World_Trade_Organization
Sajarah
Ti kawit dikawitanna Putaran Uruguay, sakumna anu ngayakeun padungdengan téh geus nepi kana hiji kasadaran yén maranéhna mikabutuh hiji  mékanisme kalembagaan jeung  sistem pikeun ngaréngsékeun pacéngkadan anu lewih hadé. Salah sahiji pokok anu dipadungdengkeun salila Putaran ieu tayalian "berfungsinya sistem GATT" (functioning of the GATT system, disingkat FOGS). Loba nagara anu hayang nyingkahan masalah anu tumiba salila Putaran Tokyo, kayaning bijilna "kasapukan - kasapukan anu teu di agéndakeun" anu ngan ngawengku pikeun nagara anggota GATT anu sadia milu kana kasapukan éta (permasalahan ini disebut "GATT à la carte"). Ku alatan éta pisan, sakumna anu babalagempagan di GATT sadia ngajadikeun aguneman FOGS dina Putaran Uruguay salaku kasempatan pikeun ngadegkeun  hiji  organisasi dagang di tingkat global. Salajengna, dina enggoning rarancang katetepan akhir Putaran Uruguay anu dikaluarkeun dina taun 1991, mibanda hiji usulan pikeun ngadegkeun "Organisasi Dagang Multilateral". Ngaran anu diusulkeun satuluyna dirobah jadi "Organisasi Perdagangan Dunia". Kasapukan-kasapukan tina hasil Putaran Uruguay lajeng dihijikeun ka jero hiji kasapukan  anu ngajadi  rangkai pibakaleun ieu lembaga, tayalian Persetujuan Marrakesh (ogé disebut "Perjanjian WTO"), kaasup di jerona téh  Perjanjian GATT 1994 anu  ngagantikeun GATT 1947 sarta Kasapukan-kasapukan tambahan anu geus dipadungdengkeun saméméhna. Parjangjian WTO geus bisa ditandatangani dina kaping 15 April 1994. Kasapukan ieu sorangan mimiti lumaku dina kaping 1 Januari 1995, antukna ieu tanggal disebut tanggal resmi ngadegna Organisasi Perdagangan Dunia. Dina Novémber 2001, anggota-anggota WTO anu gempungan salila Konférénsi Tingkat Menteri Kaompat di Doha, Qatar, mutuskeun pikeun ngamimitian puteran paguneman anyar anu disebut Putaran Pembangunan Doha. Pokok bahasan tina ieu paguneman aya rupa-rupa, saperti tatanén, aksés pasar pikeun  produk anu lain ti tatanén, fasilitasi perdagangan, revisi aturan WTO, jeung ngaréngsékeun pacéngkadan. Sagigireun éta, putaran pembangunan ieu ogé kacida gedé tinimbangna kana pangabutuh nagara-nagara sumedeng mekar jeung kauntungan anu bisa  kapibanda ku maranéhna  tina ieu  usaha dagang. Ngan baé, sakumna anggota henteu bisa manggihan hiji kasapukan ngeunaan dina rupa-rupa hal ieu. Salila Konférénsi Tingkat Menteri Kalima di Cancún, Meksiko, dina taun 2003, ngaliwatan  babalagempagan nagara-nagara berkembang nolak ngeunaan "isu-isu Singapura", tayalian isu-isu anu aya patalina jeung kawijakan kompetisi, invéstasi, transparansi sajeroeun proyék pengadaan pamarentah, jeung fasilitasi dagang. Dina waktu nu sarua, nagara-nagara maju ogé nampik kana pamotongan subsidi tatanén, padahal nagara-nagara berkembang ngarasa kacida dirugikeun ku  ayana subsidi ieu alatan  ngaruksak daya saing produk maranéhna. Pacéngkadan ieu ngabalukarkeun Konférénsi Tingkat Menteri Cancún teuaya kasapukan jeung pinanggih jalan buntu. Ieu jalan buntu lumangsung saheulaanan nepika pertengahan taun 2004 sabada Program Kerja Doha anu anyar ditetepkeun ku Déwan Umum WTO dina  kaping 1 Agustus 2004, tur  salah, sahiji kaputusan pangpentingna anu geus dicokot ku dewan ieu tayalian kaputusan pikeun henteu nyoba mitembeyan parundingan ngeunaan  isu-isu Singapura. Salajengna, dina Konférénsi Tingkat Menteri kagenep di Hong Kong dina Désémber 2005, anggota WTO sapuk pikeun mupus subsidi ékspor tatanén saméméh taun 2013. Ngan, anggota WTO sama sakali henteu bisa ngaréngsékeun rupi-rupi