cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
மங்கோலியர்
குயிங்-சகாப்த மங்கோலியர்கள்
மேற்கு மங்கோலிய ஒயிரட்டுகள் மற்றும் கிழக்கு மங்கோலிய கல்காக்கள் 15 ஆம் நூற்றாண்டிலிருந்தே மங்கோலியாவில் தத்தமது ஆதிக்கத்தை நிலைநாட்ட முயற்சித்தனர். இப்பிரச்சினையின் காரணமாக மங்கோலியாவின் பலம் குறைந்தது. 1688 இல் டுஷீட் கான் சகுன்டோர்ஜ் (முக்கிய அல்லது நடு கல்கா தலைவர்) மேற்கு மங்கோலிய சுங்கர் கானேட்டின் அரசன் கல்டன் போஷுக்டுவின் தம்பியை கொல்கிறார். இதன் காரணமாக கல்கா-ஒயிரட் போர் ஆரம்பமானது. சகுன்டோர்ஜ் மற்றும் சனபசாரை (முதலாம் சவ்சன்டம்பா குடக்ட், கல்காவின் ஆன்மிகத் தலைவர்) கொன்று விடுவதாக கல்டன் மிரட்டினார். ஆனால் அவர்கள் சுனுட்டுக்கு (உள் மங்கோலியா) தப்பினர். பல கல்கா உயர் குடியினர் மற்றும் நாட்டுப்புற மக்கள் இந்தப் போரினால் உள் மங்கோலியாவிற்கு தப்பி ஓடினர். சில கல்காக்கள் புர்யத் பகுதிக்கு தப்பி ஓடினர். அவர்கள் அடிபணியாவிட்டால் கொன்றுவிடுவதாக உருசியா மிரட்டியது. ஆனால் பெரும்பாலானவர்கள் கல்டன் போஷுக்டுவிடம் அடிபணிந்தனர்.
1683 இல் கல்டனின் ராணுவங்கள் தாஷ்கந்து மற்றும் சிர் தர்யாவை அடைந்தன. கசக் மக்களின் இரண்டு ராணுவங்களை நொறுக்கின. அதன் பிறகு கல்டன் கருப்பு கிர்கிசுக்களை அடிபணிய வைத்தார். பெர்கானா பள்ளத்தாக்கை சூறையாடினார். 1685 இல் இருந்து கல்டனின் படைகள் ஆக்ரோஷத்துடன் கசக் மக்களை இடம் பெயர வைத்தன. இவரது தளபதி ரப்டன் தரசை கைப்பற்றிய அதே நேரத்தில் இவரது முக்கிய இராணுவம் கசக் மக்களை மேற்கு நோக்கி இடம் பெயரச் செய்தது. 1687 இல் இவர் துருக்கிஸ்தான் நகரத்தை முற்றுகையிட்டார். அபுல் கயிர் கானின் தலைமையின் கீழ் கசக் மக்கள் சுங்கர்களுக்கு எதிராக பெரும் வெற்றிகளை 1726 இல் புலந்தி ஆற்றங்கரையிலும் மற்றும் 1729 இல் அன்ரகாய் யுத்தத்திலும் பெற்றனர்.
கல்கா மங்கோலியர்கள் இறுதியாக சனபசாரின் முடிவின் படி 1691 இல் குயிங் ஆட்சிக்கு அடிபணிந்தனர். இவ்வாறாக தற்போதைய மங்கோலியாவின் அனைத்து பகுதிகளும் குயிங் அரசமரபின் ஆட்சியின் கீழ் வந்தது. ஆனால் நடைமுறையில் கல்கா மங்கோலியர்கள் கல்டன் போஷுக்டு கானின் ஆட்சியின் கீழ் 1696 வரை நீடித்தனர். 1640 இல் வேற்றுநாட்டு படையெடுப்புக்கு எதிராக ஒயிரட்டுகள் மற்றும் கல்கா மங்கோலியர்கள் ஒன்று சேர்ந்து எதிர்க்கும் மங்கோலிய-ஒயிரட்டு குறியீடு (ஒரு கூட்டணி ஒப்பந்தம்) கையொப்பமிடப்பட்டது. எனினும் வேற்று நாட்டு படையெடுப்புகளுக்கு எதிராக மங்கோலியர்களால் ஒன்றிணைய முடியவில்லை. 1688 வரை வெளி மங்கோலியாவின் மீதான உருசிய படையெடுப்புக்கு எதிராக சகுன்டோர்ஜ் சண்டையிட்டார். கோவுசுகல் மாகாணத்தின் மீதான உருசிய படையெடுப்பை தடுத்து நிறுத்தினார். போருக்கு முன்னர் ஒயிரட்டுகள் மற்றும் கல்கா மங்கோலியர்களை ஒன்றிணைக்க சனபசார் போராடினார்.
கல்கா மங்கோலியர்களின் ராணுவத்தை தோற்கடித்த பிறகு கல்டன் போஷுக்டு உள் மங்கோலியாவை "விடுதலை" பெறச் செய்வதற்காக தனது ராணுவத்தை அனுப்பினார். உள் மங்கோலிய உயர்குடியினரை மங்கோலிய சுதந்திரத்திற்கு போரிடுமாறு அழைத்தார். சில உள் மங்கோலிய உயர்குடியினர், திபெத்தியர்கள், குமுல் கானேடு மற்றும் சில மொகுலிஸ்தான் உயர்குடியினர் மஞ்சுக்களுக்கு எதிரான அவரது போரை ஆதரித்தனர். எனினும் உள் மங்கோலிய உயர்குடியினர் குயிங் அரசமரபுக்கு எதிராக போர் புரியவில்லை.
கல்கா மங்கோலியர்களுக்கு மூன்று கான்கள் இருந்தனர். மேற்கு கல்கா தலைவரான சசக்ட் கான் ஷர் என்பவர் கல்டனின் கூட்டாளியாக இருந்தார். கிழக்கு கல்காத் தலைவரான செட்சன் கான் இந்த பிரச்சனையில் இருந்து விலகியே இருந்தார். கிழக்கு மங்கோலியாவில் கல்டன் போரிட்டுக் கொண்டிருந்தபோது அவரது உறவினரான செவீன்ரவ்டன் சுங்கரிய அரியணையை 1689 இல் கைப்பற்றினார். இந்த நிகழ்வு குயிங் பேரரசுக்கு எதிராக கல்டன் போரிடுவதற்கான வாய்ப்பை இல்லாமல் செய்துவிட்டது. உருசிய மற்றும் குயிங் பேரரசுகள் இந்த செயலை ஆதரித்தன. ஏனெனில் இந்த ஆட்சிக்கவிழ்ப்பு மேற்கு மங்கோலிய வலிமையை பலவீனமாக்கியது. 1696 இல் எண்ணிக்கையில் அதிகமாக இருந்த குயிங் இராணுவத்தால் கல்டன் போஷுக்டுவின் ராணுவம் தோற்கடிக்கப்பட்டது. அவர் 1697 இல் இறந்தார். புரியத் மற்றும் உள் மங்கோலியா ஆகிய பகுதிகளுக்கு தப்பி ஓடிய மங்கோலியர்கள் இப்போருக்கு பிறகு திரும்பினர். சில கல்காக்கள் புரியத் மக்களுடன் கலந்து வாழ்ந்தனர்.
புர்யத்தியர்கள் உருசிய படையெடுப்புக்கு எதிராக 1620 களிலிருந்தே போரிட்டு வந்தனர். ஆயிரக்கணக்கான புர்யத்தியர்கள் படுகொலை செய்யப்பட்டனர். புர்யத் பகுதியானது அதிகாரப்பூர்வமாக 1689 மற்றும் 1727 ஆகிய ஆண்டுகளில் உருசியாவுடன் ஒப்பந்தங்கள் மூலம் இணைக்கப்பட்டது. அந்நேரத்தில் பைக்கால் ஏரியின் இருபக்கமும் இருந்த பகுதிகள் மங்கோலியாவில் இருந்து பிரிக்கப்பட்டன. 1689 இல் தற்போதைய எல்லைக்கு வடக்கே மஞ்சூரியாவின் வடக்கு எல்லையை நெர்ச்சின்ஸ்க் ஒப்பந்தம் உறுதிப்படுத்தியது. மங்கோலியாவுக்கு வடக்கே இருந்த பைக்கால் ஏரி மற்றும் அர்குன் ஆற்றுக்கு இடைப்பட்ட பகுதியை உருசியர்கள் தக்க வைத்துக் கொண்டனர். கியாக்தா ஒப்பந்தம் (1727) மற்றும் நெர்ச்சின்ஸ்க் ஒப்பந்தம் ஆகியவை பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதிவரை ஏகாதிபத்திய உருசியா மற்றும் குயிங் பேரரசுக்கு இடையே இருந்த உறவை கட்டுப்படுத்தின. இது மங்கோலியாவின் வடக்கு எல்லையை நிறுவியது. சைபீரியாவின் ஒகா ஆற்றின் அருகே வசித்த புர்யத்தியர்கள் 1767 இல் புரட்சி செய்தனர். பதினெட்டாம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் உருசியா முழுவதுமாகக் புர்யத் பகுதியை வென்றது. 20 ஆம் நூற்றாண்டின் ஆரம்ப காலம் வரை உருசியா மற்றும் குயிங் எதிரிப் பேரரசுகளாக இருந்தன. எனினும் இரண்டு பேரரசுகளும் நடு ஆசியர்களுக்கு எதிராக ஒன்றிணைந்த கொள்கைகளை செயல்படுத்தின.
1720 களில் குயிங் பேரரசு, மேல் மங்கோலியா அல்லது ஒயிரட்களின் கோஷுக்ட் கானேட்டை வென்றது. 80,000 மக்கள் கொல்லப்பட்டனர். அந்நேரத்தில் மேல் மங்கோலியாவின் மக்கள் தொகை 200,000 ஐ எட்டி இருந்தது. 1755–1758 இல் சுங்கர் கானேடு குயிங் அரசமரபால் வெல்லப்பட்டது. ஏனெனில் அவர்களது தலைவர்கள் மற்றும் ராணுவ தளபதிகள் பிரச்சினை செய்து கொண்டிருந்தனர். 1755–1758 இல் சுங்கர் கானேட்டை குயிங் அரசமரபு வென்ற காலத்தில் சுங்கர் மக்கள் தொகையில் சுமார் 80% மக்கள் போர் மற்றும் நோய்களால் அழிக்கப்பட்டதாக சில அறிஞர்கள் மதிப்பிடுகின்றனர். இனப்படுகொலை பற்றி ஆய்வு செய்கின்ற மார்க் லெவின் என்கிற வரலாற்றாளர், கூறுவதன்படி "சுங்கர்களை ஒழித்துக்கட்டியது தான் பதினெட்டாம் நூற்றாண்டின் பெரிய இனப்படுகொலை ஆகும்." 1755 இல் சுங்கர் மக்களின் மக்கள் தொகை 600,000 எட்டியது.
ஆரம்பகால இருபதாம் நூற்றாண்டின் போது "புதிய கொள்கைகள்" அல்லது "புதிய நிர்வாகம்" (சின்செங்) என்ற பெயரில் பிந்தைய குயிங் அரசாங்கம் மங்கோலிய நிலங்களை ஹான் சீனர்கள் காலனிப்படுத்த ஊக்கப்படுத்தியது. இதன் காரணமாக சில மங்கோலியர்கள் (குறிப்பாக வெளி மங்கோலியாவில் இருந்தவர்கள்) மங்கோலிய சுதந்திரத்தை கேட்க முடிவு செய்தனர். சின்ஹாய் புரட்சிக்குப் பிறகு, 30 நவம்பர் 1911 இல் வெளி மங்கோலியாவில் நடைபெற்ற மங்கோலிய புரட்சி 200 வருடங்களுக்கு மேலாக நீடித்த குயிங் அரசமரபின் ஆட்சியை முடிவுக்குக் கொண்டு வந்தது.
