cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Edukimi i oratorit
Vështrim i përgjithshëm i librave III–V
Një pjesë e konsiderueshme e tekstit është strukturuar rreth 5 kanoneve të retorikës së Ciceronit: Librat III deri në VI kanë të bëjnë me procesin e shpikjes, rregullimin në Librin VII dhe stilin në Librat VIII dhe IX. Në Librin IV, Kuintiliani diskuton pjesët e një fjalimi të Ciceronit (4.1-5). Libri V është kryesisht një diskutim i provave, të përcaktuara si artificiale ose joartificiale (5.1).
Pasqyrë e librit VI
Tema qendrore e Librit VI është e qeshura,  dhe diskutohet gjerësisht në kapitullin e tretë. Tre thirrjet artistike të Aristotelit, etosi, patosi dhe logos, diskutohen gjithashtu në Librin VI (6.2).
Pasqyrë e librave VII–IX
Libri VII mbulon rregullimin, një nga 5 kanonet e retorikës së Ciceronit. Stili diskutohet në librat VIII dhe IX.
Përmbledhje e Librit X
Në Librin X, Kuintiliani analizon kontributet e kaluara të autorëve latinë dhe grekë në retorikë (10.1). Pas këtij diskutimi, Kuintiliani argumenton se oratori duhet të imitojë autorët më të mirë nëse dëshiron të jetë i suksesshëm (10.1.5), "Sepse nuk mund të ketë dyshim se në art jo një pjesë e vogël e detyrës sonë qëndron në imitim, pasi, megjithëse shpikja erdhi e para dhe është shumë e rëndësishme, është e përshtatshme të imitohet çdo gjë që është shpikur me sukses" (10.2.1). Më pas diskutohet shkrimi (10.3), i ndjekur nga korrigjimi (10.4), forma të ndryshme kompozimi: përkthimi, parafrazimi, tezat, të zakonshmet dhe deklaratat (10.5), paramendimi (10.6) dhe improvizimi (10.7).
Pasqyrë e librit XI
Në Librin XI, Kuintiliani thekson zgjedhjen e oratorit për lëndën e duhur në kohë të ndryshme (11.1). Ai thekson më tej rolin e audiencës brenda oratorisë: "Fuqia dhe grada e tyre nuk do të bëjnë dallime të vogla; ne do të përdorim metoda të ndryshme sipas asaj që po flasim përpara perandorit, një magjistrati, një senatori, një qytetari privat ose thjesht një i lirë. njeri, ndërsa një ton tjetër kërkohet nga gjykimet në gjykatat publike, dhe në rastet e paraqitura në arbitrazh” (11.1.43). Gjithashtu diskutohen kujtesa e oratorit (11.2) dhe dorëzimi (11.3), kanunet përfundimtare të retorikës së Aristotelit.
Mbi retorikën
Në kohën e Kuintilianit, retorika përbëhej kryesisht nga tre aspekte: teorik, edukativ dhe praktik. Institutio Oratoria nuk pretendon origjinalitet; Kuintiliani mori nga një sërë burimesh në përpilimin e veprës së tij. Ky eklekticizëm e pengoi gjithashtu atë që t'i përmbahej shumë ngurtë ndonjë shkolle të veçantë mendimi për këtë çështje, megjithëse Ciceroni dallon midis burimeve të tjera. Kuintiliani refuzoi gjithashtu çdo listë të shkurtër dhe të thjeshtë rregullash; me sa duket ai ndjente se studimi dhe arti i retorikës nuk mund të zvogëlohej kaq shumë. Kjo mund të shpjegojë gjatësinë e Institutio Oratoria, i cili përbëhet nga dymbëdhjetë libra.
Nga mesi i shekullit të parë p.e.s. deri në kohën e Kuintilianit, kishte pasur një lulëzim të retorikës romake. Por në kohën e Kuintilianit, rryma e shijes popullore në oratori ishte e mbushur me atë që është quajtur " latine e argjendtë ", një stil që favorizonte zbukurimin e zbukuruar mbi qartësinë dhe saktësinë. Institutio Oratoria e Quintilianit në shumë mënyra mund të lexohet si një reagim kundër kësaj prirjeje; ai mbron një kthim në një gjuhë më të thjeshtë dhe më të qartë. Mund të pasqyrojë gjithashtu ndikimin e perandorit të ndjerë Vespasian, i cili ishte “[një] njeri me origjinë plebejane, ... një realist me këmbë në tokë me prekjen e zakonshme” (Murray, 431); Vespasianit nuk i pëlqenin teprimet dhe ekstravagancat, dhe patronazhi i tij ndaj Kuintilianit mund të ketë ndikuar në pikëpamjet e këtij të fundit për gjuhën. Ciceroni është modeli që Kuintiliani miraton si standard-bartës për këtë formë; gjatë shekullit të kaluar, stili shumë më konciz i Ciceronit ishte standardi. Kjo lidhet me diskutimin e tij për natyrën dhe artin. Kuintiliani me sa duket preferonte të natyrshmen, veçanërisht në gjuhë, dhe nuk i pëlqente zbukurimet e tepërta të njohura në stilin e bashkëkohësve të tij. Devijimi nga gjuha e natyrshme dhe rendi i natyrshëm i mendimit në ndjekje të një stili tepër të përpunuar krijoi konfuzion si te oratori ashtu edhe te audienca e tij. “Edhe pyetjet e vështira mund të trajtohen nga një orator me aftësi të moderuara nëse ai është i kënaqur të ndjekë natyrën si udhëheqësi i tij dhe nuk i kushton gjithë vëmendjen një stili të dukshëm” (Gwynn, 78).
Institutio Oratoria është në fakt një libër shkollor gjithëpërfshirës i aspekteve teknike të retorikës. Nga kapitulli i njëmbëdhjetë i librit II deri në fund të librit XI, Kuintiliani mbulon tema të tilla si rregulli natyror, marrëdhënia e natyrës dhe artit, shpikja, prova, emocioni dhe gjuha. Ndoshta më me ndikim midis ideve të diskutuara është shqyrtimi i tij i tropeve dhe figurave, që gjenden në Librat 8 dhe 9. “[Një] trop përfshin zëvendësimin e një fjale me një tjetër, një figurë nuk sjell domosdoshmërisht ndonjë ndryshim as në rendin as në kuptimin e fjalëve” (Leitch, 156). Një shembull i një trope do të ishte metafora, ndryshimi i kuptimit të një fjale. Një figurë, nga ana tjetër, u jep fjalëve një aspekt të ri ose një vlerë më të madhe emocionale. Figurat ndahen në figura mendimi, të cilat mund ta bëjnë provat të duket më e fortë, të intensifikojnë emocionet ose të shtojnë elegancën ose zbukurimin; dhe figurat e diksionit, e cila më tej ndahet në "gramatikore, në të cilën forma e fjalës krijon figurën, dhe retorike, në të cilën pozicioni i fjalës është faktori kryesor" (Gwynn, 88).
Një pjesë e mirë e kësaj vepre, natyrisht, merret me aspektet teknike të retorikës dhe Institutio Oratoria qëndron – së bashku me “Retorikën” e Aristotelit dhe veprat e Ciceronit – si një nga veprat më të mëdha të botës së lashtë mbi retorikën. Ai e organizon praktikën e oratorisë në pesë kanone: inventio (zbulimi i argumenteve), dispositio (rregullimi i argumenteve), elocutio (shprehje ose stil), memoria ( memorizimi ) dhe pronuntiatio (dorëzimi). Për çdo kanun, veçanërisht tre të parët, ai ofron një ekspozim të plotë të të gjithë elementëve që duhen zotëruar dhe marrë parasysh në zhvillimin dhe paraqitjen e argumenteve. Prezantimi i plotë dhe i arsyeshëm pasqyron përvojën e tij të gjatë si orator dhe mësues, dhe në shumë mënyra vepra mund të shihet si kulmi i teorisë retorike greke dhe romake.
