Elefanti
Pamje kulturore
Elefantët janë përfaqësuar në art që nga koha paleolitike. Afrika, në veçanti, përmban shumë piktura dhe gdhendje të kafshëve, veçanërisht në Sahara dhe Afrikën Jugore. Në Azi, kafshët janë përshkruar si motive në Jain, hindu dhe tempuj budiste. Elefantët shpesh ishin të vështirë të portretizoheshin nga njerëz pa përvojë të dorës së parë me ta. Të romakët e lashtë, të cilët mbahen kafshët në robëri, përshkruar elefantët anatomike të sakta mbi mozaikë në Tunizi dhe Sicili. Në fillim të Mesjetës, kur evropianët kishin pak ose aspak akses ndaj kafshëve, elefantët u portretizuan më shumë si krijesa fantazi. Ato shpesh përshkruheshin me trupa me kuaj ose gjedh, me theçk dhe çataj si një derr. Elefantët u paraqitën zakonisht në motive nga stonemasonet e kishave gotike. Ndërsa shumë elefantë filluan të dërgoheshin në mbretëritë evropiane si dhurata gjatë shekullit të 15-të, pamjet e tyre u bënë më të sakta, përfshirë një nga Leonardo da Vinçi. Përkundër kësaj, disa evropianë vazhduan t'i portretizonin në një mënyrë më të stilizuar. parapamje|Ilustrimi i Woodcut për " The Elephant's Child " nga Rudyard Kipling Elefantët kanë qenë subjekt i besimeve fetare. Njerëzit Mbuti të Afrikës qendrore besojnë se shpirtrat e paraardhësve të tyre të vdekur jetonin tek elefantë. Idetë e ngjashme ekzistonin midis fiseve të tjera afrikane, të cilët besonin se krerët e tyre do të rimishëronin si elefantë. Gjatë shekullit të 10-të pas Krishtit, njerëzit e Igbo-Ukwu, pranë deltës së Nigerit , varrosën liderët e tyre me çataj elefantësh. Rëndësia fetare e kafshëve është vetëm totemike në Afrikë por është shumë më e rëndësishme në Azi. Në Sumatra, elefantët janë shoqëruar me rrufe. Po kështu, në hinduizëm, ato lidhen me stuhitë si Airavata, babai i të gjithë elefantëve, përfaqëson të dy rrufetë dhe shiun. Një nga hyjnitë më të rëndësishme Hindu, Ganesha me elefant, renditet e barabartë me perënditë e larta Shiva , Vishnu dhe Brahma. Ganesha është e lidhur me shkrimtarët dhe tregtarët dhe besohet se ai mund t'u japë njerëzve sukses, si dhe t'u japë atyre dëshirat e tyre. Në budizëm, Buda thuhet të ketë qenë një elefant i bardhë i ringjallur si njeri. Sipas mitologjisë budiste, nëna e Gautama Budës, Maya, ëndërroi që një elefant i bardhë të hyjë në mitrën e saj. Astrologët e oborrit mbretëror interpretoi këtë ëndërr si  afërt lindjes së një personi të madh i cili do të bëhet një 'Chakravartin' (pushtuesi i botës), ose një i urtë i madh. Në traditën islame, viti 570 kur lindi Muhamedi njihet si Viti i Elefantit. Elefantët mendohej të ishin fetarë nga ana e romakëve, të cilët besonin se ata adhuronin diellin dhe yjet. parapamje|Statuja Elefantit në parkun Butterfly Bangladesh. Elefantët janë kudo në kulturën popullore perëndimore si emblema të ekzotikëve, si dhe gjirafa ,hipopotami dhe rinoceronti - nuk ka kafshë të ngjashme të njohura për audiencën perëndimore. Përdorimi i elefantit si simbol i Partisë Republikane të SHBA filloi me një karikaturë të vitit 1874 nga Thomas Nast. Si karaktere, elefantët janë më të zakonshmet në tregimet e fëmijëve, në të cilat ata përgjithësisht hedhen si modele të sjelljes shembullore. Ata janë zakonisht zëvendësues për njerëzit me vlera ideale njerëzore. Shumë tregime tregojnë për elefantët e rinj të izoluar që kthehen në një komunitet të ngushtë, siç është "Fëmija i Elefantëve" nga Rudyard Kipling, " Just So Stories", " Disney 's Dumbo " dhe " The Saggy Baggy Elephant " nga Kathryn dhe Byron Jackson. Heronj të tjerë elefant dhënë cilësitë e njeriut përfshijnë Jean de Brunhoff's Babar, David McKee ' s Elmer , dhe Dr Seuss 'Horton.