cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
விண்ணகம்
பழைய ஏற்பாட்டில்
பழைய ஏற்பாடு விண்ணகத்தை கடவுளின் அரியணையாகவும், உலகத்தை அவரது கால்மணையாகவும் என்று குறிப்பிடுகிறது. "மேலே விண்ணிலும் கீழே மண்ணிலும் ஆண்டவரே கடவுள், அவரைத் தவிர வேறு எவரும் இலர் என இன்று அறிந்து, உங்கள் உள்ளத்தில் இருத்துங்கள்" என்பது விவிலியத்தின் போதனை. "இஸ்ரயேலின் கடவுளாகிய ஆண்டவரே! மேலே விண்ணிலும் கீழே மண்ணிலும் உம்மைப் போன்ற வேறு கடவுள் யாரும் இல்லை" என்று இசுரயேலர் கடவுளைப் புகழ்ந்தனர்.
பழைய ஏற்பாட்டின் மக்கள் கடவுளை, விண்ணகத்தில் உறைபவராகவே கருதினர். "நீர் உமது தூய உறைவிடமாகிய விண்ணிலிருந்து கண்ணோக்கி, நீர் எங்கள் மூதாதையருக்கு ஆணையிட்டுக் கூறியபடி உம் மக்களாகிய எங்களுக்கும் எங்களுக்குக் கொடுத்துள்ள பாலும் தேனும் வழிந்தோடும் நாட்டுக்கும் ஆசிவழங்குவீராக!" "நீர் விண்ணிலிருந்து உமது அடியாருக்குத் தீர்ப்பு வழங்குவீராக!" "உமது உறைவிடமாகிய விண்ணிலிருந்து நீர் செவி சாய்த்து மன்னிப்பீராக!" என்று அவர்கள் மன்றாடினர்.
விண்ணகம் கடவுளின் இருப்பிடமாக கருதப்பட்டாலும், அதைப் படைத்தவர் கடவுளே என்ற கருத்தும் பழைய ஏற்பாட்டில் உள்ளது. 'ஆண்டவர் ஆறு நாள்களில் விண்ணுலகையும், மண்ணுலகையும், அவற்றிலுள்ள அனைத்தையும் படைத்து ஏழாம் நாளில் ஓய்ந்திருந்தார்' என்று விவிலியம் குறிப்பிடுகிறது. "விண்ணகம், மண்ணகம் அனைத்தையும் படைத்த இஸ்ரயேலின் கடவுளாகிய ஆண்டவர் வாழ்த்தப் பெறுவாராக!" என்பது யூத மக்களின் புகழ்ச்சியாக இருந்தது.
கடவுளின் மேன்மையும் விண்ணகத்தின் உயரமும் ஒன்றையொன்று பெருமைப்படுத்துவதாக இசுரயேலர் கருதினர்: "மண்ணுலகத்திலிருந்து விண்ணுலகம் மிக உயர்ந்து இருப்பதுபோல உங்கள் வழிமுறைகளைவிட என் வழிமுறைகளும், உங்கள் எண்ணங்களைவிட என் எண்ணங்களும் மிக உயர்ந்திருக்கின்றன" என்கிறார் ஆண்டவர். "விண்ணகக் கடவுள்தாமே எங்களுக்கு வெற்றி அளிப்பார்!" என்று அவர்கள் கூறினர். "விண்ணுக்கும் மண்ணுக்கும் ஆண்டவரே, படைப்புகளுக்கெல்லாம் மன்னரே, என் மன்றாட்டுக்குப் பரிவோடு செவிசாயும்" என்று அவர்கள் உதவி வேண்டினர். இறைவாக்கினர் எலியா விண்ணகம் எடுத்துக்கொள்ளப்பட்ட நிகழ்வும் பழைய ஏற்பாட்டில் காணப்படுகிறது.
புதிய ஏற்பாட்டில்
மேலும், கடவுள் நம் விண்ணகத் தந்தை என்று மக்களுக்கு இயேசு அறிமுகம் செய்தார். "உங்கள் பகைவரிடமும் அன்பு கூருங்கள்; உங்களைத் துன்புறுத்துவோருக்காக இறைவனிடம் வேண்டுங்கள். இப்படிச் செய்வதால் நீங்கள் உங்கள் விண்ணகத் தந்தையின் மக்கள் ஆவீர்கள். உங்கள் விண்ணகத் தந்தை நிறைவுள்ளவராய் இருப்பது போல நீங்களும் நிறைவுள்ளவர்களாய் இருங்கள்" என்று அவர் போதித்தார். "விண்ணுலகில் இருக்கிற எங்கள் தந்தையே, உமது பெயர் தூயதெனப் போற்றப்பெறுக! உமது ஆட்சி வருக! உமது திருவுளம் விண்ணுலகில் நிறைவேறுவதுபோல மண்ணுலகிலும் நிறைவேறுக!" என்று தொடங்கும் இறைவேண்டலையும் அவர் கற்பித்தார்.
இயேசுவின் பிறப்பு பற்றி குரு செக்கரியா, "நம் கடவுளின் பரிவுள்ளத்தாலும் இரக்கத்தாலும் விண்ணிலிருந்து விடியல் நம்மைத் தேடிவருகிறது" என்று இறைவாக்கு உரைத்தார். இயேசு பிறப்பை இடையர்களுக்கு அறிவித்த தூதரோடு இணைந்து, "உன்னதத்தில் கடவுளுக்கு மாட்சி உரித்தாகுக!" என்று விண்ணகத் தூதரணி கடவுளைப் புகழ்ந்தது. "விண்ணகத்தில் இருந்து இறங்கி வந்த வாழ்வு தரும் உணவு நானே" என்று தம்மைப் பற்றிக் கூறுகிறார். சிலுவையில் இறந்து, மூன்றாம் நாள் உயிர்த்தெழுந்த ஆண்டவர் இயேசு நாற்பது நாட்களாக சீடர்களுக்கு காட்சி அளித்த பின்பு, விண்ணேற்றம் அடைந்து கடவுளின் வலப்புறம் அமர்ந்தார் என்று புதிய ஏற்பாடு குறிப்பிடுகிறது.
"விண்ணேற்றமடைந்த இயேசு யாவும் சீர்படுத்தப்படும் காலம் வரை விண்ணுலகில் இருக்க வேண்டும்" என்று திருத்தூதர் பேதுரு எடுத்துரைக்கிறார். "உலகையும், அதிலுள்ள அனைத்தையம் படைத்த கடவுள் விண்ணுக்கும் மண்ணுக்கும் ஆண்டவர்" என்றும், "கால நிறைவில் விண்ணிலுள்ளவை, மண்ணிலுள்ளவை அனைத்தையுமே கிறிஸ்துவின் தலைமையில் ஒன்று சேர்க்க வேண்டும் என்பதே கடவுளின் திட்டம்" எனவும் திருத்தூதர் பவுல் குறிப்பிடுகிறார். எருசலேம் கோவில் விண்ணகத்தின் சாயல் என எபிரேயருக்கு எழுதிய திருமுகம் கூறுகிறது. "விண்ணகத்தில் கடவுளின் கோவில் திறக்கப்பட்டது" என்று திருவெளிப்பாடு நூல் குறிப்பிடுகிறது.
வெளி இணைப்புகள்
Caelum
மகாஜனபாதங்கள்
கி. மு. 6 முதல் 5ஆம் நூற்றாண்டு வரையிலான காலமானது ஆரம்ப கால இந்திய வரலாற்றில் ஒரு முக்கியமான திருப்பு முனையாகப் பெரும்பாலும் கருதப்படுகிறது. சிந்துவெளி நாகரிகத்தின் வீழ்ச்சிக்குப் பிறகு இக்காலத்தின் போது இந்தியாவின் முதல் பெரும் நகரங்கள் தோன்றின. சமண இயக்கங்களின் (பௌத்தம் மற்றும் சைனம் உள்ளிட்ட) வளர்ச்சியின் காலமாகவும் இது திகழ்ந்தது. வேத காலத்தின் சமய மரபு சார் கொள்கைகளுக்கு இவை சவால் விடுத்தன.
மகாஜனபாதங்களில் இரண்டு பெரும்பாலும் கனசங்கங்களாகவும் (சிலவர் ஆட்சிக் குடியரசுகள்) மற்றும் பிற முடியரசு அமைப்புகளையும் கொண்டிருந்தன. அங்குத்தர நிகயா போன்ற பண்டைக்கால பௌத்த நூல்கள் வடமேற்கே காந்தாரம் முதல் இந்தியத் துணைக் கண்டத்தின் கிழக்குப் பகுதியில் அங்கம் வரையிலான ஒரு பட்டை போன்ற வழியில் வளர்ந்து செழித்திருந்த 16 பெரும் இராச்சியங்கள் மற்றும் குடியரசுகளைப் பற்றி அடிக்கடி குறிப்பிடுகின்றன. அவை விந்திய மலைப் பகுதிக்குத் தெற்கே இருந்த பகுதிகளையும் உள்ளடக்கி இருந்தன. இவை அனைத்துமே இந்தியாவில் பௌத்த மதம் தோன்றுவதற்கு முன்னரே வளர்ச்சி அடைந்திருந்தன.
தொல்லியல் ரீதியாக, வடக்கின் மெருகூட்டப்பட்டக் கருப்பு மட்பாண்டப் பண்பாட்டின் பங்காக இக்காலம் தொடர்புடையதாக அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது.
மேற்பார்வை
"ஜனபாதங்கள்" என்ற சொல்லுக்கு "மக்களின் காலடி ஆதாரம்" என்று பொருள். ஜனபாதம் என்ற சொல்லானது ஜனம் என்ற சொல்லில் இருந்து பெறப்பட்டுள்ள தகவலானது, ஒரு நிலையான வாழ்க்கை முறைக்காக ஜனமான மக்கள் நிலப்பரப்புகளை எடுத்துக் கொண்டதன் ஆரம்ப கட்டத்தைக் குறிப்பிடுகிறது. நிலம் மீது குடியமர்ந்த இந்த மாற்றமானது புத்தர் மற்றும் பாணினியின் காலங்களுக்கு முன்னரே அதன் இறுதிக் கட்டத்தை அடைந்தது. இந்த புத்தர் காலத்துக்கு முந்தைய வட இந்தியத் துணைக் கண்டமானது பல்வேறு ஜனபாதங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டிருந்தது. ஒன்றிலிருந்து மற்றொன்றைப் பிரிக்க எல்லைகள் இருந்தன. பாணினியின் "அஷ்தத்யயி" நூலானது, ஜனபாதம் என்பதன் பொருள் நாடு என்றும், ஜனபாதின் என்பதன் பொருள் குடிமக்கள் என்றும் குறிப்பிடுகிறது. இந்த ஒவ்வொரு ஜனபாதங்களும் அப்பகுதியில் குடியமர்ந்த சத்திரிய மக்களின் (சத்திரிய ஜனம்) பெயரால் அழைக்கப்பட்டது. புத்தரின் காலத்துக்கு முன்னர் நிலைத்திருந்த 16 பெரும் நாடுகளைப் (சோலச மகாஜனபாதங்கள்) பௌத்த மற்றும் பிற நூல்கள் இடைத் தகவலாக மட்டுமே குறிப்பிடுகின்றன. மகதத்தைத் தவிர எந்த ஒரு மகாஜனபாதத்தின் இணைந்த வரலாற்றையும் அவை கொடுப்பதில்லை. பௌத்த நூலான அங்குத்தர நிகயா பல இடங்களில் 16 பெரும் நாடுகளின் ஒரு பட்டியலைக் கொடுக்கிறது:
மற்றொரு பௌத்த நூலான திகா நிகயா மேற்கண்ட பட்டியலில் இருந்து 12 மகாஜனபாதங்களைக் குறிப்பிடுகிறது. ஆனால், நான்கைத் (அஸ்மகம், அவந்தி, காந்தாரம் மற்றும் கம்போஜம்) தவிர்க்கிறது.
