cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Statistikat e FC Barcelona
Lojtarët me më së shumti paraqitje në të gjitha kohërat
Më poshtë është lista e tetë lojtarëve me më së shumti paraqitje për Barcelonën, të përfshira edhe ndeshjet miqësore.. Për Xavi, Puyol and Valdés, gjithashtu ndeshjet për Barcelona B janë të përfshira (61, 89, 77, përkatësisht). Statistikat janë korrekte në daten 15 dhjetor 2011.
Top golashënuesit në kompeticione ndërkombëtare
Më poshtë janë 10-top golashënuesit në të gjithë kompeticionet ndërkombëtare.Emrat që shfaqen në kursiv tregojnë lojtarët të cilët ende luajnë në ekipin e parë.Statistikat janë korrekte me datën 18 dhjetor 2011.
Legjenda: CL = Champions League / European Cup. CWC = Cup Winners Cup. EL = Europa League. ICFC = Inter-Cities Fairs Cup. LC = Latin Cup. SC = European Supercup. FCWC = FIFA Club World Cup / Intercontinental Cup.
Golashënuesit për gjithë kohërat
Më poshtë është lista e lojtarëve që kanë shënuar më së shumti gola për Barcelonen,miqësoret e përfshira.
Lojtarët më të shtrenjtë që ka shitur
Kjo listë tregon lojtarët me të cilën Barcelona ka shitur më së shumti. References which list figures in other denominations are converted using historical conversion rates.
Lojtarët më të shtrenjtë që ka blerë
Kjo listë tregon lojtarët me të cilën Barcelona ka blerë më së shumti.
Tjetër rekorde individuale për klubin
thumbnail|upright|[[Víctor Valdés e ka fituar trofeun Zamora 4 herë.]] thumbnail|upright|[[Pedro Rodríguez Ledesma|Pedro u bë lojtari i parë në histori të shënoj në gjashtë kompeticione të ndryshme për një sezon.]]
Rekordet e ekipit
Rekordet e ekipit të Barcelones përfshijnë::
Golat
thumb|right|Tabela duke treguar progresin kumulativ të diferencave të golave në La Liga.
Poeteka (revistë)
Revista botohet në version shumëgjuhësh: shqip dhe në gjuhë të huaj (anglisht, gjermanisht, italisht, frëngjisht, spanjisht, greqisht etj). Revista Poeteka shpërndahet në 58 qendra universitare në Shqipëri, Kosovë, Maqedoni, Itali, Austri, Francë, Spanjë, Belgjikë, Kroaci, Slloveni, Bosnjë, Serbi, Britani e Madhe, Bullgari, Rumani, Greqi, Rusi, USA (Nevv York, San Diego, Adelaide, Missouri, Alabama) Kanada (Quebec, Montreal, Toronto), etj. “Poeteka” botohet 4 herë në vit. Ajo bën gjithashtu edhe paraqitjen e poetëve pjesëmarrës në Festivalin Ndërkombëtar “Poeteka”, që zhvillohet çdo pranverë në qytetin e Durrësit. Kryeredaktor Arian Leka.
Referimet
http://www.shtepiaelibrit.com/libri/product_info.php?products_id=165
Kastriot Dervishi
Kastriot Dervishi lindi në Elbasan më 6 shkurt të vitit 1972, është historian shqiptar.
Të gjitha nivelet e arsimit i kreu në qytetin e lindjes, diplomoi për histori në Universitetin "Aleksandër Xhuvani". Që nga viti 1999 është redaktor i faqes historike të gazetës së përditshme "55" në Tiranë. Lëvron gjithashtu kritikën dhe analizën politike. Është studiues i historisë moderne të Shqipërisë dhe veçmas i asaj politike. Është autor zërash në librin "Elbasani - Enciklopedi" (Elbasan, 2003), si dhe i "Fjalorit Enciklopedik Shqiptar" (në proçes). Ka përfunduar studimin "Shërbimi sekret shqiptar" 1922 - 1944", si dhe botime të tjera në vijimësi.
Kantoni Malesherbes
Kantoni Malesherbes (frëngjisht: Canton de Malesherbes) është një kanton në departamentin Loiret, rajonin Région Centre në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Malesherbes. Ka sipërfaqe 210km2 dhe popullsi 11499 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Malesherbes aktualisht përbëhet nga 17 komuna.
Vranoci i Vogël
Vranoc i Vogël është një vendbanim në komunën e Deçan, Kosovë.
L'Ampolla
L'Ampolla është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Baix Ebre, të provincës Tarragona, në Katalonia. L'Ampolla ka 3540 banorë (2010), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 35.65 km2.
Lidhje të jashtme
L'Ampolla
Vitet 170
Mbi vitet 170.
Kantoni Mugron
Kantoni Mugron (frëngjisht: Canton de Mugron) është një kanton në departamentin Landes, rajonin Aquitaine në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Mugron. Ka sipërfaqe 134.63km2 dhe popullsi 5620 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Mugron aktualisht përbëhet nga 13 komuna.
Xhovani II
Papa Gjoni II (Mercurio o Mercuriale l. ?, Roma - v. 8 maj 535, ) ishte papa i 56 i Kishës Katolike. Shërbeu si papë që nga zgjedhja e tij më 2 janar 533 dhe deri më 8 maj 535. Paraardhës i tij ishte papa Bonafaci II, ndërsa pasardhësi papa Agapeti I.
Udhëheqës të shteteve në vitin 1859
janë të radhitur sipas kontinenteve dhe pastaj në kontinente janë të radhitura shtetet sipas shkronjës.
Minella Borova
Minella Borova (Korçë, 22 shkurt 1947 - Buenos Aires, 30 qershor 2013) ka qenë aktor, pedagog dhe poet shqiptar.
Biografia
Më 1969 mbaroi studimet e larta në Akademinë e Arteve të Bukura, për aktrim. Për 10 vjet punoi si aktor pranë teatrit “ A.Z. Çajupi” në Korçë. Më pas për 14 vjet, punoi si pedagog në Akademinë e Arteve të bukura në Tiranë. Ka realizuar rreth 50 role në skenën e teatrit, si ne “Njollat e murme”, “Qyteti i akuzuar”, “Mësuesi i letërsisë” si dhe mbi 30 karaktere në kinematografinë shqiptare, si tek filmat e sukseshëm “Rrugë të bardha”, “Në fillim të verës”, “Udhëtim në pranverë”, “I paharruari”, “I treti”, etj.
Kantoni Antony
Kantoni Antony (frëngjisht: Canton d'Antony) është një kanton në departamentin Hauts-de-Seine, rajonin Île-de-France në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Antony. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 46693 banorë.
Minella Borova
Biografia
Më 1993 emigron në Buones Aires, Argjentinë, atje ku jetoi me gjithë familjen e tij deri në fund të jetës së tij. Ai ka interpretuar ne teatrin “San Martin”, në Buones Aires, pjesë teatrore të cilat I ka sjellë edhe në disa festival kombëtare e ndërkombëtare të organizuara në Shqipëri (Tiranë, Elbasan, Pogradec), Kosovë, Maqedoni etj. “Ku puthen dy oqeanet” është vëllimi i tij i parë poetik.
Kantoni Antony
Përbërja aktuale
Kantoni Antony aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
Html kodet e ngjyrave
Këtu janë paraqitur kodet përmes të cilave paraqitet efekti i ngjyrave në html dokumentet dhe këto kode njihen si html kode të ngjyrave.
