cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gottfried Schramm
Jeta dhe vepra
Në veprën e tij mbi fillimet e krishterimit shqiptar, botuar në vitin 1994, Schramm argumentoi se shqiptarët e kishin prejardhjen nga Beseni trak. Me tezën e tij, Schramm ndoqi qëllimin: "Mund t'i ndihmonte njerëzit nëse zbulonin më saktë se më parë se nga vijnë". Vepra e tij e botuar në vitin 2004 Five Ways of World History. Një krahasim ishte për vetë Schramm librin e tij më të rëndësishëm. Në të, Schramm krahasoi pesë ngjarje, të njohura si ndarje, dhe i caktoi ato në të njëjtin lloj krize. 1) Shfaqja e Moisiut dhe shfaqja e monoteizmit biblik nga kulti i diellit të Akhenatenit, 2) ndarja e krishterimit nga judaizmi, 3) përparimi i reformës në Evropën Qendrore pasi protestantizmi doli nga kisha katolike, 4) shkëputja nga trembëdhjetë kolonitë e Amerikës së Veriut nga sundimi kolonial britanik dhe 5) radikalizimi i lëvizjes së reformës sociale midis 1860 dhe 1880, e cila përfundimisht i dha fill komunizmit . Schramm e pa korrespondencën strukturore të këtyre pesë udhëkryqeve në faktin se një rrymë e re u degëzua nga një traditë më e vjetër dhe më pas kaloi pranë saj.
Ai mori disa nderime për kërkimin e tij. Në vitin 1990 u nderua me Medaljen Universitare të Universitetit të Freiburgut dhe në vitin 1999 me Kryqin e Oficerit të Urdhrit të Polonia Restituta. Në vitin 2009 ai mori çmimin Reuchlin nga qyteti i Pforzheim, i cili jepet çdo dy vjet me sugjerim të Akademisë së Shkencave të Heidelberg për punë të jashtëzakonshme në gjuhën gjermane në fushën e shkencave humane. Ai ishte një anëtar i huaj i Akademisë Polake të Mësimit në Kraków. Schramm ishte bashkëredaktor i librave vjetorë për historinë e Evropës Lindore.
Schramm ishte një anëtar i vjetër i SPD-së. Ai dha dorëheqjen nga partia në fillim të vitit 2004 për shkak të refuzimit të tarifave të shkollimit dhe politikës së Turqisë. Ai ishte i martuar me sipërmarrësen Ellen Gottlieb-Schramm, e cila vdiq në vitin 2011. Schramm vdiq në Freiburg në tetor 2017 në moshën 88-vjeçare. Ai u varros në varrezat Bergäcker në Freiburg- Littenweiler.
Daisuke Suzuki
(lindur më 29 Janar 1990) është një futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 2 ndeshje.
Shën Mëria (Tiranë)
Shën Mëria është një fshat në njësinë administrative Shëngjergj të bashkisë Tiranë. Burimet e Shën Mërisë përdoren nga Ujësjellësi i Tiranës për furnizimin me ujë të qytetit.
Anxhela Akolli
Angela Akolli (Angela Akolli) the famous Albanian vlogger was born on March 10, 1995 in Prrenjas.
Then her family emigrated with her to Greece when she was 2 years old. Angela is growing up in Greece in the city of Athens where she lived until she was 23 years old. Angela completed her higher studies in bibliography and has practiced her profession for several months.
Lista e misioneve diplomatike në Kosovë
[[Skeda:Diplomatic_missions_in_Kosovo1.svg|djathtas|parapamje|450x450px|Misionet diplomatike në Kosovë
Anxhela Akolli
It is already an influencer in the lives of young Albanians who follow and support her on social networks.
Lista e misioneve diplomatike në Kosovë
]] Republikës së Kosovës është e njohur nga 111 anëtare të kombeve të bashkuara; 22 prej të cilave janë kanë hapur ambasadat në Prishtinë. Shtetet e tjera kanë mbajtur zyrat e përfaqësimit.
Anxhela Akolli
Angela was several times part of the afternoon shows on Albanian channels like Vizion Plus and Top Channel.
Ob {Infobox musician | name = Angela Akolli | photo = | real name = Angela Akolli | nickname = Angela AK | birth = = {Birth date and age | year = 1995 | month = 3 | day = 10 | df = yes} aktiv | active years = 2018-Present | title = Anxhela Akolli invited to Afternoon Vision}} __INDEX__
Lista e misioneve diplomatike në Kosovë
Ambasadat
Prishtinë
Zyrat ndërlidhëse
Prishtinë
Konsullatat e Përgjithshme
Prizren
Ambasadat e akredituara jashtë Kosovës
+ = Nuk ka marrëdhënie diplomatike. - = Nuk ka marrëdhënie diplomatike ose njohjen diplomatike.
Beaumont-de-Pertuis
Beaumont-de-Pertuis është një komunë në Francë. Beaumont-de-Pertuis bën pjesë në departamentin Vaucluse të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Komuna ka një popullsi prej 1019 banorë dhe sipërfaqe 56.07 km².
Sulmi në Stamboll (janar 2016)
Më 12 janar 2016, një sulm vetëvrasës ka ndodhur në qarkun historik Sultanahmet të Stambollit, ku u vrarë 13 persona, të gjithë të huajt, si dhe 14 të tjerë u plagosën. Sulmi ka ndodhur në orën 10:20 sipas kohës lokale, në afërsi të Xhamisë Blu, një zonë e njohur në mesin e turistëve. Sulmuesi ishte Nabil Fadli, një sirian, anëtar i Shtetit Islamik të Irakut dhe  Levantit (ISIS).
La Cerleau
La Cerleau është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est.
Lidhje të jashtme
La Cerleau La Cerleau
Pishtar Lutfiu
Pishtar Lutfiu është një politikan nga Maqedonia e Veriut me përkatësi shqiptare.
Biografia
Ai ka lindur më 17.03.1986 në Dibër. Në vitin 2004 kreu shkollën e mesme “Nikola Stein” në Tetovë. Në vitin 2009 ka diplomuar për administratë publike dhe shkenca politike në Universitetin e Evropës Juglindore në Tetovë, ndërsa në vitin 2012 ka diplomuar për shkenca politike në të njëjtin universitet. Në periudhën 2011-2013 ka qenë Sekretar i Përgjithshëm i Institutit për Studime Politike dhe Ndërkombëtare në Shkup. Nga viti 2013 punon në Sekretariatin për Zbatimin e Marrëveshjes Kornizë të Ohrit. Më 16 janar 2016. u bë Ministër i Arsimit në Qeverinë e përkohshme të Republikës së Maqedonisë. .
Banca, Pyrénées-Atlantiques
Banca është një komunë në Francë. Banca bën pjesë në departamentin Pyrénées-Atlantiques të rajonit Aquitaine. Komuna ka një popullsi prej 335 banorë dhe sipërfaqe 49.6 km².
Mateo Yskollari
Mateo Yskollari lindi në Korçë më datë 17 tetor të vitit 2003. Banon dhe kryen veprimtarinë e tij në qytetin e Tiranës. Është një shkrimtar i ri, që kryesisht dallohet në shkrime poetike, por jo vetëm, aktivist mbi çështjet e rinisë dhe cilësisë së arsimit, gazetar, kryeredaktor. Ai është akredituar si long-term observer (LTO), vëzhgues afatgjatë zgjedhor nga Komisioni Qëndror i Zgjedhjeve, pranë Organizatës Komiteti Shqiptar i Helsinkit, ku është angazhuar edhe më parë si koordinator lokal.
