cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Beteja e Trafalgarit (pikturë)
Beteja e Trafalgarit, 21 tetor 1805 është një pikturë e vitit 1822 nga artisti britanik J. M. W. Turner. Është porositur nga mbreti George IV si pjesë e një serie punimesh për të dekoruar tre dhoma pritje të shtetit në Pallatin Saint James dhe për të lidhur dinastinë Hanoveriane me suksesin ushtarak. Kjo vepër ishte komisioni i vetëm mbretëror i Turnerit dhe duhej të qëndronte si pjesë e varur e veprimit të Lord Howe's action, or the Glorious First of June të Philip James de Loutherbourg. Kjo pikturë masive e historisë ka përmasa 2,615 milimetra x 3,685 milimetra dhe iu dha Spitalit Greenwich menjëherë pas instalimit origjinal. Piktura tani varet në Muzeun Kombëtar Detar, gjithashtu në Greenwich, Londër.
Ajdonati
Gjeografia
Para Luftës së Dytë Botërore, Paramithia kishte këto lagje: Argullah, Sulltan Bajazit, Begatë, Bollatatë, Çardhaqe, Çaush, Haxhidem, Hundatë (Hunda), Kalivia, Kanali, Karkamish, Maksudatë, Prronjatë, Sinjatë, Shanaj dhe Vasil. Lagjet të tjera ishin: Durut. Lagja Shanaj ishte i njohur edhe si Manshan. Vendbanimi i vetëm dhe afërt Shamete ishte gjithashtu nganjëherë konsideruar të jetë pjesë ose lagje e Paramithisë.
Toponimet të qytezës Paramithi:(Para Luftës së Dytë Botërore) thumb|right|1800x900px|Planvendosja e përafërt e lagjeve, pronave dhe familjeve të Paramithisë në vitet 1930-1940
Kohët e lashta
Mbetje Arkeologjike - mjetet lithina, qeramikë e thjeshtë nga Paramithia, rajoni më i pasur i Greqisë me vegla guri që daton nga paleolitit të vonë të Bronzit dhe konfirmuar banesën e vazhdueshme në zonën e gjithë Epoka e Gurit. Në Çardhaq ose Shardhaq, ana jug i Paramithisë, ekzistenca e shumëkëndëshit të varrit mauzole prej guri dhe mur e Vonë të Bronzit është një nga pak shembujt e qytetërimit antike në Çamëri. Në kohët historike, banka lindore e lumit Kalamait, ku në kodrat fortifikuara të natyrshme apo shpatet e maleve, krijuan vendbanimet e fortifikuara (sot këto gjenden në fshatrat dhe vende: Uzdinë, Petrovicë, Pllakoti, Curilë, Gushbani), të cilat kontrolluaran fushën e Kalamait. Në të njëjtën kohë zhvilluar një seri të vendbanimeve në shpatet lindore të fushës Vuvo (Paramithi, Uria, Shamete, Dragom) disa më pak në anën perëndimore të fushës Vuvo (Grykë, Sevasto, Grovolat) dhe, së fundi, disa më të vogla në malet të Paramithisë (Saloniq, Popovë). Zona e komunës, e cila për pjesën më mbulon Uriën e lashtë, banuar nga fisi i Elimëve të Tesprotët e lashtë, ishte një nga më të dendur dhe populluar rajone të Çamërisë dhe lulëzoi gjatë periudhës antike.
Ylli i Veriut
Sistemi yjor
Dikur mendohej se ishin dy komponentë më të largët - Polaris C dhe Polaris D - por këto janë treguar që nuk janë të lidhura fizikisht me sistemin Polaris.
