cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ulqini
Komunikacioni
Transporti tokësor është forma më e përdour e transportit në Ulqin. Rruga kryesore që kalon në Ulqin është Magjistralja M-2.4, që fillon nga Petrovci, kalon në Tivar, pastaj në Ulqin dhe përfundon në pikën kufitare Sukobinë (që lidh Ulqinin me Shqipëri), kjo magjistrale është pjesë e Rrugës evropiane E752. Ndërsa Rruga regjionale R-17 fillon në Ulqin, kalon paralel me Plazhin e Madh dhe përfundon në Adën e Bunës. Rrugët kryesore për qarkullim në qytet janë: Hafiz Ali Ulqinaku, Gjergj Kastrioti Skenderbeu, e Kosovës, Nëna Terezë, Sami Frashëri dhe Detarët e Ulqinit. Mjete të transportit publik janë furgonët, që në lokal njihen si kombi. Stacioni i autobusave në Ulqin gjendet në lagjen Totosh të Ulqinit.
Regjistrimet e tabelave ne Komunën e Ulqinit janë të shenuara me UL.
Transporti detar është prezent vetëm gjatë sezonit veror. Ulqini nuk ka një port të mirëfillët detar por vetëm një marinë detare të vogël, ndërsa porti më i afërt detar është i Tivarit 25 km, anijet nga ky port kryejn destinacionet Tivar - Bari - Tivar dhe Tivar - Ankona - Tivar. Porti i Shëngjinit është 80 km largë.
Transporti hekurudhor nuk është prezent në Ulqin. Stacioni më i afërt hekurudhor është i Tivarit 25 km, i cili është stacioni fillestar i Hekurudhës Tivar - Beograd.
Transporti ajror i rregulluar nuk është gjithashtu prezent në Ulqin, por në Fushën e Ulqinit gjendet një pistë e thjeshtë, e gjatë 1 km me sipërfaqe bari. Kjo pistë përdoret vetëm nga aeroplanët e vogël që kryen fluturime charter, gjithashtu përdoret edhe si vend uljeje për helikopterë. Aeroportet që kanë destinacione të rregullta më të afërt me Ulqinin janë: i Podgoricës 70 km, i Tivatit 84 km, i Dubrovnikut 125 km, i Tiranës 135 km dhe i Prishtinës 280 km.
Detaria
Detaria në qytetin e Ulqinit ka qenë gjithmonë prezente duke filluar që nga kohrat e Ilirisë e deri në ditët e sotme. Ky qytet 2 mijëvjeçar e gjysëm i vjetër ka dhënë, është duke dhënë dhe do të jap detarë të shkathtë. Sot në Ulqin nuk mund të shihen anije të mëdha me vela-velanije për shkak se historia e ka vendosur këtë por ka shumë anije të madhësive të vogla dhe të mesme. Nën Kala (Qytetin e Vjetër) gjendet mini-marina e quajtur "Kacema" e ndërtuar në vitin 2011 që nuk është plotësisht funksionale dhe praktike. Ka propozime tek qeveria malaziase dhe qeveria lokale për hapjen e shkollës së mesme të detarisë në Ulqin dhe ndërtimin e një marine plotësisht funksionale në Gjirin e Valdanosit.
Distanca nga Ulqini në marinat e tjera të Malit të Zi, të japura në mila (1 Nm = 1,852 metra ).
Arsimi
Arsimi në Ulqin zhvillohet në shkollimin parashkollor, fillor dhe të mesëm, ndërsa nga viti shkollor 2014/15 edhe në shkollimin e lartë.
Arsimi fillor zhvillohet në katër shkolla fillore, ku dy janë në qytet (SHF Boshko Strugar dhe SHF Marshalli Tito) dhe dy në rrethinë (SHF Bedri Elezaga në Katërkollë dhe SHF Mark Nuculloviq në Shtoj).
Arsimin e mesëm e ushtrojnë Shkolla e Mesme e Kombinuar Vëllazërim-Bashkim dhe Gjimnazi Drita. SHMK Vëllazërim-Bashkim përmban profilet arsimore: gjimnaz i përgjithshëm dhe teknik i turizmit (shkalla e IV), kamarier, gjellëbërës, shitës, elekromekanik i makinave dhe paisjeve, automekanik, autollamarier dhe frizer (shkalla e III). Gjimnazi privat Drita ka vetëm një profil arsimor: gjimnaz i përgjithshëm (shkalla e IV).
Nga viti shkollor 2014/15, filloi punën institucioni i vetëm i shkollimit të lartë në Ulqin, gjëgjsisht Fakulteti i studimeve afariste mesdhetare në Tivat. Ky fakultet është privat dhe përmban pesë programe studimore themelore (Menaxhmenti i sigurisë së marinave dhe jahteve; Menaxhmenti në dogana, shpedicion dhe agjenci; Menaxhmenti në turizmin, sportin dhe rekreacionin nautik; Nautika; Makineria e anijeve) dhe dy programe studimore postdiplomike (Specialistika në turizmin nautik; Magjistratura në fushën e turizmit nautik). Të gjithë diplomat janë të shkallës Bachelor.
Në Ulqin gjendet edhe Shkolla për Arsimim Fillor Muzikor.
Arti dhe kultura
Ulqin është shumë i pasur nga pikpamjet etno-kulturore. Nëpër Ulqin por edhe në rrethinë dallohen disa kostume popullore: kostumi i shqiptarëve mysliman të Ulqinit (i ashtëquajturi Kostumi i Qytetit), kostumi i shqiptarëve mysliman të Anës së Malit, kostumi i bregacorëve, kostumi i Shestanit, kostumi i malësorëve, kostumi i goranëve (ose i mërrkojeviqëve) dhe kostumi i malazezëve. Të gjithë këto kostume rëndësi më të madhe i kushtojnë veshjeve të femrës.
Institucioni më i rëndësishëm për kulturë është Qendra për kulturë. Në kuadër të saj veprojnë këto njësi organizative: Muzeu i Ulqinit i themeluar në vitin 1975. Muzeu ndodhet brenda kalasë dhe kryen  evidentimin, hulumtimet sistematike, mbledhja e eksponateve të ndryshme, mbrojtjen e specializuar dhe përpunimin e materialit të gjetur, eksponimim e ekspozitave me vlera kulturore, shkencore dhe artistike. Pranë Muzeut punon reparti arkeologjik (në ndërtesën e Kishë-Xhamisë) dhe reparti etnologjik si dhe Galeria e Arteve (në Kullën e Ballshajve).
Ulqini posedon një pasuri të madhe arkitektonike që kanë vlera të mëdha kulturore. Ndër ta bëjnë pjesë kishat, xhamitë, krojtë dhe mbetjet arkeologjike.
Xhamitë
Në Qytet gjenden 6 xhami dhe shumë të tjera në rrethinë. Xhamitë e qytetit janë: Xhamia e Pashës, Xhamia e Detarëve, Xhamia e Lamit, Xhamia e Bregut, Xhamia e Kryepazarit (ose e Majapazarit) dhe Xhamia e Namazgjahut (ose e Mezgjahut).
Sporti dhe rekreacioni
Sporti është pjese e pandashme e jetës së përditshme të shumë banorëve të Ulqinit. Në këtë qytet janë aktive shumë klube të sporteve të ndyshme. Sportet më të njohura janë Futbolli, Hendbolli, Basketbolli, Tenisi; por edhe sportet ushtarake si Karate, Kick-boxing dhe Tekuando. Janë të pranishme disa fusha futbollistike, disa fusha tenisi, një pistë atletike, disa salla dhe fusha të hapura për indoor sporte (basketboll, hendboll, volejboll, mini-futboll). Sporte që luhen vetem në verë për shkak të kushteve atmosferike janë vaterpolo, beach volley dhe noti, por edhe sporte ekstreme si kite surfing dhe surfing.
