cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Santorini
Arkitektura
Arkitektura tradicionale e Santorinit është e ngjashme me atë të Cyclades të tjera, me shtëpi kubike të ulëta, të bëra prej guri lokal dhe të zbardhura ose të zbardhura me hiri të ndryshëm vullkanik të përdorura si ngjyra. Këto ngjyra, vitet e fundit, kanë tendencë të zëvendësojnë të bardhën në ngjyrën e fasadave të shtëpive, sipas arkitekturës tradicionale të ishullit pasi u zhvillua deri në tërmetin e madh të vitit 1956. Karakteristikë unike është përdorimi i zakonshëm i hypóskapha: zgjatimet e shtëpitë e gërmuara anash ose poshtë në shtufin përreth. Këto dhoma çmohen për shkak të izolimit të lartë të siguruar nga shtufi i mbushur me ajër dhe përdoren si lagje të freskëta unike në verë dhe ngrohtësi në dimër. Këto janë hapësira premium magazinimi për prodhime, posaçërisht për bodrumet e verës: kantinat e verës Kánava të Santorini.
Kur tërmete të fuqishëm goditën ishullin në vitin 1956, gjysma e ndërtesave u shkatërruan plotësisht dhe një numër i madh pësuan dëme të riparueshme. Banesat nëntokësore përgjatë kreshtës me pamje nga kaldera, ku paqëndrueshmëria e tokës ishte përgjegjëse për shkallën e madhe të dëmtimit, duhej të evakuoheshin. Shumica e popullsisë së Santorinit u desh të emigronte në Pire dhe Athinë.
Portet
Santorini ka dy porte: Athinios (Ferry Port) dhe Skala (Porti i Vjetër). Anijet e lundrimit ankorohen pranë Skala dhe pasagjerët transferohen nga anijet lokale në bregdet në Skala, ku Fira mund të arrihet me teleferik, në këmbë ose me gomar. Anijet turistike nisen nga Skala për në Nea Kameni dhe destinacione të tjera Santorini.
Aeroporti
left|parapamje|Aeroporti i Santorinit shikuar nga Thera antike. Santorini është një nga ishujt e paktë të Cyclades me një aeroport të madh, i cili shtrihet rreth 6 km në juglindje të qendrës së Therës. Pista kryesore e asfaltit (16L-34R) është 2.125 metra në gjatësi, dhe autostrada paralele u ndërtua për specifikimin e pistës (16R-34L). Mund të strehojë avionë Boeing 757, Boeing 737, Airbus 320, Avro RJ, Fokker 70, dhe ATR 72. Linjat ajrore të planifikuara përfshijnë Olympic Air, Aegean Airlines, and Ryanair, me fluturime me qira nga linja ajrore të tjera gjatë verës, dhe me transport nga dhe në terminalin ajror të disponueshëm përmes autobusëve, taksive, kamionëve të hotelit dhe makinave me qira.
Desidiatët
Desidiatët ishin fis Ilir.
Bato
- Batoja ishte zotëriu i luftës që i udhëhoqi Desideatët në Revoltën e madhe Ilire kundër Imperatorisë Romake,viti 6-9 i epokës sonë Shkruhet se ai ka lindur rreth viteve 30 prK në Bosnën e Epërme. Batoni pra, ishte dhe i përkiste fisit vendas të Desideatëve dhe i njohur në analet historike si njeriu më kritik e në kohën më kritike në udhëheqjen e popullit të tij desideat kundër Romës. Perigrinët, desideatët e robëruar ( që nga viti 33 prK) e kishin kryeqytet Salonën ( Splitin ) në detin Adriatik. Revolta ilire mori krye si pasojë e një shtypjeje të padrejtë si dhe si pasojë e rekrutimit të pa masë të Ilirëve në luftërat më të vështira, të cilat i udhëhiqte Tiberiusi. Populli desideat ishte lodhur nga ai lloj i robërimit dhe kështu Batoni i Desideatëve u gjend në ballë të fisit të tij në luftë kundër Romës. Është për tu përmendur se historianët e cekin posaçërisht që luftëtarëve Ilir iu bashkëngjiteshin edhe gratë, fëmijët dhe pleqtë- me një fjalë i tërë populli. Romës iu deshën që të angazhonte 15 legjione të vet si dhe aleatët tjerë të Thrakisë, pra mbi 200 000 ushtarë dhe trupa ndihmëse. Romës iu deshën tri vjet për shuarjen e kryengritjes desideate. Historiani romak Svetonius, shkruan se kjo luftë ishte më e vështirë se luftërat e njohura Punike, 200 vjet më vonë. Duke shfletuar shkrimet, hulumtuesit e kanë gjetur se Appiani e përmend Daisioitë( Dessii). Ky udhëpërshkrim nëpër Ilirikum (35-33 prK në ekspeditat e Oktavianit) i përmend këto toka dhe këta njerëz të kohës si një nga komponentët më të mrekullueshëm të Ilirisë. Nga kjo mendohet qe emri i tyre Daisioi rrjedhe nga fjala shqipe “Dashi”. Te flasim për një nga karakteristikat e shumta të Desideatëve. Ilirët në përgjithësi e kishin të lartë kultin e të vdekurit, të cilët i varroseshin me të gjitha çka kishin të veshur, ashtu edhe Desideatët. Rripi i luftëtarit bënte pjesë gjithashtu edhe si shenjë për në botën tjetër. Në varrezat e Desideatëve janë gjetur shumë sende e ndër to edhe rripi i luftëtarit Ilir. Ashtu luftarak që ishin, ushtarët desideat dalloheshin ndërveti me anë të rripit me anën e të cilit rangoheshin në hierarkinë e luftës. Çdo ushtarë e bënte rripin vet, të zbukuruar me ornamente nga metalet e kohës si bronzi dhe më vonë argjendi.
Rripi
- Paraqiste kultin e luftëtarit Desideat nga zbukurimet dhe sasia e metalit të kohës të shkrirë në ornament i jepte atij statusin e të pasurit në shoqërinë desideate.
Aeroporti i Korçës
Aeroporti Northwest Korçë është aeroport në Korçë, qytet në juglindje të Shqipërisë.
Shih edhe
Lista e aeroporteve në Shqipëri
Qarku Quimper
Qarku Quimper është një qark në Francë.
Trotuaret e trishtimit
Trotuaret e trishtimit, poezi me autor Edmond Tupja. Botuar në Tiranë nga "Hilda", në vitin 1994. Libri ka 96 faqe.
1901 në Shqipëri
Në vijim është lista e ngjarjeve që kanë ndodhur gjatë vitit 1901 në Shqipëri.
Barnave, Drôme
Barnave është një komunë në Francë. Barnave bën pjesë në departamentin Drôme të rajonit Rhône-Alpes. Komuna ka një popullsi prej 158 banorë dhe sipërfaqe 13.06 km².
Ratkoci
Ratko ci është fshat në komunën e Rahovecit, të regjionit të Gjakovës. Fshati Ratkoc, shtrihet në bregun e majtë të Drinit të Bardhë, rreth 17 km në perëndim të Rahovecit. Është vendbanim fushor i tipit të grumbulluar. Lartësia mbidetare: 340 m. sipërfaqja: 11.3 km2
Gjeografia
Fshati Ratkoc ka klimë mesatarisht të mirë, me 700-800 mm reshje në vit. Ky fshat ka një infrastrukturë të mirë rrugore. Nëpër Ratkoc kalon lumi Drini i Bardhë.
