cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Shqipëria dhe Mbretëria e Sicilisë shek.XIII
Manfred Hohenshtaufeni në Shqipëri
Manfredi e respektoi traditën përsa i përket organizimit administrativ të Durrësit dhe të krahinës fqinje të Arbrit. Ato u ruajtën si një njësi e vetme administrative, nën drejtimin e një qeveritari ushtarak me titullin e kapitenit që e kishte selinë në Durrës. Duke pasur parasysh forcën dhe rolin e parisë feudale të Arbrit në fatet e kësaj treve, Manfredi ia besoi postin e kapitenit të Durrësit e të Arbrit një fisniku nga një shtëpi e njohur feudale, Andrea Vranës. Në vitin 1185, në kohën e fushatës normane, një tjetër pinjoll i kësaj familjeje kishte kryer funksione të ngjashme në atë trevë si strateg i Bizantit. Rasti i njohur i kapitenit Andrea Vrana tregon se Manfredi diti të tërhiqte në administratën civile e ushtarake të zotërimeve të tij shqiptare edhe fisnikë vendas. Madje, trupa shqiptare nën komandën e krerëve vendas u integruan edhe në forcat e Manfredit të angazhuara në Itali kundër kundërshtarëve të tij.
Anzhuinët dhe “Mbretëria e Arbrit”
Por marrëdhëniet e anzhuinëve nuk vonuan të prishen edhe me fisnikët-vasalë të tyre të "Mbretërisë së Arbrit". Premtimet lidhur me njohjen e autonomisë e të privilegjeve të vjetra, që Karli I u kishte dhënë krerëve shqiptarë në fillim, u treguan se ishin demagogji. Fisnikët shqiptarë u detyruan të kryejnë "betimin dhe homazhin feudal" (ligii homagii iuramentum). Këtu u vendos një administratë e fortë ushtarake, ku aristokracia shqiptare nuk përfaqësohej në asnjë instancë të saj. Të gjithë funksionarët, që nga "kapiteni e mëkëmbësi i Mbretërisë së Arbërisë”, te mareshali, kështjellarët, intendentët e postet më të ulëta, ishin me kombësi franko-italiane. Shqiptarët ishin përjashtuar nga çdo rol efektiv në këtë "Mbretëri të Arbërisë". Fisnikët shqiptarë, që njohin për kryezot Karlin I Anzhu e që u përfshinë në "Mbretërinë e Arbërisë", u organizuan prej anzhuinëve në një lloj "këshilli regjence". Karli I u vinte atyre kufirin e të drejtave e detyrave, kur i këshillonte se "duhej t'i bindeshin mëkëmbësit e kapitenit të përgjithshëm të Mbretërisë së Arbrit dhe ta ndihmonin atë me të gjitha forcat e për çdo punë, qoftë me këshilla, qoftë me mjetet e nevojshme". Dokumentet anzhuine lënë të kuptohet qartë se ku konsistonte ndihma e krerëve shqiptarë për kryezotin anzhuin. Në radhë të parë ata duhet të shoqëronin trupat anzhuine në fushatat ushtarake. Ky shërbim i tyre përputhej me thelbin e regjimit anzhuin e të "Mbretërisë së Arbrit", të cilën anzhuinët e projektuan dhe e ndërtuan si një bërthamë të një perandorie të tërë ballkanike. Shqiptarët duhet të luftonin, kështu, për një qëllim që s'qe i tyre e që ata nuk e ndienin. Kjo i zhgënjeu shpresat fillestare të tyre, të ushqyera nga premtimet e Karlit I Anzhu, që ua serviri atyre "Mbretërinë e Arbrit" si një pasardhëse të natyrshme të Principatës së Arbrit, ku fisnikët shqiptarë do të ruanin autonominë e tyre e do të luanin rol parësor.
Forca tërheqëse e këtij orientimi të ri të aristokracisë shqiptare kundër anzhuinëve u bënë ata fisnikë që kishin mbajtur një qëndrim të rezervuar ndaj anzhuinëve e që nuk ishin përfshirë në "Mbretërinë e Arbrit". Të tillë qenë Pal Gropa e Gjin Muzaka, zotër përkatësisht të zonës së Dibrës dhe asaj të Beratit. Me kohë me këta fisnikë u bashkuan edhe të tjerë, nga ata që ishin njohur vasalë të mbretit Karl. Në mënyrë mjaft domethënësë Karli I Anzhu fillon t'i quajë me emrin "tradhtarët e mi" (proditores nostros) fisnikë të tillë si Blinishtët, Skurrajt, Jonimët etj., që deri atëherë kishin qenë "besnikët e tij" (fideles suos). Ky qëndrim i ri qe me pasoja fatale për sundimin anzhuin. Zotërimet shqiptare të Karlit Anzhu apo, siç preferonte t'i quante ai, "Mbretëria e Arbrit", që s'ishte veçse një shumë zotërimesh të fisnikëve shqiptarë, vasalë të tij, u reduktua, pas armiqësimit me ta, në kështjellat bregdetare të Durrësit, Vlorës e Kaninës.
Sllobodan Millosheviç
Ngritja në Pushtet
Dragisha Pavloviq, një aleat i Stamboliqit dhe pasardhësi i Millosheviqit në krye të Komitetit të Beogradit të partisë, u përjashtua nga partia gjatë Sesionit të 8-të të Lidhjes së Komunistëve të Serbisë pasi kritikoi publikisht politikën e partisë për Kosovën. Komiteti qendror votoi me shumicë dërrmuese për shkarkimin e tij: 106 anëtarë votuan për përjashtimin e tij, tetë votuan kundër dhe 18 abstenuan. Stamboliq u shkarkua pasi zyrtarët komunistë në Beograd e akuzuan atë për shpërdorim të detyrës gjatë aferës Pavloviq. Stamboliq u akuzua se i dërgoi një letër sekrete Presidiumit të partisë, në atë që shihej si një përpjekje për të keqpërdorur peshën e pozitës së tij si president serb, për të penguar votën e komitetit qendror për përjashtimin e Pavloviqit nga partia.
G3
G3 është festival muzikor dhe koncert ku marrin pjesë tre kitarista të gjeneratës; nga këtu rrjedh edhe emri i këtij festivali. Ky festival që mbahet gati për çdo vit është krijuar nga Joe Satriani në vitin. Që nga fillimi, në G3 kanë marrur pjesë shumë kitarista virtuozë, si Steve Vai, Eric Johnson, Michel Cusson, Kenny Wayne Shepherd, Yngwie Malmsteen, John Petrucci, Robert Fripp, Paul Gilbert, Uli Jon Roth, Michael Schenker, Adrian Legg, dhe shumë kiatarista të tjerë mysafir, si Tony MacAlpine, Johnny Hiland, Steve Lukather, Steve Morse, Chris Duarte, Andy Timmons, Neal Schon, Gary Hoey, Brian May, Billy Gibbons, Johnny A, George Lynch, Patrick Rondat, dhe Eric Sardinas.