Përgjatë këtyre dhe diskutimeve të tjera, Kuintiliani mbetet i shqetësuar me aspektin praktik, të zbatueshëm, dhe jo me atë teorik. Ndryshe nga shumë teoricienë modernë, ai “nuk e sheh gjuhën figurative si një kërcënim për stabilitetin e referencës gjuhësore” (Leitch, 156). Përdorimi referencial i një fjale ishte gjithmonë kuptimi parësor, dhe përdorimi i gjuhës së figurshme ishte thjesht një shtesë e saj, jo një zëvendësim i saj.
Mbi arsimin dhe edukimin
“Synimi im, pra, është edukimi i oratorit të përsosur” (Quintilianus, 1. Parathënie.9). Libri I i Institutio Oratoria diskuton gjerësisht metodën e duhur të arsimit të një oratori, praktikisht që nga lindja. Ky fokus në arsimin e hershëm dhe gjithëpërfshirës ishte në shumë mënyra një pasqyrim i karrierës së Kuintilianit; Ndikimi i perandorit Vespasian në statusin zyrtar të arsimit e shënoi periudhën si një periudhë e edukimit të ndërgjegjshëm. Kontributi i Kuintilianit në këtë linjë mendimi, përveç karrierës së tij të gjatë si edukator publik, ishte hapja e tekstit të tij dhe ai konsiderohet si një pikë kryesore e diskutimit:"“ Instituti i Quintilianit Oratoria është një pikë referimi në historinë e arsimit romak: ai është kulmi i një zhvillimi të gjatë dhe nuk pati pasardhës… [Asnjë] mësues që mund të fliste me autoritetin e Kuintilianit, asnjë orator mjaftueshëm i interesuar në teorinë e arti i tij për të prodhuar një de Oratore të dytë” (Gwynn, 242)."Teoria e tij e arsimit dhe edukimit është një fushë në të cilën Kuintiliani ndryshon nga Ciceroni. Ciceroni bëri thirrje për një arsim të gjerë e të përgjithshëm; Kuintiliani ishte më i fokusuar. Ai parashtron procesin edukativ hap pas hapi, duke “[që] një baba të krijojë shpresat më të larta të djalit të tij që nga momenti i lindjes së tij” (Quintilianus, 1.1.1). Shqetësime të tjera janë që infermierja e fëmijës duhet të flasë mirë (“Ideali sipas Chrysippus, do të ishte që ajo të ishte një filozof” (1.1.4)), dhe që prindërit dhe mësuesit e fëmijës të jenë të mirëarsimuar. . Në lidhje me prindërit, Kuintiliani “nuk e kufizon këtë vërejtje vetëm për baballarët” (1.1.6); një nënë e edukuar mirë konsiderohet si një pasuri për oratorin në rritje. Kuintiliani paraqet gjithashtu një përmbledhje të gjerë të shembujve të përshtatshëm letrarë dhe kjo vepër është gjithashtu një vepër e rëndësishme e kritikës letrare. Ndërsa ai favorizon qartë disa shkrimtarë, drejtësia e tij është e dukshme, pasi edhe shkrimtarët, si Sallust, një praktikues me ndikim i llojit të stilit që Kuintiliani kundërshtonte, u kushtohet njëfarë konsiderate. Mbi të gjitha, Kuintiliani e mban Ciceronin si shembull të një shkrimtari dhe oratori të madh.
Quintilian diskuton shumë çështje të arsimit që janë ende aktuale sot. Ai besonte se edukimi duhet filluar herët, siç u përmend më lart, por edhe se ai duhet të jetë i këndshëm për fëmijën. “Mbi të gjitha duhet të kujdesemi që fëmija, i cili nuk është ende aq i rritur sa për të dashur studimet e tij, të mos i urren ato dhe t'i trembet hidhërimi që kishte shijuar dikur, edhe kur vitet e foshnjërisë janë lënë pas. Studimet e tij duhet të bëhen argëtuese” (1.1.20). Përhapja e lodrave edukative të disponueshme për fëmijët e moshës parashkollore tregon se kjo pikëpamje ka ende fuqi. Ai gjithashtu shqyrton të mirat dhe të këqijat e ndryshme të shkollimit publik kundrejt shkollimit në shtëpi, duke dalë përfundimisht në favor të shkollës publike, për sa kohë që është një shkollë e mirë. Pikëpamja e tij është se në shkollat publike nxënësit mund të mësojnë nga ato që u mësohen dhe lavdërohen dhe censurohen nga bashkëmoshatarët e tyre në grup, në vend që të mësojnë vetëm ato gjëra që i drejtohen tërësisht vetes së tyre. (1.2.21) Duhet të theksohet, megjithatë, se Kuintiliani thotë se “një mësues i mirë nuk do ta rëndojë veten me një numër më të madh nxënësish nga sa mund të menaxhojë, dhe është më e rëndësishmja që duhet të jini vetëm në marrëdhënie miqësore dhe intime me ne dhe bëjeni mësimin e tij jo një detyrë, por një punë dashurie” (1.2.15).
Megjithatë, pika më tërheqëse e Kuintilianit për oratorin në rritje është se ai duhet të jetë i edukuar në moral mbi gjithçka tjetër. Për Kuintilianin, vetëm një njeri i mirë mund të jetë orator. Ky është një aspekt tjetër ku ai ndryshon nga Ciceroni, ose më mirë e shtyn më tej urdhrin e Ciceronit se një orator duhet të jetë një njeri i mirë. Kuintiliani besonte fjalë për fjalë se një njeri i lig nuk mund të ishte orator, “[f]ose qëllimi i oratorit është të mbartë bindje dhe ne u besojmë vetëm atyre që dimë se janë të denjë për besimin tonë” (Gwynn, 231). Ky ishte me shumë mundësi një reagim ndaj kohërave të korruptuara dhe të shpërbëra në të cilat jetoi Kuintiliani; rënien e rolit të oratorit mund t'ia ketë atribuar rënies së moralit publik. Vetëm një njeri i lirë nga vesi mund të përqendrohej në studimin e saktë të oratorisë. Por “njeriu i mirë nuk e thotë gjithmonë të vërtetën apo edhe nuk mbron kauzën më të mirë… ajo që ka rëndësi nuk është aq akti sesa motivi” (Clarke, 117). Prandaj, oratori i mirë i Kuintilianit është personalisht i mirë, por jo domosdoshmërisht i mirë publikisht.
Dokimologjia
Dokimologjia (nga greqishtja. dokime-provoj; logos-shkencë, fjalë) është disiplinë e veçantë shkencore e cila merret me studimin sistematik të organizimit të formave të vlerësimit të drejtë, të saktë, objektiv e të vyeshëm të njohurive, të shprehive e të shkathtësive të nxënësve, të studentëve e të gjithë të tjerëve të cilët duhet ta zotërojnë programin e caktuar të një lënde të mësimit.
Themelues i kësaj disipline shkencore konsiderohet psikologu dhe studiuesi freng Henri Pieron.