Jetëshkrimi
Poezitë e tij janë melankolike në të shumtën e rasteve, por jo rrallë ndesh edhe drejtime të tjera poetike. Ka një muzë lasgushjane moderne për të cilën është veçuar edhe në evente të ndryshme. Stili i tij e bën këtë muzë akoma më të ndjerë dhe tërheqëse. Aktualish ndjek studimet në arsimin e lartë në degën e Inxhinierisë Informatike, Fakulteti i Teknologjisë së Informacionit, Universiteti Politeknik i Tiranës. Mateo Yskollari është një i ri aktiv në shoqëri, dhe ndjek aktivitetin e tij të lirë artistik. Anëtar i Këshillit Rinor Pogradec që prej dhjetorit 2019. Mateo Yskollari ushtron që prej datës 9 Maj 2020 pozicionin e krye/redaktorit, gjithashtu edhe të gazetarit, në gazetën "Letër e Hapur", Pogradec. Mban titullin "Ambasador për Paqe" dhënë nga FUP (Federata Universale e Paqes), që prej datës 6 Mars 2020, si edhe është njëkohësisht anëtar i Këshillit të Paqes. Lidhjet e shkrimtarit me poezinë janë që në moshë të vogël. Ai ka marrë disa çmime në konkurse të ndryshme lokale. Në vitin 2021 vlerësohet me vendin e tretë në Konkursin e Poezisë në kuadër të festës së verërave dhe gështenjës, organizuar nga Bashkia Pogradec, duke e pasuar në vitin 2022 me Vendin e Pare, në poezinë më të mirë në po të njëjtin event. Më datë 26 shtator 2020, shkrimtari mori pjesë në 10 vjetorin e eventit ndërkombëtar "100 Thousand Poets for Change", ku u përfaqësua me poezinë e tij "Bëhu Nënë Terezë" (Be Mother Teresa), e cila është e botuar në librin e këtij eventi me titull "Poetët për ndryshim/Poets for change", në gjuhën shqipe dhe angleze. Mateo Yskollari është pjesë aktive në nismat rinore që ndërmeren në vend, vlen të theksohet këtu angazhimi i tij në disa projekte pranë Komitetit Shqiptar të Helsinkit, ku ka luajtur rolin e korespondentit lokal në terren, si edhe aktivist rinor në nisma të ndryshme të kësaj organizate, por jo vetëm. Poeti është pjesë zyrtare e faqes "Opium Poetësh" dhe aktiv me poezitë e tij.
Disa poezi
<references group="https://www.teksteshqip.com/mateo-yskollari" /> Poezi të tjera të Mateo Yskollarit i gjeni tek: Tekste Shqip
Muurame
Muurame (Muuramen kunta), është një komunë në Finlandë. Është e vendosur në provincën Finlanda Perëndimore, dhe është pjesë e rajonit Finlanda Qendrore.
Taishi Taguchi
(lindur më 16 Mars 1991) është një futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 3 ndeshje.
Suhejl Fazliu
'Suhejl Fazliu është politikan, Ministër i Vetëqeverisjes Lokale të Maqedonisë së Veriut që nga 1 qershori 2017.
Biografia
Ai ka lindur më 30 gusht 1986 në Shkup. Fazliu është anëtar i partisë Aleanca për Shqiptarët. Shkollën e mesme “Pançe Karagjozov” e kreu në vendlindje, e më pas shkencat dhe teknologjitë moderne në Universitetin e Evropës Juglindore në Tetovë. Nga 2013 deri në 2016 është një konsulent i pavarur në qeverisjen elektronike, shërbimet e qeverisjes vendore, ndërmarrjet komunale dhe teknologjinë e informacionit.
Tërmeti në Ellazë 2020
Tërmeti i vitit 2020 në Ellazë ndodhi në orën 20:55 me kohën lokale (17:55 UTC ) më 24 janar. Magnituda e tërmetit u përcaktua të ishte 6.7. Tërmeti u ndje në provincat fqinje të Ellazë, Dijarbakir, Malatya, Adıyaman dhe Samsun. Observatori Kandilli rishikoi madhësinë e tërmetit në 6.5. Të paktën 22 njerëz kanë vdekur dhe më shumë se një mijë janë plagosur.
Tërmeti
Tërmeti kishte një magnitudë 6.7 M dhe një thellësi prej 10.0 km sipas ANSS dhe 6.5 M dhe një thellësi prej 5.0 km sipas Observatorit Kandilli. Kohëzgjatja e tërmetit u raportua si 40 sekonda.
Mekanizmi fokal i vëzhguar dhe vendndodhja epiqendrore janë në përputhje me tërmetin që shkaktohet nga lëvizja në Anatolinë Lindore.
Dëmi
Disa ndërtesa u rrëzuan në pjesë të provincave Elazığ dhe Malatya, duke bllokuar njerëzit brenda. Gjithsej 22 njerëz u raportuan të ishin vrarë, me 18 në Elazığ dhe 4 të tjerë në Malatya. Të paktën 1030 njerëz u raportuan se ishin të plagosur.
Ana de Armas
Ana Celia de Armas Caso (lindi më 30 prill 1988) është një aktore kubane dhe spanjolle. Ajo e filloi karrierën e saj në vendin e saj në Kubë dhe pati një rol kryesor në dramën romantike Una rosa de Francia (2006). Në moshën 18-vjeçare, ajo u transferua në Madrid, Spanjë dhe luajti në dramën popullore për adoleshencë El Internado për gjashtë sezone nga 2007 deri në 2010.
Pasi u transferua në Los Anxhelos, de Armas pati role anglishtfolëse në thrillerin erotik Knock Knock (2015) dhe në filmin komedi-krim War Dogs (2016), dhe pati një rol dytësor në filmin biografik sportiv Hands of Stone (2016). Ajo u bë e njohur me rolin e saj si një projeksion holografik i IA në filmin fantastiko-shkencor Blade Runner 2049 (2017). Për performancën e saj si infermiere Marta Cabrera në filmin misterioz Knives Out (2019), de Armas u nominua për çmimin Golden Globe për aktoren më të mirë në një komedi ose muzikal dhe fitoi Çmimin Saturn për Aktoren më të Mirë Dytësore. Më pas ajo portretizoi vajzën e Bond Paloma në filmin e James Bond No Time to Die (2021) dhe Marilyn Monroe në filmin biografik të Netflix Blonde (2022). Për këtë të fundit, de Armas mori një nominim për Academy Award për Aktoren më të Mirë, duke u bërë gruaja e parë kubane që e bën këtë.
Jeta e hershme
Ana Celia de Armas Caso ka lindur më 30 prill 1988 në Havana, Kubë dhe është rritur në qytetin e vogël të Santa Cruz del Norte. Gjyshërit e saj nga nëna ishin emigrantë në Kubë nga Spanja. Babai i saj Ramón punoi në punë të ndryshme, duke përfshirë menaxher banke, mësues, drejtor shkolle dhe nënkryetar bashkie të një qyteti. Ai kishte studiuar më parë filozofi në një universitet sovjetik. Nëna e saj Ana punonte në sektorin e burimeve njerëzore në Ministrinë e Arsimit. De Armas ka një vëlla më të madh, Javier, një fotograf me bazë në Nju Jork.
