cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fazani i rëndomtë
Përshkrim
Fezani i zakonshëm mashkull i rritur i nënspecieve të nominuara Phasianus colchicus colchicus është 60 – në gjatësi me një bisht të zi ngjyrë kafe me vija të gjata, që zënë gati 50 cm të gjatësisë totale. Trupi Puplat është e ndaluar ari të ndritshme ose të zjarrtë bakrit-kuqe dhe gështenjë-kafe pendë me shkëlqim të ylbertë të gjelbër dhe vjollcë; por uniforma e gropës ndonjëherë është blu. Mbulimi i krahut është i bardhë ose krem dhe shenjat me shirita të zinj janë të zakonshme në bisht. Koka është jeshile me shishe me një kreshtë të vogël dhe dallgë të kuqe dalluese. P. c. colchicus dhe disa racave të tjera u mungon një unazë e bardhë e qafës. Pas fytyrës janë dy tufa veshi, që e bëjnë fazanin më vigjilent.
Femra (pula) dhe të miturit janë shumë më pak spektakolare, me një pendë ngjyrë kafe të njomë më të errët në të gjithë dhe me madhësi 50 - 63 cm gjatë duke përfshirë një bisht prej rreth 20 cm Zogjtë e mitur kanë pamjen e femrës me një bisht më të shkurtër derisa meshkujt e rinj fillojnë të rriten pupla karakteristike të ndritshme në gji, kokë dhe shpinë rreth 10 javë pas çeljes.
Palloi Indian
parapamje|250x250px| Pallua indian në shfaqje të plotë.Palloi Indian (Pavo cristatus), i njohur gjithashtu si palloi i përbashkët, dhe palloi blu, është një specie vendase në nënkontinentin Indian dhe në shumë vende të tjera.
Palloi Indian shfaq një formë të theksuar të dimorfizmit seksual. Palloi është me ngjyra të ndezura, me një kreshtë kryesisht blu si ventilator me pendë të ngjashme me tela me majë shpatulle të përbërë nga pendë të fshehta të zgjatura të bishtit të sipërm të cilat kanë pika shumëngjyrëshe. Këto pendë ngrihen dhe dridhen në një shfaqje gjatë miqësisë. Pavarësisht nga gjatësia dhe madhësia e këtyre pendëve të fshehta, pallonjtë janë ende të aftë të fluturojnë. Pallonjtë kanë një fytyrë të bardhë dhe qafën e poshtme të gjelbër dhe pendë ngjyrë kafe të shurdhër. Palloi indian jeton kryesisht në tokë, në pyll të hapur. Ata ushqehen me manaferra, drithëra, por janë edhe pre e gjarpërinjve, hardhucave dhe brejtësve të vegjël. Thirrjet e tyre me zë të lartë i bëjnë ata që të jenë të lehtë për tu zbuluar, dhe në zonat pyjore shpesh tregojnë praninë e një grabitqari. Ata kërkojnë foragjere në tokë në grupe të vogla dhe zakonisht përpiqen të ikin në këmbë përmes drithërave dhe shmangin fluturimin, megjithëse fluturojnë në pemë të larta për t'u çlodhur.
Funksioni i bishtit të përpunuar të palloit është debatuar për më shumë se një shekull. Në shekullin XIX, Charles Darwin e gjeti një enigmë, vështirë të shpjegohet përmes seleksionimit të zakonshëm natyror. Shpjegimi i tij i mëvonshëm, përzgjedhja seksuale, është gjerësisht, por jo i pranuar në mënyrë universale. Në shekullin e 20-të, Amotz Zahavi argumentoi se bishti ishte një hendikep dhe se meshkujt sinjalizonin sinqerisht aftësinë e tyre në proporcion me shkëlqimin e bishtet të tyre. Pavarësisht studimit të gjerë, opinionet mbeten të ndara mbi mekanizmat e përfshirë.
Pershkrimi
Pallonjtë janë një zog me përmasa më të mëdha me një gjatësi nga faturë te bishti 100 deri në 115 cm (39 deri në 45 inç) dhe deri në fund të një treni të rritur plotësisht prej 195 deri në 225 cm (77 deri në 89 inç) dhe peshojnë 4– 6 kg. Femrat, ose pjeshkat, janë më të vogla rreth 95 cm (37 in) në gjatësi dhe peshojnë 2,75–4 kg. Pallulat indiane janë ndër përfaqësuesit më të mëdhenj dhe më të rëndë të Phasianidae. Me sa dihet, vetëm gjeli i egër rritet dukshëm më i rëndë. Pallua jeshile është pak më e lehtë në masë trupore, pavarësisht se mashkulli ka një tren mesatarisht më të gjatë se mashkulli i specieve indiane. Madhësia e tyre, ngjyra dhe forma e kreshtës i bëjnë ato të pagabueshme brenda gamës së tyre të shpërndarjes amtare. Mashkulli është blu metalik në kurorë, pendët e kokës janë të shkurtra dhe të përdredhura. Kreja në formë ventilatori në kokë është bërë nga pupla me boshte të zeza të zhveshura dhe me majë me rrip të gjelbër në të kaltërosh. Një shirit i bardhë sipër syrit dhe një pjesë e bardhë në formë gjysmëhëne poshtë syrit formohen nga lëkura e bardhë e zhveshur. Anët e kokës kanë pendë blu me ngjyrë të gjelbër të ylbertë. Pjesa e pasme ka pupla ngjyrë bronzi-jeshile me luspa me shenja të zeza dhe bakri. Shkapularja dhe krahët janë të zbehtë dhe të mbyllur në të zezë, primarët janë gështenjë dhe dytësorët janë të zinj. Bishti është kafe e errët dhe "treni" përbëhet nga mbulesa të zgjatura të sipërme të bishtit (më shumë se 200 pupla, bishti aktual ka vetëm 20 pupla) dhe pothuajse të gjitha këto pendë përfundojnë me një njollë të përpunuar të syrit. Disa nga pendët e jashtme nuk kanë njolla dhe përfundojnë në një majë të zezë në formë gjysmëhënës. Pjesa e poshtme është e gjelbër me shkëlqim të errët me hije në të zezë nën bisht. Kofshët janë me ngjyrë bufe. Mashkulli ka një nxitje në këmbën sipër gishtit të pasmë.[6][7]
Peahen i rritur ka një kokë gri-kafe me një kreshtë si tek mashkulli, por majat janë me buzë gështenjë me jeshile. Pjesa e sipërme e trupit është kafe me njolla të zbehta. Primarët, sekondarët dhe bishti janë kafe të errët. Pjesa e poshtme e qafës është e gjelbër metalike dhe pendët e gjoksit janë kafe të errët të lyer me jeshile. Pjesa e poshtme e mbetur janë të bardha.[6] Të rinjtë me push janë bukë të zbehtë me një shenjë kafe të errët në zverk që lidhet me sytë.[8] Meshkujt e rinj duken si femrat, por krahët janë me ngjyrë gështenjë.[8][9]
Thirrjet më të zakonshme janë një pia-ow me zë të lartë ose mund të frikësohen. Frekuenca e telefonatave rritet përpara sezonit të Musonit dhe mund të dërgohet në alarm ose kur shqetësohet nga zhurmat e forta. Në pyje, thirrjet e tyre shpesh tregojnë praninë e një grabitqari si tigri.[6][9] Ata gjithashtu bëjnë shumë thirrje të tjera si një seri e shpejtë ka-aan..ka-aan ose një kok-kok të shpejtë.[9][10] Ata shpesh lëshojnë një tingull shpërthyes me zë të ulët! kur i trazuar.