குயிங் சகாப்தத்திற்கு பிறகு
வெளி மங்கோலியாவின் சுதந்திரத்திற்கு பிறகு மங்கோலிய இராணுவமானது கல்கா மற்றும் கோவுத் பகுதிகளை (தற்கால கோவுத் மற்றும் பயன்-ஒல்கீ மாகாணங்கள்) கட்டுப்படுத்தியது. ஆனால் வடக்கு சிஞ்சியாங் (குயிங் பேரரசின் அல்தாய் மற்றும் இலி பகுதிகள்), மேல் மங்கோலியா மற்றும் உள் மங்கோலியா ஆகிய பகுதிகள் புதியதாக உருவாக்கப்பட்ட சீனக் குடியரசின் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் வந்தன. பிப்ரவரி 2, 1913 இல் மங்கோலியாவின் போக்ட் கானேடு உள் மங்கோலியாவை சீனாவிடம் இருந்து "சுதந்திரம் பெற" செய்ய மங்கோலிய குதிரை படைகளை அனுப்பியது. உருசியா போக்ட் கானேட்டிற்கு ஆயுதங்களை விற்பனை செய்ய மறுத்தது. உருசிய ஜார் மன்னரான இரண்டாம் நிக்கோலாஸ் இச்செயலை "மங்கோலிய ஏகாதிபத்தியம்" என்று கூறினார். மேலும் ஐக்கிய ராஜ்யம் உருசியாவை மங்கோலிய சுதந்திரத்தை ஒழிக்குமாறு வலியுறுத்தியது. ஏனெனில் "மங்கோலியர்கள் சுதந்திரமடைந்தால், நடு ஆசியர்கள் கிளர்ச்சி செய்வார்கள்" என்று கூறியது. 10,000 கல்கா மற்றும் உள் மங்கோலிய குதிரைப் படையினர் (சுமார் 3,500 உள் மங்கோலியர்கள்) 70,000 சீன வீரர்களை தோற்கடித்தனர். கிட்டத்தட்ட உள் மங்கோலியாவின் அனைத்து பகுதிகளையும் தங்களது கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வந்தனர்; எனினும் 1914 இல் மங்கோலிய ராணுவம் ஆயுதங்கள் இல்லாத காரணத்தால் பின்வாங்கியது. 400 மங்கோலிய வீரர்கள் மற்றும் 3,795 சீன வீரர்கள் இப்போரில் இறந்தனர். கல்காக்கள், கோவுத் ஒயிரட்டுகள், புர்யத்தியர்கள், சுங்கரிய ஒயிரட்டுகள், மேல் மங்கோலியர்கள், பர்கா மங்கோலியர்கள், பெரும்பாலான உள் மங்கோலியர்கள் மற்றும் சில துவன் தலைவர்கள் மங்கோலிய ஒருங்கிணைப்புக்கான போக்ட் கானின் அழைப்பிற்கு ஆதரவு கொடுக்குமாறு அறிக்கைகளை அனுப்பினர். ஆனால் நடைமுறையில் பெரும்பாலானவர்கள் போக்ட் கானின் ஆட்சியில் இணையும் முயற்சியில் அதிக விவேகத்தை கடைபிடித்தோ அல்லது அவசரமற்றோ இருந்தனர். 1914 இல் சீனாவின் சுயாட்சி பகுதியாக மங்கோலியா வருவதற்கு உருசியா ஊக்கப்படுத்தியது. 1915 இல் கியாக்தா ஒப்பந்தத்தின் படி சுங்கரியா, துவா, மேல் மங்கோலியா மற்றும் உள் மங்கோலியா ஆகிய பகுதிகளை மங்கோலியா இழந்தது.
அக்டோபர் 1919 இல் மங்கோலிய நாட்டுப்பற்று மிக்க உயர் குடியினரின் சந்தேகத்திற்குரிய மரணத்திற்குப் பிறகு சீனக் குடியரசு மங்கோலியாவை ஆக்கிரமித்தது. 3 பிப்ரவரி 1921 இல் பாரோன் உங்கெர்ன் தலைமையிலான பெரும்பாலும் சுய விருப்பத்தின் பேரில் இணைந்த மங்கோலிய குதிரைப் படையினர், மற்றும் புர்யத் மற்றும் தாதர் கொசக்குகள் அடங்கிய உருசிய வெள்ளை ராணுவம் மங்கோலிய தலைநகரை சுதந்திரம் பெற செய்தது. பாரோன் உங்கெர்னின் குறிக்கோளானது சோவியத் யூனியனை தோற்கடிக்க கூட்டாளிகளை தேடுவதாகும். 1921 இல் மங்கோலிய புரட்சித் தலைவர்களால் மங்கோலியாவின் மறு ஒருங்கிணைப்புக்கான தீர்மானம் நிறைவேற்றப்பட்டது. எனினும் சோவியத் யூனியன் சீனக் குடியரசுடனான ரகசிய பேச்சு வார்த்தையின்போது 1924 இல் மங்கோலியாவை சீனாவின் பகுதியாக கருதியது. எனினும் 1945 இல் சோவியத் யூனியன் அதிகாரபூர்வமாக மங்கோலிய சுதந்திரத்தை அங்கிகரித்தது. ஆனால் 1991 இல் சோவியத் யூனியன், தான் வீழ்ச்சி அடையும் வரை மங்கோலிய விடுதலை மற்றும் பிற எல்லை மீட்பு கொள்கை கொண்ட இயக்கங்களுக்கு எதிராக பல்வேறு கொள்கைகளை (அரசியல், பொருளாதார மற்றும் கலாச்சார) செயல்படுத்தியது.
10 ஏப்ரல் 1932 இல் மங்கோலியர்கள் அரசாங்கத்தின் புதிய கொள்கை மற்றும் சோவியத்துக்கு எதிராக புரட்சி செய்தனர். அரசாங்கம் மற்றும் சோவியத் வீரர்கள் எதிர்ப்பாளர்களை அக்டோபரில் தோற்கடித்தனர்.
ஜப்பானியப் பேரரசின் (1868–1947) கைப்பாவை மாநிலமான மஞ்சுகுவோ (1932–1945) பர்கா மற்றும் உள் மங்கோலியாவின் சில பகுதிகள் மீது ஜப்பானிய உதவியுடன் படையெடுத்தது. 1945 இல் சோவியத்-ஜப்பானிய போரின் (மங்கோலிய பெயர்: 1945 இன் சுதந்திரப் போர்) போது மங்கோலிய இராணுவமானது சீன பெருஞ்சுவரை நோக்கி முன்னேறியது. ஜப்பானியர்கள் உள் மங்கோலிய மற்றும் பர்கா மக்களை மங்கோலியர்களுக்கு எதிராக போர் புரிய கட்டாயப்படுத்தினர். ஆனால் அவர்கள் மங்கோலியர்களிடம் சரணடைந்து தங்களது ஜப்பானிய மற்றும் மஞ்சு கூட்டாளிகளுக்கு எதிராக சண்டையிட ஆரம்பித்தனர். மார்ஷல் கோர்லூகீன் சோயிபல்சன் உள் மங்கோலியர்கள் மற்றும் ஒயிரட்டுகளை போரின் போது மங்கோலியாவிற்கு இடம் பெயருமாறு அழைப்பு விடுத்தார். ஆனால் சோவியத் இராணுவம் உள் மங்கோலிய குடியேறுபவர்களின் வழிகளை தடுத்தது. இது மங்கோலிய ஆதரவாளர்களின் திட்டத்தின் ஒரு பகுதியாகும். சில ஒயிரட்டுகள் மற்றும் உள் மங்கோலியர்கள் (ஹூச்சிட்கள், பர்காக்கள், துமேட்கள், சுமார் 800 உசெம்சின்கள்) மங்கோலியாவிற்கு வந்தனர். 1911 ஆம் ஆண்டில் இருந்தே உள் மங்கோலியாவை மங்கோலியாவுடன் இணைப்பதற்கான கொள்கைகளை உள் மங்கோலிய தலைவர்கள் செயல்படுத்தி வந்தனர். 1929 இல் அவர்கள் உள் மங்கோலிய ராணுவத்தை நிறுவினர். ஆனால் இரண்டாம் உலகப் போரை முடித்துக் கொண்ட பின்னர் உள் மங்கோலிய ராணுவம் கலைக்கப்பட்டது. ஜப்பானிய பேரரசு மங்கோலிய ஆதரவாளர்களை 1910 களில் இருந்தே ஆதரித்து வந்தது. ஆனால் மங்கோலியா மற்றும் ஏகாதிபத்திய ஜப்பானுக்கு இடையில் உருசிய எதிர்ப்பு காரணமாக செயல்படக்கூடிய உறவு என்றுமே இருந்ததில்லை. 1936 இல் ஜப்பானின் ஆதரவுடன் உள் மங்கோலியாவில் பெயரளவில் சுதந்திரமான மெஞ்சியாங் மாநிலம் (1936–1945) நிறுவப்பட்டது. மேலும் 1919 இல் ஜப்பானின் ஆதரவுடன் சில புர்யத் மற்றும் மங்கோலிய உயர்குடியினர் மங்கோலிய ஆதரவு அரசாங்கத்தை நிறுவினர்.
1945 இல் உள் மங்கோலியர்கள் சிறிது காலமே நீடித்த உள் மங்கோலிய குடியரசை நிறுவினர்.
1930–1940 களில் மங்கோலியா மற்றும் சோவியத் யூனியன் ஆதரவு பெற்ற சிஞ்சியாங் உய்குர்கள் மற்றும் கசக்குகளின் பிரிவினைவாத இயக்கத்தை ஆதரித்தன. சீனப் பொதுவுடமைக் கட்சி மற்றும் மங்கோலியா ஆகியவற்றுடனான கூட்டணி அழுத்தத்தில் இருந்த பிரிவினைவாதிகளுடனான உறவிற்கு தடையாக மாற ஆரம்பித்த பிறகு 1945 இல் சோவியத் அவர்களுக்கு ஆதரவு அளிக்க மறுத்தது. சிஞ்சியாங்கின் ஒயிரட்டுகளின் போராளிக் குழுக்கள் துருக்கிய மக்களுடன் இணைந்து செயலாற்றின. ஆனால் அவர்களது குறைவான மக்கள் தொகை காரணமாக ஒயிரட்டுகளால் தலைமைப் பொறுப்புக்கு வர முடியவில்லை. பசுமச்சிகள் அல்லது துருக்கிய மற்றும் தஜிக் போராளிகள் 1942 வரை நடு ஆசியாவின் (சோவியத் நடு ஆசியா) சுதந்திரத்திற்காக சண்டையிட்டனர்.
பிப்ரவரி 2, 1913 இல் மங்கோலிய அரசாங்கம் மற்றும் திபெத்திற்கு இடையிலான நட்பு மற்றும் கூட்டணி ஒப்பந்தம் கையெழுத்தானது. 1920களில் திபெத்தில் இருந்த ஆட்சியை மாற்ற சோவியத்துகள் நடத்திய ரகசிய திட்டங்களை மங்கோலிய முகவர்கள் மற்றும் போக்ட் கான் ஆகியோர் பாதிப்படையச் செய்தனர்.
