cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sundimi i ligjit
Përdorimi i frazës mund të gjurmohet në Britaninë e shekullit të 16-të. Në shekullin e ardhshëm, teologu skocez Samuel Rutherford e përdori atë për të argumentuar kundër të drejtës hyjnore të mbretërve. John Locke shkroi se liria në shoqëri do të thotë t'i nënshtrohet vetëm ligjeve të nxjerra nga një legjislativ që zbatohet për të gjithë, me një person që përndryshe është i lirë nga kufizimet qeveritare dhe private mbi lirinë. "Sundimi i ligjit" u popullarizua më tej në shekullin e 19-të nga juristi britanik A. V. Dicey. Sidoqoftë, parimi, nëse jo vetë fraza, u njoh nga mendimtarët e lashtë. Aristoteli shkroi: "Është më e përshtatshme që ligji të qeverisë se çdo qytetar: sipas të njëjtit parim, nëse është e dobishme të vendoset pushteti suprem në disa persona të veçantë, ata duhet të caktohen vetëm si kujdestarë dhe shërbëtorë. të ligjeve”.
Mbretëresha Geraldinë
Mbretëresha Geraldinë më vonë Nana Mbretneshë Geraldinë (Géraldine Margit Virginia Olga Mária Apponyi de Nagy-Appony; Budapest, 6 gusht 1915 – Tiranë, 22 tetor 2002) ishte mbretëresha e Shqipërisë dhe bashkëshortja e Mbretit Zogu I dhe nëna e Leka Zogut I.
Jetëshkrimi
U lind në Budapest, e bija e Kontit Gyula Apponyi de Nagy-Appony (1873–1924) i familjes e fisnikërisë së kryehershme hungareze Appony, dhe e Gladys Virginia Steuart (1891–1947), nga një familje pasunarësh dhe diplomatësh amerikanë.
Gjuha Nihali
Nihali, i njohur gjithashtu si Nahali ose gabimisht si Kalto, është një gjuhe e izoluar e kërcënuar që flitet në perëndim të Indisë qendrore (në Madhya Pradesh dhe Maharashtra), me rreth 2000 njerëz në 1991 nga një popullsi etnike prej 5.000. Zona fisnore Nihali është vetëm në jug të lumit Tapti, rreth fshatit Tembi në rrethin Nimar të Provincave Qendrore gjatë Rajs Britanik, tani në Madhya Pradesh .Folësit e gjuhës Nihali janë gjithashtu të pranishëm në disa fshatra të lagjes Buldhana në Maharashtra si Jamod, Sonbardi, Kuvardev, Chalthana, Ambavara, Wasali dhe Cicari. Ka dallime dialektale midis varieteteve Kuvajt-Chalthana dhe Jamod-Sonbardi.
Nihali jeton në mënyrë të ngjashme me Kalto-n. Kjo dhe fakti se Kalto shpesh është quajtur Nahali çoi në konfuzion të dy gjuhëve.
Agjencia e Inteligjencës (Maqedoni e Veriut)
Kompetencat
Agjencia e Inteligjencës (AR) si organ i posaçëm i administratës shtetërore dhe në përputhje me Ligjin e RSH-së është një shërbim inteligjent i autorizuar për mbledhjen, analizën dhe përpunimin e informacionit të inteligjencës relevante për sigurinë, mbrojtjen, politike, ekonomike dhe interesa të tjera të Republika e Maqedonisë së Veriut. Prandaj, Agjencia ka krijuar dhe po zhvillon vazhdimisht mekanizmat e duhur për parandalimin, parashikimin, paralajmërimin e hershëm dhe vlerësimin e rreziqeve. Ai informon autoritetet shtetërore të Maqedonisë së Veriut për proceset që gjenerojnë kërcënime për sigurinë kombëtare dhe për parimet e përhershme dhe jetike me qëllim të krijimit të një mjedisi të qëndrueshëm të sigurt dhe zhvillimit të qëndrueshëm afatgjatë. Agjencia e Inteligjencës përfaqëson një nga shtyllat bazë të sistemit të inteligjencës dhe sigurisë së Maqedonisë së Veriut. Ai është konstituuar në konceptin e inteligjencës si një proces strategjik afatgjatë për mbrojtjen e interesave dhe prioriteteve kombëtare dhe në përputhje me standardet moderne për parandalimin dhe menaxhimin e kërcënimeve dhe rreziqeve aktuale të sigurisë. Agjencia e Inteligjencës vazhdimisht synon zgjerimin e kapaciteteve të saj në ato mjedise ku ka rreziqe për interesat jetike dhe të përhershme kombëtare dhe po ndërton partneritete strategjike që janë relevante për shtetin dhe paraqesin mbështetje të politikave ndërkombëtare të sigurisë. Dinamika e proceseve dhe varësia e përbashkët e shteteve në rajon dhe më gjerë, e detyrueshme imponojnë nevojën e bashkëpunimit të shërbimeve të inteligjencës si në nivel dypalësh ashtu edhe në atë shumëpalësh.
Katër yje në qytet
Katër yje në qytet, roman me autor Viktor Canosinaj. Botuar në Tiranë nga "Dyrrah", në vitin 2008 (Botimi i 2-të i ripunuar). Libri ka 255 faqe.
Agjencia e Sigurisë dhe Inteligjencës (Kroaci)
Agjencia e Sigurisë dhe Inteligjencës (SOA) është shërbimi kroat i sigurisë dhe inteligjencës i themeluar në vitin 2006 pas miratimit të Aktit të Sistemit të Sigurisë dhe Inteligjencës të Republikës së Kroacisë dhe duke kombinuar ish-Agjencinë e Kundërzbulimit (POA) dhe Agjencisë së Inteligjencës (OA), të cilat të dyja pushuan së funksionuari.
Galieni
Ngrihu në pushtet
Kur Valeriani u shpall perandor në Shtator 253, ai kërkoi nga Senati që të ratifikonte ngritjen e Gallienus në Cezar dhe Augustus. Ai u caktua gjithashtu Konsull Ordinarius për 254. Ashtu siç kishin bërë një shekull më parë Marcus Aurelius dhe vëllai i tij i birësuar Lucius Verus, Gallienus dhe babai i tij ndanë Perandorinë. Valeriani u nis për në Lindje për të ndaluar kërcënimin persian dhe Gallienus mbeti në Itali për të sprapsur fiset gjermane në Rhine dhe Danub. Ndarja e perandorisë ishte bërë e domosdoshme për shkak të madhësisë së saj të madhe dhe kërcënimeve të shumta me të cilat përballej, dhe kjo lehtësoi negociatat me armiqtë të cilët kërkonin të komunikonin drejtpërdrejt me perandorin.
Dekreti i Tolerancës
Kapja e Valerianit në vitin 259 e detyroi Gallienus të lëshonte deklaratën e parë zyrtare të tolerancës në lidhje me të krishterët, duke rivendosur vendet e tyre të adhurimit dhe varrezat, duke nënkuptuar kështu një njohje të pasurisë së Kishës. Sidoqoftë, dekreti nuk e shndërroi krishterimin në një fe zyrtare.