Demografia
Fshati Ratkoc ka rreth mbi 7 mijë banorë dhe mbi 800 shtëpi.Mbi 95% e fshatit i përkasin popullsisë shumicë shqiptare, ndërsa 5% komunitetit RAE. Sa i perket mbiemrave topografikë(që i referohet prejardhjes sipas mbiemrit të tyre), kryesisht dominojnë mbiemrat si; Hoti, Morina, Krasniqi,Berisha, Kastrati etj. Fshati Ratkoc pas përfundimit të luftës së fundit në Kosovë në vitin 1999, llogaritet si fshati më i madh ne komunen e Rahovecit. Gjatë kohës së sistemit të regjimit komunist-socialist Jugosllav, emri i fshatit ka qenë i regjistruar si Ratkovc (Ratkovac), prej vitit 2000 pas disa tentimeve që ti ndryshohet emri ne Drinas, nuk u lejua nga UNMIK-u, ashtu që mbetet i regjistruar si fshati Ratkoc, pas redaktimit të emrit.
Në 10 vitet e fundit vërehet ulje e shtimit të popullsisë së fshatit, kryesisht për shkak të ndryshimeve socio-ekonomike dhe migrimit në vendet perendimore të popullsisë, sidomos të rinjëve.
Ekonomia
Fshati Ratkoc është kryesisht regjion bujqësor,i cili njihet për prodhimin e produkteve bujqësore.
Historia
Fshati Ratkoc është vendbanim i lashtë antik dardan. Në pjesën veriore të fshatit, në vendin Nërkisha, janë gjetur mbeturina të kulturës materiale. Po ashtu në vendin Kisha, në veri të fshatit, në një kodër janë gjetur disa gur të mëdhenj, pranë tyre varreza të moçme, të mbuluara me zallë të lumit Dri. Ndoshta janë tuma ilire. Nuk janë bërë gjurmime arkeologjike. Edhe në vendin Shpatëza, në jugperëndim të fshatit, janë gjetur gur të mullinjve, mbeturina të qeramikës, tulla, tjegulla etj. Në dokumentet e shkruara, përkatësisht në Defterin kadastral të Vilajetit Vellk të vitit 1455, ku i takonte nahijes së Dollcit, ishte regjistruar me emrin Ratkovica me 27 shtëpi. Në defterin e dytë kadastral të vitit 1477 është regjistruar me emrin Ratkofci me 19 shtëpi dhe 2 beqarë. Në defterin e tretë kadastral të vitit 1478, ky vendbanim quhet me emrin Radkofci dhe kishte 21 shtëpi e 6 beqarë. Pastaj me emrin Ratkofc në kuadrin e Nahijes së Hoçës përmendet në defterin kadastral osman të Sanxhakut të Prizrenit të vitit 1591 dhe kishte 39 shtëpi e bashtina, 7 beqarë e 3 qifte. Me emrin Rikofc është regjistruar në sallnamet e Vilajetit të Kosovës të vitit 1893-1896 dhe të vitit 1900. Në vitin 1936-1937 u kolonizuan 21 familje malazeze e serbe nga Mali i Zi (4 familje), nga Bosna e Hercegovina (3 familje) dhe optante sllave, nga Shqipëria (114 familje). Ndërsa sipas dokumentit arkivor në lokalitetin Ratkoci-Vranjaku-Nushpala u kolonizuan 24 familje me 116 anëtarë. Shënimet statistikore: Në vitin 1879 kishte 40 shtëpi (34 shqiptare e 4 rome); në regjistrimin e vitit 1913 – 592 banorë; në vitin 1919 – 50 shtëpi shqiptare me 500 anëtarë; sipas regjistrit të vitit 1921 – 76 shtëpi me 654 banorë; në vitin 1948 -150 shtëpi me 1.224 banorë; në vitin 1953 – 164 shtëpi me 1350 banorë; në vitin 1961 – 227 shtëpi me 1673 banorë (1.453 shqiptarë, 28 serbë, 182 malazezë, 10 të tjerë); në vitin 1971 – 240 shtëpi me 2.075 banorë (1.957 shqiptarë, 8 serbë, 108 malazezë, 2 të tjerë); në vitin 1981 – 250 shtëpi me 2.730 banorë (2.708 banorë shqiptarë, 22 malazezë). Sipas regjistrimit serb të vitit 1991 ishin të regjistruar 10 banorë serbë. Popullata shqiptare e kishte bojkotuar regjistrimin. Sipas vlerësimeve, në vitin 1991, Ratkoci kishte 3.549 banorë. Para agresionit serb në vitin 1998/99, ky vendbanim kishte rreth 400 shtëpi me 4.040 banorë shqiptarë. Nga agresori serb gjatë luftës së fundit për Çlirim, janë djegur rreth 90% të shtëpive. Vetëm 40 shtëpi kanë shpëtuar pa u djegur. Janë djegur edhe ambulanca dhe shtëpia e kulturës së fshatit. Janë grasatuar xhamia e fshatit (e ndërtuar në vitin 1870), ndërsa shkolla është demoluar.
Kultura dhe Arsimi
Në fshatin Ratkoc gjenden institucionet arsimore SHFMU "Katër Dëshmorët" dhe SHML "12 Maji", si dhe Shtëpia e Kulturës.
Këshilla një përkthyesi të ri
Këshilla një përkthyesi të ri, libër me autor Edmond Tupja. Botuar në Tiranë nga "Onufri", në vitin 2000. Libri ka 120 faqe.
1902 në Shqipëri
Në vijim është lista e ngjarjeve që kanë ndodhur gjatë vitit 1902 në Shqipëri.
Fjalor erotik i gjuhës shqipe : dhe të tjera "prapësi" pa aq të kripura (në mos më shumë)
Fjalor erotik i gjuhës shqipe : dhe të tjera "prapësi" pa aq të kripura (në mos më shumë), me autor Edmond Tupja. Botuar në Tiranë nga "Ora", në vitin 2004. Libri ka 199 faqe.
Çajë
është një fshat në njësinë administrative Grykë-Çajë në Rrethin e Kukësit të Shqipërisë.
Barnay
Barnay është një komunë në Francë. Barnay bën pjesë në departamentin Saône-et-Loire të rajonit Bourgogne. Komuna ka një popullsi prej 118 banorë dhe sipërfaqe 15.4 km².
Autrecourt
Autrecourt është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est.
Node.js
Node.js është një mjedis server ndër-platformë, me burim të hapur që mund të funksionojë në Windows, Linux, Unix, macOS dhe më shumë. Node.js është një mjedis ekzekutimi i JavaScript-it në fund, funksionon në motorin JavaScript V8 dhe ekzekuton kodin JavaScript jashtë një shfletuesi uebi.
Node.js i lejon zhvilluesit të përdorin JavaScript për të shkruar mjetet e linjës së komandës dhe për skriptimin nga ana e serverit. Aftësia për të ekzekutuar kodin JavaScript në server përdoret shpesh për të gjeneruar përmbajtje dinamike të faqes së internetit përpara se faqja të dërgohet në shfletuesin e internetit të përdoruesit. Rrjedhimisht, Node.js përfaqëson një paradigmë "JavaScript kudo", unifikimi i zhvillimit të aplikacioneve në internet rreth një gjuhe të vetme programimi, në krahasim me përdorimin e gjuhëve të ndryshme për programimin nga serveri kundrejt klientit.
Node.js ka një arkitekturë të drejtuar nga ngjarje të aftë për hyrje/dalje asinkrone. Këto zgjedhje të projektimit synojnë të optimizojnë xhiron dhe shkallëzueshmërinë në aplikacionet ueb me shumë operacione hyrëse/dalëse, si dhe për aplikacionet në ueb në kohë reale (p.sh., programet e komunikimit në kohë reale dhe lojërat e shfletuesit).