அக்டோபர் 27, 1961 இல் ஐக்கிய நாடுகள் சபை மங்கோலிய சுதந்திரத்தை அங்கீகரித்தது. மங்கோலியாவிற்கு தனது சபையில் முழு உறுப்பினருக்கான அங்கீகாரத்தை கொடுத்தது.
உருசிய ஜார் ஆட்சி, உருசியப் பேரரசு, சோவியத் யூனியன், முதலாளித்துவ மற்றும் பொதுவுடைமைவாத சீனா ஆகியவை பல்வேறு இனப்படுகொலை மற்றும் செயல்களை மங்கோலியர்களுக்கு (தன் வயப்படுத்துதல், மக்கள் தொகையை குறைத்தல், மொழி, கலாச்சாரம், பாரம்பரியம், வரலாறு, மதம் மற்றும் இன அடையாளம் ஆகியவற்றை அழித்தல்) எதிராக செய்தன. மகா பேதுரு பின்வருமாறு கூறினார்: "எனிசை ஆறு உற்பத்தியாகும் இடம் உருசிய நிலமாக தான் இருக்க வேண்டும்". உருசியப் பேரரசு கல்மிக்குகள் மற்றும் புரியத்தியர்களை மக்கள் தொகையை குறைப்பதற்காக போருக்கு (முதலாம் உலகப் போர் மற்றும் பிற போர்கள்) அனுப்பியது. சோவியத் விஞ்ஞானிகள் கல்மிக்குகள் மற்றும் புரியத்தியர்களிடம் அவர்கள் மங்கோலியர்கள் அல்ல என ஒத்துக் கொள்ள வைக்கும் முயற்சிகளை இருபதாம் நூற்றாண்டின் போது செய்தனர் (மங்கோலியர் அல்லாதவராக்கும் முயற்சி). 1927 இல் கிளர்ச்சியின்போது 35,000 புரியத்தியர்கள் கொல்லப்பட்டனர். 1900கள்–1950களுக்கு இடையில் உருசியாவில் இருந்த மூன்றில் ஒரு பங்கு புரியத்தியர்கள் இறந்தனர். 1930களில் ஸ்டாலினின் கட்டளையின்படி புரியத்- மங்கோலிய சுயாட்சி சோவியத் சோசலிச குடியரசில் இருந்த 10,000 புரியத்தியர்கள் படுகொலை செய்யப்பட்டனர். 1919 இல் உருசியாவின் கிசிங்கின்ஸ்கி மாவட்டத்தில் புரியத்தியர்கள் ஒரு சிறிய மத சார்புடைய பலகட் மாநிலத்தை நிறுவினர். 1926 இல் புரியத் மாநிலம் வீழ்ந்தது. 1958 இல் புரியத்-மங்கோலிய சுயாட்சி சோவியத் சோசலிச குடியரசிலிருந்து "மங்கோலியர்" என்ற பெயர் நீக்கப்பட்டது.
22 ஜனவரி 1922 இல் கல்மிக் பஞ்சத்தின்போது கல்மிக்குகளை இடம்பெயர செய்ய மங்கோலியா பரிந்துரைத்தது. ஆனால் போல்ஷ்விக் உருசியா மறுத்தது. 1921–22 இல் உருசிய பஞ்சத்தின்போது 71–72,000 (93,000?; கிட்டத்தட்ட பாதி மக்கள் தொகை) கல்மிக்குகள் இறந்தனர். 1926, 1930 மற்றும் 1942–1943 ஆகிய ஆண்டுகளில் கல்மிக்குகள் சோவியத் யூனியனுக்கு எதிராக புரட்சி செய்தனர். 1913 இல் உருசியாவின் ஜார் மன்னரான இரண்டாம் நிக்கோலஸ் பின்வருமாறு கூறினார்: "நாம் வோல்கா தாதர்களிடமிருந்து தற்காத்துக் கொள்ள வேண்டும். ஆனால் கல்மிக்குகள் அவர்களை விட ஆபத்தானவர்கள். ஏனெனில் கல்மிக்குகள் மங்கோலியர்கள் ஆவர். எனவே அவர்களது மக்கள் தொகையை குறைப்பதற்காக அவர்களை போருக்கு அனுப்புங்கள்". 23 ஏப்ரல் 1923 இல் உருசிய பொதுவுடைமைவாத தலைவர் ஜோசப் ஸ்டாலின் பின்வருமாறு கூறினார்: "மங்கோலியர்களுடன் தொடர்புடைய கல்மிக்குகள் மீது நாம் தவறான கொள்கையை செயல்படுத்தி வருகிறோம். நமது கொள்கை மிகவும் அமைதியான கொள்கையாக உள்ளது". மார்ச் 1927 இல் சோவியத் 20,000 கல்மிக்குகளை சைபீரியா, தூந்திரப் பகுதி மற்றும் கரேலியா ஆகிய பகுதிகளுக்கு அனுப்பியது. 22 மார்ச் 1930 இல் கல்மிக்குகள் இறையாண்மையுடைய ஒயிரட்-கல்மிக் குடியரசை நிறுவினர். ஒயிரட் மாநிலம் ஒரு சிறிய ராணுவத்தை மட்டுமே கொண்டிருந்தது. 200 கல்மிக் வீரர்கள் 1,700 சோவியத் வீரர்களை கல்மிகியாவின் துர்வுட் மாகாணத்தில் தோற்கடித்தனர். ஆனால் ஒயிரட் மாநிலம் சோவியத் இராணுவத்தால் 1930 இல் அழிக்கப்பட்டது. கல்மிகிய தேசியவாதிகள் மற்றும் மங்கோலிய ஆதரவாளர்கள் கல்மிக்குகளை மங்கோலியாவிற்கு இடம்பெயரச் செய்ய 1920களில் முயற்சி செய்தனர். சோவியத் யூனியனின் மங்கோலியர்களை மங்கோலியாவிற்கு இடம்பெயரச் செய்ய மங்கோலியா 1920களில் பரிந்துரைத்தது. ஆனால் உருசியா பரிந்துரைகளை ஏற்கவில்லை.
1943 இல் ஸ்டாலின் அனைத்து கல்மிக்குகளையும் சைபீரியாவிற்கு நாடு கடத்தினார். 1957 இல் அவர்கள் வீடு திரும்ப அனுமதிக்கப்படுவதற்கு முன்னர் கல்மிக் மக்களில் கிட்டத்தட்ட பாதி மக்கள் (97–98,000) இறந்தனர். நாடு கடத்தலின் போது சோவியத் யூனியனின் அரசாங்கம் கல்மிக் மொழியை கற்பிப்பதை தடை செய்தது. கல்மிக்குகளின் முக்கியமான நோக்கம் மங்கோலியாவிற்கு இடம்பெயருவதாகும். பல கல்மிக்குகள் செருமானிய ராணுவத்தில் இணைந்தனர். மார்ஷல் கோர்லூகீன் சோயிபல்சன் நாடுகடத்தப்பட்ட கல்மிக்குகளை மங்கோலியாவிற்கு இடம் பெயரச் செய்ய முயற்சித்தார். தன்னுடைய உருசிய பயணத்தின்போது அவர்களை சைபீரியாவில் சந்தித்தார். ஏப்ரல் 26, 1991 இன் உருசிய கூட்டமைப்பின் "நாடுகடத்தப்பட்ட மக்களின் மறுவாழ்வு" சட்டத்தின் கீழ் கல்மிக்குகள் மற்றும் பிற மக்களுக்கு எதிரான ஒடுக்குமுறையானது இனப்படுகொலைக்கு சமமானதாக கருதப்படும்.
இரண்டாம் உலகப் போரின் முடிவுக்குப் பிறகு சியாங் கை-ஷேக்கின் தலைமையிலான சீன தேசியவாதிகள் (குவோமின்டங்) மற்றும் மாவோ சேதுங் தலைமையிலான சீன பொதுவுடைமை கட்சிக்கும் இடையில் சீன உள்நாட்டு போர் மீண்டும் தொடர்ந்தது. டிசம்பர் 1949 இல் சியாங் தன்னுடைய அரசாங்கத்தை தைவானுக்கு கொண்டு சென்றார். லட்சக்கணக்கான உள் மங்கோலியர்கள் 1960களில் கலாச்சாரப் புரட்சியின் போது படுகொலை செய்யப்பட்டனர். இப்புரட்சியின் போது சீனா மங்கோலியா கலாச்சாரங்கள், கொண்டாட்டங்கள் மற்றும் மங்கோலிய மொழிகளில் கற்பிப்பதை தடை செய்தது. உள் மங்கோலியாவில் சுமார் 790,000 மக்கள் துன்பப்படுத்தப்பட்டனர். இருபதாம் நூற்றாண்டின் போது சுமாராக 1,000,000 உள் மங்கோலியர்கள் கொல்லப்பட்டனர். 1960 இல் சீன பத்திரிகை பின்வருமாறு எழுதியது: "ஹான் சீனர்களின் இன அடையாளமே சீன சிறுபான்மையினரின் இன அடையாளமாக இருக்க வேண்டும்". சீன-சோவியத் பிரிவின் காரணமாக 1960கள் முதல் 1980கள் வரை சீன-மங்கோலிய உறவுகள் பதற்றத்துடனேயே இருந்தன. அக்காலகட்டத்தில் பல்வேறு எல்லை மோதல்களும் நடைபெற்றன. இரு எல்லைகளுக்கு இடையிலான மங்கோலியர்களின் நடமாட்டமும் தடுக்கப்பட்டது.
3 அக்டோபர் 2002 இல் சீனக் குடியரசின் வெளிநாட்டு உறவுகளுக்கான அமைச்சரவை தைவான் மங்கோலியாவை ஒரு சுதந்திர நாடாக அங்கீகரிப்பதாக அறிவித்தது. எனினும் மங்கோலியாவிற்கு உரிமை கோருகின்ற தன் அரசியல் அமைப்பிற்கு பதில் கூறுமாறு எந்த ஒரு சட்டமன்ற நடவடிக்கைகளையும் அது எடுக்கவில்லை. மங்கோலியா மற்றும் திபெத்திய உறவுகள் ஆணைக்குழு போன்ற வெளி மங்கோலியா மீது உரிமை கோர தைவானால் நிறுவப்பட்ட அலுவலகங்கள் செயலற்றே இருக்கின்றன.
புரியத்தியர்களின் எதிர்ப்பையும் மீறி 2008 இல் அகின்-புரியத் பிராந்தியம் மற்றும் உஸ்ட் ஓர்டா-புரியத் பிராந்தியம் ஆகியவை இர்குட்ஸ்க் ஒப்ளாஸ்ட் மற்றும் சிடா ஒப்ளாஸ்ட் ஆகியவற்றுடன் இணைக்கப்பட்டன. 2011 இல் சிறிய அளவிலான போராட்டங்கள் உள் மங்கோலியாவில் நடைபெற்றன. உள் மங்கோலிய மக்கள் கட்சியானது பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படாத நாடுகள் மற்றும் மக்களின் அவையின் உறுப்பினர் ஆகும். இதன் தலைவர்கள் ஒரு இறையாண்மையுடைய மாநிலத்தை நிறுவுவதற்கு அல்லது உள் மங்கோலியாவை மங்கோலியாவுடன் இணைப்பதற்கான முயற்சிகளை எடுத்து வருகின்றனர்.
