cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Muzika e Rilindjes Evropiane
Tranzicioni drejt Barokut
Duke filluar në Firence, kishte një përpjekje për të rigjallëruar format dramatike dhe muzikore të Greqisë së Lashtë, nëpërmjet monodisë, një formë e muzikës deklamuese me një shoqërim të thjeshtë; një kontrast më i madh me stilin e mëparshëm polifonik do të ishte e vështirë të gjendej; kjo ishte gjithashtu, të paktën në fillim, një trend laik. Këta muzikantë ishin të njohur si Camerata Fiorentine.
Tashmë kemi shënuar disa zhvillime muzikore që ndihmuan në paraprirjen e muzikës baroke, por për shpjegime të mëtejshme të këtij kalimi, shiko antifoni, concertato, monodia, madrigal muzikor dhe opera, ashtu si dhe bibliografinë në fund.
Instrumentet
Shumë instrumente e patën zanafillën gjatë Rilindjes; të tjerë qenë variante ose përmirësime të mëtejshme të instrumenteve që ekzistonin më parë. Disa mbijetuan deri në ditët e sotme; të tjerë u zhdukën, për tu rikrijuar vetëm në kuadër të luajtjes së muzikës së asaj periudhe me instrumente autentike. Si në kohën e tashme, instrumentet mund të klasifikoheshin si tunxhe, tela, perkursioni dhe frymore.
Instrumentet mesjetare në Evropë zakonisht përdoreshin të veçuar, shpesh të vetëshoqëruar me një melodi monotone. Të paktën që nga shekulli XIII deri në shekullin e XV kishte një ndarje të instrumenteve në haut (instrumente të zhurmshme, me zë të mprehtë, për mjedise të jashtme) dhe bas (instrumente më të qetë dhe më intimë). Vetëm dy grupe instrumentesh mund të luanin lirisht në të dy tipet e ansambleve: cornetto-ja dhe sackbut-i (i quajtur edhe trombone) si dhe tabor-i dhe tamburini.
Në fillim të shekullit të XVI, instrumentet konsideroheshin më pak të rëndësishme se sa zëri. Ato përdoreshin për kërcime dhe për të shoqëruar muzikën vokale. . Muzika instrumentale mbeti e varur nga muzika vokale dhe shumë nga repertori i saj ishte në mënyra të larmishme i derivuar ose i varur nga modelet vokale.
Instrumentet prej tunxhi
Instrumentet prej tunxhi në Rilindje luheshin në mënyrë tradicionale nga profesionistë. Disa nga Instrumentet më të zakonshme prej tunxhi që luheshin janë:
Instrumentet me tela
Si një familje instrumentash me tela u përdorën në shumë rrethana, si fetare ashtu dhe laike. Anëtarët e kësaj familjeje përfshinin:
Instrumente të tjera të Rilindjes ishin: Cittern-a (cittern ose cithren në anglisht, cistre në frëngjisht, cetra në italisht, zitter ose zither në gjermanisht, cistro, cedra, ose cítola në spanjisht); llauda; klaviçembali, që doli nga përdorimi në shekullin e XVIII me hyrjen e pianos dhe viginal-i që ishte i ngjashëm me klaviçembalin.
Instrumentet me perkusion
Disa instrumente me perkusion të Rilindjes përfshijnë trekëndëshin, Guimbarde-në, tamburinin (defi ose dajria), zilet, vazoja gjëmuese dhe lloje të ndryshme daullesh.
Instrumentet frymore (aerofone)
Instrumentet frymore (aerofone) prodhojnë tinguj nëpërmjet një kolone vibruese ajri brenda tubit. Vrimat përgjatë tubit e lejojnë luajtësin të kontrolloi gjatësinë e kollonës së ajrit dhe në këtë mënyrë gamën e tingujve. Ka shumë mënyra për ta bërë kollonën e ajrit të vibroi dhe këto mënyra përcaktojnë nënkategorinë e instrumenteve frymore. Një performues mund ti fryjë në një vrimë, si në një flaut; në pjesën e grykës me një pipëz të veçantë, si në klarinetën ose saksofonin modern; ose me dy pipëza, si me oboen apo fagotin. Të tre këto metoda prodhimi tonesh mund të gjenden në instrumentet e Rilindjes.
Mërgata e Qyqeve
Mërgata e Qyqeve roman, me Autor Nasho Jorgaqi. Shtëpia Botuese "Naim Frashëri" Tiranë, 1978.
Kantoni Rambervillers
Kantoni Rambervillers (frëngjisht: Canton de Rambervillers) është një kanton në departamentin Vosges, rajonin Lorraine në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Rambervillers. Ka sipërfaqe 312km2 dhe popullsi 12995 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Rambervillers aktualisht përbëhet nga 29 komuna.
Tudas
Tudasi është një fshat në komunën Lekas në rrethin e Korçës të Shqipërisë.
Mali i Deçanit
parapamje| Mali i parë nga Maja e Ropës Mali i Deçanit është një mal në perëndim të Kosovës, në vargmalin Alpeve shqiptare, që ngrihet në një lartësi prej 2200 m mbi nivelin e detit. Ai dhe qyteti Deçan që ndodhet afër tij kanë të njëjtin emër. Mali i Deçanit dhe fqinji i tij Gjeravica mund të shihen deri në Liqenin e Radoniqit.
Elian Gjini
Elian Gjini ka lindur në qytetin e Kuçovës. Ai është diplomuar në degën e Menaxhimit dhe në vitin 2012 u diplomua me një Master në Administrim Biiznes në degën e Financës. Përvec interesit në fushën e tij të studimit, ai është i pasionuar pas filozofisë klasike, ekonomisë politike dhe asaj të zhvillimit. Eliani jeton aktualisht në Halle, Gjermani.
Minas Gerais
Minas Gerais ose Misazzherajsi është një nga 26 shtetet e Brazilit, i cili për nga popullsia renditet i dyti, për nga pasuria i treti ndërsa për nga sipërfaqja renditet i katërti në Brazil. Nga ky vend ka dalë numri më i madh i Presidentëve të Brazilit duke përfshirë edhe presidenten aktuale Dilma Rousseff. Kryeqëndër ka Belo Horizonten që ndodhet pothuajse në qëndër të shtetit. Prodhuesi kryesor i kafes dhe qumështit në vend, Minas Gerais është i njohur për trashëgiminë arkitektonike dhe artistike në qytetet historike koloniale të tilla si Ouro Preto, Diamantina, Tiradentes dhe Mariana. Hapësira e shtetit dominohet nga malet, luginat, dhe zona të mëdha me toka pjellore. Po ashtu disa prej shpellave më të famshme të Brazilit si Serra do Cipó, Sete Lagoas, Cordisburgo dheLagoa Santa ndodhen në këtë shtet.
Qytetet
Megjithëse nuk është shteti më i populluar i Brazilit, Minas Gerais është shteti me më shumë qytete. Nga 5500 bashkitë e Brazilit, në Minas gjenden më tepër se 850 prej tyre. Më të rëndësishmet janë: kryeqëndra Belo Horizonte, Contagem, Betim, Juiz de Fora, Montes Claros, Uberlândia and Ouro Preto
Gjuha boshnjake
Gjuha boshnjake (ose shqip: boshnjakisht, boshnjakisht: Bosanski jezik) është gjuhë indoevropiane dhe i takon familjes së gjuhëve sllave.
