cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
சீதளநாதர்
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:தீர்த்தங்கரர்கள் பகுப்பு:சமணம் பகுப்பு:சைனம்
ஆதியும் அந்தமும்
கதைச்சுருக்கம்
ஊட்டி மருத்துவக் கல்லூரி ஒன்றில் உளவியல் மருத்துவராக சேருகிறார் அஜய் (ஆதி). இவர் தங்கி இருக்கும் அறையில் இரவு 1 மணி ஆனதும் ஒரு பெண்ணின் ஆவி வந்து செல்கிறது. அது யார் என்பதை அறிய ஆதி முற்படுகிறார். அந்த ஆவியை தினமும் பின்தொடர்கிறார். ஆனால், அதில் அவருக்கு விடை கிடைப்பதில்லை.
அதே கல்லூரியில் ஒரு தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சிக்காக தங்கும் மிட்டாலிக்கும் (சாலினி) அங்கு ஏதோ தவறாகப் பட, அவரும் அஜய்யுடன் சேர்ந்து மர்மமாக வரும் பெண் யார் என அறிய முற்படுகிறார்.
ஒருநாள் அந்த மருத்துவமனையின் ஒரு பகுதியில் இருக்கும் கல்லறைக்கு சென்று இதற்கான காரணத்தை அறிய முற்படுகின்றனர். அப்போது அஜய் காணாமல் போய்விடுகிறார். இதற்கு அந்த கல்லூரி நிர்வாகம்தான் காரணம் எனக்கூறி அடுத்தநாள் காலையில் கல்லூரி முதல்வரிடம் சென்று இதுகுறித்து சண்டை போடுகிறாள் மிட்டாலி (சாலினி). அந்த கல்லூரி முதல்வரோ அஜய் (ஆதி) மனநிலை பாதிக்கப்பட்டவர் என அவளிடம் கூறுகிறார். இதைக்கேட்டு அந்த அவள் அதிர்ச்சியடைகிறாள்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:2014 தமிழ்த் திரைப்படங்கள் பகுப்பு:இந்தியத் தமிழ்த் திரைப்படங்கள் பகுப்பு:அறிமுக இயக்குநர் திரைப்படங்கள்
கொண்டா ரெட்டி கோட்டை
கொண்டா ரெட்டி கோட்டை (Konda Reddy Fort) விஜயநகர வம்சத்தை சேர்ந்த அச்சுத தேவராயுலு என்ற மன்னரால் கட்டப்பட்ட  ஒரு கோட்டை ஆகும். இந்தியாவில் உள்ள ஆந்திரப் பிரதேசம் மாநிலத்தில் கர்னூல் நகரில் இக்கோட்டை அமைந்துள்ளது. கர்னூல் நகரத்தின் முக்கியமான அடையாளங்களுள் ஒன்றாக விளங்கும் இந்த கொண்டா ரெட்டி கோட்டையானது, கொண்ட ரெட்டி புருஜு என்ற பெயரிலும் அழைக்கப்படுகிறது. இந்த கோட்டையின் சிறையில் கொண்ட ரெட்டி என்பவர் உயிர் நீத்ததால் அவரது பெயரில் ஒரு நினைவுக்கோபுரம் இப்பகுதியில் எழுப்பப்பட்டிருக்கிறது
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:இந்தியத் தொல்லியற்களங்கள்
சென்னையின் மக்கள்தொகையியல்
கணக்கெடுப்பின் வரலாறு
"குடியேற்றப் பகுதி நிறைய மக்கள் வசிக்கும் பகுதியாக இருக்கிறது. நகரங்கள் மற்றும் கிராமங்களில் கணக்கிட்டால் மொத்தம் 80,000 மக்கள் இருப்பதாகக் கணக்கிடலாம். மேலும் இங்கு பொதுவாக சுமார் 4,500 ஐரோப்பியர்கள் வசிக்கின்றனர்" சென்னை நகரத்தின் மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்பை எடுக்கும் யோசனை முதலில் எலிகூ யேல் காலத்தின் போது முன்வைக்கப்பட்டது. சிறிது காலம் கைவிடப்பட்ட பின்னர், 1801 ஆம் ஆண்டில் ஐக்கிய இராச்சியம் அகில இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பை ஏற்பாடு செய்ய முடிவு செய்தபோது மீண்டும் கேள்வி எழுப்பப்பட்டது. 1795 ஆம் ஆண்டில் நகரத்தின் பிளாக்டவுன் பகுதியின் (தற்போது சியார்ச்சுடவுன்) முதல் கணக்கெடுப்பு எடுக்கப்பட்டபோது அப்பகுதியின் மக்கள் தொகை 60,000 ஆக தீர்மானிக்கப்பட்டது. 1822 ஆம் ஆண்டு மதிப்பீட்டின்படி, சென்னையின் மக்கள் தொகை 462,051 ஆகவும், 1863 ஆம் ஆண்டு சென்னை நகரத்தில் ஒரு மில்லியனுக்கும் குறையாத மக்கள் இருந்ததாகவும் சார்லசு திரெவல்யன் அரசு சுகாதார ஆணையத்தின் அறிக்கை கூறுகிறது. குறிப்பிடத்தக்கவர்களான சர் வில்லியம் லாங்கோர்ன் மற்றும் எலிகூ யேல் போன்ற சில தனிநபர்களின் மக்கள் தொகை மதிப்பீடுகளும் உள்ளன. 1871 ஆம் ஆண்டு வரை இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு ஏற்பாடு செய்யப்படவில்லை என்றாலும், 1851-52 முதல் 1866-67 வரை 4 ஆண்டு இடைவெளிகளில் நகரத்தின் சிறிய மக்கள் தொகை எண்ணிக்கை சென்னை அரசால் மேற்கொள்ளப்பட்டது. எனினும், இந்த ஆரம்ப மதிப்பீடுகள் மற்றும் பயன்படுத்தப்படும் முறைகள் பின்னர் வந்த மக்கள்தொகை கணக்காளர்களால் விமர்சிக்கப்பட்டுள்ளன. ஆரம்பகால கணக்கீடுகள் முழுமையான கணக்கெடுப்புகள் அல்ல. அவை "துணை பிராந்திய பாலியல் விநியோகத்திற்கு அப்பால் அமைந்த சிறிய தகவல்களை வழங்கும் எளிய தலைஎண்ணிக்கைகள்" என்று மக்கள் தொகை விஞ்ஞானி கிறிசுடோப் கில்மோட்டோ கூறினார். பிரித்தானிய இந்தியாவில் முதல் ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்பான 1871 மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்பின் போது சென்னை கண்காணிப்பாளராக இருந்த டபிள்யூ.ஆர். கார்னிசு பின்வருமாறு எழுதினார்,
இந்திய மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்பின் ஒரு பகுதியாக 1871 ஆம் ஆண்டில் சென்னை நகரம் மற்றும் அதன் சுற்றுப்புறங்களில் முதல் முறையாக மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்பு மேற்கொள்ளப்பட்டது. 1871 ஆம் ஆண்டில் மொத்த மக்கள்தொகை 397,552 ஆக இருந்தது. இது கொல்கத்தா மற்றும் மும்பைக்கு அடுத்தபடியாக இந்தியாவின் மூன்றாவது அதிக மக்கள்தொகை கொண்ட நகரமாக மாறியது. பிரித்தானியப் பேரரசின் ஐந்தாவது பெரிய நகரமாகவும் சென்னை இருந்தது.
மக்கள்தொகை வளர்ச்சி
1871 ஆம் ஆண்டில் எடுக்கப்பட்ட இந்தியாவின் முதல் மக்கள்தொகைக் கணக்கெடுப்பின்படி 397,552 மக்கள்சென்னை நகரில் வசித்தனர்.1876-77 ஆம் ஆண்டு ஏற்பட்ட பெரும் பஞ்சத்தால் நகரம் கடுமையாகப் பாதிக்கப்பட்டது.1877 ஆம் ஆண்டு மட்டும் 40,500 பேர் பாதிக்கப்பட்டனர். 19 ஆம் நூற்றாண்டின் கடைசி பத்தாண்டுகளில் மக்கள்தொகைப் பெருக்கம் நிலையான வளர்ச்சி விகிதத்தில் இருந்தது. இருப்பினும் 1901 மற்றும் 1921 ஆம் ஆண்டுகளுக்கு இடையில் சென்னையின் மக்கள்தொகை வளர்ச்சி விகிதம் மெதுவாக இருந்தது.
மதம்
சென்னை மக்கள் தொகையில் இந்துக்கள் பெரும்பான்மையாக உள்ளனர். நகரத்தில் கணிசமான அளவில் முசுலீம் மற்றும் கிறித்துதவ சிறுபான்மையினரும் உள்ளனர். 2001 மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, இந்துக்கள் மொத்த மக்கள் தொகையில் 81.3 சதவீதமாகவும், முசுலீம்கள் 9.4 சதவீதமாகவும், கிறித்துவர்கள் 7.6 சதவீதமாகவும் இருந்தனர்.
இந்து மதம் சென்னையில் பெரும்பான்மையானவர்களின் நம்பிக்கையைப் பெற்றுள்ளது. சென்னை நகரின் ஒரு பகுதியாக உள்ள மைலாப்பூர், திருவல்லிகேனி, திருவொற்றியூர், சைதாபேட்டை மற்றும் திருவான்மியூர் ஆகிய கோயில்களை, நாயன்மார்கள் என்ற சைவ சமயப் துறவிகள் பார்வையிட்டனர். வயலார் நாயனார் என்ற மகான் மைலாப்பூரில் பிறந்து வளர்ந்தார். மைலாப்பூரின் விளக்கத்தை சம்பந்தர் தனது பாடல்களில் தந்திருப்பதாகவும் குறிப்புகள் உள்ளன. பிரித்தானிய கிழக்கிந்திய கம்பெனியில் பணிபுரிந்த ஆரம்பகால மொழிபெயர்ப்பாளர்கள் அல்லது இந்திய வணிகர்கள் பக்தி கொண்ட இந்துக்கள். சென்னகேசவப் பெருமாள் கோயில், மதராசப்பட்டினத்தின் பிரதான இந்துக் கோயிலாகக் கருதப்பட்டது. 1640 ஆம் ஆண்டு நகரம் நிறுவப்பட்ட பின்னர் 1646 ஆம் ஆண்டு மொழிபெயர்ப்பாளர் பெரி திம்மன்னாவால் முதன்முதலில் இக்கோயில் கட்டப்பட்டது. சென்னை ராமகிருட்டிண அமைப்பின் முக்கிய மையமாகவும் உள்ளது. இதன் பழமையான நிறுவனமான சிறீ ராமகிருட்டிண மடம் மே 1897 ஆம் ஆண்டு  சென்னையில் நிறுவப்பட்டது. 1882 ஆம் ஆண்டு முதல், சென்னை மெய்யியல் சங்கத்தின் தலைமையகமாக இருந்து வருகிறது. இச்சங்கம் உலக மதங்கள் மற்றும் மதங்களுக்கு இடையேயான உரையாடலுக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட ஒரு ஆன்மீக அமைப்பாகும். 1981 மதிப்பீட்டின்படி, சென்னை நகரில் சுமார் 600 இந்துக் கோயில்கள் இருந்தன. சென்னகேசவப் பெருமாள் கோயில், சென்ன மல்லேசுவரர் கோயில், கபாலீசுவரர் கோயில், பார்த்தசாரதி கோயில், வடபழனி ஆண்டவர் கோயில், அசுட்டலட்சுமி கோயில், காளிகாம்பாள் கோவில் மற்றும் திருவள்ளுவர் கோவில் ஆகியவை அவற்றில் முக்கியமானவையாகும். கி.பி 9 ஆம் நூற்றாண்டிலிருந்து சென்னையில் முசுலீம்களின் இருப்பு பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. சென்னையில் உள்ள பழமையான பள்ளிவாசல்கள் - புலிகாட் மற்றும் கோவளத்தில் உள்ளவை கி.பி 10 ஆம் நூற்றாண்டில் கட்டப்பட்டவை. 13ஆம் நூற்றாண்டில் மார்கோ போலோவும், 16ஆம் நூற்றாண்டில் டுவார்டே பார்பரோசாவும், செயின்ட் தாமசு கிறித்துவர்களாலும், மதராசு இசுலாமியர்களாலும் போற்றப்பட்டதாக பதிவுசெய்துள்ளனர். கிறித்துதவர்கள்களின் அதிக மக்கள்தொகை கொண்ட்ட முக்கிய இந்திய நகரங்களில் சென்னையும் ஒன்றாகும், இது நகரத்தின் மக்கள்தொகையில் 7.6% ஆகும்.
