cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jokebedi
Pikëpamja islame
Së bashku me ndarjen e Detit të Kuq, shkurret e djegura dhe Dhjetë Urdhëresat: Kurani tregon historinë e Musait me disa detaje të shtuara dhe dallime të vogla. Tregohen nëna e tij, Jukabidi (arabisht: يوكابد Yūkābid) dhe përpjekjet e saj për të shpëtuar Musain.
Historitë e ngjarjeve të pazakonta gjatë shtatzënisë së Emines, nënës së profetit islam Muhamed, krahasohen me përvojat e ngjashme të Jokebedit kur ajo mbante Moisiun. Rëndësia e këtij krahasimi kuptohet se buron nga afiniteti i folklorit arab me traditat hebraike.
20 minuta
20 minuta (Turqisht: 20 Dakika) ishte serial turk i cili zgjati nga 1 janari 2013 deri më 27 qershor 2013.
Fréchou-Fréchet
Fréchou-Fréchet (Ocitanisht: Eth Hrèisho e Eth Hreishet ; Shqip: Hreishu- Hreisheti) është një komunë në departamentin Hautes-Pyrénées në Francën jugperëndimore.
Beauty and the Beast (1991)
Beauty and the Beast (shqip: E bukura dhe bisha ose Bukuroshja dhe bisha) është një film i animuar amerikan, zhanri romancë muzikal fantazi, me regji të Gary Trousdale dhe Kirk Wise, skenar të Linda Woolverton, në role kryesore Paige O'Hara dhe Robby Benson. Filmi u bazua në përrallën franceze me të njëjtin titull nga Jeanne-Marie Leprince de Beaumont.
Sinops
Filmi fokusohet në marrëdhënien midis Bishës (Robby Benson), një princ i transformuar në përbindësh për shkak të arrogancës së tij, dhe Belës (Paige O'Hara), një vajzë e re e cila burgoset në kështjellën e tij. Në mënyrë që të kthehet sërish në njeri, Bisha duhet ta fitojë dashurinë e Belës para se petali i fundit i trëndafilit magjik të bjerë, përndryshe ai do të mbetet një përbindësh përgjithmonë.
Zërat
Në shqip, Bela u dublua nga Alma Koleci, ndërsa Bisha nga Gëzim Rudi.
Baleix
Baleix është një komunë në Francë. Baleix bën pjesë në departamentin Pyrénées-Atlantiques të rajonit Nouvelle-Aquitaine. Komuna ka një popullsi prej 137 banorë dhe sipërfaqe 6.47 km².
Kulla e ziles
parapamje|250px|[[Kulla e Elizabetës, Londër e përfunduar më 1859; e njohur si Big Ben.]] Kulla e ziles është një kullë që përmban një ose më shumë kambana, ose që është projektuar për të mbajtur kambana edhe nëse nuk ka asnjë. Një kullë e tillë zakonisht shërben si pjesë e një kishe dhe do të përmbajë kambanat e kishës, por ka gjithashtu shumë kambanore laike, shpesh pjesë e një ndërtese komune, një institucioni arsimor ose një kullë e ndërtuar posaçërisht për të vendosur një karillon. Këmbanaret e kishave shpesh përfshijnë orë, dhe kullat laike zakonisht bëjnë, si një shërbim publik.
Kulla më e lartë e zilës në botë, 113.2 metra e lartë, është Kulla e Ziles e Mortegliano, në rajonin Friuli-Venecia Xhulia, Itali.
Qëllimi
Këmbanat bien nga një kullë për të mundësuar që ato të dëgjohen në distancë. Këmbanat e kishës mund të nënkuptojnë kohën që adhuruesit të shkojnë në kishë për një shërbim komunal dhe mund të jenë një tregues i një kohe për t'u lutur, pa ardhur adhuruesit në kishë. Ato thirren gjithashtu në raste të veçanta, si p.sh. një dasmë ose një shërbim varrimi. Në disa tradita fetare ato përdoren brenda liturgjisë së shërbimit të kishës për t'u treguar njerëzve se një pjesë e caktuar e shërbimit është arritur.
Një kullë e ziles mund të ketë një zile të vetme, ose një koleksion kambanash të cilat janë të sintonizuara në një shkallë të përbashkët. Ato mund të jenë të palëvizshme dhe të tingëlluara, të rrahura në mënyrë të rastësishme duke lëvizur nëpër një hark të vogël, ose të kalojnë nëpër një rreth të plotë për të mundësuar shkallën e lartë të kontrollit të ndryshimit të ziles angleze. Ato mund të vendosin një karillon ose chimes, në të cilat këmbanat bien nga çekiçët e lidhur nëpërmjet kabllove me një tastierë. Këto mund të gjenden në shumë kisha dhe ndërtesa laike në Evropë dhe Amerikë, duke përfshirë kampuset e kolegjeve dhe universiteteve.
Ekzistojnë një sërë pajisjesh elektronike për të simuluar zhurmën e këmbanave, por çdo kullë e konsiderueshme në të cilën është investuar një shumë e konsiderueshme parash, në përgjithësi do të ketë një grup të vërtetë kambanash.
Yuta Nakayama
Yuta Nakayama (中山 雄太) është një futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 1 ndeshje.
Daroca
Daroca është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Campo de Daroca, të provincës Zaragoza, në Aragon. Daroca ka 2331 banorë (2009), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 52.05 km2.
Milis
Milis (Mìris) është një komunë në Itali në provincën Oristanos, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 18.67 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare 72 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 1.555 banorë.
Yuto Sato
(lindur më 12 Mars 1982) është një futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 1 ndeshje.
Balesmes-sur-Marne
Balesmes-sur-Marne është një komunë në Francë. Balesmes-sur-Marne bën pjesë në departamentin Haute-Marne të rajonit Champagne-Ardenne. Komuna ka një popullsi prej 259 banorë dhe sipërfaqe 12.67 km².
Tournes
Tournes është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Tournes ka një popullsi prej 1037 banorë dhe sipërfaqe 8.26 km², me një dendësi prej 126 banor/km².
Miriami
parapamje|Miriami, profetesha ([[Anselm Feuerbach 1862)]] Miriami (Hebraisht: מִרְיָם Mīryām, fjalë për fjalë 'Rebelim') përshkruhet në Biblën Hebraike si e bija e Amramit dhe Jokebedit dhe motra e madhe e Moisiut dhe Aaronit. Ajo ishte një profeteshë dhe shfaqet për herë të parë në Librin e Eksodit.
Emri i Miriamit nuk përmendet konkretisht në Kuran, por thjesht quhet "motra e tij" ose "motra e Musait".
Në Kuran, ashtu si në Biblën Hebraike, Miriami i bindet kërkesës së nënës së saj për të ndjekur Musain si foshnjë, ndërsa ai noton në lumë në një shportë, nëna e tyre e kishte vënë atë në det që të mos vritej nga shërbëtorët dhe ushtarët e Faraonit. Më vonë, gruaja e Faraonit, Asija, gjen Musain në lumë dhe e biëson atë si të sajin, por Musai nuk pranon të thithet prej saj. Miriami i kërkon gruas së Faraonit dhe shërbëtoreve të saj që nëna e tij të shërbejë si kujdestare për Moisiun, dhe identiteti i nënës nuk i dihet gruas së Faraonit.
