cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ஆமொன் ரா வளாகம்
இக்களம் 250,000 சதுர மீட்டர் பரப்பளவு கொண்டது. மிகவும் பெரிதான இப் பகுதி பல அமைப்புக்களையும், கொண்டு அமைந்துள்ளது. இதன் பல பகுதிகளில், அகழ்வாய்வும், மீளமைப்பும் நடைபெற்று வருவதால் அப்பகுதிகளுக்குள் பொதுமக்கள் அனுமதிக்கப்படுவது இல்லை. இதன் வட மேற்குப் பகுதியில் ஒரு அருங்காட்சியகமும் உள்ளது.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:எகிப்தின் வரலாறு பகுப்பு:எகிப்திய தொன்மவியல் பகுப்பு:எகிப்திய நாகரிகம் பகுப்பு:எகிப்தியக் கோவில்கள் பகுப்பு:எகிப்தில் உள்ள தொல்லியல் களங்கள் பகுப்பு:எகிப்தியக் கட்டிடக்கலை
சந்திரபிரபா அர்சு
ஆரம்ப கால வாழ்க்கை
சந்திரபிரபா 1946ஆம் ஆண்டு மே 25ஆம் தேதி மைசூர் மாவட்டத்தில் உள்ள அன்சூரில் பிறந்தார். இவரது தந்தை தேவராஜா அர்சு இந்தியத் தேசிய காங்கிரசின் உறுப்பினராக இருந்து, கர்நாடகாவின் முதலமைச்சராகப் பதவியேற்றவர் ஆவார். இவர் திருமதி வி. எச். டி. மத்திய மனையியல் அறிவியல் நிறுவனத்தில் நூலக அறிவியலில் பட்டம் பெற்றுள்ளார்.
தொழில்
ஜனதா கட்சியின் உறுப்பினராக, சந்திரபிரபா உர்சு 1983 கர்நாடக சட்டமன்றத் தேர்தலில் அன்சூர் சட்டமன்றத் தொகுதியில் போட்டியிட்டு வெற்றி பெற்று இராமகிருஷ்ண மகாபலேஷ்வர் ஹெக்டேவின் அமைச்சரவையில் சமூக நலம், பட்டு வளர்ப்பு மற்றும் கலால் துறை அமைச்சராக நியமிக்கப்பட்டார். பின்னர் இவர் இந்தியத் தேசிய காங்கிரசில் சேர்ந்தார். 1989 முதல் 1991 வரை இரண்டாவது முறையாக மாநில சட்டமன்ற உறுப்பினராகப் பணியாற்றினார். 1991 இந்தியப் பொதுத் தேர்தலில், இந்தியத் தேசிய காங்கிரசு இவரை மைசூர் மக்களவைத் தொகுதி வேட்பாளராகப் பாரதிய ஜனதா கட்சியின் ஸ்ரீகண்டதத்த நரசிம்மராஜ உடையார், மைசூர் மகாராஜாவுக்கு எதிராக நிறுத்தியது. உர்சு 2,25, 881 வாக்குகள் பெற்று 16,882 வாக்குகள் வித்தியாசத்தில் உடையாரைத் தோற்கடித்தார்.
தனிப்பட்ட வாழ்க்கை
சந்திரபிரபா, எம். சி. மோகன் ராஜ் அர்சை மணந்தார். உர்சு மைசூர் மருத்துவமனையில் 3 மே 2016 அன்று மாரடைப்பால் இறந்தார்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:10வது மக்களவை உறுப்பினர்கள் பகுப்பு:2016 இறப்புகள் பகுப்பு:1946 பிறப்புகள் பகுப்பு:கர்நாடக அரசியல்வாதிகள் பகுப்பு:கர்நாடக சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள்
பெரியாக்குறிச்சி கடுக்குறிச்சி அய்யனார் கோயில்
பெரியாக்குறிச்சி கடுக்குறிச்சி அய்யனார் கோயில் தமிழ்நாட்டில் கடலூர் மாவட்டம், பெரியாக்குறிச்சி என்னும் ஊரில் அமைந்துள்ள கிராமக் கோயிலாகும்.
வரலாறு
இக்கோயில் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.
கோயில் அமைப்பு
இக்கோயில் முதன்மைத் திருக்கோயில் என்ற வகைப்பாட்டில் இந்து அறநிலையத்துறையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. பரம்பரை அல்லாத அறங்காவலர் அமைப்பால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
பூசைகள்
இக்கோயிலில் ஒருகாலப் பூசை நடக்கின்றது.
மேற்கோள்கள்
கிராமக் கோயில்கள் பகுப்பு:சரி பார்க்க வேண்டிய தானியக்கக் கோயில் கட்டுரைகள்
மாநில நெடுஞ்சாலை 156 (தமிழ்நாடு)
மாநில நெடுஞ்சால் 156 (State Highway 156 (Tamil Nadu)) என்பது, கொடைக்கானல் மலைச் சாலையாகும். இது தமிழ்நாடு மாநில நெடுஞ்சாலைத் துறையால் SH-156 என அறிவிக்கப்பட்டு பராமரிக்கப்படும் சாலையாகும். இந்தச் சாலை 10°9′10″N 77°41′30″E என்ற இடத்தில் தென்முதன்மை சாலையில் (NH-45), வத்தலகுண்டுற்கு மேற்கே 8 கிலோமீட்டர் (5.0 மைல்) தொலைவில் தொடங்கி கொடைக்கானலில் முடிவடைகிறது. இந்த சாலையின் நீளம் 56.8 கிலோ மீட்டர் (35.3 மைல்) ஆகும். இந்த சாலையில் கொடைக்கானல் நகராட்சியால் கட்டணம் வசூலிக்கப்படும் சுங்கச்சாவி ஒன்றும் உள்ளது.
வரலாறு
2009-ல் ₹60 மில்லியன் செலவில் சாலை பலப்படுத்தப்பட்டது. நிலச்சரிவு காரணமாக சாலையில் ஏற்படும் அபாயத்தினைத் தடுக்க தடுப்பு சுவர் பின்னர் கட்டப்பட்டது. அடுக்கம்-பெரியகுளம் மற்றும் அடுக்கம்-பெருமாள்மலை மலைச் சாலைகள் அதிகப்படியான சேதம் காரணமாக மூடப்படும்போது, ​​இந்த சாலை மாற்றாகப் பயன்படுகிறது.
விபத்து
2010-ல் கனமழை காரணமாக ஒரு பெரிய நிலச்சரிவு ஏற்பட்டதையடுத்து சாலையில் முற்றிலும் தடைபட்டது. 2011ஆம் ஆண்டு கார் ஒன்று பள்ளத்தாக்கில் கவிழ்ந்ததில் 4 பேர் உயிரிழந்தனர்.
பால் ஹாரிஸ்
பால் ஹாரிஸ் (Paul Harris, பிறப்பு: நவம்பர் 2 1978), தென்னாப்பிரிக்க அணியின் துடுப்பாட்டக்காரர். இவர் 37 தேர்வுத் துடுப்பாட்டப் போட்டிகளிலும், மூன்று ஒருநாள் பன்னாட்டுத் துடுப்பாட்டப் போட்டிகளிலும் 112 முதல்தர துடுப்பாட்டப் போட்டிகளிலும், 51 ஏ-தர துடுப்பாட்டப் போட்டிகளிலும் கலந்து கொண்டுள்ளார். இவர் 2007 -2011 ஆண்டுகளில், தென்னாப்பிரிக்க தேசிய அணி உறுப்பினராக தேர்வுத் துடுப்பாட்டப் போட்டிகளிலும், [	2008 ல் [ஒருநாள் பன்னாட்டுத் துடுப்பாட்டம்|ஒருநாள் பன்னாட்டுத் துடுப்பாட்டப்]] போட்டிகளிலும் பங்குகொண்டார்.
பகுப்பு:தென்னாபிரிக்கத் துடுப்பாட்டக்காரர்கள் பகுப்பு:1978 பிறப்புகள் பகுப்பு:வார்விக்சையர் துடுப்பாட்டக்காரர்கள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:தென்னாபிரிக்கத் தேர்வுத் துடுப்பாட்டக்காரர்கள்
சுலோவீனியா
ஸ்லோவீனியா ஒரு நாடாளுமன்றக் குடியரசு நாடாகும். இது ஐக்கிய நாடுகள், ஐரோப்பிய ஒன்றியம் மற்றும் நேட்டோ ஆகியவற்றின் உறுப்பினராக உள்ளது. இதன் தலைநகரம் லியுப்லியானா.
பகுப்பு:ஐரோப்பிய நாடுகள் பகுப்பு:ஐரோப்பிய ஒன்றிய நாடுகள் பகுப்பு:ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் உறுப்பு நாடுகள் பகுப்பு:தெற்கு ஐரோப்பா
பாபுர்
பாபுர் (Babur, பாரசீகம் - بابر, பொருள்: புலி; பெப்ரவரி 14, 1483 – திசம்பர் 26, 1530) என்பவர் இந்தியத் துணைக் கண்டத்தில் முகலாயப் பேரரசைத் தோற்றுவித்தவர் ஆவார். இவரது இயற்பெயர் மிர்சா சாகிருதீன் முகம்மது (Mīrzā Zahīr ud-Dīn Muhammad) ஆகும். இவர் தன் தந்தை மற்றும் தாய் வழியே, முறையே தைமூர் மற்றும் செங்கிஸ் கானின் வழித்தோன்றல் ஆவார். இவருக்கு இறப்பிற்குப் பிந்தைய பெயராக பிர்தவ்சு மகானி ('சொர்க்கத்தில் வாழ்பவர்') என்ற பெயர் கொடுக்கப்பட்டது.
பாபுர் சகதாயி துருக்கியப் பூர்வீகத்தைக் கொண்டவர் ஆவார். இவர் பெர்கானாப் பள்ளத்தாக்கின் ஆண்டிஜனில் (தற்போதைய உசுபெக்கிசுத்தான்) பிறந்தார். இவர் இரண்டாம் உமர் சேக் மிர்சாவின் (1456-1494, பெர்கானாவின் ஆளுநராக 1469-1494) முதல் மகன் ஆவார். இவரின் சேயோன் தைமூர் (1336-1405) ஆவார். பாபுர் பெர்கானாவின் தலைநகரான அக்சிகெந்தில் 1494ஆம் ஆண்டு அரியணைக்கு தனது பன்னிரண்டாம் வயதில் வந்தார். கிளர்ச்சியை எதிர்கொண்டார். இரண்டு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு இவர் சமர்கந்தை வென்றார். எனினும், பிறகு சீக்கிரமே, பெர்கானவை இழந்தார். பெர்கானவை மீண்டும் வெல்லும் தனது முயற்சியில் சமர்கந்தின் கட்டுப்பாட்டை இழந்தார். 1501இல் இந்த இரண்டு பகுதிகளையும் மீண்டும் வெல்லும் இவரது முயற்சியானது முகம்மது சாய்பனி கான் இவரைத் தோற்கடித்த போது தோல்வியில் முடிந்தது. 1504இல் இரண்டாம் உலுக் பெக்கின் குழந்தை வாரிசான அப்துர் இரசாக் மிர்சாவின் ஆட்சியில் இருந்ததாகக் கருதப்படும் காபூலை இவர் வென்றார். சபாவித்து ஆட்சியாளர் முதலாம் இசுமாயிலுடன் ஒரு கூட்டணியை ஏற்படுத்திய பாபுர், சமர்கந்து உள்ளிட்ட துருக்கிஸ்தானின் பகுதிகளை மீண்டும் வென்றார், ஆனால், மீண்டும் சமர்கந்தையும், பிற புதிதாக வெல்லப்பட்ட நிலங்களையும் சாய்பனிடுகளிடம் இழந்தார்.
