்றி வருகிறார். பல ஆய்வுக் கட்டுரைகளை எழுதியுள்ளார். இவரும் வெ. குருமூர்த்தி என்பவரும் இணைந்து எழுதிய “நிறுவன அமைப்பில் வளர்ச்சி” எனும் நூல் தமிழ்நாடு அரசின் தமிழ் வளர்ச்சித் துறையின் 2006 ஆம் ஆண்டுக்கான சிறந்த நூல்களில் பொருளியல், வணிகவியல், மேலாண்மையியல் எனும் வகைப்பாட்டில் பரிசு பெற்றிருக்கிறது.
பணவீக்கம்
முழு அல்லது பகுதி பணவீக்கம்
ஆனால் ஒரு நாடு முழு வேலை வாய்ப்பு நிலை அடைந்த பிறகு ஒவ்வொரு செலவும் விலைவாசியை உயர்த்த ஆரம்பிக்கும் ஏனென்றால் இந்த செலவு ஆனது வேலை வாய்ப்பு போன்றவற்றை உருவாக்க முடியாது. இந்த பணவீக்கத்தை முழு பணவீக்கம் என்று கூறலாம்.
ஷீலா ஈசுவரமூர்த்தி
ஆதாரம்
பகுப்பு:தமிழக எழுத்தாளர்கள் பகுப்பு:தமிழ்நாடு அரசு விருது பெற்ற எழுத்தாளர்கள் பகுப்பு:திருநெல்வேலி மாவட்ட நபர்கள்
பணவீக்கம்
பணவீக்க சுழற்சியின் பண்புகள்
பொதுவாக பணவீக்க காலத்தில் பணத்தின் வாங்கும் சக்தி குறைகிறது எனவே இதை சரி கட்ட பணத்தின் அளவினை அதிகரித்தல் சரியான ஒன்றாகும். இந்த பண சுழற்சி அதிகரிப்பதால் தேவை அதிகரித்து பொருட்களின் உற்பத்தியை தூண்டுகிறது. தொழிற்சாலைகள் தங்கள் பொருட்களுக்கு தேவை அதிகரிப்பதால் அவை உற்பத்தி அதிகரிக்க அதனால் வேலை வாய்ப்பு அதிகரிக்கிறது. எனவே இவ்விலைவாசி உயர்வு பொருளாதாரத்திற்கு தேவையான ஒன்று ஆனால் நாடு முழு வேலை வாய்ப்பை அடைந்த பின்பு பண சுழற்சி அதிகரிப்பு முழுதும் விலைவாசி மேல் விழுகிறது. இத்தகைய சுழற்சி ஆரம்பித்துவிட்டால் அது தொடர்ந்து இயங்கி விலைவாசியை வெகு வேகமாக உயர செய்கிறது. இக்காலத்தில் சேமிப்பு செய்பவர்கள் கூட செலவு செய்கின்றனர் அவ்வாறெ வியாபாரிகள் பொருளாதார வளர்ச்சியை எதிர்பார்த்து செலவு செய்கின்றணர். இந்த இரண்டு பக்க அழுத்தம் பணவீக்க சுழற்சியை அதிகரிக்க செய்து நாடு முழு வேலை அடைந்த நிலையில் பணவீக்க சுழற்சியை அதிகரிக்க செய்கிறது
பண வீக்க வகைகள்
பணவீக்க விகிதங்களை விலைவாசி உயரும் அளவு அதன் வேகம் பொருத்து பிரிக்கும்பொழுது தவழும் பணவீக்கம் இந்த நிலையில் விலைவாசியானது மெதுவாக உயர்ந்துகொண்டுருக்கும் இதை பல பொருளாதார நிபுணர்கள் வரவேற்கிறார்கள். இது பொருளாதார வளர்ச்சிக்கு உறுதுணையாக அமையும் என்கிறார்கள் இதிலுள்ள சிறிய விலைவாசி உயர்வு பொருளாதாரத்தை தேக்க நிலையிலிருந்து மீட்கும். ஆனால் சில பொருளாதார நிபுணர்கள் இந்த தவழும் பணவீக்கம் பின்பு நடக்கும் பணவீக்கம் ஓடும் பணவீக்கம் பறக்கும் பணவீக்கமாக மாறும் அபாயமுள்ளது என்கின்றனர். ஆனால் இத்தகைய பணவீக்கத்திலே இருக்கவேன்டும் என்று ஜெர்மனி போன்ற நாடுகள் 1956 இலிருந்து முயற்சி செய்கிறார்கள்
லா பாஸ்
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:பொலிவியாவின் நகரங்கள் பகுப்பு:தென் அமெரிக்கத் தலைநகரங்கள்
பணவீக்கம்
பண வீக்க வகைகள்
விலைவாசி உயர்வும் வேகத்தை பொருத்து அடுத்த கட்டம், நடக்கும் பணவீக்கம் இதில் விலைவாசி தவழும் பணவீக்கத்தை விட அதிகமாக இருக்கும் இது ஒரு சிகப்பு விளக்கு அறிகுறி இதை கட்டுப்படுத்த தவறினால் அது ஓடும் பணவீக்கத்தைய்ம் பின்பு பறக்கும் அல்லது தாவும் பணவீக்கத்தை அடைய வாய்ப்புகளுண்டு என்பதை இது காட்டுகிறது. ஓடும் பணவீக்கம் தாவும் பணவீக்கம் போன்றவற்றில் விலை வாசி உயர்வு கட்டுப்படுத்த முடியாத நிலையில் இருப்பதால் இது பொருளாதாரத்தை சீர்குலைக்க செய்யும்.
பணவீக்கம் தோன்றும் முறைகள்
அரசானது தன்னுடைய வரவுகளுக்கு மேல் செலவு செய்யும்பொழுது தொழிலாலர்கள் தங்களுடைய திறமை அதிகரிப்பால் அவர்களுக்கு தரும் ஊதியத்தால் ஏற்படும் பணவீக்கம்.. தொழில் முனைவோர்கள் இலாபததை அதிகரிப்பதற்காக ஏற்படுத்தும் பணவீக்கம் அரசானது போருக்காக செலவிடும் பணமானது எந்த விதமான உற்பத்தியும் இல்லாத்தால் ஏற்படும் பணவீக்கம் அரசானது போருக்கு பின் பொருளாதாரத்தை கட்டுப்படுத்தாத நிலையில் ஏற்படும் பணவீக்கம் உதாரணம் இரண்டாம் உலக் யுத்ததின் பின் ஜெர்மனியில் ஏற்பட்ட பறக்கும் பணவீக்கம்
மூலங்கள்
பணவீக்கம் என்பது உண்மையில் நாணயத்தின் மதிப்பிறக்கத்தையே குறிக்கும். தங்கமானது நாணயமாகப் பயன்படுத்தப்படும் போது, அரசாங்கம் தங்க நாணயங்களைச் சேகரித்து, உருக்கி பின்னர் வெள்ளி, தாமிரம் அல்லது ஈயம் போன்ற பிற உலோகங்களுடன் கலந்து அதே பண மதிப்பில் வெளியிடுகிறது. தங்கத்துடன் பிற உலோகங்களைக் கலந்து செறிவைக் குறைப்பதன் மூலம், நாணயங்களைத் தயாரிக்கத் தேவைப்படும் தங்கத்தின் அளவை அதிகரிக்காமல், வெளியிடப்படும் மொத்த நாணயங்களின் எண்ணிக்கையை அதிகரிக்க அரசாங்கத்தால் முடிகிறது. இவ்விதமாக ஒரு நாணயத்திற்கான செலவு குறைக்கப்படுவதால், உரிமை வரி அதிகரிப்பால் அரசாங்கம் இலாபமடைகிறது. இந்த உத்தியினால் பண இருப்பு அதிகரிக்கப்படுகிறது, அதே நேரத்தில் ஒவ்வொரு நாணயத்தின் ஒப்பீட்டு மதிப்பும் குறைக்கப்படுகிறது. இந்த ஒப்பீட்டு மதிப்பு குறைவதால் நுகர்வோருக்கு, அதே மதிப்புள்ள பொருள் மற்றும் சேவைக்கு அதிக அளவு நாணயங்கள் தேவைப்படும். ஒவ்வொரு நாணயத்தின் மதிப்பும் குறையும் போது, இந்தப் பொருள்களும் சேவைகளும் விலையேற்றத்திற்குட்படும்.
