cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
மஞ்சள் மலைகள்
வரலாறு
சின் அரசமரபு காலத்தில், இது யிசான் (ஜி மலை) என அழைக்கப்பட்டது. கி.பி. 747 இல், குவாங்சான் (அதாவது மஞ்சள் மலைகள்) அல்லது குவாங் மலை எனப் பேரரசினால் பெயர் மாற்றம் பெற்றது. இப்பெயர் முக்கிய சீனப் பேரரசரும், ஹான் சீனரின் புராணப் பரம்பரையைச் சேர்ந்த குவாங் டிக்கு (மஞ்சள் பேரரசர்) புகழ் கொடுப்பதற்காக அமைந்தது. குவாங்சானிலிருந்துதான் குவாங் டி பேரரசர் வானுலகுக்கு ஏறினார் என்ற ஒரு கதையும் உள்ளது. இன்னொரு கதை மஞ்சள் பேரரசர் மலைகளில் அறநெறித்தன்மையையும் சுத்திகரிக்கப்பட்ட இறவாமை மாத்திரைகளையும் பயிரிட்டார், ஆகவே அம்மலைகளுக்கு அவரது பெயரே கொடுக்கப்பட்டது என்கிறது. குவாங்சான் (மஞ்சள் மலைகள்) என்ற பெயர் முதன்முதலில் சீனப் புலவர் லி பையினால் பயன்படுத்தப்பட்டது. ஆரம்பத்தில் இம்மலையைப் பற்றி சிறிதளவே அறிந்திருந்ததோடு, அநேகமாக யாரும் இதனை அணுகுவதில்லை. ஆனாலும், கி.பி. 747 இல் பெயர் மாற்றம் பெற்றதும் இப்பகுதிக்கு அதிக முக்கியத்துவம் கிடைக்கப்பட்டதிலிருந்து இன்று வரை அதிகமானோரால் பார்க்கப்படுவதோடு, பல கோயில்களையும் கொண்டுள்ளது.
மஞ்சள் மலைகளின் பக்கங்களில் செதுக்கப்பட்டுள்ள அதன் கற்படிகளினால் அறியப்பட்டது. இவை 60,000 இற்கும் அதிகமாக இப்பகுதிகளில் இருக்கலாம் என் நம்பப்படுகிறது. படிகள் அமைக்கப்பட்ட காலம் தெரியாதுள்ள போதிலும், 1,500 வருடங்களுக்கு மேல் பழமையானது எனக் கூறப்படுகிறது.
பல ஆண்டுகளாக, இம்மலையின் மீது கண்ணுக்கினிய இடங்களும் மற்றும் பௌதீக அம்சங்களும் பெயரிடப்பட்டுள்ளன. உதாரணமாக, ஒரு கதை இவ்வாறு கூறுகிறது: இம்மலையின் அழகு பற்றிய கதையை நம்பாத ஒருவர், அதைப் பார்ப்பதற்காக அங்கு சென்றார். உடனடியாக அவர் மலையின் அழகு பற்றிய கதையை நம்பினார். அவர் சென்ற மலை உச்சி ஒன்றுக்கு "சிக்ஸ்சின்" (Shixin; 始信) என்று, அதாவது "நம்ப ஆரம்பித்தல்" என்ற பெயரிடப்பட்டது.
1982 இல், சீன மக்கள் குடியரசின் அரச மன்றத்தினால் இம்மலை "கண்ணுக்கினிய அழகின் இடமும், வாரலாற்று ஆர்வமிக்கதும்" என அறிவிக்கப்பட்டது. இம்மலை அதன் கண்ணுக்கினிய தோற்றம், அச்சுறுத்தலுக்குள்ளாகியுள்ள அருகிய இனங்களின் வாழ்விடமாக இருத்தல் ஆகியவற்றுக்காக யுனெஸ்கோ உலக பாரம்பரியக்களம் என 1990 இல் பெயரிடப்பட்டது.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:ஆசிய மாதக் கட்டுரைகள் நவம்பர் 2015 பகுப்பு:சீன மலைத்தொடர்கள் பகுப்பு:சீனாவில் உள்ள உலக பாரம்பரியக் களங்கள்
கும்பகோணம் ராஜா வேத காவ்ய பாடசாலை
கும்பகோணம் ராஜா வேத காவ்ய பாடசாலை, கும்பகோணம் நகரிலுள்ள பழம்பெருமை வாய்ந்த பாடசாலையாகும்.
அமைவிடம்
ராஜா வேத காவ்ய பாடசாலா என்றும் ராஜா வேத காவ்ய பாடசாலை என்றும் அழைக்கப்படுகின்ற இந்தப் பாடசாலை கும்பகோணம் சக்கரபாணி கோயில் வடக்கு வீதியில் அமைந்துள்ளது.
வரலாறு
கோவிந்த தீட்சிதர் முயற்சியால் வடிவம் பெற்றவற்றில் இப்பாடசாலையும் ஒன்றாகும். அவரது பிற பணிகளில் திருப்பாலைத்துறை கோயில் கோபுரம், திருப்பாலைத்துறை நெற்சேமிப்புக்கிடங்கு, கும்பகோணம் கும்பேசர் கோயிலின் புதிய சன்னதிகள், ராஜகோபுரம், கும்பகோணம் இராமசுவாமி கோயில் உள்ளிட்ட திருப்பணிகள் அடங்கும். கி.பி.1542இல் இவரால் உருவாக்கப்பட்ட இந்த பாடசாலை பல அறிஞர்களை உருவாக்கியுள்ளது. இப்பாடசாலையை நிர்வகிக்க கி.பி.1972இல் அத்வைத வித்யாசார்ய மகாராஜா சாகிப் ஸ்ரீ கோவிந்த தீட்சிதர் புண்ய ஸ்மரன சமிதி அமைக்கப்பட்டது.
புதுப்பித்தல்
1933இல் புதுப்பிக்கப்பட்ட இப்பாடசாலை, நவம்பர் 1, 2015இல் மறுபடியும் புதுப்பிக்கப்பட்டது.
அட்ராரிக் அமிலம்
அட்ராரிக் அமிலம் (Atraric Acid) என்பது C10H12O4 என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாடு கொண்ட இயற்கையாகத் தோன்றும் பீனாலிக் சேர்மமாகும். எசுத்தர் வகைச் சேர்மமான இதன் ஐயுபிஏசி முறைப் பெயர் 2,4-டை ஐதராக்சி-3,6-டைமெத்தில் பென்சோயேட்டு ஆகும். புருனசு ஆப்ரிக்கானா, எவர்னியா புருனாசுடிரி என்ற தாவரங்களின் வேர்ப்பட்டைகளில் இருந்து இச்சேர்மம் தோன்றுகிறது. இது மனிதர்களில் ஆண்ட்ரோசன் உற்பத்தியைக் கட்டுப்படுத்துகிறது என அறியப்படுகிறது. ஆண்மைச்சுரப்பி மிகைப்பெருக்கம், ஆண்மைச்சுரப்பி புற்று, முகுள மற்றும் முதுகுத் தண்டு நரம்புச்சீரழிவு போன்ற நோய்களுக்கான சிகிச்சையில் அட்ராரிக் அமிலத்தைப் பயன்படுத்த ஆராயப்படுகிறது.
இதர ஆதாரமூலங்கள்
பகுப்பு:மெத்தில் எசுத்தர்கள் பகுப்பு:பென்சோயேட்டுகள்
புலிச்சிங்கம்
கருவுற்றல்
ஜெர்மனி நாட்டின் மாநிலமான பவேரியாவின் தலைநகரான மீனிக் என்ற இடத்தில் உள்ள கெல்லாப்ரான் (Hellabrunn Zoo) மிருக காட்சிசாலையில் 1943ம் ஆண்டு கருச்சேர்க்கை வெற்றிகரமாக நடந்தது. இங்கு பெண் குட்டி சுகாதாரமாக பிறந்தது. thumbnail|right|[[ஆஸ்திரேலியாவின் கான்பரா அருகில் உள்ள மிருக காட்சிசாலையில் டைகான்]]
புற இணைப்புகள்
பகுப்பு:கலப்பினங்கள் பகுப்பு:பூனைக் குடும்பம்
தாசியன் கிளர்ச்சி
thumb| தாசோசின் தெற்கு கடற்கரை தாசியன் கிளர்ச்சி (Thasian rebellion) என்பது கிமு 465 இல் கிரேக்கத்தில் நடந்த ஒரு நிகழ்வாகும். இதில் தாசோஸ் ஏதெனியன் கட்டுப்பாட்டிற்கு எதிராக கிளர்ச்சி செய்து, டெலியன் கூட்டடணியில் இருந்து விலக முயன்றது. தாசோசால் பாரம்பரியமாக திரேசிய நிலப்பரப்பில் வெட்டியெடுக்கப்பட்ட தங்கச் சுரங்கங்களை யார் கட்டுப்படுத்துவது என்பது தொடர்பாக ஏதென்சுக்கும் தாசோசுக்கும் இடையிலான மோதலாலே கிளர்ச்சி ஏற்பட காரணமாயிற்று.
நீண்ட, கடினமான முற்றுகைக்குப் பிறகு கிளர்ச்சி இறுதியில் நசுக்கப்பட்டது. ஆனால் தாசியர்களுக்கு ஆதரவாக அட்டிகா மீது படையெடுப்பதாக எசுபார்த்தா முன்பு இரகசியமாக உறுதியளித்திருந்தது. லாகோனியாவில் ஏற்பட்ட ஒரு பூகம்பத்தால் எசுபார்த்ததன்களால் இந்த வாக்குறுதியை நிறைவேற்ற இயலாமல் போனது. இந்த பூகம்பமானது எசுபார்த்தாவில் எலட்களின் கிளர்ச்சியைத் தூண்டி விட்டது.
டெலியன் கூட்டணியானது ஏதெனியப் பேரரசாக மாறியதைக் குறிக்கும் சம்பவங்களில் ஒன்றாக தாசியன் நிகழ்வை வரலாற்றாளர் துசிடிடீஸ் சுட்டிக் காட்டியுள்ளார். நவீன அறிஞர்கள் எசுபார்த்தாவின் உள் அரசியலின் ஒரு குறிகாட்டியாக இதைக் கண்டனர். ஏதென்சுக்கும் எசுபார்த்தாவிற்கும் இடையே அமைதி மற்றும் நல்லிணக்கம் நிலவியது போன்ற தோற்றம் இருந்த போதும் ஒரு வலுவான போர்க் கட்சி அதில் மறைந்து இருப்பதை வெளிப்படுத்துவதாக இது உள்ளது. மேலும் இருதரப்பு உறவில் வெடிப்பு ஏற்பட்டு, உறவுகள் முறியப்போவதை முன்னறிவிப்பதாகவும் இருந்தது. அதன்படி தசாப்தத்தின் இறுதியில் முதல் பெலோபொன்னேசியன் போர் மூண்டது.