மொழிகள்
சென்னையில் தமிழ் மிகவும் பொதுவான மொழியாகும். சுமார் 76.7% சென்னையில் வசிப்பவர்களின் தாய் மொழியாகும். இதைத் தொடர்ந்து தெலுங்கு (10.5%), உருது (2.8%), மலையாளம் (2.2%) மற்றும் இந்தி (2.1%) மொழிகள் பேசப்படுகின்றன. ஆங்கிலம் பொதுவாக தொழிலாளர்களால் இரண்டாவது மொழியாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. . 1891 ஆம் ஆண்டில், தமிழ் பேசுபவர்களின் சதவீதம் 60.4% ஆகவும், தெலுங்கு 22.25% ஆகவும் இருந்தது. தமிழ் மொழியைத் தாய் மொழியாகப் பேசுபவர்களின் சதவீதம் 1901 ஆம் ஆண்டில் 61.2 சதவீதத்திலிருந்து 1991 ஆம் ஆண்டில் 76.7 ஆக உயர்ந்துள்ளது. அதே நேரத்தில் தெலுங்கு பேசுபவர்களின் சதவீதம் 21.3 சதவீதத்திலிருந்து வீழ்ச்சியடைந்தது. இது 1901 முதல் 1991 வரையில் 10.5% ஆகவும், 1901 இல் 9.1 ஆக இருந்த உருது மொழி 1991 ஆம் ஆண்டில் 2.8 ஆகவும், ஆங்கிலம் 1901 ஆம் ஆண்டில் 3.1 ஆக இருந்து 1991 ஆம் ஆண்டில் இல் 0.3 சதவீதமாகவும் குறைந்துள்ளன. 1953 ஆம் ஆண்டு ஆந்திரா மாநிலம் உருவானவுடன், நகரத்திலிருந்து தெலுங்கு பேசுபவர்கள் பெருமளவில் இடம்பெயர்ந்ததே தெலுங்கு பேசும் மக்கள்தொகையின் வீழ்ச்சிக்குக் காரணம் ஆகும். 1947 ஆம் ஆண்டு இந்தியா சுதந்திரம் அடைந்ததைத் தொடர்ந்து பெரும்பாலான ஐரோப்பியர்கள் மற்றும் ஆங்கிலோ-இந்தியர்கள் ஐக்கிய இராச்சியத்திற்குப் புறப்பட்டு சென்றனர். 1901 ஆம் ஆண்டில் ஒரு சில இந்தி மொழி பேசுபவர்கள் மட்டுமே சென்னையில் வாழ்ந்ததாகத் தெரிகிறது மற்றும் 1950 ஆம் ஆண்டில் இந்தியக் குடியரசு பதவியேற்கும் வரை அவர்கள் குறிப்பிடத்தக்க இருப்பைக் கொண்டிருக்கவில்லை. இருப்பினும், 1950 ஆம் ஆண்டு முதல், அவற்றின் எண்ணிக்கை வேகமாக அதிகரித்தது. 1871 ஆம் ஆண்டு சென்னையில் 60.2% தமிழ் மக்கள், 22.3% தெலுங்கு மக்கள் தொகை வாழ்ந்தனர். சில தமிழ் மக்கள் தமிழ்நாட்டின் பிற பகுதிகளில் இருந்து சென்னைக்கு குடிபெயர்ந்துள்ளனர். நகரத்தில் 200,000 குசராத்திகள் உள்ளனர்.
சமணர்கள்
சென்னை நகரத்தில் வட இந்திய சமணர்களைக் காட்டிலும் தமிழ் சமணர்கள் அதிகமாக உள்ளனர். வட இந்திய சமணர்களால் கட்டப்பட்ட நகரத்தில் சுமார் 100 சமணக் கோயில்கள் உள்ளன. அதேசமயம் 18 தமிழ் சமணக் கோயில்கள் மட்டுமே சுமார் 1,500 தமிழ் ஜெயின் குடும்பங்களுக்கு உணவளிக்கின்றன.
பார்சிக்கள்
முதல் பார்சி இனத்தவர் 1809 ஆம் ஆண்டில் கூர்க்கிலிருந்து சென்னைக்கு வந்தார். அப்போது ஆளும் மன்னரின் சகோதரர் செயின்ட் சியார்ச்சு கோட்டையின் ஆளுநரிடம் ஒரு படத்தை வழங்க ஒரு பிரதிநிதியை அனுப்பினார். இரிசிபாய் மனேக்சி கராசு என்பவர்தான் நகரத்தில் இறங்கிய முதல் பார்சி ஆவார். இவருடன் மேலும் ஐந்து பார்சிகள் மற்றும் இரண்டு பாதிரியார்களும் வந்தனர். இப்பாதிரியார்களே இராயபுரத்தில் நிலம் வாங்கினர். 1900 ஆம் ஆண்டுகளில், பார்சிகள் பொதுவாக கார்கள், சைக்கிள்கள், வாசனை திரவியங்கள் மற்றும் சாயங்களைக் கையாள்வதில் செழிப்பானவர்களாக இருந்தனர். ஈரானியர்கள் 1900 ஆம் ஆண்டில் சென்னைக்கு வந்தனர். ஈரானிய சிற்றுண்டியகங்களுக்காக இவர் அறியப்பட்டனர். திரையரங்குகளை நிறுவினர். 1906 ஆம் ஆண்டு வரை 100 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக இச்சமூகத்தில் அதிகாரப்பூர்வ பாதிரியார் இல்லை. 1909 ஆம் ஆண்டில் ராயபுரம் நெருப்புக் கோயில் கட்டப்படும் வரை வழிபாட்டுத் தலமே இல்லாமல் இருந்தது. 2010 ஆம் ஆண்டு நிலவரப்படி, சென்னையில் சுமார் 250 பார்சிகள் இருந்தனர். அவர்களில் பலர் ராயபுரத்தில் வசிக்கின்றனர்.
சப்பானியர்கள்
2013 ஆம் ஆண்டு நிலவரப்படி சென்னை நகரத்தில் சுமார் 800 சப்பானியர்கள் இருந்தனர்.
கொரியர்கள்
1995 ஆம் ஆண்ட்டில் ஊண்டாய் நகரில் தொழிற்சாலைகளை திறக்க முடிவு செய்ததன் காரணமாக, இந்தியாவில் கொரிய சமூகத்தின் ஆரம்ப மையமாக சென்னை விளங்குகிறது. கொரியர்கள் பெரும்பாலும் கீழ்பாக்கத்தில் குவிந்துள்ளனர். இதன் விளைவாக இப்பகுதி "குட்டி கொரியா" என்ற புனைப்பெயரை பெற்றுள்ளது. நகரத்தில் கொரிய சமூகம் அடுத்தடுத்த ஆண்டுகளில் தொடர்ந்து வளர்ச்சியடைந்தது. மேலும் 2009 ஆம் ஆண்டில், நகரத்தில் சுமார் 3,000 கொரியர்கள் இருந்தனர், இது 2006 இல் 700 ஆக இருந்தது. அப்போதிருந்து, கொரியர்கள் சென்னையில் அதிக எண்ணிக்கையிலான வெளிநாட்டினராக உள்ளனர் 2013 ஆம் ஆண்டின் நிலவரப்படி நகரத்தில் 4,000 எண்ணிக்கைக்கும் மேற்பட்ட கொரியர்கள் இருந்தனர். கொரியா வர்த்தக மைய அறிக்கையின்படி ஊண்டாய் மோட்டார்சு, சாம்சங், எல்ஜி, மற்றும் லோட்டே உட்பட 150 எண்ணிக்கைக்கும் மேற்பட்ட கொரிய நிறுவனங்கள் இங்கிருந்தன. பல சிறிய மற்றும் நடுத்தர நிறுவனங்கள், முக்கியமாக இயங்கூர்தி உதிரி பாகங்கள், தளவாடங்கள் மற்றும் பொறியியல் நிறுவனங்களான இக்வாசின், டோங்-சங் மற்றும் டூவோன் போன்றவை இந்த பெரிய நிறுவனங்களுக்கு ஆதரவாக செயல்படுகின்றன. சென்னையில் உள்ள பல கொரியர்கள் ஊண்டாய் மோட்டார்சு மற்றும் அதன் தொடர்பு நிறுவனங்களுக்காக வேலை செய்கிறார்கள் சிலர் கொரிய உணவகங்களையும் திறந்துள்ளனர். இது பெரும்பாலும் உள்ளூர் இந்தியர்களைக் காட்டிலும் அவர்களின் சக இனத்தவர்களை இலக்காகக் கொண்டது. கொரியர்கள் இந்தியாவில் பல கிறித்துதவ தேவாலயங்களை உருவாக்கியுள்ளனர். இவற்றில் இரண்டு சென்னையில் உள்ளன. புது தில்லியில் இரண்டும் மும்பையில் ஒன்றும் மற்ற தேவாலயங்களாகும்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:சென்னை
மாது பாலாஜி
மாது பாலாஜி (Maadhu Balaji), இயற்பெயர் பாலாஜி. இவர் தமிழ் மேடைக் கலைஞரும், திரைப்பட நகைச்சுவை நடிகரும் ஆவார். இவர் நாடக எழுத்தாளர் கிரேசி மோகனின் தம்பியாவர். மாது பாலாஜி, நகைச்சுவை நாடக எழுத்தாளர் கிரேசி மோகனின் நகைச்சுவை நாடகங்களில் மாது எனும் பெயரில் நகைச்சுவை வேடங்களில் தொடர்ந்து நடித்ததால், மாது பாலாஜி என அழைக்கப்படுகிறார்.
இளமை
சென்னை விவேகானந்தா கல்லூரியில் படித்துப் பட்டம் பெற்ற பாலாஜி, ஒரு வங்கியில் பணி செய்து கொண்டே கிரேசி மோகனின் நாடகங்களில் நடித்தார். பின்னர் வங்கிப் பணியிலிருந்து விடுபட்டு, 1979 முதல் கிரேசி கிரியேசன்ஸ் குழு நடத்தும் நாடகங்களில் முழுநேர நடிகராக நடிக்கத் துவங்கினார்.
