Feti_Hetemi
Biografia e Dr. Hetemi <!-- Në karrierën e tij të gjatë, e të shembullt, Dr. Fetiu shëroi mijëra pacientë, por për fat të keq, vet, nuk i mbijetoi pandemise, e cila goditi mbarë njerëzimin. Njeriu i pathyer, humanisti e aktivisti i palodhur, mjeku i pakursyer, pishtari i shëndetësisë vitiase, nefrologu dhe internisti i njohur, Dr. Feti Hetemi, shkoi në amshim, në gusht të vitit 2020, pak pa i mbushur 67 vjet. Doktori si të gjithë bashkëmoshatarët e tij e përjetoi kohën kur bëhej punë e mundimshme  për të siguruar një jetë modeste, por, ama,  të ndershme. Gjithmonë ishte ambicioz dhe kishte dëshirë të madhe për t`u shkolluar. Vitet e pare të shkollimit i ndoqi në fshatin e tij të lindjes, në Mogillë dhe në Viti, përkatësisht Gjilan. Si nxënës i shkëlqyeshëm ishte zgjedhur edhe kryetar i Lidhjes së rinisë së shkollave të mesme dhe këshilltar në Kuvendin Komunal të Vitisë. Ndërkohë u zgjodh edhe anëtar i Komisionit për Sport dhe Kulturë në nivel të Krahinës së Kosovës siç quhej atëherë. Pas mbarimit të shkollës së mesme, u regjistrua në Fakultetin e Mjekësisë në Prishtinë. Pas mbarimit të Fakultetit të Mjekësisë punësohet në Shtëpinë e Shëndetit në Viti, më 1979, në kohën kur nuk kishte shqiptarë të punësuar aty. Pas një viti zgjedhet kryetar i këshillit dhe zëvendës drejtor, për të sjellë një frymë të re aty, sa i përket politikave kadrovike, duke punësuar profesionistë shqiptarë, sepse deri atëherë, kishte një disbalanc etnik të personelit. Duke e shqiptarizuar shtepinë e shendetit, e cila deri ne ate kohë ishte tersisht e serbizuar. Pra me ardhjen e Dr. Fetiut filloi të përdorej gjuha shqipe dhe recetat per pacientet shqiptar shkruheshin ne gjuhen shqipe, perkunder presioneve nga institucionet e asaj kohe. Dr. Feti Hetemi ishte i etur pë dije e njohuri. Ai kishte qëllime dhe vizion të qartë të investojë akoma më shumë në vete, duke vazhduar përgatitjen profesionale në nivelet më të larta. Filloi specializimin për sëmundje të brendshme apo Interno, në Zagreb të Kroacise. Po, dëshira dhe synimi i tij ishte që t`i shërbente popullatës dhe njerëzve të komunës dhe rajonit të tij. Ai nuk u hamend, as kur, pas përfundimit të shkallës së tretë, iu ofrua që mbetej në njërën nga qendrat më prestigjoze spitalore, jo vetëm në Ballkan, në REBRO në Zagreb, dhe kur më vonë u pranua edhe në Qendrën e Hemodializës në Bernë të Zvicrës,  Doktori, vendosi që të mirën vetiake ta flijojë për të mirën e të tjerëve. “ERDHA NË VITINË TIME”, kishte shkruar me shkronja të mëdha, në memoaret e tij, Dr. Fetiu. Doktori energjik, nuk mjaftohej vetëm me kontributin e tij në profesion. Për një mandat katërvjeçar ishte edhe delegat i Kuvendit të Kosovës, për Rajonin e Anamoravës. Aty ishte shumë kritik dhe kategorik në temat dhe çështjet me karakter kombëtar. I zjarrtë, i pakompromis ndaj padrejtësive dhe i gatshëm për ballafaqim për të vërtetën dhe për të drejtat e popullit shqiptar. Për shkak te qëndrimeve të tij siç pushteti i atehershem i quante nacionaliste, Dr. Fetiu nuk mori mandatin e dytë për ta pefaqesuar popullin në Kuvend. Ndërkohë, në bashkëpunim me Fakultetin e Mjekësisë në Prishtinë dhe Institutin për Nefrologji dhe Hemodializë nga Nishi, ishte bërë një hulumtim shkencor për nefrologji endemike në disa