cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
செண்டால்
செண்டால் (Sendal, Cendal, Sandal) என்பது மெல்லிய ஒளிரும் பட்டு இழையாகும். இது பொதுவாக, திருமணம் உள்ளிட்ட சடங்குகளில் பயன்படுத்தும் ஆடை, தேவாலயத்தில் மத குருமார்களின் உடை, மற்றும் பதாகைகள் தயாரிக்கப் பயன்படுகின்றது. செண்டால் என்னும் இந்த சொல் கிரேக்க வார்த்தையான (σινδων (sindōn)(சிண்டன்), "மெல்லிய லினன் துணி" என்பதிலிருந்து உருவானது. பழைய பிரெஞ்சு சொல் செண்டல் என்பதாகும்.
கரந்தை, திருவண்ணாமலை மாவட்டம்
கரந்தை (Karanthai) தமிழ்நாட்டின் திருவண்ணாமலை மாவட்டம், வெம்பாக்கம் வட்டம், வெம்பாக்கம் ஊராட்சி ஒன்றியம், கரந்தை ஊராட்சியில் அமைந்த சிற்றூர் ஆகும். கரந்தை மற்றும் திருப்பனமூர் இரட்டை கிராமங்கள் ஆகும். இது காஞ்சிபுரத்திலிருந்து 19 கிலோ மீட்டர் தொலைவில் உள்ளது. கரந்தைக்கு பக்கத்தில் உள்ள திருப்பனமூரிலும் கல்வெட்டுக்கள் கொண்ட சமணக் கோயில்கள் உள்ளது. இவ்வூருக்கு மிக அண்மையில் உள்ள திருப்பனமூர் எனும் சமணக் கிராமத்தில் 2021-இல் வீர் சக்கரம் விருது பெற்ற இந்திய வான்படையில் குரூப் கேப்டனாக பணியாற்றும் அபிநந்தன் வர்த்தமான் பிறந்தார். மேலும் அபிநந்தனின் தந்தையும், இந்திய வான் படையின் ஏர் மார்ஷலாக இருந்து ஓய்வு பெற்றவருமான சிம்மக்குடி வர்த்தமான் கரந்தையில் பிறந்தவராவார்.
செண்டால்
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:பட்டு
கரந்தை, திருவண்ணாமலை மாவட்டம்
கரந்தையை அடுத்த திருப்பனமூர் கிராமத்தில் சமண சமயத் தீர்த்தங்கரர் புஷ்பதந்தருக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட கோயில் உள்ளது. இவ்வூர் சமணத் துறவியும், அறிஞருமான அகலங்கரின் பிறப்பிடமாகும். இவ்வூரில் தர்ம சாகர், சுதர்ம சாகர், கஜபதி சாகர் ஆகிய சமணத் துறவிகள் சல்லேகனை செய்து முக்தி பெற்றனர்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:திருவண்ணாமலை மாவட்டத்திலுள்ள கிராமங்கள்
லடாக்
லடாக் (Ladakh) என்பது  ஒன்றியப் பகுதியாக இந்தியாவால் நிர்வகிக்கப்படும் ஒரு பிராந்தியமாகும். இது அகன்ற காஷ்மீர் பிராந்தியத்தின் ஒரு பகுதியாகும். மேலும் 1947 முதல் இந்தியா, பாக்கித்தான், சீனா இடையே சர்ச்சைக்கு ஆளான பகுதியாகும். லடாக்கின் கிழக்கே திபெத் தன்னாட்சிப் பகுதி, தெற்கே இந்திய மாநிலமான இமாச்சலப் பிரதேசம் மற்றும் இந்திய ஒன்றிய ஆட்சிப் பகுதியான ஜம்மு காஷ்மீர், மேற்கில், பாக்கிதானால் நிர்வகிக்கப்படும் வடக்கு நிலங்கள்,  வடக்கே காரகோரம் கணவாய்க்கு குறுக்கே சிஞ்சியாங் தென்மேற்கு மூலை போன்றவை எல்லைகளாக உள்ளன. இது வடக்கே காரகோரம் மலைத்தொடரில் உள்ள சியாச்சின் பனியாறிலிருந்து தெற்கே பிரதான பெரிய இமயமலை வரை நீண்டுள்ளது. மக்கள் வசிக்காத அக்சாய் சின் சமவெளிகளைக் கொண்ட கிழக்கு முனை, லடாக்கின் ஒரு பகுதியாக இந்திய அரசாங்கத்தால் உரிமை கோரப்பட்டு, 1962 முதல் சீனக் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது.
கடந்த காலத்தில் லடாக் முக்கியமான வணிகப் பாதைகளின் நடுவில் முக்கியமான இடத்தில் இருந்து முக்கியத்துவம் பெற்றதாக இருந்தது, ஆனால் 1960 களில் சீன அதிகாரிகள் திபெத் தன்னாட்சி பிராந்தியத்திற்கும் லடாக்கிற்கும் இடையிலான எல்லைகளை மூடியதால், சர்வதேச வர்த்தகம் குறைந்தது. 1974 முதல், இந்திய அரசு லடாக்கில் சுற்றுலாவை ஊக்குவித்து வருகிறது. லடாக் கேந்திரிய முக்கியத்துவம் வாய்ந்தத இடமாக இருப்பதால், இந்திய ராணுவம் இப்பகுதியில் வலுவாக காலூன்றி உள்ளது.
லடாக்கின் மிகப்பெரிய நகரம் லே ஆகும், அதற்கடுத்து பெரிய நகரம் கார்கில் ஆகும். இவை ஒவ்வொன்றும் ஒரு மாவட்டத்துக்கு தலைமையிடமாக உள்ளன. லே மாவட்டத்தில் சிந்து, சியோக், நுப்ரா ஆற்றுப் பள்ளத்தாக்குகள் உள்ளன. கார்கில் மாவட்டத்தில் சுரு, திராஸ், ஜான்ஸ்கர் ஆற்றுப் பள்ளத்தாக்குகள் உள்ளன. ஆற்றுப் பள்ளத்தாக்குகள் மக்கள்தொகை கொண்ட பகுதிகளாக உள்ளன.. மலைச் சரிவுகளில் மேய்ச்சல் தொழில் செய்யும் சாங்பா நாடோடிகள் வாழும் பகுதியாக உள்ளது. இப்பகுதியில் உள்ள முக்கிய சமயக் குழுக்களில் முசுலிம்கள் (முக்கியமாக சியா ) (46%), பௌத்தர்கள் (முக்கியமாக திபெத்திய பௌத்தர்கள் ) (40%), இந்துக்கள் (12%), பிறர் (2%) உள்ளனர். லடாக் இந்தியாவில் மிகக் குறைந்த மக்கள்தொகை கொண்ட பகுதிகளில் ஒன்றாகும். இதன் கலாச்சாரம் மற்றும் வரலாறு திபெத்தின் கலாச்சாரத்துடன் நெருங்கிய தொடர்புடையது.
ஜம்மு காஷ்மீர் மறுசீரமைப்புச் சட்டம் நிறைவேற்றப்பட்டதைத் தொடர்ந்து, 31 அக்டோபர் 2019 அன்று லடாக் இந்தியாவின் ஒன்றிய ஆட்சிப் பகுதியாக நிறுவப்பட்டது. அதற்கு முன், இது சம்மு காஷ்மீர் மாநிலத்தின் ஒரு பகுதியாக இருந்தது. லடாக் இந்தியாவின் மிகப்பெரிய மற்றும் இரண்டாவது குறைந்த மக்கள் தொகை கொண்ட ஒன்றிய ஆட்சிப் பகுதி ஆகும்.
பண்டைய வரலாறு
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b9/Kushanshas-Hepthalites_565ad.jpg/220px-Kushanshas-Hepthalites_565ad.jpg|இடது|thumb| கிபி 565 இல் தெற்காசியா லடாக்கின் பல பகுதிகளில் காணப்படும் பாறைச் சிற்பங்கள் புதிய கற்காலத்திலிருந்து இப்பகுதியில் மக்கள் வாழ்ந்ததாற்கான சான்றாக உள்ளன. லடாக்கின் ஆரம்பகால மக்கள் கம்பா என அழைக்கப்படும் நாடோடிகளாவர். குலுவைச் சேர்ந்த மோன்ஸ் மற்றும் கில்கித்தில் தோன்றிய பிரோக்பாஸ் ஆகியோரால் பின்னர் குடியேற்றங்கள் நிறுவப்பட்டன. முதல் நூற்றாண்டில், லடாக் குசானப் பேரரசின் ஒரு பகுதியாக இருந்தது. 2ஆம் நூற்றாண்டில் காஷ்மீரில் இருந்து மேற்கு லடாக்கிற்கு பௌத்தம் பரவியது. 7 ஆம் நூற்றாண்டின் பௌத்த பயணியான சுவான்சாங் தனது குறிப்புகளில் இப்பகுதியை விவரித்துள்ளார். சுவான்சாங்கின் லடாக்கை மோ-லோ-சோ என்ற சொல்லால் குறிப்பிடுகிறார். இது கல்வியாளர்களால் *மலாசா, *மராசா அல்லது *மராசா என மீளுருவாக்கம் செய்யப்பட்டது. இது இப்பகுதியின் அசல் பெயராக நம்பப்படுகிறது.
முதல் ஆயிரமாண்டின் பெரும்பகுதியில், மேற்கு திபெத்தின் போன் பௌத்த சமயதத்தை கடைப்பிடித்த சாங்சூங் இராச்சியங்கள் இப்பகுதியை உள்ளடக்கியதாக இருந்தது. காஷ்மீர் மற்றும் சாங்சூங்கிற்கு இடையில் உள்ள லடாக் இந்த இரு சக்திகளில் ஒன்றின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்ததாக நம்பப்படுகிறது. "மேல் லடாக்கில்" (சிந்து சமவெளியின் நடுப்பகுதியிலிருந்து தென்கிழக்கு வரை) சாங்சுங் மொழி மற்றும் கலாச்சாரத்தின் வலுவான தாக்கங்களை கல்வியாளர்கள் கண்டறிந்துள்ளனர். சாங்சுங்கின் இறுதி மன்னர் லடாக்கைச் சேர்ந்தவர் என்று கூறப்படுகிறது.
எட்டாம் நூற்றாண்டில் கிழக்கிலிருந்து உருவான திபெத்திய விரிவாக்கத்திற்கும், மத்திய ஆசியாவிலிருந்து உருவான சீன ஆதிக்க முயற்சிக்கும் இடையேயான பிரச்சினையில் லடாக் சிக்கிக்கொண்டது. இந்தியாவின் கார்கோடப் பேரரசு மற்றும் உமையா கலிபாவும் விரைவில் லடாக்கிற்கான போட்டியில் இணைந்தன. இந்த போராட்டங்களின் மையமாக பால்டிஸ்தான் மற்றும் லடாக் இருந்தது. இந்த நேரத்தில் லடாக் அதன் முதன்மை விசுவாசத்தை திபெத்தின்மீது கொண்டிருக்கலாம். ஆனால் அது கலாச்சாரத்தை விட அரசியல் சார்ந்ததாக இருந்தது என்று கல்வியாளர்கள் ஊகிக்கிறார்கள்.