Vdekja e Miriamit përshkruhet në Numrat 20:1 dhe në vargun tjetër, izraelitët përshkruhen si ankohen për mungesën e ujit në Kadesh. Teksti thotë: "Miriami vdiq atje dhe u varros atje. Dhe nuk kishte ujë për asamblenë."
Tsukasa Umesaki
(lindur më 23 Shkurt 1987) është një futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 1 ndeshje.
Chassepot
Chassepot, i njohur zyrtarisht si Fusil modele 1866, ishte një pushkë ushtarake i famshëm për të qenë krahu i forcave franceze në Luftën Franko-Prusiane të viteve 1870-1871. Ai zëvendësoi një shumëllojshmëri të pushkëve me grykë Minié, shumë prej të cilave u shndërruan më 1864 në mbushje me këllëf (pushkat Tabatière). Një përmirësim i pushkëve ushtarake ekzistuese në 1866, Chassepot shënoi fillimin e epokës së aksionit modern të bulonave, pushkëve ushtarake me mbytje. Pushka Gras ishte një përshtatje e Chassepot e krijuar për të gjuajtur fishekë metalikë të prezantuar në vitin 1874.
Ai u prodhua nga Manufacture d'armes de Saint-Étienne (MAS), Manufacture d'Armes de Châtellerault (MAC), Manufacture d'Armes de Tulle (MAT) dhe, deri në vitin 1870, në Manufacture d'Armes de Mutzig në ish Château des Rohan. Shumë prej tyre u prodhuan gjithashtu me kontratë në Angli (Cassepots "Potts et Hunts" dorëzuar Marinës Franceze), në Belgjikë (Liege) dhe në Itali në Brescia (nga Glisenti). Numri i përafërt i pushkëve Chassepot në dispozicion të ushtrisë franceze në korrik 1870 ishte 1,037,555 njësi. Për më tepër, fabrikat shtetërore mund të dorëzojnë 30,000 pushkë të reja në muaj. Prodhuesit e armëve në Angli dhe Austri prodhuan gjithashtu pushkë Chassepot për të mbështetur përpjekjet franceze të luftës. Armatura Steyr në Austri dërgoi 12,000 karabina Chassepot dhe 100,000 pjesë në Francë më 1871. Prodhimi i pushkës Chassepot përfundoi në shkurt 1875, katër vjet pas përfundimit të Luftës Franko-Prusiane, me rreth 700,000 pushkë të tjera Chassepot të bëra midis shtatorit 1871 dhe korrikut 1874.
Historia
Në Luftën Franko-Prusiane (1870–1871), Chassepot takoi homologun e tij prusian, pushkën me gjilpërë Dreyse. Chassepot kishte disa avantazhe mbi Dreyse. Ai përmbante një bllokues gome në kokën e bulonave për të siguruar një izolim më efikas të gazit. Megjithëse gjuante një kalibër më të vogël (11 mm kundrejt 15.4 për Dreyse), municioni Chassepot kishte më shumë barut (5.68 gram kundrejt 4.85 gram), duke rezultuar në shpejtësi më të lartë të grykës (436 metra në sekondë, 33% mbi Dreyse). trajektore më të sheshtë dhe një rreze më të gjatë. Kështu, pamjet në Chassepot mund të ngriheshin deri në 1.600 metra, ndërsa përcaktimi maksimal i pamjes së Dreyse ishte vetëm 600 metra. Chassepot kishte një peshë prej 4.1 kg kundrejt 4.57 kg për pushkën me gjilpërë. Ai ishte gjithashtu më i shkurtër (1310 mm kundrejt 1424 mm).
Pas luftës, 20,000 pushkë Chassepot të kapur iu shitën Shahut të dinastisë persiane Qajar.
Në vitin 1872 Perandoria e Brazilit bleu 8631 Chassepot; pasi u përball me një luftë të mundshme që përfshin pretendimet argjentinase mbi Paraguajin. Armët, megjithatë, nuk iu shpërndanë kurrë zyrtarisht ushtrisë, pasi vendimi për të blerë Comblain ishte marrë tashmë dhe për shkak të problemeve me besueshmërinë e fishekut. Armët përfunduan karrierën e tyre në depozitë ose iu dorëzuan forcave të policisë dhe klubeve të qitjes. Disa nga këto armë janë përdorur ndoshta nga rebelët gjatë Luftës së Canudos.
Chassepot e tepërt u eksportuan në Kinë. Disa nga luftëtarët e Perandorisë Etiopiane ishin të pajisur me pushkë Chassepot gjatë Luftës së parë Italo-Etiopiane të vitit 1896.
Mekanizmi i bulonave
parapamje|majtas|Mekanizmi i bulonës Chassepot Breku mbyllej me një rrufe të ngjashme me ato të pushkëve më moderne. Ndër veçoritë teknike me interes të prezantuara në 1866 në pushkën Chassepot ishte metoda e mbylljes së bulonit nga një unazë gome e segmentuar e cila zgjerohej nën presionin e gazit dhe kështu vulosi këllëfin kur gjuajti. Kjo teknologji e thjeshtë por efektive u përshtat me sukses në artileri më 1877 nga koloneli de Bange, i cili shpiku jastëkë asbesti të ngopura me yndyrë për të vulosur këllëfën e topave të tij të rinj (sistemi De Bange).
Fisheku
Chassepot përdorte një fishek letre, të cilin shumë e quajnë si 'të djegshëm', ndërsa në realitet ishte krejt e kundërta. Ai mbante një plumb cilindra-konoidal me kokë të rrumbullakët 11 mm (43 inç) që ishte i lyer me letër dylli. Një kapak standard i përmbysur me goditje ishte në pjesën e pasme të fishekut të letrës dhe i fshehur brenda. Ai u shkrep nga gjilpëra e Chassepot-it (një kunj me majë të mprehtë) me shtypjen e këmbëzës. Ndërsa performanca balistike dhe shpejtësia e shkrepjes së Chassepot ishin të shkëlqyera për atë kohë, mbetjet e letrës së djegur si dhe ndotja e pluhurit të zi u grumbulluan në dhomën dhe mekanizmin e bulonave pas shkrepjes së vazhdueshme. Mbytësja e gomës së bulonit u gërryej gjatë veprimit, por u zëvendësua lehtësisht në fushë nga këmbësorët. Arma e vjetër e gjilpërës Dreyse dhe fisheku i saj ishin ndërtuar qëllimisht në një mënyrë për të minimizuar ato probleme, por në dëm të vetive të saj balistike.
Për të korrigjuar këtë problem, Chassepot u zëvendësua në 1874 nga pushka Gras e cila përdorte një fishek metalik prej bronzi të tërhequr në qendër. Përndryshe, pushka Gras ishte në thelb identike në pamjen e jashtme me pushkën Chassepot. Pothuajse të gjitha pushkët e modelit më të vjetër Chassepot (Mle 1866) të mbetura në magazinë u konvertuan përfundimisht për të marrë municionin e fishekut metalik 11 mm Gras (fusil Modèle 1866/74). Rreth 665,327 pushkë Chassepot ishin kapur nga koalicioni gjerman që mundi Francën më 1871. Një numër i madh i këtyre pushkëve Chassepot të kapur u shkurtuan dhe u shndërruan në fishek metalik Mauser 11 mm. Ai shërbeu me njësitë e kalorësisë së Mbretërisë së Saksonisë dhe të Mbretërisë së Bavarisë. Të tjerët u asgjësuan "siç është" me tregtarët britanikë të tepricës. Në shumicën, por jo të gjitha, shenjat e marrësit francez në këto pushkë Chassepot të kapura nga gjermanët ishin fshirë.