Si adoleshente, de Armas nuk kishte akses në internet dhe kishte njohuri të kufizuara për kulturën popullore përtej Kubës. Ajo u lejua të shikonte "20 minuta filma vizatimorë të shtunën dhe matineen e filmit të së dielës". Familja e saj nuk kishte një "video ose DVD player" dhe ajo shikonte filma të Hollivudit në apartamentin e fqinjit të saj. Ajo mësonte përmendësh dhe praktikonte monologje para pasqyrës, dhe vendosi të bëhej aktore kur ishte 12 vjeç. Në vitin 2002, në moshën 14-vjeçare, ajo hyri me sukses në audicionin për t'u bashkuar me Teatrin Kombëtar të Kubës në Havana. Ndërsa ishte studente, ajo filmoi tre filma. Ajo u largua nga kursi katërvjeçar i dramës disa muaj përpara se të paraqiste tezën e saj përfundimtare, sepse të diplomuarve kubanë u ndalohet të largohen nga vendi pa kryer tre vjet shërbim të detyrueshëm për komunitetin. Në moshën 18-vjeçare, me nënshtetësi spanjolle nëpërmjet gjyshërve të saj nga nëna, de Armas u transferua në Madrid për të ndjekur një karrierë aktrimi.
Fillimet e karrierës në kinemanë spanjolle (2006–2013)
parapamje|upright=1.2|De Armas (nr. 4 në foto) me kastin e [[El Internado më 2008]] Në vendlindjen e saj në Kubë, de Armas pati një rol kryesor përballë Álex González në dramën romantike të Manuel Gutiérrez Aragón Una rosa de Francia (2006). Aktori kuban Jorge Perugorría sugjeroi që regjisori të konsideronte de Armas për rolin, pasi e takoi atë ndërsa merrte pjesë në një festë ditëlindjeje me vajzat e tij. Regjisori vizitoi shkollën e dramës së de Armas dhe e ndërpreu gjashtëmbëdhjetëvjeçaren gjatë audicionit të saj për ta informuar se roli ishte i saj. Ajo udhëtoi në Spanjë si pjesë e një turneu promovues për filmin dhe u njoh me Juan Lanja, i cili më vonë do të bëhej agjenti i saj spanjoll. Më pas ajo luajti në filmin El edén perdido (2007) dhe pati një rol dytësor në Madrigal (2007) të Fernando Pérez, filmuar natën pa lejen e mësuesve të saj të shkollës së dramës.
Pasi kaloi disa muaj duke jetuar në New York City për të mësuar anglisht, de Armas u bind të kthehej në Spanjë për të luajtur në shtatëmbëdhjetë episode të dramës historike Hispania (2010–2011). Më pas ajo luajti në filmat horror të Antonio Trashorras El callejón (2011) and Anabel (2015), dhe në dramën Por un puñado de besos (2014). Gjatë një periudhe të gjatë pa punë në aktrim, de Armas mori pjesë në punëtoritë në kompaninë teatrore të Tomaz Pandur në Madrid dhe u ndje "shumë në ankth" për mungesën e momentit në karrierën e saj.
Hyrja në Hollywood dhe përparimi (2014–2020)
Me inkurajimin nga agjenti i saj i sapo punësuar i Hollivudit, ajo vendosi të transferohej në Los Anxhelos. Kur de Armas mbërriti për herë të parë në Los Anxhelos më 2014, asaj iu desh ta fillonte karrierën e saj përsëri "nga e para." Ajo fliste shumë pak anglisht dhe, gjatë audicioneve të hershme, ajo shpesh "as që e dinte se çfarë [ajo] po thoshte." Ajo kaloi katër muaj në arsim me kohë të plotë për të mësuar anglisht, duke mos dashur të kufizohet në interpretimin e personazheve të shkruar posaçërisht për aktoret latine. Ajo luajti përballë Keanu Reeves në publikimin e saj të parë në Hollywood - thriller erotik i Eli Roth Knock Knock (2015) - dhe mësoi linjat e saj fonetikisht. Pavarësisht se dha një vlerësim pozitiv për filmin, Randy Cordova nga Republika Arizona e gjeti de Armasin të ishte "jo bindës" në rolin e saj. Reeves më pas i telefonoi de Armasit për ta ftuar atë të luante në një rol në gjuhën spanjolle në thriller Daughter of God, në të cilin ai luajti dhe prodhoi. Producenti Mark Downie shpresonte se filmi do të ishte një mjet yll për de Armas, por për shkak të ndërhyrjes ekzekutive, Daughter of God u modifikua rëndë, ndërsa ish-roli kryesor i De Armas u reduktua. Filmi u publikua përfundimisht si Exposed më 2016. Frank Scheck i The Hollywood Reporter vuri në dukje se ndërsa ajo ishte "tërheqëse" nga ana e saj, de Armas nuk ishte në gjendje të demonstronte "kërkesat e forta emocionale të personazhit të saj".
De Armas pati një rol mbështetës në War Dogs (2016) të Todd Phillips, duke luajtur përballë Miles Teller si gruaja e një tregtari armësh, dhe përsëri mësoi linjat e saj fonetikisht. David Ehrlich i IndieWire e gjeti atë si "të paharrueshme në një rol mosmirënjohës". Ajo luajti përballë Édgar Ramírez në filmin biografik Hands of Stone (2016) si gruaja e boksierit panamez Roberto Durán. Pavarësisht publikimit të vonuar, Hands of Stone ishte filmi i parë i Hollivudit që de Armas kishte filmuar. Ajo u kontaktua nga regjisori Jonathan Jakubowicz ndërsa jetonte ende në Madrid pasi e pa në El Internado dhe i kërkoi asaj të udhëtonte në Los Anxhelos për të audicionuar për pjesën në gjuhën spanjolle. Në rishikimin e filmit, Christy Lemire nga RogerEbert.com e përshkroi de Armasin si "një prani jashtëzakonisht karizmatike. Por me përjashtim të disa momenteve spektakolare, ajo ka pak për të bërë përveç funksionit si gruaja e përgjegjshme".
parapamje|upright|majtas|De Armas në [[San Diego Comic-Con 2007]]
Në thrillerin futuristik të Denis Villeneuve, Blade Runner 2049 (2017), de Armas kishte një rol mbështetës si Joi, e dashura holografike e AI e personazhit të Ryan Gosling, një blade runner. Mark Kermode i The Guardian tha se ajo "sjell ngrohtësi tre-dimensionale për një personazh që është në thelb një projeksion dixhital". Anthony Lane i The New Yorker e gjeti atë si "të mrekullueshme": "Sa herë që shfaqet Joi, zemra imagjinative e filmit fillon të vrapojë." Ndërsa performanca fillimisht u diskutua si një rol përparimtar, filmi nuk performoi keq nga ana komerciale dhe de Armas kaloi pjesën më të madhe të vitit të ardhshëm në vendlindjen e saj, ku bleu një shtëpi. Gjithashtu në vitin 2017, ajo pati një rol mbështetës në thrillerin aksion Overdrive si interesi i dashurisë për personazhin e Scott Eastwood. Stephen Dalton i The Hollywood Reporter shkroi se ajo "rrezaton më shumë karizëm të shëndoshë sesa mund të sugjerojë roli i saj i pafalshëm ndihmës".