ஆரம்பகால இடைக்கால வரலாறு
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/84/The_Empire_of_King_Nyimagon_with_three_divisions_about_975_A._D.-_1000_A.D..jpg/220px-The_Empire_of_King_Nyimagon_with_three_divisions_about_975_A._D.-_1000_A.D..jpg|இடது|thumb| கைட் நைமகோனின் பேரரசு சு கிபி 930 இல் அவரது மூன்று மகன்களிடையே பிரிக்கப்பட்டது. லடாக்/மர்யுல் மற்றும் குகே- புரங் இடையேயான உள்ள எல்லை கார்டோக்கின் வடக்கே மெல்லிய புள்ளியிடப்பட்ட கோட்டினால் காட்டப்பட்டுள்ளது 9 ஆம் நூற்றாண்டில், திபெத்தின் ஆட்சியாளர் லாங்தர்மா படுகொலை செய்யப்பட்டார். இதன் பின்னர் திபெத் துண்டு துண்டானது. லாங்தர்மாவின் கொள்ளுப் பேரன் கைடே நைமகோன் மேற்கு திபெத்துக்கு தப்பி ஓடினார். link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/19/Royal_drinking_scene_in_the_Dukhang_at_Alchi_Monastery%2C_circa_1200_CE.jpg/220px-Royal_drinking_scene_in_the_Dukhang_at_Alchi_Monastery%2C_circa_1200_CE.jpg|thumb| சுமார் கிபி 1200 லடாக், அல்ச்சி மடாலயத்தில் அரசர் ஓவியம். மன்னர் [[துருக்கிய மொழிகள்|டர்கோ - பாரசீக பாணியில் அலங்கரிக்கப்பட்ட கபா'வை அணிந்துள்ளார். இது அருகிலுள்ள மங்யு மடாலயத்தில் உள்ள மற்றொரு அரச தோற்றத்தைப் போன்றது. ]] நைமகோனின் மூத்த மகன், லாச்சென் பால்கிகோன், லடாக் மற்றும் ருடோக் உள்ளிட்ட வடக்கே உள்ள பகுதிகளை கைப்பற்றியதாக நம்பப்படுகிறது. நைமகோனின் மரணத்திற்குப் பிறகு, அவரது இராச்சியம் அவரது மூன்று மகன்களிடையே பிரிக்கப்பட்டது. முதல் மகன் பால்கிகோன் லடாக், ருடோக், தோக் ஜலுங், டெம்சோக் கார்போ (இன்றைய டெம்சோக் கிராமத்திற்கு அருகிலுள்ள ஒரு புனித மலை) என்று குறிப்பிடப்படும் பகுதி போன்றவற்றைப் பெற்றார். இரண்டாவது மகன் குகே-புரங்கை பெற்றார். மூன்றாவது மகன் சன்ஸ்கார் மற்றும் ஸ்பிதி (லடாக்கின் தென்மேற்கில்) ஆகியவற்றைப் பெற்றார். நைமகோனின் பேரரசின் இந்த மூன்று-வழிப் பிரிவுகள் வரலாற்று ரீதியாக அங்கீகரிக்கப்பட்டன. மேலும் மூன்று பிராந்தியங்களின் ஸ்தாபகக் கதையாக இது நினைவுகூரப்படுகிறது.
பால்கிகோனால் நிறுவப்பட்ட மேரியூலின் முதல் மேற்கு திபெத்திய வம்சம் ஐந்து நூற்றாண்டுகள் நீடித்தது, மங்கோலிய/முகலாய பிரபு மிர்சா ஹைதர் துக்லட்டின் வெற்றிகளால் இது முடிவில் பலவீனமடைந்தது. இந்த காலகட்டம் முழுவதும், இப்பகுதி "மர்யுல்" என்று அழைக்கப்பட்டது. இந்தியாவில் இருந்து காஷ்மீர் மற்றும் ஜான்ஸ்கர் வழியாக திபெத்துக்கு புத்த மதத்தின் இரண்டாவது பரவலின் பாதையாக இது இருந்ததால், இந்த காலகட்டத்தில் மரியுல் உறுதியான பௌத்த நாடாக இருந்தது.
இடைக்கால வரலாறு
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/9b/Leh_Palace_and_Jama_Masjid_minarets.jpg/220px-Leh_Palace_and_Jama_Masjid_minarets.jpg|வலது|thumb| லே அரண்மனைக்கு அடுத்துள்ள லேயின் ஜமா பள்ளிவாசல் 1380 கள் மற்றும் 1510 களின் இடையில், பல இஸ்லாமிய சமய பரப்புநர்கள் இசுலாத்தை பரப்புரை செய்து லடாக்கி மக்களை சமயம மாற்றம் செய்தனர். சயீத் அலி அமதானி, சயீத் முகம்மது நூர் பக்ஷ், மிர் சம்சுதீன் ஈராக்கி ஆகிய மூன்று முக்கிய சூஃபி ஞானிகள் இசுலாமிய சமயத்தை உள்ளூர் மக்களிடையே பரப்பினர். லடாக்கில் முதன்முதலில் மக்களை முசுலீம்களாக மதம் மாற்றியவர் மிர் சயீத் அலி ஆவார். இவர் லடாக்கில் இசுலாத்தின் நிறுவனர் என்று அழைக்கப்படுகிறார். இந்த காலகட்டத்தில் லடாக்கில் முல்பே, படும், லடாக்கின் தலைநகரான ஷே உட்பட பல இடங்களில் பள்ளிவாசல்கள் கட்டப்பட்டன. அவரது முதன்மை சீடர் சயீத் முகம்மது நூர் பக்சும் இசுலாத்தை லடாக்கியர்களிடம் பரப்பினார். இதனால் பால்டி மக்கள் விரைவாக இசுலாத்திற்கு மாறினார்கள். இந்த பிரிவினர் நூர்பட்சியா இசுலாம் என அழைக்கப்படுகின்றனர் மேலும் அவரைப் பின்பற்றுபவர்கள் பால்டிஸ்தான் மற்றும் லடாக்கில் மட்டுமே காணப்படுகின்றனர். 1505 ஆம் ஆண்டில், ஷம்சுதீன் ஈராக்கி என்ற ஒரு குறிப்பிடத்தக்க சியா இசுலாமிய அறிஞர், காசுமீர் மற்றும் பால்டிஸ்தானுக்கு பயணம் மேற்கொண்டார். அவர் காசுமீரில் சியா இசுலாத்தை பரப்பினார். பல்திஸ்தானில் உள்ள பெரும்பான்மையான முசுலிம்களை தனது சிந்தனைப் பள்ளிக்குள்ளவர்களாக ஆக்கினார். link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/77/Ladakh_Monastery.jpg/220px-Ladakh_Monastery.jpg|இடது|thumb| திக்சே மடாலயம், லடாக் இந்த காலத்திற்குப் பிறகு இசுலாம் என்ன ஆனது என்பது தெளிவாகத் தெரியவில்லை. அது சற்று பின்னடைவைச் சந்தித்ததாகத் தெரிகிறது. 1532, 1545 மற்றும் 1548 இல் லடாக்கை ஆக்கிரமித்து கொஞ்சகாலம் கைப்பற்றி வைத்திருந்த மிர்சா முகம்மது ஐதர் துக்லத், தனது படையெடுப்பின் போது லேயில் இசுலாம் இருப்பதை பதிவு செய்யவில்லை. இருப்பினும் சியா இஸ்லாம் மற்றும் நூர்பக்ஷியா இஸ்லாம் லடாக்கின் பிற பகுதிகளில் தொடர்ந்து செழித்து வளர்ந்தன.
மன்னர் பாகன் லடாக்கை மீண்டும் ஒன்றிணைத்து பலப்படுத்தினார். மேலும் நாம்கால் வம்சத்தை நிறுவினார் ( நம்கால் என்பது பல திபெத்திய மொழிகளில் "வெற்றி" என்று பொருள்). நம்கியால்கள் பெரும்பாலான மத்திய ஆசிய ஆக்கிரமிப்பாளர்களை விரட்டியடித்தனர். மேலும் இராசியத்தை தற்காலிகமாக நேபாளம் வரை விரிவுபடுத்தினர். ராஜா அலி ஷெர்கான் அஞ்சன் தலைமையிலான பால்டி படையெடுப்பின் போது, பல புத்த கோவில்கள் மற்றும் கலைப்பொருட்கள் சேதப்படுத்தப்பட்டன. அலி ஷேர் கான் அரசரையும் அவரது வீரர்களையும் சிறைபிடித்தார். அலி ஷேர் கானால் பின்னர் ஜம்யாங் நம்கியால் மீண்டும் அரியணையில் அமர்த்தப்பட்டு, ஒரு முஸ்லீம் இளவரசி திருமணம் செய்து வைக்கபட்டார். அவள் பெயர் கியால் கட்டூன் அல்லது அர்க்யால் கட்டூம். அவரே முதல் ராணியாகவும், அவளது மகனே அடுத்த ஆட்சியாளராகவும் இருக்க வேண்டும். அவளுடைய தந்தை யார் என்பதில் வரலாற்றுக் தகவல்கள் வேறுபடுகின்றன. சிலர் அலியின் நட்பு நாடுகளையும், கப்லு யாப்கோ ஷே கிலாசியின் ராஜாவையும் அவரது தந்தையாக அடையாளப்படுத்துகிறனர், மற்றவர்கள் அலியை தந்தையாக அடையாளப்படுத்துகின்றனர். 17 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில், ஜம்யாங் மற்றும் கியாலின் மகனான செங்கே நம்கியால் அழிக்கப்பட்ட கலைப்பொருட்கள் மற்றும் கோன்பாக்களை மீட்டெடுக்க முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன. அவர் தன் இராச்சியத்தை சாங்ஸ்கார் மற்றும் ஸ்பிதி என விரிவுபடுத்தினார். ஏற்கனவே காஷ்மீர் மற்றும் பால்டிஸ்தானை தங்கள் பேரரசுடன் இணைத்துக் கொண்ட முகலாயர்களால் லடாக் தோற்கடிக்கப்பட்ட போதிலும். லடாக் தன் சுதந்திரத்தை தக்க வைத்துக் கொண்டது. link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/75/The_empire_of_King_Tsewang_Rnam_Rgyal_1.%2C_and_that_of_King_Jamyang_Rnam_Rgyal.%2C_about_1560_and_1600_A.D.jpg/220px-The_empire_of_King_Tsewang_Rnam_Rgyal_1.%2C_and_that_of_King_Jamyang_Rnam_Rgyal.%2C_about_1560_and_1600_A.D.jpg|வலது|thumb| கி.பி. 1560-1600 இல் மன்னர்களான செவாங் நம்கியால் மற்றும் ஜாம்யாங் நம்க்யால் பேரரசு link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b0/Cham_dance_during_Dosmoche_festival_in_Leh_Palace_DSCN5692_1.jpg/220px-Cham_dance_during_Dosmoche_festival_in_Leh_Palace_DSCN5692_1.jpg|இடது|thumb| [[லே அரண்மனையில் டோஸ்மோச்சே திருவிழாவின் போது சாம் நடனம்]] 17 ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் பால்டி படையெடுப்பு மற்றும் கியாலை ஜாம்யாங் திருமணம் செய்த பின்னர் இஸ்லாம் லே பகுதியில் வேரூன்றத் தொடங்குகிறது. முசுலீம் ஊழியர்கள் மற்றும் இசைக்கலைஞர்களின் ஒரு பெரிய குழு கியாலுடன் லடாக்கிற்கு அனுப்பப்பட்டது. மேலும் அவர்கள் தொழுகை மேற்கொள்ள தனியார் பள்ளிவாசல்கள் கட்டப்பட்டன. முஸ்லீம் இசைக்கலைஞர்கள் பின்னர் லேவில் குடியேறினர். பல நூறு பால்டியர்கள் இராச்சியத்திற்கு குடிபெயர்ந்தனர். மேலும் வாய்வழி பாரம்பரியத்தின் படி பல முஸ்லீம் வர்த்தகர்களுக்கு குடியேற நிலங்கள் வழங்கப்பட்டன. பல்வேறு நோக்கங்களுக்காக அடுத்தடுத்த ஆண்டுகளில் பல முஸ்லிம்கள் அழைக்கப்பட்டனர்.
