cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nëntë bishti
Aftësitë
Kurama konsiderohet më i fuqishëm nga nëntë bishat. Hashirama Senju shikoi se është e rrezikshme për ta lënë atë të lirë. Edhe me vetëm gjysmën e fuqisë së tij, Kurama mbeti mjaft i fortë për të mposhtur pesë bisha të tjera të bishtit në të njëjtën kohë. Pas Luftës së Katërt Botërore të Shinobit, fuqia e plotë e Kuramas u rivendos, pasi dy gjysmat e saj u ribashkuan brenda Narutos, gjë që mund të mposhtte golemin gjigant të Tonerit dhe konstruksionin elementar të Momoshiki Ōtsutsuki. Kurama më vonë u bë në gjendje të shfaqet jashtë Naruto, duke i lejuar të dy të luftojnë në mënyrë të pavarur dhe larg njëri-tjetrit.
Edhe për një bishë me bisht, Kurama posedon rezerva masive të çakra të fuqishme, të kërkuara për t'u mbyllur së fundmi në Statujën Demonike për të shmangur mbingarkesën e saj. Ajo gjithashtu mund të grumbullojë një sasi të madhe të çakrës menjëherë pasi të ketë përdorur pjesën më të madhe të saj, aq sa mund të kalohet në të gjithë Forcat Aleate Shinobi dhe të ndjehen shumë larg nga jo-sensorët.
Kurama është shumë dinak dhe mund të formulojë strategji në mes të betejës. Nëpërmjet trupit të Naruto, ai mashtroi Obiton në përdorimin e Kamui për të përvetësuar Kakashin në dimensionin e Kamui, vetëm që Obito të bëhej i prekshëm nga sulmet e Kakashi ndërsa ai faza kaloi nëpër grushtin e Naruto. Kurama gjithashtu ka treguar aftësi të jashtëzakonshme drejtuese, duke qenë në gjendje të udhëzojë me qetësi dhe në mënyrë efektive aleatët e tij për mënyrën se si të luftojnë Dhjetë Bishtin. Në anime, Kurama ka njohuri të mjaftueshme për teknikat e vulosjes për të përcaktuar natyrat dhe dobësitë e Vulosjes së Tetë Shenjave që e lidhin atë brenda Narutos.
Dublimi
Kurama dublohet nga Tesshō Genda në japonisht dhe Paul St. Peter në anglisht.
Loison-sous-Lens
Loison-sous-Lens është një komunë e ndodhur në departamentin Pas-de-Calais në rajonin Verior të Francës.
Gjeografia
Loison-sous-Lens është një qytet periferik, një milje larg qëndres së Lens,në kryqëzim të rrugëve D917 dhe D162.E kufizuar nga perëndimi nga autostrada A21 dhe në jug nga kanali Lens.
Busti i Perëndeshës Dardane
Busti i Gruas Dardane i njohur edhe si Dea Dardanica është një bust nga shekulli II, një artefakt arkeologjik i gjetur në Kllokot që me sa duket paraqet një lloj personifikimi të Perëndeshës Dardane (Dea Dardanicae) si një hyjneshë e panteonit dardano-ilir dhe si një personifikim i diellit në formën antropomorfe të besimit politeist (pagan). Perëndesha Dardane në përgjithësi përmban edhe një varg personifikimesh e simbolesh tjera si janë: dielli, gjysmëhëna, edhi, cjapi, këndesi, sëpata, altari, kalliri i grurit, hardhia e rrushit, shporta e bollëkut, kurora e qytetit, labirinthi, etj.
Vincly
Vincly është një komunë në Pas-de-Calais në departamentin e Hauts-de-France të Francës.
Gjeografia
Vincly ndodhet 21 milje (33 km) në veri - lindje të Montreuil-sur-Mer në rrugën D104.
Luftërat e Oktavianit me ilirët
djathtas|parapamje| Pushtimet e Oktavianit në vitin 35 para Krishtit djathtas|parapamje| Pushtimet e Oktavianit në vitin 34 para Krishtit Luftërat e Oktavianit me ilirët u zhvilluan në periudhën mes viteve 35-33 para Krishtit. Pas fitores së ndaj Pompeut, zgjidhjes së situatës në Itali dhe konsolidimit të sundimit romak në zonën e ngushtë të Adriatikut lindor, vetë Oktavian drejtoi një ushtri të fortë drejt Ilirisë dhe Panonisë me qëllim të zgjidhjes së marrëdhënieve të pakëndshme me ilirët me një goditje të fuqishme.
Lufta u zhvillua në një front të gjerë, duke filluar nga Alpet deri në Panoni. Vështirësitë më të mëdha për romakët i kishin shkaktuar salasët, por edhe japodët në veri dhe verilindje të Kapellës dhe Pleshivicës, pastaj segestanët përreth Siscia (Sisakut), bashkë me dalmatët, desidiatët dhe panonët.
Së pari, M. Vipsanije Agrippa, udhëheqësi dhe shoku ushtarak i Oktavianit, dhe më vonë dhëndri i tij, shkatërroi piratët në Mlet dhe Korčula duke konfiskuar të gjitha anijet nga liburnët. Shumë fise tjera më të vogla u mundën në atë fushatë. Rezistencë më e fortë ishte bërë nga pirustët, taulantët, besët, dokleatët, karnët, naresët dhe glindicionët. Pas kësaj, edhe vetë Oktaviani u inkuadrua në luftë.
Betejat me Japodët
Në njëzet vitet e mëparshme (52, 48/47), Japodët dëbuan ekuipazhet romake nga toka e tyre dy herë. Ata shpesh shqetësonin zonat e Italisë veriore rreth Triestes dhe Aquileia-s, ndonjëherë edhe në Pannonia dhe Histria , kështu që e gjithë Italia veriore kishte frikë nga bastisjet e tyre.
Në fillim të luftës, Japodët u tërhoqën në kodra dhe pyje dhe me sulme të papritura u bënë rezistencë të fortë romakëve dhe shkaktuan humbje të mëdha. Rezistencë të fortë bënë edhe mbrojtësit e "qytetit" të tyre kryesor të Metulumit, i cili u pushtua vetëm pas betejave të rënda, në rrethimin e të cilit u dallua vetë Oktaviani, duke dhënë kështu shembull për ushtarët.
Qytetet e tjera japode ( oppida ), të gjitha në Likën e sotme, nuk bënë rezistencë më të fortë. Burimet nuk përmendin nëse luftimet kanë ndodhur në Pounje bosnjane. Japodët pësuan një disfatë të plotë, kështu që ata nuk shfaqen më në kryengritjet e mëvonshme.
Betejat me Segestanët
Pastaj Oktaviani u kthye kundër Segestanëve dhe kryeqytetit të tyre Segesta në Kupa. Ai shkatërroi tokën e tyre për tetë ditë, derisa, megjithë rezistencën e fortë, ai depërtoi në Segesta, një qytet i fortifikuar mirë (oppidum) në bashkimin e Kupës dhe Savës pranë Sisakut të sotëm. Oktaviani e pushtoi pas një rrethimi të përgjakshëm tridhjetë ditor. Më pas, në bregun përballë të Kupës, në vendin e Sisakut të sotëm, ai ndërtoi fortesën ushtarake të Siscias dhe vendosi 25 kohorta ( pente kai eikosi speirôn ) nën komandën e Fufi Geminos. Me ndërtimin e Siscias u sigurua një krye urë në thellësi të Panonisë për pushtimet e mëtejshme të Ilirisë dhe Panonisë.