Përdoruesit e korporatave të softuerit Node.js përfshijnë GoDaddy, Groupon, IBM, LinkedIn, Microsoft, Netflix, PayPal, SAP, Walmart, Yahoo!, dhe Amazon Web Services.
Historia
alt=|parapamje|Ryan Dahl, krijues i Node.js, në 2010 Node.js u shkrua fillimisht nga Ryan Dahl në 2009, rreth trembëdhjetë vjet pas prezantimit të mjedisit të parë JavaScript nga serveri, LiveWire Pro Web i Netscape. Lëshimi fillestar mbështeti vetëm Linux dhe Mac OS X. Zhvillimi dhe mirëmbajtja e tij u drejtua nga Dahl dhe më vonë u sponsorizua nga Joyent.
Dahl kritikoi mundësitë e kufizuara të ueb serverit më të njohur në 2009, Apache HTTP Server, për të trajtuar shumë lidhje të njëkohshme (deri në 10,000 e më shumë) dhe mënyrën më të zakonshme të krijimit të kodit (programimi vijues), kur kodi ose bllokoi i gjithë procesi ose rafte të shumëfishta ekzekutimi të nënkuptuara në rastin e lidhjeve të njëkohshme.
Dahl e demonstroi projektin në inaugurimin Evropian JSConf më 8 nëntor 2009. Node.js kombinoi motorin V8 JavaScript të Google, një qark ngjarjesh dhe një API I/O të nivelit të ulët.
Në janar 2010, u prezantua një menaxher i paketave për mjedisin Node.js i quajtur npm. Menaxheri i paketave e bën më të lehtë për programuesit publikimin dhe ndarjen e kodit burimor të paketave Node.js dhe është krijuar për të thjeshtuar instalimin, përditësimin dhe çinstalimin e paketave.
Në qershor 2011, Microsoft dhe Joyent implementuan një version të Windows të Node.js. Ndërtimi i parë i Node.js që mbështet Windows u lëshua në korrik 2011.
Në dhjetor 2014, Fedor Indutny filloi io.js, një fork i Node.js. Për shkak të konfliktit të brendshëm mbi qeverisjen e Joyent, io.js u krijua si një alternativë e qeverisjes së hapur me një komitet teknik të veçantë. Ndryshe nga Node.js, autorët planifikuan të mbajnë io.js të përditësuar me versionet më të fundit të motorit Google V8 JavaScript.
Në shkurt 2015, u njoftua synimi për të formuar një Fondacion neutral Node.js. Deri në qershor 2015, komunitetet Node.js dhe io.js votuan për të punuar së bashku nën Fondacionin Node.js.
Në shtator 2015, Node.js v0.12 dhe io.js v3.3 u bashkuan përsëri në Node v4.0. Ky bashkim solli veçoritë e V8 ES6 në Node.js dhe një cikël lëshimi afatgjatë të mbështetjes. Që nga viti 2016, faqja e internetit io.js rekomandon që zhvilluesit të kthehen në Node.js dhe që të mos planifikohen lëshime të mëtejshme të io.js për shkak të bashkimit.
Në vitin 2019, Fondacioni JS dhe Fondacioni Node.js u bashkuan për të formuar Fondacionin OpenJS.
Më 15 mars 2023, Node.js 19.8.1 u lëshua.
Vështrim i përgjithshëm
JavaScript është e vetmja gjuhë që Node.js mbështet në mënyrë të pavarur, por shumë gjuhë të përpilimit në JS janë të disponueshme. Si rezultat, aplikacionet Node.js mund të shkruhen në CoffeeScript, Dart, TypeScript, ClojureScript dhe të tjerë.
Node.js përdoret kryesisht për të ndërtuar programe rrjeti siç janë serverët në ueb. Dallimi më domethënës midis Node.js dhe PHP është se shumica e funksioneve në PHP bllokojnë deri në përfundim (komandat ekzekutohen vetëm pasi të mbarojnë komandat e mëparshme), ndërsa funksionet Node.js janë jobllokuese (komandat ekzekutohen njëkohësisht ose edhe paralelisht, dhe përdorni kthimet e thirrjeve për të sinjalizuar përfundimin ose dështimin).
Node.js mbështetet zyrtarisht në Linux, macOS dhe Microsoft Windows 8.1 dhe Server 2012 (dhe më vonë), me mbështetje të nivelit 2 për SmartOS dhe IBM AIX dhe mbështetje eksperimentale për FreeBSD. OpenBSD gjithashtu funksionon, dhe versionet LTS të disponueshme për IBM i (AS/400). Kodi burimor i ofruar mund të ndërtohet gjithashtu në sisteme operative të ngjashme me ato të mbështetura zyrtarisht ose të modifikohet nga palët e treta për të mbështetur të tjerët si NonStop OS dhe serverët Unix.
Arkitektura e platformës
Node.js sjell programim të drejtuar nga ngjarje në serverët e uebit, duke mundësuar zhvillimin e serverëve të shpejtë të uebit në JavaScript. Zhvilluesit mund të krijojnë serverë të shkallëzuar pa përdorur threading, duke përdorur një model të thjeshtuar të programimit të drejtuar nga ngjarjet që përdor thirrjet për të sinjalizuar përfundimin e një detyre. Node.js lidh lehtësinë e një gjuhe skriptimi (JavaScript) me fuqinë e programimit të rrjetit Unix.
Node.js u ndërtua në krye të motorit V8 JavaScript të Google pasi ishte me burim të hapur nën licencën BSD. Është i aftë me bazat e internetit si HTTP, DNS dhe TCP. JavaScript ishte gjithashtu një gjuhë e njohur, duke e bërë Node.js të aksesueshme për komunitetin e zhvillimit të uebit.
Mbështetja e industrisë
Ka mijëra biblioteka me burim të hapur për Node.js, shumica e tyre të pritura në faqen e internetit npm. Ka shumë konferenca dhe ngjarje zhvilluesish që mbështesin komunitetin Node.js, duke përfshirë NodeConf, Node Interactive dhe Node Summit, si dhe një numër ngjarjesh rajonale.
Komuniteti me burim të hapur ka zhvilluar korniza ueb për të përshpejtuar zhvillimin e aplikacioneve. Korniza të tilla përfshijnë Connect, Express.js, Socket.IO, Feathers.js, Koa.js, Hapi.js, Sails.js, Meteor, Derby dhe shumë të tjerë. Janë krijuar gjithashtu paketa të ndryshme për ndërlidhje me gjuhë të tjera ose mjedise të kohës së funksionimit si Microsoft .NET.
IDE-të moderne të desktopit ofrojnë veçori redaktimi dhe korrigjimi posaçërisht për aplikacionet Node.js. IDE të tilla përfshijnë Atom, Brackets, JetBrains WebStorm, Microsoft Visual Studio (me Node.js Tools për Visual Studio, ose TypeScript me përkufizime Node, ) NetBeans, Nodeclipse Enide Studio (Eclipse-based), and Visual Studio Code. Disa IDE të bazuara në ueb mbështesin gjithashtu Node.js, si Codeanywhere, Codenvy, Cloud9 IDE, Koding dhe redaktuesin e rrjedhës vizuale në Node-RED.
Node.js mbështetet në një sërë platformash të pritjes së cloud si Jelastic, Google Cloud Platform, AWS Elastic Beanstalk, Joyent dhe të tjera.
