cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
எசுத்தோனியா
எஸ்தோனியா சனநாயகப் பாராளுமன்றக் குடியரசாகும். இது பதினைந்து பிரதேசங்களாக பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. இதன் தலைநகரமும் பெரிய நகரமும் தலினின் ஆகும். எஸ்தோனியா 1.3 மில்லியன் மக்கள்தொகையைக் கொண்டு ஐரோப்பிய ஒன்றியம், ஐரோவலயம் மற்றும் வட அத்திலாந்திய ஒப்பந்த அமையம் ஆகிய உறுப்பு நாடுகளில் மிகவும் குறைந்த மக்கள்தொகை கொண்ட நாடுகளில் ஒன்றாகக் காணப்படுகிறது. முன்னேறிய உயர் வருவாய்ப் பொருளாதாரம் கொண்ட அபிவிருத்தியடைந்த நாடான எஸ்தோனியா முன்னைய சோவியத் குடியரசுகளிலேயே உயர் நபர்வீத மொத்த உள்ளூர் உற்பத்தியைக் கொண்டுள்ளது. மேலும், பொருளாதார ஒத்துழைப்புக்கும், அபிவிருத்திக்குமான ஒன்றியத்தின் அங்கத்தினராகவும் உள்ளது.
மனிதவள அபிவிருத்திச் சுட்டெண்ணின்படி, எஸ்தோனியா உயர் நிலையிலுள்ளதோடு, பத்திரிகைச் சுதந்திரம், (2012ல் உலகளவில் மூன்றாவது ), பொருளாதாரச் சுதந்திரம், தனிமனித உரிமைகள் மற்றும் கல்வி ஆகியவற்றிலும் சிறந்த நிலையிலுள்ளது. எஸ்தோனியா ஐரோப்பிய நாடுகளிலேயே சிறந்த இணையத்தள வசதி கொண்ட நாடாக உள்ளதோடு, மின் அரசாங்க அமைப்பிலும் முன்னணியிலுள்ளது.
சொற்பிறப்பியல்
எஸ்தோனியாவின் புதிய பெயரானது, ரோமானிய வரலாற்றியலாளரான டகிடசின் ஜெர்மானியா (ca. 98 AD) எனும் நூலில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள ஏசுதி எனும் சொல்லிலிருந்து பெறப்பட்டிருக்கலாம்.
பண்டைய ஸ்காண்டினேவிய வரலாற்றுக் கதைகளில் "ஏஸ்ட்லாந்து" எனும் ஒரு நாடு குறிப்பிடப் படுகிறது. ஐஸ்லாந்திய மொழி தற்போது இந்நாடு இவ்வாறே அழைக்கப்படுவது குறிப்பிடத்தக்கது. மேலும், டேனிய, ஜெர்மானிய, டச்சு, சுவீடிய மற்றும் நோர்வீஜிய மொழிகளில் இந்நாடு "எஸ்ட்லாந்து" என்றே குறிக்கப்படுகிறது.இந்நாட்டின் லத்தீன் மொழி மற்றும் ஏனைய பண்டைய மொழிப் பெயர்கள் "எஸ்தியா" மற்றும் "ஹெஸ்தியா" என்பனவாகும்.
சுதந்திரத்துக்கு முன்புவரை எசுதோனியா என்பதே பொதுவான ஆங்கில உச்சரிப்பாகக் காணப்பட்டது.
வரலாற்றுக்கு முந்தைய காலம்
11,000 இலிருந்து 13,000 ஆண்டுகளுக்கு முன், பனிக்காலத்தின் இறுதிப் பகுதியில் பனி உருகியதால் எஸ்தோனியாவில் மனிதக் குடியேற்றங்கள் நிகழத் தொடங்கின. எஸ்தோனியாவிலுள்ள மிகப் பண்டைய மனிதக் குடியிருப்பு பானு ஆற்றங்கரையில் அமைந்த புல்லி குடியிருப்பாகும். இது தென்மேற்கு எஸ்தோனியாவின் சிந்தி நகருக்கண்மையில் அமைந்துள்ளது. காபன் திகதியிடல் முறையின் அடிப்படையில் இது 11,000 ஆண்டுகளுக்கு முன், அதாவது கிமு 9ம் ஆயிரவாண்டின் துவக்கத்தில் ஏற்படுத்தப்பட்டது.
வடக்கு எஸ்தோனியாவின் குண்டா நகருக்கருகில் கிமு 6500 அளவில் வேடர் மற்றும் மீனவ சமுதாயத்தினர் வாழ்ந்தமைக்கான சான்றுகள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளன. குண்டாவில் கண்டெடுக்கப்பட்ட எலும்பு மற்றும் கல்லாலான கைவினைப் பொருட்களை ஒத்த எச்சங்கள் எஸ்தோனியாவெங்கிலும் கண்டெடுக்கப்பட்டன. மேலும் இவை லத்வியா, வடக்கு லிதுவேனியா மற்றும் தெற்கு பின்லாந்து ஆகியவற்றிலும் கண்டெடுக்கப்பட்டன. குண்டா பண்பாடு இடைக்கற்காலப் பண்பாட்டுக்கு உரியதாகும்.
வெண்கலக் காலப்பகுதியின் முடிவும் இரும்புக் காலப்பகுதியின் ஆரம்பமும் பாரிய பண்பாட்டு மாற்றங்களை ஏற்படுத்தின. இவற்றுள் மிக முக்கிய மாற்றம் பயிர்ச்செய்கையின் அறிமுகமாகும். இது பொருளாதாரத்தினதும் பண்பாட்டினதும் அடித்தளமாக நிலைத்தது. கிபி முதலாம் நூற்றாண்டுக்கும் ஐந்தாம் நூற்றாண்டுக்கும் இடையில் வீட்டுப் பயிர்ச்செய்கை முறை பரவலடைந்தது. சனத்தொகை வளர்ச்சியடைந்ததுடன் குடியேற்றமும் விரிவடைந்தது. ரோமப் பேரரசின் பண்பாட்டுத் தாக்கம் எஸ்தோனியா வரை பரவியது.
ரோமானிய வரலாற்றாளரான டகிடசு (அண்ணளவாக கிமு 98) தனது நூலான ஜெர்மானியாவில் எசுதி குடிகளைப் பற்றிக் குறிப்பிட்டுள்ளார். டகிடசு அம்பருக்கான அவர்களது சொல்லை நேரடியாக லத்தீன் மொழிப்படுத்தி கிலெசம் எனக் குறிப்பிடுகிறார் (பார்க்க லத்விய மொழியில் glīsas). இச்சொல் மாத்திரமே பழங்காலத்தில் ஆவணப்படுத்தப்பட்ட அவர்களது மொழிச் சொல்லாகும். இதனால், எசுதியர் பிற்கால பால்டிக் மக்களின் மூதாதையராகக் கருதப்படுகின்றனர்.
மிகக் குழப்பமான மற்றும் போர்மேகம் சூழ்ந்த நடு இரும்புக்காலத்தின் பின் வெளியிலிருந்து அச்சுறுத்தல்களும் ஏற்பட்டன. நாட்டின் தெற்கு நில எல்லையை பால்டிக் குழுக்கள் தாக்கியதோடு கடல் வழித் தாக்குதல்களும் இடம்பெற்றன. பல்வேறு இசுக்காண்டிநேவியக் கதைகள் எஸ்தோனியாவுக்கெதிரான எதிர்த்தாக்குதல்கள் பற்றிக் குறிப்பிடுகின்றன. எஸ்தோனிய வைக்கிங்குகளும் இசுக்காண்டிநேவியக் குழுக்களுக்கெதிராகப் படையெடுப்புகளை மேற்கொண்டு பால்டிக் பகுதியின் ஆதிக்க சக்தியாகத் தம்மை நிலைநிறுத்தினர். முன் நடுக்காலப் பகுதியான 1187ல் சுவீடிய நகரான சிக்டியூனாவைச் சூறையாடியோர் எஸ்தோனியரேயாவர்.
கிபி முதல் நூற்றாண்டில் எஸ்தோனியாவில் அரசியல் மற்றும் நிர்வாகப் பிரிவுகள் உருவாகத் துவங்கின. இரு பாரிய சிறுபிரிவுகள் உருவாயின. அவை மாகாணம் (எஸ்தோனிய மொழி: கிகேல்கோண்ட்) மற்றும் சிறுநிலம் (எஸ்தோனிய மொழி: மாகோண்ட்) என்பனவாகும். பல கிராமங்கள் சேர்ந்து மாகாணமாயின. பெரும்பாலும் எல்லா மாகாணங்களும் குறைந்தது ஒரு கோட்டையையாவது கொண்டிருந்தன. அரசன் அல்லது வேறு முதிய தலைவர் பிரதேசத்தின் பாதுகாப்புக்குப் பொறுப்பாயிருந்தார். பதின்மூன்றாம் நூற்றாண்டளவில் எஸ்தோனியா பின்வரும் மாகாணங்களைக் கொண்டிருந்தது. அவை: ரெவலா, ஆர்சுமா, சாரெமா, ஈயுமா, லானெமா, அலெம்போயிசு, சகலா, உகண்டி, சொகென்டாகனா, சூபூலிட்சே, வைகா, மோகு, நர்மேகுண்ட், சார்வமா மற்றும் விருமா என்பனவாகும்.
முற்கால எஸ்தோனியர் பல்தெய்வ வழிபாட்டினராயிருந்தனர். இவர்களது முதன்மைத் தெய்வம் தாரபிடா ஆகும். லிவோனியாவின் என்றியின் வரலாற்றில் தாரபிடா ஓசெலியர்களின் (சாரெமா தீவு மக்கள்) சக்தி வாய்ந்த தெய்வமாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. மேலும் தெரபிடா வட எஸ்தோனியாவின் விரோனியக் குழுக்களாலும் வணங்கப்பட்டது.
வைக்கிங் காலம்
ஒசிலியர்கள் (Estonian saarlased; ஒருமை: saarlane) பால்டிக் கடலில் அமைந்துள்ள எஸ்தோனியத் தீவான சாரெமாவில் (Øsel; Ösel; Ösel) வசித்த எஸ்தோனியரில் ஒரு பிரிவினராவர். இவர்கள் பற்றி கிமு 2ம் நூற்றாண்டிலேயே தொலமி தமது சியோகிராபி III எனும் நூலில் முதன்முதலில் குறிப்பிட்டுள்ளார். ஒசிலியர்கள் பண்டைய நோர்சு ஐஸ்லாந்தியக் கதைகளிலும் எய்ம்சுக்ரிங்லாவிலும் Víkingr frá Esthland (எஸ்தோனிய வைக்கிங்குகள்) எனக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளனர். 13ம் நூற்றாண்டின் ஆரம்பத்தில் லிவோனியாவின் என்றியால் எழுதப்பட்ட வரலாற்றில் அவர்களது கப்பல்கள் கொள்ளைக் கப்பல்களாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
ஒசிலியக் கொள்ளையர்களால் நடத்தப்பட்ட மிகவும் புகழ்பெற்ற கொள்ளை 1187ல் நடைபெற்றது. கோரோனியா மற்றும் ஒசிலில் இருந்து வந்த ஃபின்னியக் கொள்ளையர்களால் சுவீடிய நகரான சிக்டியூனா மீது தாக்குதல் நடத்தப்பட்டது. இக்கொள்ளையின் போதான இழப்புகளில் சுவீடியப் பேராயரான யோகான்னசுவும் அடங்குவார். இந்நகர் சிலகாலம் ஆக்கிரமிப்புக்குள்ளாகியிருந்தது. இதனால் 13ம் நூற்றாண்டளவில் இது ஒரு வணிக நிலையமாக வீழ்ச்சியடைந்தது. மேலும் உப்சலா, விசுபி, கல்மார் மற்றும் இசுட்டொக்கோம் ஆகிய நகரங்களின் எழுச்சிக்கும் வழிகோலியது. லிவோனிய வரலாறு ஒசிலியர்களின் இருவகைக் கப்பல்களான பைரேடிகா மற்றும் லிபர்னா பற்றிக் குறிப்பிடுகிறது. இவற்றுள் முதலாவது போர்க்கப்பலாகும். மற்றையது பெரும்பாலும் வர்த்தகக் கப்பலாகப் பயன்படுத்தப்பட்டது. பைரேடிகா பாம்புத்தலை வடிவ அல்லது டிராகன் வடிவத்திலமைந்த உயர்ந்த முன்பகுதியையும் செவ்வக வடிவ பாய்மரத்தையும் கொண்டது. இது சுமார் 30 பேரைக் காவக்கூடியது. எஸ்தோனியாவிலிருந்து வைக்கிங் காலத்தில் கொள்ளையடிக்கப்பட்ட பொருட்கள் பெரும்பாலும் வெள்ளிக் காசுகளாகவோ அல்லது வெள்ளிப் பாளங்களாகவோ இருந்தது. சுவீடனின் கொட்லாந்துக்கு அடுத்து சாரெமாவிலேயே அதிக செல்வம் கொள்ளையடிக்கப்பட்டது. இதன் மூலம் எஸ்தோனியா வைக்கிங் காலப்பகுதியில் ஒரு முக்கிய இடைத்தங்கல் நாடாக இருந்ததை உறுதிப்படுத்தலாம்.
