cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Walter de Coventre
Walter de Coventre (vdiq 1371 ose 1372) ishte një kishtar skocez shekullit të 14-. Nuk ka asnjë dëshmi të drejtpërdrejtë të ditelindjen e tij, familjen e tij, apo origjinën e familjes së tij, edhe pse ai mund të ketë ardhur nga rajoni rreth Abernethy (në sotme Perth dhe Kinross), ku një familje me emrin de Coventre është i njohur të ketë jetuar. Walter u shfaq në të dhënat për herë të parë në 1330s, si student në Universitetin e Parisit. Nga atje ai shkoi në Universitetin e Orléans, fillimisht si një student përpara se të bëhet një lektor atje. Ai studioi artet, ligjit dhe kanunit, dhe u dha shumë diploma universitare, duke përfshirë dy doktoraturave. Studimet e tij janë paguar për të, të paktën pjesërisht, nga benefi e tij në Skoci. Pavarësisht mbajtjes ndoshta më shumë se pesë detyrime në një fazë, ai nuk u kthye në Skoci deri në fund të 1350s.
Çeçenët
Përhapja
Jashtë Rusisë, shtete me një diasporë të konsiderueshme çeçene janë Kazakistani, Turqia, Azerbajxhani dhe disa shtete të Lindjes së Mesme (posaçërisht Jordania dhe Iraku). Diaspora çeçene u largua gjatë Luftës kaukaziane (ku u bë aneksimi i Çeçenisë nga Rusia në vitin 1850), deportimit stalinist të vitit 1944, si dhe gajtë luftërave çeçene.
Teorist muzike
Teorist muzike quhet ai person qe hulumtojne me muziket. Ata jane pergjithsisht cuna te mir dhe jo te keqinj.
Mihail Bulgakov
djathtas|parapamje|312x312px|Bulgakov në vitet e 1910-ta. Mihail Afanasjeviç Bulgakov (Михаи́л Афана́сьевич Булга́ков; 15 maj 1891 – 10 Mars 1940) ishte një shkrimtar, dramaturg dhe mjek rus, aktiv në gjysmën e parë të shekullit të 20-të. Njihet më së shumti për romanin Mjeshtri dhe Margarita, i botuar pas vdekjes, dhe që mbahet si një nga kryeveprat e shekullit të 20-të.
Krijimtaria
Mes viteve 1922 dhe 1926, Bulgakov shkroi disa pjesë teatrale (duke përfshirë Banesa e Zojkës), asnjëra prej të cilave nuk u lejua të vihej në skenë në atë kohë. Vrapimi, që trajtonte tmerret e luftës vëllavrasëse, u ndalua nga vetë Jozef Stalini, pasi Glavrepertkom (Dega e Repertorit) gjykoi që "glorifikon mërgimin dhe gjeneralët e bardhë". Në vitin 1925, Bulgakov u nda nga gruaja e parë dhe u martua me Ljubov Belozerskaja.
Tigri Indokinez
Shperndarja dhe Habitati
Në Kinë, ajo ndodhi historikisht në provincën Yunnan dhe Qarkun Mêdog në pjesën jugperëndimore të vendit, ku tigrat ndoshta nuk mbijetojnë më sot. Një u vra nga pesë fshatarë në 2009.
Iggy Pop
Iggy Pop (lindur me emrin James Newell Osterberg në 21 prill 1947) është një këngëtar amerikan kompozitor, muzikant, dhe aktor. Ai është këngëtar i grupit proto-punk The Stooges, i cili u ribashkua në vitin 2003, dhe ka qenë i njohur për prezencën skenike agresive dhe të paparashikueshme. Iggy Pop ka aksperimentuar një numër të stileve të ndryshme gjatë karrierës së tij, duke përfshirë garazh rock, hard rock, new wave dhe jazz. Megjithëse popullariteti i tij është luhatur gjatë viteve, shumë prej këngëve të tij janë të njohura, duke përfshirë "Lust for Life", "The passenger", "Child Real Wild", "Candy", (duet me Kate Pierson e grupit B-52-ta), "China Girl", "Nightclubbing" dhe "I Wanna Be Your Dog".
Skyfall
Skyfall (2012) është filmi i tridhjetë e dytë i prodhuar nga Eon Productions. Në këtë film aktron aktori Daniel Craig (shqip. Daniel Kreg) në rolin e Xhejms Bondit dhe Javier Bardem (shqip. Havier Bardem) si Raoul Silva, personazhi i keq në film. U shfaq nga Metro-Goldwyn-Mayer (MGM) and Columbia Pictures.
Pedagogjia eksperimentale
Pedagogjia eksperimentale është një drejtim pedagogjik, i cili u paraqit në fund të shekullit XIX dhe në fillim të shekullit XX, kontributi kryesor i të cilit ishte futja e metodave eksperimentale në studimin e fenomeneve pedagogjike, krahas metodave të vëzhgimit dhe përshkrimit. Prandaj, ky drejtim pedagogjik nënkupton studimin e fëmijëve, zhvillimin dhe edukimin e tyre nëpërmjet hulumtimit empirik, para së gjithash duke përdorur procedurat eksperimentale. Merita kryesore e konstituimit të pedagogjisë eksperimentale si një drejtim i veçantë i takon Wilhelm August Layit (1862 - 1926) dhe Ernst Meumanit (1862 - 1915). Ata u morrën edhe me përpunimin e themeleve teorike të saj prandaj me të drejtë konsiderohen themeluesit e pedagogjisë eksperimentale. Përfaqësues të tjerë të pedagogjisë eksperimentale janë edhe, në Francë Alfred Binet dhe Theodore Simon, në Amerikë Edward L. Thorndike, Stanley Hall, J.M. Rajs, në Zvicër Édouard Claparède, në Rusi Aleksandr P. Nechayev etj. Një kontribut të konsiderueshëm në zhvillimin e pedagogjisë eksperimentale e ka dhënë edhe psikologu dhe psikiatri italian me origjinë arbëreshe Gabriel Bukola.
Xhamia Ebu Hanife
Epoka e artë
Në vitin 1080 AH / 1669, vëllai i vezirit, Muhammed Bek Daftari, rindërtoi pjesët e vjetra të xhamisë dhe ndërtoi një korridor në të. Në 1090 AH / 1689 të es, Omar Pasha rindërtoi xhaminë dhe e bëri kopshtin e saj një nga kopshtet më të mrekullueshme në Bagdad.
Bled
Bled (Veldes, në burime të vjetra edhe Feldes) është një qytet i cili ndodhet në bregun e Liqenit të Bledit në rajonin e Rajonin e Gorenjskës (Karniolës së Epërme) në Slloveninë veriperëndimore. Bledi është seli administrative e Komunës së Bledit. Falë atraktivitetit të Liqenit të Bledit qyteti është i njohur edhe si një destinacion i popullarizuar turistik jo vetëm në rajonin e Karniolës (Gorenjskës) por edhe më gjërësisht në Slloveni dhe jashtë saj, duke tërhequr edhe vizitorë nga jashtë.
Fortifikimi
Fortifikimet e stilit mesjetar u vjetëruan kryesisht nga mbërritja e topave në shekullin e 14-të. Fortifikimet në epokën e pluhurit të zi evoluan në struktura shumë më të ulëta me përdorim më të madh të kanaleve dhe mureve të tokës që do të thithnin dhe shpërndanin energjinë e zjarrit të topave. Muret e ekspozuara ndaj zjarrit të drejtpërdrejtë të topave ishin shumë të cenueshme, kështu që muret u zhytën në kanale të ballafaquara me shpatet e tokës për të përmirësuar mbrojtjen.