Zavidoviqi
Zavidovići është qytezë dhe komunë në qendër të Bosnjës dhe Hercegovinës, e vendosur në mes të Dobojit dhe Zenicas në rrjedhën e lumenjëve Bosna, Krivaja dhe Gostoviq. Qyteza qëndron në një luginë të rrethuar nga shumë male nga të cilat më i madhi është Kleku. Administrativisht është pjesë e Kantonit Zenica-Doboj të Federatës së Bosnje dhe Hercegovinës.
Lac de Grand Maison
thumb|230px|Lac de Grand Maison Lac de Grand Maison është liqen në Isère, Francë. Lartësia e liqenit është 1698 metra, sipërfaqja e saj është 2,19 km2.
Jovan Albanez
Jovan Albanez (serbisht, rr. 1711 – ) ose Ivan Albanez (Иван Албанез, Іван Албанез) ishte një oficer ushtarak me origjinë serbe malazeze që udhëhoqi grupin e parë të kolonistëve nga Kufiri Ushtarak i monarkisë Habsburge në Perandorinë Ruse në gjysmën e parë të shekullit të 18-të.
Biografia
Një serb etnik, i lindur në gjysmën e dytë të shekullit të 17-të në Podgoricë, emri i tij i vërtetë ishte Mojsije Mitanoviq (Мојсије Митановић, Моисей Митанович ). Ai fillimisht ishte një murg ortodoks.
Shërbimi rus
Për shkak të Luftës së Pavarësisë së Rákóczi (1703–1711), pozicioni i milicëve serbë në Kufirin Ushtarak të monarkisë Habsburge u rrezikua. Në vitin 1704 u bënë përpjekjet e para serbe për t'i ofruar shërbimet e tyre Rusisë Perandorake në luftën e kësaj të fundit kundër osmanëve. Para fillimit të Luftës Ruso-Turke (1710–1711) Perandori rus Pjetri i Madh ftoi milicët serbë dhe serbët në përgjithësi për t'u bashkuar me forcat ruse.
Albanez udhëtoi për në Shën Petersburg me një delegacion malazez që u dërgua në vitin 1711 së bashku me vojvoda Slavuj Đaković, delegacioni i tretë i dërguar në Rusi nga mitropoliti Danilo. Albanez u bë kapiten i një njësie të vogël serbe që mori pjesë në fushatën e lumit Pruth (1710–11), ku ai u dallua. Këti ai u bë i njohur me pseudonimin Albanez. Kapiteni rus Ivan Lukaçeviç dhe koloneli Mikhail Miloradovich (gjyshi i Mikhail Miloradovich), të dy me origjinë serbe, u dërguan në Mal të Zi për të dorëzuar dokumentet e lëshuara nga perandori Pjetri i Madh (dhe shkruar nga diplomati Sava Vladislavich, një tjetër serb në shërbimin rus) më 3 mars 1711 që u bëri thirrje ortodoksëve ballkanikë të ngriheshin kundër osmanëve gjatë fushatës së lumit Pruth. Miloradoviqi dhe Lukaçeviqi mbërritën në Cetinje dhe ia dorëzuan mitropolitit Danilo, i cili i kërkoi t'i lexonin në një asamble kishtare malazeze. Ky ishte delegacioni i parë rus në Mal të Zi. Danilo, Miloradoviqi dhe Lukaçeviqi më pas organizuan operacione ushtarake (si sulmi ndaj Nikshiqit). Këta serbë në shërbimin rus i dhanë shtetit rus informacion të vlefshëm mbi çështjet politike dhe sociale dhe statusin e serbëve në Perandorinë Osmane (kryesisht ato të Malit të Zi të Vjetër, Brda dhe Hercegovinës së Vjetër).
Pjetri i Madh përfundimisht vendosi të zgjerojë këtë njësi serbe dhe ta kthejë atë në një regjiment të veçantë serb. Në vitin 1723 Pjetri i Madh dërgoi Albanez në rajonet Pomorishje dhe Potisje të Kufirit Ushtarak të monarkisë Habsburge për të rekrutuar milici shtesë serbe. Letra e ftesës e mbajtur nga Albanez u nënshkrua nga Pjetri i Madh më 23 tetor 1723. Çdo ushtarak që emigroi në Rusi me gruan dhe fëmijët e tij do t'i jepej tokë e punueshme, ndërsa atyre që emigronin me një numër më të madh njerëzish u premtoheshin privilegje shtesë. Albanez ishte mjaft i suksesshëm me rekrutimin. Më 5 maj 1724, Albanez raportoi nga Mbretëria Habsburge e Serbisë se kishte rekrutuar dhjetë oficerë, duke përfshirë një kolonel. Sipas disa burimeve, 459 serbë emigruan në Rusi në 1724, dhe 600 në 1725. Një listë e detajuar e njësisë ushtarake të komanduar nga Albanez u bë në 1726. Ata formuan një njësi të vogël ushtarake të komanduar nga Albanez dhe të quajtur Komanda Serbe. Në 1727 Albanez u emërua komandanti i parë i regjimentit të sapokrijuar serb Hussar.
Tagamanent
Tagamanent është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Vallès Oriental, të provincës Barcelona, në Katalonia. Tagamanent ka 314 banorë (2011), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 43.8 km2.
Lidhje të jashtme
Tagamanent
Banesa muze e Haxhi Qamilit
Banesa muze e Haxhi Qamilit është një monument i trashëgimisë kulturore në Sharrë, rrethi i Tiranës, në qarkun e Tiranës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "266/1 më 6.02.1979".
Henri Pieron
Henri Pieron (18 korrik 1881 – 6 nëntor 1964) psikolog dhe studiues francez. Njëri ndër themeluesit e psikologjisë shkencore në Francë dhe themelues i disiplinës shkencore me emrin Dokimologji.
Pyrénées-Orientales
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Pyrenees-Orientales (Katalanisht: Pirineus Orientals  [piɾiˈnɛwz uɾiənˈtals] ; Ocitanisht: Pirenèus Orientals   [piɾeˈnɛwz uɾjenˈtals] ; lit.  '  Pirenejtë Lindorë ' ), i njohur gjithashtu si Katalonia Veriore,   është një departament i rajonit të Ocitanisë, Franca Jugore, ngjitur me kufirin verior spanjoll dhe Detin Mesdhe. Ai gjithashtu rrethon enklavën e vogël spanjolle të Llívias, dhe kështu ka dy kufij të dallueshëm me Spanjën. Në vitin 2019, ai kishte një popullsi prej 479,979. Disa pjesë të Pirenejve Orientalë (si Cerdagne ) janë pjesë e Gadishullit Iberik. Ai është emërtuar pas vargmalit malor të Pirenejve.
Historia
Përpara Traktatit të Pirenejve në vitin 1659, pjesa më e madhe e departamentit aktual ishte pjesë e ish- Principatës së Katalonjës, brenda Kurorës së Aragonit, pra pjesë e Mbretërisë së Spanjës, kështu që pjesa më e madhe e tij ka qenë historikisht katalanisht-folëse dhe ende disa njerëz i referohen si Katalonja Veriore.
Departamenti modern u krijua herët gjatë Revolucionit Francez më 9 shkurt 1790 me emrin Roussillon, gjithashtu emri i provincës para-revolucionare të Roussillonit, së cilës i korrespondon pothuajse saktësisht, megjithëse departamenti përfshin gjithashtu Fenouillèdes, një pjesë të vogël territori, që më parë kishte qenë në skajin jugor të Languedoc. Prandaj, emri ndryshoi më 26 shkurt 1790, në Pirenejtë Orientalë.