மொழி
மங்கோலிய மொழி மங்கோலியாவின் தேசிய மொழி ஆகும். 2010 ஆம் ஆண்டின் மதிப்பீட்டின்படி இம்மொழி அங்கு கிட்டத்தட்ட 28 லட்சம் மக்களால் பேசப்படுகிறது. இது சீனாவின் உள் மங்கோலியா சுயாட்சி பகுதிக்கு மாகாண அலுவல் மொழியாகும். அங்கே குறைந்தது 41 லட்சம் மங்கோலிய இனத்தவர்கள் வசிக்கின்றனர். சீனா முழுவதும் இம்மொழி 2005 ஆம் ஆண்டின் மதிப்பீட்டின் படி அந்நாட்டின் 58 லட்ச மங்கோலிய இனத்தவர்களில் பாதி பேரால் பேசப்படுகிறது. எனினும் சீனாவில் உள்ள மங்கோலிய மொழி பேசுபவர்களின் சரியான எண்ணிக்கை தெரியவில்லை. ஏனெனில் சீனாவில் வசிக்கும் குடிமக்களின் மொழி பற்றிய தரவு கிடையாது. சீனாவில் மங்கோலிய மொழியின் பயன்பாடானது குறிப்பாக உள் மங்கோலியாவில் அதன் பயன்பாடு பல்வேறு ஏற்ற இறக்கங்களை கடந்த சில நூற்றாண்டுகளில் சந்தித்துள்ளது. இம்மொழி பிற்கால குயிங் காலத்தில் சரிவைச் சந்தித்தது. 1947 மற்றும் 1965க்கு இடையில் மீண்டும் பயன்பாட்டில் ஏற்றங்கண்டது. 1966 மற்றும் 1976க்கு இடையில் இரண்டாவது முறையாக மீண்டும் சரிவை சந்தித்தது. 1977 மட்டும் 1992க்கு இடையில் இரண்டாவது முறையாக ஏற்றங்கண்டது. 1995 மற்றும் 2012 ஆம் ஆண்டுகளுக்கு இடையில் மூன்றாவது முறையாக சரிவை சந்தித்தது. உள் மங்கோலியாவின் நகர்ப்புற பகுதிகளில் மற்றும் கல்வி சரகங்களில் மங்கோலிய மொழி சரிவை சந்தித்த போதிலும், சீன மொழி பேசும் நகர்புற மங்கோலியர்களின் இன அடையாளமானது நீடிப்பதற்கான வாய்ப்புகள் அதிகம். ஏனெனில் நகர்புற இனக்குழுக்கள் காரணமாக அவை நீடிப்பதற்கான வாய்ப்புகள் அதிகம். உள் மங்கோலியாவின் பல மொழி பேசும் நிலைமையானது மங்கோலிய இனத்தவர் தங்களது மொழியை பாதுகாத்துக் கொள்வதில் எந்தவித இடையூறையும் ஏற்படுத்தவில்லை. எண்ணிக்கை தெரியாத அளவிற்கு சீனாவில் உள்ள துமேட்கள் போன்ற மங்கோலியர்கள் தங்களது மொழியை பேசும் சக்தியை முழுவதுமாகவோ அல்லது பகுதியாகவோ இழந்து விட்ட நிலையிலும், அவர்கள் இன்றும் தங்களை மங்கோலிய இனத்தவர் என்றே பதிவு செய்கின்றனர். தங்களை மங்கோலிய இனத்தவர் என்றே அடையாளப்படுத்திக் கொள்கின்றனர். மங்கோலிய-சீன இனத்தவருக்கு இடையில் நடைபெறும் திருமணங்களின் மூலம் பிறக்கும் குழந்தைகளும் தங்களை மங்கோலிய இனத்தவர் என்று தான் பதிவு செய்து கொள்கின்றனர்.
மங்கோலிய மொழிகள் மற்றும் தொடர்புடைய பழங்குடியினர்களின் குறிப்பிடத்தகுந்த தோற்றம் தெளிவாக இல்லை. மொழியியலாளர்கள் பாரம்பரியமாக துங்குசிக் மற்றும் துருக்கிய மொழிக் குடும்பங்களுடன் தொடர்பு இருப்பதாக பரிந்துரைக்கின்றனர். மங்கோலிய மொழியை பெரிய குழுவான அல்டைக் மொழிகளுடன் இணைக்கின்றனர். எனினும் இது சர்ச்சைக்குரியதாகவே உள்ளது. தற்காலத்தில் மங்கோலிய மக்கள் பல்வேறு மங்கோலிய மொழிகளில் மங்கோலியம், புரியத், ஒயிரட், டோங்க்ஷியாங், டு, போனன், ஹசாராகி மற்றும் அயிமக் ஆகியவற்றில் குறைந்தது ஒன்றை பேசுகின்றனர். கூடுதலாக பல மங்கோலியர்கள் உருசியம் அல்லது மாண்டரின் சீனத்தை இனங்களுக்கு இடையில் தகவல் தொடர்பிற்கு பயன்படுத்துகின்றனர்.
மதம்
மங்கோலிய மக்களின் உண்மையான மதம் ஷாமன் மதம் ஆகும். சியான்பே மக்கள் கன்பூசியம் மற்றும் தாவோயியத்துடன் தொடர்பில் இருந்தனர். ஆனால் இறுதியில் பௌத்த மதத்தை ஏற்றுக்கொண்டனர். எனினும் மங்கோலியா மற்றும் ரூரன் ககானேட்டில் இருந்த சியான்பே மக்கள் ஷாமன் மதத்தின் ஒரு வடிவத்தை பின்பற்றினர். ஐந்தாவது நூற்றாண்டில் பௌத்த பிக்குவான தர்மப்பிரியா ரூரன் ககானேட்டின் ராஜ குருவாக ஆனார். அவருக்கு 3000 குடும்பங்கள் கொடுக்கப்பட்டன. சில ரூரன் உயர்குடியினர் பௌத்த மதத்தினர் ஆயினர். 511 இல் ரூரன் ககானேட்டின் கான் ஆகிய தோவுலுவோபுபடோவுபா கான் கோங் சுவானை துவோபா அவைக்கு முத்தால் இழைக்கப்பட்ட புத்தரின் சிலையை பரிசாகக் கொடுத்து அனுப்பினார். துவோபா சியான்பே மற்றும் கிதான்கள் பெரும்பாலும் புத்த மதத்தினராக இருந்தனர். அவர்கள் தங்களது உண்மையான மதமான ஷாமன் மதத்தை விட்டுவிடாமல் இருந்தபோதிலும் புத்த மதத்தினராக இருந்தனர். தங்களது தலைநகரத்திற்கு மேற்கில் துவோபா "பலிகொடுக்கும் கோட்டையை" கொண்டிருந்தனர். அங்கு ஆன்மாக்களுக்கான விழாக்கள் நடைபெற்றன. அந்த பலிகொடுக்கும் கோட்டையின் உச்சியில் ஆன்மாக்களின் மரச்சிலைகள் எழுப்பப்பட்டன. இத்தகைய ஒரு சடங்கின் படி 7 இளவரசர்கள் படைக்கப்பட்ட பாலுடன் படிகளில் 20 பெண் ஷாமன்களுடன் ஏறி பிரார்த்தனை செய்தனர். புனிதமான பாலை சிலைகளின் மீது தெளித்தனர். கிதான்கள் தங்களது மிகப் புனிதமான கோயிலை முயே மலை மீது வைத்திருந்தனர். அங்கு அவர்களது முதல் முன்னோரான கிஷோவு கான், அவரது மனைவி கெதுன் மற்றும் அவர்களது 8 மகன்களின் படங்கள் 2 கோயில்களில் வைக்கப்பட்டிருந்தன. மங்கோலிய மக்கள் மேற்கிலிருந்து வந்த சமயங்களான சொராட்டிய நெறி, மனிச்சேயிய மதம், நெசுத்தோரியக் கிறித்தவம், கிழக்கு மரபுவழி திருச்சபை மற்றும் இஸ்லாம் ஆகியவற்றையும் பற்றி அறிந்திருந்தனர். மங்கோலிய மக்கள் குறிப்பாக போர்சிசின்கள் அவர்களது மிகப் புனிதமான கோயிலை புர்கான் கல்துன் மலைமீது கொண்டிருந்தனர். அங்குதான் அவர்களது முன்னோரான போர்ட்டே சினோ (நீல ஓநாய்) மற்றும் குவோ மரால் (அழகான பெண் மான்) ஆகியோர் மங்கோலியர்களுக்கு பிறப்பை கொடுத்தனர். தனது படையெடுப்புகளுக்கு முன்னர் பொதுவாக செங்கிஸ்கான் விரதமிருந்து, பிரார்த்தனை செய்து மற்றும் தியானத்திலும் இம்மலையின் மீது ஈடுபட்டார். ஒரு இளைஞனாக அவர் தனது வாழ்க்கையை காப்பாற்றியதற்காக இம்மலைக்கு நன்றி தெரிவித்தார். இம்மலையின் அடிவாரத்தில் பிரார்த்தனை செய்து படையல்களை தெளித்தார். தனது கழுத்தை சுற்றிலும் பெல்ட்டை வைத்து தனது தொப்பியை நெஞ்சின் மீது வைத்து கிழக்கு நோக்கி 9 தடவை குனிந்து வணங்கினார். செங்கிஸ்கான் சில நேரங்களில் தனது அதிகாரத்துடன் பிரச்சினை செய்த மங்கோலிய உச்ச ஷாமனாகிய கொகோசு தெப் தெங்கிரி மீது ஒரு உற்றுநோக்கிய கவனத்தை கொண்டிருந்தார். பிற்காலத்தில் செங்கிஸ்கானின் ஏகாதிபத்திய வழிபாடு (எட்டு வெள்ளை கெர்கள் மற்றும் ஓர்டோசில் இருந்த ஒன்பது வெள்ளை பதாகைகள் ஆகியவற்றை மையமாகக் கொண்டிருந்தது) மங்கோலிய மொழியில் வேதங்களை கொண்ட ஒரு சிறந்த அமைப்புடன் கூடிய உள்ளூர் மதமாக வளர்ந்தது. மங்கோலிய மக்களின் உள்ளூர் தார்மீக கருத்துக்கள் வாய்வழி ஞான கதைகள், ஆன்டா அமைப்பு (இரத்த-சகோதரன்) மற்றும் பண்டைய நூல்களான சிங்கிஸ்-உன் பிலிக் (செங்கிஸ்கானின் ஞானம்) மற்றும் ஒயுன் துல்கூர் (நுண்ணறிவு விசை) ஆகியவை மூலம் புனிதமாக பாதுகாக்கப்பட்டு வந்தன. தார்மீக கருத்துக்கள் பாடல் வடிவில் கூறப்பட்டன. பொதுவாக உண்மை, நம்பகத்தன்மை, கஷ்டத்தில் உதவுதல், ஒற்றுமை, சுய-கட்டுப்பாடு, மனோபலம், இயற்கையை வழிபடுதல், அரசை வழிபடுதல் மற்றும் பெற்றோரை வழிபடுதல் ஆகியவற்றை இந்த தார்மீக கருத்துக்கள் உள்ளடக்கியிருந்தன.
