cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mitra
Në Romë Mitra ka pasur shumë shenjtnore, rëndom në nëntokë të rregulluara për darka të përbashkëta të besimtarëve. Shenjtnorja më e ruajtur është nën absidën e kishës së Shën Klementit në Lateran. Pamjet e tij janë ruajtur veçmas në relieve. Pjesa dërmuese janë nga shekujt e parë të e.s. dhe në mesin e tyre veçmas dallohet Mithras Tauroktonos (Mitra që e therr de¬min). Koka e Mitrës prej bronze nga shek. II i e.s. nga Sisaku dhe gjendet në Muzeun Arkeologjik në Zagreb-Kroaci. Në nekropolen antike në Shempetër te Ptuji-Slloveni gjenden poashtu edhe gërmimet e Mitres, të tempullit të dedikuar zotit Mitra. Dëshmi për kultin e Mitrës në Dardaninë antike kemi mjaftë si: Janjevë, Prizren-Republika e Kosovës, Lopatë afër Kumanovës, te Osmakova, jo larg Bella Pallankës, te fshati Radesha (Pirot), në fshatin Rashnja te Aleksinci dhe në Ravne (Timacum minus).
Túlio de Melo
Vitet e herëshme & Avancimi (2003–08)
Túlio de Melo e filloi karrerën e tij profesioniste tek klubi braziliane Atlético Mineiro, dhe u transferua në Europë në vitin 2004 pë tu bashkuar tek skuadra daneze Aalborg BK në formën e huazimit. Në vitin 2005, ai firmosi një kontratë tre vjeçare me klubin francez Le Mans, ku mori reputacionin si një sulmues i fuqishëm. Ai impresionoi me formën e tij në pjesën e parë të sezonit 2007-08 (10 Gola në 19 Ndeshje), duke bërë skuadra të nivelit të lartë si Palermo dhe Parma që të kërkonin transferimit e sulmuesit brazilian.
Palermo & OSC Lille (2008–vazhdon)
Túlio de Melo u transferua te "Rosanerot" në korrik të vitit 2008, por ai shpejt u rendit pë tu larguar nga klubi, ai arriti të luante vetëm 45 minuta në një ndeshje të Kupës së Italisë në humbjen e Palermos me rezultatin 2-1 kundër Ravenna.
Kantoni Ossun
Kantoni Ossun (frëngjisht: Canton d'Ossun) është një kanton në departamentin Hautes-Pyrénées, rajonin Midi-Pyrénées në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Ossun. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 12031 banorë.
Branimir Gushiq
Biografia
Gjithmonë e varfër dhe e prapambetur, Shqipëria në vitin 1947 ishte ekonomikisht dhe shpirtërisht e shkatërruar pas luftës civile (1943-1944) dhe pas ngjarjeve të Luftës së Dytë Botërore (1939-1944). Pushtetarët komunistë të vendit kishin ndërprerë pothuajse tëra marrëdhëniet me Perëndimin. Edhe për këtë arsye, fotografitë e Branimir Gushiqit të vitit 1947 janë unike dhe të rëndësishme.
Joseph von Fraunhofer
Joseph von Fraunhofer ishte fizikan dhe okulist gjerman.
Kantoni Tournay
Kantoni Tournay (frëngjisht: Canton de Tournay) është një kanton në departamentin Hautes-Pyrénées, rajonin Midi-Pyrénées në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Tournay. Ka sipërfaqe 151.28km2 dhe popullsi 5270 banorë.
Johann Rudolph Glauber
Johann Rudolph Glauber lindi më 10 mars 1604 në KarlstadtGjermani dhe vdiq më 16 mars 1670 në Amsterdam. Ishte farmacistë dhe kimist gjerman, bëri zbulimin e sulfatin e natriumit.
Johan Baptista van Helmont
thumb|Johan Baptista van Helmont
Ifigjenia
Ngjarjet nga miti mbi Ifigjeninë janë ruajtur në piktura të vazave (më e bukura me emrin e Ifigjenisë gjendet në Muzeun Popullor në Palermo), ndërsa të kohës romake në piktura të shumta murale dhe relieve. Prej pikturave murale më të nojhurat janë veçmas dy : Flijimi i Ifigjenisë nga e ashtuquajtura shtëpi e poetit tragjik në Pompejë (e kohës rreth vitit 65. të e.s., sot gjendet në Muzeun Kombëtar në Napoli), dhe Ifigjenia në Tauridë nga shtëpia e Gaj Cecilit, përafërsisht e vitit 45. e.s. (poashtu nga Pompejet dhe sot gjendet në Napoli). Prej relieveve veçmas i njohur është Ifigjenia, Oresti dhe Piladi në Tauridë (përafërsisht nga shek. II para e.s.).
Justus von Liebig
Justus Liebig, lindi më 12 maj 1803 në Darmstadt dhe vdiq më 18 prill 1873 në München (sq. Mynih). Ishte kimist gjerman.
Alfred Duncan
Joseph Alfred Duncan (lindur më 10 Mars 1993) është një futbollist ganez që luan aktualisht me AS Livornon në huazim nga Interi. Ai është mesfushor qëndror. Duncan është pjestar i Kombëtares Ganeze që nga viti 2012, dhe luan gjithashtu edhe me Kombëtaren U20.
John Anthony Pople
Sir John Anthony Pople lindi më 31 tetor 1925 në Burnham-on-Sea Angli, dhe vdiq më 15 mars 2004 nën Sarasota, Floridë. Ishte kimist teorik si dhe matematikan anglez. Pople në vitin 1998 së bashku me Walter Kohn mori çmimin Nobel në lëmin e kimisë. Si dhe në vitin 2003 nga Mbretëresha Elizabeth II u...  zum Ritter geschlagen (? sdi si ta perkthej ne shqip?).
Kantoni Tarbes-2
Përbërja aktuale
Kantoni Tarbes-2 aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
Todd Graff
Todd Graff (22 tetor 1959) është një aktor, shkrimtar, drejtor, producent dhe skenarist i lindur në Shtetet e Bashkuara. Ai debutoi me lavdërim në drejtim me kampin, i cili erdhi në 2003 edicionin e konkurrencës dramatik të Festivalit të Filmit Sundance. Pas sukses duke kaluar nëpër qark festivalit, ndër të cilat mbështeteni Festivalin e Filmave të ri / e drejtorëve të rinj e Linkoln Center, Sydney Film Festival (ku ajo fitoi çmimin e parë), Film Provincetown Festival (Filmi më i mirë) dhe shumë të tjerë, Camp përfundoi premierën në kinematë IFC Films dore.
Mitologjia greke
Burime në literaturë
Narratimi Mitik luan një rol të rëndësishëm në pothuajse çdo zhanër të letërsisë Greke. Megjithatë, I vetmi liber me grafika mitologjike i përgjithshëm që ka mbijetuar nga antikiteti Grek ishte Biblioteka e Pseudo-Apollodori. Kjo punë përpiqet për zgjidhjen e tregime kontradiktore të poetëve dhe ofron një përmbledhje të madhe tradicionale të mitologjisë Greke dhe legjendave heroike. Apollodori ka jetuar nga c. 180-120 para Krishtit dhe ka shkruajtur mbi shumë nga këto tema, por "Biblioteka" diskuton për ngjarjet që ndodhën pas vdekjes së tij, prandaj e ka emrin Pseudo-Apollodori. Ndër burimet më të hershme letrare janë dhe dy poemat epike të Homerit, Iliada dhe Odisea. Poetë të tjera përfunduar ciklin "epik", por më vonë këto dhe poezi të vogël tani kanë humbur pothuajse tërësisht. Dhe pse emri i tyre tradicionale, është“Himnet HOmerike” nuk kanë asnjë lidhje direkte me Homerin. Ata janë himne korale nga pjesët e më herëshm të ashtu-quajtur “Koha Lirike”.