17 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில், லடாக் திபெத்துடனான பூட்டானுக்கு இருந்த மோதலில் பூட்டானுக்கு ஆதரவாக இருந்தது. இதுபோன்ற காரணங்களுக்கிடையில் திபெத்திய மத்திய அரசின் படையெடுப்பிற்கு வழிவகுத்தது. இந்த நிகழ்வு 1679-1684 திபெத்-லடாக்-முகலாய போர் என்று அழைக்கப்படுகிறது. இதற்குப் பிறகு முகலாயப் பேரரசின் உதவிக்கு ஈடாக மன்னர் இசுலாத்தைத் தழுவினார் என்று காசுமீர் வரலாற்றாசிரியர்கள் கூறுகின்றனர். இருப்பினும், லடாக்கி குறிப்புகளில் அத்தகைய தகவல் குறிப்பிடவில்லை. இராச்சியத்தைக் காத்ததற்காக முகலாயர்களுக்குக் கப்பம் செலுத்த மன்னர் ஒப்புக்கொண்டார். சுங்கர் பேரரசின் கான், கால்டன் போசுக்து கானின் துணைப்படைகளின் உதவியுடன், திபெத்தியர்கள் 1684 இல் மீண்டும் தாக்கினர். திபெத்தியர்கள் வெற்றிபெற்று லடாக்குடன் ஒரு ஒப்பந்தத்தை முடித்துக் கொண்டனர். பின்னர் அவர்கள் 1684 திசம்பரில் லாசாவிற்கு பின்வாங்கினர். 1684 இல் டிங்மோஸ்காங் உடன்படிக்கை திபெத்துக்கும் லடாக்கிற்கும் இடையிலான சர்ச்சையக்கு முடிவுகட்டியது. ஆனால் அது லடாக்கின் சுதந்திரத்தை கடுமையாகக் கட்டுப்படுத்தியது.
ஜம்மு காஷ்மீர் சமஸ்தானம்
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a0/Kashmir_map.svg/220px-Kashmir_map.svg.png|thumb| ஜம்மு மற்றும் காஷ்மீர் சமஸ்தானத்தின் சர்ச்சைக்குரிய பிரதேசம்: [[காஷ்மீர்|பாகிஸ்தான் (பச்சை), இந்தியா (நீலம்) மற்றும் சீனா (மஞ்சள்) என பிரிக்கப்பட்டுள்ளது]] 1834 ஆம் ஆண்டில், ஜம்முவின் மன்னனர் குலாப் சிங்கின் தளபதியான சீக்கியரான ஜோராவர் சிங், சீக்கியப் பேரரசின் மேலாதிக்கத்தின் கீழ் லடாக் மீது படையெடுத்து அதை ஜம்முவுடன் இணைத்தார். முதல் ஆங்கிலோ-சீக்கியப் போரில் சீக்கியர்கள் தோற்கடிக்கப்பட்ட பிறகு, ஜம்மு காஷ்மீர் இராச்சியம் பிரித்தானிய மேலாதிக்கத்தின் கீழ் ஒரு தனி சமஸ்தானமாக நிறுவப்பட்டது. லடாக் மன்னர் நம்க்யால் குடும்பத்திற்கு ஸ்டோக்கின் சாகிர் வழங்கப்பட்டது. அது இன்றுவரை பெயரளவில் தக்கவைக்கப்பட்டுள்ளது. 1850களில் தொடங்கி லடாக்கில் ஐரோப்பிய செல்வாக்கு அதிகரித்தது. புவியியலாளர்கள், விளையாட்டு வீரர்கள், சுற்றுலாப் பயணிகள் போன்றோர் லடாக்கை ஆராயத் தொடங்கினர்.
லடாக் திபெத்தின் ஒரு பகுதி என்று திபெத்திய கம்யூனிஸ்ட் தலைவரான ஃபன்ட்சோக் வாங்யால் உரிமை கோரினார்.
இந்தியாவின் ஜம்மு மற்றும் காஷ்மீர் மாநிலம்
1947 இல் இந்தியப் பிரிப்பு நடந்த நேரத்தில், டோக்ரா ஆட்சியாளர் மகாராஜா ஹரி சிங், இந்தியாவுடனான இணைப்புக் ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்டார். கில்கிட்டில் இருந்து வந்த பாக்கித்தான் முரடர்கள் லடாக்கை அடைந்து ஆக்கிரமிக்க முயன்ற நிலையில், அவர்களை வெளியேற்ற இராணுவ நடவடிக்கைகள் தொடங்கப்பட்டன. திராஸ், கார்கில், லே ஆகியவை இந்திய இரிணுவத்தால் விடுவிக்கப்பட்டன. மேலும் லடாக் ஊடுருவல்காரர்களிடமிருந்து விடுவிக்கப்பட்டது.
1949 ஆம் ஆண்டில், சீனா நூப்ரா மற்றும் சிஞ்சியாங் இடையேயான எல்லையை மூடி, பழைய வணிகப் பாதையை தடுத்தது. 1955 ஆம் ஆண்டு அக்சாய் சின் பகுதி வழியாக சின்ஜியாங் மற்றும் திபெத்தை இணைக்கும் சாலைகளை சீனா அமைக்கத் தொடங்கியது. அக்சாய் சின் கட்டுப்பாட்டை தக்கவைத்துக் கொள்ள இந்தியா மேற்கொண்ட முயற்சியானது 1962 ஆம் ஆண்டு சீன-இந்திய போருக்கு வழிவகுத்தது. இருந்தாலும் அதை இந்தியா இழந்தது. சீனாவும் பாகிஸ்தானுடன் இணைந்து காரகோரம் நெடுஞ்சாலையை அமைத்தன. இந்த காலகட்டத்தில் இந்தியா ஸ்ரீநகர்-லே நெடுஞ்சாலையை உருவாக்கியது. இது ஸ்ரீநகர் மற்றும் லே இடையேயான பயண நேரத்தை 16 நாட்களில் இருந்து இரண்டு நாளாக குறைத்தது. இருப்பினும், பனிப்பொழிவு காரணமாக குளிர்காலத்தின் மாதங்களில் இந்த பாதை மூடப்பட்டிருக்கும். சோஜி லா கணவாய்க்கு குறுக்கே 6.5 கிமீ (4.0 மைல்) சுரங்கப்பாதை அமைப்பதற்கான திட்டம் பரிசீலனையில் உள்ளது. link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/27/Srinagar_Leh_National_Highway_No_1.jpg/220px-Srinagar_Leh_National_Highway_No_1.jpg|இடது|thumb| தேசிய நெடுஞ்சாலை எண் 1 1999 ஆம் ஆண்டுமேற்கு லடாக்கின் கார்கில், திராஸ், முஷ்கோ, படலிக், சோர்பட்லா ஆகிய பகுதிகளுக்குள் பாகிஸ்தான் துருப்புக்கள் ஊடுருவின. இதனால் கார்கில் போரானது, இந்திய இராணுவத்தால் "விஜய் நடவடிக்கை" என்ற குறியீட்டுப் பெயரில் மேற்கொள்ளபட்டது. பெருமளவு பீரங்கிகள் மற்றும் விமானப்படையின் ஆதரவுடன் இந்திய இராணுவத்தால் அந்த உயரமான பகுதிகளில் விரிவான தாக்குதல் நடவடிக்கைகள் தொடங்கப்பட்டன. இதன் தொடர்ச்சியாக கட்டுப்பாட்டுக் கோட்டை தாண்டி வந்திருந்த பாகிஸ்தான் துருப்புக்கள் அங்கிருந்து வெளியேற்றப்பட்டன.
லடாக் பகுதி 1979 இல் கார்கில் மற்றும் லே மாவட்டங்கள் என இரண்டாக பிரிக்கப்பட்டது. 1989 இல், பௌத்தர்களுக்கும் முஸ்லிம்களுக்கும் இடையில் வன்முறைக் கலவரம் ஏற்பட்டது. காஷ்மீரிகள் அரசியல் ஆதிக்கம் செலுத்தும் மாநில அரசாங்கத்திடம் தன்னாட்சி கோரிக்கை எழுப்பபட்டதைத் தொடர்ந்து, லடாக் தன்னாட்சி மலை வளர்ச்சிக் குழு 1990 களில் உருவாக்கப்பட்டது. லே மற்றும் கார்கில் மாவட்டங்கள் ஒவ்வொன்றும் உள்ளூரில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மலைக் கவுன்சில்களைக் கொண்டுள்ளன, அவை உள்ளூர் கொள்கை முடிவுகள் மற்றும் மேம்பாட்டு நிதிகள் போன்றவற்றில் சில கட்டுப்பாட்டுகள் கொண்டவையாக உள்ளன.
லடாக்கில் இந்திய ராணுவம் மற்றும் இந்திய - திபெத் எல்லைக் காவல்படைகள் அதிக அளவில் குவிக்கப்பட்டிருந்தன. 1962 சீன-இந்தியப் போருக்குப் பிறகு இந்தப் படைகளும், சீனாவின் மக்கள் விடுதலைப் இராணுவமும், உண்மையான கட்டுப்பாட்டுக் கோட்டின் லடாக் பகுதியில் அடிக்கடி உரசல்கள் ஏற்படுகின்றன. லடாக்கில் உள்ள 857-கிலோமீட்டர் நீளமுள்ள (533 மைல்) எல்லையில், 368 கிமீ (229 மைல்) மட்டுமே சர்வதேச எல்லையாகும், மீதமுள்ள 489 கிமீ (304 மைல்) உண்மையான கட்டுப்பாட்டுக் கோடு ஆகும்.
லடாக் கோட்டம்
8 பிப்ரவரி 2019 அன்று, லடாக்கானது ஜம்மு மற்றும் காஷ்மீருக்குள் ஒரு தனி வருவாய் மற்றும் நிர்வாக்க் கோட்டமாக மாறியது. முன்பு இது காஷ்மீர் கோட்டத்தின் ஒரு பகுதியாக இருந்தது. ஒரு தனிக் கோட்டமாக லடாக்கிற்கு தனி கோட்ட  ஆணையர் மற்றும் காவல்துறைத் தலைவர் நியமிக்கபட்டனர்.
தொடக்கத்தில் புதிய கோட்டத்தின் தலைமையகமாக லே தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது. ஆனால் அதற்கு எதிர்ப்புகள் ஏற்பட்டதைத் தொடர்ந்து, லே மற்றும் கார்கில் இணைந்து கோட்டத் தலைமையகமாக செயல்படும் என்று அறிவிக்கப்பட்டது, ஒவ்வொன்றும் கோட்ட ஆணையர் மற்றும் காவல்துறைத் தலைவருக்கு உதவியாக ஒரு கூடுதல் கோட்ட ஆணையர், கூடுதல் கால்துறைத் தலைவர் ஆகியவர்களைக் கொண்டிருக்கும். கோட்ட ஆணையர் மற்றும் காவல்துறைத் தலைவர் ஆகியோர் ஒவ்வொரு ஊரிலும் பாதி நேரத்தை செலவிடுவர்.
வல்லபி
வல்லபி அல்லது வலபி அல்லது வலா (Vallabhi, Valabhi, or modern Vala) மேற்கு இந்தியாவின், குஜராத் மாநிலத்தின் சௌராஷ்டிர தீபகற்பத்தில், பவநகர் அருகில் அமைந்திருந்த பண்டைய நகரம் ஆகும். இந்நகரம் மைத்திரகப் பேரரசின் தலைநகராக 475 முதல் 767 முடிய விளங்கியது. இந்நகரை வல்லபிபுரம் என்றும் அழைப்பர். அனைத்து இந்திய மதக்கல்விகளின் தலைமை பீடமாக விளங்கியது.