masalah séjén,  saperti aksés pasar pikeun produk  tatanén, aksés pasar pikeun produk non-tatanén, jeung liberalisasi widang dagang jasa. Antukna, dina akhir Juli 2006, Direktur Jenderal WTO mangsa éta, Pascal Lamy, mutuskeun pikeun nunda saheulaanan Putaran Perundingan Doha. Sabada éta, loba padungdengan anu  dilakukepikeun rupa-rupa masalah anu leuwih leutik ogé henteu ngabuahkeun hasil, antukna  Pascal Lamy ngabiantarakeun dina tanggal 31 Méi 2011 yen Putaran Pembangunan Doha geus  "pareum". Samajan kitu, salila Konférénsi Tingkat Menteri Kasalapan di Bali, Indonésia, dina Désémber 2013, anggota-anggota WTO hasil meunang kasapukan anu katélah "Paket Bali", jeung parjanjian anu paling penting anun ngajadi bagéan tuna "paket" ieu tayalian Perjanjian Fasilitasi Perdagangan anu dimaksudkeun pikeun nyederhanakeun prosedur pabéan, ngaronjatkeun kaéfisiénan jeung  prosedur anu leuwih gancang, sarta ngurangan biaya ikeun  prosedur kapabéanan. Rupa-rupa, saperti tatanén, aksés pasar pikeun produk anu lain ti tatanén, fasilitasi perdagangan, revisi aturan WTO, jeung ngaréngsékeun pacéngkadan. Sagigireun éta, putaran pembangunan ieu ogé kacida gedé tinimbangna kana pangabutuh nagara-nagara sumedeng mekar jeung kauntungan anu bisa  kapibanda ku maranéhna  tina ieu  usaha dagang. Ngan baé, sakumna anggota henteu bisa manggihan hiji kasapukan ngeunaan dina rupa-rupa hal ieu. Salila Konférénsi Tingkat Menteri Kalima di Cancún, Meksiko, dina taun 2003, ngaliwatan  babalagempagan nagara-nagara berkembang nolak ngeunaan "isu-isu Singapura", tayalian isu-isu anu aya patalina jeung kawijakan kompetisi, invéstasi, transparansi sajeroeun proyék pengadaan pamarentah, jeung fasilitasi dagang. Dina waktu nu sarua, nagara-nagara maju ogé nampik kana pamotongan subsidi tatanén, padahal nagara-nagara berkembang ngarasa kacida dirugikeun ku  ayana subsidi ieu alatan  ngaruksak daya saing produk maranéhna. Pacéngkadan ieu ngabalukarkeun Konférénsi Tingkat Menteri Cancún teuaya kasapukan jeung pinanggih jalan buntu. Ieu jalan buntu lumangsung saheulaanan nepika pertengahan taun 2004 sabada Program Kerja Doha anu anyar ditetepkeun ku Déwan Umum WTO dina  kaping 1 Agustus 2004, tur  salah, sahiji kaputusan pangpentingna anu geus dicokot ku dewan ieu tayalian kaputusan pikeun henteu nyoba mitembeyan parundingan ngeunaan  isu-isu Singapura. Salajengna, dina Konférénsi Tingkat Menteri kagenep di Hong Kong dina Désémber 2005, anggota WTO sapuk pikeun mupus subsidi ékspor tatanén saméméh taun 2013. Ngan, anggota WTO sama sakali henteu bisa ngaréngsékeun rupi-rupi masalah séjén,  saperti aksés pasar pikeun produk  tatanén, aksés pasar pikeun produk non-tatanén, jeung liberalisasi widang dagang jasa. Antukna, dina akhir Juli 2006, Direktur Jenderal WTO mangsa éta, Pascal Lamy, mutuskeun pikeun nunda saheulaanan Putaran Perundingan Doha. Sabada éta, loba padungdengan anu  dilakukepikeun rupa-rupa masalah anu leuwih leutik ogé henteu ngabuahkeun hasil, antukna  Pascal Lamy ngabiantarakeun dina tanggal 31 Méi 2011 yen Putaran Pembangunan Doha geus  "pareum". Samajan kitu, salila Konférénsi Tingkat Menteri Kasalapan di Bali, Indonésia, dina Désémber 2013, anggota-anggota WTO hasil meunang kasapukan anu katélah "Paket Bali", jeung parjanjian anu paling penting anun ngajadi bagéan tuna "paket" ieu tayalian Perjanjian Fasilitasi Perdagangan anu dimaksudkeun pikeun nyederhanakeun prosedur pabéan, ngaronjatkeun kaéfisiénan jeung  prosedur anu leuwih gancang, sarta ngurangan biaya ikeun  prosedur kapabéanan.