லிவோனியாவின் என்றியினால் குறிப்பிடப்படும் ஒசிலியர்களின் முக்கியத் தெய்வம் தாரபிடா ஆகும். இவ் வரலாற்றில் எழுதப்பட்ட கதையின்படி, தாரபிடா எஸ்தோனிய நிலப்பகுதியான விருமாவின் (Vironia) மலைக்காட்டில் பிறந்ததாகவும் அங்கிருந்து அவர் ஒசில், சாரெமாவுக்கு ஓடியதாகவும் குறிப்பிடப்படுகிறது. தாரபிடா எனும் பெயர் "தாரா, காப்பாற்று!"/"தோர், காப்பாற்று!" (எஸ்தோனிய மொழியில் தாரா அவிடா) அல்லது "தாரா பாதுகாவலன்"/"தோர் பாதுகாவலன்" (தாரா பிடாசா) எனும் சொல்லிலிருந்து மருவியிருக்கலாம். தாரா இசுக்காண்டிநேவியக் கடவுளான தோர் என்பவருடன் இணைத்துக் குறிப்பிடப்படுகிறார். விரோனியாவிலிருந்து சாரெமாவுக்கான தாராவின் அல்லது தாரபிடாவின் தப்பியோட்டம் சாரெமாவில் கிமு 660 ± 85 ஆண்டளவில் ஏற்பட்டிருக்கலாம் எனக் கருதப்படும் எரிகல் அனர்த்தத்துடன் பொருந்துகிறது. இவ் எரிகல் அனர்த்தத்தினால் சாரெமாவில் காலி விண்கல் பள்ளம் உருவானது.
டேனிய எஸ்தோனியா
12ம் நூற்றாண்டில் டென்மார்க் ஒரு பாரிய ராணுவ மற்றும் வணிகச் சக்தியாக வளர்ந்தது. தனது பால்டிக் கடல் வாணிபத்துக்கு அச்சுறுத்தலாக விளங்கிய தொடர்ச்சியான எஸ்தோனிய வைக்கிங் தாக்குதல்களுக்கு எதிராக போர்தொடுத்தது. 1170, 1194 மற்றும் 1197 ஆகிய ஆண்டுகளில் டேனியப் படைகள் எஸ்தோனியாவைத் தாக்கின. 1206ல், மன்னன் 2ம் வால்டெமார் மற்றும் பேராயர் அந்திரேயாசு சுனோனிசு ஆகியோர் ஒசெல் தீவு (சாரெமா) மீது ஒரு திடீர்த் தாக்குதலை நடத்தினர். டென்மார்க் மன்னர்கள் எஸ்தோனியாமீது உரிமை கோரினர். பாப்பரசரும் இக் கோரிக்கையை ஏற்றுக்கொண்டார்.
1219 ஆக்கிரமிப்பின் பின்னர் டேனிய எஸ்தோனியாவின் தலைநகராக (Hertugdømmet Estland ) லின்டானிசுவின் அருகிலமைந்த ரிவால் (டல்லின்) நிறுவப்பட்டது.தூம்பீ மலைப்பகுதியில் டேனியர்கள் ஒரு கோட்டையை நிர்மாணித்தனர். தற்போதும் எஸ்தோனியர் தமது தலைநகரை "டல்லின்" என்றே அழைக்கின்றனர். இப்பெயர் டானி லின்னா (இதன் பொருள் டேனிய நகர் அல்லது கோட்டை) எனும் சொல்லிலிருந்து பிறந்ததாக கருதப்படுகிறது. ரிவாலுக்கு, லூபெக் நகர உரிமைகள் வழங்கப்பட்டு (1248) அன்சியாட்டிக் லீக்கிலும் இணைந்தது. இன்றும் கூட மரபுச்சின்னங்களில் டேனியச் செல்வாக்கைக் காணலாம். டல்லினின் சின்னத்தில் டேனியச் சிலுவை காணப்படுவதோடு எஸ்தோனியாவின் சின்னத்திலும், டேனிய்ச் சின்னத்தைப் போல் மூன்று சிங்கங்கள் காணப்படுகின்றன.
புனித ஜோர்ஜின் இரவான (Jüriöö ülestõus) ஏப்ரல் 23, 1343ல், எஸ்தோனிய டச்சியில் இருந்த எஸ்தோனியப் பழங்குடியினர், ஓசெல்-வீக் பேராயர் ஆட்சிப்பகுதி மற்றும் டியூடோனிக் ஓடர் தீவுப் பகுதிகள் ஒன்றிணைந்து டேனிய மற்றும் செருமானிய ஆட்சியாளர்கள் மற்றும் நிலப்பிரபுக்களின் அதிகாரத்திலிருந்து தம்மை விடுவித்துக்கொள்ள முற்பட்டனர். இவ் ஆட்சியாளர்கள் 13ம் நூற்றாண்டில் நடைபெற்ற லிவோனியச் சிலுவைப் போர்களின் போது நாட்டைக் கைப்பற்றிக்கொண்டனர். மேலும், நாட்டுக்குப் புதுவரவாக இருந்த கிறித்தவ சமயத்தை நாட்டிலிருந்து துடைத்தழிக்கவும் முற்பட்டனர். முதல் வெற்றிக்குப் பிறகு, டியூடோனிக் ஓடரின் ஆக்கிரமிப்புடன் புரட்சி முடிவுக்கு வந்தது. 1346ல் டென்மார்க் மன்னனால் எஸ்தோனிய டச்சி 19,000 கோன் மார்க்குகளுக்கு டியூடோனிக் ஓடருக்கு விற்கப்பட்டது.டென்மார்க்கிடமிருந்து டியூடோனிக் ஓடருக்கான இறைமை மாற்றம் நவம்பர் 1, 1346ல் நடைபெற்றது.
1559ல் லிவோனியப் போர்களின்போது, பழைய லிவோனியாவில் இருந்த ஓசெல்-வீக்கின் பேராயர் தனது நிலங்களை டென்மார்க்கின் 2ம் பிரெட்ரிக்குக்கு 30,000 தாலர்களுக்கு விற்றார். டேனிய மன்னன் அந்நிலப்பகுதியை, 1560ல் தனது படைகளுடன் சாரெமாவில் தரையிறங்கிய தனது இளைய சகோதரனாகிய மக்னசுக்கு வழங்கினான். 1573ல் முழு சாரெமாவும் டேனிய ஆட்சிக்குட்பட்டது. 1645ல் அது சுவீடனுக்கு கைமாற்றப்படும் வரை இந்நிலை நீடித்தது.
அரசியல்
எஸ்தோனியா பாராளுமன்றப் பிரதிநிதித்துவ சனநாயகக் குடியரசாகும். நாட்டின் தலைவர் பிரதமராவார். மேலும் இது பலகட்சி முறையைக் கொண்டுள்ளது. எஸ்தோனிய அரசியல் பண்பாடு உறுதியான நிலையிலுள்ளது. எஸ்தோனிய அதிகாரம் அந்நாட்டில் நீண்டகாலமாக அரசியலில் ஈடுபட்டுவரும் இரண்டு அல்லது மூன்று கட்சிகளிடையே மாத்திரமே காணப்படுகிறது. ஏனைய வட ஐரோப்பிய நாடுகளிலும் இந்நிலமையே காணப்படுகிறது. எஸ்தோனியாவின் தற்போதைய பிரதமரான ஆன்ரசு அன்சிப் என்பவரே ஐரோப்பாவிலேயே அதிக காலம் பணியாற்றிய பிரதமர்களுள் இரண்டாவதாக காணப்படுகிறார்.
சர்வதேசத் தரவரிசை
பின்வருவன எஸ்தோனியா சர்வதேசத் தரவரிசைகளில் பெற்றுக்கொண்ட இடங்களாகும்.
இசுபீட்டெஸ்ட்.கொம் இணையத்தளத்தின் படி எசுதோனியா உலகில் மிக வேகமான இணைய இணைப்புக் கொண்ட நாடுகளில் ஒன்றாக உள்ளது. இதன் சராசரி தரவிறக்க வேகம் செக்கனுக்கு 27.12 மெகாபிட்களாகும்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:எசுத்தோனியா பகுப்பு:ஐரோப்பிய நாடுகள் பகுப்பு:ஐரோப்பிய ஒன்றிய நாடுகள் பகுப்பு:முன்னாள் சோவியத் ஒன்றிய நாடுகள் பகுப்பு:மேற்கோள் வழு-ref குறிச்சொல்லுக்கு உரையில்லாதவை பகுப்பு:ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் உறுப்பு நாடுகள்
Chronicle of Henry of Livonia
மிஷேல் கோஸ்கோ
மிஷேல் கோஸ்கோ (Michelle Goszko, பிறப்பு: அக்டோபர் 7 1977), ஆத்திரேலிய பெண்கள் தேர்வுத் துடுப்பாட்ட அணியின் அங்கத்தினர். இவர் நான்கு தேர்வுத் துடுப்பாட்டப் போட்டிகளிலும், 31 ஒருநாள் பன்னாட்டுத் துடுப்பாட்டப் போட்டிகளிலும், ஒரு இருபது20  போட்டியிலும் கலந்து கொண்டுள்ளார். 2002 - 2007 ஆண்டுகளில் ஆத்திரேலிய பெண்கள் தேசிய அணி உறுப்பினராக தேர்வுத் துடுப்பாட்டப் போட்டிகளிலும், 1997 - 2007 ஆண்டுகளில் ஒருநாள் பன்னாட்டுத் துடுப்பாட்டப் போட்டிகளிலும் பங்குகொண்டார்.