Sllobodan Millosheviç
Revolucioni Anti-burokratik
Kritikët e Millosheviqit pretendojnë se ai në mënyrë cinike planifikoi dhe organizoi revolucionin anti-burokratik për të forcuar pushtetin e tij politik. Stjepan Mesiq, i cili shërbeu si presidenti i fundit i Jugosllavisë së bashkuar (në preludin e këtyre ngjarjeve), tha se Millosheviqi, "me politikën që zhvilloi, shkatërroi qeverinë autonome [në] Vojvodinën, e cila u zgjodh ligjërisht, [dhe ] në Mal të Zi ai zbatoi një revolucion anti-burokratik, siç quhet, me të cilin shkatërroi Jugosllavinë." Duke komentuar rolin e Millosheviqit, presidenti slloven Millan Kuçan tha, "askush nga ne nuk besonte në Slloveni se këto ishin takime dhe mitingje spontane". Ai akuzoi qeverinë serbe për nxitjen e qëllimshme të pasioneve nacionaliste dhe gazetat sllovene botuan artikuj që krahasonin Millosheviqin me diktatorin fashist italian Benito Musolini, një socialist i dikurshëm që iu kthye nacionalizmit. Millosheviqi pretendoi se një kritikë e tillë ishte e pabazë dhe përbënte "përhapjen e frikës ndaj Serbisë".
G3
1998
thumb|right|150px|Posteri i vitit 1998 Turneu i vitit 1998 u mbajt në Evropë. Në këtë turne morrën pjesë Joe Satriani, Michael Schenker, dhe Uli Jon Roth.
Këngët e performuara
Shënim: Johnny A. u paraqit në Orpheum Theatre të Boston-it, MA.
Sllobodan Millosheviç
Roli në Luftërat Jugosllave
Aktakuza e Hagës pretendon se, duke filluar nga viti 1987, Millosheviqi "miratoi një axhendë nacionaliste serbe" dhe "shfrytëzoi një valë në rritje të nacionalizmit serb për të forcuar sundimin e centralizuar në RSFJ". Prokurorët e Tribunalit të Hagës argumentuan se "paditë (Kroacia, Bosnja dhe Kosova) ishin të gjitha pjesë e një skeme, strategjie ose plani të përbashkët nga ana e të akuzuarit Millosheviq për të krijuar një Serbi të Madhe, një shtet të centralizuar serb që përfshin zonat e banuara nga serbët e Kroacia dhe Bosnja dhe e gjithë Kosova dhe se ky plan do të arrihej duke larguar me forcë joserbët nga zona të gjera gjeografike përmes kryerjes së krimeve të përmendura në aktakuza, megjithëse ngjarjet në Kosovë ishin të ndara nga ato në Kroaci dhe Bosnje. për më shumë se tre vjet, ato nuk ishin asgjë më shumë se një vazhdim i atij plani dhe ato mund të kuptoheshin plotësisht vetëm duke iu referuar asaj që kishte ndodhur në Kroaci dhe Bosnje”. Mbrojtësit e Millosheviqit pohojnë se Prokuroria nuk mund të nxirrte një urdhër të vetëm të lëshuar nga qeveria e tij për luftëtarët serbë në Kroaci apo Bosnje. Pranë përfundimit të çështjes së Prokurorisë, një analist i Prokurorisë pranoi nën marrje në pyetje se ky ishte me të vërtetë rasti. Theunens, megjithatë, nxitoi të theksojë, "fakti që ne nuk kemi urdhra nuk do të thotë se ato nuk ekzistojnë" për të cilën Millosheviqi u përgjigj: "Nuk ka, prandaj nuk e keni një".
Gjatë Revolucionit Anti-Burokratik, Millosheviqi u kërkoi serbëve dhe malazezëve të "dalin në rrugë" dhe përdori sloganin "Serbi e fortë, Jugosllavi e fortë" që tërhoqi mbështetje nga serbët dhe malazezët, por tëhuajsoi kombet e tjera jugosllave. Këtyre grupeve, axhenda e Millosheviqit u kujtoi atyre çështjet politike hegjemoniste serbe të Mbretërisë së Jugosllavisë dhe politikat e Rankoviqit. Millosheviqi i bëri thirrje pasionit nacionalist dhe populist duke folur për rëndësinë e Serbisë për botën dhe në një fjalim në Beograd më 19 nëntor 1988, ai foli për Serbinë se po përballet me beteja kundër armiqve të brendshëm dhe të jashtëm. Në Vojvodinë, një turmë e demonstruesve pro-Milosheviq që përfshinin 500 serbë të Kosovës dhe serbë lokalë demonstruan në kryeqytetin e provincës, duke akuzuar udhëheqjen në Vojvodinë për mbështetjen e separatizmit dhe për "tradhtarët". Në gusht të vitit 1988, në shumë vende në Serbi dhe Mal të Zi u mbajtën takime nga mbështetësit e Revolucionit Anti-Burokratik, me natyrë gjithnjë e më të dhunshme, me thirrje të tilla si "Na jepni armë!", "Duam armë!", "Gjatë". rroftë Serbia-vdekje shqiptarëve!", dhe "Mali i Zi është Serbi!" Në të njëjtin muaj, Millosheviqi filloi përpjekjet e dizajnuara për të destabilizuar qeveritë në Mal të Zi dhe Bosnje-Hercegovinë për ta lejuar atë të instalonte ndjekësit e tij në ato republika. Deri në vitin 1989, Millosheviqi dhe mbështetësit e tij kontrolluan Serbinë Qendrore së bashku me krahinat autonome të Kosovës dhe Vojvodinës, mbështetësit në udhëheqjen e Malit të Zi dhe agjentët e shërbimit serb të sigurisë po ndiqnin përpjekjet për të destabilizuar qeverinë në Bosnje dhe Hercegovinë. Qeveria e re e Malit të Zi e udhëhequr nga Momir Bullatoviq u pa nga disa si një satelit i Serbisë. Në vitin 1989, mediat serbe filluan të flasin për "rrezikimin e supozuar të serbëve të Bosnjë dhe Hercegovinës", pasi tensionet midis serbëve, boshnjakëve dhe kroatëve u rritën për mbështetjen e serbëve për Millosheviqin. Përpjekjet për përhapjen e kultit të personalitetit të Millosheviqit në Republikën e Maqedonisë filluan në vitin 1989 me prezantimin e parullave, grafiteve dhe këngëve që lavdëronin Millosheviqin. Për më tepër, Millosheviqi propozoi një ligj për rivendosjen e titujve të tokave të zotëruara nga serbët në periudhën ndërmjet dy luftërave, i cili në fakt siguroi një bazë ligjore për një numër të madh serbësh që të shpërngulen në Kosovë dhe Maqedoni për t'i rifituar ato toka. Duke filluar nga viti 1989, Millosheviqi u dha mbështetje serbëve kroatë të cilët garantonin krijimin e një krahine autonome për serbët kroatë, gjë që u kundërshtua nga autoritetet komuniste kroate. Në fund të viteve 1980, Millosheviqi lejoi që mobilizimi i organizatave nacionaliste serbe të kalonte pa pengesa nga veprimet e qeverisë serbe, me çetnikët që mbanin demonstrata dhe qeveria serbe që përqafoi Kishën Ortodokse Serbe dhe rivendosi legjitimitetin e saj në Serbi.
Millosheviqi dhe anëtarë të tjerë të udhëheqjes serbe në vitet 1980 u përpoqën të fitonin mbështetje në mesin e nacionalistëve serbë duke bërë thirrje për revizionizëm të historisë së Jugosllavisë në Luftën e Dytë Botërore. Për ta bërë këtë, tradita e kohës së Titos për t'u fokusuar në grumbullimin e popullsisë së Jugosllavisë në kujtimin e viktimave totale të jugosllavëve në Luftën e Dytë Botërore nga duart e forcave të Boshtit u zëvendësua me fokusin e qeverisë së Millosheviqit në kujtimin e viktimave serbe të Luftës së Dytë Botërore. si viktima të ustashëve kroatë. Kjo tentativë për të fituar mbështetjen nacionaliste pati edhe efektin e rritjes së radikalizimit të nacionalizmit serb. Në fund të viteve 1980, teoritë e konspiracionit që shanin Kishën Katolike Romake filluan të përhapeshin gjerësisht dhe u mbështetën nga botuesit serbë. Kjo ishte e një rëndësie të veçantë pasi këto ishin sulme ndaj fesë kombëtare të kroatëve. Klima politike në Serbi dhe territoret serbe nxiti rritjen e ultranacionalizmit dhe krijoi konfrontime të tensionuara dhe, nganjëherë, të dhunshme ndërmjet vetë serbëve, veçanërisht midis serbëve nacionalistë dhe serbëve jo-nacionalistë. Serbët që kundërshtuan publikisht axhendën nacionaliste u raportuan se ishin ngacmuar, kërcënuar ose vrarë.