Zorra e trashë
Zorra e trashë është pjesa më e madhe e zorrës së trashë, kështu që shumë përmendje të zorrës së trashë dhe zorrës së trashë mbivendosen në kuptimin sa herë që saktësia anatomike nuk është fokusi. Shumica e burimeve e përkufizojnë zorrën e trashë si kombinim i cekumit, zorrës së trashë, rektumit dhe kanalit anal. Disa burime të tjera përjashtojnë kanalin anal. Zorra e trashë Zorra e trashë, e njohur edhe si zorra e trashë, është pjesa e fundit e traktit gastrointestinal dhe e sistemit tretës te vertebrorët. Uji përthithet këtu dhe mbetjet e mbetura ruhen si jashtëqitje përpara se të hiqen nga jashtëqitja. Tek njerëzit, zorra e trashë fillon në rajonin e djathtë iliake të legenit, pikërisht në ose nën bel, ku bashkohet me fundin e zorrës së hollë në cekum, nëpërmjet valvulës ileocecal. Më pas vazhdon si koloni që ngjitet në bark, përgjatë gjerësisë së zgavrës së barkut si koloni tërthor, dhe më pas zbret në rektum dhe në pikën përfundimtare të tij në kanalin anal. Në përgjithësi, tek njerëzit, zorra e trashë është rreth 1.5 metra e gjatë, që është rreth një e pesta e të gjithë gjatësisë.Ta shkërdhen plakën zorra e trashë...
Marby
Marby është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Marby ka një popullsi prej 62 banorë dhe sipërfaqe 7.35 km², me një dendësi prej 8 banor/km².
Naoya Uchida
Naoya Uchida (内田 直哉, Uchida Naoya, lindi më 1 maj 1953) është një aktor dhe dublues japonez. Ai ka luajtur disa role të vogla autoriteti në drama të ndryshme televizive. Ai debutoi në vitin 1972 në programin NHK Maboroshi no Satsui (幻の殺意, Maboroshi no Satsui), dhe vazhdoi të aktronte në drama teatrore dhe televizive deri në fund të viteve 1990. Që atëherë, ai e ka rifokusuar karrierën e tij në shfaqje vokale si opera dhe dublimi. Ai është më i njohur për rolet e tij si Tatsuya Midorikawa/DenjiGreen në Denshi Sentai Denjiman, Madara Uchiha në Naruto dhe Askeladd në Vinland Saga. Ai është gjithashtu i njohur për dublimet e Bruce Willis dhe Woody Harrelson.
Pelkosenniemi
Pelkosenniemi (Pelkosenniemen kunta), është një komunë në Finlandë. Është e vendosur në provincën Lapland, dhe është pjesë e rajonit Lapland.
Instituti Arkeologjik i Kosovës
Instituti Arkeologjik i Kosovës (Archaeological Institute of Kosova) është një institucion i pavarur kërkimoro shkencor në fushën e arkeologjisë dhe fushave tjera të ndërlidhura. Nisma për themelimin e këtij institucioni daton në vitin 2000 ndërsa themelimi i tij është bërë në vitin 2003 me vendimin e Ministrisë së Kulturës, Rinisë dhe Sportit të Republikës së Kosovës.
Floriani
Historia
Probusi përfitoi nga kontrolli i tij mbi grurin egjiptian, të cilin e përdori për të ndërprerë me shpejtësi furnizimin me grurë për pjesën tjetër të perandorisë. Probusi i drejtoi trupat e tij në Azinë e Vogël, në mënyrë që të mbronte Portat Cilikiane, duke e lejuar atë të përdorte luftën guerile për të bërë një luftë tërheqje sesa një konfrontim të drejtpërdrejtë. Floriani udhëhoqi trupat e tij për të Kilikisë, dhe gjinden forcat e tij në Tars. Sidoqoftë, shumë prej trupave të tij, të cilët nuk ishin mësuar me klimën e nxehtë të zonës, u sëmurën për shkak të një vale nxehtësie verore. Me të mësuar për këtë, Probusi nisi bastisjet rreth qytetit, në mënyrë që të dobësonte moralin e forcave të Florianit. Kjo strategji ishte e suksesshme dhe Floriani humbi kontrollin e ushtrisë së tij, e cila në shtator u ngrit kundër tij dhe e vrau. Në total, mbretëria e Florianus zgjati më pak se tre muaj.
Saimir Maloku
Saimir Maloku është një ish-i burgosur politik gjatë sistemi komunist në Shqipëri. Ai u burgos për 9 vite nga ish-Sigurimi i Shtetit nën akuzën e agjitacionit dhe propagandës për shkak të shpikjes së një pajisjeje që e lejonin të shikonte kanale televizive perëndimore gjatë periudhës komuniste.
Jeta e hershme dhe edukimi
Saimir Maloku lindi në 1946 dhe përfundoi shkollën 7 vjeçare në 1960, kur iu dha dhe bursë për në shkollën "Skënderbej". Në vitin 1964 u dërgua në shkollën e bashkuar deri në janar të 1967, kohë në të cilin titullohet oficer dhe emërohet në korpusin e 7 të Burrelit (bazuar në biografinë gjatë regjimit komunist). Në 1969 nis studimet e larta në Universitetin e Tiranës, në Fakultetin e Inxhinierisë Elektornike/ Dega e Radios. Saimiri përfundoi studimet e larta për Inxhinieri elektronike pranë Universitetit të Tiranës. Ka ushtruar profesionin e oficerit në repartin 3711 në Burrel. Në moshën 29 vjeçare Saimiri arrestohet nga ish-Sigurimi i Shtetit për agjitacion dhe propagandë në periudhën e komunizmit në Shqipëri.
Arrestimi gjatë komunizmit
Gjyqi special publik dhe ushtarak iu bë Saimirit në një sallë kinemaje në Burrel, me rreth 1000 vetë, ndërsa gjatë arrestimit ishin prezent rreth 600 persona, civilë dhe ushtarakë në po të njëjtën sallë.
Wagnon
Wagnon është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Wagnon ka një popullsi prej 112 banorë dhe sipërfaqe 15.28 km², me një dendësi prej 7 banor/km².
Qendra e pritjes së emigrantëve në Lampedusa
djathtas|parapamje|200x200px| Emigrantët që mbërrijnë në ishullin Lampedusa në gusht 2007 Qendra e pritjes së emigrantëve në Lampedusa, zyrtarisht Qendra e Pritjes (CDA) e Lampedusës, ka funksionuar që nga viti 1998, kur ishulli italian i Lampedusa u bë një pikë kryesore hyrëse evropiane për emigrantët nga Afrika. Është një nga një numër centri di accoglienza (CDA) të mbajtura nga qeveria italiane. Kapaciteti i qendrës së pritjes prej 801 personash është tejkaluar shumë nga njerëz të shumtë që kanë mbërritur me varka nga pjesë të ndryshme të Afrikës.
Baleci
Perandoria Romake
parapamje|Rruga e lashtë romake nga Skodra në Dukle, dhe pozicioni i Balecit mesjetar Baleci u ndërtua në vendin e një vendbanimi të mëparshëm të periudhës romake, që u shkatërrua nga avarët dhe sllavët. Kalaja e saj ka origjinë romake. Baleci ishte pranë rrugës që të çonte nga Shkodra në Dukle dhe Onogosht (Nikshiqi i sotëm), pranë disa vendbanimeve të rëndësishme dhe burimeve ujore.
Demografia
Degë të shumta të fiseve shqiptare kanë jetuar në Balec gjatë periudhës veneciane siç tregohet nga kadastra e viteve 1416-1417, si një degë e Lepuroshit, e kryesuar nga një Andrea Lepuroshi, dhe një degë e fisit shqiptar Kakarriqi, me në krye Dimitër Kakarriqin. Po kështu, në Balec gjatë kësaj kohe ishte e pranishme edhe një degë e fisit shqiptar Prekali, e kryesuar nga Petro Prekali, si dhe një degë e fisit Tuzi me Zuan Tuzi. Në Balec kishte edhe 8 priftërinj katolikë.
