cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ndryshimet klimatike
Ngrohja globale është ndryshe e njohur si ngrohja graduale e sipërfaqes së Tokës, oqeaneve. Efekti më i dukshëm i kësaj dukurie është rritja e nivelit të detit,e cila rezulton me permbytje në zonat e ulta bregdetare dhe si e tillë mund të jetë kërcënim i vërtetë për shumë vende.
Protestat kundër pushtimit rus të Ukrainës në vitin 2022
Organizatat
Olga Larkina, drejtoresha e Komitetit rus të Nënave të Ushtarëve, ngriti shqetësime në gazetën investigative ruse Meduza se shumë nga ushtarët në Ukrainë ishin dërguar me forcë në Ukrainë. Larkina pretendoi se rekrutët rusë ishin bërë presion ose ishin detyruar të nënshkruanin kontrata për t'u bërë ushtarë, u dërguan në Ukrainë dhe anëtarët e familjes kanë humbur kontaktet me ta.
Ndryshimet klimatike
Terminologjia
Në vitet 1980, termat ngrohje globale dhe ndryshime klimatike u bënë më të zakonshme. Megjithëse të dy termat nganjëherë përdoren në mënyrë të ndërsjellë, shkencërisht, ngrohja globale i referohet vetëm rritjes së ngrohjes së sipërfaqes, ndërsa ndryshimi i klimës përshkruan tërësinë e ndryshimeve në sistemin klimatik të Tokës. Ngrohja globale
Rehova
Me këtë emër njihen këto vendbanime :
Ndryshimet klimatike
Terminologjia
(e përdorur që në vitin 1975 ) u bë termi më popullor pasi shkencëtari i klimës i NASA-s, James Hansen e përdori atë në dëshminë e tij të vitit 1988 në Senatin e SHBA-së. Që nga vitet 2000, ndryshimi i klimës është rritur në përdorim. Ndryshimet klimatike gjithashtu mund t'i referohen më gjerësisht ndryshimeve të shkaktuara nga njeriu ose ndryshimeve natyrore përgjatë historisë së Tokës.
Shkencëtarë të ndryshëm, politikanë dhe media përdorin tani termat krizë klimatike ose emergjencë klimatike për të folur për ndryshimin e klimës dhe ngrohjen globale në vend të ngrohjes globale.
Protestat kundër pushtimit rus të Ukrainës në vitin 2022
Politikanët dhe zyrtarët e qeverisë
Lideri i opozitës ruse i burgosur Alexei Navalny dënoi sulmin e Rusisë ndaj Ukrainës dhe i quajti ata që nisën luftën "banditë dhe hajdutë". Aktivistja dhe politikania e opozitës ruse Marina Litvinovich bëri thirrje për protesta kundër luftës në qytetet ruse. Ajo u ndalua nga policia ruse teksa po dilte nga shtëpia e saj.
Më shumë se 100 deputetë komunalë rusë nënshkruan një letër kundër luftës me Ukrainën. Një nga deputetët, Alexander Budberg, i dërgoi një kërkesë Dumës së Shtetit për shkarkimin e Vladimir Putin.
Më 16 mars, anëtarja e këshillit të qytetit të Novosibirskut Helga Pirogova bëri thirrje që të tërhiqeshin menjëherë trupat ruse nga territori ukrainas dhe mori pjesë në mbledhjen e këshillit të qytetit e veshur me një vyshyvanka blu dhe një kurorë luledielli (të cilat të dyja janë simbole tradicionale të Ukrainës). protestojnë kundër pushtimit.
Ekspertët e televizionit shtetëror
Më 10 mars, gjatë një transmetimi në Rusi-1, regjisori dhe eksperti Karen Shakhnazarov, i cili fillimisht e mbështeti pushtimin, bëri thirrje për t'i dhënë fund, duke thënë se situata ishte në rrezik të shndërrohej në "një fatkeqësi humanitare absolute" dhe se nuk ka asnjë mundësi reale që forcat ruse të kapin Kievin dhe qytetet e tjera të mëdha të Ukrainës.
Më 14 mars, një transmetim i drejtpërdrejtë i Channel One Rusia u ndërpre nga redaktori i lajmeve Marina Ovsyannikova duke mbajtur një poster ku thuhej "Jo luftë. Ndaloni luftën, mos i besoni propagandës, këtu po ju gënjejnë. Rusët kundër luftës.” dhe duke thirrur “Ndalo luftën. Jo luftës." para se ajo të arrestohej. Pas protestës së Ovsyannikova, një burim anonim që punonte në Kompaninë Shtetërore të Televizionit dhe Radios All-Rusi deklaroi se shumica e punonjësve të televizionit shtetëror rus e kundërshtojnë pushtimin dhe Ovsyannikova thjesht shprehu me zë të lartë ndjenjën e përgjithshme të kolegëve të saj. Ky informacion u konfirmua në mënyrë të pavarur nga Elena Afanasyeva, ish-drejtuese e planifikimit krijues në Channel One, e cila tha se shumë punonjës të televizionit shtetëror nuk pajtohen me mbulimin e luftës nga kanali, dhe nga një burim tjetër anonim pranë Channel One, i cili pohoi se të gjitha Punonjësit e kanalit pranojnë se po përhapin gënjeshtra për luftën dhe janë të pakënaqur me këtë gjendje. Që nga 24 shkurti, një numër punonjësish, duke përfshirë Lilia Gildeeva, Zhanna Agalakova, Maria Baronova dhe disa reporterë të tjerë të RT, dhanë dorëheqjen nga televizioni shtetëror në shenjë proteste ndaj pushtimit; disa prej tyre më pas u larguan nga vendi.
Komunitete të tjera profesionale
Letrat e hapura kundër luftës u publikuan edhe nga shoqatat profesionale të mjekëve dhe punonjësve të kujdesit shëndetësor, punonjës të OJQ-ve, avokatëve, psikologëve dhe psikiatërve, mësues, studentë, ekonomistë, punonjës të kompanive të TI-së, punëtorë i kulturës dhe artit, komedianët, punëtorët në industrinë e bukurisë dhe modës, krijuesit e filmave, industritë e reklamave dhe lojërave, stilistë, animatorë dhe arkitektë.
Media
Më 25 shkurt, tabloidi sllovak Nový čas publikoi foton e Putinit të redaktuar që të dukej si Hitleri me termin ' Putler ' në kopertinën e saj. Foto të ngjashme u publikuan edhe nga tabloidi britanik Daily Star (i cili e quajti Putinin "Vlad i përgjakur") dhe nga gazeta italiane La Ragione.
Protestat
Protestat pro-ukrainase kanë ndodhur në disa nga ambasadat dhe konsullatat e Rusisë jashtë vendit, duke përfshirë ato në:
Në pamundësi për të protestuar në ambasadën ruse në Teheran, protestat iraniane u zhvilluan në ambasadën e Ukrainës. Protestat u mbajtën gjithashtu në Aman, Bernë, Hong Kong, Stamboll, Luksemburg, Nikosia, Sidnej, Tokio, Ulaanbaatar dhe Vjenë. Në Valencia të Venezuelës, një grup studentësh mbajtën një protestë. Më 25 shkurt, aktivistja për klimën Greta Thunberg protestoi jashtë ambasadës ruse në Stokholm. parapamje| [[Flamuri i Ukrainës|Flamuri i Ukrainës valëvitet jashtë bashkisë së Caen (në Francë) si një shprehje solidariteti nga autoritetet lokale.]] Gjatë një referendumi kushtetues, protestuesit bjellorusë në Minsk brohoritën "Jo luftës" në qendrat e votimit. Sipas Ministrisë së Punëve të Brendshme të Bjellorusisë, atë ditë u arrestuan 800 persona.