Futbolli
thumb| Një ndër fushat e futbollit që gjinden pranë [[Plazhi i Madh i Ulqinit|Plazhit të madh. ]] Futbolli është një ndër sportet më të njohur në Ulqin. Klubi i parë sportiv në Ulqin është hapur me 1921 me emrin Olcinium (emër latin, shqip: Ulqini), pastaj pas Luftës së Dytë Botërore ka marrë emrin Bjelogorac (emër serbokroat, shqip: Malabardhë). Prej vitit 1983 është emëruar Otrant, që do të zgjasë deri më 2013 kur klubi do të mbyllet për shkak të borxheve të mëdha financiare. Prej vitit 2013 deri në vitin 2014, edhe kur mbyllet përfundimisht, si klubi përfaqësues i Ulqinit qëndroi klubi privat Federalli, që është formuar më 2008 si klub për të rinjë. Gjatë viteve të fundit kanë qenë prezent edhe klube të tjera futbollistike për të rinjë si: Ulqini dhe Bellevue, por për shkaqe finaciare janë mbyllur. Për lojtaret femra është hapur klubi i quajtur Ulqini që merr pjesë në Ligën e Parë të Malit të Zi për Femra. Në Ulqin gjendet një stadium që përmbush kushtet për organizimin e ndeshjeve zyrtare: Stadiumi Olympic. Përveç këtij stadiumi në Ulqin gjende edhe disa fusha të tjera futbolli, të vendosura pranë Plazhit të madh.
Basketbolli
Është një sport që në vitet e fundit sa vjen e bëhet më i njohur. KB Ulqini është klubi kryesor në Ulqin, që është formuar më 1976. KB Ulqini merr pjesë në Ligën e Parë të Basketbollit në Malit të Zi. Ndeshjet i luan në Sallën sportive të Sh.M.K. Vllazërim-Bashkim, që është restauruar më 2009.
Varterpolli
Sporti i vaterpolit zhvillohet vetëm si sport argëtues gjatë sezonit verorë. Në vitin 1954 për herë të parë është hapur klubi i vaterpollit Gusar. Klubi merr pjesë tetë vite me rradhë në Kampionatin e Malit të Zi në Vaterpollo, ku në vitin 1962 do të pushoj së ekzistuari.
Sportet argëtuese
Treva e Ulqinit jep në mundësi të madhe për sporte argëtuesi si: zhytje pran anijeve dhe gërmadhave nën-detare, kitesurfing në Plazhin e Madhë dhe Adë të Bunës, çiklizëm malorë, hiking, orientim, çiklizëm nëpr Ullishtë, Valdanos dhe Pyllin e Pishave, ecje nëpër Plazhin e Madhë dhe Adë të Bunës, peshkimi detar në Detin Adriatik, peshkimi liqenor në Liqenin e Shasit dhe peshkimi lumor në Lumin Buna, gjuetia në Shtoj, Zogaj dhe Kënetë.
Turizmi
Ulqini është një destinacion i njohur turistit gjatë verës. Edhe pse në masë të madhe i panjohur nga turistë të vende të mëdha, turistët që e kanë këtë vend destinacion kyç dhe rritja e numrit të turistëve që vijnë për herë të parë e bëjnë këtë qytet një pikë të nxehtë për pushuesit përgjatë muajve maj deri shtator. Është i njohur veçmas për plazhet e tija me rërë. Plazhi më i njohur i Ulqini është Plazhi i Madhë, që është një plazh ranor 12 km i gjatë, plazhi më i gjatë në Mal të Zi. Si miniaturë e Plazhit të Madhë, në qytet qendet Plazhi i Vogël (Rana), që është një plazh ranor 376m i gjatë dhe gjatë sezonit veror arrin kapacitetin maksimal. Plazhi i Grave është një ndër plazhet shkëmbore më të njohura të Ulqini, në këtë plazh gjinden burime të sulfurit dhe radiumit që së bashku me kripën e detit krijojnë ujëra me karakter shëndetsorë. Sipas kulturës vendase ky plazh ka ndikim në rritjen e fertilitetit tek femra, është i rrethuar nga Pylli i Pishave. Për turistë që dëshirojnë paqën dhe një atmosferë unike si mundësi kanë ishullin Ada e Bunës. Në ishull është i vendosur edhe nj kamp naturistësh.
Si simbol kryesor arkitektonik i Ulqini është Kalaja (Qyteti i vjetër) që është bërthama e të gjithë qytetit. Ajo që dallon Ulqinin nga qytetet tjera bregdetare, është sigurisht, pazari i cili gjindet në rrugën kryesore të qytetit. Këtu, sidomos të martëve dhe të premteve, ditëve të pazarit, mund të bleni prodhimet autentike vendase. Në çdo kohë mund të gjeni qumështin e freskët vendas, djathin, vezët, pemët dhe perimet, ullinjët, vajin e udhinjëve, kurse duhanxhinjët e apasionuar, aty mund të gjejnë duhanin e Ostrosit, prodhimin më të mirë të këti lloji në Mal të Zi. Dëshmia më e mirë se në pazarin e Ulqinit dominojnë prodhimet vendase, është, sigurisht, sfilata e veshjeve kombëtare nga rrethina e Ulqinit, me të cilat janë të veshura shumica e shitseve. Duke ofruar prodhimet e veta, ato me veshjen e tyre na e bëjnë të ditur se prej cilit rajon vijnë dhe vetë ky fakt paraqet garancionin më të sigurtë për kualitetin e mallit.
Një karakterstikë tjetër e Ulqinit është se është ndër qytetet e rralla në Evropë ku mund të gjendet uji i njelmët (deti) dhe uji i ëmbël (liqe dhe lumenj). Ekzistojnë shumë pika interesante të cilat ia vlen të shikohen në Ulqin. Spikasin plazhet e shumta me rërë të hollë por nuk mungojnë as ata me shkëmbinj. Në rajonin e plazhit të madh "siparin" e hap plazhi Otrant, për të vazhduar pastaj me plazhin Lido, Bellvi, Evropa etj.
Nëse jeni në kërkim të plazheve me gurë atëherë edhe atë mund ta gjeni. Plazhet në pjesën e teritorit nga plazhi i madh tek plazhi i vogël përbëjnë perla të plazheve me gurë. Adhuruesit e hedhjeve nga shkëmbijtë e lartë kanë mundësi që të testojnë adrenalinën e tyre në këtë pjesë.
Për ata që preferojnë ujin e ëmbël atëherë si alternativë vjen Liqeni i Shasit. Xhiro me varkë, restaurant i mirë peshku dhe gjelbërim pa kufi, kjo është më e pakta që mund të gjesh afër Liqenit të Shasit. Afër liqenit për ata që e kanë qef historinë, mund të vizitohet kalaja e dikur Qytetit të Shasit. Përveç kësaj aty janë të vendosura edhe disa kisha që datojnë mjaft herët.
