cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Historia e puseve të shkallëzuar në Guxharat
Shekulli i XII-XIII
Pusi i shkallëzuar i Ra Khengarit midis Vanthalit dhe Junagadhit thuhet se është ndërtuar nga Vastupal-Tejpali, ministrat vëllezër të oborrit Vaghela. Ai i përket periudhës së hershme Vaghela. Visaldevi i Dinastisë Vaghela ndërtoi puse të shkallëzuar bashkë me portikë dhe tempuj në Dabhoi, të përfunduar në vitin 1255. Pusi i shkallëzur i Satmukhit në Dabhoi dje tempulli i ndërtuar mbi ujëmbledhësin me shatë puse i janë atribuar atij.
Shekulli i XIX-XX
Autoritetet britanike e konsideruan higjenën e puseve të shkallëzuar më pak se të dëshirueshme dhe vendosën tubacione dhe sisteme pompimi për të zëvendësuar funksionin e tyre. Pusi i shkallëzuar i Jethabhait në Isanpur të Ahmedabadit është përfunduar në vitet 1860 për vaditje. Pusi i shkallëzuar i pallatit Wankaner u ndërtua në vitet 1930 si një vend freskimi i vend-pushimit të familjes mbretërore. Është ndërtuar në gurë të bardhë ranor dhe është monumenti i fundit i këtij lloji. Përshkak të sistemit të tubacioneve dhe pompimit, puset e shkallëzuar e humbën domethënien e tyre për shkak të kostove financiare dhe kështu nuk u ndërtuan më pas kësaj.
Aurel, Vaucluse
Aurel është një komunë në Francë. Aurel bën pjesë në departamentin Vaucluse të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Komuna ka një popullsi prej 181 banorë dhe sipërfaqe 28.9 km².
Aurelle-Verlac
Aurelle-Verlac është një komunë në Francë. Aurelle-Verlac bën pjesë në departamentin Aveyron të rajonit Midi-Pyrénées. Komuna ka një popullsi prej 165 banorë dhe sipërfaqe 54.68 km².
Aurec-sur-Loire
Gjeografia
Ajo kufizohet Saint-Paul-en-Cornillon në veri-lindje, Saint-Maurice-en-Gourgois në veri-perëndim, Malvalette në jug-perëndim, La Chapelle-d'Aurec në jug, Pont-Salomon në jug-lindje dhe Saint-Ferréol-d'Auroure në lindje.
Puset e shkallëzuar
Puset e shkallëzuar janë puse ose pellgje në të cilët uji mund të arrihet duke zbritur një seri shkallësh. Ata mund të jenë të mbuluar dhe të mbrojtur dhe shpesh janë të ndërtuar me një arkitekturë domethënëse. Ata mund të jenë gjithashtu shumë-katësh që ka një ka që mund të tërheqi rrotullën e ujit ("rehat") për ta ngjitur ujin e pusit në katin e parë ose të dytë. Ata janë më të zakonshëm në Indianë perëndimore. Ata mund të gjenden gjithashtu edhe në rajone të tjera më të thata të Azisë Jugore, si në Pakistan. Ndërtimi mund të jetë për të plotësuar nevojat por herë pas here përfshin zbukurime të rëndësishme arkitekturore. Të gjitha format e puseve të shkallëzuara janë shembuj të shumë tipeve të depozitave dhe ujëmbledhësve vaditës që u zhvilluan në Indi, kryesisht për të përballuar ndryshimet stinore në disponibilitetin e ujit. Një ndryshim thelbësor midis puseve të shkallëzuar nga një anë dhe depozitave dhe puseve nga ana tjetër ishte që ta bënte më të lehtë për njerëzit të arrinin ujin tokësor dhe të menaxhonin pusin. Në disa tipe të lidhura strukturash (puset johara), janë ndërtuar shkallë për të lejuar bagëtitë të arrijnë te uji. Ndërtuesit gërmuan trashe të thella në tokë në varësit të kushteve. Ata i rrethojnë me mure këto trashe me blloqe guri, pa llaç dhe duke krijuar shkallë që të zbresin deri te uji. Shumica e puseve të shkallëzuar që kanë mbijetuar fillimisht shërbenin gjithashtu për qëllime shlodhëse, si puse që ofronin ujë. Kjo për shkak se baza e pusit kishte relieve nga vapa e përditshme dhe më shumë prej këtyre relieveve mund arriheshin nëse pusi ishte i mbuluar. Puset e shkallëzuar shërbenin gjithashtu si një vend për mbledhjet shoqërore dhe ceremonitë fetare. Zakonisht, gratë ishin më të lidhura me këta puse për shkak se ishin ato që mbushnin ujë. Gjithashtu, ishin ato që luteshin dhe ofronin dhurata për hyjneshën e pusit për bekimin e saj. Kjo çoi në ndërtimin e disa elementeve domethënëse zbukuruese arkitekturore, shpesh të lidhura me banesat dhe zonat urbane. Ata e siguronin mbijetesën e tyre edhe si monumente. Puset e shkallëzuar zakonisht konsistojnë në dy pjesë: një hapësirë vertikale nga e cila nxiret uji dhe kalimet e pjerrta rrethuese nëntokësore, dhomat dhe shkallët që ofronin afrimin për te pusi. Galeritë dhe dhomat që rrethojnë këta puse shpesh ishin të skalitura me detaje të rafinuara dhe bëheshin vendpushime të freskëta dhe të qeta gjatë verave të nxehta.
Historia
Puset e shkallëzuar në Dhank të distriktit Rajkot datojnë midis viteve 550-625 të e.s.. Pellgjet e shkallëzuar në Bhinmal (të viteve 850-950) kanë ndjekur ata. Puset e shkallëzuar u ndërtuan në rajonin jug-perëndimor të Guxharatit rreth vitit 600 të e.s. nga ku u përhapën në veri në Raxhastan dhe në vazhdim në Indinë Veriore dhe Perëndimore. Fillimisht përdoreshin si një formë arti nga hindutë, ndërtimi i këtyre puseve të shkallëzuar arriti kulmin gjatë sundimit mysliman nga shekulli i XI deri në shekullin e XVI. Një nga shembujt më të hershëm ekzistues të puseve të shkallëzuar u ndërtua në shekullin e XI në Guxharat, Pusi i shkallëzuar i Mata Bhavanit. Një seri e gjatë shkallësh të çon te uji poshtë një serie pavjonesh të hapur shumë-katësh të vendosur përgjatë aksit lindje perëndim. Zbukurimet e rafinuara të kolonave, kllapave dhe trarëve janë një shembull i hershëm se si përdoreshin puset e shkallëzuar si një formë arti. Sunduesit Mogul nuk e ndërprenë kulturën që praktikohej në këta puse të shkallëzuar dhe e inkurajuan ndërtimin e tyre. Autoritetet gjatë Sundimit Britanik e konsideruan higjenën e puseve të shkallëzuar më pak se të dëshirueshme dhe vendosën tubo dhe sisteme pompimi për ta zëvendësuar funksionin e tyre.
Domethënia
Pusi i shkallëzuar siguronë disponibilietetin e ujit gjatë periudhës së thatësirës. Puset e shkallëzuar kishin domethënie shoqërore, kulturore dhe fetare. Këta puse të shkallëzuar provuan se ishin struktura të forta të ndërtuara mirë, pas përballimit të tërmeteve të shumta të fuqishme.
Arkitektura Mogule
Arkitektura Mogule është një stil arkitekturor i zhvilluar nga Perandoria Mogule në shekujt e XVI, XVII dhe të XVIII përgjatë shtrirjes së gjerë të perandorisë në nënkontinentin indian. Ishte një përzierje e Arkitekturës Islamike, Persiane, Turke dhe Indiane. Ndërtesat Mogule kanë një model uniformë strukture dhe karakteri, duke përfshirë kube të mëdha bulbore, minare të stërgjata këndore, sallone masive, portikë të mëdhenjë me kupola dhe zbukurime delikate. Ato përfaqësojnë karakteristikat stilistike dalluese të zhvilluara nga perandoria Mogule gjatë shekullit të XVI dhe XVIII në territoret që tashmë i përkasin Indisë, Pakistanit dhe Bangladeshit madje edhe në Afganistan.