பகுப்பு:ஆத்திரேலிய பெண்கள் தேர்வுத் துடுப்பாட்ட அணி பகுப்பு:1977 பிறப்புகள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:ஆஸ்திரேலியப் பெண் துடுப்பாட்டக்காரர்கள்
டிராக்கோமா
டிராக்கோமா, (Trachoma), வேறு பெயர்கள்: நுண்மணி இமை படல அழற்சி (granular conjunctivitis), எகிபத்திய கண்ணழற்சி (Egyptian ophthalmia), மற்றும் பார்வையைப் போக்கும் டிராக்கோமா (blinding trachoma) என்பது கிளமிடியா டிரக்கமாட்டிஸ் எனும் நுண்ணுயிரியால் ஏற்படும் ஒரு தொற்று நோய் ஆகும். இந்த நோய்த்தொற்று இமைகளைச் சொர சொர என மாற்றுகிறது, இமைகளின் உட்புறத்தை கரடு முரடாக்குகிறது. இப்படி கரடு முரடாவது கண்களில் வலியை ஏற்படுத்தும், கருவிழிப்படலத்தின் வெளிப்புறத்தில் உடைவு ஏற்படலாம் அல்லது குருட்டுத் தன்மை கூட ஏற்படலாம்.
அகிம்சை பட்டு
அகிம்சை பட்டு (Ahimsa Silk) என்பது பட்டுப்பூச்சி இனப்பெருக்கம் மற்றும் அறுவடைக்கான ஒரு முறையாகும். இம்முறையில் உள்நாட்டுப் பட்டுப்பூச்சிகளைவிட, வனத்தில் காணப்படும் பட்டு அந்துப்பூச்சிகள் இனப்பெருக்கம் செய்யப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. இது பட்டுப்புழுவின் உருமாற்றத்தை அந்துப்பூச்சி நிலைக்கு வரை அனுமதித்து பட்டு கூடுகள் அறுவடை செய்யப்படுகின்றன. ஆனால் பெரும்பாலான பட்டு அறுவடைக்குப் பட்டுப்புழுக்கள் அவற்றின் கூட்டுப்புழு பருவத்தில் கொல்லப்பட வேண்டும். அகிம்சை பட்டு உற்பத்தியில் எந்த விலங்குகளும் பாதிக்கப்படுவதில்லை அல்லது கொல்லப்படவில்லை. இது விலங்குகளுக்குத் தீங்கு விளைவிக்க விரும்பாவதவர்களின் பட்டுத்தெரிவாக அமைகிறது.
டிராக்கோமா
காரணிகள்
இந்த நோயால் பாதிக்கபட்டவரின் கண்கள் அல்லது மூக்கு போன்ற உறுப்புகளுடன் நேரடியாகவோ அல்லது மறைமுகமாகவோ தொடர்பு ஏற்பட்டால் இந்த நோய் தொற்றுக்கிருமி பரவ வாய்ப்புண்டு. மறைமுக தொடர்பு என்பதில் பாதிக்கப்பட்ட நபர் அவரது கண்களையோ மூக்கையோ துடைக்கப் பயன்படுத்திய துணிகளும் ஈக்களும் அடங்கும்.. பல ஆண்டுகளாக இந்த தொற்று இருந்தால் மட்டுமே இமைகளில் வடு ஏற்படும். அப்பொழுது இமை மயிர்கள் கண்ணுடன் உரச தொடங்கும். இந்த நோய் தொற்று பெரியவர்களை விட அதிகமாக சிறுவர்களால் ஏற்படுகிறது. சுற்றுப்புற தூய்மை குறைவு, நெரிசலான வாழ்விடங்கள், சுத்தமான நீருக்கான தட்டுப்பாடு, சுகாதாரமற்ற கழிப்பறைகள் போன்றவை நோய்த்தொற்றை அதிகரிக்க செய்யும்.
அகிம்சை பட்டு
செயல்முறை
thumb| பட்டுப்புழு கூடு வெட்டப்பட்ட நிலையில் இம்முறையில் கூட்டுப்புழுவானது அந்துப்பூச்சியாக மாற அனுமதிக்கப்படுகிறது, பின்னர் பட்டு கூடானது பட்டு தயாரிக்கப் பயன்படுகிறது.
டிராக்கோமா
தடுப்பு மற்றும் சிகிச்சை
இந்த நோய் பரவாமல் தடுப்பதற்கான முயற்சிகளில் முக்கியமானவை சுத்தமான குடிநீர் கிடைக்கச் செய்வது மற்றும் நோய்த் தொற்றுள்ளவர்களுக்கு நுண்ணியர் எதிர்ப்பிகள் மூலம் சிகிச்சையளிப்பதும் தான். இந்த நோய் பொதுவாகத் தாக்கும் மக்கள் அனைவருக்குமே ஒரே நேரத்தில் இந்த சிகிச்சை அளிக்கப்பட வேண்டும். கழுவுதல் என்பது போதுமானது அல்ல, இருந்தாலும் இதர நடவடிக்கைகளுடன் சேர்த்து செய்தால் பலனளிக்கலாம். சிகிச்சை முறை தேர்வுகளில் வாய் வழியாக அசித்திரோமைசின் அல்லது வெளிப்புற பூச்சு மருந்தாக டெட்ராசைக்ளின் பயன்படுத்தப்படுகிறது. அசித்திரோமைசின் மாத்திரைக்கு முன்னுரிமை கொடுக்கப்படுகிறது ஏனெனில் அது ஒரு வேளை மட்டும் உட்கொண்டால் போதுமானது. கண்ணிமைகளில் வடு ஏற்பட்டுவிட்டால் இமைமயிர்களின் ஒழுங்கில்லா நிலையை சரி செய்யவும் குருட்டுதன்மையை தவிர்க்கவும் அறுவை சிகிச்சை தேவைப்படும்.
அகிம்சை பட்டு
செயல்முறை
பாம்பிக்ஸ் மோரி (மல்பெரி பட்டுப்புழு அல்லது மல்பெரி பட்டு அந்துப்பூச்சி) அகிம்சை பட்டு உருவாக்குவதற்கு விருப்பமான இனம் என்றாலும், அகிம்சை பட்டு உற்பத்தி செய்ய வேறு பல இனங்களும் உள்ளன. ஆனால் இவை அவசியமான இனமாக வரையறுக்கப்படவில்லை. அகிம்சை முறை பட்டு உற்பத்தியில் பயன்படுத்தப்படும் மற்ற வகை பட்டுப்புழுக்கள் அய்லாந்தசு பட்டுப்புழு மற்றும் பல வகையான துசார் அல்லது டசார் அந்துப்பூச்சிகளாகும் (சீனா துசார் அந்துப்பூச்சி, இந்திய டசார் அந்துப்பூச்சி மற்றும் முகா அந்துப்பூச்சி).
டிராக்கோமா
நோய்தொற்று இயல்
உலகளவில் இத்தொற்று 80 மில்ல்யன் மக்களிடம் உயிர்ப்புள்ளதாக இருக்கிறது. சில இடங்களில் இந்த நோய்த்தொற்று 60-90 விழுக்காடு வரை குழந்தைகளையே பாதித்துள்ளது. அவர்களைத் தவிர்த்து ஆண்களை விட பெண்களுக்கே இந்த தொற்று அதிகமாக உள்ளது, காரணம் குழந்தைகளிடம் அவர்களுக்குள்ள நெருக்கம். சுமார் 2.2 மில்லியன் மக்களிடம் உள்ள பார்வைக் குறைவுக்கு காரணம் இந்த நோய்த்தொற்று தான், அதில் சுமார் 1.2 மில்லியன் மக்களுக்கு குருட்டுத்தன்மை ஏற்பட்டுள்ளது. இந்த நோய் பொதுவாக ஆப்பிரிக்கா, ஆசியா, மத்திய மற்றும் தென் அமெரிக்காவிலுள்ள 53 நாடுகளை சேர்ந்த 230 மில்லியன் மக்களை தாக்கும் அபாயத்திலுள்ளது. இது ஆண்டுக்கு 8 பில்லியன் அமெரிக்க டாலர் பொருளாதார இழப்பை ஏற்படுத்துகிறது. புறக்கணிக்கப்பட்ட வெப்பமண்டல நோய்கள் என்று இந்த நோய்கள் வகைப்படுத்தப்ட்டுள்ளது.
அகிம்சை பட்டு
செயல்முறை
ஐலாந்தசு துணைச் சிற்றினமான சாமியா சிந்தியா ரைசினி, ஆமணக்கு பீன் அல்லது இலைகள் அல்லது மரவள்ளி இலைகள் உண்ணக்கூடியன. இது எரி பட்டு எனப்படுகிறது. எரி பட்டு இந்த குறிப்பிட்ட பூச்சிகளின் பட்டு கூட்டிலிருந்து தயாரிக்கப்படுகிறது. மேலும் சாதாரண வெப்ப சிகிச்சையை விடக் குறைவான வன்முறை முறைகளைப் பயன்படுத்திப் பட்டுத் தயாரிக்கப்படுகிறது. ஆனால் எரி பட்டுத் தரம் பெரும்பாலும் பாம்பிக்ஸ் மோரி அந்துப்பூச்சியின் சந்ததியினரால் உருவாக்கப்பட்ட பட்டுகளை விடத் தாழ்ந்ததாகக் காணப்படுகிறது.
டிராக்கோமா
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:கண் குறைபாடுகள் பகுப்பு:கண் நோய்கள்
அகிம்சை பட்டு
செயல்முறை
அகிம்சை பட்டு தாசர் மற்றும் துசா பட்டு ஆகியவற்றிலிருந்து தயாரிக்கப்படலாம். அந்துப்பூச்சிகளை அவற்றின் பட்டு கூடுகளை சொந்த வடிவமைப்புகளுக்கு விட்டுவிடுகிறது.
பண்புகள்
அகிம்சை பட்டின் முக்கிய பண்புகள் வன்முறை கருத்தின் அடிப்படை கொள்கைகளிலிருந்து பெறப்படுகின்றன. இந்தப் பட்டு உயிரினங்களுக்குத் தீங்கு விளைவிக்காமல் தயாரிக்கப்படுகிறது. ஆனால் சில நேரங்களில் கண்களை இழக்கக்குட்டிய ஆபத்துக்களும் உள்ளன. எனவே இவை பாதுகாக்கப்பட வேண்டும். இந்த இலட்சியங்களைச் சமண மதம், இந்து மதம் மற்றும் புத்த சமயம் போன்ற மதங்கள் பின்பற்ற வேண்டுகோள் விடுக்கின்றன. அகிம்சை வாழ்க்கை முறை ஆதரவாளர்கள் சமீபத்தில் தங்கள் வாழ்க்கை முறைக்கு ஏற்ப அகிம்சை பட்டு இருப்பதைக் கண்டறிந்துள்ளனர்.
ஒரு குறுகிய கால பொருளாதார நிலைப்பாட்டிலிருந்து, பட்டுப்புழுக்கள் வளர அனுமதிக்க 10 கூடுதல் நாட்கள் தேவைப்படுவதால், அகிம்சைப் பட்டுக்கான வாதத்தை உருவாக்குவது கடினம். மேலும் அந்துப்பூச்சிகளும் பட்டு கூட்டிலிருந்து வெளியேறுகின்றன. வன்முறையற்ற முறையில் கிடைக்கும் பட்டு அதிக விலையில் உள்ளது. சாதாரண பட்டு கூட்டின் விலையினை விட அகிம்சை பட்டின் விலை இரண்டு மடங்கு அதிகம்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:இந்தியாவில் பட்டு பகுப்பு:விலங்குரிமை பகுப்பு:விலங்குத் தொழிற்கூட்டு
இரிஞ்சன்
இரிஞ்சன் (Rinchan) என்றும் அழைக்கப்படும் சத்ருதீன் ஷா (Sadruddin Shah) காஷ்மீரின் முதல் முஸ்லிம் ஆட்சியாளர் ஆவார். இவர் பொ.ச.1320 முதல் 1323 வரை காஷ்மீரை ஆண்டார்.