Saint-Pierre-sur-Vence
Saint-Pierre-sur-Vence është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Saint-Pierre-sur-Vence ka një popullsi prej 141 banorë dhe sipërfaqe 4.63 km², me një dendësi prej 30 banor/km².
Qarku Nîmes
Qarku Nîmes është një qark në Francë në departamentin e Gardit në rajonin e Ocitanisë. Popullsia është 554,624 banorë (2016) dhe sipërfaqja 3,158.1 km2.
Lampedusa
Vështrim
Komuna Lampedusa e Linosa është pjesë e provincës siçiliane të Agrigento-s, e cila përfshin gjithashtu ishujt më të vegjël Linosa dhe Lampione. Është pjesa më jugore e Italisë dhe ishulli më jugor i Italisë. Tunizia, e cila është 113 km larg, është vendi më i afërt me ishujt. Siçilia është më larg205 km, ndërsa Malta është 176 km në lindje të Lampedusa.
Sommerance
Sommerance është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Sommerance ka një popullsi prej 42 banorë dhe sipërfaqe 5.18 km², me një dendësi prej 8 banor/km².
Rada Ivekoviq
Rada Iveković (lindur më 1945 në Zagreb, Jugosllavi) është një profesoreshë kroate,filozofe dhe shkrimtare.
Anthropoid (film)
Përmbajtja
Më 27 Maj 1942, sulmi është kryer, por gati dështon kur arma automatike tip Sten ngec, dhe Heydrich është plagosur rëndë kur Jan hedh një bombë që thyen limousinen e tij, dhe mëpas Jozef gjuan ca shtëna armësh. Menjëherë pas, vrasësit vrapojn dhe ikin, dhe forcat naziste mbledhin mijëra qytetar çeke dhe kryejn krime te rënda per te gjetur dy vrasesit. Kur Heydrich vdes ne spital, grupi prej shtatë parashutistë janë ndjekur ne strehën e tyre ne Katedralen Ortodokse të Shenjtorë Kirill dhe Metodi në Pragë. Luftëtar i rezistencës Karel Čurda (Jiří Šimek) kthehet në të agjentëve nazist dhe tregon se ku ata janë të fshehur. Familja ku Jozef dhe Jan ishin te fshehur dënohen rend dhe ne atë moment nëna vret veten per mos te rën ne dor te agjentëve nazist. I biri qe ëndërronte te behej violinist eshte torturuar dhe me ne fund ai tregon nazisteve perfundimisht ku fshiheshin djemat e rezistencës. Qindra trupa nazist shkojn dhe rrethojn katedralin qe ka pesur demtime nga beteja e rend midis nazisteve dhe djemëve te rezistencës. Shtat djema me kurajo te madhe ben 6 orë betej kunder qindra forca gjermane dhe me ne fund këta vdiqën.
Musa Keita I
Emri dhe titujt
Në gjuhën Songhai, sundimtarët e Malit si Musa njiheshin si Mali-koi, koi ishte një titull që përcillte autoritetin mbi një rajon: me fjalë të tjera, "sundimtari i Malit".
Arkitektura Pallava
Mahabalipurami
Pancha Rathat janë tempuj të skalitur në formën e karrove. Këto janë pesë struktura monolitike të skaltitura shkëmb dioriti ose graniti që shfaqen mbi plazhin ranor dhe duken si karro në një tablo ose procesion. Pesë Rathat, të njohura gjithashtu si Pandava Rathat (Pandavat ishin pesë vëllezër dhe me gruan e tyre të përbashkët Draupadi bëjnë pjesë në eposin indian Mahabharata) të datuara në shekullin e VII gjatë mbretërimit të Dinastisë Pallava përfshijnë Dharmaraja Rathan, Bhima Rathan, Arjuna Rathan, Nakula Sahadeva Ratha dhe Draupadi Ratha. Ato janë të skalitura nga një shkëmb i vetëm, por me projekte të ndryshme. Ato nuk u përfunduan plotësisht dhe kështu që në asnjë nga tempujt nuk janë kryer oferta fetare. Përveç këtyre pesë rathave është edhe një tjetër ratha që u ndërtua në fund të shekullit të VII e njohur si Ganesha Ratha. Datimi i kësaj rathe është bazuar në një mbishkrjim të emrit Parameshvaravarman I, i cili ishte nipi i Mahamalla-s.
Mandapat ose shpellat e skalitura në shkëmb janë shenjtore ose tempuj të mbuluar me relieve. Periudha më e hershme e përdorimit të shpellave si tempuj haset në periudhat budiste dhe xhainiste kur këto u gërmuan dhe pastaj u skalitën në shkëmb me dalta dhe çekiçë hekuri. Nga njëmbëdhjetë mandapat ose shpellat e para në Mahabalipuram, më të shquarat janë Varaha Mandapa, Krishna Mandapa, Panchapandava Mandapa, Mahishasuramardini Mandapa dhe Shpella Tigër; të skalitura dhe të dekoruara me panele në stilin Mamalla gjatë periudhës Pallava në shekullin e VII, ku Tempujt shpellorë Adiranchanda janë datuar në periudhën Mahendraverman të shekullit të VII. Mbetjet e dukshme në shpella tregojnë se ato ishin gjithashtu të suvatuara dhe të pikturuara kur u ndërtuan. Një nga relievet më mbresëlënës të skalitur në muret e shpellave është ai i hyjneshës Durga (një formë e hyjneshës Shakti), që vret Mahishasura-n, demoni me kokë bualli. Ky panel me relieve në shpellën e tempullit Mahsisuramardhini është konsideruar një kryevepër e artit indian. Shumë nga shpellat e periudhës Pallava kanë mbetur të papërfunduara.
Vende të tjera
Kompleksi tempullor ka tre faltore, dy prej të cilave i janë kushtuar Ganeshës, njëra në fund dhe Tempulli Ucchi Pillayar në majë, ndërsa Tempulli Thayumanavar midis tyre. Tempulli i Thayumanavarit, më i madhi prej të treve, bujt një faltore për hyjneshën Amman ashtu si dhe hyjninë kryesore. Fortesa shkëmbore është e dukshme pothuajse në çdo pjesë të veriut të qytetit. Teppakulami në fundin e Fortesës shkëmbore është i rrethuar nga pazaret. Ai ka një mandapë në qendrën e tij dhe ka mundëson shërbimin e lundrimit me varkë. Të gjitha festat e pluskimit të lidhura me tempullin zhvillohen në depozitën e tempullit. Tempulli gjendet në mes të rrugës së Fortesës shkëmbore. Tempulli ka strukturë të mbajtur nga kolonat dhe faltorja qendrore e Thayumanaswamyt është e vendosur një nivel mbi gjysmën e poshtme që bujt faltoren e Mattuvar Kuzhalammait. Niveli i poshtëm bujt edhe niket e Vinayagarit, Arumugarit, Navagrahas dhe Veerabadraswamit. Muret përreth faltores qendrore bujtin imazhin e Dakshinamurthyt, Somaskandarit, Natarajarit, Suryas, Brahmas dhe Durgas.
Tempulli Avanibhajana Pallaveshwaram i quajtur edhe Tempulli Stambeswarar është një tempull hindu kushtuar Shivës, i vendosur në qytezën e Seeyamangalamit, në distriktin Tiruvannamalai në Tamil Nadu. Tempulli është ndërtuar në Arkitekturën e skalitur në shkëmb nga mbreti Pallava, Mahendravarmani I (600-630) gjatë shekullit të VII. Tempulli shpellor Pallava pësoi shtesa të mëvonshme nga mbretërit Chola dhe Vijayanagara. Tempulli ka një [[Gopurami|raxhagopuram të vogël tre-katësh, që është kulla e portës hyrëse. Tempulli është shpallur monument i trashëgimisë dhe administrohet nga Archaeological Survey of India (ASI) si një monument i mbrojtur. Faqja tjetër e kodrës bujt shtratet xhainiste të krijuara nga shekulli i IX gjatë sundimit të mbretit Ganga, Rajamalla II.