Ajdonati
Lufta e Dytë Botërore dhe shpërngulja e Çamëve Myslimane
Hajrie Hasan Avdulla (47 vjeç, gruaja e Myftiut), Fize Hasan Avdulla (vajza e Myftiut), Nazmie Rexhep Malo (36 vjeç), Sadete Rexhep Malo, Sanije Halil Bollati (33 vjeç), Kadrie Kasimi (43 vjeç), Qamile Zyhdi, Naxhie Man Zyhdi, Late Asim Murati, Dufo Mulla Hapa, Bitulla Braho Bollati, Adile Subi Dino, Safije Ahmet Merxhushi, Mine Hysen Mullameti, Nasibe Hysen Mullameti, Asije Tahir Jasin, Xheko Shefqet Kati, Aishe Rustem Seiti, Begate Muhtar Shani, Hanëme Osman Shani, Fahrije Lushi, Qamile Hysen Zeqo, Asije Adem Beqiri, Naxho Ahmet Jaho, Hanko Jahja Pronjo, Xheko Rustem Katiu, Asije Karaman Pronjo, Meko Karaman Pronjo, Feride Hysen Demi, Gjyle Mushi, Meko Vehib Memo, Mine Meçe Dervishi, Asije Sadik Arapi, Hajrie Arapi, Hasibe Balo Sallata, Hanushe Rapo, Qamile Kekeci, Hava Kekeci, Asije Qamile Dodi, Ruhije Muharrem Bollati, Dile Baraca, Fatime Pronjo, Fatime Pronjo, Fatime Avdulla, Gjyslime Qamili, Dusho (Hajrie) Arapi, Razie Sami Jaho, Hedije Malo, Nazmie Malo, Nahije Malo, Bide Dino, Ruhije Bollati, Makbule  Bollati (2 vjeç), Nekie Berberi, Vajza e Rexho Berberit (8 vjeç), Vajza e Nuhut dhe Asim Dinos (3 vjeç), Meko Mustafa Pronjo, Irfane Ademi, Sanije Nuri, Hajrie Muhedini (3 vjeç), Kadrie Dauti (Dino), Dyso Arapi, Sherife Kure (12 vjeç) etj.
Ylli i Veriut
Emrat
Në antikitet, Polaris nuk ishte ende ylli më i afërt me sy të lirë në polin qiellor dhe e gjithë yjësia Ursa Minor u përdor për orientim në vend të ndonjë ylli të vetëm. Polaris lëvizi mjaft afër polit për të qenë ylli më i afërt me sy të lirë, edhe pse ende në një distancë prej disa shkallësh, në periudhën e mesjetës së hershme, dhe emra të shumtë që i referohen kësaj karakteristike si yll polar janë përdorur që nga periudha mesjetare. Në anglishten e vjetër, ajo njihej si scip-steorra ("ylli i anijes"); Në poezinë e vjetër rune angleze, T-rune me sa duket shoqërohet me "një yjësi cirkumpolare", krahasuar me cilësinë e qëndrueshmërisë ose nderit.
Ajdonati
Paramithia sot
Pas luftës, pothuajse të gjitha ndërtesat e banuara nga shqiptarët myslimanë në Paramithi u shkatërruan gjatë luftimeve të Luftës së Dytë Botërore. Megjithatë, disa ndërtesa, si, për shembull, xhamitë, i mbijetuan luftrat. Këto u shkatërruan vite më vonë, si Xhamia e Mbretit, për të cilën historiani grek Llambro Ballcioti shkruan "e cila nuk u shpërthye vetëm" me eksploziv, "por u gdhend simbolikisht me qëllim që të nënvizonte fundin e pranisë muslimane në këtë rajon". Xhamia e fundit, ajo të Bollatatëve është prishur në vitin 1952. Varrezat myslymane, pranë 9 xhamive të Paramithisë janë shkatërruar dhe rindërtuar me shtëpi edhe rrugë. Ndërsa mbi gropën ku ishin hedhur trupat e mbi me shumë se 600 paramithjotëve të vrarë në qershor 1944, sot është shtruar një fushë basketbolli. Mbasi myslymanët shqiptarë ishin spastruar etnikisht, shteti grek ripopulloi vendbanimet e spastruara si Paramithia me grekë malore dhe vllehë nga Epiri lindor dhe disa shqipfolës ortodoksë vendas. Në vitet 1970, udhëtari britanik Arthur Foss, i cili kishte luftuar me EDES gjatë Luftës së Dytë Botërore e përshkroi qytezën e Paramithisë si me "një ose dy hotele, një bankë dhe shërbime të mira autobusësh", që kishte mbajtur "diçka prej atmosferës osmane". Paramithia kishte një katedrale, e ndërtuar në vitin 1913, "shtëpi të bukura prej guri" që ishin në "gjendje të mirë", dhe kishat të tjera të vjetra, si dhe manastire që janë rivendosur pas neglizhencës të kohës së luftës. E trashëgimisë islame shqiptare të Paramithisë, kishte mbetur vetëm një minare, e cila ishte "pjesërisht e rrënuar, në lartësi të shpatit të malit Kurilla" dhe në "afërsi të kalasë venedikase" të vjetër. Në vitet e fundit, ringjallja e çështjes çame në diskursin politik dhe publik të Shqipërisë, shkaktoi qytetarët vendorë greke (grekët, shqipfolësit ortodokse dhe vllehë), të frikësohen dhe shqetësohen për pronat e tyre. Për shembull, në verën e vitit 2001, thashetheme të rreme u përhapën për ekzistencën e të ashtuquajturës "Ushtria Çlirimtare e Çamërisë". Ndërsa në muajt të vijim, shpërthimet e dy bombave të bëra në një shtëpi në Paramithi u gjetën të mos kishin të bënin me "terrorizmin shqiptar", por me një konflikt vendor.