Haramsara
Haramsara, pallati mbretëror në Fatehpur Sikri ishte një zonë ku jetonin gratë mbretërore. Hyrja për në Haramsara është nga ana e Khwabgahut. Sipas Abul Fazlit, në Ain-i-Akbari, pjesa e brendshme e haremit ruhej nga gra të vjetra dhe aktive, jashtë rrethimit të eunukëve dhe në një distancë të përshtatshme rojat besnike të Rajputit.
Shahjahanabadi
Si Akbari, Shah Jahani ndërtoi një qytet praktikisht nga fillimi pranë Delhit. I zhvilluar midis viteve 1639 dhe 1648, Shahjahanabadi organizohet si gjysëm-rreth i parregullt në bregun perëndimor të lumit Yamuna, duke përfshirë pjesën më të madhe të qytetit të Firuzbadit, të themeluar në shekullin e XIV. Arkitekti kryesor i kompleksit qe Lahawr Ahmadi, që kishte mbikqyrur punimet e Taxh Mahalit. Qyteti përfshin rrugë të gjera me kanale, xhami, kopështe, pazare, pallate të fisnikëve – të organizuar përreth kopështeve në pjesë të shpërndara nga perandori – dhe një kështjellë, Fortesa e Kuqe, e quajtur kështu pikërisht për shkak të mureve të saj me gurë të kuq ranorë.
Xhamia e Madhe
Xhamia e Madhe e Shahjahanabadit, e quajtur Jama Masjidi i Delhit, është më e madhja e Indisë. E ndërtuar midis vitit 1650 dhe 1656, është e veshur me gurë të kuq ranorë. E Vendosur sipas planimetrisë mogule përbëhet nga një oborr i gjerë i veshur me pllaka mbi të cilin paraqiten tre porta të tjera, në çdo faqe. Harami hapet me një façatë të formuar nga një pishtak të vendosur pranë kolonash të holla dhe i mbuluar nga chatrise. Është e vendosur pranë dy minareve të holla të kryesuara nga chatrise dhe të mbuluara nga tre kupola në formë bulbi me tambur të lartë. Në brendësi, ndërsa minbari është mjaft i vogël, mihrabi arrin përmasa të stërmëdha.
Aurimont
Aurimont është një komunë në Francë. Aurimont bën pjesë në departamentin Gers të rajonit Occitanie. Komuna ka një popullsi prej 184 banorë dhe sipërfaqe 8.07 km².
Karabullaku i vogël
Karabullaku i vogël është një shpend i vogël, 45–55 cm i gjatë dhe me gjatësi krahësh 75–90 cm. Bishtin e ka relativisht të gjatë, sqepin të vogël dhe të mprehtë, qafa i duket gjithashtu e shkurtër, por më e gjatë në notim. Janë në ngjyrë të zezë. Gjatë riprodhimit, të rriturit shfaqin disa pupla të bardha të lokalizuara në kokë, qafë, gjoks dhe bark. Të vegjlit janë në ngjyrë kafe të hapur, me vija në kokë dhe gjoks.
Përhapja
Karabullaku i vogël është i përhapur në pjesën juglindore të Paleartikut perëndimor, kryesisht në Azerbajxhan, Rumani, Serbi, Mal të Zi, Shqipëri, Turqi dhe Greqi. Aksidentalisht mund te gjendet në Austri, Çeki, Francë, Gjermani, Hungari, Poloni, Sllovaki, Zvicër dhe vende të tjera. (Cramp and Simmons 1977, Johnsgard 1993).
Bujar Dida
Karriera diplomatike
Gjatë qëndrimit të tij, Dida ka takuar zyrtarë të lartë japonezë si Kryeministrin Shinzo Abe, Kryetarin e Dhomës së Përfaqsuesve të Japonisë Bunmei Ibuki, Ministrin e Punëve të Jashtme Fumio Kishida dhe të tjerë.
Ceremonia e dekorimit u mbajt në datën 21 Qershor 2018 nga Ambasadori i Japonisë ne Shqipëri Makoto Ito në praninë e ish-presidentit Rexhep Mejdani, Zv/Ministrit të Evropës dhe Punëve të Jashtme Etjen Xhafaj, Rektorit të Universitetit Politeknik të Tiranës Prof. Andrea Maliqari, e shumë kolegeve të ish-ambasadorit Dida nga Ministria e punëve të jashtme te Japonisë dhe Universitetit Politeknik të Tiranës si edhe të 80 të ftuarve të tjerë.
Rrëqebulli evroaziatik
Cikli jetësor
Denoja braktiset dy deri në tre muaj pasi lindin kotele, por të rinjtë zakonisht qëndrojnë me nënën e tyre deri në moshën rreth dhjetë muajsh (fillimi i sezonit të ardhshëm të mbarështimit). Rrëqebulli euroaziatik arrijnë pjekurinë seksuale në dy ose tre vjet, dhe kanë jetuar për njëzet e një vjet në robëri.
Europa
parapamje|Rrëqebulli euroaziatik në kopshtin zoologjik Aquarium de Madrid
Ashrami
Tradicionalisht, një ashram (ose ashramam) është një manastir fetar i besimeve indiane. Sot termi ashram shpesh nënkupton një vend të veprimtarisë kulturore indiane si studimi i yogës, muzikës ose mësimit fetar, të ngjashme me një studio, iʿtikāf ose dojo.
Auriébat
Auriébat është një komunë në Francë. Auriébat bën pjesë në departamentin Hautes-Pyrénées të rajonit Occitanie. Komuna ka një popullsi prej 288 banorë dhe sipërfaqe 16.12 km².
Hedum kastelum
Hedum Kastelum ishte një qytet antik i cili shtrihej në qendër të Bosnjes së sotme, i lokalizuar në qytetin Breza, në Bosnje dhe Hercegovinë. Emri Hedum Kastelum do të thotë "Kështjellë e banuar" ose në gjuhën Boshnjake Naseljena Tvrđava. Qyteti ishtë gjithashtu kryeqytet i fisit Ilir Daesitiates. Çfarë ka mbetur nga qyteti i asaj kohe është vetëm bazilika, dhe disa varre.
Miqësia është magjike me ponin tim të vogël
My Little Pony: Friendship Is Magic (shqip: Miqësia është magjike me ponin tim të vogël ose Poni im i vogël: Miqësia është magjike) është një serial i animuar amerikan, prodhuar nga kompania Hasbro Studios. Seriali është i bazuar në lodrat My Little Pony, për herë të parë u transmetua në kanalin televiziv The Hub më 10 tetor, 2010. Në Shqipëri, ky serial transmetohet në kanalin Bang Bang, pjesë e platformës DigitAlb.
Delminium
parapamje|Vendndodhja e Delminiumit Delminium / ç <span title="/æ/ short 'a' in 'bad'">æ l m <span title="/ɪ/ short 'i' in 'bid'">ɪ <span title="/i/ 'y' in 'happy'">i n <span title="/əm/ 'm' in 'rhythm'">əm /    ishte një qytet Ilirë dhe kryeqytet i Dalmacisë e që është lokalizuar në Tomisllavgrad, në Bosnje dhe Hercegovinë, në fushën e njohur si Duvno.