Mutacionet dhe hibridet
parapamje|Një pallonjë e bardhë që mirëmbahet me mbarështim selektiv në shumë parqe si ky në Jardin des Plantes, Paris. Ky mutacion leucistik zakonisht ngatërrohet me një albino. Ka disa mutacione ngjyrash të pallove indiane. Këto ndodhin shumë rrallë në natyrë, por mbarështimi selektiv i ka bërë të zakonshme në robëri. Mutacioni me shpatulla të zeza ose japonez u konsiderua fillimisht si një nënspecie e pallonjës indiane (P. c. nigripennis) (ose edhe një specie e veçantë (P. nigripennis) dhe ishte një temë me interes gjatë kohës së Darvinit. Megjithatë, është vetëm një rast i variacionit gjenetik brenda popullatës. Në këtë mutacion, mashkulli i rritur është melanist me krahë të zinj.[8][12] Zogjtë e rinj me mutacion nigripennis janë të bardha kremoze me krahë me majë të mbushura. Gjeni prodhon melanizëm tek mashkulli dhe te pjeshka prodhon një hollim të ngjyrës me shenja kremoze të bardha dhe kafe. Forma të tjera përfshijnë mutacionet pied dhe të bardha, të cilat të gjitha janë rezultat i variacionit alelik në lokacione specifike.[13][14] Kryqëzimet midis një palloi jeshil mashkull (Pavo muticus) dhe një palloi femër indian (P. cristatus) prodhojnë një hibrid të qëndrueshëm të quajtur "Spalding", të quajtur pas zonjës Keith Spalding, një adhuruese e shpendëve në Kaliforni.[15] Mund të ketë probleme nëse zogjtë me origjinë të panjohur lëshohen në natyrë, pasi qëndrueshmëria e hibridëve të tillë dhe pasardhësve të tyre shpesh zvogëlohet (shih rregullin e Haldane dhe depresionin e rritjes)
Taksonomia dhe emërtimi
Karl Lineu në veprën e tij Systema Naturae në 1758 i caktoi palloit indian emrin teknik të Pavo cristatus (do të thotë "pallua me kreshta" në latinishten klasike).
Përdorimi më i hershëm i fjalës në anglisht të shkruar është nga rreth vitit 1300. Drejtshkrimi aktual u krijua në fund të shekullit të 17 -të. Chaucer (1343–1400) e përdori fjalën për t'iu referuar një personi krenar dhe të dukshëm në ngjashmërinë e tij " krenar një pekok " në Troilus dhe Criseyde (Libri I, rreshti 210).
Fjala greke për pallua ishte taos dhe lidhej me "tavus" persian (si në Takht-i-Tâvus për Fronin e famshëm të Pallua ). Fjala e lashtë hebraike tuki (shumësi tukkiyim ) është thënë se ka rrjedhur nga tokei tamil, por ndonjëherë është gjetur në egjiptian tekh. Në hebraishten moderne fjala për pallua është "tavas". Në sanskritisht, pallua njihet si Mayura dhe shoqërohet me vrasjen e gjarpërinjve.
Shpërndarja dhe habitati
parapamje| Pallua duke vallëzuar në Parkun Kombëtar Yala, [[Sri Lanka.]] parapamje| Pallua në Sithulpawwa, [[Sri Lanka.]] Palloi Indian është një mbarështues rezident në të gjithë nënkontinentin Indian dhe banon në zonat e thata të ultësirave të Sri Lankës. Në nënkontinentin Indian, gjendet kryesisht në një lartësi prej 1,800 m (5,900 ft) dhe në raste të rralla gjendet deri në rreth 2,000 m (6,600 ft) lartësi. Gjendet në pyje me lagështi dhe gjethe të thata, por mund të përshtatet për të jetuar në rajone të kultivuara dhe rreth banesave njerëzore dhe zakonisht gjendet aty ku ka ujë. Në shumë pjesë të Indisë veriore, ato mbrohen nga praktikat fetare dhe ushqehen nëpër fshatra dhe qytete me mbetje. Disa kanë sugjeruar që palloi është futur në Evropë nga Aleksandri i Madh, ndërsa të tjerë thonë se zogu kishte arritur në Athinë nga viti 450 pes dhe mund të jetë futur edhe më herët. Që atëherë është futur në shumë pjesë të tjera të botës dhe është bërë e egër në disa zona.
Palloi indian është futur në Shtetet e Bashkuara, Meksikë, Honduras, Kolumbi, Guajanë, Suriname, Brazil, Uruguaj, Argjentinë, Afrikën e Jugut, Portugali, Madagaskar, Mauritius, Reunion, Indonezi, Papua Guinea e Re, Australi, Zelanda e Re, Kroaci dhe ishullin Lokrum.
Sekuenca e gjenomit
Sekuenca e parë e gjenomit të plotë të pallove indiane identifikoi gjithsej 15,970 sekuenca koduese të proteinave, së bashku me 213 tRNA, 236 snoRNA dhe 540 miRNA. Gjenomi i palloit u zbulua se kishte ADN më pak të përsëritur (8.62%) sesa ai i gjenomit të pulës (9.45%). Analiza e PSMC sugjeroi që pallua pësoi të paktën dy fyte të ngushta (rreth katër milionë vjet më parë dhe përsëri 450,000 vjet më parë), gjë që rezultoi në një reduktim të rëndë në madhësinë e tij efektive të popullsisë.
Sjellja dhe ekologjia
Pallulat njihen më së shumti për pendët ekstravagante të ekranit të mashkullit, të cilat, pavarësisht se rriten nga shpina, mendohen si bisht. "Treni" është në të vërtetë i përbërë nga mbulesat e sipërme të bishtit jashtëzakonisht të zgjatur. Vetë bishti është kafe dhe i shkurtër si te peahen. Ngjyrat nuk rezultojnë nga ndonjë pigment jeshil ose blu, por nga mikro-struktura e puplave dhe fenomenet optike që rezultojnë.[23] Pendët e gjata të trenit (dhe shtyllat tarsal) të mashkullit zhvillohen vetëm pas vitit të dytë të jetës. Trenat e zhvilluar plotësisht gjenden te zogjtë më të vjetër se katër vjet. Në Indinë veriore, këto fillojnë të zhvillohen çdo shkurt dhe derdhen në fund të gushtit.[24] Lulëzimi i puplave të fluturimit mund të përhapet gjatë gjithë vitit.[25]
Pallulat ushqehen me foragjere në tokë në grupe të vogla, të njohura si grumbuj, që zakonisht kanë një gjel dhe 3 deri në 5 pula. Pas sezonit të shumimit, kopetë priren të përbëhen vetëm nga femra dhe të rinj. Ato gjenden në ambient të hapur herët në mëngjes dhe priren të qëndrojnë të mbuluar gjatë vapës së ditës. Ata duan të lahen me pluhur dhe në muzg, grupet ecin në një skedar të vetëm në një gropë uji të preferuar për të pirë. Kur shqetësohen, ata zakonisht arratisen duke vrapuar dhe rrallë shkojnë për të fluturuar.[9] parapamje|150x150px Pallulat prodhojnë thirrje të forta veçanërisht në sezonin e shumimit. Ata mund të thërrasin natën kur janë të alarmuar dhe zogjtë fqinjë mund të thërrasin një stafetë si seri. Gati shtatë variante të ndryshme thirrjesh janë identifikuar në pallonj, përveç gjashtë thirrjeve të alarmit që prodhohen zakonisht nga të dy gjinitë.[26]
Pallulat ngrihen në grupe gjatë natës në pemë të larta, por ndonjëherë mund të përdorin shkëmbinj, ndërtesa ose shtylla. Në pyllin Gir, ata zgjodhën pemë të larta në brigjet e pjerrëta të lumenjve.[27][28] Zogjtë mbërrijnë në muzg dhe thërrasin shpesh përpara se të zënë pozicionin e tyre në pemët e bregut.[29] Për shkak të këtij zakoni të grumbullimit në robëri, në këto vende bëhen shumë studime të popullsisë. Struktura e popullsisë nuk është kuptuar mirë. Në një studim në Indinë veriore (Jodhpur), numri i meshkujve ishte 170–210 për 100 femra, por një studim që përfshin numërimin e mbrëmjeve në vendin e strehës në Indinë jugore (Injar) sugjeroi një raport prej 47 meshkuj për 100 femra.