ஏதென்ஸ் மற்றும் தாசோஸ்
ஏதென்சுக்கும் தாசோசுக்கும் இடையிலான தகராறு திரேசியன் மற்றும் தாசியர்கள் கட்டுப்பாட்டில் இருந்த ஒரு தங்கச் சுரங்கத்தின் மீதான வணிகத்தைக் கட்டுப்படுத்துவதில் ஏற்பட்டதாக துசிடிடீஸ் தெரிவிக்கிறார். இந்த சர்ச்சையில் ஏதென்சை ஆக்கிரமிப்பாளர் என்று பெரும்பாலான அறிஞர்கள் கருதுகிறார்கள். இருப்பினும் வரலாற்றாளர் ஜி.இ.எம். டி ஸ்டீ. குரோக்ஸ் மட்டும் தாசியன் ஆதிக்கத்தினால் பாதிக்கப்பட்ட ஒரு சிறிய நகர அரசின் சார்பாக ஏதெனியர்கள் தலையிட்டதாக வாதிடுகிறார். சுரங்கம் மற்றும் வணிகம் இலாபகரமானதாக இருந்தது. மேலும் அவற்றை ஏதெனியர்களிடம் இழப்பது தாசோசுக்கு கடுமையான பொருளாதார இழப்பாக இருந்திருக்கும்; இந்த சர்ச்சை எழுந்த பிறகு, ஏதென்ஸ் பெருமளவில் குடியேற்றவாசிகளை அனுப்பி என்னியா ஹோடோய் ("ஒன்பது வழிகள்") என்று அழைக்கப்படும் ஒரு குடியேற்றத்தை உருவாக்கியது. அது இறுதியில் ஆம்பிபோலிஸ் நகருக்கு அடிப்படையாக மாறியது. இந்த குடியேற்றம், வெற்றிகரமாக நிலைத்திருந்திருந்தால் (சிறிது காலத்திற்குப் பிறகு இது பூர்வீக மக்களால் அழிக்கப்பட்டது), தாசோஸ் நீண்ட காலமாக ஆதிக்கம் கொண்டிருந்த ஒரு பிராந்தியத்தில் ஏதெனியன் அதிகாரத்தையும் செல்வாக்கை ஏற்படுத்தும் ஒரு தளமாக செயல்பட்டிருக்கும். தாசோஸ் ஒரு சக்திவாய்ந்த கடற்படை அரசாகவும், டெலியன் கூட்டணியில் முக்கிய உறுப்பினராகவும் இருந்தது. இதனால் இந்த ஏதெனியன் ஊடுருவல்களுக்கு தலைவணங்குவதற்குப் பதிலாக தாசியர்கள் இராணுவ ரீதியாக எதிர்க்கத் துணிந்தனர்.
போர்
போரின் துவக்கத்தில் தாசோசின் கடற்படை முறியடிக்கபட்டு, போக்குவரத்து வழிகளை அடைத்து ஏதெனியர்களால் தாசோஸ் நகரம் முற்றுகையிடப்பட்டது. இந்த முற்றுகை இரண்டு ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக நீடித்தது. முற்றுகையின் போது தாசோஸ் மக்கள் கடுமையான துன்பங்களை சந்திக்க நேர்ந்தது. உணவின்றி மக்கள் கடும் பாதிப்பை எதிர்கொண்டனர். தாசோசில் நடந்த முற்றுகை தொடர்பான ஒரு கதை நிலவுகிறது. அதன்படி ஏதெனியர்களிடம் சரணடைய முதலில் முன்மொழியும் தாசஸ் நகர குடிமகனுக்கு மரண தண்டனை அளிக்க சட்டம் இயற்றப்பட்டிருந்தது. மேலும் பெரிய போர்க் கருவிகளை ஓரிடத்தில் இருந்து இன்னோர் இடத்துக்கு இழுத்துச் செல்ல, கயிறுகள் இல்லை; எல்லாம் அறுந்துவிட்டன. தாசஸ் நகர பெண்கள் தங்கள் முடியை கத்தரித்து கயிறாக திரித்துக் கொடுத்தனர் என்ற ஒரு கதை இந்த முற்றுகையைக் குறித்து நிலவுகிறது. இந்த உறுதிமிக்க தாசிய எதிர்ப்பானது ஏதெனியன் பின்னடைவு பற்றிய செய்திகளின் விளைவாக இருக்கலாம். அங்கு ஏதேனிய குடியேற்றவாதிகள், ஆரம்பகால வெற்றிக்குப் பிறகான காலத்தில் உள்ளூர் பழங்குடியினரால் தோற்கடிக்கப்பட்டு விரட்டப்பட்டனர் (300 பேர் கொண்ட இராணுவப் பாதுகாப்புப் படையினர் மட்டும் கொல்லப்பட்டார்களா அல்லது 10,000 குடியேற்றவாசிகள் கொல்லப்பட்டார்களா என்பது தெளிவாகத் தெரியவில்லை). தாசியர்களும் வெளியார் தலையீட்டின் மூலம் தங்களுக்கு உதவி கிடைக்கும் என்று எதிர்பார்த்தனர்; அவர்கள் எசுபார்த்தாவிடம் உதவி கோரினர். மேலும் அட்டிகா மீதான படையெடுப்பு என்ற வடிவில் தாசியர்களுக்கு ஆதரவு அளிக்கும் இரகசிய வாக்குறுதியை பெற்றனர்; எவ்வாறாயினும், இந்த வாக்குறுதி எசுபார்த்தாவினால் நிறைவேற்றப்படவில்லை. ஏனெனில் லாகோனியாவில் ஏற்பட்ட பூகம்பம் எசுபாபார்த்தாவை சீர்குலைத்தது. மேலும் எசுபார்த்தாவில் ஹெலட் பிரிவினர் கிளர்ச்சியில் ஈடுபட பூகம்பம் தூண்டுகோலானது. இது எசுபார்த்தாவின் இராணுவத்துக்கு பல ஆண்டுகளாக தலைவலியாக ஆனது. கிமு 463 இல், தாசியர்கள் கடைசியாக சரணடைய வேண்டிய நிலைக்கு ஆளாயினர்.
முக்கியத்துவம் மற்றும் பின்விளைவுகள்
ஏதெனியர்கள் தங்களால் தோற்கடிக்கப்பட்ட நகர அரசுகள் மீது கடுமையான தீர்வையை விதித்தனர். தாசோஸ் பணிந்த பிறகு ஏதென்சின் நிபந்தனைகள் அனைத்துக்கும் கட்டுப்பட்டது. ஏதென்சின் நிபந்தனைகளின் படி தாசோஸ் தன் பிரதான நிலப்பரப்பில் சர்ச்சைக்குரிய பிரதேசங்களுக்கான உரிமைகோரல்களை கைவிட்டது. தாசசின் அரண்களை எல்லாம் இடித்து தரைமட்டமாக்கியது. அதன் கடற்படையை கைவிட்டது. மேலும் ஏதென்சுக்கு இழப்பீடு மற்றும் திறை செலுத்த ஒப்புக்கொண்டது. முதலில் அந்த திறை வருடத்திற்கு 3 தாலந்துகள் என்று மட்டுமே விதிக்கப்பட்டது. ஆனால் கிமு 440 களில் அது 30 தாலந்துகளாக உயர்த்தப்பட்டது; சில அறிஞர்கள் திறைப் பணத்தின் இந்த உயர்வை தாசோசின் சுரங்கம் மற்றும் பிற சொத்துக்கள் திரும்பப் பெற்றதற்கான அறிகுறியாகக் கருதுகின்றனர். மற்றவர்கள் இது போரின் பேரழிவிற்குப் பிறகு தாசஸ் செழிப்புக்கு திரும்புவதைப் பிரதிபலிக்கிறது என்றும் நம்புகின்றனர். மேலும் சிலர் இந்த அதிகரிப்பு தாசோஸ் தீவின் செல்வத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட மதிப்பீட்டைக் குறிக்கிறது என்கின்றனர்.
ஏப்ரல் 2014
ஏப்ரல் 2014 (April 2014), 2014 ஆம் ஆண்டின் நான்காவது மாதமாகும். இம்மாதம் ஒரு செவ்வாய்க்கிழமையில் ஆரம்பித்து 30 நாட்களின் பின்னர் ஒரு புதன்கிழமை முடிவடைகிறது.இசுலாமிய நாட்காட்டியின் படி கிஞ்சுரா 1435ம் ஆண்டின் ஜமா அத்துல் ஆகிர்மாதம் ஏப்ரல் 1 செவ்வாய்க்கிழமை தொடங்கி ஏப்ரல் 30 புதன் (கிழமை) முடிவடைகிறது.
இறப்புகள்
பகுப்பு:2014
மேற்கு ஏரி
மேற்கு ஏரி (West Lake;, Xī Hú) என்பது கிழக்கு சீனவின் கங்சூவிலுள்ள நன்னீர் ஏரி ஆகும். இது மூன்று ஆற்றிடைப் பாதைகளினால் ஐந்து பகுதிகளாகப் பிரிக்கப்படுகிறது. இதில் பல கோயில்களும் கோபுரங்களும் தோட்டங்களும் செயற்கைத் தீவுகளும் காணப்படுகின்றன.
மேற்கு ஏரி அதனுடைய இயற்கை அழகு, வரலாற்றுப் பழமை என்பவற்றால் சீன வரலாற்றில் புலவர்கள், ஓவியர்கள் ஆகியோரின் கவனத்தைப் பெற்றுள்ளது. மேலும், சீனத் தோட்ட வடிவமைப்பாளர்களின் உணர்வின் முக்கிய மூலமாகவும் இது இருந்துள்ளது.
இது ஒரு உலகப் பாரம்பரியக் களம் என 2011 இல் அறிவிக்கப்பட்டு, "பல நூற்றாண்டுகளாக சீனாவில் மட்டுமல்லாது சப்பானிலும் கொரியாவிலும் தோட்ட வடிவமைப்பில் செல்வாக்குச் செலுத்தியது" எனவும் "மனிதனுக்கும் இயற்கைக்குமிடையில் கருத்தியல் உருகுதலின்" பிரதிபலிப்பு எனவும் விபரிக்கப்பட்டது.
வரலாறு
ஆரம்பப் பதிவுகள் மேற்கு ஏரியின் பெயர் "கியன்டாங் ஏரி" அல்லது "வு வன ஏரி" என்று இருந்ததாகக் குறிப்பிடுகின்றன. கான் நூல் "கியன்டாங் மேற்கு ஆளுனருடன் இணைக்கப்பட்டிருந்ததாகவும், வு வன மலை ("வுலின்சன்") வு வன ஏரியின் மூலம் எனவும், கிழக்காக ஒடிக் கடலில் கலக்கும் இது 830 லி (தேராயமாக, 350 km) அளவுள்ளதாகக் குறிப்பிடுகிறது.
இதன் ஏனைய பெயர்களாக "கியன்டாங் ஆறு", "கியன்டாங் வாவி", "மிங்செங் ஏரி", "ஜினியு ஏரி", "சிகான் ஏரி", "சாங் ஏரி", "லியான்யன் ஏரி", "பங்செங் குளம்", "சிசி ஏரி", "கொசி ஏரி", "சிலிங் ஏரி", "மெய்ரென் ஏரி", "சியான்சி ஏரி", "மிங்யு ஏரி" ஆகியன உள்ளன. ஆனாலும் இரு பெயர்கள் மாத்திரம் பரவலாக வரலாற்றிலும், வரலாற்று ஆவணப் பதிவுகளிலும் ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டுள்ளது. கங்சூ "கியன்டாங்" என அழைக்கப்பட்டதால் "கியன்டாங் ஆறு" என்ற பெயரும், நகரத்தின் மேற்கில் இது அமைந்துள்ளதால் மேற்கு ஏரி என்ற பெயரும் பரவலாக ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்ட பெயர்களாகும். மேற்கு ஏரி என்ற பெயர் முதலில் இரு கவிதைகளில் காணப்பட்டது. தென் சொங் அரசமரபு காலம் முதல் "மேற்கு ஏரி" என்ற பதம் பல கவிதைகளிலும் அறிஞர்களின் கட்டுரைகளிலும் பயன்படுத்தப்பட்ட போது "கியன்டாங் ஆறு" என்ற பதம் மெதுவாக கைவிடப்பட்டது. முதல் முறையாக அலுவலன ஆவணத்தில் சூசி என்ற அரசியல் வல்லுனரால் பயன்படுத்தப்பட்டது.