Kundërthëniet
Ne gjuhet e huaja, ashtu si termi "boshnjak", gjuha boshnjake do te perkthehej si "gjuha bosnjane", e cila është një çështje e debatueshme për disa kroatë dhe serbë, të cilët gjithashtu i referohen asaj si gjuha "boshnjake" (serbo-kroatisht bošnjački/бошњачки). Megjithatë, ne gjuhet e huaja gjuhëtarët boshnjakë këmbëngulin se emri i vetëm legjitim është gjuha "bosnjane" (bosanski, bosnian), dhe se ky është emri që duhet të përdorin edhe kroatët e serbët. Polemika vazhdon sepse emri "bosnjan" mund të duket se nënkupton që është gjuha e të gjithë “bosnjanëve”, ndërkohë që kroatët dhe serbët e kundërshtojnë atë caktim për idiomat e tyre. Sipas Marrëveshjes së Dejtonit 1995 gjuha zyrtare quhet "gjuha bosnjane" (bosnjakisht Bosanski jezik. dhe si e tillë është konstatuar edhe nga vëzhguesit që kanë marrë legjitimitetin dhe njohjen ndërkombëtare në atë kohë.
Organizata Ndërkombëtare për Standardizim (ISO), Bordi i Shteteve të Bashkuara për Emrat Gjeografik - United States Board on Geographic Names (BGN) dhe Komiteti i Përhershëm për Emrat Gjeografik - Permanent Committee on Geographical Names (PCGN) e njohin gjuhën bosnjane. Për më tepër, statusi i gjuhës bosnjane njihet edhe nga organizma të tillë si United Nations, UNESCO, si dhe agjencitë e përkthimeve dhe interpretimeve, duke përfshirë edhe shërbimin e përkthimeve në internet.
Shumica e enciklopedive të gjuhës angleze (Routledge, Glottolog, Ethnologue, etj. e regjistrojnë gjuhën vetëm si gjuhë "bosnjane". Biblioteka e Kongresit e regjistroi gjuhën si "Bosnjane" dhe i dha asaj një numër ISO. Institutet e gjuhës sllave në shtetet anglishtfolëse ofrojnë kurse vetëm në gjuhën "bosnjane" ose "bosnjane / kroate / serbe", e jo në gjuhën "boshnjake" (p.sh. Columbia, Cornell, Chicago, Washington, Kansas ). E njëjta gjë ndodh në vendet gjermanofone, ku gjuha mësohet nën emrin  Bosnisch  dhe jo  boshnjakisht  (p.sh. Vjenë, Graz, Trier etj.).
Muzeu Kombëtar i Kosovës
Muzeu i Kosovës
Muzeu Kombëtar i Kosovës është themeluar në vitin 1949, ndërkaq ndërtesa me arkitekturë Austro-hungareze daton që nga viti 1885/6. Ajo ka për qëllim ruajtjen, mbrojtjen dhe prezantimin e Trashëgimisë Kulturore të Kosovës. Muzeu i Kosovës përfshin një koleksion, me më shumë se 50 mijë eksponate të profileve të ndryshme, prej pavijonit të arkeologjisë, teknologjisë, historisë, natyrës, ento-kulturës, folklorit, trashëgimisë etj. Aktualisht, muzeu është duke u angazhuar në rikthimin e 1200 objekteve/artefakteve të rëndësishme për trashëgiminë kulturore të Kosovës, të marra nga Beogradi gjatë vitit 1998. Muzeu i Kosovës gjendet në rrugën Nazim Gafurri.
Historiku dhe Pershkrimi
I themeluar në vitin 1949, Muzeu i Kosovës ka departamente të arkeologjisë, etnografisë dhe shkencës natyrore, në të cilën një departament për studimin e historisë dhe Luftën Nacionalçlirimtare u shtua më 1959. Ajo ka qenë aktive në sponsorizimin e gërmimeve arkeologjike, ruajtjes dhe shkencore të tjera puna. Që nga viti 1956 ka botuar një revistë vjetore të quajtur "Buletin i Muzeut të Kosovës", me artikuj në shqip (me përmbledhje në frëngjisht, anglisht ose gjermanisht). Muzeu i përgjithshëm përbëhet nga tre pjesë të muzeut: vetë Muzeu i Kosovës, Kompleksi Strehimor i Emin Gjikut ku është prezantuar ekspozita etnologjike dhe Muzeu i Pavarësisë. Muzeu përbëhet nga katër sektorë, sektori arkeologjik, sektori etnologjik, sektori historik dhe sektori natyror. Ndërtesa kryesore e muzeut përbëhet nga 3 salla ose galeri dhe njëra prej tyre shërben si sallë për ekspozita të përhershme arkeologjike, por ekspozita të ndryshme prezantohen edhe në oborrin e brendshëm të muzeut, si dhe në lapidariumin përkatësisht në Parkun Arkeologjik, që është që ndodhet pranë ndërtesës së muzeut, ose në anën e djathtë të tij. Në bodrume të muzeut gjenden depot e mijëra gjetjeve, artefakteve dhe fragmenteve të lëvizshme të materialit arkeologjik, sistematizuar dhe mbajtur në kushte të veçanta me vëmendje dhe kujdes të veçantë. Në fund duhet të theksohet se brenda ndërtesës së Muzeut të Kosovës, përkatësisht në katin e tretë, ju mund të gjeni ambientin e punës të Institutit Arkeologjik të Kosovës, një institucion shkencor-profesional dhe përgjegjës për kërkime arkeologjike.
Muzeu etnologjik
Muzeu etnologjik është pjesë përbërëse e Muzeut të Kosovës. Ky muze është hapur më "27 Korrik 2006", respektivisht, për publikun në muajin shtator të vitit 2006.
Kjo ndërtesë dikur ka qenë pronë e familjes së njohur Gjinolli. Prej vitit 1957 ky grup ndërtesash, duke përfshirë këtu shtëpinë e shërbëtorëve, shtëpinë e mysafirëve dhe shtëpinë e familjes, i takon Muzeut të Kosovës. Emin Gjinolli ka qenë i njohur me nofkën ‘Emin Kücük – nga turqishtja ‘Emini i vogël’ – që më pas u shndërrua në ‘Emin Gjiku’. Në anën e majtë, prej derës kryesore të oborrit, mund të shihet e vetmja ndërtesë që ka mbijetuar shkatërrimin e Çarshisë së Vjetër. Është bartë këtu në vitin 1963. Gjatë viteve të 90-ta, ky kompleks është përdorur si muze i natyrës. Në vitin 2003 ka filluar renovimi i kompleksit me ndihmën e donatorëve ndërkombëtarë, për ta shndërruar atë në muze etnologjik Ky kompleks etnologjik është margaritar i trashëgimisë kulturore të Kosovës. Përbëhet nga katër ndërtesa të shekujve tetëmbëdhjetë dhe nëntëmbëdhjetë, dhe ekspozitën etnologjike jashtëzakonisht interesante, e cila tregon jetën në Kosovë në aspektin etnologjik gjatë (shek.XV-XX).