நடித்த தொலைக்காட்சித் தொடர்கள்
மாது பாலாஜி பல தொலைக்காட்சித் தொடர்களில் கதாநாயகனாக நடித்துள்ளார். அவைகள்:
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:இந்தியத் தமிழ் நாடக நடிகர்கள் பகுப்பு:தமிழ்த் திரைப்பட நகைச்சுவை நடிகர்கள் பகுப்பு:தொலைக்காட்சி நடிகர்கள்
கோயிலகம்
கேரளத்தின் அரச மரபைச் சேர்ந்த குடும்பத்துடன் வெவ்வேறு திருமண உறவுக் கிளைகளைக் குறிக்கும் பல கோயிலகங்கள் உள்ளன. அவற்றில் உள்ள ஒரு நபர் வயது மூப்புக்கு ஏற்ப அரசரின் நிலைக்கு உயருவார். கோயிலகம் இல்லமானது பொதுவாக பெரிய அழகான பிரபுமனையாகவோ அல்லது கேரள பாரம்பரிய இடைக்கால கட்டிடக்கலை பாணியில் பெரிய அளவிலான மர வேலைப்பாடுளும், சுவரோவியங்களைக் கொண்ட அரண்மனையாக இருக்கும். ஒரு கோவிலகத்துக்கு பொதுவாக அதன் குடும்ப உறுப்பினர்கள் வாழுவதுற்கு பொதுமான அளவுக்கு தேவையான நில புலன்கள், சொத்துக்கள் இருக்கும்.
எடுத்துக்காட்டுகள்
வடக்கு மலபாரின் கோட்டயம் சுதேச சமஸ்தானமானது ஆளும் பரம்பரையில் மூன்று கிளைகளைக் கொண்டிருந்தது; அதாவது:
குறிப்புகள்
பகுப்பு:கேரளப் பண்பாடு பகுப்பு:அரண்மனைகள்
பேக்ரேசனைட்டு
பேக்ரேசனைட்டு (Bagrationite) என்பது ஆல்லனைட்டு கனிமத்தின் ஒரு வகையாகும். சியார்ச்சிய இளவரசர் பீட்டர் பேக்ரேசனி 1847 ஆம் ஆண்டு இக்கனிமத்தைக் கண்டறிந்தார். இவரைப் பெருமைப்படுத்தும் வகையில் கனிமத்திற்கு பேக்ரேசனைட்டு எனப்பெயரிடப்பட்டது.
கொட்டக்கரை தம்புரான் நினைவு கலை அருங்காட்சியகம்
கொட்டக்கரா தம்புரான் நினைவு கலை அருங்காட்சியகம் (மலையாளம் : കൊട്ടാരക്കരത്തമ്പുരാൻ സ്മാരക ക്ലാസിക്കൽ കലാ മ്യൂസിയം) என்பது இந்தியாவின், கேரளத்தின், கொல்லம் மாவட்டத்தில் கொட்டாரக்கரையில் அமைக்கபட்டுள்ள ஒரு கலை அருங்ஙாட்சியகம் ஆகும்.
பேக்ரேசனைட்டு
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:கால்சியம் கனிமங்கள் பகுப்பு:இலந்தனைடு கனிமங்கள் பகுப்பு:இட்ரியம் கனிமங்கள் பகுப்பு:அலுமினியம் கனிமங்கள் பகுப்பு:இரும்புக் கனிமங்கள் பகுப்பு:ஒற்றைச்சரிவச்சுக் கனிமங்கள் பகுப்பு:எபிடோட்டு குழுக் கனிமங்கள்
கொட்டக்கரை தம்புரான் நினைவு கலை அருங்காட்சியகம்
இந்த அருகாட்சியகமானது கேரளத்தின் பாரம்பரிய நடனங்களை மேம்படுத்துவதற்காக அமைக்கபட்ட அருங்காட்சியகம் ஆகும். இது குறிப்பபாக கதகளி, மோகினியாட்டம் போன்ற ஆட்டங்களில் இடம்பெறும் கதாபாத்திரங்களை அவற்றின் அசலான உடையில் காட்சிப்படுத்தியுள்ளனர். மேலும் இங்கு கதகளியிலும், மோகினியாட்டத்திலும் பயன்படுத்தப்படும் கை முத்திரைகள், பரத நாட்டியத்தின் 108 கரணங்கள் மற்றும் இந்த துறையில் சிறந்த மேதைகள் பயன்படுத்திய ஆபரணங்கள், உடைகள் புத்தகங்கள் போன்றவை காட்சிப்படுத்தபட்டுள்ளன.
இந்த அருங்காட்சியகத்தில் ஐந்து காட்சியகங்கள் உள்ளன அவை கை சைகைகள் காட்சியகம், கதகளி ஆடை காட்சியகம், நாணய காட்சியகம், சிற்பக் காட்சியகம், பெருங்கற்கால காட்சியகம் போன்றவை ஆகும். இந்த காட்சியகத்தில் ஐந்து முகம் கொண்ட முழவு போன்ற சில அரிய இசைக்கருவிகளும் காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டுள்ளன.
அமைவிடம்
இந்த அருங்காட்சியகமானது கோட்டாரக்கரை தம்புரான் பிறந்த கோயிலகத்தில் (அரண்மனை) துவக்கபட்டது. இந்த அரண்மனை வேனாடு வம்சத்தின் ஒரு கிளையான இளையதத்து ஸ்வரூபத்தின் தலைமை இடமாக செயல்பட்டது. 350 ஆண்டுகளுக்கும் மேற்பட்ட பழமையான இந்த அரண்மனை கொல்லம் மாவட்டத்தில் கோட்டாரக்கரை கணபதி கோயிலுக்கு அருகில் அமைந்துள்ளது.
ஒரு மோதல் ஒரு காதல் (திரைப்படம்)
ஒரு மோதல் ஒரு காதல் 2014 மார்ச்சில் வெளிவந்த திரைப்படமாகும். இதை கீர்த்தி குமார் இயக்கியுள்ளார். விவேக் ராஜகோபால், மேகா பர்மன், பிரமீட் நடராஜன், மீரா கிருஷ்ணன், பாலாஜி மோகன் போன்றோர் நடித்துள்ளனர்.
கதைச்சுருக்கம்
இயக்குனராக வேண்டும் என்ற கனவோடு எந்த வேலைக்கும் செல்லாமல் இருக்கிறார் விவேக். ஒரு பெண்ணைப் பார்த்தவுடனே காதல் வயப்படும் இவர், அவரிடம் தன் காதலை வெளிப்படுத்துகிறார், அவரும் இவரது காதலை ஏற்றுக்கொள்கிறார்.
அந்த பெண் இவரிடம் உடனடியாகத் தன்னை திருமணம் செய்துகொள்ளுமாறு கட்டாயப்படுத்துகிறார். விவேக் தனது வீட்டில் உள்ளவர்களிடம் சென்று சம்மதம் வாங்கி வருகிறேன் என்று சொல்லிச் செல்கிறார். தனது காதலை வீட்டில் சொல்ல, அவர்களோ இப்போதைக்கு திருமணம் வேண்டாம் என்று சொல்லிவிடுகின்றனர்.
இருந்தாலும், தனது காதலியை எப்படியாவது திருமணம் செய்துகொள்ள நினைக்கும் விவேக் காதலியை யாருக்கும் தெரியாமல் பதிவுத் திருமணம் செய்துகொள்ளலாம் என முடிவெடுக்கிறார். தனது நண்பர்கள் மூலம் அதற்கு ஏற்பாடு செய்கிறார்.
பதிவு திருமணத்தன்று காதலி வராததால் அவளுடைய வீட்டுக்குத் தன் நண்பர்களுடன் செல்கிறார். அங்கு காதலியின் வீட்டாரோடு வாக்குவாதத்தில் ஈடுபடுகிறார். காதலி திருமணத்துக்கு மறுத்துவிடுகிறார். அங்கு நடக்கும் மோதலில் காதலியின் அண்ணன் தாக்கப்பட விவேக் சிறை செல்ல நேரிடுகிறது. சிறையிலிருந்து விவேக்கின் அண்ணன் அவரை வெளிக்கொண்டு வருகிறார்.
தன்னைக் காதலித்தவள் இப்படி செய்துவிட்டாளே என்று மனவேதனையில் இருக்கும் விவேக்கிற்கு பெங்களூரில் வேலை கிடைக்கிறது. அங்கு செல்கிறான். அங்கு படிக்க வரும் மேகாவை பார்த்ததும் காதல் கொள்கிறான். நாளடைவில் இருவரும் காதலிக்க ஆரம்பிக்கின்றனர். படிப்பு முடிந்து சொந்த ஊரான டெல்லிக்கு செல்லும் மேகா, விவேக்கை டெல்லிக்கு வரவழைத்துத் தனது குடும்பத்தாரிடம் அறிமுகப்படுத்துகிறாள்.
விவேக்கை அவளது குடும்பத்தாருக்கு மிகவும் பிடித்துப் போகிறது. இருவருக்கும் திருமணம் செய்ய சம்மதமும் தெரிவிக்கிறார்கள். விவேக்கினுடைய வீட்டில் இதற்கு சம்மதம் கேட்டு வருமாறும் கேட்டுக் கொள்கிறார்கள். சம்மதம் வாங்க ஊருக்குத் திரும்பி வருகிறார் விவேக். முதலில் விவேக்கின் திருமணத்துக்கு மறுத்த அவரின் குடும்பத்தார் இந்தத் திருமணத்துக்கு சம்மதித்தார்களா, இல்லையா என்பதே மீதிக்கதை.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:2014 தமிழ்த் திரைப்படங்கள்
அபர்ணா சென்
அபர்ணா சென் (Aparna Sen, 25 அக்டோபர், 1945) இந்திய திரைப்பட இயக்குநரும், திரைக்கதை எழுத்தாளரும், நடிகையுமாவார். வங்காளத் திரையுலகில் இவர் ஆற்றிய பெரும்பணிகளால் அறியப்படுகிறார். 1960, 1970 களில் இவர் முன்னணி நாயகியாக வலம்வந்தவர். வங்காளத் திரைப்பட பத்திரிக்கையாளர் சங்கம் வழங்கிய எட்டு விருதுகளைப் பெற்றுள்ளார். இவற்றில் சிறந்த நடிகைக்கான ஐந்து விருதுகள், இரண்டு சிறந்த துணைநடிகைக்காக விருதுகள், ஒரு வாழ்நாள் சாதனையாளர் விருது ஆகியவையும் அடங்கும். மேலும் இவர் திரைப்படத்திற்கான தேசிய விருதுகள் ஒன்பதும், சிறந்த இயக்குநருக்கான ஒன்பது பிலிம்பேர் விருதுகளையும் பெற்றுள்ளார். இந்தியாவின் நான்காவது சீரிய விருதான பத்மஸ்ரீ விருதினை 1987 ஆம் ஆண்டு இந்திய அரசாங்கம் இவருக்கு வழங்கியது.
நடிகை
அபர்ணா சென் 1961 இல் தீன் கன்யா என்ற வங்காளப் படத்தில் அறிமுகம் செய்யப்பட்டார். ஆயினும் 1969 இல் அபராஜிதா திரைப்படம் இவருக்கு மிகப்பெரிய வெற்றியைத் தேடித்தந்தது. 1970 இல் வெளிவந்த ஆரண்யர் தின் ராத்திரி (1970) என்ற திரைப்படத்தின் மூலம் வங்காளத்தின் சிறந்த நடிகையாகத் தன்னை நிலைநிறுத்திக் கொண்டார். மேலும்
ஆகியவை இவரது சிறந்த நடிப்பை வெளிப்படுத்திய குறிப்பிடத்தக்க படங்களாகும்.