Sundimi ilir
Zona ka qenë e banuar nga fisi Ilirë i Dalmatëve<span class="mw-ref" id="cite_ref-FOOTNOTERathbone597_4-0" rel="dc:references"> [4]  <span class="mw-ref" id="cite_ref-FOOTNOTERathbone597_4-0" rel="dc:references"> dhe Delminium ishte një qytet i themeluar prej tyre, e që është qyteti i sotëm Tomisllavgrad.<span class="mw-ref" id="cite_ref-FOOTNOTEWilkes1992188_5-0" rel="dc:references"> [5]   <span class="mw-ref" id="cite_ref-FOOTNOTEWilkes1992188_5-0" rel="dc:references"> Delminium shtrihej në anën e Bazilikës së sotme Katolike Romake, pagëzuar me emrin e shenjëtorit të parë kroat, Nikola Tavelić.
Bolide (Meteor)
Superbolid(e)
Ngjarjet e veçanta të superbolideve:
Zardafi
Gama dhe habitati
Kuni banon në zona të pyllëzuara.
Sjellja dhe ekologjia
Zardafët janë të vetmit shqarth me kthetrat semiretractable. Kjo u mundëson atyre të udhëheqin më shumë stile jetese ajrore, siç janë ngjitja ose vrapimi në degët e pemëve, megjithëse janë gjithashtu vrapues relativisht të shpejtë në tokë. Ata janë kryesisht aktivë gjatë natës dhe muzg. Ata kanë veshë të vegjël, të rrumbullakosur, shumë të ndjeshëm dhe dhëmbë të mprehtë të përshtatur për të ngrënë gjitarë të vegjël, zogj, insekte, bretkosat dhe kërma. Ata gjithashtu janë njohur se hanë manaferrat, vezët e zogjve, arrat dhe mjaltin. Kunadhet gushëverdh janë kafshë territoriale që shënojnë gamën e tyre duke depozituar feces(quhen mashtrime) në lokacione të spikatura. Këto mashtrime janë të zeza dhe të përdredhura dhe mund të ngatërrohen me ato të dhelprës, përveç që ata me reputacion kanë një erë lulesh. Zakonisht e bën strofullën e vet në pemë  ose fusha të mbuluara.
Jetëgjatësia
Zardafi ka jetuar në 18 vjet në robëri, por në natyrë, ata mund të jetojnë deri në 11 vjet. Sidoqoftë, 3-4 vjet është më tipik. Ata arrijnë pjekurinë seksuale në 2-3 vjeç. Zardafi zakonisht ndodhet në tokë dhe mund të zgjasë më shumë se 1 orë. Atingiftëzimi ndodh në korrik dhe gusht por veza e fekonduar nuk hyn në mitër për rreth 7 muaj. Të rinjtë zakonisht lindin në fund të Marsit ose në fillim të Prillit pas një periudhe 1-mujore të gjestit që ndodh pas implantimit të vezës së fekonduar, në copëza prej një deri në pesë. Zardafët e rinj peshojnë rreth 30 gram gjatë lindjes. Të rinjtë fillojnë të dalin nga strofkat e tyre rreth 7-8 javë pas lindjes dhe janë në gjendje të shpërndahen nga sterna rreth 12-16 javë pas lindjes së tyre.
Kisha e Shën Spasit (Prizren)
Kisha e Shën Spasit (Shëlbuesit) është një monument i trashëgimisë kulturore në Prizren, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik", i miratuar me numër 1598/48.
Kisha e Virgjëreshës së Shenjtë në Sreckë
Kisha e Virgjëreshës së Shenjtë në Sredskë është një monument i trashëgimisë kulturore në Sreckë, Prizren, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik", i miratuar me numër 1574/50.
Lundërzat
Lundërzat ose vidrat janë gjitarë mishngrënës në nënfamiljen Lutrinae. 13 speciet e egra ekzistuese janë të gjitha gjysmë-ujore, ujore ose detare , me dieta të bazuara në peshq dhe jovertebrorë. Lutrinae është një degë e familjes Mustelidae, e cila gjithashtu përfshin nuselalat , vjedullat , vjedullat e mjaltit , kunadhet , minkët , qelbësat , dhe baldosat e veriut.
Ushqimi
Vidrat janë gjahtarë aktivë, duke ndjekur pre në ujë ose duke kërkuar në shtretërit e lumenjve, liqeneve ose deteve. Shumica e specieve jetojnë pranë ujit, por lundërzat e lumenjve zakonisht hyjnë të vetëm për të gjuajtur ose për të udhëtuar, përndryshe harxhojnë pjesën më të madhe të kohës në tokë për të mos lejuar që gëzofi i tyre të mos vijë nga uji. Lundërzat e detit janë dukshëm më ujorë dhe jetojnë në oqean për shumicën e jetës së tyre.
Llojet
Gjinia Enhydra
Gjinia † Tyrrhenolutra
Lundërza evropiane
Lundërza evropiane ( Lutra lutra ), e quajtur ndryshe edhe si lundërza evroazitike, banon në Evropë, pjesën më të madhe të Azisë dhe pjesë të Afrikës Veriore. Në Ishujt Britanikë, ato ishin të zakonshme qysh në vitet 1950, por u bënë të rralla në shumë zona për shkak të përdorimit të pesticideve hidrokarbure të kloruara , humbjes së habitatit dhe ndotjes së ujit (ato mbetën relativisht të zakonshme në pjesë të Skocisë dhe Irlandës). Nivelet e popullsisë arritën një pikë të ulët në vitet 1980, por tani po rigjenerohen fuqimisht. Plani i Veprimit të Biodiversitetit në Mbretërinë e Bashkuar parashikoj rivendosjen e lundërzave  deri në 2010 në të gjitha lumenjtë e MB dhe zonat bregdetare që ata banuan në vitin 1960.
Tempulli xhainist
Mandapa dhe devakula
Në konfiguracionin e tempujve xhainistë shpesh struktura qendrore është e rrethuar nga të tjera si mandapat dhe devakulat. Tempujt xhainistë, të ndërtuar shpesh me ndihmën e familjeve laike rriteshin me kalimin e kohës në funksion të shtesave që realizoheshin. Në shumë prej tyre, si në Tempullin Hutheesinh ekziston një shenjtërore kryesore ose Garbhagriha dhe, përreth saj, zakonisht ndërtoheshin shenjtërore më të vogla që përmbanin figura të tirthankarëve ose të entiteteve të tjera hyjnore.
Bibliotekat
Xhainistë e vlerësonin gjithmonë ruajtjen e një tradite të shkruar të librave të shenjtë përballë hinduve, që ruanin një traditë të rëndësishme gojore. Për këtë, në tempujt xhainistë ishte e zakonshme që të ndërtoheshin biblioteka si pjesë integrale e tempujve dhe që bujtnin një numër të rëndësishëm dorëshkrimesh që përmbanin tekste të shenjta. Shumë nga këto biblioteka konsiderohen si më të hershmet e Indisë
Bhonyra
Në xhainizëm një Bhonyra (në gjuhën hindi: भोंयरा, në sanskritisht भूमिगृह) është një banesë ose dhomë nëntokësore që mund të gjendet në disa tempuj dhe që në të shkuarën përdorej për të ruajtur imazhet e shenjta në momente shtrëngimi. Në të vërtetë, këto dhoma u përshtatën për tu përdorur si vendet meditimi për murgjit. Tempuj të ndryshëm në Bundelkhand kanë një nga këto dhoma. Në Sanganer (në shtetin indian të Raxhastanit) gjendet një nga këto dhoma që bujt një numër të madh imazhesh xhainiste. Në vitin 2001, u gjet një tempull xhainist tërësisht i groposur në Umta (në shtetin indian të Guxharatit. Me sa duke u gropos për ta mbrojtur nga shkatërrimi për rreth 800 vjet.
Etiketa
Ka disa rregulla që duhen ndjekur kur vizitohet një tempull xhainist: Zakonet mbizotëruese tradicionale duhet të ndiqen për sa i përket adhurimit në tempull dhe prekjes së një statuje apo imazhi hyjnor. Ato mund të varjojnë në varësi të rajonit dhe sektit të veçant.