சுல்ல நித்தேசா எனும் மற்றொருப் பண்டைக் கால பௌத்த சமய நூலானது, கலிங்கத்தை இப்பட்டியலில் இணைக்கிறது. காந்தாரத்திற்குப் பதிலாக யவனர்களைச் சேர்க்கிறது. இவ்வாறாக, உத்தரபாதத்திலிருந்து கம்போஜம் மற்றும் யவனம் ஆகிய இரண்டு மகாஜனபாதங்களை மட்டுமே பட்டியலிடுகிறது.
வியக்யபிரச்னபதி (அல்லது பகவதி சூத்திரம்) எனும் சைன சூத்திரமானது ஒரு வேறுபட்ட 16 மகாஜனபாதங்களின் பட்டியலைக் கொடுக்கிறது:
பகவதி சூத்திரம் (அல்லது வியக்யபிரச்னபதி) நூலை எழுதியவர் மத்திய தேசம், தூரக் கிழக்கு மற்றும் தெற்கு நாடுகளை மட்டுமே குறித்து தனது கவனத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளார். கம்போஜம் மற்றும் காந்தாரம் போன்ற உத்தரபாத நாடுகளைத் தவிர்த்துள்ளார். பகவதி சூத்திரத்தின் விரிவாக்கப்பட்ட புவியியல் மற்றும் உத்தரபாதத்தைச் சேர்ந்த அனைத்து நாடுகளையும் தவிர்த்தது ஆகியவை பகவதி சூத்திரத்தின் பட்டியலானது "பிந்தைய காலத்தைச் சேர்ந்தது எனத் தெளிவாகக் காட்டுகிறது. எனவே இதைக் குறைவாகவே சார்ந்திருக்க இயலும்".
அங்கம்
அங்கம் குறித்த முதல் குறிப்பானது அதர்வண வேதத்தில் காணப்படுகிறது. அதில் மகதம், காந்தாரம் மற்றும் முசவத்துடன் சேர்த்து இது குறிப்பிடப்படுகிறது. சைன பிரச்னபனாவானது அங்கத்தையும், வங்கத்தையும் ஆரிய மக்களின் முதல் குழுவில் தரப்படுத்துகிறது. பண்டைக் கால இந்தியாவின் முதன்மை நகரங்களாக இவற்றைக் குறிப்பிடுகிறது. இது ஒரு பெரிய வணிக மையமாகவும் திகழ்ந்தது. இதன் வணிகர்கள் அடிக்கடித் தொலை தூரத்திலிருந்த சுவர்ணபூமிக்குக் கடற்பயணம் மேற்கொண்டனர். பிம்பிசாரரின் காலத்தின் போது மகதத்தால் அங்கமானது இணைத்துக் கொள்ளப்பட்டது. பிம்பிசாரரின் ஒரே ஒரு படையெடுப்பு இதுவாகும்.
அஸ்மகம்
பகுப்பு:ஆசியாவின் முன்னாள் நாடுகள் பகுப்பு:இந்திய அரச மரபுகள்  பகுப்பு:இந்தியப் பேரரசுகள் பகுப்பு:இந்திய வரலாறு அஸ்மகப் பழங்குடியினத்தின் நாடானது தக்சிண பாதை அல்லது தென்னிந்தியாவில் அமையப் பெற்றிருந்தது. தற்கால ஆந்திரப் பிரதேசம், தெலங்காணா, மற்றும் மகாராட்டிரத்தின் பகுதிகளை இது உள்ளடக்கியிருந்தது. புத்தரின் காலத்தில் பெரும்பாலான அஸ்மகர்கள் விந்திய மலைகளுக்குத் தெற்கே கோதாவரி ஆற்றின் கரைகளில் அமையப் பெற்றிருந்தனர். அஸ்மகர்களின் தலைநகரமானது போதனா அல்லது போதலி ஆகும். இது தெலங்காணாவின் தற்போதைய போதன் என்று கருதப்படுகிறது. இது பௌதன்யா என்று மகாபாரதத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. மகாராட்டிரத்தில் இதன் தலைநகரமானது போதலியில் அமையப் பெற்றிருந்தது எனக் கருதப்படுகிறது. இது மகாராட்டிராவின் புல்தானா மாவட்டத்தின் தற்கால நந்துரா என்று கருதப்படுகிறது. பாணினியாலும் அஸ்மகர்கள் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளனர். மார்க்கண்டேய புராணம் மற்றும் பிர்கத் சம்கிதா ஆகியவை வடமேற்குப் பகுதியில் இவர்கள் இருந்ததாகக் குறிப்பிடப்படுகின்றன. முலகர்களின் (அல்லது அலகர்களின்) நாட்டிலிருந்து அஸ்மகர்களின் நாட்டைக் கோதாவரி ஆறானது பிரித்தது. மத்திய தேசத்திற்கு வெளிப்புறத்தில் அஸ்மக நாடானது அமைந்திருந்தது. தக்சிண பாதை எனப்படும் தெற்கு வழியில் இருந்தது. ஒரு காலத்தில் அஸ்மகமானது முலகாவையும் தன்னகத்தே கொண்டிருந்தது. அவந்தியுடன் எல்லையைக் கொண்டிருந்தது.
அவந்தி
மேற்கு இந்தியாவின் முக்கியமான இராச்சியமாக அவந்தி நாடானது இருந்தது. மகாவீரர் மற்றும் புத்தர் காலத்துக்குப் பிந்தைய இந்தியாவில் நான்கு பெரிய முடியரசுங்களில் ஒன்றாகவும் இருந்தது. மற்ற மூன்று கோசல நாடு, வத்ச நாடு மற்றும் மகத நாடு ஆகியவையாகும். அவந்தியை வடக்கு மற்றும் தெற்கில் நருமதை ஆறானது பிரித்தது. ஆரம்பத்தில் தெற்கு அவந்தியின் தலைநகராக மகேஷ்வரும், வடக்கு அவந்தியின் தலைநகராக உஜ்ஜைனியும் இருந்தன. ஆனால், மகாவீரர் மற்றும் புத்தரின் காலத்தில் ஒன்றிணைந்த அவந்தியின் தலைநகரமாக உஜ்ஜைனி இருந்தது. அவந்தி நாட்டின் பகுதிகளானவை நவீன மால்வா, நிமர் மற்றும் நவீன மத்தியப் பிரதேசத்துடன் இணைந்துள்ள பகுதிகளாக இருந்தது. மகேஷ்வரும் மற்றும் உஜ்ஜைனியும் தெற்கு உயர் சாலை எனப்படும் தக்சிண பாதையில் அமைந்திருந்தன. இப்பாதை ராஜகிரகம் முதல் பிரதிஷ்தனா (நவீன பைத்தான் நகரம்) வரை விரிவடைந்திருந்தது. அவந்தி புத்த மதத்திற்கு ஒரு முக்கியமான மையமாக இருந்தது. சில முன்னணி தேரர்களும், தேரிகளும் அங்கு பிறந்து வாழ்ந்து வந்தனர். அவந்தியின் மன்னரான நந்தி வர்தனர் மகதத்தின் சிசுநாகரால் தோற்கடிக்கப்பட்டார். அவந்தியானது பின்னர் மகதப் பேரரசின் பகுதியானது.
சேதி
சேதி என்பவர்கள் இரண்டு தனித்துவமான குடியிருப்புகளைக் கொண்டிருந்தனர். நேபாளத்தின் மலைகளில் ஒன்றும், மற்றொன்று கோசாம்பிக்கு அருகில் புந்தேல்கண்டில் மற்றொன்றும் இருந்தன. பழைய அதிகாரமுடையோர், சேதியானது யமுனை ஆற்றுக்கு அருகில் அமைந்திருந்தது என்றும், குரு மற்றும் வத்ச இராச்சியங்களுக்கு நடுவில் அமைந்திருந்தது என்றும் குறிப்பிடுகின்றன. நடுக்காலத்தில் சேதி நாட்டின் தெற்கு எல்லைகள் நருமதை ஆற்றின் கரைகள் வரை விரிவடைந்து இருந்தன. சோத்திவத்நகரா, சுக்தி அல்லது சுக்திமதி என மகாபாரதத்தில் குறிப்பிடப்படுவது சேதி நாட்டின் தலைநகரம் ஆகும். சேதிக்கள் இந்தியாவின் பண்டைக்கால மக்கள் ஆவர். இவர்கள் இருக்கு வேதத்தில் இவர்களது மன்னர் காசு சைத்யாவுடன் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளனர்.
தலை நகரமான சுக்திமதியின் அமைவிடமானது எந்த இடத்தில் அமைந்திருந்தது என்று தெளிவாகத் தெரியவில்லை. வரலாற்றாளர் ஹேமச்சந்திர ராய் சௌதாரி மற்றும் பர்கிதேர் ஆகியோர் உத்தரப்பிரதேசத்தின் பந்தாவிற்கு அருகில் இது அமைந்திருந்திருக்கும் என்று நம்புகின்றனர். தொல்லியலாளர் திலிப் குமார் சக்கரவர்த்தி, மத்திய பிரதேசத்தின் ரேவாவுக்கு வெளிப்புறத்தில் இதாகா என்ற பெயருடைய நவீன இடத்தில் இருக்கும் ஒரு பெரிய ஆரம்ப வரலாற்றுக் கால நகரத்தின் சிதிலங்களுடன் சுக்திமதியை அடையாளப்படுத்தலாம் என்று முன்மொழிகிறார்.
காந்தாரம்
காந்தாரர்களின் கம்பளியானது இருக்கு வேதத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. காந்தாரமும், அதன் மன்னரும் மகாபாரதப் போரில் பாண்டவர்களுக்கு எதிராகக் குருக்களின் வலிமையான கூட்டாளிகளாக முதன்மையாகச் சித்தரிக்கப்படுகின்றனர். காந்தார நாட்டவர் வன்மையான மக்கள் ஆவர். போர்க்கலையில் நன்றாகப் பயிற்சி பெற்றவர்கள் ஆவர். புராணங்களின்படி, இந்த ஜனபாதமானது யயதியின் ஒரு வழித்தோன்றலான அருத்தாவின் மகனான காந்தாராவால் நிறுவப்பட்டது. ரிக்வேத காலத்தில் புகழ்பெற்ற மன்னராக இருந்த துருகுயுவின் வழித்தோன்றல்களாக இந்த நாட்டின் இளவரசர்கள் இருந்தனர் என்று கூறப்பட்டது. சந்திர வம்சத்தின் மன்னர் யயதியின் ஐந்து மகன்களில் ஒருவர் எனக் கூறப்படுகிறது. காந்தார நாட்டவரின் நிலப்பரப்புகளுக்குச் சிந்து ஆறானது நீர் கொடுத்தது. தக்சசீலமும், புஷ்கலாவதியும் இந்த மகாஜனபாதத்தின் இரண்டு நகரங்கள் ஆகும். கடவுள் இராமரின் தம்பியும் அயோத்தியின் ஒரு இளவரசருமான பரதரின் இரு மகன்களான தக்சா மற்றும் புஷ்கரா ஆகியோரின் பெயரால் இந்த இரு நகரங்களும் பெயரிடப்பட்டன என்று கூறப்படுகிறது. வாயு புராணத்தின் (II.36.107) படி, கலி யுகத்தின் இறுதியில் காந்தார நாட்டவரைப் பிரமிதி (அல்லது கலிகா) அழித்தார். பாணினியின் அஷ்டாத்தியாயீ நூலானது வேத கால காந்தாரிகள் மற்றும் பிந்தைய கால காந்தாரர்கள் ஆகிய இருவரையுமே குறிப்பிடுகிறது. காந்தார இராச்சியமானது சில நேரங்களில் காஷ்மீர நாட்டையும் உள்ளடக்கியிருந்தது. மிலேதுசின் கெகாதேயுசு (549-468) கசுபபைரோசை (கஸ்யபுரம் அல்லது புருசபுரம், அதாவது நவீன கால பெசாவர்) ஒரு காந்தார நகரம் என்று குறிப்பிடுகிறார். காந்தார ஜாதகம் என்ற நூலின்படி, ஒரு நேரத்தில் காந்தாரமானது காஷ்மீர் இராச்சியத்தின் ஒரு பகுதியாக இருந்தது. காந்தாரத்திற்கு மற்றொரு பெயராக இந்த ஜாதகமானது சந்தகாரா என்ற பெயரையும் கொடுக்கிறது.
