cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
எடக்கல் குகைகள்
எடக்கல் குகைகள்
தொழில்நுட்ப வரையறையின்படி எடக்கல்லில் இருப்பன குகைகள் அல்ல எனினும், பாறைப் பிளவுகளால் ஆன இரண்டடுக்கு கொண்ட இக்குகையின் கீழடுக்கு 18 நீளம், 12 அடி அகலம், 18 உயரம் கொண்டது. மேலடுக்கு 96 அடி நீளம், 22 அடி அகலம், 18 அடி உயரம் கொண்டது. இக்குகைச் சுவர்களில் கிமு 10,000 முதல் கிமு 5,000 வரையான காலப்பகுதிகளில் வரையப்பட்ட மனிதர்கள், விலங்குகள் மற்றும் வேட்டைக் கருவிகளின் பாறைச் செதுக்கல்களைக் கொண்டு, இப்பகுதியில் வரலாற்றுக்கு முந்தைய காலத்தில் மனித குடியிருப்புகள் இருந்தன என அறிய முடிகிறது.
மூன்று வகையான இப்பாறைப் பிளவுகள் எட்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முந்தையதாகும். எடக்கல் குகைகளில் மனிதர்கள் வரலாற்றில் வேறுபாட்ட காலப் பகுதிகளில் வாழ்ந்ததற்கான ஆதாரங்கள் கிடைத்துள்ளன.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:வயநாடு மாவட்டத்திலுள்ள சுற்றுலாத் தலங்கள் பகுப்பு:கேரள வரலாறு பகுப்பு:தொல்லியற்களங்கள் பகுப்பு:இந்தியத் தொல்லியற்களங்கள் பகுப்பு:கேரளத்தில் உள்ள குகைகள் பகுப்பு:கேரளத் தொல்லியற்களங்கள்
பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில் யாழ்ப்பாணத்துத் தமிழ்க் கல்வி (நூல்)
பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில் யாழ்ப்பாணத்துத் தமிழ்க் கல்வி என்பது குறித்த காலப் பகுதியில், யாழ்ப்பாணத்தில் தமிழ்க்கல்வியின் முக்கியத்துவம் குறித்தும் அது பயிலப்பட்ட முறை குறித்தும் ஆய்வு செய்யும் ஒரு நூலாகும். இதைப் பேராசிரியர் எஸ். சிவலிங்கராசா, சரஸ்வதி சிவலிங்கராசா ஆகியோர் எழுதியுள்ளனர். இதன் முதற் பதிப்பு 2000 ஆவது ஆண்டில் வெளியானது. இரண்டாவது பதிப்பைக் குமரன் புத்தக இல்லம் 2008ல் வெளியிட்டது.
நோக்கம்
யாழ்ப்பாணத்தின் கலை, கல்வி, இலக்கிய, சமூக, பொருளாதார வரலாற்றில் 19 ஆம் நூற்றாண்டு முக்கியமானது. இந்தச் சூழலில் 19 ஆம் நூற்றாண்டில் யாழ்ப்பாணத்துத் தமிழ்க் கல்வி மரபு ஈழம் முழுவதற்கும் எவ்வாறு வளர்ந்து சென்றது என்பதை விளக்குவதும், ஈழத்துக்கு வெளியேயும் இந்த மரபு எவ்வாறு நிறுவப்பட்டது என்பதையும், பொதுவான தமிழ்ப் பண்பாட்டில் யாழ்ப்பாணத்துத் தமிழ்க் கல்விக்குரிய இடம் என்பதைக் கண்டறிவதும் இந்த நூலின் நோக்கம் என்பது நூலாசிரியர் இந்நூலுக்கு எழுதிய அறிமுகத்திலிருந்து தெரிகிறது. அத்துடன், இந்தக் கல்வி மரபு தோற்றுவித்த அறிஞர்களின் தமிழ்ப் பணிகள் பற்றிய ஆய்வும் இந்நூலின் நோக்கமாகும்.
உள்ளடக்கம்
இந்நூல், பின்வரும் ஏழு அத்தியாயங்களையும் ஒரு பின்னிணைப்பையும் உள்ளடக்கியது.
இவற்றையும் பார்க்கவும்
பகுப்பு:ஈழத்து நூல்கள் பகுப்பு:2000 தமிழ் நூல்கள்
கிசி பொகொஸ்ட்
கிசி பொகொஸ்ட் (Kizhi Pogost; Кижский Погост) என்பது கிசி தீவில் அமைந்துள்ள 17 ஆம் நூற்றாண்டுக்குரிய வரலாற்று இடமாகும். இத்தீவு உருசியாவின் கரேலியாவிலுள்ள ஓனேகா ஏரியில் அமைந்துள்ளது. பொகொஸ்ட் எனப்படும் பகுதியில் மரத்தாலான இரண்டு பெரிய கிறித்தவ தேவாலயங்களையும் (22 குவிமாட உருமாற்றத் தேவாலயம், 9 குவிமாட பரிந்துபேசும் தேவாலயம்) மற்றும் ஒரு மணிக் கோபுரத்தையும் கொண்டுள்ளது. பொகொஸ்ட் அதனுடைய அழகிற்கும் நீண்ட கால இருப்புக்கும் முக்கியத்துவம் பெற்றதெனினும், அது மரத்தினால் கட்டப்பட்டது. 1990 இல் ஐக்கிய நாடுகள் கல்வி, அறிவியல், பண்பாட்டு நிறுவனத்தின் உலகப் பாரம்பரியக் கள இடமாக உள்வாங்கப்பட்டது. 1993 இல் உரசிய கலாச்சார பாரம்பரியக் களமாகப் பட்டியலிடப்பட்டது.
பொதுத் தகவல்
கிசித் தீவின் தென் பகுதியில், ஒனேகா ஏரிமட்டத்திலிருந்து 4 மீட்டர் உயரத்தில் பொகொஸ்ட் கட்டப்பட்டது. இதன் பிரதான அடிப்படைக் கட்டமைப்பு கிட்டத்தட்ட 30 செ.மீ. விட்டமும், 3 – 5 மீட்டர் உயரமும் கொண்ட ஸ்கொட் ஊசியிலை (Pinus sylvestris) மரக்கட்டைகளால் கட்டப்பட்டது. கிசி பொகொஸ்ட் ஒரு ஆணியும் பயன்படுத்தாமல் கட்டப்பட்டது. அக்காலத்தில் இருந்த சிக்கலான பொருள் விநியோக நிலைமையிலும், கட்டுமானத்திற்காகப் பிரதான நிலப்பகுதியில் இருந்து அங்கு பல ஆயிரம் மரக்கட்டைகள் கொண்டு வரப்பட்டன.
உருமாற்றத் தேவாலயம்
thumb|upright=1.5|உருமாற்றத் தேவாலய உட்பகுதி உருமாற்றத் தேவாலயம் பொகொஸ்ட்டின் மிகவும் குறிப்பிடத்தக்க பகுதியாகும். இது சூடாக்கப்பட்ட அமைப்புக் கொண்டதல்ல. எனவே இங்கு குளிர்காலத்தில் ஆராதனைகள் நடைபெறுவதில்லை. அதனால் இது கோடை காலத் தேவாலயம் என அழைக்கப்படுகிறது. தேவாலயத்தில் உள்ள சிலுவை ஒன்றில் பொறிக்கப்பட்டுள்ளதன்படி, இதன் பீடம் 6 சூன் 1714 அன்று கட்டப்பட்டது. மின்னலால் எரிந்துபோன பழைய தேலாலயத்தின் அமைவிடத்தில் மறுபடியும் இத்தேவாலயம் கட்டப்பட்டது. இதனைக் கட்டியவர் யாரென்று தெரியாது. அங்குள்ள கதையின்படி, பிரதானக் கட்டடவியலாளர் முழுக் கட்டுமானத்திற்கும் ஒரு கோடாரியைப் பாவித்தார் என்றும், வேலை முடிந்ததும் "இதற்கு இணையாக ஒன்று இருந்ததுமில்லை, இனி இருக்கப்போவதுமில்லை" என்று குறிப்பிட்டுக் கோடாரியை ஏரியில் எறிந்தார் என்றும் சொல்லப்படுகிறது.
இத்தேவாலயம் 22 குவிமாடங்களை 37 மீட்டர் உயரத்தில் கொண்டு, வட உருசியாவில் உள்ள உயரமான மரத்தாலான தேவாலயங்களில் ஒன்றாகவுள்ளது. இதனுடைய சுற்றளவு 20×29 மீட்டர்கள் ஆகும். இது ஒனேகா ஏரியின் தென் கரையில் 1708 இல் கட்டப்பட்டு 1963 இல் நெருப்பினால் அழிந்துபோன, 18 குவிமாடங்களைக் கொண்டிருந்த தேவாலயத்தை முன்மாதிரியாகக் கொண்டது எனக் கருதப்படுகிறது. அக்கால உருசியாவில் இருந்த தச்சு வேலைப் பாரம்பரியத்தின்படி, உருமாற்றத் தேவாலயம் ஆணியற்று, மரத்தினால் உருவாக்கப்பட்டது. எல்லாக் கட்டமைப்புகளும் குறியீடு-பொருத்தப்பட்ட கிடையான மரக்கட்டைகளினால் உருவாக்கப்பட்டன. அவை மூலை இணைப்பு உள்ளகப் பூட்டு, வட்ட வடிவ வெட்டுத்தடம் அல்லது கோடாரியால் வெட்டப்பட்ட இணைப்புக் கூர் பொருத்தம் அமையப்பெற்றிருந்தன. கட்டமைப்பின் அடிப்படை நான்கு இரு-படி பக்க இணைப்புடனான எண்முகச் சட்டத்தைக் கொண்டது. கிழக்கில் தட்டையாக நீட்டிக் கொண்டிருக்கும் பகுதி ஐங்கோண வடிவம் கொண்டதும், பீடத்தை உடையதும் ஆகும். இரு சிறிய எண்கோணங்களையொத்த வடிவங்கள் பிரதான எண்கோணத்தின் மேல் பூட்டப்பட்டது. இதன் கட்டமைப்பைச் சுற்றி 22 வேறுபட்ட அளவிலும் வடிவத்திலும் குவிமாடங்கள் மேலிருந்து பக்கமாகச் செல்கின்றன. உணவுக்கூடம் மூன்று-சாய்வுக் கூரையினால் மூடப்பட்டது. 19 ஆம் நூற்றாண்டில், தேவாலயம் மரப்பலகையினால் அலங்கரிக்கப்பட்டும், சில பகுதிகள் உருக்கினால் மூடப்பட்டும் இருந்தன. 1950 களில் இதனுடைய மூல வடிவத்திற்கு மீளமைக்கப்பட்டது.
1870 இல் கட்டப்பட்ட அடித்தளத்திற்கான மேற்குத் திருச்சுற்று தவிர்ந்த தேவாலய பணிச்சட்டம், ஆழமான அடித்தளமின்றி கல் தளம் மீது சார்ந்து இருந்தது. தட்டையான கூரை மீது உள்ள பல மரங்கள் ஊசியலை மரப்பலகையினால் ஆனவை. குவிமாடம் காட்டரசுமரத்தினால் மூடப்பட்டது.
