cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Epiri i Ri
Kur shqiptarët zbritën në Epir dhe cila ishte përbërja etnike e Epirit mesjetar?
Shqiptarët erdhën nga veriu në Epir por edhe nga Thesalia, ku disa fise ishin vendosur në dekadën e parë të shekullit 14, ndoshta të punësuar nga bizantinët në luftërat e tyre kundër Kompanisë Katalanase. Në 1334, tre familjet (fiset) e Malakasajve, Buave, dhe Mesaritajve raportoheshin në Thesali. Është interesante të vëresh që këto tri familje do të ishin më vonë të pranishme në Epir. Në 1337, shqiptarët e Epirit të Ri (Epirus Nova) zaptuan zonën e Beratit dhe u shfaqen për herë të parë në Epir, duke pushtuar kalanë e Skraparit, Tomorrit, dhe Këlcyrës (kjo e fundit njihet me emrin bullgar Klisura). Por mercenarët turq të ushtrisë bizantine i mundën ata, duke i detyruar të tërhiqeshin. Gjatë të njëjtës fushatë, ushtria bizantine nënshtroi gjithashtu shtetin separatist të Epirit, i cili më pas u bë, për një kohë të shkurtër, pjesë e Perandorisë Bizantine. Në 1341, filloi lufta civile bizantine, dhe kësaj here, një dyndje e re shqiptare pushtoi me sukses Pogonianin dhe Livisdën.
Pothuajse njëkohësisht, në 1342, guvernatori bizantin i Thesalisë pushtoi Epirin e jugut, për t’i dhënë fund revoltës së Artës. Me shumë mundësi ai punësoi shqiptarët e Thesalisë, të cilët ishin vendosur në zonën e Fanarit, afër me kufijtë e Epirit, dhe që ishin aleatët e tij. Kjo ishte arsyeja pse u vendosën shqiptarët në veri e në jug të Epirit në dekadat më pas, me qytetin e Janinës ende të lirë nga dominimi i shqiptarëve por të pambrojtur nga sulmet e tyre në të dyja anët.
Meqënëse Kronika e Janinës nuk përmend ndonjë dyndje të shqiptarëve pas vdekjes së krajlit Stefan Dushan, ky emigrim arriti kulmin ndërmjet 1341 dhe 1355, domethënë, gjatë pushtimeve të kësaj të fundit. Por edhe pse serbët i punësuan shqiptarët si mercenarë duke u dhënë atyre tituj, prona dhe privilegje, shpërngulja e shqiptarëve kishte nisur gjysmë shekulli përpara, dhe disa shqiptarë ishin tashmë në Epir para pushtimit serb, ndërsa pushtuesit me shumë gjasa shqiptarë të tjerë vasalë, të përfshirë në ushtritë e tyre pas pushtimit të Arbërisë (Shqipërisë). Proporcioni që kishte secila kategori fatkeqësisht nuk mund të përcaktohet. Rrjedhimisht, shpërnguljet e shqiptarëve nuk janë rrjedhojë e pushtimeve serbe (të paktën në këto shekuj): të dy fenomenet, sigurisht të lidhura midis tyre, janë pasojë e dobësisë greke, në fushat politike, ushtarake dhe demografike, një dobësi që arsyet e brendshme, më së shumti lufta e dytë civile bizantine e 1341-47 dhe Vdekja e Zezë, mund ta shpjegojnë gjerësisht.
Pas vdekjes së Krajl Dushanit në 1355, Nikefori II, i biri i Despotit të fundit të Epirit mori pushtetin në Thesali dhe Epir, dhe luftoi kundër shqiptarëve (arbërve), duke u përpjekur për t’i dëbuar ata nga Epiri. Por u mund dhe u vra prej tyre në 1359 në betejën e Akelousit. Simeoni, trashëgimtari i krajl Dushanit, mori përsëri Thesalinë dhe Epirin. Por qeverisja e Thesalisë ishte një detyrë mjaft e vështirë për të, dhe, siç thotë Kronika e Janinës, ai ua la Epirin shqiptarëve. Në fillimet e viteve 1360, Epiri në fakt u nda mes fiseve shqiptare, fisi i Pjetër Loshës mbajti Artën, dhe fisi i Muriki Bua Shpatës, mbajti Etolo-Akarninë, me Angjelokastron si kryeqytet dhe udhëheqësit e tyre mbajtën titujt bizantinë të Despotëve nga Simeoni. Vetëm qyteti i Janinës qeverisej ende nga grekët. Në veri dhe në perëndim të këtij qyteti, fiset e Malakasajve dhe të Mazarakajve, mbajtën një territor që nuk mund të përcaktohet me saktësi. Pastaj, fisi i Zenebishajve mbajti veri-perëndimin e Janinës, duke përfshirë Dryinopolin, Belan dhe Vagenetian. Janina ishte i vetmi qytet që nuk ra nën sundimin e shqiptarëve. parapamje|536x536px|Shpërnguljet e shqiptarëve në Epir
Referenca
Kafazi i Artë
Historia e hershme e Perandorisë Osmane është e mbushur me luftëra të njëpasnjëshme midis bijve rivalë të sulltanit të ndjerë. Ishte e zakonshme që një sulltan i ri të vriste vëllezërit e tij, duke përfshirë foshnjat, ndonjëherë dhjetëra prej tyre menjëherë. Kjo praktikë zvogëloi numrin e pretenduesve për fron, duke çuar në disa raste ku linja osmane dukej e destinuar të përfundonte. Mbyllja e trashëgimtarëve siguronte siguri për një sulltan në detyrë dhe vazhdimësi të dinastisë.
Përdorimi i parë
Kur Ahmeti I vdiq në 1617, djali i tij i madh ishte vetëm 13 vjeç, dhe për herë të parë në 14 breza, Këshilli Perandorak ndryshoi trashëgiminë në mënyrë që vëllai i sulltanit të ndjerë të hipte në fron si Mustafa I, 25 vjeç. Ai u rrëzua (për herë të parë) vitin e ardhshëm dhe u bë i burgosuri i parë i kafes, megjithëse ai dhe princat e tjerë gjatë brezave të mëparshëm ishin sekuestruar në vende të tjera të ndryshme të izolimit të rehatshëm.
Rregulli i të moshuarve
Herën tjetër që pati një zgjedhje pasardhëse midis një djali ose vëllai më të vogël ishte në vitin 1687 dhe vëllai u preferua përsëri. Më pas, "rregulli i pleqësisë" u miratua si rregull i trashëgimisë në Shtëpinë e Osmanlive, në mënyrë që të gjithë meshkujt brenda një brezi të vjetër të ishin rraskapitur para pasardhësit të mashkullit më të madh në brezin e ardhshëm. Ky rregull është miratuar kryesisht nga mbretëritë e tjera islame.
U bë e zakonshme të kufizoheshin vëllezërit, kushërinjtë dhe nipërit në Kafaz, zakonisht jo më vonë se kur ata u larguan nga haremi (apartamenti i grave) në pubertet. Kjo shënoi edhe fundin e arsimimit të tyre dhe shumë sulltanë erdhën në fron të papërgatitur keq për të qenë sundimtarë, pa ndonjë përvojë qeverisjeje ose punë jashtë Kafazit. Atje ata kishin vetëm shoqërinë e shërbëtorëve dhe grave të haremeve të tyre, herë pas here me sulltanë të rrëzuar.
