Tempulli_Hridayaleeswarar
Legjendat
Zona e Thirunindravurit në Chennai dikur pa përkushtimin e një zemre besnike ashtu si dhe hirin intensiv si pasojë e alternimit të përkushtimit. Poosalaari, ishte një burr i varfër në aspektin material por i pasur në besimin e përkushtuar përkundrejt Shivës. Zemra e tij ishte plot me dashuri dhe përkushtim për hyjninë. Ai quhej Poosalaar pasi trupi i tij ishte gjithmonë i njollosur me hirin e shenjtë, (në gjuhën tamile Poosu do të thotë kushtohem). Bhagavan Ramana thotë se lloji i drejtë i dëshirës mbi rrugën shpirtërore do ta kushtëzoi një aspirant për tu bërë njësuar me hyjninë. Poosalaari nuk ishte një përjashtim për këtë dhe ishte i etur për të ngritur një tempull të bukur për parapëlqyerin e zemrës së tij. Megjithatë ai u bë objekt i përqeshjes së njerëzve për dëshirën e tij herkuliane në kushtet e tij tepër të varfra. Poosalaari megjithatë nuk u pengua nga fjalët e njerëzve. Zemra e tij ishte e madhe mjaftueshëm për të bujtur tempullin e Shivës dhe dashuria e tij shërbeu për ta zbatuar detyrën me lehtësi. Ndërsa, Rajasimha Pallava, mbreti i Kanchit kishte ndërmarr detyrën e ngritjes së një tempulli për Shivën. Me përmbushjen e detyrës, mbreti dëshiroi që ai të quhej Rajasimeswaram dhe të shenjtërohej në kohën e duhur. Në këtë mënyrë mbreti vendosi një datë për shenjtërimin. Ditën përpara datës së caktuar, zemra e mbretit ishte e mbushur me krenarinë e ngritjes së një tempulli të bukur për hyjninë deri sa sytë e tij të mbyllur me mendimet që u tretën në gjumin e tij. Në ëndërr iu shfaq zoti dhe i pohoi se ai nuk do të ishte i aftë të ishte i pranishëm vetë në ceremoninë e shenjtërimit ashtu siç nuk do të ishte i pranishëm në ceremoninë e shenjtërimit të një tjetër tempulli të ndërtuar nga një besimtar i flaktë, Poosalaari. Kështu mbreti u pyet nga hyjnia për të zgjedhur një tjetër datë për të zhvilluar ceremoninë e shenjtërimit të tempullit të ndërtuar nga ai. Mbreti i befasuar urdhëroi menjëherë kulminimin e ceremonive të lidhura me shenjtërimin e tempullit dhe vazhdoi të kontrolloi për tempullin e Poosalaarit. Duke marrë vesh se Poosalaari jetonte në një qytet të afërt ai u shkoi në Thirunindravur. Mbreti ishte në mëdyshje mbi rezultatet e hetimit të tij se Poosalaari jetonte në varfëri dhe nuk kishte shenjë të një tempulli të ri që po ndërtohej në Thirunindravur. Duke u bazuar në fjalët e hyjnisë, mbreti kërkoi ta takonte Poosalaarin që ishte duke medituar nën një pemë. Mbreti iu qas Poosalaarit dhe i pohoi synimin e vizitës së tij. Poosalaari iu përgjigj ta hidhte vështrimin te vendosja ceremoniale e statujës së Shivës në tempullin që ai kishte ndërtuar. Mbreti e pa ceremoninë e shenjtërimit të tempullit të ndërtuar nga Poosalaari brenda zermrës së tij, me këndimin e vedave dhe veprimtarive të tjera ceremoniale. Ishte atëherë që mbreti e kuptoi se besimtari i varfër e kishte vizualizuar dëshirën e tij hap pas hapi brenda zemrës së tij, duke ia dorëzuar dëshirat dhe vullnetin e tij hyjnisë së dashur. Përkushtimi i pastër dhe i pakushtëzuar për hyjninë e kishte çuar të gjithëpushtetshmin të vendosej në zemrën e tij përgjithmonë. Mbreti pastaj e materializoi tempullin që Poosalaari kishte ndërtuar në shpellën e zemrës së tij përpara se të kishte ndërtuar tempullin e shenjtëruar në datën e duhur nga ai. Ai e quajti hyjninë 'Irudhayaleeswarar', ai që banon në zemër. Duhet vënë në dukje se Poosalaari është një nga gjashtëdhjetë e tre nayanmarët e përmendur te Periyapurana. Ky tempull është një dëshmi e mrekullueshme për të përforcuar bindjen se 'përkushtimi me gjithë zemër' e tejkalon çdo gjë tjetër.