லடாக்
லடாக் ஒன்றிய ஆட்சிப் பகுதி
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/77/J%2CK_and_L_-_Indian_Union_Territories.jpg/220px-J%2CK_and_L_-_Indian_Union_Territories.jpg|thumb| லடாக் (எல்) பரந்த காஷ்மீர் பகுதியில் காட்டப்பட்டுள்ளது லடாக் மக்கள் 1930 களில் இருந்து லடாக்கை ஒரு தனி பிரதேசமாக ஆக்கவேண்டும் என்று கோரி வந்தனர். ஏனெனில் காஷ்மீர் மற்றும் லடாக்கிற்கு இடையேயான கலாச்சார வேறுபாடுகள் இருந்தது வரும் நிலையில், முஸ்லிம்கள் பெரும்பான்மையாக வாழும் காஷ்மீர் பள்ளத்தாக்கின் அதிகாரமே அரசியலில் ஆதிக்கம் செய்துவந்தது. லடாக்கிற்கு ஒன்றிய பிரதேச அந்தஸ்து வழங்குவதை கார்கில் எதிர்ப்பவர்கள் சிலரும் இருந்தனர். காஷ்மீரின் "ஆதிக்கத்திற்கு" எதிராக 1964 ஆம் ஆண்டு முதல் ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட போராட்டம் தொடங்கப்பட்டது. 1980களின் பிற்பகுதியில், யூனியன் பிரதேச அந்தஸ்துக்கான கோரிக்கையை வலியுறுத்தி மிகப் பெரிய வெகுஜனப் போராட்டம் தொடங்கப்பட்டது.
2019 ஆகத்தில், இந்திய நாடாளுமன்றத்தில் மறுசீரமைப்புச் சட்டம் நிறைவேற்றப்பட்டது. அதில் லடாக்கை ஒரு ஒன்றிய ஆட்சிப் பிரதேசமாக ஆக்குவதற்காக 2019 ஆக்டோபர் 31 அன்று ஜம்மு மற்றும் காஷ்மீரின் மற்ற பகுதிகளிலிருந்து லடாக் பிரிக்கப்பட்டது. சட்டத்தின் விதிமுறைகளின்படி, ஒன்றிய ஆட்சிப் பிரதேசமானது இந்திய ஒன்றிய அரசின் சார்பாக செயல்படும் ஒரு துணைநிலை ஆளுநரால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது. மேலும் இங்கு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட சட்டமன்றம் அல்லது முதலமைச்சர் என யாவரும் இல்லை. ஒன்றிய ஆட்சிப் பகுதியில் உள்ள ஒவ்வொரு மாவட்டமும் முன்பு கொண்டிருந்ததைப் போல் ஒரு தன்னாட்சி மாவட்ட கவுன்சிலை தொடர்ந்து தேர்ந்தெடுத்து வருகிறது.
வல்லபி
சிறப்பு
வல்லபி நகரம் சமண சமயத்தின் தலைமைப் பீடமாக விளங்கியது. சமண சமய ஆகமங்கள், சமய குருவான ஆச்சார்ய ஷர்மன் தலைமையில் 500 சமணப் பெரியோர்களால் தொகுக்கப்பட்டன. இந்நகரில் சமண சமய தீர்த்தங்கரர்களின் சிலைகளும், கோயில்களும் மற்றும் பௌத்த சமய அறிஞர்களும் நிறைந்திருந்தன.
லடாக்
லடாக் ஒன்றிய ஆட்சிப் பகுதி
லடாக்கை தனி ஒன்றிய ஆட்சிப் பகுதியாக ஆக்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கை முதன்முதலில் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் குஷோக் பகுலா ரின்போச்சேவால் 1955 இல் எழுப்பப்பட்டது. பின்னர் அது மற்றொரு நாடாளுமன்ற உறுப்பினரான துப்ஸ்டன் செவாங்காலும் முன்வைக்கப்பட்டது. முன்னாள் ஜம்மு மற்றும் காஷ்மீர் மாநிலத்தில் லடாக் பெரிய புவியியல் பகுதியாக (மொத்த நிலப்பரப்பில் 65% கொண்டது) இருந்தது. ஆனால் லடாக்கிற்கு மாநில நிதிநிலையில் மக்கள் தொகை அடிப்படையில் 2% மட்டுமே ஒதுக்கப்பட்டது. லடாக் தனி ஒன்றிய ஆட்சிப் பகுதியாக உருவான முதல் ஆண்டில், அதன் ஆண்டு பட்ஜெட் ஒதுக்கீடு 57 கோடியிலிருந்து  232 கோடியாக 4 மடங்கு அதிகரித்தது.
நிலவியல்
லடாக் இந்தியாவின் மிக உயரமான பீடபூமியாகும், இதில் பெரும்பாலானவை 3,000 3,000 மீ (9,800 அடி) மேல் உள்ளன. இது இமயமலையில் இருந்து குன்லூன் மலைத்தொடர்கள் வரை நீண்டுள்ளது மற்றும் மேல் சிந்து நதி பள்ளத்தாக்கை உள்ளடக்கியது. link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/34/Confluence_of_Indus_and_Zanskar_rivers.jpg/220px-Confluence_of_Indus_and_Zanskar_rivers.jpg|thumb| சிந்து (இடமிருந்து வலமாக பாய்வது) மற்றும் ஜான்ஸ்கர் (மேலிருந்து வருவது) ஆறுகளின் கூடல். link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e0/Kashmir_top.jpg/290px-Kashmir_top.jpg|இடது|thumb| லடாக் பகுதி அதிக உயரம் கொண்டது link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Viewofleh.jpg/220px-Viewofleh.jpg|thumb| [[ஸ்டோக் காங்ரியிலிருந்து லே நகரத்தின் காட்சி]] வரலாற்று ரீதியாக, இப்பகுதியில் பல்திஸ்தான் ( பால்டியுல் ) பள்ளத்தாக்குகள் (இப்போது காஷ்மீரின் பாக்கித்தானின் நிர்வாகப் பகுதி), முழு மேல் சிந்து பள்ளத்தாக்கு, தொலைதூர சான்ஸ்கார், தெற்கே உள்ள லாஹௌல் மற்றும் ஸ்பிதி, கிழக்கில் ருடோக் பகுதி மற்றும் குகே உட்பட நகாரியின் பெரும்பகுதி, வடகிழக்கில் அக்சாய் சின், மற்றும் லடாக் மலைத்தொடரில் கர்தோங் லா தாண்டி வடக்கே நுப்ரா பள்ளத்தாக்கு இடம்பெற்றன. சமகால லடாக் கிழக்கில் திபெத், தெற்கே லாஹவுல் மற்றும் ஸ்பிட்டி பகுதிகள், மேற்கில் காஷ்மீர் பள்ளத்தாக்கு, ஜம்மு மற்றும் பால்டியுல் பகுதிகள், மற்றும் வடக்கே காரகோரம் கணவாய் வழியாக ஜின்ஜியாங்கின் தென்மேற்கு மூலை எல்லையாக உள்ளது. இப்போது பாகிஸ்தானின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ள பால்டிஸ்தான், பிரிவினைக்கு முன்,லடாக்கில் ஒரு மாவட்டமாக இருந்தது. லடாக்கின் குளிர்கால தலைநகராக ஸ்கார்டு இருந்தது, கோடைகால தலைநகராக லே இருந்தது.
இப்பகுதியில் உள்ள மலைத்தொடர்கள் 45 மில்லியன் ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக இந்தியப் புவித்தட்டு மிகவும் நிலையான யூரேசியப் புவித்தட்டுக்குள் மடிந்து உருவானது. இதன் உசரல் தொடர்வதால், இமயமலைப் பகுதியில் அடிக்கடி நிலநடுக்கம் ஏற்படுகிறது.
வல்லபி
சிறப்பு
பாரத நாட்டின் அனைத்து சமய மாணவர்கள், வேதம், தருக்கம், யோகம், மற்றும் தத்துவங்களில் உயர் கல்வி கற்க வல்லபி நகரில் குவிந்த வண்ணமிருந்தனர்.
லடாக்
நிலவியல்
சுரு மற்றும் சன்ஸ்கர் பள்ளத்தாக்குகள் இமயமலை மற்றும் சான்ஸ்கார் மலைத்தொடரால் சூழப்பட்டு உருவான ஒரு பெரிய பள்ளத்தாக்காக உள்ளன. சுரு பள்ளத்தாக்கின் மிக உயரமான மக்கள் வசிக்கும் பகுதி ரங்டம் ஆகும், அதன் பிறகு பள்ளத்தாக்கு பென்சி-லாவில் 4,400 மீ (14,400 அடி) வரை உயர்கிறது. சுரு பள்ளத்தாக்கில் உள்ள ஒரே நகரமான கார்கில், லடாக்கின் இரண்டாவது மிக முக்கியமான நகரமாகும். சிறிநகர், லே, ஸ்கார்டு, படும் ஆகியவற்றிலிருந்து சுமார் 230 கிலோமீட்டர் தொலைவில் உள்ள இது, 1947 க்கு முன், வர்த்தக பயணக்கூட்டங்களின் வழித்தடங்களில் இது ஒரு முக்கியமான இடமாக இருந்தது. ஜாங்ஸ்கர் பள்ளத்தாக்கு ஸ்டாட் மற்றும் லுங்னாக் ஆறுகளின் பள்ளத்தாக்கில் அமைந்துள்ளது. இப்பகுதி கடுமையான பனிப்பொழிவு உள்ள பகுதியாகும். இதனால் பென்சிலா சூன் பாதைகள் மற்றும் அக்டோபர் நடுப்பகுதியில் மட்டுமே திறந்திருக்கும். திராஸ் மற்றும் முஷ்கோ பள்ளத்தாக்கு ஆகியவை லடாக்கின் மேற்கு முனையாக உள்ளன.
வல்லபி
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:பண்டைய நகரங்கள் பகுப்பு:குசராத் வரலாறு பகுப்பு:இந்திய வரலாறு பகுப்பு:பௌத்த யாத்திரைத் தலங்கள் பகுப்பு:பண்டைய இந்திய நகரங்கள்
லடாக்
நிலவியல்
சிந்து ஆறு லடாக்கின் முதுகெலும்பாக உள்ளது. லாடாக்கில் உள்ள பெரும்பாலான முக்கிய வரலாற்று மற்றும் தற்போதைய நகரங்களான ஷே, லே, பாஸ்கோ, திங்மோஸ்காங் ஆகியவை சிந்து ஆற்றுக்கு அருகில் உள்ளன. இந்து சமயம் மற்றும் கலாச்சாரத்தில் பெரிதும் போற்றப்படும் ஆறான சிந்து இந்தியாவில் லடாக் வழியாக பாய்ம ஆறாக 1947 ஆண்டைய இந்திய-பாகிஸ்தான் போருக்குப் பிறகு தக்கவைக்கபட்டது.
