cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ஐக்கிய அமெரிக்கப் பேரவை
மக்களின் சார்பாளர்களைக் கொண்ட கீழவையில் 435 வாக்களிக்கும் உரிமை பெற்ற உறுப்பினர்களும், சில வாக்களிக்கும் உரிமை பெறாத பேராளர்களும் கொண்டது. இந்த வாக்களிக்கும் உரிமை பெறாத ஆறு பேராளர்கள் அமெரிக்க சமோவா, கொலம்பியா மாவட்டம், குவாம், அமெரிக்க கன்னித் தீவுகள், புவேர்ட்டோ ரிக்கோ, வட மரியானா தீவுகள் ஆகிய பகுதிகளைச் சேர்ந்தவர்கள். கீழவை உறுப்பினர்கள் மக்கள் தொகையின் அடிப்படையில் தொகுதி வாரியாகப் பிரித்து ஒவ்வொரு பகுத்திக்கும் ஒரு மக்கள் சார்பாளரைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றனர். ஒவ்வொரு கீழவை உறுப்பினரின் பதவிக் காலமும் ஈராண்டுகள் ஆகும். ஆனால் ஒருவர் எத்தனை முறை வேண்டுமானாலும் தேர்ந்தெடுக்கப்படலாம். செனட் என்னும் மேலவையில் ஒரு மாநிலத்திற்கு இரு மேலவை உறுப்பினர்களாக (செனட்டர்களாக) மொத்தம் 100 உறுப்பினர்கள் இருப்பர். ஒவ்வொரு மேலவை உறுப்பினரும் ஆறு ஆண்டுகள் பதவியில் இருப்பர் ஆனால் இரண்டாண்டுக்கு ஒரு முறை, மேலவையில் மூன்றில் ஒரு பகுதி உறுப்பினர்கள் மாறும்விதமாக தேர்தல்கள் நடக்கும். மேலவை கீழவை ஆகிய இரண்டு அவைகளிலும் உள்ள உறுப்பினர்கள் மக்களால் நேரடியாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்படுகின்றனர்.
மேற்கோள்கள்
*
பன்னாட்டு கல்வி நாள்
பன்னாட்டு கல்வி நாள் (International Day of Education)  ஆண்டுதோறும் சனவரி மாதம்  24 ஆம் தேதி அன்று  உலக அளவில் அனுசரிக்கப்படுகிறது.  கல்விக்காக இந்த நாள் அர்ப்பணிக்கப்பட்டுள்ளது. 2018 ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் மாதம் 3 ஆம் தேதியன்று ஐக்கிய நாடுகளின் பொதுச் சபை, உலகளாவிய அமைதி மற்றும் நிலையான வளர்ச்சியைக் கொண்டு வருவதற்கான கல்வியின் பங்கைக் கொண்டாடும் வகையில், சனவரி 24 ஆம் தேதி  பன்னாட்டு கல்வி நாளாக அறிவிக்கும் தீர்மானத்தை ஏற்றுக்கொண்டது.
வரலாறு
ஐக்கிய நாடுகள் பொதுச் சபை நிறைவேற்றிய தீர்மானத்தின் மூலம் சனவரி மாதம்  24 ஆம் தேதி  பன்னாட்டு   கல்வி நாளாக  அறிவிக்கப்பட்டது. 2019 ஆம் ஆண்டு சனவரி மாதம் 24 ஆம் தேதி  முதல் பன்னாட்டு  கல்வி நாள் கொண்டாடப்படுகிறது. ஐக்கிய நாடுகள் பொதுச் சபையின் அறிவிப்பு உலகம் முழுவதும் பரவி வருகிறது. அவர்களின் நேர்மையான முயற்சிகள் உலகெங்கிலும் நம்பிக்கையுடனும் வாய்ப்புகளுடனும் ஆதரிக்கப்படும் ஒரு பண்பட்ட சமுதாயத்தை உருவாக்கும். படித்த தனிநபரின் முன்னேற்றத்தில் நம்பிக்கைக்குரிய முடிவுகளைக் காட்டும்.
புற இணைப்புகள்
பகுப்பு:கல்வி பகுப்பு:சனவரி சிறப்பு நாட்கள் பகுப்பு:ஐக்கிய நாடுகளின் சிறப்பு நாட்கள்
சித்ரா விஸ்வேஸ்வரன்
சித்ரா விஸ்வேஸ்வரன் என்பவர் இந்திய பரதநாட்டியக் கலைஞர் ஆவார். சிதம்பரம் நிகழ்கலை மன்றம் என்ற பெயரில் நாட்டியப் பள்ளி ஒன்றை சென்னையில் நடத்தி வருகிறார். 1992 ஆம் ஆண்டில் இந்திய அரசின் உயரிய விருதான பத்மசிறீ விருதினைப் பெற்றார்.
ஆரம்பகால வாழ்க்கை, பயிற்சிகள்
சித்ரா விஸ்வேஸ்வரன் தன்னுடைய மூன்றாம் வயதில் இருந்தே தன்னுடைய தாய் ருக்மனி பத்மனாபனுடன் இணைந்து பரதநாட்டியம் ஆடத் தொடங்கினார். இவருடைய தந்தை இந்திய இரயில்வேயில் பனிபுரிபவர். அவருக்கு இலண்டனில் வேலை கிடைத்ததும் குடும்பத்துடன் அங்கு சென்றுவிட்டார். அங்கு பழமையான பேலட் நடனத்தைக் கற்றார். பின்பு கொல்கத்தாவில் கதக் மற்றும் மணிப்புரி போன்ற நடனங்களைக் கற்றார். இவருக்குப் பத்து அகவை இருக்கும் போது திருவிடைமருதூர் (பிறப்பிடம்) டி. ஏ. ராஜலட்சுமி என்பவரிடம் நடனம் பயில சேர்ந்தார். ராஜலட்சுமி என்பவர் ஒரு சிறந்த தேவதாசி ஆவார். அவர் கொல்கத்தாவில் தங்கியிருந்தார். அவரிடம் சேர்ந்த 10 மாதங்களிலேயே சித்ரா விஸ்வேஸ்வரனுடைய அரங்கேற்றம் நடைபெற்றது. சுமார் பத்து வருடங்களாக ராஜலட்சுமியிடம் பயிற்சி பெற்றார்.
பதின்மூன்றாம் வயதில் தியாகராஜர் வாழ்க்கையை வர்ணம் முறையில் நடன அசைவுகளை அமைத்திருந்தார். தன்னுடைய பள்ளிப் படிப்பை முடித்தவுடன் சென்னை சென்று நடனத்தில் ஈடுபட வேண்டும் என நினைத்தார் ஆனால் இவருடைய பெற்றோர் கல்லூரிப் படிப்பை முடிக்க வேண்டும் என வலியுறுத்தினர். எனவே கொல்கத்தா பல்கலைக்கழகத்தில் ஆங்கிலம் இளங்கலை பயின்றார். அதே சமயத்தில் கிடைக்கும் நேரங்களில் நடனம் பயின்றார்.
1970 ஆம் ஆண்டில் மனிதவள மேம்பாட்டு அமைச்சகத்தின் மேம்பட்ட பரதநாட்டியக் கலைகள் கற்றுக் கொள்வதற்கான உதவித்தொகையைப் பெற்றுக் கொண்டார். அந்த சமயத்தில் ஒரு ஆண்டில் தேசிய அளவில் இரண்டு உதவித் தொகை மட்டுமே  வழங்கப்பட்டது, தற்போது இது 25 ஆக உள்ளது. பின் சென்னையில் வழுவூர் ராமைய்யா பிள்ளையிடம் நான்கு வருடம் பயின்றார். மூன்றே மாதங்களில் இவர் நடன அசைவு அமைத்த நடன நாடகத்தில் ஆடுவதற்கான நடிகராக இவரைத் தேர்வு செய்தார்.பேராசிரியர் பி.சம்பமூர்த்தி, கலை வரலாற்று ஆசிரியரான கபிலா வாட்சியன் மற்றும் நடன விமர்சகர் சுனில் கோத்தாரி ஆகியோர் இவரது நடனத்தைப் பற்றிக் குறிப்பிட்டுள்ளனர்.
நடன ஆசிரியராக
சித்ரா விஸ்வேஸ்வரன், பதினாறு வயது இருக்கும் போதே கொல்கத்தாவில் நடனம் கற்றுத்தர ஆரம்பித்தார். 1975 ஆம் ஆண்டில் சென்னையில் சிதம்பரம் நிகழ்கலை மன்றம் ஒன்றைத் தொடங்கினார். தற்போது இந்தப்பள்ளி உலகத்தின் பல்வேறு பகுதிகளில் நடைபெறுகிறது. அதனை இந்த மன்றத்தின் முன்னாள் மாணவர்கள் நடத்துகின்றனர். இதில் குறிப்பிட்ட சில மாணவர்களை மட்டுமே நடனம் பயில மாணவர்களாக சேர்க்கப்படுகின்றனர். இங்கு மாணவர்களாக சேர்க்கப்படுபவர்கள் தேசிய மற்றும் பன்னாட்டு உதவித் தொகைகள் மற்றும் ஆய்வு உதவித் தொகைகள் போன்றவற்றைப் பெறுகின்றனர்.
நடனம்
தூர்தர்ஷன் மற்றும் பல இந்தியத் தொலைக்காட்சிகளில் இவர் நிகழ்ச்சிகள் செய்துள்ளார். மேலும் இவருடைய நடன நிகழ்ச்சிகள் பிபிசி உள்ளிட்ட பல தொலைக்காட்சிகளிலும் பிரான்சு, மலேசியா, போர்ச்சுகல், சுவிட்சர்லாந்து போன்ற பல நாடுகளில் ஒளிபரப்பானது. இந்தியாவின் 50 ஆவது சுதந்திர தினத்தின் போது பிபிசி நிறுவனம் இவரை சிம்பனி அறையில் நடனமாட அழைத்தது. மேலும் அதனை ஆகஸ்டு 15, 1997 ஆம் ஆண்டில் உலகம் முழுவதும் ஒளிபரப்பு செய்தது.
சான்றுகள்
பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:பரதநாட்டிய ஆசிரியர்கள் பகுப்பு:தமிழ்நாட்டு நடனக்கலைஞர்கள் பகுப்பு:இந்தியப் பாரம்பரிய பெண் நடனக் கலைஞர்கள் பகுப்பு:பத்மசிறீ விருது பெற்ற கலைத் துறையினர்
ஜியாயு கணவாய்
ஜியாயு கணவாய் அல்லது ஜியாயுகுவான் என்பது சீனப் பெருஞ்சுவரின் மேற்கு முனையில் உள்ள முதல் எல்லைக் கோட்டை ஆகும். இது கான்சு மாகாணத்தின் ஜியாயுகுவான் நகருக்கு அருகில் உள்ளது. இந்தக் கணவாயும், சன்ஹாய் கணவாயும் பெருஞ்சுவரின் முக்கிய கணவாய்களில் ஒன்றாகும்.
