cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ludwig van Beethoven
Vepra
Beethoveni e kishte paraqitjen e tij të parë para publikut të Vienës në vitin 1795 me koncertin e tij të dytë për piano. Gjatë fillimit të karrieres së tij ai më së shumti merrej me piano solo. Seria e tij e famshme e 32 soneteve për piano daton para vitit 1802 ku më e njohura është "Pathétique". Të gjithë muzikantët pajtohen se veprat e hershme të Beethoven-it ishin shumë te ngjashme me ato të Hayden dhe Mozartit. Rreth vitit 1801 Beethoven filloi ta humbiste dëgjimin. Ka histori që gjatë premierës se Simfonisë së Nëntë i është dashur që të kthehej nga publiku që të shikonte apllauzin e tyre. Duke mos dëgjuar asgjë nga fund i vitit 1802 ai ra në depresion dhe tentoi të bënte vetvrasje. Ai la Vienen për nje qytet të vogël Austriak, Hailkengstand, ku vazhdoi të jetojë përmes artit të tij. Ai vazhdoi të kompozonte edhe pse gati nuk dëgjonte asgjë. Pas një tentimi të dështuar që të luante vetë vepren e tij Piano Concerto Nr.5 ‘Emperor’ ai nuk luajti më asnjëherë para publikut.
Rreth vitit 1803 Beethoveni deklaroi “Nuk jam i kënaqur me punën time deri tani, duhet të ndjek një rrugë të re”. Hapin i tij të parë të madh e bëri me simfoninë “Eroica” në E flat e cila ishte shumë më e madhe se çdo vepër e asaj kohe. Edhe pse nuk u prit mirë nga kritika, vepra prapseprapë ishte e suksesshme. Në atë kohë Beethoveni shkroi Simfonitë nga 3 deri ne 8 gjithashtu sonatat Waldstein dhe Appassionata si dhe operen Fidelio dhe shume kompozime te tjera. Në vitin 1810 Beethoveni u nderua nga E.T.A. Hoffman si nje ndër tre kompozitorët e mëdhenj dhe e quajti Simfoninë e Pestë si veprën më të rëndësishme të kohës.
Ne vitet e fundit te jetës se tij ai filloi te studionte veprat e Bachut dhe Hendelit se dhe shkroi Simfoninë e tij të Nëntë, ndoshta vepren më të mirë të tij.
Referime
[[Kategoria: Biografi gjermanësh]
Koçi Bako
Koçi Bako (Korçë, 1905/1906 - 8 nëntor 1941) ka qenë nga anëtarët e parë të Grupit Komunist të Korçës, të krijuar në vitet '30 si dhe dëshmori i parë i Partisë Komuniste Shqiptare. Bako mori pjesë në të gjithë aktivitet që zhvilloi grupi komunist i Korçës si kundër pushtetit të mbretit Zog, po ashtu edhe kundër pushtuesve italianë. Nga viti 1932 deri më 8 nëntor 1941, Koçi njihej si një nga organizatorët e të gjitha demonstratave komuniste të zhvilluara në Korçë. Ai u vra me një plumb në kokë, më 8 nëntor të vitit 1941, në një demonstratë të zhvilluar në Korçë nga Partia Komuniste.
Palma de Gandia
Palma de Gandia është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Safor, të provincës Valencia, në Komunitetin e Valencias. Palma de Gandia ka 1845 banorë (2008), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 14 km2.
Lidhje të jashtme
Palma de Gandia
Kantoni Étain
Kantoni Étain (frëngjisht: Canton d'Étain) është një kanton në departamentin Meuse, rajonin Lorraine në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Étain. Ka sipërfaqe 239km2 dhe popullsi 7141 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Étain aktualisht përbëhet nga 26 komuna.
Sallatë me spinaq
Spinaqi i pastruar dhe i larë mirë përvëlohet për 3-4 minuta në ujë të vluar me kripë, i kullohet uji, pritet në copa të vogla dhe mund të përdoret në mënyrë të thjeshtë si radhiqet (d.m.th. duke i spërkatur me vaj e lëng limoni), ose përzihet me qepë të skuqura dhe kur vihet në pjatë i hidhen hudhra të grira imët ose të shtypura në havan.mund t'i hidhni ereza te tjera sipas shijes tuaj!
Për 500 g spinaq duhen :
Autoriteti i Aviacionit Civil të Shqipërisë
Autoriteti i Aviacionit Civil të Shqipërisë (ish-Drejtoria e Përgjithshme e Aviacionit Civil) bën rregullimin e aviacionit civil në Republikën e Shqipërisë. U ngrit më 3 shkurt 1991 si Drejtoria e Përgjithshme e Aviacionit Civil (DPAC), për të përballuar zhvillimin që kërkonte koha.
Drejtoritë e saj janë:
Sapaç
Sapaçi është një fshat në komunën Iballë në rrethin e Pukës të Shqipërisë.
