cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Adapazari
Ekonomia
parapamje|majtas|Muzeu Sakarja parapamje|Adapazarı Orhan Mosque Adapazarı është vendndodhja e një fabrike të madhe automobilash në pronësi të Toyota Motor Corporation, si dhe fabrikës së trenave Hyundai EURotem. Tank Pallet 1st Maintenance, një nga kontraktorët më të mëdhenj të mbrojtjes turke, dhe Otokar, një prodhues i madh i autobusëve dhe automjeteve ushtarake, ndodhen në Sakaria. Industri të tjera kryesore në qytet dhe krahinën përreth tij përfshijnë fabrikat e tekstilit për produktet e mëndafshit dhe lirit. Bujqësia dhe pylltaria përbëjnë gjithashtu një pjesë të rëndësishme të ekonomisë së qytetit, me prodhimin e duhanit, lajthive (varieteti fındık), drurit të arrës, fshikëzave dhe perimeve. Adapazari është një nga kryeqytetet më të rëndësishme industriale të Turqisë. Ndërsa Turqia është një vend në zhvillim, qyteti i Adapazarit rinovoi infrastrukturën dhe industrinë e tij pas tërmetit katastrofik të 17 gushtit 1999, i cili la më shumë se 18,000 viktima pas. Në kujtim të tërmetit komuna kishte ndërtuar një muze të tërmeteve në qendër të qytetit.
Arsimi dhe kultura
I vetmi universitet në qytet është Universiteti Sakaria, një nga universitetet më të mëdha në Turqi përsa i përket regjistrimit të studentëve. Që nga themelimi i tij më 1992, Universiteti Sakaria ka ndikuar në kulturën e qytetit dhe ka transformuar jetën publike.
Përveç universitetit, shumë institucione të ndryshme formojnë dhe ndikojnë në kulturën e qytetit. Adapazarı Kültür Merkezi (Qendra Kulturore Adapazarı), Ofis Sanat Merkezi (Qendra e Artit Ofis) dhe Sakarya Sanat Galerisi (Galeria e Arteve Sakarya) janë institucionet kryesore kulturore të udhëhequra nga bashkia. Adapazari gjithashtu pret organizata joqeveritare kulturore dhe arsimore. Prej tyre, Sakarya Bilgi Kültür Merkezi ofron aktivitete edukative dhe kulturore.
Kent Park përmban një rindërtim autentik, piktoresk të një rrote uji historike, e cila dikur siguronte ujë të pijshëm të freskët nga lumi Çark në gropat publike të vendosura çdo disa blloqe në të gjithë qytetin. Rrota origjinale e ujit prej druri, e njohur zakonisht si Rrota Çark, u mirëmbaj dhe u rinovua për të funksionuar në një formë ose në një tjetër nga 1724 deri më 1955.
Sporti
Adapazarı është shtëpia e Sakaryaspor. Sakaryaspor ka fituar një herë Kupën e Turqisë dhe ka luajtur në Süper Lig për 11 sezone. Ata u promovuan përsëri në Ligën e Parë TFF në vitin 2011, niveli i dytë në piramidën e futbollit turk, pasi mposhtën Konya Şeker S.K., Bugsaşspor dhe Bandırmaspor radhazi në ndeshjet play-off të Ligës së Dytë TFF. Megjithatë, ata u rrëzuan në sezonin e ardhshëm, dhe që nga viti 2013 ata kanë luajtur në Ligën e Tretë të TFF. Edhe pse Sakaryaspor nuk është gjithmonë një ekip i përhershëm në Süper Lig, ata kanë rritur shumë nga lojtarët më të mirë të Turqisë, si Hakan Şükür, Tuncay, Oğuz Çetin, Aykut Kocaman dhe shumë të tjerë.
Klima
Adapazarı ka një klimë të lagësht subtropikale (Köppen: Cfa, Trewartha: Cf). Vera është e nxehtë dhe ndonjëherë tepër e lagësht, temperatura mesatare maksimale është rreth 30 °C në korrik dhe gusht. Dimrat janë të freskët dhe të lagësht, temperatura minimale mesatare më e ulët është pak nën 4 °C në janar. Reshjet janë të shumta, të shpërndara në mënyrë të barabartë gjatë gjithë vitit dhe janë më të shpeshta në dimër. Reshjet e borës janë disi të zakonshme midis muajve dhjetor dhe mars, bie borë për një ose dy javë dhe mund të jetë e rëndë.
Isli Hidi
Isli Hidi (lindur më 15 tetor 1980) është një portierë shqiptarë i cili luan aktualisht tek Apollon Limassol në divizionin e parë qipriot dhe për kombëtaren shqiptare.
Karriera
Hidi e filloi karrierën e tij tek Tirana në vitin 1998. Ai u huazua tek KF Bylis pasi tek skuadra kryeqytatesa ishte portieri rezerve dhe gjatë 3 sezoneve ai kishte luajtur vetëm 7 ndeshje. Atje kaloi një sezon të suksesshëm duke luajtur 24 ndeshje, ai më pas u rikthye sërisht tek Tirana duke u bërë portieri i parë. Pas rikthimit, ai luajti për 5 sezone rresht duke luajtur 117 ndeshje dhe duke fituar 14 trofe; 6 kampionate, 3 kupa dhe 5 Superkupa, duke u bërë një nga portierët më të suksesshëm.
Në verën e vitit 2007, ai u transferua tek skuadra ukrainase Kryvbas Kryvyi Rih ku qëndroi vetëm 1 sezon duke luajtur 18 ndeshje. Ai debutoi për skuadrën më 22 shtator 2007 në ndeshjen kundër Hoverla Uzhhorod, Kryvbas Kryvyi fitoi ndeshjen me rezultatin 3–2. Në fund të sezonit, Hidi u vendos në listën e transferimeve dhe u largua në vitin 2008 tek skuadra qipriote Alki Larnaca. Pasi luajti vetëm 12 ndeshje, më 3 mars 2009, ai u rikthye tek Kryvbas Kryvyi Rih dhe firmosi një kontratë 3 vjeçare me 1 milion dollar në sezon. Gjatë vitit 2009, ai ishte titullar në skuadër, por në vitin 2010 e humbi vendin e titullarit.
Kombëtarja
Hidi bëri debutimin e tij të plotë kombëtarë në një ndeshje miqësore kundër Polonisë më 29 maj 2005. Ai u thirr për të luajtur në miqësore nga trajneri gjerman Hans-Peter Briegel, i cili ishte i impresionuar nga paraqitjet e Hidit në Kategorinë Superiore me Tiranën. Hidi ishte në formacionin titullar në debutimin e tij, por gjërat nuk shkuan mirë në debutim pasi sulmuesi i Wisla Krakow shënoi për kombëtaren e tij që në minutën e parë. Edhe pse goli erdhi shumë shpejtë, Hidi e mbrojti portën e tij dhe nuk lejoi pësimin e golit të dytë. Ndeshja e rradhës kombëtare e Hidit do të ishte në tokën shqiptare kundër Azerbajxhanit, e cila kishte 14 ndeshje pa fituar. Ndeshja u luajt më 17 gusht 2005 në Qemal Stafa ku ishin mbledhur 7,300 tifozë shqiptarë. Hidi sërisht ishte në formacionin titullar të Peter Briegel dhe sërisht pësoi një gol në minutat e para të ndeshjes, këtë herë, Hidi e pësoi golin në minutën e dytë nga sulmuesi Zaur Tagizade. Pavarësisht fillimit të dobët të ndeshjes, Hidi ndihmoi kombëtaren që të fitonte ndeshjen me rezultatin 2–1 falë golave të Alban Bushit dhe Lorik Canës.