அமைவிடம்
கான்சுவில் உள்ள ஜியாயுகுவான் நகரிலிருந்து தென்மேற்கே 6 கிலோமீட்டர் (3.7 மைல்) தொலைவில் உள்ள எக்சி காரிடாரின் மேற்குப் பகுதியின் குறுகலான இடத்தில் இந்தக் கணவாய் அமைந்துள்ளது. இந்த அமைப்பு இரண்டு மலைகளுக்கு இடையில் உள்ளது. அவற்றில் ஒன்று ஜியாகுகுவான் கணவாய் என்று அழைக்கப்படுகிறது. இது சீனாவின் தீவிர மேற்கு விளிம்பில் இருந்த ஒரு சோலையின் அருகே கட்டப்பட்டது.
விளக்கம்
வலது|thumb| கணவாயின் ஒரு மூலையில் அமைந்துள்ள கோபுரம். இங்கு மறுசீரமைப்புப் பணிகள் எதுவும் செய்யப்படவில்லை கணவாய் 733 மீட்டர் (2,405 அடி) சுற்றளவு மற்றும் 33,500 சதுர மீட்டர் (361,000 சதுர அடி) பரப்பளவில் அமைந்துள்ளது. கோட்டையின் நீளம் 733 மீட்டர் (2,405 அடி) மற்றும் உயரம் 11 மீட்டர் (36 அடி) ஆகும்.
இங்கு இரண்டு வாயில்கள் உள்ளன: ஒன்று கணவாயின் கிழக்குப் பக்கத்திலும் மற்றொன்று மேற்குப் பக்கத்திலும் அமைந்துள்ளது. ஒவ்வொரு வாயிலிலும் ஒரு கட்டிடம் உள்ளது. மேற்கு வாசலில் உள்ள கட்டிடத்தில் உள்ள கல்வெட்டில் சீன மொழியில் "ஜியாயுகுவான்" என்ற எழுதப்பட்டுள்ளது.கணவாயின் தெற்கு மற்றும் வடக்கு பக்கங்கள் பெருஞ்சுவருடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளன. கணவாயின் ஒவ்வொரு மூலையிலும் ஒரு சிறு கோபுரம் உள்ளது. வடக்குப் பக்கத்தில், இரண்டு வாயில்களுக்குள், கணவாயின் உச்சிக்கு செல்ல அகலமான சாலைகளும் உள்ளன.
பிரபல பயணி மில்ட்ரெட் கேபிள் என்பவர் 1923 இல் முதன்முதலில் இங்கு வந்தபோது, அவர் இதை இவ்வாறு விவரித்துள்ளார். "மத்திய வளைவின் வடக்கே ஒரு கோபுரக் கண்காணிப்பு கோபுரம் இருந்தது, அதிலிருந்து சுவரின் நீண்ட கோடு ஒரு பள்ளத்தாக்கில் நீண்டு, ஒரு மலையில் ஏறி அதன் உச்சியில் மறைந்து புல் மற்றும் நீர் இருப்பது தெரிந்தது. காட்டு கருவிழிகளின் ஒரு பகுதியில் சாலையோரத்தில் நீல நிற கம்பளத்தை பரப்பியது. வண்டி ஒரு அலங்கார நினைவு வளைவின் கீழ் கடந்து, ஒரு நீரோடை மீது ஒரு கடினமான பாலத்தின் குறுக்கே சென்றது."
புராணக்கதையும், வரலாறும்
வலது|thumb| ஜியாயுகுவானுக்கு அருகிலுள்ள பெருஞ்சுவர் கணவாயின் கட்டுமானத்த்தைப் பற்றிய ஒரு அற்புதமான பழங்கதை இதன் திட்டத்தை விவரிக்கிறது. கதையின்படி, ஜியாகுகுவான் கட்டத் திட்டமிடப்பட்டபோது, இதற்கு பொறுப்பான ஒரு அதிகாரி அதன் வடிவமைப்பாளரிடம் கட்டிடத்திற்குத் தேவையான செங்கற்களின் எண்ணிக்கையை மதிப்பிடுமாறு கேட்ட்டுக்கொண்டார். வடிவமைப்பாளர் ஒரு எண்ணைக் கொடுத்தார் (99,999). அந்த அதிகாரி இது போதுமா என்று கேட்டார். எனவே வடிவமைப்பாளர் மேலும் ஒரு செங்கலைச் சேர்த்தார். கணவாய் கட்டி முடிந்ததும், ஒரு செங்கல் மீதமிருந்தது. அது இன்றும் அங்கிருக்கும் வாயில்களில் ஒன்றில் தளர்வாக வைக்கப்பட்டுள்ளது.
ஆரம்பகால மிங் வம்சத்தின் போது இந்த அமைப்பு 1372 ஆம் ஆண்டில் கட்டப்பட்டது. தைமூர் படையெடுப்பிற்கு பயந்து அங்குள்ள கோட்டை பெரிதும் பலப்படுத்தப்பட்டது. ஆனால் சீனாவை நோக்கி ஒரு இராணுவத்தை வழிநடத்தும் போது தைமூர் முதுமையால் இறந்தார். வலது|thumb| கோட்டையின் ஒரு கதவிலிருக்கும் ஒரு தளபதியின் சுவரோவியம் பெரிய சுவரில் உள்ள பாஸ்களில், ஜெயுகுவான் மிகப் பழமையான இராணுவக் கட்டடமாகும். இந்த பாஸ் "பரலோகத்தின் கீழ் முதல் மற்றும் சிறந்த பாஸ்" (天下第一雄关 ), இது "பரலோகத்தின் கீழ் முதல் பாஸ்" (天下第一关with உடன் குழப்பமடையக்கூடாது ), ஹெபியின் கின்ஹுவாங்டாவ் அருகே பெரிய சுவரின் கிழக்கு முனையில் ஷான்ஹைகுவானுக்கு ஒரு பெயர்.
இந்தக் கணவாய் பண்டைய பட்டுப் பாதையின் முக்கிய வழிப்பாதையாக இருந்தது.
ஜியாயுகுவானுக்கு சற்றே பயமுறுத்தும் நற்பெயர் உண்டு. ஏனெனில் நாடுகடத்தப்பட்ட சீன மக்கள் மேற்கு நோக்கி ஜியாயுகுவான் வழியாக வெளியேறும்படி கட்டளையிடப்பட்டனர். பெரும்பான்மையானவர்கள் ஒருபோதும் திரும்பி வரக்கூடாது. மில்ட்ரெட் கேபிள் தனது நினைவுக் குறிப்புகளில் குறிப்பிட்டார்
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:சீனா
கூட்டக நிறுவன ஆளுகை அடிப்படையில் நாடுகளின் பட்டியல்
இது ஒரு கூட்டக நிறுவன ஆளுகை அடிப்படையில் நாடுகளின் பட்டியல் ஆகும்.
உசாத்துணை
பகுப்பு:வணிகம் தொடர்பான பட்டியல்கள்
சென் மேரிஸ் மத்திய கல்லூரி, பொகவந்தலாவை
சென் மேரிஸ் மத்திய கல்லூரி இலங்கை அரசின் ஆயிரம் பாடசாலைகள் அபிவிருத்தி திட்டத்தின் கீழ் இரண்டு பாடசாலைகளாக பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. ஆரம்பப் பிரிவு சென் மேரிஸ் ஆரம்ப பிரிவு என்றும் இடைநிலை முதல் உயர்தரம் வரை சென் மேரிஸ் மத்திய கல்லூரி என்றும் தனித்தனியாக இயங்குகின்றன. சென் மேரிஸ் மத்திய கல்லூரியினர் இந்நாள் அதிபர் ஆ. வேலுசாமி ஆவார். 2019ஆம் ஆண்டு இப்பாடசாலை நூற்றாண்டை கொண்டாடுகிறது.
பகுப்பு:நுவரெலியா மாவட்டத் தமிழ்ப் பாடசாலைகள்
மாணிக்க ஆறு
மாணிக்க ஆறு அல்லது மாணிக்க கங்கை (Menik Ganga) இலங்கையில் பாயும் ஓர் ஆறாகும். இது பஸ்சரை மலைகளின் தெற்குச் சாய்வில் இருந்து ஊற்றெடுத்துப் பாய்கிறது. இது இலங்கையின் நீளத்தின் படி 13வது பெரிய ஆறாகும், நீரோட்டத்தின் படி 19வது பெரிய  ஆறாகும். இதன் நீரேந்துப்பகுதியில் சராசரியாக ஆண்டுக்கு 2124 மில்லியன் கனமீட்டர் மழை பெய்கிறது, இதில் சுமார் 10 சதவீதமான நீர் கடலை அடைவதாக மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இவ்வாறு 1272 சது.கி.மீ. சதுர கிலோமீட்டர் நீரேந்துப்பகுதியைக் கொண்டுள்ளதோடு இது இலங்கையின் 13வது பெரிய நீரேந்துப் பகுதியாகும்.
ஆதாரங்கள்
பகுப்பு:இலங்கையின் ஆறுகள்
சிக்கம்பட்டி
சிக்கம்பட்டி (Sikkampatti) என்பது இந்தியாவின், தமிழ்நாடு மாநிலத்திலுள்ள தருமபுரி மாவட்டம், பாப்பிரெட்டிப்பட்டி வட்டத்துக்கு உட்பட்ட ஒரு வருவாய் கிராமம் ஆகும். இந்த கிராமத்தின் குறியீட்டு எண் 635 305. இது கோபிசெட்டிப்பாளையம் ஊராட்சிக்கு உட்பட்டது.
அமைவிடம்
இந்த ஊரானது மாவட்ட தலைநகரான தருமபுரியிலிருந்து 35 கிலோமீட்டர் தொலைவிலும், பாப்பிரெட்டிப்பட்டியில் இருந்து 26 கிலோமீட்டர் தொலைவிலும் தொலைவிலும் உள்ளது.
மக்கள் வகைப்பாடு
2011 மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி இந்த ஊரில் 55 வீடுகளும் 182 மக்களும் வாழ்கின்றனா். இதில் 91 ஆண்களும், 91 பெண்களும் ஆவா்.
மேற்கோள்
பகுப்பு:தர்மபுரி மாவட்டத்திலுள்ள கிராமங்கள்
படையாச்சியூர் மாரியம்மன் கோயில்
படையாச்சியூர் மாரியம்மன் கோயில் தமிழ்நாட்டில் சேலம் மாவட்டம், படையாச்சியூர் என்னும் ஊரில் அமைந்துள்ள அம்மன் கோயிலாகும்.
வரலாறு
இக்கோயில் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.