பௌத்த சமய நூல்களின் காந்தார மகாஜனபாதமானது கிழக்கு ஆப்கானித்தான், வடமேற்கு பஞ்சாப் (நவீன மாவட்டங்களான பெசாவர் (புருசபுரம்) மற்றும் இராவல்பிண்டி) ஆகியவற்றி நிலப்பரப்புக்களை உள்ளடக்கி இருந்தது. இதன் பிந்தைய தலைநகரமானது தக்சசீலம் ஆகும். பண்டைய காலங்களில் தக்சசீலப் பல்கலைக்கழகமானது ஒரு புகழ்பெற்ற கல்வி மையமாகத் திகழ்ந்தது. தங்களது உயர் கல்விக்காக உலகம் முழுவதிலுமிருந்து அறிஞர்கள் இங்கு வருகை புரிந்தனர். இந்திய இலக்கணவியலாளரான பாணினி மற்றும் சாணக்கியர் ஆகியோர் தக்சசீலப் பல்கலைக்கழகத்தின் உலகப் புகழ்பெற்ற மாணவர்கள் ஆவர். கி. மு. 6ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில் காந்தாரத்தின் மன்னனாக இருந்த புக்குசதி அல்லது புஷ்கரசரின் என்பவர் மகதத்தின் மன்னனான பிம்பிசாரரின் சமகாலத்தவர் ஆவார். காந்தாரமானது பெரிய வடக்கு உயர் சாலையான உத்தரப் பாதையில் அமைந்திருந்தது. பன்னாட்டு வணிகச் செயல்களின் ஒரு மையமாகத் திகழ்ந்தது. அறிஞர்களின் ஒரு குழுவின் கூற்றுப்படி, காந்தாரர்களும், கம்போஜர்களும் தொடர்புடைய மக்களாவர். குருக்கள், காம்போஜர்கள், காந்தாரர்கள் மற்றும் பகுலிகாக்கள் ஆகிய அனைவரும் ஒரே மக்கள் எனவும் குறிப்பிடப்படுகிறது. டி. எல். ஷா என்பவரின் கூற்றுப்படி, காந்தாரமும், கம்போஜமும் ஒரே பேரரசின் இரு மாகாணங்கள் ஆகும். இவை அண்டைப் பகுதிகளாக இருந்தன. எனவே, ஒன்று மற்றொன்றின் மொழி மீது தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது. இயற்கையிலேயே, இவர்கள் ஒரு காலத்தில் ஒரே மக்களாக இருந்திருக்க வாய்ப்புள்ளது. அரசியல் ரீதியாக அண்டைப் பகுதிகளான காஷ்மீர் மற்றும் கம்போஜத்துடன் காந்தாரமானது அடிக்கடி தொடர்புபடுத்தப்படுகிறது.
கம்போஜம்
கம்போஜமானது உத்தரப் பாதையிலும் உள்ளடக்கப்பட்டிருந்தது. பண்டைக்கால இலக்கியங்களில் கம்போஜமானது காந்தாரர்கள், தராதரர்கள் மற்றும் பகிலிகா (பாக்திரியா) ஆகியவற்றுடன் பலவராகத் தொடர்புபடுத்தப்படுகிறது. பண்டைக்கால கம்போஜமானது இந்து குஃசு மலைப்பகுதிக்கு இரு பக்க வாட்டிலும் இருந்த பகுதிகளை உள்ளடக்கியதாக இருந்ததாக அறியப்படுகிறது. உண்மையான கம்போஜமானது கிழக்கு ஆமூ தாரியா நாட்டில், பகிலிகர்களின் அண்டை நாடாக இருந்தது. ஆனால் காலப்போக்கில் காம்போஜர்களின் சில குலங்கள் இந்து குஃசு மலையைக் கடந்ததாகத் தோன்றுகிறது. தெற்குப் பகுதியிலும் காலனிகளை அவர்கள் உருவாக்கினர். இந்திய இலக்கியத்தில் இந்தப் பிந்தைய காம்போஜர்கள் தராதரர்கள் மற்றும் காந்தாரர்களுடன் தொடர்புபடுத்தப்படுகின்றனர். அசோகரின் கல்வெட்டுகளும் இவர்களைக் குறிப்பிடப்படுகிறது. மகாபாரதம் மற்றும் தொலெமியின் புவிவியல் நூல் ஆகியவை தனித்தனியாக இரண்டு கம்போஜர் குடியிருப்புப் பகுதிகளுக்குச் சான்றாக அமைகின்றன. நூரிஸ்தான் முதல் தென்மேற்கு காஷ்மீரின் ரஜௌரி வரையிலான இந்து குஃசு பகுதியானது தராதரர்கள் மற்றும் காந்தாரர்களுடன் எல்லைகளைப் பங்கிட்டு இருந்தது. இது கம்போஜ நாடு ஆகும். கம்போஜர்களின் தலைநகரமானது தென்மேற்கு காஷ்மீரின் இராஜபுரம் (நவீன ரஜோரி) என்று கருதப்படுகிறது. பௌத்த சமய நூல்களில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள கம்போஜ மகாஜனபாதமானது பண்டைக்கால காம்போஜர்களின் இந்து குஃசு பிரிவினரைக் குறிப்பிடுகிறது.
பாமிர்கள் மற்றும் பதாக்சானை உள்ளடக்கி இருந்த தெற்கு இந்து குஃசு பகுதியானது பரம காம்போஜ நாடு என்று அழைக்கப்பட்டது. பதாக்சானது மேற்கில் பாக்லீகர்கள் (பாக்திரியா) மற்றும் வடக்கில் லோகர்கள் மற்றும் சோக்தியானா/பெர்கானாவின் ரிஷிகர்கள் ஆகியோருடன் எல்லைகளைக் கொண்டிருந்தது. இந்து குஃசு மலைக்குத் தெற்கில் இருந்த கம்போஜர்களின் பிரிவினர் சுத்தமான ஈரானியர்களாகத் தொடர்ந்தனர். ஆனால், இந்து குஃசு பகுதியில் இருந்த ஒரு பெருமளவிலான பிரிவான கம்போஜர்கள் இந்தியக் கலாச்சாரத் தாக்கத்தின் கீழ் வந்தனர் என்று தோன்றுகிறது. ஈரானிய மற்றும் இந்தியச் சாயல் ஆகிய இரண்டையுமே கம்போஜர்கள் கொண்டிருந்தவர்களாக அறியப்படுகின்றனர்.
இதிகாசக் காலங்களில் இருந்து காம்போஜர்கள் ஒரு நன்றாக அறியப்பட்ட குடியரசு மக்கள் ஆவர். கம்போஜர்களின் ஏராளமான கனா (அல்லது குடியரசுகள்) பற்றி மகாபாரதம் குறிப்பிடுகிறது. சாணக்கியரின் அர்த்தசாஸ்திரமானது கம்போஜர்களின் குடியரசுத் தன்மையைக் குறிப்பிடுகிறது. அசோகரின் எட்டாம் கல்வெட்டானது காம்போஜர்களை யவனருடன் சேர்த்துக் குறிப்பிடுகிறது. பாணினியின் சூத்திரங்களில் குறிப்பிட்டுள்ள காம்போஜர்கள் ஒரு சத்திரிய முடியரசு என்று அறியப்படுகின்றனர். "சிறப்பான ஆட்சி மற்றும் தனித்துவமான அமைப்பு" ஆகியவை கம்போஜர்களின் ஆட்சியாளரானவர் பெயரளவிலான மன்னர் மட்டுமே என்று காட்டுகின்றன. பௌத்த சமய நூல்களின்படி மேற்கண்ட முதல் 14 மகாஜனபாதங்கள் மஜ்ஜிமாதேசத்தைச் (நடு இந்தியா) சேர்ந்தவையாகும். அதே நேரத்தில், கடைசி இரண்டு உத்தரப் பாதை அல்லது நாவலந்தீவின் வடமேற்குப் பிரிவைச் சேர்ந்தவை ஆகும்.
எனினும், கம்போஜர்களும், காந்தாரர்களும் மகத அரசுடன் சந்திரகுப்தர் மற்றும் சாணக்கியர் நிகழ்வுக்கு வரும் வரையில் நேரடியான தொடர்பை ஏற்படுத்தவில்லை. சைரசின் (கி. மு. 558 - கி. மு. 530) ஆட்சி அல்லது தாரியசின் முதலாம் ஆண்டின் போது ஈரானின் அகாமனிசியப் பேரரசுக்கு இரு நாடுகளும் இரையாயின. அகமானிசியப் பேரரசின் 12வது மற்றும் முதன்மையான செல்வச் செழிப்பு மிக்கச் சத்திரப்புவாக கம்போஜமும், காந்தாரமும் இணைந்து உருவாயின. பரோபமிசதில் கபிசி (நவீன பாக்ராம்) என்று அழைக்கப்பட்ட பிரபலமான கம்போஜ நகரத்தையும் முதலாம் சைரசு அழித்தார் என்று கூறப்படுகிறது.
காசி
இந்த இராச்சியமானது இதன் தலைநகரம் வாரணாசியைச் சுற்றி இருந்த பகுதியில் அமைந்திருந்தது. இது வடக்கு மற்றும் தெற்கு வருணா மற்றும் அசி ஆறுகளை எல்லைகளாகக் கொண்டிருந்தது. இந்த இரண்டு ஆறுகளும் இதற்கு வாரணாசி என்ற பெயரைக் கொடுத்தன. புத்தருக்கு முன்னர் 16 மகாஜனபாதங்களில் மிகுந்த சக்தி வாய்ந்ததாக காசி திகழ்ந்தது. இந்தியாவில் பிற நகரங்களைக் காட்டிலும் இதன் தலைநகரம் கொண்டிருந்த முதன்மை நிலையை ஏராளமான ஜாதகக் கதைகள் விளக்குகின்றன. இதன் செல்வச் செழிப்பைப் பற்றி மிக உயர்வாகப் பேசுகின்றன. காசி மற்றும் மூன்று இராச்சியங்களான கோசல நாடு, அங்கம் மற்றும் மகத நாடு ஆகியவற்றுக்கிடையே முதன்மை நிலைக்கான நீண்ட போராட்டத்தை இந்தக் கதைகள் கூறுகின்றன. காசியின் மன்னனான பிரகத்ரதர் கோசல நாட்டை வென்றிருந்த போதும், புத்தரின் காலத்தின் போது கன்சா மன்னனின் காலத்தில் கோசல நாட்டுடன் காசியானது இணைக்கப்பட்டது. காசி நாட்டவர் கோசலர்கள் மற்றும் விதேகர்களுடன் வேத நூல்களில் முதலில் குறிப்பிடப்படுகின்றனர். இவர்கள் நெருக்கமாக ஒன்றிணைந்த மக்களாகத் தோன்றுகிறது. மச்ச புராணம் மற்றும் அல்பெருனி ஆகிய நூல்கள் காசியைக் கெளசிகா மற்றும் கெளஷகா என்று முறையே குறிப்பிடுகின்றன. மற்ற பிற அனைத்து பண்டைக்கால நூல்களும் காசி என்றே குறிப்பிடுகின்றன.