Hulumtimi i historisë mitike
Ndërsa vetë-kontradikta në këto histori të një afat kohor absolut i pamundur, një kronologji të përafërt mund të dallohet. Rezultues mitologjik "historinë e botës" mund të ndahet në tre apo katër periudha më të gjera:
Epoka Heroike
Mosha në të cilat heronjtë jetuar njihet si mosha heroike. [45] Të epik dhe poezi gjenealogjik krijuar cikle të grumbulluara rreth histori heronjtë apo ngjarje të veçantë dhe krijoi marrëdhënie familjare mes heronjtë e tregimeve të ndryshme, duke rregulluar ato tregimet në rend. Sipas Ken Dowden, "ka edhe një efekt sagë: ne mund të ndiqni fatit të disa familjeve në brezat e njëpasnjëshme." [17]
Pas rritjes së kultit hero, zotave dhe heronjve të përbëjë fushën lidhur me rituale fetare dhe së bashku janë të gëzojë askush në betimet dhe lutjet të cilat janë drejtuar atyre. [19] Në kontrast me moshën e perëndive, gjatë moshës heroike regjistri i heronjve asnjëherë nuk është dhënë formë të caktuar dhe përfundimtar; zotat e madhe nuk janë më të lindur, por heronj të reja mund gjithmonë të ngrihen lart nga ushtria e të vdekurve. Një tjetër ndryshim i rëndësishëm midis kultit heroi dhe kultin e perëndive është se heroi bëhet qendër e identitetit të grupit lokal. [19]
Mi pecado
Përmbledhje
Roberto Blandón - Paulino Córdoba
Harmonia
Nga antika Harmoninë e njohim nga dy piktura në vaza, me siguri nga shek. VI para e.s. në Luvër të Parisit dhe në Universitetin e Gotingenit. Në të dyjat paraqitet Martesa e Harmonise dhe e Kadmit. Poqese fati i Harmonisë dhe i Kadmit na duket i padrejtë dhe i ashpër, nuk duhet harruar se koncepti hyjnor i drejtësisë nuk përputhet përherë me atë njerëzor, sidomos jo ai i Aresit, zotit të luftës.
Rea
thumb|upright|left|150px|Rhea (or [[Cybele), after a marble, 1888.]]
Sørum
Sørum është një komunë në qarkun Akershus, Norvegji. Komuna ka një sipërfaqe 207 km² dhe popullsi 12768 banorë.
Demografia
300px|majtas|parapamje|Popullsia e komunës Në grafik paraqitet popullsia e komunës duke nisur nga viti 1950.
Vilajeti i Janinës
Demografia
Sipas Aram Andonjan dhe Zavren Biberjan në vitin 1908 nga një popullsi totale prej 648,000, 315,000 banorë ishin shqiptarë, shumica e të cilëve ishin myslimanë dhe ortodoksë, dhe disa që ishin ndjekës të katolicizmit romak. Arumunët dhe grekët ishin përkatësisht rreth 180,000 dhe 110,000. Komunitetet më të vogla përfshinin bullgarët, turqit, romët dhe hebrenjtë.
Kadmi
Dëshpërimin e Kadmit për shkak të humbjes së shokëve e shioi hyjnesha Athena, e cila nuk e donte aq shumë zotin Ares. E këshilloi Kadmin që nga goja e gjarprit t'i nxjerrë dhëmbët e dragoit dhe t'i mbjellë nëpër fushë. Kadmi veproi ashtu dhe i habitur shikonte se çfarë fryti do të sjellë kjo mbjellje e dragoit: nga toka mbiu njësia e ushtarëve të armatosur dhe, siç u ka hije ushtarëve, menjëherë u lëshuan në luftë dhe e vranë njëri tjetrin. Kur mbetën vetëm pesë më të fortit, Athena u urdhëroi që t'i dorëzojnë armët dhe të përbetohen për besnikërinë ndaj zotërisë së tyre të ri, Kadimit, mbretit të ardhshëm.
Karl Ziegler
Karl Ziegler lindi më 26 nëntor 1898 në Helsa (Hessen) dhe vdiq më 11 gusht 1973 në Mülheim an der Ruhr. Ishte kimist gjerman. Në vitin 1963 mori çmimin Nobel në lëmin e kimisë.
Kori polifonik Prenkë Jakova
Në qershor të vitit 2003, vlerësohet për nivel shumë të lartë në Festivalin e XV të Koreve TEHO në Maqedoni, duke u nderuar me diplomë të veçantë.
Në muaji shtator – tetor 2008, Kori Polifonik “Prenkë Jakova” bëhet pjesë e projektit ndërkombëtar “Peace on Earth”, në bashkëpunim me Figuralchor të Berlinir si dhe me korin St.Stephen of Decani nga Novi Sad, duke realizuar një cikël koncertor në Germani, Serbi dhe Shqipëri.
Pani
Pani (Πάν, Pan) - i biri i nimfës Driopa dhe i zotit Hermesit apo i Zeusit, zotit suprem zoti i pyjeve, gjahtarëve dhe i barinjëve. Ka lindur me këmbë dhie, me bri dhe mjekërr të gjatë, kështu që edhe vetë nëna e vet u tmerrua dhe iku. Frika e tillë edhe sot quhet "frikë panike". Mirëpo, Hermesi e mori Panin e vogël dhe e dërgoi në Olimp. Zotërat pamjen e Panit aq shumë e përqeshnin sa që ka ikur dhe është fshehur në pyjet e Arkadisë. Atje u rrit dhe i braktisur prej të gjithëve kurse më vonë aty banonte më me ëndje. Më së shumti iu kushtua kullotjes së kafshëve dhe të rënit në instrumente muzikore. Shoqëria e tij më e dashur përbëhej prej Satirëve, ndërsa shoqet më të dashura i ka pasur nimfat me të cilat argëtohej. Poashtu shpesh paraqitej në shoqërinë e hareshme të Dionizit, zotit të verës. Prej zotërave më së shumti e donte Apollonin dhe e mësoi edhe të shtjerë fall, ndonëse ka ditur se Apolloni për vete e organizonte orakullin kundërshtar në Delfe, për çka do ta ndiejë orakulli i tij në Arkadi. Për Panin janë ruajtur shumë tregime, në të shumtën për aventurat e tij të pasukseshme në dashuri. U dashurua në nimfën Pitiden, por ajo nga frika u shndërrua në pishë. Ka luftuar për simpatinë e Siringës, nimfës së bukur, por ajo më me ëndje kërceu në ujë dhe u shndërrua në kallam për të shpëtuar prej agresivitetit të tij (prej këtij kallami ia bëri vetes kavallin që sipas saj u quajt Siringa). Sukses ka pasur vetëm te nimfa Eko e cila e përcillte nëpër kodra si jehonë. Me të nuk ka mundur të flasë asnjë fjalë, sepse njëherë hyjnesha Hera e ka dënuar që me askend të mos guxojë të flasë duke e munduar aq fort sa që prej Ekos ka mbetur vetëm zëri. Së këndejmi, mbi Panin tregimi i njohur është i lidhur për garat e tij me zotin Apollon në malin Tmol. Kuptohet se Pani e ka humbur për arsye se me kavallin e vet nuk ka mundur të ngadhnjejë mbi liren e artë të Apollonit (gjatë kësaj gare mbreti Mida i ka fituar veshët e gomarit. Ndaj njerëzve Pani ka qenë posaçërisht i përzemërt, dhe posaçërisht i ka dashur barinjët, të cilëve u ka ndihmuar t'i ruajnë kopetë. Mirëpo, vetëm për një gjë kanë qenë të detyruar të kenë kujdes: që mos ta zgjojnë deri sa flinte. Kur e zgjonte ndokush papritmas, e sulmonte të pakujdesshmin dhe kështu e frikësonte sa që e kaplonte "frika panike". Ndonjëherë e frikësonte edhe tërë ushtrinë, si bie fjala ushtrinë persiane në betejën te Maratoni në vitin 490 para e.s. Andaj athinasit mirënjohës ia kanë ngritur një faltore në shpellën nën Akropol. Arkeologët atje e gjetën kah mbarimi i shekullit të kaluar.