Njerëz të famshëm
Më poshtë janë disa nga personalitet më të famshëm që kanë lindur në Ulqin ose e kanë kaluar shumicën e jetës në Ulqin:
Microsoft Windows
Microsoft Windows është emri i sistemit operativ nga Microsoft-i për personal computer. Që në vitin 1985 lancohet versioni Windows 95 dhe dominon në treg, si sistemi operativ për komjuterët për përdorim personal. Në vitin 2004 Microsoft kishte 90% të tregut të kompjuterëve personal në duart e veta. Krijimi i një sistemi operativ nga Microsofti (versioni i parë Windows) me siguri ishte i frymëzuar nga iniciativat e Xerox-it dhe Apple. Në atë kohë në kompjuterët e tyre kishin sisteme operative të cilët përmbanin grafikën.
Emri
Fjala Angleze 'Windows' do të thotë 'dritaret'. Dritaret janë një nga katër pjesët përberëse të konceptit të interface-s WIMP, (Window, Icon, Menu, Pointing device) të definuara më herët nga Xerox PARC në fillim të viteve të 80-ta.
Kronologjia
Gjatë këtyre viteve dolën versione të ndryshme të Windowsit nga koncerni Microsoft.Këto versione mund të ndahen në:
Sistemet operative 16/32 bit:
Të gjitha këta sisteme operative kan emrin e përbashkët Windows 9x. Tanimë për shkak të konkurrencës jolojale Microsoft është dënuar, nga gjykata të ndryshme, disa herë.
Sistemet operative 64 bit:
Ka tre versione të Windowsit 64-bit mbështetje. I pari është një 64-bit version i Windowsit NT 4.0 për DEC Alpha. I dyti është një variant i Intel Itanium-it me IA-64 "pako udhëzim" të vendosur, dhe i fundit është "64-bit extended" verzion për x86-64  "pako udhëzim". Procesorët e zgjeruar (extended-procesor) 64 bit të bërë nga AMD, përkatësisht Athlon 64 dhe Opteron. Këta procesor përdorin AMD64 një "pako udhëzim" të vendosur, i njohur edhe si x86-64. Të gjithë AMD  procesorët që dolën nga Athlon 64 përdorin këtë pako udhëzim. Athlon 64 X2, Sempron dhe të gë pasardhësit e Barcelona, i përdorin këto "pako udhëzime". Intel përdor të njëjtën metodë në 64-bit zgjerim në Pentium 4 (6-serik) procesorët, por Intel këtë e quan x86-64 verzioni EM64T. Edhe procesorët e gjeneratave të reja Xeon procesorët për server mund të përdorin këtë opcion. Të gjithë procesorët që nga Intel Pentium 4 janë gjithashtu duke përdorur këtë teknologji.Procesori i vetëm 64-bit për Windows i cili ka mbështetje për Windows burimorë (native) në këtë kohë  është Itanium Intel 2. Aktualisht 64-bit versionet e procesorëve janë në zhvillim e sipër.
I tanishmi:
Windows 7 doli më 22 tetor, 2009..
Sistemet e fundit të Windowsit 32-bit për servera
Microsoft njoftoi WinHEC se Windows Server 2008 do të jetë Windowsi i fundit 32-bit për server. Pas Windows 2008 kompania do të kaloj plotësisht në verzionet 64 bit për server. Verzioni i ardhshëm i Windows desktop i njohur si Windows 8 do të jetë vetëm në 64 bit.
Një numër i produkteve, duke përfshirë edhe Exchange Server 2007 dhe Microsoft Office Groove Server tani më janë vetëm në verzionin 64-bit.
Versionet:
Pavarësisht nga emrat të gjitha versionet e Windowsit, kanë gjithashtu një numër:
Të bazuar në NT:
Lerthi
thumb|300px|Lerthi Lerthi (Hudhra e egër, lat. Allium ursinum) është përfaqësues tipik i bimës vetëmbirëse ushqimore. Shumë veta janë munduar që këtë bimë ta kultivojnë, por nuk dihet se a ka pasë ndokush sukses, andaj mund të thuhet se “ajo rritet vetëm atje ku dëshiron”. Lerthi është bima e parë, pas tërheqjes së borës, e cila është në gjendje “të pastron” organizmin e njeriut me një shpejtësi të pazakontë nga materiet e dëmshme. Ajo përmban mjaft vajra eterike, kripëra të vlefshme, minerale, sheqer, vitaminën C, karotinë, albumine, yndyrëra dhe alicinën si përbërës kryesor.
Lerthi është bimë e përhershme, rritet deri në 25 cm gjatësi, ka trung të gjatë nëntokësor, të mbështjellur me një cipë të bardhë. Gjethet i ka të gjelbëra vezake. Shumohet me fara, të cilat më së shpeshti i shpërndajnë thneglat. Ka një erë intensive e të fortë si të hudhrës, andaj shpesh më parë hetohet era se sa shihet. I përdorën gjethet dhe trungu.
708
Mbi vitin 708.
Lerthi
Rritet që nga terheqja e borës e deri në qershor, në tokë të begatshme me humus dhe lagështi, në lartësi mbidetare deri në 1600 metra në malet me drunj fletrënës, halore dhe të përziera. Është bimë që ndihmon në shërimin e arteriosklerozës, shtypjës se lartë, sëmundjen e mëlçisë së zezë, të mushkërive, për shërimin e plagëve, lukthit dhe zorrëve.
Lerthi përdoret gjithmonë aty ku preferohet edhe hudhra. Përsonat me lukth të ndieshëm duhet që kokën e Lerthit ta grimcojnë e ta përshkojnë me një gotë të qumshtit të vluar, dhe pas 2-3 orësh ta pijnë këtë qumshtë, të kulluar, më parë.
Grupi Folklorik Lab “VËLLAZËRIMI”
Grupi Folklorik Lab “VËLLAZËRIMI” në Athinë u organizua në 25 maj 2004, me inisiativën personale te emigrantve: Kastriot Lekdushi, Vasilika Sakaj, Met Metani,te mbeshtetur nga Xhezmi Hysenaj,Fatmir Kurti dhe Vojsava Hysenaj.Më pas grupi u kompletua me këngëtarët: Ilir Serjanaj,vëllezërit Malo e Çajup Zholi,Krenar Mataj,Lelo Qorri, Hajredin Çela,të cilët janë larguar në periudha të ndryshme për shkak të mundësive të kufizuara që kanë pasur për të qënë të pranishëm në grup.Aktualisht, mbas 5 vjetve aktivitet grupi përbëhet nga këngëtarët:Vasilika Sakaj- Drejtuese Artistke dhe marrse e parë e grupit Përparim Sulçe hedhës i grupit nga viti 2007 Xhezmi Hysenaj –kthyes i grupit deri në nëntor 2009, i cili u largua së bashku me bashkëshorten e tij Vojsava Hysenaj, ish marrse në grup.Fatmir Xhango- kthyes nga nëntor 2009 e në vazhdim.Kamber Dajko - Iso nga viti 2006 e në vazhdim,Emro Çela -Iso nga viti 2006 e në vazhdim,Fredi Gaba -Iso nga viti 2008 e në vazhdim,Fatmir Kurti -Iso nga viti 2004 e në vazhdim, Dragush Nano dhe Perlat Golemi- Iso.Organizimi i këtij grupi erdhi si një domosdoshmëri, për të plotësuar një nga boshllëqet, që ishin krijuar, në ruajtjen e traditave dhe të kulturës kombëtare në emigracion. Përveç talentit të tyre, për të kënduar këngën labe, tek pjestarët e grupit vepruan natyrshëm ndjenjat për zgjimin e ndërgjegjes kombtare, të cilët ju përgjigjën këtij zgjimi me një përkushtim atdhetar. Puna e lodhshme në emigracion nuk i pengoi, për të konkretizuar programin e tyre dhe brënda një kohe shumë të shkurtër, të bëheshin të njohur nga masa e mërgimtarve në veprimtaritë e organizuar me karakter kombtarë në Athinë. Me kontributin e pjestarëve të grupit pregatitja e tyre bëhet në një ambjent të marra me qira.Këngëtarët e këtij grupi, për të qënë sa serioz dhe të organizuar, me shpenzimet e tyre u kompletuan me kostumet popullore të trevës së Labërisë, të cilat ishin edhe një mundësi për të çfaqur vlerat etnografike të kësaj krahine!Tematika e këngëve ka qënë sa e pasur,aq edhe e larmishme: Një vënd të veçantë zënë këngët e kurbetit, këngët lirike të dashurisë,këngët me karakter historik dhe për figura të shquara kombtare në fushën e historisë dhe të kulturës, këngë humoristike e të tjera.Me aftësi profesionale grupi në vazhdimsi ka interpertuar këngë nga të gjitha zonat e trevës së Labërisë.