Perseus Karlström
Perseus Karlström (lindi më 2 maj 1990) është atlete suedeze. Ajo përfaqësoi Suedinë në Kampionatin Botëror 2013. Ajo mori pjesë në ecjen 20 kilometra. Ajo po ashtu mori pjesë në ecjen 20 kilometra në Kampionatin Botëror 2015 në Pekin, por pa mundur ta përfundojë.
Euridika I e Maqedonisë
djathtas|parapamje|270x270px|Filipeoni në Olimp, në Greqi, ku një herë dhe një kohë ishin vendosur statujat e Euridikës I dhe familjes së saj. Euridika I e Maqedonisë (Greqisht: Εὐρυδίκη – nga ευρύς eurys, "e gjerë" dhe δίκη dike, "ligji; drejtësia", fjalë për fjalë "drejtësi e gjërë") ishte një mbretëreshë Ilire nga Maqedonia, gruaja e mbretit Amyntas III i Maqedonisë.
Murgorja e Zojës së Bekuar në Belle
Murgorja e Zojës së Bekuar në Belle është një monument i trashëgimisë kulturore në Belle, Deçan, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik", i miratuar me numër 02-774/66.
Kisha Bernjaçë
Kisha Bernjaçë është një monument i trashëgimisë kulturore në Bernjaçë, Rahovec, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik", i miratuar me numër 553/66.
Rrëqebulli kanadez
Ekologjia dhe sjellja
Në vitin 2018 u zbulua se në Maine, peshkatari do të gjuante herë pas here edhe rrëqebuj kanadaez, me mustaqet që shpesh përfundojnë duke pasur sukses kur takimet regjistrohen të dy pjesërisht për shkak të agresionit të peshkatarit dhe natyrës më pak agresive të rrëqebullit në krahasim me bobketin amerikane, i cili nga ana tjetër shërben si grabitqari i peshkut në zonat ku takohen dy mishngrënësit. parapamje|312x312px|Numri i lepurëve të dëborës( Lepus americanus, i verdhë) dhe rrëqebulli i Kanadasë (vija e zezë, në plan të parë) i shiten kompanisë Hudson's Bay
Riprodhimi
Sezoni i mbarështimit të rrëqebullit të Kanadasë zgjat vetëm një muaj, nga marsi deri në maj, në varësi të klimës lokale. Femrat hyjnë në estrus vetëm një herë gjatë kësaj periudhe, duke zgjatur tre deri në pesë ditë. Femra tërheq një bashkëshort duke thirrur në mënyrë të përsëritur dhe duke lënë disa nga urina e saj, ku mashkulli ka shënuar territorin e tij. Miftëzimi mund të ndodhë gjashtë herë në një orë. Femra do të çiftëzohet me vetëm një mashkull në sezon, por mashkulli mund të bashkohet me femra të shumta.
Shpërndarja dhe habitati
Një rrëqebull i Kanadasë u qëllua pranë Newton Abbott në Mbretërinë e Bashkuar në 1903 pasi sulmoi dy qen. Rrëqebulli i vdekur u ruajt nga Muzeu i Bristol dhe Galeria e Arteve dhe shkencëtarët e identifikuan atë pas analizave mbi një shekull më vonë. Ata arritën në përfundimin se ndoshta kishte qenë rob për ca kohë, mbase si një kafshë ekzotike ose pjesë e një managerie udhëtimi, por mund të ketë mbijetuar për një periudhë të konsiderueshme pas arratisjes. Ata e konsideruan atë "shembullin më të hershëm të regjistruar të një maceje ekzotike të lirshme në Mbretërinë e Bashkuar ".
Përralla e Gjenjit
Autorësia
Debati mbi atë se sa në të vërtetë u shkrua Genji nga Murasaki Shikibu ka vazhduar me shekuj dhe nuk ka gjasa të zgjidhet ndonjëherë nëse nuk bëhet ndonjë zbulim i madh arkivor. Në përgjithësi pranohet që përralla u përfundua në formën e saj të tanishme deri në vitin 1021, kur autori i Sarashina Nikki shkruajti një hyrje ditar në lidhje me gëzimin e saj nga marrja e një kopje të plotë të përrallës. Ajo shkruan se ka mbi 50 kapituj dhe përmend një personazh të prezantuar në fund të veprës, kështu që nëse autorë të tjerë përveç Murasaki Shikibu kanë punuar në përrallë, puna mbaroi shumë afër në kohën e shkrimit të saj. Ditari i vetë Murasaki Shikibu përfshin një referencë për përrallën, dhe në të vërtetë aplikimin tek vetja e emrit 'Murasaki’ në një aludim të personazhit kryesor femër. Kjo hyrje konfirmon se disa nëse jo të gjithë ditari ishte në dispozicion në vitin 1008 kur provat e brendshme sugjerojnë bindshëm se hyrja ishte shkruar.
Përmbajtja
Nëna e Genji vdes kur është tre vjeç, dhe Perandori nuk mund ta harrojë atë. Perandori Kiritsubo atëherë dëgjon një grua (Zonja Fujitsubo), dikur princeshë e perandorit paraardhës, e cila i ngjan konkubinës së tij të ndjerë, dhe më vonë ajo bëhet një nga gratë e tij. Genji e do së pari si njerka, por më vonë si grua, dhe ata bien në dashuri me njëra-tjetrën. Genji është i irrituar nga dashuria e tij e ndaluar për Zonjën Fujitsubo dhe është në kushte të këqija me gruan e tij (Aoi no Ue, Zonja Aoi). Ai angazhohet në një seri marrëdhëniesh dashurie me gra të tjera. Këto janë megjithatë të paplotësueshme, pasi në shumicën e rasteve përparimet e tij janë kundërshtuar, ose i dashuri i tij vdes papritmas, ose ai mërzitet.
Muzeu i Kristaleve të Trepçës
Historiku
Duke pasur parasysh këtë fakt në vitin 1964 themelohet Muzeu i kristaleve të mineraleve në të cilin janë të vendosura mbi 1300 eksponate të llojeve të ndryshme të kristaleve duke e shndërruar Muzeun në një objekt me rendësi të madhe kombëtare për Kosovën si në aspekt të vlerave po ashtu edhe në aspekt turistik. Përveç kristaleve në Muze janë të ekspozuara edhe mjete  të  vjetra  pune  me  të  cilat  janë  shërbyer  xehetarët  ne  fillimet  e  punimeve  në  minierë.
Harald Hardrada
Shenime biografike
Historianët modern konsiderojn se vdekja e Haraldit në Stamford Bridge, solli fundin e pushtimeve të tij, dhe fundin e Epokës Vikinge. Haraldi gjithashtu konsiderohet edhe si Mbreti fundit i Madh Viking.
Pridi Banomyong
Imazhi i tij shkonte nga një demokrat antimarkist në një republikan. Markimi i tij si një komunist dhe një ideues i vdekjes së një Mbreti ishte një poshtër politike, të cilën kundërshtarët e tij vazhduan ta armatosnin edhe pas vdekjes së tij. Sidoqoftë, ai fitoi çdo padi për shpifje në Tajlandë kundër atyre që e reklamojnë atë. Ai u bë një simbol i rezistencës kundër diktaturave ushtarake, si dhe një simbol i liberalizmit, dhe Universiteti Thammasat. Njëqindvjetori i lindjes së tij u festua nga UNESCO në 2000
Torii
Origjina
Sao Ching Cha, një strukturë fetar në Bangkok, Tajlandë, gjanë fort me torii. Funksionalisht, megjithatë, është shumë e ndryshme pasi përdoret si një kolovajzë. Gjatë ceremonive Brahmin lëkundet, duke u përpjekur të rrëmbejë një thes me monedha të vendosura në njërën prej shtyllave.