சமர்கந்தை மூன்றாவது முறையாக இழந்ததற்குப் பிறகு, பாபுர் தன்னுடைய கவனத்தை இந்தியா மீது திருப்பினார். அண்டை நாடுகளான சபாவித்து மற்றும் உதுமானியப் பேரரசுகளின் உதவியைப் பயன்படுத்தினார். பொ. ஊ. 1526இல் முதலாம் பானிபட் போரில் தில்லியின் சுல்தானாகிய இப்ராகிம் லௌதியைத் தோற்கடித்தார். முகலாயப் பேரரசைத் தோற்றுவித்தார். அந்நேரத்தில், தில்லி சுல்தானகமானது நீண்ட காலமாகச் சிதைந்து வந்த ஒரு காலம் போன சக்தியாக இருந்தது. வட இந்தியாவிலிருந்த வலிமையான சக்திகளில் ஒன்றாக இராணா சங்காவின் திறமையான ஆட்சியின் கீழிருந்த மேவார் இராச்சியமானது மாறி இருந்தது. பிரிதிவிராச் சௌகானுக்குப் பிறகு பல இராசபுத்திர இனக் குழுக்களைச் சங்கா ஒன்றிணைத்தார். பாபுருக்கு எதிராக ஒரு பெரிய கூட்டணியாக 1,00,000 இராசபுத்திரர்களைக் கொண்ட இராணுவத்துடன் முன்னேறினர். எனினும், பாபுரின் திறமையான துருப்புகளின் கள அமைப்பு, நவீன உத்திகள் மற்றும் வெடிமருந்தைப் பயன்படுத்தியது ஆகிய காரணங்களால் கன்வா யுத்தத்தில் சங்கா ஒரு முக்கியத் தோல்வியைச் சந்தித்தார். இந்திய வரலாற்றில், முதலாம் பானிபட் போரை விட, கன்வா யுத்தமானது மிக முக்கியமான யுத்தங்களில் ஒன்றாகக் கருதப்படுகிறது. வட இந்தியாவை முகலாயர்கள் வென்றதில் ஒரு முக்கியமான திருப்புமுனையாக இராணா சங்காவின் தோல்வி கருதப்படுகிறது.
பாபுர் பலமுறை திருமணம் செய்து கொண்டார். இவரது மகன்களில் குறிப்பிடத்தக்கவர்கள் நசிருதீன் உமாயூன், கம்ரான் மிர்சா மற்றும் இன்டால் மிர்சா ஆகியோர் ஆவர். பாபுர் 1530ஆம் ஆண்டு ஆக்ராவில் இறந்தார். இவருக்குப் பிறகு இவரது மகன் உமாயூன் ஆட்சிக்கு வந்தார். பாபுர் முதலில் ஆக்ராவில் புதைக்கப்பட்டார். ஆனால், இவரது விருப்பத்தின்படி இவரது உடலானது காபூலுக்குச் கொண்டு செல்லப்பட்டு அங்கு மீண்டும் புதைக்கப்பட்டது. உசுபெக்கிசுத்தான் மற்றும் கிர்கிசுத்தானில் இவர் ஒரு தேசியக் கதாநாயகனாகக் கருதப்படுகிறார். இவரது பெரும்பாலான கவிதைகள் பிரபலமான நாட்டுப்புற பாடல்களாக உருவாகியுள்ளன. சகதாயி மொழியில் இவர் தன் சுயசரிதையான பாபுர் நாமாவை எழுதினார். இந்நூல் இவரது பேரன் பேரரசர் அக்பரின் ஆட்சியின் (1556–1605) போது பாரசீக மொழிக்கு மொழிபெயர்க்கப்பட்டது.
பெயர்
சாகிருதீன் என்ற பெயருக்கு அரேபிய மொழியில் "நம்பிக்கையைத் தற்காப்பவர்" என்று பொருள். பாபுருக்கு இப்பெயரானது சூபித் துறவி கவாஜா அராரால் கொடுக்கப்பட்டது. பாபுரின் தந்தைக்கு ஆன்மிகக் குருவாக கவாஜா அரார் இருந்தார். இப்பெயரை உச்சரிப்பது நடு ஆசியத் துருக்கிய-மங்கோலிய இராணுவத்திற்குக் கடினமாக இருந்ததே இவரது செல்லப்பெயரான பாபுர் மிகுந்த பிரபலமடைந்ததற்குக் காரணமாக இருந்திருக்கலாம் எனக் கருதப்படுகிறது. இவரது பெயர் பாபெர், பாபர் மற்றும் பாபோர் என்று பலவாறாக உச்சரிக்கப்படுகிறது. இப்பெயர் பொதுவாகப் "புலி"யைக் குறிக்கும் பாரசீக வார்த்தையான பாபுரிலிருந்து பெறப்பட்டது எனக் கருதப்படுகிறது. இப்பெயர் பிர்தௌசியின் ஷாநாமேவில் அடிக்கடிக் காணப்படுகிறது. இது நடு ஆசியாவின் துருக்கிய மொழிகளில் பிறகு பயன்படுத்தப்பட்டது.
பின்னணி
thumb|பாபுரின் பரம்பரை பாபுரின் வரலாற்றுக் குறிப்புகளே இவரது வாழ்க்கையின் தகவல்கள் குறித்த முதன்மையான நூல் ஆதாரமாக விளங்குகின்றன. இவை பாபுர் நாமா என அழைக்கப்படுகின்றன. இவை பாபுரின் தாய் மொழியான சகதாயி துருக்கிய மொழியில் எழுதப்பட்டதாகும். எனினும், டேல் என்ற வரலாற்றாளரின் கூற்றுப்படி, "இவரது துருக்கிய வசனமானது சொற்றொடர் அமைப்பு, வடிவம் அல்லது சொல்லுருவாக்கம், மற்றும் சொல் தொகுதியில் பெருமளவு பாரசீக மயமாக்கப்பட்டதாக இருந்தது". பாபுர் நாமா நூலானது பாரசீக மொழிக்கு பாபரின் பேரன் அக்பரின் ஆட்சியின் போது மொழி பெயர்க்கப்பட்டது.
பாபுர் 14 பெப்ரவரி 1483 அன்று தற்போதைய உசுபெக்கிசுத்தானின் பெர்கானா பள்ளத்தாக்கின் ஆண்டிஜன் நகரத்தில் பிறந்தார். இவர் பெர்கானா பள்ளத்தாக்கின் ஆட்சியாளரான இரண்டாம் உமர் சேக் மிர்சா மற்றும் குத்லுக் நிகர் கனுமின் முதல் மகன் ஆவார். இரண்டாம் உமர் சேக் மிர்சா என்பவர் அபு சயித் மிர்சாவின் மகன் ஆவார். அபு சயித் மிர்சா என்பவர் மீரான் ஷாவின் பேரன் ஆவார். மீரான் ஷா தைமூரின் மகன் ஆவார். குத்லுக் நிகர் கனும் என்பவர் மொகுலிசுதானின் ஆட்சியாளரான யூனுஸ் கானின் (செங்கிஸ் கானின் ஒரு வழித்தோன்றல்) மகள் ஆவார்.
பாபுர் பர்லாஸ் பழங்குடியினத்தைச் சேர்ந்தவர் ஆவார். இப்பழங்குடியினம் ஒரு மங்கோலியப் பழங்குடியினமாகும். இவர்கள் பிறகு துருக்கிய மற்றும் பாரசீகக் கலாச்சாரத்தைத் தழுவினர். சில நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்னரே இவர்கள் இஸ்லாம் மதத்திற்கும் மதம் மாறி இருந்தனர். இவர்கள் துருக்கிஸ்தான் மற்றும் குராசானில் வாழ்ந்து வந்தனர். தனது தாய்மொழியான சகதாயி மொழியைத் தவிர, பாபுர் தைமூரிய அரச குலத்தினரின் இணைப்பு மொழியான பாரசீகத்தையும் சரளமாகப் பேசத் தெரிந்தவராக இருந்தார்.
எனவே, பெயரளவில் ஒரு மங்கோலியராக (அல்லது பாரசீக மொழியில் மொகுலாயர்) இருந்த பாபுர் தனது பெரும்பாலான ஆதரவை நடு ஆசியாவின் உள்ளூர் துருக்கிய மற்றும் ஈரானிய மக்களிடம் இருந்து பெற்றார். இவரது ராணுவமானது அதன் இனக்குழுக்களில் வேற்றுமைகளைக் கொண்டதாக இருந்தது. இது பாரசீகர்கள் (பாபுர் இவர்களை "சர்த்துகள்" மற்றும் "தஜிக்குகள்" என்று அறிந்திருந்தார்), ஆப்கானிய இனத்தவர்கள், அரேபியர்கள், மேலும் நடு ஆசியாவைச் சேர்ந்த பர்லாஸ் மற்றும் சகதாயி இனத் துருக்கிய-மங்கோலியர்கள் ஆகியோரைக் கொண்டிருந்தது.
பெர்கானாவின் ஆட்சியாளராக
1494இல் 11 வயது சிறுவனான பாபுர், "உறுதியாகக் கட்டப்படாத ஒரு புறாக் கூட்டில், புறாக்களுக்கு இரை அளித்துக் கொண்டிருந்த போது அரண்மனைக்குக் கீழே இருந்த ஒரு பள்ளத்தில் அக்கூடு விழுந்ததால்" உமர் சேக் மிர்சா இறந்ததற்குப் பிறகு, தற்போதைய உசுபெக்கிசுத்தானின் பெர்கானாவின் ஆட்சியாளரானார். இந்த நேரத்தில் அண்டைய இராச்சியத்திலிருந்து வந்திருந்த, இவரது தந்தைக்கு எதிரிகளாக இருந்த இரண்டு உறவினர்கள் மற்றும் இவரது தம்பி ஜஹாங்கீரை ஆட்சியாளராக வருவதை விரும்பிய உயர் குடியினரின் ஒரு குழு ஆகியவை அரியணைக்கு இவர் வருவதற்கு அச்சுறுத்தலாக இருந்தன. இவரைப் பதவியிலிருந்து இறக்குவதிலும், இவரது ஆட்சியின் கீழிருந்த மற்ற நிலப்பரப்புகளையும் இவரிடமிருந்து எடுத்துக்கொள்வதிலும் தங்களது முயற்சிகளில் இவரது உறவினர்கள் ஓய்வற்றவர்களாக முயற்சி செய்து கொண்டிருந்தனர். அரியணையைக் காப்பாற்ற இவருக்கு ஓரளவு அதிர்ஷ்டம் கை கொடுத்த போதும், அரியணையைக் காப்பாற்ற முக்கியக் காரணமாக அமைந்தது இவரது தாய் வழிப் பாட்டி அயிசன் தவுலத் பேகத்தின் உதவி ஆகும்.