La Roche-de-Rame
La Roche-de-Rame është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Hautes-Alpes të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. La Roche-de-Rame ka një popullsi prej 856 banorë dhe sipërfaqe 40.53 km², me një dendësi prej 21 banor/km².
Gllogjani (Pejë)
Gllogjan është një vendbanim në komunën e Pejës, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Dukëgjin.
Demografia
Në Gllogjan jetojnë katër fise, Mirdita (shih Rrethi i Mirditës), Kabashi, Berisha dhe Thaçi.
Reed Hastings
Wilmot Reed Hastings Jr (lindur më 8 tetor 1960) është një biznesmen amerikan. Ai është bashkë-themelues, kryetar dhe bashkë-shef ekzekutiv (CEO) i Netflix, dhe ulet në një numër bordesh dhe organizatash jofitimprurëse. Një ish-anëtar i Bordit Shtetëror të Arsimit të Kalifornisë, Hastings është një avokat për reformën e arsimit përmes shkollave themelore.
Shefqet Krasniqi
Dr. Shefqet Krasniqi (lindi në Sibofc, komuna e Kastriotit-rajoni i Prishtinës, 20 qershor 1966) ështe ligjërues në Fakultetin e Studimeve Islame, imam në Xhaminë e Madhe në Prishtinë, veteran i Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, përkthyes dhe botues i disa librave me tematikë fetare.
Për publikun në përgjithsi është i njohur per shumëllojshmërinë e aktiviteteve te tij, qoftë nga mimberi dhe mihrabi i Xhamisë si hatib dhe ligjërues, e qofte edhe nga mediet vizuale, te dëgjuara, elektronike dhe te shkruara.
Jeta e hershme
Shkollën fillore e kreu në fshat ku u dallua për zgjuarsi të rrallë për çka edhe shumë nga arsimtarët i propozuan që shkollën e mesme ta vazhdonte në degën e mjekësisë apo në ndonjë drejtim tjetër me perspektivë. Por, dashuria për fenë dhe dëshira për studim të saj bënë që Doktori ynë të zgjedhë Medresenë para çdo shkolle tjetër. Pasioni për dijen dhe dashuria e flaktë për fenë Doktor Shefqet Krasniqin do ta bëjnë të dallohet për zgjuarsi dhe angazhim edhe në Medrese.
Pas shërbimit ushtarak, Shefqeti do të vazhdojë rrugëtimin e tij për nxënie të dijes por kësaj radhe jashtë vendit. Më 1986 pranohet në Medinën e Pejgamberit, alejhi’s selam, gjegjësisht në Fakultetin e Gjuhës dhe Letërsisë Arabe ku pas katër vite studimesh dhe dy vite paraprake në gjuhë, diplomon.
Vullneti do ta shtyjë Dr. Shefqetin që me gjithë rezultatet e arritura të mos ndalet. Ai pa pushuar fare vazhdon studimet postdiplomike por kësaj radhe në Shkencën e Jurisprudencës Islame apo Fikhut, ku me suksese të larta fiton titujt akademikë Magjistër më 1996 dhe Doktor shkence më 2001.
Me të mbaruar të studimeve të larta, Dr. Shefqeti kthehet në vendlindje ku fillimisht emërohet profesor në FSI e më pas edhe Imam në Xhaminë e Madhe në Prishtinë.
Karriera
Më konkretisht, Dr. Shefqeti është në shërbim të myslimanëve në Xhami ku mban rregullisht Hytben e Xhumasë dhe ligjërata tjera shkencore; është në shërbim të myslimanëve në TV ku mban emisione fetare të drejtpërdrejta, e po kështu në Radio; është në shërbim edhe nëpërmjet shtypit. Në të gjitha këto vende dhe mediume Dr. Shefqeti ishte dhe vazhdon të mbetet avokat i të drejtave të myslimanëve, e me theks të veçantë të femrave myslimane, të drejtat e të cilave në vazhdimësi po shkelen.
Dr.Shefqetin titujt akademikë nuk do ta pengojnë që të ulet para dijetarëve për të marrë dituri. Kështu, herë pas here, në vizitat që iu bën qoftë vendeve të shenjat qoftë vendeve tjera arabe, ai shfrytëzon rastin dhe përfiton dije të reja, të cilat janë kurorëzuar me inkuadrimin e tij në radhët e dijetarëve eminentë të kohës
Më qartë, Dr. Shefqet Krasniqi që nga viti 2009 është anëtar i Lidhjes se Dijetarëve Muslimanë gjegjësisht anëtar i kryesisë së kësaj lidhje. Ndonëse puna dhe fokusi i tij janë më shumë të theksuara në edukimin e drejtpërdrejtë të myslimanëve, dhe këtë me ligjërata, takime dhe tribuna fetare, Dr. Shefqeti gjurmë po lë edhe në shkrime.
Shkrimet e rregullta javore në gazetën e përditshme kosovare "Epoka e Re" dhe ky promovim janë dëshmia më e mirë për këtë.
Deri më tani ka të botuar librin: "Texhvid i preferuar - Kur'an për të lexuar", që i kushtohet rregullave të leximit të Kur'anit.
Pastaj librin "Rruga e Ndriçuar", libër i cili flet për biografinë e Pejgamberit a.s. nga lindja deri në vdekje, libër ky i cili është pritur shumë mirë dhe është cilësuar shumë tërheqës dhe prekës. Pastaj "Qëndrime në Kohë 1", që është përmbledhje shkrimesh të artikujve të të gazetës "Epoka e Re" në vitet 2009-2010
Pastaj libri "Qëndrime në Kohë 2", i cili është vazhdim i atyre shkrimeve në të njejtën gazetë për vitin 2012, e që veq sa ka dalur nga shtypi. Pastaj ka të përkthyer librin: "Të drejta në të cilat ftoi natyra e njeriut dhe i pranoi Sheriati" nga autori Shejh Muhad Saalih Uthejmin, pastaj "Akide Ehli Syneti dhe Gjemati" nga i njejti autor.