Jerina Dushmani
Jerina Dushmani ishte një princeshë arbërore, anëtare e familjes Dushmani,të cilët zotëronin mbi Zadrimë, dhe bijë e Princit feudal Lekë Dushmani.
Denduria e përdorimit të fonemave të shqipes
{| class="wikitable sortable" ! rowspan=2 | NR. ! colspan=2 | Fonema ! rowspan=2 | 1974 (%) !! rowspan="2" | Fonema !! rowspan="2" | 1984 (%) !! rowspan="2" | Fonema !! rowspan="2" | 1990 (%)
Liqeni i Rubocit
Liqeni i Rubocit (Liqeni i Rubocit, Језеро Robovac është një liqen shumë i vogël i cili gjendet në Kosovë. Liqeni i Rubocit ndodhet në Malet e Gallapit dhe është plotësisht i rrethuar prej tyre, në atë pjesë e cila njihet si Kosova Lindore.
Xhamia e Gërçarve
Xhamia e Gërçarve është një monument i trashëgimisë kulturore në Gjakovë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Chris Hansen
Christopher Edward "Chris" Hansen lindi më 1959. Është një aktor dhe komedian amerikan.
Osman bin Madhun
Biografia
Ai vdiq në vitin e tretë pas hixhretit dhe ishte ose shoqëruesi i parë ose Muhaxhiri i parë (emigrant në Medinë) që do të varrosej në varrezat e Baki (Xhenet el-Baki) në Medinë.
Lëvizja punëtore në Shqipëri
Lëvizja punëtore në Shqipëri libër me autor Kristaq Misha. Botuar në Tiranë nga "Naim Frashëri", në vitin 1970. Faqe 376.
Rakhigarhi
Hambari
Aty është zbuluar një hambar që i përketë fazës së maturisë harapase (2600 deri në 2000 p.e.s.). Hambari është bërë me tulla balte me një dysheme me dhe të ngjeshur të lusturar me baltë. Ai ka 7 dhoma drejtëkëndore ose katrore. Gjurmë domethënëse gëlqereje dhe bari të dekompozuar janë gjetur në porcionin e ulët të murit të hambarit duke treguar se mund të ketë qenë gjithashtu edhe depua e drithrave me gëlqere të përdorur si insekticid dhe barin të përdorur për të ndaluar hyrjen e lagështirës. Duke parë madhësinë e tij, duket se ishte një hambar publik ose një hambar i elitës.
E drejta e konkurrencës në Bashkimin Europian dhe në Shqipëri
E drejta e konkurrencës në Bashkimin Europian dhe në Shqipëri libër me autorë Eriona Katro, Vaeld Zhezha dhe Lindita Lati (rec.), Servete Gruda (rec.). Botuar në Durrës nga "2M printing", në vitin 2016. Faqe 288.
Xhamia e Haxhi Ymerit
Xhamia e Haxhi Ymerit është një monument i trashëgimisë kulturore në Gjakovë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Alexander Fleming
Fleming u shpall kalorës për arritjet e tij shkencore në vitin 1944. Në vitin 1999, ai u emërua në listën e revistës Time të 100 njerëzve më të rëndësishëm të shekullit të 20-të. Në vitin 2002, ai u zgjodh në sondazhin televiziv të BBC për përcaktimin e 100 Greatest Britons, dhe në vitin 2009, ai u votua gjithashtu i treti "skocezi më i madh" në një sondazh të opinionit të kryer nga STV, pas vetëm Robert Burns dhe William Wallace.
Shqiptarët në Argjentinë
Sipas fesë, shumica e arbëreshëve në Argjentinë janë të krishterë katolik të ritit bizantin, ndërsa një pakicë janë katolik të ritit latin.
Lahutarët e Sanxhakut të Pazarit të Ri (libër)
Lahutarët e Sanxhakut të Pazarit të Ri, është libër i përmbledhjes së kumtesave të simpoziumit shkencor, mbajtur më 8.9.2018, në Institutin Albanologjik, Prishtinë. Përgatitja për shtyp Prof Dr. Zymet Ujkan Neziri.-Prishtinë Instituti Albanologjik; Shoqata "Kosova për Sanxhakun", 2020. - 348 f. ISBN 987-9951-24-115-1
Bujar Muça
Bujar Muça ka lindur më 2 dhjetor 1972 në Elbasan. Është deputet i PDIU në Kuvendin e Shqipërisë.
Paganizmi laik
Neopaganizmi
Disa rilindas paganë janë të frymëzuar nga teoritë e Carl Jung -ut për arketipet dhe pavetëdijen kolektive. Jung trajtoi temat ezoterike dhe mitologjike në një mënyrë laike dhe shkencore, por jo shpërfillëse.
Ebu Sehl Isa bin Jahja el-Masihi
Ai ishte mësuesi i Ibn Sinas. Ai shkroi një traktat enciklopedik me njëqind kapitujve mbi mjekësinë (el-Ma'a fi-l-Sana'a el-tabi'iyyah; (Arabisht المائة في الصناعة الطبيعية ) e cila është një nga veprat më të hershme arabe të këtij lloji dhe mund të ketë qenë në disa aspekte modeli i Kanun-it të Ibn Sinas.
Avinyonet de Puigventós
Avinyonet de Puigventós është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Alt Empordà, të provincës Girona, në Komunitetin Katalonia.
She's the Man
Produksioni
Një përshtatje e Natës së Dymbëdhjetë të William Shakespeare, filmi u drejtua nga Andy Fickman, prodhuar nga Lauren Shuler Donner, Tom Rosenberg dhe Gary Lucchesi, dhe u shkrua nga Karen McCullah Lutz dhe Kirsten Smith.
Sveti Stefani
djathtas|parapamje|265x265px| Plazh privat Sveti Stefan djathtas|parapamje|265x265px| Parku i Miloçerit dhe Vila "Miloçer" Sveti Stefan (Saint Stefan) është një ishull i vogël dhe një resort hoteli me 5 yje në bregdetin Adriatik të Malit të Zi, afërsisht 6 km juglindje të Budvës. Resorti njihet komercialisht si Aman Sveti Stefan dhe përfshin një pjesë të zonës kontinentale, ku ndodhet edhe Villa Miločer. Hoteli është tani një ekskluzivitet me 5 yje i grupit ndërkombëtar të Aman Resorts, i përfunduar në vitin 2009 dhe funksionon me një qira 30-vjeçare. Hoteli është mbyllur që nga fillimi i vitit 2020 pa asnjë datë rihapjeje.
Oskar Lafontaine
Familja dhe edukimi
Ai ndoqi një institucion ipeshkvnor katolik në Prüm dhe atje ndoqi Regino-Gymnasium, një shkollë publike. Ai la shkollën në vitin 1962 dhe mori një bursë nga Cusanuswerk, organi i bursave të Kishës Katolike në Gjermani, për të studiuar fizikë në universitetet e Bonit dhe Saarland. Lafontaine u diplomua në vitin 1969; teza e tij kishte të bënte me prodhimin e titanatit monokristalor të bariumit. Ai punoi për Versorgungs- und Verkehrsgesellschaft Saarbrücken deri në vitin 1974, duke shërbyer në bordin e saj që nga viti 1971.
Kandidimi për kancelar dhe atentati
Gjatë fushatës ai u sulmua me thikë nga një grua e çrregulluar mendërisht pas një fjalimi në Këln. Atij iu pre arteria karotide dhe qëndroi në gjendje kritike për disa ditë.