பின்னணி
வரலாற்றாசிரியர் ஜோனராஜாவால் பொ.ச.1313 ஆம் ஆண்டில், கர்மசேனனின் தளபதியாக குறிப்பிடப்பட்ட "துல்-கதர்" என்ற பெயருடைய ஒரு படையெடுப்பாளர் தனது குதிரைப்படையுடன் காஷ்மீர் மீது படையெடுத்தார். காஷ்மீரின் வரலாற்றைக் குறிக்கும் நூலான பஹாரிஸ்தான்-இ-ஷாஹி "சுல்சு" என்ற பெயருடைய அவரை ஒரு துருக்கிய-மங்கோலிய படையெடுப்பாளர் என்று குறிப்பிடுகிறது.
காஷ்மீரின் அப்போதைய ஆட்சியாளராக இருந்த சுகதேவன் அவரை அனைத்து மரியாதைகளுடன் வரவேற்றார் என்று ஜோனராஜா குறிப்பிடுகிறார். அவர் மோதலில் இருந்து தப்பிக்க முயன்றார். மேலும் அனைத்துப் பொருட்களுக்கும் புதிய வரிகளை விதித்தார். இது பிராமணர்களுக்குப் பிடிக்கவில்லை. அவர்கள் சாகும் வரை உண்ணாவிரதம் இருக்கப் போவதாக மிரட்டி, சுகதேவனின் திட்டங்களை முடிவுக்குக் கொண்டு வந்தனர். இதைப்பற்றிய கருத்தினை பஹாரிஸ்தான்-இ-ஷாஹி குறிப்பிடவில்லை.- காஷ்மீரிகளைக் கொன்று குவிப்பதும் செல்வத்தைப் பெறுவதும் ஒரே நோக்கமாக இருந்ததென அது கூறுகிறது.
ஆரம்ப கால வாழ்க்கை
இரிஞ்சனின் முன்னோடிகளைப் பற்றி அதிகம் அறியப்படவில்லை. இவர் திபெத்தில் இருந்து வந்ததாக பஹாரிஸ்தான்-இ-ஷாஹி' கூறுகிறது. இவரை பௌத்த மத நம்பிக்கையின் லடாக்கி பிரபு என்றும் கூறுகிறது. இவரது தந்தையும் பிற உறவினர்களும் கலாமான்ய (அநேகமாக பால்டி) குலத்தின் கைகளில் துரோகமாகக் கொல்லப்பட்டனர். இரிஞ்சன், பழிவாங்கும் வகையில், அவர்களுடன் சமாதானம் செய்து கொள்வதாகக் நடித்து, அவர்களை ஆற்றங்கரைக்கு விருந்துக்கு அழைத்து குடிக்கச் செய்து, நிராயுதபாணியாக்கி மறைத்து வைக்கப்பட்டிருந்த கோடரியால் அவர்களைக் கொலை செய்தார். இந்த வெற்றி இருந்தபோதிலும், லடாக்கில் ஏராளமான எதிரிகள் இருந்தனர். மேலும் அவர் வடக்கு காஷ்மீரில் தனது வர்த்தகத்தைத் தேர்ந்தெடுத்தார்.
அதிகாரத்திற்கு வருதல்
இரிஞ்சன் இலோகரா ஆளுநர் இராம்சந்திரனால் ககனகிரி என்ற இடத்தில் வசிக்க அனுமதிக்கப்பட்டார். இவர் அதிகாரப் படிநிலையில் ஏற்றம் கண்டார். இராமச்சந்திரனை கட்டுக்குள் வைக்கும் நோக்கத்தில் சுகதேவனும் இதை அனுமதித்தார். நீண்ட காலத்திற்கு முன்பே, இரிஞ்சன் காஷ்மீரிகளை லடாக்கிற்கு அடிமைகளாக விற்று அபரிமிதமான செல்வத்தைப் பெற்றிருந்தார். கதேவனுக்கு அரியணை மீது சட்டபூர்வமான உரிமையில்லை என்பதால் சிம்மாசனத்தின் மீது இரிஞ்சன் தனது கண்களை வைத்திருந்தார்.
கொள்ளையர்களை விரட்டுவதற்கு ஆயுதமேந்திய குழுக்களை உருவாக்க மக்கள் அனுமதிக்கப்பட்டது இரிஞ்சனுக்கு உதவியது. நகரில் விசுவாசமுள்ள வீரர்களின் குழுவை உருவாக்கினார். இருப்பினும், இராமச்சந்திரன் இவரது சூழ்ச்சிகளுக்கு ஒரு கடினமான தடையாக இருந்தார். ஆனாலும் இரிஞ்சன் லடாக்கியர்களை கோட்டைக்குள் துணி வியாபாரிகளாக அனுப்பி பதுங்கியிருந்து படுகொலை இராமச்சந்திரனை செய்தார். கோட்டை கைப்பற்றப்பட்டது. அவரது உறவினர்கள் சிறையில் அடைக்கப்பட்டனர். இராமச்சந்திரனின் மகள் கோத ராணியை, இரிஞ்சனை கட்டாயப்படுத்தி திருமணம் செய்து கொண்டார்.
ஜோனராஜாவின் கூற்றுப்படி, இரிஞ்சன் அதிகாரத்திற்கு வருவதை எதிர்க்க யாரும் இல்லை எனத் தெரிகிறது. சுகதேவன் காஷ்மீரை விட்டு வெளியேறினார். இருப்பினும், சுகதேவன் ஒரு போரில் தோற்கடிக்கப்பட்டதாக பஹாரிஸ்தான்-இ-ஷாஹி குறிப்பிடுகிறது.
ஆட்சி
ஜோனராஜாவும் பஹாரிஸ்தான்-இ-ஷாஹியும் இரிஞ்சனை ஒரு கனிவான, நேர்மையான ஆட்சியாளர் என்று பாராட்டுகிறார்கள். சட்டத்தின் ஆட்சி அனைவருக்கும் புனிதமானதாக இருந்தது. மேலும் இவரது சாமர்த்தியமான வழிகள் காஷ்மீரின் பொற்காலம் மீட்டெடுக்கப்பட்டதாக குடிமக்களை நம்ப வைத்தது. ஷா மிர் பிரதமராக நியமிக்கப்பட்டார்.
கலை மற்றும் கட்டிடக்கலை
இரிஞ்சன் தனது அரண்மனைக்கு அருகில் ஷாவின் நினைவாக ஒரு கட்டிடத்தைக் கட்டினார். அதற்கு ஒரு சாகிரையும் நியமித்தார். இவர் 'பேத் பள்ளிவாசலை'யும் கட்டினார் (பெரிய பள்ளிவாசல் ). இரிஞ்சன்போரா என்ற இடத்தில் கோட்டையையும் கட்டினார்.
இறப்பு
பொ.ச.1323-இன் குளிர்காலத்தில் இரிஞ்சனுக்கு உடல்நலம் குன்றியது இவர் ஒருபோதும் குணமடையவில்லை. நவம்பர் 25 அன்று காலமானார். இவரது எச்சங்கள் பேத் பள்ளிவாசலுக்கு அருகே அடக்கம் செய்யப்பட்டுள்ளன - 1909 ஆம் ஆண்டில் தொல்பொருள் ஆய்வாளர் ஏ.எச்.பிராங்கே என்பவரால் கல்லறை கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. மேலும், 1990 ஆண்டில் காஷ்மீர் அரசாங்கத்தால் புனரமைக்கப்பட்டது. இவரது மனைவி கோத ராணி மூலம் இவருக்கு ஐதர் கான் என்ற மகன் பிறந்தார். அவரை இவர் ஷா மிரின் பராமரிப்பில் ஒப்படைத்தார்.
மிர் பின்னர் இராணியுடன் சேர்ந்து ஐதரை கொன்று ஷா மிர் வம்சத்தை நிறுவினார்.
சான்றுகள்
பகுப்பு:1323 இறப்புகள் பகுப்பு:இந்திய வரலாறு பகுப்பு:சம்மு காசுமீரின் வரலாறு பகுப்பு:முசுலிம்கள்
செனான் இருகுளோரைடு
செனான் இருகுளோரைடு (Xenon dichloride) என்பது XeCl2 என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாடு கொண்ட ஒரு கனிம வேதியியல் சேர்மமாகும். செனானின் இச்சேர்மம் மட்டுமே நிலைப்புத் தன்மை உடைய செனானின் குளோரைடாக அறியப்பட்டுள்ளது. செனான் மற்றும் குளோரின் கலவையில் நுண்ணலை பாய்ச்சுதல் மூலமாகவும் தொடர்ந்து சுருக்கப் பொறி முறையிலும் செனான் இருகுளோரைடு தயாரிக்கப்படுகிறது. செனான், குளோரின் மற்றும் போரான் முக்குளோரைடு ஆகியவற்றைப் பயன்படுத்தி. XeCl2•BCl3 தயாரிக்க முடியும் என்று கருதப்படுகிறது.ஆனால் விளை பொருளாக செனான் இருகுளோரைடு மட்டுமே உருவாகிறது. செனான் இருகுளோரைடு ,செனான் அணு மற்றும் குளோரின் மூலக்கூறுகள் இரண்டாம் நிலை பிணைப்பால் பிணைக்கப்பட்டுள்ள உண்மைச் சேர்மமா என்பதில் இன்னும் ஐயம் உள்ளதாகக் கூறப்படுகிறது
செனான் ஒருகுளோரைடு, கிளர்வுற்ற ஈரணு மூலக்கூற்று சீரொளியாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. Xe2Cl கிளர்வுற்ற நிலையிலேயே காணப்படுகிறது.
ஸ்ரீ மகாமாரியம்மன் திருக்கோவில், கோலாலம்பூர்
அதன் தொடக்கத்திலிருந்தே, இந்த கோயில் ஆரம்பகால இந்திய குடியேறியவர்களுக்கு ஒரு முக்கியமான வழிபாட்டுத் தலத்தை வழங்கியது மற்றும் இப்போது ஒரு முக்கியமான கலாச்சார மற்றும் தேசிய பாரம்பரியமாக உள்ளது.
வரலாறு
ஸ்ரீ மஹாமாரியம்மன் கோயில் 1873 ஆம் ஆண்டு கே.தம்பூசாமிப் பிள்ளையால் நிறுவப்பட்டது மற்றும் ஆரம்பத்தில் பிள்ளை குடும்பத்தினரால் தனிச் சன்னதியாகப் பயன்படுத்தப்பட்டது. குடும்பம் 1920 களின் பிற்பகுதியில் கோயில் பொதுமக்களுக்குத் திறந்தது, இறுதியில் கோயிலின் நிர்வாகத்தை அறங்காவலர் குழுவிடம் ஒப்படைத்தது.
1887 ஆம் ஆண்டில் ஆரம்ப அட்டாப் அமைப்பு இடிக்கப்பட்டது மற்றும் அதன் இடத்தில் ஒரு செங்கல் கட்டிடம் எழுப்பப்பட்டது. 1968 இல் கட்டி முடிக்கப்பட்ட தற்போதைய கோயில் கட்டிடத்திற்கு வழி வகுக்கும் வகையில் அந்த அமைப்பு இடிக்கப்பட்டது. கோபுரம் என்று அழைக்கப்படும் கோவிலின் ஈர்க்கக்கூடிய நுழைவாயில் 1972 இல் கட்டி முடிக்கப்பட்டது. புதிய கோவில் 1973ல் கும்பாபிஷேகம் செய்யப்பட்டது.