கோயில் அமைப்பு
இக்கோயில் முதன்மைத் திருக்கோயில் என்ற வகைப்பாட்டில் இந்து அறநிலையத்துறையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. பரம்பரை அல்லாத அறங்காவலர் அமைப்பால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
பூசைகள்
இக்கோயிலில் ஒருகாலப் பூசை நடக்கின்றது. ஆடி மாதம் முக்கிய திருவிழா நடைபெறுகிறது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:சேலம் மாவட்டத்திலுள்ள அம்மன் கோயில்கள் பகுப்பு:சரி பார்க்க வேண்டிய தானியக்கக் கோயில் கட்டுரைகள்
பழமைசார் மேலாண்மை
பழமைசார் மேலாண்மை (Conservative management) என்பது ஒரு வகை மருத்துவ சிகிச்சையாகும். அறுவை சிகிச்சை அல்லது பிற துளையிட்டு ஊடுறுவும் நடைமுறைகள் போன்ற அறுவை நடவடிக்கைகளைத் தவிர்த்து  சிகிச்சையளிப்பதை விவரிக்கிறது. . பொதுவாக உடலுறுப்புகளின் செயல்பாடு அல்லது உடல் பாகங்களை பாதுகாக்கும் நோக்கம் இங்கு முன்னிலைப்படுத்தப்படுகிறது. எடுத்துக்காட்டாக, குடல்வாலழற்சி சிகிச்சையின்போது பழமைவாத நிர்வாக சிகிச்சை முறையில் அறுவை சிகிச்சை மூலம் உடனடியாக குடல்வாலை அகற்றுவதற்கு மாறாக நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பிகளுடன் கவனமாக காத்திருந்து சிகிச்சையளிப்பது பின்பற்றப்படுகிறது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:மருத்துவம் பகுப்பு:மருத்துவ கலைச்சொற்கள்
பன்டனல் அரங்கம்
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:பிரேசிலின் விளையாட்டரங்குகள்
கண்டி கலைமகள் தமிழ் வித்தியாலயம்
கண்டி மகியாவை மக்களின் முயற்சியால் 1920 ஆம் ஆண்டில் ஓர் பாலர் பாடசாலையாக ஆரம்பமாகியது. 1926 இல் இரட்சண்யசேனை என்னும் கிறீஸ்தவ அமைப்பு இப்பாடசாலைக்கு ஓர் நிதந்தரக் கட்டம் ஒன்றை வழங்கியது. இப்பாடசாலை 1962 இல் அரச பாடசாலையாகப் பட்டது. 2000 ஆம் ஆண்டில் உயர்தரக் கலைப்பிரிவு ஆரம்பிக்கப் படது. 2006 ஆம் ஆண்டில் கணினி ஆய்வுகூடம் உருவாக்கப்பட்டது. 2007 இல் இதன் அதிபராக அழகைய்யா பணியாற்றுகின்றார்.
உசாத்துணை
பகுப்பு:கண்டி மாவட்டத் தமிழ்ப் பாடசாலைகள்
முக்தியார் அலி
முக்தியார் அலி (Mukhtiyar Ali) இந்திய மாநிலமான இராசத்தானில் உள்ள பிகானேரைச் சேர்ந்த ஒரு நாட்டுப்புற பாடகர் ஆவார். சூஃபி இசை பாடும் வாய்வழி பாரம்பரியத்திற்கு பெயர் பெற்ற மிராசிசின் அரை நாடோடி சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர் ஆவார். அலியின் குடும்பத்தில் உள்ள ஆண்கள் பல தலைமுறைகளாக சூஃபி இசைக்கலைஞர்களாக இருந்து வருகின்றனர். அலி கபீர் மற்றும் மீராபாயின் கவிதைகளையும், புல்லே சா போன்ற சூஃபி கவிஞர்களையும் பிரபலமாக பாடியுள்ளார். ' கட் அன்காத் ' திரைப்படத்தின் ஒரு பகுதியாக கபீர் திட்டத்தால் அவர் பிரலபமாக்கப்பட்டார். அதன் பிறகு நிறைய பிரபலமடைந்தார். 2007 ஆம் ஆண்டு சூலை மாதம் சர்வதேச அளவில் அறிமுகமானார். அப்போதிருந்து பல திரைப்படங்களுக்கு பாடல்களைப் பாடியுள்ளார். பைண்டிங் பேன்னி திரைப்படத்தில் ' பேன்னி ரே ' என்ற பாடலுக்காக 2015 ஆம் ஆண்டிற்கான சிறந்த இசை அறிமுகத்திற்கான சிமா விருது வழங்கப்பட்டது. இந்தப் படத்திற்கு இசையமைக்க அவர் மத்தியாசு டுப்லெசியுடன் இணைந்து பணியாற்றினார்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:நாட்டுப்புறப் பாடகர்கள்
திருவொற்றியூர் ஆதிபுரீசுவரர் கோயில்
ஆதிபுரீசுவரர் கோயில் தமிழ்நாட்டின் சென்னை மாவட்டத்தில் திருவொற்றியூரில் அமைந்துள்ள சிவத்தலமாகும். இத்தலத்தின் மூலவர் ஆதிபுரீசுவர்; தாயார் திரிபுரசுந்தரி. இத்தலத்தின் தலவிருட்சமாக அத்தி மரமும், மகிழ மரமும் உள்ளன. தீர்த்தமாக பிரம்ம தீர்த்தமும், ஆதிசேட தீர்த்தமும் அமைந்துள்ளன. இத்திருத்தலத்திலுள்ள இறைவன் ஆதிபுரீஸ்வரர், தியாகராஜர், திருவொற்றீஸ்வரர் ஆகிய பெயர்களால் அழைக்கப்படுகிறார். எனினும், ஆதிபுரீஸ்வரர் எனும் தியாகராஜர் ஒரு சன்னிதியிலும், திருவொற்றீஸ்வரர் தனியாக ஒரு சன்னிதியிலும் காட்சி தருகிறார்கள். காளியின் வடிவாக உள்ள வட்டப்பாறை அம்மன் இங்கே அருள் பாலிக்கிறார். பாடல் பெற்ற தலங்களில் தொண்டை நாட்டுத் தலங்களில் ஒன்றாகும்.
தலவரலாறு
பிரளயம் வேண்டாத பிரம்ம தேவர் சிவபெருமானிடம் தன்னுடைய கோரிக்கையை வைக்க யாகம் செய்தார். அந்த யாகத்தின் பலனால் சிவபெருமான் தோன்றி பிரளயத்தினை நிகழ்த்தாமல் தடுத்தார்.
இதனால் இத்தலம் பிரளயத்தினை ஒற்றச் செய்தல் (விலகச் செய்தல்) எனும் பொருளில் திருவொற்றியூர் என்று அழைக்கப்படுகிறது.
கம்பர் பகலில் வால்மீகி இராமாயணத்தைக் கேட்டு, இரவில் எழுதினார் என்பது வரலாறு. அவ்வாறு இரவில் எழுதும்போது இங்குள்ள வட்டப்பாறையம்மனைப் பார்த்து, ஒற்றியூர் காக்க உறைகின்ற காளியே! நந்தாது எழுதுதற்கு நல்லிரவில் பிந்தாமல் பந்தம் பிடி! என்று வேண்ட, அவ்வாறே காளியன்னையும் பந்தம் பிடித்து, கம்பர் ராமாயணம் எழுத உதவினார்.
கருவி நூல்
சென்னை சிவப்பதிகள் 333 - சிவ த வெங்கடேசன்
வாழப்பாடி காசி விஸ்வநாதர் மற்றும் செல்வ விநாயகர் கோயில்
வாழப்பாடி காசி விஸ்வநாதர் மற்றும் செல்வ விநாயகர் கோயில் தமிழ்நாட்டில் சேலம் மாவட்டம், வாழப்பாடி என்னும் ஊரில் அமைந்துள்ள சிவன் கோயிலாகும்.
வரலாறு
இக்கோயில் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது. இக்கோயிலுக்குத் தலவரலாறு உண்டு.
கோயில் அமைப்பு
இக்கோயிலில் காசிவிஸ்வநாதர், காசிவிசாலாட்சி சன்னதிகளும், விநாயகர் உபசன்னதியும் உள்ளன. இக்கோயில் தொகுப்புக் கோயில் என்ற வகைப்பாட்டில் இந்து அறநிலையத்துறையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. பரம்பரை அல்லாத அறங்காவலர் அமைப்பால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
பூசைகள்
இக்கோயிலில் இரண்டு காலப் பூசைகள் நடக்கின்றன. ஆடி மாதம் ஆடி-18, 1 நாள் முக்கிய திருவிழாவாக நடைபெறுகிறது. கார்த்திகை மாதம் கார்த்திகை தீபம், 1 நாள் திருவிழாவாக நடைபெறுகிறது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:சேலம் மாவட்டத்திலுள்ள சிவன் கோயில்கள் பகுப்பு:சரி பார்க்க வேண்டிய தானியக்கக் கோயில் கட்டுரைகள்
வீ. செல்வராஜ்
'''வீ. செல்வராஜ்''' (பிறப்பு: மே 16 1935, இறப்பு: மே 31 2000,  மலேசியாவில் மூத்த எழுத்தாளர்களுள் ஒருவராவரான இவர் மலேசியா எழுத்தாளர்களுக்காக பல நல்ல காரியங்களைச் செய்தவராக இனங்காட்டப்படுகின்றார். யாராவது புத்தகங்கள் வெளியிட்டால், உடனை தொடர்பு கொண்டு பாரி புத்தக விற்பனை மையத்துக்கு இருபது புத்தகங்களை பெற்றுக்கொள்வார். தேசிய நூலகத்துக்கு ஐந்து புத்தகங்கள், மலாயா பல்கலைக்கழகத்திற்குப் பத்துப் புத்தகங்கள் கொடுக்க ஏற்பாடு செய்வார்.
புத்தக வெளியீடு
வீ. செல்வராஜ் பதினேழு புத்தகங்களை வெளியிட்டுள்ளார். இவற்றில், ஆறு புத்தகங்கள், 1988- 1998 ஆம் ஆண்டுவரை, அந்தந்த ஆண்டுகளில் பிற எழுத்தாளர்கள் எழுதிய மிகச் சிறந்த படைப்புகளைத் தேர்ந்தெடுத்து, டாக்டர். இரா. தண்டாயுதம் நினைவிலக்கியப் பேரவையின் கீழ் 'மலேசியத் தமிழ் இலக்கியம்' என்ற நூலாக்கி வெளியிட்டிருக்கிறார். இதில் சிறுகதைகள், மரபுக்கவிதைகள், புதுக்கவிதைகள், நாவல்கள் இடம் பெற்றுள்ளன.
சிறந்த படைப்புகள்
ஒவ்வொரு ஆண்டும் மலேசியத் தமிழ் இலக்கிய உலகில் வெளியாகும் படைப்புகளில் சிறந்தவற்றைத் தேர்ந்தெடுத்து அவற்றை 'மலேசியத் தமிழ் இலக்கியம்' என்ற தலைப்பில் தனது சொந்த செலவில் தொகுத்து கடந்த பத்து ஆண்டுகளாக சீரிய முறையில் தமிழ்த்தொண்டாக செய்து வந்திருக்கின்றார்.
உசாத்துணை
பகுப்பு:மலேசியத் தமிழ் எழுத்தாளர்கள் பகுப்பு:1935 பிறப்புகள் பகுப்பு:2000 இறப்புகள்
பேரம்பாட்டு ஊராட்சி
பேரம்பாட்டு ஊராட்சி (Perambattu Gram Panchayat), தமிழ்நாட்டின் திருப்பத்தூர் மாவட்டத்தில் உள்ள கண்டிலி வட்டாரத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த ஊராட்சி, திருப்பத்தூர் சட்டமன்றத் தொகுதிக்கும் திருவண்ணாமலை மக்களவைத் தொகுதிக்கும் உட்பட்டதாகும். இந்த ஊராட்சி, மொத்தம் 7 ஊராட்சி மன்றத் தொகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. இவற்றில் இருந்து 7 ஊராட்சி மன்ற உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றனர். 2011ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, மொத்த மக்கள் தொகை 4504 ஆகும். இவர்களில் பெண்கள் 2168 பேரும் ஆண்கள் 2336 பேரும் உள்ளனர்.