Parku Arkeologjik i Muzeut
Parku Arkeologjik, Lapidariumi i Muzeut të Kosovës, u projektua për t'u bërë një pjesë shtesë e një ekspozite në natyrë të trashëgimisë arkeologjike të Kosovës. Fragmente arkitekturore, mbishkrime epigrafike, altarë, kennele ose gurë të rëndë, që përveç skenave mitologjike, procesioneve funerale, paraqitjes së imazheve të pasardhësve të mëhershëm, të plotësuara me mbishkrime të gdhendura, të gjitha këto reflektojnë në botën shpirtërore dhe materiale të periudhës së lashtë të Dardanisë.
Parku arkeologjik i Muzeut të Kosovës është projektuar për të shërbyer si lapidarium, i cili është një vend i paracaktuar për ekspozimin e monumenteve të gurit dhe fragmenteve arkitekturore të një natyre arkeologjike. Parku synon të shërbejë si një vend përkujtimor për antikitetin dhe nivelin e qytetërimeve që nga kohërat e lashta dhe gjithashtu për organizimin e ngjarjeve kulturore dhe edukative për fëmijët dhe të rinjtë.
Ekspozita është e ndërtuar rreth katër temave që përfaqësojnë ciklin e jetës:
Pjesë e këtyre temave janë edhe tematikat:
Orari i vizitave
E Hene – E Shtune 10:00 – 16:00
E Diele – Pushim
Qemal Hoxha
Qemal Xhafer Hoxha lindi më 16 gusht 1920, ishte veteran dhe invalid i LANÇ-it, i dekoruar me 16 medalje të luftës e punës nga Presidiumi i Kuvendit Popullor të Republikës së Shqipërisë. Dhe i akorduar titulli i larte "Krenaria e Qarkut", Gjirokastër.
Gurmujas
Gurmujasi është një fshat në komunën Lekas në rrethin e Korçës të Shqipërisë.
Dar-yl islam-i
Termi juridik islamik Dar-yl islam (arabisht دار الإسلام = dār al-islām = shtëpia ose zona e fesë islame) cilëson të gjitha vendet nën sundimin islam. Termi i kundërt është dār al-harb. Ky term nuk përmendet në asnjë vend të tekstit të kuranit ose të sunna-s por është një interpretim i teologëve juridikë islamikë. Vendet, në të cilat nuk mbizotëron umma konsiderohen si dar al-harb (vend i luftës).
Për arsye politike dhe ideologjike dār al-islām-i quhet edhe dār as-salām ("shtëpi e paqes"). Banorët e dār al-islām-it janë ose myslimanë ose edhe të ashtuquajtur dhimmi, të mbrojturit me të drejta më të pakta. Jo-myslimanëve nga dār al-harb-i u duhet të lidhin një kontratë të përkohshme mbrojtjeje (aman), në rast se duan të hyjnë në dār al-islām, pasi përndryshe, si të ashtuquajtur harbi, nuk kanë fare të drejta, as të drejtën e jetës. Sipas doktrinës klasike, politeistët në dār al-islām lejohet të detyrohen me forcë të pranojnë fenë islame.
Hava Repishti
Pas daljes nga burgu, djali u arratis. Hava u nda nga jeta pa i takuar dot.
Letërkëmbimi i Fan Nolit
Letërkëmbimi i Fan Nolit me Autor: Nasho Jorgaqi. Botuesi: "ERIK". Faqet e librit 456.
Epistolari, apo letërkëmbimi, përbën një nga komponentët më të rëndësishëm të burimeve vetjake të Fan Nolit. Ai paraqitet i pranishëm në çdo etapë të jetës, si pjesë e pandarë e veprimtarisë së tij poliedrike. Fan Noli gjatë jetës shkroi me mijëra letra. Sigurisht, këtë punë ai nuk e bëri si shkrimtar.
Por duke qenë edhe i tillë, letrat në radhë të parë u diktuan nga kërkesat e kohës, nga detyrat historike dhe nevojat e ditës. Me anë të tyre, veç rrugëve të tjera, ai do të komunikonte me shokët e luftës dhe të punës, do të mbante ato lidhje aq të domosdoshme me botën shqiptare. Për fat të keq, nga tërë kjo mori letrash kanë arritur vetëm disa qindra. Letërkëmbimi i Fan Nolit shtrihet në një periudhë kohore afro gjashtëdhjetëvjeçare (1906-1965), pas së cilës qëndron historia shqiptare e gjysmës së parë të shekullit XX.
Është kjo koha e ngjarjeve të mëdha në jetën e popullit tonë, e kthesave historike. Letërkëmbimi i Nolit, i ngjan një varianti të detajuar të Autobiografisë, pasi ndjek e reflekton në një farë mënyre jetën e tij nga mosha e rinisë deri në pleqëri të thellë. Letërkëmbimi i Nolit është pasqyrë e personalitetit të tij. Një pasqyrë besnike, ku ai e zbulon veten në rrafsh diakronik e sinkronik, ashtu siç ka qenë me të vërtetë, pa u fshehur dhe pa u zbuluar.
Letërkëmbim i personaliteteve të shquara mund të vështrohet me një optikë të dyfishtë: me optikën e historisë dhe me atë të psikologjisë njerëzore. Te Noli, këto dy këndvështrime, duke konverguar drejt një synimi, jo vetëm na e ofrojnë dhe konkretizojnë figurën e tij, por e nxjerrin atë në një reliev shumëplanësh. Në faqet e letrave të Fan Nolit janë derdhur vlera njerëzore nga më të çmuarat, vlera mendore e shpirtërore, morale e intelektuale, artistike dhe historike. Fjala e tij e shkruar, edhe në epistolar rrezaton atdhedashuri e progres, fisnikëri e bukuri.
Nuk mund të lëmë mënjanë faktin se epistolari i Nolit ka një shtrirje gjithëshqiptare. Gjurmët të çojnë në tërë diasporën, te shqiptarët e Italisë dhe ata të Amerikës Latine, por dhe tek intelektualë kosovarë (letërkëmbimi me Ali Rexhën dhe Rexhep Lagjin).
Ato përshkohen nga ndjenja vëllazërore, nga gatishmëria për ndihmë, nga dialogu kulturor. Letërkëmbimi i Fan Nolit, duke qenë i pazbuluar deri në fund, mbetet gjithnjë i hapur. Por edhe kështu siç paraqitet, ai është një komponent i rëndësishëm i biografisë së tij dhe përfaqëson një trashëgimi letrare-kulturore me vlera.
Harbi
E drejta klasike islamike njeh tre grupe njerëzish: myslimanët, dhimmi-t dhe harbī-t. Vendet e harbī-ve quhen Dār al-harb („shtëpia e luftës“ ose zonë lufte).
Meqenëse harbī-t zakonisht konsiderohen si armiq të myslimanëve, shari'a urdhëron luftën kundra tyre. Në rast se ata kërkojnë të hyjnë në zonën islamike (dar al-islam), duhet garantuar e drejta e tyre për mbrojtjen e jetës dhe të pronës nëpërmjet amān-it, kontratës për mbrojtje të përkohshme, të cilin mund ta lidhë çdo mysliman me harbī-in. Në këtë rast harbī bëhet musta'min.
Ḥarbīt mund të trajtohen gjatë luftës në mënyra të ndryshme. Ata lejohet që:
Përfundimi i gjendjes së luftës mund të ndodhë në mënyra të ndryshme:
Marrëveshja e paqes është e pamundur sipas të drejtës klasike islamike, vetëm armëpushimi i quajtur hudna për e shumta dhjetë vjet lejohet.