தாவரம்
thumb|right|250px|குழிப்பேரி மலர்தல் thumb|right|250px|மேற்கு ஏரியில் தாமரை மேற்கு ஏரி ஏராளமான இயற்கை, கலாச்சார வளங்களை மாத்திரம் கொண்டிராமல், அது பல்வேறு தாவர வளங்களையும் வழங்குகிறது. ஆண்டு முழுவதும், எல்லா வகையான பூக்களையும் தாவரங்களையும் மேற்கு ஏரியிலும் அதைச் சுற்றியுள்ள மலைகளிலும் உருவாக்குகிறது. இதன் மூலம் நகரின் சுற்றுச்சூழல் தரம் அதிகரிப்பிற்கு குறிப்பிடத்தக்க பங்காற்றுகிறது.
குழிப்பேரி மலர்தல்: அதிகளவில் குழிப்பேரி "வில்லோ" மரங்கள் ஏரிக்கரையில் நடப்பட்டுள்ளன. ஒரு வில்லோ மரத்துடன் ஒரு குழிப்பேரி மரம் என்ற அளவில் சேர்ந்துள்ளதாகக் கூறப்படுகிறது. பிற தோட்டக்கலை தாவரங்களான மாக்னோலியா, சேலா போன்றனவும் அங்குள்ளன. அப்பகுதியில் குழிப்பேரி பூக்கும் காலமாக வழக்கமாக ஏப்ரல் நடுப்பகுதி முதல் பெப்ரவரி இறுதியில் வரை உள்ளது.
தாமரை: இப்பகுதியிலுள்ள சில இடங்களுக்கு தாமரையின் பெயர்கள் இடப்பட்டுள்ளது. எ.கா: தாமரைத் தடாகம், தாரை ஒழுங்கை. பாரம்பரியமாக அங்கு "தாமரை அணிச்சல்" என்ற உணவு உள்ளது. அங்கு கண்டுபிடிக்கப்பட்ட தாமரையின் எச்சங்கள் குறைந்தது தாங் அரசமரபுக்கு முன் தாமரை பயிரிடப்பட்டுள்ளது எனக் காட்டுகின்றன. சொங் அரசமரபுக் கவிதை ஒன்றும் தாமரை பற்றிக் குறிப்பிட்டுள்ளமையும் தாமரை மேற்கு ஏரியில் தாமரைக்கு அதிக மதிப்பிருந்நது என்பதைக் காட்டுகிறது. தற்போது 14 வகை தாமரைகள் 130 சீன ஏக்கர் பகுதியில் பயிரிடப்படுகிறது. புள்ளிவிபரத்தின்படி, மேற்கு ஏரித் தாமரைகள் சூன் ஆரம்பத்தில் பூக்கத் தொடங்கி சூன் இறுதியில் உச்ச மலர்தலை அடைகியறது. இது ஆகத்து இறுதி அல்லது செப்டம்பர் தொடக்கம் வரையும் செல்வதுண்டு.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:ஆசிய மாதக் கட்டுரைகள் நவம்பர் 2015 பகுப்பு:சீன ஏரிகள் பகுப்பு:சீனாவில் உள்ள உலக பாரம்பரியக் களங்கள்
ஊசுடேரி பறவைகள் சரணாலயம்
ஊசுடேரி பறவைகள் சரணாலயம் அல்லது ஊசுடு ஏரி பறவைகள் சரணாலயம் (Ousteri Bird Sanctuary or Oussudu Lake Bird Sanctuary) என்பது புதுவையில் உள்ள பழமையான ஏரியான ஊசுடு ஏரியில் அமைந்துள்ளது ஆகும். இந்த ஏரி 2008-இல் பறவைகள் சரணாலயமாக புதுச்சேரி அரசால் அறிவிக்கப்பட்டது.
ஊசுடு ஏரி
இந்த ஏரி காவேரி நதியின் வடக்கே புதுவையில் இருந்து 10 கிலோமீட்டர் தொலைவில்  உள்ளது. இது கிட்டத்தட்ட 390 ஹெக்டேர் பரப்பளவுடையது. இந்த ஏரிக்கு சோழ மன்னன் கோப்பெருஞ்சிங்கன் மதகுகளும் கால்வாய்களும் கட்டினான் என்று திருவக்கரைக் கோயில் கல்வெட்டுகள் தெரிவிக்கின்றன. இந்த ஏரி புதுச்சேரியிலிருந்து மேற்கே 12 கி.மீ. தொலைவில் அமைந்துள்ளது. ஏரியின் மொத்த நீர்ப்பிடிப்புப் பகுதி 15.54 சதுர கி.மீ. ஏரிக் கரையின் மொத்த நீளம் 7.2 கி.மீ. மொத்தக் கொள்ளளவு 54 கோடி கனஅடி. சங்கராபரணி ஆறு, வீடூர் அணையிலிருந்து ஊசுட்டேரிக்கு நீர் வருகிறது. மேலும் சுத்துக்கேணி கால்வாய் மூலம் செஞ்சியாற்றிலிருந்தும் ஏரிக்குப் பெருமளவில் நீர் வருகிறது. இதனால் பாசன வசதிபெறும் நிலங்கள் தோராயமாக 1,500 ஹெக்டேர்.
நவம்பர் மாதம் முதல் பிப்ரவரி மாதம் வரை உலகம் முழுவதிலும் இருந்து இங்கு பறவைகள் படையெடுக்கும். சில பறவைகள் இனபெருக்கம் செய்ய ஏற்ற சூழ்நிலை இங்கு உள்ளது.
2008 ஆம் ஆண்டு புதுவை அரசு இந்த ஏரியை பறவைகள் சரணாலயமாக அறிவித்தது .800 ஹெக்டர் பரப்பளவு கொண்ட இந்த எரி புதுவை பகுதியில் 390 ஹெக்டரும் தமிழக பகுதியில் 410 ஹெக்டரும் உள்ளது .இங்கு காணப்படும் பறவைகள் சிலவற்றின் பட்டியில் கீழே கொடுக்கப்பட்டு உள்ளது.
இந்த நன் நீர் ஏரியில் உள்ள பல நீர்த் தாவரங்கள்( பெருநிலைத் தாவரம்) பறவைகள் உணவை கொள்கின்றன.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:புதுச்சேரி பகுப்பு:இந்தியாவில் உள்ள பறவைகள் காப்பகங்கள் பகுப்பு:புதுச்சேரி புவியியல் தொடர்பான குறுங்கட்டுரைகள்
அமைலோகெயின்
அமைலோகெயின் (Amylocaine) C14H21NO2 என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாடு கொண்ட ஒரு மயக்க மருந்து வகையாகும். குறிப்பிட்ட பகுதியை மட்டும் உணர்விழக்கச் செய்யும் முதல் செயற்கை மருந்து இதுவாகும். சுடோவெயின் என்ற பெயரில் இம்மருந்துக்கு காப்புரிமை பெறப்பட்டுள்ளது. எர்னசுட்டு பௌமியோ 1903 ஆம் ஆண்டு பாசுட்டியூர் நிறுவனத்தில் அமைலோகெயினை செயற்கை முறையில் தயாரித்தார். பெரும்பாலும் இதை முதுகுத்தண்டில் செலுத்தி பயன்படுத்துகிறார்கள்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:பென்சோயேட்டுகள் பகுப்பு:அமீன்கள்
வித்யா தேவி பண்டாரி
வித்யா தேவி பண்டாரி (विद्यादेवी भण्डारी; பிறப்பு: 19 ஜூன் 1961) நேபாளத்தின் தற்போதைய குடியரசுத் தலைவராவார். இந்நாட்டின் இரண்டாவது குடியரசுத் தலைவராக 2015இல் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட இவரே நேபாளத்தின் முதல் பெண் குடியரசுத் தலைவருமாவார். 28 அக்டோபர் 2015 அன்று குடியரசுத் தலைவர் தேர்தலில் வெல்லும் முன்பு இவர் அனைத்து நேபாள பெண்கள் அமைப்பின் தலைவராகவும், நேபாள பொதுவுடைமைக் கட்சி (ஒன்றிணைந்த மார்க்சிஸ்ட் - லெனினிஸ்ட்)-இன் துணைத் தலைவராகவும் இருந்தார். நாடாளுமன்ற வாக்கெடுப்பில் 549க்கு 327 வாக்குகள் பெற்று, குல் பகதூர் குருங்கைத் தோற்கடித்து குடியரசுத் தலைவராகத் தேர்வானார். இதற்கு முன்னர் நேபாள அரசில் பாதுகாப்பு அமைச்சர் பதவியையும் வகித்திருக்கிறார். நேபாளத்தில் இப்பதவியை வகித்த முதல் பெண்மணி இவரே ஆவார்.
வித்யாதேவி பண்டாரி இரண்டாவது முறையாக நேபாளக் குடியரசுத் தலைவராக நேபாள நாடாளுமன்றத்தால் 13 மார்ச் 2018 அன்று தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.
தனி வாழ்க்கை
பண்டாரி சூன் 19, 1961 ஆம் ஆண்டு நேபாளத்தின், போஜ்புர் மாவட்டத்தில் உள்ள மானேபஞ்ச்யாங் என்ற ஊரில் ராம் பகதூர் பாண்டே, மிதிலா பாண்டே இணைக்கு மகளாகப் பிறந்தார். 1993இல் சித்வன் மாவட்டத்தில் உள்ள தஸ்துங்கா என்ற ஊரில் மர்மமான முறையில் மகிழுந்து விபத்தொன்றில் மரணம் அடைந்த, புகழ்பெற்ற பொதுவுடைமைக் கட்சித் தலைவரான மதன் பண்டாரி இவரது கணவராவார்.
பொது வாழ்க்கை
பண்டாரி இளம் வயதிலேயே அரசியலில் ஈடுபடலானார். நே.பொ.க (மா.லெ) கொடுத்துள்ள தகவல்படி அக்கட்சியின் இளைஞர் அணியில் 1978இல் போஜ்புரிலிருந்து ஒரு களச்செயற்பாட்டாளராக பண்டாரி இணைந்தார். 1979 முதல் 1987 வரை அனைத்து நேபாள தேசிய சுதந்திர மாணவர் சங்கத்தின் கிழக்கு மண்டலக்குழுவுக்குப் பொறுப்பேற்று நடத்தினார். எனினும் அவரது தீவிர அரசியல் வாழ்வு 1980இல் நேபாள பொதுவுடைமை (மா.லெ) கட்சியில் உறுப்பினராகச் சேர்ந்ததிலிருந்தே தொடங்கியது எனலாம். பள்ளிப் படிப்பை முடித்து திரிபுவன் பல்கலைக் கழகத்தின் மகேந்திர மோரங் ஆதர்ஷ பல்துறை வளாகத்தில் சேர்ந்த அவர் மாணவர் சங்கங்களின் கூட்டமைப்பின் பொருளாளராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். 1993 முதல் நேபாளத் தொழிற்சங்கங்களின் பொதுக்கூட்டமைப்பின் மகளிரணித் தலைவராக முக்கியப் பங்காற்றினார். 1997இல் நேபாள பொதுவுடைமை (ஒன்றிணைந்த மார்க்சிஸ்ட் லெனினிஸ்ட்) கட்சியின் நடுவண் குழுவில் உறுப்பினராகத் தேர்வானார். கட்சித் தலைவராகவும் பிரதமராகவும் இருந்த கட்கப் பிரசாத் சர்மா ஓலீயின் நம்பிக்கைக்குரியவராகத் திகழ்ந்த பண்டாரி, புட்வலில் நடந்த அக்கட்சியின் எட்டாவது பொது மாநாட்டில் கட்சியின் துணைத் தலைவராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.