அடிப்படை வசதிகள்
தமிழ்நாடு ஊரக வளர்ச்சி மற்றும் ஊராட்சித் துறையின் 2015ஆம் ஆண்டுத் தரவின்படி கீழ்க்கண்ட தகவல் தொகுக்கப்பட்டுள்ளது.
சிற்றூர்கள்
இந்த ஊராட்சியில் அமைந்துள்ள சிற்றூர்களின் பட்டியல் :
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:திருப்பத்தூர் மாவட்ட ஊராட்சிகள் பகுப்பு:த. இ. க. ஊராட்சித் திட்டம்
கருமண்டபம் இளங்காட்டு மாரியம்மன் கோயில்
கருமண்டபம் இளங்காட்டு மாரியம்மன் கோயில் என்பது திருச்சிராப்பள்ளி மாநகரின் பகுதியாக உள்ள கருமண்டபத்தில் அமைந்துள்ள கோயிலாகும்.
தல வரலாறு
தஞ்சாவூர் அருகேயுள்ள இளங்காடு எனும் ஊரில் மாரியம்மன் இருந்தார். அவ்வூரில் தன்னுடைய ஊரில் சரியான இடமின்றி இருந்ததால் மூத்த சகோதரியான சமயபுரம் மாரியம்மனிடம் முறையிட்டாள், சமயபுரத்தாள் பழநிக்குச் செல்லும் பக்தர்கள் காவடி ஏந்திச் செல்வார்கள். அவர்களுடன் செல், காளியும், ஒன்டி கருப்பும் உன்னை வழிமறிக்கும் பகுதியில் தங்கிடு என்றாள். திருச்சிராப்பள்ளி அருகே கருமண்டத்திற்கு வந்தபோது, காளியும், ஒன்டி கருப்பும் வழி மறைத்தனர். எனவே அவ்விடத்திலேயே இளங்காட்டு மாரியம்மன் கோயில் கொண்டார்,
கிழக்கினை நோக்கிய கற்கோயிலாக இது அமைந்துள்ளது. வாசலின் அருகே கருப்பண்ணசாமி குதிரை வாகனத்தின் மேலும், மேற்கு பிரகாரத்தில் பிள்ளையார், நாகர்கள் சன்னதியும் அமைந்துள்ளன. வடக்கு பிரகாரத்தில் விஷ்ணு துர்க்கையின் சன்னதி அமைந்துள்ளது. வடகிழக்கில் நவகிரகத்திற்கு மண்டபம் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. இளங்காட்டு மாரியம்மன் நான்கு கரங்களுடன் உள்ளார்.
சிறப்பு
இங்கு ஆடிப்பூரம் அன்று ஒரு லட்சம் வளையல்களால் அம்மனுக்கு அலங்காரம் நடைபெறுகிறது. மூன்று நாட்களுக்குப் பின்பு இந்த வளையல்கள் பக்தர்களுக்கு பிரசாதமாக தரப்படுகின்றன.
ஆதாரங்கள்
பகுப்பு:திருச்சிராப்பள்ளி மாவட்டத்திலுள்ள அம்மன் கோயில்கள் பகுப்பு:தமிழ்நாட்டிலுள்ள மாரியம்மன் கோயில்கள்
திருச்சிராப்பள்ளி சந்திப்பு தொடருந்து நிலையம்
திருச்சிராப்பள்ளி சந்திப்பு தொடருந்து நிலையம் (Tiruchirappalli Junction railway station, நிலையக் குறியீடு:TPJ) தென்னிந்தியாவின் முக்கியமான தொடருந்து சந்திப்புகளுள் ஒன்றான இது, தமிழகத்தில் திருச்சிராப்பள்ளி மாநகரின் மத்தியில் அமைந்துள்ளது. இது இந்திய இரயில்வே தென்னக இரயில்வே மண்டலத்தின் அங்கமான திருச்சிராப்பள்ளி மண்டலத்தின் தலைமையகமாக விளங்குகிறது. மேலும் இந்த இரயில் நிலையம் ஆனது தென்னக இரயில்வே மண்டலத்தின் இரண்டாவது பெரிய இரயில் நிலையம் ஆகும்.
திருச்சிராப்பள்ளியிலிருந்து புறப்படும் தொடருந்துகள்
திருச்சியிலிருந்து 23-இற்கும் மேற்பட்ட பயணியர் தொடருந்துகள் மானாமதுரை, தஞ்சாவூர், இலால்குடி, மயிலாடுதுறை, கரூர், ஈரோடு, நாகூர், விருத்தாசலம், திண்டுக்கல், கடலூர், இராமேஸ்வரம், சேலம், காரைக்குடி, விழுப்புரம், மன்னார்குடி மற்றும் பாலக்காட்டை இணைக்கின்றன.
ஹவுரா, திருப்பதி, ஶ்ரீகங்கா நகர், ஜோத்பூர், மதுரை, எர்ணாகுளம், திருநெல்வேலி, வேளாங்கண்ணி, பெங்களூரூ, புனே, செங்கல்பட்டு, ஹைதராபாத் ஆகிய ஊர்களுக்கு இங்கே இருந்து விரைவு மற்றும் அதிவிரைவு இரயில்வண்டிகள் புறப்படுகின்றன.
திருச்சி மாவட்ட துணை நகர்ப்புற நிலையங்கள்
தஞ்சாவூர் மார்க்கம் அரியலூர் மார்க்கம் திண்டுக்கல் மார்க்கம் கரூர் மார்க்கம்
கீரைப்பட்டி
கீரைப்பட்டி (Kiraipatty) என்பது இந்தியாவின், தமிழ்நாடு மாநிலத்திலுள்ள தருமபுரி மாவட்டம், அரூர் வட்டத்துக்கு உட்பட்ட ஒரு வருவாய் கிராமம் ஆகும். இது கீரைப்பட்டி ஊராட்சிக்கு உட்பட்டது.
அமைவிடம்
இந்த ஊரானது மாவட்ட தலைநகரான தருமபுரியிலிருந்து 46 கிலோமீட்டர் தொலைவிலும், அரூரிலிருந்து 6 கிலோமீட்டர் தொலைவிலும் அமைந்துள்ளது. இவ்வூர் கடல்மட்டத்தில் இருந்து சராசரியாக 350 மீட்டர் உயரத்தில் இருக்கிறது. இவ்வூரின் அமைவிடம் 12°00'15.5"N 78°32'06.7"E ஆகும்.
மக்கள் வகைப்பாடு
2011 மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி இக்கிராமத்தில் 535 குடும்பங்களும் 2,027 மக்களும் வசித்து வந்தனர். இதில் 1,020 ஆண்களும் 1,007 பெண்களும் அடங்குவர்.
மேற்கோள்
பகுப்பு:தர்மபுரி மாவட்டத்திலுள்ள கிராமங்கள்
நிர்மலா பெருமாள்
நிர்மலா பெருமாள் மலேசியாவில் எழுத்தாளர்களுள் ஒருவராவார். ஒரு பள்ளி ஆசிரியை. மூன்று பெண் மக்களுக்கு தாயான இவர், தமிழ் இளைஞர் மணிமன்ற உறுப்பினராக பல சமூக பணிகளில் ஈடுபட்டு வருகின்றார்.
எழுத்துத் துறை ஈடுபாடு
1970 தொடக்கம் இவர் மலேசியா தமிழ் இலக்கியத்துறையில் ஈடுபட்டுவருகின்றார். பெரும்பாலும் சிறுகதைகள், கவிதைகள், வானொலி நாடகங்கள் போன்றவற்றை எழுதி வருகின்றார். இவரின் இத்தகைய ஆக்கங்கள் மலேசியா தேசிய பத்திரிகைகளிலும், இதழ்களிலும் பிரசுரமாகியுள்ளன.
பரிசுகள்
இவரது படைப்புக்கள் தேசிய நிலையில் பல பரிசுகளை வென்றுள்ளன.
உசாத்துணை
பகுப்பு:மலேசியத் தமிழ் எழுத்தாளர்கள்
மகாதேவ் பி. செட்டி
'''மகாதேவ் பி. செட்டி' (M. B. Chetti'')(பிறப்பு: சனவரி 1, 1957), இந்தியாவின் உத்தரப் பிரதேச மாநிலம் தார்வாடில் உள்ள வேளாண் அறிவியல் பல்கலைக்கழகத்தின் துணைவேந்தராக உள்ளார். இவர் இந்திய வேளாண் ஆராய்ச்சி குழுமத்தின் கல்விப் பிரிவின் முன்னாள் உதவி இயக்குநராக இருந்துள்ளார்.
கல்வி
மா. பி. செட்டி தார்வாடில் உள்ள வேளாண் கல்லூரியில் இளநிலை மற்றும் முதுநிலை வேளாண் படிப்பினை முடித்துவிட்டு, புது தில்லியில் உள்ள இந்திய வேளாண்மை ஆராய்ச்சி நிலையத்தில் முனைவர் பட்டம் முடித்துள்ளார். முனைவர் பட்டத்திற்கு பிந்தைய ஆராய்ச்சியினை கலிபோர்னியா, லாஸ் ஏஞ்சல் மற்றும் கனடாவில் முடித்துள்ளார்.
பணி
இவர், உதவி இயக்குநர், இந்திய வேளாண் ஆராய்ச்சி குழுமம், புது தில்லி (2015); விரிவாக்க இயக்குநர், பல்கலைக்கழக வேளாண் கல்லூரி, தார்வாடு (2013-2015); கல்வி இயக்குநர் (2013); முதல்வர் (வேளாண்மை), வேளாண்மைக் கல்லூரி, வேளாண் அறிவியல் பல்கலைக்கழகம், தார்வாடு (2008-2013); மாணவர் நலன் இயக்குநர் (2008-2009); பல்கலைக்கழக நூலகர் (கூடுதல். பொறுப்பு) (2006-2007); பதிவாளர் (2006-2007); பல்கலைக்கழகத் தலைவர் (பயிர் உடலியல்) (1996-2008); பேராசிரியர் (1991-1996); இணைப் பேராசிரியர் (1989-1991); மேம்பாட்டு அதிகாரி (1985-1989) போன்ற பணிகளை வகித்துள்ளார்.
சாபு சிரில்
சாபு சிரில் என்பவர் திரைப்படக் கலை வடிவமைப்பாளர் ஆவார். மலையாளம், இந்தி, தமிழ், தெலுங்கு, கன்னடம் ஆகிய மொழிப் படங்களில் கலை இயக்குநராகப் பணியாற்றியிருக்கிறார். தேசியத் திரைப்பட விருது 4 முறையும் சிறந்த கலை இயக்கத்துக்காக பிலிம்பேர் விருது 5 முறையும் பெற்றார்.