19 ஆம் நூற்றாண்டில், பொருள்களின் விலை ஏற்றத்திற்கும் வீழ்ச்சிக்கும் காரணாமாக விளங்கும் மூன்று தனித்தனிக் காரணிகளை பொருளியலாளர்கள் வகைப்படுத்தினர்: பொருள்களின் மதிப்பு அல்லது வளங்கள் விலைகளில் ஏற்படும் மாற்றம், பின்னாளில் நாணயத்தில் உள்ள உலோக உள்ளடக்கத்தில் ஏற்படும் ஏற்ற இறக்கமான பணத்தின் விலையில் ஏற்படும் மாற்றம் மற்றும் நாணயத்திற்குச் சமமான பரிமாற்றப்படக்கூடிய உலோகத்தின் அளவை விட ஒப்பீட்டில் அதிகமாகிவிடும் மொத்தப் பணத்தின் அளவின் அதிகரிப்பினால் ஏற்படும் நாணயத் தேய்மானம் ஆகியவையாகும். அமெரிக்க உள்நாட்டுப் போர் நடைபெற்ற போது அச்சிடப்பட்ட தனியார் வங்கி நாணயத்தின் வளர்ச்சியைத் தொடர்ந்து, "பணவீக்கம்" என்ற சொல், பரிமாற்றக்கூடிய நாணயத்தின் அளவானது அந்தப் பரிமாற்றத்துக்குத் தேவையான உலோகத்தின் அளவை விட அதிகமாவதால் ஏற்படும் விளைவான நாணயத் தேய்மானத்தை நேரடியாகக் குறிப்பதானது. பின்னர் பணவீக்கம் என்ற இந்தச் சொல், பொருள்களின் விலையேற்றத்தைக் குறிக்காமல் நாணயத்தின் மதிப்பின் வீழ்ச்சியையே குறித்தது.
வங்கி நோட்டுகளின் அதிக இருப்புக்கும் அவற்றின் மதிப்புக் குறைவதற்கும் உள்ள தொடர்பை டேவிட் ஹியூம் மற்றும் டேவிட் ரிக்கார்டோ போன்ற மரபார்ந்த பொருளியலாளர்கள் குறிப்பிட்டுள்ளனர், அவர்கள் பொருள்களின் விலையில் இந்த நாணய மதிப்புக் குறைவு (பின்னாளில் பணம் சார்ந்த பணவீக்கம் என்றழைக்கப்பட்டது) என்ன விளைவை (பின்னாளில் விலை சார்ந்த பணவீக்கம் என்றும் பின்னர் பணவீக்கம் என்றும் அழைக்கப்பட்டது) ஏற்படுத்தும் என்பது குறித்து ஆராய்ந்தும் விவாதித்தும் வந்தனர்.
தொடர்புடைய வரையறைகள்
"பணவீக்கம்" என்ற சொல், வழக்கமாக பொருளாதாரத்தில் பொருள்கள் மற்றும் சேவைகளின் ஒட்டுமொத்த விலைகளைக் குறிக்கும் விலைக் குறியீட்டில் ஏற்பட்ட அதிகரிப்பின் அளவையே குறிக்கிறது. நுகர்வோர் விலைக் குறியீடு (CPI), தனிப்பட்ட நுகர்வு செலவினங்கள் விலைக் குறியீடு (PCEPI) மற்றும் GDP பணவாட்டக் காரணி ஆகியவை பெரிய விலைக் குறியீடுகளுக்கான எடுத்துக்காட்டுகளாகும். பணவீக்கம் என்ற சொல், பொருளாதாரத்தின் பொருள்கள் அல்லது சேவைகளின் குறிப்பிட்ட குறுகிய தொகுப்புக்கு மட்டும் ஏற்படும் விலையேற்றத்தை விவரிக்கவும் பயன்படுத்தப்படுகிறது. சரக்குகள் (இதில் உணவுப் பொருள்கள், எரிபொருள், உலோகங்கள் ஆகியவை அடங்கும்), நிதி சொத்துகள் (பங்குகள், பத்திரங்கள் மற்றும் ரியல் எஸ்டேட் சொத்துகள் ஆகியவை இதில் அடங்கும்) மற்றும் சேவைகள் (பொழுதுபோக்கு மற்றும் உடல்நலம் போன்றவை இதில் அடங்கும்) ஆகியவை இந்தத் தொகுப்புகளில் அடங்கும். ரியாச்சர்ஸ்-CRB பட்டியல் (CCI), உற்பத்தியாளர் விலைக் குறியீடு மற்றும் பணிச் செலவுக் குறியீடு (ECI) ஆகியவை பொருளாதாரத்தின் குறிப்பிட்ட பகுதிகளில் ஏற்படும் விலைப் பணவீக்கத்தை அளவிடப் பயன்படுத்தப்படும் குறுகிய விலைக் குறியீடுகளுக்கு எடுத்துக்காட்டுகளாகும். சொத்து விலைப் பணவீக்கம் என்பது, சரக்குகள் சேவைகளுக்கு மாறாக, சொத்துகளின் விலையில் ஏற்படும் விலையேற்றமாகும். மையப் பணவீக்கம் என்பது உணவு மற்றும் ஆற்றல் விலைகள் நீங்கலாக, பரவலான விலைக் குறியீடுகளின் துணைத் தொகுப்பில் ஏற்படும் விலையின் ஏற்றத்தாழ்வுகளின் அளவீடாகும். பெடரல் ரிசர்வ் மன்றமானது, பொதுவான பொருளாதாரத்தில் ஏற்படக்கூடிய நீண்டகால பணவீக்கப் போக்கின் மதிப்பீட்டின் துல்லியத்தைப் பாதிக்கும் குறுகிய கால விலை ஏற்றத் தாழ்வைச் சமாளிக்க, உணவு மற்றும் ஆற்றல் விலைகளை விடுத்து, ஒட்டுமொத்தப் பணவீக்கத்தை அளவிட மையப் பணவீக்க வீதத்தைப் பயன்படுத்துகிறது.
இதனுடன் தொடர்புடைய பிற பொருளாதார கருத்துகள்: பணவாட்டம் – பொது விலையேற்றத்தின் அளவில் ஏற்படும் வீழ்ச்சி; பணவீக்க வீழ்ச்சி – பணவீக்க வீதத்தில் ஏற்படும் வீழ்ச்சி; கட்டற்ற பணவீக்கம் – கட்டுப்பாடற்ற பணவீக்க சுழற்சி; தேக்கநிலை – பணவீக்கம், மெதுவான பொருளாதார வளர்ச்சி மற்றும் அதிக வேலையின்மை ஆகியவை ஒருங்கே சேர்ந்தது; மற்றும் மறுவீக்கம் – பணவாட்ட அழுத்தங்களைச் சமாளிக்கும் விதமாக பொதுவான விலைகளின் அளவினை உயர்த்த மேற்கொள்ளப்படும் முயற்சி.
அளவீடுகள்
thumb|350px|1666 முதல் 2019 வரை அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் நிலவிய ஆண்டு பணவீக்க வீதங்கள். வழக்கமாக விலைக் குறியீட்டின் பணவீக்க வீதத்தைக் கணக்கிடுவதன் மூலமே பணவீக்கமானது மதிப்பிடப்படுகிறது, குறிப்பாக நுகர்வோர் விலைக் குறியீடே இதற்குப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. ஒரு "சராசரி நுகர்வோர்" வாங்கக்கூடிய பொருள்கள் மற்றும் சேவைகளில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவற்றின் விலைகளை நுகர்வோர் விலைக் குறியீடு அளவிடுகிறது. பணவீக்க வீதம் என்பது குறிப்பிட்ட கால அளவில் ஒரு விலைக் குறியீட்டின் மாற்றத்தின் சதவீத வீதமாகும். எடுத்துக்காட்டுக்கு, 2007 ஆம் ஆண்டு ஜனவரியில், அமெரிக்க ஒன்றியத்தின் நுகர்வோர் விலைக் குறியீடு 202.416 என்ற அளவிலும் அதுவே 2008 ஆம் ஆண்டு ஜனவரியில் 211.080 என்ற அளவிலும் இருந்தது. 2007 ஆம் ஆண்டின், CPI மதிப்பில் ஏற்பட்ட பணவீக்க சதவீத வீதத்தைக் கணக்கிடுவதற்கான சூத்திரம் பின்வருமாறு:
இந்த ஓராண்டு காலத்திலான CPI க்கான விளைவு பணவீக்க வீதம் 4.28% ஆகும், அதாவது 2007 இல் சராசரி அமெரிக்க நுகர்வோர் வாங்கும் பொருள்களின் பொதுவான விலைகள் சராசரியாக நான்கு சதவீதம் உயர்ந்துள்ளது.