இவரது இராச்சியத்தைச் சுற்றி இருந்த பெரும்பாலான நிலப்பரப்புகள் இவரது உறவினர்களால் ஆளப்பட்டன. அவர்கள் தைமூர் அல்லது செங்கிஸ் கானின் வழித்தோன்றல்களாக இருந்தனர். அவர்கள் தங்களுக்குள் அடிக்கடிச் சண்டையிட்டுக் கொண்டனர். அந்நேரத்தில், மேற்கில் இவரது தந்தை வழி உறவினரால் ஆட்சி செய்யப்பட்டுக் கொண்டிருந்த சமர்கந்துக்காக எதிரி இளவரசர்கள் சண்டையிட்டுக் கொண்டிருந்தனர். இந்நகரத்தைக் கைப்பற்றுவதற்குப் பாபுருக்கும் மிகுந்த விருப்பமிருந்தது. 1497இல் ஏழு மாத சமர்கந்து முற்றுகைக்குப் பிறகு இவர் அந்நகரத்தின் கட்டுப்பாட்டைப் பெற்றார். அப்போது இவருக்கு 15 வயதாக இருந்தது. இவருக்கு அந்தப் படையெடுப்பானது ஒரு மிகப்பெரிய சாதனையாக இருந்தது. இவரது ராணுவத்தில் இருந்து பல விலகிச் சென்ற போதும், நகரத்தைப் பாபுர் தனது கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருந்தார். ஆனால், பிறகு இவருக்குக் கடும் உடல் நலக் குறைவு ஏற்பட்டது. அதே நேரத்தில், இவரது தாயகப் பகுதியிலும் கிளர்ச்சி ஏற்பட்டது. இது சுமார் 350 கிலோமீட்டர் தொலைவில் இருந்தது. கிளர்ச்சியில் ஈடுபட்டவர்களில் இவரது சகோதரருக்கு ஆதரவாக இருந்த உயர் குடியினரும் அடங்குவர். அவர்கள் பெர்கானாவை இவரிடமிருந்து பறித்துக் கொண்டனர். பெர்கானாவை மீண்டும் பெற இவர் அணிவகுத்துச் சென்ற போது ஒரு எதிரி இளவரசனிடம் இவர் சமர்கந்தை இழந்தார். இறுதியில் இவருக்கு இரு பகுதிகளுமே கிடைக்காமல் போய்விட்டது. சமர்கந்தை இவர் தன் கட்டுப்பாட்டில் 100 நாட்களுக்கு வைத்திருந்தார். சமர்கந்தை இழந்த தன் தோல்வியை தனது மிகப்பெரிய இழப்பாக இவர் கருதினார். இந்தியாவில் இவரது வெற்றிகளுக்குப் பிறகும் கூட தன் வாழ்வின் பின்னாட்களில் சமர்கந்து இவரது மனம் முழுவதும் நிரம்பி இருந்தது.
மூன்றாண்டுகளுக்கு ஒரு வலிமையான இராணுவத்தைக் கட்டமைப்பதில் பாபுர் கவனம் செலுத்தினார். பதாக்சானிலிருந்து குறிப்பாக தஜிக்குகளில் பெரும்பாலானவர்களைச் சேர்த்தார். 1500-1501இல் சமர்கந்து மீது மீண்டும் முற்றுகையிட்டார். உண்மையில் அந்த நகரத்தைக் குறுகிய காலத்திற்குப் பிடித்து வைத்திருந்தார். ஆனால், பதிலுக்கு இவருக்கு மிகுந்த அச்சமூட்டக் கூடிய எதிரியான, உசுப்பெக்குகளின் கானான முகமது சாய்பானி பாபுரை முற்றுகையிட்டார். அமைதி ஒப்பந்தத்தின் ஒரு பகுதியாகத் தனது சகோதரி கன்சதாவை சாய்பானிக்குத் திருமணம் செய்து கொடுக்கும் நிலைக்குப் பாபுர் தள்ளப்படும் வரும் வரை சூழ்நிலையானது மோசமானது. இதற்குப் பிறகே பாபுரும் அவரது துருப்புகளும் நகரத்திலிருந்து பாதுகாப்பாக வெளியேற அனுமதிக்கப்பட்டனர். இவரது வாழ்நாள் விருப்பமான சமர்கந்து மீண்டும் ஒரு முறை இழக்கப்பட்டது. பிறகு, இவர் பெர்கானாவை மீண்டும் கைப்பற்ற முயற்சித்தார். ஆனால், அங்கும் யுத்தத்தில் தோல்வி அடைந்தார். தனது ஆதரவாளர்களின் ஒரு சிறிய குழுவுடன் தப்பித்தார். நடு ஆசியாவின் மலைகளில் சுற்றித் திரிந்தார். அங்கிருந்த மலை வாழ் பழங்குடியினரிடம் தஞ்சமடைந்தார். 1502இல் விருப்பம் இல்லாவிட்டாலும் கூட பெர்கானாவை மீண்டும் கைப்பற்றும் தனது நம்பிக்கைகளை விட்டுவிட்டார். கடைசியில் இவரிடம் எதுவுமே இல்லை. தனது அதிர்ஷ்டத்தை வேறு எங்காவது முயற்சித்துப் பார்க்கும் நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டார். இறுதியாக, இவர் தாஷ்கந்துக்குச் சென்றார். அது இவரது தாய்வழி மாமனால் ஆளப்பட்டது. ஆனால், அங்கு இவருக்குச் சரியான வரவேற்பு அளிக்கப்படவில்லை. பாபுர் இது குறித்து எழுதியிருப்பதாவது, "தாஷ்கந்தில் தங்கியிருந்த போது நான் மிகுந்த ஏழ்மை நிலையிலும், இழிவைத் தாங்கிக் கொண்டும் இருந்தேன். எந்த ஒரு நாடு குறித்தோ அல்லது நாடு குறித்த நம்பிக்கையோ எனக்கு நம்பிக்கை எழவில்லை!". பெர்கானாவின் ஆட்சியாளராகிய பிறகு 10 ஆண்டுகளின் போது பாபுர் குறுகிய காலமே நீடித்த பல வெற்றிகளைப் பெற்றார். அடைக்கலம் இருக்க எந்த ஒரு இடமுமின்றி இருந்தார். நாடு கடந்து வாழ்ந்தார். அந்நேரத்தில் இவரது நண்பர்களும், விவசாயிகளும் இவருக்கு உதவி புரிந்தனர்.
காபூலில்
காபூலானது பாபுரின் தந்தை வழி உறவினரான இரண்டாம் உலுக் பெக்கால் ஆளப்பட்டு வந்தது. அவர் தனக்கான வாரிசாக ஒரு குழந்தையை விட்டு விட்டு இறந்தார். பிறகு இந்நகரத்திற்கு முகின் பெக் உரிமை கோரினார். அவர் தவறான முறையில் ஆட்சியைக் கைப்பற்றியவராகக் கருதப்பட்டார். உள்ளூர் மக்கள் அவரை எதிர்த்தனர். 1504இல் பனி படர்ந்த இந்து குஃசு மலைகளைப் பாபுரால் கடக்க முடிந்தது. எஞ்சியிருந்த அர்குனிடுகளிடம் இருந்து காபூலைக் கைப்பற்றினார். அர்குனிடுகள் காந்தாரத்திற்குப் பின் வாங்கும் நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டனர். இதன் மூலம் பாபுர் ஒரு புதிய இராச்சியத்தைப் பெற்றார். தன்னுடைய நிலையை மீண்டும் நிறுவினார். 1526 வரை அதன் ஆட்சியாளராகத் தொடர்ந்தார். 1505இல் தன்னுடைய புதிய மலை இராச்சியத்தால் குறைவான அளவே வருவாய் உருவாக்கப்பட்ட காரணத்தால் இந்தியாவுக்குத் தனது முதல் பயணத்தைப் பாபுர் தொடங்கினார். தனது தகவல் குறிப்புகளில் பாபுர் எழுதியிருப்பதாவது, "இந்துஸ்தானுக்கான எனது விருப்பமானது அடிக்கடித் தோன்றக் கூடியதாக இருந்தது. சாபன் மாதத்தில், சூரியன் கும்பராசியில் பிரகாசித்த போது இந்துஸ்தானுக்காகக் காபூலில் இருந்து நாங்கள் குதிரைப் பயணத்தை மேற்கொண்டோம்." கைபர் கணவாய் வழியாக இது ஒரு குறுகிய பயணமாக இருந்தது.
அதே ஆண்டு, ஹெறாத்தின் சுல்தான் உசைன் மிர்சா பய்கராவுடன் பாபுர் இணைந்தார். உசைன் மிர்சா தைமூரிய அரச மரபைச் சேர்ந்தவரும், பாபுரின் ஒரு தூரத்து உறவினரும் ஆவார். இவர்கள் இருவரும் தங்களது பொது எதிரியான உசுப்பெக் சாய்பானிக்கு எதிராக இணைந்தனர். எனினும், இத்திட்டமானது செயல்படுத்தப்படவில்லை. ஏனெனில், 1506இல் உசைன் மிர்சா இறந்தார். போருக்குச் செல்ல அவரது இரண்டு மகன்களும் தயக்கம் காட்டினர். இரு மிர்சா சகோதரர்களின் அழைப்புக்குப் பிறகு பாபுர் போருக்குப் பதிலாக ஹெறாத்தில் தங்கியிருந்தார். எனினும், நகரத்தின் தீயொழுக்கம் மற்றும் ஆடம்பர வாழ்க்கையால் இவர் அருவருப்புக்குள்ளானார். அங்கு ஏராளமான அளவில் இருந்த சிந்தனை இன்ப நாட்டம் குறித்து இவர் ஆச்சரியமடைந்தார். அதைப் பற்றி இவர் குறிப்பிட்டுள்ளதாவது, "கற்றறிந்த மற்றும் நிகரான மனிதர்களால் [இந்நகரம்] நிரப்பப்பட்டுள்ளது." சகதாயி கவிஞரான மிர் அலி சிர் நவாயின் கவிதைகளுடன் இவர் பழக்கப்பட்டவரானார். சகதாயியில் எழுதத் தொடங்கியவராகக் கருதப்படும் இக்கவிஞர், சகதாயியை ஓர் இலக்கிய மொழியாகப் பயன்படுத்துவதை ஊக்குவித்தார். இம்மொழியில் நவாயின் திறனானது பாபுரின் மீது தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது. பாபுரின் வாழ்க்கைக் குறிப்புகளை எழுத இம்மொழியைப் பயன்படுத்துவதில் இக்கவிஞரின் தாக்கமும் இருந்திருக்கலாம் எனக் கருதப்படுகிறது. இங்கு இரண்டு மாதங்களைப் பாபுர் கழித்தார். தன் குறைந்து வந்த பொருள் வளம் காரணமாக இங்கிருந்து வெளியேறும் கட்டாய நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டார். பிறகு, இந்நகரமானது சாய்பானியால் இராணுவ ஓட்டத்திற்கு உள்ளானது. மிர்சாக்கள் அங்கிருந்து தப்பியோடினர். ஹெறாத்தின் இழப்புக்குப் பிறகு தைமூரிய அரசமரபின் ஓர் ஆட்சியில் உள்ள ஆட்சியாளராகப் பாபுர் இருந்தார். மேற்கில் சாய்பானியின் படையெடுப்பு காரணமாக பல இளவரசர்கள் காபூலில் பாபுரிடம் அடைக்கலம் தேடி வந்தனர். எனவே, தைமூரிய அரச மரபினர் மத்தியில் இவர் பாட்ஷா (பேரரசர்) என்ற பட்டத்தைப் பயன்படுத்திக் கொண்டார். எனினும், இவரது பெரும்பாலான பூர்வீக நிலங்கள் கைப்பற்றப்பட்டதன் காரணமாக இந்தப் பட்டம் முக்கியத்துவம் அற்றதாக இருந்தது. காபூலே ஆபத்தில் இருந்தது. சாய்பானி தொடர்ந்து ஓர் அச்சுறுத்தலாக இருந்தார். காபூலில் ஒரு கிளர்ச்சியாக வெடிக்க வாய்ப்பு இருந்த ஒரு சூழ்நிலையிலிருந்து பாபுர் மீண்டார். ஆனால், இரண்டு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு இவரது சில முன்னணித் தளபதிகள் மத்தியில் ஏற்பட்ட ஒரு கிளர்ச்சியானது காபூலில் இருந்து பாபுரை வெளியேறும் நிலைக்குத் தள்ளியது. வெகு சில தோழர்களுடன் பாபுர் தப்பினார். பாபுர் சீக்கிரமே நகரத்திற்குத் திரும்பி வந்தார். காபூலை மீண்டும் கைப்பற்றினார். எதிராளிகளின் கூட்டணியை மீண்டும் பெற்றார். அதே நேரத்தில், 1510இல் சபாவித்துப் பாரசீகத்தின் ஷாவான முதலாம் இசுமாயிலால் தோற்கடிக்கப்பட்டுச் சாய்பானி கொல்லப்பட்டார்.