திரைத்தட்டிகள் நான்கு மட்டங்களையுடன் 102 உருவப்படங்களைக் கொண்டது. இவை 18 ஆம் நூற்றாண்டின் இரண்டாம் அரைப் பகுதி முதல் ஆரம்ப 19 ஆம் நூற்றாண்டு வரையான காலத்துக்குரியன. உருவப்படங்கள் மூன்று காலத்திற்குரியவை. இரு பழைய உருவப்படங்கள் ("உருமாற்றம்", "பாதுகாப்பு") 17 ஆம் நூற்றாண்டுக்குரியவையும் வடக்கு வகை தனிச்சிறப்பும் கொண்டன. மத்திய உருவப்படங்கள் 18 ஆம் நூற்றாண்டின் இரண்டாம் அரைப் பகுதிக்குரியனவையும் உள்ளூர் வகையும் ஆகும். மூன்று மேற் வரிசையின் பல உருவப்படங்கள் 18 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதிக்குரியதும், உருசியாவின் பல பகுதிகளிலிலிருந்தும் கொண்டு வரப்பட்டன.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:உருசியாவின் உலகப் பாரம்பரியக் களங்கள் பகுப்பு:ஆசிய மாதக் கட்டுரைகள் நவம்பர் 2015
நந்தா மாலினி
நந்தா மாலினி அல்லது நந்தா மாலனி (Nanda Malini, சிங்களம்:නන්දා මාලනී) (பிறப்பு 23 ஆகஸ்ட், 1943) ஓர் இலங்கைப் பாடகர் ஆவார். இலங்கையில் நன்கு அறியப்பட்ட புகழ்பெற்ற பாடகர் ஆவார். இவருடைய பாடல்கள் உண்மையான வாழ்க்கை மற்றும் சமூகக் கலாச்சார சூழல்களை கருப்பொருளாகக் கொண்டவை. இவருடைய பாடல்கள் மனிதர் வாழ்க்கையின் உண்மைகள், உறவுச் சிக்கல்கள், வாழ்க்கைச் சூழல், உணர்ச்சிகள் ஆகியவற்றை அடிப்படையாகக் கொண்டு பாடப்பட்டவை. நந்த மாலினி இலங்கையில் கர்நாடக இசையில் ஓர் புதிய அத்தியாயத்தை உருவாக்கியவர்.
இளமை
இலங்கையில் அளுத்தகமையில் லெவந்தவை என்ற இடத்தில் பிறந்தார். ஊரகப்புறமான அந்த கிராமத்தில் ஒன்பது குடும்பங்களே இருந்தன. இவரது குடும்பம் கொழும்பில் கொட்டாஞ்சேனைக்குக் குடிபெயர்ந்தது. நந்த மாலினி, ஸ்ரீ குணநந்த வித்யாலாவில் சேர்க்கப்பட்டார். அங்கு டி. என். மார்கரெட் பிரேரா இவருடைய பாதுகாவலராக இருந்தார். இப்பள்ளியில் ஒரு கவிதைப்போட்டியில் வென்றார். இதனால் இவரை இலங்கை வானொலியில் பாட டபிள்யூ. டி. அமரதேவா அழைப்புவிடுத்தார். வானொலியில் கருணாரத்தின அபேய்செகர என்பவர் நடத்திய லாமா மண்டபாயா என்ற புகழ்பெற்ற நிகழ்ச்சியில், புது சாது என்ற புகழ்பெற்ற பாடலை நந்த மாலினி பாடினார்.
அரங்கேற்றம்
நந்த மாலினி தனது பாடல்களால் புகழ்பெற்றிருந்த போதும், விக்டர் பிரேரா என்பவரிடம் பயிற்சியைத் தொடர்ந்தார். ஹேவுட் கலைப் பல்கலைக்கழகத்தில் ஒருவருடம் பயின்றார். பின் 1963 இல் இந்தியாவின் லக்னோவில் பாத்காந்தே இசைப்பள்ளியில் சேர்ந்தார். 1984 இல் பல்கலைக்கழகத்தில் விசாரதே பட்டம் பெறுவதற்காக மீண்டும் இலங்கை திரும்ப வேண்டியதாயிற்று. அதன் பின் இவர் அமரதேவா நடத்திய மதுவந்திபாடல்கள் என்ற இசை நிகழ்ச்சியில் தொடர்ந்து பாடினார். 'சன்னலியானே', 'ரம் தாதியா பிந்து பிந்து' ஆகிய இவரின் பாடல்கள் குறிப்பிடத்தகவை. இவரது பாடல்கள் ஒரு கோவை போல வெற்றிகரமாக வெளிவந்தன. இவரது பாடல்கள், அன்பு, மனித உறவுகள், உணர்வுகள் ஆகிய உண்மையான வாழ்க்கைச் சூழலை வெளிப்படுத்துவதாய் இருந்தது. இவரது பாடலான 'பிப்புனு மாலே ருவா', 'சுது ஹாமினி', 'காடா மண்டியே' ஆகியவை பெண்களின் இதயத்துள்ளிருந்த உண்மை உணர்வுகளை வெளிப்படுத்துவதாய் இருந்தன. 'மந்த நாவா கரநாவா' என்ற பாடல் தனிமையில் தவிக்கும் பெண்ணின் நகைச்சுவையுணர்வைக் காட்டுவதாய் அமைந்தது.
இசை நிகழ்வுகள்
1971 ஆம் ஆண்டில் நந்தா, ஸ்ரவன ஆராதனா என்ற இசை நிகழ்ச்சியில் பண்டிட் அமராதேவாவுடன் இணைந்து பணியாற்றினார். 1973 இல் இவர் தனி இசை நிகழ்ச்சித் தொடரைத் தொடங்கினார். 530 நிகழ்ச்சிகளைத் தொடர்ந்து மே 22, 1979 இல் இந்நிகழ்ச்சி முடிவடைந்தது. 1981 இல் மற்றொரு இசை நிகழ்ச்சித் தொடரான சாத்யாய கீதாயா என்பதைத் தொடங்கினார். இந்நிகழ்ச்சி ஐந்நூறு நிகழ்ச்சிகளுடன் 1984, ஆகஸ்ட் மாதம் நிறைவடைந்தது. 1987 ஜூன் மாதம் நந்தா தனது அடுத்த இசை நிகழ்ச்சியான பாவனாவைத் தொடங்கினார். இது 205 நிகழ்ச்சிகளுடன் பதினெட்டு மாதங்கள் நடைபெற்றது. இருபத்திரண்டு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, 2010 இல் சிரசா எஃப். எம் உடன் இணைந்து ஸ்வேத ராத்ரியா என்ற இவரது புதிய இசை நிகழ்ச்சியை வழங்கினார்.
விருதுகள்
நந்நா மாலினி ஒன்பது சரசவ்விய விருதுகளைப் பெற்றுள்ளார். சிறந்த பெண் பாடகருக்கான எட்டு குடியரசுத் தலைவர் விருதுகளைப் பெற்றவர். காட்சி மற்றும் நிகழ்த்துக்கலைகளுக்ககான பல்கலைக்கழகம் இவருக்கு 2017 ஆம் ஆண்டு தர்சன சூரி சம்மன்னா என்ற மதிப்புறு முனைவர் பட்டத்தை வழங்கியது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:1943 பிறப்புகள் பகுப்பு:இலங்கை பௌத்தர்கள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:பாடகர்கள்
மாசற்ற கருத்தரித்தல் பேராலயம் (மாஸ்கோ)
பேராலயக் கட்டுமானம் 1894 இல் சார் அரசாங்கத்தினால் முன்னெடுக்கப்பட்டது. 1899 இல் அடிக்கல்நாட்டப்பட்டு, 1901 இல் கட்டுமான வேலைகள் தொடங்கின, பத்து ஆண்டுகளுக்குப்பின் அவ்வேலைகள் நிறைவடைந்தன. சிவப்புச் - செங்கல்லினால் மூன்று சுற்றுகளைக் கொண்டதாகக் கட்டப்பட்ட இப்பேராலயக் கட்டமைப்பு வடிவம் கட்டடக்கலைஞரான தோமஸ் பக்தனோவிச் துவர்ஷெட்ஸ்கியால் மேற்கொள்ளப்பட்டது. இதன் வடிவமைப்பு வெஸ்ட்மின்ஸ்டர் மடம், மிலான் பேராலயம் ஆகியவற்றின் பாங்குக்கேற்ப அமைந்துள்ளது. உருசியாவின் கத்தோலிக்க மற்றும் அயல்நாடுகளின் நிதி உதவியுடன் உருவான இக்கோயில் மாஸ்கோவின் போலாந்துப் பங்குக்காக சிற்றாலயமாக 1911 இல் அர்ப்பணிக்கப்பட்டது.
1917 உருசியப் புரட்சியின் விளைவாக, போல்செவிக்குகளால் உருசிய இடைக்கால அரசு நீக்கப்பட்டு உருசியா புதிதாக உருவாக்கப்பட்ட சோவியத் ஒன்றியப் பகுதியாக மாறியது. மார்க்சிச-லெனினியக் கருத்தியல் வழிவந்த புதியஅரசு நாத்திகத்தை ஊக்குவிக்கும் வகையில் பல கோயில்களை மூடுமாறு கட்டளையிட்டது. அதனடிப்படையில் இப்பேராலயம் 1938 இல் மூடப்பட்டது. இரண்டாம் உலகப்போர் காலத்தில் இப்பேராலயம் தகர்க்கப்படுவதற்கான அச்சுறுத்தல் இருந்தது. போருக்குப்பின் மக்கள் தேவைக்காகச் சேமிப்பிடமாகவும், பின் தங்குமிடமாகவும் பயன்படுத்தப்பட்டது. 1991 இல் பொதுவுடைமைக் கொள்கை வீழ்ச்சியைத் தொடர்ந்து, 1996 இல் கோயிலாக மாற்றப்பட்டது. 2002 இல் பேராலயம் என்ற நிலைக்கு உயர்த்தப்பட்டது. விரிவான மற்றும் பெரும் செலவிலான புனரமைப்பு மற்றும் மறுகட்டுமானப் பணிகளைத் தொடர்ந்து இப்பேராலயம் 2005 இல் மீண்டும் அர்ப்பணிக்கபபட்டது.
58 ஆண்டுகள் சமயமற்ற தேவைகளுக்குப் பயன்படுத்தப்பட்ட இப்பேராலயம், மீண்டும் 21 ஆம் நூற்றாண்டில் உருசியம், போலிய மொழி, கொரிய மொழி, ஆங்கிலம், பிரெஞ்சு மொழி, எசுப்பானியம், அருமேனிய மொழி, இலத்தீன் ஆகிய பல மொழிகளில் வழமையான கோயில் திருப்பணிகளையும், ஆர்கன் மற்றும் தேவாலய இசை வாத்தியங்களைக் கொண்டு ஈகைக் கச்சேரிகளையும் செய்துவருகின்றது. பேராலயம் கட்டப்பட்டதிலிருந்து மூன்றாவதாக தற்போது இங்குள்ள ஆர்கன் இசைக்கருவி சுவிட்சர்லாந்தின் பாசல் நகரப்பேராலயத்தால் கொடையாக வழங்கப்பட்டது. மாசற்ற கருத்தரித்தல் பேராலயம் உருசியாவின் பாரம்பரியக் கட்டடமாகவும், பாதுகாக்கப்பட்ட நினைவுச் சின்னமாகவும் பட்டியலிடப்பட்டுள்ளது.