Mediat serbe gjatë epokës së Millosheviqit njiheshin se përkrahnin nacionalizmin dhe patriotizmin serb, ndërsa promovonin ksenofobinë ndaj etnive të tjera në Jugosllavi. Shqiptarët etnikë zakonisht karakterizoheshin në media si kundërrevolucionarë anti-jugosllavë, përdhunues dhe kërcënim për kombin serb. Gazeta shtetërore serbe Politika kishte një sërë titujsh ksenofobikë si në vitin 1991, duke thënë "Siptari [shqiptarët] po shikojnë dhe presin". Gazeta sulmoi edhe kroatët për zgjedhjen e Franjo Tuxhman si president, duke thënë se "udhëheqja kroate turpëron përsëri popullin kroat". Ajo u përpoq të pohonte se kroatët dhe shqiptarët etnikë po bashkëpunonin në një fushatë kundër qeverisë serbe gjatë protestave të vitit 1991 në Beograd kundër qeverisë së Millosheviqit, duke mohuar se serbët morën pjesë në protestë ndërsa pretendonin se "ishin shiptarët dhe kroatët ata që demonstruan". Kur shpërtheu lufta në Kroaci, Politika promovoi nacionalizmin serb, armiqësinë ndaj Kroacisë dhe dhunën, dhe më 2 prill 1991, titulli i gazetës ishte "Krajina vendos të bashkohet me Serbinë". Një nga shkrimet e gazetës ishte "Krajina që shpëton bashkimin serb". Më 5 qershor 1991, Politika ekpres botoi një artikull të titulluar "Serbët duhet të marrin armë". Më 25 qershor 1991 dhe 3 korrik 1991, Politika filloi të promovojë hapur ndarjen e Kroacisë, duke thënë "Ne nuk mund të pranojmë që Kroacia t'i mbajë këta kufij", "Krajina në të njëjtin shtet me Serbinë, Malin e Zi dhe Bosnje-Hercegovinën" dhe citohej dukshëm Jovan Marjanoviq i Lëvizjes për Ripërtëritjen Serbe, i cili tha "Ushtria [jugosllave] duhet të hyjë në Kroaci dhe të pushtojë linjën Benkovac-Karlovac-Pakrac-Baranja", e cila në thelb do të kishte pushtuar pothuajse të gjithë Kroacinë dhe të gjitha territoret në Kroaci që ishin pretenduar nga promotorët nacionalistë të Serbisë së Madhe.
Për të nxitur frikën dhe zemërimin mes serbëve ndaj Kroacisë, më 25 qershor 1991, Politika u kujtoi serbëve mizoritë e ustashëve fashistë kroatë kundër serbëve gjatë Luftës së Dytë Botërore duke thënë "Jasenovac [një kamp përqendrimi ustash në Luftën e Dytë Botërore] nuk duhet të jetë të harruara”. Sipas Borisav Joviq, i cili më parë ishte një aleat i ngushtë i Millosheviqit, Millosheviqi ushtroi censurë mediatike dhe mbajti ndikim të fortë personal mbi organet e mediave shtetërore të Serbisë, duke "emëruar personalisht kryeredaktorë të gazetave dhe programeve të lajmeve..." media shtetërore serbe gjatë luftërat shfaqën reportazhe të diskutueshme që turpëruan fraksionet e tjera etnike. Në një program të tillë, një serbe kroate denoncoi "politikën e vjetër komuniste" në Kroaci, duke pretenduar se sipas saj "shumica e serbëve do të asimiloheshin pas dhjetë vjetësh", ndërsa një tjetër e intervistuar deklaroi "Aty ku gjaku serb u derdh nga thika ustashane, aty do të jenë kufijtë tanë”. Raporte të ndryshme të televizionit shtetëror serb shfaqën një folës të ftuar, Jovan Rashkoviq, i cili pretendonte se populli kroat kishte një "natyrë gjenocidale". Këto përshkrime të përsëritura negative mediatike të fraksioneve etnike kundërshtare, thuhet se kanë qenë shembuj të mediave shtetërore të Millosheviqit që promovojnë nxitjen e frikës dhe përdorin ndjenjat ksenofobike nacionaliste për të tërhequr serbët për të mbështetur luftërat. Drejtori i Radio Televizionit të Serbisë gjatë epokës së Millosheviqit, Dushan Miteviq, që atëherë ka pranuar në një dokumentar të PBS "gjërat që ndodhën në televizionin shtetëror, luftënxitës, gjëra që mund t'i pranojmë tani: informacione të rreme, raportime të njëanshme. Kjo erdhi drejtpërdrejt nga Millosheviqi tek kreu i TV.
Millosheviqi nuk ishte i interesuar të ruante Slloveninë brenda federatës jugosllave, pasi Sllovenia kishte shumë pak serbë që jetonin brenda saj dhe Millosheviqi sugjeroi një marrëveshje politike me presidentin slloven Kuçan, Serbia do të njihte të drejtën e vetëvendosjes së kombit slloven për pavarësi nëse Sllovenia në kthesa i njohu kombit serb të drejtën e vetëvendosjes për të qëndruar i bashkuar me Serbinë. Një marrëveshje e tillë do të kishte krijuar një precedent për serbët në Bosnje dhe Kroaci që të mbeten në një shtet me Serbinë. Aleati i Millosheviqit në qeverinë federale jugosllave, Borisav Joviq deklaroi "E thashë troç. Ne nuk donim një luftë me Slloveninë. Serbinë Nuk kishte pretendime territoriale atje. Ishte një republikë etnikisht e pastër - pa serb. Ne nuk mund të na interesonte më pak nëse ata do të largoheshin nga Jugosllavia ... do të kishim qenë tepër të shtrirë. Me Slloveninë jashtë rrugës, ne mund t'u diktojmë kushte kroatëve ."
Millosheviqi e refuzoi pavarësinë e Kroacisë në vitin 1991, madje edhe pas formimit të Republikës Federale të Jugosllavisë (RFJ), as ajo fillimisht nuk e njohu pavarësinë e Kroacisë. Planet e Millosheviqit për të ndarë territorin nga Kroacia te serbët vendas kishin filluar në qershor të vitit 1990, sipas ditarit të Borisav Joviq. Qeveria serbe, së bashku me një grup anëtarësh pro-Milosheviq të ushtrisë jugosllave dhe shtabit të saj të përgjithshëm, miratuan fshehurazi planin RAM ose "kornizë" që përfshinte ndarjen e Kroacisë dhe Bosnjës për t'u dhënë një sasi të madhe territori serbëve vendas që do të mbeten të bashkuar me Serbinë, në fakt Serbi e Madhe. Armatimi dhe pajisjet ushtarake u vendosën në pozicione strategjike në të gjithë Kroacinë dhe Bosnjën për t'u përdorur nga serbët dhe serbët lokalë u trajnuan si policë dhe ushtarë paraushtarakë në përgatitje për luftë. Millosheviqi ishte më pak i interesuar në aneksimin e republikës separatiste serbe të Krajinës. Sipas dëshmisë së ish-presidentit të Krajinës, Milan Babiq, Millosheviqi kishte braktisur planet për të pasur "të gjithë serbët në një shtet" deri në mars 1991 kur u takua me presidentin kroat Franjo Tuxhman dhe diskutoi ndarjen e Bosnjës. Babiq mori pjesë në takim dhe vuri në dukje se Millosheviq deklaroi se "Tuđman ka nevojë për Bihać" - një qytet në Bosnje që u nda nga Krajina Serbe nga territori i kontrolluar nga qeveria kroate në Kroaci; dhe më pas shtoi "Ai ka nevojë për një rrugë midis Benkovacit dhe Drnishit gjithashtu" që do të përfshinte rrugën që kalonte nëpër territorin e pretenduar nga Krajina.
