cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rrethi
Perimetri
P = 2\pi r
ku \pi është një numër i pafundëm joperiodik. Me marrëveshje, \pi merret 3.14, ose lihet si konstante \pi.
Sipërfaqja e rrethit
parapamje|Animim që tregon se perimetri i rrethit me rreze një njësi është \pi Sipërfaqja e rrethit gjendet duke shumëzuar pi-në me katrorin e rrezes:
Ekuacionet e rrethit
Në koordinata karteziane, pra ato të cilat lexuesi është mësuar, rrethi me qëndër në koordinatat (a,b) dhe rreze r është bashkësia e të gjithë pikave (x,y) të tilla që:
Derivimi i ekuacionit në koordinata karteziane
Derivimi i këtij ekuacioni është i lehtë. Largesa mes dy pikave A(x_1,y_1) dhe B(x_2,y_2) në koordinatat karteziane jepet me anë të formulës:
Nga vetitë e rrethit, ne duam që kjo largësi nga qendra të jetë e barabartë me r për çdo pikë të planit koordinativ. Duke shënuar qëndrën si O(a,b) dhe një pikë të çfarëdoshme si (x,y), i zëvëndësojmë këto të dhëna në relacionin e mësipërm:
Më pas ngremë në katror të dyja anët e ekuacionit për të mbërritur në atë çfarë deshëm të vërtetojmë:
Dhampiri
Dhompiri (Dhámpiri) në folklorin ballkanik janë krijesa që janë rezultat i një bashkimi midis një vampiri dhe një njeriu. Ky bashkim ishte zakonisht midis vampirëve meshkuj dhe njerëzve femra, me historitë e vampirëve femra që çiftëzoheshin me meshkuj që ishin të rralla.
Etimologjia
Fjala "dhampir" është një huazim shqip i huazuar nga fjala origjinale sllave "vampir". Vladimir Orël vë në dukje ngjashmërinë midis protoshqiptares *pīja dhe bashkëngjitjes protosllave *pijǫ.
Nomenklatura
Fjala "dhampir" lidhet me folklorin ballkanik, siç e përshkruan T.P. Vukanović. Në pjesën tjetër të rajonit përdoren terma si serbisht vampirović, vampijerović, vampirić (pra, boshnjak lampijerović, etj.) fjalë për fjalë do të thotë "djali i vampirit".
Në rajone të tjera fëmija quhet "Vampir" nëse është djalë dhe "Vampirica" nëse është vajzë, ose "Dhampir" nëse është djalë dhe "Dhampirica" nëse është vajzë. Në folklorin bullgar, terma të shumtë si glog (lit. "murriz"), vampirdzhija ("vampir" + prapashtesa nomen agentis ), vampirar ("vampir" + prapashtesa nomen agentis ), dzhadadzhija dhe svetoçer përdoren për t'iu referuar. për fëmijët dhe pasardhësit e vampirëve, si dhe për gjuetarët e tjerë të specializuar të vampirëve. Dhampiraj është gjithashtu një mbiemër shqiptar.
Origjina
Në Ballkan besohej se vampirët meshkuj kanë një dëshirë të madhe për femrat njerëzore, kështu që një vampir do të kthehet për të kryer marrëdhënie me gruan e tij ose me një grua që tërhoqi në jetë. Në një rast, një e ve serbe u përpoq të fajësonte shtatzëninë e saj tek burri i saj i ndjerë, i cili supozohej se ishte bërë vampir, dhe kishte raste të burrave serbë që pretendonin se ishin vampirë për të arritur tek gratë që dëshironin. Në folklorin bullgar, nganjëherë thuhej se vampirët i defloronin edhe virgjëreshat. Aktiviteti seksual i vampirit duket të jetë një veçori e besimit të vampirit sllavo-jugor në krahasim me sllavët e tjerë, edhe pse një motiv i ngjashëm ndodh edhe në legjendat bjelloruse.
Fuqitë
Legjendat deklarojnë se dhampirët ishin, në pjesën më të madhe, anëtarë normalë të komunitetit. Por dhampirët, veçanërisht meshkujt, me prejardhje vampirësh nga babai, mund të shihnin vampirë të padukshëm dhe të praktikonin magji, shpesh duke filluar karrierën si gjuetarë vampirësh, të cilat do të praktikoheshin për breza nga babai te djali. Sipas legjendës,  Dhampirët kanë fuqitë e njerëzve dhe të vampirëve: ata mund të ndiejnë një krijesë të mbinatyrshme brenda një distancë të caktuar, të kenë shqisën akute të shikimit dhe dëgjimit, kanë aftësi rigjeneruese, pavdekësi, mund të ecin në rrezet e diellit (që çoi në adoptimin e sobriketit "Daywalker".), hani si një njeri, mund të kontrollojë kafshët dhe mund të përdoret për të shkatërruar vampirët. Një dallim unik midis vampirëve dhe dhampirëve është se gjaku i një dhampiri është shumë acid ndaj vampirëve dhe mund të shkrijë çdo pjesë ose trupin e plotë të një vampiri.
Veçoritë
Disa tradita specifikojnë shenja me të cilat mund të njihen fëmijët e një vampiri. Legjendat shqiptare thonë se ata kanë flokë të errët ose të zinj të pazbutur dhe janë natyrë shumë dinake ose të guximshme. Ata nuk tërhiqen nga gjaku dhe mund të hanë normalisht si qeniet e tjera njerëzore. Ata gjithashtu nuk janë të prekshëm nga rrezet e diellit. Në folklorin bullgar, indikacionet e mundshme përfshijnë të qenit "shumë pis", të kesh një trup të butë, pa thonj apo kocka (veçantia fizike e fundit i atribuohet edhe vetë vampirit) dhe "një shenjë e thellë në shpinë, si bisht". Në të kundërt, një hundë e theksuar ishte shpesh një shenjë, siç ishin më të mëdha se veshët, dhëmbët ose sytë normalë. Sipas J. Gordon Melton, nga libri i tij, The Vampire Book: The Encyclopedia of the Undead, në disa zona, një dhampiri i vërtetë zotëronte një "trup të rrëshqitshëm, si pelte dhe jetoi vetëm një jetë të shkurtër - një besim.... se vampirët nuk kanë kocka."
Gradeci (Gjebre)
Gradeci është një fshat në Shqipëri...
Byrek me spinaq
Për 4-5 persona duhen :
Spinaqi për mbushje pastrohet, lahet në ujë të bollshëm dhe përvëlohet 2-3 minuta në ujë të vluar me kripë ; kullohet duke e shtrydhur pak, pritet dhe përzihet me djathë të thërrmuar e vezë, shtohet kripë, piper dhe shtrohet në byrek. Për byrekë preferohet miell i fortë (miell që përmban gluten më tepër dhe ka elasticitet). Në tavolinë ose tepsi hidhet miell, në mes hapet një gropë ku hidhet ujë me pak kripë. Për 1 kg miell merret 550-600 g ujë, megjithëse kjo varet nga lagështia e miellit. Duke e përzier nga mesi, zihet një brumë i fortë, i cili punohet 10 minuta, ndahet në kuleçë, mbulohet me picetë të lagur dhe lihet 20-30 minuta që të zbuten proteinat dhe të fitojë elasticitet. Në këtë mënyrë petët do të hapen më mirë. Nga çdo kulaç bëhen petë të vogla, secila prej tyre spërkatet me nisështë dhe vendosen 3-4 copë njëra mbi tjetrën, pastaj hapen petët e zakonshme. Këto shihen herë pas here që të mos ngjiten me njëra-tjetrën dhe i hidhet nga pak nisështë. Në tepsi të lyer me yndyrë shtrohet gjysma e petëve, duke i spërkatur secilën me yndyrë, mbi to shtohet mbushja dhe mbulohet me pjesën tjetër të petëve të spërkatura me yndyrë. Anët mbështillen nga brënda. Byreku spërkatet me yndyrë dhe piqet.