Ashe County
Ashe është një nga 100 Countet në shtetin federal North Carolina në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Genc Pollo
Genc Pollo (Tiranë, 7 prill 1963) është politikan shqiptar, deputet i Partisë Demokratike në Kuvendin e Shqipërisë.
Biografia
Pollo ka lindur në 1963 në Tiranë në familjen e Pollove me prejardhje nga Frashëri, i biri i historianit Stefanaq Pollo. Më 1982 nisi studimet në Fakultetin Histori-Filologji në Universitetin e Tiranës, të cilat i kreu më 1986. Më tej ai punoi si kërkues shkencor në Akademinë e Shkencave të Shqipërisë për dy vjet, duke ndjekur më pas studimet pasuniversitare në Universitetin e Vjenës, në sajë të një bursë të dhënë nga qeveria austriake (1988-1990).
Genc Pollo është i martuar dhe ka dy fëmijë. Ai flet rrjedhshëm katër gjuhë të huaja (anglisht, gjermanisht, frëngjisht dhe italisht).
Karriera politike
Pollo ka marrë pjesë në themelimin e Partisë Demokratike të Shqipërisë dhe zëdhënës i saj. Më 1993 qe anëtar themelues dhe nënkryetar i Shoqatës Shqiptare të Atlantikut.
Gjatë viteve 1992-1996 ai shërbeu si këshilltar i Sali Berishës, atëherë President i Shqipërisë. Në shkurt të 1997 u caktua sekretar i marrëdhënieve me jashtë i Partisë Demokratike, në prill të po atij viti u emërua sekretar i përgjithshëm i partisë. Më 1997-1999 qe nënkryetar i PD-së dhe kryetar i grupit parlamentar të saj. Që nga 1999 qe përfaqësues kryesor i lëvizjes reformatore brenda partisë.
Në vitin 2001 ai krijoi Partinë Demokrate të Re, e cila u rreshtua përkrah kualicionit të qendrës së djathtë në zgjedhjet e përgjithshme të verës së 2005, vit prej të cilit Partia Demokrate e Re u bashkua me Partinë Demokratike. Në qeverinë e dalë prej këtyre zgjedhjeve, Pollo mori portofolin e Ministrit të Arsimit dhe Shkencës, duke shpallur kështu arsimin si prioritet kryesor të shumicës së re qeverisëse dhe duke dyfishuar shpenzimet për arsimin. Më 2008 nënshkroi shkrirjen e PDR-së me PD-në dhe më 2008 - 2009 qe zëvendëskryeministër.
Në zgjedhjet e përgjithshme të qershorit 2009, të cilat rikonfirmuan Partinë Demokratike dhe koalicionin qeveritar, Pollo u rizgjodh deputet i Kuvendit të Shqipërisë dhe në qeverinë e re që doli nga këto zgjedhje u emërua Ministër për Inovacionin dhe Teknologjinë e Komunikimit e të Informacionit.
Shiko edhe
Grupi Parlamentar i Partisë Demokratike të Shqipërisë 2009-2013
Grupi Parlamentar i Partisë Demokratike të Shqipërisë 2013-2017
Lista e deputetëve të Legjislaturës VIII të Kuvendit të Shqipërisë
709
Mbi vitin 709.
Filmografia e Michael Caine
Listat e mëposhtme tregojnë prodhimet e aktorit britanik Michael Caine.
Avery County
Avery është një nga 100 Countet në shtetin federal North Carolina në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Filmografia e Michael Caine
Filmat
</div style="font-size: 90%">
Lumi i Eufratit
thumb|right|300px thumb|right|300px| Lundrimi me barkë
Eufrati (greç. Εὐφράτης; arabe. الفرات El-Furat, Heb. פְּרָת Perat, kurde: Firat, turqisht: Firat; Persishtja e vj.: Ufrat, Akkadian: Pu-mi tu) është lumi perëndimor nga dy lumenjtë që rrjedhin në Mesopotami (lumi tjtër është Tigri).
710
Mbi vitin 710.
Lista e qyteteve të Evropës
Qytetet evropiane kanë disa karakteristika të përbashkëta. Kështu p.sh për dallim nga qytetet e kontinenteve të tjera, qytetet metropole evropiane nuk janë të orientuara në ndërtesa të larta. Ato më tepër shtrihen duke zënë sipërfaqe të mëdha dhe duke futur në gjirin e tyre edhe qytete që gjenden për rreth tyre.
Beaufort County (North Carolina)
Beaufort është një nga 100 Countet në shtetin federal North Carolina në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Provinca e Salernos
Provinca e Salernos është një krahinë italiane e rajonit të Kampanjës me 1.109.837 banorë. Ajo mbulon një sipërfaqe prej 4918 km² dhe është e ndarë në 158 komuna.
Ajo kufizohet në veri-perëndim me Provincën e Napolit, në veri me Provincën e Avelinos, në lindje me Provincën e Potencës të rajonit të Bazilikatës dhe në jug-perëndim laget nga Deti Tirren.
Ekonomia
Sektorët kryesorë të ekononisë së provincës janë agro-industria, shërbimet dhe turizmi. Fusha Sele përveç industrisë ka mjaft e zhvilluar bujqësinë dhe blegtorinë. Veprimtaritë industriale janë të shumta në veri të krahinës dhe në fushën Sele. Ndër kompanitë e ushqimit janë La Doria dhe AR Agro-Nocerino, si dhe Antonio Amato në kryeqytet dhe Bonduelle në Battipaglia. Në sektorin kimik janë, ndër të tjera, Saint-Gobain Fisciano, Asahi Glass dhe Italcementi në Salerno dhe Metzeler në Battipaglia. sektorin e telekomunikacionit janë Ericsson në Pagani, Telerobot dhe qendra kërkimore dell'Alcatel-Lucent në Battipaglia dhe Fiber Optic Sud e grupit Prysmian gjithashtu në Battipaglia. Në jug të kryeqytetit ndodhen shumë punishte për prodhimin e djathrave ndër të cilat moxarela. Gjithashtu i zhvilluar është edhe sektori i peshkimit, veçanërisht i peshkut tuna në komunën e Cetarës.
711
Mbi vitin 711.
Kllojkë
Kllojkë është një fshat në komunën Bërzhitë në rrethin e Tiranës të Shqipërisë.
Kantoni Cazals
Kantoni Cazals (frëngjisht: Canton de Cazals) është një kanton në departamentin Lot, rajonin Midi-Pyrénées në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Cazals. Ka sipërfaqe 134.47km2 dhe popullsi 2414 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Cazals aktualisht përbëhet nga 9 komuna.