Vojisllav Sheshel, lider i Partisë Radikale Serbe dhe një udhëheqës paraushtarak serb gjatë luftërave jugosllave, pohoi se Millosheviqi ishte i përfshirë drejtpërdrejt në mbështetjen e paraushtarakëve të tij dhe forcave serbe të kontrolluara gjatë luftërave: "Milosheviqi organizoi gjithçka. Ne mblodhëm vullnetarët dhe ai na dha një kazermë speciale, Bubanj Potok, të gjitha uniformat tona, armët, teknologjinë ushtarake dhe autobusët, të gjitha njësitë tona ishin gjithmonë nën komandën e ushtrisë së Krajinës [ushtrisë serbe] ose ushtrisë [boshnjake] të Republikës Srpska ose JNA. Sigurisht që nuk kam besoj se ka firmosur dicka, keto kane qene urdhera verbale. Asnje nga bisedat tona nuk eshte regjistruar dhe une nuk kam marre asnje leter dhe laps kur kam biseduar me te. Personat e tij kryesor kane qene komandantet. Asgje nuk mund te ndodhe nga pala serbe pa urdhrin e Millosheviqit apo dijenine e tij ."
Rënia
Ironikisht, Millosheviqi e humbi pushtetin duke humbur në zgjedhjet që i kishte caktuar para kohe (d.m.th., para përfundimit të mandatit të tij) dhe se ai as që kishte nevojë të fitonte për të ruajtur pushtetin, i cili ishte i përqendruar në parlamentet që partia e tij dhe bashkëpunëtorët e saj të kontrolluar. Në garën presidenciale me pesë anëtarë të mbajtur më 24 shtator 2000, Millosheviq u mund në raundin e parë nga lideri i opozitës Vojsllav Koshtunica, i cili fitoi pak më shumë se 50% të votave. Millosheviqi fillimisht refuzoi të pranonte, duke pretenduar se askush nuk kishte fituar shumicën. Kushtetuta jugosllave kërkonte një balotazh midis dy kandidatëve kryesorë në rast se asnjë kandidat nuk fitonte më shumë se 50% të votave. Rezultatet zyrtare e vendosin Koshtunicën përpara Millosheviqit, por nën 50 për qind. CeSID e financuar ndërkombëtarisht pretendoi të kundërtën, megjithëse historia e saj ndryshoi gjatë dy javëve midis 24 shtatorit dhe 5 tetorit. Millosheviqi u detyrua ta pranonte këtë kur komandantët e Ushtrisë Jugosllave që ai priste ta mbështesnin kishin treguar se në këtë rast ata nuk do ta lejonin, dhe do të lejonin përmbysjen me dhunë të qeverisë serbe, humbjen e pranuar publikisht. Koshtunica më në fund mori detyrën si presidente jugosllave më 7 tetor pas njoftimit të Millosheviqit.
Gjyqi në Hagë
Millosheviqi vdiq para se të përfundonte gjyqi. Megjithatë, në katër aktgjykime të veçanta, ai u zbulua se ishte pjesë e një ndërmarrjeje të përbashkët kriminale, e cila përdorte krime për të larguar kroatët, boshnjakët dhe shqiptarët nga pjesë të mëdha të Kroacisë, Bosnjë-Hercegovinës dhe Kosovës. Në vitin 2007, në vendimet e saj kundër presidentit të SAO Krajina, Millan Martiq, ICTY përfundoi:
- Mekanizmi Ndërkombëtar i Mbetur për Tribunalet Penale, vendimi kundër Stanishiqit dhe Simatoviqit
Agjitacion dhe Propagandë kundër shtetit
Përdorimi
Neni 55 është konsideruar nga kritikët e sistemit shqiptar, si një shkelje e rëndë e lirisë se fjalës. Ajo ishte ndër instrumentet kryesore ligjore për ndjekjen penale të disidentëve shqiptarë u kthye në një mekanizëm të arryshëm të Sigurimit.
José Giménez
José María Giménez de Vargas ( Spanjisht : [xoˈse maˈɾi.a ximenes]; lindur më 20 janar 1995) është një futbollist uruguajian i cili luan me klubin spanjoll Atlético Madrid dhe me kombëtaren uruguajiane si qëndër mbrojtës.
Atlético Madrid
Më 14 shtator, Giménez bëri debutimin e tij me Atléticon dhe gjithashtu debutimin e tij në La Liga, duke luajtur si titullar në fitoren 4–2 në shtëpi kundër UD Almería.
Dinastia Qing
duke filluar nga koha e hyrjes së saj këtej Murit të Madh, dinastia Qing pati 10 perandorë dhe zgjati 268 vjet.
Në vitin 1661, Zheng Çeng Gong kaloi ngushticën e Tajvanit duke komanduar anijet e tij luftarake dhe mposhti kolonizatorët holandezë që ishin strukur për 38 vjet në Tajvan. Në fillim të vitit tjetër, kolonizatorët holandezë u dorëzuan dhe Tajvani u kthye në gjirin e atdheut.
Gjendja kishtare në Shqipëri shek.XI - XIV
Ndarja e kishave (1054). Përparimet e katolicizmit në Shqipërinë e Epërme
Në çështje të organizimit të kishave katolike shqiptare të veriut Papati, ashtu si dikur Patriarkati i Konstandinopojës, u përpoq të evitonte një autonomi të madhe të tyre. Ndonëse më 1077 papa Grigori VII shpalli krijimin e kryepeshkopatës së Tivarit, kësaj nuk iu dhanë kompetencat e një mitropolie, në radhë të parë nuk iu njoh e drejta e emërimit të peshkopëve në selitë varëse. Së bashku me kishat e Ulqinit, Shkodrës, Shasit (Suaçit), Drishtit e Pultit, kryepeshkopata e re e Tivarit u vu në varësi të kishës së Raguzës. Për më se një shekull peshkopatat shqiptare luftuan për t’u shkëputur nga varësia e Raguzës, duke hyrë në konflikt jo vetëm me këtë, por edhe me vetë Papatin. Papa Anastasi IV më 1153 e, pas tij, papa Aleksandri III më 1167 kaluan deri në masa ekstreme, duke shkarkuar nga funksionet peshkopët e Ulqinit, Tivarit, Drishtit e duke kërcënuar me të njëjtën masë edhe prelatët e tjerë, që refuzonin të njihnin si autoritet epror kryepeshkopin e Raguzës.
Kjo luftë e gjatë e peshkopatave katolike shqiptare për një autonomi nga qendrat e huaja kishtare, përkatësisht nga Raguza, u kurorëzua më në fund me sukses në kohën e pontifikatit të papës Inocent III (1199-1211).
Hemphill County (Texas)
Hemphill County është një nga 254 Countet në shtetin federal Texas në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Juniku
FAKTE RRETH JUNIKUT
7. Është një vend qe quhet “Therra e Kishës”, ku mendohet se ishte një Kishë katolike e periudhës mesjetare.