Pastaj ka shtypur dy librat e tij të magjistraturës dhe atë të doktoraturës.
Bile këtë të fundit ("Trasmetimet e Ebu Hanifes nëpërmjet Hasen Bin Zijad Eluluij") e ka përkthyer edhe në gjuhën shqipe e që është para botimit.
Edi Hila
Eduard Agostini i njohur si Edi Hila (Shkodër, 1944) është piktor shqiptar. Ka punuar si skenograf në Radio Televizionin Shqiptar si dhe redaktor artistik i revistës Horizont gjatë regjimit komunist, pas ndryshimeve demokratike qe profesor i Arteve të Bukura dhe pas 1993 dekan i Fakultetit të Arteve Pamore të Universitetit të Arteve në Tiranë.
Shtëpia e Vangjel Cilimiqi (Nuri Meleqi)
Shtëpia e Vangjel Cilimiqi (nuri Meleqi) është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Beratit, në qarkun e Beratit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekturë", i miratuar më "17.04.2015".
Vërsheci (Kurshumli)
Vërshec (serbisht: Вршевац/Vrševac) është fshat në komunën e Kurshumlisë, Serbi.
Provinca Gipuzkoa
Gipuzkoa është një provincë e komunitetit autonom Baskia, në Spanjë. Gipuzkoa ka një popullsi prej 715,148 banorë, dhe përfshinë një sipërfaqe prej 1,980 km2.
Njerku
Burri i cili është i martuar me të ëmën,të cilin nuk e ke baba,me gjasa njerku është burri i dytë i të ëmës.
Himara pa eklips
Himara pa eklips me autor Moikom Zeqo. Botuar në Tiranë nga "Florimont", në vitin 2003. Faqet e librit 120.
Dubova (Pejë)
Dubovë është një vendbanim në komunën e Pejës, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Drilon i Madh.
Vila-rodona
Vila-rodona është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Alt Camp, të provincës Tarragona, në Katalonia. Vila-rodona ka 1276 banorë (2010), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 32.91 km2.
Marc Randolph
Marc Bernays Randolph (lindur më 29 Prill 1958) është një sipërmarrës amerikan i teknologjisë, këshilltar, folës dhe mbrojtës i mjedisit. Ai është bashkëthemeluesi dhe CEO i parë i Netflix.
Një sipërmarrës serial që ndihmoi në krijimin e botimit amerikan të revistës Macworld dhe bizneset e porosive kompjuterike kompjuterike MacWarehouse dhe MicroWarehouse,Randolph tani shërben në bordet e Looker Data Science dhe Chubbies Shorts. Ai më parë ka shërbyer në bordet e Getable, Rafter, ReadyForce.
Randolph, i cili i ka barazuar kompanitë themeluese me përvojën e tij si udhëzues malor, është kryetari i bordit të kujdestarëve të Shkollës Kombëtare të Lidershipit në Lirë (NOLS) në Lander, Wyoming dhe një anëtar i bordit të avokatisë mjedisore grupi 1% për Planetin.
Vukojeci (Kurshumli)
Vukojec (serbisht: Вукојевац/Vukojevac) është fshat në komunën e Kurshumlisë, Serbi.
Saint-Chaffrey
Saint-Chaffrey është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Hautes-Alpes të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Saint-Chaffrey ka një popullsi prej 1654 banorë dhe sipërfaqe 25.88 km², me një dendësi prej 64 banor/km².
Kara (rajon)
Kara është një nga pesë rajonet e Togos. Kara është kryeqyteti rajonal.
Kara ndodhet në veri të Centrale dhe në jug të rajonit Savanes. Në perëndim ndodhet Rajoni Verior i Ganës dhe në lindje ndodhet Atakora dhe Donga i Beninit.
Natyralizmi në art
Natyralizmi në art është një term që në thelb nënkupton përfaqësimin e asaj që është e dukshme, besnike deri në detaje (e ngjashme me riprodhimin fotografik), në krahasim me realizmin pa interpretimin e vlerës. Tendencat natyraliste mund të regjistrohen pothuajse në të gjitha epokat e historisë së artit. Nganjëherë i identifikuar me realizmin, natyralizmi në shekullin XIX ishte kundërpeshë ndaj klasicizmit akademik. Ky kuptim i natyralizmit çoi në shfaqjen e pikturës në hapësirën e lirë në mesin e shekullit XIX. Për të treguar stilin dallues të saj që u përfaqësua mes viteve 1870 - 1900, emri natyralizëm u paraqit jo më vonë se viti 1886 kur ky term u transferua nga letërsia në pikturë. Ai u mbështet në pozitivizëm ndërsa u tematizua në aspektin kritiko - shoqëror kritike për fatalizmin, mjedisin urbanistik, apo proletar, dhe mjerimin e tij, pa zhvilluar tipare unike stilistike.
Ai rifillon pjesërisht karakteristikat e tij, duke i dhënë, si p.sh. me Gustave Courbet, një rëndësi parësore për motivin, natyrës së perceptuar ashtu siç është, për botën fshatare, se sa në skena historike, mitologjike ose fetare të ngrira nga kanonet akademike. Ai mori një qëndrim në favor të popullit dhe botës së punës, e që deri në atë moment i kishte shpëtuar përfaqësimit. Kjo lëvizje, e shënuar nga zhvillimi i fotografisë, mjekësia, shkencat e sakta, historia shoqërore, praktika, në formën e saj, qoftë në një mënyrë akademike, si ajo e Jean-Léon Gérôme, ose huazon efekte të caktuara pikturuese e impresionistëve, të cilat ai gjithashtu i trashëgoi. Një pjesë e rëndësishme e lëvizjes natyraliste ilustron perspektivën darviniane të jetës dhe natyrës.
Gorazhdeci
Gorazhdec është një vendbanim në komunën e Pejës, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Kastrat.
Shtëpia e Vangjel Koroveshit
Shtëpia e Vangjel Koroveshit  është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Beratit, në qarkun e Beratit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekturë", i miratuar më "17.04.2015".
Lope de Vega
parapamje| Kopertina e komedive të poetit të famshëm Lope de Vega Carpio, përpiluar nga Bernardo Grassa, 1604. Lope de Vega Carpio ( Madrid, 25 nëntor 1562 - po aty, 27 gusht 1635)  ishte një nga poetët dhe dramaturgët më të rëndësishëm të Epokës së Artë Spanjolle dhe, me zgjatjen e vepra e tij, një nga autorët më pjellorë në letërsinë botërore.
Të ashtuquajturit Fénix de los ingenios dhe Monstruo de Naturaleza (nga Miguel de Cervantes) rinovuan formulat e teatrit spanjoll në një kohë kur teatri po fillonte të ishte një fenomen kulturor masiv. Së bashku me Tirso de Molina dhe Calderón de la Barca, eksponenti më i madh i teatrit barok spanjoll, veprat e tij vazhdojnë të interpretohen sot dhe përbëjnë një nga nivelet më të larta të arritura në letërsinë dhe artet spanjolle. Ai ishte gjithashtu një nga lirikët e mëdhenj të gjuhës Spanjolle dhe autor i disa romaneve dhe veprave të gjata narrative në prozë dhe vargje.