Fitorja
Fitorja është një fshat në komunën Miras në rrethin e Devollit të Shqipërisë. Fshati Fitore gjithashtu njihet edhe me emrin e tij të vjetër Shënkollas (Shën Nikolla) i ndryshuar pas vitit 1946. Fatkeqësisht nuk dihet numri i saktë i banorëve të fshatit, por mendohet se në të banojnë rreth 60 familje. Familjet kryesore të fshatit janë familjet Çami, Çaushi, Feto, Lipe dhe Toska. Pas viteve 90 fshati Fitore përjetoi një valë të re ardhjesh të familjeve kryesisht nga fshatrat më të thella malore të Devollit. Fshati Fitore është edhe qendra e gjimnazit të Fitores që mban emrin "Ali Feto", i cili mirëpret të studente nga fshatrat rrethues si Miras, Dobranj, Ziçisht, Sul, etj.
Stafickë
është një fshat në Shqipëri...
Podujeva
Besiana ose Podujeva (forma e shquar shqipe: Besianë ose Podujevë, Cirilik serb: Подујево Podujevo) është qytet i vjetër i Krahinës së Llapit, qendër administrative e Komunës së Podujevës. Shtrihet në pjesën veri-lindore të Kosovës, në fushëgropën e Llapit, nga pjesët kodrinore-malore të malit të Leposaviqit në perëndim dhe maleve lindore kosovare, në lindje. Besiana dikur qytezë e vjetër e Krahinës së Llapit, në ditët e lirisë po shndërrohet në një qytet të bukur e qendër me rëndësi ekonomike, arsimore, tregtare, turistike, politike, kulturore, sportive, joshëse për llapjanët, kosovarët e të huajt.
Histori dhe Ekonomi
Organizimi i tanishëm administrativ i komunës daton nga vitet e 60-ta. Është vlerësuar se zhvillimin më të hovshëm shoqëror ekonomik, Besiana e ka arritur në vitet e 80-ta. Në këtë periudhë veprimtarinë e vet e kanë zhvilluar 16 organizata ekonomike shoqërore me rreth 2.500 punëtorë. Gjatë viteve të 90-ta u themeluan rreth 200 ndërmarrje me kapital privat, kryesisht nga lëmi i tregtisë e shërbimeve. Gjatë luftës të gjitha këto ndërmarrje u shkatërruan. Pasojat ekonomike të konfliktit të fundit kanë qenë të rënda dhe kanë rezultuar shkatërrimin e kushteve ekonomike të shumë ndërmarrjeve në pronësi shoqërore. Derisa shumica e këtyre ndërmarrjeve ndërprenë marrjen me tregti, në ato të cilat kanë mbetur janë të punësuar përafërsisht 400 persona.
Lufta
Treva e Llapit gjatë shekujve ka dhënë shumë bijë e bija për lirinë e trevave shqiptare duke u bë "Djep i Shqiptarizmit, shembull qëndrese e patriotizmi për çdo pëllëmbë të Tokës Shqiptare. Në ZOLL beteja e parë është zhvilluar më 15 shtator 1998 në fshatin Dobratin, ishte njëherit edhe lufta e parë e luajve e luaneshave të UÇK në krahinën e Llapit kundër forcave të mëdha serbe. Heroizmi e triumfi i luftëtarëve të lirisë do të mbetet unik në histori. Në atë kohë në këtë fshat ishte komanda e baza e veprimtarisë së UÇK.
Gjeografi
Besiana shtrihet në pjesën veri-lindore të Kosovës dhe përbëhet nga fushëgropa e Llapit, pjesët kodrinore-malore të malit të Leposaviqit në perëndim dhe maleve lindore kosovare në lindje. Qyteti i Podujevës shtrihet në të dy anët e lumit Llap. majtas|parapamje|[[Lumi i Llapit|Lumi Llap, lumë ky që kalon nëpër qendrën e qytetit të Podujevës]] Në aspektin komunikativ paraqet një transversale të rëndësishme përmes së cilës kalon magjistralja që lidh Kosovën me pjesët tjera të Gadishullit Ilirik (Ballkanik). Besiana është 22 kilometra larg nga Prishtina, 60 kilometra larg nga Ferizaji, 79 kilometra larg nga Peja, 55 kilometra larg nga Gjilani, 86 kilometra larg nga Gjakova dhe Prizreni.
Turizmi
Komuna e Podujevës karakterizohet me potenciale të shumta të zhvillimit të turizmit. Gjeomorfologjia e territorit të Komunës së Podujevës e karakterizuar me dy masive malore, Albanikun dhe Gollakun, si dhe fushëgropa e Llapit së bashku me lumin e Llapit dhe Liqenin e Batllavës i japin vlerë konkuruese Komunës së Podujevës në Kosovë. parapamje|252x252px|Liqeni i Batllavës Liqeni i Batllavës paraqet një vend mjaft atraktiv për zhvillimin e ekoturizmit me pamje piktoreske. Liqeni është i krijuar artificialisht në vitin 1959, për nevojat e Korporatës Energjetike të Kosovës për ftohjen e stabilimenteve, më pastaj është përdorur për ujë të pijshëm ku edhe sot furnizohet një pjesë e madhe e qyteteve të Republikës së Kosovës.
Në fshatin Popovë shtrihen disa mini ujëvara me pamje pitoreske. Përveç aspektit turistik këto ujëvara ofrojnë tinguj dhe pamje interesante. Në rrethinën e këtyre ujëvarave ka një vegjetacion të pasur i cili krijon kushte për turizëm dhe pushim. Ajri i pastër dhe freskia ndikon edhe në shërimin e sëmundjeve të ndryshme. Kjo pjesë e territorit të Podujevës mund të shfrytezohet edhe për shtigje shumë të përshtatshme ecjesh. Ujëvara të ngjashme gjenden edhe në fshatin Muhazob.
Trashëgimia historike e komunës së Podujevës është shumë e pasur. Në Podujevë ka një ndërthurje të të kaluarës antike me të tashmën moderne. Vendbanimet e hershme në Komunën e Podujevës flasin për një zhvillim shumë të hershëm qysh nga antikiteti. Ajo me çka veçohet Komuna e Podujevës në aspektin kulturor është lokaliteti arkeologjik Vendenisi në fshatin Gllamnik me një vlerë të veçantë historike, poashtu Besiana karakterizohet edhe me objekte të hershme fetare siç janë Xhamia e Brainës si dhe Kisha e vjetër e braktisur e Shën Arkangjell Mehillit në Rakinicë.
Ajo e cila flet shumë për sakrificën e qytetarëve të Podujevës deri në arritjen e lirisë pasqyrohet më së miri në Kullën e Zahir Pajazitit në Rakinicë, Kompleksin Memorial Baza e Parë e UÇK-së në Lladoc dhe në Kompleksin Memorial në Penuhë.
