cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Qëndresa e popullit shqiptar kundër sundimit osman nga shek. XVI deri në fillim të shek. XVIII
Periudha nga shekulli XVI deri në fillim të shek. XVIII shënon një etapë të re me kushte historike shumë të vështira për popullin shqiptar. Pushtimi osman, që arriti të vendosej në shumicën e tokave shqiptare në vitin 1479, e çoi vendin në një gjendje të mjerueshme.
Shoqëria shqiptare kishte humbur një pjesë të konsiderueshme të forcave të gjalla njerëzore dhe ishte zhveshur deri diku nga shtresat e zejtarëve, tregtarëve dhe të inteligjencës. Pushtimi, me pasojat e veta negative, goditi rëndë forcat prodhuese dhe ndërpreu procesin e zhvillimit organik e të pavarur ekonomik, politik e shoqëror, duke e hedhur vendin disa shekuj pas në një shkallë zhvillimi të kapërcyer me kohë.
Mira Murati
Mira Murati është shefja e teknologjisë në OpenAI kompania e cila mbikëqyr chatbotin e inteligjencës artificiale ChatGPT. Ajo përkrah rregullimin e inteligjencës artificiale.
Qëndresa e popullit shqiptar kundër sundimit osman nga shek. XVI deri në fillim të shek. XVIII
Kjo periudhë është pasqyruar në këtë vepër përmes dokumentave osmane, në shqip dhe në origjinalin e tyre arabisht.
Mira Murati
Jeta e hershme
Murati lindi në vitin 1986 në Shqipëri. Ajo vazhdoi studimet për informatikë në Universitetin e Tiranës, ku u diplomua me rezultate të shkëlqyera. Pas përfundimit të studimeve universitare, ajo u zhvendos në Shtetet e Bashkuara për të ndjekur një diplomë Master në Shkenca Kompjuterike në Institutin e Teknologjisë në Massachusetts (MIT). Ajo u transferua në Victoria, British Columbia në moshën 16-vjeçare për të ndjekur Pearson United World College.
Arsimi
Ajo mori një diplomë bachelor të inxhinierisë në inxhinieri mekanike nga Shkolla e Inxhinierisë Thayer në Kolegjin Dartmouth, në 2012.
Karriera
Murati ishte praktikant në Goldman Sachs në vitin 2011, më pas u punësua në Zodiac Aerospace nga 2012 deri në 2013, kaloi tre vjet në Tesla, përpara se t'i bashkohej Leap Motion dhe më pas iu bashkua OpenAI 2018, duke u bërë më vonë zyrtari kryesor i teknologjisë, duke mbikëqyrur ChatGPT. Ajo është një avokate për rregullimin e inteligjencës artificiale.
Festivali Evropian i Korit
Festivali Evropian i Korit (dikur Kori Evropian i Vitit) është një konkurs dy vjeçar koral i organizuar nga Bashkimi Evropian i Radio-Televizioneve (EBU) dhe Interkultur. Konkurrenca është modeluar sipas Lojërave Botërore të Korit të Interkultur. Është e hapur për transmetuesit që janë anëtarë të EBU-së. Konkursi përurues u zhvillua më 22 korrik 2017, në Riga, Letoni.
Origjina
Festivali Evropian i Korit është një ngjarje e re që po fillohet nga EBU, dhe ngjarja e fundit që do të nisë që nga Eurovision Magic Circus Show. Ngjarja përbëhet nga koret jo-profesioniste, të cilët janë anëtarë të EBU-së, me konkursin inaugurues të zhvilluar më 22 korrik 2017, i organizuar nga transmetuesi letonez Latvijas Televīzija (LTV), dhe të përkojë me ceremoninë e mbylljes së Lojërat Evropiane të Korit 2017. Ngjarja u konfirmua zyrtarisht më 30 nëntor 2016 në varësi të një sasie të arsyeshme të interesit nga anëtarët aktivë të Bashkimit Evropian të Radio-Televizioneve. Më 21 Korrik 2017, u njoftua se Kori Evropian i Vitit do të ishte një konkurs dyvjeçar, përveç nëse shifrat e shikimit do të ishin më të larta se sa pritej.
Koncepti i Festivalit Evropian të Korit u diskutua për herë të parë në vitin 2014 si një konkurs i organizuar nga transmetuesi kombëtar letonez, Latvijas Televizija (LTV), dhe rrjeti Arte, pas pritjes pozitive të "Lindur në Riga", një koncert i organizuar nga LTV. LTV iu afrua transmetuesve të shumtë duke përfshirë EBU dhe Interkultur në lidhje me organizimin e një konkursi të ri për të arritur një audiencë më të gjerë.
Formati
Anëtarët e korit të EBU-së garojnë për titullin e Korit Evropian të Vitit, me çmime përfshirë një kontratë regjistrimi për korin fitues. Secili kor kryen një ansambël të pashoqëruar prej gjashtë minutash në çdo zhanër dhe gjykohet nga një juri e nivelit të lartë që vendos fituesin.
Pjesëmarrja
300px|thumb|Pjesëmarrësit në Festivalin e Parë Evropian të Korit|center
Të listuara janë të gjitha vendet që kanë marrë pjesë ndonjëherë në konkurs krahas vitit në të cilin kanë bërë debutimin e tyre të parë:
Nikoqirë
Shumica e shpenzimeve të konkursit janë të mbuluara nga sponsorë tregtarë dhe kontribute nga vendet e tjera pjesëmarrëse. Konkursi konsiderohet si një mundësi unike për promovimin e vendit pritës si një destinacion turistik. Tabela më poshtë tregon një listë të qyteteve dhe vendeve që kanë pritur Festivalin Evropian të Korit, një ose më shumë herë. Vendet e ardhshme tregohen në të pjerrëta.
Fortesa Binġemma
Histori Fort Binġemma është ndërtuar nga britanikët si pjesë e Victoria Lines, një linjë e fortifikimeve përgjatë pjesës veriore të Maltës, duke e ndarë atë nga jugu më të populluar shumë. Kjo është një nga tre kalatë e ndërtuara përgjatë vijave, dy të tjera që Fort Madalena dhe Fort Mosta.
Edhe pse Lines Victoria ishin braktisur në vitin 1907, Fort Binġemma, së bashku me Fort Madalena, mbeti në përdorim për mbrojtje bregdetare. Nga 1949 në rreth 1952, fort u përdor për të trajnuar kryengritësit shqiptarë që luftonin kundër regjimit komunist në përmbysje shqiptare. Ai më vonë u bë një qendër e komunikimit për 235 Signal skuadroni.
Ditë i pranishëm Në vitin 1981, Qeveria e Maltës qira fort për Gaetano Buttigieg për përdorim si një fermë derrash. Qiraja skaduar në vitin 1997, por ai vazhdoi të rinovohet çdo vit deri në vitin 2009. Pas skadimit të qirasë, Buttigieg dhe familja e tij vazhduan ta zinin fortesën në mënyrë të paligjshme, pavarësisht pushtetit që ka të drejtën për të nxjerrë ato. Në vitin 2011, ai nuk lejoi zyrtarët qeveritarë të hyjë në fortesë, i cili ruhej nga një portë hekuri dhe qentë.
Zhvillimi i paligjshëm u zhvillua në kuadër të fort në vitin 2013. Në vitin 2015, u zbulua se ishte fort herë pas here duke u përdorur si një restorant, i cili është gjithashtu ilegale.