Ylli i Veriut
Largësia
djathtas|parapamje| Paralaksi yjor është baza për [[Parseku|parsekun, i cili është distanca nga Dielli në një objekt astronomik, i cili ka një kënd paralaksi të një hark sekondë. (1 AU dhe 1 pc nuk duhet të shkallëzohen, 1 pc = rreth 206265 AU) ]] Shumë letra të kohëve të fundit llogaritin distancën nga Polaris në rreth 433 vjet dritë (133 parsekë), në marrëveshje me matjet paralaksike nga sateliti i astrometrisë Hipparcos. Vlerësimet e distancave të vjetra ishin shpesh pak më pak, dhe hulumtimi i fundit i bazuar në analizë spektrale me rezolucion të lartë sugjeron se mund të jetë deri në 110 vite drite më afër (323 vd/99 ps). Polaris është ndryshorja më e afërt Cefeidale me Tokën, kështu që parametrat e tij fizikë janë të një rëndësie kritike për të gjithë shkallën e distancës astronomike. Është gjithashtu i vetmi me një masë të matur dinamike. Polaris ka qenë prej kohësh i rëndësishëm për shkallën e distancës kozmike sepse, para Gaia-s, ishte e vetmja ndryshore Cefeidale, për të cilën ekzistonin të dhëna të distancës së drejtpërdrejtë, e cila kishte një efekt të valëzuar në matjet e distancës që përdorin këtë "udhëheqës".
Shkolla e Vizatimit
Shkolla e Vizatimit ishte e para shkollë arti në Shqipëri.
Dythundrakët
Dhëmbët
alt=A deer-pig with elongated lower canines that curve up, forming elephant-like tusks.|parapamje|Caninet e Suinave zhvillohet si çataj.
Sistematika e brendshme
Megjithëse drerët, drerët e myshqeve dhe pronghornët janë përmbledhur tradicionalisht si qafat cervidët (Cervioidea), studimet molekulare japin rezultate të ndryshme - dhe jo-konsistente, kështu që çështja e sistematikës filogjenetike të infeksionit Pekora (ripërtypësit me brirë) për momentin, nuk mund të jetë u përgjigj. alt=Illustration of an Indohyus, a mouse-like mammal|parapamje|Rindërtimi i Indohyus
Sistemi riprodhues
alt=Two Japanese serows (goat-antelopes) sit together.|parapamje|[[Serou japonez ka gjëndra në sytë që janë qartë të dukshme]]
Sistemi ushqimor
Ripërtypësit (Ruminantia dhe Tylopoda) e ripërtërijnë ushqimin e tyre ata derdh mbrapa dhe ripërtyp atë. Gojët e ruminantëve shpesh kanë gjëndra shtesë të pështymës, dhe mukoza me gojë shpesh quhet rëndë për të shmangur dëmtimin nga pjesët e bimëve të vështirë dhe për të lejuar transportimin më të lehtë të ushqimeve të përtypura afërsisht. Stomakët e tyre ndahen në tre deri në katër seksione: bajamja, retikuli , omasum dhe aboma. Pasi ushqimi të hahet, ai përzihet me pështymë në gjellë dhe retikul dhe ndahet në shtresa të materialit të ngurtë kundrejt lëngut. Solidët grumbullohen së bashku për të formuar një bolus (i njohur edhe si kudër ); kjo rregullohet nga kontraktimet retikulare ndërsa glota është e mbyllur. Kur bolusi hyn në gojë, lëngu shtrydhet me gjuhën dhe përsëri gëlltitet. Bolusi përtypet ngadalë për ta përzier plotësisht me pështymë dhe për ta prishur atë. Ushqimi i gëlltitur kalon në "dhomën e fermentimit" (thashetheme dhe retikul), ku mbahet në lëvizje të vazhdueshme nga kontraktimet ritmike. Mikrobet celulitike ( bakteret, protozoa dhe kërpudhat ) prodhojnë celulazë , e cila është e nevojshme për të prishur celulozën që gjendet në materialin bimor. Kjo formë e tretjes ka dy avantazhe: bimët që nuk mund të dëmtohen nga speciet e tjera mund të treten dhe përdoren, dhe kohëzgjatja e konsumit aktual të ushqimit të shkurtohet; kafsha kalon vetëm një kohë të shkurtër jashtë në hapësirë ​​me kokën në tokë - zhurmimi mund të bëhet më vonë, në një zonë të strehuar.