Beteja e Savrës
Beteja e Savrës (fusha e Savrës, në Shqipëri, Myzeqeja e sotme) u bënë luftime më 18 shtator 1385 midis Osmanëve dhe një ushtrie shqiptare e shumë më të vogël megjithese akademia serbe shprehet per serbe. Osmanët dolën fitimtarë dhe pjesa më e madhe e serbëve dhe të princave shqiptarë u bënë vasalë.
Railroad Tycoon
thumb|right|300px|fotografi e paraskenës së lojës Railroad Tycoon është lojë grafike për kopjuter e zhandrit strategji në të cilën lojtari krijonë rrjetë hekurudhore dhe luan në situata me perpiti të ngjajshme që kanë të bëjnë me oganizimin e rrjetave të tilla.
Synimet
Synimet e lojtarit në këtë lojë janë që ndërtojë dhe drejtojë një kompani të hekurudhës nëpërmjet blerjes e huazimit të trenave e automjeteve, ndërtimit të stacioneve, si dhe vëzhgimin dhe drejtimin e lëvizjes, shpejtësis të trenave. Po ashtu lojatri n lojë udhëheqë me elemente jera të afërta me rrjeten hekurudhore si dhe anën financiare të qeverisjes së këtyre mjeteve deri tek blerja dhe shitja e kcizave e letrave tjera me vlerë në burs.
Variantet e botuara
Deri më tani janë botuar dhe plasuar në tregun ndërkombëtar disa variante të kësaj loje. Ndër këto variante dallohen:
Aeroporti i Prishtinës
parapamje|Pamje e aeroportit nga ajri Aeroporti Ndërkombëtar i Prishtinës "Adem Jashari" (IATA: PRN, ICAO: BKPR) është një aeroport ndërkombëtar i vendosur 15 kilometra në jugperëndim të Prishtinës, kryeqytetin e Kosovës.
Aeroporti frekuentohet nga më shumë se 1.7 milionë pasagjerë në vit dhe është porti i vetëm i hyrjes për udhëtarët ajrorë në Kosovë. Është emëruar në nder të Adem Jasharit, themeluesit të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, që luftoi për çlirimin e Kosovës nga Republika Federale e Jugosllavisë gjatë viteve 1990.
Pista është ndërtuar më 1965 ndërsa më 1985 aeroporti është pajisur sipas standardeve të ICAO-së. Deri në qershor 1999, aeroporti ka pasur vetëm trafik të brendshëm. Që nga ajo kohë, Aeroporti i Prishtinës ka arritur të krijoj lidhje të rregullta për shkëmbim të udhëtarëve dhe mallrave. Terminali i ri i Aeroportit të Prishtinës në Sllatinë, është ndërtuar në vitin 2015.
Struktura e udhëtarëve përbëhet nga diaspora e Kosovës, punëtorët e organizatave të huaja dhe ushtarëve të NATO-s, dhe pushuesve të qendrave turistike të Mesdheut gjatë muajve të verës. Si rezultat, disa prej linjave janë vetëm sezonale.
Linjat ajrore
Nga Prishtina fluturohet me linja ajrore për në këto qytete: Dyzeldorf, Shtutgart, Bremen, Dortmund, Frankfurt mbi Majn, Berlin, Basel, Zyrih, Vjenë, Londër, Gjenevë, Hamburg, Hanover, Berlin, Kopenhagë, Memmingen, Karlsruhe, Milano, Veronë, Göteborg, Mynster/Osnabrück, Stamboll, Helsinki, Oslo, Malmö, Stokholm, Antali, Bodrum
Benedikt Dema
Benedikt Dema (Shkodër, 28 prill 1904 - 22 mars 1971) ka qenë frat françeskan, arsimtar dhe leksikograf shqiptar.
Biografia
Prej vitit 1937 deri më 1946 kreu detyrat e udhëheqësit të gazetës “Zâni i Shna Ndout”, nënfletë e "Hyllit të Dritës". Më pas, drejtues dhe profesor i liceut “Illyricum”, si dhe drejtues i shtypshkronjës “Át Gjergj Fishta”. Në detyrën e profesorit të gjimnazit ai hartoi tekstet mësimore për lëndën e matematikës. Në klasat e lalta jepte gjeografinë dhe mësimin e fesë.
Në vitin 1946, pas mbylljes së shkollave françeskane nga regjimi komunist, P. Benedikt Dema jetën në vazhdim e kaloi brenda dyerve të “Kuvendit Françeskan”, mes shërbimeve të meshtarisë dhe studimeve. Vite më vonë, u caktua famullitar në Brigje të Hotit, ku shërbeu prej vitit 1952 gjer më 1962. Periudha e fundme e shërbimit të tij si meshtar i takon famullisë së Bajzës, dhe kjo kohë nga viti 1962 gjer në mbylljen e kishave prej Revolucionit Kulturor më 1967. Ndërroi jetë nga një infeksion në spitalin e Shkodrës më 22 mars 1971.
Vepra
Ka qenë autor i shumë artikujve përmbajtësorë për historinë e Kishës Katolike në Shqipëri që u botuan te Hylli i Dritës me nënshkrimet Ben-dea dhe P.B.D. U njoh si organizator i Simpoziumit Shkencor në 1 vjetorin e vdekjes së P. Gjergj Fishtës dhe përgatitës e botues i librit me kumtesa e studime.
Si leksikograf dhe enciklopedist, la në dorëshkrim një vëllim prej 1156 faqesh, pjesa e parë e Fjalorit të shtjelluem të gjuhës shqipe.  Punimi i plotë u përgatit në daktiloshkrim prej tij në shtatë vëllime dhe u ruajt në Arkivin Qendror Shtetëror, e para në llojin e vet. Vetë kjo vepër është origjinale në llojin e vet. Pas 1976, vëllimi Mjekí (Mjekësi) i këtij fjalori, hartuar bazuar edhe mbi shënimet e sivëllaut Luigj Bushati, u shfrytëzua nga hetues të regjimit komunist.
Më 2005 fjalori enciklopedik i Demës u botua me titullin "Fjalor fjalësh të rralla të gjuhës shqipe".
Niteroi
Niteroi esht nji qytet Ne Brazil.Ndodhet ne shtetin e Rio de Janeiro ,ka 479'384 banor.Niteroi esht qyteti ku jetohet me mire ne Brazil.Qyteti esht ndare ne 48 distrikte qe jan grupuar ne 5 rajone.
Ne Niteroi ndodhet Sheshi i Republikes qe esht realizuar ne vitin 1913 dhe mbaroj ne vitin 1935.
Zabërgja (Klinë)
Zabërgjë është një vendbanim në komunën e Klinës, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Bregas.
Manastiri i Zvërnecit
Kisha e Shën Mërisë së Manastirit të Zvërnecit është një kishë në fshatin e Zvërnecit, Vlorë, Shqipëri.
Historia e kishës
Për përcaktimin e kohës se ndërtimit te kësaj faltore kristiane ekzistojnë disa mendime. Njeri prej tyre studiuesi shqiptar A. Meksi argumenton se kisha i përket shek XIII-XIV. Ndërsa Ã§ifti i studiuesve austriake Helmut dhe Herta Bushhausen mendon se koha e ndërtimit i përket shek. te X.