Shkalla e izolimit ndryshonte nga mbretërimi në mbretërim. Abdyl Azizi (1861–1876) i mbylli nipat e tij në Kafaz kur pasoi gjysmëvëllain e tij Abdylmexhiti I, babain e tyre, në fron, por u lejoi atyre pak liri. Ai mori me vete dy nipërit e tij më të mëdhenj kur udhëtoi për në Evropë në vitin 1867. Në periudha të ndryshme, ishte politika që të sigurohej që të burgosurit e Kafazit të merrnin vetëm konkubina shterpe. Rrjedhimisht, disa sulltanë nuk lindën djem derisa u ngjitën në fron. Këta djem, për shkak të rinisë së tyre në kohën e vdekjes së baballarëve të tyre, siguruan që sundimi i të moshuarve të rrënjosej, kështu që ndonjëherë ndodhte që djali i një sulltani të mbyllej gjatë mbretërimit të kushërinjve dhe vëllezërve më të mëdhenj përpara se të hynte në të. froni i babait.
Disa të burgosur të Kafazit u plakën dhe vdiqën atje përpara se të kishin mundësinë të arrinin në fron. Mbyllja në kafaz pati një ndikim të madh në personalitetin e robërve në Kafe dhe shumë prej tyre patën çrregullime psikologjike. Të paktën një sulltan i rrëzuar dhe një trashëgimtar kanë kryer vetëvrasje në Kafaz.
Vitet e mëvonshme
Sulltani i fundit osman, Mehmed VI Vahidettin (1918–22) ishte 56 vjeç kur erdhi në fron dhe kishte qenë ose në harem ose në Kafaz gjatë gjithë jetës së tij. Ai u mbyll në Kafaz nga xhaxhai i tij (Abdylaziz) dhe kishte qëndruar atje gjatë mbretërimit të tre vëllezërve të tij më të mëdhenj. Ishte mbyllja më e gjatë dhe e fundit e një sulltani nga paraardhësit e tij.
Në vitet e mëvonshme të dinastisë osmane, Kafazi ishte bërë një metaforë për mbylljen e princave dhe jo vendin aktual ku ata ishin mbyllur. Trashëgimtari i sulltanit të fundit kishte apartamente në Pallatin Dolmabahçe, në Bosfor, ku banonte edhe sulltani. Vëllai i madh i rrëzuar i sulltanit të fundit (Abdyl Hamiti II) u mbyll në dhomat e zgjedhura të tij në Pallatin Beylerbeyi në vitet e tij të fundit dhe vdiq atje në 1918. Pallati Topkapı, vendndodhja origjinale e Kafazit, kishte rënë prej kohësh në mospërdorim nga perandoria familjare.
Rekurencat
Relacionet rekurente
Ku f është një funksion i dhënë.
Relacioni rekurent quhet linear nëse termi i n-të mund të shprehet si funksion linear i termave paraardhës. Rekurenca lineare është homogjene nëse nuk përmban terma që nuk janë shumëfisha të kufizave paraardhëse a_i.
Kështu, rekurenca lineare homogjene e shkallës k ka formën:
ku janë numra realë, dhe  është i ndryshëm nga zero. Ndërsa relacioni rekurent quhet johomogjen nëse ka formën:
Vargu i Fibonaçit
Rekurenca e rendit të dytë e fituar nga numrat e Fibonaçit është shembull i një relacioni rekurent homogjen. Vargu i Fibonaçit është i definuar me ekuacionin
dhe kushtet fillestare
alt=Trekëndëshi i Paskalit|parapamje|Trekëndëshi i Paskalit
Në mënyrë të qartë, sekuenca jep ekuacionet alt=Golden Ration- Vargu i Fibonaçit|parapamje|Golden Ration- Vargu i Fibonaçit
...
Kështu fitojmë vargun me kufizat fillestare
Këto kufiza formojnë edhe Relacionin e "Artë".
Rekurenca mund të zgjidhet me formulën e Binetit, e cila përfshin fuqitë e dy rrënjëve të polinomit karakteristik  dhe fitohet ekuacioni:
,
ndërsa funksioni gjenerues i sekuencës është funksioni racional.
Kullat e Hanoit
alt=Kullat e Hanoit 1|parapamje|Kullat e Hanoit 1 Kulla e Hanoit është një enigmë popullore e fundit të shekullit të nëntëmbëdhjetë e shpikur nga matematikani francez Édouard Lucas. Kjo enigmë përbëhet nga tre kunja të montuara në një tabelë së bashku me disqe të madhësive të ndryshme. Fillimisht këto disqe vendosen në kunjin e parë sipas madhësisë, me më të madhin në fund. Rregullat e enigmës lejojnë që disqet të zhvendosen një nga një nga një kunj në tjetrin për sa kohë që një disk nuk është kurrë i vendosur mbi një disk më të vogël. Qëllimi i enigmës është që të gjitha disqet të jenë në kunjin e dytësipas madhësisë, me më të madhin në fund.
Wilhelm Meyer-Lübke
Wilhelm Meyer-Lübke (30 janar 1861 - 4 tetor 1936) ishte një filolog nga Zvicra i shkollës së gjuhësisë Neogrammarian.
Rekurencat
Kullat e Hanoit
Fillojmë me disqe në kunjën e parë. Ne mund t'i transferojmë disqet e sipërme në kunjën e tretë, duke ndjekur rregullat e enigmës, me  lëvizje. Diskun më të madh e mbajmë të fiksuar gjatë këtyre lëvizjeve. Pastaj, e përdorim një lëvizje për të transferuar diskun më të madh në kunjin e dytë. Së fundmi, i transferojmë disqet tjera nga kunji 3 në kunjin 2 duke përdorur  lëvizje përsëri. Kjo tregon se enigmën e Kullave të Hanoit me disqe mund t'a përfundojmë duke përdorur  lëvizje. alt=Kullat e Hanoit 2|parapamje|Kullat e Hanoit 2 Pra relacioni rekurent i formuar është:
Wilhelm Meyer-Lübke
Biografia
Ndërsa pedagogoi në Zürich në vitin 1887, ai u emërua profesor i gjuhës krahasuese në Jena. Nga ai u thirr në Vjenë më 1890, ku ishte profesor i filologjisë romake, nga viti 1892 deri në vitin 1915, si dhe shërbeu si dekan dhe rektor (1906/07). Ai pastaj shkoi në Bon, ku u emërua në profesionin e mbajtur më parë nga Friedrich Diez (1794-1876). Megjithatë, Meyer-Lübke shpejt ndjeu ndryshimin midis Vjenës kozmopolit dhe Bonnit provincial. Ai ngushëlloi veten me turne leksionesh dhe profesoresh jashtë vendit. Meyer-Lübke ishte një gjuhëtar kryesor Romance i kohës së tij.