மகாதேவ் பி. செட்டி
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:1957 பிறப்புகள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:வேளாண் அறிவியலாளர்கள்
சாபு சிரில்
வால்பாறையில் பிறந்த சாபு சிரில் பள்ளிக் கல்வியை அங்கேயே முடித்துவிட்டு சென்னையில் கவின் கலைக்கல்லூரியில் படித்தார். 1982 முதல் 1988 வரை தனிப்பட்ட முறையில் பெரிய குழுமங்களான வெல்கம் ஓட்டல், தாஜ் கோராமண்டல், மதுரா கோட்ஸ் போன்ற நிறுவனங்களில்  வடிவமைப்புத் தொழில் செய்தார். 1988 முதல் கலைத்துறை இயக்கத்தில் ஈடுபடத் தொடங்கினார். 2500 விளம்பரப் படங்களும் 3 தொலைக்காட்சித் தொடர்களும் இவரால் இயக்கப்பட்டன.
ஹே ராம், அசோகா, சிட்டிசன், ரெட்,வில்லன்,பாகுபலி, எந்திரன், ஓம் சாந்தி ஓம் ஆகிய மிகப் பெரிய படங்களில் இவர் பணி செய்தார்.
மேற்கோள்
பகுப்பு:மலையாள நபர்கள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:கேரள மாநில திரைப்பட விருது வென்றவர்கள் பகுப்பு:பிலிம்பேர் விருதுகள் வென்றவர்கள் பகுப்பு:தேசிய திரைப்பட விருது வென்றவர்கள் பகுப்பு:1962 பிறப்புகள் பகுப்பு:தென்னிந்திய பிலிம்பேர் விருதுகளை வென்றவர்கள்
தெதரு ஆறு
தெதரு ஆறு (Deduru Oya) இலங்கையில் உள்ள ஒர் ஆறாகும். இது மாத்தளையில் இருந்து ஊற்றெடுத்துப் பாய்கிறது. இலங்கையில் பாய்கின்ற ஆறுகளில் ஆறாவது நீளமான ஆறாக அறியப்படுகிறது. 142 கிலோமீட்டர் (88 மைல்) நீளம் கொண்டு நான்கு மாகாணங்களில் ஐந்து மாவட்டங்களில் பாய்கிறது. நீரோட்டத்தின் படி இது 8 ஆவது பெரிய ஆறாகும். இதன் நீரேந்துப்பகுதியில் சராசரியாக ஆண்டுக்கு 4313 மில்லியன் கனமீட்டர் மழை பெய்கிறது, இதில் சுமார் 27 சதவீதமான நீர் கடலை அடைவதாக மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இவ்வாறு 2616 சது.கி.மீ. சதுர கிலோமீட்டர் நீரேந்துப்பகுதியைக் கொண்டுள்ளதோடு இது இலங்கையின் 6 ஆவது பெரிய நீரேந்துப் பகுதியாகும்.
ஆதாரங்கள்
பகுப்பு:இலங்கையின் ஆறுகள்
புத்திர கவுண்டம்பாளையம் குடித்தெரு மாரியம்மன் கோயில்
புத்திர கவுண்டம்பாளையம் குடித்தெரு மாரியம்மன் கோயில் தமிழ்நாட்டில் சேலம் மாவட்டம், புத்திர கவுண்டம்பாளையம் என்னும் ஊரில் அமைந்துள்ள அம்மன் கோயிலாகும்.
வரலாறு
இக்கோயில் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.
கோயில் அமைப்பு
இக்கோயில் முதன்மைத் திருக்கோயில் என்ற வகைப்பாட்டில் இந்து அறநிலையத்துறையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. பரம்பரை அல்லாத அறங்காவலர் அமைப்பால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
பூசைகள்
இக்கோயிலில் ஒருகாலப் பூசை நடக்கின்றது. ஆடி மாதம் முக்கிய திருவிழா நடைபெறுகிறது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:சேலம் மாவட்டத்திலுள்ள அம்மன் கோயில்கள் பகுப்பு:சரி பார்க்க வேண்டிய தானியக்கக் கோயில் கட்டுரைகள்
தாராபுரம் ஊராட்சி
தாராபுரம் ஊராட்சி (Dharapuram Gram Panchayat), தமிழ்நாட்டின் சேலம் மாவட்டத்தில் உள்ள காடையாம்பட்டி வட்டாரத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த ஊராட்சி, ஓமலூர் சட்டமன்றத் தொகுதிக்கும் சேலம் மக்களவைத் தொகுதிக்கும் உட்பட்டதாகும். இந்த ஊராட்சி, மொத்தம் 7 ஊராட்சி மன்றத் தொகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. இவற்றில் இருந்து 7 ஊராட்சி மன்ற உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றனர். 2011ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, மொத்த மக்கள் தொகை 4810 ஆகும். இவர்களில் பெண்கள் 2202 பேரும் ஆண்கள் 2608 பேரும் உள்ளனர்.
அடிப்படை வசதிகள்
தமிழ்நாடு ஊரக வளர்ச்சி மற்றும் ஊராட்சித் துறையின் 2015ஆம் ஆண்டுத் தரவின்படி கீழ்க்கண்ட தகவல் தொகுக்கப்பட்டுள்ளது.
சிற்றூர்கள்
இந்த ஊராட்சியில் அமைந்துள்ள சிற்றூர்களின் பட்டியல் :
முதஸ்ஸர் நசார்
முதஸ்ஸர் நசார் (Mudassar Nazar, பிறப்பு: ஏப்ரல் 6. 1956), முன்னாள் பாக்கித்தானியத் துடுப்பாட்டக்காரர்.இவர் பாக்கித்தான் அணிக்காக தேர்வுத் துடுப்பாட்டம் மற்றும் ஒருநாள் பன்னாட்டுத் துடுப்பாட்டப் போட்டிகளில் விளையாடியுள்ளார். மேலும் பாக்கித்தான் மற்றும் இங்கிலாந்து உள்ளூர்ப் போட்டிகளிலும் விளையாடியுள்ளார். தனது ஒய்விற்குப்பிறகு துடுப்பாட்ட நிருவாக அதிகாரியாக இவர் செயல்பட்டார். குறிப்பாக 1993 மற்றும் 2001 ஆம் ஆண்டுகளில் இவர் பாக்கித்தான் துடுப்பாட்ட அணியின் தலைமைப் பயிற்சியாளராக நியமிக்கப்படார்.மேலும் கென்ய துடுப்பாட்ட அணியிலும் இவர் தலைமைப் பயிற்சியாளராகவும் செயல்பட்டார். இவர் 76 தேர்வுத் துடுப்பாட்டப் போட்டிகளிலும், 122 ஒருநாள் பன்னாட்டுத் துடுப்பாட்டப் போட்டிகளிலும் கலந்து கொண்டுள்ளார். 1993 இலிருந்து 2001 வரை பாக்கித்தான் அணிக்காக தேர்வுத் துடுப்பாட்டப் போட்டிகளில் விளையாடியுள்ளார்.இவர் லாகூர், பஞ்சாபில் பிறந்தார்.
தேர்வுத் துடுப்பாட்டம்
1976 ஆம் ஆண்டில் பாக்கித்தான் துடுப்பாட்ட அணி ஆத்திரேலியாவில் சுற்றுப்பயணம் செய்து விளையாடியது. டிசம்பர் 24 இல் அடிலெய்டில் நடைபெற்ற ஆத்திரேலியத் துடுப்பாட்ட அணிக்கு எதிரான முதலாவது தேர்வுத் துடுப்பாட்டப் போட்ட்டியில் இவர் அறிமுகமானார். இந்தப் போட்டியின் முதல் ஆட்டப் பகுதியில் 45 பந்துகளில் 13 ஓட்டங்கள் எடுத்து கில்மாரின் பந்துவீச்சில் ஆட்டமிழந்தார். பின் இரண்டாவது ஆட்டப்பகுதியில் 64 பந்துகளில் 22 ஓட்டங்களை எடுத்தார்.இந்தப் போட்டி சமனில் முடிந்தது. 1982 -1983 ஆம் ஆண்டுகளில் ஐதராபாத்து இந்தியாவில் நடைபெற்ற இந்தியத் துடுப்பாட்ட அணிக்கு எதிரான தேர்வுத் துடுப்பாட்டப் போட்டியில் இவரும் மியான் தத்தும் இணைந்து 451 ஓட்டம்ங்கள் சேர்த்தனர். இதன்மூலம் 3 ஆவது இணைக்கு அதிக ஓட்டங்கள் சேர்த்த இணை எனும்சாதனை படைத்தனர். இதில் 557 நிமிடங்கள் களத்தில் இருந்து நூறு ஓட்டங்களை எடுத்தார். இதன்மூலம் மிக மெதுவாக நூறு ஓட்டங்கள் எடுத்தவர் எனும் சாதனை படைத்தார்.
இறுதிப் போட்டி
1989 ஆம் ஆண்டில் பாக்கித்தான் துடுப்பாட்ட அணி நியூசிலாந்தில் சுற்றுப்பயணம் செய்து விளையாடியது. பெப்ரவரி 24 இல் ஓக்லாந்தில் நடைபெற்ற நியூசிலாந்துத் துடுப்பாட்ட அணிக்கு எதிரான மூன்றாவது தேர்வுத் துடுப்பாட்டப் போட்டியில் இவர் இறுதியாக விளையாடினார். இந்தப் போட்டியின் முதல் ஆட்டப் பகுதியில் 13 பந்துகளில் 5 ஓட்டங்கள் எடுத்து ஹாட்லீயின் பந்துவீச்சில் ஆட்டமிழந்தார். பின் பந்துவீச்சில் 3 ஓவர்கள் வீசி 7 ஓட்டங்களை விட்டுகொடுத்தார். 1 ஓவரை மெய்டனாக வீசினார். ஆனால் இலக்கினைக் கைப்பற்றவில்லை.நியூசிலாந்து அணி பாலோ ஆன் ஆனது. பின் இரண்டாவது ஆட்டப் பகுதியில் இதில் 8 ஓவர்கள் வீசி 13 ஓட்டங்களை விட்டுக்கொடுத்து 2 இலக்கினைக் கைப்பற்றினார். இதில் 2 ஓவர்களை மெய்டனாக வீசினார்.
ஒருநாள் போட்டிகள்
1977 ஆம் ஆண்டில் இங்கிலாந்து அணி பாக்கித்தானில் சுற்றுப் பயணம் செய்தது. டிசம்பர் 23, ஷஹிவாலில் நடைபெற்ற இங்கிலாந்துத் துடுப்பாட்ட அணிக்கு எதிரான முதல் ஒருநாள் பன்னாட்டுத் துடுப்பாட்டப் போட்டியில் இவர் அறிமுகமானர். இந்தப் போட்டியில் 1 ஒவர் வீசி 12 ஓட்டங்களை விட்டுக்கொடுத்தார். இவரின் பந்துவீச்சு சராசரி 9.00 ஆகும்.இதில் 51 பந்துகளில்21 ஓட்டங்கள் எடுத்தார். இதில் இங்கிலாந்து அணி 3 இலக்குகள்வித்தியாசத்தில் வெற்றி பெற்றது.