Oh (roman)
Rëndësia
KY roman ka rendesi te madhe sepse tregon,periudhen e se kaluares sone ,me thjeshte te Jezu Krishtit duke u Marr nga Bibla dhe duke u perquar me ndryshime
Ali Syla Perashi
Jeta dhe veprimtaria e Ali Perashi-t
Kjo biografi u mor nga libri "Pishtarët e lirisë" me autor Gjylaver Avdiun.
Kamelini
Gjinia
• Cuyamacamelus
• Paratylopus
Periudha Sengoku
Përmbledhja
Lufta Ōnin (1467–1477), një konflikt i rrënjosur në ankth ekonomik dhe i sjellë nga një mosmarrëveshje mbi trashëgiminë shogunate, zakonisht konsiderohet si fillimi i periudhës Sengoku. Ushtria "lindore" e familjes Hosokawa dhe aleatët e saj u përplasën me ushtrinë "perëndimore" të Yamana. Luftimet në dhe rreth Kiotos zgjatën për gati 11 vjet, duke e lënë qytetin pothuajse të shkatërruar. Konflikti në Kioto u përhap më pas në provincat periferike.
Gekokujō
Një nga rastet më të hershme të kësaj ishte Hōjō Sōun, i cili u ngrit me origjinë relativisht të përulur dhe përfundimisht mori pushtetin në Provincën Izu në vitin 1493. Duke u mbështetur në arritjet e Sōun, klani Hōjō mbeti një fuqi kryesore në rajonin Kantō deri në nënshtrimin e tij nga Toyotomi Hideyoshi vonë në periudhën Sengoku. Shembuj të tjerë të dukshëm përfshijnë zëvendësimin e klanit Hosokawa nga Miyoshi, Toki nga Saitō dhe klanit Shiba nga klani Oda, i cili nga ana e tij u zëvendësua nga nënrenditësi i tij, Toyotomi Hideyoshi, një bir i një fshatari pa emër familjar.
Clive Barker
Referime
"Clive Barker recovering from 'near fatal' case of toxic shock syndrome". EW.com. Retrieved 24 August 2019.
Jeta e hërshme
Barker lindi në Liverpool, djali i Joan Ruby (i lindur Revill), një piktor dhe oficer i mirëqenies shkollore, dhe Leonard Barker, një drejtor personeli për një firmë të marrëdhënieve industriale. Ai u shkollua në Shkollën Fillore Dovedale, Shkollën e Mesme të Bankës Quarry dhe Universitetin e Liverpool, ku studioi anglisht dhe Filozofi.
Libra komikë
Në vitin 2011, Boom! Studios filloi botimin e një serie origjinale të librave komikë Hellraiser
Jeta personale
Në vitin 2012, Barker hyri në koma për disa ditë pasi kishte kontraktuar sindromën e shokut toksik, e shkaktuar nga një vizitë te dentisti i cili shkarkoi një sasi bakteresh helmuese në rrjedhën e tij të gjakut, pothuajse duke i marrë jetën e tij. Duke kuptuar se mund t’i kishte mbetur vetëm një kohë e shkurtër për të jetuar, ai vendosi të vendosë shqetësimet e tij personale për botën dhe shoqërinë në romanin e ardhshëm Deep Hill, për të cilin ai më pas mendoi se mund të ishte libri i tij i fundit.
Marrëdhëniet
Ndërsa dilte në emisionin e thirrjes në radio Loveline më 20 gusht 1996, Barker deklaroi se gjatë adoleshencës së tij ai kishte disa marrëdhënie me gra të moshuara, por arriti të identifikonte veten si homoseksual nga 18 ose 19 vjeç. Marrëdhënia e tij me John Gregson zgjati nga 1975 deri në 1986.
Referime
"Clive Barkers Enters the 'Dark Bazaar' with JAKKS Pacific". Bloody-disgusting.com. Retrieved 30 October 2014.
Jamie Bowman (19 May 2015). "As Clive Barker returns here's eight other Merseyside sci fi, fantasy and horror writers who have thrilled readers worldwide". liverpoolecho.
Laminoidët
Lama
Lama ( Lama glama ) është më e madhja nga laminoidët ekzistuese dhe peshon 130–150 kilogramë (290–330 lb) me lartësi 109–119 cm (43–47 në) në sup. Lamat nuk janë specie të egra; përkundrazi, ata u zbutën nga peruvianët dhe bolivianët e malësive. Tregtia çoi në bollëkun aktual të lamave në Kolumbi, Ekuador, Peru, Bolivi, Kili, Paraguai dhe Argjentinën Verilindore. Ka tufa lamash në Shtetet e Bashkuara, Evropë, Japoni dhe Zelandën e Re.