Rekurencat
Vargu aritmetik dhe vargu gjeometrik
Vargu aritmetik është vargu i formës, pra, i cili fillon me një term a dhe secili term i rradhës fitohet duke ia shtuar termit paraardhës numrin d. Kështu vërejmë se vargu aritmetik mund të definohet në mënyre rekurente me dhe
Zgjidhja e kësaj rekurence jep ekuacionin :
Ndërsa vargu gjeometrik i cili ka formën mund të definohet në formë rekursive si: dhe
Zgjidhja e të cilit do të ishte :
Koeficientët binomialë
me kushtet fillestare:
Me këto formula gjenerohet vargu i pafundëm i njohur si Trekëndëshi i Paskalit. Këta terma gjenden edhe me formulën:
Zgjidhja e relacioneve rekurente homogjene
Jo të gjitha relacionet rekurente mund të zgjidhen, por në vijim po shqyrtojmë rastet që mund të zgjidhen me metodën e zevendësimit dhe metodën e koeficientëve konstantë - ekuacionit karakteristik.
Zgjidhja me metodën e zëvendësimit
Metoda më e thjeshtë e zgjidhjes së relacioneve rekurente është metoda e zëvendësimit. Fillimihst e zëvendësojmë vlerën e në ekuacionin e dhënë, pastaj vlerën e, , etj. Dhe kështu, tek relacionet rekurente të rendit të parë do të mund të vërejmë një ekuacion i cili më pas duhet të vërtetohet, p.sh. me anë të iduksionit matematik.
Kjo metodë funksionon mirë vetëm për relacionet e rendit të parë, dhe për disa relacione të rendit të dytë.
Zgjidhja me anë të ekuacionit karakteristik kur rrënjët janë të ndryshme
Le të jenë numra realë. Supozojmë se ekuacioni karakteristik
ka k rrenje. Atëherë vargu \{a_n\} është zgjidhje e relacionit rekurent
atëherë dhe vetëm atëherë kur
për n=1,2,...  ku  janë konstante.
Zgjidhja me anë të ekuacionit karakteristik kur rrënjët mund të mos jenë të gjitha të ndryshme
Le të jenë numra realë. Supozoni se ekuacioni karakteristik
ka rrënjë të ndryshme  me shumëfisha, përkatësisht, pra që  për  dhe. Atëherë një varg \{a_n\} është një zgjidhje e relacionit rekurent
nëse dhe vetëm nëse
për ku  janë konstante për  dhe.
Zgjidhja e relacioneve rekurente johomogjene
Rikujtojmë se relacioni rekurent johomogjen kishte formën:
Nëse mund t'a shënojmë në formën:
ku janë numra realë dallojmë dy raste:
.
Biologji
alt=Shtimi i popullatës së lepujve sipas vargut të Fibonaçit|parapamje|Shtimi i popullatës së lepujve sipas vargut të Fibonaçit alt=Algoritmi i kërkimit binar|parapamje|Algoritmi i kërkimit binar Disa nga relacionet më të njohura të rekuerencës e kanë origjinën në përpjekjet për të modeluar dinamikën erritjes së popullsisë. Për shembull, numrat e Fibonaçit dikur u përdorën si model për rritjen e një popullate lepujsh .Madje, relacionet rekurente shpesh përdoren për të modeluar ndërveprimin e dy ose më shumë popullatave. Për shembull, modeli Nicholson-Bailey për një ndërveprim organizëm-parazit jepet nga
ku  përfaqëson organizmat e infektuar, dhe   parazitët, në kohën.
Shkenca kompjuterike
Relacionet rekurente janë gjithashtu të një rëndësie themelore në analizën e algoritmeve. Nëse një algoritëm është projektuar në mënyrë që të ndajë një problem në nënprobleme më të vogla (përçaj dhe sundo), koha e ekzekutimit të tij përshkruhet nga një relacion rekurent.
Një shembull i thjeshtë është koha që i duhet një algoritmi për të gjetur një element në një varg të renditur me  elementë, në rastin më të keq.
__INDEX__
Jernej Kopitar
Jernej Bartol Kopitar (21 gusht 1780 - 11 gusht 1844) ishte një gjuhëtar dhe filolog nga Sllovenia që punonte në Vjenë. Ai gjithashtu punoi si censor perandorake për letërsinë sllovene në Vienë. Ai është më i njohur për rolin e tij në reformën në gjuhën serbe, të iniciuar nga Vuk Stefanoviq Karadzic, ku luajti një rol jetësor në mbështetjen e reformës duke përdorur reputacionin dhe ndikimin e tij si filolog i sllavëve.
Jeta e hershme
Kopitar ka lindur në fshatin e vogël Karniola të Repnje pranë Vodices, në atë që atëherë ishte monarkia e Hapsburgëve dhe tani është në Slloveni. Pas diplomimit nga liceu në Ljubljanë, ai u bë mësues privat në shtëpinë e baronit Sigmund Zois, një sipërmarrës i njohur, shkencëtar dhe mbrojtës i arteve. Kopitar më vonë u bë sekretar dhe bibliotekar personal i Zois. Gjatë kësaj periudhe, ai u njoh me rrethin e intelektualëve të Iluminizmit që u mblodhën në rezidencën Zois, si dramaturgu dhe historiani Anton Tomaž Linhart, poeti dhe redaktori Valentin Vodnik dhe filologu Jurij Japelj.
Karriera si një mbikqyrës dhe gjuhëtar
Në vitin 1808, ai u shpërngul në Vjenë, ku studioi juridikun. Në të njëjtën kohë, ai zhvilloi një interes në analizën krahasuese të gjuhëve sllave, të cilave ai do t'i kushtonte tërë jetën e tij të mëvonshme. Ai u punësua si bibliotekar dhe më pas një administrator në Bibliotekën e Gjykatës së Vjenës. Më vonë ai u bë censura kryesore për librat e shkruar në gjuhët sllave dhe greqishten moderne.
Midis gjuhëtarve evropianë, ai u konsiderua si një shkencëtar dhe mendimtar i vlefshëm. Veçanërisht e rëndësishme është korrespondenca e tij me filologun Bohem Jozef Dobrovský, babanë e tij shpirtëror dhe më vonë me filologun serb Vuk Karadzic. Në 1808, ai shkroi në gjermanisht dhe botoi gramatikën e parë shkencore sllovene, të titulluar Grammatik der Slavischen Sprache në Krain, Kärnten und Steyermark (Gramatika e gjuhës sllave në Karnevë, Karintië dhe Styria). Në veprën e tij Glagolita Clozianus (1836), ai botoi versionin e parë të rishikuar në mënyrë kritike, të përkthyer dhe të shënuar të dorëshkrimeve Freising, veprën më të vjetër të njohur në gjuhën sllovene dhe punën e parë në çdo gjuhë sllave të shkruar në alfabetin latin. Në të njëjtën punë, ai e avanconte Teorinë Panoneze të zhvillimit të Sllavisë së Përbashkët - një teori që tani është në modë përsëri përmes studimeve paleolinguistike moderne dhe arkeologjisë.
Nën ndikimin e përpjekjeve të një grupi bashkëkohësish filologësh sllovene të Karintit, sidomos Urban Jarnik dhe Matija Ahacel, Kopitar u përpoq të edukonte një gjeneratë të re të gjuhëtarëve që do të zhvillonin gramatika dhe libra, të mbështetnin reformën ortografike dhe të mbledhnin literaturë popullore. Për shkak të këtyre përpjekjeve, atij iu dha një karrige(vend) në Liceun e Lubjanës në 1817.