Ciklopi
parapamje|Polyphemus, by [[Johann Heinrich Wilhelm Tischbein, 1802 (Landesmuseum Oldenburg)]] parapamje|The Cyclops, a 1898 painting by [[Odilon Redon.]] parapamje|Skull of a dwarf elephant displayed in the [[Tierpark Hellabrunn|zoo of Munich, Germany.]] parapamje|A case of cyclopia from the Old Anatomical Theater of [[Tartu, Estonia.]] parapamje|right|A Cyclops at the Natural History Museum in London
Steinkjer
Demografia
300px|majtas|parapamje|Popullsia e komunës Në grafik paraqitet popullsia e komunës duke nisur nga viti 1950.
Titanët
thumb|Rhea, Cronus' wife, one of the Titans thumb|left|340px|The Mutilation of Uranus by Saturn by [[Giorgio Vasari, many Titans.]]
Nimfat
Nimfat (Νύμφαι Nymphae, shqip Zanat) - hyjnesha të ujit, pajeve dhe të maleve te grekët dhe romakët, të ngjashme me zanat dhe shtojzovallet tona.
Stord
Demografia
300px|majtas|parapamje|Popullsia e komunës Në grafik paraqitet popullsia e komunës duke nisur nga viti 1950.
Medea
I biri i Friksit, Argu e sjell Jazonin te Medea për të kërkuar ndihmë. Në çastin kur Jazoni paraqitet para Medesë, Hera dhe Athena u kujdesën që Erosi, zoti i dashurisë, t'ia qëllojë zemrën me shigjetat e dashurisë. Medea u dashurua në Jazonin në shikim të parë. Pa nxitje dhe bindje ia dha yndyrën e mrekullueshme e cila njeriun e bënte të paplagosur dhe për një ditë jashtëzakonisht të fuqishëm, ia kumtoi përbetimet me të cilat ka mundur ta fitojë ndihmën e hyjneshës Hekata dhe në fund e këshilloi që në mesin e ushtarëve që do të rriten nga dhëmbët e dragoit ta hudhë gurin e madh. Ata menjëherë do të përleshen rreth tij dhe në luftën e zjarrtë nuk do ta shohin kështu që do t'ia vrasë me lehtësi. Në këtë mënyrë do ta plotësojë kushtin e Eetit dhe do ta fitojë postajën e artë, e cila do t'i ndihmojë që sërish ta fitojë pushtetin në Jolk.
Polifemi
Përmbledhje
Këtu duhet përmendur edhe emrakun e Polifemit. Nuk ka qenë Kiklop, por lapit, i biri i kreshnikut Elat dhe njëri prej pjesëmarrësve në ekspeditën e argonautëve. Në Kolhidë nuk ka arritur dhe as që është kthyer nga ekspedita. Kur argonautët u zbarkuan në krahinën e halibëve (në bregun veripe-rëndimor të bregdetit të sotëm, Marmara), nimfat ua kanë rrëmbyer Hilin, shokun e ri të Herakliut, dhe Polifemi me Herakliun shkoi për ta kërkuar. Pasi që nuk e gjeti, nuk u kthye në anije, por mbetën në dheun e halibëve ku e themeloi qytetin Kios, i cili në antikë ka qenë pikërisht ashtu i famshëm sikur që sot është fshati i varfër turk pranë gërmadhave të tij. Kiklopin Polifem, para së gjithash, e njohim nga kënga e nëntë e Odisesë së Homerit dhe pastaj nga Kiklopi, dramë satirike e Euripidit (e vetmja që na është ruajtur në tërësi nga koha antike). Janë ruajtur dymbëdhjetë vaza është pikturuar Verbimi i Polifemit (dy më të lashta janë nga mesi i shek. VII para e.s. dhe sot gjenden në Muzeun në Eleuzinë dhe në Luvër të Parisit), ndërsa në të dymbëdhjetën Të dehurit e Polifemit (nga fundi i shek. VII para e.s. sot gjendet në Muzeun e Arteve të Bukura në Boston. Përveç kësaj ka mëse tridhjetë piktura në vaza me pamjen e Ikjes së Odiseut nga shpella e Polifemit (në të shumtën nga shek. VI para e.s.). Pamja Odiseu e verbon Polifemin është gjetur në një pikturë murale rreth vitit 210 para e.s. në varrezën etrure në Tarkvini, Prej veprave të pikëtorëve të kohës më të re po i përmendim të paktën dy: prej pikturave që janë fyrmëzuar me ngjarjen e parë nga jeta e Polifemit po e cekim Polifemi i shikon Akisin dhe Galatenë të Giulio Romanit (Gjulio Romanit), në Palazzo del Te në Mantovë - Palaco del Te në Mantovë dhe prej atyre të krijuara në bazë të ngjarjes tjetër pikturën Polifemi nuk e vëren ikjen e Odiseut dhe të shokëve të tij gjendet në Palazzo Poggi (Palaco Pogji) në Bolonjë.
Adonisi
parapamje|left|150px|The Death of Adonis, by [[Giuseppe Mazzuoli (1644-1725)|Giuseppe Mazzuoli, 1709 (Hermitage Museum).]]
Askush, si prej njerëzve ashtu edhe prej zotërave, për nga bukuria, nuk ka qenë i barabartë me të. Prandaj në të është dashuruar edhe vetë Afrodita, hyjnesha e bukurisë dhe e dashurisë. Ajo vinte në tokë te Adonisi dhe prej dashurisë ndaj tij filloi të interesohet edhe për gjueti me të cilën është marrë në mënyrë të shastisur, gjë që edhe vetë ajo i ka ndihmuar në gjah të bishave nëpër pyjet e Qipros. Kuptohet se i gjuanin vetëm kafshët e buta, sepse bishët nuk kanë konsiderata ndaj bukurisë të cilën e shkelin me një gjakftohtësi të pandjeshme. Përherë e çortonte që mos të gjuante bisha të egra: mjafton që njeriu të jetë guximtar ndaj frikacakëve, sepse ndaj trimave është rrezik të jesh trim. Edhe vetë burrëria nuk i lejonte Adonisit që t'i përfillte këto këshilla joburrërore. Njëherë Afrodita e la të shkojë në gjah në derra të egjër: bisha e plagosur e sulmoi dhe e mbyti me dhëmbët e mëdhenj të syrit. Po sa ndëgjoi Afrodita për këtë, u pikëllua thellë. E mallkoi fatin i cili ishte më i fortë se zotërat dhe, duke qajtur, u ul në gjunj para Zeusit, zotit suprem. E luti që t'ia kthejë të dashurin e saj, të paktën edhe për një kohë të shkurtër. Zotit suprem iu dhimbs dhe e luti Hadin, zotin e botës nëntokësore, që në pranverë ta lëshojë Adonisin nga mbretëria e errëisirës në tokë. Dhe kështu Adonisi vetëm gjysmë viti qëndronte në botën nëntokësore, ndërsa gjysmën tjetër e kalonte me Afroditën në tokë. Atëherë natyra gëzohet, veshet në gjelbërim dhe lule, sepse Adonisi është kthyer në tokë, ndërsa kur kthehet në botën e hijeve natyrën sërish e kaplon pikëllimi.
Drita Siliqi
Drita Siliqi (lindur Shundi; Tiranë, 2 mars 1933 - 2013) ka qenë monografiste dhe përkthyese shqiptare.