Kushtrim Mushica
Kushtrim Mushica (lindur më 1 Maj 1985) është një futbollist profesionist kosovar.
Fillimi i karrierës
Mushica ka lindur në Prishtinë, Kosovë, asokohe pjesë e Jugosllavisë. Karrierën e filloi në vitin 1991 në KF Ramiz Sadiku në moshën 6 vjeç. Ai mbeti në klub deri pas Luftës së Kosovës. Pas bombardimeve të Jugosllavisë nga ana e NATO-s dhe përfundimit të luftës në Kosovë, ai iu bashkua KF Prishtina. Më në fund u promovua si lojtar i ekipit të parë në vitin 2002 në moshën prej vetëm 17 vjeç.
Bylis Ballsh
Ai iu bashkua Superligës shqiptare me ekipin Bylis Ballsh më 21 gusht 2015, si një lojtar i lirë.
Vladimir Kasaj
Vladimir Kasaj regjisor shqiptar, lindi në Tiranë më 12 tetor të vitit 1950.
Ai kreu dy vite Institutin e Lartë të Arteve në Tiranë dhe pastaj vazhdoi tre vjet Institutin e Kinematografisë në Bukuresht të Rumanisë. U diplomua në Institutin e Lartë të Arteve në Tiranë dhe fill më pas punoi si asistent me regjisorin e mirënjohur Dhimitër Anagnosti në filmin “Lulëkuqe mbi mure”.
Filmi i tij i parë u realizua së bashku me Spartak Pecanin, “Streha e re” – 1976; Kaloi si regjisor pranë RTSH-se duke u marrë fillimisht me ekranizimin e dramave dhe filma publicistike.
Në vitin 1978, xhiroi filmin e parë me dy seri “Ditët që sollën pranverën” si dhe filmin “Një natë nëntori” – 1979.
Përveç dramave dhe spektakleve televizive artistike në Televizion, xhiroi edhe 4 filma, ndër të cilët më i suksesshëm rezultoi “Rikonstruksioni” ne vitin 1989 i cili u nderua me çmimin “Aleksandër Moisiu” për regjinë më të mirë.
KLM
KLM Linja  Mbretërore , ligjërisht Koninklijke Luchtvaart Maatschappij N. V., është flamuri transportuesi ajrore të Holandës. KLM është ka seli në Amstelveen, me qendër në afërsi të Amsterdamit Aeroportin Schiphol. Ajo është pjesë e Air France–KLM grup, dhe është anëtar i SkyTeam ajrore të aleancës. KLM ishte themeluar në 1919; ajo është linja më e vjetër ajrore në botë ende vepron nën emrin e saj origjinal dhe kishte 35,488 punonjësit si 2015. KLM vepron planifikuar të udhëtarëve dhe mallrave e shërbimeve për 145 destinacione.
Vladimir Kasaj
Ndër filmat e tjerë, mund të kujtojmë “Inxhinieri i minierës” – RTSH, 1981 / “Flaka e maleve” me dy seri– 1982, që dallohet për vlerat e spikatura regjisoriale, “Çanta e zeze” – 1984 me skenarin e Koço Devoles; Kino Komedia “Hapi sytë e zezë” – RTSH, 1984 / “Rrufeja nga mali” (telekomedi) – 1986 me skenarin e Pëllumb Kullës.
Realizoi me dhjetëra teledrama me Teatrin Kombëtar, teatrin “Migjeni”, Shkodër, teatrin “Aleksandër Moisiu” Durrës, atë të Korçës apo Elbasanit dhe Fierit si dhe koncertin e madh të ndërrimit të viteve 1980, 1982,1984, 1987. U nda nga jeta më 7 nëntor 2021.
KLM
Vitet e hershme
E parë KLM fluturimi u zhvillua në 17 Maj 1920. KLM e parë pilot, Jerry Shaw, fluturoi nga Croydon Aeroport, Londër, Amsterdam. fluturimi me avion duke përdorur një me qira e Avionëve të Transportit dhe të Udhëtimit De Haviland DH-16, regjistrimit G-EALU, e cila ishte bartëse të dy gazetarëve Britanik dhe disa gazeta. Në vitin 1920, KLM kryer 440 udhëtarëve dhe 22 ton e mallrave. Në prill 1921, pas një dimri hiatus, KLM rifilloi shërbimet e saj duke përdorur vet, pilotët dhe Fokker F. II dhe Fokker F. III aeroplan. Në vitin 1921, KLM filluar të planifikuar shërbime. parapamje|KLM Fokker F-XVIII u larguar nga holandez East Indies, 1932.
1922 në Shqipëri
Në vijim është lista e ngjarjeve që kanë ndodhur gjatë vitit 1922 në Republikën e Shqipërisë.
Arkitektura vernakulare indiane
Kategoritë
Arkitektura Vernaculare Indiane ka evoluar fillimisht përgjatë kohës nëpërmjet artizanëve të aftë të banorëve vendorë. Megjithë larminë, kjo arkitekturë mund të ndahet pak a shumë në tre kategori.
Kachcha
Një kachcha është një ndërtesë e bërë prej materialesh natyrore si balta, bari, bambuja, kashta ose shkopinjtë dhe në këtë mënyrë është një strukturë jetë-shkurtër. Duke parë se nuk ësthë ndërtuar për të jetuar gjatë ajo kërkon mirëmbajtje dhe rindërtim të vazhdueshëm. Kufizimet praktike të materialeve ndërtimore të disponueshme diktojnë formën e veçantë që mund të ketë një bukuri të thjeshtë. Përparësia e një kachcha është se materialet ndërtimore janë të lira dhe të sigurueshme lehtësisht dhe kërkojnë relativisht pak punë.
Pakka
Një pakka është një strukturë e bërë nga materiale rezistente, si format e gurit ose tullave, pllakat e argjilës, metali ose materiale të tjera rezistente, ndonjëherë duke përdorur llaç për ti lidhur, që nuk kërkon të mirëmbahet ose zëvendësohet vazhdimisht. Megjithatë, struktura të tilla janë të kushtueshme pasi materialet janë të shtrenjta dhe kërkojnë më shumë punë. Një pakka (ose ndonjëherë "pukka") mund të jetë e dekoruar në mënyrë të stërholluar në dallim nga një kachcha.
Gjysëm-pukka
Një kombinim i stilit kachcha dhe pukka, gjysëm-pukka, ka evoluar pasi fshatarët kanë siguruar burimet për të shtuar elemente ndërtimore të rezistueshme të karakterit të një pukka. Arkitektura si gjithmonë evoluon organikisht sipas ndryshimit të nevojave dhe burimeve të banorëve.
Kasollet Toda
Kasollet Toda të quajtura dogles janë kasolle të ndërtuara nga Tribuja Toda në Indinë Jugore. Tribuja Toda është një bashkësi e vogël tribale që jeton e izoluar në rrafshirën Nilgiri në zonën kodrinore të Indisë Jugore. Përpara shekullit të XVIII dhe kolonizimit britanik, Toda bashkëjetonte me bashkësi të tjera etnike, duke përfshirë tribunë Kota dhe Kuruba, në një shoqëri të gjerë si kastë, në të cilën tribuja Toda renditej në krye.