Politikë
Komuna e Podujevës administrohet nga Lëvizja Vetëvendosje. Në këtë komunë është punuar shumë për lëvizjen e lirë të minoriteteve dhe janë krijuar shumë organizata te cilat ndihmojnë në ketë proces. Zgjedhjet lokale dhe nacionale kanë kaluar në përgjithësi pa probleme. Gjatë historisë Besiana ka dhënë kontribut të madh politikës gjithëkombëtare në luftë për ruajtjen e territoreve shqiptare nga grabitësit sllav e për të bindur fuqitë politike botërore se shqiptarët janë të Zotët e vetes e të aftë të ndihmojnë përparimin e mirëqenien e civilizimit botëror.
Personalitete nga regjioni
Artikulli kryesor: Lista e personaliteteve nga komuna e Podujevës
Besiana nga gjiri i sajë ka nxjerrë personalitete jo vetëm me ndikim lokal por edhe me ndikim të përgjithshëm kombëtarë e ndërkombëtarë si
Mediat lokale
Besiana ka momentalisht dy radio lokale ”Radio Llapi” dhe “Radio Vizioni” dhe Televizionin lokal “TV Llapi”, të cilat thuajse kanë shtrirje (dëgjueshmëri dhe shikueshmëri) të plotë në tërë territorin e komunës së Podujevës.
Sport
Besiana ka një traditë të vjetër sportive. Në vitet e para të shekullit të kaluar ishte traditë gara sportive me kuaj të cilën e organizonte Familja Fusha, në të cilën merrnin pjesë ngarës sportiv nga trevat shqiptare. Më vonë në vitet e tredhjeta të shekullit të kaluar shkëlqen me mjeshtrinë e tij Jahja Fusha në futboll, not, skijim e shah e gjatë studimeve në Shkup edhe në tenis. Gjatë viteve të gjashtëdhjeta të shekullit të kaluar dallohet në atletikë e hendboll Xhafer Salihu i shkëlqyeshëm.
Gjatë viteve të shtatëdhjeta të shekullit të kaluar Fadil Vokrri bëhet i famshëm në futboll. Sportist të shumtë të merituar të Podujevës shkëlqyen në klubet llapjane, kosovare e ndërkombëtare.
Ekipi i qytetit është KF Llapi i cili poashtu ka stadiumin në qendër të qytetit i quajtur "Zahir Pajaziti".
Binjakëzimet
Podujeva është e binjakëzuar me këto qytete:
Sax, Alicante
Sax, Alicante është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Alt Vinalopó, të provincës Alicante, në Komunitetin e Valencias. Sax, Alicante ka 10054 banorë (2009), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 63.5 km2.
Lladroviqi
Lladroviq është një vendbanim në komunën e Malishevës, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Bardh.
Instituti i Dizajnit Umeå
Instituti i Dizajnit Umeå, UID, është institut brenda Universitetit të Umeå-s. UID u hap në vitin 1989 dhe u projektua dhe u pajis vetëm për mësimin e dizajinit industrial, dizajnit të trasportit dhe të bashkëveprimit. Instituti ndodhet në mes të Kampusit kryesor dhe qendrës së qytetit Umea, si pjesë e Umeå Arts Campus.
UID është e vetmja shkollë skandinave që u listua në top 60 në Businessëeek si shkollë e dizajnit në tri vite (2006, 2007 dhe 2009),  dhe po ashtu u emërua si njëra nga 18 shkollat e mrekullueshme botërore për dizajn në vitin 2010. Në vitin 2011 UID u vlerësua si shkolla edukative dizajnues e dyta në regjionin "Europa & the Americans" dhe në vitin 2012 tentoi për vendin e parë.
Programi Master
Ka tre programe të orientuar ndërkombëtarisht dhe të specializuara dy-vjeçare për titullin Master (120 credits). Tri programet janë Advanced Product Design, Interaction Design dhe Transport Design.
Kurset njëvjeçare
Dy kurse me orar të plotë, njëvjeçare jepen në UID në anglisht. Industrial Design Introduction (60 credits) është i hapur për studentët me arsimim të mëparshëm në ndonjë nga fushat akademike, që dëshirojnë ta specializojnë fushën e dizajnit ose të përgatiten për studimet e mëpasshme të dizajnit. Design Connections (60 credits) është kurs specializmi në nivelin master, për studentët e diplomuar në dizajnin industrial.
Studimet hulumtuese dhe të doktoraturës
Instituti po ashtu transmeton hulumtimet e aplikuara dhe zhvillimin e punës në Design Research Group dhe Volvo Research Programme (SET). Që nga vjeshta e vitit 2001 Instituti i Dizajnit ofron studime doktoruese nw diazjnin idustrial. (në anglisht)
Armend Zemaj
Armend Zemaj ka lindur më 13 shtator 1976 në Deçan,Kosovë është deputet nga radhet e Lidhjës Demokratike të Kosovës në Kuvendin e Republikës së Kosovës qe nga viti 2008.
Nga viti 2004 -2007 ka punuar në Ministrinë për Ekonomi dhe Financa si udhëheqës i Divizionit për Huazime Publike me Jashtë, Menaxher për Planifikim dhe Analiza si dhe Menaxher për trajnime dhe zhvillime në MEF.
Zemaj ka kryer edhe trajnime dhe programe tee avancuara profesinale si: Programi për Trajnim dhë Zhvillim në Universitetin Amerikan në Kosovë financuar nga Bearing Point Program(USAID), Shkollen Politike të Prishtinës (PIPS) me program nga Këshilli i Evropës në Strasburg,Shkollën për Integrime Europiane e finacuar nga Fondacioni Kosovar për Shoqëri Civile (KCSF) në bashkëpunim me Fondacionin e Kosovës për Shoqëri të Hapur (KFOS) si dhe shumë trajnime profesionale nga fusha e drejtësise dhe të fushës financiare. Zemaj ka qenë deputet i Republikës së Kosovës në Legjislaturat e Kundendit  e 3-të, 4-të , 5-të , 6-të , 7-të.
Ishte Mintër i Shëndetësësië në Qeverinë e Republikës së Kosovës.
Nga viti 2007-2020, përveq që ishte 5 mandate deputet, Zemaj ushtroi edhe këto detyra në Parlamentin e Kosovës;
Antar i Kom.per Shendetesi, Pune dhe Mireqenje Sociale, 2007-2010;
Antar i Kom.per Buxhet dhe Financa, 2007-2010;
Antar i Kom per Legjislacion, Immunitete, Mandate dhe Rregulloren e Punes se Kuvendit; 2011-2014;
Kryetar i Nen-komisionit per imunitete, Mandate dhe Rregulloren e Punes se Kuvendit, 2011-2014;
Antar i Komisionit per Mbikqyrjen e Financave Publike, 2011-2014;
Kryetar i Nen-komisionit per imunitete, Mandate dhe Rregulloren e Punes se Kuvendit, 2014-2017;
Nen-kryetar i Komisionit per integrime evropiane 2017-2019;
Zevendes shef i Grupit Parlamentar te LDK 2017-2019;
Kryetar i Komisionit per Integrime Evropiane,
Ka botuar një sërë shkrimesh publicistike në shumë media vendore, në Koha Ditore, Zëri dhe Bota Sot, prej vitit 2004 deri në vitin 2016. Përveç tematikave sociale, politike dhe të aktualitetit, në një sërë shkrimesh të botuara në këtë periudhë, ka trajtuar edhe tema  nga fusha e ekonomisë, legjislativit dhe të sferës profesionale të drejtësisë , në të cilën është kualifikuar si master, në atë juridiko-ndërkombëtar. Armendi është nip i Tahir Zemës ish Komandant dhe lider i FARK-ut i cili u vra mizorisht në vitin 2003 vrasja e tij mbetet nje nga misteret e vrasjeve politike te pas luftës në Kosovë
Armendi është i martuar dhe ka tre fëmijë dhe jeton në Prishtinë.