விலைப் பணவீக்கத்தைக் கணக்கிடுவதற்குப் பரவலாகப் பயன்படுத்தப்படும் விலைக் குறியீடுகளில் பின்வருவனவும் அடங்கும்:
பணவீக்கத்தின் பிற அளவீடுகள் பின்வருமாறு:
அளவிடுதலில் உள்ள சிக்கல்கள்
ஒரு பொருளாதாரத்தில் நிலவும் பணவீக்கத்தை அளவிடுவதற்கு பொதுவான பொருள்கள் மற்றும் சேவைகளின் குறிப்பிட்ட தொகுப்பின் சராசரி விலைகளில் ஏற்படும் மாற்றங்களை வகைப்படுத்தும் நோக்கம் சார்ந்த சிறப்பான அணுகுமுறைகள் அவசியமாகும், மேலும் அளவு, தரம் அல்லது செயல்திறன் போன்ற மதிப்புகளால் விளையும் உயர்வுகளை அவற்றிலிருந்து பிரித்தறியும் திறனும் அவசியமாகும். எடுத்துக்காட்டாக, 10 அவுன்ஸ். மக்காச்சோள கேனின் விலை தரத்தில் எந்த மாற்றமும் இல்லாமல் ஓராண்டில் $0.90 இலிருந்து $1.00 விலைக்கு மாறுகிறது என்க, இந்த விலை வேறுபாடு பணவீக்கத்தைக் குறிக்கிறது எனலாம். எனினும் இந்த ஒரு விலையில் ஏற்படும் மாற்றம் மட்டுமே ஒட்டுமொத்த பொருளாதாரத்தின் பணவீக்கத்தை முழுவதும் குறிக்கிறது என்று கூற முடியாது. ஒட்டுமொத்த பணவீக்கத்தை அளவிட, முக்கியமான பொருள்கள் மற்றும் சேவைகளின் ஒரு "தொகுப்பின்" விலையில் ஏற்படும் மாற்றம் அளவிடப்படுகிறது. இதுவே விலைக் குறியீட்டின் அவசியத்தை வழங்குகிறது, இது பல பொருள்கள் மற்றும் சேவைகளின் "தொகுப்பின்" தொகுப்பு விலையைக் குறிப்பதாகும். தொகுப்பு விலை என்பது அந்தத் "தொகுப்பிலுள்ள" உருப்படிகளின் சராசரி விலைகளின் கூடுதலாகும். ஓர் உருப்படியின் விலையை ஒரு சராசரி நுகர்வோர் வாங்கக்கூடிய அந்த உருப்படியின் எண்ணிக்கையால் பெருக்குவதன் மூலம் இந்தச் சராசரி கணக்கிடப்படுகிறது. ஓர் உருப்படியின் விலையின் மாற்றத்தால் ஒட்டுமொத்தப் பொருளாதாரத்தில் ஏற்படும் தாக்கத்தை அளவிடுவதற்கு இந்தச் சராசரி விலையிடுதல் முறை அவசியமானதாகிறது. நுகர்வோர் விலைக் குறியீடானது ஒரு சராசரி நுகர்வோரின் மொத்த செலவில் குறிப்பிட்ட பொருள்களுக்கும் சேவைகளுக்கும் எவ்வளவு விகிதம் செலவழிக்கப்படுகிறது என்பதைத் தீர்மானிக்க, வீடுகளில் கணக்கெடுப்பு நடத்துதல் போன்ற முறைகளைப் பயன்படுத்துகிறது, மேலும் அந்த உருப்படிகளின் சராசரி விலைகளைக் கணக்கிடுகிறது. இந்த கணக்கிடப்பட்ட சராசரி விலைகளைத் தொகுத்து ஒட்டுமொத்த விலையானது கணக்கிடப்படுகிறது. குறிப்பிட்ட காலத்தில் விலைகளில் ஏற்படும் மாற்றங்களைச் சிறப்பாக ஒப்பிட, இந்த விலைக் குறியீடுகள் ஓர் "அடிப்படை ஆண்டைக்" குறித்து, அதற்கான மதிப்பை 100 என நிர்ணயித்துக்கொள்கின்றன. அடுத்து தொடர்ச்சியான ஆண்டுகளின் குறியீட்டு விலைகள் அடிப்படை ஆண்டின் விலையைப் பொறுத்து குறிக்கப்படுகின்றன.
தொகுப்பில் கருதப்படும் பொருள்களின் ஒப்புமை எடைக்காகவோ அல்லது கடந்த காலத்தின் பொருள்கள் மற்றும் சேவைகளுடன் தற்கால பொருள்களும் சேவைகளும் எவ்வாறு ஒப்பிடப்படுகின்றன என்ற விதத்தினாலோ காலப்போக்கில் பணவீக்க அளவீடுகள் மாற்றம் செய்யப்படுகின்றன. 'சராசரி நுகர்வோர்' வாங்கும் பொருள்கள் மற்றும் சேவைகளின் வகைகளில் ஏற்படும் மாற்றத்திற்கு ஏற்ற வகையில் இருக்க வேண்டும் என்ற காரணத்திற்காக, தேர்ந்தெடுக்கப்படும் பொருள்கள் மற்றும் சேவைகளின் வகைகளில் காலப்போக்கில் மாற்றங்கள் செய்யப்படுகின்றன. புதிய தயாரிப்புகள் அறிமுகப்படுத்தப்படலாம், பழையன இல்லாமல் போகலாம், இருக்கின்ற தயாரிப்புகளின் தரம் மாறலாம் மற்றும் நுகர்வோரின் முன்னுரிமைகள் மாறலாம். சந்தையில் ஏற்படும் மாற்றத்திற்கு ஏற்ற வகையில் பணவீக்க அளவீடுகளும் சரியாக இருக்க வேண்டும் என்ற காரணத்திற்காக "தொகுப்பில்" சேர்க்கப்படும் பொருள்கள் மற்றும் சேவைகளின் வகைகளும் பணவீக்க அளவீடுகளில் பயன்படுத்தப்படும் தொகுப்பு விலைகளும் காலப்போக்கில் மாற்றம் செய்யப்படும்.
எதிர்நோக்கப்படும் சுழற்சி விலை மாற்றங்களை வகைப்படுத்த, பணவீக்க எண்கள் அவ்வப்போது காலத்திற்கேற்றபடி சரிசெய்யப்படுகின்றன. எடுத்துக்காட்டாக, வெப்பமூட்டும் சாதனங்களின் விலை குளிர்கால மாதங்களில் அதிகரிக்கும் என எதிர்பார்க்கலாம், மேலும் ஆற்றல் அல்லது எரிபொருள் தேவையில் ஏற்படும் மாற்றச் சுழற்சியினை ஈடுசெய்யும் வகையில் பணவீக்கத்தை அளவிடும்போதும் இந்த காலத்திற்கேற்ற சரிசெய்தல் பயன்படுத்தப்படுகிறது. புள்ளியியல் மாற்றத்தையும் தனிப்பட்ட விலைகளின் எளிதில் மாறும் தன்மையையும் ஈடுகட்ட, பணவீக்க எண்களின் சராசரி கணக்கிடப்படலாம் அல்லது புள்ளியியல் முறைகளுக்கு உட்படுத்தப்படலாம்.
பணவீக்கப் பொருளாதாரத்தைப் பொறுத்தவரை, நிறுவனங்கள் குறிப்பிட்ட சில வகை விலைகள் அல்லது மத்திய வங்கிகள் தங்கள் பணக்கொள்கையைக் கட்டமைக்கப் பயன்படுத்தும் மையப் பணவீக்க வீதம் போன்ற சிறப்புக் குறியீடுகளில் மட்டுமே கவனம் செலுத்தலாம்.
பொதுவானவை
பொருள்களின் விலைகளின் பொதுவான நிலை உயர்வது என்பது நாணயத்தின் வாங்குதல் திறன் குறைவதைக் குறிக்கிறது. அதாவது, பொருள்களின் விலைகளின் பொதுவான நிலை உயரும் போது ஒவ்வொரு நாணயமும் வாங்கக்கூடிய சரக்குகள் மற்றும் சேவைகளின் அளவு குறைகிறது. பணவீக்கத்தின் விளைவுகள் பரவலாக இல்லை, மேலும் வாங்குதல் திறன் குறைவதன் விளைவாக மறைமுக செலவுகள் ஒரு சிலருக்கும்; அதனால் கிடைக்கும் நன்மைகள் பிறருக்கும் சென்றடைகின்றன. எடுத்துக்காட்டுக்கு, நிலையான வட்டி வீதத்தில் கடன் வழங்கியவர்களுக்கும் முதலீட்டாளர்களுக்கும் பணவீக்கத்தின் காரணமாக, வட்டி வருவாயின் வாங்குதல் திறன் குறைகிறது, மாறாக கடன் பெற்றவர்கள் பலனடைகின்றனர். ரொக்கச் சொத்து வைத்திருக்கும் தனி நபரோ அல்லது நிறுவனங்களோ தங்களிடம் உள்ள பணத்தினைச் செலவழிப்பதில் வாங்குதல் திறன் குறைவை எதிர்கொள்வர். பணவீக்கத்தின் காரணமாக பணியாளர்கள் மற்றும் ஓய்வூதியம் பெறுவோருக்கான ஊதிய உயர்வுகள் பின் தங்கிவிடும், குறிப்பாக நிலையான ஊதியம் வாங்குவோர் மிகவும் பாதிப்படைவர்.
விலை நிலையின் உயர்வினால் (பணவீக்கம்) பணம் (பயன்பாட்டில் உள்ள பணம்) மற்றும் பணத்தின் அடிப்படையில் விலையிடப்படும் அடிப்படைப் பணத் தன்மையுள்ள பிறவற்றின் மெய் மதிப்பு குறைகிறது (எ.கா. கடன்கள், பத்திரங்கள், நிலையான ஒய்வூதியங்கள்). எனினும், பணம் சாராத பொருள்களின் மெய் மதிப்பில் பணவீக்கத்தின் பாதிப்பு இல்லை (எ.கா. பொருள்கள் மற்றும் கார், தங்கம் போன்ற சரக்குகள் மற்றும் ரியல் எஸ்டேட்) ஏனெனில் அவற்றின் விலைகள் பணத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு நிலையாக நிர்ணயிக்கப்படுவதில்லை.