Synen Ebu Daud
Sunen Ebu Davud (Arabisht: سنن أبي داود‎) është një nga gjashtë libra të haditheve i cili është përmbledhur nga Ebu Davudi. Ai ka pëmbledhur 500,000 hadithe, por përfshinë 4,800 në këtë koleksion.
Përkthimi
Sunen Ebu Davud është përkthyer në shumë gjuhë. Libraria islame në Australi ka përmbledhur 11 komente prej kësaj libri në gjuhën arabe, urdu dhe indoneziane.
Jolin Tsai
Jolin Tsai është këngëtare tajvanezë. Lindi më 15 shtator 1980 në Xinbei, Tajvan me emrin Tsai I-ling.
Modolo
Modolo (Mòdolo) është një komunë në Itali në provincën Oristanos, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 2.47 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare 134 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 168 banorë.
Yugo Tatsuta
Yugo Tatsuta (立田 悠悟) është një futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 1 ndeshje.
Ben Andoni
Baftjar Luzati i njohur me emrin Ben Andoni (Tiranë, 29 qershor 1966) është gazetar dhe përkthyes shqiptar.
Biografia
Me prejardhje nga Radostina e Fierit, u lind në Tiranë, i biri i Ismetit dhe Agustellës. Ka studiuar gjeografi dhe punoi më së pari në Institutin Hidrometeorologjik. Prej vitit 1996 është gazetar profesionist. Ka shkruar për gazetën "Koha Jonë", ishte redaktor kulture i gazetave "Gazeta Shqiptare" dhe "Korrieri", kryeredaktor i revistës "ABC" dhe zv. kryeredaktor i revistës "MAPO". Veç kësaj ka qenë korrespondent i agjencisë së lajmeve të Beogradit "BETA" dhe agjencive e gazetave të tjera të huaja. Andoni përkthen nga serbishtja, kroatishtja, bosnjishtja dhe anglishtja.
Lipa (Zveçan)
Lipë është një vendbanim në komunën e Zveçanit, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Kelmend.
Qarku Arras
Qarku Arras është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Pas-de-Calais.
Das, Catalonia
Das, Catalonia është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Cerdanya, të provincës Girona, në Katalonia. Das, Catalonia ka 222 banorë (2012), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 14.9 km2.
Baykar Bayraktar TB2
parapamje|300x300px|Baykar Bayraktar TB2 Bayraktar TB2 është një mjet ajror luftarak pa pilot (UCAV) me qëndrueshmëri të gjatë në lartësi mesatare (MALE) i aftë për operacione fluturimi të kontrolluara nga distanca ose autonome. Është prodhuar nga kompania turke Baykar Makina Sanayi ve Ticaret A.Ş, kryesisht për Forcat e Armatosura Turke. Avionët monitorohen dhe kontrollohen nga një ekuipazh ajror në një stacion kontrolli tokësor, duke përfshirë përdorimin e armëve. Zhvillimi i UAV-së i është besuar kryesisht Selçuk Bayraktar, një ish-student i diplomuar në MIT.
Deri në nëntor 2021, droni TB2 kishte përfunduar 400,000 orë fluturimi globalisht. Operatori më i madh i dronëve TB2 është ushtria turke, por një model eksporti u është shitur ushtarakëve të një numri vendesh të tjera. Turqia e ka përdorur dronin gjerësisht në sulmet ndaj objektivave të Partisë Punëtore të Kurdistanit (PKK) dhe Njësive të Mbrojtjes së Popullit (YPG) në Irak dhe Siri. Dronët Bayraktar u vendosën më vonë nga një numër vendesh të tjera në mbarë botën në luftëra të ndryshme, si nga Azerbajxhani në luftën e Nagorno-Karabakut të vitit 2020, nga Forcat e Armatosura të Ukrainës gjatë pushtimit rus të Ukrainës në vitin 2022, si dhe nga Forca Kombëtare e Mbrojtjes se Etiopisë gjatë Luftës Tigray.
Lidhjet e jashtme
Bayraktar TB2 - Rocket Fire Test
Xhamia e Re (Stamboll)
parapamje|Xhamia e Re në [[Stamboll]] Xhamia e Re (Turqisht: Yeni Cami) ose Xhamia e Sulltaneshës Valide (Turqisht: Valide Sultan Cami) ndodhet në fund të urës Galata në Stamboll. Xhamia ka filluar të ndërtohet në vitin 1597 me urdhër të Safijes dhe emri i xhamisë u vendos Xhamia e Sultaneshes "Valide". Por për shkak të zjarrit i cili ndodhi në vitin 1660, e shkatërroi xhaminë. Xhamia u përfundua më në fund në vitin 1663, dhe u inaugurua në vitin 1665. Xhamia e morri emrin "Xhamia e Re e Sulltaneshes Valide" ose "Xhamia e Re".
Beaumont, Haute-Savoie
Beaumont është një komunë në Francë. Beaumont bën pjesë në departamentin Haute-Savoie të rajonit Rhône-Alpes. Komuna ka një popullsi prej 1874 banorë dhe sipërfaqe 9.74 km².
Takahiro Futagawa
(lindur më 27 Qershor 1980) është një futbollist japonez.
Geneta hausa
Geneta hausa ( Genetta thierryi) është një lloji genete, amtare për savanat e Afrikës perëndimore. Ёshtë renditur si lloji jo i rrezikuar në listën e kuqe të IUCN.
Geneta hausa janë parë në stepat e pyllit të Senegalit, në pyje me lagështi në Guinea-Bisau dhe në pyjet me shi në Sierra Leone , Gana dhe Bregu i Fildishtë.
Karakteristikat
Geneta hausa ka një gëzof me ngjyra të ndritshme me flokë të shkurtër. Një vijë e vazhdueshme me kafe ndodhet përgjatë shpinës së saj kryqëzohet gjatësisht nga një vijë me ngjyra të ndritshme. Këmbët e saj janë po aq të ndritshme sa ngjyrosja e trupit. Bishti i saj është me unaza të errëta dhe të ndritshme dhe një majë të zezë. Pikat në shpatull, kofshë dhe krahë janë më të vogla dhe më të errëta. Krahët e përparme dhe pjesët e pasme nuk janë me njolla. Ai ndryshon në ngjyrosjen dhe gjatësinë e flokëve në lidhje me habitatin e tij, peltet janë më të shkurtër dhe më të butë në habitatin e tipit savana, dhe më të gjatë dhe më të errët (më të verdhë) në habitatin pyjor. Flokët e rojeve në bazën e shpatullave janë të rrumbullakëta, ose shumë pak vezake, e cila është unike midis genetave.
Gama dhe habitati
Geneta hausa është vendas në Gambia, Guinea-Bissau dhe Kamerun , ku ai banon në savana të thatë dhe pyje të hapura me lagështi. Ajo gjithashtu është parë në stepat me drurë të thatë në Senegal, dhe në pyjet me shi në Sierra Leone , Gana dhe Côte d'Ivoire.