Kasollet Toda janë një ndërtim në formë ovale të mbyllura. Ato janë zakonisht 3 m të larta, 5.5 m të gjata dhe 2.7 m të gjera. Ato ndërtohen me bambu të lidhura me rattan (bimë e nën familjes Calamoideae) dhe të mbuluara me kashtë. Kallamat më të trashë të bambusë harkohen për tu dhënë kasolleve formën e tyre bazë, ndërsa kallamat më të hollë (prej rattani) lidhen afër e afër dhe paralel me njëri-tjetrin mbi këtë skelet. Mbi këtë vendose bar i tharë si kashtë për çatinë. Çdo kasolle është e rrethuar brenda një muri të gjerë prej gurësh. Tribuja Toda jeton tradicionalisht në ngulime të quajtura mund, që konsistonin në tre deri në shtatë banesa të vogla me kashtë, të ndërtuara në formën e gjysëm-vozave dhe të vendosura përgjatë faqeve të kullotave, në të cilat ata mbanin buaj të zbutur. Pjesa ballore dhe e mbrapme e kasolles janë të bëra zakonisht prej gurësh të veshur (kryesisht prej graniti). Në pjesën ballore të kasolles ndodhet një hyrje e vogël – rreth 90 cm e gjerë dhe 90 cm e lartë, nëpërmjet të cilës njerëzit duhet të shtrihen për të hyrë. Kjo hyrje në mënyrë të pazakontë e vogël bëhet si një mënyrë mbrojtjeje nga kafshët e egra. Pjesa ballore e kasolles është e dekoruar me forma arti Toda, një lloj pikture murale shkëmbore. Tempujt Toda ndërtohen në një gropë rrethore të rrethuar me gurë. Ata janë të ngjashëm në pamje dhe ndërtim me kasollet Toda. Gratë nuk lejohen të hyjnë ose të afrohen pranë këtyre kasolleve të caktuara si tempuj. Megjithëse shumë Toda i kanë braktisur kasollet e tyre tradicionale për shtëpi të bëra me beton, në fillimin e shekullit të XXI u krijuar një lëvizje për të ndërtuar kasolle tradicionale në formë gjysëm-barrele. Nga viti 1995 deri në vitin 2005, u ndërtuan dyzetë kasolle të reja në këtë stil dhe shumë bulmetore të shenjta Toda u rikonstruktuan. Secila prej tyre ka një gropë të ngushtë guri përreth saj dhe derë e vogëlth mbahet e mbyllur me një gur të rëndë. Brenda saj lejohet të hyjë vetëm prifti. Ajo përdoret për ruajtjen e qumështit të shenjtë të buallicave.
Havelit
Haveli është një term i përgjithshëm i përdoru pë një shtëpitë dhe banesat qytetare në Indi, Pakistan, Nepal dhe Bangladesh zakonisht një e tillë me domethënie historike dhe arkitekturore. Fjala haveli rrjedh nga arabishtja haveli, që do të thotë "ndarje" ose "hapësirë private" e bërë publike nën Sundimin Mogul dhe e shkëputur nga ndonjë traditë arkitekturore. Më vonë, fjala haveli filloi të përdorej si term i përgjithshëm për stile të ndryshme të banesave rajonale, shtëpive qytetare dhe tempujve që gjenden në Indi, Pakistan, Nepal dhe Bangladesh.
Historia
Shtëpitë tradicionale me oborr në Azinë Jugore janë ndërtuar sipas parimeve të lashtë të Vastu shastras, që pohon se të gjitha hapësirat dalin nga një pikë e vetme, që është qendra e shtëpisë. Oborret janë një veçori e përbashkët në Arkitekturën e Azisë Jugore. Dëshmitë më të hershme arkiologjike të shtëpive me oborr në rajon datojnë që nga vitet 2600–2450 p.e.s. Shtëpitë tradicionale në Azinë e Jugut janë të ndërtuara përreth oborrit dhe të gjitha veprimtaritë e familjeve vërtiten përreth chowkut ose oborrit. Për më tepër, oborri shërbente si një pus ndriçimi dhe një për të përmbushur një strategji efektive ajrimi në klimën e nxehtë dhe të thatë të Azisë Jugore. Gjatë periudhës mesjetare, termi Haveli u përdor për herë të parë në Rajputana të rajonit të Raxhastanit nga sekti vaishnavit për tiu referuar tempujve të tyre në Guxharat nën Perandorinë Mogule dhe mbretëritë Rajputana. Më vonë, termi i përgjithshëm haveli u identifikua me shtëpitë dhe banesat qytetare të klasës tregëtare.
Karakteristikat
Të gjitha këto elemente bashkohen për të formuar një rrethim që i jep oborrit një ndjesi rregulli dhe sigurie. Format arkitekturore të ndërtimit të havelit ka evoluar në përgjigje të klimës, stilit të jetesës dhe disponueshmërisë së materialeve. Në klimat e nxehta ku freskimi është një nevojë, ndërtesat me oborre të brendshme konsideroheshin më të përshtatshmet. Ajo vepronte si një teknikë e përsosur freskimi, ndërsa lejonte gjithashtu edhe dritën brenda. Harkada përgjatë oborrit, ose muri i lartë rreth tij i mbanin brendësitë e ndërtesave të freskëta. Shumë prej havelëve të Indisë dhe Pakistanit u ndikuan nga Arkitektura e Raxhastanit. Ata zakonisht përmbajnë një oborr shpesh me një krua në qendër. Qytetet e vjetra të Agras, Lucknowt dhe Delhit në Indi dhe Lahore, Multani, Peshawari, Hyderabadi në Pakistan kanë shumë shembuj havelësh të Stilit Arkitekturor të Raxhastanit.
Haveli të famshëm në Indi
Termi Haveli u aplikua për herë të parë në Rajputana të rajonit të Raxhastanit nga sekti vaishnavit për tiu referuar tempujve të tyre në Guxharat. Në pjesën veriore të Indisë. Havelit për zotin Krishna janë mbizotërues me ndërtesa të stërmëdha si banesa. Havelit janë të shquar për afresket e tyre që paraqesin imazhet zotash, kafshësh, skena nga kolonizimi britanik dhe rrëfenja të jetës së hyjnive Rama dhe Krishna. Muzika këtu ishte e njihur si Haveli Sangeet. Më vonë këto arkitektura tempullore dhe afresket u imituan ndërsa u ndërtuan banesa individuale të stërmëdha dhe tani fjala është popullore për të përcaktuar vetë banesat. Midis viteve 1830 dhe 1930, marwarët ndërtuan godina në vendlindjen e tyre, Shekhawati dhe Marwar. Këto ndërtesa u quajtën haveli. Marwarët pajtuan artistë për ti pikturuar ato ndërtesa që u ndikuan rëndë nga Arkitektura Mogule. Havelit ishin simbole të statusit për Marwarët ashtu si dhe për shtëpitë për familjet e tyre të mëdha, duke mundësuar siguri dhe rehati në mbylljen nga bota e jashtme. Havelit e mbyllura nga të gjitha anët kishin një portë të madhe kryesore.