பண்டாரி 1994இலும் 1999இலும் ஆக, முறையே பிரதமர் கிருஷ்ண பிரசாத் பட்டாராயையும் தாமநாத் துங்கானாவையும் தோற்கடித்து, இருமுறை நாடாளுமன்றத் தேர்தல்களில் வெற்றிபெற்றார். இருப்பினும் 2008இல் நடந்த அரசமைப்புச் சட்டப்பேரவைத் தேர்தலில் தோல்வியைத் தழுவினார். பிரதமர் மாதவ குமார் நேபாளின் அமைச்சரவையில் பாதுகாப்பு அமைச்சராகப் பணியாற்றினார். 2013இல் நடந்த இரண்டாவது அரசமைப்புச் சட்டப்பேரவைத் தேர்தலில் கட்சி அவரை விகிதாச்சாரத் தேர்தல் முறையில் தேர்ந்தெடுத்தது.
நேபாளத்தின் இரண்டாவது குடியரசுத் தலைவராக 2015இல் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட இவரே முதல் பெண் குடியரசுத் தலைவருமாவார். மேலும் இவர் இரண்டாவது முறையாக, நேபாளக் குடியரசுத் தலைவராக நேபாள நாடாளுமன்றத்தால் 13 மார்ச் 2018 அன்று தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:1961 பிறப்புகள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:நேபாள அரசியல்வாதிகள் பகுப்பு:ஆசிய மாதக் கட்டுரைகள் நவம்பர் 2015 *
நேதா பக்கல்
கல்வி
பக்கல் 1963 இல் இசுரவேல், எபிரேயப் பல்கலைக்கழகத்தில் இயற்பியலிலும் கணிதவியலிலும் இளம் அறிவியல் பட்டம் பெற்றார். இவர் 1965 இல் இசுரவேல், வீழ்சும்ன் அறிவியல் நிறுவனத்தில் இயற்பியலில் முதுவர் பட்டம் பெற்றார். இவர் 1970 இல் இசுரவேல், தெல் அவீவு பல்கலைக்கழகத்தில் வானியற்பியலில் தன் முனைவர் பட்டத்தைப் பெற்றார்.
வாழ்க்கைப் பணி
இவர் 1970 முதல் 1971 வரை கலிபோர்னியா தொழில்நுட்ப நிறுவனத்தில் இயற்பியலில் ஆய்வுறுப்பினராக இருந்தார். அதே ஆண்டில் முனைவர் பட்டம் பெற்றார்; இவர் பிரின்சுடன் பல்கலைக்கழகத்தில் பணிபுரிய தொடங்கிரங்கே 1989 முதல் முழுநேரப் பேராசிரியர் ஆனார். இவர் 1971 முதல் 1983 வரை ஒரு முதுநிலை வானியர்பியலாளரிடம் ஆய்வு உதவியாலராக இருந்தார். இவர் 1983 முதல் 1989 வரை பொது நோக்கீட்டாளர் ஆதரவுக் கிளையின் தலைமையேற்றார். மேலும், இவர் விண்வெளித் தொலைநோக்கி அறிவியல் நிறுவனத்தின் அறிவியல் திட்டத் தெரிவு அலுவலகத் தலிமையையும் ஏற்றார். இவர் இங்கு எந்த அறிவியல் திட்டம் அபுள் தொலைநோக்கியைப் பயன்படுத்தவேண்டும் எனத் தேர்வு செய்வார். இவர் 2000 முதல் 2008 வரை பிரின்சுடனின் அறிவியல் தொழில்நுட்ப மன்றத் தலைவராகவும் இருந்துள்ளார். மஉள் தொலைநோக்கியைப் பயன்படுத்தி, இவர் பல்வேறு பால்வெளிகளின் இருப்பையும் கட்டமைப்பையும் படம்பிடித்தார். வானியற்பியல் புலத்துக்கான இவரது அரிய பங்களிப்புகளில் ஒன்றாக புடவியின் பொருண்மையைக் கணகீட்ட்தைக் கூறலாம். இவர் வானியற்பியல் வல்லுனரான தன் கணவருடன் (ஜான் பக்கலுடன்) இணைந்தும் வேறு பிறருடன் இணைந்து நூற்றுக்கும் மேலான ஆய்வுக் கட்டுரைகளை எழுதி வெளியிட்டுள்ளார்.
சமயக் கண்ணோட்டம்
கடவுள் நம்பிக்கையும் பார்வையும் பற்றி இவரிடம் கேட்டபோது, பக்கல் பின்வருமாறு கூறியுள்ளார்: " நான் மிகவும் சமயவாதியல்ல; ஆனால், மிகவும் யூதப் பண்பாட்டைப் பின்பற்றுவேன்... சமயம் கடவுளைப் பற்றிக் கேள்வி கேட்கும்போது நான் அறிவியலை இணைக்கிறேன். இதன் பொருள் புடவியை உருவாக்கிய அனைத்து இயற்பியல் விதிகளும் புடவியின் அளப்பரிய அழகும் கடவுளுடனான இணைப்பை உருவகிக்கின்றன என்பதாகும்."
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:அமெரிக்க வானியலாளர்கள் பகுப்பு:பெண் வானியற்பியலாளர்கள் பகுப்பு:பெண் வானியலாளர்கள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:1942 பிறப்புகள் பகுப்பு:அமெரிக்கப் பெண் அறிவியலாளர்கள்
டாம் ஹிடில்ஸ்டன்
தாமஸ் வில்லியம் ஹிடில்ஸ்டன் (Thomas William Hiddleston) (பிறப்பு: பெப்ரவரி 9, 1981) என்பவர் இங்கிலாந்து நாட்டு நடிகர் ஆவார். இவரின் நடிப்பு திறனுக்காக டோனி விருது, பிரித்தானிய அகாடமி திரைப்பட விருது மற்றும் இரண்டு பிரைம் டைம் எம்மி விருதுகளுக்கான பரிந்துரைகளுடன், கோல்டன் குளோப் விருது மற்றும் லாரன்ஸ் ஆலிவர் விருது உள்ளிட்ட பல்வேறு பாராட்டுகளைப் பெற்றார்.
இவர் மார்வெல் திரைப் பிரபஞ்சத் திரைப்படங்களான தோர்,, தி அவெஞ்சர்ஸ் (2012), தோர்: த டார்க் வேர்ல்டு (2013), அவெஞ்சர்ஸ்: ஏஜ் ஆஃப் அல்ட்ரான் (2015), தோர்: ரக்னராக் (2017), அவெஞ்சர்ஸ்: இன்பினிட்டி வார் (2018), அவெஞ்சர்ஸ்: எண்ட்கேம் (2019) மற்றும் 2021 ஆம் ஆண்டில் டிஸ்னி+ தொடரான லோகி என்ற வலைத் தொடரிலும் லோகி என்ற கதாபாத்திரத்தில் நடித்ததன் மூலம் மிகவும் அறியப்படும் நடிகர் ஆனார்.
சேலம் (மண்டலம்)
சேலம் மண்டலம் (Salem region) என்பது தமிழ்நாட்டின் உள்ள நிர்வாக மண்டலங்களில் ஒன்றாகும். இதன் தலைமையகம் சேலம் நகரில் அமைந்துள்ளது. தமிழ்நாட்டின் சேலம் மண்டலத்துக்கு உட்பட்ட மாவட்டங்களானது தமிழ்நாடு அரசின் வெவ்வேறு துறைகளிலும் அவற்றின் தேவைக்கேற்ப சிற்சில மாறுபாடுகளுடன் சேர்க்கபட்டுள்ளன.
கருப்பு புறா
நீலகிரி காட்டுப் புறா (Nilgiri Wood Pigeon) என்பது மேற்கு தொடர்ச்சி மலையில் காணப்படும் ஒரு பெரிய வகை புறாவகும். இந்த புறா அடர் நிறங்களில் காணப்படுகிறது.
பெயர்கள்
தமிழில்: நீலகிரி காட்டுப்புறா ஆங்கிலப் பெயர்: Nilgiri wood Pigeon விலங்கியல் பெயர்: கொலம்பா எல்பின்சுடோனி (Columba elphinstonii)
உடலமைப்பு
நீலகிரி காட்டுப்புறாவின் உடல் நீளம் 42 செ.மீ. வரை இருக்கும். சிவப்பு தோய்ந்த கரும்பழுப்பு நிற உடலுடன், பச்சையும் ஊதாவுமான பளபளப்பு மிதமான தோற்றம் தரும். கழுத்தில் கருப்பும் வெள்ளையுமான சதுரங்கப்பலகை ஒத்த அமைப்பு உண்டு. இளஞ்சிவப்புத் தோய்ந்த சாம்பல் நிற மார்பைக் கொண்டது. நீலகிரி காட்டுபுறாவுடன் மிகவும் குழப்பமடையக்கூடிய மற்றொரு சிற்றினம் மந்திப் புறா ஆகும். ஆனால் மந்திப்புறாவின் கீழ்பகுதி வெளிறி காணப்படும். அலகும் பாதங்களும் சிவப்பு நிறத்தில் உள்ளன. இந்த சிற்றினம் பரிணாம ரீதியாக இலங்கை மரப்புறா, கொலம்பா தொரிங்டோனி மற்றும் சாம்பல் மரப் புறா, கொலம்பா புல்கிரிகோலிசு ஆகியவற்றுடன் பழைய உலக பேரினத்தில் அடித்தளமாக இருக்கும் ஒரு இனக்கிளையினை உருவாக்குகிறது. இதனுடைய விலங்கிய பெயர், மவுண்ட்சுடுவர்ட் எல்பின்சுடோனை (1779–1859) நினைவுகூருகின்றது.
பரவல்
நீலகிரி காட்டுப்புறா முக்கியமாக மேற்கு தொடர்ச்சி மலைகளிலும் நீலகிரி மலைகளிலும் காணப்படுகிறது. முக்கியமாக மலைகளில் காணப்பட்டாலும், சில சமயங்களில் மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைகளுக்குள் குறைந்த உயர இடங்களிலும் காணப்படுகிறது. பெங்களூருக்கு அருகிலுள்ள பிலிகிரிரங்கன் மலைகள் மற்றும் நந்தி மலைகள் போன்ற தீபகற்பத்தின் உயரமான மலைகளிலும் காணப்படுகின்றன. அடிக்கடி இடம் பெயரும் பழக்கம் உடையது. ஒரு வாரத்தில் ஒரு சோலையில் மிகுந்த எண்ணிக்கையில் காணப்பட்ட இது அடுத்த ஒரு வாரம் ஒன்று கூடக் கண்ணில் படாததாக அளவிற்கு இடம் பெயரும் தன்மையுடையது. ஹு ஹு எனத் தொடர்ந்து அடித் தொண்டையில் ஆந்தை போலக் குரலெழுப்பும்.
உணவு
நீலகிரி, கொடைக்கானல் மலைசார்ந்த பகுதிகளில் பசுமை மாறாக் காடுகள், ஏலத் தோட்டங்களில் நிற்கும் நிழல் தரும் மரங்கள் ஆகியவற்றில் பழங்களைத் தேடித்தின்னும். இவை பெரிய பழங்களை உண்கின்றன. வன மரங்களின் விதைகளை பரப்புவதில் இவை முக்கிய பங்கு வகிக்கின்றன. அவ்வப்போது தரையில் உள்ள உதிர்ந்த பழங்களைப் பொறுக்கவும் சிறு நத்தைகளைப் பிடித்துத் தின்னவும் தரைக்கு இறங்கும். இவை கனிம ஊட்டச்சத்துக்களை வழங்கக்கூடிய அல்லது செரிமானத்திற்கு உதவும் மண்ணை உட்கொள்வதாகப் ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன.