Reformat e gjuhëve
Në fillim të viteve 1830, Kopitar u përfshi në Luftën Sllovene Alfabeti (Slloven: Abecedna vojna, ose Črkarska pravda), një debat mbi reformën ortografike. Ai mbështeti reformat radikale të alfabetit të vjetër Bohoriç, të përparuar së pari nga Peter Dajnko dhe më pas nga Franc Serafin Metelko. Kundërshtari kryesor i Kopitar në konflikt ishte filologu Matija Čop. Çopi e bindi shkencëtarin e mirënjohur çek František Čelakovský që të publikojë një kritikë shkatërruese mbi reformat e propozuara të alfabetit, të cilat dëmtuan autoritetin e Kopitar. Çështja u zgjidh me adoptimin kompromis të alfabetit latin të Gajit. Çop dhe Kopitar gjithashtu nuk u pajtuan për çështjen nëse sllovenët duhet të zhvillojnë kulturën e tyre kombëtare. Kopitar favorizoi evolucionin gradual drejt një gjuhe të përbashkët letrare për të gjithë popujt e sllavëve të jugut, me dialekte sllovene që mbetën gjuha e gjuhës bisedore të peansantry. Çop, nga ana tjetër, këmbënguli në krijimin e një kulture të lartë në slloven që do të ndiqte trendet bashkëkohore letrare. Një nga mbështetësit kryesorë të projektit të Çop, poeti France Prešeren, kritikoi ashpër pikëpamjet e Kopitar, të cilat çuan në konfrontime të shpeshta midis të dyve.
Politikisht, Kopitar ishte mbështetës i Austroslavismit, një doktrinë që synonte unitetin e popujve sllavë brenda Perandorisë Austriake. Ai ishte gjithashtu një konservator i vendosur dhe përkrahës i regjimit Metternich, me një qasje paternaliste ndaj kulturës fshatare. Nga ana tjetër, Čop dhe Prešeren theksuan kultivimin e gjuhës sllovene si mjet për shfaqjen e një inteligjencie sllovene që do të nxiste dhe zhvillonte një identitet të veçantë slloven brenda kornizës së solidaritetit sllav. Pas Luftës së Alfabetit në vitet 1830, ndikimi politik dhe kulturor i Kopitar në territorin e tij slloven u zvogëlua ndjeshëm. Në të njëjtën kohë, megjithatë, ai fitoi ndikim në mesin e inteligjencës tjetër sllave të Jugut, sidomos asaj serbe. Ai ndikoi Vuk Stefanoviq Karadzic në formimin e një standardi të ri për gjuhën letrare serbe në bazë të përdorimit të përbashkët.
Vdekja dhe trashëgimia
parapamje|majtas|Guri i Jernej Kopitar në Vjenë, më vonë u zhvendos në varrezën Navje në Lubjanë. parapamje|djathtas|Varri i Jernej Kopitar në parkun memorial të Navje në Lubjanë. Kopitar vdiq në Vjenë më 11 gusht 1844, thuhet se Karadzic ishte në shtratin e vdekjes. Guri i tij i varrit shfaqet në Varrezat Navje në Ljubljanë, në buzë të varrezës së ish-Shën Kristofrit. Një lagje në Beograd, kryeqyteti i Serbisë, i quajtur Kopitareva Gradina, është emëruar pas tij.
Rebecca Bace
Rebecca "Becky" Gurley Bace (1955 - 2017) ishte një eksperte amerikane e sigurisë kompjuterike dhe pioniere në zbulimin e ndërhyrjeve. Ajo kaloi 12 vjet në Agjencinë e Sigurisë Kombëtare të SHBA ku ajo krijoi keqpërdorimin kompjuterik dhe programin e dedektimit të anomalisë (CMAD). Ajo njihej si "nëna e sigurisë kompjuterike". Ajo ishte gjithashtu me ndikim në fazat e hershme të komunitetit të inteligjencës dhe ishte një lojëtare e madhe në investimet e Silicon Valley në teknologjinë e sigurisë kibernetike.
Jeta e hershme dhe edukimi
Bace u rrit në pjesën rurale të Alabama si një nga shtatë fëmijët dhe u diagnostikua me epilepsi në adoleshencë. Nëna e saj ishte një nuse lufte nga Japonia pas Luftës së Dytë Botërore dhe babai i saj ishte një shofer kamioni i vetë-arsimuar nga Alabama. Për shkak të qëndrimeve mbizotëruese në lidhje me sëmundjen dhe për gratë, neurologu i saj sugjeroi që ajo të qëndronte në shtëpi dhe të mblidhte aftësinë e kufizuar duke ndjekur shkollën e mesme. Ajo i besoi një bibliotekari lokal dhe mikes së familjes, Bertha Nel Allen, për inkurajimin për të aplikuar për kolegj dhe bursa. Ajo fitoi bursa nga fondacione bamirëse të krijuara nga Betty Crocker dhe Jimmy Hoffa në vitin e saj të lartë të shkollës së mesme dhe në vitin 1973 ajo u pranua në Universitetin e Alabama në Birmingham si gruaja e vetme në inxhinieri. Për shkak të vështirësive financiare dhe ndërprerjeve të shpeshta të punësimit, ajo mori tetë vjet klasa në shkolla të ndryshme për të fituar shkallën e saj.
Karriera
Pas diplomimit në vitin 1984, Bace filloi të punojë në NSA dhe gjatë kërkimit të një pune fleksibël për të lejuar që ajo të kujdeset për djalin e saj autik, i cili më vonë u diagnostikua me leuçemi, ajo mori një detyrë në 1989 në Qendrën Kombëtare të Sigurisë Kompjuterike. NCSC u ngarkua si pjesë e NSA shprehimisht për t'u marrë me çështjet e sigurisë kompjuterike për Departamentin e Mbrojtjes dhe komunitetin e inteligjencës. Bace shërbeu si menaxhere e programit për kërkimin e zbulimit të ndërhyrjeve, veçanërisht për transferimin e hulumtimeve në tregun relativisht të ri të produkteve të sigurisë komerciale. Ajo luajti një rol kryesor në kapjen e Kevin Mitnick, duke dëshmuar se gjurma e prapme dhe kapja ishin të mundshme përtej kontekstit teorik. Ajo gjithashtu siguroi disa nga fondet për financimin e laboratorëve të sigurisë në Universitetin UC Davis dhe Purdue.
Pas vdekjes së djalit të saj, Bace shkoi për të shërbyer si zëvendëse e oficerit të sigurisë në Los Alamos National Laboratory në Divizionin e Informatikës, Informacionit dhe Komunikimit. Ajo u largua nga Los Alamos më 1998 dhe nisi në Infidel, Inc., një kompani këshilluese për sigurinë. Në vitin 2002, ajo u nënshkrua si një konsulente e kapitalit sipërmarrës në Trident Capital në Silicon Valley. Bace gjithashtu shërbeu shkurtimisht si VP Teknik i Praktikës së Sigurisë Kibernetike për In-Q-Tel, krahu i investimeve të Komunitetit të Inteligjencës së SHBA-ve dhe para vdekjes së saj ajo shërbeu si stratege e shefit të Qendrës për Forenzikë, Teknologji Informative dhe Siguri (CFITS ) në Universitetin e Alabama të Jugut. Si një kapitaliste sipërmarrëse, ajo ofroi këshilla ekspertësh për një gjeneratë të startupeve të sigurisë, duke përfshirë Qualys, Sygate, iRobot, Arxan Technologies, HyTrust dhe Neohapsis.