Përveç gjuhës amtare flet gjuhën angleze dhe serbo-kroate.
Vishanji
është një fshat në Shqipëri...
Rainer Maria Rilke
Rainer Maria Rilke lindi më 4 dhjetor të vitit 1875 në Pragë, Austro-Hungari dhe vdiq më 29 dhjetor të vitit 1926 në senatoriumin Valmont afër Montreux, Zvicër. Ishte autor austriak dhe një prej lirikëve më të rrëndësishëm të gjuhës gjermane. Shkroi tregime, nji roman si dhe disa artikuj mbi artin dhe kulturën si dhe kishte të përkthyer një numër të madh të veprave të letërsisë lirike ndër tjerash kryesisht nga gjuha frenge. Një prej veprave të tija më të rrëndësishme njihen dhe letrat e këmbyera.
Veprat në tituj origjinal
Përmbledhje poezish
Poezi të përkthyera në gjuhën frenge
Artikuj mbi Artin dhe Kulturën
Letrat (Botimet më të rrëndësishme)
Kampen
Kampen është një komunë në provincën Overijssel në Holandë me sipërfaqe 161.84 km² dhe popullsi 50073 banorë. Kampen është kryeqendra e komunës.
Grapsh
Grapshi është një fshat në komunën Hoçisht në rrethin e Devollit të Shqipërisë.
Kantoni Éguzon-Chantôme
Kantoni Éguzon-Chantôme (frëngjisht: Canton d'Éguzon-Chantôme) është një kanton në departamentin Indre, rajonin Région Centre në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Éguzon-Chantôme. Ka sipërfaqe 144.82km2 dhe popullsi 4405 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Éguzon-Chantôme aktualisht përbëhet nga 8 komuna.
Michelle Obama
Michelle LaVaughn Robinson Obama u lind me 17 janar 1964 në Chicago,Illinois, është avokate amerikane dhe bashkortja e Presidentit të 44 Sh.B.A-ve si edhe dhe zonja e parë e Shtetit Amerikan që i përket komunitetit Afro-amerikan.
Edukimi dhe Familja
U martua me Barack-un në vitin 1992 dhe kanë dy vajza së bashku.
Zonja e Parë 2008-
parapamje|majtas|Michelle gjate nje udhetimi ne Indi Ajo shoqëroi bashkëshortin e saj gjatë gjithë fushatës së tij të parë Presidenciale në vitin 2008. Gjatë fushatës së tij, Michelle filloi të shihej si një nga figurat më me ndikim në Partinë Demokratike, kryesisht fjalë fjalimeve të mbajtura gjatë konventave kombëtare, i fundit ai i Philadelphias në vitin 2016, ku shprehu hapur dhe mbështetjen për Hillary Clinton për postin e presidentes.
Si zonjë e parë ajo ndërmori fushata të shumta për mbrojten e të drejtave të fëmijëve, për shëndetin e tyre, zhdukjen e varfërisë, për të drejtat e komunitetit afro-amerikan dhe njohjen e kulturës së tyre si dhe u fokusua kryesisht te të drejtat e grave kryesisht në vendet e botës së tretë.
Ajo u kthye në një ikonë mode dhe shembull për të gjitha gratë Amerikane.
Diego Albanese
Diego Luis Albanese (lindur më 17 shtator 1973 në Mar del Plata) është një ish lojtar regbie në Argentinë i cili luante si anësor. Ai luante për San Isidro Club në Argjentina, French side Grenoble, Gloucester dhe Leeds Tykes. Albanese made 17 appearances for Gloucester scoring three tries.
Ai ka fituar 55 kupa për Argentinën, duke arritur 50 pikë, përfshirë edhe daljen në 1995, 1999dhe2003 World Cups. Ai u bë i mirënjohur pas shënimit përpjekjen për fitore në World Cup wild card match against Ireland in the 1999 World Cup that put Argentina into their first ever quarter final.
Albanese u largua nga the Tykes në fund të sezonit 2004/05  për tu rikthyer në SIC në Argjentinë, ku edha ai doli në pension më 2006.
Jakovi
Veprat
Kishte dhuntinë e parashikimit. Gjithashtu në vitet 308 - 309 u dorëzua peshkop i parë i Nisibit. Solli pranë Krishtit shumë idhujtarë si dhe ata që nuk u kishin rezistuar torturave dhe kishin mohuar Krishtin gjatë kohës së persekutimeve. Vetë ai kishte vuajtur atëherë së tepërmi. U kujdes edhe për edukimin e bashkëpunëtorit të tij të mëvonshëm, shën Efremit të Sironit. Në vitin 325, pasi mori pjesë aktive në Sinodin I Ekumenik të Nikesë, siç dëshmon Athanasi i madh, takoi në Bizant episkopin e atjeshëm, shën Mitrofanin, të cilin dhe e varrosi kur ndërroi jetë.
Historia
Në vitin 338, kur persët kishin rrethuar pa rezultat Nisibin, ai veproi në mbrojtje të qytetit dhe dërgoi një re insektesh që pickoi kuajt dhe elefantët e armikut dhe i egërsuan ato. Fjeti në bedenat e qytetit dhe u varros në muret e tij. Lipsani i tij u bë simboli mbrojtës i qytetit. Shkroi vepra të pavërtetuara.
Teulada, Spanjë
Teulada është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Marina Alta, të provincës Alicante, në Komunitetin e Valencias. Teulada ka 14778 banorë (2010), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 32.24 km2.
Jançishti (Malishevë)
Jançisht është një vendbanim në komunën e Malishevës, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Janisht.
Historia e Japonisë
thumb|right|230px|Disa Luftëtarë Japonez (Samurai)
Feudalizmi, ashtu si në shumë vende të tjera të globit, u zhvillua edhe në Japoni. Në njohje të parë, Japonia është një varg ishujsh në Oqeanin Paqësor. Jeta feudale në Japoni mori nuanca të ndryshme nga ato të bashkësive evropiane dhe shumë shpesh, për shkak të largësisë së saj me Shqipërinë, ajo trajtohet në mënyrë shumë të vakët në librat shkollorë ose jashtë shkollorë shqipëtarë. Për të pasur një imazh të qartë të feudalizmit në këtë vend, duhet parë fillimi dhe organizimi shoqëror në kohën para feudale. Si burim më i mirë mund të përdoren pjesë nga novelat japoneze si edhe copëzat të shkruara në atë periudhë kohe.