fshatra të Komunës së Vitisë, si rajoni më I prekur nga kjo sëmundje. Rezultatet dhe rekomandimet nga këto hulumtime, doktori i ka prezantuar në disa simpoziume të njohura shkencore, në Nish, Lubjanë, Shkup etj. Doktori gjithmonë fliste me ngazëllim që kishte inicuar dhe kishte arritur hapjen për herë të parë të Qendrës së Hemodializës në Gjilan, sepse edhe ishte specializuar në këtë fushë. Para kësaj, deri 80 pacientë të Anamoravës, rreth 40 prej tyre vetëm nga Komuna e Vitisë, dializoheshin në Nish, e një pjesë e vogël e tyre në Prishtinë. Por, ishin bërë ndryshime dhe investime edhe në Shtëpinë e Shëndetit në Viti. Kah fundi i viteve `80-a, gjendja në Kosovë u vështirësua akoma më shumë. Shqiptarëve u shkeleshin të drejtat elementare dhe keqtrajtoheshin fizikisht si dhe shtypeshin nga aparati shtetërorë i kohës. E, doktori ishte i vetmi mjek që i vërtetonte këto raste, përmes ekzaminimit mjekësor dhe i thoshte publikisht. Me suprimimin e autonomisë së Kosovës, shqiptarët mbetën jashtë institucioneve. Shkollat dhe mediat në gjuhën shqipe u mbyllën, punëtorët u dëbuan nga puna ne mesin e tyre ishte edhe vet Dr. Fetiu. Në këtë kohë Dr. Feti Hetemi jep kontribut të pashoq në themelimin dhe funksionalizimin e Shoqatës Humanitare Bëmirëse “Nëna Tererzë”. Përveç që punonte dy herë në javë në kujdestari si mjek, kishte edhe barrën e organizimit dhe koordinimit të aktiviteteve dhe proceseve në kuadër të shoqatës. Ai pos që e udhehoqi këtë shoqatë për 10 vite, ishte edhe anëtar i kryesisë qënmdrore. Në atë kohë dhjetëra herë ishte marr në pyetje me orë të tëra në stacionin policor duke u akuzuar se po organizonte sistem paralel shëndetsor dhe nuk e njifte pushtetin serb. Gje që ishte e vertetë, Dr. Fetiu u kishte thënë në sy se nuk e njihte këtë pushtet okupues. Humanitetin e tij, pos punës vullnetare në shoqatë, e dëshmonte edhe me listen e gjatë të pacientëve me gjendje të rendë ekonomike që i kontrollonte pa pagesë në ordinancën e tij private, sidomos punëtorët arsimor qe mbanin gjall sistemin e arsimit në ate kohe, i kishin të gjitha shërbimet pa pagesë. Doktori nuk mjaftohej vetëm me punën e mjekut. Në vazhdimësi ai kursesi nuk pajtohej me padrejtesitë që i bëheshin popullit shqiptar dhe për këtë kishte ballafaqime pa u trembur me pushtetin okupues serb. Ai kishte vizion barazinë, drejtësinë dhe lirinë. Andaj ishte i përfshirë në të gjitha proceset e rëndësishme të kohës. Ishte i palëkundur në qëndrimet e tij politike për bashkim të shqiptarëve në një shtet dhe nuk trembej nga kërcënimet e vazhdueshme të regjimit të atëhershëm të Serbisë. Edhe në periudhën më të rrezikshme, por të lavdishme, të historisë më të re të Kosovës, asaj të luftës së UÇK-së, Dr. Feti Hetemi, e priti me padurim kyçjen e tij për t`I shërbyer kauzës për liri, në funksion të dhënies së ndihmës mjekësore për ushtarët e plagosur të UÇK-së në ZOK. Mjeku karizmatik, pishtari i shëndetësisë vitiase, me sharm e pasion për punë, do të mbahet mend si njeri që shikonte përtej profesionit të vet, përtej karrierës personale, përtej lakmisë dhe familjes së tij dhe përtej vetes. Ai pos që u vlerësua dhe respektua nga të gjithë, u nderua edhe nga presidentja e Republikës së Kosovës, Vjosa Osmani dhe kryetari I Komunës së Vitisë, Sokol Haliti. -->