Gratë e skllavëruara të harbi-ve myslimanët lejohet t'i bëjnë konkubinat e tyre (gra pa kurorë), pasi me anë të marrjes si plaçkë lufte martesat ekzistuese prishen automatikisht. Muhamedi ka vepruar kështu edhe me Rajhana bint Zaid ibn Amr e fisit Banu Kuraiza.
Zbatimi i konceptit të harbi-t sot
Teologët myslimanë shprehen edhe sot se harbi-t nuk kanë as të drejtën e mbrojtjes së jetës, as të pronës. Kështu psh. ka deklaruar sipas Middle East Media Research Institute (MEMRI) Yusuf al-Qaradawi, me influencë në botën islamike, në vitin 2003:
MEMRI (Middle East Media Research Institute) citon kryemyftiun e Egjiptit të autorizuar nga qeveria, Dr. 'Ali Gum'a, me këtë thënie mbi xhihadin dhe vrasjen e harbi-ve:
Vihet re se në këtë formulim gjen shprehje parafrazimi i sures 5, vargut 33 të kuranit: „Shpërblimi i atyre që bëjnë luftë kundra zotit dhe të dërguarit të tij dhe synojnë ethshëm për të bërë të keqe (kudo) në vend...“
Shkrimtari Amir Taheri citon në librin e tij "Të vrasësh për allahun" fjalët e Ajatollah Khomeini-t të 12 dhjetorit 1984:
Islamisti indonezian dhe një ndër themeluesit e organizatës terroriste islamiste Xhemaah Islamijah, Abu Bakar Bashir-i, u shpreh kështu në një intervistë:
Në vitin 2003 sekretari parlamentar i shtetit, i kryeministrit malezian Mahathir, Datuk Noh Omar, i cilësoi anëtarët e partisë opozitare maleziane Democratic Action Party (DAP) si "kafir harbi" që janë "halal al-dam v-al-mal", dmth. jo-myslimanë armiqsorë, derdhja e gjakut të të cilëve dhe marrja e pronës lejohen.
Mehmet Yılmaz Ak
Mehmet Yılmaz Ak (lindi më 8 shkurt 1986; Dijarbakër) është një aktor dhe dramaturg turk. Krahas pjesëmarrjes në shumë projekte teatrale, përvoja e tij e parë e aktrimit televiziv ishte në serialin Ben de Özledim
Hajro Ulqinaku
Hajro Ulqinaku (i lindur Hajrudin Pufja) është shkrimtar shqiptar nga Mali i Zi.
Jeta dhe veprimtaria
Lindi më 3 maj 1938 në Ulqin, atëherë pjesë e Mbretërisë jugosllave, sot pjesë e Malit të Zi. Shkollën fillore dhe e ka mbaruar në vendlindje. Shkollën e mesme të mësuesisë (normalen) e ka kryer në Prishtinë. Është diplomuar në Beograd për Gjuhë dhe Letërsi Shqipe.
Me mbarimin e universitetit ai shërbeu për shumë vite në arsim në Mal të Zi e në Kosovë. Në vitet 1967/68 fillon të punoj si gazetar, fillimisht në Radio Prishtinën. Nga maji i vitit 1974, deri në përjashtim nga puna prej forcave policore serbe, më 5 korrik 1990, ishte redaktor i Redaksisë së Programit për Fëmijë në Televizionin e Prishtinës. Ka dhënë kontribut në themelimin e seksioneve letrare si dhe si anëtar i redaksive të revistave: Zgjimi, GEP, Pionieri, Fati dhe Okarina. Aktualisht është anëtar i Lidhjes së Shkrimtarëve të Kosovës, i Lidhjes së Gazetarëve të Kosovës, si dhe anëtar i Bashkimit të Krijuesve Shqiptarë në Mal të Zi.
Është shkrimtar i cili kryesisht shkruan prozë dhe poezi për fëmijë, ku motivi kryesor është deti. Hajro Ulqinaku është autor i disa veprave teatrale, më e njohura ndër ta është drama Tërë bota Kosovë.
Libra për fëmijë
• 3
Albatrosi
Albatrosi është një shpend shtegtar i familjes Diomedeidae. Albatrosi minimizon konsumin e energjisë duke përdorur teknika të veçanta fluturimi.Ky zog që 92% të jetës së tij e kalon në det ka një hapje krahësh 3.5 metra. Karakteristika më kryesore e albatrosit është stili i tij i fluturimit. Ai mund të fluturojë për orë të tëra pa i rrahur krahët. Për këtë ai shfrytëzon erën, duke i vendosur krahët në pozicion të përshtatshëm.
Kantoni Port-sur-Saône
Kantoni Port-sur-Saône (frëngjisht: Canton de Port-sur-Saône) është një kanton në departamentin Haute-Saône, rajonin Franche-Comté në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Port-sur-Saône. Ka sipërfaqe 161.25km2 dhe popullsi 6775 banorë.
Albatrosi
Duhet shumë energji për të mbajtur hapur vazhdimisht krahët me shtrirje 3.5 metra. Albatrosi mund të rrijë në këtë pozicion me orë të tëra. Kjo bëhet e mundur nga një sistem anatomik i veçantë që i është dhënë atij që në momentin e lindjes. Gjatë fluturimit, krahët e albatrosit bllokohen dhe qëndrojnë të shtrira horizontalisht, prandaj ai nuk ka nevojë të përdorë forcën e muskujve për t’i mbajtur ato të hapura. Kjo e ndihmon atë shumë gjatë fluturimit për kursimin e energjisë. Albatrosi nuk harxhon energji, sepse ai nuk i rreh krahët dhe nuk i mban hapur me forcën e muskujve. Fluturimi me orë të tëra, duke përdorur energjinë e erës, siguron për albatrosin avantazh tepër të madh. P.sh. trupi 10 kg i albatrosit humb vetëm 1% të peshës kur fluturon për 1000 km. Kjo është një humbje jashtëzakonisht e ulët. Njeriu ka ndërtuar aeroplanë pa motorë që përdorin teknikën e habitshme të albatrosit.
Kantoni Port-sur-Saône
Përbërja aktuale
Kantoni Port-sur-Saône aktualisht përbëhet nga 17 komuna.
Albatrosi
Ndërtimi dhe mënyra e fluturimit
Albatrosët i perkasin grupeve te zogjëve të mëdhenjë. Sqepi është i madh, i fortë dhe i mprehtë. Sqepi është i përbëre prej disa tubave, që i mundësojnë albatroseve të nuhasin, që është veti e rrallë tek shpezët.