Shiruko
Shiruko shpesh shërbehet me një pjatë anësore të diçkaje të thartë ose të kripur, të tilla si umeboshi ose shiokombu për të freskuar qiellzën pasi shiruko është aq e ëmbël sa shija mund të lakohet pas një kohe.
Heshtja
Ndonjëherë folësit heshtin kur ata hezitojnë të kërkojnë ndonjë fjalë ose ndërpresin veten para se të korrigjojnë veten e tyre. Analiza e ligjërimit tregon se njerëzit përdorin heshtje të shkurtër për të shënuar kufijtë e njësive prosodike ose si shenja reaktive, p.sh. si një shenjë e pakënaqësisë, mosmarrëveshjes, sikletit, dëshirës për të menduar, konfuzionit dhe të tjera. Intervalet relativisht të zgjatura të heshtjes mund të përdoren në rituale të caktuara; në disa disiplina fetare, njerëzit ruajnë heshtjen për periudha relativisht të gjata, apo edhe për pjesën tjetër të jetës së tyre, si një mjet asketik të transformimit shpirtëror.
Hanami
Historia
Praktika e hanami është shumë shekuj e vjetër. Zakonet thuhet se kanë filluar gjatë periudhës Nara (710–794) kur ishin pemët ume të shumta që njerëzit admironin në fillim. Por deri në periudhën Heian (794–1185), sakura erdhi për të tërhequr më shumë vëmendje dhe hanami ishte sinonim i sakura. Prej atëherë, si në waka ashtu dhe në haiku, "lulet" nënkuptonin "sakura".
Halime Sultan
Ajo kishte katër fëmijë me Mehmedin: Şehzade Mahmud, Mustafa I, dhe dy vajza. Ajo ishte bashkë-qeverisës si Valide Sulltan nga 22 nëntori 1617 deri më 26 shkurt 1618 dhe nga 19 maj 1622 deri më 10 shtator 1623. Halime ishte gjithashtu një nga figurat e shquara gjatë epokës së njohur si Sulltanati i Grave.
Ashub Sultan
Pas depozitimit dhe vdekjes së Sulltan Ibrahim në 1648, djali i tij i madh, Mehmed IV u ngjit në fron, pas së cilës Ashub u vendos në Pallatin e Vjetër. Kjo solli burgimin e saj në tridhjetë e nëntë vjet në Pallatin e Vjetër.
Raketa balistike ndërkontinentale
Historiku
Kompleksi ushtarako-industrial gjerman lëshon gjatë Luftës se dytë botërore studimet e para për një lëshues i cili mund të bartë ngarkesa ushtarake mbi një tjetër kontinent, objektivi specifik ishin Shtetet e Bashkuara, por rënia e Gjermanisë Naziste ndërpreu kërkimet dhe aleatët e shpërndanë punën e tyre.
Luftërat greko-persiane
Përmbledhje
Duke kërkuar të sigurojë perandorinë e tij nga revoltat e mëtejshme dhe nga ndërhyrjet e grekëve kontinental, Darius filloi një skemë për të pushtuar Greqinë dhe për të ndëshkuar Athinën dhe Eretrian për djegien e Sardës. Pushtimi i parë persian në Greqi filloi në vitin 492 p.e.s, me gjeneralin persian Mardonius me rinënshtrimin e Thrakisë dhe Maqedonisë përpara se disa gabime të detyruara të ndikonin në përfundimin e hershëm të pjesës tjetër të fushatës. Në vitin 490 pes një forcë e dytë u dërgua në Greqi, këtë herë përtej detit Egje, nën komandën e Datisit dhe Artaphernes. Kjo ekspeditë nënshtroi cikladët, përpara se të rrethonte, pushtonte dhe shkatërronte Eretrian. Sidoqoftë, ndërsa ishte në rrugën për të sulmuar Athinën, forca persiane u mposht me vendosmëri nga athinasit në Betejën e Maratonës, duke i dhënë fund përpjekjeve persiane për momentin.
Matha
Historia
Rrënjët e jetës manastirore gjenden në Literaturën Vedike, që siç pohon Jacobi me gjasa i paraprin Budizmit dhe Xhainizmit. Sipas Hermann Jacobit, Max Mullerit, Hermann Oldenbergut dhe studiuesve të tjerë, traditat e Xhanizmit dhe Budizmit përshtatën pesë parimet e zhvilluara së pari në traditat Vediko-Brahmanike të jetës murgërore:
Advaita Vedanta
Shankara konsiderohet si themeluesi i shumicës së manastireve të famshëm në Hinduizëm. Këta bujtnin Dashanami Sampradayan nën katër matha, me qendrat në Dwarka në perëndim, Jagannatha Purin në Lindje, Sringerin në Jug dhe Badrinathin në Veri. Secila mathë ishte e kryesuar nga një nga dishepujt e tij, të quajtur Shankaracharya, të cilët vazhdonin në mënyrë të pavarur Advaita Vedanta Sampradayan. Dhjetë Shankarat e lidhur me urdhërat murgore Advaita janë të shpërndarë siç vijon: Bharati, Puri dhe Saraswati në Sringeri, Aranya dhe Vana në Puri, Tirtha dhe Ashrama në Dwarka dhe Giri, Parvata dhe Sagara në Badrinath. Mathat që ndërtoi Shankara ekzistojnë edhe sot dhe vazhdojnë mësimet dhe ndikimin e Shankaras. Tabela më poshtë jep një përmbledhje të katër Advaita Mathave më të mëdha të themeluara nga Adi Shankara dhe hollësitë e tyre. Megjithatë, dëshmitë sugjerojnë se Shankara vendosi më tepër matha vendore për studimet Vedanta dhe përhapjen e tyre, pohon Hartmut Scharfe, si "katër mathat në qytetin e Trichurit vetëm, që ishin të drejtuara nga Trotaka, Sureshvara, Hastamalaka dhe Padmapada".
Mathat Dvaita (Vaishnava)
Madhvacharya, themeluesi i Shkollës Dvaita Vedanta të filozofisë Hindu, studioi në një manastir Advaita Vedanta ashtu si dhe Ramanuja, pastaj u shkëput me Advaitën, themeloi shkollën teistike Dvaita të interpretimit Vedanta, pastaj themeloi tetë matha (manastire) në Udupi nga fillimi i shekullit të XIV. Këto konsiderohen si Madhva matha, ose Udupi ashta matha dhe përfshijnë Palimaru mathan, Adamaru mathan, Krishnapura mathan, Puttige mathan, Shirur mathan, Sodhe mathan, Kaniyooru mathan dhe Pejavara mathan. Këto tetë rrethojnë Tempullin hindu Anantheswara Krishna. Mathat janë të organizuara në një drejtkëndësh, tempujt në një model grile katrore. Murgjit në matha janë sannyasi dhe tradita dhe përçimi i studimeve të tyre (Sistemi Paryaya) u vendosën nga Madhvacharya. Ka Madhva matha të vendosur përgjatë gjithë Indisë. Duke përfshirë ato në Udupi, në Indi ka njëzet e katër Madhva matha. Qendra kryesoe e traditës Madhva është në Karnataka. Manastiri ka një sistem pontifikor, që qarkullon pas një periudhe të caktuar. Pontifiku quhet Swamiji dhe drejton lutjet e përditshme ndaj Krishnas sipas traditës Madhva, ashtu si dhe festat e përvitshme. Procesi dhe ritualet e mantrave vedike për adhurimin e Krishnas në manastiret Dvaita ndjek procedurën e shkruar nga Madhvacharya në Tantrasara. Ceremonia e përçimit në shkollën Dvaita përfshin mirëpritjen nga Swamiji në ikje të atij në ardhje, pastaj ecjen së bashku për te ikona e Madhvacharyas në hyrje të Tempullit të Krishnas në Udupi, duke i ofruar atij ujë, i shpreh atij nderimin dhe pastaj i dorëzon enën me ujë që Madhvacharya përdori kur ai mori udhëheqjen e manastirit. Manastiri përfshin kuzhina, bhojan-shala, të drejtuara nga murgj dhe vullnetarë. Këto shërbejnë ushqim të përditshëm për afërsisht 3,000 deri në 4,000 murgj, studentë dhe pelegrinë pa dallim shoqëror. Gjatë ceremonisë së përçimit, u shërbehet një vakt vegjetarian mbi 10,000 njerëzve nga Udupi bhojan-shalat.