Betejat me dalmatët
Më pas, në vitin 34, Oktaviani udhëhoqi betejat me dalmatët, duke filluar pushtimin nga drejtimi verior, nga zona e Liburnisë, drejt Promonës dhe prej andej vazhdoi edhe më tej në brendësi të Dalmatëve. Përballë trupave pushtuese, të shumta dhe të fuqishme, dalmatët aplikuan një taktikë të dyfishtë. Ata u vendosën në vendbanimet e tyre të kështjellave dhe kryen sulme guerile dhe partizane ndaj trupave romake. Gjenerali dalmat Verzo fushoi me rreth 12.000 luftëtarë në qytetin Promona në kufirin e Liburnisë. Me të mbërritur përpara Promonës, Oktaviani fillimisht pushtoi pozicionet strategjike përreth zonës, dhe më pas filloi një sulm ndaj vetë vendbanimit. Një tjetër gjeneral dalmat, Testimi shkoi për të ndihmuar vendbanimin e rrethuar, por romakët ia bllokuan me sukses rrugën dhe e detyruan të tërhiqej. Me gjithë vështirësitë dhe disa sukseseve të vogla, Verzo dhe ushtria dalmate në Promona përfundimisht u dorëzuan.
Tani rruga për në brendësi të vendit dalmat dhe rajoneve tjera ilire ishte e hapur për romakët. Testimi rezistoi duke zbatuar taktika guerile-partizane, ndaj sulmonte shpesh dhe papritur trupat romake. Për të mos u bllokuar dhe shkatërruar, komanda e trupave të Oktavianit vendosi të përparonte ngadalë dhe me kujdes. Në vazhdim të betejës u pushtuan vendbanimet e qytetit Sinodium dhe Andetrium, dhe më pas ushtria e Oktavianit mbërriti përballë Setovisë, ku ishte vendosur kampi i pjesës kryesore të ushtrisë dalmate. Në një përleshje të ashpër, Oktaviani u plagos përsëri dhe më pas u tërhoq në Romë me qëllim që të merrte konsullatën e radhës. Pas marrjes së konsullatës, Oktaviani kthehet në Setovia. Rrethimi i vendbanimit ishte i vazhdueshëm dhe mbrojtësit e rraskapitur u detyruan përfundimisht të dorëzoheshin kur uria mbizotëroi në Setovia. Oktaviani u vendosi kushte të ashpra dalmatëve. Ata duhej të paguanin haraç, të kthenin shenjat e betejës romake që kishin marrë dhjetë vjet më parë dhe të jepnin peng 700 të rinj.
Për suksese të tilla të mëdha ushtarake dhe politike, senati i dha Oktavianit një triumf ilir (thriambon Illyrikon) në vitin 27 pes, i cili u mbajt në të njëjtën kohë me triumfin kushtuar fitores në Egjipt. Edhe me këto suksese vërtet të mëdha të Oktavianit, sundimi romak në Iliri nuk ishte ende i konsoliduar dhe i siguruar plotësisht.
Epilogu
Ka pasur një debat për një kohë të gjatë nëse edhe pjesët tjera të Ilirisë ishin pushtuar tashmë nga Oktaviani, perandori i mëvonshëm, në luftën e tij me ilirët, apo nëse njerku dhe pasardhësi i tij Tiberius ishte ai që e bëri këtë përfundimisht në luftën e tij Panoniane (Bellum Pannonicum) nga viti 12 - 9 p.e.s.
Disa studiues më të vjetër besojnë se Oktaviani ishte 35 vjeçar kur arriti në Sisak (Siscia) dhe krijoi atje një bastion të fortë për pushtimet e mëtejshme të Ilirisë lindore dhe juglindore si dhe të Panonisë. Oktaviani në kampanjën e tij pushtoi vetëm tokat e Japodëve, dhe jo të gjitha, si dhe Segestanin në Kroacinë perëndimore, ndërsa rajonet në lindje të Sisakut, përfshirë Bosnjën, u pushtuan vetëm nga Tiberius  Së fundi, të gjitha këto zona u pushtuan gjatë kryengritjes së madhe ilire të viteve 6-9. pe.s. (Kryengritja e Batonit).
Autorët më të fundit, bazuar në rrëfimet e historianit antik Apiani, besojnë se një pjesë e madhe e Bosnjës, madje edhe e Serbisë perëndimore, ranë në këtë luftë. Vetë Oktaviani nuk mori pjesë në betejat e mëvonshme për shkak të plagëve të tij, por gjeneralët e tij përfunduan pushtimet.
Pas Dalmacisë, trupat romake të Oktavianit u zhvendosën në veri, më thellë në Bosnjën perëndimore. Midis popujve vendas, ata takuan fillimisht një fis ilir të quajtur Derbanoi (Deuri ), i cili ia dorëzoi pengjet Oktavianit dhe ra dakord që ta furnizonte me trupa dhe të paguante haraç. Supozohet se Deurët jetonin në zonën e Vërbasit të sipërm ose në fushën e Petrovacit. E njëjta gjë ndodhi me Ditionët, Sardeatët dhe Mezejët
Në sulmet pushtuese të radhës dhe para lëvizjes mbi Panonët e tjerë, të cilët gjithashtu i dhanë probleme të mëdha, janë Desidiatët ∆αίσιοί (Daisioi). Pra, është krejt logjike që Daisioi janë në të vërtetë Desidiatët nga Bosnja e Epërme, sepse për të dëpërtuar në tokat lindore të Panonisë në veri të Savës së poshtme, ku qasja e tyre në Danub ishte më e afërta dhe më e arritshme, trupat romake kishin për të kaluar zonën qendrore të Bosnjës. Luftimet me desidiatët dhe lëvizja pa shumë rezistencë nëpër një pjesë të brendshme të Bosnjës, u zhvilluan në pranverën e vitit 33 (kur ato sigurisht filluan), ndërsa ato trupa arritën në Danub në vjeshtë.
Joshua Cheptegei
Joshua Kiprui Cheptegei (lindur më 12 shtator 1996) është një vrapues në distanca të gjata ugandas. Në vitin 2017, ai u bë medalisti i argjendit në 10,000 metra drejtuar në Kampionatin Botëror në Londër. Në vitin 2018, ai vendosi një rekord botëror për garën rrugore 15 km dhe u bë kampion i botës më 2019. Atë vit në Kampionatin Botëror në Doha, ai fitoi një medalje të artë në finalen e 10,000 metrave për meshkuj. Në vitin 2020, në një garë rrugore në Monako, ai vendosi një rekord të ri botëror 5 km rrugë për 12:51, duke përshkuar pengesën e 13-minutës së ngjarjes, duke marrë 9 sekonda nga koha e mëparshme më e mirë e orës 13:00, e vendosur nga Kipketer i Kenisë në vitin 2000. Në gusht të vitit 2020, në takimin e Monaco Diamond League, ai vendosi një rekord të ri botëror 5000 metra me 12:35.36, duke thyer rekordin botëror të 16-vjeçarit Kenenisa Bekele me 12:37.35 të vendosur në Hengelo.
Jeta e hershme
Cheptegei lindi më 12 shtator 1996 në Kapsewui, Kapchorwa, Uganda. Në shkollën fillore, Cheptegei fillimisht luajti futboll dhe provoi kërcimin e gjatë dhe kërcimin e trefishtë, por kaloi në vrapim kur zbuloi talentin e tij në distancë.
Cheptegei studioi gjuhë dhe letërsi në Kampala për dy vjet, dhe është i punësuar nga Policia Kombëtare e Ugandës.
Rekordet botërore
Më 1 dhjetor 2019, ai vendosi një rekord të ri të garës rrugore 10 km në Valencia, Spanjë. Koha e tij prej 26:38 u përmirësua në rekordin e mëparshëm botëror, të vendosur nga Leonard Komon në 2010, me 6 sekonda.
Më 16 shkurt 2020, ai vendosi një rekord të ri botëror të garës rrugore 5 km në Monako me një kohë 12:51. Rekordi i kaluar ishte 13:22 i vendosur nga  Robert Keter më 9 nëntor 2019 në Lille, Francë.