Kisha e Shën Premtes (Çetë)
Kisha e Shën Premtes është një monument i trashëgimisë kulturore në Çetë, Rrethi i Kavajës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër 1886 më 10.06.1973.
Historia dhe përshkrimi
Kisha mendohet të jetë ndërtuar në shekullin e XIII dhe është e vetmja kishë me arkitekturë gotiko-romake e mbetur në territorin e Shqiperisë. Ajo u ndërtua si kishë katolike, e urdhërit benedektin, në periudhën e Regnus Albaniae. Në këtë kohë dokumentohet që të jenë ndërtuar disa kisha të tilla katolike, si në Shqipërinë e Mesme ashtu edhe në atë të Veriut. Më vonë, në vitin 1691, kisha u bë ortodokse, dhe u pikturuar me ikona nga brenda. Vëllezërit Zografi pikturuan të katër muret rrethues, por shumë prej ikonave u shkatërruan nga një zjarr që ra në vitet kur kisha ishte lënë në harresë si rrjedhojë e shpalljes së Shqipërisë si vend ateist. 16 ikona i përkasin Kostandin Shpatarakut, në mes të të cilave edhe ikonostasi, që ndante naosin nga altari, po që tashmë është zhdukur.
Kisha përbëhet nga altari, narteksi dhe naosi. Dyshemeja ka një figurë dielli (në formë rrethi), gjë që është interesante, pasi kulti i diellit është prekristian. Sipas gojëdhënave lokale, ishin tre kalorës që po kalonin në rrugën Egnatia (e cila ndodhet afër kishës), të cilët po shkonin nga Roma për në Kostandinopojë, të cilët e ndërtuan kishën. Ata ishin nisur për të çliruar Jeruzalemin dhe varrin e Krishtit në një Kryqëzatë. Mbasi kaluan natën në fshatin Çetë, në mëngjes që të tre i thanë njëri-tjetrit që kishin parë të njëjtën ëndërr: Shenjtorët u kishin thënë që të mos vazhdonin rrugën pa ndërtuar një kishë në fshatin Çetë, pasi vendi i mirë dhe besimi në Krisht do u shërbenin njerëzve të zonës. Një tjetër legjendë lokale, e cila i ngjan historisë së Shën Premtes është kështu: Një vajze e re, që jetonte në Çetë, dhe e cila kishte vendosur të mos martohej kurrë, i kërkoi të atit që t'i ndërtonte një kishë ku të kalonte jetën duke iu lutur Perëndisë dhe duke ndihmuar njerëzit që kishin nevojë. Kur kisha u ndërtua dhe ajo donte të ndizte qirinjte, ata ndizeshin vetë.
Shkatërrimet e shumta të objekteve fetare të vitit 1967 e kursyen kishën e Shën Premtes së Çetës, e cila u mbrojt nga banorët lokale, të cilët, edhe pse më së shumti myslymanë, nuk deshën në asnjë mënyrë që kisha të prishej.
Urdhëresa e Villers-Cotterêts
Ordinanca e Villers-Cotterêts ( Frëngjisht: Ordonnance de Villers-Cotterêts) është një pjesë e gjerë e legjislacionit reformues të nënshkruar në ligj nga Francis I i Francës më 10 gusht 1539, në qytezën e Villers-Cotterêts dhe legjislacioni më i vjetër francez ende i përdorur pjesërisht nga gjykatat franceze.
Kryesisht puna e kancelarit Guillaume Poyet, dekreti legjislativ kishte 192 nene dhe trajtonte një sërë çështjesh qeveritare, gjyqësore dhe kishtare ( ordonnance générale en matière de police et de justice).
Trashëgimia natyrore
Trashëgimia natyrore i referohet shumës totale të elementeve të biodiversitetit, duke përfshirë florën dhe faunën, ekosistemet dhe strukturat gjeologjike. Trashëgimia është ajo që është trashëguar nga brezat e kaluar, të mirëmbajtura në kohën e tashme, për t'ua përcjellur brezave të ardhshëm.
Urdhëresa e Villers-Cotterêts
Nenet 110 dhe 111
Nenet 110 dhe 111, më të famshmit dhe më të vjetrit që janë ende në përdorim në legjislacionin francez, kërkonin përdorimin e gjuhës frënge në të gjitha aktet ligjore, kontratat e noterizuara dhe legjislacionin zyrtar për të shmangur çdo konfuzion gjuhësor: "CX. Que les arrestz soient clers & entendibles. Et affin quil ny ait cause de doubter sur lintelligence desdictz arrestz. Nous voulons & ordonons quilz soient faictz & escriptz si clairement quil ny ait ne puisse auoir aulcune ambiguite ou incertitude ne lieu a en demander interpretation.
CXI. De prononcer & expedier tous actes en langage francoys. Et pource que telles choses sont souuentesfoys aduenues sur lintelligence des motz latins contenuz esdictz arrestz. Nous voulons que doresenavant tous arrestz ensemble toutes autres procedeures soyent de noz cours souueraines ou autres subalternes et inferieures, soyent de registres, enquestes, contractz, commissions, sentences, testamens et autres quelzconques actes et exploictz de justice, ou qui en dependent, soyent prononcez, enregistrez et deliurez aux parties en langage maternel francoys et non autrement.
Trashëgimia natyrore
Kuptimi
Termi "trashëgimi natyrore", rrjedh nga termi "biodiversitet " dhe është një term më pak shkencor por më i kuptueshëm nga masat e gjëra dhe audienca.
Në përbërje të trashëgimisë natyrore ka edhe objekte, peizazhe, ekosisteme, habitate më të veçanta, të rralla apo unikale, relikte, endemike apo të rrezikuara për t’u zhdukur. Si të tilla, ato kanë rëndësi të madhe shkencore, kulturore, arsimore e didaktike, por edhe turistike. Prandaj ruhen e mbrohen edhe me forma e mënyra shumë më të rrepta, të përcaktuara saktë dhe prerë në ligje të veçanta. Të gjitha këto objekte, peizazhe, habitate e ekosisteme cilësohen trashëgimi natyrore e veçantë, që kushtëzohet vetëm nga ligjësitë natyrore, ndërsa veprimtaria njerëzore ushtrohet vetëm për t’i mbrojtur dhe për t’i evidentuar vlerat e tyre, që shprehen në biodiversitetin shumë të pasur dhe në peizazhin e veçantë.
Urdhëresa e Villers-Cotterêts
Nenet 110 dhe 111
Qëllimi kryesor i këtyre artikujve ishte mosvazhdimi i përdorimit të latinishtes në dokumentet zyrtare (edhe pse latinishtja vazhdoi të përdorej në regjistrat e kishave në disa rajone të Francës), por ato gjithashtu patën një efekt në përdorimin e gjuhëve dhe dialekteve të tjera të folura në shumë rajone të Francës.