Havelit tipikë në Shekhawati konsistonin në dy oborre — një i jashtë për burrat që shërbente si një vend hyrjeje i gjerë dhe i brendshme, zona e grave. Havelit më të mëdhenj mund të kenë deri në tre ose katër oborre dhe ishin dy ose tre katësh. Shumë havelë tashmë janë të zbrazët ose mirëmbahen nga një rojë (zakonisht një burr i vjetër). Ndërsa shumë të tjerë janë shndërruar në hotele dhe vende turistike tërheqëse. Qytezat dhe fshatrat e Shekhawatit janë të famshëm për afresket e tyre të bukura në muret e havelëve të tyre madhështorë, saqë janë duke u bërë tërheqje të rëndësishme turistike. Havelit brenda dhe përreth Fortesës së Jaisalmerit (e njohur gjithashtu si Fortesa e Artë), e vendosur në Jaisalmer të Raxhastanit, nga të cilat tre më mbresëlënëset janë Patwon Ki Haveli, Salim Singh Ki Haveli dhe Nathmal-Ki Haveli, meritojnë të vihen në pah. Këto ishin shtëpi të rafinuara të tregëtarëve të pasur të Jaisalmerit. Skalitjet ekstravagante në gurë ranor me detaje të pafundme dhe pastaj përpikmërisht bashkuara në modele të ndryshme secili më i harlisur se tjetri u pajtuan për tu vendosur që të tregonin statusin dhe pasurinë e pronarit. Përreth Jaisalmerit, ata janë skalitur në mënyrë tipike nga guri i verdhë ranor. Ata shpesh janë të karakterizuar nga pikura murore, afreske, jharokha (ballkone) dhe qemere. Patwon Ji ki Haveli është më i rëndësishmi dhe më i madhi, ashtu si dhe i pari i ndërtuar në Jaisalmer. Ai nuk është një havel i vetëm por një kompleks prej 5 havelish të vegjël. I pari në radhë është gjithashtu edhe më popullori dhe është i njohur si Patwa Haveli i Kotharit. I pari mes tyre u pajtua dhe ndërtua në vitin 1805 nga Guman Chand Patwa, atëherë një tregëtar i pasur stolish dhe brokash të rafinuara që është më i madhi dhe më i stërholluari. Patwa ishte një njeri i pasur dhe një tregëtar i shquar i kohës së tij dhe kështu mund ta përballonte ndërtimin e godinave të veçanta për secilin nga pesë djemtë. Këto u përfunduan në një shtrirje prej 50 vjetësh. Të pesta godinat u ndërtuan në 60 vitet e para të shekullit të XIX. Patwon Ji Ki është i shquar për pikturat e tij zbukuruese murore, jharokhat (ballkonet) e skalitura në mënyrë të stërholluar në gurin e verdhë ranor, portikët dhe harkadat. Megjithëse vetë ndërtesa është bërë prej guri të verdhë ranor, portiku kryesor është në ngjyrë kaftë.
Çabutroja
Çabutro, Chabutaro ose Chabutra është një strukturë që gjendet kryesisht në fshtrat e shtetit indian të Guxharatit. Është një strukturë në formë kulle me rrethim tetëkëndor ore pesëkëndësh në krye. Në mbylljen e sipërme ka mjaft vrima ku zogjtë mund të bëjnë foletë e tyre. Në Guxharat këto janë ndërtuar në hyrje të katundeve, veçanërisht për bujtjen e pëllumbave. Brenda kësaj strukture qëndrojnë dhe mbarështrohen kryesisht pëllumbat. Këto monumente gjenden kryesisht në qendrat e fshatrave ose në hyrjet e fshatravenë Guxharat dhe Kutch të Indisë. Në bazë të strukturës qëndron zakonisht një platformë. Baza dhe zona rrethuese e kësaj strukture shërben si vend mbledhjeje dhe si një zonë për të luajtur fëmijët. Një tjetër tip Çabutroje, që mund të shihet në Guxharat dhe Raxhastan ka dizajn të ndryshëm dhe janë ndërtuar vetëm si vend ushqimi dhe qëndrimi për zogjtë dhe jo për qëllime mbarështimi. Mbulimi i sipërm i një Çabutroje të tillë është e skalitur artistikisht dhe i dizajnuar si një dritare shtëpie me kube konike ose Çhatri.
Etimologjia
Në anglisht këto struktura mund të quhen paqartësisht "Pigeon-Tower" ose "Pigeon-hole-tower". Aktualisht, Çabutaro është një fjalë e gjuhës guxharati, në të cilën pëllumbi quhet Kabutar. Fjala Chabutro ka rrjedhur nga fjala Kabutar, pasi Çabutaro ndërtohet veçanërisht për përdorimin dhe mbarështimin e pëllumbave vetëm në Guxharat, veçanërisht në Kutch. Fjala Çabutra ose Çabutro përdoret herë pas here për të treguar një platfomë ulëse, zakonisht nën një pemë ose përkrahë një liqeni, pellgu apo tjetër vendi me ujë, por megjithatë më shpesh përdoret për të treguar strukturat si kulla të shpjeguara më sipër.
Shtrirja
Për shembull në distriktin e Kutchit në Guxharat, Chabutro mund të gjenden normalisht në pothuajse të gjitha fshatrave e Mistrisit, një klan dhe Hindu Kshatriya, që ishin vetë mjeshtra të specializuar në ndërtimin e strukturave të tilla. Për shembull, Chabutrojo në Sinugra të Kutchit, në imazhin e treguar në fillim. Një shembull i famshëm i Chabutros të gjendur jashtë Guxhratit gjendet në Çatisgar. Pak më larg Stacionit Hekurudhor të Raigarhut në Çatisgar qëndron një Chabutro e stërmadhe me ngjyrë të bardhë si një simbol i qytetit. Ngritja e të cilës u bë nga një Shyamji Gangji Sawaria e qytetit në vitin 1900. Ai ishte një kontraktor i famshëm hekurudhor dhe sipërmarrës i Raigarhut, thumelues i Shyam Talkies, që vinte nga komuniteti Mistri i Kumbharias, në Kutch. Çabutro mund të shihen edhe në Raxhastan dhe Madia Pradesh. Këtu ato quhen Çabutra. Çabutra është fjala e gjuhës hindi për Çabutron. Në këta shtete të Indisë, ato gjenden zakonisht brenda Pallateve Mbretërore ose Tempujve. Por në shetet e tjera përveç Guxharatit, Çabutrot nuk ndërtohen ekskluzivisht për pëllumbat por përdoren për të gjitha llojet e zogjve. Megjithëse edhe në gjuhën hindi pëllumbi quhet gjithashtu Kabutar.
Variacionet rajonale
Materiali ndërtimor varet nga vendndodhja. Në vendet kodrinore ku guralecët shkëmborë, gurët dhe pjesët e gurit janë të disponueshme, këto mund të jenë bashkuara me baltë lidhëse ose për të formuar mure. Pjesa e jashtme është e lustruar me punim të lëmuar të gurit. Ndonjëherë trarët druri dhe mahi përdoren me pllaka guri për çatinë nëse janë të disponueshme. Shtëpitë mbi kodra zakonisht kanë dy kate, me bagëtitë që jetojnë në katin përdhesë. Shpesh një verandë shtrihet përgjatë shtëpisë. Çatia është e pjerrët që të përballoi stinën e musoneve dhe shtëpia mund të qëndroi mbi plinta të ngritura ose shkopinj bambuje për të përballuar ujërat. Mbi terrene të sheshta, banesat zakonisht janë të bëra prej balte ose tulla të thara në diell, pastaj të suvatuara brenda dhe jashtë, ndonjëherë me baltë të përzier me kashtë ose me bajga lopësh dhe të lyera me gëlqere. Aty ku bambuja është e disponueshme (kryesisht në shtetet verirore dhe veri-lindore) është e përdorur gjerësisht për të gjitha pjesët e shtëpisë pasi është fleksibël dhe elastik. E përdorur gjerësisht është edhe kashta nga bimë si bari i elefantit, orizi dhe arrakokosi. Në jug, pllakat e argjilës janë të përdorura për çatitë e pukkave ndërsa materiale të ndryshme bimore si palma e arrakokosit është i zakonshëm per Kamchatkan.