Më 13 gusht 2020, një ditë para takimit Herculis të Diamond League në Monako, Cheptegei njoftoi se ai synonte të kthehej në pistë dhe ta drejtonte garën e tij të parë zyrtare në sezon me një kohë rekord botëror në 5000 metra, që do të ishte më shumë se 20 sekonda më shpejt se sa më i miri i tij personal në një udhë. Në takimin ditën tjetër, ai vendosi një rekord të ri botëror në 5000 metra me një kohë 12: 35.36, që theu rekordin e 16-vjeçarit Kenenisa Bekele - kohëzgjatjen më të gjatë në historinë e ngjarjes - me gati 2 sekonda.
Utagawa Kuniyoshi
parapamje|240px|Autoportret i Utagawa Kuniyoshi nga albumi shunga Chinpen shinkeibai, 1839 Utagawa Kuniyoshi (Japonisht: 歌川 國芳; 1 janar 1798 – 14 prill 1861) ishte një nga mjeshtrat e fundit të shkëlqyeshëm të stilit ukiyo japonez të shtypjeve blloku dhe pikturave. Ai ishte anëtar i shkollës Utagawa.
Boyd (1783 ship)
parapamje|240px|Pajisjet e barutit duke hedhur në erë Boyd, pikturë nga [[Louis John Steele (1889)]] Boyd ishte një brigantinë e ndërtuar në 1783 në Thames, Angli. Ajo fillimisht tregtohej si një Indiaman i Perëndimit, duke lundruar mes Londrës dhe Shën Kits. Pastaj midis viteve 1795 dhe 1797 ajo kreu një udhëtim për Kompaninë e Indisë Lindore Britanike. Francezët e kapën atë kur ishte duke u këthyer për në shtëpi, por pronarët e saj e riblen atë në sërish në vitin 1803. Në vitin 1804 francezët e kapën atë përsëri, por Marina Mbretërore e mori atë dhe ia ktheu pronarëve të saj. Në vitin 1809 ajo transportoi të dënuarit në Uellsin e Ri Jugor për qeverinë britanike. Pas dorëzimit të të dënuarve ajo lundroi në Zelandën e Re, ku luftëtarët Maori sulmuan atë, duke vrarë dhe ngrënë, pothuajse të gjithë ekuipazhin dhe pasagjerët e saj. Më pas e dogjën.
Utagawa Kuniyoshi
Temat e Kuniyoshi përfshinte shumë zhanre: peizazhe, gra të bukura, aktorë kabuki, mace dhe kafshë mitike. Ai është i njohur për përshkrimet e betejave të heronjve legjendar të samurait. Punimet e tij artistike përfshijnë aspektet e përfaqësimit perëndimor në pikturën e peizazhit dhe karikaturën.
Boyd (1783 ship)
Karriera
Boyd së pari u shfaq në faqet plotësuese të Lloyd's Register më 1783. Mjeshtri i saj është James Young, pronari i saj njëkohesisht, "Capt. & Co", dhe tregtia e saj në Londër - St Kitts.
Utagawa Kuniyoshi
Jeta
thumb|left|Shqiponja, shtypje blloku Kuniyoshi lindi më 1 janar 1798, djali i një ngjyruesi mëndafshi, Yanagiya Kichiyemon, i quajtur fillimisht Yoshisaburō. Me sa duket ai ndihmoi biznesin e babait të tij si një dizajner zbukures, dhe disa kanë sugjeruar që kjo përvojë ndikoi në përdorimin e tij të pasur të ngjyrave dhe modeleve të tekstilit në printime. Thuhet se Kuniyoshi u la përshtypje, në një moshë të re shtatë ose tetë vjeç, nga printime të luftëtarëve ukiyo-e, dhe nga fotografi të artizanëve dhe të thjeshtë (siç përshkruhet në manualet e zejtarëve), dhe është e mundur që këto ndikuan në printimet e tij të mëvonshme.
Boyd (1783 ship)
Karriera
Lloyd's List raportoi më 19 shtator 1794 se Boyd, mjeshtri ri, i cili kishte lundruar nga Shën Kitsi ishte bashkuar kolonës së Xhamajkës, pasi ishte ndarë nga kolona e Ishujve Leeward.
Utagawa Kuniyoshi
Jeta
Yoshisaburō provoi talentin e tij të vizatimit në moshën 12 vjeç, duke tërhequr shpejt vëmendjen e mjeshtrit të famshëm të printimeve ukiyo-e Utagawa Toyokuni. Ai u pranua zyrtarisht në studion e Toyokuni në vitin 1811, dhe u bë një nga nxënësit e tij kryesorë. Ai mbeti një nxënës deri në vitin 1814, në të cilën kohë iu dha emri "Kuniyoshi" dhe u përcaktua si një artist i pavarur. Gjatë këtij viti ai prodhoi veprën e tij të parë të botuar, ilustrimet për kusazōshi gōkan Gobuji Chūshingura, një parodi e tregimit origjinal të Chūshingura. Midis viteve 1815 dhe 1817 ai krijoi një numër ilustrimesh librash për yomihon, kokkeibon, gōkan dhe hanashibon, dhe shtypi të vetme printimet e tij me ngjyra të plota të aktorëve dhe luftëtarëve "kabuki".
Boyd (1783 ship)
Fati
Boyd lundroi në tetor 1809 nga Port Jackson në Whangaroa, Zelandën e Re për të marr Kauri Spars. Ajo ishte nën komandën e John Thompson dhe mbajti rreth 70 njerëz. Ajo u ankorua në Whangaroa ku luftëtarët Māori e sulmuan atë në dhjetor 1809. Ata vranë dhe kanibalizuan 67 persona nga ekuipazh dhe pasagjerë, gjatë asaj që u bë e njohur si masakra e Boyd. Katër pasagjerë, një grua, një djalë dhe dy fëmijë, mbijetuan. Simon Pattison, ishte afër dhe erdhi dhe ti shpëtoi ato.
Utagawa Kuniyoshi
Jeta
Megjithë debutimin e tij premtues, Kuniyoshi i ri nuk arriti të prodhojë shumë vepra midis viteve 1818 dhe 1827, me siguri për shkak të mungesës së komisioneve nga botuesit, dhe konkurrencës së artistëve të tjerë brenda shkollës Utagawa (Utagawa-ryū). Sidoqoftë, gjatë kësaj kohe ai prodhoi fotografi të grave të bukura ('bijin-ga') dhe eksperimentoi me modele të mëdha tekstili dhe efekte dritë-hije të gjetura në artin perëndimor, megjithëse përpjekjet e tij treguan më shumë imitim sesa kuptim të vërtetë të këtyre parimeve.
Boyd (1783 ship)
Fati
Maori e tërhoqi Boyd deri në portin ku e grabitën. Ata aksidentalisht e shpërthyen barutin e saj, i cili vrau dhjetë pjestarë prej grpit të tyre, dhe rezultoi në djegien e saj në vijën ujore.
Utagawa Kuniyoshi
Jeta
Situata e tij ekonomike u bë e dëshpëruar në një moment kur u detyrua të shiste dyshekë të përdorur tatami. Një takim i rastësishëm me nxënësin e tij të prosperuar, Kunisada, për të cilin ai ndjeu (me ca drejtësi) se ishte superior në talentin artistik, e çoi atë të dyfishojë përpjekjet e tij (por nuk krijoi ndonjë ndjenjë të keqe të zgjatur mes të dyve, të cilët më vonë bashkëpunuan në një numër seri).