Orfeu
Popullaritetin më të madh, kuptohet, Orfeu e ka gëzuar dhe e gëzon në mesin e mjeshtërve të muzikës serioze ashtu edhe asaj të lehtë. Operën Orfeu e komponoi, në vitin 1607 Claudio (Klaudio) Monteverdi. Kristof Vilibald Gluka e krijoi me 1762 Orfeun dhe Euridikën, njërën nga veprat më të mëdha të krijimtarisë operistike botërore. Franz Liszti (Franc Listi) e komponoi Orfeun, këngën simfonike (1854). Më së njëqind vjet jeton në Skene Orfeu në botën nëntokësore opereta klasike e Jacques Offenbachut (Zhak Ofenbahu), e vitit 1858. Në mesin e veprave më të reja që e përpunojnë këtë temë është Orfeu, balet i Igor Stravinskit (1947), pastaj Orfeu dhe Rodopa poema simfonike e Cvetan Cvetanovit dhe Koncerti i Orfeut i Pierre Ferrandit (Pjer Ferandi), në vitin 1953. Orfeut i kthehen në mënyrë të pareshtur edhe poetët edhe dramaturgët, duke filluar prej Angelo Ambroginit (Angjelo Ambrogjini) në shek. XV (Tregimi për Orfeun që është drama e parë italiane me tematikë laike) e deri te Rainer Maria Rilke (Sonetët për Orfeun, 1923) dhe i Jean Cocteau (Zhan Kokto), dramë Orfeu, 1924, që asesi nuk është e fundit.
Në pyjet me dëborë ka jetë
Regjia: Rikard Ljarja, Skenari: Zija Çela, Producent: Shqipëria e Re, Muzika: Agim Krajka.
Dionisi
Dionisi në letërsi dhe artet
Në historinë e qytetërimit tonë vlen të dallohet ka pasur pjesa përfundimtare e kremtimit, në të cilën koret e këngëtarëve, të veshur në lëkurë edhi,këndonin këngë me përcjellje të lëvizjeve vallëzuese, të ashtuquajtura, ditirambet. Nga këto ditirambe me kohë është zhvilluar tragjedia greke, njërit prej kontributeve më të rëndësishme të grekëve, që ia kanë dhënë kulturës së njerëzimit në përgjithësi. Në mënyrë të ngjashme nga këngët komike të kënduara në "dioniziet fshatare" është zhvilluar komedia greke. Shumë vepra të Eskilit, Sofokliut, Euripidit, dhe të Aristofanit që jetojnë në skena deri në ditët tona, e kanë përjetuar premierën e tyre pikërisht në kohën e zhvillimit të disa prej këtyre kremteve. Në rrëzë të shkëmbit juglindor të Akropolis është ruajtur deri më sot teatri i Dionisit, nga gjysma e dytë e shek. IV para e.s. ku janë luajtur veprat e dramës më se pesqind vjet.
Këshilltarët
Përmbajtja e filmit
Fundi i vitit 1943. Të gjithë anëtarët e këshillit antifashist të pranishëm në një ceremoni dasme në fshat arrestohen. Gjermanët kanë arrestuar edhe dhëndërin. Këshillëtarët vihen nën presion për të nënshkruar një deklaratë kundër këshillit antifashist si kusht i vetëm për lirimin e tyre. Ata refuzojnë dhe ndërkohë planifikojnë arratisjen e dhëndërit në rast të një ekzekutimi.
Lumi i Akelout
Ishte i fejuari i Deianires së bukur, bijës së Eneut, mbretit të Kalidonisë, në të cilën u dashurua Herakliu, trimi më i madh i legjendave greke. Në dyluftim i cili u bë për shkak të saj, Akelou prej gjigantit u shëndërrua në gjarpër dhe kur edhe kjo nuk ndihmoi atëherë u shndërua në dem me brirë të fortë. Mirëpo, Herakliu me mund të madh të tërë fuqisë së tij gjigante, megjithatë, e mundi. Bririn që në këtë dyluftim ia theu hyjneshat e detit Nereidet e mbushën me fruta të ndryshme dhe kështu prej tij (sikurse prej bririt të dhisë Amaltesë e cila me qumshtin e vet e ka ushqyer Zeusin, zotin suprem) "briri i begatshmërisë" u bë i famshëm.
Perzeu
Djali i Zeusit nuk ishte i gjykuar që të mbytet në ujë si macë e verbët: dallgët e përplasën arkën larg, kah ujëdhesa Serifa, ku me rrjetën e vet e zuri arkën Diklisi plak, vëllau i Polidektit, mbretit të atjeshëm. Danenë dhe Perzeun i sollën në pallatin mbretëror dhe Polidekti i pranoi bujarisht. Gruan e bukur në të cilën është dashuruar edhe zoti suprem, kuptohet se asnjë vdekatar nuk do ta urrejë. E pranoi Danenë dhe djalin e saj, u ofroi mikëpritje dhe tregoi kujdes të posaçëm, madje edhe më tepër se që e kënaqte Danenë. Kuptohet se me këtë nuk i përfitoi simpatitë e saj. Në fund as që ka dashur të ndiejë për të, veçmas jo për djalin të cilin donte t'ia linte. Pas një viti të ngashnjimit të pafryt u përpoq që ta dhunojë. Por atëherë Perzeu kishte mjaft fuqi që ta mbrojë nënën e vet.
Në këtë vend sundonte mbreti Kefe dhe Perzeu vendosi ta vizitojë. Kur fluturoi mbi bregdetin në të cilin gjendej pallati mbretëror e pa një pamje të jashtëzakonshme: për shkëmbinjtë pranë detit kishte qenë e lidhur një vajzë e bukur. Perzeu fluturoi deri tek ajo dhe mësoi se quhet Andromeda dhe se është e bija e mbretit Kefe dhe e gruas së tij, mbretëreshës Kasiopea. Këtu ka qenë e ngujuar për shkak të shëlbimit të atdheut nga përbindëshi i detit, të cilin në tokën e babës të saj e patë dërguar Poseidoni, zot i detit si hakmarrje për fyerjet e nënës së saj që nga mendjelehtësia ua ka bërë nimfave detare. Posa e tha këtë, nga deti doli përbindëshi i madh. Vajza uluroi trishtueshëm dhe me sy i kërkonte prindërit të cilët, të tmerruar, deshtën të përshendeten me të për herë të fundit. Në atë moment Perzeu e ngrehu shpatën e vet të lakuar dhe magjike e bërtiti se do ta shpëtojë po qese vajzën e fiton për grua. Prindërit dhe vajza pranuan këtë, ndonëse dyshuan në suksesin e tij. Perzeu u ngrit lartë dhe u hodh furishëm si shigjetë në përbindshin, sikurse më parë në Meduzën. Pas luftës së vështirë e plagosi për vdekje dhe kur përbindëshi u afrua afër bregut të detit që në ankthin e vdekjes ta coptojë Andromedën, Perzeu e mbyti me tri goditje.
Pasi që Perzeu nuk e dëshirodnte pushtetin mbi Serifën, ia la Diktisit, vëllaut të Polidektit dhe u kthye me nënën dhe gruan në vendlindje, në Arg. Gjyshi i tij, Akrizi, nga frika prej profecisë së lashtë iku dhe kështu Perzeu e mori pushtetin. Përkrenaren e cila e bënte të padukshëm ia ktheu Hadit, sandalet me krihë Hermesit, ndërsa strajcën e mrekullueshrne nimfave. Kokën e Meduzës ia dhuroi hyjneshës Athena, e cila e mbërtheu në parzmoren e vet.
Përtej mureve të gurta
"Përtej mureve të gurta" është film shqiptar i prodhuar nga Kinostudio "Shqipëria e Re" në vitin 1979. Regjizor: Gezim Erebara, skenari: Dhimitër Xhuvani, producent: Shqipëria e Re, muzika: Hajg Zaharian.
Suldal
Demografia
300px|majtas|parapamje|Popullsia e komunës Në grafik paraqitet popullsia e komunës duke nisur nga viti 1950.