Në vitin 2018, de Armas luajti përballë Demián Bichir në dramën mjekësore Corazón të John Hillcoat. Ajo luajti një grua domenikane me dështim të zemrës në filmin e shkurtër, të financuar nga Qendra Mjekësore Montefiore për të rritur ndërgjegjësimin për dhurimin e organeve. Ndërsa skenat e de Armas përballë Himesh Patel në komedinë romantike 2019 Yesterday u përfshinë në trailerin e filmit, ato u shkëputën nga produkti përfundimtar. Regjisori Danny Boyle tha se, ndërsa de Armas ishte "me të vërtetë rrezatuese" në skenat e saj, prezantimi i një nënkomploti të trekëndëshit të dashurisë nuk u testua mirë me audiencën.
Roli i De Armas si një infermiere emigrante në filmin misterioz të vrasjes së ansamblit Knives Out (2019), me skenar dhe regji nga Rian Johnson, u vlerësua gjerësisht dhe shënoi një përparim për aktoren. Kur iu afrua për herë të parë për projektin, ajo nuk ishte entuziaste për idenë për të luajtur një "kujdestare latine" stereotipike, por shpejt kuptoi se personazhi i saj ishte "shumë më shumë se kaq." Tom Shone i The Times tha: "Filmi i shquar performanca vjen nga anëtari i saj më pak i njohur, Kubani de Armas, i cili menaxhon detyrën e vështirë për ta bërë të mirën interesante." Benjamin Lee nga The Guardian tha se performanca e saj "goditëse" la një "mbresa të qëndrueshme". Filmi ishte një sukses i madh në arkë. De Armas u nominua për Golden Globe Award për Aktoren më të Mirë - Film Komedi ose Muzikal me atë gjithashtu fitoi Saturn Award për Aktoren më të Mirë Dytësore dhe National Board of Review Award for Best Cast with the cast.
De Armas luajti në katër filma të lëshuar në Shtetet e Bashkuara në vitin 2020. Ajo pati një rol dytësor në thrillerin kriminal The Informer si gruaja e personazhit të Joel Kinnaman. Guy Lodge of Variety e gjeti "rolin e saj të hollë edhe më të shndritshëm pas yllit të saj Knives Out." Ajo u shfaq si një femme fatale në dramën e krimit noir The Night Clerk. Brian Tallerico i RogerEbert.com tha se filmi "nuk kishte asnjë ide" se çfarë të bënte me "karizmën e saj verbuese" ndërsa Katie Rife nga The AV Club tha se do të mbahej mend, "nëse fare, si një film de Armas ishte shumë e mirë për të." Ajo luajti përballë Wagner Moura në filim biografik Netflix Sergio (2020) si Carolina Larriera, një zyrtare e OKB-së dhe partnerja e diplomatit Sérgio Vieira de Mello. John DeFore i The Hollywood Reporter gjeti atë "magnetike" ndërsa Jessica Kiang nga Variety tha se ajo e kishte mbushur pjesën "me një inteligjencë dhe vullnet që e bën atë më shumë sesa thjesht fletët romantike të de Mello." De Armas u ribashkua me Moura. për të luajtur gruan e një prej Pesë Kubanëve në thrillerin e spiunazhit të Netflix të Olivier Assayas Wasp Network. Filmi është xhiruar në vendndodhje në Kubë; ishte puna e parë e de Armas në vendin e saj që kur u largua si adoleshente. Glenn Kenny i The New York Times e gjeti atë "të shkëlqyer" ndërsa Jay Weissberg i Variety e përshkroi atë si "një prani të gëzueshme, magjepsëse, karriera e të cilit duket e destinuar për kohën e madhe."
Rolet kryesore dhe njohja e mëtejshme (2021–tani)
Në vitin 2021, de Armas u ribashkua me Daniel Craig për të luajtur një vajzë Bond në filmin e Cary Joji Fukunaga No Time to Die. Fukunaga shkroi personazhin e një agjenti kuban të CIA-s me De Armasin në mendje. Ajo e përshkroi personazhin si flluska dhe "shumë të papërgjegjshëm". Në paraqitjen e saj të shkurtër në No Time to Die, personazhi i saj, Paloma, pretendoi se kishte pak stërvitje, por u tregua shumë e aftë. No Time to Die ishte një sukses komercial, duke fituar 774.2 milionë dollarë në mbarë botën dhe fitoi vlerësime pozitive. Peter Bradshaw i The Guardian vlerësoi "kthesën e mprehtë dhe të panatyrshme" të de Armas. De Armas luajti në thrillerin erotik të Adrian Lyne Deep Water, bazuar në romanin e Patricia Highsmith. Ajo dhe Ben Affleck luajnë një çift në një martesë të hapur. Në vitin 2022, De Armas luajti në thrillerin aksion të vëllezërve Russo në Netflix The Gray Man, së bashku me Ryan Gosling dhe Chris Evans. As Deep Water dhe as The Gray Man nuk ishin veçanërisht të suksesshëm me kritikët dhe audiencën.
De Armas portretizoi Marilyn Monroe në filmin biografik të Netflix Blonde (2022), bazuar në romanin imagjinar biografik me të njëjtin emër nga Joyce Carol Oates. Regjisori Andrew Dominik vuri re performancën e de Armas në Knock Knock dhe, ndërsa ajo kaloi një proces të gjatë kasti, Dominik ia siguroi rolin pas audicionit të parë. Në përgatitje, de Armas punoi me një trajner dialektesh për një vit, lexoi romanin e Oates dhe tha gjithashtu se ajo studioi qindra fotografi, video, regjistrime audio dhe filma për t'u përgatitur për rolin. Pavarësisht kritikave ndaj kastit të saj, për shkak se ajo kishte një theks të dukshëm spanjoll, performanca e de Armas u vlerësua; Catherine Bray e Empire e etiketoi performancën e de Armas si "të fuqishme", ndërsa Richard Lawson nga Vanity Fair vuri në dukje se "De Armas është i përkushtuar ashpër, pothuajse në mënyrë të frikshme ndaj rolit, duke ruajtur energji të lartë dhe të përqendruar përmes çdo përrua lotësh, britmash dhe traumash." Ajo mori nominime për Academy Award për Aktoren më të Mirë, përveç nominimeve për BAFTA, Golden Globe dhe SAG Award në të njëjtën kategori.
De Armas luajti më pas në filmin komedi aksioni Apple TV+ Ghosted (2023), së bashku me Chris Evans, për të cilin ajo zëvendësoi Scarlett Johansson. Benjamin Lee i The Guardian e kritikoi filmin dhe mungesën e kimisë mes de Armas dhe Evans.
Jeta personale
De Armas filloi një lidhje me aktorin spanjoll Marc Clotet në mesin e vitit 2010 dhe ata u martuan në Costa Brava në korrik 2011. Ata u divorcuan në fillim të vitit 2013. Ajo ishte e fejuar shkurtimisht me agjentin amerikan të talenteve Franklin Latt gjatë një lidhjeje nga fillimi i vitit 2015 deri në fund të vitit 2016. Pas takimit në xhirimet e Deep Water në fund të vitit 2019, de Armas u takua me aktorin amerikan Ben Affleck nga marsi 2020 deri në janar 2021. Ajo është në lidhje me zëvendëspresidentin e Tinder, Paul Boukadakis, që nga qershori 2021.