Lloyd Alexander
Lloyd Chudley Alexander (30 janar 1924 - 17 maj 2007) ishte një autor amerikan i më shumë se 40 librave, kryesisht romane fantazie për fëmijë dhe të rritur. Gjatë karrierës së tij shtatëdekadëshe, Aleksandri shkroi 48 libra, dhe vepra e tij është përkthyer në 20 gjuhë. Vepra e tij më e famshme është Kronikat e Prydain, një seri prej pesë romaneve të fantazisë së lartë, përfundimi i të cilëve, Mbreti i Lartë, iu dha Medalja Newbery e vitit 1969 për përsosmëri në letërsinë amerikane për fëmijë. Ai fitoi Çmimet Kombëtare të Librit të SHBA në 1971 dhe 1982.
Biografia
Aleksandri u nominua dy herë për Çmimin ndërkombëtar Hans Christian Andersen, dhe mori Çmimin Kombëtar të Librit të vitit 1971 për Librat për Fëmijë për The Misadventures Marvelous of Sebastian dhe Çmimin Kombëtar të Librit të vitit 1982 për Westmark. Aleksandri mori tre çmime për arritjet e jetës para vdekjes së tij në 2007. Biblioteka Harold B. Lee në Universitetin Brigham Young përmban një ekspozitë të përhershme Lloyd Alexander e cila shfaq disa artikuj nga zyra e tij e shtëpisë duke përfshirë tavolinën e tij, makinën e shkrimit, dhe dorëshkrimet dhe botimet e librave të tij.
Shtëpia e Manol Xoxe
Shtëpia e Manol Xoxe është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Beratit, në qarkun e Beratit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekturë", i miratuar më "17.04.2015".
Shtëpia e Manol Xoxes
Shtëpia e Manol Xoxes është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Beratit, në qarkun e Beratit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekturë", i miratuar më "17.04.2015".
Pandemia e COVID-19 në Amerikën Veriore
Rastet e para të pandemisë së COVID-19 të sëmundjes së koronavirusit 2019 në Amerikën e Veriut u raportuan në Shtetet e Bashkuara në janar 2020. Rastet u raportuan në të gjitha shtetet e Amerikës së Veriut pasi Saint Kitts dhe Nevis konfirmoi një rast më 25 mars dhe në të gjitha territoret e Amerikës së Veriut pasi Bonaire konfirmoi një rast më 16 prill.
Edith Pechey
Fushata e Edinburgut fiton vëmendjen kombëtare
The Times tha:
Edda poetike
Përmbledhje
Codex Regius u shkrua gjatë shekullit të 13-të, por asgjë nuk dihej për vendndodhjen e tij deri në vitin 1643, kur ai ra në zotërim të Brynjólfur Sveinsson, atëherë peshkop i Skálholt. Në atë kohë, versionet e Prozës Edda ishin të njohura në Islandë, por studiuesit spekuluan se dikur ekzistonte një Edda tjetër, një Edda e Vjetër, e cila përmbante poezitë pagane që Snorri Sturluson citon në Prozën e tij Edda. Kur u zbulua Codex Regius, dukej se spekulimet ishin rezultuar të sakta, por kërkimet moderne shkencore kanë treguar se Proza Edda ka të ngjarë të ishte shkruar e para dhe se të dyja, më së shumti, ishin të lidhura nga një burim i përbashkët.
Abbeville, Alabama
Gjeografia
Abbeville ndodhet në jug të Alabamës, rreth 27 milje (43 km) në verilindje të Dothanit dhe 26 milje (42 km) në jugperëndim të Eufaulës.
Prejardhja e serbëve
Migrimi i serbëve të bardhë në Ballkan
Në Ballkan, serbët vendosën fillimisht një zonë afër Selanikut dhe më pas zonën rreth lumenjve Tara, Ibër, Drina dhe Lim (në rajonin kufitar të sotëm të Serbisë, Malit të Zi dhe Bosnjë-Hercegovinës) dhe u bashkuan me fiset tjera përreth sllave të jugut që kishin ardhur.në Ballkan më herët (në shekullin VI) dhe popullsia bizantine e përbërë nga njerëz dhe fise të ndryshme. Me kalimin e kohës, sllavët e jugut u përzien me serbët dhe gjithashtu e përvetësuan emrin serb si të tyren.
Teoria iraniane
majtas|parapamje|200x200px| Migrimi hipotetik serb nga Sarmatia Teoria rreth origjinës iraniane të etnonimit serb supozon se serbët e lashtë nga Kaukazi Verior ( Sarmatia Aziatike ) ishin një fis Sarmat ( Alanian ). Më pas, teoria supozon se serbët alanikë u nënshtruan nga hunët në shekullin e 4-të dhe se ata, si pjesë e ushtrisë hunike, migruan në skajin perëndimor të Perandorisë Hunike (në zonën e Evropës Qendrore pranë lumit Elba, i caktuar më vonë Serbia e Bardhë në atë që tani është Saksonia dhe Turingia ( Gjermania lindore), e regjistruar nga Vibius Sequester si Cervetiis ( Servetiis ). Pas vdekjes së udhëheqësit hunnik Attila (në vitin 453), serbët e Alanëve me sa duket u bënë të pavarur dhe sunduan në lindje të lumit Saale (në Gjermaninë e sotme) mbi popullsinë vendase sllave . Me kalimin e kohës, ata, argumentohet, u martuan me popullsinë vendase sllave të rajonit,  adoptuan gjuhën sllave dhe ia transferuan emrin sllavëve.  Sipas Tadeusz Sulimirski, ngjarje e ngjashme mund të ndodhte në Serbinë e Ballkanit, të vendosur nga sllavët e ardhur nga veriu dhe që sundoheshin nga serbët tashmë të sllavizuar.
Culla
parapamje|Panorámica de Culla Culla është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Alt Maestrat, të provincës Castellón, në Komunitetin e Valencias. Culla ka 633 banorë (2010), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 116.3 km2.
Edda prozaike
Edda prozaike, e njohur gjithashtu si Edda e Re, Edda e Snorrit (islandisht: Snorra Edda) ose, historikisht, thjesht si Edda, është një libër shkollor i vjetër nordik i shkruar në Islandë gjatë fillimit të shekullit të 13-të. Vepra shpesh supozohet se është shkruar deri diku, ose të paktën e përpiluar, nga studiuesi dhe historiani islandez Snorri Sturluson 1220. Konsiderohet burimi më i plotë dhe më i detajuar për njohuritë moderne të mitologjisë nordike, trupi i miteve të popujve gjermanikë veriorë, dhe bazohet nga një shumëllojshmëri burimesh, duke përfshirë versionet e poezive që mbijetojnë deri në ditët e sotme në një koleksion të njohur si Poetik. Edda. djathtas|parapamje|338x338px| Faqja e titullit të një dorëshkrimi të vonë të Prozës Edda, shkruar nga [[Snorri Sturluson (shek. 13), që tregon perënditë e lashta nordike Odin, Heimdallr, Sleipnir dhe figura të tjera nga mitologjia nordike]] Proza Edda përbëhet nga katër seksione: Prologu, një tregim euhemerizuar i perëndive nordike; Gylfaginning, i cili ofron një format pyetjesh dhe përgjigjesh që detajon aspekte të mitologjisë nordike (përbëhet nga afërsisht 20,000 fjalë), Skáldskaparmál, e cila vazhdon këtë format përpara se të sigurojë listat e kennings dhe heiti (afërsisht 50,000 fjalë); dhe Háttatal, i cili diskuton përbërjen e poezisë tradicionale skaldike (afërsisht 20,000 fjalë).