Kumbulla
parapamje|Kumbulla e kuqe në pemë parapamje|Kumbullat e kuqe në madhësi të qershisë parapamje|Kumbullat e zakonshme parapamje|Lulja e kumbullës Kumbulla prejardhjen e ka nga 'Prunus', që këtij lloji i takojnë edhe pjeshka, kajsia, nektarina, vishnjat dhe qershitë. 'Prunus' është një emër latin, përderisa besohet se prejardhjen e ka tej detit Kaspik. Kumbulla kultivohet në mbarë botën, ndërsa prodhuesit më të mëdhenj janë: Amerika, Kina, Rusia dhe Rumania. Ekzistojnë mbi 2000 lloje të kumbullave, madhësish, shijesh dhe ngjyrash të ndryshme, si: e kaltër, e gjelbër, e bardhë, e verdhë, e kuqe. Fryti i kumbullës përmban pak kalori (rreth 40), kështu që është shumë i përshtatshëm, si ushqim dietal, për pastrimin e organizmit, por përmban edhe shumë substanca të dobishme, si:Beta karotinë, fibra bimore, yndyra bimore, vitamina B, C, E, K, hekur, vaj eterik, kalium, kalcium, magnez, acide organike, karbohidrate, celulozë. Për ushqim duhet të përdoret kumbulla e freskët apo ajo e tharë. Përpos kumbullës së freskët, ju sugjerojmë edhe xhemin, marmelatën, pekmezin, komposton dhe lëngun nga kumbulla, ngase mund të përdoren gjatë gjithë vitit. Edhe kumbullat e thara mund të përdoren gjatë gjithë vitit. Kumbulla ndikon edhe në shërimin e sëmundjeve të ndryshme, si: aknet, anemia, astma, arteroskleroza, sëmundjet e dhëmbëve, sëmundjet e zemrës dhe enëve të gjakut, bronkitisi, mbipesha, humbja e kujtesës, depresioni, diabeti, kolla, mundimit dhe vjelljes, disa lloje të kancerit (parandalimi dhe shërimi), nervozizmi, rënia e imunitetit, niveli i ngritur i kolesterolit, ftohja dhe gripi, stresi,kanalet urinare, probleme me nervat dhe tretjen, probleme me shtypjen e gjakut, probleme me metabolizmin, probleme me mëlçinë, kundër plakjes dhe infeksioneve të ndryshme, kundër herpesit, lodhjes kronike, celulitit. Kumbullat janë ndër frutat më të shëndetshme. Ato përmbajnë një sasi të madhe uji dhe vitaminash. Mes këtyre të fundit mund të përmendim vitaminën A, B1, B2 dhe C. Por kumbullat njihen gjerësisht edhe për efektin e tyre laksativ. Ato kryejnë një aktivitet rregullues në stomak, duke ndihmuar në tretje dhe duke lehtësuar jashtëqitjen. Kumbullat përmbajnë një sërë elementësh të rëndësishëm për organizmin si: potasium, kalcium, fosfor dhe magnez. Acidet organike që gjenden në përbërje të kumbullave mund të jenë shumë efektive sidomos për personat që konsumojnë shumë ushqime me bazë proteinash. Kumbullat kanë në përbërje polifenole dhe flavonoide, të cilat kryejnë një veprim antioksidant, duke luftuar plakjen. Efektet pozitive të kumbullave janë të shumta, por për shkak të sasisë së madhe të sheqerit që kanë në përbërje, këshillohet të bëjnë kujdes me sasinë personat që vuajnë nga diabeti apo ata që mbajnë dietë
Elektra
Elektra e vdekshme ishte e bija e Agamemnonit, mbretit të Mikenës dhe gruas së tij Klitemnestrës. E shpëtoi vëllanë e vet, Orestin dhe i ndihmoi që të hakmerret kundër vrasësve të babës, xhaxhait, Egjistit dhe nënës së vet Klitemnestrës. Pas kësaj hakmarrje në përgatitjen e së cilës ia kaloi shtatë vjet të jetës së vet, u martua për Piladin, shokun e Orestit dhe me të shkoi në Fokidë. Me Piladin ka pasur djalin Strofin.
Fatin e saj autorët modernë e kanë trajtuar sipas dëshirës. Në operën e Shtrausit, p.sh. pas kryerjes së hakmarrjes vdes në vallëzimin ekstatik. Sidoqoftë Elektra me Medenë, Ifigjeninë dhe Antigonën hyjnë në radhën e figurave më të mëdha të krijimtarisë së tragjedisë antike dhe dramës botërore në përgjithësi.
Dardani (mitologji)
Përmbledhje
Ka opera me temën e Dardanit nga Jean-Philippe Rameau (1739), Carl Stamitz (1770) dhe Antonio Sacchini (1784).
Eyjafjallajökull (Vullkan)
Ejafjatlajekul (isl. Eyjafjallajökull) është një ndër akullnajat më të vogla në Islandë.
Gëzhoja e vjetër
Përmbajtja e filmit
SKENARI...NESHAT TOZAJ
PIKTOR...DHIMITER THEODHORI
Violeta Dede...Miranda, e fejuara e Servetit
Manushaqe Qenani...bibliotekarja
Malmö
Transporti
Nëpërmjet tren Öresund lidhje është i afërt në Danimarkë me tre trena çdo orë të Kopenhagës dhe Elsinore gjatë ditës dhe një tren në çdo orë gjatë natës. Edhe pse shërbimi i trenit lokal në pjesën tjetër të Skåne nga Malmö janë të dendura. Linjave lokale në Suedi jugore nga Malmö C (2009), Malmö-Höör, Malmö-Helsingborg nëpërmjet Teckomatorp, Malmö-Helsingborg (Ängelholm-) nëpërmjet Landskrona dhe Malmö-Ystad (-Simrishamn). Për këto linja lokale zakonisht lloji të përdorura të Pågatåg tren, por gjithnjë edhe "Öresundståg kandidon si Pågatåg" (citim nga oraret Skånetrafiken), që në praktikë do të thotë se ato janë përdorur si trenat lokale.
Demografia
Imigrimi Më 1 janar 2010 janë 87 554 banorë ishin të lindur jashtë vendit, një rritje prej 4.345 njerëz pastaj faturën e një vit më parë. 174 nacionaliteteve janë të përfaqësuara në krahinë.
Rrezatimi teraherc
Kundra rëntgenit
Pasi që këto rreze depërtojnë në shumë materiale të përditshme si Letra, Plastika apo Qeramika dhe absorbohen nga metale tjera dhe uji, i bëjnë këto rreze si një komplementarë të fotografive të metodave tjera optike apo të fotografive rentgen. Po ashtu me të dhëna spektroskopike mund të bëhet shikimi brenda hapësirës së trupave, kjo e bënë të dukshëm defektin në trupa pa pasur nevojë që të shkartohen.
Astronomi
thumb|right|200 px|Rrezatimi nga prapa për T = 2.725 K thumb|left|200 px|Rrezatimi i nxehtësisë nga një trup me temperaturë T = 287 K
Manfred Eigen
Karriera
Ai mori PhD-n në Universitetin e Göttingen dhe u bë drejtor i Institutit Max Planck për Biofizikë Kimike në Göttingen. Ai është doktor nderi i TU Braunschweig. Nga viti 1982 në 1993, Eigen ishte president i German National Merit Foundation.
Imam el-Kurtubiu
Përktheu dhe verifikimi
[1] Cf. El-Dhehebi, ‘Ibar (3:278).