எதிர்மறையானவை
அதிக அல்லது கணிக்க முடியாத பணவீக்கமானது ஒட்டுமொத்த பொருளாதாரத்திற்கும் தீங்காகக் கருதப்படுகிறது. அவ்வகைப் பணவீக்கங்கள் சந்தையில் செயல்திறன் இழப்பை ஏற்படுத்துகின்றன, மேலும் அவை நிலவுகையில் நிறுவனங்கள் நீண்ட காலத்திற்கான வரவு செலவு மதிப்பீட்டைச் செய்வது மிகவும் கடினமாகிறது. பணவீக்கத்தினால் நிறுவனங்கள் உற்பத்தித் திறனில் கவனம் செலுத்த முடியாது மேலும் பணவீக்கத்தின் காரணமாக இலாப நட்டத்தில் கவனம் செலுத்தும் நடவடிக்கையினால் அவர்கள் பொருள்கள் மற்றும் சேவைகளிலிருந்து பணியாளர்களை அகற்றும் நிலைக்குட்படுகிறார்கள். எதிர்கால வாங்குதல் திறனின் நிச்சயமற்ற தன்மையின் காரணமாக முதலீடு மற்றும் சேமிப்பில் ஊக்கமிழக்கப்படுகிறது. பணவீக்கத்தின் காரணமாக வரி செலுத்துபவர்கள் வருமான வரி வீதத்திற்கு உட்படுத்தப்படுவதால், பணவீக்கமானது மறைமுக வரி உயர்வுகளுக்கு வழிவகுக்கிறது.
அதிக பணவீக்கத்தினால், வாங்குதல் திறனானது ஓய்வூதியம் போன்ற நிலையான வருவாய் பெறுபவர்களிடமிருந்து, பணவீக்கத்தின் அதிகரிப்புக்கேற்ப சமாளிக்கும் விதமான வருவாய் பெறுபவர்களுக்குக் கைமாறுகிறது. சர்வதேச வர்த்தகப் பங்குதாரர்களிடையேயும் இந்த கைமாறுதல் நிகழ்வு ஏற்படும். பணவீக்கத்தின் அதிகரிப்பால் நிலையான பரிவர்த்தனை வீதங்கள் சுமத்தப்படுவதால், ஏற்றுமதிக்கான செலவுகள் அதிகரித்து, அது வர்த்தகத்தின் சமநிலையைப் பாதிக்கிறது. கணிக்க முடியாத பணவீக்கத்தினால் விளையும் நாணயப் பரிமாற்ற விலைகளில் ஏற்படும் அதிக நிலையற்ற தன்மையினால் வர்த்தகத்திற்கும் எதிர்மறைப் பாதிப்புகள் ஏற்படலாம்.
காரணங்கள்
thumb|right|இங்கிலாந்து வங்கியும் இங்கிலாந்துப் பேரரசின் மத்திய வங்கியும் பணவீக்கத்தைக் கண்காணித்தும் அதைக் கட்டுப்படுத்துவதற்கான முயற்சிகளை எடுத்தும் வருகின்றன. வரலாறில் பெரும்பாலான பொருளாதார இலக்கியங்கள், பணவீக்கம் ஏற்படுவதற்கான காரணம் என்ன மற்றும் அதன் விளைவுகள் என்ன என்பதைப் பற்றியே விவாதித்தன. பணவீக்கத்திற்கான காரணங்கள் எனக் கருதப்பட்ட பல கருத்துகள் இருந்துவந்தன. அவற்றை, பின்வரும் இரு பெரும் பகுதிகளாகப் பிரிக்கலாம்: பணவீக்கத்தின் தரக்கோட்பாடுகள் மற்றும் பணவீக்கத்தின் அளவுக்கோட்பாடுகள். ஒரு விற்பனையாளர் தான் ஏற்றுக்கொள்ளும் பணத்தைக் கொண்டு, ஒரு வாங்குபவர் என்ற நிலையில் விரும்பும் பொருளைப் பெற அதைப் பரிமாற முடிய வேண்டும் என்ற அவரது எதிர்பார்ப்பே பணவீக்கத்தின் தரக்கோட்பாட்டின் அடிப்படையாகும். பணவீக்கத்தின் அளவுக்கோட்பாடு என்பது, பண இருப்பு, அதன் பாய்வு வேகம் மற்றும் பெயரளவிலான பரிமாற்ற மதிப்பு ஆகியவற்றைத் தொடர்புபடுத்தும், பணத்தின் அளவுச் சமன்பாட்டையே அடிப்படையாகக் கொண்டது. ஆடம் ஸ்மித் மற்றும் டேவிட் ஹியூம் இருவரும் பணத்திற்கான பணவீக்கத்தின் அளவுக் கோட்பாட்டையும் தயாரிப்புக்கான பணவீக்கத்தின் தரக்கோட்பாட்டையும் முன்மொழிந்தனர்.
தற்காலத்தில் பணத் தொகைக் கோட்பாடானது நீண்டகாலத்திற்கான பணவீக்கத்திற்கான துல்லியமான மாதிரியாக பரவலாக ஏற்றுக்கொள்ளப்படுகிறது. இதன் விளைவாக பொருளியலாளர்களிடையே, நீண்டகால அளவில் பணவீக்க வீதமானது மொத்த பண அளவின் வளர்ச்சியைப் பொறுத்தது என்ற ஒரு பரவலான உடன்பாடு ஏற்பட்டுள்ளது. இருப்பினும், குறைந்த கால அளவில் பணவீக்கமானது பொருளாதாரத்தின் அளிப்பு மற்றும் தேவைகளில் நிலவும் அழுத்தங்களால் பாதிக்கப்படலாம், மேலும் ஊதியங்கள், விலைகள் மற்றும் வட்டிவீதங்களின் ஒப்புமை நெகிழ்ச்சியினாலும் பாதிக்கப்படலாம். குறுகிய கால விளைவுகள் நீண்ட காலத்திற்கு முக்கியமானவையாக நீடிக்குமா என்ற கேள்வியே, பணம் சார் பொருளியலாளர்களுக்கும் கெயின்சியன் பொருளியலாளர்களுக்கும் இடையேயான விவாதத்தின் மையமாக உள்ளது. பணத்துவத்தில், பொதுவான போக்கைப் பாதிப்பதில் பிற காரணிகள் வெறும் விளிம்புநிலைப் பாதிப்புகளையே ஏற்படுத்தும் வண்ணம் விலைகளும் ஊதியங்களும் தங்களைச் சரி செய்துகொள்கின்றன. கெயின்சியன் பொருளியலாளர்களின் பார்வையில், விலைகளும் ஊதியங்களும் வேறுபட்ட வீதங்களில் சரி செய்யப்படுகின்றன, மேலும் இந்த வேறுபாடுகள் ஒரு பொருளாதாரத்திலுள்ள மக்களின் பார்வையில் உண்மையான வெளியீட்டில் ஏற்படுத்தும் விளைவுகள் "நீண்ட கால" அளவிலானவையாகத் தோன்றப் போதுமானவையாகும்.
கெயின்சியன் பார்வை
மொத்த பண அளவில் ஏற்படும் மாற்றங்கள் நேரடியாக விலைகளைப் பாதிக்காது, மேலும் விலைகளாகப் பாவிக்கப்படும் பொருளாதார அழுத்தத்தினால் ஏற்படும் விளைவே நாம் காணும் பணவீக்கத்திற்குக் காரணமாகும் என கெயின்சியன் பொருளாதாரக் கொள்கை முன்மொழிகிறது. பண இருப்பு என்பது பணவீக்கத்தின் தலையாய காரணியாகும், ஆனால் அது ஒன்று மட்டுமே காரணியல்ல.
பணவீக்கத்தில் மூன்று முக்கிய வகைகள் உள்ளன அவற்றை "முக்கோண மாதிரி}" என ராபர்ட் ஜே கார்டன் அழைக்கிறார் அவை பின்வருமாறு:
தேவை-மிகுதிக் கோட்பாட்டின் படி, பொருளாதாரத்தினால் உருவாக்க முடிந்த அளவை (அதன் உள்ளார்ந்த உற்பத்தி) மீறி மொத்தத் தேவை அதிகரிக்கும்போதெல்லாம் பணவீக்க வீதம் முடுக்கப்படுகிறது. ஆகவே, மொத்தத் தேவையை அதிகரிக்கும் எந்தக் காரணியும் பணவீக்கத்திற்கு காரணமாகலாம். இருப்பினும், புழக்கத்தில் உள்ள பணத்தின் அளவை பொருளாதாரத்தின் உண்மையான வளர்ச்சி வீதத்தை விட வேகமாக அதிகரிப்பதன் மூலம் மட்டுமே, மொத்தத் தேவையானது உற்பத்தித் திறனை விட அதிகரிக்கப்பட முடியும். பணத்தின் தேவையின் துரிதச் சரிவும் (பொதுவாக அரிது எனினும்) இதற்கு ஒரு காரணியாகலாம், கருப்புச் சாவின் போது ஐரோப்பாவில் ஏற்பட்ட நிகழ்வு அல்லது 1945 ஆம் ஆண்டு ஜப்பானின் தோல்விக்கு முன்பு ஜப்பான் கைப்பற்றியிருந்த மாகாணங்களில் ஏற்பட்ட நிகழ்வு ஆகியவை இதற்கு எடுத்துக்காட்டுகளாகும்.