Krahët e albatrosëve të mëdhenjë janë me të gjatët prej grupit te shpezëve, duke tejkaluar 340 cm, madhësi e cila ndryshon në varesi të llojit të albatrosit. Albatrosët kalojnë distanca shumë të gjata, duke përdorur teknika të shpezëve krahë-gjatë. Përdorin rryma të erës, e ngjajshme me aeroplanët rrëshqites (gliding). Në këtë menyrë, për çdo metër që humbin në lartësi, ata fluturojnë 22 metra përpara. Kjo mënyrë mundëson që albatrosët të ruajnë energjinë e tyre në fluturime të gjata. Zakonisht energjinë më të madhe e humbin gjatë nisjes.
parapamje|Nisja është pjesa më e vështirë për albatrosët
Gjinkallat këshilltare
Koment për librin nga autori
Gjinkallat Këshilltare është një komedi filozofike në të cilën, me anë të zërit të 4 personazheve kryesore, trajtohen tema të rëndësishme të zhvilimit ekonomik dhe të tranzicionit shoqëror shqiptar gjatë këtyre dekadave. Një nga problemet që Shqipëria u ndesh, dhe vazhdon të ndeshet, është problemi i ikjes në masë (gjithashtu i ikjes së trurit), dhe konsekuencat e këtij fenomeni për politikat e zhvillimit ekonomik e shoqëror të Shqipërisë. Cili është qëndrimi i shoqërisë në përgjithësi, dhe politikave shtetërore në veçanti, ndaj këtyre dhe shumë problemeve të tjera? Ndërsa shumë tema kontroversale diskutohen në këtë libër, një fill mendimi që i lidh bashkë të gjitha idetë është irracionaliteti shoqëror shqiptar.
Mungesa e "zërit" të përbashkët vazhdon të jetë e dukshme në Shqipëri dhe shqiptarët përsëri duken të shkëputur nga debatet botërore qofshin këto ekonomike, shkencore apo ideologjiko-politike. Ky trend vazhdon edhe pse një pjesë e madhe e tyre ndodhen jashtë trojeve shqiptare; edhe pse informacioni është më i disponueshëm; edhe pse çfarë ndodh në anën tjetër të globit ka ndikim të drejtpërdrejtë në ekonomi apo financë dhe rrjedhimisht në jetën e tyre të përditshme.
Lajmëtari i lirisë : monografi e dëshmorit Syrja Arif Sakollari
Lajmëtari i lirisë : monografi e dëshmorit Syrja Arif Sakollari me Autorët Tomorr Çaushi, Nuri Bundo. Botuar "Jonalda". Tiranë, 2010. Faqet e librit 201.
Fehmi Agani
Fehmi Agani (Gjakovë, 1932 - Lipjani, 6 maj 1999) ka qenë sociolog dhe politikan i Kosovës, çmohej si prijësi mendor LDK-së në vitet '90. Përfaqësonte LDK-në ndër bisedimet ndërkombëtare para luftës së Kosovës, por u vra nga forcat jugollave të sigurisë, gjatë luftës. Është nderuar me urdhrin Hero i Kosovës.
Biografia
Edhe pse shumë i ri, u rreshtua në anën e LNÇ-së dhe të aleancës antifashiste. Ngjarjet e mëdha politike, veçanërisht ato të vitit 1981 e këndej, bënë që pikëpamjet dhe qëndrimet e tij politike gjithnjë e më tepër të marrin formën e social-demokracisë moderne perëndimore.
Në vitin 1967 u zgjodh drejtor themelues i Institutit Albanologjik të Prishtinës. Më vonë u zgjodh prodekan dhe dekan i Fakultetit Filozofik të Universitetit të Prishtinës. Ishte themelues i Degës së Sociologjisë dhe të Filozofisë në Fakultetin Filozofik dhe i Institutit të Sociologjisë të këtij fakulteti. Ishte kryeredaktor i revistave Studia Humanistica dhe Thema.
Në vitin 1978 mori Shpërblimin e Dhjetorit për studimet e tij shkencore.
Pas vitit 1981, për shkak të mospajtimeve me vlerësimin dhe me qëndrimet e politikës ndaj demonstratave dhe ndaj çështjes shqiptare në Jugosllavinë e atëhershme, ishte në trysni të përhershme politike, ndërsa më 1984 iu mor e drejta të jepte mësim.
Ishte nënkryetar i Lidhjes Demokratike të Kosovës dhe ndër kryesorët në hartimin e dokumenteve të rënëdsishme për Kosovën.
Më 1993 u zgjodh anëtar korrespondent, ndërsa më 1996 anëtar i rregullt i Akademisë së Shkencave dhe të Arteve të Kosovës.
Akademik Fehmi Agani ishte bartës i shumë dekoratave, ndër të cilat edhe i Dekoratës Urdhri i Lartë Skënderbeg me të cilën e dekoroi presidenti i Shqipërisë dhe Urdhri i Lidhjes së Prizrenit me të cilën e ka dekoruar kryetari i Kosovës.
Për idetë dhe angazhimet e tij për çlirimin e Kosovës, u vra afër Lipjanit nga forcat ushtarake e policore serbe më 6 maj 1999. Fehmi Agani ishte nënkryetar shumëvjeçar i LDK-së dhe deputet i Kuvendit të Republikës së Kosovës
Profesor Agani nga koleget e tij (Akademisë së Kosovës) merrej për demokrat i cili kishte për qëllim demokratizimi e shoqërisë shqiptare në të gjitha lëmitë e jetës.
Që nga vitet 60-ta kur ishe paraqitur me argumentim e së drejtës së Republikës së Kosovës e deri me vrasjen e tij, Agani e kishte vënë gjithë krijimtarinë e tij në shërbim të projektimit, të argumentimit dhe të realizimit të këtij qëllimi. Kështu ai ishte pjesëmarrës aktiv në politiken e Kosovës në vitet -ta.
Prodhimtaria e çelikut sipas shteteve
Në vitin 2007, prodhimtaria e përgjithshme e çelikut ka arritur 1.351,3 milionë ton. Momentalisht, prodhuesi më i madh i çelikut është Kina, me një pjesmarrje prej 36,6% të prodhimtarisë botërore në vitin 2007. Në vitin 2008 në shumicen e shteteve ka rënë prodhimtaria për shkak të krizës ekonomike.
Fehmi Agani
Biografia
Duke pasë studiuar për filozofi, specializuar në shkencat sociologjike dhe politike, doktoruar në këto shkenca, F. Agani, pas një përvoje si arsimtar i filozofisë dhe i lëndëve të afërta në shkollat e mesme të Prishtinës, kishte vazhduar si gazetar dhe komentator i politikës së jashtme në gazetën Rilindja, për t’iu kthyer sërish arsimit - tani në rrafshin universitar si ligjërues, docent e profesor i sociologjisë dhe i sociologjisë politike, po edhe i lëndëve të afërta me to, duke u bërë njëherësh dhe themelues i Degës së Filozofisë e Sociologjisë në Universitetin e Prishtinës, po edhe një nga ndërtuesit kryesorë të Universitetit në tërësi.
Veprimtaria
Veprimtarinë e frytshme prej arsimtari universitar Fehmiu e kishte nisur para Plenumit të Brioneve, që shënoi kthesë në zhvillimet politike në ish-Jugosllavi dhe sidomos në Kosovë. Pikërisht në atë kohë të çlirimit të energjive krijuese të shqiptarëve shquhet roli i grupit të intelektualëve që përpiqeshin që ato energji t‘i kanalizonin në drejtime pozitive. Fehmiu ishte ndër ata që shquheshin posaçërisht qoftë sa i përket angazhimit për demaskimin e shtypjes barbare të ushtruar mbi shqiptarët, qoftë edhe më shumë në kërkimin e hapësirave të reja për zgjerimin e të drejtave shoqërore dhe kombëtare të shqiptarëve me synim barazimin me të tjerët në ish-Jugosllavi. Gjurmët e angazhimit të tij hetohen në disa drejtime teorike dhe praktike, një veprimtari që e mishëron teorin dhe praktikë dhe e bën gati të pamundshëm ndarjen e tyre.