Emine Memija
Emine Memija (1938-2012), historiane boshnjake e letërsisë.
Biografia
Emine Memija i ka kryer studimet në Departamentin e Filologjisë Orientale në Fakultetin Filozofik në Sarajevë në vitin 1964. Temën e disertacionit të doktoraturës me titull: "Libri i shtypur dhe periodiku në Bosnje dhe Hercegovinë," ajo e mbrojti në vitin 1985. Ajo ishte edhe specializim për gjuhën arabe në Tunizi. Ka punuar në "Večernje novine" dhe "Oslobođenje." Ishte edhe redaktore e revistës "Jehona" (Odjek). Emina Memija në vitin 1993 u zgjodh profesor në Departamentin e Letërsisë së Përgjithshme dhe Biblioteka në Fakultetin Filozofik në Sarajevë, më 1997 profesor inordinar, dhe më 2003 profesor ordinar. Ligjëroi lëndët Histori e shkrimeve, librave dhe bibliotekave si dhe Organizimi i bibliotekës. Doli në pension në vitin 2008 kur edhe u zgjedh profesor emeritus.
Eshtë marrë me kulturën e hapsirës së Bosnjë-Hercegovinës në kuptim më të gjerë, të shkrim-leximit dhe letërsisë të periudhës osmane në Bosnjë dhe Hercegovinë, sidomos historinë e shtypit dhe periodikët në bibliotekë. Ka botuar një seri të punimeve shkencore në revista profesionale (Anketa, Biblioteka, Echo, Wiener Slawistischer Almanac, Sesler). Ajo ishte redaktore e edicionit të letërsisë boshnjake në 100 librat e BZK "Preporodit", anëtar i Këshillit të Bibliotekës Kombëtare dhe Universitare në Tuzlla dhe presidente e Komisionit profesional për provimet e Bibliotekës Kombëtare dhe Universitare të Bosnjës dhe Hercegovinës.
Vilaplana
Vilaplana është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Baix Camp, të provincës Tarragona, në Katalonia. Vilaplana ka 584 banorë (2006), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 27.2 km2.
Fëmijëria e Ivanit
Fëmijëria e Ivanit është një film i realizuar në 1962 nga Andrej Tarkovski duke qënë filmi i parë i metrazhit të gjatë të Tarkovskit. Filmi u prezantua në Festivalin e Filmit të Venecias dhe fitoi Luanin e Artë për filmin më të mirë ex aequo (po në atë nivel) me Family Chronicle të Valerio Zurlini. Filmi tregon historinë e një fëmije i cili merr pjesë në Luftën e Dytë Botërore. Historia alternon realizmin e papërpunuar të luftës me digresione të vazhdueshme ëndërrore, në një atmosferë shumë sugjestionuese që nuk ka asnjë lidhje me skenën bashkëkohore të kinemasë Sovjetike.
Skenari për këtë film ishte një përshtatje e Ivan, një histori e shkurtër e shkruar nga romancieri rus i luftës Vladimir Bogomolov, e përkthyer në më shumë se 20 gjuhë dhe e lexuar gjerësisht. Protagonist fëmijë i kësaj historie tragjike të humbjes së pafajësisë është eksploruesi dymbëdhjetë vjeç Ivan Bondarev, rinia e të cilit përfundon para kohe pasi gjermanët vrasin nënën dhe motrën e tij. Dëshira për hakmarrje fillon. Tarkovski, analizon brishtësinë e gjendjes njerëzore nën ndikimin e luftës nga këndvështrimi i një fëmije - një prekje origjinale duke pasur parasysh natyrën e profesionit ushtarak. Debutimi regjisor i Tarkovski-t doli të ishte një nga përpjekjet më të vlerësuara nga çdo regjisor sovjetik si brenda ashtu edhe jashtë vendit, duke fituar njohje si në festivalet e filmit në Venecia dhe San Francisco. Figura "Tarkovsky" shpërthen papritur.
Korrente
Fusha magnetike e Tokës, e njohur edhe si fusha gjeomagnetike, është fushë magnetike që zgjatet nga brendësia e Tokës ku takohet me erën diellore, një lumë ngarkesash pikësore që burojnë nga Dielli. Madhësia e saj në sipërfaqen e Tokës shkon nga 25 në 65 mikrotesla (0.25 në 0.65 gauss). Ajo është fushë e një dipoli magnetik e anuar rreth 10 shkallë me respekt nga boshti i rotacionit të Tokës, sikur aty të ishte i vendosur një magnet në kënd në qendër të Tokës. Ndryshe nga një magnet, megjithatë, fusha magnetike e Tokës ndryshon me kohë sepse ajo gjenerohet nga një gjeodinamo.
Poli magnetik Verior dhe Jugor enden gjerësisht, por ngadalë për kompasë të zakonshëm që të mbetën të përdorshëm për lundrim. Megjithatë, në intervale të parregullta mesatarisht disa qindra-mijëra vjet, fusha e Tokës shfuqizohet dhe Veriu e Jugu magnetik relativisht befas ndërrojnë vendet. Këto ndryshime të poleve gjeomagnetike lënë një shenjë në gure që janë vlera për paleomagnetitet në llogaritjen e fushës gjeomagnetike në të kaluarën. Një informacion i tillë nga kjo anë është i dobishëm në studimin e lëvizjeve të kontinenteve dhe fundeve të oqeaneve në procee tektonike.
Rëndësia[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]
Studimi i fushës së kaluar magnetike të Tokës është i njohur si paleomagnetizëm. Polariteti i fushës magnetike të Tokës është i regjistruar në shkëmbinjtë vullkanik dhe fushat e prapësuara janë kështu të njohura si “vija” në qendër të kreshtave të mes-oqeanit ku fundi i detit është përhapur, derisa stabiliteti i poleve gjeomagnetike në mes të të prapësuarave lejon paleomagnetitet për të vijëzuar lëvizjes e kaluara të kontinenteve. Të prapësuara po ashtu sigurojnë bazën e magnetostratigrafinë. Fusha gjithashtu magnetizon koren, dhe anomalitë magnetike mund të përdoren për të hulumtuar dipozitat e mineraleve metalike.
Njerëzit kanë përdorur kompasa për të gjetur drejtimin që nga shekulli 11 dhe për lundrim që nga shekulli 12. Edhe pse poli verior magnetik ndryshon me kohë, kjo gjë është mjaftueshëm e ngadalshme që një kompas i thjeshtë të përdoret për lundrim. Përodimi i magnetoception (lloj shpendi) dhe orgnazimave të tjerë, duke filluar nga bakteria e tokës e deri te pëllumbat, mund ta detektojnë fushën magnetike dhe të përdoren për lundrim.
Uran Ismaili
Uran Ismaili lindi më 19.10.1979, në Prishtinë, shkollën fillore e kreu në Prishtinë në Sh.F. Ismail Qemali dhe të mesmen në Sh.M.N. Xhevdet Doda. Banon në Prishtinë, është i martuar me Arizona Bërdynaj, me të cilën ka edhe dy fëmijë.Omer dhe Uma Ismaili
Studimet universitare i ndoqi në Universitetin Graceland të Shteteve të Bashkuara të Amerikës për psikologji, ndërsa studimet Master në Administratë Publike në Universitetin e Harvardit.