வீராணம் ஏரி
வீராணம் ஏரி தமிழ்நாட்டின், கடலூர் மாவட்டத்தில் காட்டுமன்னார்கோயில் வட்டம் லால்பேட்டை முதல் தொடங்கி சேத்தியாதோப்பு அருகில் உள்ள பூதங்குடி கிராமத்தில் முடிவடைந்து இதனுடைய உதிரி நீரானது சேத்தியாதோப்பில் செல்லும் வெள்ளாற்றில் கலக்கின்றது. இதன் அருகில் உள்ள நகரம் சேத்தியாத்தோப்பு 2 கி.மீ. வீராணம் ஏரி சிதம்பரத்திலிருந்து 14 கி.மீ. தொலைவில் உள்ளது. இது கி.பி. 907 முதல் 953 வரை சோழர்கள் காலத்தில் வெட்டிய ஏரியாகும். இந்த ஏரி இராஜாதித்ய சோழன் என்னும் இளவரசரால் வெட்டப்பட்டது. இராஜாதித்ய சோழன் தந்தையான முதலாம் பராந்தக சோழனின் இயற்பெயர் வீரநாராயணன் ஆகும். இப்பெயரே வீரநாராயணன் ஏரி என அழைக்கப்பட்டது, கால போக்கில் இப்பெயர் வீராணம் ஏரி என அழைக்கப்பட்டது. இந்த ஏரி 11 கி.மீ. நீளமும், 4 கி.மீ. அகலமும் கொண்ட மிகப்பெரிய ஏரி ஆகும். . இதன் கொள்ளளவு 1465 மில்லியன் கனஅடி (1.46Tmc) ஆகும்.
காவிரியின் கொள்ளிடத்தில் உள்ள கீழணையில் இருந்து வடவாறு (வடவர் கால்வாய்) வழியாக இவ்வேரிக்கு நீர் வருகிறது.
வீராணம் ஏரி சென்னையிலிருந்து 235 கி.மீ. தொலைவில் உள்ளது. இவ்வேரியிலிருந்து சென்னைக்கு குடிநீர் கொண்டுவர 1968-ஆம் ஆண்டில் திட்டமிடப்பட்டு பல்வேறு காரணங்களால் அது நிறைவேறவில்லை. பின் புதிய வீராணம் திட்டம் என்ற பெயரில் சென்னைக்கு நாள் ஒன்றுக்கு 180 மில்லியன் லிட்டர் குடிநீர் கொண்டு வரும் திட்டம் 2004-இல் நிறைவடைந்தது.
கல்கி எழுதிய பொன்னியின் செல்வன் என்ற புதினம் இவ்வேரியின் கரையில் இருந்து தொடங்குகிறது. அப்புதினத்தில் இவ்வேரி 'வீரநாராயண ஏரி' என குறிப்பிடப்பட்டிருக்கும். இந்த ஏரியின் அதிகபட்ச ஆழம் 47.5 அடி ஆகும்.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:கடலூர் மாவட்ட ஏரிகள் பகுப்பு:கடலூர் மாவட்டம்
1966 ஆசிய விளையாட்டுப் போட்டிகள்
ஐந்தாவது ஆசிய விளையாட்டுப் போட்டிகள், (V Asian Games) திசம்பர் 5 1966 முதல் திசம்பர் 20 1966 வரை தைவான் பேங்காக்கில் நடைபெற்றது. இதில் 18 ஆசிய நாடுகளைச் சேர்ந்த சுமார் 2500 வீரர்கள் பங்கேற்றனர். ஐந்தாவது ஆசிய விளையாட்டுப் போட்டிகளில் 14 விளையாட்டுகள் இடம்பெற்றன.
விளையாட்டுக்கள்
அதிகாரபூர்வமாக 14 விளையாட்டுக்கள் இடம்பெற்றன. அவை:
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:ஆசிய விளையாட்டுப் போட்டிகள் பகுப்பு:தாய்லாந்தில் விளையாட்டு பகுப்பு:1966 இல் விளையாட்டுகள்
வண்டாம்பாளை மகாமாரியம்மன் கோயில்
வண்டாம்பாளை மகாமாரியம்மன் கோயில் என்பது திருவாரூர் மாவட்டத்தில் வண்டாம்பாளை கிராமத்தில் அமைந்துள்ள அம்மன் கோயிலாகும். இக்கோயிலில் அருகருகே கருப்பாயி அம்மன், பேச்சியாயி அம்மன் ஆகிய தெய்வங்களின் சன்னதிகள் அமைந்துள்ளன.
குழந்தை இல்லாத தம்பதிகள் இக்கோயிலிலுள்ள கருப்பாயி அம்மனை வணங்குகிறார்கள். இச்சன்னதியில் அம்மனின் காலடியில் அரசி மற்றும் மஞ்சள் வைத்து பூசித்து தரப்படுகிறது. இந்த அரசியை உலையில் உணவுக்காக இடும் அரிசியோடு இணைத்து சோறாக்கி உண்கிறார்கள். மஞ்சளை அரைத்துப் பூசி வருகிறார்கள். இவ்வாறு செய்தால் ஒரு மண்டலத்தில் குழந்தை உருவாகும் என்பது நம்பிக்கையாகும்.
சன்னதிகள்
இக்கோயிலில் கருப்பாயி அம்மன், பேச்சியாயி அம்மன் ஆகிய தெய்வங்கள் வடக்கு நோக்கி அமைந்துள்ளன. கருப்பாயி அம்மன் குழந்தையுடன் உள்ளார். கல்லுடயான் சாமி, யானை மீது அமர்ந்திருக்கும் கருப்பண்ணசாமி ஆகிய தெய்வங்களும் இக்கோயிலில் உள்ளன. மகா மண்டபத்தின் இடது பக்கத்தில் காத்தவராயன் - ஆர்யமாலா - பொம்மி, தொட்டிக்கட்டி, சின்னான் போன்ற சிறு தெய்வங்களும் அமைந்துள்ளன.
திருவிழாக்கள்
சித்திரை மாதம் பௌர்ணமிக்கு பத்து நாட்கள் முன்பு இக்கோயிலில் திருவிழா தொடங்குகிறது.
ஆதாரங்கள்
பகுப்பு:திருவாரூர் மாவட்டத்திலுள்ள அம்மன் கோயில்கள்
சபான்
சபான் அல்லது சபான் மக்கள் (மலாய்: Kaum Saban அல்லது Orang Sa'baan; ஆங்கிலம்: Saban, Sa'ban, Sa'baan அல்லது Saban People); என்பவர்கள் மலேசியா, சரவாக் மற்றும் இந்தோனேசியா கிழக்கு கலிமந்தான் (East Kalimantan) பகுதிகளில் வாழும் பழங்குடி தயாக்கு மக்கள் (Indigenous Dayak People) ஆகும்.
இவர்கள் மலேசியா ஒராங் உலு இனக் குழுவின் கீழ் வகைப்படுத்தப்பட்டு உள்ளனர். கெலாபிட் மக்களுடன் நெருங்கிய உறவுகளைக் கொண்டுள்ளனர்.
பொது
சபான் மக்கள் வடகிழக்கு சரவாக்கின் தொலைதூர கெலாபிட் பீடபூமியில் உள்ள புனாங் கெலபாங் (Punang Kelapang) பகுதியில் வாழும் ஒரு சிறிய மக்கள் குழுவாகும். அந்த மலைப்பகுதிகளில் உள்ள முக்கியமான கிராமம் லோங் பங்கா (Long Banga).
வேலை வாய்ப்புகளைத் தேடி சபான் மக்களில் பலர் மிரி (Miri) போன்ற நகர்ப் புறங்களுக்குச் சென்று விடுகின்றனர். எஞ்சியவர்கள் இன்னும் தங்கள் தாயகமான லோங் பங்கா (Long Banga), லோங் புவாக் (Long Puak), லோங் பாலாங் (Long Ballong), லோங் பெலுவான் (Long Peluan) ஆகிய இடங்களில் வாழ்கின்றனர்.
இந்தோனேசிய சபான் மக்கள்
சரவாக் நிலப்பகுதியிலான இடம்பெயர்வுகள் 1900-இல் தொடங்கி 1960-களின் பிற்பகுதி வரை நீடித்தன. ஏறக்குறைய 1,600-க்கும் குறைவான மக்கள்தொகையுடன், சரவாக்கில் உள்ள சிறிய இனக்குழுக்களில் சபான் குழுவும் ஒன்றாகக் கருதப்படுகிறது.
கெலாபிட் கலாசார ஒற்றுமைகள்
சபான் மக்களுக்கும் கெலாபிட் (Kelabit) சமூகத்திற்கும் பல கலாசார ஒற்றுமைகள் உள்ளன. இருந்தாலும், சபான்கள் இன்றும் கூட வெளியாட்களுடன் அரிதாகவே பழகும் ஒரு தனித்துவமான வழக்கத்தைக் கொண்டவர்கள். வரலாற்று ரீதியாக இவர்கள் சிறப்புப் பெற்ற போர்வீரர்கள்.
சபான்கள் உழைப்பாளி மக்கள். போர்களில் துணிச்சலுக்கும் உறுதிக்கும் பெயர் பெற்றவர்கள். வாழ்க்கைத் தரத்தை மேம்படுத்த வேண்டும் எனும் வலுவான விருப்பத்தைக் கொண்டவர்கள்.
வாழ்வியல்
ஒரு பொதுவான சபான் கிராமம், ஒரு நீளவீட்டை போன்ற சீரமைப்பில் கட்டப்பட்ட வீடுகளைக் கொண்டுள்ளது. தற்போது கிராமங்களில் தனி வீடுகளும் கட்டப் படுகின்றன. விவசாயம் இவர்களின் ஒரு முக்கிய பொருளாதார நடவடிக்கை. இடங்களை மாற்றி மாற்றி நெல் சாகுபடி (Shifting Paddy Cultivation) செய்வதுடன்; காபி, கரும்பு போன்றவற்றையும் பயிர் செய்கிறார்கள்.
அண்மைய காலங்களில் சபான்கள் பலர் நகர்ப்புறங்களில் வேலைகள் செய்கின்றனர். உள்புறங்களில் மரம் வெட்டும் மற்றும் தோட்டத் தொழில்களிலும் வேலை செய்கிறார்கள்.
கல்வித்தரம்
சபான்கள் மத்தியில் கல்வித்தரம் அதிகமாக உள்ளது. பொதுவாக பள்ளி மாணவர்கள் உயர்நிலைப் பள்ளிக் கல்வியைத் தொலைதூர நகரங்களில் முடித்து விடுகிறார்கள். ஒரு சிலர் பல்கலைக்கழகம் மற்றும் கல்லூரிகளில் படித்த பட்டதாரிகளாகவும் உள்ளனர்.
சபான்கள் கூட்டுக் குடும்பங்களில் (Extended Families) வாழ்கின்றனர். நெருங்கிய உறவினர்களிடையே குழந்தைகளை தத்தெடுப்பது பொதுவானது. சபான் சமூகம் உயர்குடியினர் மற்றும் சாமானியர்களைக் கொண்டுள்ளது. முன்பு அவர்களிடம் ஓர் அடிமை வர்க்கமும் (Slave Class) இருந்தது.
சபான் மக்களின் நவீனமயம்
கிராமத் தலைவர்கள் பொதுவாக உயர்குடி வகுப்பில் இருந்து தேர்ந்து எடுக்கப் படுகிறார்கள். ஒரு சபான் தம்பதிகள் தங்கள் முதல் குழந்தை மற்றும் முதல் பேரக்குழந்தை பிறந்தவுடன் தங்கள் பெயர்களை மாற்றிக் கொள்கிறார்கள்.