இயக்குநர்
1981 முதல் திரைப்படங்களில் நடித்துக்கொண்டே கூடுதலாக திரைப்படங்களை இயக்கவும் செய்தார் இவர் இயக்கிய முதல் படம் 36 சௌரிங்கீ லேன் என்பதாகும். இப்படம் இவருக்கு சிறந்த இயக்குநருக்கான  தேசியத் திரைப்பட விருதினைப் பெற்றுத்தந்தது. மேலும் பரோமா, சதி, யுகாந்த், பரோமிதார் ஏக் தின், மிஸ்டர் அண்ட் மிசஸ் ஐயர், தி ஜப்பனீஸ் வைஃப், இதி மிருணாளினி, கொய்னார் பாக்‌ஷோ, ஆகிய படங்கள் ஒரு சிறந்த வெற்றி இயக்குநராக இவரை அடையாளப்படுத்தியது. மிஸ்டர் அண்ட் மிசஸ் ஐயர் படத்துக்காக இரண்டாவது தேசியத் திரைப்பட விருதினைப் பெற்றார்.
மறுமுகம் (திரைப்படம்)
மறுமுகம் 2014 மார்ச்சில் வெளிவந்த திகில் திரைப்படமாகும். இதை கமல் சுப்ரமணியம் இயக்கியுள்ளார். அனுப், டேனியல் பாலாஜி, பிரீத்தி தாசு போன்றோர் நடித்துள்ளனர்.
கதைச்சுருக்கம்
பெற்றோரை இழந்த டேனியல் பாலாஜி இளம் சிற்ப கலைஞர். திருமணம் செய்துகொள்ள முடிவெடுத்து நல்ல குடும்பப் பெண்ணைத் தேடுகிறார்.
இந்த உண்மையை டேனியல் பாலாஜியிடம் சொல்லிவிட்டு காதலனோடு வீட்டை விட்டு ஓட முடிவெடுக்கிறார். இதைத் தடுக்கவேண்டும் என முடிவெடுத்த டேனியல் பாலாஜி, தன்னுடைய சிந்தனையால் பிரீத்தியின் செல்போனில் உள்ள தொலைபேசி எண்களை மாற்றி பதிவு செய்து விடுகிறார். இதை அறியாமல் காதலன் அனுப்பிற்காக காத்திருக்கும் பிரீத்தி, அனுப் வராததால் என்ன செய்வது என்று தெரியாமல் டேனியல் பாலாஜி வீட்டிற்கு செல்கிறார். அங்கு டேனியல் பாலாஜியின் சுயரூபத்தை தெரிந்து கொள்கிறார்.
இறுதியில் டேனியல் பாலாஜியிடம் இருந்து தப்பித்து காதலன் அனுப்பிடம் சேர்ந்தாரா என்பதைத் திகிலுடன் இயக்குநர் சொல்லியுள்ளார்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:2014 தமிழ்த் திரைப்படங்கள்
டோலமைட்டாக்கம்
2 CaCO3(கால்சைட்டு) + Mg2+ ↔ CaMg(CO3)2(டோலமைட்டு) + Ca2+
கரைசலில் இருக்கும் குறைவான Ca:Mg விகிதம், வினைபடு பொருளின் மேற்பரப்பு, வினைபடு பொருளின் கனிமவியல் பண்புகள், திட்டத்தின் வெப்ப இயங்கியல் நிலைப்புத்தன்மையை முன்னிறுத்தும் உயர் வெப்பநிலைகள், சல்பேட்டு போன்ற இயகக தடுப்பிகளின் இருப்பு உள்ளிட்ட சிறப்பு நிபந்தனைகளை டோலமைட்டாக்கம் சார்ந்துள்ளது இயக்கவியல் தடுப்பிகள் மற்றும் உயர் வெப்பநிலைகள் இணக்கமானவையாக இருந்தால், டோலமைட்டின் வெப்ப இயங்கியல் மற்றும் இயக்க நிறைவுக்கு மேற்பட்ட உப்பு சார்ந்த சூழல்களில் டோலமைட்டாக்கம் நிகழ்கிறது. இந்த வகையான சுற்றுச்சூழலில் நன்னீர் மற்றும் கடல்நீர் கலப்பு மண்டலங்கள், சாதாரண் உப்பு முதல் உயர் உப்பு துணையலை சூழல்கள் முதலியவை அடங்கும். தேவைகள் அனைத்தும் நிறைவேற்றப்பட்டால் காரச் சூழ்நிலையிலும் டோலமைட்டாக்கம் நிகழ்கிறது. பாக்டீரியா ஒடுக்கம் மற்றும் நொதித்தல் செயல்முறைகள் முதலியவற்றின் செல்வாக்கினால் டோலமைட்டாக்கம் நிகழ்கின்றது. மற்றும் உயர் வெப்பநிலை கொண்ட அதிக உள்ளீடுள்ள கார நிலத்தடி நீர் சூழல்கள் டோலமைட்டாக்கம் நிகழ உகந்தவையாகும்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:கனிமவியல் பகுப்பு:டோலமைட்டு குழு கனிமங்கள் பகுப்பு:கால்சைட்டு குழு கனிமங்கள் பகுப்பு:நிலவியற் செயல்முறைகள் பகுப்பு:கனிம வேதி வினைகள் பகுப்பு:படிவுப்பாறைகள் பகுப்பு:டோலமைட்டு (பாறை)
சங்கல்தன் சுரங்க இருப்புப்பாதை
சங்கல்தன் சுரங்க இருப்புப்பாதை (Sangaldan Tunnel) என்பது இந்தியாவில் ஜம்மு காசுமீரில் அமைந்துள்ள இருப்புப்பாதை ஆகும். இது 7.1 கி.மீ. நீளமுடையது. இது ஜம்மு-பாரமுல்லா இருப்புப் பாதையின் கட்ரா-பனிஹால் பகுதிக்கு இடையே உள்ள தொடருந்து சுரங்கப்பாதை ஆகும். இது ஜம்மு மற்றும் காஷ்மீரில் உள்ள, மத்திய இமயமலையின் சங்கல்தன் நகரின் வடக்கே, இராம்பன் மாவட்டத்திற்கு அருகில் அமைந்துள்ளது. இச்சுரங்கப்பாதை 4 திசம்பர் 2010 கட்டி முடிக்கப்பட்டு பயன்பாட்டிற்கு வந்தது.
பின்னணி மற்றும் சவால்கள்
இந்திய ரயில்வேயின் துணை நிறுவனமான கொங்கன் ரயில்வே நிறுவனம், இதன் உதம்பூர் - சிறிநகர் - பாரமுல்லா தொடருந்து இணைப்புத் திட்டத்தின் ஒரு பகுதியாக இந்த சுரங்கப்பாதையினை நிறுவியது. சுரங்கப்பாதை மோசமான புவியியலின் அடுக்கு வழியாகச் செல்கிறது. இது முரி உருவாக்கம் கொண்டது. துரப்பணம் மற்றும் குண்டுவெடிப்பு முறையைப் பயன்படுத்தி சுரங்கம் தோண்டும் பணி மேற்கொள்ளப்பட்டது. கட்டுமான கட்டடப் பணிகள் சுரங்கப்பாதை சரிவு பாதிக்கப்பட்டது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:இராம்பன் மாவட்டம்
சுகுமி
சுகுமி (Sukhumi அல்லது Sokhumi, Сухум, சுகும்) மேற்கு சியார்சியாவின் நகரமும், கருங்கடல் பகுதியில் உள்ள சர்ச்சைக்குரிய அப்காசியாவின் தலைநகரமும் ஆகும். 1990களின் ஆரம்பத்தில் இடம்பெற்ற சியார்சிய-அப்காசியப் பிரச்சினையில் இந்நகரம் பெரிதும் பாதிப்படைந்திருந்தது.
சுகுமி நகரம் கருங்கடலின் கிழக்குக் கரையில் அமைந்துள்ளது. துறைமுகமாகவும், முக்கிய தொடருந்து சந்தியாகவும் செயல்படும் சுகுமி ஒரு முக்கிய சுற்றுலாத் தலமும் ஆகும். கடற்கரைகள், உடல்நல நிலையங்கள், கனிம மருத்துவ நீரூற்றுகள், கொண்ட இந்நகர் வெப்பமண்டலங்களின் ஒரப்பகுதிகளைச் சார்ந்த காலநிலையைக் கொண்டது. இங்குள்ள தாவரவியல் பூங்கா 1840 ஆம் ஆண்டில் நிறுவப்பட்டது.
அப்காசிய அரசுப் பல்கலைக்கழகம், சுகும் திறந்த கல்விக்கழகம் ஆகிய அறிவியல் ஆய்வுக் கல்வி நிலையங்கள் இங்குள்ளன. 1945 ம்தல் 1954 வரை இங்குள்ள இலத்திரனியற்பியல் ஆய்வுகூடம் சோவியத் அணுவாயுதங்கள் தயாரிப்பில் ஈடுபட்டிருந்தன.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:அப்காசியா பகுப்பு:ஆசியத் தலைநகரங்கள் பகுப்பு:ஐரோப்பியத் தலைநகரங்கள் பகுப்பு:ஜோர்ஜியா (நாடு)
கட்டளைப் பலத்தீன்
கட்டளைப் பாலத்தீனம் (Mandatory Palestine (فلسطين Filasṭīn; Pālēśtīnā (EY), "EY" என்பது "Eretz Yisrael" (இசுரேல் தேசம்)) என்பது முதல் உலகப் போரின் பின் உதுமானிய தென் சீரியாவிலிருந்து உருவாக்கி, பிரித்தானிய நிருவாகத்தின் கீழ் இருந்த புவி அரசியல் சார் உருவாக்கமாகும். பிரித்தானிய குடிசார் நிருவாகம் பாலத்தீனத்தில் 1920 முதல் 1948 வரை இயங்கியது. இக்காலத்தின்போது அது எளிமையாக, பாலத்தீனம் என அழைக்கப்பட்டது. ஆனால், வேறுபடுத்தலுக்கான பல்வேறு பெயர்களால், ஆணை அல்லது பாலத்தீன ஆணை, பிரித்தானிய பாலத்தீனம், பாலத்தீனத்தின் பிரித்தானிய கட்டளை உட்பட பெயர்கள் அழைக்கப்படது.
முதலாம் உலகப் போர் மற்றும் அராபிய எழுச்சியின்போது, எகிப்திய வெளிப்போர்ப் படையின் பிரித்தானியப் பேரரசின் கட்டளை அதிகாரியாகிய, பிரித்தானிய போர்த்தொடர்களை நடத்திய தளபதி எட்மண்ட் அலன்பே, சீனாய், பாலத்தீன போர்த்தொடரின் பகுதியாக துருக்கியர்களை மத்தியதரைக் கடலின் கிழக்கோர நிலப்பகுதியிலிருந்து வெளியேற்றினார். ஐக்கிய இராச்சியம் உதுமானியர்களுக்கு எதிராக புரட்சி செய்தால் அராபியர்களின் சுதந்திரத்தை மதிக்கும் என ஒப்பந்தம் செய்திருந்தது. இவ் உடன்படிக்கை தொடர்பில் இரு தரப்பும் வெவ்வேறு கருத்துக்களைக் கொண்டிருந்தன. ஐக்கிய இராச்சியமும் பிரான்சும் செய்த உடன்படிக்கையால் பகுதிகள் பிரிக்கப்பட்டு, அரேபியர்களின் கருத்தினை காட்டிக்கொடுப்பதாய் அமைந்தது. பால்போர் பிரகடனம் பாலத்தீனத்தில் யூதர்களுக்கான "தேசிய வீடு"க்கான ஆதரவிற்கு உறுதியளித்தமை, பிரச்சனையை மேலும் குழப்பமாக்கியது. போர் முடிவடைந்த பிறகு, "கைப்பற்றப்பட்ட எதிரி மண்டல நிர்வாகம்" எனப் பெயரிடப்பட்ட இராணுவ நிர்வாகம், கைப்பற்றப்பட்ட பிரதேசத்தில் முன்னாள் உதுமானிய சிரியாவில் நிறுவப்பட்டது. பிரித்தானிய தொடர்ந்து அப்பகுதியில் தன் கட்டுப்பாட்டை சட்டநெறிக்கட்டுத்த முயன்றது. பின் சூன் 1922 இல் கூட்டமைப்பு நாடுகளிலிருந்து ஆணை பெற்றதன் மூலம் சாத்தியமானது. கூட்டமைப்பு நாடுகளின் ஆணையின் முறையான நோக்கம் செயலிழந்த உதுமானியப் பேரரசின் நிருவாகப் பகுதிகள் மீதாகவிருந்தது. குடியியல் ஆணை நிருவாகம் இரண்டு நிருவாகப் பகுதிகளுடன் பாலத்தீனினுக்கான பிரித்தானிய ஆணையின் கீழ் 1923 இல் கூட்டமைப்பு நாடுகளின் ஒப்புதலுடன் முறைப்படுத்தப்பட்டது. யோர்தான் நதிக்கு மேற்கேயான பகுதி பாலத்தீனம் என, 1948 வரை பிரித்தானியாவின் நேரடி நிருவாகத்தின் கீழ் இருக்கையில் யோர்தானுக்கு கிழக்கிலிருந்த பகுதி ஒர் அரை-தன்னாட்சி பிரதேசமான திரான்ஸ்யோர்தான் கியாஸ் குடும்ப கசேமிட்டின் கீழ் ஆளப்பட்டது. பின்னர் 1946 இல் திரான்ஸ்யோர்தான் சுதந்திரம் பெற்றது.