Karriera Politike
Urani Ismaili që nga viti 2007 është i angazhuar direkt në Partinë Demokratike të Kosovës. Deri në vitin 2016 ai ishte anëtar i kryesisë së Degës së Prishtinës, njëherit ka marrë pjesë në të gjitha fushatat lokale dhe nacionale që nga viti 2007. Ka qenë pjesë e konceptimeve të ideve për fushatat e PDK-së, si në sferën e kampanjave digjitale ashtu edhe në organizimin në terren. Uran Ismaili ka qenë bashkëpunëtor i ngushtë i Kadri Veselit duke punuar prej vitit 2013 si shef i stafit të tij, ndërkohë që më herët gjatë mandatit të parë dhe të dytë të qeverisjes së PDK-së, ka qenë shef i kabinetit dhe këshilltar në Ministrinë e Bujqësisë dhe atë të Transportit. Gjatë punës së tij në institucione të vendit, përpos politikave zhvillimore ai është shquar si iniciator i programeve të ndryshme me USAID-in si dhe duke qenë përfaqësues i Qeverisë në negociata me Bankën Botërore për marrjen e kredisë zhvillimore.
Të tjera
Ismaili gjatë së kaluarës gjithashtu ka punuar me organizata ndërkombëtare dhe projekte të rëndësishme me DIFID, OSBE dhe Physicians for Human Rights. Gjatë qëndrimit të tij në SHBA në vitin 2015 i është dhënë rasti të punojë në rekomandime të politikave me emra eminentë si Michael Ignatieff apo të organizojë projekte në terren me Marshal Ganz, veteranin e organizimeve në Harvard.
__INDEX__ __NONEWSECTIONLINK__
Xharije
parapamje|upright=1.3|Një cariye ose konkubinë perandorake. Cariye (nga arabisht: جارية, "Xharia") ishte një titull dhe term i përdorur për kategorinë e konkubinave të grave të skllavëruara në botën islame të Lindjes së Mesme. Ata janë veçanërisht të njohur në histori që nga epoka e Perandorisë Osmane, ku kanë ekzistuar ligjërisht deri në mesin e shekullit të 19-të.
Kuptimi i përgjithshëm
Kuptimi i përgjithshëm i termit cariye ishte një grua e skllavëruar gjatë luftës. Ky mbeti përkufizimi formal i termit në botën islame. Të drejtat e gruas së robëruar rregulloheshin me ligjin islam.
Skllavërimi i grave lejohej vetëm gjatë luftës së një lufte të konsideruar "të drejtë"; pra një luftë kundër jomuslimanëve. Vetëm një grua jomuslimane mund të skllavërohej gjatë luftës, pasi Islami i ndaloi myslimanët të skllavëronin myslimanët e tjerë.
Seuta
Ceuta është një koloni spanjolle prej 18.5 kilometra katrorë (7.1 sq mi) e vendosur në bregdetin verior të Afrikës, duke ndarë një kufi perëndimor me Marokun.
Xharije
Perandoria Osmane
Sistemi cariye ekzistonte në Perandorinë Osmane deri në shekullin e 19-të dhe është më i famshmi brenda Haremit Perandorak Osman të oborrit osman.
Sistemi osman ndoqi zyrtarisht ligjin origjinal islam, por ndryshonte nga ai në praktikë. Pasi Perandoria Osmane kishte pushtuar pjesën më të madhe të Lindjes së Mesme, dhe pasi kufijtë me Evropën e krishterë ishin ndalur, në praktikë kishte pak mundësi për të kapur gratë përmes luftës.
Për shkak të ndalimit të përgjithshëm për skllavërimin e myslimanëve, cariye jomuslimane iu ofrua tregut osman të skllevërve nga Evropa e krishterë nëpërmjet tregtisë së skllevërve të Krimesë dhe tregtisë së skllevërve barbare. Duke qenë nga vendet jomuslimane, me të cilët Perandoria Osmane mund të konsiderohej se ishte në luftë pasive, kjo konsiderohej e barabartë me robërit e luftës të skllevëruar, dhe kështu u perceptua se ishte në përputhje me ligjin islam.
Kur tregtia e skllevërve të Krimesë u mbyll pas pushtimit rus të Krimesë më 1783 (dhe tregtia e skllevërve barbarë në fillim të shekullit të 19-të), tregtia e skllevërve cariye pësoi një tjetër transformim. Nga kjo pikë e tutje, shumica e cariye ishin çerkezë nga Kaukazi, me një pjesë të vogël që vinte nga tregtia e skllevërve të bardhë. Ndërsa çerkezët ishin normalisht myslimanë, ndalimi kundër skllavërisë së myslimanëve u anashkalua në rastin e tyre dhe statusi i tyre origjinal mysliman ishte një "sekret i hapur".
Cariye konsiderohej gjithmonë si e disponueshme seksualisht për të zotin e shtëpisë dhe nëse ajo lindte një fëmijë prej tij, ajo nuk mund të shitej më. Ishte e zakonshme që një cariye të lirohej. Megjithatë, një dorëzim nuk do të thotë se një cariye ishte i lirë thjesht të largohej nga shtëpia. Në një shoqëri muslimane të bazuar në ndarjen gjinore, nëse gratë do të jetonin të izoluara, nuk ishte e mundur që një grua e liruar thjesht të linte shtëpinë dhe të shëtiste në rrugë, pasi një grua e lirë e pamartuar pa familje nuk do të kishte asnjë mënyrë për të mbajtur veten. Në vend të kësaj, dorëzimi i një gruaje normalisht nënkuptonte se ishte rregulluar një martesë për të; shpesh, një mashkull që lironte një grua martohej me të vetë, ose rregullonte që ajo të martohej me një burrë tjetër.
Në gjysmën e parë të shekullit të 19-të, skllavëria kishte filluar të konsiderohej si moralisht e gabuar në botën perëndimore. Sulltan Abdylmexhiti I, i cili u prek nga këto pikëpamje, përfshiu ligjet kundër skllavërisë në mesin e reformave të tij perëndimore dhe ndaloi zyrtarisht sistemin e skllavërisë cariye. Megjithatë, ky ishte një ndalim formal, dhe në realitet, cariye vazhdoi joformalisht deri në fund të shekullit të 19-të.
Haremi perandorak osman
Cariye u sigurua për Haremin Perandorak Osman përmes tregtisë së skllevërve të Krimesë dhe tregtisë së skllevërve barbarë, ose u rekrutuan brenda perandorisë. Ato u zgjodhën nga vajzat më të bukura dhe më inteligjente dhe erdhën në harem si fëmijë. Ata u konvertuan në Islam pas mbërritjes së tyre dhe iu dha një emër i ri. Ata u trajnuan në disiplinën e haremit të pallatit dhe në arritjet për të cilat kishin talent. Më pas ata u promovuan sipas kapaciteteve të tyre.