கோசலம்
மகதத்திற்கு வடமேற்கே கோசல நாடானது அமைந்திருந்தது. இதன் தலைநகரம் அயோத்தி ஆகும். உத்தரப் பிரதேசத்தின் நடு மற்றும் கிழக்குப் பகுதியில் உள்ள நவீன அவத் பகுதியுடன் இதன் நிலப்பரப்பு ஒத்துப்போகிறது. இது தன் தெற்கு எல்லையாகக் கங்கையாற்றையும், கிழக்கு எல்லையாக கந்தக் (நாராயணி) ஆற்றையும், வடக்கு எல்லையாக இமய மலைகளையும் கொண்டுள்ளது. வேத காலத் தர்மத்தின் மையமாக இது குறிப்பிடப்படுகிறது. தைத்தியர்கள், இராட்சதர்கள் மற்றும் அசுரர்களுக்கு எதிரான பல்வேறு போர்களில் இதன் மன்னர்கள் தேவர்களுடன் இணைந்தனர். இந்து சமயப் புனித நூல்கள், இதிகாசங்கள் மற்றும் புராணங்களில் கோசலமும், அயோத்தியும் ஒரு மையமான இடத்தைப் பெற்றுள்ளன. இரகுவம்ச-இஷ்வாகு வம்சமானது இங்கு நீண்ட காலம் தொடர்ச்சியாக ஆட்சி செய்த அரசமரபு ஆகும். இந்த அரசமரபின் ஒரு மன்னர் தான் கடவுள் இராமர். மற்ற பெரிய மன்னர்கள் பிரிது, அரிச்சந்திரன் மற்றும் திலீபர் ஆகியோர் ஆவர். இவர்கள் ஒவ்வொருவரும் வெவ்வேறு பட்ட புராணங்கள், இராமாயணம் மற்றும் மகாபாரதத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளனர். இந்நூல்களின் படி, வரலாற்றில் பதிவு செய்யப்பட்டதிலேயே மிகவும் சக்தி வாய்ந்த மற்றும் மிகப் பெரிய இராச்சியமானது கோசலம் ஆகும்.
குரு
புராணங்கள் குருக்களின் பூர்வீகத்தைப் புரு-பாரதக் குடும்பத்தில் இருந்து ஆரம்பிக்கின்றன. புரு அரசமரபுக்கு 25 தலைமுறைகள் கழித்துக் குரு பிறந்தார். குருவுக்குப் பிறகு 15 தலைமுறைகள் கழித்துக் கௌரவர்களும், பாண்டவர்களும் பிறந்தனர். அயித்தரேயப் பிராமணமானது குருக்களை மத்திய தேசத்தில் அமைவிடம் பெற்றவர்களாகக் குறிப்பிடுகிறது. மேலும், உத்தர குருக்களை இமயமலை தாண்டி வாழ்பவர்களாகக் குறிப்பிடுகிறது. பௌத்த சமய நூலான சுமங்கவிலாசினி, குரு இராட்டிரமானது (குருக்கள்) உத்தர குருவிலிருந்து வந்தனர் எனக் குறிப்பிடுகிறது. புரு பரம்பரையின் சம்வர்சனரின் மகனாகக் குரு இருந்தார் என வாயு புராணம் குறிப்பிடுகிறது. குருக்களுக்குப் பெயரைக் கொடுத்து மூதாதையராக இவர் கருதப்படுகிறார். குருச்சேத்திரத்தில் உள்ள குரு இராட்டிரத்தின் (குரு ஜனபாதம்) நிறுவனராக இவர் குறிப்பிடப்படுகிறார். குருக்களின் நாடானது தோராயமாகத் தற்போதைய தானேசர், தில்லி மாநிலம் மற்றும் உத்தரப்பிரதேசத்தின் மீரட் மாவட்டம் ஆகியவற்றுடன் ஒத்ததாயிருந்தது. ஜாதகக் கதைகளின் படி, குருக்களின் தலைநகரம் இந்திரப்பிரஸ்தம் (இந்தபட்டா) ஆகும். இது நவீன தில்லிக்கு அருகில் அமைந்திருந்தது. இது சுமார் 35 கிலோ மீட்டருக்கு விரிவடைந்து இருந்ததாகக் குறிப்பிடப்படுகிறது. புத்தரின் காலத்தில் குரு நாடானது பெயரளவுத் தலைவராக இருந்த கோரய்வியா என்பவரால் ஆட்சி செய்யப்பட்டது. புத்தரின் காலத்தில் குருக்கள் தாங்கள் வேத காலத்தில் பெற்றிருந்த அதே பதவியைப் பெற்றிருக்கவில்லை, எனினும், பண்டைக் காலத்தில் ஆழ்ந்த புத்திசாலித்தனம் மற்றும் வலிமையான உடல் நலத்திற்காகப் பெற்றிருந்த பெயரைத் தொடர்ந்து கொண்டிருந்தனர். யாதவர்கள், போஜர்கள், திரிகிராதர்கள் மற்றும் பாஞ்சாலர்கள் உடன் குருக்கள் திருமண உறவுகளைக் கொண்டிருந்தனர். ஜாதகக் கதைகளில் மன்னர் தனஞ்செயனைப் பற்றிக் குறிப்பு உள்ளது. தருமரின் இனத்தைச் சேர்ந்த ஒரு இளவரசராக இவர் அறிமுகப்படுத்தப்படுகிறார். ஆரம்ப காலத்தில் நன்றாக அறியப்பட்ட முடியரசு மக்களாக இருந்த போதிலும் கி. மு. 6ஆம் நூற்றாண்டு முதல் கி. மு. 5ஆம் நூற்றாண்டு வரையிலான காலத்தின் போது ஒரு குடியரசு அமைப்பு அரசாங்கத்திற்கு மாறியதாகக் குருக்கள் அறியப்படுகின்றனர். கி. மு. 4ஆம் நூற்றாண்டில் சாணக்கியரின் அர்த்தசாஸ்திரமும் குருக்கள் இராஜசப்தோபசிவின் (மன்னர் பேராளர்) அரசியலமைப்பைப் பின்பற்றுபவர்களாகக் குறிப்பிடுகிறது.
மகதம்
மகத இராச்சியமானது தற்போதைய தெற்கு பீகாரின் பட்னா மற்றும் கயா மாவட்டங்கள், மற்றும் கிழக்கு வங்காளத்தின் பகுதிகள் ஆகியவற்றுடன் தோராயமாக ஒத்துப் போகிறது. இதன் தலைநகரம் பாடலிபுத்திரமாகும். பாடலிபுத்திரத்துக்கு வடக்கு எல்லையாகக் கங்கை ஆறும், கிழக்கு எல்லையாகச் சாம்பா ஆறும், தெற்கே விந்திய மலைகளும், மேற்கே சோனா ஆறும் அமைந்திருந்தன. புத்தரின் காலத்தில் இதன் எல்லைகள் அங்கத்தையும் கொண்டிருந்தன. இதன் தொடக்க காலத் தலைநகரமானது கிரிவ்ராஜா அல்லது இராஜககா (தற்போதைய இராஜ்கிர், நாளந்தா மாவட்டம், பீகார்) ஆகும். இத்தலைநகரத்திற்கான மற்ற பெயர்கள் மகதபுரம், பிரிகத்ரதபுரம், வசுமதி, குசக்ரபுரம் மற்றும் பிம்பிசாரபுரி ஆகியவையாகும். இது பண்டைக் காலங்களில் ஒரு செயல்பட்டுக் கொண்டிருந்த சைன மையமாகத் திகழ்ந்தது. முதல் பௌத்த மாநாடானது வைபரக் குன்றுகளில் உள்ள இராஜககத்தில் நடைபெற்றது. பிற்காலத்தில் மகதத்தின் தலைநகராகப் பாடலிபுத்திரம் உருவானது.
மல்லம்
மல்லகர்கள் அடிக்கடிப் பௌத்த மற்றும் சைன நூல்களில் குறிப்பிடப்படுகின்றனர். வட இந்தியாவில் வாழ்ந்து வந்த ஒரு சக்தி வாய்ந்த மக்கள் இவர்கள் ஆவர். மகாபாரதத்தின் படி, பாண்டு புத்திரனான வீமசேனர் மல்லர்களின் தலைவரை வென்றார் என்று கூறப்படுகிறது. கிழக்கு இந்தியாவில் தனது போர் நடவடிக்கையின் போது இவ்வாறு செய்தார் என்று குறிப்பிடப்படுகிறது. பௌத்த காலத்தின் போது மல்ல சத்திரியர்கள் ஒரு குடியரசு மக்களாக இருந்தனர். இவர்களது நிலப்பரப்பானது ஒன்பது பகுதிகளைக் கொண்டிருந்தது. இது ஒன்பது கூட்டமைக்கப்பட்ட இனங்களை ஒத்திருந்தது. இந்தக் குடியரசு நாடுகள் கனசங்கங்கள் என்று அறியப்பட்டன. இதில் இரண்டு கூட்டமைப்புகள் புத்தரின் காலத்தில் மிகுந்த முக்கியத்துவமுள்ளவையாக உருவாயின. ஒன்று குசி நகரை (தற்கால கசியா, கோரக்பூருக்கு அருகில் உள்ளது) அதன் தலைநகரமாகக் கொண்டிருந்தது. மற்றொன்று பாவாவை (தற்கால பாசில் நகர், குசி நகருக்குத் தென் கிழக்கே 20 கிலோமீட்டர் தொலைவில் உள்ளது) அதன் தலைநகரமாகக் கொண்டிருந்தது. புத்தர் தனது கடைசி உணவைப் பாவாவில் எடுத்துக் கொண்டதில் இருந்து பௌத்த வரலாற்றில் மிகுந்த முக்கியத்துவம் கொண்ட இடமாகத் திகழ்ந்தது. புத்தர் பாவாவில் உடல் நலம் குன்றினார். குசி நராவில் இறந்தார். குசி நகரின் மன்னரான சஸ்டிபால் மாலின் அரசவையில் புத்தர் இறந்தார் என்று பரவலாக நம்பப்படுகிறது. குசி நகர் தற்போது பௌத்தப் புனிதப் பயண வட்டத்தின் மையமாக உள்ளது. உத்தரப்பிரதேச சுற்றுலா முன்னேற்ற நிறுவனத்தால் சீரமைக்கப்பட்டு வருகிறது.
லிச்சாவிகளைப் போலவே மல்லர்கள் மனுதரும சாத்திரத்தில் விராத்ய சத்திரியர்களாகக் குறிப்பிடப்படுகின்றனர். மகாபர்னிப்பன சுத்தந்தாவில் இவர்கள் வைசித்தர்கள் என்று அழைக்கப்படுகின்றனர். மல்லர்கள் உண்மையில் ஒரு குடியரசு வகையிலான அரசாங்கத்தைக் கொண்டிருந்தனர். ஆனால், பின்னர் சங்கம் (குடியரசு) வகையிலான ஒரு அரசாங்க அமைப்புக்கு மாறினர். இதன் உறுப்பினர்கள் தங்களை இராஜாக்கள் என்று அழைத்துக் கொண்டனர். தங்கள் தற்காப்புக்காக லிச்சாவிகளுடன் ஒரு கூட்டமைப்பை மல்லர்கள் ஏற்படுத்திக் கொண்டதாகத் தோன்றுகிறது. ஆனால், புத்தரின் இறப்பிற்குப் பிறகு சிறிது காலத்திலேயே இவர்கள் தங்கள் சுதந்திரத்தை இழந்தனர். இவர்களது நிலப்பரப்புகள் மகதப் பேரரசில் இணைத்துக் கொள்ளப்பட்டன.