712
Mbi vitin 712.
Kantoni Antraigues-sur-Volane
Kantoni Antraigues-sur-Volane (frëngjisht: Canton d'Antraigues-sur-Volane) është një kanton në departamentin Ardèche, rajonin Rhône-Alpes në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Antraigues-sur-Volane. Ka sipërfaqe 159.86km2 dhe popullsi 2776 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Antraigues-sur-Volane aktualisht përbëhet nga 11 komuna.
GEO Meneses
thumb|GEO Menses GEO Meneses emri i plotë i saj është Georgina Meneses García (22 mars- 1974, në Oaxaca, Meksikë) është një këngëtare e muzikës tradicionale. Meneses u bë e njohur në vitin 1998 kur ajo realizoi albumin Por que Asi Tenia que Ser.
Bladen County
Bladen është një nga 100 Countet në shtetin federal North Carolina në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Bertie County
Bertie është një nga 100 Countet në shtetin federal North Carolina në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
713
Mbi vitin 713.
Firencia
Firence (italisht: Firenze) është kryeqyteti i rajonit italian të Toskanës. Është qyteti më i populluar në Toskana, me 383,084 banorë në vitin 2013 dhe mbi 1,520,000 në zonën e tij metropolitane.
Qyteti tërheq miliona turistë çdo vit, dhe Qendra Historike e Firences u shpall si një Trashëgimisë Botërore nga UNESCO në vitin 1982. Qyteti është i njohur për kulturën e tij, artin e Rilindjes, arkitekturën dhe monumentet. Qyteti gjithashtu përmban muze të shumta dhe galeri arti, si Galeria e Uffizi dhe Palazzo Pitti, dhe ende ushtron një ndikim në fushat e artit, kulturës dhe politikës. Për shkak të trashëgimisë artistike dhe arkitektonike të Firences, ajo është renditur nga Forbes si një nga qytetet më të bukura në botë.
Historia
Firenca u themelua në vitin 59 p.e.s. nga Jul Çezari si koloni me emrin Florentia, siç quhej perëndesha romake e luleve dhe rritjes së pemëve.
Në shekullin XIV. dhe XV. Firenca lulëzoi dhe vendosi standardet në artin dhe kulturën evropiane. U vendosën shumë artistë dhe dijetarë (për shembull Donatello, Botticelli; më vonë Michelangelo Buonarroti, Niccolò Machiavelli, Leonardo da Vinci dhe Galileo Galilei). Zhvillohej epoka kulturohistorike e Rilindjes.
Në kohën e njëjtë Firenca u bë qendër tregtare dhe financiare. Familja e pasur e Medici u ngrit në shekullin XV. dhe XVI. në një fuqi të madhe. Ato vazhduan ti promovojnë artet dhe shkencen dhe qeverisnin qytetin. Por rëndësia kulturore e Firencës zhdukej në shekullin XVII. Medicitë u bënë të vdekur dhe kur Franc I. Shtjefën, i shoqi i Maria Tereziës i ndoqi, Firenca u bë pronë e habsburgëve.
Vetëm në shekullin XIX. filloi një rimëkëmbje të re ekonomike. Firenca u bë objektivi i udhëtimeve arsimore. Por në vitin 1859 austriakët e humbën qytetin kundër Francës dhe Mbretërisë Sardenjë-Pjemont. 1861 iu bashkangjit Firenca Italisë së bashkuar dhe u bë në vitin 1865 kryeqyteti i saj. U ndërtua një parlament i ri, por vetëm mbas gjashtë viteve Firenca e humbi rolin kyç në Romën. Në Luftën e Dytë Botërore gjatë viteve 1943-1944 qyteti ishte i okupuar nga ushtria gjermane.
Përmbytjet të Arnos në nëntor të viti 1966 shkatërruan thesare të shumta arti dhe kërkuan vdekjen e 34 njerëzve.
Klima
Firence ka një klimë subtropikale të lagësht. Ka verë të nxehtë me reshje të lehta dhe dimra të freskëta dhe të thata. Në Firence mungon një erë mbizotëruese dhe temperaturat e verës janë më të larta se përgjatë bregdetit. Shiu në verë është konvekcionist, ndërsa reshjevet dominojnë në dimër. Dëbora është prezente pothuajse çdo fund vit, por shpesh nuk rezulton në akumulim. Temperatura më e lartë e regjistruar ështe 42.6 ° C (108.7 ° F) më 26 korrik 1983 dhe më e ulët ishte -23.2 ° C (-9.8 ° F) më 12 janar 1985.
Demografia
Në vitin 1200 qyteti kishte 50 mijë banorë. Deri në vitin 1300 popullsia e qytetit ishte 120,000, me 300,000 banorë të tjerë në Kontado. Mes viteve 1500 dhe 1650 popullsia ishte rreth 70,000.
Që nga 31 tetori 2010, popullsia e qytetit është 370,702, ndërsa Eurostat vlerëson se 696,767 njerëz jetojnë në zonën urbane të Firences. Zona Metropolitane e Firences, Prato dhe Pistoia, e përbërë në vitin 2000 në një sipërfaqe prej rreth 4.800 kilometra katrorë, është shtëpia e 1.5 milionë banorëve. Brenda Firences 46.8% e popullsisë ishte mashkull në vitin 2007 dhe 53.2% ishin femra. Të miturit (fëmijët e moshës 18 vjeç e më pak) arritën në 14.10 përqind të popullsisë në krahasim me pensionistët, të cilët ishin 25.95 përqind. Kjo krahasohet me mesataren italiane prej 18.06 përqind (të miturit) dhe 19.94 përqind (pensionistë). Mosha mesatare e banorëve të Firences është 49 në krahasim me mesataren italiane 42. Në pesë vitet në mes të viteve 2002 dhe 2007, popullsia e Firences u rrit me 3.22 për qind, ndërsa Italia në tërësi u rrit 3.56 për qind. Shkalla e lindjeve të Firences është 7.66 lindje për 1,000 banorë krahasuar me mesataren italiane prej 9.45 lindjeve.
Që nga viti 2009, 87.46% e popullsisë ishte italiane. Rreth 6,000 kinezë jetojnë në qytet. Grupe tjera të imigrantëve erdhen nga vende të tjera evropiane (kryesisht rumunë dhe shqiptarë): 3.52%, Azia Lindore (kryesisht kineze dhe filipinase): 2.17%, Amerika: 1.41% dhe Afrika e Veriut (kryesisht marokene): 0.9%.
Ekonomia
Turizmi është sektori më i rëndësishmi nga të gjitha industritë dhe shumica e ekonomisë fiorentine mbështetet në paratë e gjeneruara nga të ardhurit ndërkombëtarë dhe studentët që studiojnë në qytet. Vlera turizmi në qytet arriti në 62.5 miliardë euro në vitin 2015 dhe numri i vizitorëve është rritur me 5.5% nga viti i kaluar.
Në vitin 2013, Firence u rendit si qyteti i dytë më i mirë në botë nga Condé Nast Traveler.
Megjithatë, prodhimi dhe tregtia ende mbesin shumë të rëndësishme. Firence është edhe qyteti më i pasur në Itali për sa i përket të ardhurave mesatare të punëtorëve, me një shifër prej 23,265 € (të ardhurat e përgjithshme të qytetit janë 6,531,204,473 €), që vijnë pas Mantovës, duke e tejkaluar Bolzanon.