Në tabelën në anën e djathtë janë paraqitur kombinimet bazë të ngjyrave si dhe kodet përmes të cilave këto kombinime mund të paraqiten në html dokument.
Platforma 216 ngjyrëshe
Në këtë platformë janë të paraqitur kombinimet e 216 nuancave të ngjyrave si dhe kodet përmes të cilave këto nuanca mund të paraqiten në html faqe.
Kombinimi i ngjyrave
Sqarim se si funksionon kombinimi... kuqe verdhe.
Lidhje të jashtme
Web colors
Puferet
Në natyrë ekzistojnë disa substanca të cilat i kundërvihen ndryshimit të përqendrimit të joneve hidrogjen edhe kur ne to shtohen sasi të konsiderueshëm të ndonjë acidi apo baze të fortë. Këto substanca quhen pufere ose rregullatorë.
Lulzim Logu
Lulzim Logu ka lindur në B. Curri, në vitin 1960, shkollën e mesme e ka kryer në vëndlindje, më pas është diplomuar për biologji, në vitin 1984. Për një kohë të gjatë ka drejtuar Lidhjen e Shkrimtarëve, dega Tropojë, Klubin Letrar: “ Tropoja”, aktualisht drejton Shoqatën e Shkrimtarëve të Tropojës, është anëtar i Lidhjes së Poetëve Nderkombëtarë të Globit, W.P.S, është botuar në gjuhen angleze dhe ruse, në disa cikle poetikë. Me shkrime publicistike, cikle me poezi për fëmijë dhe të rritur, me prozë dhe kritike letrare ka filluar të merret herët, ndërkohë që ka botuar këta libra:
1.     Kohën e ëngjëllit – Poezi, 1999, Tiranë
2.     Hiri – Poezi, 2002, Tiranë
3.     Pinoku i qytetit magjik- Poezi, 2002, Tiranë
4.     Tropoja, enciklopedia e vogël, 2008, Tiranë
5.     Akoma hiri im – Poezi, 2009, Prishtinë
6.     Kujtimet e ujqërve gri – tregime, 2009, Tiranë
Fushë-Vërria
Fushë-Vërria është një fshat në afërsi të Gjirokastrës.
Hitoria
Fushë-Vërria dhe Fushë-Bardha kanë qënë historikisht pjesë e administrative e Zhulatit.
Shkrimtarët filobiblik
Shkrimtarët filobiblik ishin kryesisht priftërinj, të cilët merreshin me prekthimin ose shkrime filobiblike, të cilët kishin dhënë një rendësi të veçantë gjuhës, dhe kulturës shqiptare.
Në fillim këta shkrimtar kishin frike nga depërtimi i fesë Islame se po bëhej turqëzimi i shqiptarëve, dhe mundoheshin qe ta pengonin atë.
Kjo arrihej edhe me disa shkrime të tjera të propagandës FIDE (SHtepi botuese) që e ndihmonin dhe u butonin disa tekste fetare, prej këtyre autorëve më të njohur janë : Gjon Buzuku, Lekë Matrënga, Pjetër Budi, Frank Bardhi.
94 p.e.s.
Mbi vitin 94 p.e.s..
Vithkuqi
Vithkuqi është fshat dhe ish-komunë në Qarkun e Korçës, në juglindje të Shqipërisë. Në reformën e qeverisjes vendore të vitit 2015 u bë një nënndarje e komunës Korçë. Popullsia në regjistrimin e vitit 2011 ishte 1,519. Njësia komunale përbëhet nga fshatrat Vithkuq, Leshnje, Gjanc, Lubonjë, Rehovë, Roshanj, Trebickë, Grabockë, Treskë, Stratobërdh, Panarit, Shtyllë dhe Cemericë.
Historia
Historia e qytetit filloi në periudhën pas-bizantine. Gjatë shekujve XVII-XVIII Vithkuqi u bë një qendër lokale e kulturës dhe tregtisë, duke qenë në një vendndodhje strategjike në rrugën Berat - Korçë. Më 1724 u hap shkolla e parë greke në Korçë. Në shekullin e tetëmbëdhjetë, Vithkuqi ishte i banuar nga shqiptarë ortodoksë dhe nga një numër më i vogël i vllehëve. Nga fundi i shekullit të 18-të, faktorë të ndryshëm e kthyen Vithkuqin në një fshat të vogël malor. Në fund të shekullit të 18-të, krizat socio-politike dhe ekonomike së bashku me kontrollin nominal të qeverisë osmane rezultuan në bastisje nga banditë lokal dhe bandat shqiptare muslimane të vendbanime greke, vllehe dhe ortodokse shqiptare të vendosura sot brenda dhe jashtë Shqipërisë bashkëkohore. Vithkuqi, kryesisht një qendër shqiptare ortodokse që kishte kulturë letrare, arsimore dhe fetare greke, u shkatërrua bashkë me vendbanime të tjera në rajon. Këto ngjarje i detyruan disa shqiptarë dhe vllehë ortodoksë nga Vithkuqi të migronin në vende të tilla si Maqedonia, Trakija e kështu me radhë. Në vitin 1792, Vithkuqi përbëhej nga lagjet e mëposhtme: Borisha, Tataçi, Llas, Qyrsa, Syrbashi, Krekasi, Palasi, Kolaqerkasi, Kovaçasi, Saraçi, Rusasi dhe Dukasi. Vithkuqi ka disa kisha dhe manastire që janë ndërtuar gjatë periudhës së prosperitetit të tij.
Më 1936, në Vithkuq u ndërtua hidrocentrali i parë i Shqipërisë.
Lufta e Dytë Botërore
Më 15 gusht 1943, gjatë Luftës së Dytë Botërore, u formua brigada e parë sulmuese e Ushtrisë Çlirimtare Kombëtare në afërsi të Vithkuqit nën komandën e Mehmet Shehut. Rreth 800 partizanë morën pjesë në paradën pasuese, ku morën pjesë anëtarë të rëndësishëm të Partisë Komuniste Shqiptare si Enver Hoxha dhe Mehmet Shehu.
Kohët bashkëkohore
Në kohët bashkëkohore Vithkuqi është i banuar nga shqiptarë ortodoksë dhe popullatë vllehe, të cilët më parë ishin nomadë pastoralë që u vendosën atje pasi vendbanimi u braktis nga banorët e mëparshëm si dhe shqiptarët myslimanë të cilët janë vendosur në të gjatë kohëve komuniste. Vithkuqi, i njohur në Shqipëri si një vendbanim tradicionalisht i krishterë, është fqinjë me fshatra të ndryshëm muslimanë dhe të krishterë shqiptarë që e rrethojnë, edhe pse këto të fundit kanë humbur popullsi për shkak të migrimit. Gjatë periudhës komuniste disa shqiptarë myslimanë nga fshatrat përreth u vendos në Vithkuq duke bërë që vendasit ta shohin popullsinë e fshatit si të përzier dhe ankohen për rënien e elementit të krishterë.
Dicka mbi
Njihet si vendbanim që në Mesjetë. Në shek. XVII ka qenë një nga qendrat më të zhvilluara në rajon. Ka pasur monumente kulturore si Afresket e Manastirit të Shën Pjetrit e Pavlit të piktorëve Zografë.
Vithkuqi është vendlindja e Naum Panajot Bredhit (1767-1846) nismëtarit të Rilindjes Kombëtare, hartuesit të “Evetarit” (1844) abetaren e parë shqipe me 33 shkronja.
Kisha me e madhe e Vithkuqit është kisha e Shën Mëhillit, e ndertuar ne 1728.