Lamia
Bashkia
Komuna ka një sipërfaqe prej 947.006 km 2, njësia bashkiake 413.482 km 2.
Kroni i Rexhep - Ages
Kroni i Rexhep - Ages është një monument i trashëgimisë kulturore në Gjakovë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Universi i One Piece
One Piece është një manga dhe anime që zhvillohet në një botë plot me piratë. Mangaja paraqet një univers relativisht të larmishëm, si gjeografikisht, ashtu edhe historikisht, por edhe politikisht. Kjo vepër përmban edhe shumë elemente fantastike, qoftë ato të fuqive të personazheve apo të objekteve të ndryshme të hasura.
Historia
Familja Kozuki tashmë kanë ekzistuar 800 vite më parë. Ata janë që krijuan Poneglyph dhe ato tani janë të shpërndara.
Racat
King, një nga All Star, i takon një race të panjohur. Nuk dihet se çfarë tipare unike kjo racë posedon, edhe pse King ka krahë të mëdha, të zeza si dhe ka flakë me origjinë të panjohur në shpinë të tij gjatë gjithë kohës.
Aftësitë luftarake
Arte tjera marciale janë si Rokushiki, boksi, teknika e ninxhave, karate e njerëzve-peshq, elektricitet, arti i Okamës, arti i Ramenit, stili i Kappa, Hasshoken, Jio-Ken dhe Ryusoken (kthetrat e dragoit).
Ottavio Bugatti
Karriera
Gjastë karrierës së tij në Inter, ai ka fituar Kampioninatin italian dy herë.
Elsina Hidersha
Elsina Hidersha (15 mars 1989 - 28 shkurt 2011), e njohur më shumë nga emri artistik si Emmy, ishte një këngëtare shqiptare. Kënga më e njohur e saj ishte "Pse të dua ty", "A ma jep", "Rastësisht u pamë", dhe "Let It Play".
Paul Verner
Karriera politike në RDGJ
Pas përfundimit të Luftës së Dytë Botërore, ai u kthye në Gjermani. Gjatë vitit 1946 ai ishte një bashkëthemelues, së bashku me Hermann Axenin dhe Erich Honeckerin, i Rinisë së Lirë Gjermane ( <i id="mwPA">"Freie Deutsche Jugend"</i> / FDJ),
Qytetërimi i Luginës së Indusit
Teknologjia
Njerëzit e Qyt. të Lug. së Indusit arritën saktësi të madhe në matjen e gjatësisë, masës dhe kohës. Ata ishin mes të parëve që zhvilluan një sistem uniform peshash dhe masash. Një krahasim i objekteve të disponueshme tregon një shkallë të madhe variacioni përgjatë territoreve të Indusit. Ndarja e tyre më e vogël, e cila është shënuar në një vizore fildishi të gjetur në Lothal të Gujarat-it, ishte afërsisht 1.704 mm, ndarja më e vogël e regjistruar ndonjëherë në një vizore të Epokës së Bronxit. Inxhinierët e QLI ndiqnin ndarjen dhjetore të masave për të gjitha qëllimet praktike, duke përfshirë matjen e masës siç dëshmohet nga peshat e tyre hekzahedrone. Këto pesha kerti ishin në raportin 5:2:1 me peshat 0.05, 0.1, 0.2, 0.5, 1, 2, 5, 10, 20, 50, 100, 200 dhe 500 njësi, me çdo njësi peshe afërsisht 28 gramë dhe objektet më të vogla peshoheshin një raporte të njëjta me njësitë 0.871. Gjithësesi, si në kulturat e tjera, peshat nuk ishin uniforme përgjatë zonës. Peshat dhe masat më vonë të përdorura në Arthashastra-n e Kautilya-s (shek. IV p.e.s.) janë të njëjta si ato të përdorura në Lothal. Harapanët përmirësuan disa teknologji të reja në metalurgji dhe prodhuan bakër, bronx, plumb dhe kallaj. Aftësitë inxhinierike të harapanëve ishin të shquara, veçanërisht në ndërtimin e kantiereve detare. Në vitin 2001, duke studjuar mbetjet e dy njerëzve nga Mehrgarh në Pakistan arkeologët zbuluan se njerëzit e Qyt. të Lug. së Indusit, periudhat e hershme harapane, kishin njohuri fillestare nga dentistria. Më vonë, në prill të 2006, u shpall në gazetën shkencëore Nature se dëshmia më e vjetër (dhe e para e Neolitit të hershëm) për shpimin e dhembëve njerëzore in vivo (dmth. në një person të gjallë) u gjet në Mehrgarh. Njëmbëdhjetë veshje dhëmballësh nga nëntë të rritur u zbuluan në një varr neolitik në Mehrgarh që daton nga 7,500–9,000 vjet më parë. Sipas autorëve, zbulimet e tyre dëshmojnë për një traditë fillestare dentistrie në kulturat e hershme bujqësore të atij rajoni. Një gur prove që mbante shirita ari u gjet në Banawali, që ishte me gjasa e përdorur për testimin e pastërtisë së arit (një teknikë e till përdoret akoma në disa pjesë të Indisë).
Artet dhe zejtaria
Skulptura, vula, vazo qeramike të veshura me bronx, stoli ari dhe figurina anatomikisht të hollësishme në terrakotë, bronx dhe steatit janë gjetur në gjatë gërmimit të siteve. Një numër figurinash ari, terrakote dhe guri vajzash në poza kërcimi tregojnë praninë e disa formave të kërcimit. Këto figurina terrakote përfshijnë lopë, arinj, majmunë dhe qenë. Kafshët e pikturuara në shumicën e vulave në sitet e periudhës së maturisë nuk janë identifikuar qartësisht. Pjesërisht dem, pjesërisht zebër, me brirë madhështorë, ka qenë burim spekullimi. Deri tani nuk ka dëshmi të mjaftueshme për të përkrahur pohimet se kishin domethënie fatare ose kulti, por shumica e imazheve ngre çështjen nëse kafshët në imazhe të Q.L.I. janë simbole fetare apo jo. Sir John Marshall reagoi i surprizuar kur pa statujëzën e famshme prej bronxi të një vajze elegante duke kërcyer nga Mohenjo-Daro: "Kur pash për herë të parë ato e pata të vështirë të besoja se ato ishin para-historike; ato dukej se rrëzonin tërësisht idetë e ngulitura rreth artit dhe kulturës së hershme. Modelime si ky ishin të panjohura në botën e lashtë deri në periudhën helenistike të Greqisë dhe mendova, kështu se duhet të ishin bërë me siguri disa gabime; që këto figura ishin gjetur në nivele rreth 3000 vjet më të vjetra se ato në të cilat ato bënin pjesë me siguri.... Tani, në këto statujëza, është thjesht kjo vërtetësi anatomike e cila është kaq befasuese; që na bën të mahnitemi nëse në këtë çështje të rëndësishme, arti grek mund me gjasa të ketë qenë paraprirë nga skulptorët e një periudhe kaq të hershme në brigjet e Indusit."