[6] Transmetuar nga Ibn ‘Abbasi, Xhabiri, Enesi, dhe të tjerë nga Ibn Ebi ‘Umer el-Ma‘denī në Musnedin e tij, el-Taberani, es-Sujutiu në Xhami‘ es-Saghir (1:516 §3804-3805), Ibn ‘Asakir në Tarikh Dimeshk (15:90- 92), El-Hatibi në Tarikh Bagdad (6:328), dhe tjerët. Konsiderohet e shpikur nga Ibn el-Xhewzi dhe Ibn ‘Adi (el-Kamil 1:342). Cf. el-Ahdab, Zewaid Tarikh Bagdad (5:321-323 §949). Mirëpo, el-‘Axhluni thotë që është sahih si transmetim mewkuf nga Ibn ‘Abbasi siç është transmetuar nga el-Kudā‘ī me formulimin: “Këndi i Gurit të Zi është dora e djathtë e Allahut në tokë…,” dhe e deklaroi atë hasen si hadith të Pejgamberit (s.a.v.s.). Ibni Kutejbe në Ta’wil Muhtelif el-Hadith (botimi 1972, fq. 215; botimi 1995, fq. 198, 262) thotë që është thënie e Ibn ‘Abbasit dhe transmeton thënien e ‘Aishes që Guri i Zi është ruajtës i marrëveshjeve të shpirtrave njerëzor me Allahun në ditën e gjykimit (elestu bi rabbikum). Përmendja në “Reliance of the Traveller” (fq. 853b) siç është “transmetuar nga el-Hakimi, i cili e deklaroi Sahih, prej ‘Abdullāh ibn ‘Amr,” është jokorrekte. Shënim: Një transmetim autentik thotë që guri i zi do të paraqitet në ditën e Kijametit me dy sy me të cilët do të shohë dhe gjuhë me të cilën do të flet ku do të dëshmojë për atë të cilin e ka përshëndetur (duke e prekur me dorë, apo duke bërë me shenjë, apo duke e puthur atë). Transmetuar nga Tirmidhiu, Ibni Maxhe, Ahmedi, el-Darimi, Ibn Hibbani (§3711-3712), dhe tjerët.
Kliton Bozgo
Gjatë karrierës së tij ai ka luajtur për të dy gjigandët e futbollit të Sllovenisë Olimpija Lubjanë dhe Maribor. Ai bëri një përshtypje të madhe sidomos në Maribor, ku ai konsiderohet ende si një nga sulmuesit më të mirë që ka luajtur ndonjëherë me atë klub. Ai shënoi gjithsej 108 gola për Mariborin, duke u bërë golëshënuesi i 2-të më i mirë në historinë e klubit dhe i pari pas pavarësisë së Sllovenisë në vitin 1991.
Tingvoll
Demografia
300px|majtas|parapamje|Popullsia e komunës Në grafik paraqitet popullsia e komunës duke nisur nga viti 1950.
Pashallëku i Janinës
Themelimi (1784–87)
parapamje|[[Ali Pashë Tepelena|Ali Pasha nga Louis Dupré]] majtas|parapamje|Një [[Fermani|Ferman i lëshuar nga sundimtari shqiptar osman Ali Pasha më 1810 dhe i shkruar në greqisht. Ali përdori greqishten për të gjitha marrëdhëniet e tij oborrtare. ]] Ali Pasha erdhi për herë të parë në pushtet si kur u emërua mytesarif i Janinës në fund të vitit 1784 ose në fillim të vitit 1785, por shpejt u shkarkua, duke u rikthyer në detyrë vetëm në fund të vitit 1787 ose në fillim të vitit 1788. Aliu fitoi kontrollin e Delvinës dhe u bë sundimtar i sanxhakut të Delvinës në 1785, por nuk kishte kontroll të plotë të sanxhakut, me rajonet e Himarës (1797) dhe Gjirokastrës (1811) që u morën më vonë. Krahas kësaj, rajonet e Margëlliçit dhe Ajdonatit, që binin në sanxhakun e Delvinës dhe të Fanarit, brenda sanxhakut të Janinës (të pushtuar më vonë nga Aliu), sundoheshin nga pronarë shqiptarë çamë, si Hasan Çapari, i cili mbeti në konflikt me Ali Pashën përgjatë pjesës më të madhe të ekzistencës së Pashallëkut.
Konflikti me Rusinë dhe Francën (1804-1809)
Në vitin 1806, Aliu dërgoi forca nën komandën e djemve të tij Veli Pasha dhe Muhtar Pasha për të ndihmuar përpjekjet osmane në mposhtjen e kryengritjes së parë serbe në sanxhakun e Smederevës. Më 1813, rebelimi u shtyp nga ushtria osmane, kryesisht e përbërë nga boshnjakë, nga Pashallëku i Bosnjës, dhe shqiptarë, nga Pashallëqet e Shkodrës dhe Janinës.
Ekonomia
Territoret e Pashallëkut të Janinës janë karakterizuar nga një periudhë e gjatë tregtie ndërkombëtare, kryesisht me Italinë dhe në veçanti me Ankonën, Venedikun, Livornon dhe Padovën. Tregtia e Janinës bazohej në eksportimin e mallrave me vlerë të shtuar dhe bruto dhe importimin e artikujve luksozë perëndimor.
Produktet tekstile të Janinës kishin një shpërndarje të gjerë tregtare. Gërshetat e mëndafshta, batanijet, shallet, fijet e arit dhe argjendit, dhe pantoflat dhe veshjet e qëndisura ishin ndër produktet kryesore tregtare të eksportuara në Itali dhe të shitura në të gjithë Ballkanin.
Martin Heinrich Klaproth
thumb|Martin Heinrich Klaproth
Gea
thumb|right|280px|[[Aion (deity)|Aion-Uranus and Tellus with four children, perhaps the personified seasons, mosaic from a Roman villa in Sentinum, 200-250 CE, Munich Glyptothek (Inv. W504)]]
Trashëgimtarët e vet Gea i donte me dashuri të sinqertë, mirëpo Urani nuk ishte me ndjenja si të sai. Nuk mund t'i shihte Hekatonkeirët. Për t'u liruar prej tyre i hudhi në brendi të tokës dhe ua ndaloi daljen në dritën e diellit. Për këtë nënë Gea vuajti shume dhe i nxiste djemt e vet, Titanët, që ta dënojnë Uranin dhe ta rrëzojnë nga froni. Për një gjë të tillë vendosi Kroni, më i riu që me dinakëri ia mori Uranit burrërinë e fuqinë dhe kështu u shpall sundimtar i ri i botës.
Hadi
Shpirtërat e të vdekurve zbritnin në perandorinë e Hadit përmes hymnerave të errëta. Njëra prej tyre ishte në ngushticën Tenar, në jug të Peloponezit, ndërsa tjetra në Kolon,duke shkuar nën Etnën në Sicili. Sipas Homerit hyrja në perandorinë nëntokësore ishte diku në perëndim, ku më nuk depërtonin rrezet e diellit. Hyrjen në botën nëntokësore e ruante Kerberi, qeni trekrerësh. Ata të cilët hynin i lëshonte me kujdes, mirëpo askend nuk e lëshonte të dalë jashtë. Prej hyrjes rruga shpiente kah ujërat e Akerontit, nëpër të cilin i çonte shpirtërat e të vdekurve plaku i vrazhd, Haroni. Kuptohet se i çonte vetëm në boten nëntokësore, por jo edhe mbrapa dhe për këtë punë të vdekurit kanë qenë të detyruar t'i paguanin. Nga anija e Haronit shikonin të gjithë para fronit të Hadit, te i cili gjendeshin të ulur gjykatësit, Minosi, Radamanti dhe Eaku, djemt e Zeusit. Vetëm rallë ndonjë shpirt arrinte në Elize, ku çonte jetë të lumtur.Të fajësuarit dënoheshin sipas veprave të keqia të bëra, dhe kush nuk ishte as i mirë dhe as i keq (ose ka qenë i mirë dhe i keq), ka qenë i detyruar të shkojë në fushat e Asfodelit, ku bredhte pa hare dhe pikëllim, pa asnjë dëshirë dhe ndjenjë, si hije. Njerëz të tillë gjoja ka pasur, më së shumti dhe në mesin e tyre gjendeshin edhe kreshnikët më të mëdhenj (madje edhe vetë Akili; çfarë jete çonte atje, dimë nga rrëfimi i tij i brengosur, të cilin e ka shënuar Homeri: "Kisha dashur më tepër të punoja si mëditës jashtë në fushën e burrit me pronë të vogël, ku nuk ka ushqim të begatshëm, se sa këtu në perandorinë e Hadit të jesh sundues i hijeve të gjithë njerëzve të tillë të vdekur".