Vithkuqi është i pasur me pyje: ah, pishë, bredh dhe me livadhe si Makërza, e cila ka një bukuri natyrore mbresëlënëse. Në këto pyje rriten shumë bimë medicinale si: Dëllinja, Trëndafili i egër, Çaji i malit, Lule bliri, Zhumblica, Mëllaga, Lule Basani, Lule shtogu etj. Pema e arrës është e një lloji të veçantë dhe shumë e preferuar nga konsumatorët. Ka filluar të zhvillohet Turizmi familjar, sidomos muajt e verës, duke e konsideruar frekuentuesit, si një vend klimatik të shkëlqyeshëm, ashtu si edhe Voskopoja.
Referime
<references group="" responsive="">
Luan Xhuli
Ne shqip :
Ne Greqisht :
Vitet 180
Mbi vitet 180.
Çmimi Nobel për Fiziologji dhe Mjekësi
Çmimi Nobel për Fiziologji dhe Mjekësi është çmimi më i lartë për arritjet më të mëdha në fushën e fiziologjisë dhe Mjekësisë nga një ose disa persona brenda një viti.
Historiku
thumb|left|180px|[[Emil Adolf von Behring, fituesi i parë i Çmimit Nobel për fiziologji dhe mjekësi..]]
Çmimi Nobel për fiziologji dhe mjekësi filloi të ndahet që nga viti 1901, kur për herë të parë e fitoi fiziologu gjerman Emil von Behring.
Që nga vti 1901 Çmimi Nobel për fiziologji dhe mjekësi nuk është ndarë dhjetë vite : 1914, 1915, 1916, 1917, 1918, 1921, 1925, 1940, 1941, 1942, por megjithatë në shumë vite të tjera ka pasur më shumë se një fitues të çmimit (brenda të njëjtit vit).
Shtetet e Bashkuara janë vendi më me shumë lauratë në botë.
Brenda një viti më së shumti janë dorëzuar tre çmime për fiziologji dhe mjekësi.
Fituesit e Çmimit Nobel për Fiziologji dhe Medicinë
Fituesit e çmimit janë të radhitur në kolona sipas viteve që janë ndarë në dekada.
Vitet 190
Mbi vitet 190.
L'Ametlla de Mar
L'Ametlla de Mar është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Baix Ebre, të provincës Tarragona, në Katalonia. L'Ametlla de Mar ka 7594 banorë (2010), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 66.87 km2.
Lidhje të jashtme
L'Ametlla de Mar
Mbreti
parapamje|Kurora e thjeshtë e një mbreti. Mbreti është titulli që i jepet një monarku mashkull në një sërë kontekstesh. Ekuivalenti i femrës është mbretëresha, titull që i jepet edhe bashkëshortes së një mbreti, megjithëse në disa raste, titulli Mbret u jepet femrave si në rastin e Marisë, Mbretëreshës së Hungarisë.
Termi mbret mund t'i referohet gjithashtu një bashkëshorti mbreti, një titull që ndonjëherë i jepet burrit të një mbretëreshe në pushtet, por titulli i bashkëshortes së princit është më i zakonshëm.
Beteja e Torviollit
parapamje|Peshkopia Beteja e Torviollit, e njohur edhe si Beteja e Dibrës së ulët, u zhvillua më 29 qershor të 1444 në Shqipëri. Skënderbeu ishte një kapiten Osman me origjinë shqiptare i cili vendosi që të kthehen në vendlindjen dhe për të marrë frenat e një kryengritje të re shqiptare.Ai, së bashku me 300 shqiptarë të tjerë duke luftuar në betejën e Nishit, braktisi ushtrinë osmane që të shkojë drejt Krujës, e cila ra shumë shpejt nëpërmjet një përmbysje. Ai pastaj formoi Lidhjen e Lezhës, një konfederatë të princërve shqiptarë të bashkuar në luftën kundër Perandorisë Osmane. Murati II, e kuptoj kërcënimin, dhe i dërgon një nga komandantët e tij më me përvojë, Ali Pasha, për të shtypur kryengritjen me një forcë prej 25.000 trupa.
Nga Skënderbeu pritej një reagim kështu që ai u zhvendos me 15.000 të trupat të tij për të mundur ushtrinë e Ali Pashës. Të dy u takuan në Torvioll ku ata ngritën kampet në anë të kundërta nga njëri-tjetri. Një ditë më pas, më 29 qershor, Ali doli nga kampi i tij dhe pa se Skënderbeu i kishte pozicionuar forcat e tij në fund të një kodre. Duke pritur një fitore të shpejtë, Ali urdhëroi të gjitha forcat e tij poshtë kodrës për të sulmuar dhe të mposhtur ushtrinë e Skënderbeut. Skënderbeu priti një manovrim të tillë dhe përgatiti strategjinë e tij. Pasi forcat kundërshtare ishin të angazhuar duke u afruar deri në pozicionin e nevojshëm, Skënderbeu urdhëroi forcat e fshehur në pyjet prapa ushtrisë turke për të arritur krahët e tyre të pasme. Rezultati ishte shkatërruese për osmanët dhe e gjithë ushtria u mposht me komandantin e saj me vuajtjet gati deri në vdekje.
Iniciativa Kundër Racismit
Iniciativa Kundër Racismit është një shoqatë e pavarur nga shteti dhe nga institucione, shoqata, organizata të tjera. Ndodhet në Selanik të Greqisë. Aktiviteti ka filluar në fillim të viteve 90-të, si përgjigje ndaj racizmit, diskriminimit, shfrytëzimit etj që ndjenin dhe ndjejnë mbi kurrizin e tyre emigrantët e çdo kombi në Greqi.
Gjatë këtyre viteve deri më sot janë organizuar festivale, demostrata dhe ndërhyrje ne burokracinë shtetërore greke kundër racizmit në çdo formë. Për sa i takon emigrantëve shqiptarë IKR organizoi festivalin e parë në vitin 1997 me pjesëmarrjen e shumë emigrantëve shqiptarë. Nga ky festival doli edhe shoqata e parë shqiptare në Selanik me emër Shoqata Shqiptare. Përveç asaj sot në Selanik ekzistojnë Shoqata e Miqësisë Greko-Shqipëtare, shoqata Nënë Tereza dhe Shoqata e Shkrimtarëve "DRITA".
Lirim Nezha
Lirim Nezha ka lindur me 22 qershor 1964 ne Dukat te Vlores.Arsimin fillor dhe ate te mesem i kreu ne vendlindje.Studimet e larta i ka mbaruar ne vitin 2007 ne Universitetin "Ismail Qemali" te qytetit te Vlores per menaxhim biznesi.Pas disa eksperiencave sherbime sociale,Posten shqiptare dhe ISSH,prej vitit 2009 punon si Menaxher i nje Dege Banke ne qytetin e Orikumit.
Agapeti I
Papa Agapeti I ( l. ?, Roma - v. 22 prill 536, Kostandinopoja) ishte papa i 57 i Kishës Katolike. Shërbeu si papë që nga zgjedhja e tij më 13 maj 535 dhe deri më 22 prill 536. Paraardhës i tij ishte Papa Gjoni II, ndërsa pasardhësi Papa Silveri.
Disku kompakt
300px|parapamje|Compact Disk|right CD ose compact disc (lex. kompakt disk) është audio disk digjital. Ky term është përdorur me kompetencë në disa lloje të disqeve të tjera, në të cilat ruhen tipe të ndryshëm të mediumeve.
Shtufi (Mirditë)
Shtufi është një fshat në komunën Kaçinar në rrethin e Mirditës të Shqipërisë.