இனப்பெருக்கம்
மார்ச் முதல் சூலை வரை பசும் சோலைகளில் உள்ள மரங்களில் குச்சிகளால் தட்டுப்போலக் கூடமைந்து ஒரே ஒரு முட்டையிடும்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:புறாக்கள் பகுப்பு:தமிழ்நாட்டில் காணப்படும் பறவைகள் பகுப்பு:துப்புரவு முடிந்த விழுப்புரம் மாவட்ட ஆசிரியர்கள் தொடங்கிய கட்டுரைகள் பகுப்பு:மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையின் அக இட விலங்குகள் பகுப்பு:தென்னிந்தியப் பறவைகள்
அனுராதா பாட்வால்
அனுராதா பாட்வால் (Anuradha Paudwal;27 அக்டோபர் 1954) இந்தியப் பின்னணிப் பாடகியாக இந்தித் திரையுலகில் பணிசெய்பவர் ஆவார். இந்திய அரசின் நான்காவது உயரிய விருதான பத்ம ஸ்ரீ விருதினை 2017 ஆம் ஆண்டு பெற்றவர். தேசியத் திரைப்பட விருதினையும், நான்கு முறை பிலிம்பேர் விருதினையும் பெறுள்ளார்.
குடும்பம்
அனுராதா, கர்நாடக மாநிலத்தில் (முந்தைய பாம்பே மாகாணம்),உத்திர கன்னடாவில், கார்வார் என்ற இடத்தில், அக்டோபர் 27, 1954 இல் பிறந்தார். கொங்கணிக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த இவர் மும்பையில் வளர்ந்தார். சிறு வயது முதலே லதா மங்கேஷ்கரின் பாடல்களால் ஈர்க்கப்பட்டு பள்ளியில் படிக்கும் காலத்தில் லதா மங்கேஷ்கர் பாடிய மீரா பஜனைகள் பாடிப் பரிசு பெற்றார். அருண் பாட்வால் என்ற இசையமைப்பாளரைக் காதலித்து மணந்துகொண்ட இவருக்கு ஆதித்யா பாட்வால் என்ற மகனும், கவிதா பாட்வால் என்ற மகளும் உள்ளனர். கவிதா பாட்வாலும் ஒரு பாடகியாவார்.
பரிந்துரைகள்
1983: சிறந்த பின்னணிப் பாடகிக்கான பிலிம்பேர் விருது
1984: சிறந்த பின்னணிப் பாடகிக்கான பிலிம்பேர் விருது
1989: சிறந்த பின்னணிப் பாடகிக்கான பிலிம்பேர் விருது
1990: சிறந்த பின்னணிப் பாடகிக்கான பிலிம்பேர் விருது
1991: சிறந்த பின்னணிப் பாடகிக்கான பிலிம்பேர் விருது
1993: சிறந்த பின்னணிப் பாடகிக்கான பிலிம்பேர் விருது
வென்றவை
1986: சிறந்த பின்னணிப் பாடகிக்கான பிலிம்பேர் விருது
1991: சிறந்த பின்னணிப் பாடகிக்கான பிலிம்பேர் விருது
1992: சிறந்த பின்னணிப் பாடகிக்கான பிலிம்பேர் விருது
1993: சிறந்த பின்னணிப் பாடகிக்கான பிலிம்பேர் விருது
1989: சிறந்த பின்னணிப் பாடகிக்கான தேசிய திரைப்பட விருது
1997: சிறந்த பாடகருக்கான ஒடிசாமாநில திரைப்பட விருது
மற்றவை
அனுராதாவுக்கு பத்மஸ்ரீ டாக்டர் டி.ஒய். பட்டீல் பல்கலைக்கழகம் முனைவர் பட்டம் வழங்கிச் சிறப்பித்தது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:1954 பிறப்புகள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:இந்தியத் திரைப்படப் பாடகர்கள் பகுப்பு:பிலிம்பேர் விருதுகள் வென்றவர்கள் பகுப்பு:தேசிய திரைப்பட விருது வென்றவர்கள் பகுப்பு:பத்மசிறீ விருது பெற்ற கலைத் துறையினர்
விசாம்பர் சிங் யாதவ்
ஆரம்ப வாழ்க்கை மற்றும் பின்னணி
யாதவ இந்தியாவின் உத்தரப்பிரதேசத்தில் உள்ள பாபேருவில் உள்ள பண்டா மாவட்டத்தில் உள்ள பாப்ரெண்டா என்ற சிறிய கிராமத்தில் 1955ஆம் ஆண்டில் பிறந்தார். இவரது தந்தை மகேசுவரி சிங் யாதவ் ஒரு நிலப்பிரபுவாக இருந்தார். இவர் கான்பூரில் உள்ள தயானந்த் ஆங்கிலோ வேதக் கல்லூரியிலும் கான்பூரில் உள்ள கான்பூர் பல்கலைக்கழகத்தில் கலைப்பிரிவில் முதுகலைப் பட்டம் பெற்றார். இவர் இராம யாதவை மணந்தார். இவர்களுக்கு விவேக், வருண் மற்றும் கௌரவ் என மூன்று மகன்கள் உள்ளனர். இவர் ஒரு வழக்கறிஞர், விவசாயி, அரசியல்வாதி மற்றும் சமூக சேவகர் ஆவார்.
அரசியல் வாழ்க்கை
விசம்பர் சிங் யாதவ் கான்பூரில் உள்ள டீஏவி கல்லூரியின் மாணவர் தலைவராகத் தனது வாழ்க்கையைத் தொடங்கி, கல்லூரியின் தலைவராக ஆனார். இவர் 2007 மற்றும் 2012 உத்தரப்பிரதேச சட்டமன்றத் தேர்தல்களில் பாபேரு, பண்டா தொகுதியிலிருந்து உத்தரப் பிரதேச சட்டமன்ற உறுப்பினரானார். யாதவ் மீண்டும் பேபேரு சட்டமன்றத் தொகுதியில் உத்தரப்பிரதேச சட்டமன்றத் தேர்தல் 2022-ல் போட்டியிட்டு வெற்றிபெற்று மூன்றாவது முறையாகச் 79614 வாக்குகள் பெற்று சட்டமன்ற உறுப்பினராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டுள்ளார்.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:1955 பிறப்புகள் பகுப்பு:உத்தரப் பிரதேச சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள்
சேங் லியோன்சாங்
சேங் லியோன்சாங் (Zeng Liansong) என்பவர் டிசம்பர் 17, 1917 முதல் அக்டோபர் 19, 1999 வரையிலான காலகட்டத்தில் வாழ்ந்த ஒரு சீனர் ஆவார். இவர் மக்கள் சீனக் குடியரசின் கொடியை வடிவமைத்தார். சீனாவின் கிழக்குக் கடற்கரையோரத்தில் அமைந்துள்ள செயியாங் மாகாணத்தின் வென்சோவ் நகரில் இடம்பெற்றுள்ள ரூய்யின் மாகாண நகரம் இவரது இருப்பிடமாகும்.
1936 ஆம் ஆண்டு நஞ்சிங் தேசிய மத்தியப் பல்கலைக்கழகத்தில் இவர் பொருளியல் துறையினுள் நுழைந்தார். இரண்டாம் சீன-சப்பானிய போரின்போது இவர் சப்பானியப் படைகளுக்கு எதிரான மோதலில் கலந்து கொண்டார். சாங்காய், மக்கள் சீன அரசியல் ஆலோசனைக் குழுவில் உறுப்பினராகவும் இவர் இருந்தார்.
1999 ஆம் ஆண்டு இவர் இறந்தார்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:1917 பிறப்புகள் பகுப்பு:1999 இறப்புகள் பகுப்பு:பொருளியலாளர்கள் பகுப்பு:சீன நபர்கள்
கோயமுத்தூர் மண்டலம்
கோயம்புத்தூர் மண்டலம் (Coimbatore region) என்பது இந்திய ஒன்றியம், தமிழ்நாட்டின் மண்டலங்களில் ஒன்று. தமிழ்நாட்டில் முதன்முதலில் தொடங்கப்பட்ட ஐந்து மண்டலங்களுள் இதுவும் ஒன்று. முதலில் தொடங்கப்பட்டப் பிற நான்கு மண்டலங்கள்: செங்கற்பட்டு மண்டலம், திருவண்ணாமலை மண்டலம், மதுரை மண்டலம், தஞ்சாவூர் மண்டலம். பின்னர் கோயம்புத்தூர் மற்றும் திருவண்ணாமலை மண்டலங்களிலிருந்து, சேலம் மண்டலம் உருவாக்கப்பட்டது. இந்த மண்டலத்தில் தமிழ்நாடு அரசின் பல்வேறு துறைகளின் மண்டல அலுவலகங்கள் இயங்கிவருகின்றன. அவற்றின் தலைமையகங்கள் கோயம்புத்தூர் நகரில் அமைந்துள்ளன. கோயமுத்தூர் மண்டலத்துக்கு உட்பட்ட மாவட்டங்களானது தமிழ்நாடு அரசின் வெவ்வேறு துறைகளிலும் அவற்றின் தேவைக்கேற்ப சிற்சில மாறுபாடுகளுடன் உள்ளன.
பொதுப்பணித்துறை
தமிழ்நாட்டின், திருச்சிராப்பள்ளி மண்டலத்தை சீரமைத்து 2021, ஆகத்து 27 அன்று கோயமுத்தூர் பொதுப்பணித் துறை மண்டலம் உருவாக்கப்பட்டது. அதில் அடங்கியுள்ள மாவட்டங்கள் பின்வருமாறு.
தொழிலாளர் நலத்துறை
தொழிலாளர் நலத்துறையின் கோயமுத்தூர் மண்டலத்தில் பின் வரும் ஐந்து மாவட்டங்கள் உள்ளன.
குறிப்புகள்
பகுப்பு:தமிழ்நாடு மண்டலங்கள்
இராகினி மாநிலம்
இராகினி மாநிலம் (Rakhine State ( பர்மியம்: ရခိုင်ပြည်နယ်; MLCTS: ra.hkuing pranynay, இராகினி பலுக்கல் [ɹəkʰàiɴ pɹènè]; பர்மிய பலுக்கல்: [jəkʰàiɴ pjìnɛ̀]; முன்னர் அரக்கான்) என்பது மியன்மரின் (பர்மா) ஒரு மாநிலமாகும். மியான்மரின் மேற்கு கடற்கரையில் அமைந்திருக்கும் இதன் வடக்கில் சின் மாநிலம், கிழக்கே மாகுவே மண்டலம், பாகோ பிராந்தியம் மற்றும் அயெயர்வாடி பகுதி, மேற்கில் வங்காள விரிகுடா மற்றும் வடகிழக்கு வங்காளத்தின் சிட்டகாங் கோட்டம் ஆகியவற்றை எல்லைகளாக கொண்டுள்ளது. இது தோராயமாக வடக்கில் 17°30' மற்றும் 21°30' க்கு இடையிலும், கிழக்கில் 92°10' மற்றும்  94°50' இடைப்பட்ட நீளத்தில் அமைந்துள்ளது. மத்திய பர்மாவில் இருந்து இராகினி மாநிலத்தை தனிமைப்படுத்துவதாக  அரக்கான் மலைகள் உள்ளன. இதன் உயரமான சிகரம் விக்டோரியா சிகரம் இது 3063 m உயரமுடையது. இராகினி மாநிலத்தின் கரையோரத்தில் சௌபாபா மற்றும் மயிங்ன் தீவு போன்ற பெரிய தீவுகள் உள்ளன. இந்த மாநிலத்தின் பரப்பளவானது 36762 km2 ஆகும். மாநிலத்தின் தலை நகரம் சிட்வே நகரம்.