Industria, tregtia dhe shërbimet
Firence është një qendër e madhe prodhimi dhe tregtie në Itali, ku komplekset industriale fiorentin në periferi prodhojnë të gjitha llojet e mallrave, nga mobiljet, mallrat e gomës, kimikatet dhe ushqimi. Megjithatë, prodhimet tradicionale dhe lokale, siç janë antikët, punimet artizanale, qelqe, lëkurëza, riprodhimet e artit, stoli, suvenire, përpunimi i metaleve dhe hekuri, këpucë, aksesorë dhe rroba të modës, gjithashtu dominojnë një sektor të ekonomisë së Firences. Të ardhurat e qytetit mbështetet pjesërisht në shërbimet dhe interesat komerciale dhe kulturore, si panaire vjetore, prodhime teatrale dhe lirike, ekspozita arti, festivale dhe shfaqje modës, si Calcio Fiorentino. Industria dhe makineritë e rënda gjithashtu marrin pjesë në sigurimin e të ardhurave. Në Nuovo Pignone, fabrika të shumta janë të pranishme kurse bizneset e vogla dhe të mesme janë dominante. Rrethet dhe zonat industriale Florence-Prato-Pistoia u njohën si "Italia e tretë" në vitet 1990, për shkak të eksporteve të mallrave dhe automobilave me cilësi të lartë (sidomos Vespa) dhe prosperitetit dhe produktivitetit të sipërmarrësve fiorentin. Disa nga këto industri madje rivalizuan rrethet tradicionale industriale në Emilia-Romagna dhe Veneto, për shkak të fitimeve dhe produktivitetit të lartë.
Në tremujorin e katërt të vitit 2015, prodhimi u rrit me 2.4% dhe eksportet u rritën me 7.2%. Sektorët kryesorë përfshinin inxhinieri mekanike, modë, farmaceutikë, ushqim dhe verë. Gjatë vitit 2015, kontratat e punësimit të përhershëm u rritën me 48.8 për qind, të nxitura nga pushimet tatimore në mbarë vendin.
Turizmi
Turizmi është industria më e rëndësishme në Firenzen qendrore. Prej prillit deri në tetor, turistët janë më të shumtë se popullsia lokale. Biletat në muzetë e Uffizi dhe Accademia janë shitur rregullisht dhe grupe të mëdha mbushin bazilikat e Santa Croce dhe Santa Maria Novella. Biletat për Uffizi dhe Accademia mund të blihen online para vizitës. Në vitin 2010, lexuesit e revistës Travel + Leisure renditën qytetin si destinacionin e tyre të tretë të preferuar turistik. Në vitin 2015, lexuesit e Condé Nast Travel votuan Firence si qytetin më të mirë në Evropë.
Studimet nga Euromonitor International kanë arritur në përfundimin se turizmi kulturor dhe i orientuar drejt historisë po gjeneron një rritje të konsiderueshme të shpenzimeve në të gjithë Evropën.
Besohet se Firence ka përqendrimin më të madh të artit (në proporcion me përmasat e saj) në botë. Kështu, turizmi kulturor është veçanërisht i fortë, me muze të njohur botërisht si Uffizi që ka shitur më shumë se 1.93 milionë bileta në 2014. Objektet e qendrës në qytet u ristrukturuan gjatë viteve 1990 dhe organizuan ekspozita, konferenca, takime, forume sociale, koncerte dhe evenimente të tjera gjatë gjithë vitit.
Pashkashesh
Pashkashesh është një fshat në komunën Bërzhitë në rrethin e Tiranës të Shqipërisë.
Firencia
Turizmi
Turizmi sjell të ardhura në Firence, por krijon probleme të caktuara. Ponte Vecchio, Tregu San Lorenzo dhe Santa Maria Novella janë të rrënuar nga xhepat. Provinca e Firences merr përafërsisht 13 milionë vizitorë në vit, dhe në disa sezona, mund të çojnë në mbingarkesë të vendeve të njohura. Kryebashkiaku Dario Nardella është veçanërisht i shqetësuar për vizitorët që vijnë me autobusë, qëndrojnë vetëm disa orë, shpenzojnë pak para, dhe kontribuojnë dukshëm në mbipopullimin. "Asnjë vizitë në muze, vetëm një foto nga sheshi, kthehen me autobus dhe pastaj vazhdojn në Venecia ... Ne nuk duam turistë si kta," tha ai.
Disa turistë nuk respektojnë trashëgiminë kulturore të qytetit, sipas Nardella. Në qershor të vitit 2017, ai krijoi një program të spërkatjeve të hapave të kishës me ujë, për të parandaluar që turistët të përdorin zona të tilla si spote pikniku. Ndërsa vlerëson përfitimet e turizmit, ku ka pasur "një rritje midis atyre që ulen në rreth kishash, hanë ushqimin e tyre dhe lënë mbeturina të shpërndara ", shpjegoi ai. Për të rritur shitjen e ushqimeve tradicionale, kryebashkiaku kishte prezantuar legjislacionin (miratuar në vitin 2016) që kërkon që restorantet të përdorin produktet tipike toskan dhe të refuzojnë kërkesën e McDonald për të hapur një lokacion në Piazza del Duomo.
Prodhimi i ushqimit dhe verës
Ushqimi dhe vera kanë qenë prej kohësh një element i rëndësishëm i ekonomisë. Rajoni i Chianti është në jug të qytetit, dhe rrushi i saj Sangiovese figuron dukshëm jo vetëm në verërat e saj Chianti Classico, por edhe me shumë në Supertuscan të zhvilluar së fundmi. Brenda 32 km (20 mi) në perëndim është zona Carmignano, gjithashtu shtëpi me sangiovese. Rrethi i famshëm i Chianti Rufina, gjeografikisht dhe historikisht i ndarë nga rajoni kryesor i Chianti, është gjithashtu pak kilometra në lindje të Firences. Kohët e fundit, rajoni Bolgheri (rreth 150 km (93 mi) në jugperëndim të Firences) është bërë i famshëm për "Reds Super toskan" si Sassicaia dhe Ornellaia.
Sporti
Në futbollin e shoqatës, Firence përfaqësohet nga ACF Fiorentina, e cila luan në Serie A, ligën e lartë të sistemit të ligës italiane. AFC Fiorentina ka fituar dy Kampionate italiane që nga formimi i tyre në 1926. Ata luajnë lojrat e tyre në Stadio Artemio Franchi(47.282 ulëse). Skuadra e femrave e ACF Fiorentina ka fituar kampionatin italian të futbollit italian të sezonit 2016-17.
Qyteti është shtëpia e Coverciano, vendi kryesor i trajnimit të ekipit kombëtar italian dhe departamenti teknik të Federatës Italiane të Futbollit.
Firence u zgjodh për të organizuar Kampionatin Botëror të Çiklizmit në UCI 2013.
Që nga viti 2017 Firence është e përfaqësuar edhe në Eccellenza, shtresën e lartë të sistemit të ligës së bashkimit të rugby në Itali, nga I Medicei, i cili është një klub i themeluar në vitin 2015 me bashkimin e skuadrave të mëdhenj të I Cavalieri (Prato) dhe Firenze Rugby 1931. I Medicei fitoi kampionatin e Serie A në 2016-17 dhe u promovua në Eccellenza për sezonin 2017-18.
Arti
Cimabue dhe Giotto, etërit e pikturës italiane, jetonin në Firence, si dhe Arnolfo dhe Andrea Pisano, rinovues të arkitekturës dhe skulpturës. Brunelleschi, Donatello dhe Masaccio, paraardhësit e Rilindjes, Ghiberti dhe Della Robbias, Filippo Lippi dhe Angelico; Botticelli, Paolo Uccello dhe gjeniu universal i Leonardo da Vinçit dhe Michelangelo.