Shumë zeje përfshirë "punimin e guackave, qeramikës dhe bërjen e rruazave prej steatiti të glazuara ose me agat" praktikosheshin dhe punimet përdoreshin për bërjen e varseve, byzylykëve dhe stolive të tjera nga gjithë fazat e kulturës Harapane. Disa nga këto zeje janë akoma të praktikuara në nënkontinentin e sotëm. Disa objekte makiazhi (një lloj i veçantë krërësh (kakai), përdorimi i kolyriumit (një locion për pastrimin e syve) dhe një pajisje e veçantë makjazhi tre në një) që janë gjetur në kontekstin Harapan kanë akoma të barazvlefshme në Indinë moderne. Figurinat femërore prej terrakote u gjetën (rreth 2800–2600 p.e.s.) që kishin ngjyrë të kuqe të vendosur në "manga" (linja e ndarjes së flokut). Vulat e gjetura në Mohenjo-Daro pikturojnë një figurë duke qëndruar në kokë dhe një tjetër e ulur këmbëkryq në atë që disa e quajnë një pozë e ngjashme me jogën (imazhi i të ashtuquajturit Pashupati). Kjo figurinë, disa herë është njohur si një Pashupati, është identifikuar në mënyra të ndryshme. Sir John Marshall e identifikoi si një përngjasim i zotit Hindu, Shiva. Nëse kjo mund të konfirmohet, do të ishte një dëshmi se disa aspekte të Hinduizmit janë më të hershëm se tekstet më të hershëm, Vedat. Një instrument si harp i pikturuar në një vulë të QLI dhe dy objekte prej guacke të gjetura në Lothal tregojnë përdorimin e instrumenteve muzikore me tela. Banorët e QLI bënë gjithashtu kukulla dhe lojra, midis të cilave zare kubikë (me një deri në gjashtë vrima në çdo faqe), që janë gjetur në site si Mohenjo-Daro.
Besimi fetar
Një vulë e luginës së Indusit tregon një figurë të ulur me një kurorë me brirë, me gjasa tricefalike dhe po ashtu itifalike, e rrethuar nga kafshë. Marshall e identifikoi figurën si një formë të hershme të zotit Hindu Shiva (ose Rudra), i cili asociohet me asketizmin, jogën and linga-n; i konsideruar si një padron i kafshëve; dhe shpesh i paraqitur me tre sy. Vula është njohur kështu si Vula Pashupati, sipas Pashupati-t (padroni i gjithë kafshëve), një epitet i Shiva-s. Ndërsa vepra e Marshallit mori disa mbështetje, shumë kritikë dhe madje edhe mbështetës kanë ngritur mjaft objeksione. Doris Meth Srinivasan ka argumentuar se figura nuk ka tre fytyra, ose posturë jogike dhe se Rudra i literaturës vedike nuk ishte mbrojtës i kafshëve të egra. Herbert Sullivan dhe Alf Hiltebeitel i kanë hedhur poshtë konkluzionet e Marshallit, me pohimin e mëparshëm që figura ishte femërore, ndërsa më vonë e asociuan figurën me Mahisha-n, Zoti Buall dhe kafshët rrethuese me vahana-t (mjetet) e zotave për katër drejtimet kardinale. Duke shkruar në vitin 2002, Gregory L. Possehl konkludonte se ndërsa do të ishte e përshtatshme të identifikohet figura si një perëndi, asocimi i tij me buallin e ujit dhe postura e tij si një disiplinë rituale, duke e lidhur atë si një proto-Shiva do të shkonte shumë larg. Megjithë kriticizmin e asocimit nga Marshalli të vulës me një ikon proto-Shiva, është interpretuar si Tirthankara Rishabhanatha nga Jainistët dhe Dr. Vilas Sangave ose një Buda i hershëm nga budistët. Historianë si Heinrich Zimmer, Thomas McEvilley janë të mendimit se ekzistojnë disa lidhje midis Jain-it të parë Tirthankara Rishabhanatha dhe Qyt të Lug së Indusit.
Historia
Përpara mbërritjes së popullit harapas (rreth vitit 3000 p.e.s.), Lothali ishte një fshat i vogël pranë lumit duke siguruar akses në tokën kryesore nga Gjiri i Khambhat-it. Banorët vendas mbajtën një ekonomi të begatë, të dëshmuar nga zbulimi i objekteve prej bakri, rruazat dhe gurë gjysëm-të çmuar. Enët e qeramikës ishin prej balte të mirë dhe të lëmuar, me sipërmaqe mikore të kuqe. Një teknikë e re pjekjes së qeramikës pjesërisht nën kushte oksiduese dhe tkurrëse u përmirësua nga ata—enë të dizajnuara kuq e zi, në qeramika të kuqe mikore. Harapasit u tërhoqën në Lothal për limanin e tij të mbrojtur, mjedisin pjellor për pambukun dhe orizin si dhe industrinë e prodhimit të rruazave. Rruazat dhe stolit e Lothalit ishin shumë të kërkuara në perëndim. Të ardhurit jetuan paqësisht me popullin e Enëve të Qeramikës së Kuqe, që adoptuan stilin e tyre të jetesës, të dëshmuar nga lulëzimi i tregëtisë dhe ndryshimi i teknikave të punimit. Harapasit filluan të prodhojnë objekte qeramike vendore, duke e adoptuar mënyrën nga vendasit.
Kalibangani
Kalibangani është një qytezë e gjendur në të majtë ose në bregun jugor të Ghaggarit (lumi Ghaggar-Hakra), i identifikuar nga disa studiues me lumin Sarasvati në Tehsil Pilibangān, midis Suratgarh-it dhe Hanumāngarh-it në distriktin Hanumangarh të Rajasthanit në Indi 205 km. nga Bikaneri. Është identifikuar gjithashtu si i vendosur në trekëndëshin e tokës në bashkimin e lumenjve Drishadvati dhe Sarasvathi. Karakteri para-historik dhe para-Mauryan i Qyt. Lug. së Indusit u identifikua për herë të parë nga Luigi Pio Tessitori në këtë sit. Raporti i gërmimeve të Kalibanganit u publikua i plotë në vitin 2003 nga Archaeological Survey of India (ASI), 34 vite pas përfundimit të gërmimeve. Raporti konkludonte se Kalibangani ishte një qendër e rëndësishme provinciale e Qyt. Lug. së Indusit. Kalibangani dallohet nga altarët e zjarrit të tij unikë dhe tokës më të hershme të pluguar që njihet.
Banesat
Si planifikimi i qytetit, edhe banesat ndjekin modelin e zakonshëm të qyteteve të tjera harapase. Për shkak të modelit rrjetë të projektimit të të qytetit si një kuti shahu, të gjitha shtëpitë hapeshin të paktën në dy ose tre rrugë apo rrugica. Çdo shtëpi kishte një oborr dhe 6-7 dhoma në tre anë, me një pus në disa prej tyre. Një shtëpi kishte shkallë për tu ngjitur në çati. Shtëpitë ishin ndërtuar me tulla 30 × 15 × 7.5 cm (njëlloj si ato të përdorura në fazën e dytë strukturore të murit fortifikues). Tullat e pjekura përdoreshin në kanalet kullues, puset, platformat larëse dhe pragun e dyerve, përkrahë altarit të zjarrit. Dyshemetë e dhomave ishin ndërtuar me baltë të pastër të ngjeshur, disa herë të vendsosura me tulla ose pjesë terrakote. Një shtëpi kishte dysheme me pllaka të pjekura të dekoruara me vizatime gjeometrike.
Shtëpia e Medine Zenelit
Shtëpia e Medine Zenelit është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Beratit, në qarkun e Beratit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "", i miratuar më "17.04.2015".
Koko
Përmbajtja
Filmi paraqet historinë e djalit meksikan, Migel (Miguel) që shkon në botën e të vdekurve për të zbuluar rrënjët e tij.
Një ditë lufte në Pezë
Një ditë lufte në Pezë, roman poetiko-historik me autor Shefqet Karaja. Botuar në Tiranë nga "Globus R.", në vitin 2003. Libri ka 619 faqe.