Marko Polo shkruan në librin e tij, “Përshkrimi i Botës” për disa njerëz mbresëlënës që jetonin në lindje të Kinës. Pa dyshim që ai e kishte fjalën për popullsinë japoneze që jetonte e izoluar nga pjesa tjetër e botës, në një varg ishujsh në Japoni. Është e pamundur të kuptosh historinë e një populli pa ditur origjinën e tyre më parë. Në këto ishuj, në fillim jetonin një popullsi e quajtur Ainu, të cilët zakonisht ishin peshkatarë dhe gjuetarë. Peshkimi kushtëzohej nga rrethimi i ishujve me oqeanin dhe ishte një mjet i mirë fitimi (në aspektin ushqimor). Më pas, njerëzit që erdhën nga territoret e brendshme, sollën me vete kulturën e orizit. Filloi kështu punimi i tokës duke formuar fshatrat, por zejtaria dhe punimet e bronzit nuk mbetën pas. Më vonë, japonezët do të influencoheshin nga idetë kineze, ku mund të përmendet shkrimi hilografik (Katakana dhe Hiragana, që kanë në thelb mënyrën e shkrimit kinez), megjithatë japonezët ruajtën traditat e tyre dhe zakonet tradicionale për shkak të izolimit të tyre në atë tokë vullkanike mbi Paqësor.
Si një vend në pjesën veriore të brigjeve të Azisë, Japonia përbëhet nga katër ishuj të mëdhenj, Hokaido, Kjushu, Sikoku dhe Honshu. Edhe pse tokat në këtë vend janë përgjithësisht pjellore, relievi i pasur malor lë vend shumë pak për fushat e mbjellshme. Rreth 20 përqind e tokave mund të përdoren për bujqësi. Në mënyrë për të fituar më shumë toka pjellore, u donte formimi i bregoreve në kodra. Dhe si gjithmonë, në çdo vend, mungesa e tokave do të sillte luftëra të shumta në vazhdim.
Për të theksuar është se feudalizmi në Japoni, lindi pak më parë se në Evropë dhe përfundoi shumë më vonë.
Koha Paleolithike
koha paleolithike japoneze (japonisht 旧石器時代, kyū-sekki-jidai) mbulon një periudhë duke filluar diku rreth 100,000 deri 30,000 vjet para erës sonë, kur janë gjetur veglat e para të hekurit, të cilat mendohet që datojnë diku rreth 12,000 vjet para erës sonë, në fund të kohës së akullnajave dhe korrespondojnë me fillimin e Kohës Mesolithike (japonisht Jōmon). Një datë fillimi prej rreth 35,000 vjet Par.K. pranohet më gjerësisht. Arkipelagu Japonez unda nga kontinenti pas periudhës së akullnajava, diku rreth 11,000 Par.K. . Pas zbulimit të një gënjeshtere për historinë paleolithike të Japonisë nga një kërkues amator, shumë venda ku janë gjetur mbetje të kësaj kohe kanë kaluar ri-investigim të hollësishëm.
Periudha Jōmon
Periudha Jōmon-e apo Mesolithike zgjati prej vitit 14,000 par.K. deri më 300 par.K. . Shenjat e para të qytetërimit dhe modelet stabile të jetesës u paraqitën rreth 14,000 vjet par.K me kulturën Jōmon. Thurja ishte ende e panjohur dhe rrobat bëheshin me lëkurë kafshe. Populli Jōmon filloi të krijonte enë prej dheut, duke i dekoruar ato me modele të bëra nga balta e lagët, copat e drurit etj. duke formuar korda (Jōmon do të thotë "modele të kordave").
Disa nga shembujt më të vjetër të qeramikës në botë mund të gjinden në Japoni, duke u bazuar nga përcaktimi i vjetërsisë me anë të Karbonit, së bashku me thika, krehër të bërë nga gëzhoja etj. dhe sende të tjera që datojnë nga Mileniumi i 11të par.K. .Megjithëse data specifike nuk dihet saktësisht. Figura të baltës gjithashtu ishin gërmuar. Këto sende shtëpiake sugjerojnë se ka pasur rrugë tregtie me vendet aq larg sa Okinawa. Analiza ta ADNsë sugjerojnë se populli Ainu, një popull vendas që ka jetuar në Hokkaidō dhe në pjesën veriore të Honshū janë pasardhës të Jōmon-ëve dhe ksi rezultat janë pasardhësit e popullit të parë në Japoni.
Periudha Yayoi
Periudha Yayoi (japonisht 弥生時代 ) zgjati prej rreth 400 ose 300 vjet par.K. deri 250 vjet pas.K.. Emrin e ka marrë nga qyteza Yayoi, një vend në Tokyo ku hetimet arkeologjike zbuluan gjurmët e para të kësaj periudhe.
Fillimi i periudhës Yayoi shënoi influksin e praktikave të reja si thurja, kultivimi i orizit, produkte të hekurit dhe bronzit të sjellura nga Korea ose China. Për shembull disa kërkime shkencore tregojnë se kultivimi i Orizit të lagur nisi diku rreth 8000 vjet par.K në Delt%n e Lumit Yangtze dhe u përhap nëpër japoni rreth 1000 vjet par.K..
Japonia së pari u paraqit në burime të shkruara 57 vjet pas.K. me këto shënime në librin Kinez Hani i Mëvonshëm: ''Matanë oqeanit nga Luoyang janë populli i quajtur Wa. Të përbërë nga më shumë se njëqin klane, ata vijnë herë pas here the japin haraçin.'' Libri Wei i shkruar në shekullin e 3të veçon se vendi ishte bashkim i rreth 30 klaneve ose shteteve të vogla dhe sundohej nga një mbretëreshë shamane e quajtur Himiko nga Yamataikoku.
Gjatë dinastisë Han dhe Wei, udhëtarë Kinezë për tek Kyūshū shënuan banorët e tij dhe pretenduan se ata ishin pasardhës të klanit Grand Count nga shteti Wu. Banorët gjithashtu tregojnë trajtime të ngjajshme me popullin Wu si tatuazhe, tërheqja e dhëmbëve dhe mbajtja e bebeve etj.. Libri Wei shënon përshkrimin fizik, i cili është i ngjajshëm me atë të statujave Haniwa, burrat me flokë të endur, tatuazhet dhe gratë që mbanin rroba të mëdha të përbëra vetëm nga një copë e pëlhurës.
Periudha Antike
Yamato quhej forca kryesore në Japoni nga mesjeta deri në vitin 710. Periudha Kofun (shekulli i 3të – shekulli i 6të), karakterizohet si një periudhë kur janë krijuar shumë statuja të njohura si tumuli e që kishin formën e vrimës së çelësit. Në fillim të periudhës Asuka (nga shekulli i 6të – 710), kryeqyteti u zhvendos në Asuka, pjesa më jugore e Nara Basin. Dallimi kryesor midis periudhës Yayoi dhe Kofun-Asuka është zhvillimi nga një kulturë fshatare dhe agrokulturore tek një kulturë më ushtarake nga Kina nëpërmes Koreas. Kjo u zëvendësua nga Dinastia Tang dhe ndikimi kinez gjatë periudhës Nara e cila prezantoi qeverisje të cantralizuar dhe imperiale, zhvillime në fe në vend të ushtrisë gjatë periudhës Kofun-Asuka.