Tempujt prej terrakote të Bengalit
Megjithëse ka një mori dëshmishë të ngulimeve njerëzore në Bengal që nga kohët parahistorike ka një mungesë pikëlluese të dëshmive arkeologjike. Kjo për shkak të strukturës së tokës së Bengalit. Bashkësia e përhapur në rrafshirën aluvionale e gjithë rajonit të lumenjve të fuqishëm të Gangut dhe Brahmaputras është e ndjeshme ndaj përmbytjeve dhe modelit të rezultues të paqëndrueshëm gjeomgrafik. Të vetmet rajone disi të paprekura nga përmbytjet janë Chota Nagpuri perëndimor dhe kurrizet e Himalajeve të lindjes dhe veriut. Kjo strukturë tokësore është pasqyruar në materialin e zgjedhur ndërtues nga projektuesit e tempujve bengalezë. Tempujt kryesisht prej terrakote me dekorime sipërfaqësore të rafinuara dhe mbishkrime në alfabetet nagari. Struktura e çatisë ka qenë prekur gjithashtu nga përmbytjet e rënda të deltës së lumit Gang dhe Terai që provojnë gjatë musoneve, është lakuar efektivisht në shumicën e rasteve për tu shkarkur nga ngarkesa e sasisë së madhe të ujit sa më shpej që është e mundur dhe kështu duke rritur jetëgjatësinë e strukturës. Dëshmitë arkitekturore përgjithësisht kanë qenë formuar nga Periudha e Perandoris Gupta e në vazhdim. Ka pasur zbulime së fundmi të pllakave prej terrakote nga kohët e Chandraketugarhut dhe Mahasthangarhut që hedhin dritë të mëtejshme mbi stilet arkitekturore të periudhave Shunga dhe Gupta. Përveç ndikimit Palavi dhe Phamsana mbi stilin arkitekturor është gjithashtu ngushtësisht e lidhur me stilin Bhanja të tempujve nga distrikti Mayurbhanj i Orrisas. Por tempujt e Bengalit Jugor janë një veçanti për shkak të stilit të çative aq të pashembullta dhe të lidhura ngushtësisht me ndërtesat e stilit tradicional të mbuluara me kashtë orizi të Bengalit rural. Bishnupuri në distriktin jugor të Bankuras së Bengalit perëndimor ka një seri tempujsh të tillë që janë ndërtuar nga Dinastia Malla, janë shembuj të këtij stili. Shumcia e këtyre tempujve janë të mbuluar në sipërfaqen e jashtme me relieve terrakote që përmbajnë një mori materialesh shekullore që i bëjnë këta të rëndësishëm për të rindërtuar strukturën shoqërore nga këto kohë. Strukturat tempullore përmbajnë çati të pjerrëta piramidale që informalisht quhen chala. Për shembull, një çati e pjerrët piramidale me një strukturë piramidale tetë-faqëshe me të ashtu quajturën "ath chala" ose fjalë për fjalë çatia me tetë faqe. Shpesh, ka më shumë se një kullë në ndërtesën e tempullit. Këto janë ndërtuar prej lateriti dhe tulle duke i lënë ato nën mëshirën e kushteve të ashpra atmosferike të Bengalit Jugor. Tempulli Dakshineswar Kali është një nga shembujt e stilit Bhanja, ndërsa tempujt të mëtejshëm të vegjël të Shivës përgjatë bregut të lumit janë shembuj të stilit të çatisë së Bengalit Jugor megjithëse në përmasa shumë më të vogla.
Ndërtesat e stileve 'bungalow'
Zanafilla e bungalowt i ka rrënjët e saj në rajonin e Bengalit. Termi baṅgalo, që do të thotë "bengaleze" dhe i përdorur për një "shtëpi në Stilin Bengalez". Shtëpi të tilla ishin tradicionalisht shumë të vogla, vetëm një katëshe ose dhe të shkëputura dhe kishin një verandë të gjerë u adoptuan nga britanikët, që i përdorën ato si shtëpi për administratën koloniale në verë vend-pushimet verore në rajonin e Himalajave dhe grupet e qyteteve jashtë Indisë. Stili i shtëpive Bungalow është shumë popullor në Bengalin rural. Në zonat rurale të Bangladeshit, shpesh quhen “Bangla Ghar” (shtëpi të stilit bengal). Materiali kryesor ndërtimor i përdorur në kohët moderne janë fletat e rrudhosura të çelikut. Më parë ato ndërtoheshin me dru, bambu dhe një lloj kashte të quajtur “Khar”. Khari përdorej në çatitë e shtëpisë Bungalow dhe e mbanin shtëpinë të freskët gjët ditëve të nxehta të verës. Një tjetër material për shtëpitë Bungalow ishin dhe pllakat prej balte të kuqe.
Arkitektura Vernakulare në Kerala
Evoluimi i arkitekturës shtëpiake të Keralës ndjek ngushtësisht prirjen e zhvillimit në arkitekturën tempullore. Modelet primitive ishin kasolle me skelet bambuje, çati me kashtë gjethesh në forma të thjeshta rrethore, katrore ose drejtkëndore. Forma drejtkëndore me një çati me kulm duket se ka evoluar përfundimisht nga konsideratat funksionale. Strukturalisht skeleti i çatisë ishte vendosur mbi kolona mbi muret e ngritur nga toka për mbrojtje kundër lagështisë dhe insekteve në klimën tropikale.
Sthambat ose kolonat dhe bhithit ose muret janë përësi të një forme të thjeshtë pa të dala dhe të futura. Dera kryesore drejtohet vetën në një drejtim kardinal dhe dritaret janë të vogla dhe të bëra si ekrane të shpuara prej druri. Plani drejtkëndore zakonisht është i ndarë në dy ose tre dhoma banimi me hyrje nga një kalim ballor. Strehët e dala mbulojnë një verandë përreth. Nga shekulli i dhjetë, teoria dhe praktika e arkitekturës shtëpiake ishte kodifikuar në libra si Manushyalaya Chandrika dhe Vastu vidya. Kjo përpjekje e standardizimit të ndërtimit të shtëpive i përshtatej grupeve të ndryshme socio-ekonomike dhe fuqizonte traditën e ndërtimit midis artizanëve. Artizanët tradicional, veçanërisht marangozët, ruanin njohurinë duke ndjekur në mënyrë strikte rregullat kanonike të proporcioneve të elementeve të ndryshme ashtu si dhe detajet e ndërtimit deri në ditët e sotme. Thelbësisht arkitektura shtëpiake e Keralës ndoqi stilin e ndërtimit të shkëpur; rreshtat e shtëpive që shihen në pjesë të tjera të Indisë nuk janë as të përmendura në tekstet e Keralës as të vendosura në praktikë përveç në ngulime (sanketam) të zëna nga tamilë ose brahmanë Konkini. Në formën e saj më të zhvilluar shtëpia tipike e Keralës është e një tipi me oborr – nalukettu. Oborri qendror është një hapësirë e jashtme jetese që mund të bujt disa objekte adhurimi kultore si një shtrat i ngritur për tulssi ose jasemin (mullathara). Katër sallat që rrethojnë oborrin, identike me nalambalamin tempujve, mund të ndahet në mjaft dhoma për veprimtari të ndryshme si gatimi, ngrënia, fjetja, studimi, magazinimi i drithit etj. Në varësi të madhësisë dhe rëndësisë së familjes shtëpia mund të ketë një ose dy kate të sipërme (malika) ose oborr tjetër të rrethuar nga përsëritja e nalukettut për të formuar ettukettu (ndërtesë me tetë salla) ose një grup oborresh të tillë.