கட்டடக்கலையும் வசதிகளும்
thumb|கிட்டத் தெரியும் உச்சிகள். நடுவில் உள்ள உச்சி திருத்தந்தை இரண்டாம் அருள் சின்னப்பரின் சின்னத்தைக் கொண்டுள்ளது. புதிய கோதிக் வடிவில் கட்டப்பட்ட பேராலயம் மூன்று சுற்றுக்களுடன் சிலுவை அமைப்புடனான பெருங்கோவில் தோற்றத்துடன், மூன்று நடுக்கூடங்களையும் ஒரு அரைவட்ட முகப்பையும் கொண்டுள்ளது. இது முழுவதும் செஞ்செங்கற்களினாலும், வெளியே சீமெந்து வேலையற்றும் கட்டப்பட்டுள்ளது. ஐந்து தூண்களைக் கொண்ட முதன்மைச்சுற்று 65 m வரை பரந்துள்ளது. ஒவ்வொன்றும் பக்கவாட்டாக 13 m நீளம் கொண்டுள்ளது. எண்கோண ஒளிக்கூண்டுக் கோபுரம் குறுக்கு அமைப்புக்கு மேலாக 30 m உயரத்தில் உள்ளது. புறத்தோற்றம் வெஸ்ட்மின்ஸ்டர் மட வடிவத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டும், கோபுரம் அமைப்பு மிலான் பேராலயத்தைப் போன்றும் உள்ளன. பழைய பாங்குக்கோயில்களின் ஒவ்வொரு சுற்றுப்பக்கங்களும் ஐந்து முட்டுக்களால் பலப்படுத்தப்பட்டு, மொத்தமாகவுள்ள இப்பத்து சுவர்தாங்கிகளும் பத்துக் கட்டளைகளை அடையாளப்படுத்துகின்றன. புனரமைப்பின் பகுதியாக சிலுவைகள் எழுப்பப்பட்டு, ஒவ்வொரு முக்கிய கோபுரத்தின் மேலும் நிற்கின்றன. மத்திய புறத்தோற்ற உச்சியும் ஏனைய இரு உச்சிகளும் திருத்தந்தை இரண்டாம் அருள் சின்னப்பர், பேராயர் தடேயுஸ் கொண்ருசிவிச்ஸ் ஆகியோரின் சின்னங்களைக் கொண்டுள்ளன.
பெரும் நுழைவாயிலுக்கான முதல் பத்துப் படிகளும் பத்துக்கட்டளைகளை அடையாளப்படுத்த, பதினோராவது இயேசு கிறித்துவை அடையாளப்படுத்துகிறது. இந்த பெரும் நுழைவாயில் பரலோகக் கதவை அடையாளப்படுத்துவதோடு, இயேசுவின் படிப்பிணைகளுக்கும் கட்டளைகளுக்கும் கீழ்படிவதன் மூலம் அதனை அடைய முடியும் எனவும் அடையாளப்படுத்துகிறது. பெரும் நுழைவாயில் தூண்களால் சூழப்பட்டு முக்கோண வடிவத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளது. முக்கோண வடிவச்சுவர் புடைப்புச் சிற்ப வேலைப்பாடுகளால் அழகுபடுத்தப்பட்டு, மத்தியில் உள்ள பொன் முதல் எழுத்துக்கள் "VMIC" என அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளது. "VMIC" என்பது Virgo Maria Immaculata Concepta என்பதன் சுருக்கம் ஆகும். இதன் பொருள் "மாசற்றுக் கருத்தரித்த கன்னி மரியாள்" ("Virgin Mary, conceived unblemished") என்பதாகும். மூலக்கட்டட வடிவமைப்பில் முதல் எழுத்துக்களுக்குப் பதில், மரியாளின் யூத விசுவாசத்தைக் குறிக்கும் தாவீதின் நட்சத்திரம் இருந்தது. மேலேயுள்ள முக்கோண வடிவச் சுவர் 3 m உயர சன்னலாக வெளிர்நிறத்தைக் கொண்டு ஒளி ஊடுருவும் கல்லால் கட்டப்பட்டது.
சிவா மனசுல சக்தி (தொலைக்காட்சித் தொடர்)
சிவா மனசுல சக்தி என்பது விஜய் தொலைக்காட்சியில் சனவரி 21, 2019 முதல் மார்ச்சு 14, 2020 வரை திங்கள் முதல் சனிக்கிழமை வரை மாலை 6 மணிக்கு ஒளிபரப்பான தொலைக்காட்சித் தொடர் ஆகும். . இந்த தொடர் இந்தி மொழியில் ஒளிபரப்பான 'து சூரஜ் மை சாஞ்ச், பியாஜி' என்ற தொடரின் மறுதயாரிப்பாகும்.
இந்த தொடர் சிவா கதாபாத்திரத்தில் 'விக்கிரம் ஸ்ரீ' என்ற புதுமுக நடிகர் நடிக்க இவருக்கு ஜோடியாக சக்தி என்ற கதாபாத்திரத்தில் புதுமுக நடிகை 'தனுஜா' நடிக்கின்றார்.
கதைச்சுருக்கம்
இந்த தொடரின் கதை சிவ பக்தனான சிவா உயிரைக் கொடுத்து காதலர்களை சேர்த்து வைக்கிற நல்ல மனசுக்காரன். ஊருக்கெல்லாம் கல்யாணம் பண்ணி வைக்கிற அவனுக்கு ஒரு கல்யாணம் நடக்க மாட்டேங்குதே என்கிற கவலை ஊருக்கு. சந்தர்ப்ப சூழ்நிலை காரணமாக சக்தி என்ற பெண்ணை திருமணம் செய்கின்றான், திருமணத்திற்கு பிறகு இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் எப்படி புரிந்து கொண்டார்கள் என்பதுதான் கதை.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:விஜய் தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சிகள் பகுப்பு:தமிழ்த் தொலைக்காட்சி நாடகங்கள் பகுப்பு:தமிழகத்தின் தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சிகள் பகுப்பு:தமிழ் காதல் தொலைக்காட்சி நாடகங்கள் பகுப்பு:தமிழ் குடும்பத் தொலைக்காட்சி தொடர்கள் பகுப்பு:2010ஆம் ஆண்டுகளில் தமிழ்த் தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சிகள் பகுப்பு:2019 இல் தொடங்கிய தமிழ்த் தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சிகள் பகுப்பு:இந்தியில் இருந்து மறு-ஆக்கம் செய்யப்பட்ட தமிழ்த் தொலைக்காட்சித் தொடர்கள் பகுப்பு:தமிழ்த் தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சிகள் பகுப்பு:2020 இல் நிறைவடைந்த தமிழ்த் தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சிகள்
உருசிய மரபுவழித் திருச்சபை
உருசிய மரபுவழித் திருச்சபை (Russian Orthodox Church [ROC]; Ру́сская правосла́вная це́рковь), மாஸ்கோ திருச்சபை உறைவிடம் எனவும் சட்டப்படி மாற்றீடாக அறியப்படும் (Moscow Patriarchate; Моско́вский Патриарха́т), என்பது தானே தலைமை வகிக்கும் கிழக்கு மரபுவழி திருச்சபைகளில் ஒன்றும் ஏனைய கிழக்கு மரபுவழி திருச்சபைகளுடன் முழு உறவு ஒன்றிப்பு கொண்டுள்ள திருச்சபை ஆகும்.
உருசிய மரபுவழித் திருச்சபை தற்போது சியார்சியா, ஆர்மீனியா நீங்கலான முன்னைய சோவியத் ஒன்றியத்தில் நீண்ட காலமாக இருந்தவர்களினதும், அவர்களின் இனப் பின்புலத்தை கருத்திற் கொள்ளாது, மரபுவழிக் கிறித்தவர்கள் மீது அதன் பிரத்தியேக அதிகார வரம்பைக் கொண்டுள்ளது. ஆயினும், இந்நிலைப்பாடு எசுத்தோனியா, மல்தோவா போன்ற நாடுகள் மட்டில் சர்ச்சைக்குரியதும், அதன் விளைவாக மரபுவழித் திருச்சபையின் அதிகார வரம்புகள் எசுத்தோனியா அப்போஸ்தலிக்க மரபுவழித் திருச்சபை, பெஸ்சரேபியவின் குருக்களின் தலைமைப்பீடம் ஆகியவற்றில் சமாந்தரமாகக் காணப்படுகின்றது. இது சீன மக்கள் குடியரசில் உள்ள மரபுவழிக் கிறித்தவர்கள், சப்பானிய மரபுவழித் திருச்சபை என்பனவற்றின் மீது சமய அதிகார உரிமையைச் செலுத்துகிறது. பெலருஸ், எசுத்தோனியா, லாத்வியா, மல்தோவா, உக்ரைன் ஆகியவற்றிலுள்ள உருசிய மரபுவழித் திருச்சபைக் கிளைகள் 1990 முதல் பல்வேறு அளவிலான சுய ஆட்சியைக் கொண்டுள்ளன.
உருசிய மரபுவழித் திருச்சபையும் அமெரிக்காவிலுள்ள மரபுவழித் திருச்சபையும் ஒன்றாகக் கருத முடியாது. உருசிய மறைபரப்புனர்கள் அலாஸ்காவில் (உருசியப் பேரரசின் பகுதியாக இருந்தபோது) 18 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் சேவையாற்றியபோது வட அமெரிக்காவில் அமெரிக்காவிலுள்ள மரபுவழித் திருச்சபை இருந்தது.
அதேபோல், ஐக்கிய அமெரிக்காவின் நியூயார்க் நகரத்தை தலைமையகமாகக் கொண்ட உருசியாவிற்கு வெளியேயுள்ள உருசிய மரபுவழித் திருச்சபையும் (வெளிநாட்டு உருசிய மரபுவழித் திருச்சபை எனவும் அழைக்கப்படுகிறது) உருசிய மரபுவழித் திருச்சபையும் ஒன்றாகக் கருத முடியாது. மாஸ்கோ திருச்சபை உறைவிடத்தை பொதுவுடமைவாத உருசியா அங்கிகரிக்க மறுத்த காரணத்தினால், வெளியே இருந்த உருசிய சமுகத்தினர்களால் 1920 களில் உருசியாவிற்கு வெளியேயுள்ள உருசிய மரபுவழித் திருச்சபை நிறுவப்பட்டது. இரண்டு திருச்சபைகளும் மே 17, 2007 அன்று அங்கீகரிக்கப்பட்டன. தற்போது, உருசியாவிற்கு வெளியேயுள்ள உருசிய மரபுவழித் திருச்சபை சுய ஆட்சியுள்ளதாகவுள்ளது.
கீவ்வன் காலம்
இப்போது உருசிய மரபுவழித் திருச்சபை என வளர்ந்துள்ள கிறித்தவ சமூகம், கருங்கடலின் வடக்கு கரையையொட்டிய கிரேக்க குடியேற்றங்கள், சீத்தியா (மத்திய ஐரோவாசியா பகுதிகள்) ஆகிய பகுதிகளுக்கு சென்றதாக நம்பப்படும் திருத்தூதர் அந்திரேயாவினால் நிறுவப்பட்டதாக பாரம்பரியமாக கூறப்பட்டு வருகிறது. பாரம்பரியக் கதை ஒன்றின்படி, கீவ்வின் மேலதிக பகுதி வரைக்கும் சென்று பாரிய கிறித்தவ நகரத்தின் உருவாக்கம் பற்றி முன்னறிவித்தார் என்று சொல்லப்படுகிறது. கீவ்விலுள்ள புனித அந்திரேயா பேராலயம் அமைந்துள்ள இடத்தில்தான் அவர் சிலுவையில் அறையப்பட்டார் எனப்படுகிறது.