Kantoni Ambérieu-en-Bugey
Kantoni Ambérieu-en-Bugey (frëngjisht: Canton d'Ambérieu-en-Bugey) është një kanton në departamentin Ain, rajonin Rhône-Alpes në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Ambérieu-en-Bugey. Ka sipërfaqe 104.95km2 dhe popullsi 22151 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Ambérieu-en-Bugey aktualisht përbëhet nga 8 komuna.
Jane Austen
Jane Austen (16 dhjetor 1775 - 18 korrik 1817) ishte një shkrimtare angleze.
Biografia
Jane Austen (16 dhjetor 1775 – 18 korrik 1817) ishte një shkrimtare angleze. Informacioni biografik për Jane Austen është i paktë. Kanë mbetur vetëm një numër i vogël letrash personale dhe të familjes (janë gjetur vetëm 160 letra nga 3000 që mendohet se ka pasur Austen), dhe motra e saj Cassandra, të cilës i drejtoheshin shumica e letrave, dogji pjesën më të madhe të letrave dhe censuroi ato që nuk i shkatërroi. Letrat e tjera u shkatërruan nga trashëgimtarët e Admiral Francis Austen, vëllai i Jane. Shumica e materialit biografik i prodhuar për 50 vjet pas vdekjes së Jane, u shkrua nga të afërmit e saj dhe reflekton paragjykimet e familjes në favor të "të mirës dhe të qetës teze Jane". Studiuesit kanë zbuluar shumë pak informacion që atëherë.
Familja
Prindërit e Jane, George Austen (1731 – 1805), dhe gruaja e tij Cassandra (1739 – 1827), ishin pjesëtarë familjesh të rëndësishme të asaj kohe. George e kishte prejardhjen nga një familje prodhuesish leshi, e cila ishte ngritur me anë të profesionit në këtë klase shoqërore të pasur. Cassandra ishte një pjesëtare e familjes së shquar Leigh.Ata u martuan më 26 prill 1764 në kishën Walcot në Bath, Somerset të Anglisë. Nga 1765 deri në 1801, pra për pjesën më të madhe të jetës së Jane, George Austen shërbeu si rektor në Steventon, Hampshire dhe në një fshat fqinj. Nga 1773 deri në 1796, ai e shtoi këtë fitim duke u marrë me bujqësi dhe duke i dhënë mësim tre apo katër djemve.
Familja e Jane ishte e madhe: gjashtë vëllezër – James (1765 – 1819), George (1766 – 1838), Edward (1767 – 1852), Henry Thomas (1771 – 1850), Francis William (Frank) (1774 – 1865), Charles John (1779 – 1852), dhe një motër, Cassandra Elizabeth (9 janar 1773 – 1845), e cila, ashtu si Jane, vdiq e pamartuar. Cassandra ishte shoqja më e ngushtë e Jane gjatë jetës së saj. Nga vëllezërit e saj, Jane ishte më e afërt me Henryn, i cili u bë bankier dhe, pasi banka e tij falimentoi, u bë klerik. Henry ishte gjithashtu agjenti letrar i Jane. Rrethi i tij i madh shoqëror në Londër përfshinte bankierë, tregtarë, botues, piktorë dhe aktorë. Ai i siguroi Jane një pamje të botës sociale që nuk mund të shihej nga një komunë e vogël në Hampshire. George u dërgua të jetonte me një familje vendase në një moshë të vogël sepse, siç tregon Le Faye, biografi i Jane, ai ishte "mendërisht i sëmurë dhe pësonte kriza". Ai mund të ketë qenë gjithashtu shurdhmemec. Charles dhe Frank shërbyen në flotën ushtarake detare, duke u ngritur të dy në gradën e admiralit. Edward u adoptua nga kushëriri i tij i katërt, Thomas Knight, duke trashëguar pronat e tij dhe duke marrë emrin e tij në 1812.
Femijeria
Jane Austen u lind më 16 dhjetor 1775 në Steventon, Hampshire dhe u pagëzua publikisht më 5 prill 1776. Pas pak muajsh në shtëpi, e ëma e la Austen me Elizabeth Littlewood, një grua që jetonte aty afër, e cila u kujdes dhe e rriti Jane për një vit. Në 1783, sipas traditës familjare, Jane dhe Cassandra u dërguan në Oxford për t'u edukuar nga zj. Ann Cawley me të cilën u shpërngulën në Southampton më vonë atë vit. Të dyja vajzat u sëmuren me tifo dhe Jane pothuajse vdiq. Më pas Jane u edukua në shtëpi, derisa u largua në një shkollë me konvikt me motrën e saj Cassandra në 1785. Programi mësimor i shkollës përfshinte Frengjisht, drejtshkrim, qendisje, kërcim, muzikë dhe ndoshta dramë. Në dhjetor 1786, Jane dhe Cassandra ishin kthyer në shtëpi sepse familja e tyre nuk kishte gjendje ekonomike për të dërguar të dyja vajzat në shkollë.
Jane mori pjesën tjetër të edukimit të saj duke lexuar libra, e drejtuar nga i ati dhe vëllezërit e saj James dhe Henry. Me sa duket, George Austen i dha të bijave hyrje të pakufizuar në librarinë e tij të madhe, ishte tolerant ndaj eksperimenteve të herë pas hershme të Jane në shkrim, dhe u siguroi të dy motrave letër të shtrenjtë dhe materiale të tjera për shkrim dhe vizatim. Sipas Park Honan, një biograf i Jane, jeta në shtëpinë Austen ishte "një atmosferë e lehtë dhe e hapur intelektuale" ku idetë e atyre me të cilët familja nuk ishte dakort politikisht, konsideroheshin dhe diskutosheshin. Pas kthimit nga shkolla në 1786, Jane nuk jetoi askund tjetër përveçse me familjen e saj.
Shfaqjet teatrale private ishin gjithashtu pjesë e edukimit të Jane. Që nga mosha shtatë vjeçare deri në moshën 13 vjeçare, familja dhe shoqëria e ngushtë organizuan një seri dramash, duke përfshirë këtu edhe dramën "Rivalët" (1775) nga Richard Sheridan dhe "Bon Ton" nga David Garrick. Megjithëse detajet nuk dihen, Jane me siguri do të kishte marrë pjesë në këto aktivitete, në fillim si spektatore dhe më pas si pjesëtare pasi arriti moshën. Shumica e dramatizimeve ishin komedi, gjë e cila tregon një nga mënyrat e kultivimit të dhuntive komedike dhe satirike të Jane.
Rinia
Që në 1787, Jane filloi të shkruante poema, histori, dhe drama për zbavitjen e vetes dhe familjes. Jane më vonë përpiloi kopje të 29 prej këtyre punimeve të hershme në tre blloqe, tashmë të quajtura "Juvenilia", që përmban pjesë origjinalisht të shkruara mes 1787 dhe 1793. Ka prova në dorëshkrim që Jane vazhdoi të punonte mbi këto pjesë deri në periudhën 1809-11, dhe mbesa dhe nipi i saj, Anna dhe James Edëard Austen, bënë shtime të tjera në 1814. Ndër këto vepra ishte edhe një novelë satirike në letra e titulluar "Love and Freindship", në të cilën ajo tallej me novelat sentimentale, dhe "The History of England" (Historia e Anglisë), një dorëshkrim me 34 faqe i shoqëruar me 13 modele në miniaturë të bëra nga motra e saj, Cassandra.