பிரித்தானிய ஆணைக் காலத்தில், யூதர் மத்தியில் ஒன்றும் அரேபியர் மத்தியில் ஒன்றும் எனக் காணப்பட்ட இரு முக்கிய தேசிய இயக்கங்களின் வளர்ச்சி அப்பகுதியில் காணப்பட்டது. பாலத்தீனத்தில் அராபியஈ யூத மக்களிடத்தில் காணப்பட்ட தேசிய நலன் போட்டித்தன்மையானது ஒருவருக்கொருவர் எதிராகவும் ஆளும் பிரித்தானிய அதிகாரிகளுக்கு எதிராகவும் 1936–1939 அராபியப் புரட்சியாகவும், யூத எழுச்சியாகவும் 1947–1948 சிவில் யுத்தம் உச்சக்கட்டத்திற்கு முன் முதிர்ச்சியடைந்து.
உள்நாட்டுப் போர், 1948 அரபு - இசுரேல் போர் ஆகியவற்றின் பின்விளைவாக 1949 போர்நிறுத்த உடன்பாட்டுக்கு வழியேற்படுத்தியது. இதன் மூலம் யூத பெரும்பான்மையுடனான புதிய இசுரேல் அரசுக்கும் முன்னாள் கட்டளைப் பாலத்தீனத்திற்குமிடையில் பகுதி பிரிப்பு ஏற்பட்டு, மேற்குக் கரை யோர்தான் இராச்சியத்தின் கீழும் எகிப்தின் இராணுவ கைப்பற்றலின் கீழ் இருந்த காசாக்கரை அரபு அனைத்து-பலத்தீன அரசுடனும் இணைக்கப்பட்டன.
பெயர்
1926 இல், பிரித்தானிய அதிகாரிகள் ஆங்கிலத்துக்கு இணையான பாரம்பரிய அரபு, எபிரேய பெயர்களை (எ.கா: :பிலாஸ்டின்", filasţīn (فلسطين); "பலஸ்டினா", pālēśtīnā (פּלשׂתינה)) பயன்படுத்த முடிவு செய்தனர். யூதத் தலைவர்கள் எபிரேயப் பெயர் "எரெட்ஸ் யிஸ்ராய யெல்" ('ʾĒrēts Yiśrāʾel''; ארץ ישׂראל=இசுரேல் தேசம்) என்றிருக்க வேண்டுமென பரிந்துரைத்தார்கள். இறுதியில் பரிந்துரைக்கப்பட்ட எபிரேயப் பெயரின் முன் எழுத்தை இணைப்பது என்ற உடன்பாட்டிற்கு வந்தனர். அலுவல ரீதியான ஆவணங்களில் எபிரேயப் பெயர் குறிப்பிடப்பட்டது. அரபுத் தலைவர்கள் இதனை சட்டத்திற்கு மாறாகக் கண்டனர். சில அரபு அரசியல்வாதிகள் "தென் சிரியா" (سوريا الجنوبية) போன்ற சிறிய அரபியத் தொடர்பு இருக்க வேண்டும் எனத் தெரிவித்தனர். இதனை பிரித்தானிய அதிகாரிகள் நிராகரித்துவிட்டனர்.
உசாத்துணை
பகுப்பு:இசுரேல் வரலாறு பகுப்பு:ஆசிய மாதக் கட்டுரைகள் நவம்பர் 2015 பகுப்பு:ஆசியாவின் முன்னாள் நாடுகள்
அரசினர் மகளிர் கல்லூரி, கும்பகோணம்
அரசினர் மகளிர் கலைக் கல்லூரி, கும்பகோணம் (Government Arts College for Women, Kumbakonam) என்பது இந்தியாவின் தமிழ்நாட்டில் கும்பகோணத்தில் தன்னாட்சி அனுமதியுடன் செயற்பட்டுவரும் மகளிருக்கான தமிழக அரசின் கலைக் கல்லூரியாகும். இக்கல்லூரி 1963ஆம் ஆண்டில் தொடங்கப்பட்டது. தற்போது திருச்சிராப்பள்ளி பாரதிதாசன் பல்கலைக்கழகத்தின் அனுமதியுடன் தன்னாட்சி கல்லூரியாக இயங்கி வருகிறது. தேசிய மதிப்பீடு மற்றும் தரச்சான்று அவையின் (NAAC) பி+ தகுதியுடன் (2007ஆம் ஆண்டில்) செயற்பட்டு வருகிறது. 2013ஆவது ஆண்டினை இக்கல்லூரி தனது பொன்விழா ஆண்டாகக் கொண்டாடியது.
வழங்கும் படிப்புகள்
இக்கல்லூரியில் இருசுழற்சி முறையில் பின்வரும் படிப்புகள் வழங்கப்படுகின்றன.
வெளியிணைப்புகள்
பகுப்பு:தஞ்சாவூர் மாவட்டத்திலுள்ள அரசினர் கலைக் கல்லூரிகள் பகுப்பு:தஞ்சாவூர் மாவட்ட பல்கலைக்கழகங்களும் கல்லூரிகளும் பகுப்பு:பாரதிதாசன் பல்கலைக்கழக இணைவுக்கல்லூரிகள் பகுப்பு:தமிழ்நாட்டிலுள்ள மகளிர் பல்கலைக்கழகங்களும் கல்லூரிகளும்
குதுக்து கான்
குதுக்து கான் (மொங்கோலியம்: Хутагт хаан, ஹுடக்ட் ஹான், குடுய்டு கயன்), இயற்பெயர் குசாலா (மொங்கொலியம்: Хүслэн Höslen), மிங்சோங் (யுவானின் மிங்சோங் பேரரசர், சீனம்: 元明宗, டிசம்பர் 22, 1300 – ஆகத்து 30, 1329) என்ற கோயில் பெயராலும் இவர் அழைக்கப்படுகிறார். இவர் கயிசனின் மகன் ஆவார். இவர் யுவான் வம்சத்தின் மன்னனாக 1329 ஆம் ஆண்டில் பதவியேற்றார். ஆனால் பதவிக்கு வந்து சில மாதங்களிலேயே இயற்கை எய்தினார். சீனாவின் பேரரசர் தவிர, இவர் மங்கோலியப் பேரரசு அல்லது மங்கோலியர்களின் 13வது பெரிய கான் ஆகக் கருதப்படுகிறார். இருப்பினும் மங்கோலியப் பேரரசின் பிரிவு காரணமாக பெயரளவில் மட்டுமே இவர் பேரரசராக இருந்தார்.
ஆரம்பகால வாழ்க்கை மற்றும் சிறைவாசம்
இவர் கயிசன் (குலுக் கான் அல்லது பேரரசர் உசோங்) மற்றும் ஒரு மங்கோலிய-இகிரேசு இனப் பெண் ஆகியோரின் மூத்த மகன் ஆவார். கயிசனின் ஆட்சியானது கயிசன், அவரது தம்பி அயுர்பர்வதா மற்றும் அவர்களின் கொங்கிராத் இன தாயார் தகி ஆகியோருக்கு இடையேயான அதிகாரக் குழப்பத்தில் நிறுவப்பட்டது. இதன் காரணமாக கயிசன் அயுர்பர்வதாவை பட்டத்து இளவரசராக நியமித்தார். இந்நியமானத்திற்குப் பிறகு கயிசனை அயுர்பர்வதா பட்டத்து இளவரசனாக்குவார் என்ற நிபந்தனையின் அடிப்படையிலேயே இது நடந்தது.
ஆயினும், கயிசனின் மரணத்தைத் தொடர்ந்து 1311 ஆம் ஆண்டில் அயுர்பர்வதா ஆட்சிக்கு வந்த பிறகு தகி, தெமுதர் மற்றும் கொங்கிராத் பிரிவின் பிற உறுப்பினர்கள் குசாலாவின் தாய் கொங்கிராத் இனத்தில் இருந்து இல்லாமல் இகிரேசு இனத்தில் இருந்து வந்திருந்ததால் அயுர்பர்வதாவின் மகனான சிதேபாலாவை புதிய ஆட்சியாளராக நிறுவினர்.
சிதேபாலா மன்னராவதை உறுதிப்படுத்த, குசாலாவுக்கு சோவுவின் மன்னர் என்ற பட்டம் வழங்கப்பட்டு, 1316ல் யுன்னானுக்கு அனுப்பப்பட்டார்; ஆனால் “சான்சி”யில் ஒரு தோல்வியடைந்த கிளர்ச்சிக்குப் பிறகு தனது ஆதரவு அதிகாரியின் அறிவுரைப்படி மத்திய ஆசியாவில் ஆட்சி செய்த சகடை கானேட்டின் கானான ஏசன் புகாவிடம் சென்றார். குசாலா தனது சாம்ராஜ்யத்திற்கு அருகில் வாழ்ந்ததாக ஏசன் புகா கேள்விப்பட்டபோது, அவரை வரவேற்றார். இதற்குப் பிறகு, குசாலா சகடை கானேட்டின் இளவரசர்களால் ஆதரிக்கப்பட்டார். மத்திய ஆசியாவிற்கு நாடுகடத்தப்பட்ட சமயத்தில், அவர் கரலகு இனத்தைச் சேர்ந்த தெமுதெரின் மகளான மைலைதியை மணந்தார்.
சிறிது கால ஆட்சி மற்றும் திடீர் மரணம்
1328 ஆம் ஆண்டில், யெசுன் தெமுர் கான் இறந்தபோது, சங்டுவைச் சேர்ந்த ரகிபக் கான் மற்றும் கன்பலிக்கைச் சேர்ந்த ஜயாது கான் இடையே உள் நாட்டுப்போர் உருவானது. இது இரு தலைநகரங்களின் போர் என்றழைக்கப்படுகிறது. இதில் ரகிபக், யெசுன் தெமுரின் மகன் ஆவார். இவரை தவ்லத் ஷா ஆதரித்தார். ஜயாது கான் குசாலாவின் தம்பி ஆவார். இவரை கிப்சக் தளபதி எல் தெமுரும், மெர்கிட் வம்சத்தைச் சேர்ந்த தளபதி பயனும் ஆதரித்தனர். கோபி பாலைவனத்தின் தெற்கில் இருந்த பல இளவரசர்கள், உயர்குடிகள் மற்றும் போர்வீரர்களின் ஆதரவைப் பெற்றதன் மூலம் ஜயாது கான் இதில் வெற்றியடைந்தார். ஜயாது கான் துக் தெமுர் தனது சகோதரர் குசாலாவை டடுவிற்கு (கன்பலிக் அல்லது பெய்ஜிங்) வரும்படி அழைத்தார்.