Periudha Kofun
thumb|right|Pikturë në mur nga shekulli i 8të
Periudha Kofun (japonisht 古墳時代 ), e cila fillon diku nga viti 250 pas.K., e ka marrë emrin nga gurët gërmues të mëdhenjë që u shfaqën gjatë asaj kohe. Periudha Kofun pa themlimin e shteteve të forta ushtarake të përqendruara rreth klaneve të fuqishme, dhe themelimin e forcës politike Yamato me qendër në krahinën Yamato dhe Kawachi, nga shekulli i 3të deri tek shekulli i 7të, origjina e Perandorit japonez. Forca politike, duke shtypur klanet dhe duke marrë toka agrikulturore, mbajti një ndikim të fortë nëpjesën perëndimore të Japonisë. Japonia filloi të dërgonte haraç te Kina Imperiale në shekullin e 5të. Në rekordet Kineze të historisë, forca politike ishte quajtur Wa dhe pesë mbretërit e saj ishin shënuar. Duke u bazuar në modelin Kinez, ata zhvilluan një administratë qendrore dhe një sistem imperial juridik si dhe shoqëria ishte e organizuar në grupe sipas okupimit.
Aspekti Fetar
Ndërkohë që në Evropë kemi një zhvillim të madh të kristianizmit, japonezët besonin më shumë në forcat e natyrës. E quajtur më vonë si feja Shinto, japonezët në vend që ti frikësoheshin natyrës, respektonin forcën e pakufizuar të saj. Kjo forcë udhëhiqej nga shpirtrat të emëruar Kami. Shinto ose rruga e zotave, festohej në festivale të shumta të shoqëruar me rite të larmishme. Gjatë festivaleve, fshatarët ofronin dhurata të ndryshme ndaj kami-t që të mund të siguronin të korra të suksesshme. Ndryshe nga kristianizmi dhe myslimanizmi, feja e shinto-s nuk kishte shkrime të shenjta pasi çdo gjë “ndjehej” në natyrë.
Megjithatë feja e shinto-s nuk ndalonte dot luftërat e përgjakshme për pushtet të klaneve të vegjël. Për më tepër, Japonezët nuk mund të përqendroheshin në një armik të përbashkët si bënë Evropianët. Këta të fundit nën predikimin e Papatit, arritën t’i lenin me një anë grindjet midis njëri-tjetrit për të sulmuar të bashkuar vendet arabe gjatë kryqëzatave famëkeqe (edhe pse ka një distancë kohore midis kryqëzatave dhe periudhës së lartpërmendur). Në të vërtetë Japonezët një gjë të tillë (unifikimin e përkohshëm) e bënë të mundur kundra armikut mongol me Cingis Hanin në krye, por pas fitores, lakmia kishte zotëruar klanet për ta përfshirë vendin në një kaos gjaku. Megjithatë, nga luftrat e shumta, andej nga vitet 400 të erës sonë, klani Yamoto (lexohet Jamoto në romanji – shkrimi i ri japonez ku shkruhet me germa latine sipas shkrimit japonez), do të fuqizohej shumë. Ky klan për pak kohë do të dilte si klani më i fuqishëm në të gjithë Japoninë. Ata do të formonin dinastinë e parë dhe të vetme japoneze. Për shembull, edhe perandori aktual Hirohito në Luftën e Dytë Botërore, deklaronte se ai e kishte origjinën nga Yamotot. Ngadalë vendi, mbase pa e vënë re, i kishte shtrirë dorën sistemit feudal. Si një sistem i tillë, perandori i parë nga ky klan do të shpallej mbi të gjithë vendin. Dhe çfarë do mund të bënte një perandor pa dogmat e një legjende? Spekulime të shumta deklaronin se Zoti Amaterasu, i cili kishte krijuar të gjithë Niponin (Japoninë), dhe pasardhësi i tij ishte perandori i parë me prejardhje nga klani i Yamotëve. Edhe pasardhësit e tjerë të klanit Yamoto, e përkrahën atë legjendë dhe si duket përfituan mbështetje dhe reputacion të mirë ndër masat. Perandoria e parë e tipit feudal (edhe pse nuk kishte marrur trajtën e plotë të këtij sistemi), ishte themeluar dhe kjo do të vazhdonte gjatë me karakteristikat e saj.
Aspekti fetar i hershëm në Japoni, mbeti i tillë deri vonë edhe në feudalizëm. Për tu theksuar është një dobësim i dukshëm i fesë Shinto, që po zbehej me hapa të ngadalta nën efektin e budizmit dhe konfucianizmit.
Duke Arritur Feudalizmin
Shoqëria feudale japoneze po fillonte të lulëzonte; gjërat filluan të ndryshonin. Në vitin 607, princi Shotoku, i mahnitur nga bukuritë e kulturës kineze, do të dërgonte persona për të studiuar artin, filozofinë dhe historinë e qeverive kineze. Këta të fundit do të ktheheshin me raporte mbresëlënës. Kështu, të përshkruar nga një eufori entuziazmi, sunduesit japonezë filluan ta rimodelonin kulturën e tyre mbi themelet e kulturës të fqinjëve të tyre. Pallati Perandorak në mënyrë të epur, përshtati sipas kësaj kulture, mënyrën e artit dhe literaturën. Fisnikët filluan të mësonin filozofinë Konfucianiste dhe Taoiste. Madje, kur japonezët do të ngrinin një kryeqendër në Nara, rreth viteve 700, ata e modeluan qytetin sipas modelit Tang; një stil ky shumë i përhapur në territoret kineze. Tempujt budistë gjithashtu u modeluan sipas këtij lloj modeli. Kultura fqinje kishte goditur aq rëndë atë shoqëri sa që edhe veshjet së bashku me mobiliet e tyre filluan të ngjasonin me ato kineze. Dhe më në fund qeveria japoneze përpiqet të rimodelojë shtetin sipas mendimeve kineze mbi shtetin. U formua burokracia qeveritare dhe u prezantua një sistem të shërbimit civil. Sistemi i bazuar në shërbimin civil, u hodh poshtë nga japonezët pasi nuk panë përshtatshmëri me idenë japoneze, ku akoma mendohej se çdo person trashëgonte pozitën e tij shoqërore. Pra sistemi i kastave shoqërore ishte më se strikt. Për të njëjtat arsye, ata nuk mund të pranonin idetë e Konfucit rreth idesë për të lejuar të gjithë personat e të gjithë shtresave të popullsisë për të marrë vende qeveritare. Vendet qeveritare vazhduan të qëndronin në duart e fisnikëve që e trashëgonin postin e tyre, duke mos i lënë shumë vend shkollarëve të zotë.
Japonia Feudale
Perandoria në Japoni kishte ndërtuar një qendër moderne në Heian andej nga vitet 794. Kryeqyteti rezistoi gjatë, por rreth vitit 1100, pushteti qendrorë filloi të dobësohej. Lordët ruralë po fitonin gjithmonë e më shumë fuqi duke iu “shmangur” Oborrit Perandorak. Zhvillimet e mëtejshme në historinë japoneze e futën vendin në feudalizëm. Sistemi shtetëror që do organizohej, do ngjasonte shumë me sistemin feudal në vendet e Evropës Perëndimore.