Tempulli Stambeswarar është një nga paraqitjet më të hershme të Arkitekturës së skalitur në shkëmb. Tempulli është quajtur Tempulli Avanibhajana Pallaveshwaram pasi Avani është një nga titujt e mbretit Mahendravarman. Megjithëse pamja e luanëve të skalitur nëpër kolona çon në hamendjen se tempulli mund të ketë qenë filluar me gjasa nga Simhavishnu, babai i Mahendravarmanit, kjo pikëpamje nuk ka gjetur mbështetje. Mbishkrimet, të përfshira te Epigrahia Indica, janë shkruar në sanskritisht me alfabetin Grantha të mbretërisë Pallava. Mbishkrimet tregojnë se u gërmua nga Lalitankura, që është e ngjashme me atë të tempullit shpellor në Fortesa shkëmbore e Tiruchirappallit që tregojnë Mahendravarmanin. Tempulli ka shtesa të mëvonshme nga Dinastia Chola dhe Perandoria Vijayanagara. Gopurami, kulla e portikut besohet se është një shtesë nga mbretërit Vijayanagara.
Tempujt strukturorë të Mahabalipuramit
Pranë tempullit gjenden shumë mbishkrime shkëmbore. Zbulimi i tre kolonave prej granit me mbishkrime dhurimesh të bëra për faltoren çuan në zbulimin e vetë tempullit. Ndërsa një kolonë përmban një mbishkrim që regjistron dhurimin e dhjetë kazhanchuve (topa të vegjël ) prej ari nga një Kirarpiriyan i Mahabalipuramit në vitin 858, një tjetër regjistron dhurimin e 16 kazhanchuve prej ari në vitin 813 për mirëmbajtjen e një feneri nga një grua brahmine e quajtur Vasanthanar. Kolona e tretë ka një mbishkrim nga Raja Raja Chola I. Përveç këtyre, në tempull ndodhen pesë kolona të tjera me mbishkrime nga mbretërit Pallava, Dantivarmani I, Nandivarmani III dhe Kambavarmani, mbreti Rashtrakuta, Krishna III dhe mbreti Chola, Rajendra Chola III. Garbhagriha ose shenjtërorja është 2 metra e gjatë dhe 2.2 metra e gjerë si dhe përbëhet prej 27 rreshta tullash. Tullat e përdorura janë të ngjashme me ato të përdorura në sitet e tjera të Periudhës Sangam si Puhari, Urayuri, Mangudi dhe Arikamedu. Një vel (shtizë hyjnore) guri është pozicionuar në hyrje të faltores. Gjatë gërmimeve u zbulua një pllakë terrakote që paraqiste një Kuravai Koothu, një kërcimi përmendur te eposi tamil i shekullit të I të e.s. Silappadhikaram. Sathyamoorthy mendon se mund të mos ketë patur ndonjë idhull në garbhagrihan katrore pasi është shumë e vogël për të bujtur një të tillë. Tempulli është i rrethuar nga një prakara ose mur rrethues që daton nga Periudha Sangam. Sipas Thirumoorthyt, faltorja është "kompleksi më i madh prej tulle që daton nga periudha para-Pallava". Tempulli është ndërtuar mbi një shtresë aluvionale mbi të cilën është vendosur një shtresë tullash të bëra nga njeriu. Mbi këtë shtresë ishin katër shtresa të tjera me tulla të ndara nga katër shtrsa lateriti. Në sit janë përdorur dy lloje tullash: tulla të mëdha prej lateriti të Periudhës Sangam dhe tulla të holla tabulare të periudhës së mëvonshme. Tullat janë lidhur bashkë me llaç gëlqere.
Tempujt xhainistë
Mendohet se Xhainizmi u fut në Kanchipuram nga Kunda Kundacharya (shekulli i I i e.s.). Xhainizmi u përhap në qytet nga Akalanka (shekulli i III i e.s.). Dinastia Kalabhra, sunduesit e Kanchipuramit përpara Dinastisë Pallava, ndiqnin xhainizmin që, nga përkrahja mbretërore fitoi popullaritet. Mbretërit Pallava, Simhavishnu, Mahendra Varmani dhe Simhavarmani (550-560) ishin gjithashtu ndjekës të Xhainizmit, deri në ardhjen e Nayanmarëve dhe Azhwarëve gjatë shekujve të VI dhe të VII. Mahendravarmani I u konvertua nga Xhainizmi në Hinduizëm nën ndikimin e naynamarit Appar, që shënoi një pikë kthese në gjeografinë fetare. Dy sektet e Hinduizmit, Shaivizmi dhe Vaishnavizmi u gjallëruan përkatësisht nën ndikimin e Adi Sankaras dhe Ramanujas. Dinastia e Vonë Chola dhe mbretërit Vijayanagara e toleruan Xhainizmin dhe besimi ishte akoma i praktikuar në Kanchipuram.
Tempulli i Thiruvadigait i quajtur edhe Tempulli Sri Veerattaaneswarar (në gjuhën tamile: அருள்மிகு வீரட்டான்டேஸ்வரர் திருக்கோவில்) është një tempull hindu kushtuar Shivës. Është i vendosur në fshatin Thiruvathigai që është rreth 2 kilometra në lindje të qytetit të Panrutit. Shiva në këtë tempull adhurohet në formën e Veerattaaneswararit. Tempulli është i vendosur në distriktin e Arcotit Jugor 2 km nga Panruti. Tempulli i Thiruvadigait u ndërtua fillimisht si një tempull xhainist nga mbreti Pallava, Mahendravarmani I në shekullin e VI në Stilin Dravidian. Megjithatë me konvertimin nga Xhainizmi në Hinduizëm, Mahendravarmani e shkatërroi tempullin e mëparshëm dhe në këtë vend ndërtoi një tempull për Shivën. Gjithësesi në tempull kanë mbetur disa shenja të artifakteve xhainiste. Në këtë kompleks gjendet edhe një tempull tjetër i Shivës si dhe një Tempull i Vishnut në afërsi që besohet se është ndërtuar me mbetjet e shkatërruara të tempullit xhainist.