பாஞ்சாலம்
பாஞ்சாலர்கள் குருக்களுக்குக் கிழக்கில் இருந்த நாட்டில் வாழ்ந்தனர். இவர்கள் மலைகள் மற்றும் கங்கை ஆற்றுக்கு நடுவில் வாழ்ந்தனர். நவீன புதௌன், பரூக்காபாத் மற்றும் உத்தரப்பிரதேசத்தின் அண்டை மாவட்டங்களுடன் இதன் நிலப்பரப்பு ஒத்துப்போகிறது. இந்த நாடானது உத்தர பாஞ்சாலம் மற்றும் தக்சிண பாஞ்சாலம், அதாவது வடக்குப் பாஞ்சாலம் மற்றும் தெற்குப் பாஞ்சாலம் என்று பிரிக்கப்பட்டிருந்தது. வடக்குப் பாஞ்சாலத்தின் தலைநகரமானது அதிச்சத்ரா அல்லது சத்ரவதி (நவீன இராம்நகர், பரேலி மாவட்டம்) அமைந்திருந்தது. அதே நேரத்தில், தெற்குப் பாஞ்சாலத்தின் தலைநகரானது கம்பில்யா அல்லது பரூக்காபாத் மாவட்டத்தின் கம்பிலில் அமைந்திருந்தது. புகழ்பெற்ற நகரமான கன்யகுப்ஜா அல்லது கன்னோசியானது பாஞ்சால இராச்சியத்தில் அமைந்திருந்தது. உண்மையில் ஒரு முடியரசு குலமாக இருந்த பாஞ்சாலர்கள் கி. மு. 6ஆம் மற்றும் 5ஆம் நூற்றாண்டுகளின் போது ஒரு குடியரசு முறைக்கு மாறினர் என்று தோன்றுகிறது. கி. மு. 4ஆம் நூற்றாண்டில் சாணக்கியரின் அர்த்தசாஸ்திரம் பாஞ்சாலர்களை இராஜசப்தோபசிவின் அரசியலமைப்பைப் பின்பற்றியதாகக் குறிப்பிடுகிறது.
சூரசேனம்
சூரசேனர்களின் நாடானது மத்சயர்களுக்குக் கிழக்கிலும், யமுனை ஆற்றுக்கு மேற்கிலும் அமைந்திருந்தது. இது உத்தரப் பிரதேசத்தின் பிரிச் பகுதி, அரியானா, இராசத்தான், மத்தியப் பிரதேசத்தின் குவாலியர் பகுதி ஆகியவற்றுடன் தோராயமாக ஒத்துப்போகிறது. இதன் தலைநகரம் மதுரா ஆகும். சூரசேனத்தின் மன்னரான அவந்தி புத்திரர் புத்தரின் தலைமைச் சீடர்களில் முதன்மையானவர்களில் ஒருவராவர். மதுரா நாட்டில் இவரது உதவியுடன் பௌத்தம் வேரூன்றியது. மதுரா அல்லது சூரசேனத்தின் அந்தகர்களும், விருஷ்ணிகளும் பாணினியின் அஷ்டாத்தியாயீயில் குறிப்பிடப்படுகின்றனர். சாணக்கியரின் அர்த்த சாஸ்திரம் விருஷ்ணிகளைச் சங்கம் அல்லது குடியரசு என்று குறிப்பிடுகிறது. விருஷ்ணிகள், அந்தகர்கள் மற்றும் பிற யாதவர்களின் கூட்டணிக்குப் பழங்குடியினங்கள் ஒரு சங்கத்தை அமைத்தனர். சங்க-முக்யா என வசுதேவர் (கிருட்டிணன்) குறிப்பிடப்படுகிறார். சூரசேனத்தின் தலைநகராகிய மதுராவானது கிருஷ்ணர் வழிபாட்டின் மையமாக மெகஸ்தெனஸின் காலத்தின் போது அறியப்பட்டது. சூரசேன இராச்சியமானது சுதந்திரத்தை மகதத்தால் இணைத்துக் கொள்ளப்பட்ட போது இழந்தது.
வஜ்ஜி
லிச்சாவிகள் உள்ளிட்ட அண்டை இனங்களின் ஒரு கூட்டமைப்பு வஜ்ஜி ஆகும். இந்தியாவின் மகாஜனபாதங்களில் ஒரு முதன்மையான நாடு இதுவாகும். இவர்கள் ஆண்ட பகுதியானது நேபாளத்தின் மிதிலை பகுதி மற்றும் வடக்கு பீகார் ஆகியவையாகும். இவர்களது தலைநகரம் வைசாலி ஆகும்.
பௌத்த நூலான அங்குத்தர நிகயா மற்றும் சமண நூலான பகவதி சூத்திரம் ஆகிய இரண்டுமே தங்கள் சோலசா (16) மகாஜனபாதங்களின் பட்டியலில் வஜ்ஜியைக் குறிப்பிடுகின்றன. இந்த மகாஜனபாதத்தின் பெயரானது இதை ஆண்ட இனங்களில் ஒன்றான வஜ்ஜிகளிடம் இருந்து பெறப்பட்டது. வஜ்ஜி அரசானது ஒரு குடியரசாக இருந்ததாகப் புலப்படுத்தப்படுகிறது. பாணினி, சாணக்கியர் மற்றும் சுவான்சாங் ஆகியோரால் இந்த இனமானது குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
வத்சம்
வத்சர்கள் அல்லது வம்சர்கள் குருக்களின் ஒரு பிரிவினர் என்று அழைக்கப்படுகின்றனர். வத்சா அல்லது வம்ச நாடானது நவீன உத்தரப்பிரதேசத்தின் அலகாபாத் நிலப்பரப்புடன் ஒத்துப்போகிறது. இது ஒரு முடியரசு வகையிலான அரசாங்கத்தைக் கொண்டிருந்தது. இதன் தலைநகரம் கோசாம்பியில் (அலகாபாத்திலிருந்து 38 மைல் தொலைவில் உள்ள கிராமமான கோசத்துடன் இது அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது) அமைந்திருந்தது. கோசாம்பி ஒரு மிகுந்த செல்வச் செழிப்பு மிக்க நகரமாக இருந்தது. இங்கு ஏராளமான எண்ணிக்கையில் செல்வந்த வணிகர்கள் தங்கி இருந்தனர். பொருட்களை வணிகம் செய்வதற்கு ஒரு மிக முக்கியமான இடமாக இது திகழ்ந்தது. மேலும், வடமேற்கு மற்றும் தெற்கிலிருந்து இங்கு ஏராளமான பயணிகள் வந்தனர். கி. மு. 6ஆம் - 5ஆம் நூற்றாண்டில் வத்ச நாட்டின் ஆட்சியாளராக இருந்த உதயணர் மிகுந்த சக்தி வாய்ந்தவராக இருந்தார். போர்க் குணம் கொண்டவராகவும், வேட்டையாடுவதில் விருப்பம் கொண்டவராகவும் இருந்தார். தொடக்கத்தில் மன்னர் உதயணர் பௌத்ததிற்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்து வந்தார். ஆனால், பிறகு புத்தரின் போதனைகளைப் பின்பற்றுவபராக மாறினார். அரசாங்கத்தின் சமயமாகப் பௌத்த சமயத்தை ஏற்றுக் கொண்டார். உதயணரின் தாயான இராணி மிரிகாவதி இந்திய வரலாற்றில் தொடக்கத்தில் அறியப்பட்ட பெண் ஆட்சியாளர்களில் குறிப்பிடத்தக்கவர்களில் ஒருவராவார்.
மேலும் படிக்க
பகுப்பு:இந்தியப் பேரரசுகள்
அமேசன் கிளி
அமேசன் கிளி அல்லது அமேசான் கிளி (Amazon parrot) என்பது அமேசோனா (Amazona) பேரினத்தைச் சேர்ந்த கிளியின் பொதுப் பெயராகும். இவை நடுத்தர அளவுள்ளதும், புதிய உலகத்தை தாயகமாகக் கொண்டதும், தென் அமெரிக்கா முதல் மெக்சிக்கோ, கரிபியன் வரையான இடங்களில் காணப்படுகிறது.
பல அமேசன் கிளிகள் பச்சை நிறமுள்ளவை. இவை விதைகள், கொட்டைகள், பழம் உண்பதுடன், இலை சார்ந்தவற்றையும் உட்கொள்கின்றன.
உசாத்துணை
பகுப்பு:கிளிகள்
பட்டை சிரிப்பான்
இது பட்காய் மலைத்தொடரில் காணப்படுகிறது. இங்கு இதன் இயற்கை வாழிடம் மிதவெப்பமண்டல அல்லது வெப்பமண்டல ஈரமான மலைக் காடுகள் ஆகும். இடது|thumb| கெளல்டின் ஓவியம்
டேவிட் லிஞ்ச் (இயக்குனர்)
டேவிட் லிஞ்ச் (ஆங்கிலம்: David Keith Lynch) அமெரிக்காவைச் சேர்ந்த திரைப்பட மற்றும் தொலைக்காட்சி இயக்குனர். இவர் 1946 ஆம் ஆண்டு ஜனவரி மாதம் 20 ஆம் தியதி பிறந்தவர். இவர் சில திரைப்படங்களில் நடித்தும் உள்ளார். இசையமைப்பாளராகவும் பணியாற்றியுள்ளார். இவர் 1977 ஆம் ஆண்டிலிருந்து திரைப்படங்கள் இயக்கி வருகிறார்.
பட்டை சிரிப்பான்
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:சிரிப்பான்கள்
டேவிட் லிஞ்ச் (இயக்குனர்)
பகுப்பு:அமெரிக்கத் திரைப்பட இயக்குநர்கள் பகுப்பு:1946 பிறப்புகள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:அமெரிக்க ஓவியர்கள் பகுப்பு:அமெரிக்க ஆண் தொலைக்காட்சி நடிகர்கள்
அசோஸ்பைரில்லம்
அசோஸ்பைரில்லத்தின் வகைகள்
அசோஸ்பைரில்லத்தில் இரண்டு சிற்றினங்கள் உள்ளன.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:துப்புரவு முடிந்த தூத்துக்குடி மாவட்ட ஆசிரியர்கள் தொடங்கிய கட்டுரைகள் பகுப்பு:நுண்ணுயிரிகள்
கொப்பம்பட்டி முனியன் சந்திவீரப்பன் கோயில்
கொப்பம்பட்டி முனியன் சந்திவீரப்பன் கோயில் தமிழ்நாட்டில் புதுக்கோட்டை மாவட்டம், கொப்பம்பட்டி என்னும் ஊரில் அமைந்துள்ள கிராமக் கோயிலாகும்.
வரலாறு
இக்கோயில் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.
கோயில் அமைப்பு
இக்கோயிலில் ஒரு கோபுரம் உள்ளது. இக்கோயில் முதன்மைத் திருக்கோயில் என்ற வகைப்பாட்டில் இந்து அறநிலையத்துறையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. பரம்பரை அல்லாத அறங்காவலர் அமைப்பால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
பூசைகள்
இக்கோயிலில் கிராம முறைப்படி ஒருகாலப் பூசை நடக்கின்றது.