Mosha madhore
Pasi u rrit, Jane vazhdoi të jetojë në shtëpinë e prindërve të saj, duke kryer ato aktivitete që ishin normale për vajzat e moshës dhe statusit social të saj: ajo praktikonte piano, ndihmonte të ëmën dhe motrën në mbikëqyrjen e shërbyeseve, dhe kujdesej për të afërmet e saj femra gjatë lindjes dhe për të afërmit në prag të vdekjes. Ajo u dërgoi pjesë të shkruara mbesave të saj të sapolindura, Fanny Catherine dhe Jane Anna Elizabeth. Jane ishte krenare në veçanti për arritjet e saja si rrobaqepëse. Ajo gjithashtu shkonte në kishë rregullisht, shoqërohej me shoqe dhe fqinjë, dhe lexonte novela, shpesh të sajat, me zë të lartë para familjes.
Sëmundja dhe vdekja
Në fillim të vitit 1816, Jane Austen filloi të ndihej e sëmurë. Ajo e injoroi sëmundjen e saj në fillim dhe vazhdoi të punonte dhe të merrte pjesë në aktivitetet e zakonshme familjare. Në mes të atij viti, rënia e saj ishte e vazhduar për Jane dhe familjen e saj, dhe gjendja e saj fizike filloi një përkeqësim të ngadaltë, të gjatë, dhe të çrregullt që kulminoi në vdekjen e saj vitin pasues. Për sëmundjen që çoi në vdekjen e saj ka shumë mendime disa prej të cilëve janë: Limfoma Hoxhkins, tuberkuloz bovin (një sëmundje tashmë e lidhur me pirjen e qumështit të papasterizuar) dhe sëmundja Brill-Zinsser.
Filmografia
Në ketë filmografi gjenden filmat të xhiruar sipas romanet e Jane Austen, apo filma që merren me Jane Austen. Në kllapa protagonistët.
Qeverisja vendore dhe qendrore
Qeverisja vendore-lokale
Autoritetet vendore japin sherbime dhe jane pergjegjese per zhvillimin dite pas dite te fushave te ndryshme te komunitetit te tyre.Keto sherbime mbeshteten ne ligjet e vendit dhe burojne nga hapesirat dhe kompetencat qe i njihen pushtetit vendor.Te gjithe qytetaret qe banojne ne qytet apo fshat ,ne zone urbane apo rurale kane te drejte te ndertojne qeverisjen e tyre vendore.Qytetaret e dine se qeverisja vendore e bene jeten e tyre me te lehte ,me te sigurt dhe me te knaqshme. Njerzit qe jetojne ne nje zone te caktuar te kominitetit varen nga qeverisja vendore ne shume menyra.
Beteja e parë e Mokrës
Beteja e Mokrës u zhvillua më 10 tetor 1445 në afërsi të qytetit të Prizrenit, Kosovë, (një vasal i Perandorisë Osmane). Ajo ishte një hakmarrje osmane për një mesazh të dërguar nga Skënderbeu për Murati II. Forcat shqiptare nën udhëheqjen e Skënderbeut mundi forcat osmane nën urdhërat e Firuz Pasha. Kjo ishte fitorja e dytë e madhe shqiptare mbi Perandorisë Osmane.
93 p.e.s.
Mbi vitin 93 p.e.s..
Kantoni Peyrehorade
Kantoni Peyrehorade (frëngjisht: Canton de Peyrehorade) është një kanton në departamentin Landes, rajonin Aquitaine në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Peyrehorade. Ka sipërfaqe 179.1km2 dhe popullsi 11378 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Peyrehorade aktualisht përbëhet nga 13 komuna.
Departamenti federal i brendshëm
Departamenti federal i brendshëm (EDI) (,, RMS Departament federal da l’intern) është një nga shtate departamentet në Zvicër. Këshill federal qëndron në krye të departamentit.
Në fillim te shtetit federal ky departament quhej «Departamenti i (punëve) të Brendshme» dhe riquajt më 1979 në «Eidgenössisches Departement des Innern».
Në të kundërt me Ministritë të punëve të Brendshme në shumë vende të tjera, që shpesh janë përgjegjës për  Siguria e brendshme, punonjësit e policisë janë kaluar te Eidgenössischen Justiz- und Polizeidepartement ;– vergleichbar mit den Vereinigten Staaten, deren Innenministerium hauptsächlich mit Reservaten, Landgewinnung und bundeigenen Ländern beauftragt ist, während die innere Sicherheit Aufgabe des Ministeriums für Innere Sicherheit und des Justizministeriums ist.
Sfera
Administrativ dem EDI zugeordnet:
Vitet 200
Mbi vitet 200.
Muzeu Ikonografik Onufri
Muzeu Kombëtar Onufri në Berat është përshtatur në ambientet e Kishës “Fjetja e Shën Mërisë”, në Kalanë e Beratit, që prej 27 shkurtit të vitit 1986. Muzeu mban emrin “Onufri”, njëri prej kryemjeshtrave të pikturës shqiptare të shek.XVI.
Historia
Kisha është rindërtuar në vitin 1797 në lagjen Kala, ka qënë katedralia e qytetit Katedralia është monumenti më përfaqësues i arkitekturës pasbizantine në qytetin e Beratit. Koleksioni i muzeut përbëhet nga 173 objekte të përzgjedhura nga një fond prej mëse 1500 objektesh që i takojnë fondeve të kishave dhe manastireve të Shqipërisë, dhe të qytetit të Beratit, ku 106 janë ikona dhe 67 janë objekte liturgjike, dhe u përket piktorëve ikonografë shqiptarë që kanë krijuar në shekujt XIV – XX: Onufri, Nikolla i biri i Onufrit, Onufër Qiprioti, David Selenica, Kostandin Shpatarakut dhe Çetirët ( Gjergji, Nikolla, Johani, Naumi, Gjergji i riu), dhe të shumë piktorëve të tjerë anonim. Ikonabartësin e katedrales së Beratit e ka gdhëndur mjeshtri Naumi nga Lavdari i Oparit dhe mjeshtër Stefan Barka nga Misrasi i Oparit, në mesin e shekullit të XIX-të.
Të dhëna për muzeun Onufri
Muzeu Kombëtar "Onufri", gjendet në qendër të lagjes së banuar në kalanë mesjetare të qytetit të Beratit. Në të janë përfshirë një fond i pasur ikonografik dhe disa objekte të shërbesës. Muzeu është organizuar në mjediset e kishës së katedrales së Shën Mërisë, që është ndërtuar në vitin 1797, mbi themelet e një kishe më të vjetër me të njëjtin emër. Ky muze mban emrin e piktorit më të shquar shqiptarë të shek. të XVI, Onufrit, i cili ka lënë një fond mjaft të pasur në krijimtarinë ikonografike. Kompleksi muzeal përbëhet nga salla qendrore e kishës, mjedisi i altarit, si edhe nga një sërë mjedisesh ndihmëse njëkatëshe, në anën veriore, dhe dykatëshe, në anën perëndimore. Ndërtimi shquhet për ngritje në lartësi, duke përbërë një variant të rëndësishëm të arkitekturës së kultit në kalimin nga shek. i XVIII- në shek. XIX. Muzeu ka tri salla kryesore, në të cilat janë të ekspozuara veprat më të mira të autorëve që përmendëm më lart si edhe të autorëve të tjerë. Veç ikonave të ekspozuara në mjediset e muzeut, një seri të veçantë përfaqësojnë edhe ikonat e vendosura në ikonostasin e praruar të kishës të cilat janë vepra të piktorit Joan Çetri. Në vitrina janë të ekspozuara edhe disa tekstile dhe objekte metalike, të cilat dëshmojnë për një traditë artizanale të një niveli të lartë të Trevës së Beratit.