சொற்பிறப்பு
இராகினி என்னும் பெயரானது பாளி சொல்லான ராக்ஹபுரா (சமசுகிருதம் ராக்‌ஷபுரா) என்ற சொல்லில் இருந்து தோன்றியது. இதன் பொருள்  "இராட்சதர் நிலம்" (அரக்கர்) என்பதாகும். இந்த இராட்சதர் என்பது நெகிரிட்டோ மக்களைக் குறிப்பிட்டதாக நம்பப்படுகிறது, ஆயினும் போதிய ஆதாரமில்லை. பாலி சொல்லான "ராக்ஹபுபுரா" ("ரக்ஹிதா") என்பதன் பொருள் "ராக்ஷா மக்களின் நிலம்" (ராக்ஹா, ராக்கிங்) என்பது ஆகும். இராகினி என்ற சொல்லின் பொருள், "ஒரே இனத்தைச் சார்ந்தவர்" என்பதாகும். இராகினி மொழியில் இப்பகுதியானது இராகினிபிரே (Rakhinepray) என அழைக்கப்படுகிறது. மேலும் இராகினிய இனத்தை ராகினீதா என்று அழைக்கிறார்கள்.
பிரித்தானிய காலனி ஆட்சிக் காலத்தில் பயன்படுத்தப்பட்ட அரகான் என்ற சொலானது, போர்த்துக்கேய மொழியில் சொல்லப்பட்ட இராகினி என்ற சொல்லின் மோசமான வடிவத்தில் இருந்து வந்தது என்று நம்பப்படுகிறது, இந்தப் பெயரானது இன்றுவரை ஆங்கிலத்தில் பிரபலமாக பயன்படுத்தப்பட்டு வருகிறது. பல ஆங்கில மொழிப் பயனர்கள் இராணுவ ஆட்சியால் அறிவிக்கப்பட்ட பெயர்களை பயன்படுத்தாமல் தவிர்கின்றனர்.
வரலாறு
அரக்கான் (இப்போது இராகினி என்று பெயர் மாற்றப்பட்டுள்ளது) மாநிலத்தின் வரலாறு ஏழு காலகட்டங்களாக பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. முதல் நான்கு காலகட்டங்களானது வடக்கு இராகினி பிராந்தியத்தின் இராகினிகளின் ஆதிக்கமும் அதிகாரமும் நிறைந்த குறிப்பாக கலடான் ஆற்றுப் பகுதியில் இருந்த இறையாண்மை மிக்க அரசின் காலத்தைக் குறிப்பது ஆகும். இக்கால கட்டத்தின் வரலாறானது தண்ணிவாடி, வைத்தாலி, லேமிரோ மெரக் யூ என்று நான்காக பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. இப்பகுதியின் மொரக் யூவினரை வீழ்த்தி பர்மாவின் கொங்குவங் பேரரசானது 1784–85 ஆம் காலகட்டத்தில் இப்பகுதியைக் கைப்பற்றியது. இதன் பிறகான காலகட்டத்தில் இராகினி பர்மாவின் கொன்ஹாங் இராச்சியத்தின் பகுதியாக மாறியது. 1824 ஆம் ஆண்டில் முதல் ஆங்கிலோ-பர்மியப் போர் வெடித்தது, 1826 ஆம் ஆண்டு, பர்மியருக்கும் பிரித்தானியருக்கும் இடையில் ஏற்பட்ட ஒப்பந்தத்தின் மூலம் பிரித்தானியருக்கு ஏற்பட்ட இழப்புக்கு ஈடாக இராகினி (தொனிந்தாரியுடன்) பிரித்தானியர்களுக்கு வழங்கப்பட்டது. இதனால், பிரித்தானிய இந்தியாவின் பர்மா மாகாணத்தின் ஒரு பகுதியாக இராகினி ஆனது. 1948 இல், பர்மாவுக்கு விடுதலை வழங்கப்பட்டபோது, இராகினி புதிய கூட்டாட்சி குடியரசின் ஒரு பகுதியாக (காலனி) ஆனது.
சுதந்திர இராச்சியம்
thumb|300px|அரக்கான் மன்னர் நிதசந்திரம் காலத்திய ஸ்ரீவத்ச சின்னம் பொறிக்கப்பட்ட 8 ஆம் நூற்றாணைடைச் சேர்ந்த வெள்ளி நாணயம். வாய்மொழி வரலாறு மற்றும் சில கோயில் கல்வெட்டுகள் ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் பார்க்கும்போது, இராகினிப் பிரதேசத்தின் வரலாறானது கிட்டத்தட்ட ஐயாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முந்தியதாக நம்பப்படுகிறது, ஆயினும் போதிய ஆதாரமில்லை. இராகினி மக்கள் தங்கள் சமூக வரலாற்றை பொ.ச.மு. 3325 வரை கண்டடைந்துள்ளனர். மேலும் 1784 ஆம் ஆண்டுவரை தங்களுக்கான சொந்த முடியாட்சிகளையும், ஆட்சியாளர்கள், இளவரசர்கள் ஆகியவர்களாக 227 பேரை தொடர்ச்சியாக கொண்டிருந்துள்ளனர். இராகினி நாட்டின் எல்லைகளாக, அவாவின் பகுதிகள், ஐராவதி வடிநிலம், துறைமுக நகரான தன்லின் (சிரியாம்) மற்றும் கிழக்கு வங்கத்தின் சில பகுதிகள் ஆகியவற்றைக் குறிப்பிடுகின்றனர். இருப்பினும், தொடர்ச்சியான இராகினி இராச்சியத்தின் பரப்பானது சரியாக அறியப்பட்ட வரலாற்று ஆவணங்களால் உறுதிப்படுத்தப்படவில்லை.
இராகினி புராணத்தின்படி, பொ.ச.மு. 34 ஆம் நூற்றாண்டில் வடக்கு நகரான டன்யவாடியை மையமாக் கொண்டு அமைந்த முதலில் தெரிந்த இராஜ்யம் எழுந்தது. அது கி.பி. 327 வரை நீடித்தது. இராகினியின் ஆவணங்கள் மற்றும் கல்வெட்டுகளின் கூற்றின்படி, ஏறக்குறைய பொ.ச.மு. 554 இல் புத்தரால் இந்த இராச்சியம் பார்வையிட்டதாகவும், மன்ஹூனி புத்தர் உருவப்படம் தண்யவதிக்கு அனுப்பப்பட்டது என்று கூறப்படுகிறது. 4 ஆம் நூற்றாண்டில் தண்ணிவாடி வீழ்ச்சியடைந்த பிறகு, இராகினியின் அதிகார மையமானது வெயிட்டி நகரிலுள்ள ஒரு புதிய வம்சத்தின் வசம் மாறியது. 4 ஆம் நூற்றாண்டின் துவக்கத்திலிருந்து கி.பி. 818 வரை இராகினி பிரதேசங்களை வெய்திலி பேரரசு ஆட்சி செய்தது. இராகினி பிரதேசத்தின் கலாச்சாரம், கட்டிடக்கலை, புத்த சமயம் ஆகியவற்றின் பாரம்பரியக் காலமாக இந்த காலம் கருதப்படுகிறது, வெயிடி காலத்திற்கு முன்னர் இருந்ததை விடவும் இக்காலகட்டத்தைச் சேர்ந்த தொல்லியல் களங்கள் மிகுதியாக எஞ்சியுள்ளன. லெய்தோ ஆற்றை ஒட்டிய நான்கு நகரங்களில் ஒரு புதிய வம்சம் தோன்றியது இதன் செல்வாக்கால் வெயிடிலி வம்சம் வீழ்ச்சியடைந்தது. மேலும் தொடர்ச்சியாக தலைநகரங்களாக இருந்த நான்கு பிரதான நகரங்கள் லெமோரோ காலத்தில் கட்டப்பட்டதாக நம்பப்படுகிறது, ஆயினும் போதிய ஆதாரமில்லை.
இராகினி இராச்சியத்தின் இறுதி சுதந்திர அரசான மொரக் யூ 1429 இல் மின் சா மோன் என்பவரால் நிறுவப்பட்டது. இராகினி மக்களின் வரலாற்றின் பொற்காலமாக மொரக் யூ வம்சத்தின் ஆட்சிக்காலம் கருதப்படுகிறது. இவர்கள் காலத்தில் இராகினி பிரதேசமானது வணிக ரீதியாக முக்கியமான துறைமுகப் பகுதியாகவும், வங்காள விரிகுடாவில் அதிகாரமிக்க தளமாகவும் இருந்தது. மேலும் அரேபியா மற்றும் ஐரோப்பாவோடு பரந்த அளவில் கடல் வர்த்தகத்தில் ஈடுபட்டதாகவும் நம்பப்படுகிறது. 1666 ஆம் ஆண்டில் சிட்டகொங்கை முகலாய பேரரசிடம் இழந்தபின்னர், நாடு 17 ஆம் நூற்றாண்டிலிருந்து நிரந்தரமாக வீழ்ச்சியுற்றது. ஆட்சியின் வீழ்ச்சிக் காலத்தில் நாட்டில் ஸ்திரமின்மை, உள்நாட்டுக் கிளர்ச்சி மற்றும் அரசர்களைக் கவிழ்த்துவது ஆகியவை மிகவும் பொதுவானவையாயின. ஆசியாவில் போர்ச்சுக்கீசியர்கள் மேன்மையுற்றிருந்த காலத்தில், அரக்கனில் தங்கள் ஆதிக்கத்தை சிறிதுகாலம் நிறுவியிருந்ததாக நம்பப்படுகிறது, ஆயினும் போதிய ஆதாரமில்லை.
அரகாகானியர் அல்லாதவர்களின் ஆட்சி
இராகினி இராச்சியமானது 1785 ஆம் ஆண்டு சனவரி 2 இல், பர்மாவின் கொன்ஹாங்கின், படையெடுப்புக்கு ஆளானது உள்நாட்டில் பிளவுபட்ட இராச்சியமானது பர்மியர்களால் வெற்றிகொள்ளப்பட்டது. போரின்போது சூறையாடிய பர்மிய படைகள் மகாமுனி படத்தை எடுத்துச் சென்றன. பர்மாவின் இந்த எல்லை விரிவாக்கத்தினால், பிரித்தானிய கிழக்கிந்திய கம்பனியின் பிராந்தியங்களுடனான நேரடியான தொடர்புகளை எதிர்கொண்டது, இது எதிர்கால விரோதப் போக்கிற்கு களம் அமைத்தது. பல்வேறு புவிசார் அரசியல் பிரச்சினைகளானது முதல் ஆங்கிலோ-பர்மியப் போருக்கு (1824–26) வழிவகுத்தது. கடந்த போரின்போது ஏற்பட்ட சூறையாடலின்போது மகாமுனி படத்தை பர்மியர்கள் கொண்டு சென்றதுபோல், இந்தப் போரில் பிரித்தானிய இராணுவத்தால் இந்த கோவிலின் பெரிய மணி எடுத்துச் செல்லப்பட்டது. இப்போரில் துணிவாக செயல்பட்டதற்காக பிரித்தானிய கிழக்கிந்திய கம்பெனியின் 2 வது பிரிவின் இராணுவ வீரரான பீம் சிங்கிற்கு விருது வழங்கப்பட்டது. இந்தியாவின் உத்திரப்பிரதேச மாநில கான்ஷிராம் நகர் மாவட்டத்தில் உள்ள கஸ்கனி நகரத்திற்கு அருகே உள்ள நாட்ரா என்னும் கிராமத்தில் உள்ள கோயிலில் இந்த மணி தற்போதும் உள்ளது. போர் முடிவடைந்த நிலையில் யந்தாபோ (1826) உடன்படிக்கையின்படி, பிரித்தானியருக்கு இழப்பீடாக அரேகான் பகுதியை பிரித்தானிய இந்தியாவுக்கு பர்மா அளிக்க கட்டாயப்படுத்துக்கு ஆளானது. ஆங்கிலேயர் அரக்கானின் தலைநகராக அக்கான் (இப்போது சிட்வே) நகரை ஆக்கினர். பின்னர், அரக்கன் பிரித்தானிய இந்தியப் பேரரசின் பர்மா மாகாணத்தின் பகுதியாக மாறியது. பின்னர் பர்மாவானது பிரித்தானிய இந்தியாவில் இருந்துபிரிக்கப்பட்டு ஒரு தனி காலனி ஆட்சிப்பகுதியாக மாற்றப்பட்டது. அராகன் நிர்வாக முறையானது மொரக் யூ காலகட்டத்தின் பாரம்பரிய பிரிவுகளுடன் மூன்று மாவட்டங்களாக பிரிக்கப்பட்டது.