அதே சமயத்தில் குசாலா சகடை வம்ச தலைவர்கள், எல்சிசிதே மற்றும் துவா தெமுர் ஆதரவுடன் கங்கை மலைகளின் தர்பகதை பகுதியிலிருந்து மங்கோலியாவிற்குள் நுழைந்தார். இவர் மங்கோலியாவின் இளவரசர்கள் மற்றும் தளபதியினரிடமிருந்து ஆதரவைப் பெற்றிருந்தார். பின்னணியில் பெரும் இராணுவ சக்தியுடன், இவர் ஏற்கனவே அரியணைக்குச் சென்றிருந்த துக் தெமுருக்கு அழுத்தம் கொடுத்தார். குசாலா பெப்ரவரி 27, 1329 அன்று கரகோரத்தின் வடக்கே தனக்குத்தானே முடிசூட்டிக் கொண்டார்.
அதே ஆண்டு ஏப்ரல் 3 ம் தேதி துக் தெமுர் பதவிநீக்கம் செய்யப்பட்டார். ஒரு மாதம் கழித்து, எல் தெமுர் மங்கோலியாவிலிருந்த குசாலாவிற்கு ஏகாதிபத்திய முத்திரையைக் கொண்டு வந்தார், குசாலாவை வரவேற்பதற்காக டடுவின் நோக்கத்தையும் அறிவித்தார். குசாலா செயலகம், இராணுவ அலுவல்கள் பணியகம் மற்றும் தணிக்கை அலுவலகம் ஆகியவற்றில் முக்கியமான பதவிகளுக்கு தனது சொந்த விசுவாசிகளை நியமிக்கத் தொடங்கினார்.
ஆகத்து 26 ம் தேதி குசாலா டடுவிற்குச் செல்லும் வழியில், 1,800 பேருடன், ஒங்குசடில் உள்ள துக் தெமுரைச் சந்தித்தார். இங்குதான் துக் தெமுர் சொங்டு என்ற நகரத்தைக் கட்டியிருந்தார். துக் தெமுருடன் விருந்து உண்டு 4 நாட்களுக்குப்பின் குசாலா திடீரென இறந்தார். அதிர்ஷ்டமற்ற குசாலா கான் வன்முறை காரணமாக இறந்ததாக யுவான் வரலாறு (யுவான் ஷி) குறிப்பிடுகிறது. குசாலாவுக்கு எல் தெமுரினால் விஷம் வைக்கப்பட்டதாகத் தெரிகிறது. ஏனெனில் எல் தெமுர் சகடை கானேடு மற்றும் மங்கோலியாவிலுள்ள இளவரசர்களிடமும், அதிகாரிகளிடமும் தன் அதிகாரத்தை இழந்துவிடுவோமோ என்ற எண்ணத்தில் இவ்வாறு செய்ததாகக் கூறப்படுகிறது. செப்டம்பர் 8 அன்று துக் தெமுர் மீண்டும் மன்னனானார்.
குடும்பம் மற்றும் குழந்தைகள்
குசாலாவுக்கு இரண்டு மனைவிகள் இருந்தனர். சீனாவை ஆட்சி செய்த கடைசி மங்கோலிய பேரரசர் தோகோன் தெமுர் உட்பட இரண்டு எதிர்கால மங்கோலியப் பேரரசர்களை இவர் பெற்றெடுத்தார்.
குசாலா செங்கிஸ் கானிடம் சரணடைந்த புகழ்பெற்ற கரலகு இனத் தலைவரான அரசலான் வழிவந்த மைலைதியை மணந்தார். இவர்களுக்கு தோகோன் தெமுர் என்ற ஒரு மகன் உண்டு. மேலும் குசாலாவிற்கு நைமர்கள் வம்சத்தைச் சேர்ந்த பாபுசா என்ற மனைவி மூலம் ரிஞ்சின்பால் கான் என்ற மகனும் உண்டு.
நேபாளத் தேசியத் துடுப்பாட்ட அணி
நேபாளத் தேசியத் துடுப்பாட்ட அணி பன்னாட்டுத் துடுப்பாட்டங்களில் நேபாள நாட்டின் சார்பாக பங்கெடுக்கும் தேசிய துடுப்பாட்ட அணியாகும். 1988இல் பன்னாட்டுத் துடுப்பாட்ட அவையில் உறுப்பினராகச் சேர்ந்து (affiliate member)  1996இலிருந்து இணை உறுப்பினராக  உள்ளது.
பன்னாட்டுத் துடுப்பாட்டப் போட்டிகளில் 1996 முதல் பங்கேற்று வருகின்றனர். ஆசியத் துடுப்பாட்ட அவையின் ஏசிசி கோப்பை ஏசிசி இருபது20 கோப்பை, 2001 ஐசிசி கோப்பை மற்றும் இரு ஐசிசி கண்டமிடை கோப்பைகளில் பங்கேற்றுள்ளது. 2010 ஆசிய விளையாட்டுக்களிலும் மிக அண்மையில் ஐசிசி உலக இருபது20 தகுதிநிலை போட்டிகளிலும் பங்கெடுத்துள்ளது. 2013ஆம் ஆண்டின் ஐசிசி உலக துடுப்பாட்ட லீக் மூன்றாம் டிவிசன்  வெற்றியாளராக உள்ளது. நவம்பர் 27, 2013இல் நேபாளம்  2014 ஐசிசி உலக இருபது20க்கு தகுதி பெற்றது. இதுவே நேபாளம் பங்கெடுக்கும் முதல் பெரிய ஐசிசி போட்டியாகும். மலேசியாவில் மே 4, 2014 முதல் மே 10,2014 வரை நடைபெறவுள்ள ஆசியத் துடுப்பாட்ட அவையின் 2014 பிரீமியர் லிக்கில் விளையாடவும் தகுதி பெற்றுள்ளது.
மேற்சான்றுகள்
பகுப்பு:நாடுகள் வாரியாகத் துடுப்பாட்ட அணிகள் பகுப்பு:நேபாளத்தில் விளையாட்டு
குருச்சேத்திரம் சிவன் கோயில்
குருச்சேத்திரம் சிவன் கோயில் அரியானா மாநிலத்தில் குருச்சேத்திர மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ள தேவார வைப்புத்தலமாகும்.
அமைவிடம்
புதுதில்லியிலிருந்து ரயில் மற்றும் பேருந்தில் குருச்சேத்திரம் செல்லலாம்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:தேவார வைப்புத் தலங்கள் பகுப்பு:அரியானாவிலுள்ள இந்துக் கோயில்கள் பகுப்பு:குருச்சேத்திர மாவட்டம்
புனித மரியாள் பேராலயம், காலி
இலங்கையின் தென்மாகாணத்தின் தலைநகரமான காலியில் உள்ள புனித மரியாள் பேராலயம் காலி கத்தோலிக்க மறை மாவட்டத்தின் பேராலயம் ஆகும். இது காலி நகரத்தின் முக்கியமான ஒரு கட்டிடமாக விளங்குகிறது. இப் பேராலயம் இயேசு சபையினரால் 19 ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதிப் பகுதியில் கட்டப்பட்டது. பெல்சியம் நாட்டினரும், இயேசு சபையைச் சேர்ந்தவருமான யோசேப் வான் ரீத் இதன் முதல் ஆயராக இருந்தார்.
காதல் சொல்ல ஆசை (திரைப்படம்)
காதல் சொல்ல ஆசை 2014 மார்ச்சில் வெளிவந்த திரைப்படமாகும். இதை தமிழ் சீனு இயக்கியுள்ளார். அசோக், வாசனா போன்றோர் நடித்துள்ளனர்.
கதைச்சுருக்கம்
அசோக்கின் குடும்பத்தில் அவரின் அப்பா, தாத்தா என எல்லோரும் காவல் அதிகாரிகளாக இருந்தவர்கள். அப்படி தலைமுறை தலைமுறையாக காவலர் குடும்பமாக வாழும் இவர்களது குடும்பத்தில் அசோக்கையும் காவல் அதிகாரியாக ஆக்க வேண்டும் என்பது அவரது அப்பாவின் ஆசை. ஆனால், அசோக்குக்கு இதில் விருப்பமில்லை.
எனவே, நண்பர்களுடன் தனியாகத் தங்கி வேலை தேடி வருகிறார். இந்நிலையில் ஒருநாள் வாசனாவின் செல்போன் அசோக்கிடம் கிடைக்கிறது. அதை வாசனாவிடம் கொடுக்கச் செல்லும்போது வாசனா வேலை செய்யும் நிறுவனத்திலேயே இவருக்கும் வேலை கிடைத்துவிடுகிறது. வாசனாவை ஒருதலையாகக் காதலிக்கவும் தொடங்குகிறார். ஒரு கட்டத்தில் இருவரும் காதலிக்கத் தொடங்கி விடுகின்றனர்.
இந்நிலையில், இவர்கள் வேலை பார்க்கும் நிறுவனத்தின் முதலாளியின் மகன் மது ஒருநாள் வாசனாவை பார்க்கிறான். இறந்து போன தன்னுடைய காதலிபோல் இருக்கும் அவள்மீது காதல் கொள்கிறான். அங்கேயே நல்ல நண்பர்களாக பழகும் மதுவுக்கும், அசோக்குக்கும் இதில் போட்டி ஏற்படுகிறது. இந்தநிலையில் யாருடைய காதல் வெற்றி பெற்று, வாசனா யாருடன் சேர்ந்தாள் என்பதே மீதிக்கதை.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:2014 தமிழ்த் திரைப்படங்கள்
பைமன்டைட்டு
பைமன்டைட்டு (Piemontite) என்பது Ca2(Al,Mn3+,Fe3+)3(SiO4)(Si2O7)O(OH). என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டால் விவரிக்கப்படும் ஒரு கனிமம் ஆகும். ஒற்றைச்சரிவச்சுப் படிகத்திட்டத்தில் உருவாகும் சோரோசிலிக்கேட்டு வகைக் கனிமமாக இக்கனிமம் வகைப்படுத்தப்படுகிறது. எபிடோட்டு குழு வகையில் இடம்பெற்றுள்ள தனிமங்களில் பைமன்டைட்டு கனிமமும் ஒர் உறுப்பினராகும். சிவப்பும் செம்பழுப்பும் கலந்த வண்ணத்தில் அல்லது கருஞ்சிவப்பு வண்ணம் கொண்டதாக பைமன்டைட்டு தோன்றுகிறது. கணாணாடி போல பளபளப்பை வெளிபடுத்துகிறது. இத்தாலி நாட்டிலுள்ள ஆசுட்டா சமவெளி மண்டலத்தின் செயிண்ட்-மார்செல் நகரில் அமைந்துள்ள பிரபோர்னாசு சுரங்கத்தில் முதன் முதலாக இக்கனிமம் கண்டறியப்பட்டது.