27. Juniku u furnizua me energji elektrike në vitin 1958.
28. Në Junik ka disa shoqata bjeshkatare, por më e rëndësishmja është “Rrasa e Zogut”, e cila organizon çdo vit në muajin qershor “Ditët e Gjeravicës”, ku marrin pjesë mbi 500 vetë nga trevat e ndryshme të trojeve shqiptare dhe ndërkombëtare.
29. Juniku është njëra nga 5 komunat në Kosovë që ka qindra hektarë me gështenja.
38. Komuna e Junikut është shpallur dy vite radhazi 2016, 2017, si Komuna me transparente dhe me shërbimet më të mira në Kosovë, kjo falë qeverisjes së mirë në krye me kryetarin Agron Kuçi.
Mirash Ivanaj
Vitet e hershme
Mirashi u bë oficer, ndërsa në vitin akademik 1912-'13 me të vëllanë ndoqën kursin e filozofisë në Universitetin e Beogradit. Vijoi shkollimin e lartë në Itali, ku studioi në Universitetin e Romës dhe u laureua në dy degë, Filozofi-Letërsi dhe Jurisprudencë. Në vitin 1915, i vdes i ati dhe e ëma më 5 janar të po atij viti. Bursa nuk i mjaftonte për minimumin e mundshëm në libra, veshmbathje dhe kura mjekësore, duke shtuar edhe duhanin e shumtë që tymoste. Me interesimin e mikut të tij, Demir Vilës, ministri i arsimit Sotir Peçi mori përsipër t'u niste vëllezërve 150 franga ari në muaj. Pëson një traumë, kur vdes dhe e dashura e zemrës, fotografinë e së cilës e ruajti deri në fund të jetës.
Karriera
Pas Lëvizjes së Qershorit në 1924, Ivanaj la vendin dhe u drejtua për në Podgoricë, u dënua në mungesë gjatë qeverisjes së Nolit. U kthye në 1925 në Shkodër, ku punoi si avokat dhe më 10 shkurt nisi punën si drejtor në gjimnazin shtetëror të Shkodrës, ku dha mësim në çdo lëndë përveç biologjisë, fizkulturës dhe muzikës; shkëlqeu në matematikë dhe latinisht. Në histori ishte partizan i teorisë pellazgjike. Një nga nxënësit e tij të degës normale në Licé, Rrok Zojzi tregon:
Kantoni Montreuil-Bellay
Kantoni Montreuil-Bellay (frëngjisht: Canton de Montreuil-Bellay) është një kanton në departamentin Maine-et-Loire, rajonin Pays de la Loire në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Montreuil-Bellay. Ka sipërfaqe 228.79km2 dhe popullsi 13007 banorë.
Arti i Luftës
Në kapitullin "Përdorimi i spiunazhit", Sun Wu shkruante se për të njohur gjendjen e palës kundërshtare, duhet të dimë para të gjithash të përdorim mjete të spiunazhit duke grumbulluar gjerësisht informata.
Şalom
Şalom (Hebraishtja: שָׁלוֹם, Shqipja: Paqja) është një gazetë kombëtare e perjavshme turke-jahudizmi nga më prestigjozet. Për herë të parë ka dale në 29 tetor 1947. Ndodhet në Stamboll, Turqi. Gjuha e turqishtja dhe ladino. Audienca e saj jane para se gjitheash jahudizmi. Tirazhi në gjuhën serbe ishte 5.000 ekzemplarë (2005). Del çdo të mërkurë. Drejtues i kësaj gazete ishte İvo Molinas. Redaktore i kësaj gazete ishte Yakup Barokas.
Gumaleva
Gumalevë, (Гумалево/Gumalevo) ёshtё fshat nё komunën e Zelenikovës, Maqedoni.
Hidalgo County (Texas)
Hidalgo County është një nga 254 Countet në shtetin federal Texas në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Dinastia Han
Hani Lindore
Pas vdekjes së Huan, Dou Wu dhe Mësuesi i Madh Chen Fan (vdiq në vitin 168 AD) zhvilluan një grusht shteti kundër eunukeve Hou Lan (vdiq në vitin 172 AD), Cao Jie (vdiq në vitin 181 AD) dhe Wang Fu (王甫). Kur komploti u zbulua, eunukët arrestuan Nënmbretëreshën Dowager Dou (vdiq në vitin 172 AD) dhe Chen Fan. Gjenerali Zhang Huan (張奐) favorizoi eunukët. Ai dhe trupat e tij u përballën me Dou Wu dhe mbështetësit e tij te porta e pallatit ku secili palë akuzoi tjetrin për tradhti. Kur mbështetësit gradualisht e braktisën Dou Wu-n, ai u detyrua të begatë veten.141
Arsimi dhe Filozofia
Universiteti Imperial u rrit në rëndësi si trupi studentor u rrit në mbi 30,000 në shekullin e 2 p.e.s.Arsimit të bazuar në Konfucianizmi iu dha gjithashtu në shkollat e komandës dhe shkollat private të hapura në qytete të vogla, ku mësuesit fitonin të ardhura të respektueshme nga pagesat e tarifave. Shkollat u themeluan në rajonet e largëta jugore ku tekstet standard kineze u përdorën për assimilimin e popullsisë vendase.
Parti respekti
Socializmi dhe anti-kapitalizmi
Partia e politikave të ketë qenë përshkruar si "tradicionalisht majtak dhe anti-kapitaliste". Respekt inkurajoi nationalisation e shumë sektorëve të ekonomisë, duke përfshirë hekurudhave, ujit, gazit, energjisë elektrike dhe të Detit të Veriut industria e naftës. Ajo kërkoi një rritje të konsiderueshme në korporata, tatimi në mënyrë që të rrisë financimin e shërbimeve publike. , Ajo kërkoi që ta rrëzojë atë që ajo e përshkroi si "anti-sindikatë," legjislacioni, dhe për të futur politikat që të merren me çështjet e varfërisë dhe diskriminimit. Lidhje të promovohet revolucionare socializmin dhe ndërkombëtare socializmin. Partia ishte kryesisht armiqësor ndaj Perëndimore kapitalizmit dhe neoliberalism dhe interpretuar shumë ngjarjeve botërore përmes prizmit të anti-imperializmit, duke bërë thirrje për një fund në atë që është karakterizuar si imperialist luftëra të doja që në Irak. Lidhje ishte e anti-globalizimit, duke besuar se kjo ka rezultuar në shfrytëzimin e klasës punëtore. Ai gjithashtu ka shprehur një Eurosceptic qasje të Bashkimit Evropian, deeming Bashkimit evropian që të jetë i mungon demokracia dhe exploitative ndaj klasës punëtore.