கோபுரம்
தென்னிந்திய பாணியில் கட்டப்பட்ட, கோவிலின் மிகச்சிறந்த அம்சம் ஈர்க்கக்கூடிய 5-நிலை கோபுரம் (கோபுரம்). இது கோவிலில் உள்ள மிக உயரமான அமைப்பாகும். வியத்தகு 22.9 மீ (75 அடி) உயரமான பிரமிடு வடிவ வாயில் கோபுரம், தென்னிந்தியாவின் கைவினைஞர்களால் செதுக்கப்பட்ட இந்து கடவுள்களின் சித்தரிப்புகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளது. தமிழ்நாட்டைச் சேர்ந்த மறைந்த எஸ்.டி.முனியப்பா, கோபுரத்தில் 228 சிலைகளை உருவாக்கிய பெருமைக்குரியவர்.
பிரதான பிரார்த்தனை கூடம்
வலது|thumb| கோயிலின் பிரதான சன்னதி (கர்பக்ரஹம்) ஸ்ரீ மகா மாரியம்மனுக்கு. இக்கோயில் ஒரு மனித உடல் அதன் முதுகில் கிடக்கும் வடிவத்தை ஒத்திருக்கிறது, தலை மேற்கு நோக்கியும், பாதங்கள் கிழக்கு நோக்கியும் அமைந்திருக்கும். கோவிலின் 5 நிலை கோபுரம் உடலின் பாதங்களை ஒத்துள்ளது. இது பொருள் மற்றும் ஆன்மீக உலகத்திற்கு இடையிலான நுழைவாயில்.
பின்புறத்தில் கர்பகிரஹம் அல்லது கருவறை உள்ளது, இது தலைக்கு ஒத்திருக்கிறது. இது அதன் சொந்த கூரை மற்றும் சுவர்களைக் கொண்ட சுதந்திரமான அமைப்பாகும் மற்றும் கிழக்கு நோக்கிய ஒரு நுழைவாயிலைக் கொண்டுள்ளது. மூலஸ்தான தெய்வம் ஸ்ரீ மகா மாரியம்மன் இருக்கும் உள் சன்னதி இது. பூசாரி பூஜை (பிரார்த்தனை) செய்யும் போது கர்பக்ரஹத்தின் முன் நிற்கிறார்.
சன்னதியில் இடதுபுறம் பிள்ளையார், வலதுபுறம் முருகப்பெருமான். தடைகளை நீக்குபவர் என்று நம்பப்படுவதால் நுழைவாயிலிலும் பிள்ளையார் காணப்படுகிறார். கோவிலுக்குள் உள்ள தூண்களை அலங்கரிக்கும் எட்டு சிலைகள் அஷ்ட லட்சுமிகளின் சிலைகள்.
12 ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை, இந்து முறைப்படி, கோவிலில் கும்பாபிஷேகம் நடக்கும்.
வெள்ளித் தேர்
வளாகத்தில் வெள்ளித் தேர் வைக்கப்பட்டுள்ளது. ஆண்டுதோறும் தைப்பூச திருவிழாவின் போது இந்த தேர் முக்கிய அம்சமாகும். முருகப்பெருமான் மற்றும் அவரது துணைவியார் (வள்ளி மற்றும் தெய்வயன்னி) சிலைகளை நகர வீதிகள் வழியாக பத்து குகைகளுக்கு கொண்டு செல்ல இது இந்த நேரத்தில் பயன்படுத்தப்பட்டது. இது 1983 இல் அறிமுகமானது மற்றும் 350 கிலோகிராம் வெள்ளியைப் பயன்படுத்தி RM350,000 செலவில் கட்டப்பட்டது.
தேர் செய்யப்பட்டது இந்தியா மற்றும் 12 பகுதிகளில் இங்கே அனுப்பப்பட்டது பொருத்தப்படும் நிலையில். இது 6.5 மீட்டர் உயரம் மற்றும் 240 மணிகள் மற்றும் ஒரு ஜோடி குதிரைகளைக் கொண்டுள்ளது. வெள்ளி ரதத்திற்கு முன், மரத்தால் செய்யப்பட்ட ஒன்று பயன்படுத்தப்பட்டது, இது 1930 இல் இந்திய கைவினைஞர்களால் RM50,000 செலவில் செய்யப்பட்டது.
பங்குனன் மாரியம்மன்
சமீபத்தில், ஸ்ரீ மகா மாரியம்மன் கோவிலுக்கு, 40 ஆண்டு காத்திருப்புக்குப் பிறகு, இறுதியாக அதன் சொந்த கட்டிடம் கிடைத்தது. ஜலான் துன் ஹெச்எஸ் லீயில் உள்ள கோவிலுக்குப் பின்புறம் உள்ள RM 13 மில்லியன் ஆறு மாடிக் கட்டிடம், பணித்துறை அமைச்சரும் மஇகா தலைவருமான டத்தோஸ்ரீ எஸ். சாமிவேலுவால் அதிகாரப்பூர்வமாக திறந்து வைக்கப்பட்டது.
கோயில் தலைவர் ஆர்.நடராஜா கூறுகையில், 38 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு டத்தோஸ்ரீ எஸ்.சாமிவேலு கோயிலில் கமிட்டி உறுப்பினராக இருந்தபோது கட்டிடம் கட்ட யோசனை முன்வைத்தார். பங்குனன் மாரியம்மன் என்று அழைக்கப்படும் இந்த கட்டிடம் கிளாங் பேருந்து நிலையத்திற்கு அருகிலும் பாசார் சேனி LRT/MRT நிலையத்திற்கு எதிரேயும் உள்ளது. இது கோவிலுடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளது மற்றும் இரண்டு தளங்களில் அடித்தள வாகன நிறுத்துமிடங்கள், இரண்டு அரங்கங்களுக்கான மூன்று தளங்கள் மற்றும் ஒரு மண்டபம் உள்ளது.
தெய்வம்
மாரியம்மன் வெளிநாட்டு வாழ் இந்தியர்களால், குறிப்பாக தமிழர்களால் பிரபலமாக வழிபடப்படுகிறாள், ஏனெனில் அவர்கள் வெளிநாடுகளுக்குச் செல்லும் போது அவர்களின் பாதுகாவலராகக் கருதப்படுகிறார். மாரியம்மன் என்பது தெய்வத்தின் வெளிப்பாடு - பார்வதி, ஒரு அவதாரம், அன்னை பூமியை தனது பயங்கரமான சக்தியுடன் உள்ளடக்கியது. அவள் தன் பக்தர்களை புனிதமற்ற அல்லது பேய் நிகழ்வுகளிலிருந்து பாதுகாக்கிறாள்.
நிர்வாகம்
ஸ்ரீ மஹாமாரியம்மன் கோயில் ஸ்ரீ மகா மாரியம்மன் கோயில் தேவஸ்தானத்தின் நிர்வாக வாரியத்தால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது, இது பத்து குகைகள் ஸ்ரீ சுப்ரமணியம் கோயில் மற்றும் கோர்டுமலைப் பிள்ளையார் கோயிலையும் நிர்வகிக்கிறது. இந்து ஆண்டு காலண்டரை நிர்ணயிப்பதில் மலேசிய அரசாங்கத்தின் இந்து மத ஆலோசகரின் பங்கையும் இது செய்கிறது.
திருவிழாக்கள்
குறிப்பாக தீபாவளியன்று கோயிலில் பக்தர்கள் கூட்டம் அலைமோதுகிறது.
தைப்பூசத்தின் புனித நாளில், முருகப்பெருமானுக்கு ஒரு சமயப் பணியாக பத்து குகைகள் வரை செல்லும் நீண்ட ஊர்வலத்தைத் தொடங்க ஆயிரக்கணக்கான பக்தர்கள் அதிகாலையில் கோயிலுக்கு வருகிறார்கள். அவர்கள் முருகப்பெருமானுக்குப் பிரசாதமாகப் பால் அடங்கிய பாத்திரங்களை கைகளாலோ அல்லது பெரிய அலங்கரிக்கப்பட்ட கேரியர்களிலோ தங்கள் தோள்களில் 'காவடி' என்று எடுத்துச் செல்கிறார்கள்.
குறிப்புகள்
பகுப்பு:மலேசியத் தமிழர் பகுப்பு:Coordinates on Wikidata பகுப்பு:மலேசியாவிலுள்ள அம்மன் கோயில்கள் பகுப்பு:மதிப்பாய்வு செய்யப்படாத மொழிபெயர்ப்புகளைக் கொண்ட பக்கங்கள்
கிழவிப்பட்டி புது அம்மன் கோயில்
கிழவிப்பட்டி புது அம்மன் கோயில் தமிழ்நாட்டில் தூத்துக்குடி மாவட்டம், கிழவிப்பட்டி என்னும் ஊரில் அமைந்துள்ள அம்மன் கோயிலாகும்.
வரலாறு
இக்கோயில் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:தூத்துக்குடி மாவட்டத்திலுள்ள அம்மன் கோயில்கள் பகுப்பு:சரி பார்க்க வேண்டிய தானியக்கக் கோயில் கட்டுரைகள்
அடிப்படைச் சான்றுகள்
முதல்நிலை தகவல் வளம் அல்லது அடிப்படைச் சான்றுகள் (primary sources) முதன்மைச் சான்றுகளாகக் கொள்ளப்படுகின்றன. இதனைச் சமகாலச் சான்று எனலாம்.
வரலாறு எழுதுவோர் முதன்மையான சான்றுகளின் அடிப்படையிலேயே எழுதுகின்றனர். முதன்மையான சான்று என்பது வரலாறு எழுதப்படும் காலத்திய சான்று. தொல்பொருள், கல்வெட்டு, நாணயம், இலக்கியம், சமகாலத்தவர் குறிப்பு போன்றவை இந்த முதன்மையான சான்றுகளாகக் கொள்ளப்படுகின்றனர். எழுதப்படும் செய்தி பற்றி முன்பே ஆய்வாளர்கள் தந்துள்ள சான்றுகள் சார்புச் சான்றுகள் (secondary sources) எனக் கொள்ளப்படுகின்றன. இவை பிற்காலச் சான்றுகள்.
சங்ககால வரலாறு எழுதுவோர் சங்கப் பாடல்களிலிருந்தும் அக்காலக் கல்வெட்டு போன்றவற்றிலிருந்தும் சான்று தந்தால் அது அடிப்படைச் சான்று. தொடர்புள்ள செய்திகளை ஆய்வாளர்களின் நூல்களிலிருந்து சான்று தந்தால் அது சார்புச்சான்று. முதல்நிலைச் சான்று, பின்னிலைச் சான்று என்பன இவற்றின் விளக்கங்கள்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:வரலாற்றுச் சான்றுகள் பகுப்பு:வரலாற்றுவரைவியல் பகுப்பு:தகவல் அறிவியல்
அடிப்படைக் கணக்கியல் சொற்கள்
அடிப்படைக் கணக்கியல் சொற்கள்
கணக்குப்பதிவியலில் பயன்படுத்தப்படும் அடிப்படை கணக்கியல் சொற்களை தெரிந்துகொள்வோம்.
முதல்
உரிமையாளரால் வணிகத்தில் முதலீடு செய்த தொகை முதல் எனப்படும்.
உரிமையாளர்
ஒரு நபர் வணிகத்திற்கு சொந்தக்காரராக இருந்தால் அவரை உரிமையாளர் என்றழைக்கலாம். இலாபத்தை ஈட்டும்வண்ணம் வணிகத்தில் முதலீடு செய்பவர் ஆவார்.