Boyd (1783 ship)
Citimet dhe referimet
Citimet
Utagawa Kuniyoshi
Jeta
thumb|right|Tigri, shtypje blloku
Boyd (1783 ship)
Citimet dhe referimet
Referimet
Utagawa Kuniyoshi
Jeta
Ai vazhdoi të prodhojë printime luftarake, duke tërhequr pjesën më të madhe të lëndëve të tij nga tregimet e luftës, si Përralla e Heike (Heike monogatari) dhe ngritja dhe rënia e Minamoto dhe Taira. Printimet e tij të luftëtarëve ishin unike në ato që përshkruanin figura legjendare popullore me një stres të shtuar në ëndrra, shfaqje fantazmë, omens dhe bëma mbinjerëzore. Kjo lëndë është futur në veprat e tij 'faantazma e Taira no Tomomori në gjirin e Daimotsu (Taira Tomomori borei no zu) dhe triptikun e vitit 1839 ura Gōjō (Gōjō no bashi no zu''), ku ai arrin të thërrasë një ndjenjë efektive të intensitetit të veprimit në përshkrimin e tij të luftimeve midis Yoshitsune dhe Benkei. Këto stile të reja tematike kënaqën interesin e publikut për frikshëm, emocionues dhe çuditshëm që po rritej gjatë kohës.
Gjatë dekadës që çoi në reformat, Kuniyoshi prodhoi gjithashtu printime të peizazhit (fūkeiga), të cilat ishin jashtë kufijve të censurës dhe u kujdesën për popullaritetin në rritje të udhëtimeve personale në fund të periudhës Edo. Mes këtyre, ishin Prodhimet e famshme të krahinave (Sankai meisan zukushi, rreth viteve 1828–1830) - ku ai përfshiu hijen dhe perspektivën dhe pigmentet perëndimore - dhe Pamjet e famshme të kryeqytetit Lindor në fillim të viteve 1830, gjë që sigurisht u ndikua nga fillimi i Hokusai Tridhjetë e gjashtë pamje të malit Fuxhi (Fugaku sanjūrokkei). Kuniyoshi gjithashtu prodhoi gjatë kësaj kohe vepra me temë thjesht natyrore, veçanërisht të kafshëve, zogjve dhe peshqve që imituan pikturën tradicionale japoneze dhe kineze.
Në fund të viteve 1840, Kuniyoshi filloi përsëri të ilustrojë printimet e aktorëve, kësaj radhe duke shmangur censurën (ose thjesht duke evokuar krijimtarinë) përmes portreteve fëminore, vizatimorë si të aktorëve të famshëm kabuki, ku më e rëndësishmja është "Shkrimi në murin e depove" (Nitakaragurakabe no mudagaki). Këtu ai në mënyrë krijuese përdori skenarin fillestar, fëmijëror, të shkruar pa pushim në kana nën fytyrat e aktorit. Duke reflektuar dashurinë e tij për farat, Kuniyoshi gjithashtu filloi të përdorë mace në vendin e njerëzve në printime kabuki dhe satirikë. Ai gjithashtu është i njohur gjatë kësaj kohe që ka eksperimentuar me një përbërje të gjerë, duke zmadhuar elemente vizuale në imazh për një efekt dramatik, të ekzagjeruar (p.sh. vajza e Masakado princesha Takiyasha, në pallatin e vjetër të Soma). Në vitin 1856 Kuniyoshi vuajti nga paraliza, e cila i shkaktoi atij shumë vështirësi në lëvizjen e gjymtyrëve. Thuhet se veprat e tij nga kjo pikë e tutje ishin dukshëm më të dobëta në përdorimin e linjës dhe gjallërinë e përgjithshme. Para vdekjes së tij në vitin 1861, Kuniyoshi ishte në gjendje të dëshmonte hapjen e qytetit portual të Yokohama për të huajt, dhe më 1860 prodhoi dy vepra që përshkruanin perëndimorët në qytet (Yokohama-e, p.sh Pamja e Honchō dhe lagjet e kënaqësisë, Yokohama). Ai vdiq në moshën 63 vjeç në prill 1861 në shtëpinë e tij në Genyadana.
Nxënësit
Kuniyoshi ishte një mësues i shkëlqyeshëm dhe kishte shumë nxënës që vazhduan degën e tij të shkollës Utagawa. Ndër më të njohurit ishin Yoshitoshi, Yoshitora, Yoshiiku, Yoshikazu, Yoshitsuya dhe Yoshifuji. Në mënyrë tipike, studentët e tij filluan një praktikë në të cilën ata punuan kryesisht në musha-e në një stil të ngjashëm me atë të mjeshtrit të tyre. Ndërsa u krijuan si artistë të pavarur, shumë veta filluan të zhvillojnë stile shumë inovative të tyre. Studenti më i rëndësishëm i tij ishte Yoshitoshi, i cili tani vlerësohet si "mjeshtri i fundit" i shtypit japonez të druve.
Ndër ata të ndikuar nga Kuniyoshi ishte Toyohara Chikanobu. Takashi Murakami atribuon ndikimin pionier të Kuniyoshi që ndikon në punën e tij.
Anton Quni
Anton Quni (i lindur më 9 qershor 1967) në fshatin Fshaj të Gjakovës, ishte Ministër i Mbrojtjes së Kosovës dhe Ministër i Forcave të Sigurisë së Kosovës (FSK-së), në detyrë që nga 3 shkurti i vitit 2020 deri më 22 mars 2021, po ashtu dhe ish-Komandant i Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës (UÇK-së).
Anton Quni gjatë luftës së fundit në Kosovë në vitin 1998 e braktisi Zvicrën dhe u bashkua në rradhët e UÇK-së. Pas luftës, ai ka shërbyer në TMK dhe FSK. Më pas në Kabinetin e ish-Presidentit të Kosovës Fatmir Sejdiu, si përgjegjës për Sigurinë Kombëtare. Ai ishte Kryetar i Partisë së LDK-së për Prizren nga 9 Shtatori i vitit 2017 deri më 14 Mars 2021. Anton Quni është i martuar me një grua kroate dhe kanë katër fëmijë. Ka studiuar në Akademi Ushtarake dhe me notat më të larta është graduar si oficer i karrierës. Gjatë luftës së fundit në Kosovë, Antoni u largua nga Zvicra për t'i dalë zot atdheut. U bashkua në rradhët e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës (UÇK-së) nën komandën e Ministrit të Luftës Kolonel Ahmet Krasniqit. Me njësinë e tij, ai zhvilloi operacione të suksesshme ushtarake në thyerjen e kufirit Kosovë-Shqipëri, në Koshare. Quni sëbashku me Agim Ramadanin, Salih Çekun, Xhemajl Fetahun, dhe ushtarakë të tjerë mori pjesë në fitoren historike kundër Ushtrisë Jugosllave në Betejën e Koshares, që njihet si Beteja që e tmerroi armikun serb. Nga viti 2010, Quni ka qenë zë i fuqishëm i qytetarëve në Parlamentin e Kosovës.
Naruto, Tokushima
Në regjistrimin pesëvjecar të 1 qershorit 2019, qyteti kishte një popullsi prej 56.222. Me një sipërfaqe totale prej 135.66 km2, dendësia e popullsisë është 414 persona për km2.
Vorbulla Naruto janë midis Naruto dhe ishullit Awaji në Hyōgo. Muzeu i Artit Ōtsuka është hapësira më e madhe e ekspozitës në Japoni.
Ryōzen-ji dhe Gokuraku-ji, dy të parat nga 88 tempujt e Pelegrinazhit Shikoku, janë në Naruto, së bashku me Tōrin-in dhe Ōasahiko Jinja.
Naruto ka stadiumin shtëpiak të ekipit futbollistik Tokushima Vortis dhe të ekipit të bejsbollit Tokushima Indigo Socks.