உள்நாட்டுப்போர் போன்ற சூழ்நிலைகளுக்காக அரசாங்கங்கள் அதிக நிதியைச் செலவழித்தல், அதிகப்படியாக பணத்தை அச்சடித்தல் போன்ற நடவடிக்கைகளால், பணவீக்கத்தில் பணத்தால் ஏற்படும் பாதிப்பு வெளிப்படையானதாகும். இது சில நேரங்களில், ஒரு மாதமோ அல்லது அதற்கும் குறைவான கால அளவிலேயே, விலைகள் இரட்டிப்பாகும் சூழ்நிலையான கட்டற்ற பணவீக்கத்திற்கு வழிவகுக்கிறது. மொத்த பண அளவானது மிதமான பணவீக்க அளவை நிர்ணயிப்பதில் எவ்வளவு முக்கியமானது என்பதில் பல்வேறு கருத்துகள் நிலவினாலும், அது முக்கியப்பங்கு வகிக்கிறது என்று கருதப்படுகிறது. எடுத்துக்காட்டுக்கு, இந்த தொடர்பு மிகவும் உறுதியானது என பணம் சார் பொருளியலாளர்கள் நம்புகின்றனர்; மாறாக கெயின்சியன் பொருளியலாளர்கள் பணவீக்கத்தை நிர்ணயிப்பதில் மொத்த பண அளவை விட பொருளாதாரத்தில் நிலவும் மொத்த தேவையின் பங்கே முக்கியமானது என வலியுறுத்துகின்றனர். அதாவது, மொத்தத் தேவையை நிர்ணயிக்கும் ஒரே காரணி மொத்த பண அளவே ஆகும் என்பது கெயின்சியன் பொருளியலாளர்களின் கருத்தாகும்.
சில கெயின்சியன் பொருளியலாளர்கள் மொத்த பண அளவின் கட்டுப்பாடு மத்திய வங்கியிடம் இருப்பது போன்ற கருத்தை மறுக்கின்றனர், வணிக ரீதியான வங்கிகள் வழங்கிய வங்கிக் கடனுக்கான தேவைக்கேற்ப மொத்த பண அளவானது சரி செய்யப்படுவதால் மத்திய வங்கியிடம் அதற்கான சிறிது கட்டுப்பாடு மட்டுமே உள்ளது என வாதிடுகிறார்கள். இது உள்ளார்ந்த பணக்கொள்கை எனப்படுகிறது, மேலும் இது 1960களைச் சேர்ந்த முன்பு கெயின்சினுக்குப் பிந்தைய காலத்தின் பொருளியலாளர்களால் பரிந்துரைக்கப்பட்டது. தற்போது இது டெய்லர் விதியைப் பரிந்துரைப்பவர்களின் மையக் கவன ஈர்ப்பாக உள்ளது. இது உலகளாவிய அளவில் ஏற்றுக்கொள்ளப்படவில்லை – வங்கிகள் கடன் கொடுப்பதன் மூலம் பணத்தை உருவாக்குகின்றன, ஆனால் மெய்யான வட்டி வீதங்கள் அதிகரிப்பதற்கேற்ப இந்தக் கடன்களின் மொத்த அளவு குறைகிறது. இதனால், மத்திய வங்கிகள், பணத்தின் மதிப்பைக் குறைத்து அல்லது அதிகரித்து மொத்த பண அளவைக் கட்டுப்படுத்த முடியும், இவ்வாறு தனது உற்பத்தியை அதிகரிக்கவோ குறைக்கவோ முடியும்.
இவ்வாறு, தற்கால மேக்ரோ பொருளியலாளர்கள் பணவீக்கத்தை மாறும் ஃபிலிப்ஸ் வளைவைப் பயன்படுத்தி விளக்குகின்றனர் (இதில் பணவீக்கம் மற்றும் வேலையின்மைக்கிடையேயான வர்த்தகப் பரிமாற்றம் மாறுகிறது), ஏனெனில் அளிப்பின் அதிர்வு மற்றும் பணவீக்கம் போன்ற சில காரணிகள் பொருளாதாரத்தின் இயல்பான செயல்பாடுகளிலேயே உருவாக்கப்படுகின்றன. முந்தையது 1970களின் எண்ணெய் அதிர்வு போன்ற நிகழ்வுகளைக் குறிப்பிடுகிறது, பிந்தையது விலை/கூலி சுருள் மற்றும் பணவீக்க எதிர்பார்ப்புகள் ஆகியவற்றைக் குறிக்கிறது, இவை "இயல்பாக" பணவீக்கத்தினால் பொருளாதாரம் பாதிக்கப்படுவதைக் குறிக்கின்றன. இதனால், ஃபிலிப்ஸ் வளைவானது முக்கோண மாதிரியின் தேவை மிகுதி கூறை மட்டுமே வெளிப்படுத்துகிறது.
மற்றொரு குறிப்பிடத்தகுந்த கருத்து உள்ளார்ந்த உற்பத்தி ஆகும் (இயல்பான மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி என சில நேரங்களில் அழைக்கப்படுகிறது), இது நிறுவனம் சார்ந்த மற்றும் இயற்கைத் தடைகள் சுமத்தப்பட்ட நிலையில் சிறப்பான உற்பத்தியைக் கொண்டுள்ள ஒரு பொருளாதாரத்தில், GDP மதிப்பின் ஒரு நிலையாகும். (இந்த வெளியீடானது, வேலையின்மையின் முடுக்கப்படாத பணவீக்க வீதம் NAIRU அல்லது வேலையின்மையின் "இயல்பான" வீதம் அல்லது முழுமையான வேலை வாய்ப்பு வேலையின்மை வீதம் ஆகியவற்றுக்குரியது.) GDP அதன் சாத்தியக்கூறை விட அதிகரித்தால் (மற்றும் வேலையின்மை NAIRU க்குக் குறைவாக இருந்தால்), வழங்குபவர்கள் தங்கள் விலையை உயர்த்தினால் மற்றும் உள்ளமைவுப் பணவீக்கம் மோசமான நிலையைடைந்தால் பணவீக்கமானது முடுக்கப்படும் என இந்தக் கோட்பாடு கூறுகிறது. GDP அதன் சாத்தியக்கூறை விடக் குறைந்தால் (மற்றும் வேலையின்மை NAIRU க்கும் அதிகமாக இருந்தால்), வழங்குபவர்கள் விலைகளைக் குறைத்தும் உள்ளமைவுப் பணவீக்கத்தை அகற்றியும் தங்கள் அதீதத் திறனை நிரப்ப முயற்சிப்பதால், பணவீக்கம் மட்டுப்படும்.
இருப்பினும், கொள்கை உருவாக்கும் நோக்கில் இந்தக் கோட்பாட்டில் உள்ள ஒரு சிக்கல் என்னவெனில், உள்ளார்ந்த உற்பத்தியின் சரியான நிலை (மற்றும் NAIRU இன் நிலை ஆகியவை) தெரியாது, மேலும் அது காலத்தால் மாறுவதாக உள்ளது. பணவீக்கம் சமச்சீரற்ற முறையில் செயல்படுவது, ஏனெனில் அது குறைவதை விட உயர்வதில் அதிக வேகமாக செயல்படுகிறது. கொள்கையினால் இதை மாற்ற முடியும் என்பதே மோசமானது: எடுத்துக்காட்டாக, பிரிட்டிஷ் பிரதமர் மார்கரேட் தாட்ச்சர் ஆட்சியில் அதிகளவில் வேலையின்மை ஏற்பட்ட போது, அது NAIRU வின் உயர்வுக்கு (மேலும் சாத்தியக்கூறில் குறைந்தது) வழிகோலியது, ஏனெனில் பெரும்பாலான வேலையில்லாதோர் அமைப்பார்ந்த வேலையின்மையில் தாங்கள் இருப்பதை உணர்ந்தார்கள் (மேலும் பார்க்க வேலையின்மை), தங்கள் திறமைக்கு தகுந்த வேலையைத் தேட முடியாமல் இருந்தார்கள். அமைப்பார்ந்த வேலையின்மையின் அதிகரிப்பு, NAIRU நிலையில் குறைந்த சதவீத பணியாளர்கள் மட்டுமே வேலை பெற முடிந்தது, ஏனெனில் இந்நிலையில் பொருளாதாரமானது பணவீக்கத்தின் ஆதிக்கத்தைத் தொடக்கூடிய எல்லையைத் தாண்டுவதைத் தவிர்த்தது.