காது மடல்களை நீட்டி தொங்க விடுவது (Elongating Ear Lobes); மற்றும் பச்சை குத்திக் கொள்வது போன்ற சில பாரம்பரிய நடைமுறைகள் கிட்டத்தட்ட அழிந்துவிட்டன. சபான் மக்கள் நவீனமயமாகி வருகிறார்கள். பழங்கால குடங்களையும் (Antique Jars) பாசி மணிகளையும் குலதெய்வமாக (Heirlooms) போற்றிப் பாதுகாக்கும் வழக்கம் இன்றும் இவர்களிடம் தொடர்கிறது.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:சரவாக்‎ பகுப்பு:போர்னியோ பகுப்பு:மலேசிய மக்கள்‎ பகுப்பு:மலேசியப் பழங்குடிகள் பகுப்பு:இந்தோனேசிய மக்கள்
ஆங்குணம் ஊராட்சி
ஆங்குணம் ஊராட்சி (Angunam Gram Panchayat), தமிழ்நாட்டின் திருவண்ணாமலை மாவட்டத்தில் உள்ள கீழ்பென்னாத்தூர் வட்டாரத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த ஊராட்சி, கீழ்பென்னாத்தூர் சட்டமன்றத் தொகுதிக்கும் திருவண்ணாமலை மக்களவைத் தொகுதிக்கும் உட்பட்டதாகும். இந்த ஊராட்சி, மொத்தம் 7 ஊராட்சி மன்றத் தொகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. இவற்றில் இருந்து 7 ஊராட்சி மன்ற உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றனர். 2011ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, மொத்த மக்கள் தொகை 773 ஆகும். இவர்களில் பெண்கள் 392 பேரும் ஆண்கள் 381 பேரும் உள்ளனர்.
அடிப்படை வசதிகள்
தமிழ்நாடு ஊரக வளர்ச்சி மற்றும் ஊராட்சித் துறையின் 2015ஆம் ஆண்டுத் தரவின்படி கீழ்க்கண்ட தகவல் தொகுக்கப்பட்டுள்ளது.
சிற்றூர்கள்
இந்த ஊராட்சியில் அமைந்துள்ள சிற்றூர்களின் பட்டியல் :
சான்றுகள்
பகுப்பு:திருவண்ணாமலை மாவட்ட ஊராட்சிகள் பகுப்பு:த. இ. க. ஊராட்சித் திட்டம்
இந்தியாவில் தெருவோரக் குழந்தைகள்
ஐக்கிய நாடுகளின் சிறுவர் நிதியத்தின் கணக்கீட்டின்படி, 1992 இல் இந்தியாவில் தெருவோரக் குழந்தைகளின் எண்ணிக்கை 400,000 க்கும் மேலாகும். கவனிப்பாரின்றி தெருவோரங்களில் வாழ்ந்து, தமது தேவைகளை தாமே நிறைவேற்றிக் கொள்ளும் நிலையில் இக்குழந்தைகள் இருப்பதற்கு முக்கியக் காரணமாக  குடும்பச் சிக்கல்களே உள்ளன. தங்களது பாதுகாப்புக்காகத் தெருவோரக் குழந்தைகள் கூட்டங்களாக வாழ்ந்தாலும், அடிக்கடி அவர்களது முதலாளிகளாலும் காவற்துறையினராலும் சுரண்டப்படுகின்றனர்.
அரசின் தகுந்த சட்டப் பாதுகாப்பும், அவர்களின் நிலையை மேம்படுத்தக்கூடிய அமைப்புகளுமே அவர்களை இந்நிலையிலிருந்து மீட்கக் கூடியவை.
வரைமுறையின் தெளிவாக்கம்
தெருவோரக் குழந்தைகள் குறித்த துவக்ககால ஆய்வுகளில் தெருக்களில் வேலைசெய்யும் குழந்தைகள் மட்டுமே தெருவோரக் குழந்தைகளாகக் கருதப்பட்டனர். பின்னர் மேற்கொள்ளப்பட்ட ஆய்வுகளில், குழந்தைகளின் சிக்கலான அனுபவங்களை வரையறுப்பது கடினமாக இருந்தாலும் தெருவோரக் குழந்தைகள் வெவ்வேறாகப் பகுத்தறியப்பட்டனர். தெருவோரக் குழந்தைகள் பற்றிய ஆய்வுகளை மேற்கொண்ட மார்க் டபிள்யூ, லசுக் என்ற முக்கியமான ஆய்வாளர் அவர்களை நான்கு வகைகளாகப் பிரிக்கிறார்: தெருக்களில் வேலைசெய்து விட்டு இரவில் தங்கள் குடும்பத்திற்குத் திரும்பும் குழந்தைகள்; குடும்பத்துடன் நல்ல பிணைப்பில்லாத தெருவில் வேலை செய்யும் குழந்தைகள்; குடும்பத்துடன் வாழ்ந்து, குடும்பத்துடன் சேர்ந்து தெருக்களில் வேலை செய்யும் குழந்தைகள்; குடும்பம் ஏதுமின்றி தாங்களாகவே தெருவோரங்களில் வாழ்ந்து தெருக்களில் வேலைசெய்யும் குழந்தைகள்.
“தெருவோரக் குழந்தை”கள் என்பது நான்காவது வகையைச் சேர்ந்த குழந்தைகளையே குறிக்கும். கவனித்துக் கொள்ள, பாதுகாக்க, வழிகாட்டப் பெரியர்வர்கள் யாருமின்றி, தெருக்களைத் (பயன்பாட்டிலில்லாத குடியிருப்புப் பகுதிகள், தரிசு நிலங்கள்) தனது வசிப்பிடமாக அல்லது வாழ்வாதாரமாகக் கொண்ட ஒரு எந்தவொரு சிறுமியும்/சிறுவனும் தெருவோரக் குழந்தையாவரென ஐக்கிய நாடுகளின் சிறுவர் நிதியம் வரையறுக்கிறது. கவனித்துக்கொள்ள யாருமில்லாமல் தாமாகத் தெருக்களில் வாழும் குழந்தைகளை, தெருக்களில் வேலை மட்டுமே பார்க்கும் குழந்தைகளில் இருந்து வேறுபடுத்திப் பார்த்தல் அவசியம். இவ்விருவகைக் குழந்தைகளின் தேவைகளும் அவசியங்களும் வெவ்வேறானவையாக இருக்கும்.
இந்தியாவில் தெருக்களில் வேலைசெய்யும் 18 மில்லியன் குழந்தைகளில் , 5-20 விழுக்காடு குழந்தைகளே வசிக்க வீடில்லாத, குடும்ப அரவணைப்பற்ற குழந்தைகளெனக் கணக்கிடப்பட்டது. தெருவில் செலவுசெய்யும் நேரத்தின் அளவு, தெருவோர வாழ்க்கை, பெரியோரின் பாதுகாப்பின்மை மற்றும் கவனிப்பின்மை போன்ற காரணிகளால், மேம்பாட்டுக் கவனம் அவசியப்படும் இந்திய மக்கட்தொகையின் ஒரு பகுதியாக இந்தியத் தெருவோரக் குழந்தைகளும் உள்ளனர். யூனிசெப்பின் மதிப்பீட்டின்படி இந்தியாவில் மிகவும் பாதிப்படையக்கூடிய நிலையிலுள்ளவர்கள் என்பதால், தெருவோரக் குழந்தைகளின் நிலையையும் தேவைகளையும் குறித்த புரிதல் மிகவும் அவசியமான ஒன்றாகும்..
எண்ணிக்கை
தற்சமயம் இந்தியாவிலுள்ள தெருவோரக் குழந்தைகளின் எண்ணிக்கைக் குறித்த அதிகாரபூர்வமான புள்ளிவிபரங்கள் எதுவுமில்லை. இக்குழந்தைகள் ஓரிடத்தில் நிலைத்திருப்பதில்லை என்பதால் அவர்கள் பற்றிய துல்லிய தரவினைப் பெறுவது கடினமாக உள்ளது. தெருவோரக் குழந்தைகளிடம் அடையாளச் சான்றுகள் கிடையாது என்பதுடன் அவர்கள் அடிக்கடி இடம் மாறிக்கொண்டும் இருப்பர். அதிகாரபூர்வமான அறிக்கையின்படி, இந்தியாவில் ஆண்டுதோறும் 50,000 பேர் வீட்டைவிட்டு வெளியேறுகின்றனர். இவர்களில் 45 விழுக்காடு 16 வயதுக்கு உட்பட்டோர் ஆவர்.
வீட்டை விட்டு வெளியேறி தொடருந்தில் பயணம்செய்து தொடருந்து நிலையங்களில் வந்திறங்கும் சிறுவர்/சிறுமிகளின் எண்ணிக்கை ஆண்டுக்கு 80,000 ஆகும். இவர்கள் தொடருந்து நிலையங்களில் வந்திறங்கியவுடன் கண்டுபிடிக்கப்பட்டால்தான் அவர்களின் பெற்றோரிடம் மீண்டும் சேர்ப்பிக்க முடியும். ஆனால் ஒவ்வொரு ஆண்டும் 80,000 பேரில் 10,000 பேரை மட்டுமே மீட்டு பெற்றோரிடம் சேர்க்க முடிகிறது. மீதமுள்ள 70,000 பேர் தொடருந்து நிலையத்திலோ அல்லது தெருக்களிலோ அலைகின்றனர். இவர்களால் ஆண்டுதோறும் தெருவோரக் குழந்தைகளின் எண்ணிக்கை அதிகரிக்கிறது. இவ்விவரங்களுக்கான ஆதாரங்களை, லலிதா ஐயர் மற்றும் மால்கம் ஹார்பர் எழுதிய "தொடருந்து குழந்தைகள்" ("railway Children") என்ற நூல் மற்றும்  அரசுசாரா அமைப்புகளின் (" Railway Chidren, Sathi, Paul Hamlin Foundation" ...) இணையதளங்கள்/அறிக்கைகள் மூலம் அறியலாம்.
வயது
தெருவோரக் குழந்தைகளின் புள்ளிவிவரத்தைத் துல்லியமாகவும் நுட்பமாகவும் மதிப்பிடுவது கடினமானது என்பதால் அவர்களின் வயது குறித்த விவரங்களும் தோராயமானதே. இந்தியாவில் அதிகமான தெருவோரக் குழந்தைகள் ஆறுவயதுக்கு மேற்பட்டவர்களாகவும், பெரும்பான்மையோனார் எட்டு வயதுக்கு மேற்பட்டோராகவும் உள்ளனர். நகர்ப்புற விவகார தேசிய நிறுவனத்தின் 1989 ஆம் ஆண்டாய்வின்படி, இக்குழந்தைகளின் சராசரி வயது 13 ஆகும். யூனிசெப்பின் 1989 ஆம் ஆண்டறிக்கையின்படி ஆய்வு செய்யப்பட்ட இந்தியத் தெருவோரக் குழந்தைகளில் 72 விழுக்காட்டினர் 6-12 வயதினரும், 13 விழுக்காடு 6 வயதுக்கு உட்பட்டோரும் ஆவர்
பாலினம்
இந்தியாவில் தெருவோரக் குழந்தைகளில் பெரும்பான்மையோர் சிறிதளவே கல்வியறிவுடைய அல்லது கல்வியறிவற்ற சிறுவர்கள் ஆவர்.