Ekologjia dhe sjellja
Ekologjia e genetës hausa është studiuar pak. Sjellja e saj ushqyese dhe dieta ka të ngjarë të jenë të ngjashme me atë të genetave të tjera. Sjellja e tij e mbarështimit është gjithashtu e panjohur, por këto geneta mendohet se riprodhohen midis gurëve ose në vrimat e gërmuara në tokë. Një i ri u gjet duke fjetur në një pemë, dhe dy kafshë gjysëm të rritura u gjetën në Mali në nëntor, gjë që mund të tregojë se këlyshët kanë lindur midis janarit dhe marsit.
Eus
Eus ( në frëngjisht dhe katalanisht) është një komunë në departamentin Pirenejtë Orientalë në Francën jugore.
Vendndodhja
Eusa ndodhet në kantonin Pirenejtë Katalanë dhe në rrethin e Prades. qendër|parapamje|300x300px| Harta e Eusës dhe komunave përreth
Provinca e Sud Sardenjas
Provinca e Sud Sardenjas është një provincë e rajonin Sardenjë, në Itali. Ka një popullsi prej 351.586 (31-7-2018) banorësh dhe një sipërfaqe prej 6.530 km². Dendësia e popullsisë është 53,84 banorë/km². Kryeqëndra e provincës është qyteti Carbonia.
Le Thour
Le Thour është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Le Thour ka një popullsi prej 377 banorë dhe sipërfaqe 16.62 km², me një dendësi prej 23 banor/km².
Gavarnie-Gèdre
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Gavarnie-Gèdre (Occitan  ) është një komunë në departamentin Hautes-Pyrénées, Franca jugperëndimore. Bashkia u krijua më 1 janar 2016 nga bashkimi i ish-komunave Gavarnie dhe Gèdre.
Pikat e referimit
Vendi është i famshëm kryesisht për Cirque de Gavarnie, i cili është një luginë akullnajore. Kufiri jugor është në male, me Aragonin, Spanjë.
Në fshatin Gjevarni ndodhet një kishë e vogël. Kisha, e ndërtuar rreth shekullit të 12-të, shtrihet në rrugën Camino. Kisha përmban një kabinet i cili pretendohet se mban kafkat e një numri të Kalorësve Tempullarë që vdiqën ndërsa udhëtonin për në Compostela. Kisha ishte një faktor me ndikim në renditjen e fshatit Gjevarni si një sit i Trashëgimisë Botërore të UNESCO-s. Fshati vizitohet nga ata që bëjnë ski dhe nga pelegrinazhet HCPT në Lourdes.
Referime
<references group="" responsive="1">
Lubret-Saint-Luc
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Lubret-Saint-Luc ( gaskonisht : Lubret e Sent Luc ; Shqip: Lubreti dhe Shën Luka) është një komunë në departamentin Hautes-Pyrénées në Francën jugperëndimore.
Daiki Takamatsu
(lindur më 8 Shtator 1981) është një ish-futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 2 ndeshje.
Arue, French Polynesia
Arue është një komunë në Francë. Arue bën pjesë në departamentin të rajonit. Komuna ka një popullsi prej 9458 banorë (regjistrimi August 2007 census) dhe sipërfaqe 21.45 km².
Kyogo Furuhashi
Kyogo Furuhashi (古橋 亨梧) është një futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 1 ndeshje.
Gaillac
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Gaillac (Ocitanisht: Galhac ; Shqip: Galjaku) është një komunë në departamentin Tarn në Francën jugore. Ajo kishte në vitin 2013 një popullsi prej 14,334 banorësh.
Gjeografia
Galjaku është një qytet i vendosur midis Tuluzës, Albit dhe Montaubanit. Ai ka fituar shumë njohje për shkak të verërave që mbajnë emrin e qytetit. Lumi Tarn rrjedh përgjatë kufirit të qytetit nga jugu, lindja dhe perëndimi. Është 50 km në veri-lindje të Tuluzës. Është një qytet tregu dhe është qendra tregtare e veriperëndimit të Tarnit.
Vera lokale e Galjakut, e prodhuar për herë të parë pothuajse dy mijë vjet më parë, është e dy emërtimeve zyrtare (AOC). Terroiri përbëhet nga dhera balte, gëlqerore, rëre dhe sileks. Galjaku merr më shumë orë dielli se Bordoja dhe është zbukuruar nga një klimë e ftohtë detare. Duras është emri i rrushit që është vendas në këtë zonë dhe i një AOC dhe qyteti në veriperëndim të dy emërtimeve "Gaillac".
Historia
Qyteti u themelua në shekullin e dytë të erës sonë nga Galët të cilët krijuan një port lumi nga ku mund të eksportonin verën e tyre në provincën Gallia Narbonensis. Kur Aquitania u pushtua nga Roma, Galjaku lulëzoi prej verës së tij. Megjithatë, pushtimet barbare e asgjësuan qytetin dhe nuk lanë asgjë pas. Vetëm kur murgjit e Saint-Michel fituan privilegjet e vreshtarisë nga peshkopi i Albit, në vitin 972, popullsia u stabilizua dhe Galjaku filloi të bëhej përsëri një qytet. Verërat e tyre fillimisht u dërguan në Bordo ku më pas do të eksportoheshin në Angli. Abacia e Shën Michelit u ndërtua në shekullin e X-të dhe u rindërtua në 1271. Në 1524 abacia u laicizua, por titulli i abacisë u ruajt.
Gjatë luftërave fetare, Galjakasit refuzuan të ndryshojnë fenë e tyre dhe mbetën katolikë dhe u përzunë nga qyteti nga protestantët. Ata u strehuan në Castelnau-de-Montmiral. Pas masakrës së Ditës së Shën Bartolomeut më 24 gusht 1572, në Paris, Galjakasit masakruan 74 nga 90 Huguenotë e qytetit. Abacia u rindërtua edhe një herë midis 1572-1620. Në shekullin e shtatëmbëdhjetë u ngrit Kështjella Foucaud.
Ishte nga qyteti Galjak që Louis-Philippe I drejtoi fjalët:"Nous chercherons à nous tenir dans un juste miieu, également éloigné des excès du pouvoir populaire et des abus du pouvoir royal."E cila mund të përkthehet: "Ne kërkojmë të mbajmë veten në gjendjen e duhur, të larguar nga teprimet e pushtetit popullor dhe nga abuzimet e pushtetit mbretëror". Kjo fjali do të përcaktonte Monarkinë e Korrikut.
Transporti
Stacioni Gaillac ka lidhje hekurudhore me Tuluzën, Arijakun, Albin dhe Rodezin. Stacioni Tessonnières është në linjën për në Albi.
Mogorella
Mogorella (Mogorèdda) është një komunë në Itali në provincën Oristanos, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 17.06 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare 265 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 442 banorë.
Geneta e Xhonstonit
Geneta e Xhonstonit ( Genetta johnstoni) është një lloji genete e njohur në pyjet e Guinesë së sipërme. Ndërsa kërcënohet nga shpyllëzimi dhe shndërrimi i pyjeve të shiut në tokë bujqësore dhe industrialisht, ai renditet si lloji afër kërcënimit në Listën e Kuqe të IUCN.