Ask dhe Embla
parapamje|"Hœnir, Lóðurr dhe Odin krijojnë Askun dhe Emblen" (1895) nga Lorenz Frølich. Asku dhe Embla në mitologjinë nordike paraqesin mashkullin respektivisht femrën, që ishin dy njerëzit e parë, të krijuar nga perënditë. Dyshja dëshmohen si në Edda Poetike, e përpiluar në shekullin e 13-të nga burime të mëparshme tradicionale, dhe në Prozën Edda, të shkruar në shekullin e 13-të nga Snorri Sturluson. Në të dy burimet, tre perëndi, njëri prej të cilëve është Odin, krijojnë Askun dhe Emblën dhe u japin atyre dhurata të ndryshme trupore dhe shpirtërore. Një numër teorish janë propozuar për të shpjeguar dy figurat, dhe ka referenca të rastësishme për to në kulturën popullore.
Ralf Shkatërruesi
Ralf Shkatërruesi ( titulli origjinal Wreck-it Ralph) është një film i animuar nga kinostudioja The Walt Disney Company i 2017-ës i drejtuar nga Rich Moore. Është filmi i 52-të i kompanisë Walt Disney.
Ōdachi
thumb|240px|Ōdachi në këllëf Ōdachi (Japonisht: 大太刀, shpatë e madhe) ose nodachi (野太刀, shpatë fushore)  ishte një lloj i shpatës japoneze të bërë tradicionalisht (日本 刀, nihontō) e përdorur nga klasa samurai e Japonisë feudale. Ekuivalenti kinez dhe 'kushëriri' për këtë lloj shpate përsa i përket peshës dhe gjatësisë është miao dao, dhe ekuivalenti i fushës së betejës perëndimore (megjithëse më pak i ngjashëm) është shpata e gjatë ose claymore.
Metoda e përdorimit
thumb|right|291x291px|Shtyp blloku i periudhës Edo që tregon një samurai duke mbajtur ōdachi në shpinën e tij Si armë të fushës së betejës, ōdachi ishte shumë i gjatë që samurai të mbante në krahët e tyre si shpatat normale. Kishte dy metoda në të cilat ato mund të transportoheshin: Njëra ishte ta mbanin atë në shpinë. Sidoqoftë, kjo u pa si praktike pasi ishte e pamundur që mbajtësi të tërheqë shpejt atë. Metoda tjetër ishte thjesht të mbartej ōdachi të mbështjellë me dorë. Prirja gjatë periudhës Muromachi ishte që samurai që mbante ōdachi të kishte një ndihmës që do të ndihmojë në tërheqjen e tij.
Didius Juliani
Jeta e hershme
Julianus lindi nga Quintus Petronius Didius Severus dhe Aemilia Clara. Babai i Julianus vinte nga një familje e shquar në Mediolanum, Milano i ditëve të sotme, dhe nëna e tij ishte një grua nga Afrika Veriore me origjinë romake, nga një familje e rangut konsullor. Vëllezërit e tij ishin Didius Proculus dhe Didius Nummius Albinus. Data e lindjes së tij ishte 29 janar, viti i dhënë si 133 nga Cassius Dio dhe 137 nga Historia Augusta.
Mbretërimi
Garda pretoriane rrallë kishte luftuar në beteja në terren, kështu që Julianus i futi ata në Campus Martius dhe shpoi rojën në ndërtimin e fortifikimeve dhe punimeve në terren. Përkundër këtij trajnimi, Garda Preetoriane ishte ende e stërvitur në krahasim me legjionarët në terren të Severus. Severus së pari siguroi mbështetjen e Albinus, duke e shpallur atë Cezar, dhe më pas kapi Ravenën dhe flotën e saj. Severus vrau Tullius Crispinus, prefektin pretorian, i cili u dërgua për të negociuar me Severus dhe për të ngadalësuar marshimin e tij në Romë dhe fitoi për kauzën e tij ambasadorët e dërguar për të kthyer trupat e tij.
Tërmete brendapplakësore
Një teori e propozuar këto kohët e fundit tregon se disa tërmete mund të ndodhin gjatë një lloj furtunë tërmetesh, ku një tërmet do të shkaktojë një seri tërmetesh, secili i shkaktuar nga ndryshimet paraardhëse në vijat e thyerjes, të ngjashme me pasgoditjet, por të cilat ndodhin vite më vonë, dhe disa nga këto tërmete pasardhëse shkaktojnë po aq dëme sa tërmetet paraardhëse. Një fenomen i tillë u vëzhgua në rastin e rreth 12 tërmeteve që goditën Vijën Anatoliane në Turqi në shekullin XX, gjatë një gjysëm dyzine tërmetesh të mëdha që goditën New Madrid gjatë periudhës 1811-1812, dhe mendohet se i njëjti feneomen ka ndodhur edhe gjatë grupeve të vjetra jonormale të tërmeteve të mëdha në Lindjen e Mesme dhe në Mojave Desert (shkretëtirën Mojave).
Chacha (raki)
Tradicionalisht njihet si pije shtëpie e gjeorgjianëve, sot prodhohet zakonisht nga distiluesit profesionistë dhe shumica e verarive që e përfshijnë atë në gamën e produkteve të tyre. Një nga produktet më të famshme ChaCha është Binekhi Estragon, i cili u bë i dalluar me medaljen e argjendtë në Awards Mundus vini 2007.
Rrotulluesi kosovar me xhufkë
Ndërtimi trupor:
Përshkrimi i racës standarde:
Sqepi: Sqepi duhet të jetë i mesëm dhe me ngjyra të errëta. Në raste kur ngjyrat e kokës janë të lehta, mund që sqepi të jetë me ngjyrë lëkure (i bardhë -qumësht).
Gabime eventuale: Kur ka një trup të dobët apo të shkurtër, kur e ka sqepin e shkurtë apo shumë të gjatë dhe kur nuk rrotullon.
Alex Telles
Juventude and Grêmio
Telles ka lindur në Caxias do Sul, një qytet në shtetin brazilian të quajtur Rio Grande do Sul. Në moshën 8 vjeç, ai filloi të luante futboll me fëmijët e lagjes dhe më pas hyri në akademinë e Esporte Clube Juventude.
Huazimi te Internazionale
Më 31 gusht 2015, Telles u huazua te klubi italian i Serie A Inter për një sezon për shumën e 1.3 milion €, që do të shtoheshe me 250,000 € nëse ekipi do të siguronte pjesmarrjen në fazën e grupeve të UEFA Ligës së Kampioneve. Marrëveshja kishte edhe një mundësi blerje për 8.5 milion €, çka i jepte mundësinë Interin ta bënte transferimin përfundimtar pasi sezoni të kishte përfunduar. Telles u bashkua me ish trajnerin e tij te Galatasaray, Roberto Mancini.
Karriera ndërkombëtare
Telles ka edhe pasaportë italiane, çka i jep të drejtën të përfaqsojë kombëtaren italiane në arenën ndërkombëtare. Në tetor 2016, Telles tha se ai do ta "mirëpriste" një thirrje nga të kaltrit, duke shtuar se stërgjyshërit e tij janë italian dhe se ai ndihej italian.
Zajed bin Sultan Al Nahjan
Jeta
Data e tij e lindjes është e panjohur, por sipas disave dokumentave, Shejh Zayedi u lind më 16 maj 1918. Babai i tij ishte udhëheqës i Ebu Dhabi prej vitit 1922 deri më 1926. Shejh Zayed ka jetuar në Al Ain deri në moshën 15 vjeçare.