ராணுவம்
மங்கோலியர்கள் ஐரோவாசியாவில் இருந்த மிக சக்தி வாய்ந்த ராணுவங்கள் மற்றும் வீரர்களுக்கு எதிராக போர் புரிந்துள்ளனர். கெண்டி சத்தம் மற்றும் புகை சமிக்ஞை ஆகியவை யுத்தம் தொடங்குவதற்கான அறிகுறிகள் ஆகும். இவர்கள் பயன்படுத்திய யுத்த அணிவகுப்புகளில் ஒன்றானது 5 படைப்பிரிவுகள் அல்லது அலகுகளை கொண்டிருந்தது. பொதுவாக படைப்பிரிவுகள் அணிகளாக பிரிக்கப்பட்டிருந்தன. முதல் இரண்டு அணிகள் முன்வரிசையில் இருந்தன. இந்த வீரர்கள் கடினமான கவசம் மற்றும் ஆயுதங்களை கொண்டிருந்தனர். பிற்பகுதியில் இருந்த மூன்று அணிகள் முன் பக்கம் இருந்த அணிகளுக்குள் பிரிக்கப்பட்டிருந்தன. அவர்கள் தங்களது அம்புகள் மூலம் முதன் முதலில் தாக்குவர். படைகள் சாதாரணமாக தங்களது எதிரிகளிடமிருந்து தொலைவிலேயே இருப்பர். எதிரிகளை தங்களது அம்பு மழைப்பொழிவின் மூலம் கொல்வர். "அந்த நேரத்தில் வில்லாளர்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட இலக்கை நோக்கி குறி வைக்க மாட்டார்கள். மாறாக 'கொல்லும் பகுதி' அல்லது இலக்கு பகுதி என ஏற்படுத்தப்பட்ட பகுதிக்குள் தங்களது அம்புகளை எய்வர்". மங்கோலியர்கள் தங்களால் தோற்கடிக்கப்பட்ட ராணுவங்களில் இருந்த பொறியாளர்களை தங்களது ராணுவத்துடன் இணைந்து கொண்டனர். பொறியாளர்களை தங்களது ராணுவத்தின் நிரந்தரமான ஒரு பகுதியினராக ஆக்கினர். இதன் மூலம் அவர்களது ஆயுதங்கள் மற்றும் எந்திரங்கள் சிக்கலானவையாகவும் மற்றும் திறமையானவையுமாக இருந்தன.
சொந்தம் மற்றும் குடும்ப வாழ்க்கை
பாரம்பரிய மங்கோலிய குடும்பமானது ஆணாதிக்க, தந்தைவழி மற்றும் கணவன் வழி கூட்டத்தின் இருப்பிடத்தை மையமாகக் கொண்டதாகும். ஒவ்வொரு மகனுக்கும் மனைவியர் கொண்டுவரப்பட்டனர். அதே நேரத்தில் மகள்கள் பிற பழங்குடியினர்களுக்கு திருமணம் செய்து வைக்கப்பட்டனர். பெண் எடுக்கும் இனங்கள் பெண் கொடுக்கும் இனங்களைவிட தாழ்வாகவே கருதப்பட்டன. இவ்வாறாக பெண் கொடுக்கும் இனங்கள் "முதிர்ந்த" அல்லது "பெரிய" இனங்களாக கருதப்பட்டன. பெண் எடுக்கும் இடங்கள் "இளைய" அல்லது "சிறிய" இனங்களாக கருதப்பட்டன. "முதிர்ந்த" மற்றும் "இளைய" அல்லது "பெரிய" மற்றும் "சிறிய" என அடையாளப்படுத்தப்பட்ட இந்த வேறுபாடு இனங்களுக்குள் மற்றும் குடும்பங்களுக்குள்ளும் கூட இருந்தது. ஒரு பரம்பரையின் அனைத்து உறுப்பினர்களும் தலைமுறை மற்றும் வயது ஆகியவற்றால் வயது முதிர்ந்தவர் முதல் இளையவர் வரை சொற்கள் மூலம் வேறுபடுத்தப்பட்டனர்.
பாரம்பரிய மங்கோலிய குடும்பத்தில் ஒவ்வொரு மகனும் திருமணம் செய்து கொள்ளும் பொழுது தங்களது குடும்பத்திற்கு சொந்தமான கால்நடைகளில் ஒரு பகுதியினை பெற்றனர். இதில் இளைய மகனை விட மூத்த மகனுக்கு அதிகமான பங்கு கிடைக்கும். இளைய மகன் தன்னுடைய பெற்றோரின் கூடாரத்தில் அவர்களை கவனித்துக் கொள்வதற்காக தங்கிவிடுவார். பெற்றோரின் இறப்பிற்கு பிறகு இளைய மகன் தன்னுடைய பங்காக பெற்ற கால்நடைகளுடன் பெற்றோருக்கு சொந்தமான கூடாரத்தையும் பெறுவார். இந்தப் பரம்பரை அமைப்பானது செங்கிஸ்கான் உருவாக்கிய யசா போன்ற சட்ட விதிகளால் ஆணையிடப்பட்டுள்ளது. இதைப் போலவே ஒவ்வொரு மகனும் தன் குடும்பத்திற்கு சொந்தமான கூடாரமிடும் நிலங்கள் மற்றும் மேய்ச்சல் நிலங்களை பெற்றனர். இதிலும் மூத்த மகன் இளையமகனை விட அதிக பரப்பளவு உள்ள நிலப் பகுதிகளை பெறுவார். முதல் மகன் தொலைவில் உள்ள கூடாரமிடும் நிலங்கள் மற்றும் மேய்ச்சல் நிலங்களை பெறுவார். இதைப் போலவே ஒவ்வொரு மகனும் கூடாரமிடும் நிலங்கள் மற்றும் மேய்ச்சல் நிலங்களை பெற்றோரின் கூடாரத்திற்கு அருகில் பெற்றுக் கொண்டு வருவர். கடைசியாக இளைய மகன் பெற்றோரின் கூடாரத்திற்கு மிக அருகில் உள்ள நிலங்களை பெறுவார். குடும்ப உறுப்பினர்களின் எண்ணிக்கை சில தலைமுறைகளுக்குப் பிறகு அதிகமாகும்போது குடும்பத்தை பிரிப்பது என்பது தவிர்க்க முடியாததாகி விடுகிறது. எனினும் பெரும்பாலும் குடும்பங்கள் ஒன்றுக்கொன்று அருகிலேயே இருந்து தங்களுக்குள் உதவி புரிந்து கொண்டு வாழும். சாத்தியமான வகையில் பார்க்கும் போது யசாவானது வழக்கமான சட்டத்தின் கொள்கைகளை எழுதப்பட்ட சட்டமாக்கியது என்பது தெளிவாகிறது.
1982 பொதுநலவாய விளையாட்டுக்கள்
thumb|250x250px|1982 ,செப்டம்பர் 30 காமன்தொவெல்த்  விளையாட்டுக்கள்  தொடக்க விழா நிகழ்வு
1982 பொதுநலவாய விளையாட்டுக்கள் (1982 Commonwealth Games) ஆத்திரேலியாவின் குயின்சுலாந்து மாநிலத்திலுள்ள பிரிசுபேன் நகரத்தில் 1982 ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் மாதம் 30 ஆம் தேதி முதல் அக்டோபர் மாதம் 9 ஆம் தேதி வரை நடைபெற்றது. திறப்பு விழா பிரிசுபேன் நகரத்தின் புறநகர்ப் பகுதியான நாதனில் உள்ள ராணி இரண்டாம் எலிசபெத்து விளையாட்டு அரங்கத்தில் நடைபெற்றது. இந்த அரங்கத்தில் இந்நிகழ்வின் தடகள மற்றும் வில்வித்தை போட்டிகள் நடைபெற்றன. மற்ற நிகழ்வுகள் சாண்ட்லரில் உள்ள சிலீமன் விளையாட்டு வளாகத்தில் நடைபெற்றன.
நீதிபதி எட்வார்டு வில்லியம்சு 1982 பொதுநலவாய விளையாட்டுக்களின் தலைவராக இருந்தார். 1978 ஆம் ஆன்டு நட்டைபெற்ற தேசியப் போட்டிகளில் வெற்றி பெற்ற பாவ்லோ பெரீரா போட்டிக்கான சின்னத்தை வடிவமைத்தார்.
பங்கேற்பாளர்கள்
வலது|thumb|220x220px|1982 பொதுநலவாய  விளையாட்டுபோட்டிகளில்  பங்கேற்ற நாடுகள் காமன்வெல்த் அமைப்பின் 46 உறுப்பு நாடுகளும் அதன் ஆட்சி பகுதியில் இருந்தும் சுமார் 1582 தடகள வீரர்கள் பங்கேற்றனர்.
விளையாட்டுக்கள்
தடகளம், வில்வித்தை, இறகுப்பந்து, குத்துச்சண்டை, மிதிவண்டி, துப்பாக்கி சுடுதல், நீச்சல், பளு தூக்குதல் மற்றும் மல்யுத்தம் போன்ற பிரிவுகளின் கீழ் போட்டிகள் நடைபெற்றன.
புற இணைப்புகள்
பகுப்பு:பொதுநலவாய விளையாட்டுக்கள்
ஜே. சி. மாதுசுவாமி
'''ஜே. சி. மாதுசுவாமி'( J. C. Madhu Swamy'') ஒர் இந்திய அரசியல்வாதி மற்றும் தற்போதைய  கர்நாடகா மாநில  சட்டத்துறை மற்றும் நீர்ப்பாசன துறை அமைச்சர் ஆவாா். பாரதிய ஜனதா கட்சியின் முத்த தலைவர்களின் ஒருவராக உள்ளார்.பாரதிய ஜனதா கட்சியின் வேட்பாளராக நின்ற இவர் கர்நாடகா மாநில சட்டமன்றத்  தேர்தலில்  சிக்கனயகனஹல்லி சட்டமன்றத்  தொகுதியிலிருந்து    கர்நாடகா   சட்டமன்ற உறுப்பினராக  2018 ஆம் ஆண்டு  தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டுள்ளார்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:பாரதிய ஜனதா கட்சி அரசியல்வாதிகள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள்
சாக்லேட் (திரைப்படம்)
சாக்லெட் (Chocklet) என்ற 2001 தமிழ் படம் பிரசாந்த், ஜெயா ரே ஆகியோர் முக்கிய கதாபத்திரங்களில் தோன்றி நடித்துள்ளனர். லிவிங்ஸ்டன், சுஹாசினி, மும்தாஜ், ஆர்.மாதேஷ் மற்றும் நாகேந்திர பிரசாந்த் ஆகியோர் துணைக் கதாபாத்திரங்களில் உடன் நடித்து 2001 ஆம் ஆண்டில் வெளிவந்தது. ஏ. வெங்கடேஷ் இதனை இயக்கியுள்ளார். இசையமைப்பாளர் தேவா அவர்களால் இசையமைக்கப்பட்டு வெற்றிகரமான திரைப்படமாக ஓடியது.
கதைச்சுருக்கம்
அரவிந்த் (பிரசாந்த்) அஞ்சலியைப் (ஜெயா ரே) பற்றிய பிண்ணனி எதுவுமே தெரிந்துகொள்ளாமல் முதல் பார்வையிலேயே காதலில் விழுகிறான். சோதனை முறையில் ஒரு வாரம் இருவரும் காதலிக்கலாமெனவும், இது நீண்ட காலத்திற்கு காதல் நிலைத்திருக்க இருவருக்குமே வழிவகுக்கும் என அஞ்சலி அரவிந்திடம் கூறுகிறாள். இதற்கு அரவிந்தனும் ஒப்புக்கொள்கிறான். அஞ்சலி காவல்துறை ஆணையாளர் ஜெயச்சந்திரன் (லிவிங்ஸ்டன்) மற்றும் சாரதா (சுஹாசினி) ஆகியோரின் மகளாவார். அரவிந்தன் இவர்கள் இருவரிடமும் அஞ்சலியின் பெற்றோர் எனத்தெரியாமலே ஒரு சுமூகமான உறவை பராமரிக்கிறார். அரவிந்த் ஒரு நல்ல பையனாக இருப்பதால் இச்சோதனைக் காதலை விட்டுவிட்டு அவனை திருமணம் செய்துகொள்ள அஞ்சலியின் தந்தை ஜெயச்சந்திரன் அவளிடம் வற்புறுத்துகிறார். அரவிந்த் அஞ்சலியின் தாயார் சாரதாவை சமாதானப்படுத்தி தனது சார்பாக கோருகிறார். சாரதவும் அரவிந்த், அஞ்சலியின் திருமணத்தை நடத்தி வைக்கிறார்.