Kurse një tjetër studiues Krauthemeri mendon se ky tip e ka marre stilin arkitektonik nga mauzoleumet romake dhe është ndërtuar larg qendrave urbane midis shekujve X-XI. Kjo ide duket interesante sepse Ã§uditerisht brenda kishës ne naos ndodhet ne dyshemene e saj edhe një pllake varri. E shkruar ne greqishten bizantine, ajo ka shërbyer si mbulesa e një sarkofagu, i cili ose ka qene aty qysh ne fillim, ose është marre nga ndërtuesit per tu vendosur ne dyshemenë e sallës se kishës. Autori Theofan Popa duke ju referuar shënimeve te Historianes Bizantine Ana Komnena mendon se : varri duhet te këtë qene i Dukes Argjiro k**ANXHAS i cili u dërgua ne këtë rajon ne shekullin e XI nga Perandori Bizantin Aleks Komneni. Mbishkrimi i vetëm i kësaj kishe ndodhet siÃ§ e thamë edhe me sipër ne dyshemenë e Naosit ne një pllake prej guri gëlqeror. Ai ka përmasat 1,87 m x 0,67 m dhe anash është i zbukuruar me një kornize prej kapitelesh jonike. Brenda saj ndodhet mbishkrimi ne forme libri, i cili është i përkthyer nga Profesori i Universitetit te Vjenës k**l PaÃ§, i cili e vizitoi këtë manastir ne vitin 1902 dhe arriti te përkthente këtë tekst. Ne këtë kishë është gjetur edhe një ikone e Shën Mërisë vepër e piktorit ikonograf Tërpo Zografi, i cili e nisi veprimtarine e tij ne vitin 1782, ku midis te tjerave punoi ne Shën NAum, Voskopoje, Libofshe dhe Malin e Shenjte. (Th. Popa. Piktoret mesjetare shqiptare Tirane 1961. fq.99).
Karakteristikat
Sipas studiuesit te saj Pr .Dr. Aleksander Meksit kisha është e tipit "kryq i lire" me kupole. Ajo mbart ne vetvete dy faza ndërtimi, duke u veÃ§uar në pjesën e vjetër dhe atë të re. E vjetra përbehet nga Naosi (salla) dhe Narteksi (parasalla). Naosi ka formën e një kryqi të lire, ku krahët lindore dhe perëndimore janë më të gjatë se krahët jugore dhe veriore. Ai përbehet nga absida, një protezis gjysmerrethor dhe diakonikoni. Pjesën më të madhe të tij e zë tamburi me kupolën, i cili është ndërtuar me gurë e copa tullash te vendosur me llaÃ§ midis tyre. Narteksi është pjesa tjetër e ndërtimit të vjetër që përfaqësohet nga një zgjatim katërkëndor. Ndersa pjesa me e re e kësaj kishe përbehet nga ekzonarteksi dhe kembanorja.
Ekzonarteksi është ndërtuar me te njëjtën teknike si pjesa e vjetër e kishës dhe është shtuar me vone. Fasada e tij përbehet nga shtate harkada te mbeshtetura ne gjashtë kolona, te cilat janë ndikim i arkitekture romake ne atë bizantine. Ne pjesën perëndimore te kishës ndodhet kembanorja, e cila mund te jete e te njëjtës kohë ndërtimi me ekzonarteksin. Restaurimi i fundit te këtij objekti ështe bere ne vitin 2003.
Themeluesi i jetës manastiriale ishte Pakomi i cili lindi dhe jetoi në Egjipt gjatë shekullit IV. Ai krijoi komunitetin e parë të njerëzve që jetonin të veçuar dhe i përkushtoheshin vetëm besimit. Këta njerëz u quajtën murgj dhe jetonin në kuvende, nga ku i largoheshin jetës së përditshme dhe kërkonin në vetmi paqen dhe qetësinë. Ata kishin si detyrë kryesore që ti luteshin zotit së bashku kurse pjesën tjetër të kohës e kalonin duke ju përkushtuar zejeve, shkrimit të librave, kopjimit të traktateve, veprimtarive të tjera, etj.
Pakomi përcaktoi edhe rregullat e para të këtij shërbimi siç ishin: betimi, besimi, dhe bindja ndaj kryemurgut. Manastiri është një institucion i veçantë që vepron Brenda kishës si organizatë fetare zyrtare. Ai përbëhet nga një objekt në formë katërkëndëshi ku në qendër të tij është vendosur kisha, e cila zakonisht mban emrin e një figure të Panteonit Kristian. Kisha rrethohet nga një oborr i gjerë rreth të cilit janë vendosur një kishëz më e vogël, banesat e murgjëve, mensa (trapezeria), punishtja, depot, stallat, etj. Manastiret ndërtoheshin në vende të veçuara, dhe të mbrojtura larg qendrave të banuara. Në ta zhvillohej monakizmi, jeta e murgjeve, që zyrtarisht nisi në vitin 471, kur Murgu Italian Benedeto i Norçias formuloi "Rregullin e Mjeshtrit", i cili rregulloi veprimtarinë e jetës monastike. Manastiri i parë u ndërtua në Kampanjë pranë Napolit prej tij në vitin 530. Megjithatë Manastiret rrethoheshin nga ndërtesa dykatëshe dhe mure të lartë. Ato kishin disa porta por ajo kryesorja ishte e tipit monumental e paisur edhe me kullë fortifikimi.
Njerëzit që jetonin në Manastire quheshin murgj. Ata ishin persona që në mënyrë individuale e kishin braktisur jetën e përditshme dhe i ishin kushtuar këtij shërbimi, për të arritur bashkimin me zotin. Nën drejtimin e kryemurgut (Abatit, Igumenit) ata bënin një jetë të thjeshtë, të bindur, dhe të përkushtuar. Në manastire ishin hapur shkolla, ishin ngritur punishte etj, ishin krijuar anekse të veçanta për të sëmuret psiqike. Pranë tyre zhvilloheshin panaire, ndërsa në to murgj të specializuar shkruanin libra, kodike, traktate si dhe kopjonin vepra te autoreve te shquar. Në rrethana të tilla në manastire u realizuan kodike, ikona, afreske, epitafe dhe vepra të tjera artistike e kulturore. Diku rreth shekullit të VI kjo traditë nisi të aplikohej edhe në vendin tonë, duke krijuar traditën e saj edhe në rajonin e Vlorës, ku nuk mungonin vendet e përshtatshme dhe të vetmuara për ngritjen e manastireve. Të tilla ka pasur në : Shashicë, Marmiro (Orikum), Dhërmi, Sazan, apo murgj të veçuar kanë jetuar në pjesë të Karaburunit.
Sipas studiuesit të saj Pr.Dr. Aleksandër Meksit kisha e Shën Mërisë së Manastirit të Zvërnecit është e tipit "kryq i lirë" me kupole. Ajo mbart në vetvete dy faza ndërtimi, duke u veçuar në pjesën e vjetër dhe atë të re. E vjetra përbëhet nga Naosi (salla) dhe Narteksi (parasalla). Naosi ka formën e një kryqi të lirë, ku krahet lindore dhe perëndimore janë më të gjatë se krahët jugore dhe veriore. Ai përbëhet nga absida, një protezis gjysmërrethor dhe diakonikoni. Pjesën më të madhe të tij e zë tamburi me kupolën, i cili është ndërtuar me gurë e copa tullash të vendosur me llaç midis tyre. Narteksi është pjesa tjetër e ndërtimit të vjetër që përfaqësohet nga një zgjatim katërkëndor. Ndërsa pjesa më e re e kësaj kishe përbëhet nga ekzonarteksi (Portiku) dhe këmbanorja.