சியாச்சின் பனியாறு, சர்ச்சைக்குரிய இந்தியா-பாகிஸ்தான் எல்லையில் இமயமலையில் கிழக்கு காரகோரம் மலைத்தொடரில் உள்ளது. இது காரகோரம் மலைத்தொடர் ஒரு பெரிய நீர்நிலையாக உள்ளது. இது சீனாவை இந்திய துணைக்கண்டத்திலிருந்து பிரிக்கிறது. மேலும் இது சில நேரங்களில் "மூன்றாம் துருவம்" என்று அழைக்கப்படுகிறது. மேற்கில் சால்டோரோ ரிட்ஜ் மற்றும் கிழக்கே பிரதான காரகோரம் மலைத்தொடருக்கு இடையே பனியாறு அமைந்துள்ளது. 76 கிமீ (47 மைல்) நீளம் கொண்ட, இது காரகோரத்தில் உள்ள மிக நீளமான பனியாறு மற்றும் உலகின் துருவமற்ற பகுதிகளில் இரண்டாவது மிக நீளமானது ஆகும். சசர் காங்ரி என்பது இந்தியாவின் காரகோரம் மலைத்தொடரின் கிழக்குப் பகுதியான சசர் முஸ்தாக்கில் உள்ள மிக உயரமான சிகரமாகும், இது 7,672 உயரத்தில் உள்ளது.
லடாக் மலைத்தொடரில் பெரிய சிகரங்கள் இல்லை; அதன் சராசரி உயரம் 6,000 மீ (20,000 அடி) க்கும் சற்று குறைவாகவே உள்ளது. இதில் உள்ள சில கணவாய்கள் 5,000 (16,000 அடி) க்கும் குறைவான உயரத்தில் உள்ளன. link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c0/Ladakhtemp2.svg/220px-Ladakhtemp2.svg.png|thumb| லேயில் மாதாந்திர சராசரி வெப்பநிலை லடாக் ஒரு உயரமான பாலைவனமாகும், ஏனெனில் இமயமலையின் ஒரு மழை மறைவுப் பிரதேசமாக இது உள்ளது. இதனால இங்கு பொதுவாக பருவமழை மேகங்கள் நுழைவதில்லை. இங்கு நீரின் முக்கிய ஆதாரமாக மலைகளில் பொழியும் குளிர்கால பனிப்பொழிவே உள்ளது. இப்பகுதியில் அண்மைய வெள்ளம் (எ.கா., 2010 வெள்ளம் ) அசாதாரண மழை மற்றும் உருகும் பனிப்பாறைகள் ஆகியவையே காரணம். இவை இரண்டும் உலகளாவிய காலநிலை மாற்றத்துடன் தொடர்புடையதாகக் கண்டறியப்பட்டுள்ளது.
இமயமலையின் வடக்குப் பகுதியில் உள்ள பகுதிகளான - திராஸ், சுரு பள்ளத்தாக்கு மற்றும் ஜாங்ஸ்கர் - கடுமையான பனிப்பொழிவை கொண்டுள்ளன. இதனால் ஆண்டில் பல மாதங்கள் மற்ற பகுதிகளிலிருந்து சென்றுவர இயலாதவாறு துண்டிக்கப்பட்டுள்ளது. ஏனெனில் முழு பகுதியும் நாட்டின் மற்ற பகுதிகளிலிருந்து வரும் சாலைகள் பனிபொழிந்து துண்டிக்கப்பட்டுள்ளது. கோடைக் காலம் குறுகியது, இருப்பினும் அவை பயிர்களை விளைவிக்க போதுமானதாக இருக்கும். கோடை காலநிலை வறண்டதாகவும், இனிமையானதாகவும் இருக்கும். கோடையில் வெப்பநிலை 3 முதல் 35 °C (37 முதல் 95 °F) வரையிலும், குளிர்காலத்தில்  −20 முதல் -35 °C (−4 முதல் -31 °F) வரையிலும் இருக்கும்.
சன்ஸ்கரும் அதன் துணை ஆறுகளும் இப்பகுதியின் முக்கிய ஆறுகளாகும். குளிர்காலத்தில் ஜான்ஸ்கர் உறைந்துவிடும். மேலும் புகழ்பெற்ற சதர் மலையேற்றம் இந்த அற்புதமான உறைந்த நதியில் நடைபெறுகிறது.
தாவரங்கள் மற்றும் விலங்கினங்கள்
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/11/Black-necked_Crane_Tso_Kar_Ladakh_Jammu_and_Kashmir_India_Asia_12.08.2013.png/225px-Black-necked_Crane_Tso_Kar_Ladakh_Jammu_and_Kashmir_India_Asia_12.08.2013.png|thumb|225x225px| [[கருப்புக் கழுத்துக் கொக்கு ஒவ்வொரு ஆண்டும் இந்தியாவிற்கு இனப்பெருக்கத்திற்காக வருகிறது. ஒளிப்படம் லடாக்கின் திசோ காரில் எடுக்கப்பட்டது.]] நீரோடைகள், ஈரநிலங்கள், நீர்ப்பாசனப் பகுதிகள் தவிர லடாக்கில் தாவரங்கள் மிகவும் குறைவாகவே உள்ளன. லடாக்கில் பயிர்கள் உட்பட சுமார் 1250 தாவர இனங்கள் பதிவாகியுள்ளன. கடல் மட்டத்திலிருந்து 6,150 மீட்டர் (20,180 அடி) உயரத்தில் வளரும் லடாகியெல்லா கிளிமேசி என்ற தாவரம் முதலில் இங்கு கண்டுபிடிக்கபட்டு விவரிக்கப்பட்டு இந்தப் பகுதியின் பெயராலேயே அதற்கு பெயரிடப்பட்டது. இந்த பிராந்தியத்தின் வனவிலங்குகளை ஆய்வு செய்த முதல் ஐரோப்பியரான வில்லியம் மூர்கிராஃப்ட் 1820 இல் ஆய்வு செய்தார். அதைத் தொடர்ந்து ஆஸ்திரிய-செக் தொல்லுயிரியியலர் ஃபெர்டினாண்ட் ஸ்டோலிக்ஸ்கா, 1870 களில் இங்கு ஒரு ஆய்வுப் பயணத்தை மேற்கொண்டார். லடாக்கில் கியாகோ டிசோ போன்ற பல ஏரிகள் உள்ளன.
தாவரங்கள்
மிகக் குறைந்த மழைப்பொழிவால் லடாக் ஒரு உயரமான பாலைவனமாக உள்ளது. இதன் பெரும்பாலான பகுதியில் மிகவும் அரிதான தாவரங்கள் உள்ளன. இயற்கையான தாவரங்கள் முக்கியமாக நீர்நிலைகள் மற்றும் அதிக பனி மற்றும் குளிர்ந்த கோடை வெப்பநிலையைப் பெறும் உயரமான பகுதிகளில் காணப்படுகின்றன. மனித குடியிருப்புகளில் உள்ள நீர்ப்பாசனம் காரணமாக செழிப்பான தாவரங்கள் வளர்க்கபடுகின்றன. நீர்நிலைகளில் பொதுவாகக் காணப்படும் இயற்கைத் தாவரங்களில் கடற்பார்ன் ( Hippophae spp.), இளஞ்சிவப்பு அல்லது மஞ்சள் வகைகளின் காட்டு ரோஜாக்கள், தம்மரிக்ஸ்புளியமரம் ( Myricaria spp.), கரவே, ஸ்டிங்கிங் நெட்டில்ஸ், ஃபிசோக்லைனா ப்ரேல்டா மற்றும் பல்வேறு புற்கள் ஆகியவை அடங்கும்.
நிர்வாகம்
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/26/Flag_of_Ladakh%2C_India.svg/190px-Flag_of_Ladakh%2C_India.svg.png|thumb| லடாக் நிர்வாகத்தின் பதாகை ஜம்மு மற்றும் காஷ்மீர் மறுசீரமைப்புச் சட்டத்தின் விதிமுறைகளின் கீழ், லடாக் சட்டமன்றம் அல்லது தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அரசாங்கம் இல்லாமல் ஒன்றிய ஆட்சிப் பகுதியாக நிர்வகிக்கப்படுகிறது. அரசாங்கத்தின் தலைவர் இந்திய குடியரசு தலைவரால் நியமிக்கப்பட்ட துணைநிலை ஆளுநர் ஆவார். அவருக்கு நிர்வாகத்தில் இந்திய ஆட்சிப் பணி ஊழியர்கள் உதவியாக உள்ளனர்.
தன்னாட்சி மாவட்ட கவுன்சில்கள்
லடாக்கின் ஒவ்வொரு மாவட்டமும் ஒரு தன்னாட்சி மாவட்ட கவுன்சிலால் நிர்வகிக்கப்படுகிறன, அவை:
பொருளாதார மேம்பாடு, நலவாழ்வு, கல்வி, நில பயன்பாடு, வரிவிதிப்பு, உள்ளாட்சி நிர்வாகம் ஆகியவற்றில் முடிவுகளை எடுக்க இரண்டு தன்னாட்சி மாவட்ட கவுன்சில்கள் கிராம ஊராட்சிகளுடன் இணைந்து செயல்படுகின்றன. ஜம்மு மற்றும் காஷ்மீர் அரசாங்கமானது சட்டம் ஒழுங்கு, நீதித்துறை அமைப்பு, தகவல் தொடர்பு, உயர்கல்வி ஆகியவற்றைக் கவனித்து வருகிறது.
31 அக்டோபர் 2019 லடாக் யூனியன் பிரதேசம் உருவாக்கப்பட்டதைத் தொடர்ந்து இரண்டு தன்னாட்சி மாவட்ட கவுன்சில்கள் தொடர்ந்து உள்ளன.
சட்ட அமலாக்கம் மற்றும் நீதி
லடாக் ஜம்மு காஷ்மீர் மற்றும் லடாக் உயர்நீதிமன்றத்தின் அதிகார வரம்பிற்கு உட்பட்டது. லடாக் ஒன்றிய ஆட்சிப் பிரதேசமானது காவல்துறை தலைமை இயக்குனரின் தலைமையில் அது சொந்தமாக காவல்துறையைக் கொண்டுள்ளது.
இந்திய நாடாளுமன்றத்தில் லடாக்
லடாக்கிலிருந்து ஒரு உறுப்பினர் (எம்பி) இந்திய நாடாளுமன்றத்தின் கீழ் அவையான மக்களவைக்கு தேர்ந்தெடுக்கப்படுகிறார். தற்போதைய மக்களவையில் லடாக் தொகுதியின் உறுப்பினராக பாரதிய ஜனதா கட்சியைச் சேர்ந்த ஜம்யாங் செரிங் நம்கியால் உள்ளார்.
பொருளாதாரம்
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4d/LK130030.jpg/170px-LK130030.jpg|thumb| [[லே (நகரம்)|லேயில் தெரு சந்தை]] link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ad/Preparing_apricots._Alchi_Monastery%2C_Ladakh.jpg/220px-Preparing_apricots._Alchi_Monastery%2C_Ladakh.jpg|இடது|thumb| தயாராக சர்க்கரை பாதாமி. அல்ச்சி மடாலயம். மலைகளின் பனியிலிருந்து வரும் நீரைக் கொண்டு செல்லும் கால்வாய்களின் அமைப்பால் நிலத்தில் பாசனம் செய்யப்படுகிறது. முக்கிய பயிர்கள் பார்லி, கோதுமை போன்றவை ஆகும். முன்பு லடாக்கி உணவில் அரிசி ஆடம்பர உணவாக இருந்தது. ஆனால், அரசாங்கத்தால் வழங்கப்படும் மானியத்தால், இப்போது மலிவானதாகவும், பிரதானமானதாகவும் மாறிவிட்டது.
நேக்டி பார்லி (லடாக்கி: நாஸ், உருது: கிரிம் ) பாரம்பரியமாக லடாக் முழுவதும் முதன்மை பயிராக இருந்தது.