Zotëra me të cilët sundonte Hadi në botën nëntokësore ka pasur më pak se sa ata olimpikë ose të detit, por në njerëz shkaktonin rrënqethje dhe frikë. Në mesin e tyre në vend të parë ishte Tanati, zoti i vdekjes në pelerinën e zezë me krihë të zezë dhe të ngrirë që të vdekurve ua prente flokët dhe ua kapte shpirtërat e tyre, Keret, hyjneshat e errëta, të cilat i vritnin njerëzit në fushëbeteja dhe ua thithnin gjakun, Empuza e tmerrshme, e cila i sulmonte njerëzit dhe i vriste në udhëkryq, Lamia e vrazhdë e cila nënave në gjumë ua vriste fëmijët, Hekata trekrerëshe dhe tretrutpore e cila sundonte mbi përbindshit, Hipnosi, zoti i gjumit të rrejshëm, të cilit nuk mund t'i përballonin as njerëzit dhe as zotërat.
Argonautët
Argonautët (Ἀργοναῦται, Argonautae, tekstualisht "marinarët nga (anija) Argo") - pjesëmarrësit e ekspeditës, e cila nën udhëheqjen e trimit Jazon nga Jolku në Thesali shkon në Kolhidë për ta marrë postajën e artë. Shkasin për këtë akspeditë e dha Peliu, mbret i Jolkut, fëmija ilegjitim i Kreteut, themeluesit të Jolkut, i cili pas vdekjes së Kreteut e përmbys nga froni Ezonin, trashëgimtarin legjitim. Kur u rrit Jazoni, i biri i Ezonit, kërkoj prej Peliut që t'ia kthejë fronin. Peliu për shkak të fuqisë së Jazonit dhe të aleatëve të shumët, sa për sy e faqe, pranoi, por vuri kusht që Jazoni me një vepër trimërie t'i dëshmojë aftësitë e veta për sundim. Jazoni u pajtua dhe Peliu i urdhëroi që nga Kolhida ta sjellë postajën e artë, e cila i takon Ejetit, mbretit të fuqishëm. Kjo lëkurë ishte e dashit të artë, të cilin në Kolhidë e kishte sjellë Friksi, nipi i Kreteut që ta shpëtojë nga flijimi. Mbreti Ejet e var lëkurën në dru të lartë në zbelin e shenjtë të zotit Ares, ku e ka ruajtur dragoi i madh, i cili nuk ka f jetur kurrë.
Kur Argu hyri në ujërat e Detit të Zi, i cili valëvitej i qetë në pjesën veriore të ngushticës argonautët filluan me lehtësi të marrin frymë, pasi që pas vetes e kishin pjesën më të rëndë të rrugës. Pastaj lundruan përgjatë bregdetit verior të Azisë (e Azia atëbotë ishte vetëm Azia e Vogël) dhe pa ngjarje tronditëse arritën deri te ujëdhesa Arteiada për të cilën para tyre (por as mbas tyre) nuk kishte ndëgjuar askush. Kur deshtën t'ia afrohen bregut të detit, në lartësi u duk një shpend i madh dhe i lëshoi puplën prej remi e cila u ngul në sup të trimit Ele. Argonautët me befasi konstatuan se fjala është për pulën e njërës prej Stimpfalideve, shpend të cilët dikur Herakliu i kishte dëbuar në këto anë. Menjëherë pastaj mbi anije u duk edhe një shpend tjetër i tillë, por e rrëzoi kreshniku Klitiu, shigjetar i shkëlqyeshëm. Argonautët, të mbrojtur me mburojë, dolën në breg për t'i dëbuar shpedët, mirëpo, nuk iu desht që të luftonin me to pasi që Stimfalidët u frikësuan dhe u zhdukën në horizont. Në Aretiadë argonautët i priste një befasi e madhe; aty i gjeten djelmoshat tërësisht të molisur - djemt e Friksit. Kishin ikur nga Kolhida, sepse pas vdekjes së babait të tyre mbreti Ejet i kishte munduar në mënyrë të pamëshirëshme. Kishin dashur të vinin deri te Orbomeni, vendi i gjyshit të tyre, por në rrugë përjetuan fundosjen e anijes. Me gëzim e ndëgjuan lajmin se argonautët po lundronin për në Kolhidë që prej Ejetit ta rrëmbejnë postajën e artë, dhe përkundër rreziqve të cilat i kanë njohur mirë, iu bashkuan ekspeditës. Ditën e ardhshme në mëngjes Argu u nis verilindja dhe së shpejti para kiçit të saj u dukën majet e kaltërta të Kaukazit në rrëzët e të cilave gjendej Kolhida.
Pasi iu afruan bregut të detit, argonautët u bënë flijime zotërave. Pas kësaj Jazoni sbkon te mbreti Ejet dhe e lut që t'ia japë postajën e artë. Ejeti nuk besonte se aq shumë trima kanë ardhur vetëm për postajën e artë, duke menduar se i kanë sjellë djemt e Friksit që me dihmën e tyre ta rrëzojnë nga froni. Pas zënkës së ashpër, në të cilën trimi Telamon deshti ta përdorë shpatën si argument, Jazoni e bindi mbretin se do të kryejë çfarëdo pune, të cilën ai ia cakton, poqese ia premton postajën e artë. Posa ta fitojë këtë postajë menjëherë me shokët e vet do të largohet nga Kolhida. Ejeti i urdhëroi që me pllug të hekurit të lërojë fushën e Atisit, zotit të luftës, në të cilën para kësaj do t'i vejë në zgjedhë demat e zjarrtë, pastaj që këtë fushë ta mbjellë me dhëmbët e dragoit prej të cilëve do të dalin ushtarët e armatosur dhe, më në fund, që këta ushtarë t'i vrasë. Poqese të gjitha këto i kryen do ta fitojë postajën e artë. Këtu po e përmendim vetëm aq sa për ti ditur se merita më e madhe për këtë është e Medes, bijës së Ejetit, magjistras së fortë, e cila në shikim të parë u dashurua me Jazonin. Edhe pse Jazoni e kreu detyrën, Ejeti postajën e arte nuk dëshironte t'ia japë. Me ndihmën e Medesë, e cila dragoin e tmerrshëm e vuri në gjumë, Jazoni e vjedh postajën e artë nga zabeli i Aresit, e çon në anije dhe kur në të hyri edhe Medea, shokët e tij i kapën remat dhe me erë të volitshme, për tri ditë e tri net, arritën deri te Skithia dhe u ankoruan buzë lumit Istër, sot Danubi.
Paul Emile Lecoq de Boisbaudran
thumb|right|Paul Emile Lecoq de Boisbaudran Paul Émile (François) Lecoq de Boisbaudran lindi më 18 prill 1838 në Cognac, Francë dhe vdiq më 28 maj 1912 në Paris. Ishte kimist françez.
Heliu
Referime
Trondheim
Trondheim është një komunë në qarkun Sør-Trøndelag, Norvegji. Komuna ka një sipërfaqe 341 km² dhe popullsi 198.219 (2019) banorë.
Pierre Curie
Pierre Curie per bashkëshorten e tij Marie, të dy kimistë që kanë fituar çmime Nobel
Asgjë s'do të lumturonte aq shumë sa një lajm nga ty. Ideja se do të qëndroj dy muaj pa dëgjuar për ty ka qenë tmerrësisht e papëlqyeshme për mua: Kjo është sa për të të thënë se letra jote e shkurtër ishte më se e mirëpritur nga unë. Shpresoj se ti do të kthehesh këtu tek ne në tetor. Ndërsa për sa më përket mua, mendoj se nuk do shkoj gjëkundi, do të qëndroj në fshat, ku e kaloj gjithë ditën para dritares së hapur apo në kopsht.Ne i kemi premtuar njëri-tjetrit, apo jo? - Që të jemi të paktën Miqtete të mirë. Kjo vetëm nëse ti nuk do të ndërrosh mendje. Sepse nuk ka premtime që s'janë të domosdoshme, disa gjëra nuk mund të ndodhin vetëm se ashtu të duket më e drejtë. Do të ishte mirë gjithashtu, gjë të cilën unë s'guxoj ta besoj se mund të ndodhë, që të kalonim jetët tona pranë njëri-tjetrit, të hipnotizuar nga ëndrrat tona: Ëndrra jote patriotike, ëndrra jonë humanitare dhe ëndrra jonë shkencore.