Konsiderohet si një nga mishngrënësit pak më të njohur të Afrikës Perëndimore, dhe deri në fund të shekullit ishte i njohur vetëm nga koleksionet në muzeume. Në janar 2000, një individ i vdekur u gjet pranë Parkut Kombëtar Taï në Bregun e Fildishtë. Në korrik të po këtij viti, individi i parë i drejtpërdrejtë i njohur për shkencën u balcamua.
Në vitin 2011, ajo u regjistrua për herë të parë në Rezervatin Natyror të Dindefelo, një zonë e mbrojtur në Senegalin juglindor.
Karakteristikat
Gëzofi i shkurtër i genetës së Xhonstonit është ngjyrë ari në të verdhë me njolla të vogla të kuqërremta në anët, një shirit i errët përgjatë shtyllës kurrizore dhe gjymtyrëve të errëta. Këmbët e saj të pasme janë gri të errët. Bishti i saj ka tetë unaza të zeza dhe shtatë të zbehtë, dhe një majë kafeje që është e zbardhur poshtë.
Marrëdhëniet mes Shqipërisë dhe Kroacisë
Marrëdhëniet diplomatike midis Shqipërise dhe Kroacisë filluan në vitin 1992, pasi Shqipëria ka njohur Kroacinë në fillim të këtij vitit. Mes të dy shteteve po ekziston një bashkëpunim në shumë fushat, dhe bashkëpunimi po thellohet e zgjerohet gjithmonë. Shumë traktatet dypalëshe midis Tiranës dhe Zagrebit janë hyrë në fuqi dhe për të ardhmen është parashikuar që të intensifikohen më tej marrëdhëniet, sidomos në fushën e ekonomisë dhe tregtisë. Vizitat edhe shkëmbimet e rregullta — përfshirë edhe në nivelin më të lartë — janë konsideruar si konstruktiv dhe përmirësojnë marrëdhëniet më tej. Sipas ambasadës shqiptare në Zagreb, vendet Shqipëria dhe Kroacia nuk kanë asnjë çështje e hapur dhe asnjë mosmarrëveshje, por ata ndajnë të njëjtat pikëpamjet dhe qëndrimet në lidhje me situatën në rajon.
Të dy shtetet janë bërë anëtare të NATOs bashkë dhe Kroacia (që është anëtare e BEs) po mbështet integrimin e Shqipërisë në Bashkimin Evropian.
Historia
1934 mbreti Zogu ka emëruar tre konsullata nderi në Zagreb, Split dhe Dubrovnik. parapamje|Flamuj e të dy vendeve në Zagreb gjatë një vizitë shtetërore të [[Bujar Nishanit, në maj 2016]] Pasi Kroacia ka shpallur zyrtarisht pavarësinë nga Jugosllavia në qershor 1991, Shqipëria ka njohur shtetin i ri më 21 kallnor 1992. Pastaj, marrëdhëniet diplomatike janë krijuar më 25 gusht 1992.
Gjatë luftës së pavarësisë nga viti 1991 deri në vitin 1995, një numër i konsiderueshëm i shqiptarëve ka luftuar në anën kroate. Për këtë, shteti kroat ka shprehur mirënjohjen e tij ende në vitin 2016.
Në prill të vitit 2009, të dyja vendet u bënë anëtarë të NATOs. Në periudhën para anëtarësimit, ata kanë thelluar bashkëpunimin në fushën e mbrojtjes dhe në politikën të sigurisë. Anëtarësimi i Kroacisë në BE më 1 korrik 2013 konsiderohet pozitiv nga ana e Shqipërisë.
Ekonomia
Gjithashtu, ka një bashkëpunim të ngushtë në fushën ekonomike. Vëllimi i tregtisë së përbashkë mes dy vendeve në 2014 ishte 46,330 milionë euro. Gjithnjë e më shumë kompanitë kroate investojnë në Shqipëri dhe përhapen në tregun shqiptar. Në 2013 erdhën 13,870 milionë euro të investimeve direkte nga Kroacia në Shqipëri. Në anën tjetër edhe shumë sipërmarrjet shqiptare përhapen në Kroaci.
Në vitin 2009, krerët e qeverisë e të dy vendeve (Berisha dhe Sanader) kanë shprehur dëshirën e tyrë për ndërtimin e një centrali bërthamor të përbashkët në afërsi të Shkodrës.
Popullsia
Në regjistrimin e vitit 2011, janë numëruar 17.513 Shqiptarët në Kroaci. Një pjesë e tyre përkasin një pakicë autoktone shqiptare në Istri e Dalmaci, e cila po ashtu është njohur në kushtetutën kroate si e tillë.
Nderime dhe çmime
Ambasada shqiptare në Kroaci nderon personat, institucionet ose organizatat që kontribuojnë për marrëdhëniet dhe miqësinë mes dy popujve me një certifikatë meritë të quajtur pas Milan Shuflajt. Tradicionalisht, ajo është dhënë çdo 28 nëntor (në festën kombëtare të Shqipërisë) te një shqiptar e një kroat.
Tre Presidentet shqiptar janë nderuar meurdhërin e meritës më të lart të Republikës së Kroacisë, Velered kralja Tomislava. Ai është dhënë: Rexhep Meidanit (2001), Alfred Moisiut (2007) dhe Bamir Topit (2009).
Poilcourt-Sydney
Poilcourt-Sydney është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Poilcourt-Sydney ka një popullsi prej 182 banorë dhe sipërfaqe 7.88 km², me një dendësi prej 23 banor/km².
Le Trait
Le Trait është një komunë në Francë. Le Trait bën pjesë në departamentin Seine-Maritime të rajonit Normandie. Komuna ka një popullsi prej 5200 banorë dhe sipërfaqe 17,52 km².
Gjeografia
Ajo kufizohet Sainte-Marguerite-sur-Duclair në veri, Saint-Wandrille-Rançon në veri-perëndim, Notre-Dame-de-Bliquetuit dhe La Mailleraye-sur-Seine në perëndim, Heurteauville dhe Yainville në jug dhe Duclair në lindje.
Radviliškis
Radviliškis është qytet në Lituani me 18,816 banorë më 2010. Radviliškis u themelua në fund të shekullit 15-të.
Emri
Emri i qytetit vjen nga emri i familjes aristokrate Radvila, i cili kjo familje sundoi në këtë qytet për më shumë se 200 vjetë.
Polinomet
Shprehjet të cilat merren duke mledhur dy ose më shumë monome quhen polinome.
Polinomi shumëzohet me polinom në atë mënyrë që çdo term i polinomit të parë i shumëzon me radhë të gjithë termat e polinomit të dytë.
Tsuyoshi Watanabe
Tsuyoshi Watanabe (渡辺 剛) është një futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 1 ndeshje.
Koki Mizuno
(lindur më 6 Shtator 1985) është një futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 4 ndeshje.
Ali Xhaber
Ali ibn Abdullah ibn Ali Xhaber (Arabisht: علي بن عبدالله بن علي جابر) lindi më 27 gusht 1953, ishte imam i Xhamisë së Shenjtë në Mekë nga viti 1981 deri më 1989. Kur ishte në moshën pesë vjeçare, Aliu u zhvendos me prindërit e tij në Medine ku memorizoi Kuranin në moshën 15 vjeçare. Ai vdiq më 13 dhjetor 2005.