Monuni I
Monuni I (sundoi rreth 290 - 270 para Krishtit) ishte një mbret ilir i Dardanisë. Si një figurë historike, Monuni I ka lënë më shumë gjurmë arkeologjike sesa të dhëna historike. Monuni I ishte një kundërshtar i fortë i Maqedonisë por ofroi ndihmë prej 10,000 ushtarësh Ptoleme Keraunos gjatë Pushtimeve Gallike, gjë që u refuzua. Shteti Dardan ndërsa drejtohej nga Monuni I renditej ndër më të fuqishmit në Ballkan në atë kohë. Pushtimet e Gaulëve nëpër Ballkan nuk prekën dardanët aq sa maqedonasit.
Biografia
Në vitin 281 para Krishtit Monuni I hyri në një aleancë me Pirron. Interesat e tyre të përbashkëta kundër një Maqedonie të fortë kishin detyruar Pirron që të pranonte Monunin I si aleatin e tij. Ai është i pari ilir që ka prodhuar monedhat e tij të argjendit me siguri pasi ai fitoi kontrollin mbi shtetin e taulantëve dhe kolonitë greke në bregdet. Mbreti u varros në Varret Mbretërore të Selcës së Poshtme në qytetin Pelion. Një helmetë me një mbishkrim në greqisht shkronja të gjetura në Ohër dhe monedha argjendi që mbanin si simbolet e mbretit ashtu edhe atë maqedonas tregon aspiratat e Monunit I drejt Maqedonisë, mbase në kohën e hutimit pas pushtimeve galike.
Shumë sundimtarë dardanë të kësaj epoke u emëruan Monunin I dhe duket se ka ndonjë konfuzion se kujt i përkasin disa veprime dhe ngjarje të caktuara. Nuk dihet nëse i njëjti mbret goditi monedha në Durrës dhe ofroi ndihmë ushtarake maqedonasve. Hipoteza është e dyshimtë sepse monedhat e argjendta të prera nga Monuni mbajnë vetëm simbolet e Durrësit dhe të Apolonisë, dhe ato nuk janë gjetur asnjëherë larg ultësirave bregdetare. Emri i mbretit dardan që i ofroi Maqedonisë ndihmë kundër keltëve nuk dihet por disa historianë e kanë lidhur atë me Monunin që goditi monedha në Durrës.
Gjatë Shekullit IV para Krishtit, një popullatë galike ishte vendosur në Panonia, në territorin që tani është Hungaria. Shumë fise ilire ishin nënshtruar. Rreth vitit 280 para Krishtit, sipas Diodorus dhe Pausania, ata lëvizën në tre drejtime: drejt Maqedonisë dhe Ilirisë, drejt Greqisë dhe Trakisë. Ushtria kryesore përbëhej nga 150,000 ushtarë këmbësorë (të pajisur me mburoja të shkëlqyera) dhe 10,000 kalorës. Ata u pasuan nga 2,000 vagonë që transportonin ushqime dhe pajisje. Të gjitha shtetet e Ballkanit e përcollën këtë lëvizje të madhe Galike, derisa Ptolemeu, mbreti i Maqedonisë, e përqëndroi vëmendjen e tij ndaj lajmit për afrimin e Galëve. Në vitin 279 p.e.s Monuni i ofroi mbretit të ri ndihmë ushtarake kundër Gaulëve. Ptolemeu hodhi poshtë propozimin dardan, megjithë delegatët dardanë thanë se ata mund të ofrojnë 20,000 luftëtarë për ta ndihmuar atë. Në atë që shkrimtari Justin e konsideronte si një mënyrë fyese, ai thotë se puna ishte për ti bërë Maqedonasit, të cilët kishin nënshtruar tërë lindjen, se gjoja nuk kishin nevojë për dardanët të mbronin kufijtë e tyre. Monunius ishte aleat me Thrakën dhe kishte zhvilluar një luftë kundër Ptolemeut për fronin maqedonas pak kohë para pushtimit të Galëve. Kur Monunit i treguan për refuzimin e ofertës së tij nga ana e Ptolemeut, Pausanias deklaron se ai u përgjigj se mbretëria e lavdishme Maqedonase së shpejti do të binte për shkak të papjekurisë së një rinie.
Beteja që u zhvillua vetëm disa ditë më vonë rezultoi në shpartallimin e ushtrisë maqedonase ndërsa vetë mbreti ishte plagosur dhe burgosur nga Galët. Pas kësaj galët u nisën drejt jugut në drejtim të Delfit. Chichorus, komandanti i galëve, vendosi t'i kthejë ata në vendin e tyre, në të njëjtën rrugë, ku e prisnin edhe më shumë beteja. Sipas Diodorusit, ato u fshinë nga forcat e Monunit në Shtetin Dardan, përmes të cilit duhej të kalonin. Një tjetër variant i kthimit të Galëve përmes Shtetit Dardan është se Medii dhe Dardanët bënë paqe me Galët në këmbim të një pjese të arit të vjedhur nga tempujt.
Herodiani
Herodiani shkruan (1.1.3; 2.15.7) se ngjarjet e përshkruara në historinë e tij ndodhën gjatë jetës së tij. Photius (Codex 99) jep një përmbledhje të përmbajtjes së kësaj vepre me një paraqitje mahnitëse për stilin e Herodianit, të cilin ai e përshkruan si të qartë, të fuqishëm, të pranueshëm si dhe për ruajtjen e një mediumi të lumtur midis një mosrespektimi të plotë të artit dhe elegancës dhe një përdorimi të tepruar të artikujve dhe formave të njohura nën emrin Aticizëm, si dhe midis guximit dhe bombastikës. Ai duket se ka përdorur Thukididin si një model në një farë mase, si për stilin, ashtu edhe për përbërjen e përgjithshme të veprës së tij, duke prezantuar shpesh fjalime tërësisht ose pjesërisht imagjinare. Përkundër pasaktësive të rastit në kronologji dhe gjeografi, narracioni i tij qëndron në të vërtetën kryesore dhe të paanshme. Sidoqoftë, disa e kritikojnë atë për një parcialitet tepër të madh ndaj Pertinaksit.
Gjeraqina këmbëshkurtër
thumb|Gjeraqina këmbëshkurtër Gjeraqina këmbëshkurtër ( Accipiter brevipes ) është një shpend i vogël grabitqar. Ajo ka një gjatësi prej 32 – me një gjatësi të krahëve prej 65 –. Femra është më e madhe se mashkulli, por diferenca nuk është aq e theksuar sa është me gjeraqinën euroaziane. Mashkulli i rritur sipër është me ngjyrë të kaltër me gri, me majë krahësh të errëta ndërsa në pjesën e poshtme ka një ngjarë të kuqërremtë.
Femra e rritur sipër ka ngjyrë gri me shirita krahësh të errët ndërsa në pjesën e poshtme të tyre ka ngjyrë kafe, pjesën e poshtme me vija të kuqërremta. Ka një shtrirje tejet të ngushtë dhe mund të haset në pyjet e Greqisë dhe vendet tjera Ballkanike deri në jug të Rusisë. Është shpend migrator, dimëron në rajonin nga Egjipt deri në Iranin jugperëndimor ndërsa mund të migrojë në tufa të mëdha, për dallim nga gjeraqina e shkurtës e cila ka një shtrirje globale më të përhapur.
Prefektura Tokushima
Prefektura Tokushima (徳島県, Tokushima-ken) është një prefekturë e Japonisë e vendosur në ishullin Shikoku. Prefektura Tokushima ka një popullsi prej 728.633 (1 tetor 2019) dhe ka një sipërfaqe gjeografike prej 4,146 km². Prefektura Tokushima kufizohet me Prefekturën Kagawa në veri, Prefekturën Ehime në perëndim dhe Prefekturën Kōchi në jugperëndim. Deri në Restaurimin Meixhi, Prefektura Tokushima njihej si Provinca Awa.