Moshidae
Taxonomia
• * Friburgomeryx wallenriedensis
• * Parablastomeryx
• * Machaeromeryx
• ** Parablastomeryx floridanus
Papillon (libër)
parapamje Papillon është një roman autobiografik i shkruar nga Henri Charrière, botuar për herë të parë në Francë më 30 prill 1969. Papillon është nofka e Charrière. Romani detajon burgosjen e pretenduar të Papillonit dhe arratisjen pasuese nga kolonia penale franceze e Guajanës Franceze (në të vërtetë ai kurrë nuk kishte vizituar ishullin) dhe përfshin një periudhë 14-vjeçare midis viteve 1931 dhe 1945.
Moshidae
Taxonomia
• * Oriomeryx willii
• * Hispanomeryx andrewsi
Papillon (libër)
Përmbledhja
Papillon u kthye te popullata e rregullt e të burgosurve në Royal Island pasi u "kurua" nga sëmundja e tij mendore. Ai kërkoi që të transferohej në Ishullin e Djallit, ishulli më i vogël dhe i konsideruar si ishulli më i "pashmangshëm" në grupin Îles de Salut. Papillon studioi ujërat dhe zbuloi mundësitë në një hyrje shkëmbore të rrethuar nga një shkëmb i lartë. Ai vuri re se çdo valë e shtatë ishte mjaft e madhe për të çuar një objekt lundrues mjaft larg në det sa të dridhej drejt kontinentit. Ai eksperimentoi duke hedhur thasë me arrë kokosi në hyrje.
Ndikimi i Papillonit
Papillon është përshkruar si "Historia më e madhe e aventurave të të gjitha kohërave" (Auguste Le Breton) dhe "Një klasik modern i guximit dhe eksitimit" (Janet Flanner, The New Yorker).
Moshidae
Taxonomia
• * Hispanomeryx aragonensis
• ** Dremotherium feignouxi
Ivan Aivazovski
Referime
Shënimet
Ekspedita e Perry
parapamje|300px|Shtypi japonez i bërë në 1854 në lidhje me vizitën e Perry. Ekspedita e Perry ishte një ekspeditë diplomatike dhe ushtarake në periudhën Bakumatsu, duke përfshirë dy udhëtime të ndara nga anijet luftarake të Marinës së Shteteve të Bashkuara të cilat u zhvilluan gjatë viteve 1853–54. Qëllimet e kësaj ekspedite përfshinin kërkimin, rilevimin dhe vendosjen e marrëdhënieve diplomatike dhe negocimin e marrëveshjeve tregtare me kombe të ndryshme të rajonit; hapja e kontaktit me qeverinë e Japonisë u konsiderua si një përparësi kryesore e ekspeditës dhe ishte një nga arsyet kryesore për fillimin e saj.
Kërcënimi i forcës dhe negociatave
Anijet amerikane ishin pothuajse të rrethuara nga anije roje japoneze; megjithatë, Perry urdhëroi që çdo përpjekje për të hipur në bord duhej të tërhiqej. Një anije mbante një shenjë të madhe në frëngjisht duke urdhëruar flotën amerikane të nisej menjëherë. Më 9 korrik, një yoriki nga Uraga bugyō, Nakajima Saburosuke, i shoqëruar nga përkthyesi Tatsunosuke Hori, doli me vrap për te Susquehanna, por në fillim u refuzua leja për të hipur në bord. Pas disa negociatave, ata u lejuan të hipnin, ku treguan urdhrin që asnjë anije e huaj të mos lejohej të hynte në portet japoneze. Perry mbeti në kabinën e tij dhe refuzoi t'i takonte, duke dërguar fjalë përmes oficerëve të tij se ndërsa mbante një letër nga Presidenti i Shteteve të Bashkuara, ai do të merrej vetëm me zyrtarë me shtat dhe autoritet të mjaftueshëm. Më 10 korrik, yoriki Kayama Eizaemon, duke u shtirur si Uraga bugyō, thirri Susquehanna dhe u lejua të takonte kapitenin Franklin, të cilin ai e këshilloi të udhëtonte në Nagasaki, pasi ky ishte porti i caktuar për të gjitha kontaktet e huaja. Kayama u tha që nëse nuk vinte një zyrtar i përshtatshëm për të marrë dokumentin, Perry do të zbarkonte trupat dhe do të marshonte drejt Edo, për të dorëzuar letrën personalisht. Kayama kërkoi tre ditë në mënyrë që të përgjigjej. Uraga bugyō aktual, Ido Hiromichi, i dërgoi një raport shogunit dhe këshilloi që mbrojtjet e tij ishin krejtësisht të papërshtatshme për të sprapsur amerikanët me forcë.
Kthimi në Shtetet e Bashkuara, 1855
parapamje|upright|Një bust e Matthew Perry në [[Shimoda, Shizuoka.]]