Femrat gëzuan gjithmonë e më pak të drejta në feudalizëm. Prej tyre kërkohej nënshtrim ndaj burrit dhe ajo merrej kryesisht me edukimin e fëmijëve; mirëmbajtja e shtëpisë ishte një kusht që nuk ka nevojë të përmendet. Gratë e samuraive jetonin në kushte akoma më të vështira se pjesa tjetër e grave. Prej tyre kërkohej përpikëri dhe ajo mund të dënohej lehtë në se thjeshtë thyente ndonjë send në shtëpi. Edhe sot në Shqipëri, mbase shumë burrave u duket vetja si samurai ku rrjedhimisht dënojnë gratë e tyre për gabime të vogla. Në kontrast me kodin e kavalerisë në Evropë që e vendosnin gruan në piedestal, shoqëria japoneze në feudalizëm e uli shumë figurën e saj. Kujtojmë se novela e parë në Japoni, përpara se feudalizmi të mbështillte shoqërinë japoneze, ishte shkruar nga një grua (bëhet fjalë për novelën “Përralla e Genji” e shkruar nga fisnikja Murasaki). Pra ata e humbën lirin që kishin gëzuar dikur.
Bashkimi i Vendit Feudal
Luftrat civile të zhvilluara kryesisht në shekullin XIII mes Daimjove, do të bënin që në shekujt XIV dhe XV, numri i këtyre të fundit të binte ndjeshëm. Daimjot e fuqishëm, aneksuan ata më pak të fuqishmit duke sjellë deri diku shuarjet e luftërave të shumta. Kjo periudhë kohore, pra nga vitet 1400 deri në vite 1500, është konsideruar si një krizë e thellë edhe në statusin e samuraive. Për ta ilustruar pak këtë dukuri, do ishte e radhës që të vendosej në kohën e Diktaturës Romake (Romën e lashtë në periudhën postklasike sipas Arrangio Ruiz). Romakët e atëhershëm filluan të frikësoheshin nga grushtet e shtetit të vazhdueshme. Gjeneralët me grada të larta, fitonin respekt ndër radhët e ushtarëve të tyre. Duke pasur në dorë centurionë të tëra, ata mund të bëheshin shumë lehtë diktatorë. Për këtë arsye, atëherë gradat ushtarake u hoqën. Një ushtar i thjeshtë, me vështirësi mund të arrinte në statusin e komandantit të një centurioni dhe ky ishte statusi më i lartë që ai mund të arrinte. Kjo gjë ndikoi shumë negativisht në radhët e trupave ushtarake. Mungesa e frymëzimit për karrierë ushtarake, uli ndjeshëm moralin e tyre. Në Japoni ndodhi e kundërta. Gradat ushtarake filluan të jepeshin me shumicë. Daimot emëronin sipas qefit vasalët e tyre me titullin samurai. Numri i samuraive u rrit aq shumë, sa që e humbi vlerën e tij si titull, duke u shndërruar padashur në një gjë të zakonshme. Kjo solli degjenerimin e kësaj klase. Samurait e tillë, që kishin mbetur pa një zotëri ose që nuk kishin toka të tyre, filluan të bridhnin lartë e poshtë nëpër Japoni, duke vrarë e duke vjellur fshatarët dhe karvanët tregtare. Ata kishin degjeneruar në statusin e Ronin.
Megjithatë, gjendja ekonomike në vend pati një zhvillim të dukshëm në feudalizëm. Luftrat civile gjatë shekullit XV, nuk ndaluan zhvillimin e dendur tregtar të vendasve me Kinën. Anijet furnizoheshin me mallra të tregtuara nga jashtë, duke sjellë edhe teknologjinë e kohës. Pra, çfarë ishte më e rëndësishmja, ishin zhvillimi i përpunimit të metaleve, përpunimi i letrës cilësore e të tjerë. Edhe pse japonezët thjeshtë kishin huazuar ato teknika prodhimi, produktet e tyre kërkoheshin gjerësisht në Kinë si edhe në vende të tjera Aziatike. Shpatat të stilit katana dhe masamune me një përpunim të rafinuar, tregtoheshin me shumicë në anën tjetër. Për të mbajtur ritmin e kërkesave për tregti, detyrimisht u zhvillua gjithashtu manifaktura e përpunimit të anijeve lundruese.
Trazirat në vend do të mbylleshin shpejtë me unifikimin e vendit. Në fillim të shekullit XVI, një drejtues i fuqishëm ushtarak, Hidejoshi, filloi negociatat me Daimjot për bashkim. Me anë të diplomacisë, ai nënshtroi shumë nga Daimyot duke kërkuar bindje absolute ndaj tij. Kur diplomacia dështonte, luftime të ashpra fillonin. Pavarësisht ai arriti t’i nënshtronte vasalët e tij duke përqendruar rreth vetes të gjithë pushtetin në Japoni. Me vdekjen e tij, pushteti do i kalonte Togugava Hideyoshi-t. Shogunati i Togugava-s i themeluar më 1603 do të zgjaste për rreth dy shekuj e gjysmë. Gjatë shogunatit të Togugvave, Japonia do të gëzonte paqe dhe stabilitet. Formimi i një pushteti të fortë qendrorë, do të përfundonin luftërat civile feudale, duke formuar një burokraci shtetërore të mirë organizuar, e cila mbikëqyrte sistemin e mbledhjeve të taksave, ekonominë në tërësi dhe çështjet juridike. Megjithatë, ndërkohë që në Evropë ngritja e monarkëve të fuqishëm çoi në degradimin e sistemit feudal, në Japoni feudalizmi po qëndronte i fortë si shkëmb dhe do të ishte i tillë akoma për shumë vjet. Gjatë sundimit të Togugava-ve, sistemi feudal u ruajt i pandryshueshëm.
Dominique de Villepin
Dominique Marie François René Galouzeau de Villepin (Dominik dë Vilpën, 14 nëntor 1953, Rabat, Marok), diplomat, politikan dhe shkrimtar francez. Në periudhën 2002-2007, nën presidentin Jacques Chirac, de Villepin-i shërbeu si ministër i jashtëm, i brendshëm dhe përfundimisht, për dy vite, kryeministër i Francës.
Historia e Japonisë
Bashkimi i Vendit Feudal
Togugava-t do të ishin ata që do të hartonin sistemin e centralizuar feudal. Ky sistem lindi si rrjedhojë e frikës për të humbur pushtetin. Shoguni i Togugava-ve, kishte lejuar me të vërtetë që këta të mbanin tokat e tyre, por njëkohësisht kufizoi shumë hapësirat e lirisë së tyre. Daimjot, duhet të shkonin në kryeqytetin e Tokios (atë kohë i emëruar si kryeqyteti Edo), një herë në dy vjet, duke lënë peng familjen dhe fëmijët e tyre atje. Familjarët duhet të qëndronin atje për një sezon të caktuar. Kjo gjë u bënte me qëllimin e vetëm, për të ndaluar Daimjot të ngrinin krye. Kjo strategji rezultoi efektive në parandalimin e revoltave. Për më tepër, Daimjot nuk mund të bënin shumë veprime me mendjen e tyre. Ata në mënyrë detyruese duhet të merrnin leje më parë për sistemimin e fortesave të tyre ose për të lidhur çdo lloj kontrate me dikë. Madje ata duhet të merrnin aprovimin zyrtar nga shogunët edhe për të organizuar martesat e bijëve të tyre.