Më 26 shkurt, ukrainasit u mblodhën në Katedralen e Shën Nikollës në distriktin Mapo, Seul, Koreja e Jugut, duke u lutur për paqen e atdheut të tyre. Pas faljes, ata dolën nga kisha dhe ngritën flamurin e Ukrainës dhe tabelat e protestës. Të nesërmen, rreth 300 njerëz, përfshirë ukrainasit që jetojnë në Korenë e Jugut dhe mbështetësit e tyre, protestojnë kundër pushtimit rus pranë ambasadës ruse në Seul.
Më 27 shkurt, më shumë se 100,000 u mblodhën në Berlin për të protestuar kundër pushtimit rus të Ukrainës. Më 28 shkurt, në vend të paradës tradicionale të karnavaleve, e cila ishte anuluar për shkak të COVID-19 disa ditë më parë, më shumë se 250,000 (në vend të 30,000 të parashikuar) u mblodhën në Këln në një marshim paqeje për të protestuar kundër pushtimit rus.
Prona ruse
Më 27 shkurt, Taras Ostapchuk, një mekanik ukrainas, u paraqit në gjykatën e Mallorcan -it me akuzën e fundosjes së pjesshme të superjahtit prej 7 milionë dollarësh në të cilin punonte. Ai deklaroi se shefi i tij drejtonte një furnizim shtetëror ruse të produkteve ushtarake dhe se ishte zemëruar me mendimin se kompania e shefit të tij kishte furnizuar raketën që kishte goditur një ndërtesë apartamentesh në Kiev, të cilën ai e kishte parë në celularin e tij. Ostapchuk deklaroi, "Çfarë më duhet një punë nëse nuk kam një vend?", duke i thënë gjykatës: "Nuk pendohem për asgjë që kam bërë dhe do ta bëja përsëri".
Më 14 mars, një grup i quajtur Maknovistët e Londrës; emëruar pas anarkistit ukrainas Nestor Makhno, njoftoi se ata kishin rimarrë një pronë të Sheshit Belgrave në qendër të Londrës për refugjatët ukrainas. Prona besohet të jetë në pronësi të aleatit të Putinit, Oleg Deripaska, i cili u sanksionua nga qeveria e Mbretërisë së Bashkuar pas pushtimit. Shumë protestues varën pankarta nga ballkoni i shtëpive dhe u thanë gazetarëve; " Michael Gove tha se shtëpitë e oligarkëve duhet të shpronësohen për të strehuar refugjatët ukrainas. . . . Ne po bëjmë punën e qeverisë për ta. . ."
Gjuha moldave
Gjuha moldave (moldavishtja) është gjuha që flitet nga ... folës. Është gjuha zyrtare ne Moldavi dhe dallon nga dialektet lindore te rumanishtes vetëm nga fjale te huazuara nga rusishtja dhe prej neologjizmave.
Lumi i Ebros
thumb|Ebroja në [[Zaragoza|Zaragozë]] Ebroja (spanjisht dhe portugalisht Ebro; katalanisht Ebre, latinisht Iberus, baskisht Ibar, çfarë domethënë "luginë, luginë lumi") është një lum i gjatë në verilindje të Spanjës. Me rreth 925 kilometra ai është lumi i dytë sipas gjatësisë në gadishullin Pirinej (pas lumit Tajo). Zona ujëmbledhëse numëron 83.093 kilometra katrorë. Qyteti më i madh gjatë lumit është Zaragoza në Aragoni.
Ebroja rrjedhë në Detin Mesdhe në mes të qyteteve të Barcelonës dhe Valenciës.
Monumenti i Xhorxhias
Ky monument prej guri 6.1 metra i lartë që peshon rreth 110 ton, gjendet në shtetin Xhorxhia të SHBA-së. Mbi monument është gdhendur ky shkrim në tetë gjuhë të botës. Monumenti i Xhorxhias është një monument i madh në granit ne vendin e Elbert Qarkutnë Gjeorgji, SHBA. Me tetë nga zonat më të prekura është një mesazh i përbërë nga "dhjetë" rregulla apo këshilla në tetë gjuhë moderne, një për çdo sipërfaqe. Një mesazh, të shkurtër, është gdhendur në skajet e pjatës të mbuluar e strukturës në katër gjuhë e lashtë.kjo Pronë është gjithashtu i quajtur nganjëherë Stonehenge amerikan.
Forma dhe madhesia
Monumenti është gati 6 metra i gjatë dhe është bërë me gjashtë pllaka graniti dhe të gjitha jane te rënda rreth 107 ton.[2]  Një përmendore drejtkëndëshe është duke qëndruar në mes, me katër spaced targa rregulluar në mënyrë të barabartë vertikalisht rreth "X" u ndez, dhe të gjitha mail-i është një pjatë mbulim drejtkëndëshe, që mbështetet në shtylla qendër, dhe katër vertices në pllaka drejtë. Struktura është një linjë astronomike. Në një fletë shtesë, të vendosura shtrirë në tokë në perëndim dhe një distancë të shkurtër nga ndërtesa kryesore janë gdhendur disa shënime mbi historinë dhe qëllimin e monumentit.
Aty thuhet
a) një botë me më pak se 500 milionë njerëz. b) një gjuhë e vetme në të gjithë botën. c) një qeveri dhe një gjykatë e vetme ndërkombëtare që do të qeverisë të gjitha shtetet. ç) pakësim i të drejtave personale dhe rritje e detyrave sociale (balancim).
Bubaveci
Bubavec është një vendbanim në komunën e Malishevës, Kosovë.
Republika Socialiste Sovjetike e Lituanisë
Republika Socialiste Sovjetike e Lituanisë ishte një republikë në përbërje të Bashkimit të Republikave Socialiste Sovjetike që nga formimi deri në ditën e ç'formimit të bashkësisë në vitin 1991. Kryeqytet i republikës ishte Vilniusi. Trashëgimtare e kësaj hapësire është Lituania.
Lindur femër
"Lindur femër" roman me Autore Brunilda Zllami. Shtëpia botuese "Dudaj", 2007. Faqe: 456. ISBN 978-99943-0-037-2
Shaip Kamberi
Shaip Kamberi (1910-1945) ishte një avokat, politikan, dhe aktivist shqiptar.
Lindur femër
Ja dhe një sprovë e re kaluar suksesshëm nga shkrimtarja e mirënjohur Brunilda Zllami... Këtë radhë ajo do ta befasojë lexuesin e saj me zhanrin në të cilin po shkruan. Një roman i verdhë ? Jo vetëm kaq... Një zhdukje e bujshme e një gruaje të njohur për bukurinë e saj të hatashme, zgjon kuriozitetin e një qyteti të tërë duke shtruar një mori pyetjesh: Është vrarë nga i shoqi, është larguar jashtë shtetit apo ka ndonjë mister që fshihet poshtë kësaj ngjarjeje ? Në të vërtetë romani ka pikën e vet më të fortë skalitjen e profileve psikologjike të personazheve, të cilët çdokush i has fare thjesht në jetën e përditshme.