மேற்கோள்கள்
கிராமக் கோயில்கள் பகுப்பு:சரி பார்க்க வேண்டிய தானியக்கக் கோயில் கட்டுரைகள்
ரக்திமார்க்கிணி
ரக்திமார்க்கிணி இராகம் கருநாடக இசையில் பயன்படும் இராகங்களில் ஒன்றாகும். இது 52வது மேளகர்த்தா இராகமாகிய, "பிரம்ம" என்றழைக்கப்படும் 9வது சக்கரத்தின் 4வது மேளமாகிய ராமப்பிரியா இராகத்தின் ஜன்னிய இராகம் ஆகும்.
இந்த இராகத்தில் ஷட்ஜம், சுத்த ரிஷபம் (ரி1), அந்தர காந்தாரம் (க3), பிரதி மத்திமம் (ம2), பஞ்சமம், சதுஸ்ருதி தைவதம் (த2), கைசிகி நிஷாதம் (நி2) ஆகிய சுரங்கள் வருகின்றன.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:ராமப்பிரியாவின் ஜன்னிய இராகங்கள்
கார்ல் பென்ஸ்
கார்ல் பிரீட்ரிச் பென்ஸ் (நவம்பர் 25, 1844 - ஏப்ரல் 4, 1929) ஜெர்மனி நாட்டைச் சேர்ந்த ஒரு மோட்டார் இயந்திரவியலாளரும் எந்திர வடிவமைப்பாளரும் ஆவார். இவரே "கசொலின்(gasolin)" எனப்படும் பெட்ரோல் எந்திரத்தைக் கண்டு பிடித்தவர் என கருதப்படுபவர். பேர்தா பென்ஸ் உடன் சேர்ந்து மோட்டார் வாகன உற்பத்தி நிறுவனமான 'மெர்சடிஸ் பென்ஸ்' ஐ நிறுவ காரணமானவர். 1879 ல் தனது முதல் இயந்திரத்திற்கான காப்புரிமையைப் பெற்றார். 1886 ல் தனது முதல் வாகனத்திற்கான  காப்புரிமையைப் பெற்றார்.
ஆரம்ப வாழ்வு
கார்ல் பிரீட்ரிச் மைக்கேல் வைல்லன்ட், பாடன் எனும் நவீன ஜெர்மனி பகுதியில் ஜோசெபின் வைல்லன்ட், ஜோஹன் ஜார்ஜ் பென்ஸ் தம்பதிக்கு 25 ,நவம்பர் 1844 ல் பிறந்தார். இவரது இரண்டாம் வயதில் தந்தையை ரயில் விபத்தில் இழந்தார். தந்தையின் இழப்பிற்குப் பின்னர் வறுமையில் வாடினாலும் தாயார் நல்ல கல்வியே இவருக்குப் புகட்டினார். இவரது 15 ம் வயதில் இயந்திர பொறியியல் நுழைவுத் தேர்வில் தேறி 19 ம் வயதில் பட்டதாரி ஆனார்.
குடும்ப வாழ்வு
1872, ஜூலை 20, பெர்தா ரிங்கர் என்பவரை திருமணம் செய்து கொண்டு 5 பிள்ளைகளுக்குத் தந்தையானார்.
கண்டுபிடிப்புகளும், தொழில் முயற்சிகளும்
1871ஆம் ஆண்டில் தனக்கு 27 வயதாகும் போது ஆகத்து இரிட்டர் என்பவரோடு இணைந்து இரும்பாலை மற்றும் இயந்திரவியல் பட்டறையை மென்கெய்மில் உருவாக்க்கினார். இவருடைய மனைவி பெர்த்தா பென்ஸ் மற்றும் தனக்கும் சொந்தமான தொழிற்சாலையில் பல ஆய்வுகளில் ஈடுபட் டார். முதலில் இரு அடிப்பு இயந்திரத்தை(two stroke engine) வடிவமைத்து 1879 ல் காப்புரிமம் பெற்றார்.
பின்னர் வேக நிர்ணயத் தொகுதி, மின்கலம் மூலம் தீப்பொறியை உண்டாக்கும் கருவி(spark plug), எரிபொருள் வளிக்கலப்பி(carburetor),  விடுபற்றி(clutch), மோட்டார் வண்டி கியர்(gear shift),  மோட்டார் வண்டியில் நீர் மூலம் குளிர்ச்சி உண்டாக்கும் சாதனம்(water radiator) போன்றவற்றிற்கு காப்புரிமம் பெற்றார்.
1883 ல் மார்க்ஸ் ரோஸ் மற்றும் பிரீட்ரிச் வில்ஹெல்ம் எஸ்லிங்கேர் உடன் பென்ஸ் பென்சு அன்டு கம்பனி ரெய்னிசி காஸ்மோட்டாரென் ஃபேப்ரிக்கு (Benz & Company Rheinische Gasmotoren-Fabrik) எனும் பென்சு அன்டு சி (Benz & Cie) என அறியப்பட்ட நிறுவனத்தைத் தொடக்கினார்.
இதன் வெற்றி நான்கடிப்பு இயந்திரத்தைக் கொண்ட நவீன உத்திகளுடன் கூடிய வாகனம் 1885ல் பென்சின் உரிமம் பெற்ற மோட்டார் வேகன் எனப் பெயரிட்டு அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. இதுவே முதன் முதலாக அறிமுகப்படுத்தப் பட்ட எரிபொருள் பயன்படுத்தப்பட்ட சொந்த சக்தியில் இயங்கும் வாகனமாகும்.
பென்சூம் சையும் குழுமம்
1889ல் 50 தொழிலாளர்களாக இருந்த பென்சூம் சையும் குழுமம் கம்பனி 1899ல் 430 தொழிலாளர்களைக் கொண்ட பாரிய நிறுவனமானது.
1893ல் கார்ல் பென்ஸ் தனது 2.2கிலோ வாட்டு உடன் இயங்கும் இருபயணிகள் வாகனமான 'விக்டோரியா' வை உருவாக்கினர். இதன் உச்சக்கட்ட வேகம் சுமார் 18 km/h ஆகும்.
பென்சின் வேலோ எனும் மோட்டார் வாகனம் 1894ல் பாரிஸில் இடம் பெற்ற உலகின் முதலாவது வாகனப் பந்தயத்தில் கலந்து கொண்டு 127 கிலோ மீட்டர்களை 10 மணி 01 நிமிடத்தில் ஓடிமுடித்து 14 வது இடத்தைப் பெற்றது.
உலகின் முதலாவது சரக்கூர்ந்து வகை வாகனத்தை 1895 ல் பென்ஸ் வடிவமைத்தார்.ஓர் வருடம் கழித்து தனது தட்டை எஞ்சின்னுக்கான காப்புரிமம் பெற்றார்.
1903 ம் ஆண்டு தனது மகன்மாரான யூகன் மற்றும் ரிச்சட் பென்சு அன்டு சி கம்பனியை விட்டு விலகினர். எனினும் ரிச்சட் அடுத்த வருடம் மீண்டும் இணைந்தார்.
அதே வருடம் கிட்டத்தட்ட 3840 வாகனங்கள் விற்பனையாகி உலகின் முதற்தர வாகன உற்பத்தியாளர் ஆனது.
பிளிட்சன் பென்சு
150கிலோ வாட்கள்(200 குதிரை சக்தி) சக்தி கொண்ட பிளிட்சன் பென்சு ஆனது 1909 ம் ஆண்டு உற்பத்தி செய்யப்பட்டது. அதே ஆண்டு நவம்பர் 9, 1909ல் பிரான்சில் நடைபெற்ற பந்தயத்தில் 226.91 km/h எனும் உயர் வேகத்துடன் சாதனையை ஏற்படுத்தியது. இதன் பின்னரான தசாப்தத்தில் இதனை விஞ்ச வாகனம் இல்லை.
சி. பென்சு சோனே (1906-1923)
Benz & Cie. இன் இயக்குனராக இருந்த கார்ல் பென்ஸ் புதிய நிறுவனத்தைத் தொடங்க எண்ணினார். இதனால் தனது மனைவி மற்றும் மகன்மாருடன் மன்ஹெய்ம் நகரில் இருந்து 10 km தொலைவில் ''சி. பென்சு சோனே'' எனும் நிறுவனத்தை 1906 ல் ஆரம்பித்தார். இது பென்சு அன்டு சி. இன் நிர்வாகத்திற்கு உட்படாத ஓர் நிறுவனமாகும்.
1912 ல் ''சி. பென்சு சோனே'' நிறுவனத்தின் தனக்கு சொந்தமான அனைத்துப் பங்குகளையும் மகன் மார்களான யூகன் மற்றும் இரிச்சர்டுக்கு வழங்கினர். எனினும் Benz & Cie கம்பனியின் நிர்வாகப் பொறுப்பில் நீடித்தார்.
1914 ல் பென்ஸின் 70வது பிறந்த தினத்தன்று கார்ல்சியோ பல்கலைக் கழகம் அவருக்கு கௌரவ கலாநிதிப் பட்டம் வழங்கி கௌரவித்தது.
தையம்ளர்-பென்சு
முதலாம் உலகப் போரின் பின்னர் ஜெர்மனியின் பொருளாதாரம் வெகுவாக வீழ்ச்சி கண்டது. இதன் காரணமாக பென்சு அன்டு சி. நிறுவனம் நட்டத்தைச் சந்தித்தது. எனவே ''டி. எம். ஜி எனும் மோட்டார் வாகன உற்பத்தி நிறுவனத்துடன் இணைந்து தையம்ளர்-பென்சு'' ஆகியது. இதன் நிர்வாகக்குழுவில் இறக்கும் வரையில் கார்ல் பென்ஸ் உறுப்பினராக இருந்தார்.
நிறுவன இணைவின் காரணமாக DMG இன் புகழ்பெற்ற 1902 வெளியிடான மெர்சிடிசு-35 எச்.பி. ஆனது மெர்சிடிசு பென்சு(‎மெர்சிடிஸ்-பென்ஸ்) எனும் பெயர் பெற்றது. பின்னாளில் இதுவே இதன் வர்த்தகப் பெயர் ஆனது.
1927ல் டீசலில் இயங்கும் சரக்கூர்ந்து வாகனம் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது வாகன உற்பத்தியில் ஓர் மைல் கல்லாகும்.
இறுதிக் காலம்
ஏப்ரல் 4, 1929 இல், கார்ல் பென்ஸ் மூச்சுக்குழாய் அழற்சி காரணமாக லேடன்பேர்க்கில் உள்ள தனது வீட்டில் எண்பத்து நான்கு வயதில் காலமானார்.
எவர்ட்டன் மடம்பனட்சோ
எவர்ட்டன் மடம்பனட்சோ (Everton Matambanadzo, பிறப்பு: ஏப்ரல் 13 1976), சிம்பாப்வே அணியின் துடுப்பாட்டக்காரர். இவர் மூன்று தேர்வுத் துடுப்பாட்டப் போட்டிகளிலும், ஏழு ஒருநாள் பன்னாட்டுத் துடுப்பாட்டப் போட்டிகளிலும் 38 முதல்தர துடுப்பாட்டப் போட்டிகளிலும், 22 ஏ-தர துடுப்பாட்டப் போட்டிகளிலும் கலந்து கொண்டுள்ளார். இவர் 1996 -1999 ஆண்டுகளில், சிம்பாப்வே தேசிய அணி உறுப்பினராக தேர்வுத் துடுப்பாட்டப் போட்டிகளிலும், 1996 -1999 ஆண்டுகளில் ஒருநாள் பன்னாட்டுத் துடுப்பாட்டப் போட்டிகளிலும் பங்குகொண்டார்.