Rërë e rëndë
Rërë e rëndë, poezi me autor Edmond Tupja. Botuar në Tiranë nga "Onufri", në vitin 1999. Libri ka 100 faqe.
Qarku Rambouillet
Qarku Rambouillet është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Yvelines.
Tingujt e trupit tënd
Tingujt e trupit tënd, libër me autor Edmond Tupja. Botuar në Tiranë nga "Ombra GVG", në vitin 2008. Libri ka 86 faqe.
1903 në Shqipëri
Në vijim është lista e ngjarjeve që kanë ndodhur gjatë vitit 1903 në Shqipëri.
Beaupuy, Haute-Garonne
Beaupuy është një komunë në Francë. Beaupuy bën pjesë në departamentin Haute-Garonne të rajonit Midi-Pyrénées. Komuna ka një popullsi prej 1296 banorë dhe sipërfaqe 5.84 km².
Buzëmadhe
është një fshat në njësinë administrative Grykë-Çajë në Rrethin e Kukësit të Shqipërisë.
Auboncourt
Auboncourt është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est.
Fjalëformimi
Në gjuhësi me fjalëformim është krijimi i një fjale të re. Fjalëformimi ndonjëherë është në kontrast me ndryshimin semantik, i cili është një ndryshim në kuptimin e një fjale të vetme. Kufiri në mes të pse formimit të fjalës dhe ndryshimit semantik mund të jetë i vështirë për t'u përcaktuar: një përdorim i ri i një fjale të vjetër mund të shihet si një fjalë e re që rrjedh nga një e vjetër dhe identike me atë në mënyrën e shkrimit. Fjalëformimi mund të jetë në kontrast me formimin e shprehjeve idiomatike, edhe pse fjalët mund të formohen nga fjalët me shumë fraza (shih kompleksin dhe inkorporimin). Gjuha është në sherbim te shoqerive dhe sa më shumë zhvillohet një shoqëri, për aq shumë fjalë ajo ka nevojë.
Derivacioni
Derivimi është procesi i formimit të fjalëve të reja nga ato ekzistuese duke shtuar bashkangjitëset e tyre, si pa + turp bën → paturpësi. Në rastet në të cilat ka një korrespondencë një-për-një midis afikseve dhe kategorive sintaksore, kjo është e njohur si aglutinim. Agulutinativ siç shihet në gjuhë.
Ndajshtesimi
I njohur si zero-ndajshtesim, gjithashtu, konvertimi përfshin një fjalë të re të formuar nga një fjalë ekzistuese e njëjtë, si formimin e fjalës “e gjelbër” nga mbiemër nje ekzistues.
Kalku
Një kalk është një fjalë ose shprehje që merret hua nga një gjuhë tjetër në përkthim të fjalëpërfjaltë. Për shembull, shprehja "zyryk mbrapa" që përdoret për kuajt, nuk është gjë tjetër veçse huamarrje nga gjermanishtja (gjerm. zurück, shq. mbrapa) gjatë pranisë austro-hungareze në Luftën e Parë Botërore. Një nënlloj i kalkeve është huaja semantike, që është, zgjërimi i kumtit të fjalës për t'i bërë vend kumteve të huaja.
Përzierja
Një përzierje fjalësh është një fjalë e formuar nga pjesët e bashkuara të dy ose më shumë fjalëve të vjetra. Një shembull është fjala smog, e cila vjen nga fjalët tym dhe mjegull, apo fjala mëngjes i vonë, e cila vjen nga mëngjes dhe drekë. Nën-kategori të fjalëve të përziera janë: reduktimi i një fjale të një prej pjesëve të saj, psh fax (faksimile), gripit (influenza) dhe bot (robot). Fjalët që priten, nuk mund të mbajnë kuptimin e tyre origjinal. Për shembull, "duke luajtur një video lojë kundër një bot" nuk është e njëjtë si "duke luajtur një video lojë kundër një roboti".
Neologjizmat
Një neologjizëm është një fjalë krejtësisht të re. Nënkategoritë e neologjizmave përfshijnë: Eponim, një emër i duhur që bëhet i zakonshëm dhe që përdoret për një ide që është e lidhur me këtë emër, zakonisht duke ndryshuar pjesën e saj të të folurit, si fotokopje, dhe buçitës. Fjalë e huazuar quhet një fjalë e cila është huazuar nga një gjuhë tjetër, si fjala “klishe” e cila është huazuar nga frëngjisht. Një fjalë onomatopeik, quhet një fjalë e cila imiton tingujt natyrore, si emri “zog i krisur”.
Lufta e fjalorëve
Lufta e fjalorëve kritikë dhe polemikë leksikografike, me autor Edmond Tupja. Botuar në Tiranë nga "Kokona", në vitin 2012. Libri ka 160 faqe.
Isa Asp
Isa Asp (4 shkurt, 1853 - 12 nëntor 1872) ishte "gruaja e parë poete finlandeze". Ajo vdiq në moshën 19 vjeçare nga tuberkulozi duke lënë rreth 100 poema më të njohura prej të cilave është "Ninull në një valë". Pas vdekjes u botuan poezitë e saj, u krijuan statujat dhe u shkruan disa biografi.
Jeta
Asp u lind në Utajärvi në 1853. Ajo ishte një nga nëntë fëmijët e mbijetuar të Jaakko Asp dhe Beata Elisabet (e lindur Puhakka) Asp. Asp ishte një fëmijë i parakohshëm që ndoqi shembullin e babait të saj dhe shkroi poezi. Ajo u mësoi suedisht nga gjyshja e saj. Kur mbërriti për herë të parë në shkollë, ata e njohën dijet e saj.
Familja u transferua në Suomussalmelle. Poezia e saj e parë e mbarimit u shkrua atje kur ajo ishte 19 vjeçare. Poezia flet për respektin e saj për babain e saj dhe vendin e saj. Në vitin 1864 ajo ndoqi një shkollë private në Raahe ku u mësoi suedisht. Ajo u shoqërua nga prifti lokal Fanny Hethal. Ajo u diplomua në vitin 1866 kur ishte në shtëpi duke folur me miqtë e saj me letra. Ajo krijoi një revistë të quajtur "Lahja" të cilën ja tregoi vetëm familjes së saj, por u zhvillua për (22 kopje). Vitin e ardhshëm ajo gjeti një të dashur, por ai vdiq nga pneumonia në pranverën e ardhshme.
Në 1871 Asp filloi të shkruante poezi në filandisht, pasi kishte ndjekur një kolegj të trajnimit të mësuesve në Jyväskylä.
Vdekja dhe trashëgimia
Asp vdiq në Jyväskylä në 1872 nga tuberkulozi duke lënë përafërsisht (100 poema lirike) nga më të njohurat prej të cilave është "Ninull në një valë". Asp është quajtur "gruaja e parë poete finlandeze". Një biografi e parë e saj nga Helmi Krohn u botua në vitin 1912. Qëkur vdiq disa statuja, janë bërë më shumë biografi dhe libra të poezisë së saj.
1904 në Shqipëri
Në vijim është lista e ngjarjeve që kanë ndodhur gjatë vitit 1904 në Shqipëri.
Otrera
Në mitologjinë greke, Otrera (Greqishtja e lashtë: Ὀτρήρη Otrērē) ishte krijuesja dhe mbretëresha e parë e Amazonëve. Ajo ishte e bija e Eurusit, bashkëshortja e Aresit dhe nëna e Hipolites, Antiopeas, Melanippe dhe Penthesilea.
Mitologjia
Otrera ndonjëherë konsiderohet themeluesja mitologjike e Tempullit të Artemidës në Efes, i cili ishte e lidhur ngushtë me Amazonën.