இந்த வாய்ப்பைப் பயன்படுத்தித் தங்களது பூர்வீக நிலப்பரப்புகளை மீண்டும் வெல்ல பாபுரும், எஞ்சிய தைமூரிய அரச மரபினரும் செயலாற்றினர். தொடர்ந்து வந்த ஆண்டுகளில், பாபுர் மற்றும் ஷா இசுமாயில் நடு ஆசியாவின் பகுதிகளைக் கைப்பற்றும் ஒரு முயற்சிக்காக ஒரு கூட்டணியை உருவாக்கினர். இசுமாயிலின் உதவிக்குப் பதிலாகத் தான் மற்றும் தனது ஆதரவாளர்களுக்கு ஒரு இராஜாதி இராஜனாகச் சபாவித்துக்கள் செயல்படலாம் என்ற அனுமதியைப் பாபுர் கொடுத்தார். இவ்வாறாக, 1513இல் தனது சகோதரர் நசீர் மிர்சாவைக் காபூலை ஆள விட்டு விட்டு, பிறகு சமர்கந்தை மூன்றாவது முறையாகப் பாபுர் வென்றார். இவர் மேலும் புகாராவையும் கைப்பற்றினார். ஆனால், உசுப்பெக்குகளிடம் இந்த இரண்டு நகரங்களையும் மீண்டும் இழந்தார். இவரது சகோதரி கன்சதாவையும், பாபுரையும் ஷா இசுமாயில் மீண்டும் இணைத்து வைத்தார். அண்மையில் இறந்த சாய்பானியால் இவரது சகோதரி சிறைவைக்கப்பட்டுத் திருமணம் செய்யக் கட்டாயப்படுத்தப்பட்டிருந்தார். 1514இல் மூன்று ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு காபூலுக்குப் பாபுர் மீண்டும் திரும்பினார். தொடர்ந்து வந்த இவரது ஆட்சியின் 11 ஆண்டு காலமானது பெரும்பாலும் ஆப்கானியப் பழங்குடியினங்கள், இவரது உயர் குடியினர் மற்றும் உறவினர்களிடம் இருந்து வந்த ஒப்பீட்டளவில் முக்கியத்துவமற்ற கிளர்ச்சிகளை எதிர்கொள்வதிலும், கிழக்கு மலைகள் வழியாக ஊடுருவல்களை நடத்துவதிலும் கழிந்தது. இக்காலமானது ஒப்பீட்டளவில் இவருக்கு அமைதியான காலமாக இருந்த போதிலும், தனது இராணுவத்தை நவீனப்படுத்தவும், பயிற்சி கொடுக்கவும் பாபுர் தொடங்கினார்.
அயல் நாட்டு உறவுகள்
நசுமே சானியால் தலைமை தாங்கப்பட்ட சபாவித்து இராணுவமானது நடு ஆசியாவில் குடி மக்களைப் படுகொலை செய்தது. பிறகு பாபுரின் ஆதரவைக் கேட்டது. பாபுர் சபாவித்துக்களுக்குப் பின் வாங்குமாறு அறிவுரை கூறினார். எனினும் சபாவித்துக்கள் மறுத்தனர். கசுதேவான் யுத்தத்தின் போது போர்ப் பிரபு உபயத்துல்லா கானால் தோற்கடிக்கப்பட்டனர்.
உதுமானியர்களுடனான பாபுரின் ஆரம்ப கால உறவுகள் நன்முறையில் இல்லை. ஏனெனில், உதுமானியச் சுல்தான் முதலாம் செலிம் பாபுரின் எதிரியான உபயத்துல்லா கானுக்குச் சக்தி வாய்ந்த திரி இயக்கச் சுடுகலன்களையும், பீரங்கிகளையும் கொடுத்தார். 1507இல் முதலாம் செலிமை பாபுர் தன்னுடைய இராஜாதி இராஜனாக ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என ஆணையிடப்பட்ட போது பாபுர் அதற்கு மறுத்தார். கசுதேவான் யுத்தத்தின் போது உபயத்துல்லா கானின் படைகளை எதிர்கொள்வதற்காகக் கிசில்பாசு சேவை வீரர்களைத் திரட்டினார். பாபுர் சபாவித்துக்களுடன் இணைந்து விடுவார் என்று அஞ்சிய முதலாம் செலிம் 1513இல் பாபுருடன் சமரசம் செய்து கொண்டார். பாபுருக்கு அவரது படையெடுப்புகளில் உதவுவதற்காகச் சேணேவி வீரரான உசுதாத் அலி குலி, திரி இயக்கச் சுடுகலன் குறி வல்லவரான முசுதபா ருமி மற்றும் பல பிற உதுமானியத் துருக்கியர்களை அனுப்பி வைத்தார். இந்தக் குறிப்பான உதவியானது எதிர்கால முகலாய-உதுமானிய உறவுகளுக்கு அடிப்படையாகத் திகழ்ந்தது. உதுமானியர்களிடமிருந்து பாபுர் திரி இயக்கச் சுடுகலன்கள் மற்றும் பீரங்கிகளை முற்றுகையின் போது மட்டுமின்றி போர்க்களங்களிலும் பயன்படுத்தும் உத்தியைக் கற்றுக் கொண்டார். இந்தியாவில் ஒரு முக்கிய அனுகூலத்தை இச்செயல்முறை பாபுருக்குக் கொடுத்தது.
முகலாயப் பேரரசை தோற்றுவித்தல்
பாபுர் இன்னும் உசுப்பெக்குகளிடம் இருந்து தப்பிக்க நினைத்தார். காபூலுக்கு வடக்கே இருந்த பதாக்சானைத் தவிர்த்து இந்தியாவில் தஞ்சம் அடைய நினைத்தார். அதை பின்வருமாறு குறிப்பிடுகிறார்: "இவ்வளவு பெரிய சக்திக்கு முன்னால் நாம் நமக்கென ஒரு இடத்தைப் பற்றி நினைக்கவேண்டும். இந்தக் கடினமான சூழ்நிலையில் நமக்கும் நம்முடைய வலிமையான எதிரிகளுக்கும் இடையில் இடைவெளி இருக்க வேண்டும்." சமர்கந்தை இழந்த பிறகு வட இந்தியாவை வெல்வதற்கான பணியில் தனது முழு கவனத்தைப் பாபுர் செலுத்தினார்; கி. பி. 1519இல் தற்போதைய பாக்கித்தானில் உள்ள செனாப் ஆற்றைக் அடைந்தார். 1524 வரை இவரது குறிக்கோள் பஞ்சாப் வரை தனது ஆட்சியை நீட்டிப்பதாக மட்டுமே இருந்தது. ஏனெனில், தனது சேயோன் தைமூரின் மரபைப் பின்பற்றுவதற்காகத் தைமூரியப் பேரரசின் ஒரு பகுதியாக இருந்த அதை ஆள நினைத்தார். அந்நேரத்தில் வட இந்தியாவின் பகுதிகள் லௌதி அரச மரபின் இப்ராகிம் லௌதியின் ஆட்சியின் கீழ் இருந்தன. ஆனால் அந்த அரசு சிதைந்து கொண்டிருந்தது. பலர் பேரரசில் இருந்து விலக ஆரம்பித்து இருந்தனர். பஞ்சாபின் ஆளுநரான தௌலத் கான் லௌதி மற்றும் இப்ராகிமின் உறவினரான அலாவுதீன் ஆகியோரிடமிருந்து பாபுருக்கு அழைப்புகள் வந்தன. இப்ராகிம் லௌதிக்கு ஒரு தூதுவரைப் பாபுர் அனுப்பினார். தான் தான் அரியணைக்கு உண்மையான வாரிசு என்று கூறினார். ஆனால் அந்தத் தூதுவர் இலாகூரில் கைது செய்யப்பட்டார். சில மாதங்களுக்குப் பிறகு விடுவிக்கப்பட்டார்.
1524இல் பாபுர் பஞ்சாபின் இலாகூருக்குத் தனது பயணத்தைத் தொடங்கினார். ஆனால் இப்ராகிம் லௌதியால் அனுப்பப்பட்ட படையானது தௌலத் கான் லௌதியை விரட்டி இருந்தது. பாபுர் இலாகூரை அடைந்த போது லௌதி இராணுவமானது இலாகூரை விட்டு வெளியேறி இருந்தது. இலாகூரைக் கடந்த பாபுர் திபல்பூருக்குப் பயணித்தார். இப்ராகிம் லௌதியின் மற்றொரு கிளர்ச்சியாளரான ஆலம் கானை ஆளுநராக நியமித்தார். ஆலம் கானும் சீக்கிரமே பதவியிலிருந்து தூக்கி எறியப்பட்டு காபூலுக்குத் தப்பினார். இதற்குப் பதிலாக ஆலம் கானுக்குப் பாபுர் துருப்புகளைக் கொடுத்தார். தௌலத் கான் லௌதியுடன் இணைந்த ஆலம் கான் 30,000 துருப்புகளுடன் இப்ராகிம் லௌதியின் தில்லியை முற்றுகையிட்டார். இப்ராகிம் லௌதி ஆலம் கானின் இராணுவத்தை எளிதாகத் தோற்கடித்து விரட்டினார். தான் பஞ்சாபை ஆக்கிரமிப்பதை லௌதி அனுமதிக்க மாட்டார் என்பதைப் பாபுர் உணர்ந்தார்.
முதலாம் பானிபட் போர்
நவம்பர் 1525இல் பெசாவரில் இருந்த பாபுருக்குத் தௌலத் கான் லௌதி கட்சி மாறிய செய்தியானது கிடைத்தது. அலாவுதீனைப் பாபுர் துரத்தியடித்தார். பிறகு தௌலத் கான் லௌதியை எதிர் கொள்வதற்காக இலாகூருக்குப் பாபுர் அணி வகுத்தார். பாபுரின் இராணுவம் வருவதைக் கண்டவுடனேயே தௌலத்தின் இராணுவமானது மறைந்து போனது. தௌலத் சரணடைந்தார். மன்னிக்கப்பட்டார். சிந்து ஆற்றைக் கடந்து மூன்று வாரங்களுக்குள்ளாகவே இவ்வாறாகப் பாபுர் பஞ்சாபின் எசமானன் ஆனார்.