வெளியீடு
சான் பிரான்சிஸ்கோவின் ஒரு கடல் பகுதியில் இப்படத்தின் முதல் காட்சி செப்டம்பர் 2001 வெளியிடப்பட்டது. இதன் பிறகு இந்தத் திரைப்படம் பல கலவையான விமர்சனங்களைப் பெற்றது. சிஃபி.காம் என்ற வலைதளத்தில் ஒரு விமர்சகர் பிரசாந்தைப் பற்றி நேர்மறையான விமர்சித்திருந்தார். இப்படத்தில் இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் சோதனைக்குள்ளாக்குகிறார்கள், இதற்கு திரைக்கதையைத்தான் குற்றம் சொல்லவேண்டுமென மாலதி ரங்கராஜன் என்பார் தி இந்து நாளிதழில் எழுதினார்." ரெடிப்.காம் இதற்கிடையில் இப்படத்தைப்பற்றி ஒரு எதிர்மறையான விமர்சனத்தை வழங்கியது, " படத்தின் உரையாடல்கள், வியக்கத்தக்க, மற்றும் நம்பமுடியாத முடிவை நோக்கி அமைந்திருக்கிறது. மேலும் சுஹாசினி போன்ற திறமையான நடிகைக்கு அவரது திரைப்பட வாழ்க்கையில் ஒரு வித்தியாசமான தோற்றங்களில் ஒன்றாக இக்கதாபாத்திரம் அமைந்தது என எழுதுகிறது. " சினிசவுத்.காமில் ஒரு விமர்சகர் "இந்தத் திரைப்படம் இளைஞர்களின் உணர்வுகளுடன் கலந்துள்ளது, மேலும் இப்படம் சில வியக்கத்தக்க காட்சிகளைக் கொண்டுள்ளது. எனக் குறிப்பிடுகிறார்." 2002 ஆம் ஆண்டு மார்ச் மாதம் இந்தத் திரைப்படம் தெலுங்கில் இதே பெயரில் வெளியிடப்பட்ட போதும் விமர்சகர்களிடமிருந்து சில நேர்மறையான விமர்சனங்களையே பெற்றது. இந்தப் படத்தின் வெற்றிக்குப் பிறகு பிரசாந்த் மற்றும் இயக்குநர் ஏ.வெங்கடேஷ் ஆகியோர் இணைந்து 2005 ஆம் ஆண்டில் "பெட்ரோல்" என்ற திரைப்படத்திற்கான அறிவிப்பை வெளியிட்டனர். < ஆனால் பிரசாந்தின் திருமண பிரச்சினைகள் காரணமாகவும், இயக்குனரின் கால அட்டவணையின் தாமதத்தாலும் இறுதியில் அந்த படம் முடிக்கப்படவில்லை..
இசை
இசையமைப்பாளர் தேவா இசையமைப்பில் கவிஞர் வாலி பாடல்களை எழுதி இப்படம் வெளிவந்தது. இப்படத்தில் இடம்பெற்ற "மலை,மலை" என்ற பாடல் திரைப்பட வெளியீட்டின் போது பல இளைஞர்களுக்கான தேசிய கீதமாகவே இருந்தது. மேலும் இதன் தயாரிப்பாளர் ஆர். மகேஷ் ஒரு பாரம்பரிய இசைவெளியீட்டு விழாவைத் தவிர்த்து, காட்பரி சாக்லேட் உடன் இணைக்கப்பட்ட ஒலிப்பேழையினை கடைகளுக்கு விநியோகிக்கத்தார்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:இந்தியத் தமிழ்த் திரைப்படங்கள் பகுப்பு:2001 தமிழ்த் திரைப்படங்கள் பகுப்பு:தேவா இசையமைத்த திரைப்படங்கள்
தருமதத்தன்
தருமதத்தன் புகார் நகரத்தில் வாழ்ந்த வணிகன் ஒருவனின் மகன். இவனது மாமன் மகள் விசாகை. விசாகையின் கற்பினையும், இந்தக் கற்பரசியைக் கெடுக்க முயன்ற மகன் கையை நாடாளும் தந்தை வெட்டி வீழ்த்தி அறநெறி காத்தது பற்றியும் மணிமேகலை நூல் குறிப்பிடுகிறது.
தருமதத்ததன் தன் மாமன் மகள் விசாகையுடன் தகாத உறவு கொண்டிருந்ததாக ஊர்மக்கள் தவறாறாகப் பேசிக்கொண்டனர். தருமதத்தனின் பெற்றோரும் அவ்வாறே எண்ணி மகனைக் கண்டித்தனர். அதனால் மனம் உடைந்த தருமதத்தன், விசாகையை மனமாற விரும்பினாலும், புகார் நகரத்தையே விட்டுவிட்டு மதுரைக்குப் போய்விட்டான். தருமதத்தன் மதுரையில் பெரும்பொருள் ஈட்டினான். வணிகருள் சிறந்தவருக்கு வழங்கப்படும் எட்டி என்னும் விருதினையும் பெற்றான். தன் 64 ஆம் அகவையில் தன் சொந்த ஊர் புகார் திரும்பிய அவன் தன் மாமன் மகள் மூப்பினைக் கண்டு பேசுகிறான். பின்னர் தானும் தன் மாமன் மகள் விசாகையும் சேர்ந்து தான் ஈட்டிக் கொண்டுவந்த பொருளைக் கொண்டு அறம் செய்கிறான்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:மணிமேகலை கதைமாந்தர்கள்
கே. ஆர். கௌரி அம்மா
வாழ்க்கைக் குறிப்பு
கேரளாவின் ஆலப்புழா மாவட்டத்தைச் சேர்ந்த பட்டணக்காடு கிராமத்தில் கே. ஏ. ராமன், பார்வதி அம்மா ஆகியோருக்கு ஏழாவது மகளாகப் பிறந்தார். தனது பள்ளிப் படிப்பைத் துறவூர் மற்றும் சேர்த்தலா ஆகிய ஊர்களிலுள்ள பள்ளிகளிலும், பட்டப்படிப்பை எர்ணாகுளத்திலுள்ள மகாராஜா கல்லூரியிலும் படித்தார். சட்டக் கல்வியை எர்ணாகுளம் அரசு சட்டக் கல்லூரியில் பயின்றார்.
அரசியல் வாழ்க்கை
கேரளாவின் பழம்பெரும் அரசியல்வாதிகளில் கௌரி அம்மாவும் ஒருவர். பெண்கள் அரசியலில் பங்கேற்பது அரிதாக இருந்த அக்காலத்தில் தொழிற்சங்கத் தலைவரான தனது மூத்த சகோதரர் சுகுமாரனது தாக்கத்தால் அரசியலில் ஈடுபாடு கொண்டார். தொழிற்சங்கம் மற்றும் உழவர் இயக்கங்களில் செயற்பாடுகளில் பங்கேற்றுத் தன் அரசியல் வாழ்க்கைத் தொடங்கினார். அரசியல் போராட்டங்களில் பங்கேற்றுப் பலமுறை கைதாகி சிறையில் அடைக்கப்பட்டார்.
1952 மற்றும் 1954 ஆண்டுகளில் திருவிதாங்கூர் சட்டப் பேரவை உறுப்பினராக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். 1957 இல் ஈ. எம். எஸ். நம்பூதிரிப்பாட்டின் கேரள அமைச்சரவையில் நிதியமைச்சராக இருந்தார். அதே ஆண்டில் கேரளாவின் மற்றொரு முக்கிய அரசியல்வாதியும் அமைச்சருமாக இருந்த டி. வி. தாமசை மணந்தார். மார்ச் 1967 முதல் அக்டோபர் 1969 வரை மீண்டும் ஆட்சி அமைத்த ஈ. எம். எஸ் அமைச்சரவையில் அமைச்சராக பொறுப்பேற்றிருந்தார். இவரது முக்கியமான அரசியல் சாதனைகளில் கேரள நிலச் சீர்திருத்தம் ஒன்றாகும்.
1964 இல் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி இரண்டாகப் பிளவுபட்டபோது கௌரி அம்மா புதிதாகத் தொடங்கப்பட்ட மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியுடன் இணைந்தார். ஆனால் அவரது கணவர் பழைய இந்திய கம்யூனிஸ்ட் கட்சியில் இருந்தார். இதனால் இருவருக்குமிடையே கருத்து வேற்றுமை ஏற்பட்டு இருவரும் வாழ்க்கையில் பிரிய நேரிட்டது.
சனவரி 1980 முதல் அக்டோபர் 1981 வரை மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் ஆட்சியில் அமைச்சராகப் பதவி வகித்தார். 1987 தேர்தலில், மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் சார்பில் முதல் அமைச்சருக்கான வேட்பாளராக முன்னிருத்தப்பட்டாலும், தேர்தலில் அக்கட்சி வெற்றி பெற்ற பின்னர் முதலமைச்சராக்கப்படாமல் அவருக்கு அமைச்சர் பொறுப்பு மட்டுமே வழங்கப்பட்டது.
1994 இல் கட்சிக்கு எதிராக செயற்பட்டதாகக் குற்றஞ்சாட்டப்பட்டு இவர் (மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியிலிருந்து நீக்கப்பட்டார் இதைத் தொடர்ந்து இவர் ஜனாதிபத்திய சம்ரக்‌ஷண சமிதி (JSS) என்ற புதுக்கட்சியைத் தொடங்கினார். இவரது கட்சி இடதுசாரி ஜனநாயக முன்னணிக்கு எதிரான ஐக்கிய ஜனநாயக முன்னணியுடன் கூட்டணி அமைத்தது. ஏ. கே. அந்தோணி மற்றும் உம்மன் சாண்டி இருவரின் அமைச்சரவையிலும் அமைச்சராகப் பொறுப்பேற்றிருந்தார்.
1952 மற்றும் 1954 ஆம் ஆண்டுகளில் திருவாங்கூர்-கொச்சின் சட்டப் பேரவைக்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டதைத் தொடர்ந்து இவர் 1957 இல் கேரள சட்டப் பேரவை உறுப்பினராகவும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். அதிலிருந்து தொடர்ந்து இவர் கேரள சட்டப் பேரவை உறுப்பினராக 1960, ’67, ’70, ’82, ’87, ’91, மற்றும் 2001 ஆண்டுகளில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.