Krijimi i Amazonës
Otrera lindi në veri të Greqisë së sotme, te prindëritë e panjohur. Ajo ishte fillimisht një amvise gjatë epokës së bronzit në një martesë të rregulluar. Ajo u trajtua në mënyrë të tmerrshme nga burri i saj dhe vendosi të stërvitej në fshehtësi dhe të mësonte si të mbrohej me shpatë dhe një hark dhe një shigjetë. Pasi u tregua e sigurt në aftësitë e saj, ajo filloi t'u mësojë amvisave në qytetin e saj të luftojnë. Otrera u mësoi grave të tjera aftësitë e gjuetisë së Artemis, por ata gjithashtu iu lutën Aresit për forcë. Një ditë, Otrera dhe gratë e saj u rebeluan dhe pushtuan tërë qytetin dhe përfundimisht qytetet përreth. Otrera dhe gratë e saj do të marshonin në qytete fqinje, do të çlironin gratë dhe më pas do t'i therrinin dhe skllavërojnë burrat. Otrera iku nga vendi me njerëzit e saj dhe themeloi kryeqytetin Sinope, ku trajnoi ushtritë e saj dhe mblodhi rekrutë, ndërsa gradualisht zgjeronte territorin e saj. Otrera dhe njerëzit e saj u bënë të njohur si Amazons. Ky emër rrjedh nga fjala greke amazos, që do të thotë pa gji për shkak të zhurmës që Amazona do të hiqnin gjoksin e tyre të djathtë, në mënyrë që ata të mundnin në mënyrë më efektive të gjuanin një shigjetë ose të hedhin një shtizë.
Otrera dhe Aresi
Otrera ndërtoi tempullin për Aresin, por ajo nuk dëshironte ta shqetësonte perëndinë Artemis, nga i cili kishte marrë edhe bekime, kështu që Otrera vendosi të ndërtojë një tempull tjetër kushtuar Artemisit në qytetin e Efesit, mjaft afër, në mënyrë që grekët të mund të vizitonin. Tempulli ishte ndërtuar mbi një kodër të lartë, në mënyrë që të mund të shihej nga të gjitha anët. Një festival mbahej çdo vit në këtë tempull, dhe Amazonët do të kalonin tërë ditën duke festuar dhe kryerjen e valleve të luftës nëpër rrugë. Populli do të sakrifikonte bizhuteri Artemisit duke e varur atë mbi statujën e saj. Tempulli u shkatërrua dhe u rindërtua dy herë dhe u bë një nga Shtatë mrekullitë e botës së lashtë.
Otrera dhe Dionisi
Dionisi, perëndia e verës, po udhëtonte nëpër botën e vdekshme me ndjekësit e tij të njohur si maenads. Ndërsa ishte duke shkuar për të pushtuar Indinë, ai erdhi në tokën e Amazones. Pas takimit të skautëve të Amazonës, ai vendosi t'i shtojë ata në grupin e tij të ndjekësve. Otrera dëgjoi praninë e tij dhe përçmoi mendimin për trupat e saj që bashkoheshin me forcat e tij, dhe kështu ajo urdhëroi një sulm kundër tij. Në këtë betejë, Dionisi mundi Amazonët. Amazonët e mbetur u larguan në tempullin e Artemis.
Marcia Barrett
Marcia Barrett (lindur më 14 tetor të vitit 1948, Shën Katerina Parish, Xhamajka) është një nga këngëtaret origjinale me grupin vokal Boney M.
Vitet e hershme
Barrett ka lindur në Xhamajka; prindërit e saj e çuan atë në Croydon të Anglisë në vitin 1963. Në fund të viteve 1960 ajo u shpërngul në Gjermani, ku ajo u bashkua me një grup dhe udhëtoi me Karel Gott dhe Rex Gildo. Në vitin 1971 ajo nënshkroi me Metronome Records dhe bëri regjistrimin e saj të parë, "Mund të jetë dashuri", shkruar nga Drafi Deutscher. Shitur pak, por ajo vazhdoi të turne me këngë të tilla si "Biri i një njeriu predikues", "Oh Happy Day" dhe "Big Spender".
Epoka e Boney M.
Në vitin 1975 u bashkua me Boney M., një grup modelësh dhe kërcimtarësh, për të bërë shfaqje diskoteke dhe televizive të "Baby Do You Wanna Bump", një këngë e regjistruar nga producentja e regjistrimeve Frank Farian. Singëlli u shit në vendet e Beneluksit. Kur këngëtarja Claudja Barry u largua në fillim të vitit 1976, Barret sugjeroi një zëvendës Xhamaikan Liz Mitchell. Mitchell ishte një këngëtare, dhe Farian e angazhoi atë dhe Barrett për të bërë një regjistrim pasues, "Daddy Cool". Ata regjistruan albumin e parë të Boney M., Take The Heat Off Me, në vitin 1976. Pas një shfaqjeje në programin televiziv gjerman Musikladen në shtator, grupi ishte në Listat në të gjithë Evropën dhe një seri këngësh dhe albumesh hit i ndoqën gjatë dekadës së ardhshme. Boney M. numëronte katër anëtarë zyrtarë, por vetëm Barrett dhe Liz Mitchell ishin në studion e regjistrimit kur shënimet e Boney M. u regjistruan. Frank Farian (dhe, nga vit 1982 deri në vitin 1985, Reggie Tsiboe) siguroi vokalin mashkullor që Bobby Farrell imitonte në skenë. Ndërkohë që Mitchell konsiderohej si këngëtarja kryesore, për shkak të numrit më të madh të këngëve në të cilat ajo luajti rolin kryesor, Barrett kontribuoi harmoni në të gjitha këngët e njohura të grupit dhe ndau udhëheqjen me Mitchell në hite si "Ma Baker", " Rasputin "dhe" Gotta Go Home ". Ajo gjithashtu udhëhoqi në disa këngë në secilën nga albumet e studimit të grupit deri në albumin e Krishtlindjeve (1981), duke përfshirë edhe titullin e albumit të parë Take Me Heat dhe "Lovin 'ose Leavin'". Këto u lançuan gjithashtu si një solo e Barrett në vitin 1977. Ajo këndoi vokalin udhëheqës në "Belfast", një këngë që ajo kishte interpretuar në vitet e saj solo, e cila u bë singëlli i saj i dytë nga albumi i dytë Love for Sale; ishte një hiti numër 1 gjerman dhe një hit Evropian Top 10. Në atë album ajo gjithashtu performoi "Lover Silent".
Në vitin 1983, Barrett u prezantua me Eddy Grant i cili prodhoi demos me të për CBS. Farian i kujtoi asaj se ajo ishte ende kontraktualisht e angazhuar te Boney M. Në albumin e shtatë të tij Ten Thousand Lightyears, përveç një pjese të shkurtër solo në "Wild Planet", ajo dëgjohet vetëm herë pas here në vokal mbështetës. Në albumin e fundit të tyre "Eye Dance", ajo mezi dëgjohet ndryshe nga "Got Cha Loco" dhe në albumin remix të bashkimit të grupit, Greatest Hits të të gjitha kohëve - Remix '88, zëri i saj u zvogëlua në shumicën e pjesëve. Pas largimit të Liz Mitchell gjatë turneut të vitit 1989, Madeleine Davis u bashkua me grupin. Kur Farian njoftoi se nuk do të bënte ndonjë regjistrim të ri, grupi shkoi në Francë për të regjistruar "Gjithkush dëshiron të luajë si Josephine Baker" me producentin Barry Blue. Ajo bëri të gjitha zërat kryesorë dhe mbështetës në anën A, por Farian tërhoqi të singëllin, i zemëruar që grupi e përdori emrin Boney M. Pas një çështje gjyqësore në vitin 1990, anëtarët e grupit vazhduan të ndarë.