பஞ்சாப் மற்றும் சிஞ்சியாங்கிற்கு இடையே ஜவுளி, தரைவிரிப்புகள், சாயப் பொருட்கள், போதைப்பொருள் வர்த்தகத்தை எளிதாக்கும் வகையில், சிறுபான்மை லடாக்கி மக்கள் வணிகர்களாகவும், கூண்டு வண்டி வியாபாரிகளாகவும் பணிபுரிந்தனர். ஆனால் திபெத் தன்னாட்சிப் பகுதிக்கும் லடாக்கிற்கும் இடையிலான எல்லைகளை சீன அரசு மூடியதால், இந்த சர்வதேச வர்த்தகம் முற்றிலும் இல்லாமல் போனது.
லடாக் பகுதியில் ஓடும் சிந்து ஆறானது கொண்டு பரந்த அளவில் புனல் மின் ஆற்றலைக் கொண்டுள்ளது. சூரிய மற்றும் காற்றாலை ஆற்றல் திறன்களும் கணிசமாக உள்ளன. இப்பகுதியின் பெரும்பகுதி சாலைகள் இல்லாத தொலைதூர மலைப்பகுதியாக இருப்பதால், பல்வேறு கட்டுமானத் தேவைகளுக்காக உள்நாட்டில் கிடைக்கும் மலிவான மின்சாரத்தில் இருந்து சீமைக்காரை தயாரிக்க ஏற்ற சுண்ணாம்பு படிவுகள் நிறைந்த பகுதியாக உள்ளது.
சிக்கல் நிறைந்த காஷ்மீர் பகுதியை ஒப்பிடுகையில் ஒப்பூட்டளவில் பாதிப்பு இல்லாததாக உள்ளதாக லடாக் உள்ளதால், 1974 ஆம் ஆண்டு முதல், இந்திய அரசாங்கம் மலையேற்றம் மற்றும் பிற சுற்றுலா நடவடிக்கைகளை லடாக்கில் ஊக்குவித்தது வருகிறது. லடாக்கின் உழைக்கும் மக்களில் 4% மட்டுமே சுற்றுலாத்துறையில் பணிபுரிந்தாலும், அது இப்போது பிராந்தியத்தின் மொத்த தேசிய உற்பத்தியில் 50% ஆக உள்ளது.
போக்குவரத்து
இடது|thumb| இமயமலை நெடுஞ்சாலை 3 இல் ஒரு வாகனம் லடாக்கில் சுமார் 1,800 கிமீ (1,100 மைல்) சாலைகள் உள்ளன. லடாக்கின் பெரும்பாலான சாலைகள் எல்லைச் சாலைகள் அமைப்பால் பராமரிக்கப்படுகின்றன. லடாக்கை நாட்டின் மற்ற பகுதிகளுடன் இணைக்கும் இரண்டு முக்கிய சாலைகளாக தேநெ எண் 1 ஸ்ரீநகரை கார்கில் மற்றும் லேவுடன் இணைக்கிறது, தேநெ எண் 3 மணாலியை லேவுடன் இணைக்கிறது. லடாக்கிற்கான மூன்றாவது சாலை நிம்மு-பாதம்-தர்ச்சா சாலை ஆகும், இது கட்டுமானத்தில் உள்ளது. thumb| [[குசோக் பகூலா ரிம்போச்செ வானூர்தி நிலையம்]] லேவில் குசோக் பகூலா ரிம்போச்செ வானூர்தி நிலையம் உள்ளது. இதிலிருந்து தில்லிக்கு நாள்தோறும் வானூர்திகளும், ஸ்ரீநகர் மற்றும் ஜம்முவிற்கு வாராந்திர வானூர்திகளும் உள்ளன. இராணுவப் போக்குவரத்திற்காக தவுலத் பெக் ஓல்டி மற்றும் ஃபுக்சே ஆகிய இரண்டு வானூர்தி ஓடுதளங்கள் உள்ளன. கார்கிலில் உள்ள வானூர்தி நிலையமான, கார்கில் வானூர்தி நிலையம், குடிமை வானூர்திகளுக்காக வடிவமைக்கப்பட்டது ஆனால் தற்போது இந்திய இராணுவத்தால் பயன்படுத்தப்படுகிறது. வானூர்தி நிலையம் அதன் அசல் நோக்கத்துக்காக பயன்படவேண்டும், அதாவது பொதுமக்களுக்காக வானூர்திகள் செலுத்தப்பட வேண்டும் என்று வாதிடும் உள்ளூர் மக்களுக்கு வானூர்தி நிலையம் ஒரு அரசியல் பிரச்சினையாக உள்ளது. ஜம்மு, சிறிநகர் மற்றும் சண்டிகருக்கு குளிர்காலத்தில் உள்ளூர் மக்களை கொண்டு செல்வதற்காக இந்திய வான்படையானது கடந்த சில ஆண்டுகளாக AN-32 விமான தூதஞ்சல் சேவையை  இயக்கி வருகிறது. தனியார் வானூர்தி நிறுவனமான ஏர் மந்த்ரா 17 இருக்கைகள் கொண்ட வானூர்தியை வானூர்தி நிலையத்தில் தரையிறக்கியது. முதல்வர் உமர் அப்துல்லா மற்றும் உயரதிகாரிகள் முன்னிலையில், கார்கில் வானூர் நிலையத்தில் குடிமை வானூர்தி நிறுவனம் ஒன்று தரையிறங்கியது.
சமயம்
திராஸ் மற்றும் தா-ஹானு பகுதிகளில் பிரோக்பாசுகள் வாழ்கின்றனர். அவர்கள் முக்கியமாக இஸ்லாத்தை பின்பற்றுபவர்கள், சிறு சிறுபான்மையினர் திபெத்திய பௌத்தம் மற்றும் இந்து சமயத்தை பின்பற்றுகிறார்கள். இப்பகுதியின் மக்கள் தொகை லே மற்றும் கார்கில் மாவட்டங்களுக்கு இடையில் பாதியாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. கார்கிலில் 76.87% மக்கள் முஸ்லிம்கள் (பெரும்பாலும் சியா ), மொத்த மக்கள் தொகை 140,802. அதே சமயம் லேயில் 66.40% பௌத்தர்கள், 2011 மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி மொத்த மக்கள் தொகை 133,487 ஆகும்.
லடாக்கில் பௌத்த ஆண்களின் தொகை குறைந்ததைத் தொடர்ந்து அதிக எண்ணிக்கையிலான முஸ்லீம் ஆண்களும் லடாக்கி பௌத்த பெண்களும் ஒருவரையொருவர் திருமணம் செய்துகொள்கின்றனர். மேலும் அதிகமான பௌத்த பெண்கள் வாழ்க்கைத் துணை இல்லாமல் உள்ளனர்.
மொழி
லே மாவட்டத்தில் முதன்மையான தாய்மொழி லடாக்கி (பௌதி என்றும் அழைக்கப்படுகிறது). இது ஒரு திபெத்திய மொழி ஆகும். பால்டியின் பேச்சுவழக்காகக் கருதப்படும், புர்க்கி கார்கில் மாவட்டத்தின் முதன்மையான தாய்மொழியாகும். படித்த லடாக்கியர்களுக்கு பொதுவாக இந்தி, உருது மற்றும் பெரும்பாலும் ஆங்கிலம் தெரியும். லடாக்கிற்குள், பலவிதமான பேச்சுவழக்குகள் உள்ளன, இதனால் சாங்-பா மக்களின் மொழி கார்கில் அல்லது ஜாங்ஸ்காரிகளில் உள்ள பூரிக்-பா மொழியிலிருந்து குறிப்பிடத்தக்க அளவில் வேறுபடலாம், ஆனால் அவை அனைத்தும் பரஸ்பரம் புரிந்துகொள்ளக்கூடியவை. பெரும்பாலான லடாக்கி மக்கள் (குறிப்பாக இளைய தலைமுறையினர்) பள்ளியில் மொழிக் கல்வியின் காரணமாக ஆங்கிலம் மற்றும் இந்தியிலும் சரளமாகப் பேசுகிறார்கள். நிர்வாக வேலை மற்றும் கல்வி ஆங்கிலத்தில் மேற்கொள்ளப்படுகிறது.
அடிக் குறிப்புகள்
பகுப்பு:இந்திய மாநிலங்களும் பிரதேசங்களும் பகுப்பு:இந்தியாவின் ஒன்றியப் பகுதிகள் பகுப்பு:லடாக் பகுப்பு:Webarchive template wayback links
அன்கோலா
அன்கோலா (Ankola) என்பது இந்தியாவின் கருநாடக மாநிலத்தின் வடகன்னட மாவட்டத்தில் ஒரு நகராட்சியும்,வட்டமுமாகும். இந்த இடத்தின் பெயர் கரையோர மலைப்பகுதியில் வளர்க்கப்பட்ட அன்கோலா என்ற வனப் புதரில் இருந்து உருவானது. மேலும், அலக்கி வொக்கலிகர்களின் ஒரு குலக்குறிச் சின்னமாக வணங்கப்படுகிறது. இந்த நகரம் கார்வாரிலிருந்து 33 கி.மீ தொலைவிலும், பட்கலிலிருந்து 57 கி.மீ தொலைவிலும் அமைந்துள்ளது. thumb இது, கோயில்கள், பள்ளிகள், நெல் வயல்கள் மற்றும் மாந்தோப்புகளால் சூழப்பட்ட ஒரு சிறிய நகரமாகும். இது அரபிக் கடலின் கடற்கரையில் அமைந்துள்ளது. மேலும், இயற்கை கடற்கரைகளையும் கொண்டுள்ளது. காரி இஷாத் என்று அழைக்கப்படும் மாம்பழத்தின் சொந்த இடமாகவும், அதன் ஏராளமான முந்திரிகளுக்காகவும் இந்நகரம் பிரபலமானது. நகரத்தில் அமைந்துள்ள சிவு பொம்மு கவுடா நினைவு மருத்துவமனை பக்கவாத நோய்க்கு சிகிச்சையளிப்பதற்கும், அருகிலுள்ள தோடூர் எலும்பு முறிவுக்கும் பெயர் பெற்றது.
நிலவியல்
அங்கோலா 14 ° 39′38 ″ N 74 ° 18′17 ″ E இல் சராசரியாக 17 உயரத்தில் உள்ளது மீட்டர் (55 அடி) அமைந்துள்ளது. கங்கவள்ளி ஆறு (பெட்டி என்றும் அழைக்கப்படுகிறது) நகரத்தின் அருகே பாயும் ஒரு முக்கிய நதியாகும். கோடைக் காலத்தின் வெப்பநிலை 30 ° C க்கும் 35 ° C க்கும் இடையில் இருக்கும். குளிர்கால வெப்பநிலை 20 ° C க்கும் 33. ° C க்கும் இடையில் குறைகிறது
பெலேக்கரி என்பது அருகிலேயே அமைந்துள்ள ஒரு இயற்கை துறைமுகமாகும். இது முக்கியமாக சீனா மற்றும் ஐரோப்பாவிற்கு இரும்பு தாதுவை அனுப்ப பயன்படுகிறது.
புள்ளிவிவரங்கள்
2011 மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்பின்படி, மொத்த மக்கள் தொகை 21,079 வீடுகளில் 101,549 என, மொத்தம் 309 கிராமங்கள் மற்றும் 20 பஞ்சாயத்துகளில் பரவியுள்ளது. ஆண்கள் 51,398, பெண்கள் 50,151 ஆகும். பேரூராட்சியின் மக்கள் தொகை 22,249 ஆகும். இதில் 11,034 ஆண்கள், 11,215 பெண்கள்.