Tempujt Hindu
Ashtabujakarami është një tempull hindu kushtuar zotit Vishnu, i vendosur në Kanchipuram. Tempullit, të ndërtuar në Stilin Arkitekturor Dravidian, i janë thurur lavde në Divya Prabandha, kanoni i hershëm mesjetar tamil i shenjtëve alvarë midis shekujve të VI dhe të IX. Është një nga 108 Divyadesamët kushtuar Vishnut, që adhurohet si Ashta Bhuja Perumali dhe bashkëshortja e tij Lakshmi si Alamelumangai. Tempulli besohet se është ndërtuar nga Dinastia Pallava në fundin e shekullit të VIII me kontribute të mëvonshme nga Dinastia mesjetare Chola dhe mbretërit Vijayanagara. Tempulli ka tre mbishkrime në muret e tij, dy që datojnë nga periudha e Kulothunga Cholas I (1070–1120) dhe një nga ajo e Rajendra Cholas (1018-54). Një mur graniti e rrethon tempullin duke e përfshirë të gjitha faltoret dhe dy pellgjet e ujit. Në tempull ndodhet një raxhagopuram, kulla e portikut të tempullit, me katër kate. Tempulli i Ashtabhujakaramit gjendet në zonën Vishnu Kanchi të Kanchipuramit. Tempulli është i vogël me një depozitë përballë dhe ka një gopuram (kullë portiku) tre-katësh që rrethohet nga mure drejtkëndorë koncentrikë. Hyjnia kryesore e tempullit është Ahstabhuja Perumali i drejtura nga perëndimi, imazhi i të cilit në faltoren qendrore është paraqitur me tetë krahë. Tetë krahët vërehet se mbajnë shpatë, mburojë, topuz, hark, shigjetë, zambak, guackë kërmilli deti dhe chakra. Ai shihet duke mbajtur Mahalakshmin në kraharorin e tij dhe një kurorë të bërë prej Saligrama. Në kompleksin e tempullit ndodhet edhe një faltore për Alamelumangain. Tempull ka gjithasthu edhe faltore kushtuar Hanumanit, shenjtëve alvarë, Andalit, Chakras dhe Sarabeswaras. Depozita e tempullit, Gajendra Pushkarani, gjendet jashtë kullës hyrëse. Tempulli është i përmendur gjithashtu edhe në vargjet e Manavala Maamunigalit, Vedanata Desikarit dhe Pillai Perumal Iyengarit.
Vende të tjera
Tempulli Hridayaleeswarar ose Tempulli Sri Hridayaleeswarar Sivan (i quajtur edhe Kovili Hridayaleeswarar) është një tempull hindu, i vendosur në zonën Thirunindravur të qytetit të Chennait në Tamil Nadu. Tempulli mendohet se është ndërtuar në shekullin VI nga Rajasimha Pallava, mbreti Pallava i Kanchipuramit në Stilin Arkitekturor Dravidian. Thirunindravuri, vendi ku është vendosur Tempulli Hridayaleeswarar gjendet në distriktin Thiruvallur në Tamil Nadu pranë Chennait. Në faltoren e Irudhayaleeswararit gjendet statuja e Poosalaarit, shenjt shaivit nayanar, me duarë të mbledhura. Çatia e brendshme e tempullit është e modeluar si ajo e një zemre të ndarë në katër ndarje me gjasa duke paraqitur konceptimin e Poosalaarit. Parvati këtu adhurohet si Maragathambigai.
Historia e tempullit shpjegohet edhe te Markandeya Purana. Tempulli është mjaft i vjetër dhe mendohet se u ndërtua fillimisht nga Dinastia Pallava në fundin e shekullit të VIII, me kontribute të mëvonshme nga Mbretëria Thanjavur Nayak. Ai ka mbishkrime që datojnë nga gjysma e dytë e shekullit të IX nga Dinastia Pallava. Tempulli ka tre mbishkrime që datojnë nga Periudha Chola. Gjithashtu ai ka një raxhagopuram (kullë portiku) me shtatë kate të vendosur brenda një muri graniti. Kompleksi përmban të gjitha faltoret dhe depozita tempullore gjendet në perëndim të tempullit. Sipas historianit K.V. Soundararajan, tempujt Rangantha në Indinë e Jugut u ndërtuan gjatë shekujve të IX dhe të X, kanë një vendosje sistematike të hyjnive dytësore siç shihen në këtë tempull bashkë me Tempullin Appakkudathaan Perumal në Koviladi, Tempullin Sowmya Narayana Perumal në Thirukoshtiyur, Tempullin Rajagopalaswamy në Mannargudi dhe Tempullin Rangantha në Srirangapatna.
Tempulli Nithyakalyana Perumal ose Nithya Kalyana Perumal në Thiruvidandai, një fshat në distriktin e Kanchipuramit në Tamil Nadu, është një tempull hindu kushtuar adhurimit Vishnut. I ndërtuar në Stilin Arkitekturor Dravidian, tempulli është lartësuar nga Divya Prabandha, kanoni i hershëm mesjetar tamil i shenjtëve alvarë nga shekujt e VI-IX. Për rrjedhojë është një prej 108 Divyadesamëve kushtuar Vishnut, që adhurohet si Nithyakalayana Perumali dhe bashkëshortes së tij Lakshmi si Komalavalli Thayar. Struktura zanafillore e tempullit u ndërtua nga Dinastia Pallava gjatë shekullit të VII, me shtesa të mëvonshme nga Dinastia mesjetare Chola gjatë shekullit të XI. Tempulli rrethohet nga një mur graniti që përfshin të gjitha faltoret e tij. Depozita e tempullit gjendet përkundrejt tempullit jashtë hyrjes kryesore.
Depozita tempullore (Teerthami ose pushkarani) gjendet përballë tempullit në skajin e rrugës dhe quhet Kalyana Theertham, ndërsa vimana mbi shenjtërore quhet Kalyana Vimana. Shenjtërorja arrihet nëpërmjet një salle me gjashtëmbëdhjetë kolona të skalitura me relieve përballë tempullit. Tempulli ka dy rrethime që hyhen nëpërmjet dy kullave gopuram me çati të sheshta. Të tëra faltoret në tempull janë të përfshira brenda rrethimit të mureve prej graniti. Rrethimi i dytë ka dy shtylla, secila prej të cilave e vendosur në aksin e shenjtërores dhe hyrjes. Rrethimi ka gjithashtu një sallë për të bujtur karron tempullore. Para shenjtërores gjendet një sallë mbledhjeje dhe lutjesh. Statuja prej graniti e Nithyakalyana Perumalit në formën e Varahas që mban Bhudevin në prehrin e tij, e vendosur në shenjtërore, është rreth 2.14 m e lartë dhe është një nga imazhet më të rralla të hyjnisë. Garuda, shqiponja vahana e Vishnut ka një faltore të vogël të drejtuar nga shenjtërorja. Faltorja e Ranganatharit gjendet në rrethimin e parë, paralele me shenjtëroren. Këndi veri-perëndimor i tempullit bujt faltoren e Komalavallit. Në muret përreth sallës së mbledhjes dhe lutjeve ka disa mbishkrime.
Tempulli Vaikunta Perumal shtrihet në një sipërfaqe prej rreth 0.2 hektarësh (0.5 akresh). Shenjtërorja bujt imazhet e Vaikuntanathas në posturë të ulur me Sridevin dhe Bhudevin përkrahë tij. Tempulli ka një sallë mbledhjeje prej 230 m2. Çatia e tempullit qëndron mbi mure dhe nuk ka kolona. Në muret e sallës së mbledhjes gjenden mbishkrimet nga periudha Chola. Çatia e sallës së mbledhjes mendohet se është ndërtuar nga Kulothunga Chola. Sipas një pikëpamjeje tjetër, e gjithë struktura fillimisht ishte një sallë mbledhjeje dhe u rrënua gjatë sundimit të Kulothunga Cholas. Ai e rindërtoi sallën e mbledhjes bashkë me tempullin që bart imazhin e Vaikunta Perumalit. Disa nga mbishkrimet tregojnë gjithashtu se fshati ishte planifikuar sipas teksteve agamike me sallën e mbledhjeve në qendrën e tij dhe tempujt të ndërtuar përreth saj.