பணம் சார் பொருளியளாளர் பார்வை
கடனை எளிதாக்குவது அல்லது கடினமாக்குவது ஆகிய செயல்களின் மூலம் மொத்த பண அளவை நிர்வகிப்பதே பணவீக்கம் அல்லது பணவாட்டத்தைப் பாதிக்கும் குறிப்பிடத்தக்கக் காரணி என பணம் சார் பொருளியளாளர்கள் நம்புகிறார்கள். இவர்கள் நிதித்துறைக் கொள்கை, அல்லது அரசு செலவுகள் மற்றும் வரி விதிப்பு ஆகியவை பணவீக்கத்தைக் கட்டுப்படுத்துவதில் செயல்திறனற்றவை எனக் கருதுகிறார்கள்.
பணம் சார் பொருளியளாளர்கள் பணம் சார்ந்த வரலாற்றின் சோதனை முறை ஆய்வுகள், பணவீக்கமானது எப்போதும் பணம் சார்ந்த நிகழ்வாகவே இருந்துவந்துள்ளதையே காட்டுகின்றன என உறுதியாகக் கூறுகிறார்கள். பணத் தொகைக் கோட்பாடானது, பொருளாதாரத்தில் செலவிடப்படும் மொத்த பணம் இருப்பில் உள்ள மொத்த பணத்தால் நிர்ணயிக்கப்படுகிறது என எளிதாகக் கூறுகிறது. இந்தக் கோட்பாடு சர்வ சமன்பாட்டுடன் தொடங்குகிறது:
இங்கு
இந்த சூத்திரத்தில், பொருளாதார நடவடிக்கையின் நிலை (Q ), பணத்தின் அளவு (M ) மற்றும் பணப்பாய்வு வேகம் (V ) ஆகியவற்றால் பொதுவான விலை அளவு பாதிப்படைகிறது. இந்த சூத்திரம் சர்வ சமன்பாடு, ஏனெனில் பணப்பாய்வு வேகமானது (V ), இறுதி செலவினங்கள் (P \cdot Q) மற்றும் பணத்தின் அளவு (M ) ஆகியவற்றின் விகிதமாக வரையறுக்கப்படுகிறது.
பணப்பாய்வு வேகம் பெரும்பாலும் மாறிலியாகக் கருதப்படுகிறது, மேலும் நீண்ட கால அளவில் வெளியீட்டின் மெய்மதிப்பு பொருளாதாரத்தின் உற்பத்தித்திறனால் நிர்ணயிக்கப்படுகிறது. இந்த கருதுகோள்களின் அடிப்படையில், பொதுவான விலை அளவின் மாற்றத்தின் முதன்மை பாதிப்புக் காரணி பணத்தின் அளவில் ஏற்படும் மாற்றங்களாகும். நிலையான பணப்பாய்வுடைய பண இருப்பானது, குறைந்த கால அளவில் (இறுதிச் செலவினத்தைச் சமன்படுத்தும்) பெயரளவு வெளியீட்டின் மதிப்பை நிர்ணயிக்கிறது. நடைமுறையில் பணப்பாய்வு வேகம் மாறிலியல்ல, மேலும் இதனை மறைமுகமாக மட்டுமே அளவிட முடியும், ஆகவே இந்த சூத்திரம் பண இருப்புக்கும் பெயரளவு வெளியீட்டிற்குமிடையே உள்ள நிலையான தொடர்பைக் குறிக்கிறது என்று கூற முடியாது. இருப்பினும் நீண்ட கால அளவில், பண இருப்பில் ஏற்படும் மாற்றங்களும் பொருளாதார நடவடிக்கையின் மாற்றங்களும் பணப்பாய்வில் ஏற்படும் மாற்றங்களைப் புறக்கணிக்கத்தக்கதாகச் செய்கின்றன. பணப்பாய்வு என்பது ஒப்பீட்டில் மாறிலி எனக் கருதினால், நீண்ட கால அளவிலான விலை உயர்வு வீதமானது (பணவீக்கம்), நீண்ட கால அளவிற்கான பண இருப்பின் வளர்ச்சி வீதம் மற்றும் நீண்ட கால அளவிற்கான உண்மையான வெளியீட்டின் வளர்ச்சி வீதம் ஆகியவற்றுக்கிடையே உள்ள வேறுபாட்டிற்குச் சமமாக இருக்கும்.
அறிவார்ந்த எதிர்பார்ப்புக் கோட்பாடு
அறிவார்ந்த எதிர்பார்ப்புக் கோட்பாடானது, பொருளாதார செயலாளர்கள், தங்கள் நலத்தை மேம்படுத்திக்கொள்ள முயலும் போது, எதிர்காலத்தை அறிவார்ந்த நோக்கில் பார்க்கிறார்கள், மேலும் உடனடி மாற்றுகளின் செலவுகள் மற்றும் அழுத்தங்களைத் தனிப்பட்ட விதத்தில் எதிர்கொள்வதில்லை எனக் கூறுகிறது. இந்தக் கோணத்தில், பணத்துவ அடிப்படையிலுள்ள போது பணவீக்கத்திற்கு எதிர்கால எதிர்பார்ப்புகளும் உத்திகளும் முக்கியமே.
தாராப்படவேடு வரதராஜப்பெருமாள் கோயில்
வரலாறு
இக்கோயில் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.
கோயில் அமைப்பு
இக்கோயிலில் வரதராஜபெருமாள், ஸ்ரீதேவி, பூதேவி சன்னதிகளும், விநாயகர், பெருந்தேவிதாயார், ஸ்ரீவரதராஜர், ஆண்டாள், ஆஞ்சநேயர், ஸ்ரீகருடாழ்வார், நம்மாழ்வார், பொய்கையாழ்வார், பூதத்தாழ்வார் உபசன்னதிகளும் உள்ளன. இக்கோயில் முதன்மைத் திருக்கோயில் என்ற வகைப்பாட்டில் இந்து அறநிலையத்துறையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. பரம்பரை அல்லாத அறங்காவலர் அமைப்பால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
பூசைகள்
இக்கோயிலில் வைகானசம் ஆகம முறைப்படி ஒருகாலப் பூசை நடக்கின்றது. புரட்டாசி (சனிக்கிழமை) மாதம் கோகுலாஷ்டமி முக்கிய திருவிழாவாக நடைபெறுகிறது. கருடசேவை மாதம் திருவிழா நடைபெறுகிறது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:வேலூர் மாவட்டத்திலுள்ள பெருமாள் கோயில்கள் பகுப்பு:சரி பார்க்க வேண்டிய தானியக்கக் கோயில் கட்டுரைகள்
பணவீக்கம்
அறிவார்ந்த எதிர்பார்ப்புக் கோட்பாடு
பொருளியல் செயலாளர்கள் அதிக பணவீக்கத்தின் கணிப்புகளை நிறைவேற்றும் விதங்களில் செயல்பட்டு, மத்திய வங்கியின் முடிவுகளைத் தவிர்க்க முற்படுவர் என்பதே அறிவார்ந்த எதிர்பார்ப்புக் கோட்பாட்டின் அடிப்படைச் சாரமாக விளங்குகிறது. அதாவது, மத்திய வங்கிகள் பணவீக்கத்திற்கு எதிராகப் போராடுவதில் ஒரு நம்பகத்தன்மையை உருவாக்கியிருக்க வேண்டும், அல்லது மத்திய வங்கி பின்னிறக்கத்தை அனுமதிப்பதற்கு பதிலாக பண இருப்பை அதிகரிக்கும் என பொருளாதார செயலாளர்கள் நம்பி, பொருளாதாரம் விரிவாக்கப்படும் என சவால் விட வேண்டும்.
ஆஸ்திரிய கோட்பாடு
பண இருப்பினாலேயே பணவீக்கம் உயர்கிறது, ஏறும் விலைகள் வெறும் பின் விளைவுகளே ஆகும் எனவும், மேலும் இந்த பொருள் நிறைந்த வேறுபாடு பணவீக்கத்தை வரையறுப்பதில் முக்கியப் பங்கு வகிக்கிறது எனவும் ஆஸ்திரியப் பள்ளி உறுதியாகக் கூறுகிறது. பணம் சார்ந்த பணவீக்கம் மற்றும் பொதுவான விலைப் பணவீக்கத்திற்கிடையில் கருத்து அடிப்படையில் எந்த வேறுபாடும் இல்லை என ஆஸ்திரிய பொருளியலாளர்கள் நம்புகிறார்கள். காலம் செல்லச் செல்ல உருவாக்கப்பட்ட, பரிமாற்றத்திற்கு உடனடியாகப் பயன்படுத்தக்கூடிய புதிய நாணயங்களின் வளர்ச்சியைக் கணக்கிடுவதன் மூலம், பணம் சார்ந்த பணவீக்கத்தை ஆஸ்திரிய பொருளியலாளர்கள் அளவிடுகின்றனர். மத்திய அரசு அல்லது அதன் மத்திய வங்கி ஆகியவை எடுக்கும், பண இருப்பை அதிகரிக்க இசையும் அல்லது அனுமதிக்கும் தனிப்பட்ட நடவடிக்கையே பணவீக்கமாகும் என பணவீக்கத்தின் இந்தப் புரிதல் உணர்த்துகிறது. மாநிலங்களால் உருவாக்கப்படும் பணம் சார் விரிவாக்கத்துடன் கூடுதலாக, பண இருப்பை அதிகரித்தலின் விளைவுகள் கடன் விரிவாக்கத்தால் பெரிதாகத் தோன்றுகிறது என்றும் ஆஸ்திரியப் பள்ளி கூறுகிறது, மேலும் உலகிலுள்ள பெரும்பாலான பொருளாதார மற்றும் நிதியக முறைகளில் பகுதி-ஒதுக்கீட்டு வங்கியியல் முறை பயன்படுத்தப்படுவதே இந்தக் கடன் விரிவாக்கத்திற்குக் காரணமாகும்.