Kuzhnen
Kuzhneni është një fshat në komunën Kaçinar në rrethin e Mirditës të Shqipërisë.
Lincoln (Nebraska)
Lincoln (shqiptohet Linkoln) është kryeqyteti dhe qyteti i dytë më i populluar i shtetit amerikan të Nebraskës. Linkolni është gjithashtu qendra e rrethit Lancaster dhe vendodhja e Universitetit të Nebraskës. Popullsia e Linkolnit është 258.379 (2010). thumb|290px|Rrugë në Linkoln
L'Ametlla del Vallès
L'Ametlla del Vallès është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Vallès Oriental, të provincës Barcelona, në Katalonia. L'Ametlla del Vallès ka 8111 banorë (2011), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 14.2 km2.
Lidhje të jashtme
L'Ametlla del Vallès
Beteja e San Juan de Ulúa
thumb|240px|Një ilustrim i Betejës së San Juan de Ulúa Beteja e San Juan de Ulúa ishte një betejë mes piratëve anglezë dhe forcave spanjolle të San Juan de Ulúa, që shënoi fundin e fushatës së kryer nga një flotilje angleze e gjashtë anijeve që kishin kryer në mënyrë sistematike atë që spanjollët e konsideronin tregtinë e paligjshme në Detin e Karaibeve, duke përfshirë tregtinë e skllevërve, herë pas here duke imponuar me forcë.
Beteja
Objektet e portit të San Juan ishin jashtëzakonisht të vogla dhe fillestare, të përbërë nga një mur ankorimi i ndërtuar nga spanjollët në "një pjesë të vogël të gurëve, jo më shumë se tre metra mbi ujë në vendin më të lartë, dhe qëndron nga toka maine, dy hark apo më shumë" dhe, duke pasur parasysh vështirësitë e montimit të dy flotave në ankorimin, Hawkins dërgoi një varkë të vogël për të informuar spanjollët se ata ishin tashmë në port dhe se duhet të ekzistojnë kushtet që qeverisin se si dy flotat duhet të kalojnë njëra tjetrën në mënyrë që të shmangen konfrontimet.
Anglezët kishin injoruar në mënyrë të përsëritur Traktatin e Tordesillas duke sulmuar anije tregtare, por në këtë pikë ata besonin se spanjollët do të respektonin një armëpushim me këtë rast. Pas dy ditë bisedimesh, u pajtuan kushtet dhe u shkëmbyen një duzinë pengesh, pas së cilës flota spanjolle u lejua të hyjë në një vend skelesh. Dy ditë kaluan duke ankoruar anijet spanjolle dhe, për qëllime të sigurisë, anijet e çdo vendi u ankoruan veç njëri-tjetrit. Sipas kushteve të marrëveshjes, anglezët u lejuan nga spanjollët të blinin furnizime për para, të riparonin anijet e tyre dhe të zinin ishullin me 11 pjesë të municioneve. Spanjollët gjithashtu ishin të ndaluar të vizitonin ishullin ndërsa ishin nën armë. Megjithatë, komandanti spanjoll i flotës ishte akuzuar në mënyrë specifike për ndalimin e tregtisë angleze në Spanjën e Re dhe si rezultat, pavarësisht nga armëpushimi që ishte rënë dakord nga të dyja palët, spanjollët filluan fshehurazi masin një forcë sulmi në kontinentin pranë portit në mënyrë që të kapnin bateritë e bregut që Hawkins kishte drejtuar për të mbrojtur ankorimin. Përveç kësaj, spanjollët fshehën një forcë sulmi prej 150-300 burra në një anije karakatine, San Salvador, i cili do të ngrihej midis anijeve angleze dhe spanjolle.
Himni kombëtar
Himni kombëtar është kënga zyrtare e një shteti. Himni shpesh mbart shumë vlera dhe teksti i himnit në shumicën e rasteve është i mbushur me figura letrare e simbole që lavdërojnë shtetin të cilit i përket ky himn. Ai luhet gjatë ceremonive zyrtare, ngjarjeve solemne ose veprimtarive ndërkombëtare ku shteti përfaqësohet.
Beteja e San Juan de Ulúa
Beteja
Sipas planit, anija karakatine do të ngrihej në mes të flotës spanjolle dhe angleze në mesditë më 24 shtator dhe, një herë në pozitë, do të tingëllonte një trombë, duke sinjalizuar sulmin, në mënyrë ideale, ndërsa anglezët po merrnin drekën. Anglezët megjithatë ishin menjëherë të dyshimtë pasi diktatorët spanjollë ndryshuan armët midis anijeve. Duke dyshuar se spanjollët po planifikonin të nisnin një sulm nga anija karakatine, Hawkins dërgoi kapitenin e Jezusit të Lybekut, Robert Barret (i cili fliste rrjedhshëm spanjisht) për të kërkuar që nënmbreti të dalë nga burrat e tij dhe të pushojë aktivitetet e tyre kërcënuese. Nënmbreti, Don Martin de Enriquez, duke kuptuar se komploti ishte zbuluar, e kapi Barrettin dhe urdhëroi që tingulli t'i fryhet dhe spanjollët nisën sulmin e tyre. Trupat spanjolle, të cilat ishin fshehur në kontinent, shpejt rreshtuan në ishull dhe i përshkuan marinarët anglezë të cilët kishin ushtruar topat e tyre në plazh, me shumë prej marinarëve që iknin nga siguria e anijeve. Asnjë tremujor nuk është dhënë. Minion, anija më e afërt me spirancën spanjolle, ishte objektivi i menjëhershëm i aksionit spanjoll të konviktit, por ishte në gjendje të mbrohej nga sulmi dhe të largohej. Objektivi i ardhshëm, Jezusi i Lybekut, u hipën nga spanjollët nga anija karakatine, por pas një lufte të dhunshme në bordin e anijes, spanjollët u refuzuan dhe Jezusi i Lybekut ishte në gjendje të shkëputej dhe të bashkohej me Minion. Komandanti francez i Grace of God, Robert Blondel, e vuri në zjarr përpara se të bashkohej me Hawkins në bordin e Jezusit të Lybekut.
Himni kombëtar
Himni Kombëtar i Shqipërisë është himni i flamurit, që ishte një marsh rumun kompozuar nga Ciprian Porumbescu, ndërsa autor i tekstit Rilindasi Asdreni. Sipas Lagush Poradecit, ky u zgjodh si himni i Shqipërisë sepse: “… kjo ngjau se populli e gjeti të pëlqyer; vetë e dëshiroi ai ashtu, nga gjiri i tij i dha trajtën dhe frymën, vetë e shënjtëroi, duke e dashur me zemër gjer në therori dhe më shumë e përtej vetëtherorisë. Me të luftuan çetat e kryengritjes që ishin nëpër gjithë viset e Atdheut, dhe vdiqën vdekjen e ëmbël dëshmorët e lirisë. Me të u ngrit Flamuri në Vlorë...”. Me pak fjalë, kjo do të thotë që ngritja e flamurit nën tingujt dhe fjalët e “Betimit mbi flamur” ishte vetëm një akt formal nga ana e Ismail Qemalit për ta njohur këtë këngë si këngën tonë kombëtare. "Himnii Flamurit" është i vetmi himn kombëtar që i kushtohet simbolit të flamurit.