Ahmed Ali el-Axhmi
Ahmed Ali Al-Ajmi (Arabisht: أحمد علي العجمي) lindi më 24 shkurt 1968, është këndues i Kuranit nga Khobar. Ahmedi është i martuar dhe ka gjashtë fëmijë: Abullah, Omer, Fatima, Mariem, Modi dhe Abdurahmane. Ahmed Ajmi jeton me familjen e tij në Alorqobia, Khobar.
Beauty and the Beast (2017)
Beauty and the Beast (shqip: Bukuroshja dhe bisha ose E bukura dhe bisha) është një film amerikan, zhanri romancë muzikal fantazi, me regji të Bill Condon, skenar të Stephen Chbosky dhe Evan Spiliotopoulos, në role kryesore Emma Watson dhe Dan Stevens. I bazuar në filmin e vitit 1991 me të njëjtin titull. Filmi fitoi mbi 1.2 miliardë dollarë ndërkombëtarisht, duke e bërë filmin më fitimprurës të vitit 2017.
Almen Abdi
Almen Abdi (lindur më 21 tetor 1986 ) është një futbollist zviceran në pension i cili ka luajtur si mesfushor sulmues. Ai ka luajtur më parë për Zürich, Le Mans, Udinese, Watford dhe Sheffield Wednesday. Ai ka luajtur edhe nga kombëtarja e Zvicrës.
Cyrih
Abdi e nisi karrierën e tij futbollistike në Cyrih, ku iu bashkua akademisë së të rinjve në vitin 1993 dhe erdhi përmes gradave. Ai bëri debutimin e tij profesional në moshën shtatëmbëdhjetë vjeçare në sezonin 2003–04, duke hyrë si zëvendësues për Arthur Petrosyan në minutën e 89-të, në një humbje 2–1 kundër Baselit. Gjatë tre sezoneve të tij të para në Zürich, Abdi u shfaq pak dhe kryesisht mbeti një lojtar stoli. Megjithatë, sezoni 2006–07 ishte sezoni i rëndësishëm i Abdiut, duke bërë më shumë paraqitje se kurrë dhe duke u vendosur si titullar i ekipit të parë. Gjatë sezonit 2006–07, Abdi do të bënte debutimin e tij në Champions League në raundin e dytë kualifikues kundër skuadrës austriake Red Bull Salzburg, pasi hyri si zëvendësues. Ai shënoi golin e tij të parë në ligë më 29 korrik 2006, në një fitore 2–0 kundër Schaffhausen.
Abdi ishte pjesë e skuadrës së Zürichut 2005–06, 2006–07 dhe 2008–09 në kampionatin zviceran. Atij iu dha një kontratë e përmirësuar në qershor 2006, e cila do të zgjaste deri në verën e vitit 2010 . Pasi përfundoi si golashënuesi më i mirë i klubit në sezonin e ligës 2008–09 me 19 gola dhe duke shtuar 12 asistime mbresëlënëse, Abdi jo vetëm që u emërua mesfushori më i mirë në Superligën zvicerane, por gjithashtu u prezantua me lojtarin më të mirë zviceran të sezonit. Çmimi. Në sezonin 2009–10, Abdi u largua në ekipin rezervë të FC Zürich në nëntor 2009, së bashku me shokun e skuadrës Andrés Vasquez, me FC Zürich duke deklaruar se po planifikonin për të ardhmen pa dyshen.
Le Mans
Në janar 2010, Abdi u transferua te Le Mans me një kontratë gjashtëmujore me opsionin për ta zgjatur atë në një datë të mëvonshme, nëse klubi mbetet në Ligue 1. Sidoqoftë, Le Mans nuk arriti të shmangë rënien në Ligue 2 në fund të sezonit, me Abdi që bëri gjithsej 13 paraqitje.
Udinese
Në prill 2010, Abdi konfirmoi se do t'i bashkohej Udineses në verë pasi të bëhej lojtar i lirë. Në Udine, ai bëri 19 paraqitje gjatë sezonit 2010–11, shumica e tyre nga stoli. Fushata vijuese pa Abdi të shënojë golin e tij të parë për klubin Friulian në Ligën e Evropës më 29 shtator 2011, duke e kthyer penalltinë për të barazuar kundër Celtic në Celtic Park. Menjëherë pas kësaj, u përfol se Abdi po kthehej në Cyrih. Por Abdi mohoi çdo thashethem se ai ishte i lidhur me Cyrihun, duke këmbëngulur se ai ndihej mirë dhe u vendos në Udinese.
Watford
Në korrik 2012, Abdi u stërvit me Watford me synimin për një huazim të mundshëm. Ai u paraqit në tre miqësoret e para para-sezonale të skuadrës së Champions-it, dhe më vonë iu bashkua klubit në një huazim gjatë gjithë sezonit për 2012–13. Abdi shënoi golin e tij të parë për Watford në debutimin e tij në ligë kundër Crystal Palace më 18 gusht 2012. Në nëntor 2012, Abdi shpejt plagosi shpatullën e tij, duke e zhvendosur gjatë procesit. Pas katër javësh rigjenerim, ai u kthye në stol dhe hyri si zëvendësues gjatë humbjes 2–1 në shtëpi kundër Hull City më 8 dhjetor 2012. Abdi shënoi tre gola në ligë në po aq ndeshje me përpjekjen e tij kundër Birmingham City më 16 shkurt 2013, duke e çuar numrin total të golave në 9. Abdi kishte shënuar në dy ndeshjet e mëparshme kundër Bolton Wanderers dhe Crystal Palace. Abdi më pas shënoi golin e tij të 10-të të sezonit me një goditje dënimi të mrekullueshme në barazimin 1–1 me Wolverhampton Wanderers më 1 mars 2013. Në fund të sezonit, Abdi thuhet se ka deklaruar dëshirën e tij për të qëndruar në Watford në baza të përhershme, pasi është bërë i preferuari i tifozëve të klubit. Në fillim të majit 2013, ai mori çmimin e Hornets Lojtari i Sezonit.
Më 19 korrik 2013, Watford konfirmoi se Abdi kishte nënshkruar një marrëveshje trevjeçare në baza të përhershme. Në gusht 2013, ai zhvilloi një rast të rëndë të fasciitit të shputës (një sëmundje e këmbës), e cila e mbajti jashtë veprimit për disa muaj. Abdi bëri rikthimin e tij të shumëpritur si zëvendësues në minutën e 75-të në fitoren 2–0 të raundit të tretë të FA Cup kundër Bristol City më 14 janar 2014. Abdi më pas bëri rikthimin e tij në ligë katër ditë më vonë, si zëvendësues në pjesën e parë kundër AFC Bournemouth më 18 janar 2014, duke hyrë në vend të Iriney të dëmtuar.
Më 30 gusht 2014, Abdi shënoi dyfishin e tij të parë ndonjëherë për klubin në Vicarage Road teksa Watford mundi Huddersfield Town 4–2, me Abdi që siguroi golat për të bërë respektivisht 2–1 dhe 4–2, si dhe regjistroi një asistim në e njëjta lojë.
Sheffield Wednesday
Më 28 korrik 2016, Abdi iu bashkua skuadrës së Championship Sheffield Wednesday për një tarifë të pazbuluar.
Ai u lirua nga Sheffield Wednesday në fund të sezonit 2018–19.
Karriera ndërkombëtare
Ai bëri debutimin e tij ndërkombëtar për Zvicrën kundër Qipros më 20 gusht 2008.