Vendbanimet e kohës së metaleve në Kosovë
Gjinoci
Varreza e Gjinocit ( tuma ilire ), është një rast unik i tumave të regjistruara në Kosovë. Diametri i përgjithshëm i tumës është: 84 metra drejtimi lindje-perëndim dhe 73 metra në drejtimin veri-jug. Lartësia më e madhe e tumës ka pothuajse 10 metra dhe tuma nuk është hulumtuar ende shkencërisht. Sidoqoftë, bazuar në dimensionet e përgjithshme, ndërtimin e tumës, lartësinë dhe vendosjen e tij, me shumë gjasë tuma e varrosjes është ndërtuar gjatë epokës së hekurit të vonë të antikitetit dardan. Për më tepër, kur merren parasysh faktet e përgjithshme, mund të thuhet se varri gjigand i tumës është ndërtuar për një familje shumë të rëndësishme me një status të lartë shoqëror.
parapamje|151x151px| Lokacionet e epokës së bakrit në Kosovë parapamje|156x156px| Lokacionet e epokës së bronzit në Kosovë parapamje|156x156px| Lokacionet e epokës së hekurit në Kosovë Vendbanimet e kohës së metaleve në Kosovë janë lokacione të rëndësishme arkeologjike nga koha e përdorimit të metaleve. Periudha e përdorimit të metaleve përfshin një afat kohor të shtrirë prej mbi tre mijëvjeçarësh, duke filluar afërsisht 3500 pes deri në mes të shekullit IV pes. Gjatë kësaj kohe, e cila përfshin periudhën e bakrit, bronzit dhe epokës së hekurit ne shohim sofistikimin e jetës në mesin e banorëve të Kosovës antike. Gjithashtu gjatë kësaj kohe ne shohim zhvillimin e një kulture unike, e cila sot identifikohet si dardane. Kjo periudhë është vërtetuar mirë me gjetjet arkeologjike, duke filluar nga vendbanimet e nekropoleve të llojeve të ndryshme, kryesisht tumulare. Ekziston një numër i konsiderueshëm i artefakteve dhe objekteve arkeologjike që janë mbledhur dhe zbuluar gjatë shekullit të kaluar nga këto vendbanime dhe varre, të cilat dëshmojnë ekzistencën e civilizimit dhe vazhdimin e tij që nga periudhat parahistorike. Më poshtë është një listë e vendbanimeve dhe tumave të ndryshme, që janë gërmuar dhe studiuar.
Bardhi i Madh
Kalaja parahistorike Bardhit të Madh (Bellaçeci) ndodhet në majë të një kodre të ulët, një konfiguracion i mbrojtur natyral i terrenit nga veriu, jugu dhe lindja, në njërën anë, dhe pengesat e përshkimit dhe hendekut nga pjesa perëndimore, që e bënë këtë vendbanim të fortifikuar një fortesë e rëndësishme për kohën e saj. Për më tepër, lumi Drenica rrjedh poshtë rrëzës së kodrës, ndërsa pak metra më në veri, Malet e Çyçavicës përshkojnë peizazhin përreth. Kalaja antike është në formë trapezoidale, me përmasa 70x50 metra brenda kalasë, ndërsa, përreth anës së jashtme karakterizohet nga radhë traversash të përbëra nga gurë të përzier toke dhe lumenjsh. Kjo pozitë e jashtëzakonshme gjeostrategjike e kalasë ishte ideale që banorët të vëzhgonin një zonë të gjerë të rajonit të Fushë Kosovës. Gërmimet konfirmuan vazhdimësinë e dëshmuar bazuar në materialin e zbuluar, pas më shumë se 28 shekujsh. Gjetjet e enëve prej argjile janë zbukuruar kryesisht me kanelura dhe pikat, tipike për stilin dekorues dardane të antikitetit, përkatësisht epokës së hekurit të vonë, kjo gjithashtu konfirmon prodhimin lokal dhe rajonal të qeramikës. Gërmimet arkeologjike të kryera në këtë vend, kryesisht në formën e llogoreve provuese të kryera në disa sezone që nga fundi i viteve gjashtëdhjetë të shekullit të kaluar për të vazhduar deri pas Luftës së Kosovës (1997-1999). Në vitin 2011, një studim gjeofizik i kryer me pajisjen gjeomagnetike, ka regjistruar tipare nëntokësore të përbërjeve së fortesës, ambiente të cilat do të vijnë në dritë përmes gërmimeve të ardhshme. Vazhdimësia e vendbanimit ishte aktive gjatë shekujve VIII - V para Krishtit.
Sydney Brenner
Referime
"Sydney Brenner Institute for Molecular Bioscience". University of the Witwatersrand. Retrieved 28 September 2008.