Anti-Zionism
Respekti ishte anti-Zionist dhe refuzoi të shtetit të Izraelit është e drejtë për të ekzistuar. Ai në mënyrë retorike të paraqitur në këtë pozitë përmes terminologjinë e drejtësisë sociale dhe të të drejtave të njeriut. e saj, parimet themelore u shpreh mbështetjen e popullit Palestinez dhe të opozitës për atë që të Respektojë të përshkruar si "e aparteidit sistem që oppresses tyre". Ajo ishte kushtetutë e përkushtuar për të përkrahur Palestinën Solidariteti Fushatës dhe bojkotuar të Izraelit. Ai i bën thirrje Izraelit për t'u tërhequr nga ndonjë tokë të pushtuar në vitin 1967, dhe për të drejtën e kthimit që do të jepet për të gjithë Palestinezët e detyruar për të lëvizur në formimin e shtetit të Izraelit në vitin 1948. Në faqen e saj të internetit dhe botuar fletëpalosje, përfshirë hartat e Levant në të cilën tërësinë e Izraelit ishte etiketuar "Pushtuar Palestinën". Në vitin 2017, pala faqen e internetit të shprehet: "Respektimi i mbështet idenë e një shoqërie demokratike, bi-kombëtare të zgjidhjes së një shteti nga Lumin Jordan në Detin Mesdhe, në të cilën të gjithë njerëzit, Hebrenjtë, Myslimanët dhe të Krishterët të jetojnë në mënyrë të barabartë; një burrë, një grua, një votë" dhe thotë Britanike të politikës së jashtme duhet të njohin Britanisë "pjesshëm përgjegjësia për problemin nga pjesëmarrja e tyre në krijimin e shtetit të Izraelit".
Respekt ishin mbështetës të anti-Zionist Islamike militante grupe si Hezbollah dhe Hamasit. Në korrik të vitit 2006, Respekt zyrtare Lindesy gjermane deklaroi se "çfarëdo mosmarrëveshje kam me Hamas dhe Hezbollah, unë më parë do të jetë në kampin e tyre... ata duan demokracinë. Demokracinë në Lindjen e Mesme është e Hamasit, është Hezbollah". Në shtator të vitit 2006 Galloway është takuar me lideri i Hamasit Khaled Mashalin dhe në nëntor të vitit 2006 e partisë nacional-sekretari John Rees mori pjesë në Bejrut Konferencë Ndërkombëtare që u organizua nga Hezbollah.
Herët fushatave zgjedhore: 2004-05
Respekt e parë të zgjedhjeve fitorja ishte në këshill nga-zgjedhjet për St Dunstan dhe Stepney Gjelbër të lagjes së Tower Hamlets, ku e saj kandidat, Oliur Rahman, të siguruara 31% të votave. E rezultateve në Birmingham Hodge Hill dhe Leicester Jug të zgjedhjeve, të dyja të mbajtur më 15 korrik të vitit 2004, ishin 6.3% dhe 12.7% të votave, respektivisht. Në atë kohë, kishte një Respekt të këshillit vend në Nuneaton dhe Preston pas defections nga partitë e tjera. majtas|parapamje|Respekt campaigners ujdisje një autobus në [[Manchester|Mançester për zgjedhjet e vitit 2005]] Koalicioni vënë kandidatët në 26 zona zgjedhore nëpër Angli dhe Uells, vetëm pak më pak se gjysma e tyre nga SWP. Megjithatë, Britania e first past the post sistemit zgjedhor e bëri të vështirë për partitë e vogla që të bëjnë përfitime, përveç nëse ata e përqendruar gjeografikisht votën e tyre. Lidhje të njohura që në Lindje të Londrës, një zonë me një numër të madh të Musliman Britanik Bangladeshis, do të jetë electorally fitimprurës, veçanërisht si tre të zonës katër ulur Punës Deputetët kishin votuar në favor të Britanike pjesëmarrja në pushtimin e Irakut. Në vitin 2005, zgjedhjet e përgjithshme, Respekti paraqitën kandidatë në këtë fushë: Lindesy gjermane në West Ham, Abdul Khaliq Mian në Lindje Hamit, Rahman në Plep dhe Canning Qytet, dhe Galloway në Bethnal Green dhe të Harkut.
Galloway kërkuar për unseat e ulur Punës DEPUTET, Oona Mbretit, dhe pas fushatës për vendin është cituar si "një nga më të hidhura në historinë e kohëve të fundit". Mbreti i akuzuar Galloway seksuale, sjellja e pahijshme, edhe pse më vonë ishte i detyruar të retract ato pohime. Ajo pretendoi se ajo kishte qenë viktimë e Anti-Semitizmit, nga Respekti mbështetësit pasi u sulmuan me vezë në një Hebre përkujtimore të shërbimit. gjithashtu, Ajo ka pohuar se Respekti canvassers kishte nxitur Muslimanët që të mos votojnë për të, sepse ajo është Hebre. Respekt kërcënuar veprimit juridik nëse Mbreti përsëritur kërkesën.
Schism: 2007
Ky opinion është ndarë nga Hilary Wainwright, që pa një model të përbashkët të "leaderism" në këtë dhe të tjera majtak debacles, edhe pse ajo kishte menduar Galloway zotëronte cilësitë pozitive. E SWP atribuohet ndarë për një ndryshim të drejtë nga Galloway dhe aleatët e tij, të motivuar nga electoralism (përpjekjes për të fituar vota edhe të shumë muslimanëve) dhe të sulmeve në të majtë. SWP dominuar degët e Respekt të thuhet se ishin më pak aktive se sa ata me shumë më pak pjesëtarët e atij grupi. E ngushtë, dështimi i Gjon Rees në vitin 2006 për të fituar zgjedhjet në Tower Hamlets për zgjedhjet lokale, ndërsa 12 kandidatët nga Bangladeshi e komunitetit ishin të gjithë të zgjedhur, ishte gjithashtu e dyshuar kanë tjetërsuar e SWP nga projekti.
2012: partia dorëheqje
Në nëntor të vitit 2012, në një tubim në Rotherham, Respekt njoftoi Yvonne Ridley ishte zgjedhur për të grinden e Rotherham pas-zgjedhore. zgjedhore u zhvillua me datë 29 nëntor 2012; Ridley përfunduar katërt me 8% të votave, përpara dy Konservator dhe Liberal Demokrat kandidatëve.
Barazia
Respekti është i akuzuar për braktisje disa tradicionale liberale-çështjet sociale, duke përfshirë të drejtat e grave, abortin, të drejtat e homoseksualëve dhe luftuar homofobinë për të tërhequr Musliman mbështetje. Ndërsa Respekt përfshirë opozitës për diskriminimin në bazë të gjinisë dhe orientimit seksual në themelimin e saj deklaratë, kritikët pretendojnë Galloway është i prirur për të shmangur Commons votave të përfshijnë të drejta të barabarta për njerëzit e homoseksualëve – edhe pse ai e bëri të votojnë për të ulur moshën e pëlqimit për njerëzit e homoseksualëve në Angli dhe Uells për të gjashtëmbëdhjetë në vitin 2000, duke fituar atij një ftesë të hapur një të re Lezbikeve dhe Homoseksualëve qendër në Glasgow. Ai vlerësoi të Reja të Punës regjistrimi për të përmirësuar të drejtat e homoseksualëve, dhe thotë për mungesë të tij nga një votë se "nuk ka ekzistuar ndonjë dyshim në lidhje me kalimin e civile partneriteteve [bill], unë plotësisht e mbështesin atë".
Antisemitizëm
Pas Naz Kahn emërimit si Lidhje e grave zyrtari i Bredford në tetor të vitit 2012, doli se Kahn e kishte komentuar kohët e fundit në Facebook se "i mësimdhënësve të historisë në shkollën tonë", ishin dhe janë "të parë për të filluar njërëz ne dhe fëmijët tanë në të menduarit e djalë i keq ishte Hitleri. Çfarë kanë Judenjtë bërë të mira në këtë botë??" David Aaronovitch në Hebre Kronika shkroi: "'Çfarë kanë Judenjtë bërë të mira në këtë botë?' qartë 'do të thotë" Judenjtë I vetëm i keq". Judenjtë nuk kam vuajtur sa më shumë që ata thonë që kanë, por për aq sa ata kanë vuajtur fajin e ka vetë fajin dhe, në çdo rast, ata kanë shkuar për të shkaktoj dëme të barabartë ose më të vuajtur për të tjerët. Kjo është 'Judenjve' si një grup, nuk 'shumë Judenjve', 'disa Judenjve' ose 'pak Judenjve.'" Ron mek-kei, Galloway është zëdhënës, tha Kahn komentet e kishin qenë të shkruara pak kohë para se ajo u bashkua me Respekt, në një "jozyrtare site" (Respekti i Bredford Facebook faqe), dhe se ajo "tani thellësisht keqardhje dhe repudiates se të postimi."