Tokushima është kryeqyteti dhe qyteti më i madh i Prefekturës Tokushima, me qytete të tjera të mëdha duke përfshirë Anan, Naruto dhe Yoshinogawa. Prefektura Tokushima është e vendosur në Kanalin Kii, që lidh Oqeanin Paqësor dhe Detin e Brendshëm Seto, përtej Prefekturës Wakayama në gadishullin Kii të ishullit të Honshū. Prefektura Tokushima është e lidhur me ishullin Awaji përgjatë ngushticës Naruto me Urën Ōnaruto si pjesë e autostradës Kobe-Awaji-Naruto, duke lidhur prefekturën me qytetin Kobe dhe autostradën San'yō në Honshū.
Vendi që zë Skënderbeu në historinë e Shqipërisë
Vendi që zë Skënderbeu në historinë e Shqipërisë libër me autor Abaz Ermenji. Botuar në Tiranë nga Shtëpia Botuese "Çabej MÇM", viti i botimit 1996 (Botimi i 2-të ). Libri ka 549 faqe.
Melania Trump
Melanija Knavs lindi në Novo Mesto dhe u rrit në Sevnica, në Republikën Jugosllave të Sllovenisë. Ajo ka punuar si modele përmes agjencive në Milano dhe Paris, dhe u transferua në New York City më 1996. Karriera e saj e modelimit u shoqërua me Irene Marie Models dhe Trump Model Management.
Jeta e hershme
Melanija Knavs lindi në Novo Mesto, RS Slloveni (asokohe pjesë e Jugosllavisë), më 26 prill 1970. Babai i saj, Viktor Knavs (lindur në 24 mars 1944) ishte nga qyteti i afërt i Radeče dhe menaxhoi shitjet e makinave dhe motorëve për një prodhues shtetëror të automjeteve. Nëna e saj Amalija (née Ulčnik) (lindur më 9 korrik 1945) erdhi nga fshati Raka. Si fëmijë, Melania dhe fëmijët e tjerë të punëtorëve në fabrikë morën pjesë në shfaqjet e modës që shfaqnin veshje për fëmijë. Ajo ka një motër më të madhe, Ines, e cila është një artiste, dhe një gjysmëvëlla më të madh, të cilin raportohet se nuk e ka takuar kurrë - nga marrëdhënia e mëparshme e babait të saj.
Marrëdhënia me Donald Trump
Në shtator 1998, Knauss u takua me Donald Trump në një festë dhe çifti filloi të takohej ndërsa Trump ishte në proces të divorcit të gruas së tij të dytë, Marla Maples. Divorci u përfundua në vitin 1999. Knauss vazhdoi karrierën e saj të modelimit me revistat e saj amerikane, duke përfshirë In Style Weddings, Revistën e Nju Jorkut, Avenue, Philadelphia Style, Vanity Fair, dhe Vogue. Në vitin 1999, çifti fitoi vëmendjen pas një interviste të çuditshme me Shock Howock Stern në emisionin e tij.
Pilot (How I Met Your Mother)
"Pilot" është episodi i parë i komedisë televizive amerikane How I Met Your Mother, i cili u dha premierë në CBS më 19 shtator 2005. Është shkruar nga krijuesit e serialit Carter Bays dhe Craig Thomas, dhe drejtuar nga Pamela Fryman. Episodi zhvillohet në vitin 2030, teksa Ted Mosby i së ardhmes (me zë nga Bob Saget) po u tregon fëmijëve të tij historinë se si ai u takua me nënën e tyre. Kthehet përsëri në vitin 2005 teksa Tedi më i ri (Josh Radnor) takon Robin Scherbatsky (Cobie Smulders), një reportere, me të cilën ai bie në dashuri. Ndërkohë, shoku avokat i Tedit, Marshall Eriksen (Jason Segel) planifikon t’i propozojë të dashurës së tij Lily Aldrin (Alyson Hannigan), një edukatore kopshtesh.
Narutomaki
parapamje|240px|Narutomaki (lart majtas) e shërbyer në [[Miso|miso ramen]] Narutomaki (鳴門巻き/なると巻き) ose naruto (ナルト/なると) është një lloj kamaboko, ose surimi i peshkut të kuruar prodhuar në Japoni. Çdo fetë naruto ka një model spirale rozë ose të kuqe, e cila ka për qëllim të ngjajnë me vorbullat e Narutos në ngushticën Naruto midis ishullit Awaji dhe Shikoku në Japoni. Fjala përdoret gjithashtu si një termin për shenjën @.
Pandemia e COVID-19 në Kroaci
Pandemia e COVID-19 në Kroaci është pjesë e pandemisë në mbarë botën të sëmundjes koronavirus 2019 (COVID-19) e shkaktuar nga sindromi i rëndë akut i frymëmarrjes koronavirus 2 (SARS-CoV-2). Rasti i parë në Republikën e Kroacisë u raportua në Zagreb më 25 shkurt, kur një pacient, i cili kishte ardhur nga Italia ishte testuar pozitiv. Në të njëjtën ditë u konfirmua rasti i dytë që lidhej me të parin. Në mars të vitit 2020, një grup i rasteve u raportuan në shumë qytete kroate. Më 12 mars u raportua shërimi i parë dhe më 18 mars u konfirmua vdekja e parë nga virusi.
Pandemia në Kroaci ndodhi gjatë Presidencës Kroate të Këshillit të Bashkimit Evropian. Më 22 mars, Zagrebi, kryeqyteti i Kroacisë, u godit nga tërmeti më i fortë në 140 vjet, duke shkaktuar probleme në zbatimin e masave të distancës sociale, të përcaktuara nga Qeveria. Më 5 korrik, në vend u mbajtën zgjedhjet parlamentare.
Koinoni
Edhe tek Ilirët është dëshmuar ekzistenca e koinoneve dhe organizimeve tjera të ngjashme, si p.sh. Koinoni i Bylinëve, Ballaitëve, Mollosëve, etj. Kishte gjithashtu edhe një organizim të ngjashëm, i përqendruar në Spartë dhe zotërimet e saj të vjetra nën sundimin romak, një Koinon i Maqedonasve, gjithashtu nën sundimin romak. Në historinë moderne, gjatë Luftës Greke për Pavarësi, një vetëqeverisje lokale e quajtur Koinon u vendos në ishujt Hidhra, Speces dhe Psara.
Në veprat historike është e shpeshtë në kuptim i "ligës" ose "federatës" një organizim i qyteteve-shteteve të dallueshme në një simpolitet. Si qeveri e një lige (lidhjeje), koinon përmbante funksione të tilla si mbrojtja, diplomacia, ekonomia dhe praktikat fetare midis shteteve anëtare të saj. Shprehja u përcoll edhe në organizime të tjera politike në mesjetën dhe historinë moderne greke.
Pandemia e COVID-19 në Kili
Pandemia e COVID-19 në Kili është pjesë e pandemisë në mbarë botën të sëmundjes së koronavirus 2019 (COVID-19) e shkaktuar nga sindromi i rëndë akut i frymëmarrjes koronavirus 2 (SARS-CoV-2). Virusi u konfirmua se kishte arritur në Kili në mars 2020. Ndërsa rastet fillestare ishin importuar nga Azia Juglindore dhe Evropa, ato u zgjeruan në një sasi të konsiderueshme të infeksioneve të pasakta, duke e vendosur vendin brenda fazës 4 të pandemisë, siç përcaktohet nga Organizata Botërore e Shëndetit, dhe tejkalimi i një mijë rasteve të konfirmuara në 25 mars 2020.