Zgjerimi i parë arkitekturor i tempullit mori udhë gjatë mbretërimit të Dinastisë Pallava (Tondaiyar Kon) siç përshkruahet gjallërisht nga Tirumangai Azhwari. Reminishent i këtij zgjerimi ëshë mbishkrimi i mbretit Pallava, Dantivarman (796-847), që është ruajtur në tempull. Tempulli ka mjaft mbishkrime që datojnë nga shekulli i VIII në gjuhën tamile dhe telugu me gjasa nga periudha e mbretit Dantivarman, që ishte një ndjekës i përkushtuar i Vishnut. Thirumangai Alvari, shenjti i shekullit të IX ia atribuon gjithashtu tempullin këtij mbreti Pallava. Gopurami i tempullit u ndërtua gjithashtu nga një mbret Pallava - Tondaiman Chakravarthy. Për njëfarë kohe tempulli u administrua nga East India Company. Tempulli u zgjerua mjaft gjatë periudhës Chola dhe mjaft mbishkrime datojnë nga kjo periudhë. Ai u zgjerua më pas edhe nga mbretërit Vijayanagara në shekullin e XV. Në tempull shihen mbishkrime nga Dantivarman Pallava i shekullit të VIII, nga mbretërit Chola dhe Vijayanagara. Mbishkrimet në tempull regjistrojnë kontributet e mbretërve Chola, Raja Raja dhe Kulottunga III, mbreti Pandya, Maravarman dhe shumë sundues të tjerë të Dinastisë Vijayanagara, duke përfshirë Ramaraja Venkatapathirajan dhe Vira Venkatapathyn. Nga referencat e brendshme të tempullit, duket se tempulli u restaurua gjatë vitit 1564 kur u ndërtuan faltore të reja.
Coco Chanel
Lidhjet e saj sociale dukeshin të inkurajonin një pikëpamje personale konservatore. Thashethemet u ngritën rreth aktiviteteve të Chanel gjatë pushtimit gjerman të Francës gjatë Luftës së Dytë Botërore dhe ajo u kritikua se ishte shumë komode me gjermanët. Shiko seksionin e Luftës së Dytë Botërore më poshtë për detaje në lidhje me simpatitë e saj naziste. Një nga ndërlidhësit e Chanel ishte me një diplomat gjerman, Baron (Freiherr) Hans Günther von Dincklage (de). Pas përfundimit të luftës, Chanel u pyet për marrëdhënien e saj me von Dincklage, por ajo nuk u akuzua si bashkëpunëtore. Pas disa vjetësh në Zvicër pas luftës, ajo u kthye në Paris dhe ringjalli shtëpinë e saj të modës. Në vitin 2011, Hal Vaughan botoi një libër mbi Chanel bazuar në dokumentet e sapo deklasifikuara të asaj epoke, duke zbuluar se ajo kishte bashkëpunuar me gjermanët në aktivitetet e inteligjencës. Një plan në fund të vitit 1943 ishte për të që të mbante një SS të veçantë për paqen për Kryeministrin britanik Winston Churchill për t'i dhënë fund luftës.
Balsan dhe Capel
Chanel kishte filluar projektimin e kapelave duke jetuar me Balsanin, fillimisht si një devijim që u zhvillua në një ndërmarrje tregtare. Ajo u bë një kapelëshitëse e licencuar në vitin 1910 dhe hapi një butik në 21 rue Cambon, Paris, me emrin Chanel Modes. Meqë në këtë vend ndodhej tashmë një biznes me veshje, Chanel shiti vetëm krijimet e saj të kapeleve në këtë adresë. Karriera e makinerisë së Chanel u lulëzua kur aktorja e teatrit Gabrielle Dorziat mbante kapelat e saj në shfaqjen e Fernand Nozière Bel Ami në vitin 1912. Më pas, Dorziat modelonte përsëri kapelet e Chanel në fotografi të botuara në Les Modes.
Autariatët dhe ardianët
Autariatët dhe ardianët kanë qenë dy fise fqinje ilire që janë përplasur për shekuj me radhë në zonat e masivit të Bjelasnicës. Të dhënat e siguruara nga Pseudo-Aristoteli, Straboni dhe Apiani flasin për një korrelacion kompleks të marrëdhënieve midis këtyre dy fiseve ilirë të ndërlidhur. Bashkëjetesa e tyre në zonën kufitare zgjati mjaft gjatë dhe konflikti vazhdoi deri në bashkimin përfundimtar të komuniteteve të autariatëve në një subjekt të vetëm politik, i cili ishte i pari që pati sukses në mesin e fiseve të shumta ilire.
Mahfiruz Hatun
Biografia
Në të vërtetë, të dhënat tregojnë se, gjatë mbretërimit të Osmanit, ajo nuk ishte në asnjë nga Pallatet Perandorake, madje as në provinca, dhe se detyrat dhe rroga e Valide sultan i atribuoheshin guvernantes së Osmanit, Daye Hatun.
Belonchamp
Belonchamp është një komunë në Francë. Belonchampbën pjesë në departamentin [[Haute-Saône]] të rajonit [[Franche-Comté]]. Komuna ka një popullsi prej 233 banorë dhe sipërfaqe 6.87 km².
Patna
Patna është kryeqyteti dhe qyteti më i madh i shtetit të Biharit në Indi. Patna është qyteti i dytë më i madh në Indinë Lindore pas Kalkutës. Në vitin 2011 ajo kishte një popullsi prej 1.68 milionë banorësh, duke e bërë atë qytetin e 19-të më të madh në Indi. Me mbi 2 milionë banorë, aglomerati i saj urban është aglomerati i 18-të më i madh në Indi. Patna është edhe vend-ndodhja e Gjykatës së Lartë të Patnas.
Perandoritë Gupta dhe Mogule
Periudha Mogule qe një periudhë e administrimi provincial nga Delhi të pavënë re. Periudha më e shquar gjatë mesjetës ishte nën perandorinë Pathan, Sher Shah Suri, që e rigjallëroi Patnan në mesin e shekullit të XVI. Ai ndërtoi një fortesë dhe themeloi një qytet në brigjet e Gangut. Fortesa e Sher Shah Surit në Patna nuk ekziston më, megjithatë ekziston akoma xhamia e Sher Shah Surit, e ndërtuar në stilin arkitekturor afgan. Perandori mogul Akbar e arriti Patnan në vitin 1574 për të shtypur kreun rebel afgan Daud Khan. Një nga navaratnat e oborrit të Akbarit, historian i i tij zyrtar dhe autori i "Ain-i-Akbari-t", Abu'l-Fazl ibn Mubarak i referohet Patnas si një qendër e lulëzuar për industritë e letrës, gurit dhe qelqit. Ai i referohet edhe cilësisë së lartë të varieteteve të shumta të orizit të rritur në Patna, i famshëm në Evropë si Orizi i Patnas.
Demografia
Me një llogaritje prej 1.68 milionë banorësh në 2011, Patna është qyteti i 19-të më i populluar në Indi dhe me mbi 2 milionë banorë aglomerati i saj urban është i 18-ti më i madh në Indi. Banorët e Patnës quhen me demonimin patnaitë.
Gjuha hindi është gjuha zyrtare e shtetit të Biharit, por në të fliten edhe shumë gjuhë të tjera. Dialekti vendas është magadhi ose magahi, emërtuar sipas Magadhës, emri i lashtë i Biharit. Anglishtja flitet gjerësisht nga patnaitët, ndërsa dialekte dhe gjuhë të tjera të folura gjerësisht përfshijnë Bhojpuri-n, maithili-n, bengalin, urdu-në dhe oriya-n.