எடுப்புகள்
உரிமையாளர் தன் சொந்த உபயோகத்திற்கு ரொக்கம் மற்றும் சரக்கினை எடுத்துக்கொள்வது இது குறிக்கின்றது. இது முதல் தொகையில் கழிக்க வேண்டும்.
விற்பனை
சரக்கு கொள்முதல் செய்த அதே நிலையிலோ அல்லது மாற்றம் செய்து தயாரிக்கப்பட்டோ விற்கப்படுவதை விற்பனை என்கிறோம்.
விற்பனைத் திருப்பம் அல்லது உள்திருப்பம்
வாடிக்கையாளரால் தரக்குறைவு உடையதாகவும் மற்றும் விற்பனை ஒப்பந்தத்தில் குறிப்பிட்ட நிபந்தனையில் இல்லாத நிலையிலும் உள்ள விற்பனை செய்த சரக்கு திரும்பப் பெறும்போது அதனை விற்பனைத் திருப்பம் அல்லது உள்திருப்பம் என்று அழைக்கலாம்.
சரக்கிருப்பு
சரக்கிருப்பு என்பது குறிப்பிட்ட தேதியில் விற்பனை ஆகாத சரக்கினைக் குறிக்கின்றது. இச்சரக்கிருப்பானது தொடக்க மற்றும் இறுதி சரக்கிருப்பாக இருக்கும்.
கடனாளிகள்
பணமோ அல்லது பணமதிப்போ உடனடியாகச் செலுத்தப்படாமல் குறிப்பிட்ட காலத்திற்குள் தருவதாக ஒப்புக்கொண்டு எந்த ஒரு பயனையும் ஒருவர் அல்லது நிறுவனம் பெற்றால் அவர் கடனாளி ஆகிறார். இருப்புநிலைக் குறிப்பில் கடனாளிகள் ஒரு சொத்தாகக் காட்டப்படுகிறது.
கடனீந்தோர்
எந்தவொரு பயனும் அடையாமல் எவரொருவர் நிறுவனத்திற்கு பணமோ, பொருளோ கொடுக்கிறாரோ அவர் கடனீந்தோர் ஆவார். கணக்கியலில் கடனீந்தோர் பொறுப்பாகக் கருதப்படுகிறார்.
சான்றுச் சீட்டு
ஒரு நடவடிக்கைக்கு ஆதாரமாக அமையும் எழுத்து வடிவிலான ஆவணமே சான்றுச் சீட்டு என அழைக்கப்படுகின்றது.
வெளி இணைப்புகள்
கணக்குப்பதிவியல் - தமிழ்நாடு பாடநூல் கழகம்
பகுப்பு:சொற்பொருளியல்-கணக்கியல் சொற்கள்
பஞ்சாப் (இந்தியா)
பஞ்சாப் (Punjab) இந்தியாவின் வடமேற்குப் பகுதியில் அமைந்த மாநிலமாகும். இம்மாநிலத்தின் மேற்கில் பாகிஸ்தானில் உள்ள பஞ்சாபும், வடக்கில் ஜம்மு காஷ்மீரும், வட கிழக்கில் இமாசல பிரதேசமும், தென் கிழக்கில் அரியானாவும், தென் மேற்கில் ராஜஸ்தானும் உள்ளன. லூதியானா, ஜலந்தர், பாட்டியாலா, அம்ரித்சர் ஆகியவை இம்மாநிலத்தின் முக்கிய நகரங்கள். பஞ்சாபின் எல்லைக்கு வெளியே உள்ள சண்டிகர் பஞ்சாபின் தலைநகராகும். பஞ்சாபி மொழி அதிகாரப்பூர்வ மொழி. சீக்கிய மக்களே இங்கு பெருமளவில் வசிக்கின்றனர். கோதுமை பஞ்சாபில் அதிகமாக விளையும் பயிராகும். பஞ்சாபில் ராவி, பியாஸ், சத்லஜ் ஆகிய மூன்று ஆறுகள் பாய்வதால் இம்மாநிலம் செழிப்பாக உள்ளது. ஜீலம், செனாப் ஆகியவை பாகிஸ்தான் நாட்டின் பஞ்சாப் மாகாணத்தில்  பாய்கின்றன.
வேளாண்மை பஞ்சாப் மாநிலத்தின் முதன்மை தொழிலாக இருந்துவருகிறது. பஞ்சாப், இந்தியாவின் மிகச் சிறந்த அடிப்படை கட்டமைப்பை கொண்ட மாநிலங்களில் ஒன்றாக விளங்குகிறது. பஞ்சாபில், வறுமைக்கோட்டிற்கு கீழ் வாழ்பவர்களின் எண்ணிக்கை மற்ற இந்திய மாநிலங்களைவிட மிகக்குறைவாக இருந்துவருகிறது. 1999–2000 கணக்கெடுப்பின்படி, சுமார் 6.16 விழுக்காடு மக்கள் மட்டுமே வறுமைக்கோட்டிற்கு கீழ் வாழ்கின்றனர்.
சொற்தோற்றம்
"பஞ்சாப்" என்ற பாரசீக மொழி சொல், 'பஞ்' (پنج) = 'ஐந்து', 'ஆப்' (آب) = நீர், என்று பிரிக்கப்பட்டு ஐந்து ஆறுகள் பாயும் பகுதி என்று பொருள் தரும். இவ்வைந்து ஆறுகளாவன: ஜீலம், செனாப், ராவி, பியாஸ் மற்றும் சத்லஜ்
புவியியல்
பஞ்சாப் இந்தியாவின் வடமேற்கு பகுதியில் உள்ளது. இதன் பரப்பளவு 50362 km2 ஆகும். நிலநேர்க்கோடுகள் 29.30° வடக்கிலிருந்து 32.32° வடக்கு வரையும்  நிலநிரைக்கோடுகள் 73.55° கிழக்கு முதல் 76.50° கிழக்கு வரையும் பரவியுள்ளது. மேற்கில் பாக்கித்தானும் வடக்கில் சம்மு காசுமீரும், வடகிழக்கில் இமாச்சலப் பிரதேசமும் தெற்கில் அரியானாவும் இராசத்தானும் அமைந்துள்ளன.
பல ஆறுகள் பாய்வதால், பஞ்சாபின் பெரும்பகுதி வளமிக்க வண்டல் மண் கொண்டுள்ளது. சிறப்பான நீர்ப்பாசன கால்வாய்கள் அமைப்பையும் கொண்டுள்ளது. பொதுவாக வரண்ட வானிலையை கொண்டிருப்பினும், மிகச் சிறந்த நீர்பாசன கட்டமைப்பினை கொண்டிருப்பதாலும், வளமிக்க மூன்று ஆறுகள் பாய்வதாலும், வேளாண்மையில் சிறந்து விளங்குகிறது.
வடகிழக்கு பகுதியில் இமய மலையின் அடிவாரத்தில் ஏற்றயிறக்கமான மலைக்குன்றுகள் உள்ளன. இதன் சராசரி உயரம் கடல்மட்டத்திலிருந்து 300 m ஆகும்; தென்மேற்கில் இது 180 m ஆகவும் வடகிழக்கில் 500 mக்கும் கூடுதலாகவும் உள்ளது. தென்மேற்குப் பகுதி பகுதிவறள் வட்டாரமாகும்; இறுதியில் தார்ப் பாலைவனத்துடன் இணைகிறது. வடகிழக்கு பகுதியில் சிவாலிக் மலை பரவியுள்ளது.
பஞ்சாபின் வெவ்வேறு பகுதிகளில் மண்வளம் அங்குள்ள நிலவியல், தாவரங்கள், பாறையமைப்பைப் பொறுத்து மாறுகின்றது. பஞ்சாப் பகுதியின் தட்பவெட்பம், பருவ நிலைக்கு தக்கவாறு, -5 °C இருந்து 47 °C வரை நிலவுகிறது. வட்டார வானிலை வேறுபாடுகளால் இவ்வாறான மண்ணின் பண்புகள் மிகவும் வேறுபடுகின்றன. பஞ்சாபை மூன்று வேறுபட்ட வட்டாரங்களாக, மண்வளத்தைக் கொண்டு, பிரிக்கலாம்: தென்மேற்கு, நடுவம், கிழக்கு
அரசியல் கருத்துக்கள்-கிரேக்கம்
அரசியல் கருத்துக்கள், கிரேக்கம் அல்லது கிரேக்க அரசியற் கருத்துருக்கள் (Political thoughts of Greek) முற்காலத்திலேயே கிரேக்கர்கள், அரசியல் கருத்துகளைக் கையாண்டனர். சிறு நகர ஆட்சிப் பகுதிகளில் வசித்து வந்தனர். அவர்களுடைய அரசியல் மலர்ச்சியானது, ஓமருடைய பெருங்காப்பியக் காலங்களில் தோன்றியதாகக் கொள்ளலாம். நாளடைவில், அங்கிருந்த முடியாட்சிகள் மறைந்து, ஆலி கார்க்கி என்னும் 'சிலராட்சி' தோன்றி, பொதுமக்களைப் பகைத்துக் கொண்டன. கி.மு. 7ஆம், 6ஆம் நூற்றாண்டுகளில் பொதுமக்களின் சார்பாகச் சிலர் கிளம்பிச் 'சிலராட்சிக்'காரர்களை நீக்கிவிட்டு, தாங்களே அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றினர். இவர்களை 'நாட்டின் அபகாரிகள் ' (Tyrants) என்பர். இவர்களில் சிலர் நல்ல முறையில் ஆட்சி புரிந்தனராயினும், படைப் பலத்தையே நம்பி ஆண்டு வந்ததால், இவர்களும் மக்களுடைய வெறுப்பிற்கு ஆளாயினர். பிறகு வந்த ஆட்சி, கிரேக்க மக்களாட்சி ஆகும். அதில் கி. மு. 5ஆம் நூற்றாண்டில் நடைமுறையில் இருந்த, பெரிக்னீசின் நிருவாகம் மிக்க புகழ்பெற்றது. கிரீசின் தென் பகுதியில், இருந்த சுபார்ட்டர்கள் தமக்கு ஒருவகைக் கம்யூனிசச் சமத்துவத்தையும், அச்சமூகத்திலிருந்த தாழ்த்தப்பட்டோரிடம் அடக்குமுறையையும் கையாண்ட, இருவகைப் போக்குக்கள் காணப்பட்டன.
பொதுவான கருத்துருக்கள்
கிரேக்க அரசியல் அறிஞர்களுடைய பொதுவான கருத்துக்கள் நிலவின. அவை யாதெனில், இவ்வித ஒன்றிணைவு, முற்காலத்தில் கிரீசில் இருந்த நகர ஆட்சிகளில் தான் இயலும்; அந்நகர ஆட்சிகளின் அரசாங்கத்தில் மகளிரும், அடிமைகளும் நீங்கலாக, ஏனைய குடிமக்கள் யாவரும் கலந்து கொள்ள முடியும். இவ்வித ஆட்சியை, நேர்முக மக்களாட்சி என்று கூறுகிறார்கள். கிரேக்கர்களுடைய கருத்துப்படி, தனி மனிதர்கள் மீது, நாட்டின் ஆட்சி அதிகாரம் செலுத்தக்கூடிய ஆதிக்கத்திற்கு அளவில்லை. அக்கால அரசாங்கங்களுடைய அலுவல், சட்டத்தை அமல் செய்வதேயன்றி, தற்கால நாடுகளைப் போலச் சட்ட ஆட்சி அன்று.