உப்புச் சத்தியாக்கிரகம்
1930 ஆம் ஆண்டில், மகாத்மா காந்தியின் உப்பு சத்தியாக்கிரகத்தின் வெற்றிக்குப் பிறகு, கர்நாடகா தானும் சொந்தமாக நடத்த முடிவு செய்தது. ஏப்ரல் 13 அன்று, சுமார் 40,000 பேர் முன்னிலையில் எம்.பி. நட்கர்ணி என்பவர் இங்கு உப்புச் சட்டத்தை மீறினார். சத்தியாகிரகம் 45 நாட்கள் முழு அளவில் தொடர்ந்தது. கர்நாடகாவின் மங்களூர், குந்தாபுரா, உடுப்பி, புட்டூர், படுபிட்ரே போன்ற கிட்டத்தட்ட 30 மையங்களில் உப்பு சத்தியாகிரகம் நடத்தப்பட்டது.
கர்நாடகாவில் தார்வாடு மாவட்டத்தில் உள்ள இரேகேூர் மற்றும் வடகன்னட மாவட்டத்தில் அன்கோலா, சிர்சி மற்றும் சித்தாபுரா ஆகிய நான்கு வட்டங்கள் வரி விலக்கு பிரச்சாரத்தை ஏற்பாடு செய்ய தேர்வு செய்யப்பட்டன. அதிகாரிகளின் அடக்குமுறை நடவடிக்கைகள் இருந்தபோதிலும், பிரச்சாரம் மிகப்பெரிய வெற்றியைப் பெற்றது. 1930-31 காலப்பகுதியில் உப்புச் சத்தியாகிரகத்தில் பங்கேற்றதற்காக 1500 க்கும் மேற்பட்ட ஆர்வலர்கள் கைது செய்யப்பட்டனர். இந்த வரலாற்று நிகழ்வுகளால் அன்கோலா "கர்நாடகாவின் பர்தோலி" என்று அழைக்கப்பட்டது.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:Coordinates on Wikidata பகுப்பு:கர்நாடக மாநிலம்
பொன்பரப்பி
பொன்பரப்பி (Ponparappi), தமிழ்நாட்டின் அரியலூர் மாவட்டத்தில், செந்துறை வட்டத்தில் அமைந்த 28 வருவாய் கிராமங்களில் ஒன்றாகும். மேலும் செந்துறை ஊராட்சி ஒன்றியத்தில் உள்ள பொன்பரப்பி ஊராட்சியில் அமைந்த ஒரு சிற்றூர் ஆகும்.
பொன்பரப்பி, குன்னம் (சட்டமன்றத் தொகுதி) மற்றும் சிதம்பரம் மக்களவைத் தொகுதிக்கும் உட்பட்டது.
பெயர்க்காரணம்
சோழர்கள் காலத்திற்கு பிறகு 18ம் நூற்றாண்டுகளில் இந்த ஊரில் 'பொன்பரப்பியனான வனகோபரன்'என்னும் சோழர்கள் பரம்பரையிலிருந்து வந்து ஆட்சி செய்து வந்த சிற்றரசன் நினைவாக 'பொன்பரப்பி' என்றும், 'சோழ மன்னர்களால் குடியமர்த்தப்பட்ட சோழப்பரம்பரையினர்கள் வாழும் பகுதி' என்ற பொருளில் குடிக்காடு என்றும் இவ்வூரின் பெயர் அமைந்துள்ளது.
மக்கள் தொகை பரம்பல்
2011-ஆம் ஆண்டு மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி பொன்பரப்பின் கிராமத்தில் 1,167 வீடுகளும், 4,754 மக்கள்தொகையும், கொண்டது. மேலும் இப்பேரூராட்சியின் எழுத்தறிவு 79.47% மற்றும்  பாலின விகிதம் 1,000 ஆண்களுக்கு,  1006 பெண்கள் வீதம் உள்ளனர். பொன்பரப்பி வருவாய் கிராமத்தின் மக்கள்தொகையில் பட்டியல் சாதியினரும் பட்டியல் பழங்குடியினரும் முறையே 17.33% மற்றும் 0.55% ஆக உள்ளனர்.
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:அரியலூர் மாவட்டத்திலுள்ள கிராமங்கள்
கோலோ (நடனம்)
thumb| சுமதிஜாவிலிருந்து [[செர்பியர்கள்|செர்பிய கோலோ]] thumb| டிமோக்கில் இருந்து செர்பிய கோலோ thumb| வ்ராஞ்சேவிலிருந்து செர்பிய கோலோ கோலோ (Serbian Cyrillic) ஐக்கிய நாடுகள் கல்வி, அறிவியல், பண்பாட்டு நிறுவனத்தின் உணர்ந்றிய முடியா கலாச்சார பாரம்பரியத்தின் பட்டியலில் இடம் பெற்றுள்ள தெற்கு சுலாவிக் வட்ட நடனம் ஆகும். இந்நடனம் போபொசுனியா மற்றும் எர்செகோவினா, குரோவோசியா மற்றும் செர்பியாவில் இந்தப் பெயரில் வழக்கத்தில் உள்ளது.
வரலாறு
வில்கேசின் (1995) கூற்றுப்படி, கோலோ ஒரு இல்லிரியன் வம்சாவளியைக் கொண்டுள்ளது, ஏனெனில் இந்த நடனம் ரோமானிய சகாப்தத்தின் இறுதி நினைவுச்சின்னங்களில் சித்தரிக்கப்பட்ட நடனங்களை ஒத்திருக்கிறது.
விளக்கம்
இந்த வகை வட்ட நடனம் பொதுவாக குறைந்தது மூன்று பேர் மற்றும் பல பன்னிரண்டு பேர் கொண்ட குழுக்களிடையே நிகழ்த்தப்படுகிறது. நடனக் கலைஞர்கள் ஒருவருக்கொருவர் கைகளை அல்லது ஒருவரின் இடுப்பைப் பிடித்துக் கொள்கிறார்கள். இவர்கள் ஒரு வட்டம், ஒற்றைச் சங்கிலி அல்லது பல இணை கோடுகளை உருவாக்குகின்றனர்.
கோலோவுக்கு இடுப்புக்கு மேலே எந்த அசைவும் தேவையில்லை. அடிப்படைப் படிகளைக் கற்றுக்கொள்வது எளிது. அனுபவம் வாய்ந்த நடனக் கலைஞர்கள் ஒத்திசைந்த படிகள் போன்ற பல்வேறு அலங்கார கூறுகளைச் சேர்ப்பதன் மூலம் திறமையை வெளிப்படுத்துகிறார்கள். ஒவ்வொரு பிராந்தியத்திலும் குறைந்தது ஒரு தனிப்பட்ட கோலோ உள்ளது. இந்த வகை நடனத்தில் தேர்ச்சி பெறுவது கடினமானதாகும். அனுபவம் வாய்ந்த நடனக் கலைஞர்களால் கூட இவை அனைத்தையும் தேர்ச்சி பெற முடியாது. thumb| [[பொசுனியா எர்செகோவினா|போசுனியன் கோலோ]] திருமணங்கள், சமூக, கலாச்சார மற்றும் மத விழாக்களில் கோலோ நிகழ்த்தப்படுகிறது. சில நடனங்களில் ஆண்களும் பெண்களும் ஒன்றாக நடனமாட வேண்டும், மற்ற வகை நடனங்களில் ஆண்கள் அல்லது பெண்கள் மட்டுமே தேவை.
இசை
இந்நடனத்தின் போது இசைக்கப்படும் இசை பொதுவாக வேகமானது. இந்த செர்பிய கோலோ ஓபஸ் நடனத்தை அன்டோனின் டுவோராக் தனது ஸ்லாவோனிக் நடனங்களில் பயன்படுத்தினார் -
பாரம்பரிய நடன உடை
பாரம்பரிய நடன உடைகள் பிராந்தியத்திற்கு பிராந்தியம் மாறுபடும். எல்லைப் பகுதிகளில் பெரும்பாலும் ஒன்றுக்கொன்று ஒத்ததாக இருக்கும்.
சமூக விழாக்களில் பல்வேறு கோலோக்கள் நிகழ்த்தப்படுகின்றன. பெரும்பாலும் பாரம்பரிய ஆடையானது ஒவ்வொரு பிராந்தியத்திற்கும் தனித்துவமானதாக அணியப்படுகிறது. மிகவும் பொதுவான கோலோ நரோட்னோ கோலோ அல்லது டிரமேஸ் ஆகும்; துருத்தி இசையைத் தொடர்ந்து ஒரு நிலையான படி இவ்வகை நடனத்தில் காணப்படுகிறது.
மற்ற வகை தெற்கு சுலாவிக் வட்ட நடனங்கள்
தெற்கு இசுலாவிக் நாடுகளில் மற்ற இடங்களில், ஹோரோ என்ற வகை நடனம் உள்ளது. பல்கேரியாவில் சோபோ என்ற வகை நடனமு் வடக்கு மாசிடோனியா மற்றும் மொண்டெனேகுரோவில் ஓரோ வகை நடனமும் காணப்படுகின்றன.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:நடன வகைகள்
ஜி. பார்கவன் பிள்ளை
'''ஜி. பார்கவன் பிள்ளை' (G Bhargavan Pillai'')(1933-2009), கேரளாவைச் சேர்ந்த பிரபலமான நாட்டுப்புற எழுத்தாளர்களில் ஒருவர். கேரளாவின் கண்ணூரில் அமைந்துள்ள கேரள நாட்டுப்புற அகாதமியின் நிறுவனர் தலைவராக இருந்தார். பிள்ளையின் மிகவும் பிரபலமான படைப்பாக கக்கரிச்சி நாடகமும் (1976, மலையாளம்), கக்கரிச்சி நாடகம் பற்றிய புத்தகமும் உள்ளன. பார்கவன் பிள்ளை 17 ஏப்ரல் 2009 அன்று தனது 75வது வயதில் திருவனந்தபுரத்தில் உடல் நலக்குறைவால் காலமானார். thumb| பார்க்கவன் பிள்ளை பார்கவன் பிள்ளையின் நாட்டுப்புற இலக்கிய எழுத்தாளராக அறியப்பட்டார். இவரது மனைவி கே.ஜி.லீலாவதி ஆவார்.
ஆரம்ப கால வாழ்க்கை
பிள்ளை கேரளாவின் ஆலப்புழா மாவட்டத்தில் பந்தளம் அருகே உள்ள குடச்சநாடு என்ற சிறிய கிராமத்தில் முண்டக்கல் குடும்பத்தில் பிறந்தார். இவர் பந்தளம் என். எஸ். எஸ். கல்லூரியில் தாவரவியலில் இளம் அறிவியல் பட்டம் பெற்றார். பின்னர் மலையாளத்தில் கேரளா பல்கலைக்கழக கல்லூரியில் முதுகலைப் பட்டம் பெற்றார். அகில இந்திய வானொலியில் 30 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக பணியாற்றிய பிறகு, 1991-ல் தயாரிப்பாளராகப் பணி ஓய்வு பெற்றார்.
விருதுகளும் கௌரவங்களும்
பிள்ளை 1977-ல் கேரளாவின் பாரம்பரிய கலை வடிவங்கள் குறித்து ஆய்வு மேற்கொள்ள மத்திய அரசின் மூத்த நிதியுதவித் தொகையினைப் பெற்றார். இவர் இந்திரா காந்தி நினைவு அறக்கட்டளையின் உதவித்தொகையும் பெற்றவர் ஆவார்.( (1986). பார்கவன் பிள்ளை 1994ல் கேரள சங்கீத நாடக அகாதமியின் விருது ஒன்றைப் பெற்றார். இவருக்கு 1996-ல் ரேவதி பட்டத்தானம் விருது வழங்கப்பட்டது.