Cariye kishte gradën më të ulët të grave në Haremin Perandorak. Ata ndryshonin nga odalisque në atë që ata ishin të gjithë formalisht konkubina të sulltanit. Megjithatë, në praktikë, ata nuk mund të zgjidhen kurrë për të ndarë shtratin e sulltanit, kështu që ata shpesh vepruan si shërbëtorë të valide sultan dhe gra dhe fëmijë të sulltanit.
Një cariye që provonte të ishte një shërbëtore e vlefshme mund të gradohej në kalfa ose usta, që do të thoshte se ajo fitonte paga. Nëse një cariye as nuk promovohej në kalfa dhe as zgjidhej si partnere seksuale nga sulltani, ajo lirohej pas nëntë vjetësh shërbimi. Praktikisht, dorëzimi i saj do të nënkuptonte se ishte rregulluar një martesë për të, pasi një grua e lirë e pamartuar pa familje nuk kishte mjete për të mbajtur veten në shoqërinë e ndara sipas gjinive të Perandorisë Osmane.
Cariye me të cilët sulltani ndante shtratin e tij u bënë anëtarë të dinastisë dhe u ngritën në gradë për të arritur statusin e gözde ('e preferuara'), ikbal ('fatlume'), kadın ('grua') ose haseki sultan ("gruaja e ligjshme"). Pozita më e lartë ishte valide sultan, nëna e ligjshme e sulltanit, e cila vetë ishte grua ose cariye e babait të sulltanit dhe u ngrit në gradën supreme në harem. Asnjë cariye nuk mund të largohej apo të hynte në ambientet e haremit pa lejen e qartë të valide sultanes.
Të drejtat LGBT në Shqipëri
Lezbiket, homoseksualët, biseksualët dhe transgjinorët (LGBT) në Shqipëri përballen me sfida ligjore që nuk përjetohen nga banorët jo-LGBT, pjesërisht për shkak të mungesës së njohjes ligjore për çiftet e të njëjtit seks në vend dhe qëndrimeve negative mbizotëruese për personat LGBT në shoqeri, megjithëse personat LGBT në Shqipëri mbrohen nga legjislacioni gjithëpërfshirës kundër diskriminimit. Aktivitetet seksuale të të njëjtit gjini si meshkuj ashtu edhe femra janë të ligjshme në Shqipëri që nga viti 1995, por familjet e kryesuara nga çifte të të njëjtit seks nuk kanë të drejtë për të njëjtat mbrojtje ligjore të disponueshme për çiftet e gjinisë së kundërt, me bashkimet e të njëjtit seks që nuk njihen në vend në çdo formë.
Shqipëria, në tërësi, konsiderohet mjaft konservatore, veçanërisht në reagimet publike në lidhje me të drejtat e lezbikeve, homoseksualëve, biseksualëve, transgjinorëve (LGBT) dhe dukshmërisë së personave LGBT; megjithatë, legjislacioni kundër diskriminimit ka bërë që ILGA-Europe ta konsiderojë Shqipërinë si një nga vendet shumë të pakta në Evropë që ndalon në mënyrë eksplicite diskriminimin për shkak të identitetit gjinor. Shqipëria ka ratifikuar Protokollin nr. 12 të Konventës Evropiane për Mbrojtjen e të Drejtave dhe Lirive Themelore të Njeriut; Për më tepër, Shqipëria ishte nënshkruese e Deklaratës së OKB-së të vitit 2007 për Orientimin Seksual dhe Identitetin Gjinor.
Në vitin 2015, shoqata ILGA-Europe e renditi Shqipërinë në vendin e 19-të për sa i përket të drejtave LGBT nga 49 vende evropiane të vëzhguara. Ndërkohë në raportin e fundit të vitit 2022, mungesa e progresit bëri që Shqipëria të renditet në vendin e 28-të në Europë, mes 49 vendeve të vëzhguara.
Perandoria osmane
Në vitin 1858 perandoria otomane legalizoi aktivitetin seksual brenda së njëjtës gjini. Homoseksualiteti në Shqipëri përbëntë një praktikë e cila është raportuar dhe dokumentuar nga shumë udhëtarë perëndimorë përgjatë shekullit të 19, duke përfshirë këtu John Cam Hobhouse, i cili u shpreh në ditaret e tij se homoseksualiteti manifestohej në këtë rajon haptazi në publik.
Republika shqiptare
Në vitin 1925 Shqipëria ishte një shtet i sapokrijuar, megjithatë zyrtarë të Ministrisë së Brendshme shkruanin faqe të tëra relacion për Këshillin e Ministrave për të argumentuar domosdoshmërinë e futjes në Kodin penal të marrëdhënies mes dy burrave. Ky dokument quhej “Kryesija e Republikës” e cila iu dërgua Ministrisë së Drejtësis në vitin 1925 (arkivuar në skedarët me titullin “Krime të Kundërnatyrshme” në Arkivin e Shtetit, vitet 1912-1944). Deri në atë moment në Kodin Penal të Republikës së Shqipërisë pederastia dënohej vetëm në rastet e marrëdhënieve seksuale mes një të rrituri dhe një të mituri (nën moshën 15 vjeçare).
Republika Popullore Socialiste e Shqipërisë
Gjatë qeverisjes së Republikës Popullore Socialiste të Shqipërisë aktiviteti seksual brenda gjinisë së njëjtë u kriminalizua duke e kther në vepër penale të dënueshme me vite të gjata burgimi, bullizëm dhe izolim social. Neni 137 i krimeve kundër moralit shoqëror në Kodin Penal theksonte: Veprat e pederastëve janë të dënueshme deri në 10 vite heqje lirie. Fjala pederast përdorej si kod për marrëdhënien seksuale midis dy personave të gjinisë së njëjtë ose të një perosni maxhoren me një minoren, ky i fundit i cilësdo gjini.
Republika e Shqipërisë
Gjatë verës së vitit 1994 qeveria e Shqipërisë propozoi një draft ligjor në Kodin Penal në të cilin homoseksualiteti do të vijonte të mbetej ilegal, por me dënimin ligjor të reduktuar në tre vite nga 10 vite heqje lirie që ka qenë më përpara.
Një fushatë e drejtuar nga shoqata ‘‘Gay Albania Society‘‘ brenda Shqipërisë, si edhe presioni nga ndërkombëtarët si shoqata ILGA, në të cilën Këshilli i Europës luajti një rol të rëndësishëm, solli tërheqjen mbrapsht të këtij drafti ligjor.
Në 20 janar 1995 parlamenti shqiptar legalizoi aktivitetin seksual të personave brenda së njëjtës gjini në Shqipëri. Neni 137 i Kodit Penal të vjetër i nxjerrur si dekret gjatë periudhës socialiste, i cili e dënonte homoseksualitetin me 10 vite heqje lirie u zhduk plotësisht.
Njohja e martesave dhe bashkëjetesës civile brenda gjinisë së njëjtë
Aktualisht martesat apo bashkëjetesat civile brenda gjinisë së njëjtë nuk njihen në Shqipëri, edhe pse ish-kryeministri Sali Berisha shpalli në korrik të vitit 2009 se ai do të mbështeste njohjen e bashkëjetesa civile dhe martesave brenda gjinisë së njëjtë. Ligji i propozuar kundër Diskriminimit i miratuar në mënyrë unanime në 4 shkurt 2010, nuk iu drejtua kurrrë martesave brenda gjinisë së njëjtë.