Jeta pas Boney M.
"Jeta pas Boney M. - i dashur, unë kam kaluar nëpër ferr dhe përtej", tha Barrett në një intervistë radioje në nëntor të vitit 2001. Pasi grupi u nda në vitin 1990, Barrett po regjistroi këngë në Munih kur u diagnostikua me  kancer. Ajo kishte një përsëritje të sëmundjes së saj dhe nuk ishte në gjendje të punonte. Më në fund, në vitin 1997, ajo filloi të punojë me producentin Scott Christina në këngë valle. Albumi që rezultoi, Survival, u shfaq në nëntor të vitit 1999. Dy këngë të reja, një solo nga Boney M.'s No. 1 hit "Rivers of Babylon" dhe një këngë e re e quajtur "Seasons" u luajtën në një radio në Holandë, por asnjëra nuk u lançua. Në vitin 2003, një përfitim EP No War! Paqja dhe Dashuria u lançu si një protestë kundër ndërhyrjes ushtarake amerikane në Irak dhe krijoi 295 dollarë për bamirësinë e Luftës së Fëmijëve.
Sot
Barrett bëri albumin e saj të dytë,Come into My Life, në vitin 2005. Ai përfshiu një cover të "Hey Joe", një version i ri i "Belfast", si dhe regjistrimet origjinale të shkruara nga ajo dhe burri i saj Marcus. Përveç kësaj, një kopertinë e "Albatros" instrumentale të Fleetwood Mac, për të cilën Barrett ishte lejuar të shtonte edhe tekstet e veta nga kompozitori Peter Green dhe këngën "Rip It Up", ishin gjithashtu pjesë e listës së këngëve. Ajo tani udhëton me versionin e saj të Boney M. Ajo u ribashkua me Liz Mitchell dhe Frank Farian në premierat në Londër dhe Berlin të muzikës Daddy Cool, megjithëse ajo nuk këndoi në regjistrimin e ri "A Moment of Love. Në tetor të vitit 2007, ajo hodhi poshtë një këngë për albumin Disco 2008, një projekt nga producentja e muzikës britanike Ian Levine. Në tetor, ajo dhe Boney M. u ftuan nga Presidenti Mikhail Saakashvili për të performuar në Osetinë e Jugut.
Më 8 mars të vitit 2008, Barrett luajti me grupin e saj në bazën e pallatit në Bangalore të Indisë si "Boney M. në bashkëpunim me Marcia Barrett". Në vitin 2009, ajo filloi Xoah Records. Lançimi i parë në etiketë ishte një remix i këngës së saj Survival "Seeing is Believing", të lançuar më 6 mars të vitit 2009, e ndjekur nga "Unë nuk e di pse". Ndërsa albumi i tretë i saj solo Strange Rumors që ishte njoftuar se do të dilte, u ndalua kur ajo u godit nga një tjetër periudhë e kancerit.
Qarku Redon
Qarku Redon është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Ille-et-Vilaine.
Album i brengës më të thellë
Album i brengës më të thellë, poezi me autor Edmond Tupja. Botuar në Tiranë nga "Ombra GVG", në vitin 2015. Libri ka 62 faqe.
Po shkoj të kap Enisin
Po shkoj të kap Enisin, pseudoroman me autor Edmond Tupja. Botuar në Tiranë nga "Pegi", në vitin 2016. Libri ka 192 faqe.
Shkinak
është një fshat në njësinë administrative Grykë-Çajë në Rrethin e Kukësit të Shqipërisë.
Fjalor erotik frutash, lulesh e perimesh
Fjalor erotik frutash, lulesh e perimesh, me autor Edmond Tupja. Botuar në Tiranë nga "Pegi", në vitin 2017. Libri ka 132 faqe.
Kujtimet e një karrigeje
Kujtimet e një karrigeje : dhe të tjera rrëfenja me kripë e piper me autor Edmond Tupja. Botuar në Tiranë nga "Pegi", në vitin 2019. Libri ka 184 faqe.
Corny-la-Ville
Corny-la-Ville është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est.
Barneville-Carteret
Barneville-Carteret është një komunë në Francë. Barneville-Carteret bën pjesë në departamentin Manche të rajonit Basse-Normandie. Komuna ka një popullsi prej 2282 banorë (regjistrimi 2009) dhe sipërfaqe 10.29 km².
1905 në Shqipëri
Në vijim është lista e ngjarjeve që kanë ndodhur gjatë vitit 1905 në Shqipëri.
Barneville-la-Bertran
Barneville-la-Bertran është një komunë në Francë. Barneville-la-Bertran bën pjesë në departamentin Calvados të rajonit Basse-Normandie. Komuna ka një popullsi prej 147 banorë dhe sipërfaqe 4.18 km².
Familja Humoj
parapamje|Pozicioni i [[Balecit dhe i Drishtit në 1448]] Humoj ose Omoj ishte një familje fisnike arbërore që shërbeu si pronojarë të Republikës së Venedikut në rajonin e Balecit dhe Drishtit (Shqipëria e sotme) në shekullin e 15-të.
Historia familjare
Kur Baleci ra nën kontrollin e Republikës së Venedikut, ai u bë pronoia e Radiq I Humoj i cili më vonë kontrolloi kështjellën e Petrës në rajonin e Polatit. Sipas raporteve veneciane, Radiq Humoj ishte një pronojar i shquar në rajonin e Shkodrës në korrik 1403. Donato de Porto, një guvernator i Shkodrës, emëroi Radiqin si pronoier të Balecit në periudhën 1402-1403 dhe Senati konfirmoi vendimin e tij më 16 shtator 1404.
Radiq Humoj, si shumë pronoitarë të tjerë vendas venedikasë, e mbështeti Balshën III gjatë luftës së tij me Republikën e Venedikut për të shpëtuar pozitën dhe pronën e tij. Balsha III pati njëfarë suksesi fillestar në fillim të vitit 1405 dhe pushtoi të gjithë rajonin e Shkodrës përveç vetë kalasë së Shkodrës. Venedikasit arritën të rimerrnin rajonin e Shkodrës në gjysmën e dytë të vitit 1405 dhe të merrnin kontrollin mbi zotërimet e ish-Radiqit. Edhe pse Radiq Humoj përsëri u zotua për besnikëri ndaj Venedikut, ata refuzuan t'i kthenin atij pronojat e mëparshme. Vetëm pasi Radiku ishte vrarë ndërsa luftonte për Venedikun dhe pasi guvernatori i Shkodrës informoi Senatin për meritat e tij, Senati Venedik vendosi më 19 shtator 1410 të emëronte djemtë e Radikut në postin e tij të mëparshëm.
Pas vdekjes së Radiqit, venedikasit ia dhanë Balecin vëllait të tij Andreas (që në atë kohë ishte vojvoda e zonës në veri të Shkodrës) dhe djalit të tij Kojaçin. Kjo u konfirmua nga Senati i Venedikut më 13 shkurt 1419. Gjatë Luftës së Dytë të Shkodrës, Andrea Humoj iu bashkua despotit serb, ndërsa anëtarët e tjerë të familjes Humoj mbetën besnikë ndaj venedikasëve.