Agani ishte aktiv me "lapsë" dhe trup e shpirt në ngjarjet politike që ndodhnin në Kosovë në vitet 90-ta, ndër të cilat duhet vequar ngjarjet si: Deklarata e Pavarësisë, Kushtetuta e Republikës së Kosovës, Referendumi për Pavarësi dhe në ndërtimin e institucioneve të Kosovës në bazë të zgjedhjeve presidenciale e parlamentare të Republikës së Kosovës të vitit 1992.
Prodhimtaria e çelikut sipas shteteve
Shtetet
Proidhimtaria e çelikut (milion ton):
Observatori Pierre Auger
Pierre Auge është observator i rrezeve kozmike, ai për llojin e tij është ndër më të mëdhenjët deri më tani (2005). Ky observator tri herë më i madhë se Parisi gjendet në Argjentinë dhe është i përbër nga një rrjetë teleskopësh dhe nga rilevatorë uji të instaluar në Andre-së në një klartësi mbi detare prej afro 1500 metrave. Qëllimi i ndërtimit të tij është observimi i rrezeve kozmike dhe i enegjisë ekstreme.
Fehmi Agani
Veprimtaria shkencore
Vitet e hershme të 60-ta : Gjatë gjithë kësaj kohe ai punonte në projektin për shoqërinë civile, njëherësh me pretendime teorike dhe me zbatime konkrete në shoqërinë kosovare dhe shqiptare në përgjithësi. Në këtë drejtimi ai kishte pregatitur disa libra të cilat përshkak të luftës nuk arriti të i botoj në vitin 1999.
Observatori Pierre Auger
Observatori u emërua sipas fizikantit francez Pierre Victor Auger. Projekti i pkëtij observatori u propozua në vitin 1992 nga Jim Cronin dhe Alan Watson. Tani mbri 200 fizicient nga 55 institute nga e gjith bota janë duke u përpjekur të kolaborojnë pjesën jugore. 15 vendet pjesmarrëse për këtë projekt kan ndarë një buxhet prej 50 milion dollarëve amerikan.
Fehmi Agani
Veprimtaria shkencore
Vitet e 60-ta : Punime sociologjiko-politike për proceset e participimit të punëtorëve në drejtimet e ndërmarrjeve (Mitbestimmung) në Gjermani. Këto punime janë publikuar në revista të ndryshme në serbokroatisht.
Xerje-Denas
Xerje-Denasi është një fshat në komunën Lekas në rrethin e Korçës të Shqipërisë.
Marrëdhëniet mes Shqipërisë dhe Bashkimit Evropian
Ministria e Punëve të Jashtme, si institucioni kryesor që formulon, përpunon dhe zbaton politikën e jashtme të shtetit shqiptar, në përputhje me programin e qeverisë, është tërësisht në shërbim të realizimit të objektivit madhor, integrimin në Bashkimin Evropian. Diplomacia shqiptare është tërësisht e angazhuar për konsolidimin dhe përshpejtimin e procesit të integrimit të vendit në Bashkimin Evropian, duke shoqëruar të gjitha reformat që do të ndërmerren në kuadër të këtij procesi.
Kuadri i përgjithshëm i marrëdhënieve Shqipëri- BE
Shqipëria dhe shqiptarët, janë pjesë e pandashme e mozaikut të vendeve dhe popujve të kontinentit evropian. Qenësia dhe përkatësia e gjithanshme evropiane e shqiptarëve dhe modeli i shkëlqyer i suksesit të demokracive të vendeve të Evropës Perëndimore, kanë frymëzuar aspiratën mbarë popullore që Shqipëria të mos jetë thjesht një pjesë e natyrshme e kuadrit gjeografik, gjenetik, historik dhe tradicional të kontinentit, por të bëhet hallkë integrale e bashkësisë aktuale dhe e identitetit të ri evropian, të përthithë dhe të përçojë vlerat më të mira e të kontribuojë për ruajtjen, respektimin dhe përsosjen e mëtejshme të tyre.
Që prej rënies së sistemit komunist, shtysa kryesore për vendosjen e lidhjeve me Evropën e Bashkuar, erdhi vertikalisht nga poshtë- lartë, deri tek maja e piramidës shtetërore, me një përcaktim të qartë të kursit që do të ndiqej me konsekuencë nga të gjitha qeveritë shqiptare deri në aderimin e plotë të Shqipërisë në BE.
= Fazat e integrimit = 1.Faza e emeruar opinion.
Observatori Pierre Auger
Ndërtimi i tij ka zgjatur pas 13 vite dhe është kondtribut i bashkpunimit të 15 vendeve më të zhvilluara perëndimore si: ShBA, Gjermania, Italia, Franca, Britania e Madhe, Spanja etj. Hapsira që zë ky është rreth 3 mijë kilometra katror në provincën e Mendozës. Në përgjthsi ka një sistem prej 1600 rilevatorëve që përmbajnë 12 tonelata ujë që shërbejnë për të kapur rrezet në tokë dhe 24 teleskopë për të kapur rrezet e atmosferës.
Agron Loka
Agron Loka lindi në Bubq, Krujë, më 25 Mars 1972. Mbaroi shkollën e Mesme të Bashkuar “Selman Daci” Bubq dhe studimet e larta i kreu në Universitetin “Aleksandër Xhuvani” Elbasan dega Matematikë. Prej vitit 1992 – 1995 ka ushtruar detyrën e nënoficerit në Gardën e Republikës dhe në Policinë Ushtarake. Më pas në fund të vitit 1995 ka emigruar në Itali duke punuar fillimisht si punëtor i thjeshtë në fushën e ndërtimit. Në vitin 2000 spikati me aftësitë e tij sipërmarrëse, menaxhuese si dhe aftësinë për të punuar në grup duke ngritur kështu biznesin e tij privat në fushën e ndërtimit dhe për të themeluar më pas shoqërinë “ALBA” SRL që prej vitit 2004 ku dhe vazhdon aktivitetin deri më sot. Agron Lokës, vështirësitë, eksperienca e fituar, atdhedashuria si dhe besimi se ky vend meriton më shumë i shërbeu që një pjesë e të ardhurave të tij nga emigracioni t’i investonte në Shqipëri, në vendlindje duke ngritur biznesin e tij në fushën e Sportit. Kjo shënjoi një kthesë të rëndësishme në jetën e tij ku më pas nga viti 2011 filloi angazhimin e tij politik. Agron Loka është i martuar dhe babai i dy fëmijëve. Agron Loka, gëzon dhe nënshtetësi italiane. Në vitin 2011 në zgjedhjet lokale kandidon si kandidati i pavarur në Komunën Bubq. Në vitin 2017 kandidon për deputet në zgjedhjet parlamentare në listen shumë emërore të Partisë Demokratike për Qarkun Durrës. Nga viti 2108 deri në vitin 2022 kryetar dege i Partisë Demokratike Fushë Krujë. Kandidimin si kryebashkiak e sheh si një mundësi për të qenë sa më afër qytetarëve të Krujës duke e kthyer Bashkinë në shërbim të tyre në mënyrë që ata ta shohin Krujën si mundësinë më të mire për të jetuar dhe për të rritur fëmijët e tyre. Me anë të zhvillimit të industrisë dhe të turizimit ti kthejmë dhe një herë dinjitetin Krujës së Skënderbeut.