Shaip Kamberi
Jeta
Shaip Kamberi lindi më 1910 në Gajre të Tetovës, shollën fillore e kreu në Tetovë, poashtu edhe të mesmen në gjimnazin e Tetovës në Tetovë gjatë viteve 1931-1934.
Dinastitë e historisë së Kinës
Dinastitë e historisë së Kinës, ose Dinastitë kineze, ishin regjimet monarkike të trashëgueshme që drejtuan Kinën për shumicën e historisë së saj. Nga inagurimi i pushtetit të dinastive nga Jui i Madhërishëm rreth 2070 p.e.s. deri në abdikimin e perandorit Shuantong në 12 prill 1912, Kina ishte nën drejtimin e këtyre dinastive të njëpasnjëshme. Dinastitë e Kinës nuk quhen vetëm ato të drejtuara nga kinezët Han (etnia dominante e Kinës), dhe paraardhësit e tyre, konfederata e fiseve Huashia, por konsiderohen dhe ato të themeluara nga popuj të huaj.
Lista e dinastive
Metalurgjia në Shqipëri
Metalurgjia ka qenë e njohur që në lashtësi në trevat shqiptare. Të përmendur si minatorë e metalurgë kanë qenë sidomos pirustët, të cilët shkrinin bakrin, prodhonin bronz etj. Para Çlirimit, kishte vetëm disa shkritore të vogla e primitive për shkrirjen e gizës, si dhe një uzinë të vogël për shkrirjen e gazit në Rubik, e cila u dëmtua rëndë nga okupatorët gjatë Luftës ANÇ. Menjëherë pas Çlirimit u rindërtua dhe u vu në punë Uzina e bakrit në Rubik, e cila më vonë u zgjerua disa herë. Më 1964 u vu në shfrytëzim Uzina e bakrit në Kukës, ndërsa më 1965 u zgjerua më tej metalurgjia e metaleve me ngjyra. Më 1969 u vu në punë edhe uzina e telave dhe e kabllove prej bakri në Shkodër. Tani metalurgjia e vendit prodhon disa dhjetëra marka çeliqesh të zakonshme e konstruksioni me karbon si dhe çeliqe të lidhura, që plotësojnë një pjesë të mirë të nevojave të vendit.
Fjalor Polonisht - Shqip
Fjalori polonisht - shqip i hartuar nga Arqile Teta, e para vepër leksikografike, me 25 mijë zërat në 1060 faqe. Fjalori përmban edhe shkurtimet që përdoren më shpesh në polonishten e sotme si dhe një skicë gramatikore të polonishtes. Viti i botimit 2007.
Vula e shtatë (film)
parapamje|[[Bengt Ekerot dhe Bergman, gjatë xhirimeve të filmit.]] Vula e shtatë (suedisht: Det sjunde inseglet) është një film i vitit 1957, i regjizorit Ingmar Bergman. Filmi është ndër krijimet më madhështore të kinematografisë botërore regjinë e të cilit e realizoi gjeniu suedez Ingmar Bergman, me emrin e të cilit është e lidhur epoka e artë e filmit suedez.
Historia
Rrëfimi i filmit e përcjell kalorësin i cili duke udhëtuar në Suedinë mesjetare e vë në sprovë besimin vetanak duke u përpjekur ta gjejë Zotin dhe esencën e ekzistencës njerëzore. Filmi është i njohur me skenat kur kalorësi luan shah kundër vdekjes për të mbijetuar.
Titulli i filmit është marrë nga Bibla/Apokalipsa. Filmi mori Shpërblimin e posaçëm të Jurisë  në Kanë në vitin 1957. Në të njëtin vit ai realizoi edhe filmin Vendi i luleshtrydheve i cili kishte tematikë të njëjtë, dhe që arriti gjithashtu sukses të madh. Filmi zhvillohet në shekullin e 12 kur kalorësi Antonius Blok dhe truproja e tij kthehen në Suedi pas Kryqëzatave 10 vjeçare, të cilat janë të njohura edhe nga historia. Në botë kishte rënë murtaja kurse kalorësi Antonius e kishte kuptuar se vdekja kishte ardhur për ta marrë edhe atë. Në mënyrë që të fitonte në kohë dhe të përgatitej për botën tjetër, ai e thërret Vdekjen për një lojë e shahu disaditore. Në udhëtim e sipër duke lozur shah përpiqet ta kuptojë arsyen e ekzistencës së jetës dhe të Zotit.
Gjatë rrugës ai takon personazhe të ndryshme dhe dukuri të jetës mesjetare, siç ishin djegia e shtrigave, egërsia njerëzore dhe vuajtjet e dashurisë, ku vihen në dukje edhe kritika ndaj priftërinjve të cilët me dhunë, përpiqeshin ta kontrollonin popullin. Inspirimin për filmin Vula e shtatë Bergman e kishte marrë nga një pikturë homonime kishtare në të cilën skeleti luan shah kundër vdekjes, por paraqitja e Mesjetës në film nuk është plotësisht analoge me realitein, ngase flagelantët asnjëherë nuk kishin ekzistuar në Suedi. Në një intervistë, Bergman kishte thënë se filmi e kishte ndihmuar që ta mundte frikën nga vdekja.
Kuptimi
"Kur Ai e theu Vulën e Shtatë, kishte heshtje në qiell për rreth gjysmë ore"
(Zbulesa 08:01)  Thjeshtësisht mund të përshkruhet si një version filmik i moralit mesjetar: e tërë atmosfera e përçuar është e veshur me një kostum mesjetar dhe personazhet e filmit, ndër të cilët është edhe Vdekja, janë dukshëm të konceptuar për të portretizuar lloje të ndryshme të njerëzimit të thjeshtuar. Kalorësi i Kryqëzatave Antonius Block (Max von Sydow) është në kërkim të përgjigjeve ideale për pyetjet të cilat e kanë munduar njerëzimin përgjatë shekujve, që në fillimet e kohërave. Shqytari i tij Jöns (Gunnar Bjornstrand), nuk kërkon asnjë përgjigje pasi është i bindur se jeta pas vdekjes nuk ka asgjë për të ofruar: ‘dijetarë të transformuar në harbutë’ dhe njerëz të thjeshtë që vërdallisen, duke pyetur vetveten shumë dhe duke shpresuar shumë pak.
Një tjetër element i rëndësishëm në film janë  simbolet e vdekjes. Filmi është vendosur në Suedinë e pushtuar nga Murtaja e Zezë, një sëmundje që shkaktoi vdekjen e një të tretës së popullsisë të kontinentit Europian. Alegoritë dhe simbolet e vdekjes, shpeshherë referuar në art si Memento Mori, ​​janë tepër të pranishëm në një kohë në të cilën shoqëria mesjetare ishte fort e vetëdijshme mbi vdekshmërisë dhe pafuqinë mbi jetën, ashtu si kalorësi Antonius.