Ekzonarteksi është ndërtuar me të njëjtën teknike si pjesa e vjetër e kishës dhe është shtuar më vonë. Fasada e tij përbëhet nga shtatë harkada të mbështetura në gjashtë kolona, të cilat janë ndikim i arkitekture romake në atë bizantine. Në pjesën perëndimore të kishës ndodhet këmbanorja, e cila mund të jetë e të njëjtës kohë ndërtimi me ekzonarteksin. Restaurimi i fundit i këtij objekti është bërë në vitin 2003. Për përcaktimin e kohës së ndërtimit të kësaj faltore kristiane ekzistojnë disa mendime. Studiuesi shqiptar A. Meksi argumenton se kisha i përket shek XIII-XIV. Ndersa çifti i studiuesve austriake Helmut dhe Herta Bushhausen mendon se koha e ndërtimit i përket shek. te X. Kurse një tjetër studiues Krauthemeri mendon se ky tip e ka marre stilin arkitektonik nga mauzoleumet romake dhe është ndërtuar larg qendrave urbane midis shekujve X-XI. Kjo ide duket interesante sepse çuditërisht brenda kishës ne naos ndodhet ne dyshemenë e saj edhe një pllake varri. E shkruar ne greqishten Bizantine, ajo ka shërbyer si mbulesa e një sarkofagu, i cili ose ka qene aty qysh ne fillim, ose është marre nga ndërtuesit për tu vendosur ne dyshemenë e salles se kishës. Autori Theofan Popa duke ju referuar shënimeve të Historianes Bizantine Ana Komnena mendon se: varri duhet të ketë qene i Dukës Argjiro KARANXHAS, i cili u dërgua në këtë rajon në shekullin e XI nga Perandori Bizantin Aleks Komneni.
Argjiro Karanxha ishte komandant i gardës Perandorake Bizantine (Eteriarh). Ai u dërgua në vitin 1091 nga Perandori Aleks Komneni me mision në Durrës, i paisur me dy letra. Njëra ishte për Joan Komnenin Dukën e Durrësit, ndërsa tjetra ishte për parinë e këtij qyteti. Argjiro Karanxha u nis drejt këtij qyteti me qëllim të dyfishtë. Si fillim ai do të dorëzonte letrën e parë, e cila i kërkonte Dukës Joan, që të shkonte në Kostandinopol, për të dhënë shpjegime, pasi dyshohej për veprimtari komplotiste ndaj Perandorit. Qëllimi kryesor i Argjiros ishte ta bindte Dukën Joan, që të kthehej në Kryeqytet dhe vetë të merrte kontrollin e Durrësit. Ndërkohë që letra e dytë me të cilën Perandori e kishte ngarkuar Karanxhasin ishte tepër sekrete. Atë ai do ta përdorte në rast se vërtetohej fakti se Duka Joan ishte vërtet komplotist. Atëherë Argjiro Karanxhas do ta përdorte këtë letër, duke i kërkuar në emër të Perandorit Parisë së Durrësit ndihmë, për të arrestuar Dukën Joan, që ishte njëkohësisht nip i Perandorit. Por në këtë mision u përdor vetëm letra e parë, sepse Joan Komneni u bind nga Argjiroja dhe u nis drejt Perandorit, që ndodhej në Filipol të Bullgarisë. Këtu Perandori e priti dhe pasi u bind se akuzat e përhapura për të nipin ishin të rremë, e nisi përsëri drejt Durrësit ku e "thërriste detyra". (Burime tregimtare bizantine për historinë e Shqipërisë, shek X-XV, Tiranë 1975, fq fq 107). Ky ishte njoftimi që na jep në librin e saj Aleksiada (vëll II. Lib VIII, 7.8 fq 19-23) historiania bizantine Ana Komnena për misionin e Komandantit Argjiro Karanxhas, i cili u dërgua në Durrës për të marrë drejtimin e kësaj theme në vitin 1091. Argjiro duhet të ketë qëndruar në Durrës për një periudhë të shkurtër pothuajse dy mujore. Për fatin e tij nuk dihet gjë se ç’ndodh më tej. Por erdhi dita kur studiuesi i monumenteve të kultit kishtar i ndjeri Theofan Popa, publikon në librin e tij : "Mbishkrime të kishave të Shqipërisë", një mbishkrim nga Kisha e Manastirit të Shën Mërisë në Zvërnec të Vlorës. Mbishkrimi ndodhet në dyshemenë e sallës së kishës mbi një pllakë varri prej guri gëlqeror të gjatë 1,87 m e të gjerë 0,67 m. Ai është vendosur në një fushë të sheshtë. Pllaka anash është zbukuruar nga imitimi i dy kolonave korintikë, sipër të cilave qëndron një hark. Mbishkrimi përbëhet nga 3 rreshta dhe përmban këtë tekst : "Këtu prehet Kondos Karanxhas, burrë fisnik me preardhje prej një fisi fisnik, degë fisnike". Poshtë mbishkrimit dora e e një skulptori ka gdhendur me shumë art një kafkë njeriu, rrethuar prej një gjarpri e të kurorëzuar prej dy kockash simbol i cili nuk është shpjeguar deri më tani.
Ne librin e tij "Kalaja e Kaninës dhe shkrime te tjera" Eqrem Bej Vlora citon një kronike anonime normane "Breve cronaca normanna". Sipas saj gjate fushatës Normane te vitit 1081 Boemundi i Tarentit pasi pushtoi Vlorën, rrethoi edhe kështjellën e Kaninës. Njerëzit e tij e binden gruan e komandantit bizantin të kështjellës qe ta eliminonte te shoqin dhe te hapte portat e fortesës. Keshtu u veprua dhe gruan tradhtare e shpërblyen për këtë gjë. Por kur ne Vlore zbarkoi Robert Guiskardi, i ati i Boemundit, ngjarjet morën një tjetër rrjedhe.
Duke dëgjuar këtë ndodhi ai dha urdhër qe gruan tradhtare ta burgosnin ne Manastirin e ishullit te Zvernecit. Këtë fakt sipas autorit te mësipërm e citon edhe kryepeshkopi i Ohrit Dhimiter Homatjani ne librin e tij "Biografi e shkurtër", botuar ne vitin 1230. Histori të tjera që lidhen me këtë objekt janë edhe ato që tregohen për Patrikun e Kostandinopojës Shën Nifonin, i cili kaloi një periudhë kohe duke shërbyer këtu gjatë shekullit të XV.
Ndërkohë në vitin 1932 në varrezën e vogël të këtij Manastiri u varros edhe qëndistarja e flamurit kombëtar Marigo Pozio. Por historia me interesante është ajo e gjetjes se këtij varri, i cili pas furisë ateiste te shkatërrimit te objekteve fetare, që nisi në vitin 1967 ishte braktisur dhe askujt nuk i shkonte nder mend se ku mund te ndodhej ai. Ndërkohe diku ne mesin e viteve 1980 në adrese te sesionit te kulturës se rrethit te atëhershëm të Vlorës erdhi një letër. Atë e dërgonte një plak nga Kolonja, i afërm i Marigo Pozios, i cili këmbëngulte se ne varrezën e këtij manastiri ndodhej varri i Marigose, i cili tek pjesa e poshtme kishte një kryq hekuri te ngulur ne toke. Ndërkaq nisen menjëherë kërkimet dhe kështu u gjend varri i saj, që sot përben një tjetër element qe i shton vlerat këtij manastiri.
Mençuri shqiptare - Fjalë të urta
Mençuri shqiptare - Fjalë të urta Botuar në Tiranë nga "Reklama". Faqet e librit 120. ISBN 978-9928-125-24-8
Andi Lila
Andi Lila (lindur më 12 shkurt 1986) është një futbollist shqiptar që luan me skuadrën italiane Parma në Seria A
dhe me kombëtaren shqiptare
Kantoni Campagnac
Kantoni Campagnac (frëngjisht: Canton de Campagnac) është një kanton në departamentin Aveyron, rajonin Midi-Pyrénées në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Campagnac. Ka sipërfaqe 128.03km2 dhe popullsi 1760 banorë.