SMIME
S/MIME - një standard që mundësonte komunikimin me mail. Edhepse plotësonte shumë mangësi të mëhershme standardit MIME i duhej edhe dicka tjetër që të mund të përsosej. Këtë mundësi e ofron S/MIME. SMIME(Security/MultiPurpose Internet Mail Extension) ofron sigurinë e komunikimit me MIME dhe është e bazuar në RSA Data Security. Funksionet e S/MIME janë enkriptimi i mesazheve dhe nënshkrimi digjital i tyre. Përmes nënshkrimit digjital S/MIME kryen shërbimet e rëndësishme siç janë : autentifikimi, jo-mohueshmeria, integriteti i mesazhit. Ndërsa përmes enkriptimit S/MIME arrin që të sigurojë privatësinë e mesazhit. S/MIME mbështetet në 4 teknologji që të arrijë mbrojtjen e mesazheve elektronike: 	Cryptographicsh Algorithms- DSS(Digital Signature Standard) për nënshkrim digjital, Dilffie-Hellman për gjenerimin e session key, RSA si për nënshkrim digjital ashtu edhe për çelës 	Public Key Infrastructure(PKI) Para se të përdoret Public Key duhet verifikuar në çertifikatën Public-Key Infrastructure (PKIX) 	The Cryptographic Message Syntax (CMS) data format i.	Enveloped Data Kjo ka për qëllim mbrojtjen dhe  sigurinë e mesazhit.Nëse duhet të dërgohet mesazhi njëjtë për shumë pranues ai duhet të enkriptohet në atë mënyrë që të mund të dekriptohet prej të gjithë shfrytëzuesëve. Pra duhet të enkriptohen aq mesazhe sa ka edhe shfrytëzues Procesi kryhet në këtë formë: Gjenreohet një çelës random dhe enkriptohet me çelësin publik të pranuesit për secilin pranues. Përmbajtja enkriptohet me secilin çelës. Informatat specifike të secilit pranues  kombinohen me përmbajtjen e enkriptuar dhe vendosen në EnvelopedData. Kjo pastaj enkodohet në Base64. Pranuesi pastaj për të marrë mesazhin së pari e dekodon këtë informatë me Base64. Pastaj me anë të çelësit privat të tij e dekripton njërin nga çelësat dhe pastaj me këtë çelës të fituar e dekripton mesazhin. ii. Signed Data Ky format i të dhënave paraqet një mesazh të enkriptuar si dhe të nënshkruar nga 0 ose më shumë persona. Procesi i nëshkrimin shkon në këtë formë: Së pari dërguesi e merr përmbajtjen, e gjen hashin e saj dhe e nënshkruan me çelësin e tij privat dhe kështu formon nënshkrimin digjital. Nënshkrimin digjital e bashkon me përmbajtjen fillestare. Këtë informatë pastaj e kodon me Base64. Pranuesi e merr këtë informatë dhe e dekodon me Base64. Pastaj e dekripton me anë të çelësit public të secilit dërgues nënshkrimin digjital dhe e siguron hashin. E krahason atë me hashin e përmbajtjes fillstare.Nëse janë të njëjtë atëherë mesazhi nuk ka ndryshuar. iii. Clear-Signed Data Kjo është metodë e përafërt me Signed Data por dallimi është së nëse pranuesi nuk ka S/MIME ai mund të e shohë vetëm përmbajtjen e mesazhit por nuk mund të verifikojë nënshkrimin. iv. Signed and Enveloped Data Kjo është kombinim i Signed Data dhe Enveloped Data. 	MIME <
Fehmi Agani
Veprimtaria shkencore
Punime hulumtuese-shkencore për proceset shoqërore-politike në Shqipëri gjatë Luftës II Botërore, sidomos në studimin e veprimtarisë së partive politike. thumb|left|200px|Prof. Dr. Fehmi Agani Vitet e 70-ta : Shkrime më ngushtësisht sociologjiko-teorike, përfshirë dhe tekste për nevoja të shkollave.
Kantoni Le Thillot
Kantoni Le Thillot (frëngjisht: Canton du Thillot) është një kanton në departamentin Vosges, rajonin Grand-Est në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Le Thillot. Ka sipërfaqe 194.45km2 dhe popullsi 16540 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Thillot aktualisht përbëhet nga 8 komuna.
Fehmi Agani
Veprimtaria shkencore
Vitet e 80-ta : Projekti i studimit të historisë së mendimit sociologjik. Rezultat i pjesërishëm i kësaj pune është libri i vetëm i atij lloji ndër ne Në rrjedha të mendimit sociologjik i botuar më 1990. Dorëshkrime në tërësi librin rreth 200 faqesh të hartuar për nevoja të instancave shqiptare.
Pas vdekjes : Është botuar një përmbledhje e punimeve të tij e titulluara "Pavarsia - Gjasa dhe Shpres".
Prodhimtaria shkencore-intelektuale e Fehmi Aganit është shkruar pjesën më të madhe në gjuhën shqipe. Për një pjesë ajo është hartuar serbisht, por ka dhe shkrime që janë ruajtur në përkthim anglisht.
Në vitin 2002, në 70-vjetorin e lindjes së tij, Shtëpia botuese Dukagjini botoi Veprat në 8 vëllime :
Vrasja
Rrethanat e vrasjes së Aganit nga ana Doktrinës së shenjtë serbe, mbeten të paqarta. Më 6 maj 1999, Agani, së bashku me familjen e tij, tentoi të linte Kosovën me tren. Në kufirin me Maqedoninë, treni u kthye mbrapsht. Diku afër Fushë Kosovës, policia ndaloi trenin dhe urdhëroi të zbrisnin të gjithë. Dëshmi të ndryshme të botuara në shtyp thonë se Agani u mor ose në një autobus së bashku me burra të tjerë shqiptarë, ose i vetëm me policët brenda një makine private. Kufoma e tij u gjend të nesërmen buzë një rruge gjithë baltë, pranë Lipjanit. Qeveria serbe ngriti pretendimin se Agani është vrarë nga UÇK-ja, në mënyrë që ta pengonin të luante rolin e negociatorit midis Rugovës e qeverisë serbe.
Një deklaratë e policisë e publikuar më 7 maj 1999, tha : ''Hamendësohet se terroristët e të ashtuquajturës UÇK e kanë mbajtur Aganin të izoluar me synimin për të penguar angazhimin e tij në negociatat midis Rugovës dhe qeverisë së Serbisë. Kur Rugova u nis për në Romë, ata nuk kanë pasur interes për ta mbajtur më tej të izoluar, kështu që e vranë. Ky akt terrorist mund të interpretohet pa asnjë dyshim si një konfirmim i vendimit tashmë të shpallur të UÇK-së për të bërë të njëjtën gjë edhe me zotin Ibrahim Rugova''.
Marrëdhëniet mes Shqipërisë dhe Bashkimit Evropian
Kuadri i përgjithshëm i marrëdhënieve Shqipëri- BE
Kjo faze I referohet vleresimit qe I behet aplikimit te nje vendi per tu antarsuar ne BE ,nga ana e Komisionit Europian mbi bazen e pergjigjeve te nje pyetsori te pergatitur nga Komisioni.
2.Faza e hyrjes ne fuqi te MSA
Kjo faze i referohet fillimit te negociatave te janarit te 2003 per MSA nenshkrimit te MSA ne qershor 2006 dhe hyrjes ne fuqi te MSA faz qe shkon 1-4 vjet
3.Opinioniqe shkon 1-3 vjet
5.Nenshkrimi I traktatit te antarsimit 2 muaj-5 vjet.