Një tjetër simbol i Vdekjes në art që pasqyrohet ne film është ‘Danse Macabre’, përkthyer si “Vallja e Vdekjes”, që është në qendër të kuptimit të filmit të Bergman. Siç shprehet vetë Vdekja në film, “Askush nuk më shpëton mua”. Meqë Jeta është një lojë e vazhdueshme shahu me Vdekjen, filmi përfundon me ‘Danse Macabre’: të gjithë personazhet të bashkuar në një valle të trishtuar me Vdekjen, që simbolizon dorëzimin e pashmangshëm tek Vdekja.
Bogova
është një fshat në Rrethin e Skraparit në Shqipëri.
Frosina e Janinës
Frosina e Janinës roman me Autore Mira Meksi. Shtëpia botuese "Onufri" 176 f. ISBN 99943-32-73-2
Në thelb të romanit qëndron historia e një dashurie të penguar: dashuria jashtëmartesore mes Frosinës, mbesës së peshkopit të Janinës, dhe Muktar Pashait, birit të Ali Pashë Tepelenës, tiranit të tmerrshëm të Janinës së shekullit XVIII...
Zhupania e Dubrovnikut dhe Neretvës
Zhupania e Dubrovnikut dhe Neretvës ( Dubrovačko-neretvanska županija )gjindet në pjesën më jugore të Kroacisë.right|thumb|300px|pozita gjeografike
Ferpicloz
është një komunë në kantonin Fribourg të Zvicrës.
Republika Socialiste Sovjetike e Moldavisë
Republika Socialiste Sovjetike e Moldavisë ishte një republikë në përbërje të Bashkimit të Republikave Socialiste Sovjetike që nga formimi deri në ditën e ç'formimit të bashkësisë në vitin 1991. Kryeqytet i republikës ishte Kishinjev. Trashëgimtare e kësaj hapësire është Moldavia.
Bubli
Bubël është një vendbanim në komunën e Malishevës, Kosovë.
Bellanica
Bellanicë është një vendbanim në komunën e Malishevës, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Lisan.
Luftërat iliro-romake
Luftërat iliro-romake ishin një seri luftërash të zhvilluara midis Republikës Romake dhe Mbretërisë ilire. Në Luftën e parë iliro-romake, e cila zgjati nga viti 229 p.e.s. deri në vitin 228 p.e.s. shqetësimi i Romës ishte se tregtia përtej detit Adriatik ishte rritur pas Luftës së Parë Punike në një kohë kur fuqia e mbretërisë ilire u rrit në kohën e mbretëreshën Teuta. Si pretekst i luftës u morrën gjoja sulmet ndaj anijeve tregtare të aleatëve italik të Romës nga piratët ilirë dhe vdekja e një të dërguari romak të quajtur Coruncanius me urdhër të Teutës, të cilat nxitën senatin romak të dërgonte një ushtri romake nën komandën e konsullit Lucius Postumius Albinus dhe Gnaeus Fulvius Centumalus. Roma dëboi garnizonet ilire nga një sërë qytetesh, përfshirë Epidamnin, Apoloninë, Korkyrën, Farosin në të cilat vendosi një protektorat mbi këto qytete. Romakët ngritën gjithashtu Dhimitër Farin si një fuqi në Iliri për të kundërpeshuar fuqinë e Teutës.
Bellanica
Gjeografia
Ky vendbanim shtrihet në pjesën lindore të territorit të komunës se Malishevës. Larg nga qendra komunale është 7 km, dhe gjendet në anën e majte të rrugës rajonale Malishevë - Duhël. Fshati ka konfiguracion e tokës kodrinoro-malor, dhe fushor. Është vendbanimi tipit të dendur.
Luftërat iliro-romake
Lufta e dytë iliro-romake zgjati nga viti 220 p.e.s. deri në vitin 219 p.e.s. Në vitin 219 pes, Republika Romake ishte në luftë me Keltët e Galisë Cisalpine, dhe Luftën e dytë punike me Kartagjenën sa kishte filluar. Këto shpërqendrime i dhanë Dhimitrit kohën që i nevojitej për të ndërtuar një flotë të re luftarake ilire. Duke udhëhequr këtë flotë prej 90 anijesh, Dhimitri lundroi në jug të Lisus, duke shkelur traktatin e tij të mëparshëm dhe duke filluar luftën. Flota e Dhimitrit sulmoi fillimisht Pylosin, ku ai kapi rreth 50 anije pas disa përpjekjesh luftarake. Nga Pylos, flota lundroi për në Cyclade, duke shuar çdo rezistencë që gjenin gjatë rrugës. Dhimitri dërgoi një flotë përtej Adriatikut dhe, me forcat ilire të ndara, qyteti i fortifikuar i Dimalit u pushtua nga flota romake nën komandën e Lucius Aemilius Paulus. Nga Dimali marina shkoi drejt Hvarit. Forcat e Romës shpartalluan ilirët dhe Dhimitri iku në Maqedoni, ku ai u bë një këshilltar i besuar në oborrin e Filipit V të Maqedonisë dhe qëndroi atje deri në vdekjen e tij në Mesene në vitin 214 pes.
Bellanica
Gjeografia
Në vendet: Livadhet e Senikut, në Arat e Rrafshit, në Arat të Elshanit, eksitojnë gjurmët e vendbanimit, si tjegulla, tulla, horostan, gurë të pusave etj. Në dalje të fshatit eksitojnë varrezat e vjetra. Ne pjesën jugore, kah mullini i Syles, në vendin – Arat e Rrafshit, eksitojnë themelet e një kishë të vjetër.
Luftërat iliro-romake
Në vitin 171 p.e.s., mbreti ilir Genti ishte aleat me romakët kundër maqedonasve. Por në vitin 169 p.e.s. ai ndërroi anë dhe u bashkua me Perseun e Maqedonisë. Gjatë Luftës së tretë iliro-romake, në vitin 168 p.e.s. ai arrestoi dy legatë romakë dhe sulmoi qytetet Apolonia dhe Dyrrachium, të cilat ishin aleate me Romën. Ai u mund në Scodra nga një forcë romake nën komandën e L. Anicius Gallus, dhe në vitin 167 pes ai u soll në Romë si rob lufte për të marrë pjesë në triumfin e Gallusit, pas së cilës ai u internua në Iguvium ku edhe vdiq disa vite më vonë.
Bellanica
Demografia
Shënimet statistikore: Rreth vitit 1879 kishte 20 shtëpi (19 shqiptare, 1 rome); me 1913 – 553 banorë; në vitin 1918 – 65 shtëpi shqiptare me 391 banorë; me 1921 – 72 shtëpi me 704 banorë; me 1948 – 99 shtëpi me 757 banorë; me 1953 – 114 shtëpi me 823 banorë; me 1971 – 121 shtëpi me 1236 banorë (123 shqiptare, 1 serb, 4 te tjerë); me 1981 – 153 shtëpi me 1741 banorë shqiptare. Sipas regjistrit të Këshillit komunal, fshati në vitin 1999, kishte 236 shtëpi me 2146 banorë.
Ekonomia
Banoret e fshatit, burimet kryesore te te ardhurave i sigurojnë nga bujqësia, blegtoria (?), diaspora dhe disa veprimtari tjera si biznesi tregtar dhe prodhues.