Mathat Ramanandi Vaishnava
Ramananda ishte një shenjt-poet vaishnavit i shekullit të XIV i lëvizjes Bhakti, në rajonin e Lumit Gang në Indinë Veriore. Ai studioi në një manastir Advaita Vedanta, u bashkua me traditën Vaishnavite të Ramanujas, pastaj nisi të themeloi lëvizjen vaishnavite të bazuar te zoti Rama nga qyteti i shenjtë Hindu i Varanasit. Tradita hindu e njeh atë si themelues të Ramanandi Sampradayas, komunitetit më të madh Sanasaya hindu të kohëve moderne. Manastiret e këtyre asketëve gjenden veçanërisht në shtetet veriore dhe perëndimore të Indisë dhe në Nepal, por ata gjenden gjithashtu nëpërmjet murgjëve shëtitës. Mathat më të mëdhaja të traditës Ramanandi janë në Ayodhya dhe Varanasi, si dhe murgjit Ramanandi të njohur si Bairagis ose Vairagis (që do të thotë, të veçuarit), grupet e tyre të quajtura Akhara. Mathat Ramanandi janë historikisht të shquara për qenien pjesë e lëvizjen e asketëve luftëtarë në Indinë mesjetare, ku murgjit u kthyen në një grup militar, të trajnuar me armë, u rebeluan kundër sundimit islamik dhe në të njëjtën kohë bashkëpunuan me zyrtarët kolonial britanikë si mercenarë. Të njohur për botëkuptimin e tij barazitar në një kohë të pasigurisë së konflikteve Hindu-Islam, Ramananda dhe mathat e tij i pranonin dishepujt pa dallim gjinie, klase, kaste ose besimi (ai pranonte edhe myslimanë). Studimet tradicionale pohojnë se dishepujt e tij u përfshinë më vonë në lëvizjen e poetëve shenjtë Bhakti si Kabir, Ravidas, Bhagat Pipa dhe të tjerë, megjithatë studiuesit post-modernë i kanë vënë në pikëpyetje disa nga pasuesit e tij shpirtëror ndërsa të tjerët e kanë përkrahur këtë linjë pasuesish me dëshmi historike. Idetë e tij ndikuan në themelimin e Sikhizmit në shekullin e XV dhe mësimet e tij janë përfshirë në shkrimin Sikh, Guru Granth Sahib. Adhyatma Ramayana është një tekst kyç i këtyre mathave.
Hyrem Sultan
parapamje|Hyrem Sulltan Hurrem Sulltan (shqiptimi turk: ​​[hyɾˈɾæm suɫˈtan], turqisht osmanlli: خرم سلطان, romaniz: Ḫurrem Sulṭān, Turqishtja moderne: Hürrem Sultan; rreth 1502 - 15 prill 1558), i njohur edhe si Roxelana (lit. 'Ruthenian'), ishte bashkëshorti kryesor dhe bashkëshortja e ligjshme e Sulltanit Osman Sulejmani i Madhërishëm. Ajo u bë një nga gratë më të fuqishme dhe me ndikim në historinë otomane dhe një figurë e shquar dhe e diskutueshme gjatë epokës së njohur si Sulltanesha e Grave. Ajo ishte “sulltanesha më e fuqishme në tërë botën”.
Handan Sultan
Si bashkëshortor perandorak
Në 1583, kur Mehmed u emërua sanxhakbeu i Saruhanit, Handan duke qenë i bukur iu paraqit atij në nisjen e tij nga Mehmed Pasha dhe Gjevherhan Sultan. Kur Mehmed u ngjit në fron pas vdekjes së babait të tij në 1595, Handan erdhi në Stamboll me të.
Familja
Sulltan Ahmed I (9 maj 1588/90, Pallati Manisa, Manisa - 22 nëntor 1617, Pallati Topkapi, Stamboll, i varrosur në mauzoleumin Ahmed I, Xhamia e Sulltan Ahmetit);
Shkolla konvikt
parapamje| Konvikti në Shkollën Armidale, Australi, 1898 Shkollë konvikti është një tip shkolle që siguron arsimim për nxënësit që mësojnë dhe jetojnë pranë ambienteve shkollore, në internat, në krahasim me një shkollë ditore. Fjala "konvikt" përdoret në kuptimin e "dhomës ose internatit", d.m.th vendi ku ofrohet strehim dhe ushqim. Ndërsa ato kanë ekzistuar për shumë shekuj, dhe tani shtrihen në shumë vende, funksioni dhe etika e tyre ndryshon shumë nga vendi në vend. Tradicionalisht, nxënësit kanë qëndruar në shkollë për tërë kohën e mësimit; disa shkolla lehtësojnë kthimin në shtëpi çdo fundjavë, dhe disa nxënës kanë vetëm mësim ditor. Disa janë vetëm për djem ose vetëm për vajza ndërsa të tjerat janë koedukative.
Përmbledhje
Shumica e konvikteve shkollore kanë një kohë ose periudhë kohore të njohur si "në dhomën tuaj", në varësi të moshës së tyre, kur nxënësve ose studentëve u kërkohet të përgatiten për shtrat, pas së cilës nuk lejohet të flasin (bisedojnë). Rregulla të tilla mund të jenë të vështira për t'u zbatuar; nxënësit (studentët) shpesh mund të përpiqen t'i thyejnë ato, për shembull duke përdorur kompjuterët e tyre laptopë ose të shkojnë në dhomën e një nxënësi/studenti tjetër për të folur ose luajtur lojëra kompjuterike. Studentët ndërkombëtarë mund të përfitojnë nga diferenca kohore midis vendeve (p.sh. 7 orë në mes të Shqipërisë dhe Australisë) për të kontaktuar miq ose familje. Studentët që ndajnë dhomat e studimit kanë më pak të ngjarë të shqetësojnë të tjerët dhe mund t'u jepet më shumë hapësirë.
Shkollat konviktore në letërsi
Shembuj të dukshëm të tregimeve nga ngjarjet e shkollave konviktore përfshijnë:
Basia Frydman
Biografia
Basia ka ardhur bashkë me familjen e saj prej Polonisë në Uppsala kur ishte dy vjeçare. Si fëmijë, ajo lexonte libra në gjuhën jehudo-gjermane (Jiddish) në Uppsala dhe më vonë ka filloi të luajë në teatrin e fëmijëve.
Gylbahar Hatun
parapamje|Vendvarrimi dhe [[xhamia e Gjylbaharit]] Gylbahar Hatun (osmanisht: کل بهار خاتون; c. 1453 - rreth 1505), i njohur gjithashtu si Ayşe Hatun ishte bashkëshortja e Sulltan Bayezidit II dhe nëna e Sulltan Selim I të Perandoria Osmane dhe gjyshja e Sulltan Sulejmanit të Madhërishëm. Një nga referencat më të vjetra Historia e Cenabit i jep emrin e saj si Ayşe Hatun. Sipas Sicill-i Osmanî emri i saj është Gülbahar Hatun, ndërsa Alderson jep emrin e saj si Ayşe Hatun, gjithashtu.