Young Zerka
Young Zerka është një këngëtar i njohur. Donald Najtellari, ndryshe i njohur si Young Zerka, është një artist shqiptar i lindur në Korcë. I rritur në një familje me kushte te mira jetësore, Young Zerka filloi të merret me muzik që nga fëmijëria. Karriera e tij fillon në vitin 2007 me këngën Sexy, që nuk pati shumë vëmendje.
Në Prill 2013, Kastro Zizo merr pjesë në Netët E Klipit Shqiptar 12 me këngën "Pa Lule", në bashkëpunim me Young Zerka.
Më datë 29 Korrik 2016, Dj Flow publikon videoklipin "Habibi", në bashkëpunim me Young Zerka. Muzika e këngës u punua nga Big Bang.
Rushit Ramabaja
Rushit Ramabaja autor i librit Mareci i shpresës së mirë shqiptar nga Kosova. Rushit Ramabaja u lind më 20 nëntor 1948 në Marec të Prishtinës.
Rushit Ramabaja është doajen i fjalës së shkruar, dhe i njohur për qarqet publicistike në Kosovë dhe jashtë saj. Rushit Ramabaja ka përvojë shumëvjeçare në publicistikë dhe gazetari. Nga viti 1972 e gjer më 2001 ka punuar në të përditshmen e vetme në gjuhën shqipe, “Rilindja”, si gazetar dhe redaktor i rubrikës së kulturës. Pas lufte i përkushtohet shkrimeve, dhe si rezultat i këtij përkushtimi, në vitin 2004 boton veprën “Mareci i shpresës së mirë”. Në vitin 2006 i kthehet përsëri gazetarisë duke u angazhuar si gazetar dhe redaktor i rubrikës së kulturës në të përditshëm “Lajm” ku qëndron gjer më vitin 2009. Nga ajo kohë e gjer më sot punon në Radio Kosova.
Antonio Valencia
Jeta e mëhershme
Kur në Valencia u bë 11 vjeq, skauti Pedro "Papi" Perlaza e vëewjti atë duke luajtur në një fushë me pluhur pranë shtëpisë së tij, dhe nënshkruajti me të në akademinë lokale sportive në Sucumbíos. Në moshën 16 vjeç, Valencia nuk i tregoi të atit që u largua në shtëpi ku mori një ofertë për të luajtur për El Nacional, klubit ushtarak të mbështetur në Quito. Askush nuk dinte asgjë në lidhje me vendimin e Valencia-s, përveç nënës së tij dhe vëllait të tij të madh, Carlos Alfredo, që pagoi çmimin e caktuar për udhëtimin e tij 8-orësh me autobus. Valencia filloi te luaj si mesfushor qendror dhe mbi një pagë prej 50 dollarë në muaj.
2006–2009
Goli i parë i sezonit të ardhshëm për Valencia erdhi në fitoren 5-0 si musafir ndaj Hull City më 30 gusht. Më pas, ai kishte shënuar në fitoren 2-1 në shtëpi ndaj Manchester City më 28 shtator, dhe mori karton të kuq në humbjen 3-2 në Liverpul më 18 tetor. Valencia shënoi golin e tij të fundit për Wigan me 13 dhjetor.Managjeri i Wigan, Steve Bruce ka konfirmuar se Valencia hedhur poshtë shansin për t'u bashkuar me Real Madridin në janar të vitit 2009. Më 9 shkurt, Valencia u dëmtua dhe mungoi tre javë. Në fillim të qershor 2009, kryetari Wigan Dave Whelan njoftoi se ai nuk do të detyrojë Valencia-n të qëndrojë në klub. Valencia shënoi shtatë gola në 88 paraqitje gjatë kohës së tij në Wigan.
Ardian Fullani
Përvoja e tij në fushën e sektorit bankar i ka fillesat në Bankën e Shtetit Shqiptar në vitin 1985, si Zëvendësdrejtor i Departamentit të Jashtëm në periudhën 1987 - 1990 e më pas në Bankën Tregtare Shqiptare, si Drejtor i Departamentit të Jashtëm, deri në vitin 1992.
Guan Hanqing
Në estradën: “Padrejtësia ndaj Dou Ë-së” flitej historiku i hidhur i një vajze të re Dou Ë. Gjatë qindra vjetëve kjo dramë ka qenë e preferuar dhe mirëpritet ende edhe sot nga spektatorët, u përfshi në listën e 10 tragjedive klasike të Kinës, është përkthyer edhe në shumë gjuhë të huaja dhe është e përhapur gjerësisht në mbarë botën.
Jorgo Sina
Biografia
Jorgo Sina ruajti marrëdhëniet me Mbretërinë e sapokrijuar të Greqisë dhe në 1833 u emërua ambasador i Greqisë në Austri nga Mbreti Otto, një post që e mbajti për pjesën tjetër të jetës së tij. Ai mbështeti financiarisht komunitetin arumun në Vjenë dhe vendlindjen e familjes së tij në Voskopojë, në Shqipëri. Për më tepër, ai dhuroi shuma të mëdha parash për institucionet filantropike, kulturore dhe arsimore të shtetit grek.
Vangjel Koça
Mbasi kreu arsimin e mesëm në gjimnazin e njohur "Zosimea" të Janinës, u diplomua për jurisprudencë në Itali. Që në moshë të re u mor me gazetari, fillimisht në gazetën "Drita" e më pas "Demokratia" të Gjirokastrës. Në këtë të fundit mbajti disa vjet radhazi rubrikën "Lëvizje mendore". Si bashkëthemelues i lëvizjes ideologjike të neoshqiptarizmës, drejtoi fletoren "Neo – shqiptarizma", gazetë vërtet jetëshkurtër.
Paganizmi
Nomenklatura
Shkrimtarët mesjetarë shpesh supozonin se paganusi si një term fetar ishte rezultat i modeleve të konvertimit gjatë kristianizimit të Evropës, ku njerëzit në qytete dhe qytete u konvertuan më lehtë se ata në rajone të largëta, ku mënyrat e vjetra të besimit prireshin të mbeteshin në fuqi. Megjithatë, kjo ide ka shumë probleme. Së pari, përdorimi i fjalës si referencë për jo të krishterët daton para asaj periudhe në histori. Së dyti, paganizmi brenda Perandorisë Romake përqendrohej në qytete. Koncepti i një krishterimi urban në krahasim me një paganizëm rural nuk do t'u kishte ndodhur romakëve gjatë krishterimit të hershëm. Së treti, ndryshe nga fjalët si rusticitas, paganus nuk i kishte marrë ende plotësisht kuptimet (të prapambetjes së pakulturuar) të përdorura për të shpjeguar pse do të ishte zbatuar për paganët.
Termi pagan nuk ishte vërtetuar në gjuhën angleze deri në shekullin e 17-të. Përveç jobesimtarit dhe heretikut, ai u përdor si një nga disa homologët e krishterë גוי të goy ( גוי / נכרי ) siç përdoret në judaizëm dhe për kafir ( كافر, 'jobesimtar') dhe mushrik ( مشرك , 'idhujtar') si në Islam.