Skagen
Skagen është qytet në veri të Danimarkës. Ndodhet në lindje të bregdetit të gadishullit Skagen Odde. Skagen ndodhet 41 kilometra në veri të Frederikshavn, 108 kilometra në verilindje të Aalborgut dhe 226 kilometra në verilindje të Aarhus me rrugë.
Bancigny
Bancigny është një komunë në Francë. Bancigny bën pjesë në departamentin Aisne të rajonit Picardy. Komuna ka një popullsi prej 28 banorë dhe sipërfaqe 3.32 km².
Kepi dhe Faleza e Rodonit
Kepi dhe Falëza e Rodonit gjendet në skajin më veriperëndimor të kodrave me të njëjtin emër, në lartësinë 30 m mbi nivelin e detit. Kepi ranor rrethohet nga faleza të gjalla me lartësi rreth 25 m. Pranë ndodhet kalaja dhe kisha e Skënderbeut. Peisazhi është tërheqës për vizitorët. Ka vlera shkencore (gjeomorfologjike, historike), ekologjike, didaktike. Vizitohet duke marrë rrugën rurale Sukth ose Vorë-Ishëm-Kepi i Rodonit.
Lista e Episodeve Lupo Alberto
Lista e episodeve të Lupo Alberto i përbërë nga 104 episoda në dy sezone.
Sezoni 1 (1997-1998)
Sezoni i parë u transmetua në Shqipëri dhe episodet e episodeve mbeti në italisht.
Sezoni 2 (2002)
Sezoni i dytë është Lupo Alberto është i pabotuar në Shqipëri.
Tsukasa Shiotani
(lindur më 5 Dhjetor 1988) është një futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 2 ndeshje.
Sugny
Sugny është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Sugny ka një popullsi prej 108 banorë dhe sipërfaqe 6.11 km², me një dendësi prej 18 banor/km².
Lidhje të jashtme
Sugny Sugny
Sulejman Starova
Sulejman ose Sylejman Starova (Starovë, 1874 - Korçë, 1 korrik 1934) ka qenë financier dhe ministër i shtetit shqiptar. Për ndihmesën në çështjen kombëtare Këshilli i Komunës Buçimas i dha titullin Qytetar Nderi i Komunës Buçimas.
Biografia
Mësimet e para i mori në vëndlindje dhe në Manastir, më tej shkoi në Stamboll, qytet ku mbaroi studimet e larta në financë. Deri në fund të vitit 1912 punoi si bankier në Stamboll, më ndërmjetësinë e legatës frënge arrin të kthehet në atdhe.
Më 1913-1920 punoi nëpunës finance i administratës shqiptare. Më 1920 filloi punë si këshilltar në Ministrinë e Financave. Më 1921 iu dha portofoli i ministrit të Financave në qeverinë tranzitore Kosturi.
Dhjetorin e 1923 kandidoi si deputet i prefekturës së Korçës, u rizgjodh më 1925 dhe 1928. U riemërua ministër i Financave në qeveritë e udhëhequra jozyrtarisht nga Tutulani nga 27 shtator 1925 deri më 10 shkurt 1927 dhe Vrioni nga 26 tetor 1927 deri më 11 maj 1928.
Sulejman Starova vuante nga tuberkulozi dhe kjo sëmundje e bëri dhe që të ndahej nga jeta në vitin 1934 në Korçë.
Pas vdekjes së tij fëmijët iu rritën dhe arsimuan dhe gjatë luftes nacional çlirimtare djali i tij i madh Petriti iu bashkua çetës së Partizanëve.
Arlind Zeqiri
Arlind Zeqiri është politikan nga Maqedonia e Veriut me origjinë shqiptare.
Ujësjellësi i Tiranës
Ujësjellës-Kanalizimet e Tiranës (UKT) është një ndërmarrje publike që zotërohet nga bashkitë Tiranë, Kamëz dhe Vorë. Misioni i UKT-së është sigurimi i furnizimit me ujë të konsumatorëve në tre bashkitë përkatëse.
Ursula von der Leyen
Ursula Gertrud von der Leyen (lindur në 8 tetor 1958) është një politikane gjermane dhe Presidente e Komisionit Evropian. Ajo ka shërbyer në qeverinë federale të Gjermanisë nga viti 2005 deri në 2019, duke qenë pjesëtare me mandatin më afatgjatë në kabinetin e Angela Merkel. Ajo është pjesëtare e Partisë Demokristiane (CDU).
Ujësjellësi i Tiranës
Historia
Tirana deri në vitin 1939 është furnizuar me ujë nga puset vetjake. Në vitin 1939, me përfundimin e qendrës së re të Tiranës, u vu në punë Impianti i Pastrimit të Ujit në Brar, i cili merrte ujë në lumin e Tiranës pranë kataraktit me prurje q=40 l/sek, së bashku me rrjetin që furnizonte ndërtesat e reja qeveritare në qendër. Për administrimin e Impiantit dhe rrjetit shpërndarës, u krijua Shoqëria e Ujësjellësit Tiranë me varësi nga Ministria e Punëve Botore. Ky administrim ka vazhduar edhe pas çlirimit të vendit, të cilën e vërtetojnë lejet nga Shoqëria për ndërtimin e çezmave publike në qytetin e Tiranës.
Në vitin 1951 qytetit iu shtuan edhe burimet e Selitës, të cilat pasi përpunohen në Hidrocentralin Lanabregas, shpërndahen në depot e Tiranës. Në vitin 1964 u shtuan burimet pranë vaskave e Shën Mërisë me prurje q=600 l/sek. Në vitin 1974 u shtua burimi i Bovillës me prurje q=140-420 l/sek. Në vitin 1988 Tiranës i shtohen burime të reja me ngritje mekanike Bërxullë dhe Pishinat. Me rritjen e kërkesave, po në vitin 1988, me fonde të përbashkëta nga Ministria e Bujqësisë dhe Komunale, u krye studimi për ndërtimin e Digës së Bovillës me kapacitet 80 milion m3 ujë dhe aftësi përpunuese 40 milionë m3 ujë. Diga e Bovillës përfundoi në vitin 1999, e në funksion të saj u ndërtua Impianti i Pastrimit të Ujit, me kapacitet përpunues prej 1800 l/sek.
Ursula von der Leyen
Pas diplomimit si mjeke në Universitetin Mjekësor të Hanoverit në 1987, ajo u specializua në shëndetin e grave. Në 1986 ajo u martua me kolegun e saj Heiko von der Leyen, i cili vinte prej një familje të pasur tregtarësh mëndafshi. Ajo ka shtatë fëmijë dhe në pjesën më të madhe të viteve 90’ ishte shtëpiake dhe jetoi për katër vite në Stanford, Kaliforni, teksa i shoqi i saj ishte në fakultetin e Universitetit të Stanford, duke u kthyer në Gjermani në 1996.
Ujësjellësi i Tiranës
Funksionimi
Ujësjellësi i Tiranës ka 3 lloje burimesh, ato me vetë-rrjedhje, të cilat kanë kryesisht origjinë malore, burime të ujërave sipërfaqësore, të cilat akumulohen në ujëmbledhësin e Bovillës, si dhe burime të ujërave nëntokësore me ngritje mekanike.