கி.பி முதலாம் நூற்றாண்டின் இறுதியில், கிழக்கு சிலாவிக் நிலங்கள் பைசாந்தியப் பேரரசின் கலாச்சார செல்வாக்கின் கீழ் வந்தது. 863–869 இல், பைசாந்தியத் துறவிகளும் கிரேக்க மசிதோனியாவிலிருந்தவர்களுமான புனித சிறிலும் புனித மெதோடியசும், முதன்முறையாக விவிலியத்தின் பகுதிகளை பண்டைய மசிதோனிய மொழிக்கு மொழிபெயர்த்தனர். இது கிழக்கு ஐரோப்பா, பால்கன் குடா, தென் உருசிய சிலாவிக் மக்களின் கிறித்தவ மயமாக்கலுக்கு பங்களிப்புச் செய்தது. முதலாவது கிறித்தவ ஆயர் கொண்தாந்திநோபிளிலிருந்து நொவ்கொரொட்டுக்கு இறைமுதுவர் போத்தியுஸ் அல்லது இறைமுதுவர் இக்னாட்டியஸ் மூலம் கி.பி. 866-867 காலப்பகுதியில் அனுப்பப்பட்டார்.
10 ஆம் நூற்றாண்டின் மத்தியில் கிறித்தவ சமூகம் கிவ் மக்களிடம் பைசாந்திய கிரேக்க குருக்களின் தலைமையின் கீழ் இருந்தபோது அஞ்ஞானி மதம் அப்பகுதிகளில் செல்வாக்குச் செலுத்தியது. முதலாவது கிவ்வின் ஆட்சியாளர் ஒல்கா 945 அல்லது 957 காலப்பகுதியில் கிறித்தவத்திற்கு மாறினார். அவருடைய பேரன் பெரிய விளாடிமிர் கீவ்வியன் ரூசை கிறித்தவ நாடாக மாற்றினார்.
இதன் விளைவாக கீவ்வின் முதலாம் விளாடிமிர் பைசாந்திய கிரேக்க முறை கிறித்தவத்தை அலுவலக ரீதியாக 988 இல் உள்வாங்கினார். இதுவே உத்தியோகபூர்வ உருசிய மரபுவழித் திருச்சபையின் பிறந்த நாளாகக் கருதப்படுகிறது. 1988 இல் திருச்சபை இதன் மில்லேனிய விழாவைக் கொண்டாடியது.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:ஆசிய மாதக் கட்டுரைகள் நவம்பர் 2015 பகுப்பு:கிறித்தவப் பிரிவுகள் பகுப்பு:உருசிய மரபுவழித் திருச்சபை
அரிசுடார்க் பெலோபோல்சுகி
அரிசுடார்க் அப்பொல்லொனோவிச் பெலோபோல்சுகி (Aristarkh Apollonovich Belopolsky; Аристарх Аполлонович Белопольский) (ஜூலை 13 1854), மாஸ்கோ – 16 மே 1934, புல்கோவோ, இலெனின்கிராது) ஓர் உருசிய வானியலாளர். இவர் மாஸ்கோவில் பிறந்தார். ஆனால் இவரது தந்தையின் முன்னோர்கள் செர்பிய நகரமான பெலோபோல்யேவை சேர்ந்தவர்கள் ஆவர்.
வாழ்க்கை
பெலோபோல்சுகி 1876 இல் மாஸ்கோ பல்கலைக்கழகத்தில் பட்டம் பெற்றார். இவர் 1878 இல் மாஸ்கோ வான்காணகத்தில் பியோதோர் அலெக்சாந்திரோவிச் பிரெதிக்கின் அவர்களின் உதவியாளராகப் பணியில் சேர்ந்தார். பின்னர், புல்கோவ் வான்காணகத்தில் 1888 இல் பணியாளராக வேலையில் சேர்ந்தார்.
இவர் கதிர்நிரலியலில் பணிபுரிந்து, பல கதிர்வீச்சு இரும விண்மீன்களைக் கண்டறிந்தார். இவற்றில் இவர் கண்டுபிடித்த காச்டர் B என்பது  2.92 ஒளிநாட்கள் தொலைவில் உள்ள ஒரு கட்புல  இரும விண்மீனாகும். இது இரட்டை (ஜெமினி) விண்மீன்களில் ஒன்று. மேலும் இது பீட்டா ஜெமினோரம் எனவும் அழைக்கப்படுகிறது.
பெலோபோல்சுகி கருவிகள் செய்வதில் வல்லவர். இவர் 1900 இல் கதிர்நிரல்களின் டாப்பிளர் பெயர்ச்சியை அளக்கும் கருவியமைப்பை உருவாக்கினார். இவர் தொலைவில் உள்ள வான்பொருட்களின் சுழற்சி வீதத்தை அளக்க, ஒளியியல் டாப்பிளர் பெயர்ச்சிமுறையின் பயன்பாட்டை அறிமுகப் படுத்தினார். இவர் வியாழனின் நடுவரையானது, உயர் அகலாங்குகளைவிட வேகமாக இயங்குவதைக் கண்டறிந்தார். மேலும் காரிக்கோளின் வலயங்கள் திண்மம்போல. ஒருங்கே சுற்றுவதில்லை எனவும் அதனால் அவை தனித்த சிறுசிறு பொருட்களால் ஆகியவை என்பதையும் நிறுவினார்.
அக்காலத்தில் வெள்ளியின் ஒரு நாளுக்கான பொழுதைக் கணக்கிட முடியாமல் திணறினர். இவர் 1990 இல் 24 மணிநேரம் எனவும் 1911 இல் 35 மணிநேரம் எனவும் முன்மொழிந்தார்.
இவர் அசுகார் பாக்லந்தின் நல்ல நண்பர். அவர் 1916 இல் இறந்த்தும் புல்கோவ் வான்காணகத்தின் இயக்குநரானார். என்றாலும் அதன் நிறுவாகச் சுமையை விரும்பாததால் அப்பதவியை விட்டு 1918 இல் விலகினார்.
நிலவில் ஒரு குழிப்பள்ளம் இவர் பெயரால் பெலோபோல்சுகி குழிப்பள்ளம் எனவும், ஒரு சிறுகோள் 1004 பெலோபோல்சுகியா எனவும் வழங்குகின்றன. பெயரிட்டு வழங்கும் உருசிய அறிவியல் கல்விக்கழகத்தின் பல விருதுகளில் ஒன்று இவரது பெயரால் அழைக்கப்படுகிறது.
நினைவேந்தல்கள்
பகுப்பு:1854 பிறப்புகள் பகுப்பு:1934 இறப்புகள் பகுப்பு:உருசிய வானியலாளர்கள் பகுப்பு:ஆசிய மாதக் கட்டுரைகள் நவம்பர் 2015
1904 கோடைக்கால ஒலிம்பிக் விளையாட்டுப் போட்டிகள்
1904 கோடைக்கால ஒலிம்பிக் விளையாட்டுப் போட்டிகள், அலுவல்முறையாக  மூன்றாம் ஒலிம்பியாட்டின் விளையாட்டுப் போட்டிகள் (Games of the III Olympiad)  அமெரிக்காவின் மிசூரி மாநிலத்தில் செயின்ட். லூயிசில் ஆகத்து 29 இலிருந்து  செப்டம்பர் 3, 1904 வரை நடைபெற்ற பன்னாட்டுப் பல்துறை விளையாட்டுப் போட்டிகள் ஆகும். இது சூலை 1 முதல் நவம்பர் 23, 1904 வரை நடைபெற்றுவந்த விரிவாக்கப்பட்ட விளையாட்டுப் போட்டிகளின் அங்கமாக அமைந்திருந்தது. இது செயின்ட் லூயிசில் இருந்த வாசிங்டன் பல்கலைக்கழகத்தின் வளாகத்தில் தற்போது பிரான்சிசு தடகளம் என அறியப்படும் தடகள அரங்கில் நடைபெற்றது. ஆங்கிலம் பெரும்பான்மையாக பேசப்படும் நாடொன்றில் ஒலிம்பிக் விளையாட்டுக்கள் நடத்தப்படுவது இதுவே முதன்முறையாக  இருந்தது. அவ்வாறே ஐரோப்பாவிற்கு வெளியே நடத்தப்பட்ட முதல் ஒலிம்பிக் போட்டிகளும் இதுவே ஆகும்.
இந்த ஒலிம்பிக் போட்டிகள் லூசியானா கொள்முதல் கண்காட்சியின் (Louisiana Purchase Exposition) அங்கமாக இருந்தது. விளையாட்டு நிகழ்வுகள் திறனாக திட்டமிடப்படவில்லை; இதனால் இந்த ஒலிம்பிக் ஒரு தோல்வியாகவே கருதப்பட்டது.
பங்குபெற்ற நாடுகள்
[[Image:1904 Summer Olympic games countries.png|thumb|400px|பங்கு பெற்றவர்கள்.
நீலம் = முதன்முதலாக பங்கேற்றவர்கள்
பச்சை = முன்னதாக பங்கேற்றவர்கள்.
அமெரிக்க மிதிவண்டியாளர் பிராங்க் பிசோனி இத்தாலியின் போட்டியாளராகவும் கருதப்பட்டார். அவ்வாறே அமெரிக்க மற்போர் வீரர்கள் சார்லசு எரிக்சனும் பெர்னோஃப் ஆன்சனும்  நோர்வேஜியப் போட்டியாளர்களாகக் கருதப்பட்டனர்.
பதக்கப் பட்டியல்
1904 ஒலிம்பிக் போட்டிகளில் பதக்கங்கள் வென்ற முதல் 10 நாடுகள் கீழே தரப்பட்டுள்ளன. right|thumb|265px|1904 ஒலிம்பிக்கில் 800 மீ ஓட்டப்பந்தயத்தில் வழங்கப்பட்ட வெள்ளி பதக்கம்.
பிற வலைத்தளங்கள்
பகுப்பு:கோடைக்கால ஒலிம்பிக் விளையாட்டுகள்
தர்சனா குப்தா
பனார்சி தாசு குப்தாவின் மகனான அஜய் குப்தாவை இவர் மணந்தார். பனார்சி தாசு குப்தா 90 வயதில் இறந்தார்.
குப்தா அகில இந்திய வைசு கூட்டமைப்பின் நிர்வாக உறுப்பினராகவும் உள்ளார்.
2019 ஆம் ஆண்டு  இவருக்கு நாரி சக்தி  விருது வழங்கப்பட்டபோது  இவரது பணி அங்கீகரிக்கப்பட்டது. பன்னாட்டு மகளிர் தினத்தன்று இந்திய குடியரசுத்தலைவரால் இவ்விருது  தர்சனாவுக்கு வழங்கப்பட்டது. இனம், மதம் அல்லது நிறத்தைப் பொருட்படுத்தாமல் 3,500 திருமணங்களை இவர் தாழ்த்தப்பட்டவர்களுக்காக ஏற்பாடு செய்ததாக மேற்கோள் குறிப்பிட்டது. ஆடம்பரமான திருமணத்தை நடத்தாமல் சேமிக்கும் பணம்  பெண்களின் கல்வி அல்லது பயிற்சிக்கு உதவும் என்ற நோக்கத்துடன் செயல்படுவதாகும்.
பொக்காரா
பொக்காரா (Pokhara)  (நேபாள்|पोखरा), காத்மாண்டுவிற்கு அடுத்து, நேபாள நாட்டின் இரண்டாவது பெரிய நகரமாகும். விலைவாசி அதிகமாக உள்ள நகரங்களில் பொக்காராவும் ஒன்று. பொக்காரா, காஸ்கி மாவட்டத்தின் தலைமையிடமாக உள்ளது. தலைநகர் காத்மாண்டிலிருந்து மேற்கே 200 கிலோ மீட்டர் தொலைவில் பொக்காரா மாநகரம் அமைந்துள்ளது. பெரும்பாலான கூர்க்கா படை வீரர்களின் தாயகமாக பொக்காரா உள்ளது.