Kultura
Fshati ka shkollën fillore nëntëklaseshe, punktin shëndetësore, zyrën e vendit, xhaminë, dyqanet tregtare etj.
Nga agresori serb janë djegur e shkatërruar 233 shtëpi dhe objekte të tjera banimi ose 79 % (kat. I 84, kat II 45, kat, III 65 kat. IV 39). Janë granatuar edhe xhamia e ndërtuar me 1754, ndërsa minarja është minuar. Janë shkatërruar ambulancë, biblioteka dhe zyra e vendit etj. Nga ky fshat janë vrarë 8 banorë. Dy persona janë zhdukur. Në një varrezë në këtë fshat janë gjetur dy ushtarë të UÇK-së nga fshati Ngucat. Me 1 prill 1999 popullata e këtij fshati s’bashku me atë të fshatrave të tjera që ishin strehuar në këtë fshat u dëbuan në Shqipëri.
Historia
Në Muhasebec –i Vilajet – I Rume – ili Defteri te Sanxhakut te Prizrenit i vitit 1530 (937 h), është i regjistruar si vendbanim me emrin Belaniçi, ndërsa në defterin e hollësishëm nr. 368 janë të regjistruar vendbanimet Gorna Bellaniça me 5 shtëpi e 1 veje dhe Dolna Belaniça me 2 shtëpi dhe 2 beqare. Pastaj, përmendet në defterin kadastral të Sanxhakut të Prizrenit të vitit 1591. Ai ishte i regjistruar në dy fshatra: Gorna Belanica me 10 shtëpi e katër beqare dhe Dolina Belanica me 6 shtëpi e 3 beqare.
Si vendbanim me emrin Belanitz (Belanic) është regjistruar në një hartë austriake të vitit 1689.
Si vendbanim me shënimet përkatëse është regjistruar ne sallnamet e Vilajetit të Kosovës të viteve 1893 (1311 h), 1896 (1314 h) dhe 1900 (1318 h).
Gjatë kohës ndërmjet dy luftërave botërore pushteti borgjez jugosllav në Bellanicë kolonizoi 14 familje kolonë serbe e malazeze. Kolonët u vendosen në vitin 1937 dhe u larguan në vitin 1941 dhe nuk u kthyen me.
Nga ky fshat ka pasur shpërngulje sporadike, aty rreth vitit 1936, janë shpërngulur ne Turqi, 5 familje me rreth 50 anëtare. Disa familje kanë migruar dhe në rrethinën e Velesit në Koruçullar me qellim të vazhdimit të rrugës për në Turqi, rreth viteve 1956. Migrim të theksuar ka pasur edhe në vitet e 70–ta, pjesa dërrmuese nëpër qytete.
Luftërat iliro-romake
Forcimi i Mbreterise Ilire
Ne mesin e shek. III p.e.s ne krye te mbreterise Ilire dolen Ardianet. Aristokracia skllavopronare ardiane, e cila kishte krijuar nje organizim te mire ushtarak, ne vitin 251 p.e.s mori ne dore pushtetin dhe perfaqesuesi i saj u be Pleurati. Keshtu, ne fuqi erdhi dinastia ardiane, qe sundoi për me tepër se 80 vjet, me kryeqytet Shkodren. Ne lufte me keltet, ardianet arriten t'i debonin ata pertej lumit Narona, kurse ne jug arriten te rrezonin mbreterite e vjetra te enkelejve e te taulanteve, duke e shtrire pushtetin e tyre ne tere Ilirine e Jugut.
Pas vdekjes se Peluratit ne vitin 250 p.e.s erdhi ne fron Agroni, i biri i tij, i cili sundoi për 20 vjet. Gjate sundimit te Agronit shteti ilir beri hapa te medhenj perpara ne fushen ekonomike, politike dhe ushtarake. U krijua nje ushtri e forte dhe nje flote e fuqishme, u forcua pushteti qendror ne dem te autonomise lokale: U rivendosen kufinjte e meparshem qe nga Vjosa deri ne Narona, me perjashtim te tri kolonive bregdetare: Dyrrahu, Apolonise dhe Ises. Mbreteria Ilire u be nje shtet i forte dhe nje fuqi detare. Lundrimi ne Adriatik u fut nen kontrollin e flotes Ilire.
Me vdekjen e Agronit ne krye te shteti erdhi gruaje e tij Teuta, e cila nuk ndryshoi politiken e jashtme te shteti ilir. Duke mbajtur aleancen me Maqedonine, Teuta ne vitin 230 para eres se re nisi kunder Epirit ushtrine dhe floten Ilire. Ekspedita perfundoi me sukses dhe Republika e Epirit hyri ne varesine e Mbreterise Ilire.
Ne vitin 229 para eres se re Teuta iu drejtua qyteteve bregdetare. Meqenese Dyrrahu dhe Isa rezistuan, flota ilire nen komanden e Dhimiter Farit iu drejtua Korkyre dhe pasi shpartalloi floten greke, e pushtoi ate. Keto fitore e bene Mbreterine Ilire nje nga fuqite me te medha te pellgut te Mesdheut.
Shqetësimet në Romë. Përgatitjet për luftë
Shqetësimet në Greqi qenë të mëdha, por më të mëdha ishin ato në Romë. Reagimi romak është transmetuar në dy versione. Versioni i parë i përket Polibit. Sipas tij, në këtë kohë senati dërgoi te mbretëresha ilire dy delegatë për t’u ankuar kundër sulmeve të piratëve ilirë, të cilët prej kohësh u binin në qafë tregtarëve italikë, por që e kishin tepruar sidomos gjatë fushatës kundër Foinikes. Bisedimet përfunduan në grindje dhe fyerje, që çuan në vrasjen, me urdhrin e Teutës, të njërit prej delegatëve, gjatë rrugës duke u kthyer. Bisedimet janë dhënë me hollësi megjithatë vërtetësia e tyre është e dyshimtë. Teutës, i është veshur një qëndrim mendjelehtë prej gruaje, që me të drejtë është konsideruar si një formulim tipik i huajtur nga historiografia helenistike e llojit sensacional.
Versioni i dytë, ai i Apianit, ndryshon shumë prej atij të Polibit. Sipas tij Agroni kishte pushtuar disa vise të Epirit dhe Korkyrën, pastaj Epidamnin dhe Farin dhe kishte vendosur garnizone në to. Por meqë zuri të sulmojë me flotën e tij edhe vise të tjera, ishulli Isa kërkoi ndihmën e romakëve. Këta atëherë dërguan delegatë së bashku me isejtë, por delegatëve u dolën në det anijet ilire dhe vranë përfaqësuesin e Isës dhe një romak. Pra në versionin e dytë motivi nuk është aspak pirateria, por mbrojtja e Isës dhe e qyteteve të tjera të bregdetit; delegatët vriten, por pa arritur të zhvillojnë bisedime dhe Teuta nuk zihet aspak në gojë.
Sidoqoftë në të dy rastet, sipas këtyre burimeve, Romës i bëhej një fyerje dhe shkelej “e drejta njerëzore”. Ky ishte motivacioni me të cilin do të nxitej opinioni publik dhe do të justifikoheshin veprimet e mëtejshme të Republikës, një motivacion banal, të cilin politika romake do ta përsëriste të paktën edhe një herë tjetër më vonë kundër ilirëve dalmatë. Por këtë herë prej gojës së Polibit mësojmë, për çudi, se romakët u shpallën luftë dalmatëve për t’i nënshtruar, “por përpara popujve të tjerë hiqeshin se e bënin këtë për shkak të sjelljes së keqe të dalmatëve kundrejt përfaqësuesve të tyre”.