இவர் ஏற்றுக்கொண்டிருந்த வேறுசில பொறுப்புகள்:
மறைவு
கே. ஆர். கௌரி அம்மா தமது 101 அகவையில் வயது மூப்பு நோயால் 11 மே 2021 அன்று திருவனந்தபுரம் மருத்துவமனையில் காலமானார்.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:1919 பிறப்புகள் பகுப்பு:2021 இறப்புகள் பகுப்பு:பெண் அரசியல்வாதிகள் பகுப்பு:கேரள அரசியல்வாதிகள் பகுப்பு:ஆலப்புழை மாவட்ட நபர்கள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:இருபதாம் நூற்றாண்டு இந்திய அரசியல்வாதிகள் பகுப்பு:21-ஆம் நூற்றாண்டு இந்திய அரசியல்வாதிகள் பகுப்பு:திருவாங்கூர்-கொச்சி சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள் பகுப்பு:பொதுவுடமைவாதிகள்
ராச்சாண்டார் திருமலை
இராச்சாண்டார் திருமலை எனும் ஊர் கரூர் மாவட்டத்தில் உள்ள குளித்தலை வட்டத்துக்குட்பட்ட ஓர் கிராமம். இவ்வூரில் 11 ஏக்கர் பரப்பளவில் ஒரு பள்ளி உள்ளது. சிவன் ராச்சாண்டார், பார்வதியுடன் கோவில் கொண்டுள்ளார். இது ஒரு மலை கோவில் இக்கோவில் 1,000 வருடம் பழமையானது. சமீபத்தில் குடமுழுக்கு நடைபெற்றது. இந்த கோவில் ஊராளிக் கவுண்டர்களுக்குச் சொந்தமானது. இங்கு வருடாவருடம் சல்லிக்கட்டு ஊர்க் கவுண்டர்களின் தலைமையில் நடைபெறும்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:கரூர் மாவட்டத்திலுள்ள கிராமங்கள்
பூட்டும் கல் (கட்டடக்கலை)
thumb|400x400px|ஒரு வளைவில் கீஸ்டோனின் அமைவிடம் thumb|பல்லாசோ பர்காசியில் பூட்டும் கல் ([[மிலன், இத்தாலி)]] thumb|கோட்லிட்ஜ் கோட்டையில் உள்ள பூட்டும் கல் பூட்டும் கல், கமான் உச்சிக்கல் அல்லது வளைவு முட்டுக்கல் (ஆங்கிலத்தில் keystone (இது கேப்ஸ்டோன் capstone என்றும் அழைக்கப்படுவதுண்டு) என்பது கட்டிடங்களில் உள்ள வளைவுகளின் உச்சியில் உள்ள ஆப்பு வடிவ கல் ஆகும். இந்த முட்டுக்கல்தான் அந்த வளைவின் அழுத்தத்தையும், அதற்கு மேல் உள்ள கட்டிடத்தின் எடையையும் தாங்குகிறது. இந்தக் கல்லை அழகாகத் தோற்றமளிப்பதற்காக  பெரிய அளவில் வடிவமைத்தனர். அவற்றில் சிறு சிற்ப வேலைகளைச் செய்வதும் வழக்கமாக இருந்தது. அந்த வளைவின் அழகே இதை மையப்படுத்தித்தான் இருக்கும். இந்த முட்டுக்கல்லானது பெரும்பாலும் கதவுகள், சாளரங்கள் அமைந்துள்ள பகுதியின் உள்ள வளைவின் மையத்தில் அலங்கார வேலைப்பாடுகளுடன்  வைக்கப்பட்டிருக்கும்.
வளைவுகளுக்குப் பூட்டும் கல் மிகவும் தேவையென்றாலும் அவற்றில் அதுதான் அதிக அழுத்தத்தைத் தாங்குகிறது. ஏனென்றால் அதுதானே அந்த வளைவின் உச்சியில் இருக்கிறது. பழைய முட்டுக்கற்கள் சில சமயம் உதிர்வதுண்டு இக்கல் உதிர்ந்தால் சீட்டுக்கட்டு மாளிகையைப் போல வளைவின் பிற கற்களும் அதிர்வினால் விழுந்துவிடும். இதை முட்டாள் வளைவு என அழைப்பர்.
அழகியலுக்கான ஒரு முதன்மைக் கருவியாக இக்கல்லை வளைவில் உள்ள மற்ற ஆப்புவடிவ கற்களைவிட பிரம்மாண்டமாக அமைப்பர். இக்கல்லில் சிற்ப உருவங்களும் அலங்கரிக்கப்பட்டுகிறது.
வரலாறு
கிரேக்கக் கட்டிடங்களில் சில வளைவுகளில் இதை வடிவமைத்ததுள்ளனர் என்றாலும், பண்டைய உரோமானியர்களே பூட்டும் கல்லை வளைவுகளில் முதலில் பொருத்தத் தொடங்கினார்கள்.
கட்டிடங்கள் மட்டுமல்ல பாலங்களும் உறுதியாக இருப்பதற்காக வளைவான வடிவத்தில் எழுப்பப்பட்டன. தங்களால் வடிவமைக்கப்பட்ட பாலங்களில் உரோமானியர்கள் பூட்டும் கற்களைப் பொருத்தினர். இரண்டாயிரம் வருடங்களுக்கு முன்பாக எழுப்பப்பட்ட இதுபோன்ற பாலங்கள் இன்றளவும் காணக்கிடைக்கின்றன.
இந்தியக் கட்டிடக்கலையில் சற்று தாமதமாக இதுபோன்ற வளைவான கட்டுமானங்கள் அறிமுகமாயின. பதினெட்டாம் நூற்றாண்டில் ராஜபுதன அரசர்களும், மராத்திய மன்னர்களும் இவற்றை அழகுபடுத்தினர். முதலில் கோட்டைக் கதவுகள் மற்றும் சாளரங்களுக்குதான் அவற்றைப் பயன்படுத்தினர். பின்னர் கோயில்கள் போன்ற பிரம்மாண்டமான கட்டிடங்களுக்கும் இது அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:கட்டிடக்கலைக் கூறுகள்
பிராட்லி கூப்பர்
பிராட்லி கூப்பர் (Bradley Cooper, பிறப்பு: ஜனவரி 05, 1975) ஒரு ஐக்கிய அமெரிக்க நடிகர் ஆவார். இவர் 1999ம் ஆண்டு செக்ஸ் அண்ட் தி சிட்டி என்ற தொலைக்காட்சி தொடரில் மூலம் அறிமுகமானார். அதை தொடர்து 2001ம் ஆண்டு வெட் ஹாட் அமெரிக்கன் சும்‌மெர் என்ற திரைப்படத்தில் நடித்தார். 2009ம் ஆண்டு ஹேங்க் ஓவர் என்ற நகைச்சுவை திரைப்படத்தில் நடித்ததன் மூலம் எல்லோருக்கு மிகவும் அறியப்படும் நடிகர் ஆனார்.
இவர் பல விருதுகளின் பரிந்துரை செய்யப்பட்டு ஏழு அகாதமி விருது மற்றும் டோனி விருது, கிராமி விருது, பிரித்தானிய அகாடமி திரைப்பட விருதுகள் போன்ற பல விருதுகளை வெற்றுள்ளார். பிராட்லி கூப்பர் 2015 ஆண்டு மிகவும் செல்வாக்கு மிக்க நபர்களில் சிறந்த 100 பெயரில் இவரும் ஒருவர் என டைம் என்ற செய்தி நாளிதழ் அறிவித்தது.
ஆரம்பகால வாழ்க்கை
கூப்பர் பிலடெல்பியாவில் பிறந்து ஜென்கின்டவுன் பென்சில்வேனியாவில் வளர்ந்தார். இவரது தாயார், குளோரியா (நீ கம்பனோ), இத்தாலிய வம்சாவளியை சேர்ந்தவர் மற்றும் உள்ளூர் என்பிசி யில் வேலை செய்கின்றார். இவரது தந்தை, சார்லஸ் ஜே கூப்பர், ஐரிஷ் வம்சாவளியை சேர்ந்தவர், மற்றும் மெர்ரில் லிஞ்ச் ஒரு பங்கு தரகர் பணியாற்றினார், (வயது 71, 2011 இறந்தார்). இவருக்கு ஹோலி என்ற ஒரு சகோதரி உண்டு. ஒரு கத்தோலிக்க மதத்தை சேர்ந்தவர் ஆவார்.
தனிப்பட்ட வாழ்க்கை
கூப்பர் 2006 ஆம் ஆண்டின் பிற்பகுதியில் நடிகை ஜெனிபர் எஸ்போசிடோ திருமணம் செய்துகொண்டார். மே 2007 ல், எஸ்போசிடோ விவாகரத்து கோரி மனு தாக்கல் செய்தார். கூப்பர் Renee Zellweger உடன் நீண்ட கால உறவு இருந்தார். கூப்பர் மது குடிக்க கூடாது என்று தனது 29 வயது முதல் புறக்கணித்துள்ளார். கூப்பர் மார்ச் 2013 ஆண்டு மாடல் சுகி வாட்டர்ஹவுஸ் டேட்டிங் சென்றார்.
சின்னத்திரை
இவர் நடித்த சில தொடர்கள்:
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:அமெரிக்க ஆண் திரைப்பட நடிகர்கள் பகுப்பு:1975 பிறப்புகள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:அமெரிக்கத் திரைப்படத் தயாரிப்பாளர்கள் பகுப்பு:அமெரிக்க ஆண் தொலைக்காட்சி நடிகர்கள் பகுப்பு:ஆங்கிலத் திரைப்பட நடிகர்கள் பகுப்பு:மீநாயகன் திரைப்பட நடிகர்கள் பகுப்பு:அமெரிக்கக் குரல் நடிகர்கள் பகுப்பு:கிராமி விருது வென்றவர்கள் பகுப்பு:இருபதாம் நூற்றாண்டு அமெரிக்க ஆண் நடிகர்கள் பகுப்பு:இருபத்தொராம் நூற்றாண்டு அமெரிக்க ஆண் நடிகர்கள்
ஶ்ரீ சின்மயி
சின்மயி குமார் கோஷ் (27 ஆகஸ்ட் 1931 - 11 அக்டோபர் 2007) என அழைக்கப்படும் ஶ்ரீ சின்மயி ஓர் இந்திய ஆன்மீகத் தலைவராவார். 1964 ஆம் ஆண்டு நியூயார்க் சென்ற பின்னர் அங்கு தியானம் கற்பிக்க ஆரம்பித்தார். நியூயார்க்கின் குயின்ஸ் பகுதியில் தனது முதல் தியான மையத்தினை நிறுவினார். அறுபது நாடுகளில் 7,000 மாணவர்களுக்கு தியானம் கற்பித்தார். இவர் ஒரு சிறந்த எழுத்தாளர், கலைஞர், கவிஞர் மற்றும் இசைக்கலைஞர், உள் அமைதி என்ற கருப்பொருளில் கச்சேரிகள் மற்றும் தியானங்கள் போன்ற பொது நிகழ்வுகளையும் நடத்தினார். ஶ்ரீ சின்மயி பிரார்த்தனை மற்றும் தியானத்தின் மூலம் கடவுளை அடைய ஆன்மீக பாதையை பரிந்துரைத்தார். தூர ஓட்டம், நீச்சல், பளு தூக்குதல் உள்ளிட்ட தடகள விளையாட்டுகளில் ஆர்வமுடையவராய் இருந்தார். எனவே மராத்தான் மற்றும் பிற பந்தயங்களை ஏற்பாடு செய்தார், மேலும் சுறுசுறுப்பான ஓட்டப்பந்தய வீரராக இருந்தார். பின்னர் முழங்கால் காயம் காரணமாக பளுதூக்குபவராக மாறினார்.
இளமைக்காலம்
ஆங்கிலேய இந்தியாவின் (தற்போதைய வங்கதேசம் ) கிழக்கு வங்காளத்தின் சிட்டகாங் மாவட்டத்தில் பிறந்தவர். அவர் 1943 இல் தனது தந்தையை நோயால் இழந்தார், சில மாதங்களுக்குப் பிறகு அவரது தாயார் இறந்தார். ஶ்ரீ சின்மயி தனது 11 வயதில் தனது தீவிரமான தியான பயிற்சியைத் தொடங்கினார். 1944 ஆம் ஆண்டில், 12 வயதான ஶ்ரீ சின்மயி தனது சகோதர சகோதரிகளுடன் பாண்டிச்சேரியில் உள்ள ஸ்ரீ அரவிந்தோ ஆசிரமத்தில் சேர்ந்தார். 'தெய்வீக உணர்வு நிறைந்தவர்' என்று பொருள்படும் ஶ்ரீ சின்மயி என்ற பெயர் அங்கு சூட்டப்பட்டது.