Administrimi qytetar
Përveç qeverisjes së qytetit, komisione dhe autoritet të shumta shtetërore—duke përfshirë Ministrinë e Turizmit, Departamenti i Shëndetit të Biharit, Departamenti i Burimeve Ujore të Biharit, Autoriteti Kombëtar i Basenit të Lumit Gang, Bordi i Kontrollit të Ndotjes së Shtetit të Biharit dhe Komisioni i Shërbimit Publik të Biharit—luajnë një rol në jetën e patnaitëve. Si kryeqytet i Biharit, Patna luan një rol të rëndësishëm jo vetëm në politikat e shtetit, por edhe në politikat qendrore.
Shërbimet utilitare
Uji nëntokësor përmbush nevojat bazë të banorëve, i administruar nga Patna Jal Parishad nën Korporatën Bashkiake të Patnës. Sistemi i furnizimit me ujë përfshin 98 puse tubi që pompojnë ujë drejtpërdrejtë në tubat kryesorë të shpërndajes. Rreth 23 depozita nga të cilat vetëm ato në Agam Kuan, Gulzarbagh Press, Spitalin Guru Gobind Singh dhe Gjykatën e Lartë furnizojnë qytetin. Sistemi i kanalizimeve të ujërave të zeza në Patna u krijua në vitin 1936. Aktualisht ka katër impiante të trajtimit të ujërave të zeza të vendosur në Saidpur, Beur, Pahari dhe Karmali Chak.
Hekurudhor
Patna shërbehet nga mjaft stacione hekurudhore të vendosur në zona të ndryshme të qytetit. Stacioni Hekurudhor i Nyjës së Patnës është stacioni kryesor hekurudhor në qytet dhe një nga më të ngarkuarit në Indi. Patna qëndron midis New Delhit dhe Kalkutës në linjën kryesore Howrah–Delhi, që është një nga linjat hekurudhore më të ngarkuara në Indi. Nyja e Patnës është e lidhur drejtpërdrejtë me shumicën e qyteteve kryesore të Indisë. Qyteti ka katër stacione të tjera të rëndësishme hekurudhore: Stacionin hekurudhor terminal Rajendra Nagar (afër Kankarbagh-ut), Stacioni hekurudhor i nyjës së Pataliputrës (afër rrugës Bailey), Stacioni hekudhor i Danapurit (afër rrethinave perëndimore) dhe stacioni hekurudhor Patna Sahib (në zonën e qytetit të Patnës). Danapuri është qendra administrative divizionale e Zonës Hekurudhore Lindoro-Qendore të Divizionit hekurudhor të Danapurit. Patna është e mirë lidhur me qytetet fqinje Gaya-n, Jehanabad-in, Bihar Sharifin, Rajgirin dhe Islampurin nëpërmjet shërbimeve të trenave të pasagjerëve dhe ekspres. Ura më e gjatë hekurudhore në Indi, Ura Digha–Sonpur ka qenë ndërtuar përmes lumit Gang, duke lidhur Digha-n me Ghatin Pahleja në Sonpur. Ura u përfundua në vitin 2015, Është 4.55 km e gjatë dhe kështu ura më e gjatë hekurudhore në Indi dhe një nga më të gjatat në botë.
Rrugëkalime e brendshme ujore
Në kohët e fundit, autoriteti i rrugëkalimeve të brendshme ujore i Indisë e kash shpallur shtrirjen e lumit Gang midis Allahabadit dhe Haldias rrugëkalim ujor i brendshëm kombëtar dhe ka ndërmarr hapa për të rikthyer dhe mirëmbajtur lundrueshmërinë e tij. Rrugëkalimi ujor i brendshëm kombëtar 1, rrugëkalimi më i gjatë ujor në Indi, kalon 1620 km në lumin Gang nga Allahabadi për në Haldia nëpërmjet Varanasit, Munger-it, Bhagalpur-it kalon përmes Patnës. Ky rrugëkalim ujor kombëtar ka përcaktuar Patnën si terminal. Në shtator 2014, një lundrim luksi i quajtur ‘MV Rajmahal’ nga Patna në Varanasi u nis nga kompania e lundrimit Assam Bengal.
Sporti
Komplekse të tjera të famshme sportive të Patnës janë Stadiumi i Policisë Ushtarake të Biharit Mithilesh, Stadiumi i mbyllur i Zonës së Hekurudhave Lindoro-Qendrore në Digha. etc.
Media
Magahi Parishad, i krijuar në vitin 1952, i hapi rrugë gazetarisë magadhi në Bihar. Ai fillo gazetën mujore, Magadhi, që më vonë u riemërtua Bihan.
Simbole kineze
Kinezishtja moderne ka shumë homofone; kështu e njëjta rrokje e folur mund të përfaqësohet nga shumë simbole, në varësi të kuptimit. Një simbol i vetëm mund të ketë një varg kuptimesh, ose nganjëherë kuptime mjaft të dallueshme; herë pas here këto korrespondojnë me shqiptime të ndryshme. Në gjuhë të tjera, më domethënëse sot në japonisht dhe nganjëherë në koreane, simbolet përdoren për të përfaqësuar huazime kineze, për të përfaqësuar fjalë amtare në mënyrë të pavarur nga shqiptimi kinez (p.sh., kunyomi në japonisht), dhe si elemente thjesht fonetike bazuar në shqiptimin e tyre në shumëllojshmëri historike e kinezëve nga e cila janë fituar. Këto përshtatje të huaja të shqiptimit kinez njihen si shqiptime Sino-Xenic dhe kanë qenë të dobishme në rindërtimin e kinezishtes mesjetare.
Gjashtë lisat e Likoshanit
Referime
Kategoria:Drenicë
Serbia e Madhe
Perspektiva Historike
Pas luftës, udhëheqësi fitimtar partizan, Marshalli Josip Broz Tito, u bë kreu i shtetit të Jugosllavisë deri në vdekjen e tij në vitin 1980. Gjatë kësaj periudhe vendi u nda në gjashtë republika. Në vitin 1976, në kuadër të Republikës Socialiste të Serbisë u krijuan dy krahina autonome, SAP Kosova dhe SAP Vojvodina. Gjatë kësaj periudhe, shumica e ndjekësve të ideologjisë së Serbisë së Madhe u burgosën si të akuzuar për tradhti, ose u internuan. Brenda pjesës tjetër të popullatës serbe, shumica dërrmuese u bënë përkrahës të fortë të kësaj Jugosllavie të re të Paangazhuar.
Panserbizmi i Obradoviqit
Personi i parë që formuloi idenë moderne të pan-serbizmit ishte Dositej Obradović (1739–1811), një shkrimtar dhe mendimtar që ia kushtoi shkrimet e tij "popullit sllavo-serb", të cilin ai e përshkruan si "banorët e Serbisë, Bosnjës, Hercegovinës, Mali i Zi, Dalmacia, Kroacia, Syrmium, Banat dhe Baçka”, dhe të cilët ai i konsideronte si të gjithë “vëllezërit e tij serbë, pavarësisht nga kisha dhe feja e tyre”. Përkrahësit e tjerë të pan-serbizmit përfshinin historianin Jovan Rajiq dhe politikanin dhe avokatin Sava Tekelija, të cilët të dy botuan vepra që përfshinin shumë nga zonat e lartpërmendura nën një emër të vetëm ombrellë të "trojeve serbe". Koncepti i pan-serbizmit i përkrahur nga këta të tre nuk ishte një koncept imperialist, i bazuar në nocionin e pushtimit serb, por një koncept racionalist. Ata të gjithë besonin se racionalizmi do të kapërcejë barrierat e fesë që i ndanë sllavët në të krishterë ortodoksë, katolikë dhe myslimanë, duke bashkuar popujt si një komb.