சிருகிந்து வழியாகத் தில்லிக்குப் பாபுர் அணி வகுத்தார். 20 ஏப்ரல் 1526இல் பானிபட்டை இவர் அடைந்தார். எண்ணிக்கையில் அதிகமாக இருந்த சுமார் 1,00,000 வீரர்கள் மற்றும் 100 யானைகளைக் கொண்டிருந்த இப்ராகிம் லௌதியின் இராணுவத்தை இவர் அங்கு சந்தித்தார். அடுத்த நாள் தொடங்கிய யுத்தத்தில் துலுக்மா உத்தியைப் பாபுர் பயன்படுத்தினார். இப்ராகிம் லௌதியின் இராணுவத்தைச் சுற்றி வளைத்தார். சேணேவி சுடுதலை நேரடியாக எதிர் கொள்ளும் நிலைக்கு அந்த இராணுவத்தைத் தள்ளினார். மேலும், அதன் போர் யானைகளையும் அச்சுறுத்தலுக்கு உள்ளாக்கினார். இந்த யுத்தத்தின் போது இப்ராகிம் லௌதி இறந்தார். இவ்வாறாக லௌதி அரசமரபு முடிவுக்கு வந்தது.
இந்த வெற்றியைப் பற்றி தனது நினைவு குறிப்புகளில் பாபுர், "வலிமையான இராணுவமானது அரை நாளுக்குள்ளாகவே தூள் தூளானது" என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்.
கன்வா யுத்தம்
கன்வா யுத்தமானது பாபுருக்கும், மேவாரின் இராசபுத்திர ஆட்சியாளரான இராணா சங்காவுக்கும் 16 மார்ச் 1527இல் நடந்தது. பாபுரை ஆட்சியில் இருந்து தூக்கி எறிய இராணா சங்கா விரும்பினார். இந்தியாவில் ஆட்சி செய்யும் ஒரு அயல் நாட்டவராகப் பாபுரை இராணா சங்கா கருதினார். தில்லி மற்றும் ஆக்ராவை இணைப்பதன் மூலம் இராசபுத்திர நிலப்பரப்புகளை விரிவாக்கவும் இராணா சங்கா விரும்பினார். தங்களிடம் கொடுத்த வாக்குறுதிகளை நிறைவேற்ற மறுப்பதன் மூலம் பாபுர் ஏமாற்று இயல்பைக் காட்டுவதாக எண்ணிய ஆப்கானியத் தலைவர்கள் இராணா சங்காவிற்கு ஆதரவளித்தனர். ஆக்ராவை நோக்கி இராணா சங்கா முன்னேறுவது குறித்த செய்தியை அறிந்த பாபுர் கன்வாவில் (தற்போது இராசத்தானில் உள்ளது) ஒரு தற்காப்பு நிலையை மேற்கொண்டார். அங்கிருந்து பிறகு ஒரு எதிர்த் தாக்குதலைத் தொடங்கலாம் எனப் பாபுர் நம்பினார். கே. வி. கிருட்டிண இராவ் என்கிற வரலாற்றாளர், தனது "உயர் தரமான தளபதித்துவம்" மற்றும் நவீன உத்திகள் காரணமாகப் பாபுர் இந்த யுத்தத்தை வென்றார் என்கிறார். இந்தியாவில் நடைபெற்ற யுத்தங்களில் பீரங்கிகளும், நீண்ட துப்பாக்கிகளும் பயன்படுத்தப்பட்ட முதல் யுத்தங்களில் இதுவும் ஒன்றாகும். இந்துத் தலைவர் சில்காதி 6,000 வீரர்களைக் கொண்ட ஒரு காவல் படையுடன் பாபுரின் இராணுவத்தில் இணைந்த போது இராணா சங்கா "நம்பிக்கை துரோகத்தை" எதிர் கொண்டார் என இராவ் மேலும் குறிப்பிட்டுள்ளார்.
தலைமைத்துவத்தில் சங்காவின் திறமையைப் பாபுர் அங்கீகரித்தார். அந்நேரத்தில் முஸ்லிம் அல்லாத இரண்டு மிகப்பெரிய இந்திய மன்னர்களில் ஒருவராக இவரைக் குறிப்பிட்டார். அந்த மற்றொருவர் விசயநகரப் பேரரசின் கிருஷ்ண தேவராயர் ஆவார்.
சந்தேரி யுத்தம்
சந்தேரியை அடைந்த பிறகு 20 சனவரி 1528இல் ஓர் அமைதி முயற்சியாகச் சந்தேரிக்கு பதிலாக மேதினி இராய்க்கு சம்சபாத்தைப் பாபுர் அளிக்க முன் வந்தார். ஆனால், இந்த அளிப்பானது நிராகரிக்கப்பட்டது. இரவில் பாபுரின் இராணுவத்தால் சந்தேரியின் வெளிப்புறக் கோட்டையானது கைப்பற்றப்பட்டது. அடுத்த நாள் காலையில் மேல் கோட்டையானது கைப்பற்றப்பட்டது. இறுதித் தாக்குதலின் 1 மணி நேரத்திற்கு உள்ளாகவே மேல் கோட்டை வீழ்ந்தது குறித்து பாபுரே ஆச்சரியத்தை வெளிப்படுத்தினார். வெற்றிக்கு எந்த வாய்ப்பும் இல்லாதால் மேதினி இராய் ஒரு சௌகருக்கு ஏற்பாடு செய்தார். இந்நிகழ்வின்போது கோட்டைக்குள் இருந்த பெண்களும், குழந்தைகளும் தீக்குளித்தனர். மேதினி இராயின் வீட்டில் ஒரு குறைந்த எண்ணிக்கையிலான வீரர்கள் கூடினர். அவர்கள் ஒட்டுமொத்தத் தற்கொலையாக ஒருவரை மாற்றி ஒருவர் கொன்றனர். இந்தத் தியாகமானது பாபுரின் கவனத்தை ஈர்க்கவில்லை எனத் தெரிகிறது. தனது சுயசரிதையில் எதிரியைப் புகழும் ஒரு சொல்லைக்கூட இவர் வெளிப்படுத்தவில்லை.
தனிப்பட்ட வாழ்க்கை
அக்பரின் ஆட்சி காலத்தின் போது மொழிபெயர்க்கப்பட்ட பாபுர்நாமா நூலில் உள்ள ஓவியங்களை தவிர பாபுரின் உருவ அமைப்பு பற்றிய குறிப்புகள் கிடையாது. தனது சுயசரிதையில் பாபுர் தான் வலிமையாக உடலளவில் நேர்த்தியாக இருப்பதாக குறிப்பிட்டுள்ளார். மேலும் தான் கண்ட அனைத்து முக்கிய நதிகளையும் நீந்தி கடந்து உள்ளதாகவும் குறிப்பிட்டுள்ளார். இதில் வட இந்தியாவில் உள்ள கங்கை ஆற்றை இரண்டு முறை நீந்திக்கடந்ததையும் குறிப்பிட்டுள்ளார்.
பாபுர் ஆரம்பத்தில் பழைய இந்துசுத்தானி மொழியை அறிந்திருக்கவில்லை; எனினும், இவரது துருக்கியக் குழு மொழியின் கவிதைகள் இவரது பிந்தைய வாழ்க்கையில் அதன் சொல் தொகுதியைப் பின்பற்ற ஆரம்பித்தார் என்பதைக் காட்டுகின்றன.
அமைதியான சூழ்நிலை நிலவிய காலமான காபூலில் ஆட்சி செய்த காலத்தில் பாபுர் இலக்கியம், ஓவியம், இசை மற்றும் தோட்டக்கலை ஆகியவற்றில் கவனம் செலுத்தினார்.
கவிதை
பாபுரின் பாபுர் நாமா என்பது நினைவுக் குறிப்புகளின் ஒரு தொகுப்பு ஆகும். இது சகதாயி மொழியில் எழுதப்பட்டது. பிறகு, பேரரசர் அக்பரின் ஆட்சியின் போது முகலாய அவையின் பொதுவான இலக்கிய மொழியான பாரசீகத்திற்கு மொழி பெயர்க்கப்பட்டது. எனினும், பாபுர் நாமாவில் பாபுரின் துருக்கி மொழிக் குழு வசனமானது அதன் சொற்றொடர் அமைப்பு, சொல் தொகுதி மற்றும் வடிவத்தில் ஏற்கனவே பெருமளவு பாரசீகமயமாக்கப்பட்டிருந்தது. மேலும், அதில் பல சொற்றொடர்களும், சிறு கவிதைகளும் பாரசீக மொழியில் இருந்தன.
பாபுர் தனது பெரும்பாலான கவிதைகளை சகதாயி துருக்கிய மொழியில் எழுதினார். இம்மொழியை இவர் துர்கி என்ற பெயரால் அறிந்திருந்தார். ஆனால், இவர் மேலும் பாரசீக மொழியிலும் கவிதைகளை எழுதினார். எனினும், துருக்கி மொழிக் குழுவில் இவரது இலக்கிய பணிகளுக்காகவே இவர் பெரும்பாலும் பாராட்டப்படுகிறார். இவை அலி சிர் நவாயின் கவிதைகளுடன் ஒப்பிடப்படுவதற்கு ஈடாக இருந்தன.
மனைவிகள்
பாபுரின் மகள்களில் ஒருவரின் தாயான குல்ருக் பேகத்தின் அடையாளம் குறித்து தெளிவற்ற தன்மை நிலவுகிறது. சுல்தான் மகுமூது மிர்சா மற்றும் அவரது மனைவி பாசா பேகம் ஆகியோரின் மகள் குல்ருக்கின் தாயாக இருந்திருக்கலாம் எனக் கருதப்படுகிறது. குல்ருக்கின் தாய் சில நூல் ஆதாரங்களில் சலிகா சுல்தான் பேகம் என்று குறிப்பிடப்படுகிறார். எனினும், இப்பெயர் பாபுர் நாமா அலல்து குல்பதன் பேகத்தில் நூல்களில் குறிப்பிடப்ப்டவில்லை. இது இப்பெயரில் ஒருவர் உண்மையிலேயே வாழ்ந்தாரா என்ற சந்தேகத்தை எழுப்புகிறது. இப்பெண் உண்மையில் இல்லாமலேயே இருந்திருக்கலாம் அல்லது தில்தர் பேகமும் இப்பெண்ணும் ஒரே நபராக இருந்திருக்கலாம் எனக் கருதப்படுகிறது.
குழந்தைகள்
பாபுரின் மகன்கள்:
இறப்பும், மறைவும்
ஒரு தைமூரியராக பாபுர் பாரசீகக் கலாச்சாரத்தால் தாக்கத்திற்கு உள்ளாக்கப்பட்டதோடு மட்டுமல்லாமல், இவரது பேரரசானது இந்திய துணைக்கண்டத்தில் பாரசீகச் சூழ்நிலையின் விரிவாக்கத்தின் வளர்ச்சியையும் கொடுத்தது என்பது பொதுவாக ஒப்புக்கொள்ளப்பட்ட ஒன்றாகும். இவர் தன் வகையில் தைமூரிய மறுமலர்ச்சியைப் பெற்றவராக உருவானார். இந்தியாவில் கலை சார்ந்த இலக்கியம் மற்றும் சமூக அம்சங்களின் அறிகுறிகளை விட்டுச் சென்றார்.