Roma filloi të përgatitej haptazi për luftë. Edhe mbretëresha ilire nga ana e saj nuk vonoi të marrë masa mbrojtëse. Më parë ajo u kujdes për forcimin e rendit të brendshëm dhe qetësoi fiset që qenë shkëputur pas sulmit dardan. Por vëmendjen kryesore Teuta ia kushtoi sigurimit të bregdetit. Ajo e dinte se në gjendjen e krijuar një pozitë me rëndësi zinin Isa në veri, Korkyra në jug dhe dy qytetet e mëdha të bregdetit, Dyrrahu e Apolonia. Ishte e qartë se këto ishin pikat më delikate që do të synonte armiku dhe zotërimi i tyre do të luante një rol të dorës së parë për fatin e luftës. Prandaj mbretëresha shpejtoi të vërë dorë mbi to. Isa u sulmua e para, por meqenëse nuk u dorëzua, ilirët vendosën bllokadën e saj. Pak më vonë, në pranverë të vitit 229, një ekspeditë e madhe u vu, njëkohësisht në lëvizje, kundër Epidamnit dhe Korkyrës. Ndërsa shumica e flotës vazhdoi lundrimin drejt jugut, një pjesë e saj u ndal në Epidamn. Orvatja për pushtimin e qytetit dështoi. Atëherë ilirët u tërhoqën në anijet e tyre dhe pasi dolën në det të hapur, u bashkuan përsëri me forca të tjera për të vazhduar lundrimin drejt Korkyrës. Sapo mbërritën këtu, forcat ilire zbarkuan dhe rrethuan qytetin. Korkyrasit e rrethuar kërkuan ndihmën e etolëve dhe të aheasve. Në të njëjtën kohë erdhën për të kërkuar ndihmë tek ata edhe delegatë nga Epidamni dhe Apolonia. Kërkesa u mor parasysh. Flota ahease prej 10 anijesh të mëdha lufte nxitoi drejt Korkyrës. Ilirët, si morën dhe 7 anijet që u kishin dërguar akarnanët, sipas marrëveshjes, u dolën ahejve përpara. Ndeshja u zhvillua afër ishullit Paksos. Flota ahease u shpartallua. Katër anije u kapën dhe një e pestë u fundos, të tjerat u detyruan të sprapsen me shpejtësi për t’i shpëtuar fatit të të parave. Lembet e lehta e të shpejta ilire vendosën fatin e kësaj beteje. Të përdorura me guxim e shkathtësi nga detarët ilirë, ata triumfuan mbi anijet e rënda katër e pesërremëshe greke. Pas kësaj Korkyra iu dorëzua ilirëve. Si morën në dorëzim qytetin, ilirët lanë këtu një garnizon nën komandën e Demetër Farit, kurse forcat kryesore u kthyen dhe bllokuan përsëri Dyrrahun. E tillë ishte gjendja kur forcat e paftuara romake u nisën kundër Ilirisë.
Lufta e Pare Iliro-Romake
Rritja e fuqizimi i Mbretërisë Ilire vuri në shqetësim jo vetëm shtetet e Greqisë por dhe Republikën e Romës, e cila synonte të sundonte në detin Adriatik. Në vjeshtë të vitit 229 para erës së re Roma filloi luftën kundër Mbretërise Ilire.
Fati i luftes me Romën nuk u percaktua aq nga veprimet luftarake sesa nga dobësite e brendshme të shtetit Ilir. Qytetet e medha si Dyrrahu, Apolonia dhe Isa të cilat përmbanin mbështetjen kryesore të mbrojtjes u bashkuan me romakët. Njëri nga komandantët e Teutës Dhimiter Fari tradhëtoi dhe ia dorëzoi armikut flotën Ilire dhe ishullin e Korkyres. Në këto kushte Teuta u detyrua të nënshkruante paqen me Romën.
Kushtet e paqes së vitit 228 para erës së re qenë të rënda për Mbretërine Ilire. Teuta detyrohej t'u paguante romakëve një taksë, të hiqte dorë nga pjesa më e madhe e Ilirise dhe të mos lundronte në jug të Lisit me më shumë se dy anije. Kështu Mbretëria Ilire u reduktua në një shtet të vogël në veri të Lisit.
Republika Socialiste Sovjetike e Taxhikistanit
Republika Socialiste Sovjetike e Taxhikistanit ishte një republikë në përbërje të Bashkimit të Republikave Socialiste Sovjetike që nga formimi deri në ditën e ç'formimit të bashkësisë në vitin 1991. Kryeqytet i republikës ishte Dushanbeu. Trashëgimtare e kësaj hapësire është Taxhikistani.
Luftërat iliro-romake
Lufta e Dyte Iliro-Romake
Roma nuk mund ta lejonte kete fuqizim te ri te Mbreterise Ilire dhe me 219 para eres se re i shpalli lufte. Edhe kete radhe iliret vuanin nga perçarjet e brendshme. Nje pjese e aristokracise skllavopronare me ne krye Skerdilaidin, kaloi ne anen e romakeve. Me 218 para eres se re pas dy betejave shume te ashpra, njera ne Dimal (midis Fierit e Beratit) dhe te tjera ne ishullin e Farit (Dalmacine Jugore), Dhimiter Fari u mund dhe u largua për ne Maqedoni. Ne keto kushte Roma e cila kishte shqetesimet e saj te brendshme lidhi me te shpejte nje marreveshje me Skerdilaidin i cili u be sundimtar i shtetit Ilir dhe detyrohej ti paguante Romes disa taksa.
Lufta e Trete Iliro Romake
Pas luftes qe perfundoi me fitoren e Romes, ndikimi i saj mbi shtetin Ilir erdhi duke u rritur. Kjo beri qe forcat antiromake ne Iliri te zgjeroheshin. Pleurati (i biri i Skerdilaidit), me gjithe perpjekjet qe beri, nuk qe ne gjendje te çlirohej nga vartesia e Romes.
Hipja ne fron e Gentit me 181 p.e.s shenon nje etape te re për shtetin Ilir. Ai u perpoq shume për forcimin ekonomik e politik te shtetit ilir. Ai synoi te vendoste nje sistem monetar te perbashket për gjithe mbreterine. Nder masat qe mori, perqendroi pushtetin ne duart e tij, forcoi ushtrine dhe floten, lidhi miqesi me shtetet fqinje dhe me Maqedonine, kundershtaren e re te Romes ne Ballkan. Me fillimin e luftes ndermjet Romes e Maqedonise ne vitin 171 para eres se re iliret u rreshtuan ne aleancen tripaleshe antiromake iliro-maqedono-epirote.