Beteja e San Juan de Ulúa
Beteja
Nga kjo pikë, bateritë e bregut ishin krejtësisht në posedim të spanjollëve, të cilët pastaj i kthyen topat kundër ish-pronarëve të tyre dhe shkaktuan dëme të mëdha për Jezusin e Lybekut, duke e shkatërruar atë dhe duke mbytur anijet më të vogla angleze. Anglezët manovruan Jezusin e Lybekut në mënyrë që ajo të qëndronte në mes të Minion dhe baterive të bregut, duke vepruar si një mburojë dhe duke lidhur Minion nga gamën e baterive spanjisht në breg.
Himni kombëtar
Historia
Në periudhën e hershme moderne, disa monarki evropiane miratuan himnet mbretërore. Disa nga këto himne kanë mbijetuar deri në përdorimin aktual. "God Save the King/Queen", interpretuar për herë të parë në 1619, mbetet himni mbretëror i Mbretërisë së Bashkuar dhe mbretërive të Komonuelthit. La Marcha Real, i miratuar si himni mbretëror i monarkisë spanjolle në 1770, u miratua si himni kombëtar i Spanjës në 1939. Danimarka ruan himnin e saj mbretëror, Kong Christian stod ved højen mast (1780) së bashku me himnin e saj kombëtar (Der er et toka yndigt, e miratuar më 1835). Në 1802, Gia Long porositi një himn mbretëror në modën evropiane për Mbretërinë e Vietnamit.
Pas rivendosjes së La Marseillaise në 1830, në prag të Revolucionit të Korrikut, si himni kombëtar i Francës, u bë e zakonshme që kombet e sapoformuara të përcaktojnë himnet kombëtare, veçanërisht si rezultat i luftërave të Amerikës Latine për pavarësi, për Argjentinën. (1813), Peru (1821), Brazil (1831) por edhe Belgjikë (1830). Rrjedhimisht, miratimi i himneve kombëtare para viteve 1930 ishte kryesisht nga shtete të sapoformuara ose të pavarura, të tilla si Republika e Parë Portugeze (A Portuguesa, 1911), Mbretëria e Greqisë ("Hymn to Liberty", 1865), Republika e Parë e Filipineve (Marcha Nacional Filipina, 1898), Lituani (Tautiška giesmė, 1919), Weimar Gjermani (Deutschlandlied, 1922), Republikën e Irlandës (Amhrán na bhFiann, 1926) dhe Libanin e Madh ("Himni Kombëtar Libanez", 192). Megjithëse zakoni i një himni kombëtar të miratuar zyrtarisht u bë i njohur në shekullin e 19-të, disa himne kombëtarë i paraprijnë kësaj periudhe, shpesh duke ekzistuar si këngë patriotike shumë kohë përpara përcaktimit të tyre si himn kombëtar.
Beteja e San Juan de Ulúa
Beteja
Sulmi i hershëm dhe kapja e baterive të ishullit - u mbajtën deri atëherë nga anglezët - nga një varkë shpëtimi spanjolle, e komanduar nga Kapiteni Delgadillo, u bë vendimtar për fatin e flotës angleze. Angel u mbyt pas disa të shtënave dhe Swallow u kap nga ushtarët spanjollë që mbanin bateritë. Ekuipazhet e të dyve, së bashku me disa pjesëtarë të ekuipazhit të Jezusit të Lybekut, u shpëtuan më pas nga një vrimë pasi Hawkins dha urdhrin për të braktisur anijen. Hawkins mori pastaj komandën e Minion.
Himni kombëtar
Përdorimi
Himnet kombëtare përdoren në një gamë të gjerë kontekstesh. Disa rregulla të mirësjelljes mund të përfshihen në luajtjen e himnit të një vendi. Këto zakonisht përfshijnë nderime ushtarake, ngritje në këmbë, heqje koke etj. Në situata diplomatike rregullat mund të jenë shumë formale. Mund të ketë edhe himne mbretërore, himne presidenciale, himne shtetërore etj. për raste të veçanta.
Ato luhen në festa dhe festa kombëtare, si dhe janë lidhur ngushtë edhe me ngjarjet sportive. Uellsi ishte vendi i parë që e miratoi këtë, gjatë një loje regbi kundër Zelandës së Re në 1905. Që atëherë, gjatë garave sportive, të tilla si Lojërat Olimpike, himni kombëtar i fituesit të medaljes së artë luhet në çdo ceremoni medaljeje; luajti gjithashtu para ndeshjeve në shumë liga sportive, që kur u adoptua në bejsboll gjatë Luftës së Dytë Botërore. Kur skuadrat nga dy kombe luajnë njëra-tjetrën, luhen himnet e të dy kombeve, himni i vendit pritës luhet i fundit.
Beteja e San Juan de Ulúa
Beteja
Vetëm Judith, i urdhëruar nga Francis Drake dhe Minion u arratis, ndërsa beteja ishte ende e ndezur, duke lënë pas tyre Jezusin e Lybekut dhe disa anëtarë të ekuipazhit të saj ende në bord. Anijet e mbijetuara lëshuan kur dy anije në zjarr ishin drejtuar mbi ta nga spanjollët. Anglezët kishin frikë nga një sulm i tillë i një zjarri që, pavarësisht shqetësimeve të tyre, nuk arriti të shkaktojë ndonjë dëm në anijet angleze. Gjatë natës, Francis Drake, komanduar Judith 50 ton, braktisi flotën dhe lundroi për në shtëpi, duke lënë vetëm Hawkins në bordin e Minion 100 ton të mbipopulluara dhe të dobët. Gjatë natës era u zhvendos dhe, sipas guvernatorit mbretëror në Vera Cruz Francisco de Bustamente, kjo pengoi spanjollët të ndiqnin anglezët. Jezusi i Lybekut mbërriti përfundimisht nga partia spanjolle që rri aty brenda, nën komandën e kapitenit Juan de Ubilla. Ka dyshime se Ubilla i lejoi burrat e tij të plaçkitnin plaçkën e lënë në bordin e Jezusit të Lybekut nga Hawkins. Flota e Luján humbi anijen e zëvendës-admiralit, galion Santa Clara, e cila digjej dhe u mbyt brenda portit. San Pedro, e vetmja anije e armatosur e plotë në San Juan, u godit rëndë edhe gjatë një shkëmbimi zjarri me Minion. The flagship San Pedro, the only full-armed Spanish ship at San Juan, was also badly hit during an exchange of fire with Minion.
Himni kombëtar
Krijuesit
Shumica e himneve kombëtare më të njohura janë shkruar nga kompozitorë pak të njohur ose të panjohur si Claude Joseph Rouget de Lisle, kompozitor i "La Marseillaise" dhe John Stafford Smith i cili shkroi melodinë për "Kënga Anakreontike", e cila u bë melodi. për himnin kombëtar të SHBA-së, "The Star-Spangled Banner". Autori i "God Save the King", një nga himnet më të vjetër dhe më të njohur në botë, është i panjohur dhe i diskutueshëm.
Beteja e San Juan de Ulúa
Pasojat
Gjatë tërheqjes së tyre, Minion dhe Judith ishin të mbingarkuara pa shpresë dhe disa nga burrat e tyre duhej të braktiseshin në atë që tani është bregu jugor i Shteteve të Bashkuara për të kursyer furnizimet për kalimin e Atlantikut. Hawkins la pas 110 njerëzve që të dorëzoheshin tek spanjollët. Shumica përfunduan në burgjet lokale dhe ndërsa ata fillimisht u trajtuan mirë nga nënmbreti në Spanjën e Re, ardhja e Inkuizicionit në vitin 1571 rezultoi që shumë nga të mbijetuarit u torturuan, u dogjën në kunj ose u dënuan me servilizëm penal në galeritë për jeta. Hawkins përfundimisht arriti në Angli me një ekuipazh prej vetëm 15. Drake kishte arritur në Plymouth një muaj më parë, në dhjetor të vitit 1568. Vetëm 70 ose 80 marinarë nga ekspedita origjinale u kthyen në Angli në të gjitha.