Çmime dhe nderime
Çmimi i Kërkimit Mjekësor Albert Lasker në 1971
Zgjidhet anëtar i Shoqërisë Mbretërore (FRS) të Londrës në 1965
Çmimi Ndërkombëtar King Faisal në Mjekësi në 1992
Çmimi Nobel në Fiziologji ose Mjekësi në 2002
Lexim të mëtejshëm
Max Perutz; What a Time I am Having: Selected Letters., CSHL Press 2008, 506pp ISBN 978-0-87969-864-5. For captioned picture.
Georgina Ferry; 'Max Perutz and the Secret of Life', (Chatto & Windus 2007) 352pp, ISBN 978-0-7011-7695-2. For uncaptioned picture.
Referime
Sulston, J.; Brenner, S. (1974). "The DNA of Caenorhabditis elegans". Genetics. 77 (1): 95–104. PMC 1213121. PMID 4858229.
"Library: Sydney Brenner's Loose Ends". cell.com.
Brenner, Sydney (1994). "Loose Ends". Current Biology. 4 (1): 88. doi:10.1016/S0960-9822(00)00023-3. ISSN 0960-9822.
Çmime dhe nderime
Brenner mori çmime dhe nderime të shumta, duke përfshirë:
Referime
"Letter by Brenner (primary source)" (PDF). rutgers.edu.
Brenner, Sydney. "Coming from Eastern European stock" – via www.webofstories.com.
"Sydney Brenner interviewed by Alan Macfarlane, 2007-08-23 (film)". alanmacfarlane.com.
Lexim të mëtejshëm
Lewis Wolpert; How We Live and Why We Die, Faber and Faber 2009, 240 pp; ISBN 978-0-571-23912-2
Referime
Friedberg, Errol C. (2008). "Sydney Brenner". Nature Reviews Molecular Cell Biology. 9 (1): 8–9. doi:10.1038/nrm2320. ISSN 1471-0072. PMID 18159633. S2CID 1037231.
A Life in Science (2001) ISBN 0-9540278-0-9
Horace Freeland Judson The Eighth Day of Creation (1979), pp. 10–11 Makers of the Revolution in Biology; Penguin Books 1995, first published by Jonathan Cape, 1977; ISBN 0-14-017800-7.
Pornhub
Historia
Që nga viti 2009, tri nga faqet më të mëdha pornografike "RedTube, YouPorn dhe PornHub - së bashku përbëjnë 100 milionë vizitorë unikë".
Trendet e kërkimit
Gjatë shpërthimit të sëmundjes koronavirus 2019, kur Pornhub ofroi falas Pornhub Premium, trafiku në të gjithë botën u rrit me 18.5%.
Pretendime për shkelje të së drejtës së autorit
Në vitin 2010, Mansef Inc. dhe Interhub, pronarët e atëhershëm të Pornhub, u paditën nga kompania mbajtëse e të drejtave të kopjimit të kompanisë së prodhimit të filmit pornografik Pink Visual, Ventura Content, për shkeljen e të drejtës së autorit të 95 videove në faqet e internetit, duke përfshirë Pornhub, Keezmovies, Extremetube, dhe Tube8. Sipas përmbajtjes së Ventura, 45 video u transmetuan "dhjetëra miliona herë" dhe ata pretenduan se pirateria kërcënonte "tërë industrinë e argëtimit për të rritur". Padia u zgjidh në tetor 2010, me kushtet që mbeten konfidenciale. Palët ranë dakord që operatorët e faqeve të zbatojnë filtrimin digjital të gjurmëve të gishtave në faqet e tyre. Faqet e Porn 2.0 si këto shihen se paraqesin konkurrencë të dukshme për faqet e internetit pornografike të paguara dhe revistat tradicionale dhe pornografinë e bazuar në DVD.
Historia
Më 1 prill 2016, Dita e gënjeshtrave, faqja e parë e internetit u bë CornHub, duke shfaqur video me misër të ëmbël me tituj tërheqës seksualisht. Në vitin 2018, faqja e parë u bë HornHub.
Vendbanimet e antikitetit të vonë dhe mesjetare në Kosovë
Hyrje
Periudha në fjalë, karakterizohet kryesisht me kalimin nga vendbanimet e hapura fushore në vendbanimet e fortifikuara kodrinore. Por, gjatë kësaj periudhe kohore ndodhin edhe ndryshime të mëdha si pasojë e krizës së përgjithshme që kishte kapluar Perandorinë Romake. Kjo ndodhi edhe si rezultat i sulmeve dhe dyndjeve barbare duke detyruar banorët vendas që t'i braktisin vendbanimet fushore dhe të tërhiqen (rikthehen) në vendbanimet kodrinore-gjeostrategjike.