பாபுர் உசுப்பெக்கிசுத்தானில் ஒரு தேசியக் கதாநாயகனாகக் கருதப்படுகிறார். 14 பெப்ரவரி 2008 அன்று இவரது 525வது பிறந்த ஆண்டை நினைவு படுத்துவதற்காக உசுப்பெக்கிசுத்தான் இவரது பெயரில் அஞ்சல் தலைகளை வெளியிட்டது. பாபுரின் பெரும்பாலான பாடல்கள் பிரபலமான உசுப்பெக் நாட்டுப்புறப் பாடல்களாக, குறிப்பாக, செராலி சோரயேவ் என்பவரின் பாடல்கள் இவ்வாறு உருவாகியுள்ளன. சில நூல் ஆதாரங்கள் பாபுரைக் கிர்கிசுத்தானின் தேசியக் கதாநாயகன் என்றும் கூறுகின்றன. அக்டோபர் 2005இல் பாக்கித்தான் தான் உருவாக்கிய சீர் வேக ஏவுகணைக்குப் பாபுரின் பெயரை வைத்தது.
பாபுரின் வாழ்வின் தொடரும் அம்சங்களில் ஒன்றாக இருப்பது இவர் விட்டுச் சென்ற உயிரோட்டமுள்ள மற்றும் நன்முறையில் எழுதப்பட்ட பாபர் நாமா எனும் சுயசரிதையாகும்.
இவரது சொந்த வார்த்தைகளின் படி, "எனது சான்றுரையின் சிறந்த பகுதியானது, உனது சகோதரர்கள் உரியவர்களாக இருந்த போதும் அவர்களுக்கு எதிராக எதுவும் செய்யக்கூடாது." மேலும் "புத்தாண்டு, இளவேனிற்காலம் மற்றும் விருப்பத்திற்குரியவர்கள் மகிழ்ச்சியைக் கொடுப்பவர்களாவர். பாபுர் மகிழ்ச்சியை உருவாக்குகிறார். ஏனெனில், இந்த உலகமானது இரண்டாவது முறையாக உனக்குக் கிடைக்காது."
பாபுர் மசூதி
பாபுர் தான் கட்டிய பாபுர் மசூதியின் மூலம் அதிகம் அறியப்படுகிறார். இம்மசூதியை இராமர் கோயிலை இடித்து அதற்கு மேல் கட்டியதாக கூறப்படுகிறது. இம்மசூதியில் உள்ள மூன்று கல்வெட்டுகள் பாபரின் தளபதியான மிர் பாகியால் கட்டப்பட்டதாக கூறுகின்றன. இப்பகுதியில் அகழாய்வு மேற்கொண்ட இந்திய தொல்லியல் அறிக்கைக் குழு இங்கு கோயில் ஏதும் கட்டப்பட்டதாக கல்வெட்டுகள் இல்லை என்றும் ஆனால் சைவ சமயத்தை சேர்ந்த கட்டிட எச்சங்கள் காணப்படுகிறன என்றும் தன் ஆய்வறிக்கையில் தெரிவித்து உள்ளது.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:1483 பிறப்புகள் பகுப்பு:1530 இறப்புகள் பகுப்பு:தைமூரிய அரசமரபு பகுப்பு:இசுலாமியப் பேரரசர்கள் பகுப்பு:முகலாய அரசர்கள் பகுப்பு:இந்தியப் பேரரசர்கள்
முள்ளுக்கீரை
முள்ளுக்கீரை, முட்கீரை (அறிவியல் பெயர் : Amaranthus spinosus), (ஆங்கில பெயர் : spiny amaranth) என்பது ஒரு கீரை வகையைச் சேர்ந்த பூக்கும் தாவரம் ஆகும். இதன் பூர்வீகம் அமெரிக்காவின் வெப்ப மண்டல் பகுதியாக இருந்தாலும் பல நாடுகளில் அறிமுக படுத்தப்பட்ட இனமாகவும் அதோடு பயிர்களின் ஊடே முளைக்கும்போது களையாக இதனை பிடுங்கி எடுத்துவிடுகின்றனர். ஆசியப்பகுதிகளில் நெல் பயிரின் ஊடே முளைப்பதை பிடுங்கி எடுக்கும் பழக்கம் உள்ளது. வியட்நாம் நாட்டில் துணிக்கு சாயம் ஏற்றுவதற்கு இந்த தாவரம் உபயோகப்படுகிறது. ஆப்பிரிக்கா உட்பட பல நாடுகளில் இத்தாவரம் உணவுப் பொருளாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:பூக்கும் தாவரங்கள் பகுப்பு:கீரைகள்
பாஷாணம்
பாசாணங்கள் என்பவை கடுமையான தன்மை உடைய மூலகங்கள். அவை இரண்டு வகைப்படும்.
புலிப்பாணி
பகுப்பு:சித்தரியல்
தாமிர இறக்கை இலைக்கோழி
right|thumb| [[இந்தியா, மேற்கு வங்கத்தின், கல்கத்தாவில் ஒரு பறவை .]] தாமிர இறக்கை இலைக்கோழி அல்லது கருப்புத் தாமரைக் கோழி (Bronze-winged jacana, Metopidius indicus) என்பது இலைக்கோழி இனத்தைச் சேர்ந்த ஒரு பறவையாகும். இப்பறவை இந்தியா, தென்கிழக்காசியா, தெற்கு சீனா, தெற்கு சுமத்ரா, மேற்கு ஜாவா ஆகிய இடங்களில் காணப்படுகிறது. இது இலங்கையில் இதுவரை பதிவு செய்யப்படவில்லை.
தோற்றம்
பொதுவாகப் பார்த்தால் இது நீலத் தாழைக்கோழி போல காணப்படுகிறது. கௌதாரியின் அளவு உள்ளது. இதன் தலை, கழுத்து, மார்பு ஆகியன மினுமினுக்கும் கறுப்பு நிறமுடையதாகவும், இறகுகளும், முதுகும் தாமிர நிறத்தில் இருக்கும்.
கள இயல்புகள்
இலைக்கோழிகளுக்கு உரிய தாமரையிலையின் மீது நடக்கும் இயல்பு இதற்கும் உண்டு.
பரவலும் வாழிடமும்
தாமிர இறக்கை இலைக்கோழியினம் இந்தியத் துணைக்கண்டம் (இலங்கை அல்லது மேற்கு பாக்கித்தான் தவிர) மற்றும் தென்கிழக்கு ஆசியாவில் முக்கியமாக குறைந்த உயரத்தில் பரவலாக காணப்படுகிறது. இந்த சிற்றினம் மற்றும் நீளவால் தாழைக்கோழி சிற்றினம் ஆகிய இரண்டும் ஒரே வாழ்விடத்தில் காணப்படலாம். இது வறட்சி மற்றும் மழைய போன்ற பருவகால பரவலைத் தவிர, பிற நேரங்களில் ஒரே இடத்தில் வாழக்கூடியன. இவை ஈரநிலம் மற்றும் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட களைகளால் மூடப்பட்ட ஈரநிலங்களைப் பயன்படுத்த வல்லன. இனப்பெருக்கம் செய்யும் போது ஐபோமியா அக்குவாட்டிகா இலை அட்டைகளைப் பயன்படுத்துகின்றன.
மேற்கோள்
பகுப்பு:இந்தியப் பறவைகள் பகுப்பு:தீவாய்ப்பு கவலை குறைந்த இனங்கள் பகுப்பு:தமிழ்நாட்டில் காணப்படும் பறவைகள்
வில்லிக்குடியிருப்பு சந்தனமாரியம்மன் மற்றும் சிவனணைந்த பெருமாள் கோயில்
வில்லிக்குடியிருப்பு சந்தனமாரியம்மன் மற்றும் சிவனணைந்த பெருமாள் கோயில் தமிழ்நாட்டில் தூத்துக்குடி மாவட்டம், வில்லிக்குடியிருப்பு என்னும் ஊரில் அமைந்துள்ள அம்மன் கோயிலாகும்.
வரலாறு
இக்கோயில் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.
கோயில் அமைப்பு
இக்கோயிலில் சந்தணமாரியம்மன் சன்னதி உள்ளது. இக்கோயில் முதன்மைத் திருக்கோயில் என்ற வகைப்பாட்டில் இந்து அறநிலையத்துறையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. பரம்பரை அல்லாத அறங்காவலர் அமைப்பால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
பூசைகள்
இக்கோயிலில் ஒருகாலப் பூசை திட்டத்தின் கீழ் காரணாகம முறைப்படி ஒருகாலப் பூசை நடக்கின்றது. ஆவனி மாதம் கொடைவிழா முக்கிய திருவிழாவாக நடைபெறுகிறது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:தூத்துக்குடி மாவட்டத்திலுள்ள அம்மன் கோயில்கள் பகுப்பு:சரி பார்க்க வேண்டிய தானியக்கக் கோயில் கட்டுரைகள்
கல்யாண் முகர்ஜி
கல்யாண் குமார் முகர்ஜி (Kalyan Kumar Mukherjea) (1943-2010) என்பவர் இந்திய பாரம்பரிய இசையில், குறிப்பாக சரோத் இசைக் கருவியின் செனியா சாஜகான்பூர் கரானா (பள்ளி) மீது ஆதிக்கம் செலுத்தியவராக இருந்தார். மேலும், இவர் ஒரு கணிதவியலாளராகவும் இருந்தார்.
ஆரம்ப கால வாழ்க்கை
முகர்ஜி 1943 இல் கொல்கத்தாவில் பிறந்தார். இவரது தந்தை, ஏ.கே. முகர்ஜி, ஒரு வெற்றிகரமான வழக்கறிஞர், அவர் இந்திய உச்ச நீதிமன்றத்தின் நீதிபதியாக உயர்ந்தார். நீதிபதி முகர்ஜியும் இந்திய தத்துவ அறிஞராக இருந்தார். மேலும் நவ்யா-நியாய இலக்கியங்களில் குறிப்பிடத்தக்க பங்களிப்புகளைச் செய்திருந்தார். நீதிபதி முகர்ஜியின் நெருங்கிய நண்பர்களில் சரோத் மேதையான ராதிகா மோகன் மைத்ரா போன்ற இசைக்கலைஞர்கள் இருந்தனர். இளம் கல்யாண் 1956 இல் மைத்ராவின் கீழ் பயிற்சியைத் தொடங்கினார். சித்தார் கலைஞர், பாடகர் மற்றும் இசையமைப்பாளர் டி.டி.ஜோஷியுடனும் படித்தார்.
இவரது இசைக் கல்வி இவரது வாழ்க்கை முழுவதும் தடையின்றி தொடர்ந்தது. ஆனால் ஒரு ஆசிரியரின் (1962-1965 மற்றும் 1967-1976) நேரடிப் பயிற்சியின் கீழ் இல்லாத காலங்களும் இருந்தன.
கணிதவியலாளராக
இவரது ஆராய்ச்சி ஆர்வங்கள் முதன்மையாக இடவியல் தொடர்பானவை. பிரெட்கோம் பன்மடங்கிலும், தற்செயல் கோட்பாட்டிலும் இவர் தனது அங்கீகார வெளியீடுகளைக் கொண்டிருந்தார். தனது முந்தைய ஆராய்ச்சி மாணவர் ராஜேந்திர பாட்டியாவுடன் இணைந்து, மேட்ரிக்ஸ் பகுப்பாய்விற்கும் பங்களித்தார். இவரது படைப்புகள் இவரது முந்தைய மாணவர்கள் மற்றும் சகாக்கள் மற்றும் சமகாலத்தவர்களால் கணிசமான ஆராய்ச்சியை உருவாக்கியது. இராஜேந்திர பாட்டியா, மகான் மித்ரா உள்ளிட்ட பல குறிப்பிடத்தக்க பங்களிப்பாளர்களுக்கும் இவர் வழிகாட்டினார்.