முக்கிய படைப்புகள்
பார்கவனின் முக்கிய படைப்புகளில் சில:
மேற்கோள்கள்
பகுப்பு:2009 இறப்புகள் பகுப்பு:1933 பிறப்புகள்
யுராசில்
யுராசில் (Uracil, U) என்பது, ஆறனையில் (ஆர். என். ஏ)  காணப்படுகின்ற பிரிமிடின் வழிமூலமான ஒரு நியூக்கிளியோச் சேர்மம் (சேர்வை) ஆகும். இது, அடினின், சைட்டோசின், குவானின் முதலான ஏனைய தாங்கிகளுடன் அல்லது உப்புமூலங்களுடன் இணைந்து, கரு அமிலங்களை அல்லது நியூக்கிளிக்கமிலங்களை அமைக்கின்றது.
வரலாறு
யூரிக்கமிலத்தின் பெறுதிகளைத் தயாரிப்பதில் ஈடுபட்ட யேர்மனிய வேதியியலர் ராபர்ட் பேர்னாட் என்பவரால், 1885இல் "யுராசில்" என்ற பெயர் முன்மொழியப்பட்டது. மதுவத்தின் (yeast) கருவமிலத்தை நீரேற்றுவதன் மூலம், 1900இல் ஆல்பேர்டோ அஸ்கொயில் என்பவரால் இது முதன்முதலாகப் பிரித்தெடுக்கப்பட்டது. நிறைவுறா (நிரம்பாச்) சேர்மமான யுராசில், ஒளியுறிஞ்சும் வல்லமை பெற்ற தள வடிவச் (planar) சேர்மம் ஆகும்.
அண்டப் பொருட்களில், ஏனைய தாங்கிகள்/உப்பு மூலங்களுடன், யுராசிலும் காணப்படலாம் என நம்பப்படுவதற்கு, மேர்ச்சிசன் விண்வீழ்கல்லில் மேற்கொள்ளப்பட்ட ஆய்வுகள் உறுதிகூறுகின்றன. சனிக்கிரகத்தின் நிலவான தைற்றனின் மேற்பரப்பில் யுராசில் உட்பட்ட சேர்மானங்கள் காணப்படுவதை காசினி விண்கலம் 2012இல் கண்டுபிடித்துள்ளது.
இயல்புகள்
மென்னமில இயல்புகளைக் கொண்ட யுராசில் தைமின்னின் மீதைலகற்றப்பட்ட வடிவம் ஆகும். ஆறனையில், அடினினுடன் பிணைப்பிலீடுபடும் யுராசில், தாயனையிலும், அதேபோல் இணையக்கூடியதாக இருப்பினும், தாயனை படியெடுத்தல் (DNA transcription) செயற்பாட்டின் போது, தைமின்னால் பிரதியிடப்படுகின்றது. தைமின் பிரதியிடப்பட்டிருப்பதால், ஆறனையை விட, தாயனை உறுதிகூடிய சேர்மமாகத் திகழ்கின்றது. யுராசில் ஒரு இறைபோசு மூலத்துடன் இணையும் போது, "யுரிடின்" எனும் இறைபோநியூக்கிளியோசைட்டை உருவாக்குகின்றது.
தயாரிப்பு
சைட்டோசின்னுக்கு நீரைச் சேர்ப்பதன் மூலம், யுராசிலையும் யூரியாவையும் உருவாக்க முடியும். மேலும், மலேயிக்கமிலத்தையும் யூரியாவையும் புகை சல்பூரிக்கமிலம் முன்னிலையில் சேர்க்கும்போதும், யூரியாவை உருவாக்கலாம்.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:உட்கருக்காரங்கள் பகுப்பு:பிரிமிடின்கள் பகுப்பு:கரிமக் கனிமங்கள்
சிறுகடம்பூர்
சிறுகடம்பூர் (Sirukadambur) என்ற கிராமம் செந்துரை வட்டம் அரியலூர் மாவட்டம் தமிழ்நாட்டில் உள்ளது.
மக்கள் தொகை வகைப்பாடு
2001 ம் ஆண்டு மக்கள் தொகை கண்க்கெடுப்பின்படி மொத்தம்2,984 ஆகும். அதில் ஆண்கள் 1,439 பெண்கள் 1,545 ஆகும்.
சான்றுகள்
பகுப்பு:அரியலூர் மாவட்டத்திலுள்ள கிராமங்கள் பகுப்பு:துப்புரவு முடிந்த நாமக்கல் மாவட்ட ஆசிரியர்கள் தொடங்கிய கட்டுரைகள்
சமுதாய உளவியல்
சமுதாய உளவியல் (Community psychology) என்பது சமுதாயத்தினுள்ளும் பரந்த சமுதாயத்தினுள்ளும் தனிமனித சூழ்நிலை மற்றும் சமூகத்துடனும் சமுதாயத்துடனும் தனிமனிதனுடைய உறவு பற்றிய கற்கை ஆகும். சமூக உளவியலாளர்கள் தனிநபர், சமூக மற்றும் சமுதாய வாழ்க்கை தரத்தை அறிந்து கொள்ள முயல்கிறார்கள். அவர்களுடைய நோக்கம் கூட்டு ஆராய்ச்சி மற்றும் நடவடிக்கை மூலம் வாழ்க்கை தரத்தை மேம்படுத்துவதாகும்.
சமுதாய உளவியல் சமுதாயத்தின் பிரச்சினைகளை வெளிக்கொணரவும், அவர்களுக்கிடையிலான உறவுகள், மற்றும் தொடர்புடைய மக்களின் மனப்பாங்கு, நடத்தை ஆகியவற்றை உளவியலுக்குள்ளும் வெளியிலும் காணப்படும் பல்வேறு தொடர்பை கையாளுதல் ஆகும்.
வெளி இணைப்புகள்
பகுப்பு:சமுதாய உளவியல் பகுப்பு:குமுகம்
நிண்டெண்டோ
thumb|ஜப்பானின் [[கியோட்டோ|கியோட்டோவில் உள்ள நிண்டெண்டோவின் பிரதான தலைமையகத்தின் வெளிப்புறம்.]] thumb|நீண்டகால ஊழியர்கள் தகாஷி தெசுகா, ஷிகெரு மியாமோட்டோ, மற்றும் கோஜி கோண்டோ ஆகியோர் 2015 இல். நிண்டெண்டோ (ஆங்கிலம்: Nintendo) (ஜப்பானியர்: 任天堂) என்பது ஜப்பானிய பன்னாட்டு நுகர்வோர் மின்னணு மற்றும் நிகழ்பட ஆட்ட நிறுவனமாகும். இதுகியோத்தோவை தலைமையிடமாகக் கொண்டுள்ளது. ஒரு விளையாட்டு அட்டை நிறுவனமாக உருவெடுத்து, இறுதியில் பொம்மைகளிலிருந்து நிகழ்பட ஆட்ட நிறுவனமாக உருவாகி வரும் நிண்டெண்டோ, சந்தை மூலதனத்தால் உலகின் மிகப்பெரிய நிகழ்பட ஆட்ட நிறுவனங்களில் ஒன்றாகும், இது மரியோ போன்ற எல்லா நேரத்திலும் சிறந்த மற்றும் அதிகம் விற்பனையாகும் நிகழ்பட ஆட்ட உரிமையாளர்களை உருவாக்குகிறது. தி லெஜண்ட் ஆஃப் செல்டா, அனிமல் கிராசிங் மற்றும் பொகெமான் போன்றவைகள்.
1889 செப்டம்பர் 23 இல் புசாஜிரோ யமாச்சி என்பவரால் நிறுவப்பட்டது, இது முதலில் கையால் தயாரிக்கப்பட்ட ஹனாபுடா விளையாட்டு அட்டைகளை தயாரித்தது. 1963 வாக்கில், நிறுவனம் வாடகையுந்து சேவைகள் மற்றும் காதல் விடுதிகள் போன்ற பல சிறிய வணிகங்களை முயற்சித்தது. 1960 களில் பொம்மைகளுக்கு ஆதரவாக முந்தைய முயற்சிகளை கைவிட்டு, நிண்டெண்டோ 1970 களில் ஒரு நிகழ்பட ஆட்ட நிறுவனமாக வளர்ந்தது. 1980 களில் இருந்து அதன் முக்கிய பிரிவுகளான அமெரிக்காவின் நிண்டெண்டோ மற்றும் ஐரோப்பாவின் நிண்டெண்டோ ஆகியவற்றால் கூடுதலாகவும் வளர்ந்தது. இது இறுதியில் தொழில்துறையில் மிகவும் செல்வாக்கு செலுத்திய ஒன்றாக மாறியது மற்றும் 2018 ஆம் ஆண்டில் 37 பில்லியன் டாலருக்கும் அதிகமான சந்தை மதிப்பைக் கொண்ட சப்பானின் மிகவும் மதிப்புமிக்க நிறுவனங்களில் ஒன்றாகும்.
1889-1956: ஒரு விளையாட்டு சீட்டுகட்டு நிறுவனமாக
நிண்டெண்டோ ஒரு விளையாட்டு அட்டை நிறுவனமாக புசாஜிரோ யமவுச்சியால் 1889 செப்டம்பர் 23 இல்நிறுவப்பட்டது. கியோத்தோவை தளமாகக் கொண்ட இந்த வணிகம் ஹனாபுடா அட்டைகளை தயாரித்து விற்பனை செய்தது. கையால் செய்யப்பட்ட அட்டைகள் விரைவில் பிரபலமடைந்தன, மேலும் தேவையை பூர்த்தி செய்வதற்காக யமவுச்சி வெகுஜன உற்பத்தி அட்டைகளுக்கு உதவியாளர்களை நியமித்தது. இந்நிறுவனம் முறையாக 1933 ஆம் ஆண்டில் யமாச்சி நிண்டெண்டோ & கோ லிமிடெட் என்ற தலைப்பில் வரம்பற்ற கூட்டாண்மை என நிறுவப்பட்டது. பின்னர் இது அதன் பெயரை 1951 இல் நிண்டெண்டோ பிளேயிங் கார்டு கோ லிமிடெட் என்று மாற்றியது. நிண்டெண்டோ தொடர்ந்து சப்பானில் விளையாட்டு அட்டைகளைத் தயாரித்து,  "நிண்டெண்டோ கோப்பை" என்று போட்டிகளை நடத்துகிறது. நிண்டெண்டோ என்ற வார்த்தையை "சொர்க்கத்திற்கு அதிர்ஷ்டத்தை விடுங்கள்" அல்லது மாற்றாக "இலவச ஹனாபுடாவின் கோயில்" என்று மொழிபெயர்க்கலாம்.
1956-1974: புதிய முயற்சிகள்
1956 ஆம் ஆண்டில், புசாஜிரோ யமவுச்சியின் பேரனான ஹிரோஷி யமவுச்சி, அமெரிக்காவின் விளையாட்டு அட்டை நிறுவனத்துடன் பேசுவதற்காக அமெரிக்காவிற்கு விஜயம் செய்தார். உலகின் மிகப்பெரிய விளையாட்டு அட்டை நிறுவனம் ஒரு சிறிய அலுவலகத்தை மட்டுமே பயன்படுத்துகிறது என்று அவர் கண்டறிந்தார். விளையாட்டு அட்டை வணிகத்திற்கு மட்டுப்படுத்தப்பட்ட ஆற்றல் உள்ளது என்பதை யமவுச்சியின் உணர்தல் ஒரு திருப்புமுனையாக அமைந்தது. பின்னர் அவர் விற்பனையை இயக்க அட்டைகளில் டிஸ்னி கதாபாத்திரங்களைப் பயன்படுத்துவதற்கான உரிமத்தைப் பெற்றார்.