Jeta personale
Më 24 prill 2011, Abdi u vu në shënjestër të hajdutëve dhe iu vodhën pasuritë. Ai është mik i mirë me bashkatdhetarin dhe ish-bashkëlojtarin e Udineses, Gökhan Inler.
Daya Nueva
Daya Nueva është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Vega Baja del Segura, të provincës Alicante, në Valencia. Daya Nueva ka 1938 banorë (2010), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 7.1 km2.
Mogoro
Mogoro (Mòguru) është një komunë në Itali në provincën Oristanos, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 48.99 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare 136 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 4.157 banorë.
Heurteauville
Heurteauville është një komunë në Francë. Heurteauville bën pjesë në departamentin Seine-Maritime të rajonit Normandie. Komuna ka një popullsi prej 327 banorë dhe sipërfaqe 7,26 km².
Gjeografia
Ajo kufizohet Le Trait në veri, La Mailleraye-sur-Seine në perëndim, Le Landin në jug, Jumièges në veri-lindje dhe Yainville në lindje.
Balesta
Balesta është një komunë në Francë. Balesta bën pjesë në departamentin Haute-Garonne të rajonit Midi-Pyrénées. Komuna ka një popullsi prej 174 banorë dhe sipërfaqe 7.16 km².
Montresta
Montresta (Montrèsta) është një komunë në Itali në provincën Oristanos, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 31.16 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare 410 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 489 banorë.
Williers
Williers është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Williers ka një popullsi prej 51 banorë dhe sipërfaqe 2.26 km², me një dendësi prej 23 banor/km².
Dan Stevens
Daniel Jonathan "Dan" Stevens lindi më 10 tetor, 1982 në Londër, Angli. Është një aktor britanez, i njohur për rolin e Matthew Crawley në Downton Abbey, David në The Guest, Lancelot në Night at the Museum: Secret of the Tomb, Bisha në Beauty and the Beast, David Haller në Legion dhe Charles Dickens në The Man Who Invented Christmas.
Gjidhënia
parapamje|upright=1.05|Një bebe duke u udhqyer me gji Gjidhënia është procesi me të cilin qumështi i gjirit të njeriut i ushqehet një fëmije. Qumështi i gjirit mund të jetë nga gjiri, ose mund të nxirret me dorë ose të pompohet dhe t'i ushqehet foshnjës. Organizata Botërore e Shëndetësisë (OBSH) rekomandon që gjidhënia të fillojë brenda orës së parë të jetës së foshnjës dhe të vazhdojë aq shpesh dhe aq sa dëshiron fëmija. Organizatat shëndetësore, duke përfshirë OBSH-në, rekomandojnë gjidhënien ekskluzivisht për gjashtë muaj. Kjo do të thotë se zakonisht nuk jepen ushqime apo pije të tjera, përveç vitaminës D. OBSH rekomandon gjidhënien ekskluzivisht për 6 muajt e parë të jetës, e ndjekur nga vazhdimi i gjidhënies me ushqime të përshtatshme plotësuese deri në 2 vjet e më tej. Nga 135 milionë foshnjat e lindura çdo vit, vetëm 42% ushqehen me gji brenda orës së parë të jetës, vetëm 38% e nënave praktikojnë gjidhënien gjatë gjashtë muajve të parë dhe 58% e nënave vazhdojnë të ushqehen me gji deri në moshën dy vjeçare dhe përtej.
Gjidhënia ka një sërë përfitimesh si për nënën ashtu edhe për foshnjën, të cilat formulës së foshnjës i mungojnë. Rritja e ushqyerjes me gji në nivele pothuajse universale në vendet me të ardhura të ulëta dhe të mesme mund të parandalojë afërsisht 820,000 vdekje të fëmijëve nën moshën pesë vjeç në vit. Gjidhënia ul rrezikun e infeksioneve të traktit respirator, infeksioneve të veshit, sindromës së vdekjes së papritur të foshnjave (SIDS) dhe diarresë për foshnjën, si në vendet në zhvillim ashtu edhe në ato të zhvilluara. Përfitime të tjera janë propozuar për të. përfshijnë rreziqe më të ulëta të astmës, alergjive ushqimore dhe diabetit. Gjidhënia gjithashtu mund të përmirësojë zhvillimin njohës dhe të ulë rrezikun e mbipeshës në moshën madhore.
Përfitimet për nënën përfshijnë më pak humbje gjaku pas lindjes, tkurrje më të mirë të mitrës dhe ulje të rrezikut të depresionit pas lindjes. Gjidhënia vonon kthimin e menstruacioneve dhe në rrethana shumë specifike, fertilitetin, një fenomen i njohur si amenorrea laktacionale. Përfitimet afatgjata për nënën përfshijnë uljen e rrezikut të kancerit të gjirit, sëmundjeve kardiovaskulare, diabetit, sindromës metabolike dhe artriti reumatoid. Gjidhënia është më pak e shtrenjtë se formula për foshnjat, por ndikimi i tij në aftësinë e nënave për të fituar të ardhura zakonisht nuk faktorizohet në llogaritjet që krahasojnë dy mënyra të të ushqyerit.
Ushqyerja mund të zgjasë deri në 30–45 minuta secila ndërsa furnizimi me qumësht zhvillohet dhe foshnja mëson modelin Thith-Gëlltitje-Frymë. Megjithatë, ndërsa furnizimi me qumësht rritet dhe foshnja bëhet më efikase në të ushqyer, kohëzgjatja e ushqimit mund të shkurtohet. Fëmijët më të rritur mund të ushqehen më rrallë. Kur gjidhënia e drejtpërdrejtë nuk është e mundur, shprehja ose pompimi për të zbrazur gjinjtë mund t'i ndihmojë nënat të shmangin kanalet e mbyllura të qumështit dhe infeksionin e gjirit, të ruajnë furnizimin e tyre me qumësht, të zgjidhin ënjtjen dhe të sigurojnë qumësht për t'i ushqyer foshnjës së tyre më vonë. Kushtet mjekësore që nuk lejojnë gjidhënien janë të rralla. Nënat që marrin barna të caktuara rekreative nuk duhet të ushqehen me gji, megjithatë, shumica e barnave janë të pajtueshme me gjidhënien. Provat aktuale tregojnë se nuk ka gjasa që COVID-19 të mund të transmetohet nëpërmjet qumështit të gjirit. Pirja e duhanit dhe konsumimi i sasive të kufizuara të alkoolit dhe/ose kafes nuk janë arsye për të shmangur gjidhënien.
Cazaunous
Cazaunous (Ocitanisht: Casaunaus ; Shqip: Kazanaus )është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.
Baleyssagues
Baleyssagues është një komunë në Francë. Baleyssagues bën pjesë në departamentin Lot-et-Garonne të rajonit Aquitaine. Komuna ka një popullsi prej 189 banorë dhe sipërfaqe 8.18 km².
Autariati
Autariati në mitologjinë ilire dhe në mitologjinë greke (Αὐταριεύς - Autarieus) ishte njëri nga djemtë e Ilirit dhe themeluesi me emër i fisit ilir të Autariatëve.
Yasser Al Dossari
Yasser Al Dossari (Arabisht: ياسر الدوسري) është imam dhe orator në xhaminë Dakhil në Riad. Ai është sekretar i universitetit Princi Sulltan për mësimin e Kur'anit tek forcat mbrojtëse arabe. Që nga viti 2015 deri më 2019, ai ka qenë imam i teravive në Xhaminë e Shenjtë dhe tani ai u bë zyrtarisht imam i xhamisë që nga tetori 2019.