Nalukettu
Nālukettu është shtëpia tipike fermere e Tharavadus ku jetonin shumë breza të një familjeje të linjës matriarkale. Këto tipe ndërtesash gjenden tipikisht në shtetin indian të Keralës. Arkitektura tradicionale është në mënyrë tipike një strukturë drejtkëndore ku katër blloqe janë bashkangjitur me një oborr qendror të hapur ndaj qiellit. Katër sallat e anëve janë emërtuar Vadakkini (blloku verior), Padinjattini (blloku perëndimor), Kizhakkini (blloku lindor) dhe Thekkini (blloku lindor). Arkitektura ishte veçanërisht e përshtatur për familjet e mëdha të Tharavadut tradicional, për të jetuar nën të njëjtën çati dhe për të gëzuar të njëjtat shërbime të fermere marumakkathayam.
Elementet e Nalukettut
Është një strukturë që përmban një derë që formon një pjesë të murit të përbërë për shtëpinë me një çati me tjegulla në krye. Është hyrja formale për në kompleksin me shtëpi. Tashmë dera nuk është aty pasi makina do të hyjnë në shtëpi nëpërmjet hyrjes. Çatia me tjegulla është përsëri e pajisur në mënyrë të parapëlqyer me një llambë të tipit tradicional poshtë çatisë. Në vend të derës hyrëse, tani ndodhet një portik.
Është portiku kryesor menjëherë pas shkallëve të shtëpisë. Tradicionalisht ka një çati të pjerrët me tjegulla që mbahet nga kolona. Anët janë të hapura dhe në kohët e hershme, kreu i shtëpisë quhej Karanavar, që zakonisht ulej këtu në një karrike të shtrirë me thuppal kolambi (Enë pështytjeje) nga ana e karrikes. Kjo karrike do të ketë anësore të gjata në të dy krahët ku Karanavari do të mbaj këmbët e tij të ngritura për të qëndruar rehat.
Nga Poomukhami, një verandë në të dy anët përballë shtëpisë nëpër një kalim të hapur quhet Veranda Chuttu. Veranda Chuttu ka drita të varura në largësi të barabartë të varura nga çatia e saj e pjerrët.
Nga ana e Verandës Chuttu dhe Poomukhamit, banka druri me ndënjëse dekoruese të gdhendura, që quhet Charupady. Tradicionalisht anëtarët e familjes ose vizitorët e kishin zakon të uleshin mbi këto charupady për të biseduar.
Në fund të Verandës Chuttu zakonisht ndodhej një pellg i vogël i ndërtuar me guralecë anazh ku zakonisht mbillej zambaku ose Ambali. Pellgjet e ujit mirëmbaheshin për të sintetizuar qarkullimin e energjisë brenda.
Tradicionalisht Nadumuttomi ose oborri qendror i hapur është qendra kryesore e Nalukettut. Në mesin e saktë të shtëpisë ndodhet një zonë e hapur zakonisht katrore që e ndante shtëpinë në katër krahët e saj. Për shkak të kësaj ndarjeje në katër krahë të shtëpisë kemi një Nadumuttom. Në mënyrë të ngjashme ndodhej Ettu kettu dhe Pathinaru kettu që janë mjaft të rrallë, përkatësisht me dy ose dhe katër Nadumuttom.
Nadumuttomi normalisht do të jetë i hapur ndaj qiellit, duke lejuar dritën e diellit dhe shiun të futet brenda. Kjo është për të lejuar energjitë natyrore të qarkullojnë brenda shtëpisë dhe për të lejuar vibrimin pozitiv brenda. Një thulsi ose pemë do të jetë normalisht e mbiellë në qendër të Nadumuttomit, që përdoret për tu adhuruar. Në mënyrë arkitekturore logjike është që të lejohet pema të veproi si një pastruese natyrore e ajrit.
Dhoma Puxha duhet në mënyrë të parapëlqyer të jetë në këndin veri-perëndimor të shtëpisë. Statujat hyjnore mund të vendosen të drejtuar nga lindja ose perëndimi dhe personin që lutet mund të drejtohet përkatësisht nga perëndimi ose lindja. Në muret e Dhomës Puxha bëhen panele druri dhe dizajni standard për Dhomën Puxha, mund tu jepet klientëve të interesuar në pasjen e një dhome tradicionale Puxha.
Tipet e nalukettut
Nalukettut mundë dallohen bazuar mbi llojin e strukturës ashtu dhe mbi kastën e banuesve të tij.
Bazuar mbi strukturën
Nalukettut janë kryesisht të dalluar bazuar mbi strukturën e tyre. Tradicionalisht nalukettu ka një oborr me 4 blloqe/salla të ndërtuara përreth saj në drejtimet kardinale. Megjithatë disa nalukettu kanë 2 oborre, që janë të njohur si Ettukettu (strukturë me 8 blloqe) pasi ato kanë në tërësi 8 blloqe në drejtimet kardinale. Disa struktura sipërore kanë 4 oborre, që në këtë mënyrë janë të njohur si Patinarukettu (strukturë me 16 blloqe). Ndërsa nalukettut dhe ettukettut janë më të zakonshëm, pathinarukettut janë skajshmërisht të rrallë, për shkak të përmasave të tyre të stërmëdha. Në këtë mënyrë nalukettut mund të dallohen bazuar mbi lartësinë dhe numrin e kateve të tyre. Disa nalukettu janë një-katësh dhe të bëra tërësisht me dru. Nalukettu të tjerë janë dy-katësh ose ndonjëherë madje me tre kate dhe kanë mure të përbëra me përzierje lateriti dhe balte.
Bazuar mbi kastën
Termi i përdorur për nalukettut dallon bazuar mbi kastën ose statusin shoqëror të banorëve të tij.
Shtëpitë-varka të Keralës
Kettuvallami është një shtëpi-varkë gjerësisht e përdorur në shtetin indian të Keralës. Këto konstruksione janë të mbuluara me çati me kashtë mbi strukturën prej druri. Kettuvallami tradicional përdoret kryesisht për të promovuar Turizmin e Keralas.
Etimologjia
Në gjuhën malayalam "kettu" do të thotë "të lidhësh" dhe “vallam” do të thotë varkë – kështu që dy fjalët e bashkuara krijojnë emrin vendor "kettuvallam”. Çdo shtëpi-varkë është ndërtuar duke përdorur parimet dhe teknikat e lashta të ndërtimit të varkave nga marangozët vendorë duke përdorur dru 'Anjili'. Për lidhjen e trungjeve të drurit përdoren litarë lëvoreje arrëkokosi.