1940 இல் இருந்து
இராகினி பிரதேசமானது (அரக்கன்) இரண்டாம் உலகப் போரின்போது பல போர்கள் நடைபெற்ற இடமாக இருந்தது, குறிப்பாக அரக்கன் போர்த்தொடர்கள் 1942–1943 மற்றும் ரமரி தீவு போர் ஆகியன குறிப்பிடத்தக்கன. 1948 இல் ஆங்கிலேயர் வெளியேறிய பின்னர் உருவான விடுதலைப் பெற்ற பர்மிய ஒன்றியத்தின் ஒரு பகுதியாக அரக்கான் மாறியதுடன், அதன் மூன்று மாவட்டங்கள் அராகான் பிரிவுகளாக மாறியது. 1950 களில் இருந்து, அராக்கனின் சுதந்திரத்திற்காகவும், அதன் பிரிவினை மற்றும் இழந்த இறையாண்மையை மீளமைப்பதற்கான இயக்கம் வளர்ந்து வந்தது. இந்த உணர்வை சமாதானப்படுத்துவதன் ஒரு பகுதியாக, 1974 இல், ஜெனரல் நியின் சோசலிஸ்ட் அரசாங்கமானது, ரேகின் மாகாணத்தின், அரக்கன் பிரிவில் இருந்த, ரேகினின் மக்களின் பிராந்திய பெரும்பான்மையை குறைந்தபட்சம் பெயரளவில் ஒப்புக் கொண்டது.
2012 இராகினி மாநில கலவரங்கள்
2012 இராகினி மாநில கலவரங்கள் என்பது ரோகிஞ்சா முஸ்லிம்கள் மற்றும் இராகினி மாநிலத்தில் பெரும்பான்மை இனமாக இருந்த ராகின்களுக்கு இடையே ஏற்பட்ட தொடர்ச்சியான மோதல்களாகும். கலவரங்களுக்கு முன்னர் பௌத்த ராக்கியின்களிடையே பரவலான மற்றும் வலுவான ஒரு அச்சம் நிலவியது. அச்சத்திற்கான காரணம் தங்கள் ஆதி தாயகத்தில் விரைவில் தாங்கள் சிறுபான்மையினராக ஆகிவிடுவோம் என்பது ஆகும். இராகினி மாநிலத்தில் பத்து பர்மிய முஸ்லீம்கள் இராகினியர்களால் கொல்லப்பட்டது மற்றும் ரோஹிங்கா முசுலீம்களால் இராகினி இனத்தவர் ஒருவர் கொல்லப்பட்டது உட்பட நிகழ்வுகளால் துவங்கிய கலவரம் பல வாரங்களுக்கு பின்னர் முடிவுற்றது. இரு தரப்பினராலும், முழு கிராமங்களும் "அழிக்கப்பட்டன". பர்மிய அதிகாரிகளின் கருத்துப்படி இனவாத இராகினி பௌத்தர்கள் மற்றும் ரோகிஞ்சா முஸ்லிம்கள் 78 பேர் கொல்லப்பட்டனர், 87 பேர் காயமடைந்தனர், 140,000 பேர் வரை இடம்பெயர்ந்தனர். அரசாங்கம் ஊரடங்கு உத்தரவை அமல்படுத்தி பிராந்தியத்துக்கு துருப்புக்களை அனுப்பியது. 2012 சூன் 10 இல் இராகினியில் அவசர நிலை பிரகடனப்படுத்தப்பட்டது, பிராந்தியத்தின் நிர்வாகம் இராணுவத்தின் கட்டுப்பாட்டில் கொண்டுவரப்பட்டது. ரோகிஞ்சா அரசு சாரா அமைப்புகளானது, பர்மிய இராணுவம் மற்றும் காவல்துறையானது ரோகிஞ்சா முஸ்லிம்களை இலக்கு வைத்து கைது செய்வது மற்றும் வன்முறையில் ஈடுபடுவது போன்ற செயல்களில் ஈடுபட்டதாக குற்றம் சாட்டின. இருப்பினும், சர்வதேச நெருக்கடி குழு நடத்திய ஆழ்ந்த ஆராய்ச்சியானது, இரு சமூகங்களும் இராணுவத்தினால் வழங்கப்பட்ட பாதுகாப்புக்காக நன்றி தெரிவித்தன என்று காட்டின. பல துறவிகள் அமைப்புகளானது ரோகிங்கியாக்களுக்கு உதவும் தொண்டு நிறுவனங்களை தடுக்கும் நடவடிக்கைகளை எடுத்தது. 2012 சூலையில் பர்மிய அரசு, ரோகிஞ்சா சிறுபான்மைக் குழுவை கணக்கெடுப்பில் சேர்க்கவில்லை-1982 ஆம் ஆண்டிலிருந்து வங்கதேசத்திலிருந்து ஊடுருவிய வங்காள முஸ்லிம்களாக வகைப்படுத்தியது. பர்மாவில் சுமார் 140,000 ரோகிஞ்சா மக்கள் அகதி முகாம்களில் தங்கியுள்ளனர்.
மக்கள் வகைப்பாடு
பர்மாவின் பல பகுதிகளைப் போலவே, ராக்கின் மாநிலமானது (முன்பு அரக்கான் மாகாணம் என அழைக்கப்பட்டது), மாறுபட்ட இன மக்களைக்  கொண்டிருக்கிறது. உத்தியோகபூர்வ பர்மிய புள்ளிவிவரங்களின்படி இராகினி மாநில மக்கள் தொகையானது 3,118,963 ஆகும்.
இந்த மாநிலத்தில் இராகினி மக்கள் பெரும்பான்மையினராக உள்ளனர் அவர்களை அடுத்து ரோகிஞ்சா முஸ்லிம்கள் கணிசமான மக்கள் தொகை கொண்டவர்கள். இராகினி மக்கள் பிரதானமாக தாழ்நில பள்ளத்தாக்கிலும் ராம் மற்றும் மானுங் (செதுபா) தீவுகளிலும் வசிக்கிறனர். கமேன், சின், மோரோ, சக்மா, கமி, டெய்னெட், பெங்காலி, ஹிந்து, மராமாரி போன்ற பிற இன சிறுபான்மையினர் முக்கியமாக மாநிலத்தின் மலைப்பகுதிகளில் வாழ்கின்றனர். இராகினி மாநிலத்தில் வாழும் திபெத்திய-பர்மியர்களின் பெரும்பகுதியினர் தேரவாத புத்தமதத்தை பின்பற்றுகின்றனர். சீர்திருத்த கிறித்துவம் அல்லது ஆன்மிசத்துடன் பொதுவாக தொடர்புடைய சின் மக்கள் கூட, இராகினி மாநிலத்தில் இராகினி மக்களுடைய கலாச்சார செல்வாக்கு காரணமாக பௌத்தத்தை பின்பற்றுகிறார்கள். வங்கதேசம் மற்றும் அதை ஒட்டிய கடலோரப் பகுதி எல்லைக்கு அருகே உள்ள மக்களில் 80-96 சதவிகிதத்தினர் முஸ்லீம்களாக உள்ளனர். 2012 கலவரம் நடந்தபின்னர் நடத்தப்பட்ட பல உள்ளூர் ஆய்வுகள் படி, பர்மாவுக்கு வெளியில் உள்ள +1 மில்லியன் புலம்பெயர்ந்த ரோகிஞ்சா முஸ்லீம்களையும் மக்கள்தொகையில் சேர்த்தால் இராகினி மாநில மக்கள் தொலையில் இவர்களின் எண்ணிக்கை 62.7% இருக்கலாம் என நம்பப்படுகிறது, ஆயினும் போதிய ஆதாரமில்லை.
நிர்வாகப் பிரிவுகள்
thumb|450x450px|ரோகினி மாநில வரைபடம் ரோகினி மாநிலத்தில் மொத்தம் ஐந்து மாவட்டங்கள் உள்ளன. அவற்றின் 2002 ஆண்டைய அதிகாரப்பூர்வ மதிப்பிடப்பட்ட மக்கள் எண்ணிக்கை: மாநிலத்தில் உள்ள இந்த மாவட்டங்களில் மொத்தம் 17 நகரியங்களும், 1,164 கிராமங்கள் உள்ளன. சிட்வே மாநிலத்தின் தலைநகரம் ஆகும்.
போக்குவரத்து
மத்திய பர்மாவிலிருந்து இராகினி மாநிலத்தை இணைக்கும்விதமாக அரக்கான் மலைகளைக் கடந்து சில சாலைகள் உள்ளன. மூன்று நெடுஞ்சாலைகள் இராகினி மாநிலத்தின் முதன்மை சாலைகள் ஆகும். அவை நடு ரகினியில் உள்ள அன் முதல் முன்பரா, தென் மத்திய இராகினில் உள்ள டவுங்கப் முதல் பம்மாங் சாலை,   தெற்கு இராகினில் உள்ள குவா-நாகத்சிங்சுங் சாலை. போன்றவை ஆகும். விமானப் போக்குவரத்தானது பொதுவாக யங்கோன் மற்றும் மண்டலையில் இருந்து சிட்வே மற்றும் நாகாபலி வரை உள்ளது. நாகாபலியில்  பிரபலமான கடற்கரை ரிசார்ட் உள்ளது. 1996 இல் சிட்வெவிலிருந்து பிரதான நிலப்பகுதிவரை மட்டுமே நெடுஞ்சாலை இருந்தது. மாநிலத்தில் இன்னமும் தொடர்வண்டிப் பாதை கிடையாது (இந்நிலையில் மியன்மர் இரயில்வேயானது 480-கிமீ நீள பாதையை சிட்வேயில் இருந்து பாத்தேன்வரை பாட்னாகுன்-க்யுட்டா-மெரக் யு-மப்யா-அன் வழியாக அமைப்பதாக அறிவித்துள்ளது).
இராகினி மாநிலத்தில் உள்ள விமான நிலையங்கள் சீன முதலீட்டில், மலாக்கா நீரிணை வழியாக இந்தியப் பெருங்கடலில் இருந்து இயற்கை எரிவாயு மற்றும் கச்சா எண்ணெயை சீனாவிற்குக் கொண்டு செல்வதற்காக கியூபியுவில் ஒரு ஆழமான கடல் துறைமுகம் கட்டப்பட்டுள்ளது.
இராகினியில் போக்குவரத்து பயனுள்ளதாக இருக்கும் ஆறுகள்
பொருளாதாரம்
இராக்கின் மியான்மரின் வறிய மாநிலமாகும். 75% க்கும் மேற்பட்ட மக்கள் வறுமையில் வாழ்கின்றனர்.