E pushtuar nga Spanja në prill 1793, zona u rimor trembëdhjetë muaj më vonë gjatë Luftës së Roussillonit.
Gjatë shekullit të XIX-të, Pirenejtë Orientalë rezultoi një nga departamentet më të qëndrueshme republikane në Francë. Intelektuali dhe politikani republikan François Arago, i cili, gjatë muajve të parë të Republikës së Dytë jetëshkurtër në 1848, ishte për një kohë të shkurtër de fakto Kryetar i shtetit, erdhi nga Estagel në lindje të departamentit.
Gjeografia
majtas|parapamje| Kulla e energjisë diellore Themis Pirenejtëm Orientalë ka një sipërfaqe prej 4,115 km 2. Ai përbëhet nga tre lugina lumenjsh në vargmalin e Pirenejve - nga veriu në jug, ato të Agly, Têt dhe Tech - dhe Rrafshina lindore e Roussillonit në të cilën ata konvergojnë. Pjesa më e madhe e popullsisë dhe e prodhimit bujqësor janë të përqendruara në fushë, me vetëm 30% të sipërfaqes. Ekziston një rezervuar uji në Lac de Matemale. Ekziston edhe një liqen, Casteilla.
Lugina e sipërme e Têt përfshin 1/3 më perëndimore të departamentit, me pak më shumë se një të dhjetën e popullsisë së përgjithshme. Në jug-lindje, lugina Tech dhe Cote Vermeille përmbajnë rreth 100,000 banorë. Pellgu Agly në veri-lindje ka shumë të përbashkëta me zonat fqinje të Audës. Llívia është një qytet i Cerdanyas, provinca e Gironës, Katalonia, Spanjë, që formon një enklavë spanjolle të rrethuar nga territori francez.
Ekonomia
Pyrenees-Orientales është një zonë e prodhimit të verës dhe një destinacion turistik.
Demografia
Zhvillimi i popullsisë që nga viti 1793:Frëngjishtja flitet pothuajse nga e gjithë popullsia. Gjuhët e pakicave në rajon janë katalanishtja dhe ocitanishtja, të cilat mes tyre vlerësohet se fliten nga 34% e popullsisë dhe kuptohen nga një shtesë prej 21%.
Më 10 dhjetor 2007, Këshilli Departamental i Pyrenees-Orientales njohu katalanishten si gjuhë rajonale të departamentit, megjithëse sipas Kushtetutës frëngjishtja është ende gjuha e vetme zyrtare në Francë.
Zona tradicionalisht është e ndarë në komarqe, nga të cilat pesë ( Serdanja Franceze, Capcir, Conflent, Roussillon dhe Vallespir ) flasin historikisht katalanisht dhe një ( Fenouillèdes ) është historikisht ocitane. Pesë komarket që flisnin katalanisht ishin historikisht pjesë e Mbretërisë së Majorkës.
Kuzhina
Kuzhina e Pyrenees-Orientales rrjedh natyrshëm nga prania historike katalane në zonë, kështu që pjatat si paella, karagolët a la llauna dhe calçots janë të përhapura në restorante, veçanërisht në data të rëndësishme si shenjtorët e ndryshëm. ditë festash dhe festivale kulturore.
Zona është e famshme për verën e saj me varietetet e rrushit të kuq kryesisht të rritura në të gjithë departamentin, specialitete rajonale si muscat de Rivesaltes dhe Banyuls shiten kudo në departament.
Peshqit janë gjithashtu shumë të popullarizuar në rajon me Collioure që është i famshëm për açugat e tij, megjithëse peshkimi ka rënë për shkak të reduktimit të përgjithshëm të stokut të peshkut në detin Mesdhe.
Kultura
Vendet me interes përfshijnë:
Pirenejtë Orientalë ka dy skuadra sportive të shquara: USA Perpignan (unioni i rugbit) dhe Catalans Dragons (liga e rugbit).
Massat
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Massat (Shqip: Masat ; Ocitanisht: Massat) është një komunë në departamentin Ariezhë në Francën jugperëndimore.
Historia
Zona daton në kohët paleolitike, kur fiset lanë disa gjurmë në shpellat e pikturuara në luginat Ker të Masatit. Fshati më vonë u bë një territor i përdorur nga Lordët e Lomagne-ës për të shpërndarë popullsinë, duke kapërcyer një problem serioz të mbipopullimit. Disa çartera që datojnë nga viti 1146 specifikojnë të drejtat e ndërsjella të banorëve dhe të zotërve. Lugina u drejtua aktivitetit industrial që zgjati gati shtatë shekuj. Kjo përfshinte prodhimin e qymyrit dhe gizës së xeheve të hekurit në pesë fabrika falsifikuese nën drejtimin e disa grave katalane. Nga viti 1820, me zbulimin e mjeteve të shkrirjes së hekurit me qymyr, lulëzimi industrial i luginës mbaroi dhe filloi rënia.
Më vonë në shekullin e 19-të, bujqësia, kryesisht blegtoria, u bë burimi kryesor i të ardhurave për banorët, veçanërisht prodhimi i gjalpit. Me një migrim shumë të fortë rural, të përforcuar nga Lufta e Parë Botërore, lugina u shpopullua shpejt, duke rënë në mënyrë dramatike nga 17,000 banorë në vitin 1800 në vetëm 1700 gjithsej sot, dhe vetëm 589 në fshat.
Popullatë
majtas|parapamje|373x373px| Kapela e Ave Marias
Dita Botërore e Humanizmit
Dita Botërore e Humanizmit është një ditë ndërkombëtare që i dedikohet punës humanitare të njerëzve të cilët kanë kontribuar dhe  kanë humbur jetën duke punuar për kauza humanitare. Kjo ditë është caktuar si Dita Botërore e Humanizmit nga Asambleja e Përgjithshme e Kombeve të Bashkuara si pjesë e Rezolutës GA të sponsorizuar nga Suedia A/63/L.49 mbi Forcimin e Koordinimit të Ndihmës Emergjente të Kombeve të Bashkuara,   më 19 gusht. Ajo shënon ditën në të cilën Përfaqësuesi Special i atëhershëm i Sekretarit të Përgjithshëm në Irak, Sérgio Vieira de Mello dhe 21 kolegë të tij u vranë në bombardimet e Selisë së OKB-së në Bagdad.
Historia
19 gushti u përcaktua si Dita Botërore e Humanizmit nga përpjekjet e vazhdueshme të Fondacionit Sérgio Vieira de Mello dhe familjes së tij së bashku me ambasadorët e Francës, Zvicrës, Japonisë dhe Brazilit në Gjenevë dhe Nju Jork të cilët drejtuan Draftrezolutën me anë të Asamblesë së Përgjithshme. Fondacioni e përcolli mirënjohjen e tij për Asamblenë e Përgjithshme të Kombeve të Bashkuara dhe të gjitha shteteve anëtare për gjestin e denjë të njohjes që ka shkaktoi humbja tragjike e Vieira de Mello-s, 21 kolegëve të tij dhe të gjithë personelit humanitar që kanë bërë sakrifica të mëdha në lehtësimin e vuajtjeve të viktimave.