Veprat e tyre, së bashku me ato të shumë gjeneratave të tjera artistike, janë mbledhur në disa muze të qytetit: Galeria Uffizi, Galeria Palatina me pikturat e "Epokave të Artë", Bargello me skulpturat e Rilindjes, muzeu i San Marco me veprat e Fra Angelico, Akademia, kapelat e Medicis, Shtëpia Buonarroti me skulpturat e Michelangelo, muzeumet e mëposhtme: Bardini, Horne, Stibbert, Romano, Corsini, Galeria e Artit Modern, Museo dell'Opera del Duomo, muzeu i Silverware dhe muzeu i gurëve të çmuar. Disa firma janë të vendosura në Firence: Baptisteri i Firences me mozaikë; Katedralja me skulpturat e saj, kishat mesjetare me bende me afreske; publike dhe private: Palazzo Vecchio, Palazzo Pitti, Palazzo Medici Riccardi, Palazzo Davanzati; manastire, kolona, ​​refectories; "Certosa". Në muzeun arkeologjik përfshihen dokumentet e qytetërimit etrusk.
Katedralja, e kryesuar nga kupola e Brunelleschi, dominon horizontin fiorentine. Florentines vendosën të fillojnë ndërtimin e saj - në fund të shekullit të 13-të, pa një dizajn për kupolën. Projekti i propozuar nga Brunelleschi në shekullin e 14 ishte më i madhi ndonjëherë i ndërtuar në atë kohë dhe kupola e parë e madhe e ndërtuar në Evropë që nga dy kupat e mëdha të kohës romake - Panteoni në Romë dhe Hagia Sophia në Kostandinopojë. Kupola e Santa Maria del Fiore mbetet ndërtimi më i madh i tullave të këtij lloji në botë. Përpara saj është Baptisteri mesjetar. Dy ndërtesat përfshijnë në dekorimin e tyre tranzicionin nga Mesjeta në Rilindje. Në vitet e fundit, pjesa më e madhe e veprave të rëndësishme të artit nga të dy ndërtesat - dhe nga Campanile pranë Giotto-së, janë hequr dhe zëvendësuar me kopje. Origjinalet tani janë vendosur në Muzeun e Operës së Duomo, në lindje të Katedrales.
Muzika
Kompozitorët dhe muzikantët që kanë jetuar në Firence përfshijnë Piero Strozzi (1550 - pas 1608), Giulio Caccini (1551-1618) dhe Mike Francis (1961-2009). Libri i Giulio Caccinit, Le Nuove Musiche, ishte i rëndësishëm në instruksionin teknik të praktikave të performancës në atë kohë. [74] Libri specifikonte një term të ri, në përdorim nga vitet 1630, i quajtur monodi i cili tregonte kombinimin e zërit dhe basso continuo dhe nënkuptonte një praktikë të deklarimit të tekstit në një mënyrë lirike, por në mënyrë të ngjashme. Kjo do të ndodhte ndërkohë që një instrument, zakonisht një lloj tastiere si klaviçori, luajti dhe mbajti akorde ndërsa këngëtari këndonte.
Monumentet historike
Qyteti i vjetër i Firencës pasqyron performanca të squara të qytetit në fushën e arkitekturës. Këtu u ngritën ndërtime të shumta nga koha e Rilindjes së herët deri në qeverisjen e Medici në shekujt të XV. dhe XVI., të cilat tregojnë rëndësinë ekonomike dhe kulturore të fortë të qytetit për atë kohë. Këto ndërtime u promovuan nga bankierët dhe tregtarët të qytetit të asaj kohe. Arkitektura fjorentine është specifikisht e karakterizuar nga parimet të arkitekturës rilindore të shekullit të XV., të cilat fituan rëndësi në qytetet. Në vitin 1982 qyteti i vjetër i Firencës u bë trashëgim botëror i UNESCO-së.
Nadine Gordimer
Nadine Gordimer (20 nëntor 1923 - 13 korrik 2014) është shkrimtare, politikane dhe aktiviste jugoafrikane. Fituese e Çmimit Nobel për Letërsi në vitin 1991. Opusi letrar i saj është marrë shumë kohë me tema të ndryshme e posaçërisht me ato të lidhura me apartheidin në Afrikën e Jugut.Ishte shumë kohë aktiviste për zhdukjen e apartheidit, prandaj ishte pjesëmarrëse në Kongresin nacional afrikan në kohën kur këto aktivitete ishin të ndaluara. Gjithashtu është aktiviste për mbrojtjen e pacientëve të sëmurë nga AIDSi.
Firencia
Piazza della Signoria
Qendra e qytetit të vjetër është Piazza della Signoria (Sheshi i zotërisë). Në këtë vend para Palazzo Vecchio fillimisht u ngrit statuja e Davidit nga Michelangelo Buonarroti, e cila u zhvendos nga një kopje në Accademia delle Arti del Disegno.
Ponte Vecchio
E vetmja urë që mbijetoi në Luftën e Dytë Botërore është Ponte Vecchio (Ura e Vjetër). E ndërtuar për herë të parë nga Etruskët ura lidh Galleria degli Uffizi me pallatin e Mediceve. Sipër urës në anët e saj gjenden sot bizhuteri të shumta.
Pallate
Palazzo Pitti mban sot në brendësinë e saj koleksionin privat të familjës Medici dhe gjendet në front të Piazza della Signoria në anën tjetër të Arnos. Ngjitur me pallatit janë kopshtet Boboli me skulptura të shumta.
Muze
Galleria degli Uffizi në mesjetë përdorej si ndërtesë administrative e Dukatit të madh të Toskanës dhe përmban koleksionin më të famshëm në botë në artin klasik, sidomos në pikturimin italian. Galeria gjendet pranë Piazza della Signoria.
Panorama
1000px|center|thumb|Panoramë e Firencës nga Piazzale Michelangelo
Xhejmes VI i Skocisë dhe unë i Anglisë
Xhejmes VI i Skocisë dhe unë i Anglisë
I. Ai mbretëroi në Skoci nga viti 1567 dhe në Angli nga viti 1603 deri në vdekjen e tij. Dy mbretëritë ishin shtete individuale sovrane, secila me parlamentin, gjyqësorin dhe ligjet e veta.
Meqe ishte protestant do kishte shume probleme me katoliket angleze, edhe Xhejmesi mbahet mend si mbret qe kishte tipare homoseksuale, lgbt.
Masakra e Mejës
parapamje|Masakra e Mejës
Masakra e Mejës ishte vrasja masive e 377 civilëve shqiptarë të Kosovës nga policia serbe dhe forcat e Ushtrisë serbe, kryer më 27 prill 1999 në fshatin Meja, afër qytetit të Gjakovës, gjatë Luftës së Kosovës. Burrat u nxorën nga kolonat e refugjatëve në një pikë kontrolli në Mejë dhe familjet e tyre u urdhëruan që të vazhdojnë udhën për në Shqipëri. Burrat dhe djemtë u ndanë nga kolona, pastaj u ekzekutuan pranë rrugës. Masakra konsiderohet si më e madhja gjatë luftës në Kosovë në vitet 1998-1999. Vetëm një pjesë e kufomave janë gjetur, pjesa tjetër janë vënë në kamionë dhe janë transportuar në Serbi ku janë varrosur në varreza masive ose janë djegur për të zhdukur gjurmët.