Efektet
Shumë nga këto klauzola shënuan një lëvizje drejt një shteti të zgjeruar, të përbashkuar dhe të qëndërzuar dhe klauzolat mbi përdorimin e frëngjishtes shënuan një hap të madh drejt bashkimit gjuhësor dhe ideologjik të Francës në një kohë rritje të ndjenjës dhe identitetit kombëtar.
Trashëgimia natyrore
Kuptimi
Një lokacion i rëndësishëm i trashëgimisë natyrore ashtu si edhe vendet e trashëgimisë kulturore mund të jenë të regjistruara në listën e Vendeve të Trashëgimisë Botërore nga Komiteti i Trashëgimisë Botërore të UNESCO-s. UNESCO programon, katalogizon, emërton, dhe ruan vendet e rëndësishme kulturore dhe natyrore për trashëgiminë e përbashkët të njerëzimit.
Urdhëresa e Villers-Cotterêts
Efektet
Pavarësisht përpjekjeve për të sjellë qartësi në sistemet e ndërlikuara të drejtësisë dhe administratës që mbizotëronin në pjesë të ndryshme të Francës dhe për t'i bërë ato më të qasshme, neni 111 la pasiguri duke dështuar të përcaktojë gjuhën amtare frënge. Shumë lloje të frëngjishtes fliteshin në mbarë vendin, për të mos thënë asgjë për pakicat e konsiderueshme rajonale si oksitanët, bretonët dhe baskët, gjuha amtare e të cilëve nuk ishte fare frëngjisht.
Vetëm në vitin 1794 qeveria dekretoi frëngjishten si gjuha e vetme e shtetit për të gjitha bizneset zyrtare, një situatë ende në fuqi sipas nenit 2 të Kushtetutës aktuale franceze.
Trashëgimia natyrore
Kuptimi
Me Konventën e Trashëgimisë Botërore të UNESCO-s të vitit 1972 është vendosur që edhe trashëgimia biologjike (botanike), si p.sh. bimët, të konsiderohen trashëgimi e përbashkët e njerëzimit, ose siç është shprehur në preambulë: "duhet të ruhen si një pjesë e trashëgimisë së plotë botërore të njerëzimit." Këto rregulla pastaj e frymëzuan krijimin edhe të bankave të mëdha publike të resurseve gjenetike jashtë vendeve burimore. Në vitin 2005, është themeluar Programi i Trashëgimisë Botërore Detare për të mbrojtur zonat me të njohura me Vlera Universale.
Deri në Mars të vitit 2012, në nivel botëror kishte gjithësej 936 Lokacione të Trashëgimisë Botërore të shpërndara në 153 shtete të botës: prej tyre 725 ishin lokacione kulturore, 183 natyrore, dhe 28 në pronësi të përzier. Një vit më vonë ky numër u ngrit në 981 lokacione. Midis tyre në listën e lokacioneve të trashëgimisë botërore (qershor 2013), me plot dinjitet e vlera unikale, qëndrojnë edhe lokacionet tona: Liqeni i Ohrit, Butrinti, Gjirokastra, Berati (Shqipëri), Manastiri i Deçanit, Patrikana e Pejës, Kisha e Levishës Prishtinë, Manastiri i Graçanicës (Kosovë) dhe qyteti i Ohrit (Maqedonia e Veriut). Në regjistrin „Kujtesa e Botës” kanë zenë vend të merituar edhe dy kodikët e Beratit dhe Iso-polifonia popullore shqiptare, si kryevepër e krijimtarisë gojore të njerëzimit. Këto janë vlera tona, por edhe vlera botërore të gjithë njerëzimit.
Kryqëzimi
Kryqëzimi ishte mënyrë dënimi me vdekje në kohët e lashta. Personi gozhdohej në kryq dhe për disa orë vdiste.
Jezusi ishte personi që ishte dënuar nga perandoria romake me kryqëzim.
Tresteniku (Pejë)
Trestenik është një vendbanim në komunën e Pejës, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrat Trefis dhe Lugmirë.
Yūtokutaishi Akiyama
Yūtokutaishi Akiyama (Japonisht: 秋山 祐徳太子 Akiyama Yūtokutaishi; lindi në vitin 1953) gdhendës, artist, fotograf dhe politikanë japonezë.
Akiyama studioi gdhendjen në Shkollën e Artit Musashino, paraardhës i Universitetit të Artit Musashino, dhe pastaj punoi si dizajner industrial për një kompani elektrike. Ai filloi të ekspozonte gdhendjet e tij të kallajit dhe vepra të tjera që nga viti 1965 dhe në të dy vitet 1975 dhe 1979 qëndronte në zgjedhjet për Guvernatorin e Tokjos.
Prej vitit 1999 deri më 2003, Akiyama ishte zëvendës profesorë në Universitetin Sapporo.
Prej vitit 1992 deri më 2009, Akiyama u bashkua me Genpei Akasegawa dhe Yutaka Takanashi në një grup të fotografëve Raika Dōmei.
Guillaume Poyet
Guillaume Poyet (rreth 1473 - prill 1548) ishte një gjyqtar francez i lindur në Angers. Pasi praktikoi me sukses profesionin e tij të avokatit në Angers dhe Paris, ai u udhëzua nga Luiza e Savojës, nëna e mbretit Françesk i I, të mbështeste të drejtat e saj kundër de Bourbonit në 1521. Ky ishte fillimi i pasurisë së tij. Nëpërmjet ndikimit të nënës mbretëreshë ai fitoi postet e avokatit të përgjithshëm (1530) dhe presidentit të parlamentit të Parisit (1534) dhe u bë kancelar i Francës në 1538.
Ai ishte përgjegjës për reformën ligjore që përmban Urdhëresa e Villers-Cotterêts (1539), objekti i së cilës ishte shkurtimi i procedurës. Ajo urdhëroi mbajtjen e regjistrave të pagëzimit dhe vdekjeve dhe urdhëroi vetëm përdorimin e gjuhës frënge në procedurën ligjore. Me komandantin de Montmorency, ai organizoi një intrigë për të shkatërruar admiralin Chabot, dhe siguroi dënimin e tij në 1541; por pasi admirali u fal, Poyet-in e hodhën në burg, u privua nga zyrat e tij dhe u dënua me një gjobë prej 100,000 livrash.
Argol, Finistère
Argol është një komunë në Francë. Argol bën pjesë në departamentin Finistère të rajonit Bretagne. Komuna ka një popullsi prej 815 banorë dhe sipërfaqe 31.73 km².
Novosella (Kurshumli)
Novosellë (serbisht: Ново Село/Novo Selo) është fshat në komunën e Kurshumlisë, Serbi.
Saint-Martin-de-Queyrières
Saint-Martin-de-Queyrières është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Hautes-Alpes të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Saint-Martin-de-Queyrières ka një popullsi prej 1086 banorë dhe sipërfaqe 55.52 km², me një dendësi prej 20 banor/km².
Teqeja e Sheh Qerimit
Teqeja e Sheh Qerimit është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Beratit, në qarkun e Beratit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekturë", i miratuar më "02.06.1961, (hiqetme1967)".
Autoriteti
__NOINDEX__ parapamje|250x250px|Gjykata e Lartë e Shteteve të Bashkuara është autoriteti më i lartë gjyqësor në [[Shtetet e Bashkuara të Amerikës.]] Në fushat e sociologjisë dhe shkencave politike, autoriteti është fuqia legjitime e një personi ose grupi mbi njerëzit e tjerë. Në një shtet civil, autoriteti praktikohet në mënyra të tilla si një degë gjyqësore ose një degë ekzekutive e qeverisë.