ஒரு இசைக்கலைஞராக
கலிபோர்னிய பல்கலைகழகத்திலிருந்த போது, முகர்ஜி புதிதாக உருவாக்கப்பட்ட இனவளவியல் துறையில் இந்திய பாரம்பரிய கருவி இசையின் பயிற்றுநராக பணியாற்றினார். மேலும் நிகழ்ச்சியின் ஆரம்ப நாட்களில் நசீர் ஜெயராசுபாயுடன் நெருக்கமாக இணைந்து பணியாற்றினார். இவரது மாணவர்களில் குனி, ஹண்டர் கல்லூரியின் இசை பேராசிரியர் பீட்டர் மானுவல் போன்றோர் இவரிடம் தனது பல வெளியீடுகளில் இணைந்து பணியாற்றினர்.
இறப்பு
பக்கவாதத்தால் பாதிக்கப்பட்டிருந்த பேராசிரியர். முகர்ஜி 2010 மார்ச் 31 அன்று இறந்தார்.
புத்தகங்கள்: கணிதம்
1. Mukherjea, Kalyan:Differential Calculus In Normed Linear Spaces, American Mathematical Society, 2003 (ISBN 8185931437, Hardcover)
எழுத்துக்கள்: இசை
Radhika Mohan Maitra – His Life and Times
இசைவெளியீடுகள்
Raga Shuddha Kalyan, India Archive Music, 2003
வெளி இணைப்புகள்
An All India Radio Recording (1984)
பகுப்பு:2010 இறப்புகள் பகுப்பு:1943 பிறப்புகள்
பெந்தக்கோஸ்து
பெந்தக்கோஸ்து (Πεντηκοστή [ἡμέρα], Pentēkostē [hēmera]) என்னும் சொல்லுக்கு ஐம்பதாவது நாள் என்பது பொருள். இது அறுவடைக்காக நன்றி செலுத்தும் யூதத் திருவிழாவான பாஸ்காத் திருவிழாவுக்குப்பின் ஐம்பதாவது நாள் கொண்டாடப்பட்டது. பின்னாட்களில் கிறித்தவர்களின் திருவழிபாட்டு ஆண்டில், திருத்தூதர்களின் மீதும், கிறித்துவின் சீடர்கள் மீதும் (மொத்தம் 120 நபர்கள் ) தூய ஆவியின் வருகையினை நினைவு கூறும் விதமாக தூய ஆவி பெருவிழா என்னும் பெயரில் அமைந்தது. இவ்விழாவே திருச்சபையின் பிறந்த நாளாகக் கருதப்படுகின்றது. விண்ணேற்ற விழாவுக்குப் பின் 10ஆம் நாளில் இவ்விழா கொண்டாடப்படுகின்றது.
பெந்தக்கோஸ்து சபை இப்புதிய ஏற்பாட்டு நிகழ்விலிருந்தே தனது பெயரைப் பெறுகின்றது. கத்தோலிக்க திருச்சபையில், தூய ஆவியின் வருகை நிகழ்வு செபமாலையின் மகிமை மறைபொருள்களின் மூன்றாம் மறைபொருள் ஆகும்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:கிறித்தவத் திருநாட்கள் பகுப்பு:தூய ஆவி பகுப்பு:விவிலிய நிகழ்வுகள்
உம்பற்காடு
இக்ககாலத்தில் ஆனைமலைக் காடுகள் என்று வழங்கப்படும் இடம் சங்ககாலத்தில் உம்பற்காடு எனப்பட்டது. உம்பல் என்னும் சொல்லுக்கு யானை என்பது பொருள்.
இமயவரம்பன் நெடுஞ்சேரலாதன் பரிசு
இரண்டாம் பதிற்றுப்பத்து நூலின் பாடல் தலைவன் இமயத்தில் வில்லைப் பொறித்த நெடுஞ்சேரலாதன். இவன் இந்தப் பதிற்றுப்பத்தில் தன்னைப் பாடிய புலவர் குமட்டூர்க் கண்ணனார்க்கு இந்த உம்பற்காட்டுப் பகுதியிலிருந்த 500 ஊர்களைப் பரிசிலாக வழங்கினான்.
செங்குட்டுவன் பரிசு
கண்ணகிக்குக் கோயில் கட்டிய கடல் பிறக்கு ஓட்டிய செங்குட்டுவன் தன்னை ஐந்தாம் பதிற்றுப்பத்தில் பாடிச் சிறப்பித்த புலவர் பரணருக்கு உம்பற்காட்டுப் பகுதியிலிருந்து கிடைக்கும் வரிப் பணத்தில் பாதியைப் பரிசிலாக வழங்கினான். அத்துடன் தன் மகன் குட்டுவன் சேரல் என்பவனையும் புலவர்க்குப் பாதுகாவலாகவும், உறுதுணையாகவும் இருக்கும்படி தானமாகக் கொடுத்தான்.
பல்யானைச் செல்கெழு குட்டுவன் ஆட்சி
அண்ணன் இமயவரம்பன் நெடுஞ்சேரலாதன் புலவர்க்குப் பரிசாக வழங்கிய உம்பற்காட்டுப் பகுதி தம்பி பல்யானைச் செல்கெழு குட்டுவன் காலத்தில் தன்னாட்சி பெற முயன்றது. அதனை அடக்கிப் பல்யானைச் செல்கெழு குட்டுவன் உம்பற்காட்டுப் பகுதியில் தன் ஆட்சியை நிறுவினான்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:சங்க காலப் புவியியல் பகுப்பு:சேரர் போர்கள்
சீனோமைர்மெக்சு
சீனோமைர்மெக்சு (Xenomyrmex) என்பது மிர்மிசினே என்ற துணைக்குடும்பத்தில் உள்ள சிறிய எறும்புகளின் பேரினமாகும். இப்பேரினத்தின் சிற்றினங்கள் புளோரிடா (அமெரிக்கா), மேற்கிந்தியத் தீவுகள் மற்றும் மெக்சிக்கோவில் பனாமா வரை காணப்படுகிறது. இவை வாழும் அல்லது இறந்த தாவரங்களின் பொந்துகளில் கூடு கட்டுகின்றன. }}
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:கணுக்காலி பேரினங்கள் பகுப்பு:எறும்புகள்
வெற்றிநடை (இதழ்)
வெளியிணைப்பு
வெற்றி நடை மாத இதழ் (வலைப்பூ)
பகுப்பு:சமூக தமிழ் இதழ்கள் பகுப்பு:தமிழ்நாட்டுச் சிற்றிதழ்கள்
சிமொன் டேனியல்ஸ்
சிமொன் டேனியல்ஸ்  Simon Daniels , பிறப்பு: ஆகத்து 23 1958),  இங்கிலாந்து அணியின் துடுப்பாட்டக்காரர். இவர் எந்தவொரு தேர்வுத் துடுப்பாட்டப் போட்டியிலும் கலந்து கொள்ளவில்லை. இருப்பினும் 18 முதல்தர துடுப்பாட்டப் போட்டிகளிலும், 11 ஏ-தர துடுப்பாட்டப் போட்டிகளிலும கலந்து கொண்டுள்ளார். 1981-1982 ஆண்டுகளில், முதல்தர துடுப்பாட்டப் போட்டிகளில் பங்குகொண்டார்.
வெளி இணைப்பு
சிமொன் டேனியல்ஸ் - கிரிக்கட் ஆக்கைவில் இருந்து விளையாட்டுவீரர் விபரக்குறிப்பு. கடைசியாகப் பார்க்கப்பட்ட திகதி அக்டோபர் 30 2011.
பகுப்பு:இங்கிலாந்துத் துடுப்பாட்டக்காரர்கள் பகுப்பு:1958 பிறப்புகள் பகுப்பு:டர்ஹாம் துடுப்பாட்டக்காரர்கள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள்
கூத்தியம்பேட்டை ஊராட்சி
கூத்தியம்பேட்டை ஊராட்சி (Koothiyanpeetai Gram Panchayat), தமிழ்நாட்டின் நாகப்பட்டினம் மாவட்டத்தில் உள்ள கொள்ளிடம் வட்டாரத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த ஊராட்சி, சீர்காழி சட்டமன்றத் தொகுதிக்கும் மயிலாடுதுறை மக்களவைத் தொகுதிக்கும் உட்பட்டதாகும். இந்த ஊராட்சி, மொத்தம் 7 ஊராட்சி மன்றத் தொகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. இவற்றில் இருந்து 7 ஊராட்சி மன்ற உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றனர். 2011ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, மொத்த மக்கள் தொகை 2153 ஆகும். இவர்களில் பெண்கள் 1051 பேரும் ஆண்கள் 1102 பேரும் உள்ளனர்.
அடிப்படை வசதிகள்
தமிழ்நாடு ஊரக வளர்ச்சி மற்றும் ஊராட்சித் துறையின் 2015ஆம் ஆண்டுத் தரவின்படி கீழ்க்கண்ட தகவல் தொகுக்கப்பட்டுள்ளது.
சிற்றூர்கள்
இந்த ஊராட்சியில் அமைந்துள்ள சிற்றூர்களின் பட்டியல் :
சான்றுகள்
பகுப்பு:நாகப்பட்டினம் மாவட்ட ஊராட்சிகள் பகுப்பு:த. இ. க. ஊராட்சித் திட்டம்
டேனிஷ் - தமிழ் அகராதி
டேனிஷ் - தமிழ் அகராதி என்பது அ. பாலமனோகரனால் தொகுக்கப்பட்டு 1993 ஆம் ஆண்டு வெளிவந்த ஒரு அகராதி ஆகும். ஈழப்போர் காரணமாக டென்மார்க்கிற்கு புலம்பெயர்ந்த ஈழத்தமிழர்களுக்குப் பயன்படும் வண்ணம், அவ்வாறு புலம்பெயர்ந்த அ. பாலமனோகரனால் இந்த அகராதி தொகுக்கப்பட்டது. இது டேனிஷ் மண்ணின் 11வது பிறமொழி அகராதியாக டேனிஷ் அரசினால் மதிக்கப்பெற்று அவர்களாலேயே நூலாகப் பதிப்பிக்கவும் பெற்றுள்ளது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:டேனிய தமிழ் அகராதிகள்
ஒளிச்சேர்க்கை நிறமி
ஒளிச்சேர்க்கை நிறமி ( photosynthetic pigment) (துணை நிறமி; பசுங்கணிக நிறமி; உணர்கொம்பு நிறமி) என்பது ஓர் உயிரியல் நிறமி ஆகும். இது பசுங்கணிகங்களிலும் குச்சுயிரிகளிலும் காணப்படும் நிறமி. இது ஒளிச்சேர்க்கைக்கு தேவையான ஒளி ஆற்றலை உட்கவர்கிறது.
ஒளிச்சேர்க்கை நிறமிகள் பட்டியல் ( உயரும் முனைமையுடன்):
ஆறு நிறமிகளில் பச்சையம் a மிகவும் பரவலாக அமைகிறது; ஒளிச்சேர்க்கை நிகழும்  ஒவ்வொரு தாவரத்திலும் இது இருக்கும். ஒவ்வொரு நிறமியும் மின்காந்தக் கதிர்நிரலின் வெவ்வேறு பகுதிகளில் ஒளியைத் திறம்பட உட்கவர்கின்றன. பச்சையம் a 400–450 nm நெடுக்கத்திலும் 650–700 nm நெடுக்கத்திலும் நன்கு உட்கவர்கிறது; பச்சையம் b  450–500 nm நெடுக்கத்திலும் 600–650 nm நெடுக்கத்திலும் நன்கு உட்கவர்கிறது. மஞ்சையம் 400–530 nm நெடுக்கத்தில் நன்கு உட்கவர்கிறது. என்றாலும் எந்த நிறமியும் மஞ்சட்பசும் பகுதியில் திறம்பட ஒலியை உட்கவர்வதில்லை; உட்கவரப்படாத பச்சை ஒளியின் விரவலின் எதிரொளிர்வே இயற்கையில் நாம்காணும் பசுமைக்குப் பொறுப்பாகிறது.