Kisamosi
Bashkia
djathtas|parapamje|286x286px| Komuna e Kisamos Komuna e Kissamos u formua në reformën e qeverisjes vendore të vitit 2011 nga bashkimi i tre ish-komunave, të cilat u bënë njësi bashkiake:
Bellprat
Bellprat është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Anoia, të provincës Barcelona, në Komunitetin Katalonia. Bellprat ka 93 banorë (2007), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 30.98 km2.
Murra gjakovare
Pëllumbi në fjal, murra gjakovare është pëllumb autokton me një pamje karakteristike i cili është ruajtur me një fanatizëm të veçant në rajonin e gjakovës. Sipas gojëdhanave ky pëllumb kultivohet me shekuj në Gjakovë dhe rrethin dhe se karakteristika e ti është ngjyra e bardhë në gjithë sipërfaqen e trupit, me kokë të murrme dhe në disa raste edhe shpinën mund ta ketë të murrme dhe atë në mesin e dy supeve si një trekëndësh. Askush nuk mund ta di se cilat raca jan kryëzuar për përfitimin e kësaj bukuroshe gjakovare.
Pëllumbat më të përafërt gjatë hulumtimit që kam bërë jan pëllumbat e Turqisë së vjetër (Perandorisë Osmane) të ashtuquajtur; Osman – Azman dhe Güllü. Azama i përngjan nga forma, kurse Güllü nga ngjyra e kokës dhe sqepit.
Shpina: e mesme dhe e pjerrët nga qafa në drejtim të bishtit si një vi e tërë.
Author! Author! (film)
Kasti
Cannon iu kërkua fillimisht të luante Gloria, por e refuzoi sepse ajo e gjeti personazhin "bushtëror" dhe kishte luajtur atë lloj roli më parë. Më pas asaj iu kërkua të luante Alice dhe ra dakord sepse e donte personazhin. Cannon i pëlqente të bënte filmin dhe e krahasoi përvojën me "të qenit në një lundrim". Alan King gjithashtu i pëlqente xhirimet dhe tha se personazhi i tij ishte një kryqëzim midis Hal Prince dhe Zero Mostel.
Kalibangani
Identiteti
Identiteti i Kalibanganit si një sit para-historik u zbulua nga Luigi Pio Tessitori, një indologjist italian (1887–1919). Ai po kryente disa kërkime mbi tekstet e lashta indiane, kur u befasua nga karakteri i rrënojave në këtë zonë dhe kërkoi ndihmën nga Sir John Marshall i Archaeological Survey of India. Në atë kohë ASI kishte kryer disa gërmime në Harapa, por ata nuk e kishin idenë rreth karakterit të rrënojave. Në fakt, Tessitori është personi i parë që njohu se rrënojat janë 'para-historike' dhe para-Mauryane. Luigi Pio Tessitori vërejti gjithashtu natyrën e kulturës, por në atë kohë nuk ishte e mundur të hamendësohej se Q.L.I. qëndronte në rrënojat e Kalibanganit dhe ai vdiq pesë vjet para si kultura harapse të identifikohej mirëfilltasi. Pas pavarësisë së Indisë, qytetet kryesore harapase bashkë me Indusin u bënë pjesë e Pakistanit dhe arkeologët indianë u detyruan të intensifikojnë kërkimet për site harapase në Indi. Amlānand Ghosh (ish drejtori i përgjithshëm i Archaeological Survey of India, ose ASI) ishte personi i parë që njohu këtë sit si harapas dhe e piketoi atë për gërmime. Nën drejtimin e B. B. Lal (atëherë drejtor i përgjithshëm i ASI-t), Balkrishna (B.K.) Thapar, M. D. Khare, K. M. Shrivastava dhe S. P. Jain ndërmorën gërmime për 9 vite (1960-9) në 9 seksione të njëpasnjëshme gërmimesh. Dy kodrina të lashta u gërmuan, të shtrira në gjysëm kilometri. Në krahun perëndimor është një kodrinë më e vogël (KLB1), 9 metra e lartë e njohur edhe si akropoli. Kodrina lindore është më e lartë (12 metra) dhe më e madhe, e njohur edhe si qyteti i poshtëm (KLB2). Gërmimet në mënyrë të papritur sollën në dritë një sekuencë të dyfishtë kulturash, nga të cilat e sipërmja (Kalibangan I) i përketë asaj harapase, duke treguar modelin karakteristik të një metropoli dhe e poshtmja (Kalibangan II) fillimisht u quajt para-harapase por tashmë quhet "Harapase e Hershme ose Pararendëse e Harapases". Site të tjera të afërta që i përkasin Q.L.I. përfshijnë Balu-në, Kunal-in, Banawali-n etj.
Altarët e zjarrit
Në Kalibangan, altarët e zjarrit janë zbuluar ashtu si dhe në Lothal, që S.R. Rao mendon se mund të kenë shërbyer për qëllime rituale. Këta altarë sugjerojnë adhurimin e zjarrit ose të Agnit, zotit Hindu të zjarrit. Është siti i vetëm i Q.L.I. ku nuk ka dëshmi për adhurimin e "Perëndeshës Nënë". Brenda kompleksit të fortifikuar, gjysma jugore përmban shumë (pesë ose gjashtë) platforma të ngritura me tulla balte, të ndara nga njëra-tjetra nga korridore. Shkallët ishin të vendosura në këto platforma. Vandalizimi i këtyre platformave nga zhvatësit e tullave e bënë të vështirë të rindërtohet forma zanafilluese mbi to por janë gjetur mbetje të pagabueshme të kuṇḍa-sh drejtëkëndore ose ovale (gropa zjarri tullash të djegura) për altarë vedik, me një yūpa ose vend flijimi (clindrike ose me prerje tërthore drejtëkëndore, herë herë tullat ishin vendosur mbi njëra-tjetrën për të ndërtuar një vend të tillë) në mes të çdo kuṇḍa dhe pjesëve prej terrakote flijuese (piṇḍa) në të gjithë këto gropa zjarri. Shtëpitë në qytetin e poshtëm kishin gjithashtu altare të ngjashme. Në këto gropa-zjarri është gjetur qymyr i djegur. Struktura e këtyre altarëve zjarri është përkujtues i atyre vedikë, por analogjia mund të jetë e rastësishme dhe këta altarë ndoshta janë krijuar për ndonjë qëllim specifik (mbase fatar) nga gjithë komuniteti. Në disa altarë zjarri janë gjetur mbetje kafshësh, gjë që sugjeron një mundësi të flijimit të kafshëve. Ëebsiti zyrtar i ASI raporton se: "Përkrah dy pjesëve kryesore të mësipërme të metropolit kishte gjithashtu një të tretë, një strukturë të moderuar të vendosur mbi 80 m sipër qytetit të poshtëm që përmbante katër deri në pesë altarë zjarri. Kjo strukturë e veçuar mbase mund të ketë qenë përdorur për qëllime ritualesh. "Kështu, altarët e zjarrit janë gjetur në tre grupe: altarë publik në akropol, altarë familjarë në qytetin e poshtëm dhe altarë publikë në një një grup të tretë të veçuar. Një distancë e shkurtër nga altarët e zjarrit, u gjetë një pus dhe mbetjet e një vend-larjeje, duke sugjeruar se banja ceremoniale ishte pjesë e ritualeve. Interpretimi i këtyre strukturave si altarë zjarri është kontrovers, struktura shumë të ngjashme diku tjetër nga gërmimet e fundit janë interpretuar si vatra gatimi ose modele të ndryshme farkash dhe furrash qeramike.