Andi Lila
KS Besa
Lila filloi karrierën e tij me klubin e lindjes, KS Besa. Ai bëri debutimin e tij me klubin në sezonin 2002–03 në Kategorinë Superiore më 14 dhjetor 2002 në një ndeshje jashtë fushe kundër KS Teutës. Lila hyri në pjesën e dytë duke zëvëndësuar Ervin Bardhin. Gjithsesi kjo nuk ishte një ndeshje e mirë për tu kujtur për talentin Lila pasi skuadra e tij u mund me rezultatin 5–0.
Kantoni Campagnac
Përbërja aktuale
Kantoni Campagnac aktualisht përbëhet nga 5 komuna.
Andi Lila
Iraklis
Që kur bëri debutimin e tij në vitin 2002, ai filloi ti impresionojë më shumë njerëzit me performancat e tij në krahun e djathtë të mbrojtjes. Kjo gjë solli transferimin e tij te klubi grek Iraklis FC në janar 2007, duke iu bashkuar shqiptarëve Enea Koliqi, Elvis Kaja dhe Indrit Fortuzi të cilët ishin pjestarë të skuadrës në atë kohë. Ai u largua nga Greqia pas vetëm 6 muajsh duke luajtur vetëm 3 ndeshje, ai u rikthye te KS Besa.
Rikthimi te Besa
Pas rikthimit te klubi Kavajas, Lila u bë kapiten i skuadrës. Gjatë sezonit 2006–07, ai luajti 26 ndeshje duke mos e gjetur dot rrugën e rrjetës. Ai me Besën luajtën në Superkupën e Shqipërisë më 23 gusht 2007 kundër Tiranës ku Besa u mund me rezultatin 4–2. Lila luajti ndeshjen e fundit me Besën në Kupën Intertoto më 12 korrik 2008, ai hyri në fushë në minutën e 57 në humbjen 3–0 në shtëpi duke vazhduar pritjen e tifozëve për të parë skuadrën e tyre në europë.
Më pas ai luajti edhe për KF Tirana si edhe për PAS Giannina.
Parma
Ai debutoi për Parmën më 14 janar 2015 kur startoi ne Coppa Italia kundër Caglarit.Por Lila nuk mundi të arrinte pritshmëri të mëdhaja pasi që pas 13 minutash loje ai u lëndua.
Jata personale
Ai është i martuar me Ornela Lilën dhe ata janë bërë prindër për herë të parë më 20 mars 2015 kur gruaja e Lilës lindi djalin e parë të çiftit, me emrin Ajan. Më 16 korrik 2015, Lila u dekorua me çmimin "Qytetari Nderi i Kavajës" për mbrojtjen e simboleve kombëtare dhe për kontributin e tij në futbollin shqiptar.
Los Villares de Soria
300px|right Los Villares de Soria është një bashki në provincën e Soria-s, Castile dhe Leon, në Spanjë.
Mbolani
është një fshat në Rrethin e Beratit në Shqipëri.
Udine
Udine esht nji qytet ne Bashkin ononime,Ndodhet ne Rajonin Friuli-Venecia Xhulia ne Itali.Qyteti ka 100'032 banor dhe nji siperfaqe prej 56km2.Qyteti ndodhet 40 Kilometra larg Zllovenise
Maribori
Maribor esht qyteti i dyt per popullsi ne Slloveni. Ka 95'171 banor dhe nji siperfaqe prej 41 km2,Qyteti esht ndar ne 12 Lagje.
Kroni
Kroni figur mitologjike, titan, i biri i Uranit dhe i Gjeas. Ai qeveriste gjithësinë përpara se të mbretëronte Zeusi. . Kroni kishte vëllezër titanët dhe ai ishte i cili njerëzimit ja mësojë bujqësinë. Ishte at i shumë fëmijëve, të cilët posa lindnin i përbinte. I vetmi fëmijë që shpëtojë nga Kroni ishte Zoti (Zeusi). Zotin e shpëtoj e ëma, Rea, e cila e dërgoj në Kretë, ndërsa Kronit i japi një gurë të pështjellur (si boshqe) në vend të foshnjës.
Përmbledhje
KRONI (greq. Kronos, lat. Saturnus) - i biri i Uranit, zotit të qiellit dhe i Gesë, hyjneshës së tokës, trashëgimtari i Uranit në sundimin për botën.
Ishte më i vogli prej të dymbëdhjetë titanëve dhe prej të gjithëve më dinaku dhe më i pabesueshmi. I vetmi ai ia ka pranuar lutjen nënës së vet kur ajo e luti që t'i hakmerret Uranit për shkak se ky i ka hudhur në thellësinë e tokës djemt e saj njëqindduarsh Hekatonkeirët të cilët ishin, në të vërtetë, jo vetëm të shëmtuar, por edhe zemërkqinjë. Në momentin e mosvigjilencës Kroni ia privoi babait burrërinë me drapër prej çelikut dhe me këtë edhe fuqinë dhe u shpall sundues i çdo gjëje që ekziston në botë dhe që do të duhej të ekzistojë. Vëllazërit e vet i detyroi që t'i shërbejnë si mbrojtës të fronit.
Kur Kroni e shtiu në dorë sundimin mbi botën u martua me motrën e vet, Renë dhe me të ka pasur tre fëmijë: vajzat Hestinë, Demetrën dhe Herën, djemt Hadin, Poseidonin dhe Zeusin. Pasi që u frikësua se njëri prej tyre, sipas shembullit të tij, do ta rrëzojë nga pushteti, vendosi që ta marrë preventivën radikale dhe masa syçeltësie: thjesht i gëlltiti fëmijët e vet posa lindën. Kuptohet se kjo Resë i shkaktonte dhëmbje, ndonëse e dinte se fëmijët si qenie hyjnore edhe më tutje jetojnë në barkun e Kronit. Kur erdhi koha që të lindë fëmijën e fundit vendosi që ta shpëtojë: sipas këshillës së prindërve të vet shkoi në ujdhesën Kreta dhe atje e lindi fshehurazi, në shpellen e thellë, në malin Diktos. Kronit ia sjell një guri të gjatë të mbështjellë në mnela: ai nuk e shikoi por e hapi gojën dhe ashtu të mbështjellë, e gëlltiti.
Zeusin pastaj në Kretë e pranuan nimfat Adrastea dhe Idaia. E kanë ushqyer me qumësht të dhisë hyjnore, Amaltesë dhe me mjaltë bletësh. Para shpelle e mbanin rojen demonët viganë kureutët, dhe kur Zeusi qante, me shpatë u binin mburojave dhe kështu krijonin aso zhurme, sa që Kroni nuk e ndiente vajin e fëmijës. Kështu Zeusi rritej dhe përparonte nën mbrojtjen e tyre. Dhe, kur u rrit, e bëri atë nga e cila Kroni frikësohej më së shumti: u çua kundër tij, e detyroi që t'i kthejë vëllazërit e gëlltitur dhe filloi kundër tij luftën e rëndë. Kroni në fillim, në të vërtetë, Zeusin me Hadin e Poseidonin i sulmoi në majën e Olimpit, por Zeusi i çliroi Hekatonkeirët të cilët Kroni edhe më tutje i mbante në burgun e nëntokës dhe me ndihmën e tyre kaloi në kundërsulm. Në anën e vet i përfitoi edhe kiklopët me një sy, madje edhe disa prej titanëve në krye me Oqeanin. Pas luftës së rëndë dhjetëvjeçare Kro¬ni ra dhe Zeusi së bashku me titanët e mundur i hudhi në Tartar.