Rastet janë përqendruar në zonën metropolitane të Santiagos, me shpërthime në rajone të tjera në vend. Nuk u vendos asnjë zonë karantinimi kombëtare në Kili, ndryshe nga fqinjët në Argjentinë dhe Peru, edhe pse një natë shtetrrethimi është zbatuar në të gjithë vendin. Karantinat u krijuan lokalisht në qytete dhe lagje të ndryshme. Sidoqoftë, në maj të vitit 2020, i gjithë qyteti i Santiagos u vu nën karantinë të detyrueshme për shkak të një rritjeje të rasteve dhe situata të ngjashme u shtrinë në shumicën e qyteteve më të mëdha në Kili.
Netta Barzilai
Netta Barzilai (נטע ברזילי; lindur më 22 janar 1993), e njohur gjithashtu në mënyrë mononime si Netta, është një këngëtare izraelite, artiste regjistruese dhe artiste loop që fitoi sezonin e pestë të HaKokhav HaBa. Kjo i fitoi asaj të drejtën për ta përfaqësuar vendin e saj në Festivalin Evropian të Këngës 2018. Më 12 maj 2018, ajo fitoi konkursin, të zhvilluar në Lisbonë, Portugali, me këngën e saj "Toy", duke shënuar fitoren e katërt të Izraelit në Festivalin Evropian të Këngës (pas 1978, 1979 dhe 1998).
Karriera muzikore
Në Shtator 2017, Barzilai dëgjoi audicionin për sezonin e pesë të HaKokhav HaBa, përzgjedhja kombëtare e Izraelit për Festivalin Evropian të Këngës, me "Rude Boy" nga Rihanna. Pasi mori 82% të votave, ajo përparoi në fazën e dytë të konkursit në të cilën këndoi "Hey Mama" nga David Guetta. Në shkurt 2018, ajo performoi "Wannabe" nga Spice Girls, dhe megjithëse humbi një duel ndaj Ricky Ben Ari, ajo vazhdoi në fazën tjetër pasi u zgjodh nga gjyqtarët.
Festivali Evropian i Këngës 2018
djathtas|parapamje|220x220px| Barzilai në një konferencë për shtyp pasi u kualifikua në finalen e Festivalit Evropian të Këngës 2018 Më 25 shkurt 2018, u raportua se kënga që do të interpretonte Barzilai në festivalin e këngës në Eurovision u quajt "Toy" dhe se ajo do të performohej në anglisht, përveç një frazë në hebraisht. Kënga është shkruar dhe kompozuar nga Doron Medalie dhe Stav Beger, dhe është prodhuar nga Berger.
Pas Eurovizionit
Më 16 maj 2020, ajo performoi këngën e saj "Cuckoo" gjatë edicionit special Eurovision: Europe Shine a Light.
Netta bën një prezantim në filmin e Netflix të vitit 2020 Eurovision Song Contest: The Story of Saga.
Sesaretët
Sesaretët (Sesarethus) kanë qenë një fis antik i ilirëve të cilët jetonin përreth qytet antik Sesaretia por që vendbanimi i saktë i tyre ende mbetet i palokalizuar. Sipas disa historianëve, sesaretët bënin pjesë në grupin e Taulantëve ndërsa sipas disa të tjerëve ata bënin pjesë në grupin e Enkelejve. Përmenden nga Straboni dhe Hekataeu i Miletit.
Lopsët
Lopsët ose Lopsit është emri i një fisi ilir që banonte në malet përgjatë bregdetit lindor të Detit Adriatik para dhe gjatë periudhës së Perandorisë Romake. Lokalizimi i saktë i vendbanimit të tyre është i vështirë pasi që sipas disa burimeve ata i takonin fisit ilir të liburnëve dhe banonin në rajonin përreth Velebitit të sotëm në Bregdetin e Adriatikut në Kroaci, ndërkaq, nga ana tjetër, edhe në Shqipërinë e sotme një krahinë e vogël etnografike jo larg Bregdetit Shqiptar të Jonit (Rivierës Shqiptare) mban emrin Krahina e Lopësit.
Fisi ilir i lopsëve përmendet nga Plini Plaku në veprën e tij me titull Naturalis Historia, si një fis i cili i kishte huazuar emrin e tij një prej qytezave në bregdet, Lopsica (sot Sveti Juraj në Kroaci ). Emri ka mbijetuar deri më sot si një toponim (emërvend), ashtu si edhe në mbiemrin e familjes Lopac.
Namazi i Tesbihut
Namazi i tesbihut është pendimi më i madh i cili bëhet me të gjithë trupin. Transmetohet nga hazreti Ikrime dhe ai e transmeton nga hazreti Ibni Abbasi se Resulullahu (s.a.v.s) i ka thënë kështu xhaxhait te tij te nderuar në lidhje me namazin e tesbihut:
O xhaxha! Po të lajmëroj për një veprim i cili ka 10 të mira brenda tij, e cila kur ta veprosh atë të falen të gjitha gjynahet që ke bërë më parë e që do të bësh më pas, gjynahet e vogla dhe gjynahet e mëdha, gjynahet e bëra haptas e gjynahet e bëra fshehtas. N.q.s ke mundesi fale çdo ditë namazin e tesbihut, nese nuk mundesh një herë në javë, nese nuk mundesh një herë në muaj, nese nuk mundesh një herë ne vit e nese nuk mundesh ta bësh dot as këtë fale një herë në jetë.
MEnyra e Faljes SË tesbih namazit
Namazi i tesbihut është katër reqate. Ne keë namaz këndohet 300 herë tesbihu i mëposhtëm.
Subhanell-llahi vel hamdulil-lahi ve la ilahe il-lall-llahu vall-llahu ekberr. Ve la havle ve la kuvvete il-la bi-lahil alij-jil adhim.
Ky tesbih këndohet në këtë mënyrë në namaz:
• 15 here pas Subhanekes dhe para Fatihasë,
• 10 herë në ruku,
• 10 herë kur ngrehemi nga rukuja (në këmbë),
• 10 herë në sexhde,
• 10 herë kur ngrihemi nga sexhdeja e parë (ulur),
• 10 herë në sexhden e dytë
Numeri i këmdimit të këtij tesbihu në reqatin e parë është 75. Edhe në reqatin e dytë këndohet në të njejten mënyre po 75. Në ndenjen e rekatit të dytë pas Etehij-jatit këndohen edhe salavatet. Rekati i tretë fillon me kendimin e subhanekes. Pastaj reqati i tretë dhe i katërti falen si rekati i parë dhe i dytë.
Prefekturat e Japonisë
Japonia është e ndarë në 47 prefektura (Japonisht: 都道府県, todōfuken), duke formuar nivelin e parë të juridiksionit dhe ndarjes administrative të vendit. Ato përfshijnë 43 prefektura (県, ken, [keꜜɴ]) të duhura, dy prefektura urbane (府, fu; Osaka dhe Kyoto), një "qark" ose "territor" (道, dō; Hokkaido) dhe një "metropol" (都, to; Tokio). Në vitin 1868, Funhanken sanchisei krijoi prefekturat e para (urbane-fu dhe rurale -ken) për të zëvendësuar administratorët urbanë dhe rural (bugyō, daikan, etj.) në pjesët e vendit të kontrolluara më parë direkt nga shogunati dhe disa territore të rebelëve/shogunatëve besnikë që nuk i ishin nënshtruar qeverisë së re si Aizu/Wakamatsu. Në vitin 1871, të gjitha tokat e mbetura feudale (han) u shndërruan gjithashtu në prefektura, kështu që prefekturat e ndanë tërë vendin. Në disa valë të konsolidimit të territorit, 47 prefekturat e sotme u formuan nga fundi i shekullit. Në shumë raste, këto janë në kundërshtim me provincat antike të ritsuryō të Japonisë.