பஞ்சாப் (இந்தியா)
புவியியல்
பஞ்சாப் நிலநடுக்க அபாய மண்டலங்கள் II, III, IV கீழ் வருகின்றது. மண்டலம் II குறைந்த தீவாய்ப்புள்ள மண்டலமாகும்; மண்டலம் III மிதமான தீவாய்ப்புள்ள மண்டலமாகவும் மண்டலம் IV உயர்ந்த தீவாய்ப்புள்ள மண்டலமாகவும் வரையறுக்கப்பட்டுள்ளன.
வானிலை
thumb|right|பருவமழையின்போது பஞ்சாபி விளைநிலங்கள்
அரசியல் கருத்துக்கள்-கிரேக்கம்
தனிக் கருத்துருக்கள்
சோபிசுடு: கி. மு. 5 ஆம் நூற்றாண்டில் பொதுமக்களின் உள்ளக் கிளர்ச்சியைத் தூண்டி, தங்கள் விருப்பம்போல் அரசியலில் ஆதிக்கம்பெறச் சில தலைவர்கள் தோன்றினார்கள். தனி மனிதர்கள் தங்கள் நலங்களைத் தாங்களே ஆராய்ந்து அறியவேண்டும் என்றும், இயல்பில் மனிதன் சுயநலமுடையவன், நாட்டின் சட்டங்கள், மனிதனுடைய அறிவின் போக்கிற்கு முரணாகக் கூடும். ஆயினும், அறிவே உண்மைக்கு வழிகாட்டி என்றும், இவர்கள் கூறினர். இவர்கள் சோபிசுடுகள் (Sophists) என்றழைக்கப்பட்டனர்.
சாக்ரட்டீசு: சோபிசுடுக் கொள்கைகளைப் பின்பற்றியவர், அறிஞர் சாக்ரட்டீசு (கி. மு. 469-399) என்பவர். ஐயம், வினா, விடை, அறிவுரை என்னும் முறையைப் பின்பற்றி, அதீனிய இளைஞர்கட்கு, அறிவு புகட்டி வந்த சாக்ரட்டீசு, அரசியல் கருத்துக்களுக்கு அற அடிப்படை ஒன்றைக் கற்பித்தார். மக்களாட்சி, மக்களிடையே பொய்ம்மையான சமத்துவத்தையே நாட்டுகின்றது; திருவுளச்சீட்டு முறையில் அதிகாரிகளைத் தேர்ந்தெடுப்பது நல்ல முறையன்று; திறமைக்காகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவர்களால் நாட்டின் நிருவாகம் நடத்தப்பெறுவதே நல்லது என்பவை அவருடைய கருத்துக்கள் ஆகும்.
பஞ்சாப் (இந்தியா)
வானிலை
பஞ்சாபின் புவியியலாலும் அயன அயல் மண்டல அமைவிடத்தாலும் இங்கு மாதத்திற்கு மாதம் வேறுபடும் வானிலை நிலவுகின்றது. குளிர்காலத்தில் மாநிலத்தின் சில பகுதிகளில் மட்டுமே வெப்பநிலை 0 Cக்கு கீழே சென்றபோதும் நிலமட்ட பனிப்புகை பஞ்சாபின் அனைத்துப் பகுதிகளிலும் காணப்படுகின்றது. வெப்பநிலை உயரும்போது ஈரப்பதமும் உயர்கின்றது. இருப்பினும் மேகமூட்டம் இல்லாத காலங்களில் ஈரப்பதம் குறைந்துள்ளபோது வெப்பநிலை மிகவிரைவாக மேலேறுகின்றது.
மே மாத நடுவிலிருந்து சூன் வரை மிக உயரிய வெப்பநிலை நிலவுகின்றது. வெப்பநிலை 40 Cக்கும் கூடுதலாக உள்ளது. லூதியானாவில் மிக உயர்ந்த வெப்பநிலையாக 46.1 Cஉம் பட்டியாலா, அமிருதசரசில் மிக உயர்ந்த வெப்பநிலையாக 45.5 Cஉம் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளன. இந்தப் பகுதிகளில் சனவரியில் மிகக் குறைந்த வெப்பநிலை காணப்படுகின்றது. சூரியரேகைகள் மிகச் சாய்ந்திருப்பதால் குளிர்காற்று வெப்பநிலையை கட்டுப்படுத்துகின்றது.
அரசியல் கருத்துக்கள்-கிரேக்கம்
தனிக் கருத்துருக்கள்
டயஜினசு என்பவரைப் போன்ற சினிக்குகள் (Cynics), ''வாழ்க்கையின் மேற்போக்குக்களையும் அரசியல் பிணக்குக்களையும் மறக்கவேண்டும்" என்றனர். டயஜினஸ் தம்மை, ' உலகக்குடி' என்று கூறிக் கொண்டார்.
பிளேட்டோ :சாக்ரட்டீசின் மாணவரான பிளேட்டோ (கி. மு. 427-347) பொதுவாகச் சாக்ரட்டீசைப் பின்பற்றுபவராயினும், மிகுந்த திறமைசாலிகளே உண்மையை யறிய முடியும் என்று கருதினார். அவருடைய குடியரசு என்னும் நூலில் மிகுந்த அறிவும் திறமையும் படைத்த தத்துவ அறிஞர்கள் அரசாங்கத்தை நடத்துபவர்களாயிருக்கவேண்டும் என்றார். அறிவின் எல்லையைக் கண்ட, அவ்வறிஞர்களே அரசியலறிஞர்களாகவும் இருத்தல் வேண்டும் என்றார். மக்கள் ஆட்சி என்பது பாமரர் ஆட்சி என்று பிளேட்டோ கருதினார். சிலராட்சியும், நாட்டின் அபகாரிகளின் ஆட்சியும்கூட நேர்முறைக்குப் புறம்பானவை என்பது அவர் கருத்து. அவர் பிற்காலத்தில் இயற்றிய பிற நூல்களில் குடியாட்சி, பிரபுக்களாட்சி, மித ஜனநாயகம் ஆகிய ஆட்சிமுறைகளை ஓரளவு அங்கீகரித்தார். நேர்முக மக்களாட்சி அவரால் ஒதுக்கப்பட்டது. நாட்டின் அடிப்படை நீதியாதல் வேண்டும் என்பதே பிளேட்டோவின் முக்கியமான கருத்து ஆகும்.
பஞ்சாப் (இந்தியா)
வானிலை
திசம்பர் முதல் பெப்ரவரி வரை குளிர்காலம் நிலவுகின்றது. மிகக் குறைந்த வெப்பநிலையாக அமிருதசரசில் (0.2 C)உம் லூதியானாவில் 0.5 Cஉம் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளன. குளிர்காலத்தில் இரண்டு மாதங்களுக்கு குறைந்த வெப்பநிலை 5 C கீழுள்ளது. சனவரி, பெப்ரவரியின் மிக உயரிய வெப்பநிலை சூன் மாதத்தின் மிகக் குறைந்த வெப்பநிலையை விடக் குறைவாகும். பஞ்சாபின் ஆண்டு சராசரி வெப்பநிலை ஏறத்தாழ 21 C ஆகும்.
அரசியல் கருத்துக்கள்-கிரேக்கம்
அரிஸ்டாட்டில்
பிளேட்டோவின் மாணவரான அரிசுடாட்டில் (கி. மு. 384-322) ஆசிரியரைப் போல இலட்சியவாதியல்லர். அரசியல் கட்டமைப்புகளின் வளர்ச்சியையே, அவர் முக்கியமாகக் கருதினார்; அரசியல் அமைப்புக்களின் ஒப்பு-ஆராய்ச்சி வேண்டும் என்றார். அவருடைய அரசியல் என்னும் நூல் இம்முறையையே கூறுகிறது. சமுதாயம் என்பது குடும்பம், கூட்டம் என வளர்ந்து வரும் ஒரு நிறுவனம் ; மனிதன் சமூகமாகக் கூடி வாழ்பவன்; தனி மனிதன் தன்னுடைய விருப்பங்களையும் இலட்சியங்களையும் எய்தி, நல்வாழ்வை அடைவதற்கு உதவ வேண்டியதே நாட்டின் ஆட்சிக் கடமை ; அந்நல்வாழ்க்கையை அடைய மனிதர்கள் கல்வி பயின்றிருக்க வேண்டும்; அதற்குப் போதிய ஒழிவு வேண்டும்; அடிமைகள் ஏனைய அலுவல்களைக் கவனித்தால் குடிகளுக்கு ஒழிவு கிடைக்கும்; ஆகவே அடிமைகள் என்போர் இருக்கவேண்டும் என்பவை அவருடைய கருத்துக்கள் ஆகும். அவர் அரசாங்க அமைப்புச் சமநிலையுடையதாயும், புரட்சிக்கு இடம் கொடாததாயும் இருக்கவேண்டும் என்று கருதினார். இவருடைய கருத்துக்களின் பெருமையால், இவரை 'அரசியல் நூலின் தந்தை' என்றனர்.
பஞ்சாப் (இந்தியா)
பண்டைய வரலாறு
இந்துமத காப்பியம் மகாபாரதம் எழுதப்பட்ட பொ.ஊ.மு. 800–400 காலகட்டத்தில் பஞ்சாப் திரிகர்த்த நாடு என அறியப்படது; இதனை கடோச் அரசர்கள் ஆண்டு வந்தனர். சிந்துவெளி நாகரிகம் பஞ்சாப் பகுதியின் பல பகுதிகளில் பரவியிருந்தது; இவற்றின் தொல்லியல் எச்சங்களை  ரூப்நகர் போன்ற நகரங்களில் காணலாம். சரசுவதி ஆறு பாய்ந்த பஞ்சாப் உட்பட பெரும்பாலான வட இந்தியா வேத காலத்தில்  குறிப்பிடப்படுகின்றது. செழுமையான பஞ்சாப் பகுதி பல பண்டைய பேரரசுகளால் ஆளப்பட்டு வந்துள்ளது; இதனை காந்தார அரசர்கள், நந்தர்கள், மௌரியர்கள், சுங்கர், குசான்கள், குப்தர்கள், பாலர்கள், கூர்ஜரர்கள், காபூல் சாகிகள் ஆண்டுள்ளனர். அலெக்சாந்தரின் கிழக்கத்திய தேடுதல் சிந்து ஆற்றுக்கரைவரை நீண்டுள்ளது. வேளாண்மை வளர்ச்சியடைந்து ஜலந்தர், சங்குரூர், லூதியானா போன்ற வணிகமாற்று நகரங்கள் செல்வச் செழிப்படைந்தன.
இதன் புவியியல் அமைப்பின் காரணமாக, பஞ்சாப் பகுதி மேற்கிலிருந்தும் கிழக்கிலிருந்தும் தொடர்ந்த தாக்குதல்களை சந்தித்த வண்ணம் இருந்துள்ளது. அகாமனிசியர்கள், கிரேக்கர்கள், சிதியர்கள், துருக்கியர்கள் மற்றும் ஆப்கானியர்கள் பஞ்சாபை ஆக்கிரமித்து உள்ளனர். இதனால் நூற்றாண்டுகளாக இரத்தம் சிந்தப்பட்டுள்ளது. இவற்றின் தாக்கங்களால் பஞ்சாபியப் பண்பாடு இந்து, புத்தம், இசுலாம், சீக்கியம், பிரித்தானியக் கூறுகளை உள்ளடக்கி உள்ளது.