Kombëtari i Brazilit, Sérgio Vieira de Mello, i kushtoi jetën e tij kauzave humanitare në Kombet e Bashkuara për 30 vite me radhë, duke shërbyer në disa nga situatat më sfiduese humanitare në botë për t'u dhënë zë viktimave të konfliktit të armatosur, për të lehtësuar vuajtjet e tyre dhe për të tërhequr vëmendjen ndaj tyre.Vdekja e tij së bashku me 21 kolegë më 19 gusht 2003 në Bagdad, i privoi viktimat e konfliktit të armatosur në të gjithë botën nga një udhëheqës unik humanitar i guximit, dëshirës dhe ndjeshmërisë së pakrahasueshme, i cili mbrojti kauzën e tyre pa frikë dhe etiketoi gjendjen e tyre në hartën botërore. Ngjarja tragjike gjithashtu i mori komunitetit humanitar një udhëheqës dhe intelektual të shquar humanitar, mendimi, filozofia, dinamizmi dhe guximi i të cilit frymëzoi të gjithë dhe mbetet një trashëgimi e përjetshme për brezat e ardhshëm që duhet të imitojnë.
Duke pasur parasysh këtë trashëgimi, në vitin 2006 familja Vieira de Mello dhe një grup miqsh të ngushtë themeluan Fondacionin Sergio Vieira de Mello i dedikuar për të vazhduar misionin e tij të papërfunduar për të inkurajuar dialogun midis komuniteteve dhe për të lehtësuar gjendjen e viktimave të krizave humanitare. Fondacioni mbështet iniciativat dhe përpjekjet për të promovuar dialogun për pajtim paqësor dhe bashkëjetesë midis popujve dhe komuniteteve të ndara nga konflikti përmes një Çmimi të përtvitshëm Sergio Vieira Mello, një Leksion Përkujtimor Vjetor Sergio Vieira Mello, një Shoqëri Sergio Vieira de Mello dhe advokimit për sigurinë dhe pavarësinë e aktorëve humanitarë, kudo që ata mund të operojnë dhe për këdo që mund të operojnë. Fondacioni e shikon Ditën Botërore të Humanitarizmit si një haraç të përshtatshëm për të gjithë personelin humanitar që kanë bërë sakrifica të mëdha për ta bërë botën një vend më të mirë për të gjithë viktimat e krizave humanitare, si dhe një inkurajim për të gjithë kolegët e tyre që shërbejnë të aspirojnë lartësi edhe më të mëdha në arritjen e një qëllimi me vlera.
Përkujtimi
Fondacioni i Sérgio Vieira de Mello-s bashkëpunon ngushtë me të gjitha qeveritë, Kombet e Bashkuara, Organizatat Ndërkombëtare dhe Organizatat Joqeveritare për t'i dhënë Ditës Botërore të Humanizmit vlerën e duhur. Zyra e OKB -së për Koordinimin e Çështjeve Humanitare po udhëheq përpjekjet për të planifikuar dhe udhëhequr ceremonitë që do të përkujtohet në mbarë botën nga Qeveritë, Kombet e Bashkuara dhe Organizatat Humanitare Ndërkombëtare dhe OJQ -të.
Dita Botërore e Humanizmit u përkujtua për herë të parë më 19 gusht 2009. Vitet e mëvonshme janë përqendruar në një temë të veçantë. Në vitin 2010, fokusi ishte në punën aktuale dhe arritjet e punonjësve humanitarë në terren, me temën, " Ne jemi Punëtorë Humanitarë ". Fushata e vitit 2011, " Njerëzit Ndihmojnë Njerëzit " kishte të bënte me frymëzimin e frymës së ndihmës tek të gjithë. Fushata e vitit 2012, " Isha Këtu " kishte të bënte me gjurmën duke bërë diçka të mirë, diku, për dikë tjetër. Fushata kishte një shtrirje sociale të më shumë se 1 miliardë njerëzve në të gjithë botën. Ajo u mbështet nga këngëtarja amerikane Beyoncé, videoklipi i së cilës për këngën " I Was Here " është parë më shumë se 50 milion herë.
Pandora Hearts
Pandora Hearts (パ ン ド ラ ハ ー ツ Pandora Hātsu) është një shōnen manga nga Jun Mochizuki dhe u serializua në revistë Monthly GFantasy nga qershori 2006 deri në prill 2015. Manga përfundoi më 18 mars 2015 me gjithsej 104 kapituj. Seria manga u licencua për një botim në gjuhën angleze nga Broccoli Books, por më vonë u rrëzua dhe më vonë u licencua nga Yen Press.
Animeja u prodhua nga Xebec dhe filloi të transmetohet më 3 prill 2009 dhe përfundoi mëë 25 shtator 2009, përbërë nga 25 epizoda.Seriali u transmetua në TBS, BS-TBS, CBC dhe MBS gjatë xhiros së tij fillestare. Më 11 shkurt 2010, NIS America njoftoi se do të lëshonte anime të Pandora Hearts në Amerikën e Veriut dhe lansoi DVD të animes me titra anglisht më 26 tetor 2010. Seria gjithashtu kishte 9 OVA (3 minutë për episod), të cilat transmetuan nga 24 korriku 2009 deri më 25 mars 2010.
Përmbledhja
Oz Vessalius, një nga trashëgimtarët e katër çifligjeve, sapo është mbushur pesëmbëdhjetë. Jeta e tij është e pasur dhe e pakujdesshme, e errësuar vetëm nga mungesa e vazhdueshme e babait të tij. Megjithatë, kur ai rritet gjithçka ndryshon. Për asnjë arsye që ai nuk mund të dallojë, ai është hedhur në burg i njohur si "humnera", vetëm për të shpëtuar nga një "chain" i njohur si Alice, Bloodstained Black Rabbit ose B-Rabbit për pak kohë. Misteri fillon atje ndërsa Oz zbulon misterin pas Alice, humnerës dhe organizatës së çuditshme e njohur si Pandora. Seriali përmban referenca të rënda për romanin e Lewis Carroll Aventurat e Elizës në Botën e Çudirave dhe Through the Looking-Glass dhe mund të konsiderohen si fantazi ashtu edhe mister.
Talamanca (Bages)
Talamanca (Bages) është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Bages, të provincës Barcelona, në Katalonia. Talamanca (Bages) ka 155 banorë (2011), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 24.49 km2.
Lidhje të jashtme
Talamanca
La Liga 1970-71
Sezoni i La Ligas 1970-71, i 40-ti që prej themelimit, filloj në 12 shtator, 1969 dhe mbaroj në 18 prill, 1970.
Kisha paleokristiane në Paldenicë
Kishë paleokristiane në Paldenicë është një monument i trashëgimisë kulturore në Paldenicë, Hani i Elezit, Kosovë.
Përshkrimi
Kisha paleokristiane në Paldenicë është një monument i kategorisë "Arkeologjik". Kisha paraqitet si rrënojë, ndërsa ka një trakt të vogël muri, i cili humbet nëpër dheun dhe shkurret e shumta. Ngjason shumë me kishën në Karaçevë të Epërme të Kamenicës, sepse duket sikur një pjesë e saj, a më mirë themeli i kishës është thellë në tokë. Në naosin e kishës dhe rreth kishës gjenden fragmente qeramike, si parete qypash, a ndonjë vegë qypash të ndryshëm. Në anën jugperëndimore të kishës ndodhen varreza të pa hulumtuara për të cilat thuhet se janë të vjetra shumë. Të vjetrit mbajnë mend për ndonjë asht të gjetur rastësisht.