மாநிலங்கள் தமது நடவடிகைகளுக்கு நிதி திரட்டும் மூன்று வழிகளில் ஒரு வழியாக (பணவீக்க வரி) பணவீக்கத்தைப் பயன்படுத்துகின்றன, என ஆஸ்திரிய பொருளியலாளர்கள் வாதிடுகின்றனர், இதில் வரி விதிப்பும் கடன் பெறுதலும் பிற இரு வழிகளாகும். இராணுவச் செலவுகளும் பெரும்பாலும் கடன் பெறுதல் மற்றும் பணவீக்கத்திற்கு வழிகோலும் நடவடிக்கைகளாகக் குறிக்கப்படுகின்றன, இந்தச் செலவினனக்கள் சந்தை ஆதாரங்களைப் பெறுவதற்கான குறுக்கு வழியாக இருக்கக்கூடும் என்பதால் வறுமையான மற்றும் கடனுள்ள அரசாங்கங்கள் இதற்கு முன்னுரிமையளிக்கின்றன.
மற்றபடி, உண்மையில் அரசாங்கம் உற்பத்தித் திறனின் கட்டமைப்பை உருக்குலைக்கக் கூடிய செயற்கை பொழிப்பு நிலைகளை உருவாக்கி, அதுவே பொருளாதார பின்னிறக்கங்கள் மற்றும் தாழ்நிலைகளை உருவாக்குகிறது என என ஆஸ்திரியர்கள் வாதிடுகிறார்கள். மொத்த பண அளவின் வளர்ச்சியை "ஊக்குவிப்பதன்" மூலம் செயற்கையான முறையில் பொருளாதாரத்தைத் "தூண்ட" முயற்சிப்பதன் மூலம், மேலும் செயற்கையான குறைந்த வட்டி வீதத்தில் கடன் பெறுதல் மூலம், பொருளாதார பின்னிறக்கங்கள் அல்லது வீழ்ச்சிகளை உண்டாக்கக்கூடிய, பரவலான கடன்சுமைகள் மற்றும் நிதிப்பற்றாக்குறை மற்றும் பின்னிறக்கங்களைத் தவிர்க்க அல்லது தள்ளிப்போட மத்திய வங்கி முயற்சிக்கலாம். அதேபோல், பெரும்பாலான ஆஸ்திரிய பொருளியலாளர்கள் மத்திய வங்கிகள் மற்றும் பகுதி-ஒதுக்கீட்டு வங்கியியல் முறை ஆகியவற்றை ஒழித்தலை ஆதரிக்கின்றனர், மேலும் 100 சதம் அல்லது பெரும்பாலும் தங்கத் தரநிலை முறைக்குத் திரும்புவதை அல்லது திறந்த நிலை வங்கியியல் போன்றவற்றை வலியுறுத்துகின்றனர். நீடித்து நிலைக்காத மற்றும் எளிதில் மாறக்கூடிய பகுதி-ஒதுக்கீட்டு வங்கியியல் நடை முறைகளைத் தடுத்து கட்டுப்பாட்டில் வைக்கும் என அவர்கள் வாதிடுகிறார்கள், மேலும் மொத்த பண அளவின் வளர்ச்சி (மற்றும் பணவீக்கம்) கட்டுப்பாட்டை மீறிய சுழற்சியாயிருக்காது என உறுதியளிக்கின்றனர்.
உண்மையான பட்டியல்கள் கொள்கை
பணத்துக்கு நாணயங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டிருக்கையில், பண அளவுக் கோட்பாடு மற்றும் உண்மையான பட்டியல்கள் கொள்கை (RBD) இவற்றினிடையே ஒரு முக்கிய கருத்து வேறுபாடு காணப்பட்டது. இந்தக் கருத்துப்படி, வங்கிகள் கையிருப்பில் வைக்கும் நாணயங்களுக்கு நிகராக (பொதுவாக தங்கம்) அனுமதிக்கப்பட்ட பகுதிபட்ட கணக்கிடல் ஒதுக்கீட்டு நிலையில் அளவுக் கோட்பாடு பயன்படுத்தப்படுகிறது. பொருளாதாரத்திற்கான நாணயம் மற்றும் வங்கியியல் பள்ளிகள், வணிகர்களிடமிருந்து வாங்கிய "உண்மையான பட்டியல்களான" வர்த்தகத்தின் பட்டியல்களுக்கு நாணயங்களை வழங்கும் திறனை வங்கிகள் பெற்றிருக்க வேண்டும் RBD குறித்து வாதிடுகின்றன. இந்தக் கோட்பாடு 19 ஆம் நூற்றாண்டில் பணம் சார் "வங்கியியல்" மற்றும் "நாணயப்" பள்ளிகளிடையேயான விவாதங்களிலும் பெடரல் ரிசர்வ் கூட்டமைப்பின் உருவாகத்திலும் முக்கியப் பங்கு வகித்தது. இது 1913 ஆம் ஆண்டுக்குப் பிந்தைய சர்வதேச தங்கத் தரநிலையின் வீழ்ச்சிக்குப் பின்னர், மற்றும் அரசாங்கத்தின் நிதியகப் பற்றாக்குறை நோக்கிய நகர்வின் போது, நாணய ஆணையங்கள் போன்ற குறிப்பிட்ட சூழல்களில் மட்டுமே ஆர்வம் காட்டப்பட்ட சிறிய விவகாரமாக RBD விளங்கியது. அது மிகவும் மதிப்புக் குறைந்ததாகக உள்ளது, பெடரல் ரிசர்வின் ஆளுநர் ஃப்ரெடெரிக் மிஷ்கின், இன்னும் ஒரு படி மேலே சென்று அது "முழுமையான மதிப்பிழந்தது" எனக் கூறுகிறார். இருப்பினும், இதை கொள்கையளவில் சில பொருளியலாளர்கள், குறிப்பாக கடனின் சில வகைகளில் உள்ள கட்டுப்பாடுகளை லெய்சஷ்-ஃபேரின் சுதந்திரவாத கொள்கைகளுடனான இணக்கமின்மையாகக் கருதுபவர்கள், ஆதரிக்கின்றனர், இருப்பினும் ஏறத்தாழ அனைத்து சுதந்திரவாத பொருளியலாளர்களும் RBD க்கு எதிராக இருக்கிறார்கள்.
19 ஆம் நூற்றாண்டில் பிரட்டனில் இருந்த, நாணயம் அல்லது அளவுக் கோட்பாடு மற்றும் வங்கியியல் பள்ளிகளிடையே நிலவிய விவாதங்கள், பணத்தின் தற்கால நம்பகத்தன்மை பற்றிய நடப்பு கேள்விகளை முன்கூட்டியே எழுப்பியிருந்தன. 19 ஆம் நூற்றாண்டில் வங்கியியல் பள்ளி அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள் மற்றும் பிரட்டனில் கொள்கையில் பெரும் ஆதிக்கம் செலுத்தியது, ஆனால் நாணயப் பள்ளி "கண்டங்களில்" பெரும் ஆதிக்கம் செலுத்தியது, அதாவது பிரட்டனைச் சாராத நாடுகள், குறிப்பாக லத்தீன் பணம் சார் கூட்டமைப்பு மற்றும் முந்தைய ஸ்காண்டினவிய பணம் சார் கூட்டமைப்பு ஆகியவை.
பழமைக்கெதிரான அல்லது ஆதரவுக் கோட்பாடு
பண்டைய அரசியல் தொடர்பான பொருளாதாரத்தில் இருந்த மற்றொரு சிக்கல், பழமைக்கெதிரான பணக் கொள்கை அல்லது "ஆதரவுக் கோட்பாடு" ஆகும். பணத்தின் மதிப்பானது, அதை வெளியிடும் நிறுவனங்களின் சொத்துகள் மற்றும் கடன் பொறுப்புகளால் தீர்மானிக்கப்படுகிறது என ஆதரவுக் கோட்பாடு வாதிடுகிறது. பண்டைய அரசியல் தொடர்பான பொருளாதாரத்தின் பணக் கொள்கை போலில்லாமல், பணம் வெளியிடும் நிறுவனங்கள், வெளியிட்ட பணத்தின் பரிமாற்றத்துக்குப் போதுமான அளவு சொத்துகளை வைத்திருக்கும் வரை பணவீக்கமின்றி பணத்தை வெளியிட முடியும், என ஆதரவு கொள்கை வாதிடுகிறது.