பஞ்சாபில் சீக்கியர்கள்
right|200px|thumb|[[1844-இல் தலைப்பாகை அணிந்த சீக்கிய சிப்பாய்கள்]] பாபர் வட இந்தியாவை வென்ற நேரத்தில் சீக்கியமும் வேர் விட்டது. அவரது பெயரர், அக்பர், சமய விடுதலையை ஆதரித்தார். குரு அமர்தாசின் லங்கர் எனும் சமுதாய உணவகத்தைக் கண்டு சீக்கியத்தின் மீது மதிப்பு கொண்டிருந்தார். லங்கருக்கு நிலம் கொடையளித்ததுடன் சீக்கிய குருக்களுடன் 1605-இல் தமது மரணம் வரை இனிய உறவு கொண்டிருந்தார். ஆனால் அடுத்துவந்த ஜஹாங்கீர், சீக்கியர்களை அரசியல் அச்சுறுத்தலாகக் கருதினார். குஸ்ரூ மிர்சாவிற்கு ஆதரவளித்ததால் குரு அர்ஜன் தேவை கைது செய்து சித்திரவதைக்குட்படுத்தி கொல்ல ஆணையிட்டார். அர்ஜன் தேவின் உயிர்க்கொடை ஆறாவது குரு, குரு அர்கோவிந்த் சீக்கிய இறைமையை அறிவிக்கச் செய்தது; அகால் தக்த்தை உருவாக்கி அமிருதசரசை காக்க கோட்டையும் கட்டினார்.
குரு அர்கோவிந்தை குவாலியரில் கைது செய்த சகாங்கீர் பின்னர் விடுவித்தார். குரு தன்னுடன் கைது செய்யப்பட்டிருந்த மற்ற இந்து இளவரசர்களும் விடுவிக்கப்பட வேண்டும் என கோரியதால் அவர்களையும் விடுவித்தார். 1627-இல் சகாங்கீர் இறக்கும் வரை சீக்கியர்களுக்கு முகலாயர்களிடமிருந்து எவ்வித பிரச்சினையும் இல்லாதிருந்தது. அடுத்த மொகலாயப் பேரரசர் ஷாஜகான் சீக்கிய இறையாண்மையை "எதிர்த்து" சீக்கியர்களுடன் போரிட்டு அவர்களை சிவாலிக் மலைக்குப் பின்வாங்கச் செய்தார். அடுத்து சீக்கிய குருவான குரு ஹர் ராய் சிவாலிக் மலையில் தமது நிலையை உறுதிபடுத்திக் கொண்டார். ஔரங்கசீப்பிற்கும் தாரா சிக்கோவிற்கும் இடையே நடந்த அதிகாரப் போட்டியில் நடுநிலை வகித்தார். ஒன்பதாவது குரு, குரு தேக் பகதூர், சீக்கிய சமூகத்தை அனந்த்பூருக்கு கொண்டு சென்றார். பரவலாக பயணம் செய்துமொகலாயரின் தடையை எதிர்த்து சீக்கியக் கொள்கைகளை பரப்பினார். காஷ்மீர பண்டிதர்கள் இசுலாமிற்கு மாறுவதைத் தடுக்க தாமே கைதானார்; சமயம் மாற மறுத்ததால் சிறையிலேயே உயிர் நீத்தார். 1675இல் பொறுப்பேற்ற குரு கோவிந்த் சிங் பவன்டாவிற்கு தமது குருமடத்தை மாற்றினார். அங்கு பெரிய கோட்டையைக் கட்டினார். சீக்கியர்களின் படை வலிமை சிவாலிக் இராசாக்களுக்கு அச்சமூட்ட அவர்கள் சீக்கியர்களுடன் போரிட்டனர்; ஆனால் இதில் குருவின் படைகள் வென்றனர். குரு அனந்த்பூருக்கு மாறி அங்கு மார்ச் 30, 1699-இல் கால்சாவை நிறுவினார். 1701-இல் மொகலாயப் பேரரசும் சிவாலிக் இராசாக்களும் இணைந்து வாசிர் கான் தலைமையில் அனந்த்பூரைத் தாக்கினர். முக்த்சர் சண்டையில் கால்சாவிடம் தோற்றனர்.
சிசு-சத்துலுச்சு நாடுகள்
தற்கால பஞ்சாப், அரியானாவில் சத்துலச்சு ஆற்றை வடக்கிலும் இமய மலையை கிழக்கிலும் யமுனா ஆறு, தில்லியைத் தெற்கிலும் சிர்சா மாவட்டத்தை மேற்கிலும் எல்லைகளாகக் கொண்ட நாடுகளின் குழு சிசு-சத்துலுச்சு எனப்படுகின்றது. இந்த நாடுகளை மராட்டியப் பேரரசின் சிந்தியா வம்சத்தினர் ஆண்டு வந்தனர். 1803-1805இல் இரண்டாம் ஆங்கிலேய மராத்தியப் போர் வரை இப்பகுதியின் சிற்றரசர்களும் அரசர்களும் மராத்தியர்களுக்கு கப்பம் கட்டி வந்தனர். சிசு-சத்துலுசு நாடுகள் கைத்தல், பட்டியாலா, ஜிந்து, தானேசர், மாலேர் கோட்லா, பரீத்கோட் ஆகும்.
சீக்கியப் பேரரசு
thumb|right|[[சீக்கியப் பேரரசு]]thumb|380px|[[ரஞ்சித் சிங்|மகாராசா ரஞ்சித்சிங் அவையில் அனைத்து சமய மக்களும் இடம் பெற்றிருத்தல்]] left|thumb|அமிர்தசரசின் பொற்கோவிலருகே கிரந்த் சாகிப் ஓதப்படுவதை கேட்கும் மகாராசா இரஞ்சித் சிங் 1801–1849 காலகட்டத்தில் ஏற்கெனவே கட்டப்பட்டிருந்த கால்சா கட்டைமைப்பினைப் பயன்படுத்தி, சீக்கிய சிற்றரசுகளை ஒன்றிணைத்து மகாராசா இரஞ்சித் சிங் சீக்கியப் பேரரசை நிறுவினார். இந்தப் பேரரசு மேற்கில் கைபர் கணவாய், வடக்கில் காசுமீர், தெற்கில் சிந்து மாகாணம், கிழக்கில் திபெத்து வரைப் பரவியிருந்தது. இப்பேரரசின் முதன்மையான புவியியல் அடித்தளமாக பஞ்சாப் பகுதி அமைந்திருந்தது. இந்தப் பேரரசின் மக்கள்தொகையில் 70% முசுலிம்களும் 17% சீக்கியர்களும் 13% இந்துக்களும் இருந்தனர். தமது படைகளை நவீனப்படுத்தினார்; ஐரோப்பிய படைத்துறை அதிகாரிகளை நியமித்து நவீனப் போர்முறைகளில் பயிற்றுவித்தார். துப்பாக்கி, பீரங்கிகளைக் கொண்டு முதன்மையான படையாக மாற்றினார்.
ஆனால் 1839இல் இரஞ்சித் சிங்கின் மறைவிற்குப் பிறகு உள்நாட்டுக் குழப்பங்களால்  பேரரசு பலமிழந்தது. இந்த வாய்ப்பைப் பயன்படுத்தி பிரித்தானியப் பேரரசு ஆங்கிலேய-சீக்கியப் போரைத் தொடுத்தனர். படைத்துறையின் தலைமையால் ஏமாற்றப்பட்டு சீக்கியப் பேர்ரசு பிரித்தானியர்களிடம் தோல்வியைத் தழுவியது.
பஞ்சாப் மாகாணம் (பிரித்தானிய இந்தியா)
thumb|[[பஞ்சாப் மாகாணம் (பிரித்தானிய இந்தியா)|பிரித்தானிய பஞ்சாப் மாகாணம், 1947க்கு முன்னர்]] சிசு-சத்துலச்சு அரசுகள் மராத்தியப் பேரரசின் சிந்தியா மரபுவழியினரால் ஆளப்பட்டு வந்தன. இரண்டாம் ஆங்கிலேய மராத்தியப் போரில் மராத்தியர்கள் தோல்வியடைய இந்தப் பகுதி பிரித்தானியர்களின் கைவசம் வந்தது. 1809இல் இரஞ்சித் சிங்குடன் ஏற்பட்ட உடன்பாட்டின்படி இந்த சிற்றரசுகள் முறையான பிரித்தானிய பாதுகாப்பின் கீழ் வந்தன.
இரஞ்சித் சிங்கின் மறைவிற்குப் பிறகு நிகழ்ந்த முதலாம் ஆங்கிலேய-சீக்கியர் போரில் சீக்கியர்கள் தோல்வியுற்றனர். போருக்கான நட்டயீடாக சத்துலச்சு ஆற்றிற்கும் பியாஸ் ஆற்றுக்கும் இடையேயான பகுதியும் காசுமீரும் பிரித்தானிய கம்பெனி ஆட்சிக்கு வழங்கப்பட்டன; இதில் காசுமீரை சம்முவை பிரித்தானியரின் கைப்பொம்மையாக ஆண்டுவந்த குலாப் சிங் விலைக்கு வாங்கிக் கொண்டு சம்மு & காசுமீர் அரசராக முடிசூட்டிக் கொண்டார்.
1919இல் ஜாலியன்வாலா பாக் படுகொலை நடந்தது. 1930இல் இந்திய தேசிய காங்கிரசு இலாகூரில் விடுதலையை அறிவித்தது. மார்ச் 1940இல் அகில இந்திய முசுலிம் லீக்  பாக்கித்தான் முன்மொழிவை முன்வைத்து முசுலிம் பெரும்பான்மையான பகுதிகளை பிரித்து தனி நாடாக அறிவிக்கக் கோரிக்கை எழுப்பியது. பஞ்சாபில் வன்முறைப் போராட்டங்கள் நடந்து வந்தன.
1946இல் பெரும் சமயஞ்சார்ந்த வன்முறை வெடித்தது; பஞ்சாபின் பெரும்பான்மை முசுலிம்களுக்கும் இந்து, சீக்கியர்களுக்கும் இடையே கலகம் மூண்டது. காங்கிரசும் முசுலிம் லீக்கும் பஞ்சாபை சமய அடிப்படையில் பிரிக்க உடன்பட்டனர்.
விடுதலைக்குப் பின்னர்
1950இல் இந்திய அரசியலமைப்பு இரு மாநிலங்களை அங்கீகரித்தது: முந்தைய பிரித்தானிய பஞ்சாப் மாகாணத்தின் இந்தியப் பகுதி கிழக்கு பஞ்சாப், முன்னாள் மன்னராட்சி அரசுகள் இணைந்த  பட்டியாலா, கிழக்கு பஞ்சாபு அரசுகளின் ஒன்றியம் (PEPSU). மலைநாட்டில் இருந்த பல மன்னராட்சிகளை ஒருங்கிணைத்து இமாச்சலப் பிரதேசம் உருவாக்கப்பட்டது.
தற்போதைய பஞ்சாப் உருவாக்கம்
300px|thumb|பஞ்சாப் மாநிலத்தின் ஆட்பகுதி நிலைபடுத்தப் படுதல். 1951 முதல் எல்லைகள் மாற்றப்படவில்லை. பிரிவினைக்கு முந்தைய பஞ்சாப் மாகாணத்தின் தலைநகரமான இலாகூர் பாக்கித்தானுக்குக் கொடுக்கப்பட்டு விட்டதால் இந்திய பஞ்சாபிற்கு புதிய தலைநகரமாக சண்டிகர் கட்டமைக்கப்பட்டது. இந்த நகரம் கட்டி முடிக்கப்படும்வரை, 1960, சிம்லா தற்காலிகத் தலைநகரமாக இருந்தது. 1956இல் பெப்சு மாநிலம் பஞ்சாபில் இணைக்கப்பட்டு கிழக்கு பஞ்சாப் என்ற பெயரிலிருந்து பஞ்சாப் எனப் பெயர் மாற்றம் பெற்றது.