Këtë kishë, sipas veprimtarit të njohur të kësaj ane , Shaban Çupit , në vitin 1961 , një ekip arkeologësh nga Beogradi kishte vizituar Paldenicën. Ekipi kishte kërkuar një kishë, por përcjellësi i tyre , Gani Dernjani (tashmë i vdekur , në atë kohë ishte rreth moshës 60 vjeçare) i kishte shëtitur pa u treguar se ku ndodhej kisha e rrënuar. Afër mbrëmjes, njëri arkeolog iu kishte drejtuar tjetrit "shkojmë se s'është gjë, edhe ashtu nuk është kisha jonë". Vetë Shabani, në këto gërmadha kishte gjetur një kryq të punuar bukur nga një gur i latuar, të cilin e kishte mbuluar me qëllim të ruhej, por pas luftës, dikush e kishte thyer. Në vend u gjetën copëza nga kryqi. Afër kishës janë edhe dy miktroponime që kanë të bëjnë me ritin krishter : Livadhet e Kishës si dhe Hurdhat e Kishës.
Përparim Rama
parapamje|Përparim Rama Përparim Rama (u lind më 20 janar 1976) është arkitekt dhe urbanist i njohur shqiptar – i vlerësuar me çmime ndërkombëtare. Puna e tij është botuar në disa revista ndërkombëtare të dizajnit, përfshirë “London Building Design Magazine”. Veprimtaria arkitekturale e Ramës është shtrirë në shumë vende: Prishtinë, Kosovë; New York, SHBA; Ujdhesat Turks dhe Caicos; Londër, BM; Udinë, Itali; Kotor, Mal i Z i; Lagos, Nigeri; Bazel, Zvicërr; Pragë, Republika Çeke; Damask, Siri dhe Tiranë, Shqipëri.
Jetëshkrimi
Përparim Rama, u lind në Prishtinë, më 20 janar 1976. Babai i tij ishte piktor i njohur shqiptar, i cili, ndër vite ka pasur ekspozita të ndryshme rreth botës duke u vlerësuar për punën e tij dhe shpërblyer me çmime. Në vitin 1992, kur Përparim Rama ishte vetëm 16-të vjeç u shpërngul në Britani të Madhe. Në atë kohë, Kosova u bë pjesë e luftës për autonomi brenda ish-Jugosllavisë. Me përkeqësimin e situatës politike mes Kosovës dhe Serbisë dhe vurjes së sanksioneve të shtetit të atëhershëm Jugosllav ndaj shqiptarëve të Kosovës, të gjithë punëtorët shqiptarë u larguan nga postet publike si rezultat edhe prindërit e Përparimit mbetën të pa punë, pasi që të dy ishin mësimdhënës. Djem të rinj rekrutoheshin nga paramilitarët serbë dhe policia, për t'i dërguar në luftë kundër kroatëve, sllovenëve ose boshnjakëve. Në Britani të Madhe kërkoi azil i cili iu pranua menjëherë shkaku i situatës së rënduar politike.
Edukimi
Rama vazhdoi jetën e tij në Britani të Madhe, atje dhe përfundoi studimet. Pjesën e parë të studimeve universitare Bachelor i ka filluar në vitin 1995, në SBU London Bank University për arkitekturë dhe i ka përfunduar në vitin 1998. Nga viti 2001 deri në vitin 2003 vazhdoi pjesën e dytë të studimeve në Institutin Mbretëror të Arkitektëve Britanik. Pas studimeve bachelor, nga viti 2003 vazhdoi studimet për master DipArch në “University of East London”. Nga CECA (Centre for Evolutionary Computing in Architecture) u shpall Master i dalluar. Gjatë studimeve të tij ka pasur profesorë si Paul Coates, Christian Derix, Robert Thum e Jeffrey Turko.
Rama ka përvojë mbi 20 vjet në projekte të ndryshme në banesa e hotele, ndërkaq më parë ka punuar si këshilltar në Aeroportin e Southampton. Ai ka përvojë si mentor në Shkollën e Arkitekturës në Universitetin Nottingham dhe bashkë-mbikëqyr Doktoraturat në Arkitekturën Gjeneruese dhe dizajnimin SMART të ndërtesave në programin MA dhe PHD në institutin SmartLab Media.
Karriera, çmimet dhe shpërblimet
Në vitin 2012, në Bienalen e Arkitekturës në Venecia, Rama përfaqësoi Kosovën për herë të parë në histori me Pavilionin ‘Filigree Maker’’ ose ‘’Punuesi i filigranit’’, i cili u mirëprit pozitivisht nga mediat ndërkombëtare e posaçërisht nga Presidenti i Bienales Paulo Barata, i cili e quajti këtë projekt "Architecture Democracy". Rama konsulton Fondin e hulumtimeve Kombëtare të Shtetit te Katarit në projektet urbane dhe arkitekturale aktuale dhe të së ardhmes në Katar. Ai po ashtu është edhe udhëheqës i ekipit të projektit të masterplanit për zhvillimin e fshatit të qëndrueshëm “Dhërmi”, 10ha në jug të Shqipërisë, në detin Jon. Përparim Rama ishte këshilltar specialist në zhvillimin e veglave për planifikim hapësinor dhe arkitekturë për Newham Council dhe Tower Hamlets, në Londër. Ai ishte udhëheqës në projektim të planit rregullativ për kryeqytetin e Kosovës, Prishtinën. Ai po ashtu është këshilltar/ kritik periodik në Universitetin Lindor si dhe është kritik periodik në Architectural Association. Rama dhe ndërmarrja e tij kanë fituar disa mirënjohje me projektet e tyre inovative. Veprat e tij janë publikuar në disa revista dizajni, duke përfshirë London Building Design Magazine si dhe ka qenë i intervistuar nga BBC, RAI, Gazeta The Times në temat që kanë të bëjnë me Arkitekturë dhe Urbanizëm. Në vitin 2013 Përparim Rama bashkë me ekipin e tij në "World Interiors News Annual Award 2013" morën çmimin e parë duke mposhtur 1,600 kandidatë nga mbarë bota.
Projektet
Në vitin 2017 Rama dhe ekipi i tij ishin caktuar të rregullojnë Oatlands Park Hotel, një hapësirë me vlera historike. Në këtë lokacion dikur ekzistonte Pallati i Madh Tudor. Restauranti i njohur Zebrano in The City, në Londër është dizajnuar nga ai. Kompania britaniko-shqiptare 4M group, me drejtor ekzekutiv Përparim Ramën ka qenë në mesin e finalistëve për shpërblimin SBID International Design Awards. Ky është njëri nga çmimet më prestigjioze në Kalendarin Global për Dizajn. Përparim Rama ishte pjesë e jurisë për çmimet e dizajnit të enterierit WIN Awards 2018. Ai është fituesi i çmimit më të mirë për dizajnim të kafenesë në botë në kuadër të garës “World Interior News” në galerinë Saatchi në vitin 2013. Njihet për angazhimin e tij në planifikim hapësinor të Lojërave Olimpike në Londër, në vitin 2012; për angazhimin e tij në ndërtimin e vizionit të Doha’s, kryeqytetit të Katarit; për projekte madhore në New York, Dublin, Bazel, Pragë e deri në Damask të Sirisë.
Kandidatura për Kryetar Komune
Kryetari i Lidhjes Demokratike të Kosovës, Lumir Abdixhiku e ka prezantur Përparim Ramën si kandidatin e kësaj partie për të parin e Prishtinës në zgjedhjet lokale që do të mbahen në vjeshtë të vitit 2021. Abdixhiku përmes një njoftimi në Facebook ka konfirmuar se Rama, i cili ka jetuar e punuar në Londër, do të jetë kandidati me të cilin LDK-ja do të synojë ta kthejë në qeverisje Prishtinën.