Pleurati I
Aktivitetet ushtarake
Në vitin 344 para Krishtit Filipi II kishte trashëguar nga babai i tij një konflikt me ilirët dhe nuk gjeti asnjë mënyrë për të arritur një marrëveshje. Prandaj Filipi sulmoi Shtetin e Taulantëve me një forcë të madhe, shkatërroi fshatrat, pushtoi shumë qytete dhe vendbanime dhe u kthye në Maqedoni i ngarkuar me plaçkë lufte. Pas kësaj Pleurati I u përpoq të pengonte përparimet e Filipit në Iliria dhe arriti të plagosi m[ shumë se njëqind e pesëdhjetë pjestarë të korpusit të tij elitar përfshirë këtu edhe Hipostratin, të birin e Amintas, në përndjekjen e tyre bërë Pleuratit të taulantëve. Në këtë luftë ishte plagosur edhe vetë Filipi duke humbur një pjesë të grupit të tij të ngushtë të miqve, hetairoi, duke u kënaqur me zotërimin e provincës ilire lindore të Dasaretisë. Përparimet e Filipit në Shtetin Taulantëve pushuan pas marrëveshjes paqësore me Pleurtin e taulantëve.
Sōjōbō
Etimologjia
Në japonisht, emri Sōjōbō është i përbërë nga tre kanji: 僧, 正,. Dy simbolet e parë të emrit të Sōjōbō (僧 正, s正jō) do të thotë 'kryeprift budistë' në japonisht. Kanji i fundit (坊, bō) i emrit, sipas M. W. de Visser, gjithashtu do të thotë "prift budist", por përdoret gjithashtu për të nënkuptuar yamabushi.
Karnivorët
Karnivorant është një rend gjitarësh, që përfshin rreth 280 specie gjitarësh placetan. Anëtarët e tij janë quajtur zyrtarisht si karnivorët, ndërsa fjala Grabiqarët ose Mishngrënës (shpesh aplikohen gjerësisht për anëtarët e këtij grupi) mund t'i referohen çdo organizmi që ushqehet me mish. Karnivorët janë më të ndryshme në madhësi të çdo rendi të gjitarëve, duke filluar nga nuselala (Mustela nivalis), në aq pak sa 25 g dhe 11 cm (4.3 in), tek ariu polar (Ursus maritimus), i cili mund të peshojë deri në 1.000 kg (2200 lb) deri tek elefanti jugor i detit (Mirounga leonina), meshkujt e rritur të të cilëve peshojnë deri në 5.000 kg  dhe maten deri në 6,7 m (22 ft) në gjatësi.
Mishngrënësit kanë dhëmbë dhe kthetra të përshtatura për kapjen dhe ngrënien e kafshëve të tjera. Shumë janë gjuetar dhe kafshë sociale, duke u dhënë atyre një avantazh mbi pren e madhe. Disa mishngrënës, siç janë macet dhe pinipedët, varen tërësisht nga mishi për ushqimin e tyre. Të tjerët, siç janë rakunat dhe arinjtë, janë në gjithnjë në varësi të habitatit. Panda gjigant është kryesisht një herbivor, por edhe ushqehet me peshk , vezë dhe insektet. Ariu polar ushqehet kryesisht me foka.
Filogjenia
parapamje|Përshtypja e artistit të një prej karnivorave të parë, një miacid Karnivorant evoluan nga anëtarët e familjes Miacidae (miacidët, tani njohur si parafiletik  ). Kalimi nga Miacidae në Karnivorat ishte një prirje e përgjithshme në Eocenën e mesme dhe të vonshme, duke përfshirë nga Amerika e Veriut dhe Euroazinë. Divergjenca e karnivorave nga miacids, si dhe divergjenca e dy klasave brenda të  Karnivorave, Kaniformia dhe Feliformia, tani është konkluduar të ketë ndodhur në mes të Eocenit , rreth 42 milion vjet më parë.
Klasifikimi
Gjinija † Aeluropsis
Familja Prionodontidae : linsangu aziatik ; dy lloje në një gjini
† Stenogale julieni (Miocene e Ulët, Aquitanian, Saint-Gérand , Francë)
Familja † Stenoplesiktidae
Nënrendi Kaniformia ("si-qen")
Familja Prokionidae :rakuni dhe aleatët; 14 lloje në gjashtë gjini
Beteja e Foinikës
Beteja e Foinikes ishte një betejë që u zhvillua në vitin 230 pes midis forcave të Lidhjes Epirote dhe Mbretërisë Ardiane të Ilirisë.
Modernizmi
4.7.4 Performanca dhe ngjarjet
Teoria e autoktonisë së ilirëve
Vështrim
Në mijëvjeçarin e tretë p.e.s. filluan lëvizjet e nomadëve nga stepat e Azisë ( Proto-Indo-Evropianët ), të cilat do të kenë një ndikim vendimtar në marrëdhëniet shoqërore në jug të Evropës pas periudhës së Epokës së Gurit të Vonë ( Neolitik ). Ky është fillimi i indoevropianizimit të kontinentit evropian, por indo-evropianët nuk mund të flitet si bartës të kulturës që sollën në Evropë. Migrimet e tyre hapën vetëm procese në zonën që më vonë iu atribuohet pemës "etnike" ilire. Në fillim të këtyre ngjarjeve të ndërlikuara në Gadishullin Ballkanik, u krijua një substrat (bazë) etnogjeneza e të cilit do t’i jepte ilirët, dhe i cili mund të ndahet në katër faza:
Christian Pulisic
Chelsea
Kur Premier Liga u rikthye pas një ndalese tre mujore për shkak të pandemisë së COVID-19, Pulisic ishte rikthye nga një dëmtim; në ndeshjen e parë të Çelsit pas rifillimit të kampionatit, ai shënoi golin e barazimit të përkohshëm në një fitore 2–1 kundër Aston Villës më 21 qershor. Në ndeshjen e rradhës kundër Manchester Cityt, Pulisic shënoi golin e parë të fitores 2–1 të Çelsit; ky rezultat i hoqi mundësinë Cityt të fitonte titullin konfirmoi Liverpoolin si fituesit e kampionatit. Më 1 gusht, Pulisic shënoi golin e avantazhit të përkohshëm të Çelsit në humbjen 2–1 kundër Arsenalit në finalen e Kupës FA; me këtë gol, ai u bë amerikani i parë që shënon në finalen e këtij kompeticioni. Ai u zëvëndësua në pjesën e dytë pasi pësoi një dëmtim në kofshë. Pas përfundimit të sezonit, Pulisic ishte një nga të nominuarit për edicionin e parë të çmimit Lojtari më i Ri i Sezonit në Premier Ligë.
Jeta personale
Jashtë futbollit, Pulisic është tifoz i New York Jets, New York Rangers, dhe Philadelphia 76ers.
Pandemia e COVID-19 në Arabinë Saudite
Pandemia e COVID-19 në Arabinë Saudite është pjesë e pandemisë në mbarë botën të sëmundjes koronavirus 2019 (COVID-19) e shkaktuar nga sindromi i rëndë akut i frymëmarrjes koronavirus 2 (SARS-CoV-2). Më 2 mars 2020, Ministria e Shëndetësisë konfirmoi rastin e parë në Arabinë Saudite. Deri më 8 prill, rreth 150 anëtarë të familjes mbretërore Saudite kishin testuar pozitivë duke përfshirë nipin e mbretit, Faisal bin Bandar Al Saud, i cili është futur në ICU të një spitali elitar mbi ndërlikimet e koronavirusit.
Syrra
Syrra ose Sirrhas (rreth 423 pes. - 390 pes) ishte një mbret i fisit ilir të lynkestëve (Lynkestis) i cili mori pjesë në Luftën e Peloponesit kundër Spartës.