Historia
Varkat në një larmi formash dhe përmasash kanë qenë tradicionalisht mjeti kryesor i transportit të njerëzve dhe materialeve në ujërat e brendshëm të lundrueshëm. Në vençanti, shtëpitë-varka përdoreshin për të tregtuar oriz, erëza dhe mallra të tjerë midis Kuttanadit dhe portit të Koçinit. Në ato ditë zhvillohej një panair tre ditor. Një shtëpi-varkë standarde, që mund të jetë rreth 30.5 metra e gjatë, mund të mbaj deri në 30 tonë, saç mund të mbajnë tre maune të mëdha. Këto varka-shtëpi u bënë madje edhe lagje të rehatshme banimi. Ishte mënyra kryesore e transportit në Keralan bregdetare thjesht për shkak të aftësisë për të shkuar deri në zonat më të largëta. Megjithatë, rrethanat ndryshuan, pasi rrugët e mjeteve të motorizuara, hekurudha dhe transporti ajror i lanë mbrapa varkat e ngadalta dhe të përmbajtura të vendit, me njerëzit që parapëlqenin shpejtësinë.
Leshi xhamit
Vite më parë, A. G. Sudhakarani ndërtoi varkën e parë të peshkimit dhe junkarin e parë ndonjëherë të Kochit që ishte vendosur midis Fortesës së Kochit dhe Vypeenit. Për rrjedhojë, Samudra Shipyard (P) Limited, Aroor, e menaxhuar nga djemtë e tij, i ka dhënë formë një tjetër ideje inovative pushimesh – një kettuvallam tradicional i bërë prej leshi xhami. Kjo është e para e llojit të saj në Indi.
Turizmi
Kerala u vendos mes `50 destinacionet e një jete' nga National Geographic Traveler në një numër të veçant të botuar pak para fundit të mijëvjeçarit. Gazeta The Hindu shkroi “Një kroçerë përgjatë panoramës së lagunave, përgjatë liqeneve piktorikë, kanaleve të zbukuruar me palma dhe rrjedhave vezulluese të `Vendit të Zotit' është përvoja më magjepsëse e pushimeve në vend. Me një kroçerë përgjatë rrugëve ujore të zbukuruara me palma që po bëhen pjesë e itinerareve të pushuesve, kettuvallami tradicional është shfaqur si maskoti i Turizmit të Keralës.” Më shumë se 900 kettuvallamë qëndrojnë në ujërat e brendshme dhe që ndjekin itinerare të ndryshme popullore ndërmjet turistëve. Alappuzha është kështjella e shtëpive-varka. Nga këto, rreth 120 mbahen dhe janë të përsosura si linja luksi. Varkat-shtëpi kanë të gjitha komfortet e një hoteli të mirë: dhoma fjetjeje të mirë-pajisura, tualete higjenike moderne, dhoma jetese të rehatshme, një kuzhinë të bukur dhe në disa raste madje edhe një ballkon për qëndrim. Ekuipazhi i një kettuvallami përfshin dy rremtarë dhe një kuzhinier. Ushqimi i freskët, i gatuar në stilin e pakrahasueshë Kuttanadan është parapëlqimi i turistëve ndërkombtarë. Turistët mund të zgjedhin për një kroçerë ditore ose një qëndrim natësor në një shtëpi-varkë. Shumica e turistëve parapëlqejnë të qëndrojnë përgjatë natës në një shtëpi-varkë ose kettuvallam pasi ai ofron një përvojë holistike të ujërave të brendshme të lundrueshme. Operatorët turistikë kanë paraqitur opsione inovative. Këshilli i Turizmit të distriktit të Kannurit ka nisur një program 'Nadi Darshan' (soditja lumore) në lidhje me një resort privat në Kattampalli si një nismë për të popullarizuar kettuvallamin për promovimin e turizmit dhe si një përpjekje për ti bërë njerëzit të dinë më shumë rreth lumit Valapattanam, një nga lumenjtë më të mëdhenj në rajon dhe rrjedhjen e jetës së distriktit. Një restorant me ushqime deti është hapur në një kettuvallam në rrugën Kaloor - Kadvanthra.
Ferrari 250 GTO
thumb|Ky eshte Ferrari 250 GTO qe eshte shitur per $38 milion Ky Ferrari eshte kriuar ne vitin 1962. Esht makina me e shtrejnt qe esht shitur ne bote. Kjo ka kushtuar $38 milion dhe eshte shitur ne ankandin e Bonhams Monterey.Ferrari ka krijuar vetem 39 Ferrari 250 GTO nga viti 1962 deri ne 1964.
Saint-Jean-aux-Bois
Saint-Jean-aux-Bois është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Saint-Jean-aux-Bois ka një popullsi prej 137 banorë dhe sipërfaqe 8.9 km², me një dendësi prej 15 banor/km².
1923 në Shqipëri
Në vijim është lista e ngjarjeve që kanë ndodhur gjatë vitit 1923 në Republikën e Shqipërisë.
Qarku Sens
Qarku Sens është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Yonne.
Baugé
Baugé është një komunë në Francë. Baugé bën pjesë në departamentin Maine-et-Loire të rajonit Pays de la Loire. Komuna ka një popullsi prej 3672 banorë dhe sipërfaqe 8.55 km².
Rajonet e Danimarkës
Pesë Rajonet e Danimarkës u krijuan si ndarje administrative në një nivel mbi komunat dhe nën qeverinë qendrore në sektorin publik si pjesë e Reformës Komunale Daneze 2007, kur u shfuqizuan 13 qarqet. Në të njëjtën kohë, numri i komunave u shkurtua nga 270 në 98. Reforma u miratua dhe u bë ligj nga ligjvënësit në Folketing 26 qershor 2005 me zgjedhjet për 98 komuna dhe 5 rajone që u mbajt të martën e 15 nëntorit 2005.
Çdo rajon qeveriset nga një këshill rajonal i zgjedhur me 41 anëtarë, nga të cilët zgjidhet kryetari rajonal.
Përgjegjësia kryesore e rajoneve është kujdesi shëndetësor. Fuqitë më të vogla të rajoneve përfshijnë transportin publik, planifikimin e mjedisit, menaxhimin e ndotjes së tokës dhe njëfarë koordinimi të arsimit të mesëm.
1924 në Shqipëri
Në vijim është lista e ngjarjeve që kanë ndodhur gjatë vitit 1924 në Republikën e Shqipërisë.
Beauvais-sur-Matha
Beauvais-sur-Matha është një komunë në Francë. Beauvais-sur-Matha bën pjesë në departamentin Charente-Maritime të rajonit Poitou-Charentes. Komuna ka një popullsi prej 687 banorë dhe sipërfaqe 12.48 km².
Qarku Arcachon
Qarku Arcachon është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Gironda.
Tannay
Tannay është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Tannay ka një popullsi prej 159 banorë dhe sipërfaqe 14.04 km², me një dendësi prej 11 banor/km².
Monique Laurent
Laurent fitoi një doktoraturë nga Universiteti i Paris Diderot në vitin 1986, nën mbikëqyrjen e Michel Deza.