Shumë aktivistë e përgëzuan ligjin e ri, dhe u shprehën se shpresojnë që Berisha do ti mbante premtimet për legalizimin e martesave brenda së njëjtës gjini.
Igli Totozani, ish-Avokat i Popullit deklaroi në Tetor të 2013 se ai do të hartonte projektligjin për ta diskutuar në parlament rreth ndryshimeve në Kodin e Familjes duke lejuar në këtë mënyrë martesat brenda gjinisë së njëjtë.
Mbrojtja nga Diskriminimi
Gjithsesi në 12 dhjetor 2012 dy organizatat Aleanca Kundër Diskriminimit të LGBT dhe Pro-LGBT të cilat promovojnë të drejtat e komunitetit LGBT shprehën zhgënjimin e tyre nga puna e dobët dhe jo-profesionale e Komisioneres kundër Diskriminimit.
Sipas Xheni Karaj dhe Kristi Pinderit, dy drejtuesve të këtyre organizatave, komuniteti LGBT ‘‘e ka humbur besimin tek ky institucion për shkak të punës së ngadaltë dhe pengesave të shumta burokratike‘‘. Ata argumentuan se nga 9 raste të raportuara të diskirminimit të drejtpërdrejtë drejtuar personave LGBT, vetëm një rast është trajtuar nga ky institucion. Një nga rastet më të diskutuara të homofobisë dhe gjuhës së urrejtjes ishte rasti i zëvendësministrit të Mbrotjes për atë kohë, Ekrem Spahiu i cili tha për një gazetë lokale ''‘‘Çfarë mbetet për tu bërë është ti rrahim me shkop. Nëse nuk e kuptoni këtë, atëhere mund t'jua demonstroj‘‘.'' Delegacioni i BE në Tiranë, shoqatat si Human Rights Watch, Amnesty International,ILGA Europe. Si dhe media lokale dhe ndërkombëtare e ndëshkuan deklaratën e bërë nga zëvendësministri.Edhe Sali Berisha, kryeministër i asaj kohe, e ndëshkoi publikisht por Komisionerja dështoi në trajtimin e këtij rasti.
Çështjet LGBT në arsimin publik
Në qershor 2016, qeveria miratoi Planin Kombëtar të Veprimit për LGBTI që do të trajtonte bullizmin dhe diskriminimin LGBT në arsimin fillor dhe të mesëm me leksione dhe aktivitete të tjera. Ministria Shqiptare e Arsimit, Sportit dhe Rinisë u shpreh se në përputhje me planin, do të punonte me aktivistët LGBT për të luftuar diskriminimin për shkak të orientimit seksual. Përfshirja e çështjeve LGBT në aktivitetet shkollore krijoi shumë polemika, ku shumë figura politike si Tritan Shehu, Luçiano Boçi, Mesila Doda, Nard Ndoka dhe Ylli Manjani shprehën kundërshtime të forta ndaj aktiviteteve të tilla.
Në përgjigje të polemikave, Ministria e Arsimit dhe Sportit lëshoi një deklaratë më 23 mars 2018, ku deklaronte se në kundërshtim me raportimet e mediave, ishte në dijeni për këto leksione dhe se ato ishin zhvilluar në kuadër të Planit Kombëtar të Veprimit LGBTI, i cili ndër të tjera gjërat synojnë të luftojnë stereotipet e bazuara në orientimin seksual. Në një deklaratë të diskutueshme, drejtoresha e gjimnazit të Tiranës "Sami Frashëri" znj. Teuta Dobi kundërshtoi publikisht leksione të tilla, pavarësisht se disa javë më parë aktivistët LGBTI kishin mbajtur një leksion në shkollën e saj me miratimin e shkollës
Lëvizja LGBT në Shqipëri
Në Shqipëri ekzistojnë tre organizata të fokusuara në promovimin e të drejtave LGBT të cilat janë: Aleanca Kundër Diskriminimit LGBT (Alliance Against LGBT Discrimination), Pro-LGBT dhe Ambasada Pink. Këto organizata kontribuojnë për të krijuar një klimë sociale më të mirë për personat LGBT në Shqipëri. Aleanca Kundër Diskriminimit LGBT (shkurt Aleanca LGBT) është një organizatë jo-qeveritare e themeluar prej pesë lezbikesh. Kjo organizatë lobon për një shoqëri më të hapur, më gjithëpërfshirëse ndaj diversitetit dhe njerëzve të të gjitha orientimeve seksuale si edhe identiteteve gjinore.
Aleanca LGBT u krijua në mars të vitit 2009 nga një grup vullnetarësh me pjesëtar të komunitetit LGBT të dedikuar për të përmirësuar jetën e personave LGBT në Shqipëri.Aktivitetet e Aleancës përfshijnë: ndërgjegjësimi i qytetarëve për kauzën e komunitetit, advokimi dhe lobimi për të drejtat LGBT si edhe shumë aktivitete të tjera të lidhura me komunitetin. Xheni Karaj, e cila është dhe drejtoresha ekzekutive e Aleancës, foli në një takim në Ankara të mbajtur në mars të vitit 2013 si aktivistja e parë lezbike në Shqipëri.
Pro LGBT fokusohet më së shumti në ndërgjegjësimin e publikut mbi çështjet e komunitetit LGBT si edhe përdor advokimin si një mjet për të përmirësuar pozitën e komunitetit LGBT. Kjo organizatë ka lançuar një portal lajmesh dedikuar ekskluzivisht për të drejtat njerëzore me emrin Historia Ime.
Në dhjetor të 2010 një zyrtar i lartë deklaroi se ‘‘homoseksualiteti duhet të trajtohet nga mjekësia si çrregullim hormonal, sikurse dhe psiologjik‘‘. Organizatat LGBT nënshkruan një ankimim tek Komisioneri për Mbrojtjen nga Diskriminimi.
Komisioneri i rishqyrtoi deklaratat dhe erdhi me një letër qortuese në datën 30 shtator 2011 në parlament ku i thuhej zyrtarit Tritan Shehu ‘‘Z.Shehu duhet të shmangë qëndrimet diskriminuese në të ardhmen, të cilat shkaktojnë tension dhe pezmatim ndaj komunitetit LGBT në Shqipëri‘‘.
Parada e parë për lezbiket
E njohur ndryshe si Dyke march, u zhvillua për herë të parë në Tiranë Parada e lezbikeve, një marshim i dedikur plotësisht komunitetit të lezbikeve, transgjinoreve si dhe pjesëtarë të tjerë të komunitetit LGBT+ që idetifikohen si vajzë. Parada bëri së bashku aktiviste lezbike nga Shqipëria, Kosova, Serbia, Maqedonia e Veriut, Serbia, Bosnja-Hercegovina, Mali i Zi e Turqia. Kjo paradë u zhvillua në kuadrin e konferencës vjetore të aktivistëve nga rajoni, organizuar për herë të parë në Tiranë nga ERA – Equal Rights Association, dhe organizatat partnere në Tiranë.
Dhuna dhe diskriminimi në jetën e përditshme
Në vitin 2018 OJQ-të deklaruan se, “Për fat të keq, ka pasur stanjacion dhe njëfarë përkeqësimi në respektimin e të drejtave të komunitetit LGBT+ në Shqipërinë tonë”.