Tvedestrand
Tv edestrand është një televizion në qarkun Aust-Agder, Norvegji. Televizioni ka një sipërfaqe 218 km² dhe programe televizive 2 programe televizive.
Jolau
thumb|right|310px|Heracles and his nephew, Iolaus. [[1st century BC|1st c. BC mosaic from the Anzio Nymphaeum, Rome]]
Tysnes
Demografia
300px|majtas|parapamje|Popullsia e komunës Në grafik paraqitet popullsia e komunës duke nisur nga viti 1950.
Tefsiri
Burimet e Tefsirit
Fjalët dhe veprat e Pejgamberit (s.a.v.s.) quhen “hadith”, dhe siç është thënë më herët, Allahu i Plotfuqishëm e ka dërguar atë me Kur’anin vetëm për arsye që t’u sqaroj njerëzve, haptazi dhe qartazi, domethëniet korrekte të Kur’anit fisnik. Ai këtë detyrë e kreu me ekselencë, edhe me fjalët edhe me veprat e tij. Në fakt e tërë jeta e tij e bekuar është një tefsir praktik i Kur’anit. Kjo është arsyeja pse komentuesit e nderuar, për të kuptuar Kur’anin, i kanë dhënë rëndësinë më të madhe hadithit si burim të dytë, dhe në dritën e haditheve ata kanë përcaktuar domethëniet e Librit të Allahut. Mirëpo, për shkak se të gjitha llojet e transmetimeve – të vërteta, të dobëta, dhe të trilluara – përfshihen në Hadith, komentuesit e orientuar në kërkim (verifikim) nuk e pranojnë një transmetim si të besueshëm derisa t’i bëj ballë parimeve që përdoren për shqyrtimin e transmetimeve të hadithit. Prandaj, gjetja e një hadithi, shikimi i tij, dhe pastaj përdorimi i këtij hadithi për të përcaktuar një tefsir (komentim) të caktuar nuk është korrekt, sepse transmetimi mund të jetë i dobët, madje në kundërshtim me transmetimet e forta. Kjo vërtetë është një çështje delikate, dhe guximi për t’u marrë me të është e drejtë ekskluzive e atyre që kanë shpenzuar jetën e tyre në mjeshtrimin e këtyre fushave të dijes.
Reflektimi (meditimi) dhe deduktimi
Burimi i fundit i Tefsirit përbëhet nga reflektimi dhe deduktimi. Hollësitë dhe fshehtësitë e Kur’anit janë një oqean pa breg, pa fund. Prandaj, sa më shumë që një person, i cili është i bekuar me mendjemprehtësi në shkencat islame nga Allahu i Plotfuqishëm, i shqyrton ato, aq më shumë ai zbulon fshehtësi dhe hollësi tjera. Si pasojë, komentuesit po ashtu prezantojnë rezultatet e shqyrtimeve të tyre, por fshehtësitë dhe hollësitë e përshkruara nga ta mund të pranohen vetëm kur nuk janë në kundërshtim me pesë burimet e përmendura më sipër. Prandaj, nëse një person, gjatë shpjegimit të Kur’anit, vjen me një pikë delikate apo ixhtihad (gjykim i pavarur) që është në kundërshtim me Kur’anin dhe Sunnetit, konsensusin (ixhmanë), gjuhën, apo thëniet e sahabëve dhe tabi’inëve, apo është në mospërputhje me ndonjë parim tjetër të sheriatit, atëherë ky [interpretim] nuk pranohet. Disa mistik (rahimehullah) patën filluar t’i përshkruajnë këto mistere dhe fshehtësi në tefsir, por dijetarët verifikues të metit nuk i kanë konsideruar [këto interpretime] të besueshme sepse opinioni personal i cilitdo person, që është në kundërshtim me parimet bazë të Kur’anit, Sunnetit dhe Sheriatit, sigurisht që nuk qon peshë. (el-Itkan, 2/184).
Komentime të famshme të Kur’anit
Komentime të shumta të Kur’anit të lavdishëm janë shkruar që prej periudhës së pejgamberisë. Në fakt, asnjë libër tjetër në botë nuk është shërbyer sa Kur’ani fisnik. Prezantimi i të gjitha këtyre komentimeve nuk është i mundshëm madje edhe në disa libra të detajuara, aq më pak në një hyrje të shkurtër si kjo. Por, ajo që dëshirojmë të bëjmë është të prezantojmë shumë shkurtazi komentimet kryesore që kanë shërbyer si burime për [veprën] Ma’rif-ul-Kur’an, dhe që i kemi cituar herë pas here. Ndonëse, gjatë periudhës kur komentimi i mësipërm është shkruar, shumë komentime (tefsire) dhe qindra libra janë konsultuar vazhdimisht, qëllimi këtu është të kufizohemi vetëm në prezantimin e komentimeve, referencat tek të cilat do të shfaqen vazhdimisht.
Tefsir Ibn Kethir
Autor i këtij komentimi është Hafëz ‘Imaduddin Ebu el-Fida’ Isma‘il ibn Kethir ed-Dimeshkij esh-Shafi’ij (vd. 775 h.), një dijetar hulumtues i dalluar i shekullit të tetë. Është botuar në katër vëllime. Këtu është vënë një theks i veçantë mbi transmetimet shpjeguese. Një veçori [e këtij tefsiri] është kriticizmi i tij si ekspert i hadithit rreth transmetimeve të ndryshe, dhe prej këtij këndvështrimi, ky libër ka një pozitë të dalluar në mesin e të gjitha librave të tefsirit.
el-Tefsir el-Mez’heri
Ky është shkruar nga Kadi Thenaullah Panipati (vd. 1225 h.). Ai e ka emëruar tefsirin e tij ‘el-Tefsir el-Mez’heri’ pas emrit të mësuesit të tij shpirtëror, Mirza Mez’her Xhan-i-Xhanan Dehleviu. Ky tefsir është shumë i thjeshtë dhe i qartë, dhe tepër i dobishëm për të gjetur sqarime të shkurtra të ajeteve Kur’anore. Së bashku me sqarimin e fjalëve Kur’anore, ai po ashtu ka marrë transmetime të ngjashme në detaje të thella, dhe duke bërë kështu, ai ka bërë një përpjekje të pranoj transmetimet pas shumë më shumë shqyrtimi krahasuar me komentimet (tefsiret) tjera.
Bardhësi
Filmi "Bardhësi" është prodhuar nga Kinostudio "Shqipëria e Re" në vitin 1986, me metrazh të shkurtër.
Værøy
Værøy është një komunë në qarkun Nordland, Norvegji. Komuna ka një sipërfaqe 18 km² dhe popullsi 743 banorë.
Bardhësi
Përmbajtja e filmit
Dimri i vështirë i 1985 frymëzoi kineastët të realizonin këtë film. Dy histori ndjekin linjat e filmit: ajo e një vajze malësore që ndjek një kurs për infermiere në Tiranë dhe ka ngecur atje për shkak të motit të egër si dhe historinë e një grupi pilotësh që ndërmarrin një udhëtim të pazakontë në veri për një dërgesë të vështirë.
Paracelsus
Bigrafia
Idealist, Paracelse e konsideronte artin e tij të shenjtë. Disa mjekime të suksesshme nga ana e tij, ia rritën vlerën në Bale. Erazmi dhe një miku i Zvinglit, Oekolampade, që ishte predikues dhe profesor i teologjisë në universitetin lokal, si dhe njerëz të tjerë të shquar, bëhen miqtë e tij të afërt. Paracelse u emërua mjek i bashkisë dhe profesor, edhe pse fakulteti i mjekësisë në fillim nuk e pranoi këtë kuturisës vagabond.