Nazmi_Rudari
Biografia
...si fëmijë e di se jam rritur në një fshat në veri të Kosovës dhe e mësova me lotët e mallin e gjyshërve se paraardhësit e mi kishin jetuar më mia vite ne Rudar sot në serbi. Pra tokë e pastër shqiptare më territor e më popullsi deri ne vitin 1870 kur nisi dhe përfundoi shpejt shpërngulja e shqiptarëve nga tokat e tyre, shtëpitë e tyre të cilat iu morën pa kurrfarë shpagimi. E mbaj mend kjo gjatë e thellë ka jetuar në shpirtin e mendjen e gjyshërve të mi...prandaj lufta e fundit nuk ishte pos realizim i një skenari të dikurshme kur ushtria dhe paramilitarët vranë, plaçkitën dhe i ndoqën te gjithë ata që nuk pranuan te serbizoheshin. Të mbeturit u dhunuan dhe përdhosen shumëfish...Unë i kam mësuar të gjitha këto në heshtje dhe i kam parë në shkëlqimin e lotit të gjyshërve të mi...im at jetoi gjithnjë më frikën se kjo do të ndodhte edhe më ne...Ne fillim instinkti e më vonë bindja se i vetmi shok e më i miri ishte libri të cilit të vetmit edhe i besoja sepse nuk mund të ndërronte sot për nesër dhe kjo më ndihmoj që të mos i ndahesha shkollimit. Kam udhëtuar jo një ditë, jo një javë, por disa vite mbi 25 km në ditë për të mbaruar shkollën e mesme dhe studimet...Për të gjitha ato që i bëra në jetë fajtor jam vet. As nuk i detyrohem kujt pos punës sime dhe vendit ku jetoj sot Gjermanisë qe më ofroi strehim kur kisha mundur të mbetëm rrugës dhe edhe këtu më punën time të palodhshme prej mësuesi siguroj kafshatën e bukës. Asnjëherë nuk i bie pishman pse kam jetuar si një intelektual i denjë dhe nuk jam nënshtruar asnjëherë as vesit, as epshit, as lakmisë dhe jam në gjendje cilitdo çoftë mik dhe çoftë armik t´ia shkeli këmbën dhe ta shoh drejt në sy. Asnjëherë në jetë ama asnjëherë nuk kam keqpërdorë asnjë cent edhe pse kam pas shans e mundësi sikur që kanë pasur pothuajse të gjithë njerëzit e kalibrit tim dhe të këtillë fatkeqësisht më duhet ta them para jush ka pasur shumë pak. Kam qenë gjithnjë human, njerëzor dhe korrekt e hapur edhe më njeriun më të skajshëm të konopit. Jam munduar të secili njeri të gjejë anën e mirë të tij dhe tek mbi 97% kam arritur të gjejë mirëkuptim dhe bashkëpunim dhe së pakut për kohën që është shoqëruar më mua ka ndërprerë aktivitetin e lig apo të dëmshëm. Ka shumë që nuk iu kanë kthyer kurrë… shpeshherë me vite të tëra e kam përtyp dëmin që më ka bërë A.-ja apo B-ja dhe jam shtirë sikur nuk po ndodh asgjë…Kam pasur fat dhe u kam shpenzuar krejt rastësisht atentateve të kryera në, mënyrë të përkryer të përgatitura të dy rastet nga sigurimet e fshehta. –Pasha zotin nëse vazhdon kështu, kanë më të vrarë! Ka qenë disa herë betimi i njerëzve të ndryshëm bile disa herë janë betuar edhe punëtor sigurimi e udbeje. Unë e di së i çmendja më deklarime të hapura, nuk dija ndryshe… U detyrova të punoj pse pata kushte jo të mira materiale shumë herët dhe prej vitit 1972 kur rroka ditarin si arsimtar, punova pa ndërpre e edhe i kërcënuar disa herë edhe me jetë sepse isha konsekuent, njerëzor dhe i durueshëm dhe i qëndrueshëm në parim e drejtësi. Gjithë jetën jam munduar t´i shërbej atdheut tim dhe jam munduar t´i shërbej sa më mirë. Kush i shërben atdheut njëmendësisht e ka një dhuratë të sigurt vdes në varfëri te thellë. Kjo më ka mbërthyer disa herë dhe asnjëherë me fajin tim...Me krijimtari jam marrur, jo pse kam dashur të jem krijues, jo pse kam dashur te jem njeri publik, jo pse kam dashur të jem i famshëm, por pse nuk kam mundur te pushoj e qetësoj shpirtin dhe mendjen krijuese...por së kam dashur edhe më trup edhe më shpirt të jem në shërbim të popullit tim… Krijimtaria ime është e lidhur shumë më jetën e gjallë dhe është një sintezë i përvojës,virtytit, e vuajtjes dhe angazhimit, e luftës dhe e ngritjes e veprimit dhe e ekzistencës, e rezistencës e pathyeshmërisë, e këmbënguljes dhe e guximit, por shkurt e përmbledhur e jetës flijimit dhe imagjinatës krijuese. Ajo qe e kam shkruar unë ose ka ndodhur ose do te ndodh pak vjet më vonë. Kjo më ka habitur edhe mua,por kështu është ky fakt, por kështu është...edhe kur krijoj sot…sot krijoj dhe punoj në Gjermani puna më gjallëron dhe vazhdimisht jam në kërkim dhe studim të asaj që bëj prandaj kam filluar të botoj edhe librin shkollor. Unë kam qenë dhe kam mbetur i gjeneratës se flijuar për atdhe, u takoj atyre që kanë dhënë djersë, pasuri edhe gjak për atdhe...më vjen të vjell kur shoh se si pasurohen bandat dhe kriminelet në kurriz të atdheut...ruaje zot atdheun tonë nga grabitqarët që po donë ta vrasin ende pa u zhvilluar. Atdhe është secili qytetar e jo vetëm një shtresë. Atdhetar i mirë nuk është ai që shëtit më çark në krah por as ai që shëtitë më çyrykë në krah dhe grabitë…e maltreton vendasit dhe popullin e vet, por ai që më përkushtim e përfill ligjshmërinë dhe rregullin e kushtetutën...ruaje Zotë Shqipërinë e Kosovën nga Halldupët e dallkaukët, derbederët, dilingjitë e mercenarët e bejlerët e kuq, e te shitur, aspak nuk po na vjen lehtë ...ruana zot nga imitimet e qitna në të qenit e vërtet e të njëmendët...