குச்சுயிரி
தாவரங்களைப் போலவே, நீலப்பசும் குச்சுயிரிகள்(சயனோபாக்டீரியாக்கள்) தண்ணீரை ஒளிச்சேர்க்கைக்கு மின்னன்(எலக்ட்ரான்) கொடுப்பியாகப் பயன்படுத்துகின்றன, எனவே உயிர்கத்தை(ஆக்சிஜனை) விடுவிக்கின்றன; இவை நிறமியாகப் பச்சையத்தைப் பயன்படுத்துகின்றன. கூடுதலாக, பெரும்பாலான நீலப்பசும் குச்சுயிரிகள் நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பிகள் ஆகும். மேலும், பெரும்பாலான நீலப்பசும் குச்சுயிரிகள், பசுங்கணிகத்தின் கலக்கணிகத்தில் தோன்றும் நீரில் கரையக்கூடிய பைக்கொபிலிப் புரதங்களை நிறமியாக ஒளியை உட்கவர்ந்து அதை பச்சையத்துக்குக் கடத்துகிறது. (சில நீலப்பசும் குச்சுயிரிகள்(குறிப்பாக முற்பசுந் தாவரங்கள்) பைக்கோபிலினுக்குப் பதிலாகப் பச்சையம் b ஐப் பயன்படுத்துகின்றன.) தாவரங்களிலும் பாசிகளிலும் உள்ள பசுங்கணிகங்கள்  அனைத்துமே நீலப்பசும் குச்சுயிரிகளிலிருந்து உருவாகின என்று கருதப்படுகிறது.
மாநில நெடுஞ்சாலை 157 (தமிழ்நாடு)
மாநில நெடுஞ்சாலை 157 அல்லது எஸ்.எச்-157 என்பது,இந்தியாவின் தமிழ்நாடு மாநிலத்தின்  பெரம்பலூர் மாவட்டத்தில்  பெரம்பலூர்  என்னும் இடத்தையும்,சேலம் மாவட்டத்தின்ஆத்தூர்  என்ற இடத்தையும் இணைக்கும் பெரம்பலூர் - ஆத்தூர் சாலை ஆகும்.இதன் நீளம் '''26.2 ''' கிலோமீட்டர்கள்.
ஒளிச்சேர்க்கை நிறமி
குச்சுயிரி
அண்மையில், கடல்வாழ் காம்மா வகை முதனிலைக் குச்சுயிரிகளில் மிகவும் வேறுபட்ட புரோட்டியோகோடாப்சின் எனும் நிறமி கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது. இது பாக்ட்டீரியார்கோடாப்சின் ஒத்தமைகிறது. இதில் இருந்தே புரோட்டியோகாடாப்சின் தோன்றியிருக்க வாய்ப்புள்ளது.
பாசி
பசும்பாசி, செம்பாசி கிளாசோபாயிடுகள் ஆகியன எல்லாமும் பச்சையங்களைப் பயன்படுத்துகின்றன. செம்பாசியும் கிளாசோபாயிடுகளும் பைக்கோபிளின்பிரைட்டின்களைப் பயன்படுத்துகின்றன, ஆனால் பச்சை பாசிகள் பச்சையத்தைப் பயன்படுதுகின்றன.
தொல்லுயிரி
காண்க, தொல்லுயிரி
காலோக்குச்சுயிரி, பாக்டீரியார்கோடாப்சின் எனும் நிறமியைப் பயன்படுத்துகிறது. இது ஒளிக்கு ஆட்படும்போது முன்மி எக்கி(புரோட்டான் பம்ப்)யாகச் செயல்படுகிறது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:நிறமிகள் பகுப்பு:துப்புரவு முடிந்த கன்னியாகுமரி மாவட்ட ஆசிரியர்கள் தொடங்கிய கட்டுரைகள்
பவுல் நெய்லே
சர் பவுல் நெய்லே (Sir Paul Neile) (1613 –பிப்ரவரி 1686)  ஓர் ஆங்கிலேய வானியலாளரும் அரசு கழக ஆய்வுறுப்பினரும் அரசியல்வாதியும் ஆவார். இவர் நாடாளுமன்றத்துக்கு 1640 இலும் 1673 முதல் 1677 வரையிலும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.
நெய்லே இரிச்சர்டு நெய்லேவின் மகனாக வெசுட்டுமினிசுட்டரில் பிறந்தார். இரிச்சர்டு நெய்லே பிறகு பேராயராகவும் ஆனார்]. இவர் 1627, மே, 20 இல் கேம்பிரிட்ஜ் பெம்புரோக்கு கல்லூரியில் பயின்றார்தன் 14 ஆம் அகவையில்  சேர்ந்து கல்வி பயின்றார். 1631 இல் இளங்களை பட்டத்தைப் பெற்றார். இவர் முதலாம் சார்லசு அரசரின் தனிமாளைகை அதிகாரிகளில் ஒருவர் ஆனார். இவர் யார்க்கில் ஆட்டன் போன்வில்லியில் இருந்தபோது 1633 மே, 27 இல் மாவீரர் (நைட்) பட்டம் பெற்றார்.
இவர் 1640, ஏப்பிரலில் ஐக்கிய இராச்சிய இரிப்பன் நாடாளுமன்றத் தொகுதியில் உறுப்பினராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். இந்த நாடாளும்ன்றம் குறுகிய வாணாளே இருந்தது. இவர் இடைப்பட்ட காலத்தில் பெர்க்சயர் சார்ந்த வாதாமில் வாழ்ந்துவந்தார். இங்கே இவர் வானியல் கற்று தொலைநோக்கிகளைச் செய்யலானார். சர் கிறித்தோபர் விரென் வால்தாமில் 1655 இல் நெய்லேவின் தொலைநோக்கியப் பயன்படுத்தியுள்ளார். இவர் கிஎசாம் கல்லூரிக்கு 1658 இல் 35 அடி தொலைநோக்கியை வழங்கியுள்ளார். இவர் அரசு கழகந்தின் 12 நிறுவன உறுப்பினரில் ஒருவராவார். 1661 இல் அக்கழகம் இவரை தன் இருப்பில் தொடரச் செய்து தொலைநோக்கி ஆடிகளை வடிவமைக்கச் சொன்னது.
நெய்லே 1673 இல் ஐக்கிய இராச்சிய நெவாக் நாடாளுமன்றத் தொகுதியில் தனது வணிகப் பங்குதாரரான என்றி சாவைலுடன் இணைந்து நின்று வெற்றி பெற்றார். என்றாலும் இந்தத் தேர்தல் மக்களேற்பின்றி வழக்கு தொடுக்கப்பட்டது. இவர் அடுத்த நான்காண்டுகளுக்க் இந்த உறுப்பினர் இருக்கையில் அமர முடியவில்லை. இந்தத் தேர்தல் முடிவு செல்லாது என 1677, மார்ச்சு 21 இல் தீர்ப்பும் வந்தது.
நெய்லே தன் 73 ஆம் அகவையில் இறந்தார்.
நெய்லே தர்காம் பேராயரின் உதவியாளரான கேபிரியேல் கிளார்க்கின் மகளாகிய எலிசபெத்து கிளார்க்கை மணந்தார். இவர்களின் வில்லியம் நெய்லே எனும் மகன் கணிதவியலாலாரும் வானியலாளரும் ஆவார்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:1613 பிறப்புகள் பகுப்பு:1686 இறப்புகள் பகுப்பு:ஆங்கிலேய வானியலாளர்கள்
உன் சமையலறையில்
உன் சமையலறையில் என்ற திரைப்படம் 2014 ஜூன் மாதம் வெளிவந்த தமிழ்த் திரைப்படமாகும். பிரகாஷ்ராஜ் தயாரிப்பில் வெளிவந்த இந்தப் படத்தை அவரே இயக்கியிருப்பதுடன், நடித்தும் இருக்கின்றார். இந்த திரைப்படம் ஆஷிக் அபு இயக்கத்தில், 2011ம் ஆண்டு சால்ட் அன்ட் பெப்பர் என்ற பெயரில் வெளிவந்த மலையாள திரைப்படத்தின் மறு ஆக்கம் ஆகும். உன் சமையலறையில் படமானது தமிழ், தெலுங்கு மற்றும் கன்னடம் மொழிகளில் வெளியிடப்பட்டுள்ளது. இப்படத்தில் பிரகாஷ்ராஜுக்குச் சோடியாக முதன்முதலாக நடிகை சினேகா நடித்துள்ளார்.
குறிப்புகள்
பகுப்பு:2014 தமிழ்த் திரைப்படங்கள் பகுப்பு:இந்தியத் தமிழ்த் திரைப்படங்கள் பகுப்பு:பிரகாஷ் ராஜ் நடித்த திரைப்படங்கள் பகுப்பு:இளையராஜா இசையமைத்த திரைப்படங்கள் பகுப்பு:சினேகா நடித்த திரைப்படங்கள் பகுப்பு:தம்பி ராமையா நடித்த திரைப்படங்கள்
சோம் தத்
சோம் தத் (सोम दत्त, Som Dutt, பிறப்பு: பெப்ரவரி 17, 1977) ஆம் ஆத்மி கட்சியைச் சேர்ந்த ஒரு இந்திய அரசியல்வாதி ஆவார். தில்லி சதர் பசார் சட்டமன்றத் தொகுதியின் உறுப்பினராக இவர் 2013 ஆம் ஆண்டு முதல் பணிபுரிந்து வருகின்றார்.
முதன்முதலாக 2013 ஆம் ஆண்டும் பின்னர் இரண்டாவது முறையாக 2015 ஆம் ஆண்டும் தில்லி சட்டமன்ற உறுப்பினராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். 2015 ஆம் ஆண்டு தில்லி சட்டமன்றத் தேர்தலின்போது கலகம் உண்டாக்குதல், தனிநபர் ஒருவரைத் தவறான முறையில் தடுத்தல் மற்றும் தாக்குதல் உள்ளிட்ட குற்றங்களுக்காக விசாரிக்கப்படவுள்ளார்.
சான்றுகள்
பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:1977 பிறப்புகள் பகுப்பு:ஆம் ஆத்மி கட்சி அரசியல்வாதிகள் பகுப்பு:தில்லி அரசியல்வாதிகள்
பிபாசா பாசு
பிபாசா பாசு (Bipasha Basu, பிறப்பு: ஜனவரி 7, 1979) ஒரு இந்திய நடிகை. இவர் ஒரு மாடல் அழகியும் ஆவார். 2001 இலிருந்து நடித்து வருகிறார். தமிழ்த் திரைப்படமான சச்சினில் நடித்தவர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
பகுப்பு:தமிழ்த் திரைப்பட நடிகைகள் பகுப்பு:1979 பிறப்புகள் பகுப்பு:இந்தி திரைப்பட நடிகைகள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:தெலுங்குத் திரைப்பட நடிகைகள் பகுப்பு:வங்காள மக்கள் பகுப்பு:பிலிம்பேர் விருதுகள் வென்றவர்கள் பகுப்பு:இந்தியத் திரைப்பட நடிகைகள்