6.Pasaporta europiane qe perdoret ne mbreterine e bashkuar
7.Data e antarsimit ratifikimit te MSA nga parlamentet e te gjitha shteteve antare te BE.
Kontinentet
Një kontinent është një nga disa toka të mëdha. Përgjithësisht të identifikuara me konventë dhe jo me ndonjë kriter të rreptë, deri në shtatë kontinentë Ndryshimet me më pak kontinente mund të bashkojnë disa prej tyre, për shembull disa sisteme përfshijnë Afro-Eurazinë, Amerikën ose Euroazinë si kontinente të vetme. Zelandia, një masë e zhytur kryesisht e kores kontinentale, është përshkruar gjithashtu si një kontinent.
Ishujt oqeanikë shpesh grupohen me një kontinent të afërt për të ndarë të gjithë tokën e botës në rajone gjeografike. Sipas kësaj skeme, shumica e vendeve dhe territoreve ishullore në Oqeanin Paqësor janë grupuar së bashku me kontinentin e Australisë për të formuar një rajon gjeografik të quajtur Oqeani.
Në gjeologji, një kontinent përkufizohet si "një nga masat kryesore tokësore të Tokës, duke përfshirë tokën e thatë dhe raftet kontinentale". Kontinentet gjeologjike korrespondojnë me gjashtë zona të mëdha të kores kontinentale që gjenden në pllakat tektonike, por përjashtojnë fragmente të vogla kontinentale si Madagaskari që përgjithësisht quhen mikrokontinente. Korja kontinentale dihet se ekziston vetëm në Tokë.
Panajot Pano
Panajot Pano (7 Mars, 1939 në Durrës — 19 janar, 2010 në Jacksonville, Florida, ShBA) ishte futbollist shqiptar dhe mbahet si një legjendë në futbollin shqiptar.
E fillon karrierën e tij sportive me 12 vjeç në skuadrën e të rinjve të SK Tirana si portier. Më vonë në vitin 1959 mbasi emërohet në ushtri luan për skuadrën e KF Partizani si sulmues. Me këtë lojtar në gjirin e tij KF Partizani fiton katër herë kampionatin kombëtar dhe pesë herë kupën e Republikës. Panajot Pano luajti 25 herë për skuadrën kombëtare. Në vitin 1970 skuadra kombëtare fiton kupën e Ballkanit. Mbas vitit 1975 ai stërviti si trajner ekipin kombëtar dhe atë të të rinjve të KF Partizani.
Më 27 prill 2005 merr titullin "Mjeshtër i Madh i Punës", akorduar nga Presidenti i Republikës Alfred Moisiu. Ai vdiq me 19 janar të vitit 2010 në Jacksonville, Florida, SHBA nga një atak kardiak.
Suksese
Panajot Pano është dekoruar nga Presidenti i Shqipërisë Bamir Topi me titullin më të larte : Nderi i Kombit. I njohur si Legjenda e futbollit shqiptar, ai është i pari sportist që merr titullin Nderi i Kombit left|thumb|250px|Panajot Pano duke marre titullin Mjeshtër i Madh i Punës nga Fatos Nano
Shqiptarët në Zvicër
thumb|300px|Tabela me dhjetë gjuhët më të folura në Zvicër në vitin 2000; Gjuha shqipe flitet nga rreth 95.000 folës 300px|parapamje|djathtas|Shqipe si gjuhë kryesore në Zvicër, sipas regjistrimit të vitit 2000 Shqiptarët në Zvicër (Albaner in der Schweiz) janë që nga viti 1990 një ndër grupet më të mëdha të emigrantëve në vend, kryesisht të ardhur nga Kosova dhe Republika e Maqedonisë, ndërsa një numër i vogël edhe nga Shqipëria. Aktualisht, Zvicra është kthyer në një nga qendrat më të rëndësishme të mërgatës shqiptare.
Historia
Deri në gjysmën e dytë të shekullit të 20 ka pasur kontakte sporadike mes Shqipërisë dhe Zvicrës. Dëshmia më e vjetër historike daton në 1431, ku peshkopët shqiptarë u ftuan në Këshillin e Bazelit. Në vitin 1556 në Basel u shfaq një botim i ri i librit të Marin Barletit "De obsidione Scodransi" (Rrethimi i Shkodrës) nga viti 1504.
Në vitet 1970 Shqiptarët nga Kosova dhe Maqedonia numëroheshin me proporcione të larta në radhën e punëtorëve emigrantë nga ish-Jugosllavia në Zvicër. Kjo situatë pasqyrohet dhe sot tek shqiptarët që vijnë nga territore si Mali Zi, Maqedonia apo dhe Serbia. Als sich in den 1990er Jahren die politische Situation in Kosovo zuspitzte und die Wirtschaftslage im Südwestbalkan verschlechterte, liessen viele hier seit Jahrzehnten in der Schweiz arbeitende Albaner ihre Familien nachziehen. Anderen Kosovo-Albanern wurde in der Schweiz Asyl gewährt. Gjatë Luftës në Kosovë Zvicra pranoi për arsye humanitare përkohësisht një sasi shqiptarësh si edhe shumë vende të tjera.
Në vitet 1990 Zvicra shërbente si një qendër e rëndësishme për diasporën shqiptare nga Kosova. Në Zvicër u publikuan një seri revistash në gjuhën shqipe, ndërsa pikërisht për këtë bazë të gjerë UÇK gjeti edhe një mbështetje të thellë e të pakursyer që beri që shpesh atje të krijoheshin edhe disa nga bazat e rëndësishme për mbështetje dhe financim dhe organizim të saj.
Grupi Të Gjelbrit/Aleanca e lirë evropiane
Në grupin parlamentarë të periudhës së 6-të të Parlamentit të BE-së, Të Gjelbërit/Aleanca Evropa e Lirë janë 43 anëtarë. Udhëheqjen e tyre e bëjnë dy antarë me të drejta të barabarta, Monica Frassoni dhe Daniel Cohn-Bendit.
Rreziku i shkombëtarizimit
Rreziku i shkombëtarizimit me Autor Nuri Dragoj. Botuar "Albpaper". Tiranë, 2011.
Si përfaqësues i lëvizjes Aleanca Kuq e Zi, në librin e tij “Rreziku i shkombëtarizimit”, Nuri Dragoj trajton çështje me rëndësi kombëtare, që zënë një vend të rëndësishëm në debatet e ngritura edhe nga Aleanca Kuq e Zi. Në këtë libër, Dragoj shpalos rrezikun që i kanoset kombit për shkak të ngjarjeve të fundit në vend, përfshirë regjistrimin e popullsisë.
Zija Ismaili
- Kurse te shkurtra kualifikimi mbi “Problemet e Shëndetit Publik, Shëndetit Riprodhues dhe Planifikimi Familjar” Organizuar nga Ministria e Shëndetësisë Tiranë.
-Seminar mbi “Problemet e vaksinimit dhe te fëmijëve” organizuar nga UNICEF dhe Instituti i Shëndetit Publik.
- International Summer School “Integrative Bioethic” 4-16 Shtator 2006, Mali Losinj-Kroaci
- Trajnime mbi Dhunen ne Familje