Shefi ekzekutiv i çdo prefekture është një guvernator i zgjedhur drejtpërdrejt (知事, chiji). Urdhërat dhe buxhetet miratohen nga një asamble njëdhomëshe (議会, gikai) anëtarët e së cilës zgjidhen për mandat katër vjeçare.
Sipas një sërë ligjesh të viteve 1888-1890 për qeverisjen vendore deri në vitet 1920, çdo prefekturë (atëherë vetëm 3-fu dhe 42 -ken; Hokkai-dō dhe Okinawa-ken ishin subjekt i ligjeve të ndryshme deri në shekullin e 20-të) u nda në qytete (市, shi) dhe rrethe (郡, gun) dhe çdo rreth në qytezë (町, chō/machi) dhe fshatra (村, son/mura). Hokkaido ka 14 nënprefektura që veprojnë si Zyra të Përgjithshme Nënprefektural (総合振興局, sōgō-shinkō-kyoku) dhe Zyrat Nënprefektural (振興 局, shinkō-kyoku) të prefekturës. Disa prefektura të tjera kanë edhe zyrat e degës që kryejnë funksione administrative prefekturale jashtë kryeqytetit. Tokio, kryeqyteti i Japonisë, është një prefekturë e bashkuar; një metropol, ai ka tipare të të dy qyteteve dhe prefekturave.
Llojet e prefekturave
Historikisht, gjatë periudhës Edo, shogunati Tokugawa krijoi zona të rregulluara nga bugyō (奉行 支配) rreth nëntë qyteteve më të mëdha në Japoni, dhe 302 zona të qeverisura me qytete (郡 代 支配 地) gjetkë. Kur qeveria Meiji filloi të krijojë sistemin prefektural në vitin 1868, nëntë zonat e rregulluara nga bugyō u bënë fu (府), ndërsa zonat e qeverisura të qytezës dhe pjesa tjetër e zonave të qeverisura nga bugyō u bënë ken (県). Më vonë, më 1871, qeveria caktoi Tokio, Osaka dhe Kyoto si fu, dhe e vendosi fu tjetër në statusin e ken. Gjatë Luftës së Dytë Botërore, më 1943, Tokio u bë to, një lloj i ri i pseudo-prefekturës.
Megjithë ndryshimet në terminologji, ekziston pak dallim funksional midis katër llojeve të qeverive lokale. Qeveritë nën-kombe nganjëherë kolektivisht quhen todōfuken (都道府県) në japonisht, që është një ndërthurje e katër termave.
Lista e prefekturave
Shënime: ¹ sipas vitit 2015; ² km²; ³ per km²
Të humbura pas Luftës së Dytë Botërore
Këtu janë disa territore që u humbën pas Luftës së Dytë Botërore. Kjo nuk përfshin të gjitha territoret e Perandorisë së Japonisë siç është Manchukuo.
Kastriot Saqipi
HFAQJET TEATRALE
• 1. “Ai senin” autor Hristo Bojçev 2014
• 2.” Nuk dua të jetoj më” J.M 2014
• 3.”Jasht bie bore” Vicenco Saleme 2013
Në festivalin e Podujevës Çmimi ‘Teatri ndryshe’ për gjetjet me të veçanta regjisoriale,
"Ditët e Komedisë Shqiptare – Presheva çmimin special të Festivalit
• 4. “Çfarë ka parë shërbetorja” Joe Orton 2013
"Teatri Shqiptarë në Maqedoni – Dibër çmimin për aktorën dytësore
• 5. Më e vërtet se e vërteta” Martial courcier 2012
• 6. “Revolja” Gabor George
Në edicionin Jubilar të 40 në Ferizaj çmimin për regjin më të mir 2010
Kastriot Saqip
• 1. “Ai senin” autor Hristo Bojçev 2014
• 2.” Nuk dua të jetoj më” J.M 2014
Kastriot Saqipi
"Teatri Shqiptarë në Maqedoni – Dibër Regjia më e mir dhe Aktorja më e mir
Kastriot Saqip
• 3.”Jasht bie bore” Vicenco Saleme 2013
Kastriot Saqipi
• 8.”Superfloqi” Kastriot Saqipi
Kastriot Saqip
Në festivalin e Podujevës Çmimi ‘Teatri ndryshe’ për gjetjet me të veçanta regjisoriale,
"Ditët e Komedisë Shqiptare – Presheva çmimin special të Festivalit
Kastriot Saqipi
• 9. “Engjulli I Vdekjes” Albatros Rexhaj 2008
Kastriot Saqip
• 4. “Çfarë ka parë shërbetorja” Joe Orton 2013
Kastriot Saqipi
• 10. “Vdekja e një Mbretreshe” 2008
Në festivalin e Podujevës çmimin shfaqja më e mire e festivalit
• 11. “Kimi dhe Maksi” Haqif mulliqi 2007
Kastriot Saqip
• 5. Më e vërtet se e vërteta” Martial courcier 2012
Kastriot Saqipi
• 12. “Lugetrit e shekspirit” 2006
Kastriot Saqip
• 6. “Revolja” Gabor George
Kastriot Saqipi
• 13.”Banorët e shpellës” 2006
Kastriot Saqip
Në edicionin Jubilar të 40 në Ferizaj çmimin për regjin më të mir 2010
Kastriot Saqipi
• 14. “Mbijetesa” Kastriot Saqipi 2006
Kastriot Saqip
• 7.”Fundloja” Samuel Becket 2009
Kastriot Saqipi
• 15.”Psikodramatisti” Kastriot Saqipi 2005
Kastriot Saqip
"Teatri Shqiptarë në Maqedoni – Dibër Regjia më e mir dhe Aktorja më e mir
Kastriot Saqipi
• 16.”Identiteti” Albatros Rexhaj 2005
Kastriot Saqip
• 8.”Superfloqi” Kastriot Saqipi
Kastriot Saqipi
• 17.”Nata e dymbëdhjet” Shakespeare 2005
Kastriot Saqip
2010
Kastriot Saqipi
Në Festivalin Skena UP çmimi Shfaqja më e mir aktorja më e mir dhe Aktori më I mir
Kastriot Saqip
• 9. “Engjulli I Vdekjes” Albatros Rexhaj 2008
Kastriot Saqipi
• 18.”Ushtari Mburracak” Pluti 2004
Kastriot Saqip
• 10. “Vdekja e një Mbretreshe” 2008
Kastriot Saqipi
• 19.”Antonio dhe Kleopatra” Shakespeare 2004
Kastriot Saqip
Në festivalin e Podujevës çmimin shfaqja më e mire e festivalit
Kastriot Saqipi
• 20. “Ushtari Mburracak” Pluti 2003
Kastriot Saqip
• 11. “Kimi dhe Maksi” Haqif mulliqi 2007
Kastriot Saqipi
• 21.” Edipi në Kolon” Sofokliu 2002
Kastriot Saqip
• 12. “Lugetrit e shekspirit” 2006
Kastriot Saqipi
• 22.” 8 pika pa rend dite” Esat Stavileci 2001
Kastriot Saqip
• 13.”Banorët e shpellës” 2006
Kastriot Saqipi
• 23.”Kosova nën pranga” Esat Stavileci 2000
Kastriot Saqip
• 14. “Mbijetesa” Kastriot Saqipi 2006
Kastriot Saqipi
• 24.”Vllezri e interes” Kristo floqi 1997
Kastriot Saqip
• 15.”Psikodramatisti” Kastriot Saqipi 2005
Kastriot Saqipi
• 25.”Parajs a ferr” Kastriot Saqipi 1996
Kastriot Saqip
• 16.”Identiteti” Albatros Rexhaj 2005
Kastriot Saqipi
Puna si asistent Regjie
Kastriot Saqip
• 17.”Nata e dymbëdhjet” Shakespeare 2005