Flota Ilire filloi veprimet luftarake ne det po nuk arriti dot te pengonte romaket te cilet ne vitin 168 para eres se re zbarkuan me ushtri te shumta ne brigjet e Ilirise. Romaket i perqendruan ushtrite e tyre ne Genus (Shkumbin) e prej andej pushtuan qendrat e rendesishme gjate rruges dhe u gjenden para mureve te Shkodres. Ne vend qe forcat ilire te qendronin brenda mureve te qytetit, Genti e nxorri ushtrine e vet nga keshtjella dhe i sulmoi romaket ne fushe te hapur, pikerisht aty ku kerkonte armiku. Ndeshja perfundoi me thyerjen e plote te ushtrise ilire. Genti u dorezua rob me gjithe familjen dhe u dergua si rob ne Rome. (Varri i tij ndodhet ne Umbio, Gubio).
Mburoje dhe kallcike kembesh bronzi Ilire. Origjinali gjendet ne Muzeumin e Tiranes. Afersisht 50 cm ne diameter. Rreth vitit 400 P.E.S. Pas fitores mbi Shkodren, romaket iu drejtuan Maqedonise e cila gjithashtu pesoi disfate. Nje vit me vone me 167 para eres se re romaket pushtuan dhe Epirin.
Kulturväven
Ndërtesa
Ndërtesa mbulon pjesën më të madhe të bllokut Heimdal dhe ndodhet në qendër të Umeås, ndërmjet Storgatan dhe lumit Ume. Kulturväven është ndërtuar gjatë viteve 2011-2014 si pjesë e projektit të zhvillimit urban  Qyteti ndërmjet urave. Klienti është Bashkia e Umeådhe kompania e pasurive të patundshme  Balticgruppen, përmes kompanisë në pronë të përbashkët  Väven në Umeå AB.
Kulturväven përbëhet nga dy ndërtesa që bashkohen në një në katin e tretë, duke formuar një portal mbi Strandgatan.Shtëpia më e afërt e lumit, jugu i Strandgatan, përbëhet nga katër kate dhe do të përfshijë një të ashtu quajtur  "kutia e zezë", më hapësirë për 400 ulëse ose 1000 vizitorë në këmbë. Katër nivelet e ulëta të ndërtesës afër rrugës Storgatan kanë rreth 15,000 metra katrorë sipërfaqe që bashkia e Umeås i ka për punët ë saj, përfshirë bibliatekat. Aty është gjithashtu një sallë tregu në afërsi të Stora Hotellet. Nga niveli i 5-të dhe lart planifikohet të ketë kushte për hotele, konferenca dhe restaurante.
Sipërfaqja e përgjithshme është 24000 metra katrorë, dhe kosto e përgjithshme, dhe kosto e përgjithshme e ndërtimit rreth 700 milion, pa përfshirë pjesën e brendshme. Arkitektët janë Snöhetta dheËhite arkitekter, që bashkëpunuan në ndërtimin e disa ndërtesave në Kampi i Arteve Umeå.
Klosi
Zona Gjeografike: Klosi kufizohet në veri me bashkinë e Matit, në perëndim me bashkinë e Krujës, në jug-perëndim me bashkinë Tiranë, në jug-lindje me bashkinë Bulqizë. Qendra e kësaj bashkie është qyteti i Klosit. Një pjesë e mirë e sipërfaqes së kësaj bashkie është zonë fushore që përbëhet nga lugina e Matit me kullota që variojnë nga 240 metra në 600 metra mbi nivelin e detit. Klosi është dhe mbetet një nyje që lidh Dibrën me Tiranën. Lëvizjet demografike të popullsisë drejt zonave urbane, karakteristike për rajonin e Dibrës, vihen re dhe në Klos.
Kulturväven
Ndërtesa
Sidoqofte, edhe para inaugurimit projekti shumë i guximshëm në këtë kontekst është portretizuar si plagjiarizëm, dukë qenë se elemente të saj janë ndërtuar në Kopenhagë në vitet 2006–2008. Ndërtesat daneze janë projektuar nga firma daneze Vilhelm Lauritzen Arkitekte, që nuk kishin të bënin asgjë me projektin e Kulturväven. Sidoqoftë një arkitekt nga firma ka deklaruar se Kulturväven nuk është plagjiarizëm.
Klosi
Demografia
Popullsia e Klosit është pothuajse heterogjene (99%). Mund të dallojmë një minoritet romesh.
Kulturväven
Aktivitetet
Kulturväven do të përfshijë studio, një qendër kulturore të fëmijëve, teatra dhe Biblioteka e qytetit, kinemaja Folkets Bio dhe Muzeu i ri i historisë së grave.
Klosi
Ekonomia
Degët kryesore të ekonomisë janë bujqësia, ku klima e favorshme lejon kultivimin e të gjitha bimëve e drufrutorëve, blegtoria dhe shërbimet. Klosi është i pasur me burime të shumta natyrore, tokësore dhe nëntokësore. Pyjet dhe kullotat komunale zënë një sipërfaqe të konsiderueshme, ku përveç lëndës drusore, ka edhe mjaft bimë mjekësore.
Një tjetër burim kryesor të ardhurash për banorët e këtij rajoni përbën edhe turizmi malor dhe historik, si dhe industria e mineralit të kromit në minierat private të Cërujës. Ndër investimet e dhëna në realizimin e projekte të mëdha në këtë zonë përmendim: Sistemim-asfaltim i bulevardit të qytetit, rrugës rurale që lidh fshatin Fullqet me qendrën e bashkisë, si dhe sistemimasfaltimi i rrugëve që lidhin fshatrat Fullqet, Cërujë, Benjë, Lis, Gurrë dhe Kurdari me rrugën nacionale.
Nëntoka
Nëntoka, Bota e nëndheshme apo ferri, është bota e mbinatyrshme e të vdekurve në tradita dhe mite të ndryshme fetare, e vendosur poshtë botës së të gjallëve. Ktonike është mbiemri teknik për gjërat e botës së nëndheshme.
Koncepti i një bote të nëndheshme gjendet pothuajse në çdo qytetërim dhe "mund të jetë aq i vjetër sa vetë njerëzimi". Tiparet e zakonshme të miteve të botës së nëndheshme janë tregimet e njerëzve të gjallë që bëjnë udhëtime në botën e nëndheshme, shpesh për ndonjë qëllim heroik. Mitet e tjera përforcojnë traditat se hyrja e shpirtrave në botën e nëndheshme kërkon një vëzhgim të duhur të ceremonisë, siç është historia e lashtë greke e Patroklit të vdekur së fundmi që ndjek Akilin derisa trupi i tij të mund të varrosej siç duhet për këtë qëllim. Personat me status social visheshin dhe pajiseshin me qëllim që të lundronin më mirë në botën e nëndheshme.
Një sërë mitologjish përfshijnë konceptin e shpirtit të të ndjerit që bën udhëtimin e tij drejt botës së nëndheshme, me të vdekurit që duhet të kalojnë nëpër një pengesë përcaktuese si një liqen ose një lumë për të arritur në këtë destinacion. Imazhet e udhëtimeve të tilla mund të gjenden si në artin antik ashtu edhe në atë modern. Zbritja në botën e krimit është përshkruar si "miti i vetëm më i rëndësishëm për autorët modernistë".
Dobruzha
është një fshat në Rrethin e Skraparit në Shqipëri.