Baulay
Baulay është një komunë në Francë. Baulay bën pjesë në departamentin Haute-Saône të rajonit Franche-Comté. Komuna ka një popullsi prej 323 banorë dhe sipërfaqe 8.22 km².
Avullimi
Rrerrz
= Cfarë Është Avullimi? Si Është Procesi I Avullimit? = Bota rreth nesh - një organizëm të ndërlidhura, në të cilin të gjitha proceset dhe fenomenet e natyrës së gjallë dhe jo të gjalla nuk do të ndodhë vetëm si kjo. Shkencëtarët vërtetuar se edhe ndërhyrje të vogla të njeriut janë ndryshime të mëdha. Pavarësisht nga kjo, njerëzit harrojnë se, gjithashtu, është një pjesë integrale e botës. Në lidhje me këtë ndryshim duke u zhvilluar në njerëzimit si një e tërë.
Monetized by optAd360
Të gjitha proceset e jetës dhe të fenomeneve natyrore të fillojnë për të mësuar fëmijët tashmë në shkollë, e cila është shumë e rëndësishme për të çuar përpara të kuptuarit e asaj që po ndodh përreth. Siç e dini, tema e "avullimit" (klasa e 8) është duke studiuar në kuadër të shkollës së mesme, kur nxënësit janë të gatshëm për të reflektuar mbi problemet.
SIÇ NDODH AVULLIMI
Gjithkush e di se avullimit të tillë. Ky fenomen është shndërrimi i substancave të ndryshme në shtetin konsistencës së avullit dhe gazit. Është e njohur se procesi zhvillohet në një temperaturë të përshtatshme.
BAZA E JETËS NË TOKË
Është e njohur se uji - një pjesë integrale të ekzistencës së botës. Pa qenë e pamundur jo, t. To. Të gjitha gjërat e gjalla janë të përbërë nga 75% ujë.
Ky kompleks të veçantë, pronat e të cilëve janë të jashtëzakonshme. Dhe vetëm në sajë të anomalive të këtij fenomeni të ngjarë të jetojnë në një mënyrë për tani nuk ka në planet.
ad
Njerëzimi ishte i interesuar në këtë mrekulli nga kohët e lashta. Më shumë filozof Aristoteli në shekullin e IV para Krishtit, deklaroi se uji - kjo është fillimi i çdo gjëje. Në fizikë shekullit XVII makineri Dutch, matematikë, astronomi dhe shpikësit e rekomanduar për të instaluar koeficientët Huygens ujë dhe shpërbërjen akull valë si nivele kryesore shkallë termometër. Por çfarë është avullimi i njerëzimit mësuar shumë më vonë. Në 1783, shkencëtar francez dhe themelues i modern kimi Lavoisier riprodhohet formulë - H2O.
VETITË E UJIT
Një nga cilësitë e mrekullueshme të këtij materiali - aftësia e H2O ekzistojnë në tre shtete të ndryshme në kushte normale:
Në H2O nuk është një cilësi - aftësia për të ndryshojnë ndryshimet e saj densitet nga treguesit termometër. Dhe gjëja më e habitshme është se në qoftë se këto para nuk ishte, akulli nuk mund të notosh, dhe dete, oqeane, lumenj dhe liqene të ngrijë të gjithë në fund. Atëherë jeta në tokë nuk mund të ekzistojnë, sepse ajo është e para pellgje strehimi mikroorganizmave të.
ad
CIKLI H2O NË NATYRË
Bimësia merr lagështi nga toka dhe uji është qarkulluar nga sipërfaqja e gjetheve. Kjo procedurë është quajtur djersë dhe është një proces fizik dhe biologjik.
Atmosphere, i ngopur me avull dhe të vendosur në afërsi të tokës, pastaj e bëri të lehta dhe më kanë filluar të lëvizin upwardly. pikëza të vogla të ujit në atmosferë janë reduktuar përafërsisht çdo tetë ose nëntë ditë.
Avullimi ndodh për shkak të ciklit, dhe kjo është një komponent i rëndësishëm në qarkullim H2O në natyrë. Ky proces është për të kthyer në ujë nga një gjendje të lëngët ose të ngurtë në një gaz dhe me avull pranimit shikimin paarritshëm në ajër.
AVULLIMI DHE AVULLIMIT
Dhe çfarë një ndryshim konceptet e "paqëndrueshmërisë" dhe "avullimit"? Së pari, e konsiderojnë termin e parë. Ky është një tregues i zonave klimatike, e cila përcakton se sa të lëngshme avullohet nga sipërfaqja në maksimum. Duke pasur parasysh se zona me lagështi të tilla si shënimet G. N. Vysotsky përbëhet raportit të reshjeve të luhatshmërisë, kjo është një tregues kyç të klimës.
ad
Ekziston edhe një varësi e sigurt: nëse paqëndrueshmëria më pak, me lagështi gjatë. Procesi i përshkruar këtu është i bazuar në lagështia e ajrit, me shpejtësinë e erës dhe varet prej tyre.
Çfarë është avullimi? Kjo dukuri, e cila ndodh gjatë konvertimin e substancave të lëngshëm në një fazë të veçantë në avullit ose gaz. Efekti i kundërt i këtij procesi është quajtur trashje. Nëse krahasojmë këto dy fenomene, përkufizohet lehtësisht si në dispozicion për avullimit të burimeve ujore apo akull.
PROCESI I AVULLIMIT: KUSHTET
Në ajër, nuk është gjithmonë një sasi të caktuar të molekulave H2O. Kjo normë ndryshon në varësi të kushteve të caktuara dhe është quajtur lagështia. Ky raport, i cili mat sasinë e avullit të ujit në atmosferë. Në varësi të kësaj, zona të ndryshme klimatike. Lagështia është kudo. Ka dy lloje të saj:
I VEÇANTË
Për shembull, në një dhomë ku lagështia e lartë, këmbë ujë në të, nuk do të zhduket fare. Edhe pse, në qoftë se ajri është i thatë, procesi i ngopjes me avull do të jetë i vazhdueshëm për sa kohë që ai më në fund ajo është e plotë. Nëse papritur ftohje avullit të ujit e ajrit, e cila u ngopur para se ajo do të avulloj pa u ndalur dhe të vendosen në formën e vesë. Por në rastin e ngrohjes e ajrit i cili laget mjaftueshëm, procesi mbushje vazhdon.
ad
Sa më i lartë t °, avullimi ndodh më shpejt, dhe gjithashtu rrit të ashtuquajturin presioni i avullit e cila hapësirë është i ngopur. Vlimi ndodh me kusht ku presioni avull është e barabartë me elasticitet të gazit që rrethon të lëngshme. Pika e vlimit ndryshon në varësi të presionit të gazit përreth dhe bëhet më e madhe se, kur ajo rritet.
SA I SHPEJTË ËSHTË AVULLIMI
Siç dihet, uji në procesin e konvertimit me avull është e lidhur direkt me ekzistencën e lëngjeve. Si pasojë, ne mund të përmbledhim se ky fenomen është shumë e rëndësishme për mjedisin dhe industrisë.
Në procesin e studimit dhe eksperimentimi avullimit normë u gjet. Përveç kësaj, ai bëhet i vetëdijshëm për disa fenomeneve që shoqërojnë atë. Por ata duken shumë kontradiktore për kohën e tanishme dhe ende nuk është e qartë është natyra e tyre.