Burimet më të rëndësishme të furnizimit të qytetit renditur për nga madhësia e zonës që mbulojnë me shërbim janë:
Ursula von der Leyen
Në fund të viteve 1990 ajo u përfshi në politikë në nivel lokal në rajonin e Hanover, si dhe shërbeu si ministre e kabinetit në qeverinë e Saksonisë së Ulët prej vitit 2003 deri në 2005. Në 2005 ajo iu bashkua kabinetit federal, fillimisht si Ministre për çështjet e familjes dhe rinisë nga viti 2005 deri në 2009, e më vonë si Ministre e Punës dhe çështjeve sociale nga viti 2009 deri në 2013. Më pas u emërua Ministre e Mbrojtjes nga 2013 deri në 2019, gruaja e parë e emëruar në pozicionin e ministres së mbrojtjes. Ajo ka qenë një nga kandidatet favorite për pozicionin e Sekretares së Përgjithshme të NATO.
Argedava
parapamje|Rikrijim grafik. Sipas gjasave ishte kryeqyteti i [[Burebista|Burebistës.]] Argedava (Argedauon, Sargedava, Sargedauon, Zargedava, Zargedauon, Greqishte e lashtë: Αργεδαυον, Σαργεδαυον) ishte një qytet i lashtë dak, i përmendur në Dekretin e Dionypolisit, dhe ka mundësi të ketë qenë i ndodhur në Popeşti, një distrikt në qytetin e Mihăilești,qarku Giurgiu, Rumani.
Ujësjellësi i Tiranës
Funksionimi
Në Tiranë përgjithësisht dominon furnizimi përmes rrjetit të hapur të shpërndarjes, ndërsa rrjeti unazor është në funksion vetëm në zona të vogla të qytetit.
Lidhje të jashtme
Faqja elektronike zyrtare e UKT-së
Ursula von der Leyen
Në 2 korrik 2019 von der Leyen u propozua nga Këshilli Evropian si kandidate për zyrën e presidentes së Komisionit Evropian. Ajo u emërua nga Parlamenti Evropian në 16 korrik me shumicën absolute të votave. Ajo është gruaja e parë që emërohet Presidente e Komisionit Evropian.
New Love (këngë)
Pavarësisht se mori vëmendje të kufizuar pas lëshimit të pavarur më 21 gusht 2015, "New Love" u bë e famshme në mesin e analistëve të muzikës dhe ndihmuan Lipën për të marrë një longlisting në BBC 's Sound of... kritikëve sondazh për vitin 2016. Fotografja Nicole Nodland drejtoi videon muzikore e cila është një montazh i pamjeve të filtruara të Lipës në Los Angeles duke bërë aktivitete, me të cilat ajo kënaqet. Kënga u realizua gjatë tri turneve në koncerte të këngëtares, më e fundit që ishte The Self-Titled Tour më 2017 dhe 2018.
Myzafer Zifla
Muzafer Zifla (ose Myzafer Ziflaj) ka lindur ne 5 dhjetor 1962,në Tepelenë. Ai është një aktor shqiptar, ka mbaruar akademinë e arteve skenike në vitin 1981-1985 ai aktualisht punon në Teatrin Kombetar. Ai është i njohur për filmat si:
Ilhan Omar
parapamje|Portreti zyrtar i Ilhan Omar gjatë mandatit të saj në Kongres Ilhan Omar është një politikane e Shteteve të Bashkuara, e cila u zgjodh si anëtare e Dhomës së Përfaqësuesve në zgjedhjet afatmesme të nëntorit 2018 në SHBA.
Me origjinë somaleze, familja e saj emigroi nga Somalia drejt SHBA-ve kur ajo ishte vetëm 8 vjeç. Në vitin 1997 ata u zhvendosën familjarisht në Mineapolis. Përpara se të angazhohej politikish, Omar ka punuar si edukatore e komunitetit në Universitetin e Minesotës dhe më pas ka shërbyer si këshilltare politikash në Këshillin Bashkiak të qytetit të Mineapolisit.
Fronti Demokratik i Shqipërisë
Fronti Demokratik i Shqipërisë ishte organizata më e madhe e Partisë së Punës së Shqipërisë (e njohur si Partia Komuniste e Shqipërisë prej 1941-48) e cila bashkoi të gjitha organizatat e tjera të Partisë brenda saj. Kishte përgjegjësi për kryerjen e programeve kulturore dhe sociale të Partisë dhe kishte për detyrë nominimin e kandidatëve në zgjedhje.
Historia
Më 16 shtator 1942, Fronti Nacional-Çlirimtar u themelua me iniciativë të Partisë Komuniste të Shqipërisë me synim bashkimin e të gjithë shqiptarëve në një luftë çlirimtare kundër pushtimit italian (dhe më vonë atij gjerman). Më 29 nëntor 1944 vendi u çlirua dhe FNÇ zhvilloi kongresin e parë më 5 gusht 1945. Enver Hoxha u zgjodh kryetar, u riemërua në Fronti Demokratik dhe orientoi punën e vet "kundër manovrave të reaksionit, konsolidimit organizativ, aktivizimin e masave në veprime konkrete, mobilizimin politik të të gjithë popullit për të zhdukur mbetjet e fashizmit në fushat politike, ekonomike e kulturore." Kongreset pasardhëse u mbajtën në maj 1950, qershor 1955, shtator 1967, qershor 1979, dhe qershor 1989. Fronti mori njohje zyrtare bashkë me kooperativat dhe organizata të tjera të Partisë së Punës në korrik të vitit 1950 pas ndryshimeve kushtetuese.
Historiografia e Partisë e cilësoi punën e hershme të Frontit si më poshtë: "Fronti do të ishte shtylla e pushtetit të popullit gjatë luftës së tij për të mbrojtur lirinë dhe pavarësinë kombëtare, për të rindërtuar vendin, për të arritur zhvillimin ekonomik, social e kulturor në rrugën drejt socializmit. Roli i frontit ishte mobilizimi dhe edukimi i masave të gjera dhe fuqizimi i unitetit politik të popullit shqiptar rreth PKSH-së... Forca drejtuese në front ishte klasa punëtore, të cilës tani i ishin hapur mundësi të reja të rritjes në numër dhe të kthyerit në një klasë punëtore industriale me ndërgjegje të lartë socialiste... Fshatarësia punëtore, e cila kishte përballuar vështirësitë më të mëdha në Luftën Nacional-Çlirimtare mbeti baza më e gjerë e Frontit Demokratik."
Në kongresin e shtatë të Partisë së Punës në vitin 1976, Enver Hoxha iu referua Frontit si "një organizatë e madhe politike e cila bën të mundur unitetin e popullit shqiptar nën lidershipin e Partisë, ka rreze të gjerë veprimi në këtë fushë." Në vazhdim, ai tha "në bashkëpunim me organizatat e tjera sociale, Frontit i kërkohet që të bëjë një punë të përgjithshme me masat urbane dhe rurale për të qartësuar polikën, orientimin, dhe direktivat e Partisë tek ata, për t'i edukuar ata me shpirtin e socializmit patriotik, vigjilencës revolucionare, gatishmërisë luftarake dhe papajtueshmërisë kundrejt çdo manifestimi të huaj, për të forcuar dhe kalitur unitetin e popullit vazhdimisht. Fronti Demokratik ka qenë dhe mbetet një tribunë e madhe e opinionit revolucionar të masave, një mënyrë e fuqishme e Partisë për të tërhequr popullatën punëtore drejt qeverisjes së vendit dhe zgjidhjes së problemeve të ndërtimit të socializmit dhe mbrojtjes së atdheut."