Kështu përfundoi sundimi i Kronit mbi botën për t'u zëvendësuar me sundimin e Zeusit, i cili ka zgjatur deri në fund të miteve greke. Sipas legjendës romake Kroni kinse, para rënies në Tartar shpëtoi, duke ikur në Itali dhe atje jetoi me emrin Saturn. Sundimin e tij të mëvonshëm njerëzit e kanë idealizuar edhe e kanë quajtur shekull i artë, kuptohet vetëm në kohën kur, sipas fjailëve të Henrit de Saint-Simonit (Hanri dë Sent-Simonit) besonin se njerëzimi e ka "shekullin e artë veç pas vetes, e jo para vetes".
Grekët Kronin nuk e kanë nderuar në mënyrë të veçantë. E quanin "grykës të fëmijëve" dhe nuk i ngritnin tempuj. Piktura të tij kemi shumë pak. E dimë vetëm nga disa piktura në vaza, nga një reliev i kohës romake (që gjenden në Muzeun Kapitolian), nga një bustë dhe një torzo e një trupore të kohës jo të përcaktuar (dhe gjendet në Muzeun e Vatikanit). Saturni romak nuk është plotësiht identik me Kronin.
Emri
Sipas Hilë Gjeçit emri Kroni i ka rrënjët nga gjuha shqipe dhe do të thotë Mbret apo Kryekunoruem. (Shih Kroni Mbret). Më tutje ai thotë se për nderë të Kronit, shqiptarët ndërtuan një Kështjellë në maje të Gurit të Kuq i cili gjendej në fushë të Finikut ku është gjetur edhe qyteti i Kronit. Sot në atë vend gjendet fshati i quajtur Krongji, në rrethinë të Delvinës. Përmbi fshatin Krongji gjenden gërmadhat e lashta të kohës së Pellazgëve. Kroni sipas mitologjise ishte njeri nga 12 titanet.Bir i Uranit dhe Gjeas.Vella dhe bashkeshort i Rea-s.Zeusi, i biri e rrezon nga froni pas nje lufte te ashper.Ne fakt impakti mitologjik eshte ky: mitologjia e re helene (me Zeusin si kryeperendi)del ngadhnjimtare mbi mitologjite paraardhese te pellgut mesdhetar sic kane qene ajo atlantidase ,pellazge dhe se fundmi deri diku si nje ure lidhese ,ajo kreto-mikenase.Por ceshtja shtrohet me qarte ne territorin ballkano-anatolik.Keshtu shqipja,si nje gjuhe e dokumentuar vone me shkrim,gjithsesi mbetet pasardhesja me e denje e pellazgjishtes(bije te se ciles shpeshhere,kane quajtur dhe greqishten e jo vetem ilirishten e trakishten)dhe shpjegon me ane te evolucionit te saj shumicen e emrave te ardhur nga bota mitologjike.Keshtu Urani (Ouranos)perendi qe simbolizonte qiellin, shpjegohet me shqipen Vrani (Qiell i mvrenjtur)por dhe me -vras-(me vra).Ishte i pari qe vriste duke i groposur bijte ne gjirin e tokes(varri).NJe fjale tjeter e se njejtes familje eshte pra kjo fjale:Varr, Uran=Varran
Referime
Projekti Fjalori/Mitologji
Villasayas
300px|right Villasayas është një bashki në provincën e Soria-s, Castile dhe Leon, në Spanjë.
Fenrir
parapamje|289x289px|Odin dhe Fenris (1909) nga Dorothy Hardy. Fenrir (Skandinavishtja e Vjetër 'Fen-banor') ose Fenrisúlfr (Skandinavishtja e Vjetër "Ujku i Fenririt", shpesh i përkthyer "Fenris-ujk"), i referuar gjithashtu si Hróðvitnir ("ujk-famë" në norvegjinë e vjetër) dhe Vánagandr ("përbindësh i vjetër norvegjez" i [Lumit] Ván'), është një ujk në mitologjinë norvegjeze. Fenrir, së bashku me Helin dhe Gjarprin Botëror, është një fëmijë i Lokit dhe gjigantes Angboða. Ai dëshmohet në Edda poetike, e përpiluar në shekullin e 13-të nga burime të mëparshme tradicionale, dhe në prozën Edda dhe Heimskringla, të shkruara në shekullin e 13-të nga Snorri Sturluson. Si në Edda poetike ashtu edhe në prozë Edda, Fenrir është babai i ujqërve Sköll dhe Hati Hróðvitnisson, është djali i Lokit dhe parashikohet të vrasë perëndinë Odin gjatë ngjarjeve të Ragnarök, por nga ana tjetër do të vritet nga djali i Odinit, Víðarr. .
Në prozën Edda, jepen informacione shtesë për Fenririn, duke përfshirë se, për shkak të njohurive të perëndive për profecitë që parashikonin telashe të mëdha nga Fenriri dhe rritja e tij e shpejtë, perënditë e lidhën atë dhe si rezultat Fenriri e kafshoi dorën e djathtë të zotit. Týr. Përshkrimet e Fenririt janë identifikuar në objekte të ndryshme dhe janë propozuar teori shkencore në lidhje me lidhjen e Fenririt me qeniet e tjera të qenit në mitologjinë norvegjeze. Fenriri ka qenë objekt i përshkrimeve artistike dhe ai shfaqet në letërsi.
Lakror me hithra
Hithrat i lajmë mirë me ujë të ftohtë, i shtypim pak duke i mbështjellë me një pecetë që të mos na djegin, i grijmë hollë, i ziejmë e i kullojmë dhe i kaurdisim pak me vaj. Pasi i heqim nga zjarri i hedhim gjizë, qumësht, vezë, kripë, nenexhik. Në një tenxhere hedhim miellin e misrit të situr dhe me ujë të vakët, yndyrë e kripë dhe zëmë një brumë me trashësi mesatare. E shtrojmë brumin në tepsi të lyer me yndyrë dhe sipër i hedhim hithrat e përgatitura. Mbi to hedhim me dorë një shtresë mielli, të cilin e lagim me ujë, e spërkasim me yndyrë dhe e pjekim në furrë.
Për 4-5 persona duhen :
Arvanaq
Arvanaq (, latinizuar si Arvānaq) është një fshat ne Qarkun rural Sardabeh, në Provincën, Iran. Sipas censusist të vitit 2006, popullsia e tij ka qenë 269 banorë me 56 familje.
Endrit Vrapi
Endrit Vrapi (lindur më 23 maj 1982) është një futbollist shqiptar i cili luan me Partizanin në Kategorinë Superiore dhe me kombëtaren shqiptare.
Igli Totozani
Igli Totozani është Avokati i Popullit i Shqipërisë. Ka lindur në Tiranë, më 18 shkurt 1973. Jurist me profesion, ai ka studiuar për gjashtë vjet në Universitetin e Gjenevës në Zvicër, ku dhe ka mbrojtur me sukses dy herë titullin Master respektivisht në Studime Evropiane dhe Shkenca Politike. Në vitin 2001 ka fituar çmimin “Jean Louis de Claparede” nga Universiteti i Gjenevës. Për një kohë të gjatë ka punuar në detyra të rëndësishme shtetërore si Këshilltar i Kryeministrit për Arsimin dhe Integrimin Evropian.
Vepra 43, Enver Hoxha
Vepra 43, me Autor Enver Hoxha, ky vëllim përfshin periudhën mars 1970 - qershor 1970. Shtëpia Botuese "8 nëntori" Tiranë, 1984. Faqe 563. Botohet me vendim të Komitetit Qëndror të Partisë së Punës të Shqipërisë.
