Pemët_frutore
Trungu
Degëzat e buketore, janë degëza tipikë për shumicën e pemëve në grupin e bërthamoreve. Ato janë me gjatësi 0.5–1 cm dhe nganjëherë edhe 4–6 cm (fig nr. 9). Në këto degëza vërejmë se sythat anësore janë frutore dhe të grupuara, dhe sythi që është në majë, është vegjetativ, i cili pasi çel del një llastar i ri. Ky llastar në fund të vitit të dytë shëndërrohet përsëri në një degëz të re buketore me sytha të grupuara dhe kështu tërësia e këtyre degëzave përbën atë që quhen degëza buketore. Ato jetojnë Degëzat e peziera, janë degëza me moshë njëvjeçare, më gjatësi 20–30 cm dhe nganjëherë edhe 50–60 cm te gjata. Në këto degëza vërejmë se sythat e bazës dhe ato që janë më afër majes, në të shumten e rasteve janë më shumë vegjetative, ndërsa ato të mesit janë më tepër frutore (fig nr. 8). Në disa raste ato mund të jenë të përziera 2-3 sëbashku, etj. Gjatë krasitjeve jetojnë 3-6 vjet. Gjatë krasitjeve dimërore, ato nuk duhet të priten. Nëse ato janë me moshë më të madhe se 5-6 vjet atëhere ato duhet të përgjysmohen me qëllim që të stimulohet dalja e llastarëve të rinj. Degëzat gjëmbore, janë degëza tipikë të shkurtëra më gjatësi 0.5–2 cm dhe nganjëherë edhe 8–10 cm (fig nr. 10). Në këto degëza janë karakteristike për disa lloje kumbullash, kajsish, etj, dhe që jetojnë 2-5 vjet. Origjina e tyre është nga sythet ne sqetullat e gjetheve. Ato formohen si rezultat i shëndërrimit të llastarit të dalë nga sythi sqetullore në gjëmb. Sythat anësore janë frutore por nganjëherë përzihen me sytha vegjetative. Gjatë krasitjeve dimërore, ato nuk duhet të priten.. Sythat zhvillohen nga sqetulla e gjetheve të një llastari të ri dhe maturohen në degëzat njëvjeçare. Ato përfaqesojne në miniaturë degëzat e ardhshme të cilët ndodhen në majën rritëse të tyre Ato kanë formë ovale ose të rrumbullakët dhe zakonisht janë të rrethuara me luspa. Sythat klasifikohën: Sytha me zgjim normal, janë sytha që lindin gjatë Pranverës në sqetullat e gjetheve të llastarëve të vitit të kaluar, që zhvillohen gjatë vegjetacionit. Ato kalojnë fazën e qetësisë dimërore dhe çelin në Pranverë duke dhënë lule ose llastarë, ose të dyja sëbashku. Sytha me zgjim të parakohshëm, janë sytha që lindin në sqetullat e gjetheve të llastarëve ekzistues, të cilët shpërthejnë po brenda atij viti, duke dhenë llastarë të rinj mbi llastarin e parë, ose ndryshe quhen llastarë sqetullore. Sipas funksionit që ato kanë në bimë, sythat klasifikohën në këto kategori, që janë: Sythat vegjetative, kur çelin japin llastarë vegjetative që në vitin vijues transformohen në degëza sipas kategorive të mësipërme. Sythat frutore, kur çelin japin lulet ose lulesat, d.m.th. frutat e ardhshme. Sythat frutore mund të jenë: bajamja, ftoi, etj,) Sythat zëvendësuese ose rezervë Kjo ndodh nganjëherë kur në brëndësi të një sythi ndodhen 1-2 sytha të tjerë të cilët janë më pak të zhvilluar. Ato si rregull nuk çelin, por kur dëmtohet sythi kryesor, aktivizohet një nga ato që është rezerve, të cilët zakonisht zhvillojnë vetëm llastarë vegjetativ. Këto sythe në aspektin praktik zakonisht nuk janë të rëndësishem. Sythat e fjetura, formohen nga sythet vegjetative, prodh-uese apo ato të zevëndesimit, të cilët kur nuk çelin, mbulohen nga lëkura dhe kalojnë në gjëndje të fjetur, ku jetojnë për shumë vite me radhë. Këto sythe aktivizohen vetëm atëhere kur njëra degë skeletore apo çfarëdo tjetër qoftë, është tharë, prerë, dëmtuar, e mplakur dhe nga këto sythe çelin një numër i madh llastarësh që, në fillim janë vegjetative, të fuqishëm dhe vetëm me gjethe. Llastarët e përfituara nga këto sythe zakonisht quhen thithakë dhe shërbëjnë për ripërtëritjen e degëve kryesore dhe të gjithë pemës me degë skeletore dhe me të gjithë komponentët përbërës të saj. Sythat e mitake (adventive), formohen atëhere kur trungu, degët skeletore kryesore dëmtohen apo priten kur krasiten rendë, gjatë prosesit të shërimit të plagëve sidomos nga indet e kallusimit, krijohen sytha mitake të cilët çelin llastarë të shumtë, që edhe këto mund të shërbëjnë për formimin e kurorës nëse do të jetë e nevojshme. Sythat e diferencuara brenda një sezoni zakonisht nuk çelin në të njëjtin sezon. Ato pas rënies natyrale të gjetheve, hyjne në fazën e qetësisë dimërore dhe çelin në Pranverë. Ka disa raste që çelja e sytheve mund të bëhet edhe brenda sezonit. Bymimi/fryerja e sytheve në një degëz nuk ndodh menjëherë në të njëjtën kohë. Më parë fryhen ato të majës, më pas ato të mesit dhe më pas ato që janë më afër bazës. Çelja e parakohshme e sythave nuk duhet stimuluar, sepse ato ndikojnë negativisht në çrregullimet fiziologjike të pemëve, degradimin biologjik dhe mplakjen e parakohshme të tyre.