Kojaçin Humoj ishte i martuar me një vajzë të Zuan Anglezit, oficer venecian në kalanë e Shkodrës dhe patën dy djem, Radiq II Humoj dhe Marin. Radiq II Humoj u martua me një vajzë të Pjetër Spanit në vitin 1433 dhe u bë pronot i fshatit Serel të rrethit të Tivarit. Kur Kojaçin vdiq, Venediku ia dha pronoinë dikujt tjetër dhe i premtoi të riut Radiq II Humoj në nëntor 1441 se do t'i jepte pak pronoia sapo pronojari përgjegjës të kishte vdekur. Që nga viti 1441, Radiq dhe Marin ishin pronoiers të Gleros pranë Shkodrës, që dikur i përkiste Bonzit.
Kur Radiq Humoj u rebelua kundër venecianëve, Peter Spani kërkoi nga Senati venedikas që t'i jepte atij kontrollin mbi kështjellën e Radiqit, Petra.
Më 1443 Mikael Humoj dhe tre vëllezërit e tij ishin pronojarë të fshatit me katër shtëpi, Passo Bianco në Drisht. Kur Passo Bianco u bë objekt mosmarrëveshjesh midis vëllezërve Humoj, Senati venecian vendosi në 1445 që vetëm Michael do të kishte mbetur pronoiar i atij fshati.
Lufta kundër Skënderbeut
Andrea dhe Kojaçin Humoj, së bashku me Simeon Vulkata, udhëhoqën aleancën pro-veneciane kundër Skënderbeut, duke luftuar veçanërisht ashpër për kontrollin mbi Balecin dhe Drishtin në 1447. Anëtarët e shumë familjeve vendase morën pjesë në luftë në anën venedikase. Këta ishin Vasilije Ugrin, familja Zapa (Jovani dhe vëllai i tij), familja Pedantarë (shtatë vëllezër pedantarë e shumë të tjerë), familja Moneta (tre djemtë e Rajko Monetës), familja Malonshi (Petari me dy djemtë), Busha Sornja nga Dagnum dhe. shumë të tjerë. Koja Humoj u vra gjatë një sulmi në Sati.
Lufta kundër Perandorisë Osmane
Midis 1456 dhe gushtit 1457 u zhvillua një luftë e vogël midis dy degëve të familjes Dukagjini midis Lekës dhe Pal Dukagjinit të mbështetur nga osmanët në njërën anë dhe Draga Dukagjinit, djalit të Nikollë Dukagjinit, të mbështetur nga Venediku. Në këtë luftë, familja Humoj, së bashku me Skënderbeun dhe familjen Moneta, luftuan në krah të forcave venedikase.
Andrea Humoj udhëtoi për në Venecia në vitin 1464 për të pohuar pretendimet e familjes së tij përpara Senatit venedikas duke theksuar veprat e të parëve të tij. Ai e vizitoi përsëri Venedikun në vitin 1472 dhe gjatë rrethimit të Shkodrës më 1474, kur të gjithë titujt e pronësisë së Humojve u konfirmuan edhe një herë. Anëtarët e familjes Humoj nuk gëzonin për shumë kohë pozicionet e tyre të konfirmuara, sepse shumë prej tyre, si shumë anëtarë të familjes Moneta, vdiqën duke luftuar kundër Perandorisë Osmane derisa osmanët pushtuan Shkodrën në 1479. Mes tyre ishin Koja, Tanush, Duka, Michael dhe Piero Humoj. Në janar të vitit 1478, pa filluar rrethimi, gruaja e Kojës Humoj dhe vajza e tyre shkuan në Venedik së bashku me gratë dhe fëmijët e shumë fisnikëve të tjerë nga Shkodra, përfshirë gruan e Rajko Monetës dhe pesë fëmijë. Kur Andreas Humoj kreu tradhti, ai u dënua me vdekje nga komandanti i përgjithshëm venecian Triadan Gritti dhe u ekzekutua nga një burrë nga Tuzi.
Pasi Republika e Venedikut dhe Perandoria Osmane nënshkruan Traktatin e Kostandinopojës që ia dorëzoi Shkodrën Perandorisë Osmane, anëtarët e familjes Humoj, së bashku me shumë qytetarë të Shkodrës, emigruan në Itali.
Condé-lès-Vouziers
Condé-lès-Vouziers është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est.
1906 në Shqipëri
Në vijim është lista e ngjarjeve që kanë ndodhur gjatë vitit 1906 në Shqipëri.
Farafra
thumb|Farafra Farafra (Arabisht: واحة الفرافرة, ) është një kriptodepresion me një sipërfaqe prej 980 km2 në Egjipt. Farafra është i dyti më i madh me madhësi, ndërsa më i vogli sipas popullësisë. Ndodhet në shkretëtirën e madhe perëndimore të Egjiptit, përafërsisht në mes të rrugës midis oazave të Dakhla dhe Bahariya.
Sipas vitit 2002, Farafra ka pasur një popullësi prej 5,000 banorëve duke jetuar në qytezën e Farafrës dhe është e banuar më së shumti nga Beduinët. Pjesë të qytezës kanë të katërtat e arkitekturës tradicionale, të thjeshtë, të qetë, të pa zbukuruar, të gjitha me ngjyra baltë - kultura lokale dhe metodat tradicionale të ndërtimit dhe kryerjes së riparimeve janë mbështetur nga turizmi i saj.
Shkretëtira e Bardhë
Një tërheqje kryesore gjeografike e Farafra është Shkretëtira Bardhë, një park kombëtar i Egjiptit dhe 45 km (28 mi) në veri të qytetit të Farafra, barazimi kryesor i të cilit është lloji i tij shkëmb me ngjyra nga bora e bardhë në krem. Ka formacione masive shkëmbore të shkumësa që janë shembuj të librave shkollorë të shfryrjes dhe që janë krijuar si rezultat i stuhisë rëre së rrallë të rastit në zonë. Shkretëtira e Bardhë është një vend tipik i vizituar nga disa shkolla në Egjipt, si një vend për udhëtime në kampim. Shkretëtira ishte gjithashtu lokacioni i paraqitur në videoklipin muzikor që shoqëronte pjesën Echoes në albumin 2008–2011 nga Klaxons.
Klima
Klasifikimi i klimës Köppen-Geiger e klasifikon klimës e vendit si shkretëtirë të nxehtë (BWh).
Qarku Reims
Qarku Reims është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Marne.
Kisha e Shën Mërisë, Vau i Dejës
Kisha e Shën Mërisë në Vaun e Dejës ka qenë një kishë me arkitekturë gotiko-romake, e ndërtuar në shekullin XIII dhe e shkatërruar në vitin 1969. Në kohën e shkatërrimit ndërtesa ishte listuar si monument kulture i Shqipërisë.
Histori
Ajo ishte në gjendje shumë të mirë deri kur, më 30 Maj 1969, u hodh në erë me dinamit, me urdhër të Fadil Ymerit, asokohe sekretar i Komitetit të Partisë të ndërmarrjes N.SH.N të kantjerit të Hidrocentralit të Vaut Dejës, si dhe kandidat i Komitetit Qendror të Partisë së Punës së Shqipërisë. Nga ana shtetërore, ekzekutimin e urdhërit për shkatërrim që kishte dhënë partia komuniste dha drejtori i N.SH.N-s së Hidrocentralit, Emin Mysliu. Në 1979, Gani Strazimiri, arkitekt dhe drejtor i Monumenteve të Kulturës, pati guximin të ngrinte një padi në prokurori, për shkak se në kohën kur kisha u shkatërrua, ajo kishte qenë monument kulture për rreth 20 vjet, si dhe mbante shenjën "Mbrohet nga shteti". Prokurori i justifikoi autorët, për arësye se ata kanë vepruar pa e ditur që kisha kishte qenë monument kulture.