Terrakota
Disa qeramika të hershme të Kalibanganit kanë ngjashmëri të madhe me qeramikë e Enëve Hakra në Cholistan, me qeramikat e tjera të hershme harapase nga Q.L.I. dhe me qeramikat e periudhës së Integrimit. Funksionalisht, qeramika mund të klasifikohet në enë shtëpiake, fetare dhe për qëllime mortore. Strukturalisht, kemi tipe të tilla si enë të sheshta dhe të dekoruara. Disa enë kishin mbishkrime harapase (të padeshifruara) në to. Figura më e mirë prej terrakote nga Kalibangani është ajo e një demi të ngarkuar që konsiderohet se nënkupton "artin realist dhe të fuqishëm popullor të Periudhës Harapase". Qyteti është i njohur për byzylykët e shumtë prej terrakote që janë gjetur aty.
Obelisku i Teodosit
parapamje|240px|Obelisku i [[Teodosi I|Teodosit I në Stamboll]] Obelisku i Teodosit (turqisht: Dikilitaş) është obelisk i lashtë egjiptian i faraonit Thutmose III i ringritur në Hipodromin e Kostandinopojës (i njohur sot si At Meydanı ose Sultanahmet Meydanı, në qytetin modern të Stambollit, Turqi) nga perandori romak Teodosi I në shekullin e 4 e.r.
Ekaterine Gabashvili
parapamje| Ekaterine Gabashvili Ekaterina Gabashvili ( ეკატერინე გაბაშვილი    ) née Tarkhnishvili (თარხნიშვილი) (16 qershor 1851 - 7 gusht 1938) ishte një shkrimtare gjeorgjiane dhe figurë publike.
Mali i Lopës
Vendbanimet
Fshatrat më të afërt me malin përfshijnë:
Globalizimi dhe Sëmundja
Efektet e globalizimit në sëmundje në botën moderne
Edhe gjatë pandemive, është jetike të njihet globalizimi ekonomik duke qenë një katalizator në përhapjen e koronavirusit. Faktorët ekonomikë dëmtohen veçanërisht nga rregulloret globale të bllokimit dhe bllokadat tregtare. Përderisa transporti u globalizua, ekonomitë u zgjeruan. Ekonomitë e brendësuara panë mundësi të mëdha financiare në tregtinë globale. Me rritjen e ndërlidhjes midis ekonomive dhe globalizimin e ekonomisë botërore, përhapja e koronavirusit maksimizoi potencialin e rënieve globale. Pandemia e koronavirusit shkaktoi shumë ndërprerje ekonomike, të cilat shkaktuan një shkëputje funksionale në zinxhirin e furnizimit dhe qarkullimin e mallrave. Meqenëse mënyrat e transportit janë të rëndësishme për përhapjen e sëmundjeve infektive, është e rëndësishme të njihet edhe ekonomia që është motori i këtij sistemi të globalizuar të transmetimit.
Megjurova e Poshtme
Megjurovë e Poshtme (serbisht: Доње Међурово/Donje Međurovo) është fshat në komunën e Palilulës, Serbi.
ICTSmedia
Ngjarje
ICT Awards është organizuar për herë të parë në vitin 2013.
Albanët (familje)
- Giovanni Girolamo (1509-1591): kardinal dhe kont, zv-komandant i forcave të armatosura të Republikës së Venecias, kandidat për papë në dy konklave, historiograf, këshilltar juridik vetjak i papës Gregori XIII (1572-1584) dhe papës Sisto V (1585-90).
Guillaume Dufay
rreth një sekcioni nga ndonjë këngë gregoriane. Mesha më e njohur e kësaj kohe është Missa Ecce
mëvonshme: të gjitha këngët karakterizohen me një kualitet lirik, me melodi mbamendëse që
Gjylja kosovare
Gjylja kosovare (Mövchen) hyn në grupin e pëllumbave me form dhe janë pëllumba të vegjël. Zanafilla e tyre fillon nga Azia dhe pikërsihtë gjeneza e saj duhet kërkuar te gjylia Anatolie pasi që ajo është edhe stërgjyshi i të gjitha llojeve të gjyliave të cilat deri më sotë jan të njohura në Evropë. Gjylia Anatolier ka ardhur në Evropë rreth viteve të 1700 –ta. Anatolier ështv ruajtur deri më sotë në formë të pa ndryshuar mirpo nga kjo rrjedhin lloje të shumta të gjyliave duke e kryqëzuar atë me raca tjera me sqep të shkurtë. Edhe Gjylia kosovare ka ardhur si një kryqëzim në mest të racës Anatolier dhe pëllumbave autokton të Kosovës. Në vendin ton gjylia zakonishtë është përdorur për fluturin për shkak të karakteristikave fluturuese. Emri gjyli vjen nga fjala gjyle (Lëmsh i rrumbullakët prej guri a prej metali, që përdorej në topat e vjetër si predhë apo rruzull metali me peshë të caktuar, që përdoret në garat sportive për ta hedhur me shtytje. Mendohet se Gjylia në Kosovë ka pasur formën e sotit që nga shekulli i 19.
Sofia Noti
Sofia Noti (1925-1944) ishte një dëshmore shqiptare e Luftës së Dytë Botërore. Ajo ishte partizane dhe infermiere. E kapur rob gjate Operacionit te Qershorit, ajo u var në litar nga nazistët gjermanë në burgun Pavllo Mela, në Selanik, Greqi.
Rion
Nëndarja administrative
Njësia bashkiake Rio ndahet në komunitetet e mëposhtme (fshatrat përbërës në kllapa):
Rrotulluesi kosovar pa xhufkë
Përshkrimi i racës:
Është i hollë i fuqishëm dhe me një ballë koke të rrafshët dhe pa xhufkë.
Sytë: Sytë i ka të theksuar dhe ngjyrë të bardhë (qumësht).
Akademusi
Akademos ose Akademus ( /ˌ æ k ə d I m ə s / ; Greek Ancient : Ἀκάδημος), gjithashtu Hekademos ose Hecademus (Ἑκάδημος) ishte një hero i njohur në Historinë e Athinës si dhe në mitologjinë greke.
Zona ishte e shenjtë për Athinën, perëndeshën e mençurisë dhe të pavdekshëm të tjerë; që nga Epoka e Bronzit ajo ruajti kultin e saj fetar, i cili ndoshta ishte i lidhur me perënditë e heroit, Dioskouri (Castor dhe Polydeukes), dhe mbi të gjitha për heroin Akademos. Në kohët klasike, emri i vendit kishte evoluar në Akademeia. Pemët e saj të shenjta mobilonin vajin e ullirit që shpërndahej si një lloj çmimi sportiv në Lojërat Panathenaike dhe që përbëhej nga amforet e dekoruara fine Panathenaike të dedikuara për fituesit.
Hipodromi i Kostandinopojës
parapamje|240px|Pamje e Hipodromit të Kostandinopojës (Sheshi Sulltanahmet) Hipodromi i Kostandinopojës (Turqisht: Hipodrom ose Sultanahmet Meydanı, Greqisht: Ἱππόδρομος τῆς Κωνσταντινουπόλεως, Hippódromos tēs Kōnstantinoupóleōs, Latinisht: Circus Maximus Constantinopolitanus) ishte një cirk që ishte qendra sportive dhe shoqërore e Kostandinopojës, kryeqyteti i Perandorisë Bizantine. Sot është një shesh me emrin Sheshi Sulltanahmet (Sultanahmet Meydanı) në qytetin turk të Stambollit, me disa fragmente të strukturës origjinale të mbijetuar. Këtu është xhamia e Sulltan Ahmetit.