Pas vdekjes së Enver Hoxhës, gruaja e tij Nexhmije Hoxha shërbeu si kryetare e Frontit që nga viti 1986 deri kur u zëvendësua nga Adil Çarçani në 1990. Si pasojë e pleniumit të 12-të të Komitetit Qendror të Partisë së Punës në nëntor 1990, Frontit ashtu si dhe organizatave të tjera iu dha e drejta për të nominuar kandidatë për zgjedhjet parlamentare në pavarësi nga PPSH. Në periudhën midis 1991-92 Fronti u shkri.
Funksionet
Fronti Demokratik ishte i hapur për çdo shqiptar me moshë 18 vjeç ose më shumë duke përveçuar, ish-borgjezë, kulakë dhe elemente të tjerë që konsideroheshin si kundërshtarë të shtetit. Autori Anton Logoreci shkruan se "pa një kartë të Frontit Demokratik, një njeri s'mund të gjejë punë, të marrë një libër racionesh (kur nevojitet), të blejë në dyqanet e shtetit etj." Gazeta e Frontit quhej Bashkimi e cila bashkë me Zërin e Popullit të Partisë përbënin organet kryesore të lajmeve. Fronti gjithashtu kishe dhe një gazetë gjysmëjavore të quajtur Laiko Vima për minoritetin grek.
Në zgjedhjet e para të pas-luftës në Shqipëri, të mbajtura në dhjetor 1945 Fronti dorëzoi listën e vet të kandidatëve duke fituar 93% të votave. Enver Hoxha më vonë tha se: "lista e Frontit gjeti mbështetjen e masave kudo dhe ky fakt ishte aq i dukshëm sa reaksioni as nuk tentoi ta organizonte veten dhe të dilte me një listë të vetën." Gjatë periudhës pasardhëse asnjë listë elektorale përveç asaj të Frontit nuk u tolerua. Në këto zgjedhje Fronti dhe organizatat e bashkuara në të nominuan anëtarë të komiteteve elektorale dhe prezantuan kandidatë. Ndryshe nga vende të tjera në Europën Lindore, Historia zyrtare e Partisë së Punës tha se "nuk ka pasur kurrë parti të tjera politike në Shqipëri gjë e cila ka qenë tepër e favorshme për klasën punëtore, popullin, për revolucionin dhe socializmin në Shqipëri."
Në praktikë Fronti përgjithësisht ishte i ngarkuar me "mbledhjen e mbështetjes më të gjerë të mundshme për programin e Partisë dhe ndërmarrjet e saj revolucionare... përhapjen e mësimeve të ideologjisë marksiste-leniniste përtej rrethit të ngushtë të elitës komuniste, bën fushatë kundër sjelljeve politike, sociale apo tjetër të konsideruara të dëmshme apo reaksionare prej lidershipit të Partisë." Bashkoi të gjitha "organizatat e unioneve të tregtisë, të rinisë dhe studentëve, të femrave, të veteranëve të luftës nacional-çlirimtare dhe të pionerëve" siç ishin Bashkimet Profesionale të Shqipërisë (BPSh), Bashkimi i Femrave Shqiptare, Lidhja e Shkrimtarëve dhe Artistëve, Bashkimi i Rinisë së Punës së Shqipërisë dhe organizatave të tjera. Historia e Partisë thotë se: "PPSh e ka konsideruar gjithmonë unitetin e popullit në Frontin Demokratik si një unitet të klasave, shtresave dhe njerëzve që nuk kanë kontradikta armiqësore, të cilët janë të lidhur nga interesa të përbashkëta."
Senedët
Senedët (Senedi) ishte një fis ilir i përmendur nga Plini Plaku në veprën e tij me titull Historia natyrore në të cilën i quan Ilirë të mirëfilltë (Illyrii proprie dicti). Më konkretisht Plini Plaku në këtë vepër mes tjerash thot edhe këtë:"... ky rajon përmbante Labeatët, Senedët, Rudinët, Sasejët, Grabët, të quajtur siç duhet ilirë, dhe Taulantët dhe Plerejët ...". (... this region contained the Labeatae, Senedi, Rudini, Sasaei, Grabaei, properly called Illyrians, and Taulantii and Pyraei ...", ... eo namque tractu fuere Labeatae, Senedi, Rudini, Sasaei, Grabaei; propriei et Taulantii et Pyraei ...)
Galabrët
Galabrët - Sipas Strabonit, Galabrët ishin një nënfis në kuadër të fisit ilir të dardanëve.
Propanol
Propan-1-ol është një alkool primar me formulën CH3CH2CH2OH dhe nganjëherë përfaqësohet si PrOH ose n-PrOH. Është një lëng pa ngjyrë dhe një izomer i 2-propanolit. Formohet natyrshëm në sasi të vogla gjatë shumë proceseve fermentuese dhe përdoret si tretës në industrinë farmaceutike, kryesisht për rrëshirat dhe esteret e celulozës dhe, ndonjëherë, si agjent dezinfektues.
Mali i Melesinit
Mali i Melesinit (1411 m) ndodhet në Shqipëri dhe është afër Leskovikut.
Rrapi i Rubjekës
Rrapi i Rubjekës gjendet në fshatin me të njëjtin emër, komuna Maminas, rreth 20 m mbi nivelin e detit. Ka trung dhe kurorë të veçantë, lartësi 17 m, perimetër të trungut 7 m dhe moshë 500-600 vjet. Ka vlera shkencore biologjike, didaktike dhe turistike. Vizitohet duke marrë rrugën automobilistike Shijak(Vorë)-Maminas-Rubjekë.
Tefë Curani
Shtjefën ose Tefë Curani (Stefan Zurani; Shkodër, 5 gusht 1865 - 14 prill 1941) ka qenë nëpunës i diplomacisë austro-hungareze, sipërmarrës, ministër i shtetit shqiptar dhe konsull nderi i Austrisë në Shqipëri. Kur qe ministër Financash realizoi futjen e frangës së arit si monedhë unike. Përktheu veprën T’nnoλunat e Scćypniis të shkruar nga eprori i tij Von Thallóczy, botuar në gjuhën shqipe më 1898, por e nënshkruar prej gni Gheghet ći don vênnin e vet është menduar për shumë vite si vepër autoriale e Curanit''. ''
Biografia
U lind në gjirin e një familjeje qytetare, i biri i Hilë Curanit dhe Sile Kovaçit. I ati kishte filanda mëndafshi në Prizren dhe marrëdhënie tregtare me Venedikun dhe rajonin, por ndërroi jetë më 1872 duke e lënë të birin të vetëm 7 vjeç.
Deri në përfundimin e shkollës fillore dhe të mesme pranë Kolegjit Saverian u rrit në mesin e familjes së përbërë nga e ëma Silja, teze Drandja dhe daja Ndoc. Në vijim të një kërkese austriake drejtuar klerit katolik, Arqipeshkvi i Shkodrës mons. Guerini rekomandoi Stefanin për studime të larta në Austri. Në Vienë përfundoi studimet në shkencat ekonomike e n'ato politike-juridike me profil diplomacinë në Theresianum. Gjatë periudhës së studimeve universitare në Vienë, përveç gjermanishtes, Curani nxuri edhe anglisht, arabisht dhe persisht. Gjuhë të cilat bashkë me ato të nxëna në kolegjin e jezuitëve në vendlindje, do t'i jepnin një diapazon të gjerë kulturor, të cilin autoritetet austro-hungareze nuk do ta shpërfillnin. Fillimisht u punësua në Ministrinë e Jashtme të Perandorisë, në Sektorin e Ballkanit, ku u prit me simpati dhe përkrahje nga shefi i sektorit, baroni hungarez Thalloczy.