Su Shi
Talenti i Su Shiut ishte kolosal, ai dallohej në krijimin e vjershave, poezive, pra quhej letrari i madh. Përmbajtjet e poezive të Su Shiut ishin me stile të larmishme e të gjëra dhe shumë të freskëta, me përfytyrime të mahnitshme dhe me metafora të reja, me gjuhë shumë figurative. Ai kishte formuar stilin e vet të krijimit të poezive, duke i çuar poezitë e tija në shoqërinë dhe jetën e gjerë. Ai kishte krijuar proza të bukura me pathos të madh. Ndër 8 letrarët e famshëm klasikë kinezë të dinastive Tang dhe Sun të Kinës, ai kishte arritur sukseset më të mëdha. Asaj kohe, Su Shi jetonte në kushte më të vështira se të tjerët, por intelektualët kinezë mësonin e imitonin artikujt e stilet e tij letrare.
Kombëtarja azerbajxhanase e futbollit
Vitet 1990'
Pas Azerbajxhani fitoi pavarësinë në vitin 1991, SHFFA — Shoqata e Federatave të Futbollit të Azerbajxhanit — u krijua. Në vitin 1992, futbollisti azerbajxhanas i njohur Alekper Mamedov u bë trajneri i parë i kombëtares azerbajxhane, i cili regjistroi fitoren e parë në historinë e kombëtares që mposhti 3–1 Gjeorgjinë më 25 maj 1993. Në vitin 1994, kombëtarja u pranua në FIFA dhe UEFA.
Rrëqebulli
Përshkrimi fizik
Është i gjatë 80–130 cm, i lartë rreth 65 cm dhe peshon 12-35 kilogramë. Ushqehet kryesisht me thundrakë, si kaprolli dhe dhia e egër, por në dietën e tij nuk mungojnë dhe lepuri i egër, dhelpra dhe shpendë të ndryshëm të pyllit. Është kafshë tipike vetmitare dhe takohet me rrëqebuj të tjerë vetëm në sezonin e çiftimit. Zë territore të mëdha (deri 2000 km2) dhe është aktiv kryesisht natën. Brenda një nate mund të përshkojë deri 45 km. Rrëqebulli jeton deri 17 vjet.
Rrëqebulli në Ballkan
Në qershor të 2020 u dha alarmi për vrasjet e rrëqebujve të fundit në Shqipëri. Te restorant Ke Rrema në Elbasant u zbuluan 3 rrëqebuj të vrarë e të balsamosur, nga të cilët i fundit ishte vrarë nga i zoti i restorantit në pranverë të 2020-ës, dhe reklamohej nga ai vetë në rrjetet sociale. Kjo solli reagim ndërkombëtare me shkrime te The Independent e Liberation rreth çështjes në fjalë dhe sesi autoritetet shqiptare nuk po zbatonin ligjin për të dënuar vrasësit e rrëqebujve të fundit
Amerigo Vespucci
Emri i Amerikës
Përshkak se hartografët e kanë injoruar Kolobon, kontinenti i ri e mori emrin - Amerikë nga ky hulumtues dhe detar italian. Në përgjithësi pranohet se Amerika Veriore dhe Jugore u emëruan sipas eksploruesit Italian Amerigo Vespucci nga kartografi Gjerman Martin Waldseemüller. Vespucci, i cili kishte eksploruar Amerikën Jugore mes viteve 1497 dhe 1502, ishte Evropiani i parë që sugjeroi se Amerikat nuk ishin Inditë (grupe ishujsh në Azi), por një tokë tjetër e panjohur më parë për evropianët. Më 1507, Waldseemüller prodhoi një hartë të botës, në të cilën ai vendosi fjalën "America" në kontinentin e Amerikës Jugore, në mes të Brazilit të sotëm. Ai shpjegoi logjikën për këtë emër në librin e tij "Cosmographiae Introductio". Për Waldseemüllerin, askush nuk duhet të kundërshtoj emërimin e tokës sipas zbuluesit. Ai përdori verzionin e Latinizuar të emrit të Vespuccit (Americus Vespucius), por në formën femërore "America", duke ndjekur shembujt "Europa" dhe "Azia".të
Ekonomia e fshatit Fterra
Bujqësia
Në arat e tarracuara të Fterrës kultivohen me rendiment të gjitha perimet, veçanërisht patatja. Është efektiv prodhimi i qepës e qepujkës, domates e lakrës, specit e barbunjës(lovidhes), si dhe fasulja, spinaqi, preshi, e tj. Kultivohen mjaft mire bimët foragjere, si jonxha, tërfili, tërshëra,etj.
Kantoni Montrevault
Kantoni Montrevault (frëngjisht: Canton de Montrevault) është një kanton në departamentin Maine-et-Loire, rajonin Pays de la Loire në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Montrevault. Ka sipërfaqe 198.85km2 dhe popullsi 15491 banorë.
Rucăr
Kjo komunë ishte vendlindja e Viktor Slăvescu (1891-1977), ekonomist dhe politikan, ish Ministër i Financave në Rumani.
Asimilimi kulturor
Përmbledhje
Llojet e ndryshme të asimilimit kulturor përfshijnë asimilimin e plotë dhe asimilimin e detyruar; asimilimi i plotë është më i përhapuri nga të dyja, pasi ndodh spontanisht. Gjatë asimilimit kulturor, grupet minoritare pritet të përshtaten me praktikat e përditshme të kulturës dominuese nëpërmjet gjuhës dhe paraqitjes, si dhe nëpërmjet faktorëve më të rëndësishëm socio-ekonomikë, si përthithja në komunitetin lokal kulturor dhe të punësimit. Disa lloje të asimilimit kulturor i ngjajnë akulturimit në të cilin një grup ose kulturë pakicë asimilohet plotësisht në kulturën dominuese në të cilën karakteristikat përcaktuese të kulturës së pakicës janë më pak të kundërta ose zhduken plotësisht; ndërsa në llojet e tjera të asimilimit kulturor siç është integrimi kulturor që gjendet kryesisht në komunitetet multikulturore, një grup pakicë brenda një shoqërie të caktuar adopton aspekte të kulturës dominuese ose nëpërmjet përhapjes kulturore ose për arsye praktike si përshtatja me normat sociale të një shoqërie tjetër duke ruajtur kulturën e tyre origjinale. . Një konceptualizim përshkruan asimilimin kulturor si të ngjashëm me akulturimin ndërsa një tjetër thjesht e konsideron të parën si një nga fazat e të dytit. Gjatë historisë ka pasur forma të ndryshme të asimilimit kulturor, shembuj të llojeve të akulturimit përfshijnë asimilimin vullnetar dhe të pavullnetshëm. Asimilimi mund të përfshijë gjithashtu të ashtuquajturin akulturim shtesë ku, në vend që të zëvendësojë kulturën stërgjyshore, një individ zgjeron repertorin e tij kulturor ekzistues.
Idea e madhe
thumb|300px|Perandoria Bizantine në vitin 1025. Idea e madhe (greqisht: Μεγάλη Ιδέα) është platformë ekstrimist, shovinist dhe fashist e nacionalistëve grekë për shtrirjen e shtetit të quajtur Greqia edhe jashtë kufinjëve egzistues shteterore dhe teritoreve të njohura deri në atë kohë si "greke". Kjo platëformë ka filluar të përhapej që më 1844.
Sălătrucu
Sălătrucu është një komunë në qarkun Argeş në Rumani. Ka një popullsi prej 2220 banorësh dhe sipërfaqe 137.00 km². Komuna është formuar nga bashkimi i 4 fshatrave: Bocăniţa, Sălătrucu de Jos, Sălătrucu de Sus, Văleni.