இமயமலைத் தொடரில் 827 முதல் 1740 அடி உயரத்தில் அமைந்துள்ளது. பொக்காரா நகரத்திலிருந்து 50 கிலோ மீட்டர் தொலைவில், சுமார் 8000 மீட்டர்களுக்கு மேல் உயரம் கொண்ட அன்னபூர்ணா 1, தவுளகிரி மற்றும் மனசுலு என மூன்று கொடிமுடிகள் அமைந்துள்ளன.
காத்மாண்டிலிருந்த்து முக்திநாத் யாத்திரை செல்பவர்கள் பொக்காரா வழியாகச் செல்ல வேண்டும்.
புவியியல்
பொகாரா பள்ளத்தாக்கில் வடமேற்கில் பொக்காரா நகரம் அமைந்துள்ளது. பொக்காரா, இமயமலைத் தொடரில் 827 மீட்டர் முதல் 1,7400 மீட்டர் உயரத்தில் அமைந்துள்ளது. ஆண்டிற்கு சராசரியாக 131 முதல் 222 அங்குலம் அல்லது 3350 முதல் 5600 மில்லி மீட்டர் மழை பொழிகிறது. சேதி கண்டகி ஆறு பொக்காரா நகரத்தில் பாய்கிறது. . பொக்காராவிலிருந்து தெற்கே  4. 4 கிலோ மீட்டர் தொலைவில் பெவா ஏரி  அமைந்துள்ளது.
பொக்காரா நகரத்திலிருந்து 50 கிலோ மீட்டர் தொலைவில், 8000 மீட்டர்களுக்கு மேல் உயரம் கொண்ட அன்னபூர்ணா 1, தவுளகிரி மற்றும் மனசுலு என மூன்று கொடிமுடிகள் அமைந்துள்ளன.<
தட்ப வெப்பம்
கோடைக் காலத்தில் அதிக பட்சம் 25 முதல் 33 பாகை செல்சியல் வெப்பமும், குளிர் காலத்தில் 2 முதல்  15 பாகை வெப்பமும் காணப்படுகிறது. ஆண்டிற்கு சராசரியாக 131 முதல் 222 இன்ச் அல்லது 3350 முதல் 5600 மில்லி மீட்டர் மழை பொழிகிறது.
வரலாறு
மத்தியகாலத்தில், சீனாவிற்கும் இந்தியாவிற்கு இடையே வணிகத்திற்கு பொக்காரா நகரம் முக்கிய வழியாக விளங்கியது. 17ஆம் நூற்றாண்டில், ஷா வம்சத்தின் நேபாள இராச்சியத்தில், கஸ்கி குறுநில மன்னராட்சியில் ஒரு பகுதியாக பொக்காரே இருந்தது.
வழிபாட்டுத் தலங்கள்
பொக்காராவில் இந்து கோயில்களும் மற்றும் பௌத்த மடாலயங்களும் அருஅருகே காணப்படுகிறது. சில முக்கிய கோயில்கள்;
சுற்றுலா & பொருளாதாரம்
திபெத்தை 1950இல் சீனா ஆக்கிரமிப்பு செய்த பிறகு மற்றும் 1962இல் நடந்த இந்திய-சீனப் போருக்கு பிறகு, சீனாவிலிருந்து பொக்காரா வழியாக இந்தியாவிற்கான வணிகம் முழுவதும் குறைந்து விட்டது. தற்போது நேபாளத்தின் மிகப்பெரும் பன்னாட்டுச் சுற்றுலாத் தலமாக பொக்காரா விளங்குகிறது. மலையேற்றச் சுற்றுலாவும், மருத்துவச் சேவையும் பொக்காராவின் பொருளாதாரதிற்கான மூலமாக உள்ளது. பொக்காரா நகரத்தில் 305 தங்கும் விடுதிகளில், இரண்டு ஐந்து நட்சத்திர விடுதிகளும், ஐந்து மூன்று நட்சத்திர விடுதிகளும், 15 இரண்டு நட்சத்திர விடுதிகளும் உள்ளன. மத்திய காலத்தில் கட்டப்பட்ட வராகி கோயில், விந்தியவாசினி கோயில், சிதாதேவி கோயில் முதலிய இந்து வழிபாட்டுத் தலங்கள், இந்திய ஆன்மிக சுற்றுலா பயணிகளை ஈர்க்கிறது.
உணவகங்கள் & தங்குமிடங்கள்
பொக்காராவில் 250க்கும் மேற்பட்ட உணவகங்கள் மற்றும் தங்குமிடங்கள் கொண்டுள்ளது. பொக்காராவில் இரண்டு ஐந்து நட்சத்திர விடுதிகள் உள்ளது.
மலையேற்றப் பயிற்சிக் களங்கள்
நேபாள நாட்டில் பொக்காரா முக்கிய சுற்றுலா தலமாக உள்ளது. இங்கு மலையேற்ற பயிற்சி நிலையங்கள் உள்ளது. இந்நிலையத்தின் மூலம் அன்னபூர்ணா 1, தவுளகிரி மற்றும் மனசுலு மலைகளில் மலையேற்ற பயிற்சி அளிக்கப்படுகிறது.
நகரப் போக்குவரத்து வசதிகள்
நகரம், நகர்புறங்களில் மற்றும் அருகில் அமைந்த கிராமப்புறங்களில் அரசு பேருந்துகளும், சிற்றுந்து வசதிகள் உள்ளது.
மற்ற நகரங்களிடையே
நேபாளத்தின் மற்ற காத்மாண்டூ உட்பட பல நகரங்களை இணைக்க பொக்காரவிலிருந்து, பேருந்து மற்றும் விமான சேவைகள் உள்ளது. பொக்காராவில் புதிய பன்னாட்டு விமான நிலையம் கட்டப்பட்டு வருகிறது.
ஆறுகளும் ஏரிகளும்
பொக்காரா நீர் வளம் கொண்டது. முக்கிய நீர் நிலைகள்;
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:நேபாள நகரங்கள் பகுப்பு:ஆசிய மாதக் கட்டுரைகள் நவம்பர் 2015 *
தமிழ் மொழியின் வரலாறு (நூல்)
தமிழ் மொழியின் வரலாறு என்பது, மிக நீண்ட வரலாறு கொண்ட திராவிட மொழிகளுள் மூத்த மொழியான தமிழ் மொழியின் வரலாற்றைக் கூறும் நூலாகும். இந்நூல், பிற்காலத்தில் தனது பெயரைப் "பரிதிமாற் கலைஞர்" எனத் தமிழ்ப்படுத்திக்கொண்ட வி. கோ. சூரியநாராயண சாஸ்திரிகளால் எழுதப்பட்டது. இதன் முதற் பதிப்பு 1903 ஆம் ஆண்டில் வெளியானதாகச் சொல்லப்படுகிறது. 1968 ஆம் ஆண்டில் இதன் 12 ஆவது பதிப்பு வெளியானது. 2003 ஆம் ஆண்டில் இதன் மறுபதிப்பை உலகத் தமிழாராய்ச்சி நிறுவனம் வெளியிட்டுள்ளது.
நோக்கம்
இவர் காலத்தில் தமிழ் மொழியின் வரலாறு குறித்து ஆங்கிலேயர் தமது மொழியில் எழுதிய நூல்களே கிடைத்து வந்தன. இவற்றை அவர்கள் தமக்குத் தெரிந்த வரையில் வாய்க்குவந்தபடி எழுதினர் என்றும் அவற்றை ஆராய்ந்து குற்றங்களைக் களைந்து உண்மையைக் கண்டறிவோர் குறைந்துவிட்டனர் என்றும், தமிழில் பட்டப் படிப்புகளுக்கு உகந்த நூல் இன்றி மாணவர்கள் தவிக்கின்றனர் என்றும் கருதி இந்நூலாசிரியர் இந்நூலை எழுதியதாகக் குறிப்பிட்டுள்ளார்.
உள்ளடக்கம்
இந்நூல் பின்வரும் ஒன்பது அத்தியாயங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது.
உசாத்துணைகள்
பகுப்பு:இந்தியத் தமிழ் நூல்கள்
மக்னீசியோகும்மிங்டோனைட்டு
கும்மிங்டோனைட்டு கனிமத்தில் மக்னீசியம் மிகுந்திருப்பதைக் குறிக்கும் வகையில் மக்னீசியோகும்மிங்டோனைட்டு என்ற பெயர் பொருத்தமாக வைக்கப்பட்டிருப்பதாக கருதப்படுகிறது. கும்மிங்டோனைட்டு கனிமத்தில் சில மக்னீசியம் அயனிகளுக்குப் பதிலாக கூடுதலாக இரும்பு அயனிகள் இடம்பெற்றிருக்கும். படிக அமைப்பில் மக்னீசியத்திற்குப் பதிலாக ஈரிணைதிற மாங்கனீசும் இடம்பெறுவது பொருத்தமாக இருக்கும். கிடைக்கும் கை மாதிரிகளில் கும்மிங்டோனைட்டையும் மக்னீசியம் மிகு கும்மிங்டோனைட்டையும் பிரித்தறிவது சிரமமாகும். இருப்பினும் ஒளிவிலகல் எண், ஒப்படர்த்தி, காந்தப்புலத்தினால் ஈர்க்கப்படும் தன்மை ஆகிய பண்புகளைக் கொண்டு பிரித்தறிய இயலும். இரும்பு அதிகமாக சேர்ந்திருக்கும் நிகழ்வுகளில் இப்பண்புகள் அதிகரித்துக் காணப்படும்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:ஆம்பிபோல் குழுக் கனிமங்கள்
அன்னை ஞானம்மா
இறை ஊழியர் ஞானம்மா (Servant of God Gnanama) சென்னை புனித அன்னாள் சபை மற்றும் பிரங்கிபுரம் புனித அன்னாள் சபை ஆகிய இருபெரும் கிறிஸ்தவ துறவற சபைகளை நிறுவியவர். இந்தியாவில் இறை ஊழியர் நிலைக்கு உயர்த்தப்பட்டுள்ள முதல் பொதுநிலை கத்தோலிக்கப் பெண்மணி என்ற பெருமை இவருக்கே உரியது.
இளமைப் பருவம்
ஆந்திர மாநிலம் குண்டூர் மாவட்டத்தில் உள்ள பிரங்கிபுரத்தில் காலி ராயண்ணா - மரியம்மா தம்பதியருக்கு 2வது மகளாக ஞானம்மா 1822ஆம் ஆண்டு பிறந்தார். இவரது முழுப் பெயர் தாட்டிபத்ரி ஞானம்மா. பங்கு ஆலயத்தில் வேதியராகப் பணியாற்றிய இவரது தந்தை காலி ராயண்ணாவால் முழு குடும்பமும் இறைப்பற்றில் சிறந்து விளங்கியது. பிரங்கிபுரம் இயேசு சபையினரின் மறைபரப்பு மையமாக இருந்ததால், ஞானம்மா சிறு வயது முதலே பக்தியில் வளர்ந்தார். நாள்தோறும் திருப்பலியிலும், மற்ற செப வழிபாடுகளிலும் ஞானம்மா ஆர்வமுடன் பங்கேற்று வந்தார்.