வெளி இணைப்பு
எவர்ட்டன் மடம்பனட்சோ - கிரிக்இன்ஃபோவில் இருந்து விளையாட்டுவீரர் விபரக்குறிப்பு. கடைசியாகப் பார்க்கப்பட்ட திகதி செப்டம்பர் 13 2011.
பகுப்பு:சிம்பாப்வே துடுப்பாட்ட வீரர்கள் பகுப்பு:1976 பிறப்புகள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள்
மாய் பாகி
மாய் பாகி (Mai Bhagi) (1920 - 7 சூலை 1986) ஒரு பாக்கித்தானின் நாட்டுப்புற இசைக்கலைஞராவார். பாக் பாரி (அதிர்ஷ்டசாலி) என்ற பெயரில் சிந்துவின் தார்பார்க்கர் மாவட்டத்திலுள்ளா மித்தியில் பிறந்தார். இவர், தார்ப் பாலைவனத்தில் ஒரு கிராமத்தில் வளர்ந்தார். இவரது தந்தை வான்குயுன் பக்கிர் என்பவரும், கதீஜா மகன்ஹார் என்பவரும் அந்த காலத்தில் தங்கள் பிராந்தியத்தின் பாடகர்களாக அறியப்பட்டனர்.
இவர் தனது 16 வயதிலேயே நாட்டுப்புற பாடகர் ஹோதி பக்கீரை மணந்தார். பாக்கித்தானின் நாட்டுப்புற பாடகி அபிதா பர்வீனின் கணவரான இசைத் தயாரிப்பாளர் ஷேக் குலாம் உசேன், பாக்கித்தான் வானொலியில் இவருக்கு வாய்ப்பளித்தார். மேலும் இவரது பதிவுகள் வானொலியிலும் ஒலிபரப்பப்பட்டன. இவரது நாட்டுப்புற பாடலான 'கரி வேம் கே நீச்சி' (ஒரு வேப்பமரத்தின் அடியில்) பாக்கித்தான் மக்களிடையே ஒரு பெரிய வெற்றியானது. மேலும், இவரது தகுதியையும் தக்கவைத்தது. பாக்கித்தான் அரசாங்கம் இவருக்கு வெளிநாட்டு சுற்றுப்பயணம் செய்வதற்கு நிதி உதவியை வழங்கியது. மேலும் 1986ஆம் ஆண்டில் இவர் இறக்கும் வரை தனது இசை வாழ்க்கையைத் தொடர்ந்தார்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:1986 இறப்புகள் பகுப்பு:1920 பிறப்புகள்
குவாக்காடா
குவாக்காடா  (Kuakata)  தெற்கு வங்காளதேசத்தில் உள்ள ஒரு நகரம்  ஆகும். பரந்த கடல் கடற்கரைக்கு இந்நகரம் பெயர் பெற்றது. குவாக்காடா கடற்கரை 18 கிலோமீட்டர் நீளமும் (11 மைல்), 3 கிலோமீட்டர்கள் அகலமும் (1.9 மைல்) கொண்ட ஒரு மணல் பரப்பாகும். இக்கடற்கரையில் இருந்து வங்காள விரிகுடாவில் சூரிய உதயம் மற்றும் சூரிய மறைவு இரண்டையும் தடையின்றி பார்க்க முடியும்.
சொற்பிறப்பியல்
கிணறு என்பதற்கான வங்காள மொழிச் சொல்லான குவா' என்ற சொல்லிலிருந்து  குவாக்காடா என்ற பெயர் பெறப்பட்டுள்ளது. ஆரம்பகால இரக்கைன் குடியேறிகளால் (பர்மிய பழங்குடியினர்) குடிநீரை சேகரிக்கும் தேடலில் கடலோரத்தில் கிணறு தோண்டப்பட்டது. பர்மிய தீவிரவாதிகளால் அரக்கானில் இருந்து (மியான்மர்) வெளியேற்றப்பட்ட பின்னர் இவர்கள் 18 ஆம் நூற்றாண்டில் குவாக்காடா கடற்கரையில் தரையிறங்கினர். பின்னர், இரக்கைன் பழங்குடியினரின் சுற்றுப்புறங்களில் தண்ணீருக்காக கிணறுகளை தோண்டுவது ஒரு பாரம்பரியமாகிவிட்டது.
நிலவியல்
குவாக்காடா, பதுகாலி மாவட்டத்தில் உள்ள கலபாரா துணை மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ளது. சுமார் 320 km தலைநகர் டாக்காவின் தெற்கேயும், மாவட்ட தலைமையகத்தில் இருந்து சுமார் 70 km  தொலைவிலும் குவாக்காடா அமைந்துள்ளது.
மக்கள்தொகையியல்
2011 ஆம் ஆண்டில் மேற்கொள்ளப்பட்ட வங்காளதேச மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, குவாக்காட்டாவில் 2,065 குடும்பங்கள் மற்றும் 9,077 மக்கள் வசித்தனர்.
பண்பாடு
குவாக்காடா இந்து மற்றும் பௌத்த சமூகத்தினரின் புனித யாத்திரை இடமாகும். 'ரசு பூர்ணிமா' மற்றும் 'மகி பூர்ணிமா' திருவிழாக்களில் கலந்துகொள்ள எண்ணற்ற பக்தர்கள் இங்கு வருகிறார்கள். இந்த சமயங்களில் யாத்ரீகர்கள் வளைகுடாவில் புனித நீராடுகிறார்கள் மற்றும் பாரம்பரிய கண்காட்சிகளில் பங்கேற்கிறார்கள். கௌதம புத்தரின் சிலை மற்றும் 200 ஆண்டுகள் பழமையான இரண்டு கிணறுகள் அமைந்துள்ள 100 ஆண்டுகள் பழமையான புத்த கோவில் போன்றவற்றை இங்கு காணலாம்.
சுற்றுலா
குவாக்காடா நகரம் குவாக்காடா கடற்கரை என்று பெயரிடப்பட்ட கடல் கடற்கரையைக் கொண்டுள்ளது. காக்சு பசார் கடற்கரை போன்ற பன்னாட்டு அங்கீகாரம் இல்லாவிட்டாலும், பல சுற்றுலாப் பயணிகள் கடற்கரையைப் பார்க்க இந்த இடத்திற்கு வருகிறார்கள். இதுதவிர பல சுற்றுலா இடங்கள் இங்குள்ளன -
புற இணைப்புகள்
பகுப்பு:வங்காளதேசம்
ராசேந்திரபுரம்
இராசேந்திரபுரம் என்பது இந்தியாவின் தமிழ்நாடு மாநிலத்தில் புதுக்கோட்டை மாவட்டத்தில் உள்ள அறந்தாங்கி ஒன்றியத்தைச் சேர்ந்த கிராமம் ஆகும். இது அறந்தாங்கி வருவாய் மாவட்டத்தில் இருந்து 6 கி.மீ. தொலைவில் அமைந்துள்ளது. இவ்வூரில் இசுலாம் இன மக்கள் அதிகம் வசிக்கின்றனர். இங்கு நைனாமுகம்மது மகளிா் கலை அறிவியல் கல்லூரி, எம்.எஸ். பல்தொழில்நுட்பக் கல்லூரி ஆகியவை உள்ளன.
புள்ளிவிபரம்
2001 ஆம் ஆண்டு மக்கள்தொகைக் கணக்கெடுப்பின்படி இவ்வூரின் மொத்த மக்கள்தொகை 3528 பேர் ஆகும். அதில் ஆண்கள் 1768 பேர், பெண்கள் 1760 பேர். மொத்த மக்கள்தொகையில் எழுத்தறிவு பெற்றவர்கள் 2107 பேர்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:புதுக்கோட்டை மாவட்ட ஊராட்சி ஒன்றியங்கள் பகுப்பு:புதுக்கோட்டை மாவட்ட ஊராட்சிகள் பகுப்பு:துப்புரவு முடிந்த புதுக்கோட்டை மாவட்ட ஆசிரியர்கள் தொடங்கிய கட்டுரைகள்
ஜார்ஜ் வெர்னான்
ஜார்ஜ் வெர்னான் (George Vernon, பிறப்பு: சூன் 20 1856, இறப்பு: ஆகத்து 10 1902), இங்கிலாந்து அணியின் துடுப்பாட்டக்காரர். இவர் ஒரு தேர்வுத் துடுப்பாட்டப் போட்டியிலும், 240 முதல்தர துடுப்பாட்டப் போட்டிகளிலும் கலந்து கொண்டுள்ளார். இவர் 1882 ல், இங்கிலாந்து தேசிய அணி உறுப்பினராக தேர்வுத் துடுப்பாட்டப் போட்டியில் பங்குகொண்டார்.
சிறீ பார்வதி சமேத பரமேசுவரன் ஆலயம்
இது சேர் பொன் இராமநாதானால் 1921 இல் உருவாக்கப்பட்ட பரமேஸ்வராக் கல்லூரிச் (இன்றைய யாழ் பல்கலைக்கழகம்) சூழலில் உருவாக்கப்பட்டதாகும். 1926 இல் இதற்கான அத்திவாரம் இடப்பட்டு 1928 இல் திருக்கோயில் பெருமளவு முற்றுப் பெற்று தொடர்ந்து கும்பாபிஷேகம் நடைபெற்றது.
இக்கோயிலிற்கு லிங்கமும், அம்மன், பிள்ளையார், முருகன், நவக்கிரகங்கள், நந்தி முதலியவற்றிற்கான கற்சிலைகள் இந்தியாவில் கொண்டுவரப்பட்டன. இதில் நவக்கிரம் தவிர ஏனையவை தொடக்கத்திலேயே பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டுள்ளன.
உசாத்துணை
பகுப்பு:யாழ்ப்பாண மாவட்டத்தில் உள்ள கோயில்கள்
திப்ரமாதேவி பகவதியம்மன் மற்றும் அரவாண்டியம்மன் கோயில்
திப்ரமாதேவி பகவதியம்மன் மற்றும் அரவாண்டியம்மன் கோயில் தமிழ்நாட்டில் நாமக்கல் மாவட்டம், திப்ரமாதேவி என்னும் ஊரில் அமைந்துள்ள அம்மன் கோயிலாகும்.
வரலாறு
இக்கோயில் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.
பூசைகள்
இக்கோயிலில் ஒருகாலப் பூசை திட்டத்தின் கீழ் பூசை நடக்கின்றது.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:நாமக்கல் மாவட்டத்திலுள்ள அம்மன் கோயில்கள் பகுப்பு:சரி பார்க்க வேண்டிய தானியக்கக் கோயில் கட்டுரைகள்
விறைக்க முடியாமை
விறைக்க இயலாமை (Erectile dysfunction, ED) என்பது பாலுறவில் ஆண்குறியை விறைக்க அல்லது விறைப்பை நீட்டிக்க இயலாது உடலுறவு கொள்ள முடியாதிருத்தல் ஆகும்.
ஆண்குறி விறைத்து எழுவது குருதி உள்ளேறி ஆண்குறிக்குள் இருக்கும் கடற்பஞ்சு போன்ற பாகங்களில் தங்குவதால் ஏற்படும் நீர்ம விசையால் ஆகும். பாலுணர்வு தூண்டுதலால் மூளையிலிருந்து ஆண்குறியிலுள்ள நரம்புகளுக்கு சமிக்ஞைகள் அனுப்பப்படுவதால் இவ்வாறு நிகழ்கிறது. இந்நிலையில் விறைப்பு ஏற்படாதிருக்குமேயானால் அது விறைக்க இயலாமை என்று குறிக்கப்படுகின்றது. இதற்கு பல காரணங்கள் உள்ளன; அவற்றில் ஒன்றாக குடிநீரில் ஆர்செனிக் கலந்து ஆண்குறியிலுள்ள பொட்டாசியம் கால்வாயில் மாற்றங்கள் நிகழ்வதும் உள்ளது. மற்ற முக்கிய காரணங்களாக குருதிக் குழலிய நோய்கள், நீரிழிவு நோய், நரம்புத்தொகுதி கோளாறுகள், இயக்குநீர் குறைபாடுகள் மற்றும் மருந்துகளின் பின்விளைவுகள் ஆகியன உள்ளன.