Magjia (iluzion)
__NOINDEX__ parapamje|250x250px|The Conjurer, 1475–1480, nga Hieronymus Bosch ose punëtoria e tij. Vini re sesi burri në rreshtin e pasëm vjedh çantën e një njeriu tjetër, ndërsa bën keqdrejtim duke parë qiellin. Artisti madje e drejton shikuesin nga hajduti duke e tërhequr shikuesin te magjistari. Magjia, e cila përfshin nënzhanret e iluzionit, magjisë skenike dhe magjisë së afërt, ndër të tjera, është një art performues në të cilin audienca argëtohet me truket, efektet ose iluzione të bëmave në dukje të pamundura, duke përdorur mjete natyrore. Ajo duhet të dallohet nga magjia paranormale, të cilat janë efekte që pretendohet se krijohen përmes mjeteve të mbinatyrshme. Është një nga artet më të vjetra të skenës në botë.
Magjia moderne e argëtimit, siç u krijua nga magjistari i shekullit të 19-të, Jean-Eugène Robert-Houdin, është bërë një formë e njohur e artit teatror. Në fund të shekullit të 19-të dhe në fillim të shekullit të 20-të, magjistarët si Maskelyne dhe Devant, Howard Thurston, Harry Kellar dhe Harry Houdini arritën sukses të gjerë tregtar gjatë asaj që është bërë e njohur si "Epoka e Artë e Magjisë". Gjatë kësaj periudhe, magjia e performancës u bë një element kryesor i teatrit të Broadway, vaudeville dhe sallave muzikore. Magic ruajti popullaritetin e saj në epokën e televizionit, me magjistarët si Paul Daniels, David Copperfield, Criss Angel, Doug Henning, Penn & Teller, David Blaine dhe Derren Brown duke modernizuar formën e artit.
Botimi më i shitur në botë për magjistarët, revista Magic, kuroi një listë të "100 magjistarëve më me ndikim të shekullit të 20-të" që kanë kontribuar në zhvillimin modern të artit të magjisë. Sipas listës së vrarë nga magjistarët e titulluar "Ata që kanë ndikuar më shumë në artin në Amerikë", Houdini mban rangun e parë. Më pas, në rend zbritës, Dai Vernon, David Copperfield, Harry Blackstone, Doug Henning, Tarbell, Cardini, Mark Wilson, Siegfried dhe Roy, dhe në fund Thurston në numrin 10.
Policia e Kosovës
Policia e Kosovës (serbisht: Полиција Косова Policija Kosova, ang: Kosovo Police) është agjencia kombëtare e zbatimit të ligjit policor në Kosovë. Numri i urgjencës është 192.
Historia
parapamje|300px|Flamuri i Policisë së Kosovës. Ajo u krijua në vitin 1999 pas Luftës së Kosovës dhe tërheqjes pasuese të forcave jugosllave nga Kosova.
1. Për të krijuar një forcë të re policore
Rekrutimi filloi menjëherë dhe ambientet e ish-shkollës së policisë në qytetin e Vushtrrisë u rinovuan nga Organizata për Siguri dhe Bashkëpunim në Evropë (OSBE), e cila filloi të trajnojë kadetë.
Që nga shkurti 2008, kur Kosova shpalli pavarësinë, forca u bë agjenci qeveritare e Qeverisë së Republikës së Kosovës. Më parë, ajo ishte në varësi të Policisë së UNMIK-ut dhe komisari i policisë ruajti autoritetin komandues mbi policinë ndërkombëtare dhe Policinë e Kosovës.
Madhësia
Policia e Kosovës është rritur në mënyrë të qëndrueshme që nga viti 1999, dhe në vitin 2004 arriti madhësinë e saj të planifikuar prej gati 7.000 oficerësh. Që nga viti 2010, ajo ka rreth 9.000 punonjës. Rreth 90% e policëve të Kosovës janë shqiptarë ndërsa 10% janë pakica etnike, kryesisht serbë.
Njësia Rajonale e Krimeve në Rrugë / Njësia Rajonale e Mbështetjes Operative
parapamje|300x300px|Policia e Kosovës, Gati për Paradë. Njësia Rajonale e Mbështetjes Operative apo NRMO (Ang: Regional Operational Support Unit apo ROSU), e parë në Kosovë ishte për Prishtinën dhe fillimisht u quajt Njësia Rajonale e Krimeve në Rrugë (NRKR) në fillim të vitit 2002.
U krijua dhe drejtua nga Shefi i CIVPOL-it Angel G.Queipo dhe Zëvendës Shefi Jim Renfrow i cili zbatoi operacione të fshehta, ndalimin e narkotikëve, urdhër-arreste me rrezik të mesëm dhe taktika të Policisë Speciale për të përfshirë Njësitë e Qrregullimit Publik brenda radhëve të NRKR-së. Njësia u komandua nga shefi i CIVPOL-it Jim Renfrow në vitin e dytë, Peter Willig mori detyrën pasi Renfrow përfundoi misionin e tij në CIVPOL në fund të vitit 2003.
Krijimi i NRKR-së ishte nën komandën e komandantit rajonal të Prishtinës, Paul Hamlin. Ajo njësi ishte e vendosur në Fushë Kosovë dhe përdorej për të mbështetur të gjitha rajonet sipas nevojës. Më vonë, për shkak të sukseseve të asaj njësie dhe përgjegjësive shtesë në misionin e ekipit, emri u ndryshua në NRMO, dhe njësi të dyfishta u vendosën në çdo rajon të Kosovës. Ideja ishte që çdo njësi të vepronte si një "trupë" më vete me një komandant, që i raportonte komandantit të UNMIK. E ngjashme me mënyrën se si vepron Policia e Shtetit në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Njësia e Mbrojtjes së Afërt
parapamje|300px|Njësia e Mbrojtjes së Afërt. Njësia e Mbrojtjes së Afërt brenda Policisë së Kosovës është themeluar më 21 janar 2002.
Detyra kryesore e Njësisë së Mbrojtjes së Afërt është të sigurojë mbrojtje personale për VIP-at. Përveç kësaj, Njësia siguron mbrojtje për personat që besohet se janë subjekt i kërcënimeve.
Njësia e Mbrojtjes së Afërt gjithashtu ndërmerr operacione taktike, shoqërimin e delegacioneve dhe evakuimet e stafit ndërkombëtar dhe oficerëve të Policisë së Kosovës. NRKR ose Njësia Rajonale e Krimit në Rrugë u formua në maj 2001 dhe ishte aktive për detyrë (16 Operatorë u zgjodhën midis 45-ve që ishin në trajnim intensiv.)
Njësia e Ndërhyrjes Speciale - NNS (Ish-GSI / SIG - FIT)
parapamje|300x300px|Stema e Njësisë së Ndërhyrjes Speciale. Kjo njësi policore speciale u krijua në vitin 2003. Fillimi ishte një njësi standarde SWAT (dy ekipe me nga 15 oficerë secili) të trajnuar nga dy kontraktorë amerikanë. Në Mars 2005, projekti "Grupi Special i Intervenimit - GSI" u nis në baza të profilit të ulët si forca Elite "CT" & "HR" e Policisë së Kosovës. Një politikë e rreptë e përzgjedhjes u ndoq përmes disa testeve të forta; dhe vetëm 18 trajnues u përzgjodhën midis qindra oficerëve vullnetarë për të qenë gjenerata e parë e njësisë.