Emri
Emri i tij i plotë është Yasser Ibn Rashed Ibn Houseine Al Ouadaani Al Dossari.
Jeta
Al Dossari lindi në provincën Kharj. Në vitin 1981, ai u martua dhe ka katër fëmijë: dy vajza dhe dy djem. Ai e memorizoi Kuranin në moshën 15 vjeçare.
Stilolapsi
parapamje| Një stilolaps luksoz Stillullapsi është një vegel gjigande i zakonshëm shkrimi që aplikon ngjyrë shkrimi në një sipërfaqe, zakonisht letër, për të shkruar ose për të vizatuar. Stilolapsat e hershëm, si stilolapsat me kallama, stilolapsat, stilolapsat dhe stilolapsat drejtuese mbanin një sasi të vogël boje në një majë ose në një zbrazëti ose zgavër të vogël, e cila duhej të rimbushej periodikisht duke zhytur majën e stilolapsit në një bojë. Sot, stilolapsa të tillë gjejnë vetëm një numër të vogël përdorimesh të specializuara, si për shembull në ilustrim dhe kaligrafi. Stilolapsa prej kallami, stilolapsa dhe stilolapsa zhytjeje, të cilat përdoreshin për të shkruar, janë zëvendësuar me stilolapsa, stilolapsa me rul, stilolapsa dhe stilolapsa të ndjerë ose qeramike. Stilolapsat vizore, të cilat përdoreshin për vizatim teknik dhe hartografi, janë zëvendësuar me stilolapsa teknikë si Rapidograf. Të gjitha këto stilolapsa moderne përmbajnë rezervuarë të brendshëm boje, të tillë që nuk kanë nevojë të zhyten në bojë gjatë shkrimit. alt=Close-up picture of the tip of a ballpoint pen showing the ink-covered ball.|parapamje| Maja e shkrimit të një stilolapsi dhe shiriti i bardhë 1 mm për shkallë
Historia
parapamje| Stilolapsa historikë Egjiptianët e lashtë kishin zhvilluar shkrimin në rrotullat e papirusit kur skribët përdornin furça të holla prej kallami ose stilolapsa prej kallami nga Juncus maritimus ose nxitimi i detit. Në librin e tij A History of Writing, Steven Roger Fischer sugjeron, në bazë të gjetjeve në Saqqara, se stilolapsi i kallamit mund të ishte përdorur për të shkruar në pergamenë qysh në Dinastinë e Parë, ose rreth 3000 para Krishtit. Stilolapsat e kallamit vazhduan të përdoreshin deri në mesjetë, por u zëvendësuan ngadalë nga kunjat rreth shekullit të VII-të. Stilolapsi i kallamit, i bërë nga kallam ose bambu, përdoret ende në disa pjesë të Pakistanit nga studentët e rinj dhe përdoret për të shkruar në dërrasa të vogla druri.
Stilolapsi i kallamit mbijetoi derisa papirusi u zëvendësua si sipërfaqe shkrimi nga lëkurat e kafshëve, velina dhe pergamena. Sipërfaqja më e lëmuar e lëkurës lejonte shkrime më të imta dhe më të vogla me një stilolaps, që rrjedh nga pendët e fluturimit. Stilolapsi u përdor në Kumran, Judea për të shkruar disa nga rrotullat e Detit të Vdekur, të cilat datojnë rreth vitit 100 para Krishtit. Rrotullat ishin të shkruara në dialekte hebraike me pupla ose pendë zogjsh. Në shkrimet e Shën Isidorit të Seviljes në shek. Stilolapsat u përdorën gjerësisht në shekullin e tetëmbëdhjetë dhe u përdorën për të shkruar dhe nënshkruar Kushtetutën e Shteteve të Bashkuara në 1787.
Një gisht prej bakri u gjet në rrënojat e Pompeit, duke treguar se thumba metalike u përdorën në vitin 79. Ekziston gjithashtu një referencë për 'një stilolaps argjendi për të mbajtur bojë', në ditarin e Samuel Pepys për gusht 1663. Stilolapsat metalikë 'të shpikura të reja' reklamohen në The Times në 1792. Një pikë stilolapsi metalike u patentua në 1803, por patenta nuk u shfrytëzua komercialisht. Një patentë për prodhimin e stilolapsave metalikë u shpall për shitje nga Bryan Donkin në 1811. John Mitchell nga Birmingham filloi të prodhonte në masë stilolapsa me thumba metalike në 1822, dhe pas kësaj, cilësia e thumbave prej çeliku u përmirësua mjaftueshëm, saqë stilolapsat me thumba metalike hynë në përdorim të përgjithshëm.
Regjistrimi më i hershëm historik i një stilolapsi me një rezervuar daton në shekullin e 10-të pas Krishtit. Në vitin 953, Ma'ad al-Mu'izz, Kalifi Fatimid i Egjiptit, kërkoi një stilolaps që nuk do t'i njolloste duart ose rrobat e tij, dhe iu dha një stilolaps që mbante bojë në një rezervuar dhe ia dorëzoi atë në majë. Ky stilolaps mund të ketë qenë një stilolaps, por mekanizmi i tij mbetet i panjohur dhe është gjetur vetëm një shënim që e përmend atë. Një stilolaps i mëvonshëm rezervuari u zhvillua në 1636. Në librin e tij "Deliciae Physico-Mathematicae" (1636), shpikësi gjerman Daniel Schwenter përshkroi një stilolaps të bërë nga dy petë. Njëra kuti shërbente si rezervuar për bojë brenda tepsisë tjetër. Bojëja mbyllej brenda kutisë me tapë. Bojëja u shtrydh përmes një vrime të vogël deri në pikën e shkrimit. Në 1809, Bartholomew Folsch mori një patentë në Angli për një stilolaps me një rezervuar boje.
Një studente rumune Petrache Poenaru në Paris, shpiku një stilolaps që përdorte një kuti si një rezervuar boje. Qeveria franceze e patentoi këtë në maj 1827. Patentat dhe prodhimi i stilolapsit u rritën më pas në vitet 1850.
Patenta e parë për një stilolaps u lëshua më 30 tetor 1888 për John J Loud. Në vitin 1938, László Bíró, një redaktor gazete hungareze, me ndihmën e vëllait të tij George, një kimist, filloi të projektonte lloje të reja stilolapsash, duke përfshirë një me një top të vogël në majën e tij që mund të kthehej pa pagesë në një prizë. Ndërsa stilolapsi lëvizte përgjatë letrës, topi u rrotullua, duke marrë bojën nga kutia e bojës dhe duke e lënë atë në letër. Bíró paraqiti një patentë britanike më 15 qershor 1938. Në vitin 1940, vëllezërit Bíró dhe një mik, Juan Jorge Meyne, u transferuan në Argjentinë, duke ikur nga Gjermania naziste. Më 17 qershor 1943 ata bënë një tjetër patentë. Ata formuan "Bíró Pens of Argentina" dhe në verën e vitit 1943, modelet e para komerciale ishin në dispozicion. Stilolapsat e fshirë u prezantuan nga Paper Mate në vitin 1979, kur Erasermate u hodh në treg.