காரணங்கள்
இந்தியாவின் தெருவோரக் குழந்தைகள் பல காரணங்களுக்காகத் தங்களது வீடுகளையும் குடும்பங்களையும் விட்டு வெளியேறுகின்றனர். இவற்றுக்கான கருதுகோள்களாக மூன்று விஷயங்கள் முன்வைக்கப்படுகின்றன: நகர வறுமை, பிறழ்ச்சிக் குடும்பங்கள், நகர்மயமாக்கல். இந்தக் கருதுகோள்கள் சரியானவையே என்பதை ஆதாரங்கள் ஓரளவுக்கு உறுதிப்படுத்துகின்றன. 1990 இல் மும்பையிலுள்ள 1000 தெருவோரக் குழந்தைகளிடம் நடத்தப்பட்ட ஆய்வில் 39.1 சதவீதத்தினர் தாங்கள் வீட்டைவிட்டு வந்ததற்குக் குடும்பச் சிக்கல்களும் சண்டைகளுமே காரணமெனவும் 20.9 சதவீதத்தினர் வறுமையைக் காரணமாகவும், 3.6 சதவீதத்தினர் நகரத்தைப் பார்க்கும் விருப்பமே காரணமெனவும் கூறியுள்ளனர். தெருவோரக் குழந்தைகளுக்கும் வீட்டைவிட்டு வெளியேறும் குழந்தைகளுக்கும் தொடர்பு உள்ளது. பெரும்பாலான சூழ்நிலைகளில் வீட்டைவிட்டு வெளியேறும் குழந்தைகளே இறுதியில் தெருவோரக் குழந்தைகளாகின்றனர். குழந்தைகள் வீட்டைவிட்டு வெளியேறுவதற்கான காரணங்களில் சில எளியவை; சில சிக்கலானவை. சில சமயங்களில் குழந்தைகளின் நடத்தை காரணமாகவும் சில சமயங்களில் பெற்றோர் காரணமாகவும் உள்ளனர். பள்ளிக்குச் செல்ல விருப்பமின்மை, வீட்டுப்பாடம் செய்யாததால் கிடைக்கக் கூடிய அடித்தல் போன்ற தண்டனைகளுக்குப் பயந்து குழந்தைகள் வீட்டைவிட்டு வெளியேறுவதே பொதுவான காரணமாக உள்ளது. ஒரு குழந்தை பணத்தைத் திருடுவதும் உடன்பிறந்தோருடன் போட்டுக்கொள்ளும் சண்டைகளும் காரணங்களாய் அமைவதும் உண்டு.
பெரும்பாலான குழந்தைகள் குடும்பச் சிக்கல்கள் காரணமாகவே வீட்டைவிட்டு வெளியேறுகின்றனர். தாய்/தந்தை இறப்பு, தந்தையின் குடிப்பழக்கம், மாற்றாம் பெற்றோரிடம் ஏற்படும் மனவேதனை, தாய்-தந்தை பிரிவு, நிந்தனை மற்றும் குடும்ப வன்முறை போன்றவை குழந்தைகளுக்கு ஏற்படும் குடும்பச் சிக்கல்களாகும். கூடுதலாக, பெண்கள் பொறுப்பிலுள்ள குடும்பத்திலுள்ள குழந்தைகளே தெருவோரக் குழந்தைகளாகின்றனர்.
எழுத்தறிவின்மை, போதைப் பழக்கம், வேலையின்மை போன்ற காரணிகள் அதிகமாய் காணப்படும் சேரி அல்லது மலிவுவிலைக் குடியிருப்புப் பகுதிகளைச் சேர்ந்தவர்களாக தெருவோரக் குழந்தைகள் பெரும்பாலும் உள்ளனர். குழந்தைகள் சிறிது சிறிதகத் தெரு வாழ்க்கையைப் பழகிக் கொள்கின்றனர். முதலில் ஒன்று அல்லது இரு இரவுகள் தெருவில் வாழத் தொடங்கும் அவர்கள் வீட்டைவிட்டு வெளியே தங்கும் நேரத்தை மெதுவாகக் கூட்டி, பின்னர் ஒரு கட்டத்தில் வீட்டிற்குத் திரும்புவதில்லை.
சில சமயங்களில் தெருவாழ்க்கை அவர்களுக்கு வீட்டு வாழ்க்கையைவிட உடலளவிலும் மனத்தளவிலும் மேம்பட்டதாகத் தோன்றுகிறது. இதற்குக் மோசமான வீட்டுச் சூழ்நிலைதான் காரணமேயன்றி, தெருவின் நிலைமை மேம்பட்டதாக உள்ளது என்பதாகாது. தெருச் சூழ்நிலை குழந்தைகளுக்கு ஏற்றதல்ல. வீட்டைவிட்டு வெளியேறிய பின்னர் தங்களது உறவினர் எவரேனும் தங்களை அடையாளம் கண்டு, வீட்டிற்குத் திரும்பிச் செல்லக் கட்டாயப் படுத்தலாம் என்ற பயத்தினால் குழந்தைகள் அடிக்கடித் தங்கள் இருப்பிடத்தை மாற்றிக்கொண்டே இருப்பர்.
வேலை
தெருவோரக் குழந்தைகள் தமது தேவைகளைத் தாமே நிறைவேற்றிக்கொள்ள வேண்டிய நிலையில் உள்ளதால், வேலை அவர்களுக்கு அவசியமானது. அரசால் ஒழுங்குமுறைக்கு உட்படுத்தப்படாத பிரிவுகளில் வேலை செய்வதால் அங்கு அவர்களின் நிலை மோசமாக உள்ளது. மும்பையில் 50,000 தெருவோரக் குழந்தைகள் சட்டத்துக்குப் புறம்பாக 11,750 வெவ்வேறு வகையான உணவகங்களில் வேலைக்கமர்த்தப்பட்டுள்ளனர். பெற்றோர் மற்றும் சட்டப் பாதுகாப்பு இல்லாததால் பெரும்பாலும் முதலாளிகள் இவர்களைச் சிறைக் கைதிகளைப் போல அடைத்து வைத்து மிகக் குறைந்த சம்பளத்துக்கு அதிகப்படியான வேலை வாங்கித் துன்புறுத்துகின்றனர். வேலையாட்களை மோசமாக நடத்தாத முதலாளிகளோ, தெருவோரக் குழந்தைகளை வேலைக்கமர்த்துவது ஆபத்து எனக் கருதி அவர்களை வேலைக்கு எடுத்துக் கொள்வதில்லை.
முதலாளிகள் தரும் கூலி மிகவும் சொற்பமாக இருப்பதால் பெரும்பாலான தெருவோரக் குழந்தைகள் சுயவேலை அல்லது பல்வேறான வேலைகளைச் செய்கின்றனர். பெரும்பான்மையோர் சுயவேலை பார்ப்பவர்களாகவே உள்ளனர். அவர்கள் பொதுவாகச் செய்யும் வேலை நெகிழி, தாள், மாழை போன்ற மறுசுழற்சி செய்யக்கூடிய பொருட்களைக் குப்பைகளிலிருந்து பொறுக்குவதாகும்.
செய்யும் இதர வேலைகள்:
மகிழுந்துகளைத் துடைத்தல்; பலூன் அல்லது இனிப்புப் பொருட்கள் விற்றல்; செய்தித்தாட்கள் அல்லது பூ விற்றல்; காலணிகளைத் துடைத்து மெருகேற்றல்; சிறு உணவகங்கள் அல்லது தெருவோர உணவுக் கடைகளில் வேலை பார்த்தல்; கட்டுமானப் பணி அல்லது தானுந்துப் பட்டறைகளில் எடுபிடி வேலை; பிச்சை எடுத்தல். மிகக் குறைந்த விகிதத்திலான தெருவோரக் குழந்தைகள் திருடுதல், பணப்பைகளைக் கத்தரித்து பணம் திருடுதல், போதைப்பொருள் விற்றல், பாலியல் தொழில் போன்றவற்றிலும் ஈடுபடுகின்றனர். வெவ்வேறான வேலைகளில் ஈடுபடும் இவர்களின் வேலை நேரவளவு ஒரு நாளைக்கு 8–10 மணியாக உள்ளது
செலவிடல்
தெருவோரக் குழந்தைகளின் வருமானம் ஒரே அளவாக இருப்பதில்லை. குறைந்தபட்சத் தேவைகளுக்குத்தான் போதுமானதாக இருக்கும் இந்தியாவில் பெரும்பாலான தெருவோரக் குழந்தை மாதத்திற்கு 200 முதல் 830 ரூபாய் வரை சம்பாதிக்கின்றனர். இதில் சிறுகுழந்தைகளைவிட மூத்த குழந்தைகளே அதிகமாக சம்பாதிக்கின்றனர். இதேபோல முதலாளிகளின்கீழ் வேலைசெய்யும் குழந்தைகளைவிட சுயவேலை செய்யும் குழந்தைகள் அதிகமாகச் சம்பாதிக்கின்றனர். இக்குழந்தைகளின் முக்கிய செலவான உணவுச் செலவு நாளொன்றுக்கு 5-10 ரூபாயாக உள்ளது. உணவுக்காகும் செலவைக் குறைப்பதற்காகப் பல குழந்தைகள் தேநீர் மட்டும் அருந்திப் பசியாற்றிக் கொள்கின்றனர்.
மூத்த குழந்தைகள் அல்லது காவல்துறையினர் இவர்களது பணத்தை எடுத்துக் கொள்வார்கள் என்பதால், உணவிற்காகச் செலவு செய்யாமல் வைத்திருக்கும் பணத்தை வேறுவழிகளில் விரைவாகச் செலவு செய்து விடுவார்கள். பணத்தைச் சேமிக்கும் பழக்கம் இல்லாமல் போவதால் அவசரத் தேவைகளின்போது பண நெருக்கடிக்கு ஆளாகின்றனர். எப்போதாவது தங்கள் குடும்பங்களுக்குப் பணம் அனுப்பும் இவர்கள் மீதமாகும் பணத்தைப் பெரும்பாலும் பொழுதுபோக்குகளில் செலவிடுகிறார்கள்
கல்வி
இந்தியாவில் தெருவோரக் குழந்தைகளுக்கான கல்வி வாய்ப்பு மிகவும் குறைவு. 1989 இல் மும்பையில் தெருவோரக் குழந்தைகளிடம் நடத்தப்பட்ட ஆய்வில் 54.5 சதவீதத்தினர் பள்ளிகளில் சேர்க்கப்படவில்லை என்றும் 66 சதவீதத்தினர் எழுத்தறிவற்றவர்கள் எனவும் கண்டறியப்பட்டது. மீண்டும் 2004 இல் நடத்தப்பட்ட ஆய்விலும் அக்குழந்தைகளின் கல்வியறிவு நிலையில் முன்னேற்றம் காணப்படவில்லை. அந்த ஆய்வறிக்கையின்படி, 60 சதவீதத்தினர் பள்ளிக்குச் செல்லாதவர்கள்; கிட்டத்தட்ட மூன்றில் இரு பங்கினர் எழுத்தறிவற்றவர்கள். 30 சதவீதம் பேர் தொடக்கக் கல்விப் பள்ளியிலும் 10 சதவீதம் நடுநிலை அல்லது உயர்நிலைப் பள்ளியில் பயின்றவர்கள்.