குடும்ப வாழ்வு
ஞானம்மா 15 வயதை எட்டியபோது, 1837ஆம் ஆண்டு இன்னையா என்ற வேதியரை மணந்தார். அவர்களுக்கு தாமஸ், மரியன்னா, பீட்டர் (என்ற ராயண்ணா), ராஜநாதர் (என்ற ராஜன்னா), சௌரய்யா (என்ற சௌரப்பா) உட்பட்ட 5 புதல்வர்கள் பிறந்தனர். 1858ஆம் ஆண்டு ஞானம்மாவின் கணவர் இன்னையா காலரா நோயினால் மரணம் அடைந்தார். அப்போது ஞானம்மாவின் முதல் மற்றும் 3வது மகன்கள் சென்னையிலும், 2வது மகன் செங்கல்பட்டிலும் குருத்துவப் பயிற்சி பெற்று வந்தார்கள். மற்ற இருவரும் தாயுடன் பிரங்கிபுரத்தில் வசித்து வந்தனர். (இவர்களில், தாமஸ், மரியன்னா ஆகியோர் துறவற சபை குருக்களாக உருவாகி இறைப்பணி செய்தனர். பீட்டர் மட்டும் ஞானம்மாவின் மறைவுக்கு பிறகு திருமணம் செய்து கொண்டார்.)
இறைப்பணிக்கு தங்களை அர்ப்பணித்த மகன்களைக் காண்பதற்காக, சென்னைக்கும், செங்கல்பட்டுக்கும் ஞானம்மா அடிக்கடி பயணம் செய்வது வழக்கம். அப்போது மெட்ராஸ் பகுதியின் அப்போஸ்தலிக்க பிரதிநிதியாக இருந்த ஜான் பென்னலியை சந்தித்து, ஆசியும், அறிவுரையும் பெறுவதை ஞானம்மா வழக்கமாக கொண்டிருந்தார். இந்நிலையில் ஆயரின் அறிவுரைப்படி சென்னையில் தங்க முடிவு செய்த ஞானம்மா, 1859ஆம் ஆண்டு தம் இரு மகன்களுடன் சென்னையில் குடியேறினார். பின்னர் அவரோடு இருந்த ராஜநாதர், சௌரய்யா இருவரும் குருத்துவப் பயிற்சியில் சேர்ந்தனர். (பிற்காலத்தில், இவர்கள் இருவரும் மறைமாவட்ட குருக்களாகி இறைவனுக்கும் மக்களுக்கும் பணியாற்றினர்.)
கல்வி சேவை
அதன்பிறகு ஞானம்மா, சென்னையில் இருந்து தமது தாயின் உறவினர்கள் வாழ்ந்த எறையூருக்கு சென்றார். எறையூரில் நாள்தோறும் திருப்பலியில் முடியாத நிலை இருந்ததால், சென்னைக்கு அருகிலுள்ள கீழச்சேரியில் குடியேற முடிவு செய்தார். 1860ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் மாதம், ஞானம்மா கீழச்சேரியில் ஆலயத்தின் அருகில் இருந்த ஒரு வீட்டில் குடியேறினார். தினமும் திருப்பலியில் பங்கேற்றதுடன், நற்கருணை நாதர் முன் அதிக நேரம் செலவிடுவதிலும் ஆர்வம் கொண்டிருந்தார். கிராமத்தில் இருந்த பெண்களை ஒன்றுகூட்டி, நண்பகல் செப வழிபாட்டில் ஈடுபடச் செய்தார். பங்கில் இருந்த குழந்தைகளுக்கு மறைக்கல்வி கற்பித்தார்.
அக்காலத்தில் கீழச்சேரி மிகவும் பின்தங்கிய கிராமங்களில் ஒன்றாக இருந்தது. ஆண் குழந்தைகள் பள்ளிக்குச் சென்ற நேரத்தில், பெண் பிள்ளைகள் வயல் வேலைக்குச் சென்று கொண்டிருந்தனர். பெண் குழந்தைகளுக்கு கல்வி அளிக்கும் நோக்கத்துடன், தமது உடைமைகளை விற்று பணம் புரட்டினார். கீழச்சேரி ஆலயத்தின் அருகிலேயே, ஒரு வீட்டையும் நிலத்தையும் வாங்கினார். அருட்சகோதரர்கள் சிலரின் உதவியோடு, 1863 மே 3ந்தேதி புனித கிளாராம்மாள் பெயரில் பெண்களுக்கான பள்ளியை நிறுவினார். குழந்தைகளின் வசதிக்காக, அதே ஆண்டு ஜூன் 4ந்தேதி விடுதியையும் தொடங்கினார்.
பள்ளி மற்றும் விடுதி பற்றிய செய்தி பரவியதும், அருட்தந்தை ரத்தினநாதரும், சில பெண்களும் நிர்வாகத்தில் உதவி செய்ய முன்வந்தனர். கீழச்சேரி பங்கைச் சேர்ந்த கிராமங்கள் அனைத்திலும் இருந்த பெண் குழந்தைகள் அனைவரையும் பள்ளியில் சேர்க்க ஞானம்மா ஆர்வம் காட்டினார். ஏழை, அனாதை குழந்தைகளுக்கு இலவசமாகவே கல்வி வழங்கப்பட்டது. ஞானம்மாவின் முயற்சிக்கு பிற்போக்கு சிந்தனையாளர்கள் சிலர் தடைகளை உருவாக்கினர். அவற்றையும் மீறி ஞானம்மா பெண்களுக்கு கல்வி அளிப்பதில் வெற்றி கண்டார். அவர்கள் ஆன்மிக வாழ்விலும் வளர்ச்சி காண உதவினார்.
சபை நிறுவனர்
ஞானம்மாவின் கல்வி சேவையால், கீழச்சேரி பகுதி பெண் குழந்தைகள் உலக அறிவிலும், இறை ஞானத்திலும் வளர்ச்சி கண்டனர். அவர்களில் இல்லூரைச் சேர்ந்த ஆகத்தம்மா, அருளம்மா ஆகிய மாணவிகள் துறவுநிலை ஏற்று, ஞானம்மாவின் பணியைத் தொடர முடிவு செய்தனர். அவ்வேளையில் கீழச்சேரி பங்குத்தந்தையாக இருந்த ஆரோக்கியநாதரிடம், ஞானம்மா தமது மாணவிகளின் எண்ணத்தைப் பகிர்ந்து கொண்டார். இதையடுத்து புதிய துறவற சபையைத் தொடங்குவதற்கான ஆலோசனைகளை ஞானம்மாவுக்கு வழங்கிய ஆரோக்கியநாதர், அருளம்மா, ஆகத்தம்மா இருவரையும் துறவற வாழ்வுக்கும் தயார் செய்தார்.
1871ஆம் ஆண்டு, ஆரோக்கியநாதர் பெல்லாரி ஆலயத்திற்கு இடமாற்றம் பெற்றுச் சென்றார். இதனால் அவரது ஆலோசனையின் பேரில், பெல்லாரியில் இருந்த பெங்களூர் புனித அன்னாள் சபையின் நவகன்னியர் இல்லத்தில் நுழைவுநிலை பயிற்சி பெற்றனர். 1874 பிப்ரவரி 4ந்தேதி, அருளம்மா, ஆகத்தம்மா இருவரும் ஆஞ்சலா, பிலோமினா என்ற பெயருடன் நவகன்னியர் பயிற்சியைத் தொடங்கினர். அதே ஆண்டு அக்டோபர் 10ந்தேதி, நவகன்னியர் இருவரும் ஞானம்மா முன்னிலையில் தங்கள் முதல் வார்த்தைப்பாட்டை அளித்தனர். இவ்வாறு, சென்னையின் முதல் பெண் துறவிகள் சபையான புனித அன்னாள் சபை தோன்ற ஞானம்மா காரணமாக அமைந்தார். பிற்காலத்தில், பிரங்கிபுரம் புனித அன்னாள் சபை நிறுவப்பட்டது.
நோயும் இறப்பும்
1874 அக்டோபர் 10ந்தேதி அருட்சகோதரிகள் ஆஞ்சலாவும், பிலோமினாவும் ஞானம்மாவோடு சேர்ந்து பெல்லாரியில் இருந்து சென்னை வந்து சேர்ந்தனர். அவர்கள் திரும்பி வந்த சில நாட்களிலேயே ஞானம்மாவின் உடல்நலம் பாதிக்கப்பட்டது. இடைவிடாத கடின உழைப்பும், 20 ஆண்டு காலமாக இருந்த ஆஸ்துமா நோயும் ஞானம்மாவின் உடல்நிலையை மிகவும் கவலைக்கிடமாக்கியது. டிசம்பர் மாதத்தில் தமது மரணம் நெருங்கி வருவதை ஞானம்மா உணர்ந்தார். புனித அன்னாள் சபை தொடர்ந்து வளரும் என்ற நம்பிக்கையோடு அருட்சகோதரிகளுக்கு அறிவுரை வழங்கினார்.
"என் அன்புச் செல்வங்களே... உங்களுக்கு பொறுப்பாய் உள்ளவர்களுக்கு கீழ்ப்படியுங்கள். ஆன்மிக வழிகாட்டிகளுக்கு செவிகொடுங்கள். இளம்பெண்களுக்கு பாதுகாப்பு அளிப்பதுடன், மறைக்கல்வியும் உலகக்கல்வியும் வழங்குங்கள். இறையன்போடு கலந்த பிறரன்பு சேவைக்காக வாழ கற்றுக்கொள்ளுங்கள். பணத்துக்கு அரசையோ, பிறரையோ நம்பியிராமல் கடின உழைப்பால் உங்களைக் காத்துக் கொள்ளுங்கள்" என்பதே ஞானம்மாவின் இறுதி அறிவுரை. கீழச்சேரி பங்குத்தந்தை இரத்தினநாதரிடம் நோயில் பூசுதல் பெற்று, 1874 டிசம்பர் 21ந்தேதி தமது 52ஆம் வயதில் ஞானம்மா இறந்தார்.
இறை ஊழியர்
ஞானம்மாவின் கல்லறையில் செபம் செய்த பலரும், அவரது பரிந்துரையால் இறைவனின் ஆறுதலைக் கண்டடைந்ததாக சாட்சியம் கூறினர். இதையடுத்து இவரை புனிதர் நிலைக்கு உயர்த்துவதற்கான முயற்சிகளை சென்னை-மயிலை உயர்மறைமாவட்டம் மூலம் புனித அன்னாள் சபையினர் மேற்கொண்டனர். சென்னை-மயிலை பேராயரின் விண்ணப்பத்தை ஏற்று, ரோமில் உள்ள புனிதர் பட்டம் வழங்குவதற்கான பேராயம் மறைமாவட்ட ஆய்வுப்பணியை முறைப்படி தொடங்குவதற்கான அனுமதியை வழங்கியுள்ளது. இதன் அடிப்படையில், ஞானம்மா இறை ஊழியர் நிலைக்கு உயர்த்தப்பட்டதை 2014 மார்ச் 21ந்தேதி பேராயர் ஜார்ஜ் அந்தோணிசாமி அறிவித்தார்.