இப்பகுதியில் முக்கிய பயிர் நெல், மொத்த விவசாய நிலத்தின் 85% பகுதியில் பயிரிடப்படுகிறது. தென்னை மற்றும் நப்பா பனை தோட்டங்கள் கூட முதன்மையானவை ஆகும். மீன்பிடித்தல் ஒரு பெரிய தொழிலாக உள்ளது. இங்கு பிடிக்கப்படும் மீனில் பெருமளவு யாகோனுக்கு கொண்டு செல்லப்படுகின்றன, என்றாலும் சில ஏற்றுமதியும் செய்யப்படுகின்றன. மரம், மூங்கில் மற்றும் விரகு போன்ற மர பொருட்கள் மலைகளில் இருந்து கொண்டுவரப்படுகின்றன. சிறிய அளவிலான தாழ்ந்த-தரமற்ற கச்சா எண்ணெய் பழமையான, மேலோட்டமான, கைகளால்-தோண்டிய கிணறுகளிலிருந்து உற்பத்தி செய்யப்படுகிறது. ஆனால் பெட்ரோலியம் மற்றும் இயற்கை எரிவாயு போன்றவை இன்னும் கண்டறியப்படாத வளங்கள் இன்னும் உள்ளன.
கல்வி
மியான்மரில் உள்ள கல்வி வாய்ப்புகளானது யங்கோன் மற்றும் மண்டலை போன்ற முக்கிய நகரங்களைத் தாண்டி மிகவும் குறைவாகவே உள்ளன. 2013–2014 கல்வியாண்டில் மாநிலத்தில் பொதுப் பள்ளி முறை பற்றிய சுருக்கம் பின்வருமாறு. சிட்வே பல்கலைக்கழகம் மாநிலத்தின் முக்கிய பல்கலைக்கழகம் ஆகும்.
மேற்கோள்கள்
குறிப்புகள்
வெளி இணைப்புகள்
அரக்கன் அரசியல் கட்சி (ALD) ராக்கிங் விடுதலை-கூட்டமைப்பு அரக்கான் செய்திகள்/தகவல்கள் Sittwe and Kyaukpyu SEZ routes to Ruili Yunnan
பகுப்பு:ஆசிய மாதக் கட்டுரைகள் நவம்பர் 2017 பகுப்பு:மியான்மரின் மாநிலங்கள் பகுப்பு:ராகினி மாநிலம்
கிமான்சு யாதவ்
கிமான்சு யாதவ் (Himanshu Yadav) என்பவர் இந்திய அரசியல்வாதி மற்றும் உத்தரப்பிரதேச சட்டமன்ற உறுப்பினர் ஆவார். இவர் உத்தரப்பிரதேச மாநிலச் சட்டமன்றத்திற்கு 2022-ல் நடைபெற்ற உத்தரப் பிரதேச சட்டப் பேரவைத் தேர்தலில் சேகுபூர் சட்டமன்றத் தொகுதியில் போட்டியிட்டு வெற்றி பெற்றார். இவர் சமாஜ்வாதி கட்சியினைச் சார்ந்தவர். யாதவ் 10ஆம் வகுப்பு வரை பள்ளிக் கல்வி பயின்றுள்ளார்.
தெற்கு சுமாத்திரா மாகாணம்
தெற்கு சுமாத்திரா மாகாணம் (South Sumatra Province) இந்தோனேசியாவின் 34 மாகாணங்களில் ஒன்றாகும். இது சுமாத்திரா தீவின் தென் பகுதியில் அமைந்துள்ளது. இது பாரிசான் குன்றுக்குக் கிழக்கே அமைந்துள்ளது. இதன் மொத்த பரப்பளவு 91,592.43 km2 ஆகும். 2010 ஆம் ஆண்டின் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி 7,450,394 மக்கள் வசிக்கிறார்கள். மேலும், சனவரி 2014 ஆம் ஆண்டைய அலுவல் ரீதியான உத்தேசமான கணக்கின்படி 7,996,535 மக்கள் வவசிக்கிறார்கள். இதன் தலைநகரமாக பாலெம்பாங் நகரம் உள்ளது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:இந்தோனேசிய மாகாணங்கள்
என்பு மீள் வடிவமைப்பு
வாழ் நாள் முழுவதும் வன்கூட்டுத் தொகுதியிலிருந்து என்பிழையம் அழிக்கப்பட்டு மீளுருவாக்கப்படும் செயற்பாடு என்பு மீள் வடிவமைப்பு (Bone remodelling) எனப்படும். இது சிறுவர்களில் மாத்திரமில்லாமல் வளர்ந்தோரிலும் நடைபெறும். சிறுவர்களில் இச் செயற்பாடு வேகமாக நடைபெறும். உதாரணமாக பிறந்ததிலிருந்து ஒரு வயது வரை 100% என்பிழையமும் மீள் வடிவமைக்கப்படும். எனினும் வளர்ந்தோரில் ஒரு வருடத்துக்கு கிட்டத்தட்ட 10% என்பிழையமே மீள் வடிவமைக்கப்படும். இச் செயற்பாடு மூலம் அன்றாட வாழ்வில் மெதுவாக தேய்ந்து போதல், சிறிய வெடிப்புக்களுக்கு உட்படுத்தப்படும் பழைய என்பிழையம் புதிய சேதமில்லாத என்பிழையத்தால் பிரதியீடு செய்யப்படுகின்றது. என்பு மீள் வடிவமைப்பு காரணமாகவே என்புகளில் ஏற்படும் பெரும் வெடிப்புக்களும் சரி செய்யப்படுகின்றது. என்பு ஓர் உயிருள்ள செயற்திறனுள்ள இழையமாக இருத்தலாலேயே என்பு மீள் வடிவமைப்பு சாத்தியமாகின்றது. அன்றாடத் தேவைகளுக்கேற்ப என்பு இழையத்தை மாற்றியமைக்கவும் இச் செயற்பாடு முக்கியமானது. தொடர்ச்சியான தகைப்புக்கு உட்படும் போது (அதிக பாரம் தூக்கல்), பழைய பலம் குறைந்த என்பிழையமானது புதிய பலம் மிகுந்த என்பிழையத்தினால் பிரதியீடு செய்யப்படும். இயக்கம் குறைந்த வாழ்க்கை வாழ்வோருக்கும், விண்வெளி வீரர்களுக்கும் என்பு மீதான தகைப்பு குறைவு என்பதால் புதிய என்பிழையம் பலம் குறைந்ததாகக் காணப்படும். என்பிழையம் உருவாதலை விட அழிவடைதல் அதிகமானால் எலும்புப்புரை (Osteoporosis) நோய் ஏற்படும். இது பொதுவாக மாதவிடாய்ச் சக்கரம் நிறைவடைந்த வயது முதிர்ந்த பெண்களில் ஏற்படும். வளர்ந்தோரில் நேரிய (உயரமாக்கும்) வளர்ச்சி நிறுத்தப்பட்டாலும் என்பு மீள் வடிவமைப்பு வாழ் நாள் முழுவதும் நடைபெறும் என்பது குறிப்பிடத் தக்கதாகும்.
உடற்றொழிலியல்
என்பு மீள் வடிவமைப்பில் என்பரும்பர்க் கலம் (Osteoblasts), என்புடைக்கும் கலம் (Osteoclasts) எனும் கல வகைகள் பிரதான பங்கெடுக்கின்றன. என்புடைக்கும் கலம் பழைய என்பிழையங்களை அழிக்கும் அதே வேளை, புதிய என்பிழையத்தை என்பரும்பர்க் கலம் உருவாக்கும். பரா தைரொய்ட் ஓமோன் (PTH), குறைவான குருதி கல்சியம் செறிவு, விட்டமின் D குறைபாடு என்பன என்பு அழிவடையும் வீதத்துக்குப் பங்களிக்கும். வளர்ச்சி ஓமோன் (GH), இலிங்க ஓமோன்கள், அதிக குருதி கல்சியம் செறிவு, கல்சிட்டோனின் ஓமோன், விட்டமின் D (Calciferol) என்பன என்பிழைய உருவாக்கத்துக்குப் பங்களிக்கும். அதிக தகைப்புக்கு உட்படும் இடங்களில் என்பு மீள்வடிவமைப்பு அதிக வீதத்தில் நடைபெறும்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:எலும்புகள் பகுப்பு:வாதவியல்
விக்ரம் சிங்
விக்ரம் சிங் (Vikram Singh) என்பவர் உத்தரபிரதேசத்தின் பதேபூரைச் சேர்ந்த இந்திய அரசியல்வாதி ஆவார். இவர்பாரதிய ஜனதா கட்சியினைச் சார்ந்தவர். உத்தரபிரதேச சட்டமன்ற 2014 மற்றும் 2017 தேர்தல்களில் பதேபூர் சட்டமன்ற உறுப்பினராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். மீண்டும் விக்கரம் சிங் 2022 சட்டமன்றத் தேர்தலில் பதேபூர் சட்டமன்றத் தொகுதியிலில் போட்டியிட்டு தோல்வியடைந்தார்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:1967 பிறப்புகள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:உத்தரப் பிரதேச சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள்
எதிர்-திருத்தந்தை ஐந்தாம் அலெக்சாண்டர்
ஐந்தாம் அலெக்சாண்டர் (Alexander PP. V, Alessandro V; இயற்பெயர்: பெத்ரோஸ் பிலார்கோஸ், ca. 1339 – மே 3, 1410) என்பவர் மேற்கு சமயப்பிளவின் போது (1378–1417) எதிர்-திருத்தந்தையாக ஆட்சி செய்தவர் ஆவார். ஜூன் 26, 1409 முதல் 1410இல் தனது இறப்புவரை இவர் ஆட்சி செய்தார். கத்தோலிக்க திருச்சபையின் அதிகாரப்பூர்வ ஏடுகளின்படி இவர் ஒரு எதிர்-திருத்தந்தை ஆவார்.
கிரேக்க-இத்தாலிய வழிமரபினரான இவர் கிரீட்டில் 1339இல் பிறந்தார். இவரின் இயற்பெயர் பெத்ரோஸ் பிலார்கோஸ் ஆகும்.
பிரான்சிஸ்கன் சபையில் இணைந்த இவர் ஆக்சுபோர்டு மற்றும் பாரிசுக்கு கல்வி கற்ற அனுப்பப்பட்டார். இவர் பாரிசில் இருக்கும் போது மேற்கு சமயப்பிளவு நிகழ்ந்தது. இவர் அச்சமயம் திருத்தந்தை ஆறாம் அர்பனை (1378–89) ஆதரித்தார். பின்னர் லோம்பார்டியில் பணியாற்றிய இவர், 1386இல் பியாசென்சாவின் ஆயராகவும், 1387இல் விசென்சாவின் ஆயராகவும், 1402இல் மிலன் நகரின் ஆயராகவும் நியமிக்கப்படார்.
1405இல் திருத்தந்தை ஏழாம் இன்னசெண்ட் இவரை கர்தினாலாக உயர்த்தினார். இதன்பின்பு இவர் பிளவை முடிவுக்கு கொணர பாடுபட்டார். இதற்காக மார்ச் 25, 1409இல் பீசா பொதுச்சங்கத்தைக் கூட்ட உதவினார். இதனால் திருத்தந்தை பன்னிரண்டாம் கிரகோரியின் கோவத்துக்கு ஆளாகி தனது கர்தினால் பதவியையும், ஆயர் பதவியையும் இழந்தார். ஆயினும் பீசா பொதுச்சங்கம் தாம் காலியாக இருப்பதாக அறிக்கையிட்ட திருத்தந்தைப்பதவிக்கு இவரை தேர்வு செய்து ஜூன் 26, 1409இல் இவருக்கு முடி சூட்டடியது. இது மற்றுமொரு திருத்தந்தையை உருவாக்கி சிக்கலை பெரிதாக்கியது.