- Parathënie për vëllimin e 43-të
- Teza për shkollën e lirë ushtarake - 5 mars
- Një hap tjetër i revizionistëve sovjetikë - 6 mars
- Për organizimin e punës në kooperativat bujqësore - 20 mars
- Edukimi i punonjësve të krijimtarisë artistike - 20 mars
- Propaganda e partisë i mobilizon njerëzit - 21 mars - Për raportin e kuadrove të lartë me klasën punëtore - 21 mars
- Ta mbajmë gjithnjë lart flamurin e Leninit - 21 prill
- Të mbështetemi në mendimin krijues të masave - 27 prill - Shtypi ynë t'i përgjigjet nivelit të lexuesve - 29 prill
- T'u jepen kompetenca të plota këshillave popullore - 4 maj
- Për jetën e organizatave të rinisë në shkollë - 12 maj - Revizionistët sovjetikë në lëmshin e kontradiktave - 15 maj
- Të përmirësojmë vazhdimisht punën në shkollë - 21 maj
- Për çështjet shoqërore kërkohet kujdes - 21 maj
- T'i kuptojmë politikisht çështjet - 27 maj - Të kërkojmë atë realitet të madh që synon partia - 28 maj
- Njerëzit kaliten në punë e në luftë - 28 maj
- Me punë dhe me mësim ne do të ecim përpra - 29 maj - Politika e partisë transformon edhe bjeshkët tona - 30 maj
- Masat kërkojnë shembullin e mirë të komunistëve e të kuadrove-30 maj
- Partia skalit te njerëzit virtytet e larta të popullit - 31 maj
- Njëzet jetë po të kesh, popullit nuk ia lan dot - 31 maj
- Në këto bjeshkë ne morëm një frymëzim të madh - 31 maj - Të vemë të tëra forcat për realizimin e planit - 1 qershor
- Ndërtimet bëhen me lëndën që nxjerrin duart tuaja - 2 qershor - Populli vlerëson lart kontributin e pukjanëve - 2 qershor
- Lumenjtë i vini në shërbim të socializmit - 3 qershor
- Për materiale ndërtimi kemi nevoja të mëdha - 15 qershor
- Treguesi i lëndës
- Treguesi i emrave
- Treguesi gjeografik dhe i emërtimeve të tjera
- Lënda
Kur'ani më i vjetër
thumb|right|300px|Kur'ani më i vjetër Kur'ani më i vjetër ndodhet në Tashkent të Uzbekistanit në bibliotekën Mui Mubarek medrese.
Fati i Kur'anit më të vjetër
Pas vdekjes së Osmanit r.a., kalifi i katërt Ali ibn Ebu-Talib e çoi Kur'anin në Kuf të Irakut. Pas vitit 700 kur Timurlenku e pushtoi regjionin e gjeti Kura'nin dhe e mori në Samarkand ku qëndroi mbi 400 vjet derisa rusët e pushtuan Samarkandin në vitin 1868. Cari rus e mori Kura'nin në bibliotekën e vet. Më vonë Lenini e përcolli në Uf të Baskortostanit. Pas disa kërkesave të përsëritura të muslimanëve të Uzbekistanit u kthye në Tashkent në vitin 1924 ku ndodhet edhe sot.
Arkeologjia
Arkeologjia (nga greq. αρχαίος, arheos = i lashtë dhe λόγος, logos = fjalë, ose mësim) është shkenca që studion qytetërimet dhe kulturat njerëzore të së kaluarës, dhe lidhjet e tyre me mjedisin rrethues, nëpërmjet mbledhjes, dokumentimit dhe shqyrtimit të gjurmëve lëndore që kanë mbetur (arkitekturës, dorë-punimeve, mbetjeve biologjike dhe njerëzore).
Historia e kombëtares spanjolle të futbollit
thumb|right|220px|Kombëtarja spanjolle në vitin 2013
Arkeologjia
Arkeologjia ndahet zakonisht në: arkeologjia e tokës dhe arkeologjia e nënujit (arkeologjia nënujore) të cilat kanë të përbashkët metodologjinë e kërkimit dhe studimit pavarësisht nga ambienti ku ato zhvillohen, në degë sipas periudhës ose kulturës së objektit të studiuar (p. sh. arkeologjia klasike,arkeologjia industriale, dhe paleontologjia) ose sipas veçantive teknike të studimit (arkeologjia eksperimentale), ose sipas cilësive problematike (arkeologjia urbane) ose edhe mbi bazën e llojit të lëndës së hulumtuar (p. sh. numizmatika ose epigrafia).
Historia e kombëtares spanjolle të futbollit
Historia e kombëtares spanjolle të futbollit fillon që nga data e krijimit të saj dhe që nga ndeshja e parë ndërkombëtare e tyre në vitin 1920. Kombëtarja spanjolle e futbollit regjistron një numër të madhë suksesesh, ku suksesi më i madhë është triumfi i tyre në Kupën e Botës 2010.
Arkeologjia
Metodat
Për analizimin arkeologjik përdoren disa metoda ndër të cilat janë të njohura arkeobotanika, dendrokronologjia, arkeometalurgjia, etj.
Historia e kombëtares spanjolle të futbollit
Fillimet dhe sukseset e herëshme
Kombëtarja e parë spanjolle e futbollit u krijua në vitin 1920, me qëllim për të përfaqsuar Spanjën në Lojërat olimpike verore që u zhvillua në Belgjikë në të njëjtin vit.
Arkeologjia
Arkeobotanika
Gjithandej ku njerëzit kanë jetuar, ku ata kanë përgatitur ushqimin e tyre ose ku e kanë ruajtur atë, gjenden edhe sot gjurmët në formë të mbeturinave bimore. Ato mund të ruhen për një kohë shumë të gjatë me aneë të karbonizimit, thatësisë ose përmes deponimeve të njoma nën vende pa ajër. Megjithatë mbeturinat bimore janë aq të vogla sa që edhe gjatë gjurmimit konvencional arkeologjik mund të mos vihen re. Sidoqoftë kërkimet arkeobotanike i takojnë gjurmimit standard arkeologjik.
Historia e kombëtares spanjolle të futbollit
Fillimet dhe sukseset e herëshme
Spanja bëri debutimin e saj të shumë pritur në turnament më 28 gusht 1920 kundër kombëtares së Danimarkës (finaliste në dy turnamentet e fundit). Ndeshja u zhvillua në Stade Joseph Marien të Brukselit, kryeqytetit të Belgjikës. Kombëtarja spanjolle arriti ta fitonte ndeshjen me rezultatin 1–0 falë golit të shënuar nga Patricio Arabolaza, i cili kështu u bë golashënuesi i parë ndërkombëtarë i Spanjës. Kjo ndeshje e bëri Spanjën vendin e 28-të që luan një ndeshje futbolli ndërkombëtare. Në ndeshjen e ardhshme në fazës, Spanja ishte gati për të luajtur ndeshjen e rradhës kundër mikpritësve të turnamentit, Belgjikës, në një ndeshje ku Spanja nuk ishte në gjëndje për të fituar, duke humbur ndeshjen me rezultatin 1–3.
Arkeologjia
Dendrokronologjia
Dendrokronologjia është një metodë që shfrytëzohet për të zbuluar moshën e një peme duke numëruar rrathët që krijohen në një pemë me kalimin e kohës. Vija e një peme të vetme për shembull mbulon një periudhe kohore 50 vjeçare. Kjo kohë mund të zgjerohet dhe duke kërkuar sekuencat e rrathëve të pemëve të tjera, vijat e mostrave të vjetra herë pas herë vendosen në vazhdimësi të saktë kohore. Po qe se tregohet për një rajon të caktuar kjo dendrokronologji e vijave, p. sh. në Skandinavi, çdo mostër e drurit mund të krahasohet dhe pastaj mund të vendoset një kohë të caktuar.