Gjendja aktuale
majtas|parapamje|1000 lekë shënim, 1996 version, duke treguar kishës Kisha është rindërtuar në afërsi të rrënojave të kishës së vjetër. Kisha e vjetër është e ilustruar në monedhën 1000 lekëshe të vitit 1996.
Kodër-Gështenja
Kodër-Gështenja është një fshat në njësinë administrative Kalis në Rrethin e Kukësit të Shqipërisë.
Belval-Bois-des-Dames
Belval-Bois-des-Dames është një komunë në Francë. Belval-Bois-des-Damesbën pjesë në departamentin Ardennes të rajonit Champagne-Ardenne. Komuna ka një popullsi prej 40 banorë dhe sipërfaqe 17.22 km².
Châtillon-sur-Bar
Châtillon-sur-Bar është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est.
Xheladin Gashi
Xheladin Gashi, komandant “Plaku” u lind në Bushat (ish-Komoran) më 25 maj 1946. Shkollën fillore e kreu në vendlindje, Normalen në Prishtinë më 1968. Studimet i vijoi në SHLP në Shkup, të cilën e mbaroi më 1973 në degën Biologji-kimi. Ishtei mësues në Nikaj e pastaj drejtor për të vazhduar punën arsimore pedagogjike deri në hyrjën në UÇK. Lidhur me këtë ka të dhëna se Xheladin Gashi ka qenë personalitet i shquar i Ilegales shqiptare, e cila ia ndryshoi kahen historisë shqiptare, duke u larguar ngadalë por me kujdes nga ideologjia dhe duke i ngjeshur armet, duke iu bindur adeteve dhe zakoneve iliro-shqiptare në luftën për liri. Në ilegalen shqiptare Ora e historisë ka rrahë më ngadalë se kudo në botë. Ajo rrahje ka qenë dhe do të mbetet më e sigurta dhe më e çmushmja në historinë botërore sepse prej saj kryesisht ka lind Ushtria Çlirimtare e Kosovës, e cila e krijoi Epokën e NEO LUFTES..
Xheladin Gashin deri më 23 mars 1989, e njohim si arsimtar patriot, simpatizues dhe pjesëmarrës i demonstratve partiotike rrevolucionare të vitit 1981 e tutje. Në çdo shkollë ku punoi, nxënsit më tepër e njihnin si “historian” se sa si biolog, sepse gjithëmonë jetonte me tregime për heronjët e Drenicës, të Kosovës dhe mbarë Shqipërisë linguistike. Gjithnjë do t` i komentoj të gjitha demostratat si obligim për çdo shqiptar deri në fund të marsit 1989. Por në këtë kohë, patrioti,  Xhaladin Gashi, do të shpërthej: “Tash jemi mbështet për muri. Tash duhet ta thot fjalën e vet fuqia e armës. Dhe do të filloi të ëndrroj se si do të dukej ushtar shqiptar në Malet e Berishës. Këtë ëndërr si anatar i hershëm i Lëvizjes, do ta realizojë me shokë shumë të cilët ishin të idealit dhe të sakrificës, gjithëmonë duke u bazuar në Programin Kombëtar të Adem Deamçit, Fazli Greçevcit e të tjerëve. Me këto ide do të bashkveprojë me: Azem Sylën, Xhavit Halitin, Nait Hasanin, Ali Ahmetin e pastaj me Adem e Hamzë Jasharin, me Zahir Pajazitin, Sokol Bashotën, Lahi Brahimajn, Mujë Krasniqin, Hashim Thaçin, Kadri Veselin, Rexhep Selimin, Musë e Sahit Jasharin, Haki Drenicën, Bislim Zogajn e shumë të tjerë. Kjo shkollë patriotike do ta ketë për bazë atë thënjen e Adem Demaçit para hetuesëve: “Unë mendoj vetëm për shkatrrimin tuej”. Një kohë do ta drejtoi Komandën e Zonës së Veriut e pastaj me urdhër të Shtabit të Përgjothshëm do të emrohet Komandant i Logjistikës për pjesën e Shqipërisë së Veriut. Prej Komandant “Plakut” shumë ushtarë do t`i marrin armet dhe udhëzimet për luftën e shenjët çlirimtare.
1907 në Shqipëri
Në vijim është lista e ngjarjeve që kanë ndodhur gjatë vitit 1907 në Shqipëri.
Asambleja Parlamentare e Këshillit të Evropës
Asambleja Parlamentare e Këshillit të Evropës (APKE) është krahu parlamentar i Këshillit të Evropës, një organizatë ndërkombëtare me 47 vende, e përkushtuar në mbrojtjen e të drejtave të njeriut, demokracisë dhe sundimit të ligjit. Këshilli i Evropës është një rreth më i vjetër dhe më i gjerë i kombeve sesa Bashkimi Evropian me 27 anëtarë – ai përfshin, për shembull, Rusinë dhe Turqinë midis vendeve të saj anëtare – dhe mbikëqyr Gjykatën Evropiane të të Drejtave të Njeriut.
Asambleja Parlamentare e Këshillit të Evropës përbëhet nga 324 anëtarë nga parlamentet kombëtarë të vendeve anëtare të Këshillit të Evropës, dhe në përgjithësi mblidhet katër herë në vit për seanca plenare javore në Strasburg. Është një nga dy organet statutore të Këshillit të Evropës, së bashku me Komitetin e Ministrave, organi ekzekutiv që përfaqëson qeveritë, me të cilin zhvillon një dialog të vazhdueshëm. Sidoqoftë, është Kuvendi ai që zakonisht vlerësohet si "motorri" i organizatës, duke i mbajtur qeveritë të japin përgjegjësi për çështjet e të drejtave të njeriut, duke i shtyrë shtetet të ruajnë standarde demokratike, të propozojnë ide të reja dhe të gjenerojnë vrullin e reformës.
Kuvendi zhvilloi seancën e tij të parë në Strasburg më 10 gusht 1949, duke e bërë atë një nga asambletë më të vjetra ndërkombëtare në Evropë.
Arritjet
Ndër arritjet kryesore të Asamblesë Parlamentare të Këshillit të Evropës janë:
ESC Clermont Business School
"ESC Clermont Business School" është një shkollë biznesi evropiane me komplekse universitare në Clermont-Ferrand. Ngritur që në vitin 1919.
"ESC Clermont" u rendit e 95-a ndër shkollat evropiane të biznesit në 2019-ën nga gazeta "Finacial Times". "ESC Clermont" ka gjithashtu një program PhD (doktoraturë) si dhe një numër programesh Master në fusha të caktuara të menaxhimit si marketing, financë apo sipërmarrje.
Çiro Truhelka
Ćiro Truhelka (2 shkurt 1865 – 18 shtator 1942) ishte një arkeolog dhe historian kroat i cili i kushtoi një pjesë të madhe të jetës së tij profesionale studimit të historisë së Bosnje dhe Hercegovinës. Ai shkroi për gjetjet parahistorike, romake dhe mesjetare, dokumentet turke, Stećci, paratë romake dhe mesjetare dhe bosançica. Truhelka ka trajtuar gjithashtu edhe probleme nga fusha e albanologjisë. Në këtë kuadër dallohet vepra e tij me titull "Tregime shqiptare" (Arnautske priče) botuar në vitin 1905. Përveç kësaj, ai ishte kuratori i parë i Muzeut Kombëtar të Bosnjë dhe Hercegovinës.