ஆதாரங்கள்
பகுப்பு:1822 பிறப்புகள் பகுப்பு:1874 இறப்புகள் பகுப்பு:தமிழ்நாட்டில் கிறித்தவம் பகுப்பு:கத்தோலிக்க துறவற சபை நிறுவனர்கள்
குராட்டைட்டு
குராட்டைட்டு (Kuratite) என்பது டாக்டர் கெரோ குராட் என்ற விண்வீழ்கல் ஆராய்ச்சியாளர் கண்டுபிடித்த புதிய கனிமம் ஆகும். 1938 முதல் 2009 வரையிலான காலத்தில் வாழ்ந்த இவர் வியன்னா இயற்கை வரலாற்று அருங்காட்சியகத்தில் விண்வீழ்கல் சேகரிப்பு காப்பாளராகவும் பணிபுரிந்தார். Ca2(Fe2+5Ti)O2[Si4Al2O18] என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டால் இக்கனிமம் விவரிக்கப்படுகிறது புதிய கனிமங்களுக்கான ஆணையம் முதன் முதலாக இதையொரு புதிய கனிமம் என்று அங்கீகரித்தது. சிறிய விண்வீழ்கல் மாதிரியைக் கொண்டு கனிமத்திற்கான பெயரிடலும் வகைப்படுதுதலும் நடைபெற்றன.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:அலுமினியம் கனிமங்கள் பகுப்பு:சிலிக்கேட்டு கனிமங்கள் பகுப்பு:முச்சரிவச்சுக் கனிமங்கள் பகுப்பு:இனோசிலிக்கேட்டுகள்
போரிசு அலெக்சாந்திரோவிச் வொரந்த்சோவ்-வெல்யமினோவ்
உடுக்கண வெளித் தூசுகள் ஒளியை உட்கவர்தலைத் தனித்துக் கண்டுபிடித்தார். இதையே இராபெர்ட் ஜூலியசு திரம்பிலர் என்பவரும் தனித்துக் கண்டறிந்தார். இவர் இப்போது வரண்சோவ்-வெல்யமீனவ் பால்வெளிகள் (இது ஊடாட்டப் பால்வெளிகளின் வான்படமாகும்) என வழங்கும் பால்வெளிகளின் அட்டவணையைத் தொகுத்தார். மேலும் இவர் இதைவிட மிகப்பெரியதும் பொதுவானதுமான பால்வெளிகளின் பொது அட்டவணையையும் (இது பால்வெளிகளின் புறவடிவியல் அட்டவணை) தொகுத்தார். இவர் கோளியல் ஒண்முகில்களை ஆய்வு செய்து அவற்றைத் தனிவகையாகப் பிரித்தார். இவர் உருசிய மொழியில் தொடக்கநிலைப் பள்ளிக்கும் உயர்நிலைப் பள்ளிக்கும் தரமான வானியல் பாட நூல்களை எழுதியுள்ளார்.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:1904 பிறப்புகள் பகுப்பு:1994 இறப்புகள் பகுப்பு:உருசிய வானியலாளர்கள் பகுப்பு:சோவியத் வானியலாளர்கள் பகுப்பு:ஆசிய மாதக் கட்டுரைகள் நவம்பர் 2015
தமிழரும் தாவரமும் (நூல்)
தமிழரும் தாவரமும் என்பது 2007 ஆம் ஆண்டு வெளிவந்த ஒரு தமிழர் தாவரவியல் (Ethnobotany) ஆய்வு நூல் ஆகும். இந்த நூலை முனைவர் கு. வி. கிருஷ்ணமூர்த்தி எழுதியுள்ளார். இந்த நூல் சங்க, சங்கம் மருவிய, பக்தி, நாயக்கர் கால தமிழ் இலக்கியங்களில் உள்ள தாவரங்கள் பற்றிய குறிப்புக்களை துல்லியமாக ஆய்கிறது. இந்த நூலின் படி தொல்காப்பியத்தில் 52 தாவரங்கள், சங்க இலக்கியங்களில் 207 தாவரங்கள், சங்கம் மருவிய இலக்கியங்களில் 185 தாவரங்கள், பக்தி இலக்கியங்களில் 238 தாவரங்கள் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன.
இந்த நூலைப் பற்றி நாஞ்சில் நாடன் எழுதிய மதிப்புரையில் "தமிழ் கற்கும் மாணவர்கள், தமிழாசிரியர்கள், பேராசிரியர்கள், ஆய்வாளர்கள், தீவிர வாசகர்கள், படைப்பிலக்கியவாதிகள் அனைவருக்கும் இந்த நூலை வலுவாகப் பரிந்துரைக்கிறேன்" என்று கூறி உள்ளார்.
உள்ளடக்கம்
"தமிழகத்தின் இயற்கைச் சூழல், தமிழரின் தாவர அறிவியல் புலமை, தமிழகத்தின் இயல் தாவரங்களும், அயல் தாவரங்களும் தமிழரின் ஆன்மவியலும், வேளாண் மற்றும் தோட்டத் தாவரங்களும் தமிழரும், தாவரங்களும் தமிழர் உணவும், தாவரங்களும் தமிழர் மருந்தும், தமிழகத்தில் தாவரப் பயன்பாடும் தாவரம்சார் தொழில்களும், தமிழகத் தாவரப் பொருட்களின் வணிகம் எனப் பல்வகைத் தலைப்புக்களில் ஆய்வுக் கட்டுரைகள் இந்த நூலில்." உள்ளன.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:தமிழர் தாவரவியல் தமிழ் நூல்கள் பகுப்பு:2007 தமிழ் நூல்கள் பகுப்பு:இந்தியத் தமிழ் நூல்கள் பகுப்பு:பாரதிதாசன் பல்கலைக்கழக நூல்கள்
ராஜ ராஜேஸ்வரி சீதாராமன்
2021-ஆம் ஆண்டில், இந்தியாவின் 75-ஆவது சுதந்திர தினத்தில் சிறப்பு இலக்கிய விருதைப் பெற்ற நான்கு மலேசிய எழுத்தாளர்களில் டாக்டர் ராஜ ராஜேஸ்வரி சீதாராமனும் ஒருவராவார்.
வெளிநாடுகளில் நடைபெற்ற பல அனைத்துலக மலாய் மொழிக் கருத்தரங்குகளில் மாநாடுகளில் ராஜ ராஜேஸ்வரி சீதாராமன் மலேசியாவின் பிரதிநிதியாகக் கலந்து கொண்டுள்ளார்.
வாழ்க்கைக் குறிப்புகள்
ராஜ ராஜேஸ்வரி சீதாராமன் மலேசியா, பேராக், கோலா குராவ் நகரில் பிறந்தவர். இவரது தந்தையாரும் தாயாரும் ஆசிரியர்கள். பாகன் செராய் நகரில் தன் உயர்நிலைப் படிப்பை முடித்துக் கொண்டு, கெடா, சுங்கை பட்டாணி, சுல்தான் அப்துல் ஆலிம் கல்வியியல் கல்லூரியில் (Pedagogical College of Sultan Abdul Halim) சேர்ந்து ஆசிரியர் பயிற்சி பெற்றார்.
1986-ஆம் ஆண்டில், செர்டாங் மலேசிய புத்ரா பல்கலைக்கழகத்தில் நவீன மொழிகள் மற்றும் தகவல் தொடர்புத் துறையில் பயின்றார்.
2015-ஆம் ஆண்டில், மலாயா பல்கலைக்கழகத்தின் மலாய் கல்வித்துறை அகாடமியில் (Academy of Malay Studies) முனைவர் பட்டத்தைப் பெற்றார்.
மலாய் மொழி விரிவுரையாளர் பணி
பின்னர் 2007-ஆம் ஆண்டு தொடங்கி 2016-ஆம் ஆண்டு வரையில், கோலாலம்பூரில் இருக்கும் மலேசியக் கல்வியியல் நிறுவனத்தில் (Pedagogical Institute of Malaysia) மலாய் மொழி விரிவுரையாளராகப் பணிபுரிந்தார்.
ம்லேசியாவில் உள்ள இடைநிலைப் பள்ளிகளுக்கான இலக்கியப் பாடத் திட்டங்களை வரைவதற்கான கல்வி அமைச்சின் ஆணையத்தின் உறுப்பினராக உள்ளார்.
மலாய் மொழிப் பத்திரிகைகளில் கவிதைகள்
மலேசியாவில் அதிகாரப்பூர்வ மலாய் இலக்கிய இதழான டேவான் சாஸ்திரா (Dewan Sastera) உட்பட பல முன்னணி மலாய் மொழிச் செய்தித்தாள்கள் மற்றும் மலாய் மொழிப் பத்திரிகைகளில் இவரின் கவிதைகள் வெளியிடப்பட்டு உள்ளன.
விருதுகள்
இந்தியாவின் 75-ஆவது சுதந்திர தினத்தில் சிறப்பு இலக்கிய விருதைப் பெற்ற நான்கு மலேசிய எழுத்தாளர்களில் டாக்டர் ராஜ ராஜேஸ்வரி சீதாராமனும் ஒருவராவார்.
82 நாடுகளைச் சேர்ந்த 440 கவிஞர்களுக்கு குஜராத் சாகித்ய அகாடமியின் இந்தியச் சுதந்திர தின இலக்கிய விருது (2021) வழங்கப்பட்டது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:மலேசியத் தமிழர் பகுப்பு:மலேசிய நபர்கள் பகுப்பு:மலேசியப் பெண்கள்
அன்கிங்
அன்கிங் என்பது சீனக் குடியரசு, அன்ஹுயி மாகாணத்தில் உள்ள ஒரு ஆட்சியரங்கத் தலைமை சார்ந்த நகரம் ஆகும். 2010 மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி அதன் மக்கள் தொகை 5,311,579 ஆக இருந்தது, இதில் 780,514 பேர் பெருநகரத்தில் வசிக்கின்றனர்.
மொழி
அன்கிங் பகுதி மக்கள் சீனக் குடியரசின் இன்ன பிற மாநிலங்களில் அல்லாத வேறொரு வட்டாரப் பேச்சு மொழிகளைப் பயன்படுத்துகின்றனர்.
சான்றுகள்
பகுப்பு:சீனாவின் நிர்வாகப் பிரிவுகள் பகுப்பு:ஆசிய மாதக் கட்டுரைகள் நவம்பர் 2017 பகுப்பு:சீன நகரங்களும் ஊர்களும்
வினைலசிட்டைலீன்
வினைலசிட்டைலீன் (Vinylacetylene) C4H4 என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டால் விவரிக்கப்படும் ஒரு கரிமச் சேர்மம் ஆகும். நிறமற்ற இச்சேர்மம் பலபடி தொழிற்சாலையில் பயன்படுத்தப்பட்டது. ஆல்க்கைன் மற்றும் ஆல்க்கீன் குழுக்களால் வினைலசிட்டைலீன் ஆக்கப்பட்டுள்ளது. எளிமையான ஈனைன் வேதி வினைக்குழு சேர்மத்திற்கு இதுவோர் எட்டுத்துக்காட்டாகும். வினைலசிட்டைலீன் ஓர் ஆபத்தான சேர்மமாகும். ஏனெனில் அதிக செறிவுகளில் இது தானாக வெடிக்கும். குறிப்பாக 30 மோல் சதவீதத்தில் இது தானாக வெடிக்கும். ஆனால் உயர்ந்த அழுத்தம் இதற்கு அவசியமாகும். C4 ஐதரோகார்பன்கள் தயாரிப்பில் ஈடுபடும் தொழிற்சாலைகளில் இத்தகைய தானாக வெடித்தல் நிகழ்வுகள் நடைபெறுகின்றன. 1969 ஆம் ஆண்டு டெக்சாசு நகரத்தில் உள்ள யூனியன் கார்பைடு ஆலையில் இத்தகைய வெடிப்பு ஏற்பட்டது.