Historia e kombëtares spanjolle të futbollit
Fillimet dhe sukseset e herëshme
Vendi mikpritës Belgjika e mbyllën turnamentin duke e fituar atë, pasi Çekosllovakët u skualifikuan pasi u larguan nga fusha në mes të ndeshjes, gjë që i dha mundësinë Spanjën dhe dy-tre kombëtareve të tjera të luanin mundësitë e tyre për të fituar medaljen e argjendë ose të bronzit. Ndeshja e parë e çerek–finaleve të reja u luajt kundër Suedisë, ndeshje që pa Spanjën që të fitonte me rezultatin 2–1 pasi përmbysi avantazhin e një Goli. José María Belauste dhe Domingo Acedo ishin shënuesit në atë ndeshje. Ndeshja e rradhës u luajt kundër Italisë. Félix Sesúmaga arriti të shënojë dy gola fantastik duke i dhënë fitoren skuadrës me rezultatin 2–0, gjë që i eleminoi italianët nga turnamenti dhe dërgoi spanjollët në gjysmë–finale (Deri në Euro 2012, ajo ka qënë ndeshja e vetme zyrtare që Spanja ka mposhtur Italinë). Katër skuadrat e fundit të turnamentit ishin Spanja, Hollanda, Franca dhe Çekosllovakia. Por vetëm Hollanda avancoi në finale kundër Spanjës për shkak se Franca nuk u shfaq dhe Çekosllovakia ishte skualifikuar më parë. Në ndeshjen e fundit, Spanja mposhti Hollandën me rezultatin 3–1 falë dy golave të Félix Sesúmaga dhe një nga Pichichi. Me këtë, Spanja do të fitonte medaljen e argjendë në lojërat olimpike dhe medaljen e parë dhe të vetme në të gjithë historinë.
Arkeologjia
Arkeometalurgjia
Paraardhësit tanë kanë përpunuar metalin në mënyra të ndryshme. Ata e kanë prerë, derdhur, skuqur dhe kanë përdorur edhe shumë metoda të tjera. Kalitja dhe skuqja për shembull lëne gjurmë në bërthamë të metalit të cilat mund të vërehen me mikroskop. Po qe se i krahasojmë këto gjurmë të mostrave të gjetura nga vende shumë të largëta mes veti, mund të mirret se këto pjesë vijnë nga rrethi i njëjtë teknologjik ose ndoshta edhe prej të njëjtit farkëtar. Po ashtu mund të përcaktohet me anë të përpunimit cilësor ose të mënyrës së përpunimit. Thënë shkurt : Arkeometalurgjia na mëson shumë rreth artit të përpunimit të metaleve të kulturave të hershme. Ky artizanat ishte atëherë një teknologji e lartë dhe e cila deri sot ka mbetur.
Historia e kombëtares spanjolle të futbollit
Fillimet dhe sukseset e herëshme
Lojtarët spanjoll që morën medaljet ishin: Domingo Gómez-Acedo, Patricio Arabolaza, Mariano Arrate, Juan Artola, Joaquín Vázquez, José María Belauste, Sabino Bilbao, Ramón Eguiazábal, Ramón "Moncho" Gil, Ricardo Zamora, Silverio Izaguirre, Rafael Moreno "Pichichi", Luis Otero, Francisco Pagazaurtundúa, José Samitier, Agustín Sancho, Félix Sesúmaga dhe Pedro Vallana, gjithashtu dhe trajneri i asaj kohe Paco Bru.
Arkeologjia
Arkeometalurgjia
Numizmatika
Historia e kombëtares spanjolle të futbollit
Fillimet dhe sukseset e herëshme
Një ngjarje shumë e suksesshme për kombëtaren spanjolle, pavarësisht se në vitet në vazhdim do të vazhdonte të korrte suksese edhe më të mëdha.
Arkeologjia
Arkeometalurgjia
Meret me studimin e monedhave. Llojet e monedhave si p.sh (prej bakri,bronxi,arri,hekuri...etj)
Historia e kombëtares spanjolle të futbollit
Vitet 1950'
Lufta civile spanjolle dhe Lufta e Dytë Botërore e larguan Spanjën nga çdo kompedicion futbollistik duke filluar nga Kupa e Botës 1934 e deri te kualifikueset e Kupës së Botës 1950, ku ata kaluan rivelët luzitan të Portugalisë për të marrë pjesë në Kupën e Botës, duke fituar me rezultatin 5–1 e duke barazuar me rezultatin 2–2. Në finalet në Brazil, Spanja ishte vendosur në një grup me Anglinë, Kilin dhe me Shtetet e Bashkuara. Për herë të parë dhe të vetmen në historinë e Kupës së Botës, fituesi u vendos nga një grup i veçante, i përbërë nga katër fituesit e grupeve të para. Katër skuadrat në grupin final ishin Spanja, Uruguaji, Brazili dhe Suedia. Spanja dështoi të merrte ndonjë fitore, duke e mbyllur grupin me një barazim dhe dy humbje duke e përfunduar grupin në vendin e fundit. Deri në vitin 2010, ky ka qënë rezultati më i mirë i Spanjës në finalet e një Kupe Bote, gjë që i dha emrin "underachievers".
Arkeologjia
Rreth arkeologjisë
Arkeologjia (nga greq. αρχαίος, arheos = i lashtë dhe λόγος, logos = fjalë, ose mësim) është shkenca që studion qytetërimet dhe kulturat njerëzore të së kaluarës, dhe lidhjet e tyre me mjedisin rrethues, nëpërmjet mbledhjes, dokumentimit dhe shqyrtimit të gjurmëve lëndore që kanë mbetur (arkitekturës, dorë-punimeve, mbetjeve biologjike dhe njerëzore).
Historia e kombëtares spanjolle të futbollit
Vitet 1950'
Nën drejtimin e trajnerit Francezo-Argjentinas Helenio Herrera dhe ndihmësit të tij Italia Daniel Newlan, Spanja doli nga përgjumësia duke u kualifikuar në Kampionatin e parë Europian në vitin 1960. Spanja mposhti Poloninë me rezultatin e përgjithshëm 7–2 duke kaluar në çerek-finalen e turnamentit. Megjithatë, Spanja u tërhoq nga kompedicioni pasi nuk pranoi të udhëtonte në Bashkimin Sovjetik për shkak të mosmarrëveshjeve politike mes diktatorit Franco të Spanjës dhe Sovjetikëve.
Arkeologjia
Rreth arkeologjisë
Arkeologjia ndahet zakonisht në: arkeologjia e tokës dhe arkeologjia e nënujit (arkeologjia nënujore) të cilat kanë të përbashkët metodologjinë e kërkimit dhe studimit pavarësisht nga ambienti ku ato zhvillohen, në degë sipas periudhës ose kulturës së objektit të studiuar (p. sh. arkeologjia klasike,arkeologjia industriale, dhe paleontologjia) ose sipas veçantive teknike të studimit (arkeologjia eksperimentale), ose sipas cilësive problematike (arkeologjia urbane) ose edhe mbi bazën e llojit të lëndës së hulumtuar (p. sh. numizmatika ose epigrafia).
Historia e kombëtares spanjolle të futbollit
Vitet 1950'
Spanjollët, të udhëhequr nga Alfredo Di Stéfano, u kualifikuan për në Kupën e Botës 1962, duke mposhtur Uellsin me rezultatin e përgjithshëm 3–2 në dy ndeshje duke arritur në play-off e UEFA/CAF ku ata do të mposhtnin Marokun me rezultatin 4–2 në dy ndeshje për të avancuar në finalet e turnamentit.