Historia_e_Murit_të_Madh_Kinez
Dinastia Han (206 p.e.s.–220 i e.s.)
Për mentalitetin kinez, politika heqin ishte poshtëruese dhe ishte në kundërshtim me rendin botëror sinocentrik si "një person i varur me kokëposhtë", ashtu si shetari Jia Yi (169 p.e.s.) e vendos atë. Këto ndjenja të shfaqura në oborrin Han në formën e rrymës pro-luftës, të cilët mbronin ndryshimin e politikës Han të pajtimit. Në mbretërimin e perandorit Wu (141 - 87 p.e.s.), Hanët u ndien të sigurt mjaft për të shkuar në luftë me Xiongnu-të. Pas një përpjekjeje të dobët për të tërhequr ushtrinë Xiongnu në një pritë në Betejën e Mayi në vitin 133 p.e.s., periudha e pajtimit në stilin heqin u prish dhe Lufta Han–Xiongnu mori fund përfundimisht. Pasi Lufta Han–Xiongnu përparoi në favor të Han-ëve, Muri u mirëmbajt dhe u shtri përtej linjave Qin. Në vitin 127 p.e.s., gjenerali Wei Qing pushtoi rajonin e shumë-kontestuar Ordos deri në fortifikimet Qin të vendosura nga Meng Tiani. Në këtë mënyrë, Wei Qing ripushtoi tokat e vaditshme në veri të Ordosit dhe rivendosi mbrojtje në atë territor ndaj stepës. Përveç rindërtimit të mureve, arkeologët besojnë se Han-ët ngritën gjithashtu mijëra kilometra mure nga Hebei deri në Mongolinë e Brendshme gjatë mbretërimit të perandorit Wu. Fortifikimet e këtushme përfshinin argjinatura, stacione lajmërimi dhe fortesa, të gjitha të ndërtuara me një kombinim të bërthamave me dhe të ngjeshur dhe fasada guri. Nga rrafshnalta Ordos, Muri i Madh sporadik dhe jo i vazhduar Han ndoqi skajin e Korridorit Gansu përmes qyteteve Wuwei, Zhangye dhe Jiuquan, duke çuar në Basenin e Liqenit Juyan dhe duke mbaruar në dy vende: Kalimi Yumen në veri dhe Kalimi Yang në jug, të dy në afërsi të Dunhuang-ut. Kalimi Yumen ishte më perëndimori gjithë fortifikimeve kineze Han; më në perëndim se mbarimi perëndimor i Murit të Madh Ming në Kalimin Jiayu (të quajtur dhe Kalimi Jiayuguan), rreth 460 km në lindje. Garnizonet e kullave vrojtuese në mur ishin të nga bujqësia civile dhe nga bujqit kolonë ushtarak të njohur si tuntian. Mbrapa kësaj linje fortifikimesh, qeveria Han qe e aftë ti mbante ngulimet e saj dhe komunikimin e saj me rajonet perëndimore në Azinë Qendrore, përgjithësisht të sigurta nga sulmet nga veriu. Fushatat kundër Xiongnu-ve dhe popujve të tjerë nomadë të perëndimit e shterën thesarin perandorak dhe politikat ekspansioniste u kthyen në favor të paqes nën pasuesin e perandorit Wu. Paqja u respektua gjerësisht edhe kur froni Han u uzurpua nga ministri Wang Mang në vitin 9 të e.s., duke nisur një mbretërim të shkurtër 15 vjeçar midis mbretërimeve të njohur si Dinastia Xin (9 - 23 të e.s.). Megjithë tensionin e lartë midis Dinastisë Xin dhe Xiongnu-ve që rezultoi në pozicionimin e 300,000 njerëzve në Murin e Madh, asnjë luftim madhor nuk shpërtheu përveç inkursioneve minore. Në vend të kësaj, pakënaqësia popullore çoi në banditizëm dhe në fund në një rebelim të përgjithshëm. Lufta civile përfundoi me klanin Liu përsëri në fron, duke nisur mbretërimin e Dinastisë Lindore Han (25 - 220 të e.s.). Perandori restaurues i Dinastisë Han, Guangwu (25 - 57 të e.s.) nisi mjaft projekte për të konsoliduar kontrollin e tij mbrenda rajoneve kufitare. Veprat mbrojtëse u realizuan në lindje të Kalimit Yanmen, me një linjë fortifikimesh dhe zjarre lajmëruese që shtriheshin nga kontea Pingcheng (Datongu i sotëm) përmes luginës së lumit Sanggan deri në kontenë Dai në Shanxi. Rreth vitit 38 të e.s., si rezultat i inkursioneve të Xiongnu-ve më në perëndim kundër luginës së lumit Wei, u urdhërua ndërtimi i një serie muresh mbrojtës për lumin Fen, në drejtimin jugor të rrjedhës së lumit të Verdhë dhe rajoni i ish kryeqytetit perandorak, Chang'an. Këto ndërtime kishin natyrë mbrojtëse, që shënuan një kalim nga muret ofensive të perandorit të mëparshëm Wu dhe prijësit e shteteve ndërluftuese. Nga fillimi i viteve 40 të e.s. kufiri verior i Kinës kishte pësuar një ndryshim drastik: linja e kufirit perandorak nuk ndoqi pozicionet e përparuara të pushtuara nga perandori Wu por mbrojtje të mbrapme të treguara afërsisht nga Muri i Madh i Dinastis Ming. Rajoni Ordos, Shanxi verior dhe baseni i sipërm i Lumit Luan rreth Chengde-së u braktisën dhe u lanë në kontrollin Xiongnu. Pjesa tjetër e kufirit mbeti disi i paprekur deri në fund të Dinastisë Han, me dorëshkrimin Dunhuang (të zbuluar në vitin 1900) që tregon se establishmenti ushtarak në veri-perëndim u mbajt për shumicën e periudhës së Dinastisë Lindore Han.