Nën një shtet feudal të bashkuar, japonezët filluan të ndjenin ndryshimet e zhvillimit. Tregtia me jashtë lulëzoi gjatë kësaj periudhe. Me zhvillimin e tregtisë u vendos një sistem monedhe që do zëvendësonte mënyrën tregtare të shkëmbimit. Kryeqendra Edo (Tokjo e ditëve tona), lulëzoi në saj të shpenzimeve të mëdha që fisnikët bënin aty për familjarët e tyre të lënë peng. Me që ata bënin atë rrugë shumë shpesh, u kërkua ndërtimi i rrugëve, duke e bërë udhëtimin shumë më të shpejtë dhe më të sigurt.
Dominique de Villepin
Përkrahës i presidentit Chirac, ai arriti popullaritet ndërkombëtar si ministër i jashtëm i Francës në vitet 2002-2004 kur kundërshtoi hapur pushtimin e Irakut nga Shtetet e Bashkuara të Amerikës dhe grupi i vendeve që iu bashkuan atyre.
Historia e Japonisë
Kultura në Feudalizëm
Piktura dhe letërsia u ndikuan shumë nga figura e samurai-ve. Piktura të shumta që kanë arritur deri në ditët tona, ilustronin bukur pamje nga betejat ku paraqiteshin këta luftëtarë. Tregime të shkurtra do të shkruheshin gjithashtu rreth këtyre luftëtarëve duke ngritur në qell kodin e samurai-ve. Influenca e tyre ndjehej kudo.
Dominique de Villepin
Në vitin 2012, rival i presidentit të djathtë në pushtet Nicolas Sarkozy, de Villepin-i ishte njëri nga kandidatët e së djathtës për president të Francës në zgjedhjet që panë fitues socialistin François Hollande.
Historia e Japonisë
Kultura në Feudalizëm
Budizmi gjithashtu vazhdonte të qëndronte kryeneç në mendjen e masave. Tempujt budistë shërbenin si pika për të mësuar artin dhe letërsinë. Në periudhën e feudalizmit, një sekt fetar me origjinë në Kinë, i emëruar sekti Zen, influencoi kryesisht budizmin në Japoni. Budistët jepnin mësime rreth disiplinës mendore dhe fizike, duke marrur për shembull disiplinën e klasës së Samurai-ve. Murgjit e sektit Zen, si këshilltarë të klasës së pasur, i mësuan atyre respektimin për natyrën, kopshtari (kryesisht në rregullimin e luleve) e të tjerë.
Dominique de Villepin
I dhënë pas të shkruarit, de Villepin ka botuar një seri esesh historike mbi periudhën e Napoleonit.
Historia e Japonisë
Kultura në Feudalizëm
Teatrot në Japoni gjatë kohës së mesjetës morën një zhvillim të ndjeshëm duke u kontrastuar nga vendet feudale të Evropës, që kishin mbetur mbrapa të humbur në doktrinat krishtere. Gjithashtu gjatë kësaj periudhe u zhvillua një lloj poezie lirike e quajtur haiku, ndërsa nëpër teatro u luajtën për herë të parë lojërat teatrale Noh; kjo e fundit ishte një përzierje vallesh dhe poezish. Të tjera pjesë teatrale ishin Kabuki-t e famshme.
Përplasje e Dy Qytetërimeve Feudale
thumb|230px|Portugezët e parë në Japoni.
Si përfundim, Japonia nga një pamje kureshtare ndaj këtyre “miqve” të rinj, filloi të zhvillojë një ndjenjë frike. Aneksimi nga spanjollët i Filipineve, i bëri japonezët ta rikonsideronin afrimin me evropianët. Shoguni në vitin 1639, ndaloi rreptësisht kontaktet tregtare me të huajt. Feja kristjane u pa si një mjet propagande anti japoneze dhe u shpall e jashtëligjshme. Si rrjedhojë, personat që kishin përqafuar krishterimin u persekutuan, u arrestuan, u internuan ose u rikonvertuan në fenë e tyre të mëparshme. Të gjitha portet detare u mbyllën për të huajt dhe Japonia u rikthye në jetën e saj të izoluar. Pavarësisht, një nga portet (mendohet porti i Osakës), qëndroi i hapur për tregtinë ndaj të huajve. Në të, anijet holandeze dhe spanjolle, mund të lundronin lirshëm. Duke mos dashur të abuzojmë me fjalën “lirshëm”, theksohet se ata mbaheshin nën mbikqyrje shumë të rreptë.
Japonia mbeti e izoluar nga pjesa tjetër e botës për 200 vjet [ref. 7].
Shoqëria Feudale në Japoni në një skemë të thjeshtë:
_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _
Ninxhat – klasë e formuar gjatë shekullit të XIV. Ninxha ishte pjesëtar i një grupi ninxhash që stërvitej në artet marciale; punësohej zakonisht për spiunime ose vrasje [ref. 8][ref 9].
Kryeqyteti Heian
Në vitin 794, perandori u zhvendos me të gjithë familjen e tij perandorake, në Heian që do të bëhej kryeqyteti i ri (sot qyteti i Kjotos). Kultura kineze vazhdoi të pasuronte Japoninë edhe pas kësaj zhvendosjeje të perandorit, por me rënien e dinastisë T’ang në shtetin fqinj, lidhjet midis këtyre dy vendeve ranë ndjeshëm. Megjithatë tregtia dhe udhëtimet vazhduan edhe pse në një shkallë më të reduktuar.
Roli i Perandorit ndryshoi shumë gjatë viteve 800. Ai u limitua me kryerjen e veprimtarive fetare dhe ishin familjet feudale të oborrit perandorak që filluan të drejtonin punët e shtetit. Teorikisht perandori ishte akoma figura më e lartë e shtetit, edhe pse ajo që mbeti për të ishte thjeshtë një respekt simbolik.
Ndërkohë që figura e perandorit zbehej, do të ishte familja Fushiuara (një familje fisnikësh të fuqishëm), që do të fitonte fuqi të madhe në qeveri në sajë të martesave të shumta që këta të fundit lidhën. Vajzat e kësaj familje u lidhën në martesë me trashëguesit e fronit të Japonisë dhe në këtë mënyrë Fushiuarat siguruan fuqi të madhe mbi perandorin. Fushiuara-t vazhduan të respektonin traditat për besnikëri ndaj figurës supreme të Perandorit, duke mbajtur në të vërtetë të gjithë pushtetin në duart e tyre.
Modernizimi i Japonisë
Moderinizimi i Japonisë është një proces që është zhvilluar me ritme të shpejta. Kalimi nga një shtet feudal në një shtet modern ishte një domosdoshmëri e kohës dhe dicka e pa shmangshme.
Fillimet e Modernizimit dhe Procesi
Që nga vitet 1600, udhëheqësit japonez kishin përjashtuar çdo lidhje me të huajt. Për 200 vjet shogunët e familjes Tokugaua me anë të forcës së tyre e kishin mbajtur vendin të izoluar nga bota e jashtme. Me aq sa dihet, vetëm disa anije holandeze kishin leje të veçantë vjetore të zbarkonin në Nagasaki. Sidoqoftë, andej nga mesi i viteve 1800, liderët japonez do të ndesheshin me probleme të shumta në fushën ndërkombëtare, e cila po zgjerohej gjithnjë e më shumë në saj të zhvillimit të teknologjisë.