ஆசிரமத்தில் அவர் தியானம், வங்காள மற்றும் ஆங்கில இலக்கியங்களைப் படித்தார். தடகள விளையாட்டுகளில் ஈடுபட்டார் மற்றும் ஆசிரமத்தின் குடிசைத் தொழில்களில் பணிபுரிதல் உள்ளிட்ட ஆன்மீக பயிற்சியில் அடுத்த 20 ஆண்டுகளைக் கழித்தார். சுமார் எட்டு ஆண்டுகள், அவர் ஆசிரமத்தின் பொதுச் செயலாளர் நோலினி காந்தா குப்தாவின் தனிப்பட்ட செயலாளராக இருந்தார். இவரது எழுத்துக்களை வங்காளத்திலிருந்து ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்த்தார்.
அமெரிக்கப் பயணம்
1966 ஆம் ஆண்டில் ஶ்ரீ சின்மயி சான் ஜுவானில் (San Juan) புவேர்ட்டோ ரிக்கோவில் (Puerto Rico) ஒரு மையத்தைத் திறந்தார். 1970 களின் பிற்பகுதி வரை ஶ்ரீ சின்மயி மையங்கள் நியூயார்க், புளோரிடா மற்றும் மேற்கிந்திய தீவுகளில் இருந்தன. அடுத்த சில வருடங்களில் அமெரிக்கா, ஐரோப்பா, ஆஸ்ட்ராலேசியா, தென்னாப்பிரிக்கா மற்றும் தென் அமெரிக்காவில் உள்ள பல நகரங்களில் ஸ்ரீ சின்மாயி மையங்கள் திறக்கப்பட்டு நிறுவப்பட்டன. "இந்தியாவில் மிக உயர்ந்த அளவிலான நனவிகல்ப சமாதியை அடைந்த சில புனித மனிதர்களில் ஒருவராக மதிக்கப்படுகிறார்" என்று 1973 ஆம் ஆண்டில் டைம்ஸ் இதழ் குறிப்பிட்டது.
இசை
1970 களில் சின்மாய் புல்லாங்குழல் மற்றும் எஸ்ராஜில் இசைக்கத் தொடங்கினார். 1984 ஆம் ஆண்டில் அவர் உலகம் முழுவதும் இலவசமாக இசை நிகழ்சிகள் வழங்கத் தொடங்கினார். அதுபோன்று மாண்ட்ரீல் நகரில் நடந்த மிகப்பெரிய இசை நிகழ்ச்சியில் 19,000 பேர் கலந்து கொண்டனர். 1970 களில் அமெரிக்காவில் இருந்தபோது இசைக்கலைஞர்களான கார்லோஸ் சாண்டனா, ஜான் மெக்லாலின், நாரதா மைக்கேல் வால்டன், ராபர்ட்டா பிளாக், கிளாரன்ஸ் கிளெமன்ஸ் மற்றும் போரிஸ் கிரெபென்ஷிகோவ் போன்றவர்கள் ஶ்ரீ சின்மயியைப் பின்தொடர்ந்தார். சின்மோய் இசைக்கலைஞர்களுக்கு ஒரு ஒழுக்கமான ஆன்மீக பாதையை வழங்கினார், அது போதைப்பொருள் மற்றும் ஆல்கஹால் பயன்படுத்துவதை தடைசெய்தது மற்றும் தெய்வீகத்திற்கு நன்றி செலுத்துவதற்கான வெளிப்பாடுகளாக இசை மற்றும் கவிதைகள் படைப்பதை ஊக்குவித்தது. சந்தனாவும் மெக்லாலினும் சின்மயியுடன் பல ஆண்டுகள் தங்கியிருந்தனர். 1973 ஆம் ஆண்டில் சின்மயின் போதனைகளை அடிப்படையாகக் கொண்ட ஒரு ஆல்பத்தை காதல் பக்தி சரண்டர் என்ற தலைப்பில் வெளியிட்டனர். மெக்லாலின் 1970 முதல் 1975 வரை சின்மயியைப் பின்பற்றினார். 1971 ஆம் ஆண்டில் ஓர் மஹாவிஷ்ணு எனும் இசைக்குழுவை உருவாக்கினார். அப்பெயரை அவருக்கு ஶ்ரீ சின்மயி அவருக்கு பரிந்துரைத்தார். மெக்லாலின் சாந்தனாவை ஶ்ரீ சின்மயிக்கு அறிமுகப்படுத்தினார். சந்தனாவும் அவரது மனைவி டெபோராவும் 1972 முதல் 1981 வரை ஶ்ரீ சின்மயியைப் பின்பற்றுபவர்களாக இருந்தனர்.
தியானம்
ஶ்ரீ சின்மயி தியானத்திற்கான பல நுட்பங்களைக் கற்றுக் கொடுத்தார். அவை மனதை அமைதிப்படுத்துவதற்கும், மனதின் எண்ணங்களைத் தூய்மைப்படுத்துவதற்கும் ஆன்மீக இதயத்தை தியானிப்பதற்கும் உதவின. பத்து அல்லது பதினைந்து நிமிடங்கள் உங்கள் மனதை அமைதியாகவும் அமைதியாகவும் வைத்திருப்பதன் மூலம், ஒரு புதிய அனுபவம் உங்களுக்குள் விடியத் தொடங்கும் என்றும், மனதை அமைதிப்படுத்தும் இந்த நடைமுறை எல்லா ஆன்மீக முன்னேற்றத்திற்கும் மூலமாகும் என்றும் கூறினார். தினசரி நடவடிக்கைகளைத் தொடங்குவதற்கு முன், அதிகாலையின் அமைதியான சூழ்நிலையில் தியானத்தைச் செய்யப் பரிந்துரைத்தார். அதிகாலை மூன்று மணி முதல் நான்கு மணி வரையிலாக பிரம்ம மூர்த்தத்தில் தியானம் செய்வது மேற்கத்திய நாடுகளின் வாழ்க்கை முறைக்குப் பொருந்தாது என்றும் எனவே காலை ஏழு மணிக்கு முன்னர் தியானம் செய்வது நல்லது என்றார். ஆன்மீக எழுத்துக்களைப் படிப்பது அல்லது ஆத்மார்த்தமான பாடல்களைப் பாடுவது ஆகியவை தியானத்திற்குத் தயாராவதற்கு அல்லது தியானத்தை பயிற்சி செய்தபின் தியான மனநிலையில் இருக்க பயனுள்ளதாக இருக்கும் என்றும் அவர் கூறினார். மேலும் ஓடுவதன் நன்மைகளாக உடலை ஆரோக்கியமாக வைத்திருப்பது மற்றும் மனதைத் துடைப்பது எனக் கூறினார். ஓடுவது தியானத்தின் ஒரு வடிவம் என்றார்.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:1931 பிறப்புகள் பகுப்பு:2007 இறப்புகள் பகுப்பு:இந்தியக் கவிஞர்கள் பகுப்பு:வங்காள மக்கள் பகுப்பு:இந்து சமயப் பெரியார்கள்
கோகுல் (இயக்குனர்)
கோகுல் என்பவர் தமிழ்த் திரைப்பட இயக்குநர் ஆவார். 2011ல் நடிகர் ஜீவாவின் நடிப்பில் ரௌத்திரம் (திரைப்படம்) என்பதை இயக்கினார்.
விஜய் சேதுபதியின் நடிப்பில் இதற்குத்தானே ஆசைப்பட்டாய் பாலகுமாரா, கார்த்திக் சிவகுமார் நடிப்பில் காஷ்மோரா போன்ற திரைப்படங்களை இயக்கியுள்ளார்.
ஆதாரங்கள்
பகுப்பு:தமிழ்த் திரைப்பட இயக்குநர்கள் பகுப்பு:தமிழ்த் திரைப்படக் கதை, திரைக்கதை, வசன எழுத்தாளர்கள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:சென்னை நபர்கள் பகுப்பு:சென்னை திரைப்பட இயக்குனர்கள் பகுப்பு:தமிழ்நாட்டுத் திரைக்கதை எழுத்தாளர்கள்
இரண்டாம் பெரோஸ் குசான்ஷா
இவரது முந்தைய இரண்டு முன்னோடிகளான முதலாம் ஹோர்மிஸ்ட் குசான்ஷா மற்றும் இரண்டாம் ஹோர்மிஸ்ட் குசான்ஷா ஆகியோரைப் போலவே இவர் தனது ஆட்சியின் போது அதே நாணயங்களின் குழுவை வைத்திருந்தார். துகாரிஸ்தானின் முக்கிய குசான-சாசானியர்களின் முக்கிய தளமான பாக்திரியா விலிருந்து தங்கம் மற்றும் செப்பு நாணயங்கள் வெளியிடப்பட்டன. இருப்பினும், இவரது நாணயங்களில் "பெரிய குசான மன்னன் " என்று அழைக்கப்படுகிறார். எனவே சாசானியப் பேரரசின் மீதான அவர்களின் உரிமைக் கோரிக்கையை கைவிடுகிறார். முதலாம் ஹோர்மிஸ்ட் குசான்ஷாவின் ஆட்சியில் இருந்து, செப்பு நாணயங்கள் இரண்டு உள்ளூர் ஆளுநர்களான மியாஸ் மற்றும் காவித் ஆகியோரின் பெயர்களுடன் அச்சிடப்பட்டன. இது இவரது கீழும் தொடரப்பட்டது.
காந்தாரத்தில் வெளியிடப்பட்ட இவரது செப்பு நாணயங்களில் தனித்துவமான "காளைக் கொம்புகளுடன் கூடிய கிரீடம்" அணிந்திருப்பதை போலவெளியிட்டார். இவ்வாறு, காந்தாரத்தில் இத்தகைய நாணயங்களை வெளியிட்ட குசான-சாசானிய ஆட்சியாளர்களில் கடைசியாக இவர் இருதார். அதன் பிறகு, காபூலில் இருந்து தனது சொந்த நாணயங்களை வெளியிட்ட இரண்டாம் சாபூரால் இப்பகுதி ஆக்கிரமிக்கப்பட்டது.
இவர், வராஹ்ரான் குஷன்ஷாவிற்குப் பின்னர் பதவிக்கு வந்தார். அந்த நேரத்தில் சாசானிய மன்னர் இரண்டாம் சாபூர் ( ஆட்சி. 309–379 ) காந்தாரத்தையும் காபூலையும் தனது பகுதிகளில் இணைத்து கொண்டார்.
ஆதாரங்கள்
பகுப்பு:இந்திய வரலாறு பகுப்பு:பாக்கித்தான் வரலாறு பகுப்பு:ஆப்கானித்தானின் வரலாறு பகுப்பு:அரசர்கள்
சொர்க்க மீன்
சொர்க்க மீன் (ஆங்கிலம்: Paradise fish) என்னும் மீன், சீன நாட்டிலிருந்து மற்ற நாடுகளுக்கு பரவிய ஒரு வகை அலங்கார மீன் ஆகும். மேக்ரோபோடஸ் ஒபர்குலாரிஸ் என்று அழைக்கப்படும் இது, தொட்டிகளில் வளர்க்க சிறந்த மீனாகும்.இந்த ‍சொர்க்க மீனானது, ‍மேற்குலக மீன் அருங்காட்சியகத்திற்கு ‍தொடக்க காலகட்டங்களில் கி‍டைத்த அலங்கார மீன்களுள் ஒன்றாகும். கடந்த 1869ம் ஆண்டு, பாரிஸ் மீன் அருங்காட்சியகத்திற்கு இறக்குமதி ‍செய்யப்பட்டது.