தயாரிப்பு
வினைலசிட்டைலீன் முதன்முதலில் தொடர்புடைய நான்கிணைய அமோனியம் உப்பை ஆஃப்மேன் நீக்க வினை மூலம் தயாரிக்கப்பட்டது.:
இருகுளோரோ-2-பியூட்டீன் சேர்மத்தை ஐதரசன் ஆலைடு நீக்க வினை மூலம் பொதுவாக வினைலசிட்டைலீன் தயாரிக்கப்படுகிறது. அசிட்டைலீனின் இருபடியாதல் வினை அல்லது 1,3-பியூட்டாடையீனின் ஐதரசன் நீக்கம் வினையின் மூலமாகவும் இதை தயாரிக்க முடியும்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:வினைல் சேர்மங்கள்
தாலத்து (அளவீடு)
தாலத்து (Talent) என்பது மெசபடோமியாவில் கிமு 4 ஆம் ஆயிரமாண்டின் இறுதியில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட ஒரு எடை அலகு ஆகும். இந்த அளவீடானது 3 ஆம் ஆயிரமாண்டின் இறுதியில் அக்காடியன்-சுமர் காலக் கட்டத்தின் போது 60 மினாக்கள் அல்லது 360 ஷெக்கல்களாக (தோராயமாக 11 கிராம் வெள்ளி நாணயம்) பிரிக்கப்பட்டது. செவ்வியல் பழங்காலத்தில், தாலத்து ( talentum , பண்டைய கிரேக்கத்தில் இருந்து : τάλαντον , talanton "அளவு, இருப்பு, தொகை") வணிக பரிவர்த்தனைகளுக்கான பொதுவான எடை அலகுகளில் மிகவும் பெரியது ஆகும். ஒரு அட்டிக்கா தாலத்து தோராயமாக 26.0 கிரோகிராம்கள் (57 பவுண்ட் 5 அவுன்ஸ்). கொண்டது. ஒரு பாபிலோனிய தாலத்து 30.2 கிலோ (66 பவுண்ட் 9 அவுன்ஸ்). கொண்டது. பண்டைய இஸ்ரேல் பாபிலோனிய நிரையான தாலத்தை ஏற்றுக்கொண்டது. ஆனால் பின்னர் அதை திருத்தியமைத்துக்கொண்டது. புதிய ஏற்பாடு காலத்தில் பயன்படுத்தப்பட்ட பொதுவான தாலத்து 58.9 கிலோ (129 பவுண்ட் 14 அவுன்ஸ்) ஆகும். ஒரு ரோமானிய தாலத்து (100 லபிரிகளாக பிரிக்கப்பட்டது) 1+1⁄3 அட்டிக் தாலத்துகள், தோராயமாக 32.3 கிலோ (71 பவுண்ட் 3 அவுன்ஸ்); ஒரு எகிப்திய தாலத்து 80 லபிரி, தோராயமாக 27 கிலோ (60 பவுண்டு) ஆகும்.
உறுதிமொழி (திரைப்படம்)
பாடல்கள்
இத்திரைப்படம் இளையராஜாவின் இசையமைப்பில் வெளியானது.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:1990 தமிழ்த் திரைப்படங்கள் பகுப்பு:இந்தியத் தமிழ்த் திரைப்படங்கள் பகுப்பு:இளையராஜா இசையமைத்த திரைப்படங்கள் பகுப்பு:பிரபு நடித்த திரைப்படங்கள் பகுப்பு:சிவகுமார் நடித்த திரைப்படங்கள்
தோம்சுக் மாகாணம்
தோம்சுக் மாகாணம் (Tomsk Oblast, Томская область, தோம்ஸ்கயா ஓப்லஸ்த்) என்பது உருசியாவின் நடுவண் அலகும், ஒரு உருசிய மாகாணமும் ஆகும். இது மேற்கு சைபீரிய சமவெளியின் தெற்கில் உள்ளது. இது சைபீரிய நடுவண் மாவட்டத்தின் தென்மேற்கில் உள்ள பகுதியாகும். இதன் நிர்வாக மையம் தோம்சுக் ஆகும். மக்கள் தொகை: 1,047,394 (2010 கணக்கெடுப்பு)
இம்மாகாணத்தின் வளர்ச்சி 17 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் தொடங்கியது. இப்பகுதி 1604இல் நிறுவப்பட்டது. தோம்ஸ்க் மாகாணம் 316.900 சதுர கிலோமீட்டர் (122,400 சதுர கிலோ மீட்டர்) கொண்டது என்றாலும், பெரும்பாலான பகுதிகள் நெருங்க இயலாதவாறு அடைபட்டதாக இருந்தது. ஏனெனில் இப்பிரதேசத்தின் எல்லைப் பகுதிகளில் தைகா காடுகள், சதுப்பு நிலம் போன்றவை சூழ்ந்து இருந்தன. இந்த ஒப்ளாஸ்ட் கிராஸ்னயார்சுக் பிரதேசம், தியூமென் ஒப்லாஸ்து, ஓம்ஸ்க், நோவசைபிர்ஸ்க் ஓப்லாஸ்து, கெமரோவோ ஓப்லாஸ்து போன்றவை எல்லைகளாக உள்ளன.
வரலாறு
நீண்ட காலத்துக்கு முன்பே சைபீரியா ரஷ்யாவின் ஒரு பகுதியாக ஆகிவிட்டது. நவீன டாம்ஸ்க் ஒப்லாஸ்து பிரதேசத்தில் சேர்ந்த மக்கள் தைகா பகுதியைச் சேர்ந்தவர்கள் எனக்கருதப்படுகிறது. இந்த பிரதேசத்தின் வளர்ச்சி என்பது 16 ஆம் மற்றும் 17 ஆம் நூற்றாண்டுகளின் இறுதியில் தொடங்கியது. இப்பகுதியின் மிகப் பழமையான கிராமமான நர்யம்  1596 ஆம் ஆண்டு நிறுவப்பட்டது. மாகாணத்தின் நிர்வாக மையம், டாம்ஸ்க் நகரில் 1604 ஆம் ஆண்டில் நிறுவப்பட்டது.
பொருளாதாரம்
டாம்ஸ்க் ஒப்லாஸ்து கச்சா எண்ணெய், இயற்கை எரிவாயு , இரும்பு, நிலக்கரி ,  வனவளம் போன்றவற்றைக் கொண்டுள்ளது. மேற்கு சைபீரியன் காட்டு வளங்களில் சுமார் 20% டாம்ஸ்க் ஒப்லாஸ்தில் அமைந்துள்ளது. மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் பாதியை தொழில் துறையும், வேளாண்மை 19%, கட்டுமானத்துறை 13% பங்களிக்கிறது. வேதிப்பொருள் மற்றும் எண்ணெய் தொழில்கள் இந்த பகுதியில் நன்கு வளர்ந்துள்ளது. இந்த ஒப்ளாஸ்ட்டின் முதன்மை ஏற்றுமதி பொருட்கள் : எண்ணெய் (62.1%), மெத்தனால் (30.2%), மற்றும் இயந்திரங்கள் மற்றும் உபகரணங்கள் (4.8%).
மக்கள் வகைப்பாடு
இந்த பகுதியின் மக்கள் தொகை: 1,047,394 ஆகும். ( 2010 கணக்கெடுப்பின்படி ); 1,046,039 ( 2002 மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி );  1,001,613 ( 1989 மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி .) [10] ஒப்ளாஸ்ட் பகுதியில் வாழும் முக்கியாமான இனக்குழுக்கள் ரஷ்யர்கள் (92.1%), உக்ரேனியர -பெலோருசியர் (1.4%), சைபீரிய தடார்கள் (1.7%)  வோல்கா ஜெர்மன். (0.9%) இவர்களல்லாது ஸ்லேவ்கள், பின்லாந்துக்காரர்கள், ஜேர்மனியர்கள் போன்ற இனக்குழுவினரும் உள்ளனர். 1990 களில் ஏற்பட்ட ஆபத்தான நிலைமைக்கு பிறகு, டாம்ஸ்க் ஒப்லாஸ்து தன்னை நிலைநிறுத்திக்கொண்டது. 2009 இன் முதல் மூன்று மாதங்களில், 3,337 பிறப்புகள் (2008 விட 2.4% அதிகமாக) மற்றும் 3,339 இறப்புகள் (2008 விட 6.7% குறைவாக) இருந்தன.
2008 க்கான பிறப்பு விகிதம் 2007 விட 7.97% அதிகம்.
2012 இன் முக்கிய புள்ளிவிவரங்கள் மொத்த கருத்தரிப்பு விகிதம்: '''
2009 - 1.54 | 2010 - 1.49 | 2011 - 1.48 | 2012 - 1.55 | 2013 - 1.59 | 2014 - 1.59 (இ)
சமயம்
2012 இன் அதிகாரப்பூர்வ கணக்கெடுப்பின்படி டாம்ஸ்க் ஒப்லாஸ்து மக்கள் தொகையில் 33.3% உருசிய மரபுவழித் திருச்சபையை பின்பற்றுகின்றனர், 4% பொதுவான கிருத்துவர், 2%கிழக்கு மரபுவழி திருச்சபை கிருத்துவர்கள், 1% பின்பற்றுகிறது ஸ்லாவிக் நாட்டுப்பற சமயம், 1% இஸ்லாமியர்,  0.62% திபெத்திய புத்த மதம் , மற்றும் 0.4% கத்தோலிக்க திருச்சபை. கூடுதலாக, மக்கள் தொகையில் 29% "ஆன்மீக நாட்டம் இல்லாதவர்களாக தங்களை கருதுபவர்கள், 15% நாத்திகர், மற்றும் 13,68% மற்ற மதங்களைச் சேர்ந்தவர்கள் அல்லது ஒரு கேள்விக்கு பதில் தராதவர்கள்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:உருசியாவின் மாகாணங்கள் பகுப்பு:ஆசிய மாதக் கட்டுரைகள் நவம்பர் 2015
யோகினி கோயில், ஜபல்பூர்
யோகினி கோயில் அல்லது 64 யோகினி கோயில் (Chausath Yogini Temple, Jabalpur) இந்தியாவின் மத்தியப் பிரதேச மாநிலத்தின் ஜபல்பூர் நகரத்திலிருந்து ஐந்து கிலோ மீட்டர் தொலைவில், நர்மதை ஆற்றின் கரையில் அமைந்த பேதாகாட் எனும் கிராமாத்தில் உள்ள   சிறு குன்றின் உச்சியில் கட்டப்பட்டது. இக்கோயில் சாக்த சமயத்தின் துர்கை மற்றும் 64 யோகினி தேவதைகளுக்காக அர்ப்பணிக்கப்பட்டது.
காலச்சூரி பேரரசர்களால் கிபி 10ம் நூற்றாண்டில் இக்கோயில் கஜுராஹோ கட்டிட அமைப்பில் கட்டப்பட்டது.
தில்லி சுல்தானகம் மற்றும் முகலாய ஆட்சியில் இக்கோயிலின் சிற்பங்கள் சிதைக்கப்பட்டது.
கோயில் அமைப்பு
யோகினி கோயில் ஜபல்பூர் அருகே உள்ள சிறு குன்றின் மீது 150 படிக்கட்டுகளுடன் கட்டப்பட்டுள்ளது. இக்கோயில் வளாகம் வட்ட வடிவ மதில் சுவர்களுடன் கூடியது. கோயில் கருவறையில்  துர்கை அம்மனின் உருவச் சிலையும்; வட்ட வடிவ கோயில் மதில் சுவரில் 64 யோகினிகளின் சிற்பங்கள் உள்ளது. 64 யோகினி சிற்பங்களுக்கு நடுவில் நந்தி வாகனத்தில் பார்வதி தேவியுடன் சிவபெருமான் அமர்ந்திருக்கும் சிற்பம் உள்ளது.