Është formuar, themeluar, pajisur, dhe trajnuar nga një ekip instruktorësh të specializuar profesional të UNMIK-ut, të cilët kanë punuar brenda asaj fushe në vendet e tyre amtare (1) "GIPN Francez", (1) "HRF Egjiptian", (1) "SEK Gjermane "dhe (1) trajnerë" SP OPS Bullgare ", përveç (1) trainer" US CPU ", (1) trajner" PT Danez "dhe (1) operator Gjerman GSG-9. Ai ekip me përvojë u udhëhoq fillimisht nga "GIPN" francez, pastaj Trajner egjiptian "HRF" i cili u bë Komandanti i Parë i GSI. Nga mesi i vitit 2006, për shkak të vështirësive të caktuara, projekti u shndërrua në një nivel standard të njësisë policore "SWAT". parapamje|300x300px|Parakalimi i NNS për 5 Vjetorin e Pavarsisë së Kosovës. Në Shtator 2006, një projekt krejt i ri, i porositur nga kreu i UNMIK-ut, ishte përgatitur, zhvilluar dhe zbatuar kryesisht nga anëtarët e kontigjentit të Xhandarmërisë Franceze të UNMIK-ut, duke ndjekur rregullat e tyre të zakonshme të veprimit. Një Oficer i Lartë dhe 4 nënoficerë të specializuar nga PI (toga e Ndërhyrjes), 1 instruktor amerikan SWAT si trajner i specializuar i qitjes dhe një oficer i Policisë Turke, synonin programin e të gjitha periudhave të ndryshme të trajnimit specifik dhe shumë të specializuar. Deri në fund të janarit 2007, grupi i parë ishte gati dhe i trajnuar plotësisht. Operacioni i tij i parë i vërtetë u zhvillua - me sukses të plotë - menjëherë një ditë pas prezantimit zyrtar të fillimit. Grupi i dytë ishte gati në prill 2007. Këto dy grupe të para përbënin "Ekipin e Parë të Ndërhyrjes" (emri i të cilit ishte zgjedhur nga vetë zyrtarët policorë të SHPK -së).
Në fund të vitit 2007 Njësia filloi azhurnimin e saj për t'u përballur me sfida të reja dhe kërcënime gjithnjë në ndryshim. Ajo mori emrin e NNS, e cila qëndron për Njësia e Ndërhyrjes Speciale. Në fund të vitit 2008, UNMIK-u ia dorëzoi detyrën EULEX-it (misioni i Bashkimit Evropian për Sundimin e Ligjit). Kontributi ndërkombëtar është aktualisht përmes detyrave mentoruese-monitoruese-këshilluese, duke shoqëruar FIT/NNS në rrugën drejt autonomisë së plotë.
Njësia e Qenëve
parapamje|Stema e Njësisë K-9. Njësia e qenëve e Policisë së Kosovës u krijua në Nëntor 2002. Njësia e parë e qenve kishte shtatë oficerë. Këta oficerë kanë përfunduar trajnimin bazë në Britaninë e Madhe duke vazhduar me trajnime të mëtejshme me instruktorë ndërkombëtarë. Në vitin 2000, njësia e qenve filloi të funksionojë me pesë qen patrullues policie dhe pesë qen për zbulimin e lëndëve narkotike.
Njësia e qenëve kryen operacione të ndryshme policore me shtatë qen patrullues policie, tre qen për zbulimin e lëndëve narkotike dhe një për zbulimin e eksplozivëve. Njësia e qenve ka tre instruktorë vendas të cilët organizojnë trajnime për rekrutët e rinj në njësi. Instruktorët u trajnuan në Qendrën e Trajnimit të Qentëve të Policisë në Slloveni, në bazë të një marrëveshjeje dypalëshe. Sot ato ndahen në dy grupe, njëri prej të cilëve vepron nën Operacionet e Përgjithshme të Policisë dhe tjetri nën Policinë Kufitare. Të gjithë së bashku kanë më shumë se 20 oficerë.
Njësia e Motoçiklistëve
parapamje|300x300px|Motoçikletat e Policisë së Kosovës. Njësia e Motoçiklistëve funksionon në kuadër të Policisë së Kosovës. Brezi i parë i kësaj njësie u krijua më 29 gusht 2003 dhe 7 oficerë policie u trajnuan nga instruktorët ndërkombëtarë.
Brezi i dytë u trajnua me 5 policë në gjysmën e dytë të 2003, ndërsa gjenerata e tretë me 9 policë u trajnua në 2004. Në 2005, një gjeneratë e katërt prej 12 policësh u trajnua, ndërsa aktualisht Njësia e Motoçikletave ka 32 oficerë.
Përgjegjësia kryesore e Njësisë së Motoçiklistëve është të shoqërojë persona shumë të rëndësishëm (VIP).
Anëtarësimi në Interpol
Në Nëntor 2018 policisë së Kosovës iu mohua anëtarësimi në Interpol, organizata që lehtëson bashkëpunimin policor ndërkombëtar. Kosova akuzoi Serbinë se qëndron prapa votës negative dhe iu kundërpërgjigj me tarifa 100% mbi mallrat e importuara nga fqinji i tyre verior.
Historike
majtas|parapamje|158x158px|Shenja e Shërbimit Policor të Kosovës (1999).parapamje|131x131px|Shenja e Kapeles të Shërbimit Policor të Kosovës (1999).|qendër
Surabaya
Surabaya është qytet e cila ndodhet në veri të ishullit Java dhe është qyteti i dytë më i madh në Indonezi. Sipas regjistrimit të popullsisë në vitin 2010, Surabaya ka pasur 2,765,487 banorë.
Religjioni
Rreth 85% të qytetarëve në Surabaya janë myslimanë. Religjione tjera përfshijnë edhe Krishterimi (katolikë, ortodoks dhe protestanë), ku shumica janë katolikë romak. Poashtu pakica e qytetarëve janë hinduista. Ka edhe indonezianë dhe kinezë të cilët janë budista dhe një komunitet i vogël të holandezëve çifut i përkasin Jehudizmit.
Ura Suramadu
Ura Suramadu lidh Surabayën dhe ishullin Madura. Një autosdradë 16 kilometërshe do të ndërtohet nga ura Suramadu deri në portën detare në Madura. Kjo ndërtim do të kushtojë rreth 7 bilionë dollarë.
Xhamia e Mahmud Çelebisë
Xhamia Kadi Mahmud Celebi është një xhami e vendosur në qendër të qytetit të Manastirit, Maqedoni. Emri në turqisht Yeni Canii do të thotë Xhamia e Re. Ka bazament katror, me kupolë sipër. Pranë xhamisë ndodhet një minare 40 m e lartë. Sot, dhomat e xhamisë përdoren për ekspozita. Gërmimet e fundit arkeologjike kanë zbuluar se ajo është ndërtuar në majë të një kishe të vjetër.