கிரீன்சிசுட்டு, ஆம்பிபோலைட்டு போன்ற உருமாற்றத் தோற்றம் கொண்ட உருமாறிய பாறைகளிலும், உருமாறிய எரிமலைப் பாறைகளின் தாழ்வெப்பநிலை நீர்வெப்ப நரம்புகளிலும் பைமன்டைட்டு காணப்படுகிறது. மாங்கனீசு கனிமத்தின் உருமாற்ற தொடுகைப் பாறைகளிலும் இக்கனிமம் காணப்படுகிறது.எபிடோட்டு, திரெமோலைட்டு, கிலாவ்கோபேன், ஆர்த்தோகிளேசு, குவார்ட்சு மற்றும் கால்சைட்டு போன்ற கனிமங்கள் பைமன்டைட்டுடன் பெரும்பாலும் கலந்து காணப்படுகின்றன.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:எபிடோட்டு குழுக் கனிமங்கள் பகுப்பு:கால்சியம் கனிமங்கள் பகுப்பு:அலுமினியம் கனிமங்கள் பகுப்பு:மாங்கனீசு கனிமங்கள் பகுப்பு:ஒற்றைச்சரிவச்சுக் கனிமங்கள் பகுப்பு:சிலிக்கேட்டு கனிமங்கள்
ஒலிம்பிக் உறுதிமொழி
ஒலிம்பிக் உறுதிமொழி (Olympic Oath) ஒலிம்பிக் விளையாட்டுப் போட்டியின் துவக்கவிழாவின்போது பங்கேற்கும் ஒவ்வொரு ஒலிம்பிக் போட்டியாளர் சார்பாக ஒரு விளையாட்டாளரும், பணியாற்றும் ஒவ்வொரு நடுவர் மற்றும் போட்டி அலுவலர் சார்பாக ஒரு நடுவரும் எடுத்துக்கொள்ளும் உறுதிமொழி ஆகும். போட்டியை நடத்துகின்ற நாட்டின் அணியிலிருந்து ஓர் விளையாட்டாளர் ஒலிம்பிக் கொடியின் ஓர் முனையைப் பிடித்துக்கொண்டு பின்வரும் உறுதிமொழியை எடுக்கிறார் :
உகான்டு கான்
தோகோன் தெமுர் (Тогоонтөмөр, டோகூன் டோமோர், 25 மே 1320– 23 மே 1370), வடக்கு யுவான் வம்சத்தால் மங்கோலியாவில் கொடுக்கப்பட்ட பேரரசர் ஹுயிசோங் என்கிற கோயில் பெயராலும் அழைக்கப்படுகிற இவர் யுவான் வம்சப் பேரரசர் குசாலாவின் மகன் ஆவார். இவர் இறப்பிற்குப் பிறகு சீனாவின் மிங் வம்ச பேரரசர் ஹோங்வுவால் கொடுக்கப்பட்ட சண்டி என்கிற பெயராலும் அழைக்கப்படுகிறார். சீனாவின் பேரரசர் தவிர, இவர் மங்கோலியப் பேரரசின் கடைசி ககான் ஆகக் கருதப்படுகிறார். இருப்பினும் மங்கோலியப் பேரரசின் பிரிவு காரணமாக பெயரளவில் மட்டுமே இவர் பேரரசராக இருந்தார்.
ஒலிம்பிக் உறுதிமொழி
போட்டிகளை நடத்தும் நாட்டிலிருந்து ஓர் நடுவர் அதேபோல ஒலிம்பிக் கொடியின் முனையைப் பற்றிக்கொண்டு பின்வரும் உறுதிமொழியை எடுத்துக் கொள்கிறார்:
2010 கோடைக்கால இளையோர் ஒலிம்பிக்கிலிருந்து, கூடுதலாக போட்டி நடத்தும் நாட்டிலிருந்து பயிற்றுனர் ஒருவரும் அனைத்துப் பயிற்றுனர்கள் சார்பாக உறுதிமொழி எடுத்துக்கொள்கிறார்:
உகான்டு கான்
இவரது ஆட்சியின் கடைசி ஆண்டுகளில், மங்கோலியா மங்கோலியர்கள் வசமே இருந்தபோதிலும் யுவான் ஆட்சியானது சிவப்பு டர்பன் கலகத்தால் தூக்கியெறியப்பட்டு மிங் வம்ச ஆட்சி தொடங்கியது. பேரரசர் ஹுயிசோங் கர்மபாக்களின் (திபெத்திய புத்த மதத்தின் கர்மா கியாகு பள்ளியின் தலைவர்கள்) புத்த மாணவராவார், மற்றும் தை சிதுபாக்களின் முந்தைய அவதாரமாகக் கருதப்படுகிறார். இவர் குறிப்பிடத்தக்க வகையில் ஜோனாங் அறிஞர் டொல்போபா ஷெரப் கியல்ட்சனை தனக்குக் கற்பிப்பதற்காக அழைத்தார், ஆனால் மறுக்கப்பட்டார்.
மன்னனாவதற்கு முன்பு
தோகோன் தெமுர், குசாலா (குதுக்து கான் அல்லது பேரரசர் மிங்சோங்) மத்திய ஆசியாவுக்கு நாடுகடத்தப்பட்டு இருந்தபோது அவருக்குப் பிறந்தார். தோகோன் தெமுரின் தாயார் கரலகுகளின் தலைவரான அரசலானின் வழித்தோன்றலான மைலைதி ஆவார்.
ஒலிம்பிக் உறுதிமொழி
பெய்ஜிங்கில் நடந்த 2008 ஒலிம்பிக்கில் சீனத்திலும் துரினில் நடந்த 2006 குளிர்கால ஒலிம்பிக்கில் இத்தாலியத்திலும் உறுதிமொழி எடுக்கப்பட்டன.
மேற்சான்றுகள்
பகுப்பு:ஒலிம்பிக் சின்னங்கள்
உகான்டு கான்
மன்னனாவதற்கு முன்பு
1328 ஆம் ஆண்டில் யெசுன் தெமுர் (பேரரசர் டைடிங்) இறந்த பிறகு ஏற்பட்ட இரு தலைநகரங்களின் போர் என அறியப்பட்ட உள்நாட்டுப் போரைத் தொடர்ந்து, தோகோன் தெமுர் அவரது தந்தையைச் சந்தித்தார். பின் மங்கோலியாவிலிருந்து சங்டுவுக்குள் நுழைந்தார். எனினும், குசாலா இறந்தபின் அவரது தம்பி துக் தெமுர் (பேரரசர் வென்சோங்) மன்னனானார். தோகோன் தெமுர் அரசவைக்குள் நுழைய அனுமதி மறுக்கப்பட்டது. மேலும் இவர் முதலில் கொர்யியோவிற்கும் (தற்கால கொரியா), பின்னர் தென் சீனாவிலுள்ள குவாங்சிக்கும் நாடுகடத்தப்பட்டார். இவர் நாடுகடத்தப்பட்ட சமயத்தில், இவரது மாற்றாந்தாய் பாபுசா கொல்லப்பட்டார்.
வென்சோங் பேரரசர் 1332 இல் இறந்தபோது, அவரது விதவை, பேரரசி தோவகர் பூதசிறி மன்னரது விருப்பத்தை மதித்து, வென்சோங்கின் சொந்த மகன் எல் தெகுசுக்குப் பதிலாக குசாலாவின் மகனை மன்னனாக்க முடிவு செய்தார். எனினும், குசாலாவின் மகன் மன்னனான இரண்டே மாதங்களில் இறந்தார். அதிகாரபூர்வமான ஆட்சியாளர், எல் தெமுர், எல் தெகுசை பேரரசராக நிறுவ முயற்சித்தார், ஆனால் பேரரசி பூதசிறியால் தடுக்கப்பட்டார். இதன் விளைவாக, தோகோன் தெமுர் குவாங்சியில் இருந்து திரும்ப அழைக்கப்பட்டார். தோகோன் தெமுர், ரிஞ்சின்பாலைப் போல் அல்லாமல் வயது முதிர்ந்தவராக இருந்தார். என்வே அவரை கைப்பாவையாகப் பயன்படுத்த முடியாது என்று எல் தெமுர் உணர்ந்தார். மேலும் தோகோன் தெமுரின் தந்தையார் குசாலாவின் கொலைக்கு எல் தெமுர் தான் காரணம் என பலரால் சந்தேகிக்கப்பட்டார். இதன் காரணமாக தோகோன் தெமுர் தனக்கு எதிராக ஆயுதம் ஏந்தலாம் என எல் தெமுர் அஞ்சினார். தோகோன் தெமுரின் பதவிப் பிரமாணமானது 1333ல் எல் தெமுர் இறக்கும்வரை ஆறு மாதங்களுக்கு தள்ளி வைக்கப்பட்டது.
1333 ஆம் ஆண்டில், தோகோன் தெமுர் முதன்முதலில் கி என்ற கொரியப் பெண்ணைச் சந்தித்தார். மங்கோலியப் படையெடுப்பிற்குப் பிறகு கொர்யியோ மன்னர்கள், இளம் பெண்களை யுவானுக்கு அனுப்பிவைக்க வேண்டியிருந்தது. கோரியோவின் மன்னர்களால் 1320களின் பிற்பகுதியில், சீனாவிற்கு "மனிதக் காணிக்கையாக" கி அனுப்பப்பட்டார்.
ஆரம்பகால ஆட்சியில் போராட்டங்கள்
புதிய பேரரசர் தனது உறவினரான எல் தெகுசை பட்டத்து இளவரசராக நியமித்தார். ஆனால் எல் தெமுர் இறந்த பின்னரும் கூட இவர் போர்ப்பிரபுக்களால் கட்டுப்படுத்தப்பட்டார். போர்ப்பிரபுக்களின் மத்தியில், மெர்கிட் இனத்தைச் சேர்ந்த பயன் எல் தெமுரைப் போல் சக்திவாய்ந்தவராக உருவெடுத்தார். பயன் செயலகத்தின் அமைச்சராகப் பணியாற்றினார். எல் தெமுரின் மகன் டங் கி-சே மூலம் ஏற்பட்ட ஒரு கலகத்தை பயன் நசுக்கினார். தோகோன் தெமுரின் சர்வாதிகார ஆட்சியின்போது, அவர் பல ஒழித்துக்கட்டல்களைச் செய்தார்; மேலும் ஏகாதிபத்தியத் தேர்வுமுறையை நிறுத்தினார். தோகோன் தெமுர் இரண்டாம் மனைவிக்கான அந்தஸ்துக்கு லேடி கியை உயர்த்தும் முயற்சியில் ஈடுபட்டபோது அதற்கு எதிர்ப்பு கிளம்பியது. ஏனெனில் மங்கோலிய வம்சங்களில் இருந்து இரண்டாம் மனைவியை எடுத்துக்கொள்வது வழக்கமாக இருந்தது. கொரிய பெண்மணிக்கு பதவி உயர்வு கொடுத்தது நடைமுறைக்கு முரணாக இருந்தது. இது அரசவையில் எதிர்ப்பை உருவாக்கியது. இதனால் தோகோன் தெமுர் தனது முடிவில் இருந்து பின்வாங்க நேர்ந்தது. 1339 ஆம் ஆண்டில், கி ஒரு மகனைப் பெற்றெடுத்தபோது, அவரை பேரரசனாக்க தோகோன் தெமுர் முடிவு செய்தார், இறுதியில் அவர் 1340 ஆம் ஆண்டில் கியை தன்னுடைய இரண்டாம் மனைவியாகப் பெயரிட முடிந்தது.