Kalaja e Strocit
Fshati Stroc është i njohur për ekzistencën e një fortese të vendosur në kodrën Gradina, një fortesë e cila u përdor në vazhdimësi që nga parahistoria, antikiteti i vonë dhe periudha e mesjetës së hershme. Gjurmët e mureve të vendosura në formën e kaskadave që anojnë deri në majë të kodrës, vërehen në bregun e Gradinës. Edhe në ditët e sotme, gjurmët e kullave dhe mureve të fortesave janë të dukshme, me përmasa deri në dy metra mure të gjera. Bazuar në konfigurimin e terrenit dhe mbetjeve të evidentuara, me sa duket në këtë vend, në të kaluarën, një objekt kulti ekzistonte dhe i shërbente popullatës lokale.
Kalaja e Kastërcit
Vendi arkeologjik, përkatësisht fortifikimi i Kastercit, i pozicionuar pak a shumë 12 kilometra në veriperëndim nga qyteti i Therandës, dëshmuar të jetë një qendër arkeologjike me shumë shtresa që vazhdoi të ekzistonte nga kohërat parahistorike, më saktësisht, nga një bakër Mosha si një vendbanim i fortifikuar dhe më pas u ripërdor dhe u rindërtua në një fortesë të fortë gjatë mbretërimit të perandorit Justinian. Vendi u ripërdor si një nekropol gjatë periudhës mesjetare. Zona e kalasë ishte nën tre kërkime arkeologjike; në 1986, llogore provë u kryen këtu, duke reflektuar një pasqyrë të përgjithshme të kësaj faqe. Hetimet arkeologjike vazhduan në 2010 dhe përsëri në 2011, duke zbuluar një sipërfaqe prej vetëm rreth 500 metra katrorë, këto gërmime nxorën në dritë një kishë të hershme të krishterë dhe një material tjetër ekskluziv të lëvizshëm arkeologjik të përbërë nga; vegla pune hekuri, enë prej balte, bizhuteri, vathë, byzylyk, monedha, etj.
Siriusi
Polemikat e ngjyrave
Mundësia që evolucioni yjor i Siriusit A ose i Siriusit B të jetë përgjegjës për këtë mospërputhje është refuzuar nga astronomët me arsyetimin se afati kohor i mijëra viteve është shumë i shkurtër dhe se nuk ka asnjë shenjë të mjegullnajës në sistem që do të pritej po të kishte ndodhur një ndryshim i tillë. Një bashkëveprim me një yll të tretë, deri më sot i pazbuluar, është propozuar gjithashtu si një mundësi për një pamje të kuqe. Shpjegimet alternative janë ose që përshkrimi si e kuqe është një metaforë poetike për fatin e sëmurë, ose se skintilimet dramatike të yllit kur ngriheshin e linin shikuesin me përshtypjen se ishte i kuq. Për syrin e lirë, shpesh duket se po shkëlqen me nuanca të kuqe, të bardhë dhe blu kur është afër horizontit.
Etimologjia dhe rëndësia kulturore
Sirius përmendet në Suren, En-Nexhm ("Ylli"), të Kuranit, ku i është dhënë emri الشِّعْرَى (transliterimi: aš-ši'rā ose ash-shira ; udhëheqësi). Ajeti është: "وأنَّهُ هُوَ رَبُّ الشِّعْرَى ", "Se Ai është Zoti i Siriusit (Ylli i Fuqishëm)." (En-Nexhm: 49) Ibën Kethiri tha në komentin e tij "se është ylli i ndritshëm, i quajtur Mirzam Al-Jawza' (Sirius), të cilin një grup arabësh e adhuronin". Emri alternativ Aschere, i përdorur nga Johann Bayer, rrjedh nga kjo.
Në astronominë kineze, Siriusi është i njohur si ylli i "ujkut qiellor" (kinezisht dhe japonisht: 天狼; Tenrō), në feudali e Jǐng (井宿). Shumë kombe midis popujve autoktonë të Amerikës së Veriut gjithashtu e lidhën Siriusin me qenët; Seri dhe Tohono O'odham i jugperëndimit shënojnë yllin si një qen që ndjek delet e malit, ndërsa Blackfoot e quajti atë "Fytyra e qenit". Cherokee çiftëzoi Siriusin me Antaresin si një roje me yje qensh në të dy skajet e "Shtegut të Shpirtrave". Pawnee i Nebraskas kishte disa shoqata; fisi Ujku (Skidi) e njihte atë si "Ylli i Ujkut", ndërsa degët e tjera e dinin atë si "Ylli i Kojotës". Më në veri, Inuit Alaskan i Ngushticës së Beringut e quajti atë "Qeni i Hënës".