Jeta Personale
Përparim Rama është i martuar me Kristale Ivezaj dhe kanë tre fëmijë, Arra Serafinë Rama, Tigër Rok Rama dhe Bron Nduë Rama.
Marrëveshja e Foenikës
Traktat i Foinikes, i njohur edhe si Paqje e Foinikes, ishte një traktat qe përmbylli Luftën e Parë Maqedonase. Ajo u hartua në Foinikes në 205 pes.
Në këtë pikë, Roma e tregoi veten te afte te nxiste Aetolianet në një aleancë kundër Filipit. Për dy vjet aleatët luftoi me Maqedoninë, për të arritur të vogla ushtarake fitoret, dhe politikisht të fituar më shumë aleatë, nga radhët e greke qytet-shtetet. Kur Romakët larguan nga fusha, Filipi e forcave të avancuar kundër Aetolians, duke i kthyer në fatet e luftës. Në fund, Maqedonasit, kryesisht të rifituar pozicionin e tyre origjinale dhe Romakët dhe Aetolians ishin të gatshëm për të bërë paqe.
Kyle Krishner
Kyle Krishner është një sipërmarrës dhe shitës amazon FBA.
Banesa numër 42 në rrugën "Tefta Tashko"
Banesë nr.42 në rrugën Tefta Tashko është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Tiranës, në qarkun e Tiranës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "8 më 18.12.1987".
Serbia e Re (krahinë historike)
parapamje|Harta e vendndodhjes së Serbisë së re Serbia e Re ose Novoserbia (ukrainisht: Нова Сербія - Nova Serbiya, ose Новосербія - Novoserbiya; Новая Сербия, Novaya Serbiya, ose Новосербия, Novoserbiya; Нова Србија / Nova Srbija, ose Новосрбија / Novosrbija; Slavo-Serbian: Нова Сербія, Nova Serbiya, ose Ново-Сербія, Novo-Serbiya; rumanisht: Noua Serbie) ishte një kufi ushtarak i Rusisë Perandorake nga viti 1752 deri në vitin 1764, i varur drejtpërdrejt nga Senati dhe Kolegjiumi Ushtarak.
Përmbledhje
Themeluesi i Serbisë së Re ishte Jovan Horvat. Horvat ishte një udhëheqës i një grupi që hodhi poshtë një kompromis të arritur pas trazirave pas çmilitarizimit të seksionit të tyre të Kufirit Ushtarak. Kompromisi i refuzuar parashikonte transferimin e atyre që duan të mbeten luftëtarë në Kufirin Ushtarak të Banatit, ndërsa ata që do të mbeten në rajon do të marrin statusin provincial me ruajtjen e autonomisë fetare. Ndryshe nga bujkrobërit, serbët ortodoksë lindorë gëzonin nivele të konsiderueshme autonomie (në këmbim të luftës kundër Perandorisë Osmane) të dhëna në dokumente të shumta duke filluar me Statuta Valachorum, por që gradualisht u vjetërua ose u eliminua nga krijimi i një shteti modern të centralizuar. Ideja e kolonizimit të Horvatit u mbështet me entuziazëm nga Elizabeta e Rusisë dhe ishte vendbanimi i parë i planifikuar në qendër të stepës jugore që çoi në përkeqësimin e marrëdhënieve ruse me monarkinë e Habsburgëve dhe Perandorinë Osmane dhe kristalizimin e tipareve kryesore të çështjes së ardhshme Lindore.
Rajoni ishte i vendosur kryesisht në territorin e rajonit të sotëm Kirovohrad të Ukrainës, megjithëse disa nga pjesët e tij ndodheshin në territorin e rajonit të sotëm Cherkasy, Oblastit të Poltava dhe Oblastit Dnipropetrovsk. Qendra administrative e Serbisë së Re ishte Novomirgorod (fjalë për fjalë " Mirgorod i Ri"), që tani është Novomyrhorod, Ukrainë.
Në kulturën popullore
Në filmin e vitit 2008 Babylon AD, personazhi kryesor Toorop (Vin Diesel) fillon rrugën e tij në të ardhmen e afërt, në vitin 2027 post-apokaliptike në Serbinë e Re, një territor i Rusisë.
Edward Newgate
Edward Newgate (エドワード・二ューゲート, Edowādo Nyūgēto), më i njohur si "Mjekërrbardhi" (白ひげ Shirohige) është personazh fiktiv në anime dhe manga One Piece. Ai ishte kapiten i Piratëve të Mjekërrbardhit dhe ishte i njohur si "Njeriu më i Fortë në Botë" dhe "Njeriu më i Afërt i thesharit One Piece" pas vdekjes së Gol D. Roger. Para se të krijonte ekuipazhin e tij, ai ishte anëtar i Piratëve të Rocks dhe më vonë u bë një nga katër perandorët që sundoi mbi Botën e Re deri në vdekjen e tij gjatë Betejës së Marinefordit.
Personaliteti
Ai gjithashtu dukej të kënaqej duke folur për të kaluarën; gjërat e para që ai fliste për atë kur Shanks vizitoi ishin kujtime të vjetra nga njëzet e dy vjetët e fundit, dhe kur pa Buggy gjatë Betejës së Marinefordit, ai kujtoi disa kujtime nga e kaluara. Njerëzit që ishin fëmijë në atë kohë ishin ende fëmijë në sytë e tij, madje edhe burra aq të fuqishëm si Shanks dhe Admirali Aokiji.
Një mënyrë për të qetësuar atë përfshinte sjelljen dhe ndarjen me të një pije (mundësisht të kualitetit të lartë dhe shumë të shtrenjtë), ndërsa goditi një bisedë, siç shihet me takimet e tij me Shanks, Roger dhe Shiki; megjithatë, kjo nuk garantonte bashkëpunim të plotë prej tij, duke gjykuar nga natyra e këtyre bisedave.
Ashtu si Roger, Mjekërrbardhi besonte se një fëmijë nuk duhet të jetë përgjegjës për mëkatet e prindërve të tyre, dhe ai i tha Squard se Ace nuk duhet të jetë përgjegjës për Roger që vrau ekuipazhit të tij (e Squardos) origjinale.
Helmshtet
Helmstedt (ne gjuhen e ultgjermane  Helmstidde) Helmshteti eshte nje qytet me qarke dhe rrethine administrative në Saksonin e Ulët (Gjermani) dhe një komune e  pavarur. Ajo është e vendosur në mes të malit  Elm dhe Lappwald, rreth 36 km në Lindje të Braunschweig dhe rreth 45 km në Perëndim të Magdeburg, në kufirin për të Saksonisë-Anhalt.
Edward Newgate
Personaliteti
Mjekërrbardhi ishte shumë i kujdesshëm në zgjedhjen e një personi që të përfshihet në ekuipazhin e tij, në varësi të personalitetit dhe natyrës së tyre. Kjo kujdes, kryesisht buronte nga koha e tij si anëtar i Piratëve të Rocks, pasi marrëdhënia e dhunshme dhe e dobët në atë ekuipazh linte një ndikim negativ në Mjekërrbardhin, kështu që ai u zotua të mos lejojë kurrë që marrëdhënie të tilla të ndodhin në ekuipazhin e tij.