Ushtroi për një periudhë të caktuar edhe punën si agjent i kompanisë së lundrimit Ungaro-Croata. Mbas disa viteve në mërgim Curani u kthye për herë të parë në Shkoder më 1908, me t'u shpallur Hyrrijeti, vit në të cilin hap edhe një shoqëri lundrimi. Qe pjesëmarrës aktiv i Klubit "Gjuha Shqipe" hapur nga Kel Marubi.
Kur shpërtheu Lufta Ballkanike gjendej në Trieste, ku më 1913 u bë ndër nismëtarët e mbajtjes së Kongresit në atë qytet.
Gjatë qeverive Vrioni ka zyrën e ministrit të Financave, zyrë përmes së cilës bën përpjekje të vazhdueshme me përfaqësuesit e qeverisë italiane për të krijuar Bankën e Shqipnisë. Duke analizuar situatën ekonomike të vendit rezultoi se politikat financiare dhe legjislacionit doganor ulën mbi 4 herë defiçitin tregtare nga 1920 në 1921 nga 63,94 mil.fr.Ari në 15,47. Gjatë kohës së shërbimit të tij qe nismëtar për pajtimin e specialistëve, si në rastin e gjeologut çeko-austriak Dr. Ernest Novack të Universitetit Gjeologo-Minerar të Leobenit, Austri, dhe i propozon detyrën e Gjeologut të Shtetit. Në mars të vitit 1922 nënshkruhet kontrata ndërmet Min. të Punëve Botore dhe Bujqësisë Sejfi Vllamasi dhe gjeologut. Harta gjeologjike e hartueme nga Novack do të bëhej teksti themelor i studimeve gjeologjike shqiptare mbasi u përkthye më 1962 nga docenti Luan Peza.
Në vitin 1925 u emërua anëtar i Këshillit të Përgjithshëm Administrativ të Bankës Kombëtare të Shqipërisë, e porsaformuar. Më 1931 emërohet me dekret mbretëror Komisar i Shtetit Shqiptar pranë BKSH me qendër në Romë, me rrogë mujore 20 napolona në muaj. Detyra që mbajti deri më 1939. Në mbledhjen e parë të Këshillit Administrativ, refuzoi kategorikisht që të jepte pëlqimin e tij që baza e arit, e cila garantonte monedhën shqiptare të zëvendësohej me liretën italiane që mbështetej në konventën ekonomike-doganore valutore midis qeverisë shqiptare e asaj italiane të 20 prillit 1939. Megjithëse e dinte që protesta e tij nuk kishte vlerë praktike, sepse aksionet e bankës zotnoheshin plotësisht nga italianët.
Curani me Ahmet Zogun pati marrëdhënie korrekte pune, por gjithmonë refuzoi propozimet e ndryshme që të bëhej min. Financash më pas.
Ndërroi jetë më 14 prill 1941 në vilën e tij në fshatin e Rrencit, e u shti në dhé në varrezat ortodokse të lagjes Rus me pjesëmarrje të gjerë e nderime të veçanta të popullit shkodran.
T`nnoλunat e Scćypniis
Curani është njohur për shumë kohë si autori i historisë së parë të Shqipërisë të shkruar në gjuhën shqipe me titullin T`nnoλunat e Scćypniis prei gni Gheghet ći don vênnin e vet,  në fakt ka qenë punim i eprorit të tij Thalloczy, me punën kërkimore të Raim Belulit, të cilin Curani e përktheu por e përvetësoi si punë duke ia atribuar vetes kur e ribotoi më 1939.
Last Dance (këngë)
"Last Dance" (shqip: Vallja e Fundit) është një këngë e këngëtares angleze me origjinë shqiptare Dua Lipa nga albumi i saj fillestar i studios (2017). Lipa shkroi këngën me Stephen "Koz" Kozmeniuk dhe Talay Riley, me Kozmeniuk që merrej me prodhimin e këngës. Është publikuar më 9 shkurt 2016 si tekja e dytë e albumit. Kënga shfaqet në edicionin luksoz të Dua Lipa. Ajo arriti kulmin në numrin katër në tabelën e Twitter Emerging Artists të Billboard, ku ajo kaloi shtatë javë.
Thunatët
Thunatët (Greqisht: Θουνάται) - Sipas Strabonit, Thunatët së bashku me Galabrët ishin dy nënfise në kuadër të fisit ilir të dardanëve.
Andon Beça
Andon Beça (Kosovë, 7 shtator 1879 - Vjenë, 31 tetor 1944) ka mbajtur detyrën e ministrit të Financave në vitin 1940, për 4 muaj, ndërsa vendi ishte i pushtuar në kabinetin e Shefqet Vërlacit.
Valter Shtylla
Valter Shtylla specialist shqiptar i monumenteve të kulturës. Ka lindur në Tironë më 21 maj të vitit 1942. Ai është pjesë e Institutit të Monumenteve dhe punon në këtë institucion që në kohën kur ky i fundit u krijua, më 1965-ën. Në vitin 1970, Shtylla ka kryer Fakultetin e Inxhinierisë së Ndërtimit në kryeqytet, duke vazhduar edhe punën si punonjës shkencor në sektorët e monumenteve të arkitekturës antike dhe mesjetare. Gjatë viteve të para të punës së tij në sektorin e lartpërmendur, ai ka kryer aktivitete në terren në të gjithë Republikën, për gjurmimin, seleksionimin dhe vënien në mbrojtje nga shteti të vlerave të ndryshme të trashëgimisë kulturore, siç ishin objektet e kultit dhe ato të hershme inxhinierike, si dhe për konservimin e monumenteve të kultit. Në fushën e studimeve, objekt i prof. Valter Shtyllës kanë qenë ndërtimet e hershme inxhinierike si: rrugët, urat, ujësjellësit, banjat etj., duke realizuar kështu një dokumentacion të pasur grafik dhe fotografik për arkivin e institutit. Në këtë fushë, Shtylla ka botuar rreth 40 artikuj studimorë në organe të ndryshme të shtypit dhe kryesisht në revista e buletine shkencore, brenda dhe jashtë shtetit. Gjithashtu ai ka marrë pjesë në konferenca ndërkombëtare të ndryshme me kumtesa dhe diskutime mbi pasurinë kombëtare kulturore shqiptare. Gjatë viteve ‘94-‘97 ai ka qenë në detyrën e drejtorit të Institutit të Monumenteve. Që prej 20 vjetësh Shtylla gëzon të drejtën e mbajtjes së titullit "Doktor i Shkencave" dhe "Bashkëpunëtor i Vjetër Shkencor", ndërsa prej vitit 1995 ai mban titullin "Profesor Doktor".
La Cassine
La Cassine është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est.
Kosta Marku
Kosta Marku, (Topovë, 19 tetor 1880 - Tiranë, shkurt 1944) ka qenë nëpunës karriere në institucionet e shtetit shqiptar dhe ministër.
Ryota Morioka
(lindur më 12 Prill 1991) është një futbollist japonez.