714
Mbi vitin 714.
Fatmir Mediu
Fatmir Mediu, lindi në Durrës më 21 janar të vitit 1967, është politikan shqiptar, Kryetar i Partisë Republikane dhe deputet i kësaj partie në Kuvendin e Shqipërisë.
Masakra e Mejës
Sipas dëshmive të Kryetarit të Departamentit të Sigurisë së Divizionit të Ushtrisë Jugosllave në Prishtinë, Momir Stojanović, masakra ishte planifikuar më herët dhe misioni i saj ishte 'të neutralizonte elementet terroriste në zonë'.
Fatmir Mediu
Fatmir Mediu është aktualisht Ministër i Mjedisit, Pyjeve dhe Administrimit të Ujërave
Masakra e Mejës
Prapavija
Meja është një fshat i vogël shqiptar në Kosovë, i vendosur disa kilometra në veriperëndim të qytetit të Gjakovës. Më 21 prill, një javë para masakrës u vranë pesë policë serbë dhe një oficer në një pritë. Një fshatar nga Meja iu tha hulumtuesve të Human Rights Watch : "Pesë policët u vranë në një makinë, një Opel Ascona ngjyrë kafe. Ata erdhën te ne disa minuta para se të vriteshin, duke pyetur: "Ku është UÇK?" Ata u larguan dhe pastaj ne dëgjuam të shtënat e bazukës." Njëri prej oficerëve të vrarë ishte komandanti i policisë Milutin Praçević, drejtuesi i një njësie që, sipas dëshmitarëve, kryente spastrimin etnik të shqiptarëve në zonë. Të tjerët ishin Ljubodrag Lazarević, Boban Lazovic, Naser Arifaj dhe Miladin Dončić. Sulmi ndaj Praçević është renditur si një motiv i mundshëm për iniciimin e operacionit Reka. Sipas dëshmive të Kryetarit të Departamentit të Sigurisë së Divizionit të Ushtrisë Jugosllave në Prishtinë, Momir Stojanović, Operacioni Reka ishte planifikuar para se të vriteshin policët serbë dhe misioni i tij ishte 'të neutralizonte elementet terroriste në zonë'.
Fatmir Mediu
Biografia
Kreu Universitetin e Tiranës, Fakulteti Gjeologji-Miniera, Dega e Inxhinierisë së Nxjerrjes së Naftës. Në vitet 1990-1991 Inxhinier në Ndërmarrjen e Nxjerrjes së Naftës, Patos.
Masakra e Mejës
Dëbimet
Në mëngjesin e 27 prillit, forcat e qeverisë jugosllave sulmuan fshatin Meja pa paralajmërim, duke gjuajtur granata dhe duke djegur shtëpi. Njësitë e policisë serbe depërtuan në fshat dhe dërguan banorët afër shkollës. Midis 100 dhe 150 burra të moshës pesëmbëdhjetë deri në pesëdhjetë u morën nga turma e fshatarëve. Ata më vonë u ndanë në grupe prej njëzet dhe u qëlluan për vdekje nga zjarri automatik i armëve përmes gjuajtjeve "të kontrolluara" drejt kokës. Në të njëjtën kohë, herët në mëngjesin e 27 prillit, policia speciale, së bashku me Ushtrinë Jugosllave, dëbuan sistematikisht shqiptarët e Kosovës nga zona midis Gjakovës dhe Junikut, afër kufirit me Shqipërinë. Duke filluar nga ora 06:00, forcat e sigurisë dëbuan banorët e fshatrave Pacaj, Nivokaz, Dobroq, Sheremet, Jahoc, Ponoshec, Racaj, Ramoc dhe Madanaj, si dhe banorë të lagjes Orize të Gjakovës. Forcat qeveritare rrethuan fshatrat, mblodhën banorët dhe i përzunë në rrugën drejt Gjakovës, disa duke hipur në rimorkiot e traktorëve e disa në këmbë. Shumë fshatra u dogjën sistematikisht. Sipas dëshmisë, flakëhedhësit përdoreshin edhe gjatë djegies së shtëpive.
Fatmir Mediu
Veprimtaria politike
Gjatë viteve 1991-1992 ishte kryetar i Partisë Republikane, dega Fier; 1992-1997: Zv.kryetar i Partisë Republikane Shqiptare; 1997 e në vazhdim: Kryetar i Partisë Republikane Shqiptare. Ish ministër i mbrojtjes i dorëhequr në mars 2008, i akuzuar në lidhje me tragjedinë e Gerdecit, akuzë e cila nuk u provua nga prokuroria.
Masakra e Mejës
Dëbimet
Një vajzë nëntëmbëdhjetëvjeçare me origjinë nga Orize, babai i së cilës u rrëmbye të nesërmen në Meja, u tha studiuesve të HRC-së:
Një urdhër për t’u larguar erdhi në orën 5:00 të mëngjesit. Policia erdhi te dera. Ata trokitën dhe thanë: "Dil nga shtëpia jote, sepse ne do ta djegim atë." Unë u detyrova të iki menjëherë me nënën, babanë dhe vëllain pesëmbëdhjetëvjeçar. Vendasit nga e gjithë zona u detyruan të shkojnë në drejtim të Mejës. Policët serbë vendosën një pikë kontrolli në Mejë në të cilën prisnin refugjatë nga fshatrat përreth. Shumë oficerë policie mbanin maska të zeza. Në pikën e kontrollit, policët dhe ushtarët plaçkitnin sistematikisht fshatarët e dëbuar. Shumë refugjatë u rrahën nga policia dhe u kërcënuan me vdekje nëse nuk japin para apo sende me vlerë. Një grua 36-vjeçare deklaroi: Kur mbërritëm në Mejë, serbët na ndaluan; ata donin para dhe bizhuteri. Ata kërcënuan fëmijët e mi, madje edhe foshnjën time. Kishin mjekra dhe mbanin maska. Ata morën gjerdanët, unazat, vathët, letrat e identitetit, madje edhe çantat tona me veshje. Ata morën gjithçka. Ata hodhën rrobat tona në shkurre. Ata na folën ashpër dhe goditën një grua me shuplakë. Pas bastisjeve, forcat e sigurisë i ndanë burrat nga kolonat. Një burrë nëntëmbëdhjetëvjeçar, i cili kishte mbërritur në Mejë ndërmjet orës 10:00 dhe 11:00 me kohën lokale, deklaroi: Ata [policia dhe ushtria] ndaluan traktorët dhe filluan të godisnin njerëzit me copa druri dhe ata thyen dritaret e traktorit. Burrat u ndaluan dhe u morën, rreth njëqind burra, në një fushë afër rrugës. Policia na bërtiti që të vazhdojmë të lëvizim, kështu që ne lamë qindra burra dhe ne nuk e dimë se çfarë u ndodhi atyre. Refugjatët që udhëtuan nëpër Mejë, atë ditë konfirmuan që policët morën burra prej moshës katërmbëdhjetë deri në gjashtëdhjetë nga kolonat. Një grua tha se burri i saj ishte larguar nga rimorkioja e tij dhe iu bashkua një grupi shqiptarësh që rrinin përkrah rrugës, ku u detyruan të bërtisnin: “Rroftë Serbia! Rroftë Millosheviçi! ” Një dëshmitar tjetër pa makinën që tërhoqi babanë e saj dyzetvjeçar dhe e mbajti atë me një grup prej rreth 300 burrave të tjerë që ishin ndarë nga kolona dhe ishin rrahur në kanalin përkrah rrugës.