Protestat në Bjellorusi (2020)
Protestat e Bjellorusisë të vitit 2020, me pseudonimin Revolucioni i Rrëshqitjes dhe Revolucioni Anti-Kacabu, janë një seri demonstratash politike në vazhdim kundër qeverisë bjelloruse dhe presidentit të saj Alexander Lukashenko. Demonstratat, pjesë e lëvizjes së demokracisë bjelloruse, filluan të ndodhin në përparimin dhe gjatë zgjedhjeve presidenciale të Bjellorusisë 2020, në të cilat Lukashenko kërkoi një mandat të gjashtë në detyrë.
Sfondi
Në fillim të protestave, Aleksandër Lukashenko ishte kryetari i shtetit të Bjellorusisë që nga viti 1994, një mandat 26-vjeçar që është më i gjati në ish-Bashkimin Sovjetik. Ai është quajtur "diktatori i fundit" i Evropës, pasi nuk kishte pasur një sfidues serioz në pesë zgjedhjet e kaluara. Nën sundimin e tij autoritar, qeveria e ka shtypur shpesh opozitën.
Pandemia e COVID-19 në Peru
Peru, me një popullsi të përgjithshme prej 32 milionë, ka gjithsej 1,002 shtretër të njësisë së kujdesit intensiv (ICU) në dispozicion që nga maji i vitit 2020, dhe po punonte për zgjerimin e stokut të saj të mbarëkombëtarit të ventilatorit nga 40 në 540 makinat e dëshiruara. Inxhinieria dhe prodhimi furnizohen nga ushtria peruane. Që nga qershori i vitit 2020, oksigjeni ishte në furnizim të shkurtër.
Tariotët
Tariotët ishin një nënfis i Dalmatëve,  banorë të lashtë të një pjese të bregdetit lindor të Adriatikut, në kohën moderne në Kroaci. Ky fis përmendet në letërsinë klasike vetëm nga Plini Plaku.
Dion Kasi
Veprat
Fragmentet e 36 librave të parë, siç janë përmbledhur, përbëhen nga katër lloje:
Spar
Në anije më të mëdha gjatë epokës së lundrimit, spar-sat rezervë mund të grumbulloheshin së bashku dhe krijoeshte një sipërfaqe e përkohshme të njohur si "kuvertë spar". E cila formonte një platformë shtesë nën të cilën do të strehohen mallrat ose ekuipazhi. Në epokën moderne termi është përdorur për të përshkruar kuvertën e sipërme të anijeve.
Vincly
Popullsia
Nga viti 1962 dhe më vonë: Pa numërim të dyfishtë-rezidentë të shumë komunave (psh studentët dhe personeli ushtarak) janë numëruar një herë të vetme.
Luftërat e Oktavianit me ilirët
Epilogu
Të gjithë studiuesit pajtohen se desidiatët dhe fiset e tjera ilire deri në shekullin e VI p.e.s. nuk e njohën sovranitetin suprem të shetiit romak. Kjo vërtetohet nga fakti se gjatë shpërthimit të Kryengritjes së Batonit, formacioni romak i vendosur në brendësi të thellë kontinentale të brezit dinarik u mund që në fillim
Joshua Cheptegei
Karriera
Ai është një medalist argjendi në 10,000 metra në Kampionatin Botëror 2017 në Londër. Ai gjithashtu garoi në 10,000 metra në Kampionatin Botëror 2015 në Pekin, duke përfunduar i nënti. Ai garoi në Lojërat Olimpike Verore 2016 në 5000 metra dhe 10,000 metra, duke përfunduar përkatësisht i teti dhe i gjashti. Cheptegei ishte kampioni 5000 metra dhe 10,000 metra në Lojërat e Federatës 2018.
Utagawa Kuniyoshi
Jeta
Reformat Tenpō të viteve 1841–1843 synonin të lehtësonin krizën ekonomike duke kontrolluar shfaqjet publike të luksit dhe pasurisë, dhe ilustrimi i kortezanëve dhe aktorëve në ukiyō-e u ndalua zyrtarisht në atë kohë. Kjo mund të ketë ndikuar në prodhimin e Kuniyoshi të printimeve të karikaturave ose fotove komike (giga), të cilat u përdorën për të maskuar aktorët aktualë dhe kourtesanët. Shumë nga këta kritikuan në mënyrë simbolike dhe qesharake shogunatin (siç është modeli i vitit 1843 që tregon Minamoto no Yorimitsu në gjumë, i përhumbur nga Merimangët e Tokës dhe demonët e tij) dhe u bënë të popullarizuar në mesin e publikut të pakënaqur politikisht. Timothy Clark, kurator i artit japonez në Muzeun britanik, pohon se konventat shtypëse të ditës prodhuan pasoja të padëshiruara. Kufizimet e krijuara nga qeveria u bënë një lloj sfide artistike e cila në të vërtetë inkurajoi shkathtësinë krijuese të Kuniyoshi duke e detyruar atë të gjente mënyra për të mbuluar në mënyrë alegorike kritikën ndaj shogunatit.
Naruto, Tokushima
Naruto (Japonisht: 鳴門市) është një qytet i vendosur në Prefekturën Tokushima, Japoni. Qyteti u themelua më 15 mars 1947.
Herodiani
Herodiani ose Herodianus i njohur ndonjëherë edhe si "Herodiani i Antiokisë" (rreth 170 - rreth 240), ishte një nëpunës civil i vogël romak me prejardhje greke që shkroi një histori në gjuhën greke me titull Historia e Perandorisë nga Vdekja e Markusit (τῆς μετὰ Μάρκον βασιλείας ἱστορία) në tetë libra që përfshijnë vitet 180 - 238. Vepra e tij nuk është plotësisht e besueshme edhe pse tregimi i tij relativisht i paanshëm Elagabalus është më i dobishëm se sa ai i Dion Kasit (Cassius Dio). Ai ishte një grek (mbase nga Antiokia) i cili duket se ka jetuar për një periudhë të konsiderueshme kohore në Romë, por pa ndonjë detyrë të rëndësishme publike. Nga vepra e tij e gjerë, mund të pohojmë se ai ende jetonte në një epokë të përparuar gjatë mbretërimit të Gordianit III, i cili u ngrit në fron në vitin 238. Përtej kësaj, asgjë nuk dihet nga jeta e tij.
Melania Trump
Melania Trump (/məlɑːniə/; lindur si Melanija Knavs më 26 prill 1970) është një ish-modele, biznesmene slloveno-amerikane, dhe zonja e parë aktuale e Shteteve të Bashkuara, si gruaja e presidentit të 45-të të Shteteve të Bashkuara, Donald Trump.
Marrëdhënia me Donald Trump
Më 20 mars 2006, ajo lindi djalin e tyre, Barron William Trump. Ajo zgjodhi emrin e tij të mesëm, ndërsa burri zgjodhi emrin e tij të parë.
Koinoni
Koinon (Κοινόν, sh. Κοινά, Koina) që do të thotë "i zakonshëm", në kuptimin e "publikut", kishte interpretime të shumta, disa shoqërore, disa qeveritare. Fjala kishte kuptimin e barabartë ose të përafërt me latinishten res publica, "gjë publike". Ndër përdorimet bashkëkohore më të përafërta janë fjalët "Komunë" dhe/ose" Commonwealth ".
Netta Barzilai
Karriera muzikore
Kënga e fundit që Barzilai interpretoi në konkurs ishte një përzierje e "Gangnam Style" nga Psy dhe "Tik Tok" nga Kesha. Pasi mori 210 pikë nga gjyqtarët dhe audienca, Barzilai fitoi vendin e parë dhe të drejtën e përfaqësimit të Izraelit në Eurovision.
Namazi i Tesbihut
MEnyra e Faljes SË tesbih namazit
• 10 herë pas sures shtesë,
Kastriot Saqip
HFAQJET TEATRALE
Kastriot Saqipi
• 7.”Fundloja” Samuel Becket 2009
2010