பணவீக்கத்தைக் கட்டுப்படுத்தல்
பணவீக்கத்தைக் கட்டுப்படுத்தும் முயற்சிகளில் பல வகையான முறைகள் பயன்படுத்தப்பட்டு வருகின்றன.
பணக்கொள்கை
thumb|right|ஐம்பது ஆண்டுகளுக்கான U.S. இன் பயனுறு பெடெரல் நிதி வீதத்தின் வரைபடம். தற்காலத்தில் பணவீக்கத்தைக் கட்டுப்படுத்துவதற்கான முதன்மையான கருவி பணக்கொள்கையாகும். பெரும்பாலான மத்திய வங்கிகள் பெடரல் நிதிகளின் கடன் வீதத்தை இயல்பாக ஆண்டுக்கு 2% முதல் 3% வரையிலான இலக்கு வீதம் என்ற குறைவான அளவில் வைத்திருக்கும் கட்டாயத்திற்கு உட்படுத்தப்படுகின்றன, மேலும் ஆண்டுக்கு 2% முதல் 6% வரையிலான இலக்கு பணவீக்க வரம்பிற்குள்ளும் இருக்குமாறு கட்டாயத்திற்கு உட்படுத்தப்படுகின்றன. பணவாட்ட நிலைகள் வளமான பொருளாதாரத்திற்கு ஊறுவிளைவிப்பதாகத் தோன்றுவதால் ஒரு குறைந்த நேர்மறை பணவீக்கமே இலக்காகக் கருதப்படுகிறது.
பணவீக்கத்தைக் கட்டுப்படுத்த பல வழிமுறைகள் பரிந்துரைக்கப்பட்டுள்ளன. U.S. பெடரல் ரிசர்வ் போன்ற மத்திய வங்கிகள் வட்டி வீதங்களை அமைப்பதன் மூலமாகவும் மற்ற பிற செயல்பாடுகள் மூலமாகவும் பணவீக்கத்தை குறிப்பிடத்தக்க அளவு பாதிக்க முடியும். அதிக வட்டி வீதங்கள் மற்றும் மொத்த பண அளவின் மெதுவான வளர்ச்சி ஆகியவையே பணவீக்கத்துக்கு எதிராக அல்லது அதைத் தடுக்க மத்திய வங்கிகளால் எடுக்கப்படும் வழக்கமான நடவடிக்கைகளாகும், இருப்பினும் அவை இரண்டும் வேறுபட்ட அணுகுமுறைகள் ஆகும். எடுத்துக்காட்டுக்கு, சில வங்கிகள் சமச்சீர் பணவீக்க இலக்கைக் கொண்டிருக்கின்றன, ஆனால் பிற வங்கிகள் பணவீக்கமானது குறிப்பிடப்பட்ட அல்லது உணர்த்தப்பட்ட ஓர் இலக்கை மீறும்போது மட்டுமே பணவீக்கத்தைக் கட்டுப்படுத்துகின்றன.
பணம் சார் பொருளியலாளர்கள், பணத்தின் வளர்ச்சி வீதத்தை நிலையாக வைத்திருந்து, பணவீக்கத்தக் கட்டுப்படுத்த, (வட்டி வீதங்களை அதிகரித்தல், மொத்த பண அளவின் உயர்வை மட்டுப்படுத்தல் போன்ற) பணக்கொள்கையைப் பயன்படுத்துதவதை வலியுறுத்துகின்றனர். கெயின்சியன் கொள்கையாளர்கள் பணவீக்கத்தை நிலையாக வைத்திருக்க, பொருளாதார விரிவாக்கத்தின் போது மொத்தத் தேவையைக் குறைத்தலையும் பின்னிறக்கங்களின் போது தேவையை அதிகரித்தலையும் வலியுறுத்துகின்றனர். மொத்தத் தேவையின் கட்டுப்பாட்டை, பணக்கொள்கை மற்றும் நிதித்துறைக் கொள்கை (தேவையைக் குறைக்க வரி விதிப்பை அதிகரிக்கலாம் அல்லது அரசுச் செலவினங்களைக் குறைக்கலாம்) ஆகிய இரண்டையும் பயன்படுத்தி அடைய முடியும்.
நிலையான பரிவர்த்தனை வீதங்கள்
நிலையான பரிவர்த்தனை வீத நாணய ஆட்சிமுறையின் கீழ், ஒரு நாட்டின் நாணயமானது மற்றவொரு தனிப்பட்ட நாணயம் அல்லது பிற நாணயங்களின் தொகுப்பின் மதிப்புடன் தொடர்புபடுத்தப்பட்டுள்ளது (அல்லது சில நேரங்களில் தங்கம் போன்ற பிற மதிப்பின் அளவீட்டுடனும் தொடர்புபடுத்தப்படுகிறது). வழக்கமாக, ஒரு நாணயத்தின் மதிப்பை அதனுடன் தொடர்புபடுத்தப்பட்ட நாணயத்திற்கு நிகராக நிலைநிறுத்த ஒரு நிலையான பரிவர்த்தனை வீதம் பயன்படுத்தப்படுகிறது. இதனைப் பணவீக்கத்தைக் கட்டுப்படுத்தும் ஒரு வழியாகவும் பயன்படுத்த முடியும். இருப்பினும், தொடர்புபடுத்தப்படும் நாணயத்தின் மதிப்பானது ஏற்ற இறக்கத்திற்குட்படுவதால், அது அதனுடன் ஒப்பிடப்படும் நாணயத்தின் மதிப்பும் ஏற்ற இறக்கத்திற்குட்படுகிறது. நிலையான பரிவர்த்தனை வீத நாட்டின் பணவீக்க வீதமானது, அதன் நாணயம் தொடர்புபடுத்தப்படும் நாட்டின் பணவீக்க வீதத்தால் நிர்ணயிக்கப்படுகிறது என்பதே இதன் பொருளாகும். மேலும், நிலையான பரிவர்த்தனை வீதமானது ஒரு அரசாங்கம் மேக்ரோ பொருளாதார நிலைத்தன்மையைப் பெறுவதற்காக உள்நாட்டுப் பணக்கொள்கையைப் பயன்படுத்துவதைத் தடுக்கிறது.
ப்ரெட்டன் வுட்ஸ் ஒப்பந்தத்தின்படி, உலகத்தில் உள்ள பெரும்பாலான நாடுகளின் நாணயங்கள் அதன் நாணய மதிப்பை US டாலருக்கு நிகராக வைத்துள்ளன. இது அந்த நாடுகளில் பணவீக்கத்தைக் கட்டுப்படுத்தியது, ஆனால் அவற்றை இது பாதுகாப்பற்ற பாதிப்புகளின் ஆபத்திற்கு உட்படுத்தியுள்ளன. 1970களின் தொடகத்தில் ப்ரெட்டன் வுட்ஸ் ஒப்பந்தம் கைவிடப்பட்ட பின்னர், நாடுகள் படிப்படியாக மாறும் பரிமாற்ற வீதங்களுக்குத் திரும்பின. இருப்பினும், 20 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில், சில நாடுகள் பணவீக்கத்தைக் கட்டுப்படுத்தும் முயற்சியின் ஒரு பகுதியாக நிலையான பரிவர்த்தனை வீதத்திற்குத் திரும்பவும் சென்றன. பணவீக்கத்தைக் கட்டுப்படுத்த நிலையான பரிவர்த்தனை வீதத்தைப் பயன்படுத்தும் இந்தக் கொள்கையானது 20 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் தென் அமெரிக்காவிலுள்ள பல நாடுகளால் பயன்படுத்தப்பட்டது (எ.கா. அர்ஜென்டினா (1991-2002), பொலிவியா, பிரேசில், மற்றும் சிலி).
தங்கத் தரநிலை
thumb|தங்கத் தரநிலையில், ரூபாய்த் தாள்களை முன்பே நிர்ணயிக்கப்பட்ட அளவிலான தங்கமாக மாற்ற முடியும். தங்கத் தரநிலை என்பது, ஒரு ஆட்சிமுறையில் பொது பரிமாற்ற ஊடகமாக, முன் நிர்ணயிக்கப்பட்ட, குறிப்பிட்ட அளவிலான தங்கத்திற்கு பரிமாறிக்கொள்ளக்கூடிய காகிதத் தாள்களைப் பயன்படுத்தும் பண முறையாகும். தரநிலையானது, தங்கத்திற்கான ஆதரவு எவ்வாறு செயலாக்கப்படுகிறது என்பதைக் குறிப்பிடுகின்றது, ஒவ்வொரு நாணயத்தின் அலகுக்குமான நாணயங்களின் அளவும் இதில் அடங்கும். நாணயம் என்பது எந்த உள்ளார்ந்த மதிப்பையும் கொண்டிருப்பதில்லை, ஆனால் அதை அதே மதிப்பிலான நாணயத்திற்கு மீட்டுகொள்ள முடியும் என்பதால் வர்த்தகர்களால் ஏற்றுக்கொள்ளப்படுகிறது. எடுத்துகாட்டாக, U.S. வெள்ளிப் பணத்தை, அதன் அசல் மதிப்பிலான வெள்ளியாக மீட்டுகொள்ள முடியும்.