தோகோன் தெமுருக்கு நாட்கள் ஆக ஆக பயனின் சர்வாதிகார ஆட்சி மேல் வெறுப்பு வந்தது. 1340 ஆம் ஆண்டில் தோகோன் தெமுர் பயனின் உறவினர் தோகதோவாவுடன் இணைந்தார். இவருக்கும் பயனுக்கும் இடையில் பகைமை இருந்தது. பயன் நாடுகடத்தப்பட்டார். இவர் எல் தெகுசு மற்றும் பேரரசி பூதசிறி ஆகியோரை அரசவையிலிருந்து அகற்றினார். இவர் தோகதோவாவின் உதவியுடன், நிர்வாகத்தில் ஆதிக்கம் செலுத்திய அதிகாரிகளை அகற்றினார்.
இடைக்கால ஆட்சியின்போது நிர்வாகம்
பயன் பதவி நீக்கம் செய்யப்பட்டவுடன், தோகதோவா முற்றிலுமாக அரசவையின் அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றினார். இவரது முதல் நிர்வாகம் தெளிவாக புதிய தொடக்கத்தை வெளிப்படுத்தியது. இந்த இளைய தலைவர் சீக்கிரமே தனது ஆட்சியை பயனின் ஆட்சியிலிருந்து வேறுபடுத்திக் காட்டினார். ஒரு புதிய சீன சகாப்தப் பெயர், சிசங், இதை வெளிப்படுத்த சூட்டப்பட்டது. பயனால் செய்யப்பட்ட பதவிநீக்கங்கள் நிறுத்தப்பட்டன. பெரிய சீன எழுத்தாளர்கள் பலர் ஓய்விலிருந்து அல்லது நிர்வாக ஒதுக்குதலிலிருந்து தலைநகரத்திற்குத் திரும்பினர், ஏகாதிபத்தியத் தேர்வு முறையும் திரும்ப ஆரம்பிக்கப்பட்டது.
1349 ஆம் ஆண்டில் தோகோன் தெமுர் தோகதோவாவை திரும்ப அழைத்தார். இதன் மூலம் தோகதோவாவின் இரண்டாவது மற்றும் மிகவும் வேறுபட்ட நிர்வாகம் தொடங்கப்பட்டது.
கடைசிக்கால ஆட்சியில் பிரச்சினைகள்
தோகோன் தெமுர் படிப்படியாக அரசியலில் ஆர்வத்தை இழந்து அரசியல் போராட்டங்களில் தலையிடுவதை நிறுத்திவிட்டார். இவரது மகன் பிலிக்டு கான் 1353 ஆம் ஆண்டில் இளவரசர் ஆனார்; அதிகாரத்தைக் கைப்பற்ற முயன்றார். தோகோன் தெமுரைவிட அவரது உதவியாளர்கள் அரசியலில் அதிக ஆதிக்கம் செலுத்தினர். இதனால் பிலிக்டு கானுக்கும் தோகோன் தெமுரின் உதவியாளர்களுக்கும் இடையில் மோதல் ஏற்பட்டது. இந்த நேரத்தில் அரசி கி அரசியலில் அதிக அதிகாரம் செலுத்தினார். அவர் தனது தனிப்பட்ட பயன்பாட்டிற்காக வரிகளை சுமத்துவதற்கு என்றே ஒரு பிரத்யேக அலுவலகத்தை வைத்திருந்தார். அவர் ஊழல் மற்றும், அரண்மனைகள் மற்றும் ஆடம்பர பொருட்களுக்காகச் செய்த செலவுகள் ஆகியவற்றிற்காக புகழ்பெறத் தொடங்கினார். இதன் காரணமாக அவர் மக்களால் பெரிதும் வெறுக்கப்பட்டார். கொரியாவிலும், அரசி கி குடும்பத்தினர், அவரது செல்வாக்கின் காரணமாக அதிகாரம் வாய்ந்த பதவிகள் அனைத்தையும் அனுபவித்தனர். அவர்களும் அவர்களது ஊழல் காரணமாக அரசி “கி”க்குச் சமமாக வெறுக்கப்பட்டனர். தலைமைப் பேரரசி கி மற்றும் அவரது மந்திரி ஆகியோர் பிலிக்டு கானை தோகோன் தெமுரைத் தூக்கியெறியுமாறு அறிவுறுத்தினார். தோகோன் தெமுரால் இந்த மோதலை சமரசம் செய்ய முடியவில்லை, ஆனால் மந்திரிக்கு மரண தண்டனை நிறைவேற்றப்பட்டது. 1364 ஆம் ஆண்டில் ஷங்சியைத் தளமாகக் கொண்ட போர்ப்பிரபு போலத் தெமுர் கன்பலிக்கை ஆக்கிரமித்து, குளிர்காலத் தளத்திலிருந்து பட்டத்து இளவரசரை வெளியேற்றினார். ஹெனானைத் தளமாகக் கொண்ட போர்ப்பிரப்பு கோகே தெமுருடன் கூட்டணி சேர்ந்து, பிலிக்டு கான் அடுத்த ஆண்டு போலத் தெமுரைத் தோற்கடித்தார். இந்த உள்நாட்டுப் போராட்டம் மத்திய அரசாங்கத்தின் அரசியல் மற்றும் இராணுவ அதிகாரத்தை மேலும் பலவீனப்படுத்தியது. 1365 ஆம் ஆண்டில், தோகோன் தெமுர் அவரது விருப்பமான அரசி “கி”க்கு முதல் பேரரசியாக பதவி உயர்வு அளித்தார். மேலும் அவருடைய மகன் அடுத்த மன்னனுக்கான வரிசையில் முதல்வராக இருப்பார் என்றும் அறிவித்தார்.
ஆவினன் பாப்பசி
போப் ஜான் XXII மற்றும் போப் பெனடிக்ட் XII ஆகியோர் வெற்றிகரமாக 1317 முதல் 1343 ஆம் ஆண்டுவரை கிரிமியாவிலிருந்து கொரியா வரை மங்கோலியப் பேரரசு முழுவதும் கத்தோலிக்கத் தேவாலயங்களின் அமைப்பை ஏற்படுத்தினர். கன்பலிக்கின் பேராயர், ஜான் ஆஃப் மான்டேகார்வினோ 1328ல் இறந்தார். தோகோன் தெமுரின் ஆதரவுடன், 1336ல் போப் பெனடிக்ட் XII க்கு புதிய மெட்ரோபொலிட்டன் கேட்டு ஆலன்கள் எழுதினர். 1338 ஆம் ஆண்டில், போப் மூன்று அல்லது நான்கு ஆண்டுகள் பெய்ஜிங்கில் தங்கியிருந்த ஜியோவானி டி’ 'மரிக்னொல்லி தலைமையில் தூதர்களைத் திருப்பி அனுப்பினார். சிறந்த ஐரோப்பிய குதிரைகளை உள்ளடக்கிய பரிசுகளை தோகோன் தெமுருக்கு அவர்கள் கொண்டு வந்தனர்.
ஜப்பான்
கொரியாவில் வேவு பார்த்ததாக ஜப்பான் மீன்பிடி படகு கைப்பற்றப்பட்டபோது, கொர்யியோ நீதிமன்றம், அதை, யுவான் பேரரசர் தோகோன் தெமுருக்கு அனுப்பியது. இவர் மீனவர்களை ஜப்பானுக்கு திருப்பி அனுப்பினார். பதிலுக்கு, அசிககா சோகுனேடு அதன் நன்றியை வெளிப்படுத்த ஒரு துறவி தலைமையிலான தூதர்களை அனுப்பியது.
வடக்கே திரும்புதல்
தெற்கு சீனாவில் கிளர்ச்சிக் குழுக்களை ஒன்றுபடுத்தி, மிங் வம்சத்தை ஸ்தாபித்த யுவான்சங் - கோங்வு பேரரசராக முடிசூடினார் - வட சீனாவுக்கு இராணுவப் படையெடுப்புகளை நடத்தி யுவான் இராணுவத்தை 1368ல் தோற்கடித்தார். கோகே தெமுர் மிங் ஜெனரல் சு டாவுக்கு எதிரான போரில் தோல்வியடைந்த போது மற்றும் மிங் துருப்புக்கள் கீபேயை அணுகிய போது, தோகோன் தெமுர் கன்பலிக்கை கைவிட்டு, அவரது கோடைத் தளமான சங்டுவிற்கு ஓடினார்.
மங்கோலியாவைச் சேர்ந்த சாம்ராஜ்யம் இவரது மரணத்தின் போது, அதன் செல்வாக்கை பராமரித்து, கிழக்குக் கடலோரப் பகுதியிலிருந்து அல்டாய் மலைகள் வரை நீண்டிருந்தது. மேலும் யுவான் சார்பு, மிங் எதிர்ப்புப் படைகள் யுன்னான் மற்றும் குயிசோவில் இருந்தன. மிங் வம்சம் சீனா மீது அதன் கட்டுப்பாட்டை இன்னும் உறுதியாகக் கொண்டிருக்கவில்லை என்றாலும், யுவான் கன்பலிக்கைக் கைவிட்டபோது யுவானை ஆண்டவன் கைவிட்டுவிட்டதாகக் கருதியது. யுவான் ஆட்சி 1368ல் அகற்றப்பட்டது. 1368க்குப் பிறகு மிங் தோகோன் தெமுர் மற்றும் அவரது வெற்றியாளர் ஆயுசிறிதர் ஆகியோரைச் சட்டப்பூர்வமான பேரரசர்களாகக் கருதவில்லை.
மிங் வம்சம் தோகோன் தெமுரின் இறப்பிற்குப் பிறகு அவருக்கு "சண்டி" (順帝) எனும் பெயரைக் கொடுத்தது. இதன் அர்த்தமானது ஆண்டவன் கட்டளைப்படி அவர் தனது சாம்ராஜ்யத்தை மிங் வம்சத்திற்குக் கொடுத்துவிட்டார் என்பதாகும். ஆனால் வடக்கு யுவான் வம்சத்தினர் அவருக்கு  சுவனரன் பு சியாவோ குவங்தி (宣仁 普 孝 皇帝) மற்றும் கோயில் பெயரான குயிசோங் (惠 宗) ஆகியவற்றை வழங்கினார்.
தோகோன் தெமுருக்குப் பின்னரும், தெற்கில் மிங் படையினருக்கு யுவான் ஆதரவுப் படையின் எதிர்ப்பு இருந்தது. தென்மேற்கு சீனாவில், தன்னைத்தானே லியாங்கின் இளவரசன் என்று அழைத்துக் கொண்ட பசலவரமி, யுன்னான் மற்றும் குயிசோவில் யுவானுக்கு ஆதரவாக 1381 வரை போராடினார்.
மரபு
எர்டனின் தோப்சி போன்ற மங்கோலிய நூல்கள் தோகோன் தெமுரின் புலம்பல் என அறியப்படும் கவிதையைக் கொண்டுள்ளன. கன்பலிக்கின் இழப்புக்குப் பிறகு அவரது துயரத்தை இது எடுத்துக் காட்டுகிறது.
குறிப்புகள்
பகுப்பு:மங்கோலியப் பேரரசின் பெரிய கான்கள் பகுப்பு:யுவான் வம்சப் பேரரசர்கள் பகுப்பு:வடக்கு யுவான் ஆட்சியாளர்கள் பகுப்பு:14 ஆம் நூற்றாண்டு சீன மன்னர்கள் பகுப்பு:14 ஆம் நூற்றாண்டு மங்கோலிய ஆட்சியாளர்கள் பகுப்பு:1320 பிறப்புகள் பகுப்பு:1370 இறப்புகள் பகுப்பு:போர்சிசின் பகுப்பு:ஆசியாவின் குழந்தை ஆட்சியாளர்கள் பகுப்பு:செங்கிஸ் கான் வம்சாவளியினர் பகுப்பு:எம்ப்ரஸ் கி (டிவி தொடர்)