Luftërat Ballkanike
Ideja e rimarrjes së territorit historik serb është vënë në veprim disa herë gjatë shekujve 19 dhe 20, veçanërisht në zgjerimin e Serbisë drejt jugut në Luftërat Ballkanike. Serbia pretendoi "të drejta historike" për zotërimin e Maqedonisë, të fituara nga Stephen Dushani në shekullin e katërmbëdhjetë.
Ushtria Mbretërore Serbe e pushtoi Durrësin më 29 nëntor 1912 pa asnjë rezistencë. Mitropoliti i krishterë ortodoks i Durrësit Jakob u bëri një pritje veçanërisht të ngrohtë autoriteteve të reja. Për shkak të ndërhyrjes së Jakobit në autoritetet serbe, disa njësi guerile shqiptare u shpëtuan dhe iu shmangën ekzekutimit.
Kerkimet Eksploruese
kerkimi eksplorues nuk është zakonisht i gjeneralizuar për popullsinë në përgjithësi.
Earl Babbie identifikon tre qëllimet e kerkimit shkencor sociale.
Kerkimi eksplorues ose kerkimi formulues është fleksibël dhe mund të adresojnë pyetjet kërkimore e të gjitha llojeve (çka, pse, si). kerkimi eksplorues është përdorur shpesh për të gjeneruar hipoteza formale. Shields dhe Tajalli e lidhin kerkim eksplorues me hipotezen e korrnizes e punes konceptuale. [4] megjithate skeptiket kanë vënë në pikëpyetje dobinë dhe nevojën e kerkimeve eksploruese në rastet kur analiza pare të jete të kryer në vend. [5]
Bagdad Cafe
Përmbledhja
Kafeja vizitohet nga një shumëllojshmëri e karaktereve shumëngjyrëshe, duke përfshirë një piktor të çuditshëm të ish-Hollivudit (Palance) dhe një artist tërheqës tatuazhesh (Kaufmann). Djali i Brenda interpreton J. S. Bach në piano. Me një aftësi për tu empatizuar në heshtje me të gjithë që takohet në kafene, i ndihmuar nga një pasion për pastrimin dhe kryerjen e mashtrimeve magjike, Jasmin gradualisht transformon kafenenë dhe të gjithë njerëzit në të.
Përfaqësuesja e Çamërisë në futboll
Ndeshja e parë
Përfaqësuesja e Çamërisë është formuar në mesin e vitit 2017 dhe ka zhvilluar një sërë ndeshjesh miqësore. Më 17 qershor 2017, e para që ishte njëkohësisht edhe fitorja e parë më e madhe dhe fitorja e parë konkurruese ishte kundër Kurdistanit të Irakut në kuadër të Kupës së Kombeve të Papërfaqësuara 2017 dhe ndeshja përfundoi me një fitore 6–0 në shtëpi.
Friedrich von Schmidt
Biografia
Ai ndërtoi Kishën e Shën Lazarus që ndodhet në Neubau, Kishën e Shën Othmar në Landstraße. Një numër i madh ndërtesash të vogla kishtare dhe sekulare në Austri dhe Gjermani janë hartuar prej tij. Puna e tij e fundit ishte restaurimi i katedrales në Pécs në Hungari. Fama e tij kryesore megjithatë ai fitoi me rivendosjen e tij të Katedrales së Shën Stefanit, në Vjenë. Ai hoqi gurgullinë dhe punoi në rindërtimin e saj deri më 1872. Motoja e tij ishte për të bashkuar forcat gjermane me lirinë italiane.
Ai ishte mësues dhe model i shumë arkitektëve të rinj, si Friedrich Grünanger, Frigyes Schulek, Imre Steindl, dhe Karl Troll. Një statujë prej bronzit së tij u vendos para bashkësisë së qytetit të Vjenës. Djali i tij Heinrich ishte mbikëqyrës i ndërtesës së katedrales së Frankfurtit dhe pastaj ishte profesor i arkitekturës mesjetare në Mynih. Ai vdiq në Vjenë në moshën 68 vjeç.
Gjorgji Pulevski
Jeta e hershme
Në moshën shtatëvjeçare shkoi me babain e tij në Rumani për punë sezonale (pečalba).
SkaNdal
Skenari
Në dokumentar flasin Xheni Karaj, Kristi Pinderi, Erjon Tela, Kejda Jahja, Elidjon Grembi, Vincent Van Gerven Oei, Edlira Mara, Alba Ahmetaj, Keo Qerimaj, si dhe mbështetës të kauzës Vasilika Laci, Blerta Hoxha, Delina Fico, Elsa Ballauri, gazetarët Ben Andoni, Desada Metaj, etj. Gjithashtu tregojnë përmes intervistave dy aktivistet amerikane Mindy Michels dhe Melissa Schraibman në shtëpinë e të cilave nisën takimet e para të aktivistëve.
Gazeta franceze "Le Monde" shkruan se SkaNdal "është një dokumentar mbresëlënës që tregon si lind një lëvizje për shkak të forcës së individëve të veçantë që nuk mund të rrinë më të heshtur" (http://www.lemonde.fr/culture/article/2014/08/19/la-gay-ride-des-homos-albanais-en-premiere-mondiale-a-sarajevo_4473227_3246.html)
Lumi Dniestri
Degët
Në anën e verilindore janë shtigjet e majta, Strv'yazh (94 km), Hnyla Lypa (87 km), Zolota Lypa (140 km), Koropets (fr) (78 km), Strypa (147 km), Seret (162 km) Në afërsi të Liqenit të Gjirit, Zhvachyk (de) (107 km), Liadova (uk) (93 km), Murafa (162 km), Rusava, Zbruch (245 km), Smotrych (169 km) ) (73 km), dhe Kuchurhan (123 km).
Lista e shteteve në Festivalin Evropian të Këngës
thumb|Grafiku tregon numrin e shteteve pjesëmarrëse në Festivalin Evropian të Këngës nga viti 1956 deri më 2019|400px|center
Shtetet pjesëmarrëse sipas dekadave
7 shtete morën pjesë në festivalin e parë. Që nga atëherë, numri i hyrësve është rritur vazhdimisht. Më 1961, hynë 3 shtete: Finlanda, Spanja dhe Jugosllavia, duke iu bashkuar 13 vendeve sa ishin brenda.
Kazakistani
Më 18 Dhjetor 2015, u njoftua se Agjensia Khabar, një media kryesore në Kazakistan, ishte pranuar në EBU si një Anëtar i Asociuar, por ende nuk kishin të drejtë të merrnin pjesë në konkurs sipas rregullave aktuale. Vetëm vendet që janë pjesë e Zonës Evropiane të Transmetimit kanë të drejtë të marrin pjesë, ku Australia është përjashtimi i vetëm pasi është anëtar i asociuar për mbi 30 vjet.
Golem (kthjellim)
Emri Golem i referohet personave të mëposhtëm:
Flaignes-les-Oliviers
Flaignes-les-Oliviers është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est.
Suhadolli i Banjës
Suhadoll i Banjës është një vendbanim në komunën e Zveçanit, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Suhadoll i Bajës.
Beaupréau
Beaupréau është një komunë në Francë. Beaupréau bën pjesë në departamentin Maine-et-Loire të rajonit Pays de la Loire. Komuna ka një popullsi prej 6456 banorë dhe sipërfaqe 35.83 km².
Nikollë Mekajshi
Nikollë Mekajshi (Nicolò Mechaischi, Mecansius) ka qenë një frat françeskan që shërbeu si ipeshkëv i Stephanium, (Stefaniakës). Mori pjesë në Kuvendin e Matit më 1594 dhe ishte pjesë e delegacionit negociator me Papën.