Republika Socialiste Sovjetike e Turkmenistanit
Republika Socialiste Sovjetike e Turkmenistanit ishte një republikë në përbërje të Bashkimit të Republikave Socialiste Sovjetike që nga formimi deri në ditën e ç'formimit të bashkësisë në vitin 1991. Kryeqytet i republikës ishte Ashgabati. Trashëgimtare e kësaj hapësire është Turkmenistani.
Zhupania e Megjimurës
Zhupania e Megjimurës (Međimurska županija) gjindet në pjesën më veriore të Kroacisë.right|thumb|300px|pozita gjeografike
Gulagu
thumb|250px Gulag kanë qënë kampe interrnimi dhe pune të detyruar në Bashkimin Sovietik. Megjithëse këto kampe ishin krijuar për të sistemuar kriminelët ordinerë, sistemi stalinist i përdori për interrnimin e të gjithë kundershtarëve politikë të sistemit komunist stalinist. Të ngritura që në kohën zariste ndoshta nga Pjetri i Madh, përdoreshin për të burgosur kundërshtarët e zarit dhe persona të bezdisshëm. Pas revolucionit bolshevik, u liruan të gjithë të burgosurit, Lenini në 1917 deklaroi që në këto gulage do të përfundojnë të gjithë armiqtë e klasave. Në 1918 rikonstruktohen mjetet e burgosjes dhe ato te punëve të rënda. Gulaget mjaft shpejt pas vitit 1930 u tej mbushën me persona për çdo akuzë edhe banale, si mos kultivim i mirë i tokës, mos dhëni rezultati në të korrura, sabotatorë, dezertues etj. Lindi nevoja per forcë pune me çmim të ulët, dhe filloi shfrytëzimi i të burgosurve në industrinë ushqimore. Gjatë Luftës së dytë Botërore numëri i popusisë nëpër gulage u përgjysëmua, për shkak të lirimit që i bëhej, për ti dërguar në front. Pas lufës në fillim të viteve '50 numëri i popullsisë u rrit jashtëmase e arriti deri në 2 milionë e gjysëm, në to gjendeshin dezertorë por edhe të burgosur lufte apo të burgosur të deportuar direkt nga kampent e përqëndrimeve gjermane, të gjithë të akuzuar si bashkëpuntorë të armikut e tradhëtar. Pas vdekjes së Stalinit, në 1953 Gulaget vazhduan të përdoreshin por një pjesë e të burgosurve të dënuar deri në 5 vjet nëprmjet një amnistie u liruan. Ndërsa të burgosurit politik filluan të liroheshn në vitin 1954 dhe rehabilitoheshin. Zyrtarisht Gulaget u mbyllën nëpërmjet një dekreti të Ministrisë së Brendshme më 25 janar 1960. Pas tij u mbyll edhe institucioni i Ministrisë së Brendshme nëpërmjet dekretit 44-16, për tu zëvendësuar nga KGB.
Givisiez
është një komunë në kantonin Fribourg të Zvicrës.
La Font de la Figuera
La Font de la Figuera është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Costera, të provincës Valencia, në Komunitetin e Valencias. La Font de la Figuera ka 2240 banorë (2008), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 84.34 km2.
Përparimi
është një fshat në Rrethin e Skraparit në Shqipëri.
Kantoni Narbonne-Est
Kantoni Narbonne-Est (frëngjisht: Canton de Narbonne-Est) është një kanton në departamentin Aude, rajonin Languedoc-Roussillon në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Narbonne. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 18437 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Narbonne-Est aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
Gjuha vietnameze
Gjuha vietnameze është gjuha që flitet nga ... folës.
Libreza e BRPSH
thumb|300px|Kopje origjinale libreze BRPSH Libreza e Bashkimit të Rinisë Punës Shqipërisë
Funksion
Emri i personit dhe organizata  ku ishte anetar,. ishte dokumenti ku dokumentoheshin kontributet e kuotazicionit.
Mirusha
Mirushë është një vendbanim në komunën e Malishevës, Kosovë.
Arbëria (Prishtinë)
thumb|Shkallët në lagjen Arbëria në [[Prishtinë]] Arbëria është një lagje dhe bashkësi lokale në Prishtinë që përfshinë një sipërfaqe prej rreth 475 ha, gjendet në zonën periferike dhe qendrore të qytetit. Nëpër këtë bashkësi lokale kalon rruga, e cila shkon për Mitrovicë.
Gjuha perse
Gjuha perse, persishtja ose farsishtja (فارسی Fārsī) është një gjuhë iranike që flitet në Iran, Afganistan, Taxhikistan dhe Uzbekistan.
Shih edhe
__INDEX__
Kantoni Conflans-Sainte-Honorine
Kantoni Conflans-Sainte-Honorine (frëngjisht: Canton de Conflans-Sainte-Honorine) është një kanton në departamentin Yvelines, rajonin Île-de-France në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Conflans-Sainte-Honorine. Ka sipërfaqe 9.76km2 dhe popullsi 33322 banorë.
Granges-Paccot
është një komunë në kantonin Fribourg të Zvicrës.
Kantoni Conflans-Sainte-Honorine
Përbërja aktuale
Kantoni Conflans-Sainte-Honorine aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
Republika Socialiste Sovjetike e Ukrainës
Republika Socialiste Sovjetike e Ukrainës ishte një republikë në përbërje të Bashkimit të Republikave Socjaliste Sovjetike që nga formimi deri në ditën e ç'formimit të bashkësisë në vitin 1991. Kryeqytet i republikës ishte Kievi. Trashëgimtare e kësaj hapësire është Ukraina.
Desperate Housewives
Desperate Housewives është një seri dramatike amerikane, krijuar nga Marc Cherry, që u transmetua së pari herë më 3 tetor 2004 në ABC.
Bargullasi
është një fshat në Rrethin e Skraparit në Shqipëri.
Makare
Makaret
Një makare është një rrotë në një bosht që është projektuar për të mbështetur lëvizjen dhe ndryshimin e drejtimit të një kabllo apo rrip përgjatë perimetrin e tij.Makaret janë përdorur në mënyra të ndryshme për të hequr ngarkesa, aplikojnë forcat, dhe të transmetojë pushtetin. Në kontekste detare, kuvendi i timon, bosht, dhe mbështetjen shell është referuar si një "bllok". Një rrotull është quajtur edhe një rrotull apo daulle dhe mund të ketë një zakon mes dy flanges rreth e qark tij. Elementi transmetues i sistemit rrotull mund të jetë një litari, kabllo, rrip, ose zinxhir që shkon mbi rrotull brenda ullukut. Hero i Aleksandrisë identifikuar rrotull si një nga gjashtë makina të thjeshta të përdorura për të hequr pesha.Makaret janë mbledhur për të formuar një bllok dhe të trajtuar në mënyrë që të sigurojë avantazh mekanik për të aplikuar forcave të mëdha.Makaret janë mbledhur edhe si pjesë e rrip zinxhir drives dhe në mënyrë që të transmetojë energji nga një bosht rradhës në një tjetër
Etnografia e Tropojës
Në traditat e hershme popullore te trevës sonë hyjnë banesa, zejtaria. Veshjet, këngët, vallet, dasma.
La Font d'En Carròs
La Font d'En Carròs është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Safor, të provincës Valencia, në Komunitetin e Valencias. La Font d'En Carròs ka 4127 banorë (2008), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 9.9 km2.