உளவியல் சார் விறைக்க இயலாமையில் உடற்குறைபாடுகளாலன்றி எண்ணங்கள் அல்லது உளவியல் காரணங்களால் விறைத்தலோ பாலுறவோ கொள்ள இயலாதிருத்தல் ஆகும். இது வெகு அரிதாகக் காணப்பட்டாலும் இதனை குணமாக்க முடியும். பெரும்பாலும் மருந்து என்று வழங்கப்படும் ஆறுதல் மருந்துக்கு உளவியல் இயலாமை குணப்படும். விறைக்க இயலாமை ஒருவரின் ஆண்மையுடன் பார்க்கப்படுவதால் கடுமையான உளவியல் எதிர்வினைகளை ஏற்படுத்துகிறது.
மேற்கோள்களும் குறிப்புகளும்
பகுப்பு:பாலியல்
ரோமன் போலான்ஸ்கி
ரோமன் போலான்ஸ்கி (Roman Polanski) (பிறப்பு: 18 ஆகஸ்ட் 1933) ஓர் பிரெஞ்சு நடிகர், இயக்குனர், தயாரிப்பாளர் ஆவார்.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:1933 பிறப்புகள் பகுப்பு:பிரெஞ்சு இயக்குனர்கள் பகுப்பு:பிரெஞ்சு தயாரிப்பாளர்கள் பகுப்பு:வாழும் நபர்கள் பகுப்பு:சிறந்த இயக்குனருக்கான அகாடெமி விருதை வென்றவர்கள்
குற்றவாளி (மலையாளத் திரைப்படம்)
இணைப்புகள்
பகுப்பு:1970 மலையாளத் திரைப்படங்கள்
மோண்ட் முறை
மோண்ட் முறை (Mond process அல்லது carbonyl process) என்பது தூய்மையற்ற கலப்பு நிக்கல் கூட்டுப் பொருட்களிலிருந்து கார்பனோரொக்சைடை (CO) பயன்படுத்தி தூய நிக்கலைப் பிரி்க்கும் வேதியியல் செயல்முறையாகும். இம்முறையை லுட்விக் மோண்ட் என்பவர் 1890 ஆம் ஆண்டில் கண்டுபிடித்தார்.
கார்பனோரொக்சைட்டு நிக்கலுடன் இயல்பாகவே வினைப்பட்டு நிக்கல் கார்பொனைல் ஆக வளிம நிலையில் கிடைக்கிறது. நிக்கலின் இந்த இயல்பே மொண்ட் முறையில் பயன்படுத்தப்படுகிறது.
மோண்ட் முறையில் மூன்று படிமுறைகள் உள்ளன:
1. நிக்கல் ஒக்சைடு செயற்கை வளிமத்துடன் (syngas) 200 °செ வெப்பநிலையில் தாக்கமடைந்து ஒக்சிசனை வெளியேற்றி, தூய்மையற்ற நிக்கலைத் தருகிறது. இதனுடன் இரும்பு, கோபால்ட் போன்ற மாசுக்கள் கலந்துள்ளன.
2. இந்த தூய்மையற்ற நிக்கல் மேலதிக கார்பனோரொக்சைட்டுடன் 50–60 °C இல் தாக்கமடைந்து நிக்க கார்பனைல் கிடைக்கிறது. மாசுக்கள் திடப்பொருட்களாக வெளியேறுகின்றன.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:வேதியியல் செயல்முறைகள் பகுப்பு:நிக்கல்
தீர்ப்புகள் திருத்தப்படலாம்
தீர்ப்புகள் திருத்தப்படலாம் (Theerpugal Thiruththapadalam) 1982 ஆம் ஆண்டு வெளிவந்த இந்தியத் தமிழ்த் திரைப்படமாகும். இத்திரைப்படத்தில் சிவகுமார், அம்பிகா மற்றும் சத்யகலா ஆகியோர் நடித்துள்ளனர். இது 9 அக்டோபர் 1982 இல் வெளியிடப்பட்டது, மற்றும் வெள்ளி விழா வெற்றி பெற்றது.
பாடல்கள்
இத்திரைப்படத்திற்கு சங்கர் கணேஷ் இசையமைத்துள்ளனர்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:1982 தமிழ்த் திரைப்படங்கள் பகுப்பு:இந்தியத் தமிழ்த் திரைப்படங்கள் பகுப்பு:சிவகுமார் நடித்த திரைப்படங்கள் பகுப்பு:அம்பிகா நடித்த திரைப்படங்கள் பகுப்பு:சங்கர் கணேஷ் இசையமைத்த திரைப்படங்கள் பகுப்பு:மீனா நடித்த திரைப்படங்கள் பகுப்பு:வெண்ணிற ஆடை மூர்த்தி நடித்த திரைப்படங்கள் பகுப்பு:சத்யராஜ் நடித்த திரைப்படங்கள்
ஸ்டுவர்ட் மட்சிகன்யெரி
ஸ்டுவர்ட் மட்சிகன்யெரி (Stuart Matsikenyeri , பிறப்பு: மே 3 1983), சிம்பாப்வே அணியின் துடுப்பாட்டக்காரர். இவர் எட்டு தேர்வுத் துடுப்பாட்டப் போட்டிகளிலும், 107 ஒருநாள் பன்னாட்டுத் துடுப்பாட்டப் போட்டிகளிலும் 110 முதல்தர துடுப்பாட்டப் போட்டிகளிலும், 199 ஏ-தர துடுப்பாட்டப் போட்டிகளிலும் கலந்து கொண்டுள்ளார். இவர் 2003 -2005 ஆண்டுகளில், சிம்பாப்வே தேசிய அணி உறுப்பினராக தேர்வுத் துடுப்பாட்டப் போட்டிகளிலும், 2002 -2010 ஆண்டுகளில் ஒருநாள் பன்னாட்டுத் துடுப்பாட்டப் போட்டிகளிலும் பங்குகொண்டார்.
வெளி இணைப்பு
ஸ்டுவர்ட் மட்சிகன்யெரி - கிரிக்இன்ஃபோவில் இருந்து விளையாட்டுவீரர் விபரக்குறிப்பு. கடைசியாகப் பார்க்கப்பட்ட திகதி செப்டம்பர் 13 2011.
நீல பக்க இலை தவளை
நீல பக்க இலை தவளை (Blue-sided leaf frog)(அகலிச்னிசு அன்னே ) அல்லது ஆரஞ்சு-கண் இலை தவளை என்றும் அழைக்கப்படும், மரத் தவளையானது பைலோமெடுசிடே குடும்பத்தினைச் சார்ந்த கோசுடாரிகா மற்றும் பனாமாவின் வெப்பமண்டல மழைக்காடுகளில் மட்டுமே காணப்படுகின்றன.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:பன்னாட்டு இயற்கைப் பாதுகாப்புச் சங்கத்தின் செம்பட்டியல் - அழிவாய்ப்பு இனம்
வெப்பக் கெழு எண்
வாண்ட் ஹோப் அல்லது கெழு எண் 10 அல்லது வெப்ப கெழு எண் என்பது ஒரு குறிப்பிட்ட வெப்பத்தில் ஒரு செயல் முறையின் அளவுக்கும், அவ் வெப்பத்தினை விட 10 டிகிரி செல்சியஸ் குறைவான நிலையில் இச்செயல் நிகழும் அளவுக்கும் உள்ள விகிதம் ஆகும். இதனை கர்டிஸ் மற்றும் கிளார்க் 1950 ஆம் ஆண்டு வரையறுத்தனர். ஒரு செயல் முறையானது 15 டிகிரி செல்சிஸ் வெப்பத்தில் நிகழுவதை விட 25 டிகிரி செல்சியஸ் வெப்பத்தில் 2.3 மடங்காக இருப்பின், வெப்பக் கெழு எண் 2.3 ஆகும்.
மேயர் மற்றும் ஆண்டர்சன் (1952) என்பவர்கள் இதனை, 10 டிகிரி செல்சியஸ் வெப்பத்தில் நிகழுவதைப் போல் மிகுதியான வெப்ப அளவில் நிகழுவதன் மடங்காக இருக்கும் என்று வரையறுத்தனர். கெழு எண் = வெப்ப அளவு 2/ வெப்ப அளவு 1 பல்வேறு செயல்முறைகளில் 10 டிகிரி வெப்பம் வேறுபடும் இடைவெளிகளில் சரியாக அளவிடுவது எல்லா சூழலிலும் இயலாது. எனினும் சமன்பாட்டினைப் பயன்படுத்தி இருவேறு வெப்ப அளவுகளில் நிகழ்ந்த செயலின் அளவுகளிலிருந்து கெ.எ 10 ன் தோராயமான அளவுகளை அறியலாம்.
கெ .எண் 10 = (வி 2/வி 1) 10/வெப்ப அளவு  2 - வெப்ப அளவு  1
வி 2 = உயர்ந்த வெப்பத்தில் நிகழ்ந்த செயலின் அளவு வி 1 = குறைந்த வெப்பத்தில் நிகழ்ந்த செயலின் அளவு
பல்வேறு ஒளிச்சேர்க்கையினை ஆராய்ந்து பார்த்ததில் கெ .எண் 10 குறைவான போது, ஒளிக் கட்டத்துடன் ஒளிச்சேர்க்கை இணைந்துள்ளது என்றும், கெ .எண் 10 உயர்ந்த போது, இருண்ட கட்டத்தினைச் சார்ந்துள்ளது எனவும் அறியப்படுகிறது. உயிரினங்களில் செயலியல் வெப்ப அளவிற்கு மேல் நொதி ஊக்குவித்த வினைகள் எல்லாவற்றுக்கும், வேதியல் வினைகளைப் போன்றே கெழு எண் 10 செயல்படுவதாகும்.
மணலில் பல இனக்காய்கறிகள் முளைப்பதை ஆராய்ந்ததில், வெப்பம் குறைந்த போது கெ .எண் 10 ன் மதிப்பு உயர்ந்தும், வெப்பம் உயர்ந்த போது குறைந்தும் காணப்பட்டது. ஆனால் இவ்விதி செடியில் நிகழும் எல்லா செயல்பாடுகளுக்கும் பொருந்தாது. இவ்விதமான ஆராய்ச்சிகள் விவசாயத்துறையில் நேர்மறை மாற்றங்களை செயல்படுத்த வழிவகை செய்கிறது.
எதிர்மின்னி அமைப்பு
right|thumb|350px|[[எதிர்மின்னிகளின் அணு மற்றும் மூலக்கூறு சுழற்தடங்கள்]]
அணு இயற்பியல் மற்றும் குவாண்டம் வேதியியலில் எதிர்மின்னி அமைப்பு என்பது ஒரு அணுவிலோ, மூலக்கூறிலோ அல்லது பிற இயன்வடிவங்களிலோ எதிர்மின்னிகளின் அமைப்பை விவரிப்பதாகும். இது கொடுக்கப்பட்ட ஒரு மண்டலத்தின் (அஃது அணுவாகவோ அல்லது மூலக்கூறாகவோ இருக்கலாம்) சுழற்தடங்களில் எதிர்மின்னிகள் எவ்வாறு இடம்பெறலாம் என்பதை பற்றியது.