Himni kombëtar
Krijuesit
Shumë pak vende kanë një himn kombëtar të shkruar nga një kompozitor me famë botërore. Përjashtimet përfshijnë Gjermaninë, himni i së cilës "Das Lied der Deutschen" përdor një melodi të shkruar nga Joseph Haydn dhe Austria, himni kombëtar i së cilës "Land der Berge, Land am Strome" ndonjëherë i atribuohet Wolfgang Amadeus Mozart. "Himni i Republikës Socialiste Sovjetike Armene" u kompozua nga Aram Khachaturian. Muzika e "Himnit Papnor", himnit të qytetit të Vatikanit, u kompozua në vitin 1869 nga Charles Gounod, për jubileun e artë të shugurimit meshtarak të Papa Piut IX.
Vendet e tjera kishin himnet e tyre të kompozuara nga njerëz të rëndësishëm vendas. Ky është rasti për Kolumbinë, tekstet e himnit të së cilës janë shkruar nga ish-presidenti dhe poeti Rafael Nuñez, i cili gjithashtu shkroi kushtetutën e parë të vendit, dhe në Maltë, shkruar nga Dun Karm Psaila, tashmë një Poet Kombëtar. Një rast i ngjashëm është edhe Liberia, himni kombëtar i së cilës është shkruar nga presidenti i saj i tretë, Daniel Bashiel Warner.
Beteja e San Juan de Ulúa
Pasojat
Ndërsa Hawkins akuzoi spanjollët e tradhtisë për mos respektimin e armëpushimit, synimi i Don Enrique kishte qenë gjithmonë për të mbështetur autoritetin e tij dhe monopolin spanjoll në Inditë Perëndimore.
Për dekada të tëra, beteja e San Juan de Ulúa u kujtua nga anglezët si një shembull i egër i tradhtisë spanjolle që duhej të merrej. Dërrmimi i Drake me Judithin në nxehtësinë e veprimit dhe duke e lënë të afërmin dhe mbrojtësin e tij për të mbrojtur veten do ta ndjekin Drake për vitet që vijnë dhe ndihmuan në forcimin e qëndrimeve të Drake ndaj katolikëve në përgjithësi dhe spanjollëve në veçanti.
Beteja ishte një pararendës i qartë i luftës që shpërtheu mes Filipit II të Spanjës dhe Elizabetës I të Anglisë në vitin 1585.
Fahri Hysaj
thumb| Fahri Hysaj lindi më 1956 në Shtime. Ka perfundur në vitin 1981 Akademinë për Teatër Filmit dhe Televizion ne Zagreb, drejtimi Regji Filmi. Gjate studimeve ne kuadër Televizionit te Prishtinës beri regjine e tre dokumentareve për Pejën, Gjakovën dhe Prizrenin. Po atë vite realizoi filmin dokumentare për Mitrovicën "Zogjet me nuk vijnë këtu", kater këta filma bene buje te madhe ne opinion kosovare por edhe ne atë jugosllav.
Është autor i shume programeve televizive te te gjitha zhanreve. Prej 1993 ishte përgjegjes artistik i programeve satelitore ne Televizionin Shqiptar TVSH. Me 1993 ishte drejtor i festivalit te pare ndërkombëtar te teatrove profesioniste ne Tirane. Me 1994 është nder themeluesit dhe pedagoget e drejtimit te Artit Dramatik ne Universitetin e Tetovës. Me 1997 ishte themelues i drejtimit te degës për Regji Filmi ne Akademinë e Arteve ne Tirane. Me 1999 bashke me Isa Qosjen themeloi degën e regjisë se Filmit ne Fakultetin e Arteve ne Prishtine ku edhe sot është profesor asistent ne këtë drejtim. Ishte fitues i çmimit te pare te Ministrisë se Kulturës se Kosovës ne vitin 2004 për skenarin e filmit dokumentar " Tri vrasje ne dere te shtëpisë", Fahri Hysaj është gjithashtu një nder themeluesit e Tiranafilmfestival -it, ai ndihmoi ne realizimin e filmit te pare shqiptar ne Maqedoni "O Ate" me skenar dhe Regji te regjisores se re nga Shkupi Shqipe Nuredini.
Ndërsa ndërroi jete ne moshën 54 vjeçare, me 4 shkurt 2011.
Filma artistik
Ne bashkëpunim me regjisorin slloven Istogtori, realizuan edhe dokumentare nga viti 1988 deri me 1998 lidhur me luftën politike dhe ushtarake për te drejtën e vetevendosjes dhe pavaresisë se Kosovës. Ndërsa ne kohe te fundit prof. Fahri Hysaj është angazhuar ne festivale te ndryshme te filmave dokumentare duke ligjëruar me temën "Filmi dhe te drejtat e njeriut"
Silveri
Papa Silveri ( l. 480 afërsisht, Frosinone - v. 2 dhjetor 537, Palmarola) ishte papa i 58 i Kishës Katolike. Shërbeu si papë që nga zgjedhja e tij më 1 qershor 536 dhe deri më 11 nëntor 537. Paraardhës i tij ishte papa Agapeti I, ndërsa pasardhësi papa Vigili.
Ligor Shyti
Ligor Shyti lindi në Kosinë të Përmetit më 29/12/1957. Pas përfundimit të shkollës së mesme dhe shërbimit ushtarak, iu përkushtua karierës ushtarake, prej së cilës u shkëput nga një aksident i rëndë automobilistik, që e bëri të jetojë mbi karrige me rrota. Pas korrikut të vitit 1991 i është kushtuar artit dhe letërsisë. Në pranverën e vitit 2000 doli në qarkullim libri i tij i parë i titulluar “Çmimi i Faljes” dhe më pas vazhdoi krijimtarinë e tij.
Ka marrë pjesë në konkurse të ndryshme lokale, kombëtare të poezisë dhe fabulës dhe është vlerësuar me çmime të ndryshme si brenda vendit, në Itali e Greqi. Romani “Letër nga Ferri” është shpallur nga Lidhja e krijuesve “Pegasi” me qendër në Gjirokastër, si vepra më e arirë e vitit 2005. Pjesë nga krijimtaria e tij janë botuar në shtypin e përditshëm lokal dhe atë kombëtar, si dhe në Kosovë, Sh.B.A. dhe Italinë e jugut.
Botime në prozë:
“Çmimi i faljes”, shkurt 2000 (roman)
“Letër nga Ferri” korrik 2003 (roman)
“Françi, mbesa e kapitenit” 2007 (roman)
“Në aerodromin e ëndrrave të mia”2010 (poezi-lirika)
“Detektivi” 2006 (tregim)
“Kuqoja” qershor 2008 (tregim)
Njësitë administrative e Greqisë
Greqia ka 13 njësi administrative të quajtura periferi dhe një regjion autonom, "Mali i shenjët" (org. : Agio Oros) - një shtet klerik nën sovranitetin e Greqisë.
Ligor Shyti
Publicistikë:
Njësitë administrative e Greqisë
Periferitë : ndahen në 54 njësi të nivelit më të ulët të quajtura nomoi (org. : nomoi njëjës : nomos).