Bektash_Cakrani
Biografia
Në këtë çast disa oficerë turq ushtronin presion duke mos i lënë përfaqësuesit të telegrafonin dhe dihet që në krye gjendej Bektash Cakrani që u konfliktua duke I nxjerrë me shkelma jashtë oficerët turq nga telegrafana,- shkruan gazeta “Dielli” e Bostonit. Duke shfrytëzuar këtu dhe shpalljen e Kushtetutës nga Turqit e Rinj, ku në qytete të Shqipërisë si Berat, Gjirokastër, Vlorë etj, nisën të ngrihen shkollat shqipe, më 1908 Bektash Cakrani dhe i vëllai Hajredini, kërkuan ndihmën e atdhetarit të shquar në këtë fushë Babë Dudë Karbunara dhe Shoqërisë “Bashkimi” për çeljen e shkollës së parë shqipe në Cakran. Për të gjitha përgatitjet u kujdes vetë Bektash Cakrani që mori prej Kristo Karbunarës, librat e fletoret dhe pjesën tjetër e siguroi Hajredin Cakrani me mundësitë e lëvizjeve që i jepte pjesëmarrja në administratë si ushtarak. Në Kongresin e Manastirit të dy vëllezërit u parashtruan patriotëve të tjerë shqiptarë kërkesën për ngritjen dhe pajisjen me mësuesë të shkollës së parë shqipe në Cakran e në gjithë Mallakastrën (po të kihet parasysh se në fillim te shek. XX Cakrani ishte sa qyteti i Fierit, pa llogaritur territoret e çifligjet). Të shumtë ishin atdhetarët nga të gjithë krahinat si Vlora, Gjirokastra, Fieri, Berati, Mallakastra, Elbasani, Skrapari etj. që bujtnin atë javë në Hanin e tyre e në shtëpinë e Bektashit në Cakran, për këtë ngjarje të madhe, ndërsa Korça e kishte dërguar qysh më parë mësuesin e nderuar, ish sekretarin e Don Aladro Kastriotit, Viskë Babatasi. Pas fjalëve përshëndetëse të Bektash Cakranit vijuan përshëndetjet e të pranishmëve dhe në  mbyllje e mori fjalën Hajredin Bej Cakrani ; - “Të nderuar zotërinj e miq të shoqatave !... Ne sot ndjejmë gëzim e kënaqësi qe po hapim faltoren e dijes. Ne sot pagëzojmë abetaren shqipe të alfabetit të thjesht latin, i aprovuar në Kongresin e Manastirit. Por këtu familja jonë e ka sjellë abetaren e parë të Stambollit, qysh në vitin 1883 dhe po këtu janë lexuar në alfabetin shqip librat e botuar në Bukuresht e Stamboll si “Abetarja e Veqilharxhit”, “Abetarja e Sami Frashërit”, “Bagëti e bujqësia”, “Lulet e verësë” e vjershërimet e tjera të Naim Beut…”  “Në shkollën shqipe të Cakranit, shkruante gazeta e kohes “Liria”, -  perveç nxënësve të rregullt edhe mësonjësit e fshatrave po nxënë shqip!” Më vonë me rritjen e numrit të nxënësve e mësuesëve dhe meqë Vaskë Babatasi shkoi në zonën e Ersekës për ngritjen e shkollave shqipe, Bektashi Cakrani dhe i vëllai Hajredini u kërkuan në Vlorë patriotëve të këtushëm, që drejtimin e shkollës ta merrte një tjetër Korçar, mësuesi i nderuar i ardhur nga shoqëria Vatra e Bostonit, Thanas Floqi, ku programi u ndryshua duke i dhënë përparësi gjuhës shqipe e duke hequr gjuhët greke, frënge e sidomos turke, që kishte sasinë e orëvë të shqipes, duke dalë kështu “jashtë kontrollit”. Në vjeshtë të vitit 1911 gazeta “Dielli” e Bostonit shkruante në një korrespondencë nga Cakrani ; '''“...na erdhi neve këtu leja për shkollën e Cakranit, e cila është një shkollë e vjetër, mbase nga më të vjetrat në Toskëri dhe e cila gjer më sot është përmbajtur pa lejen zyrtare të guvernës”. Me gjithë urdhërin e Portës së Lartë për ta mbyllur, ajo vazhdoi të funksiononte deri në vitin 1912.'''