Kur Roger kërkoi të huazonte Oden vetëm për një vit, Mjekërrbardhi tregoi dashuri të jashtëzakonshme mbrojtëse për secilin anëtar të ekuipazhit të tij. Në fakt, ideja për tu ndarë nga vetëm njëri prej tyre dhe për një kohë të shkurtër e zemëroi. Përkundër kësaj, ai u pajtua edhe nëse me pak bezdi.
Helmshtet
Helmstedt ka objekte, të cilat deri në kohën e periudhes romake. Të nxjerrë në pah shembuj nga Rilindja periudhe, si dhe rreth 400 profesorëve dhe gjysmë-timbered shtëpi nga 16. dhe 17. Shekulli.
Edward Newgate
Aftësitë
Mjekërrbardhi ishte një nga piratët më të fuqishëm të brezit të tij dhe ishte një nga njerëzit e pakët në botë që mund të ndeshet Mbretin e Piratëve, Gol D. Roger, në një luftë (njeriu tjetër që u njoh se ishte i aftë për t'u ndeshur është zv.Admirali Monkey D. Garp). Para vdekjes së tij, Mjekërrbardhi kishte shpërblimin më të madh mesin e Yonko dhe i dyti (pas Roger) me mbi 5 miliardë.
Helmshtet
Vendndodhja Gjeografike
parapamje|pjesa e vjeter e qytetit helmshtet Qarku i qytetit Helmstedt është i vendosur në zonë kalimtare midis maleve Harc dhe fushave te ulta te gjermanise se Veriut. në një lavaman (Helmstedter Mulde) midis vargjeve malore të Elmit  (rreth 10 km në Perëndim) dhe malit lapp, qe kufizohet direkt në zonën e qytetit
Edward Newgate
Aftësitë
Ai ishte një nga katër perandorët, katër nga piratët më të frikshëm që sundojnë gjysmën e dytë të Grand Line, së bashku me Shanksin, Kaidon dhe Charlotte Linlin. Ata konsiderohen kërcënimet më të mëdha ndaj Qeverisë Botërore. Reputacioni i Mjekërrbardhit vetëm e bëri deklaratën e tij të thjeshtë të Ishullit Fishman duke qenë territori i tij i mjaftueshëm për të mbajtur tregtarët dhe piratët e skllevërve që të sulmonin ishullin më tej, duke e bërë vetë Mjekërrbardhi shumë më efektiv se traktati i nënshkruar me Qeverinë Botërore 200 vjet para vdekjes së tij.
Helmshtet
Vendndodhja Gjeografike
Territori i Qytetit  mbulon një sipërfaqe prej 46,97 km2 dhe ka shtrirje te zgjeruer me lagjet ne drejtim Veri-Jug ne masë prej më shumë se nëntë kilometra dhe tetë kilometra në drejtim Perëndim-Lindje .Qendra e Qytetit pershkruhet si koder  E brendshme të qytetit  dhe informacionet per lartesi në disa raste ndryshojnë në mënyrë të konsiderueshme. Në qendër të zonës është pika më e ulët në 123 m mbi MSL (pikë Albrecht rrugë), pika më e lartë në 144 m mbi MSL (pikë owl kullë). Në gjithë qytetin zonë është më e larta në lartësi të bötsch malit 171.6 m mbi MSL, pika më e ulët e qytetit është e vendosur në 114.1 metra mbi MSL (pikë mulli-gara).
Gjeografikisht Helmstedti  shtrihet në 52° 13' Veri gjerësi (matja pikë bashkisë) dhe 11° ne  Lindje, gjatësi, dhe shtrihet në të njëjtën gjerësi gjeografike si Amsterdam dhe Varshav a  dhe në të njëjtën gjatësi si Erfurt dhe Augsburg. 11. Gjatësia shkon direkt në Portalin perendimor te  manastirit të Marienberg, nga zona e qytetit.
Edward Newgate
Aftësitë
Fuqitë e Mjekërrbardhit ishin aq të mëdha sa pak do të guxonin ta sfidonin atë, duke e bërë Acen, Krokodilin, Aokijin, Kizarun, Akainun, Mjekërrziun, Kaidon dhe Luffy disa njerëz shumë të guximshëm dhe të fuqishëm. Në të kaluarën, Ace u përpoq për të vrarë Mjekërrbardhin mbi njëqind herë, me çdo përpjekje që rezulton në dështimin pasues dhe lëndimit; Kundërshtimi i Mjekërrbardhit ishte aq i lehtë saqë ai ishte në gjendje të kundërshtoje madje edhe gjatë gjumit. Një shembull i fuqisë së tij ishte kur përplasi shpatën e tij me shpatën e Shanks, qielli u nda në dysh.
Gjatë Luftës në Marineford, Mjekërrbardhi ishte i qëndrueshëm edhe pasi u plagos nga 267 plagë me shpatë, 152 plagë me armë zjarri dhe 46 plagë nga gjyle topi, duke rezultuar në 465 lëndime gjithsej. Përveç kësaj, ai mori një nga rrezet lazer të Kizarus dhe dy shpërthimet e magmës të Akainu. Mjekërrbardhi gjithashtu mori një sulm brutal nga Piratët e Mjekërrziut. Megjithatë, edhe pas marrjes së shumë dëmeve në gjendjen e tij tashmë të dobësuar, ai vdiq në këmbë, një sukses mbresëlënës në krahasim me personazhet e tjerë. Edhe Teach ishte i tronditur nga këmbëngulja e Mjekërrbardhit.
Helmshtet
Vendndodhja Gjeografike
Qytetet e medha Më të afërt jane Braunshvajgu (rreth 36 km në Perëndim), Wolfsburg (rreth 30 km në Veri-Perëndim) dhe Magdeburg (rreth 45 km në Lindje). Kryeqyteti i saksonis te ulët  është Hanoveri i vendosur ne largesi rreth 90 km në drejtim te Perendimit.
Edward Newgate
Aftësitë
Një shembull i fuqisë së tij është kur ai lëndoi rëndë admiralin Akainun edhe pse ishte afër vdekjes për shkak sëmundjes së tij. Një tjetër shembull është kur shpata e tij u ndesh me shpatën e Shanks, qielli u nda në dysh.
Mjekërrbardhi ishte strateg i afët dhe ishte në ndeshje të Sengokut. Kur ai ishte prag të vdekjes, Mjekërrbardhi shpejt mendoi për një kundërmasë kundër aftësive të frutit të detit së Teach duke përdorur Bisenton e tij për të prerë Teach, duke e mbajtur roje për të që të përdorte fuqitë e tij të tërmetit për ta plagosur atë.
Helmshtet
Pershkruarja e Qytetit
Helmstedt është i ndarë në katër pjesë të qytetit. Thelbi qytetit mbulon zonën e tradicionale të qytetit të vjetër dhe vendbanimet fqinje zona te reja,qe u krijuan  kryesisht pas luftës së Dytë botërore . Në këtë rreth jetojne rreth 21.100 banorë. Dy fshatra Barmke (rreth 820 banorë) dhe Emmerstedt (përafërsisht 2270 banorë) shtrihen afer  4.5 km ose një milje në Veri-Perëndim te qendres se qytetit dhe në vitin 1974, gjate nje reforme territoriale iu bashkuan qytetit Helmstedt. Në shekullin e 19-të. u vendosen midis malit Lapp(rreth 150 Banore)Dhe aty tash eshte venbanimi Bad Helmstedt qe gjindet 3,5km ne Lindje prej qendres se qytetit.