Kallëmbi
Kallëmbi është një fshat në komunën Memaliaj Fshat në rrethin e Tepelenës të Shqipërisë.
Mesuli
Mesuli është një fshat në komunën Gjegjan) në rrethin e Pukës të Shqipërisë.
Shih edhe
Fshati Mesul perbehet nga tre lagje: Gjinaj, Koder, Balte. Popullsia e ketij fshati besohet se ka ardhur nga Spaci dhe eshte vendosur ne kete zone. Tokat ne Mesul jane shume pjellore. Mesuli shquhet per prodhimet e fresketa bujqesore, per pemetarine dhe kryesisht per kultivimin e rrushit. Mesuli eshte nje zone arsim dashese, pasi me dhjetera djem dhe vajza te kesaj zone jane diplomuar ne dege te rendesishme dhe sot gezojne pozicione te rendesishme ne te gjithe vendin. Popullsia e kesaj zone per shkak te terrenit te thyer malor dhe papunesie, ka levizuar dhe eshte vendosur kryesisht ne rajonin perendimor te Shqiperise. Nga rreth 200 familje qe numeronte fshati i Mesulit ne Vitin 1990, sot numerohen rreth 30 familje. Mesuli shquhet gjithatu se ka dhe klimen me te mire ne te gjitha zonat perreth,ne lagjen koder tani nuk banon asnjeri po ashtu dhe ne balte vetem dy shtepi kan ngel  ka dy lumenj te mrekullushem perroi i mesulit dhe perroj i qaf xhepes,gjithashtu ka dhe bukuri natyrore qe ia vlen t'i vizitosh Flitet se ne periudhen e bronzit mesulaket kane pire uje nga nje burim i cili quhej "syri i cikllopit" dhe qe nga ajo kohe intiligjenca e mesulakve krahasohet me hebrenjte mbi mesetaren.
Sallatë me endivi
Sallata endivi është pak e hidhur, por vlerën ushqimore e ka njëlloj si sallata e freskët. Përgatitet si sallata jeshile, d.m.th. grihet hollë dhe spërkatet me kopër, vaj e uthull ose më parë përvëlohet 2-3 minuta në ujë të vluar me kripë. Në këtë rast serviret me vaj, lëng limoni ose limontoz.
Bylyshi
Bylyshi është një fshat në komunën Memaliaj Fshat në rrethin e Tepelenës të Shqipërisë.
Max Planck
Max Planck (lexo: Maks Plank; 23 prill, 1858 – 4 tetor, 1947) ishte një fizikant gjerman. Ai konsiderohet si themeluesi i Teorisë Kuantike dhe si një nga fizikantët më të mëdhenj të shekullit të 21-të. Planck mori Çmimin Nobel në Fizikë në vitin 1918. Planck ishte mjaft i talentuar edhe në fusha të tjera si muzikë apo letërsi, por në fund ai zgjodhi shkencën. Planck ishte dhe President i Shoqërisë Kaiser-Wilhelm të Berlinit (1930-37) dhe Sekretar i Akademisë Prusiane të Shkecave (1912-1938).
Jeta dhe karriera
Planck vinte nga familje intelektuale. Stër-gjyshi dhe gjyshi i tij ishin profesorë teologjie në Göttingen; i ati ishte profesor drejtësie në Kiel dhe Munich; dhe xhaxhai i tij ishte gjykatës.
Planck u lind në Kiel, nga Johann Julius Wilhelm Planck dhe gruaja e tij e dytë, Emma Patzig. Ai u pagëzua me emrin Karl Ernst Ludwig Marx Planck. Në moshën 10 vjeçare ai filloi të përdorte shkurtimin Max.
Logati (Sul)
Logat ose Lugat (greqisht: Αγορά/Agorá) është fshat në qarkun i Çamërisë, Greqi. Përpara vitit 1927, fshati është njohur me emrin e vjetër në formën greke Λιογκάτι/Liogkáti.
Gjeografia
Nga veriu Logati kufizohet me Dhragomin, nga jugu me Kardhiqin, nga perëndimi me Këndalin dhe nga lindja me malin e Cangarit.
Toponimet të fshatit Logat:(Kjo nuk është një listë e plotë të toponimeve për këtë fshat. Për më shumë informacion, shih shënimin më poshtë)
Demografia
Familjet në fshatin Logat:
Bushi, Cili, Loli, Spiro, Shullenj (Foto Shulla, i ardhur nga Cangari i Sulit).
Sallatë me domate e kastraveca
Kastravecat e njomë lahen mirë, u pritet maja dhe bishti, ndërsa të mëdhenjtë qërohen, priten rrumbullak dhe vendosen në mes të pjatës në formë shkalle. Rreth e qark vihen domate të prera në formë rrathësh, qepë të grira hollë të përziera me majdanoz, me vaj e uthull dhe kripë.
Për 500 g kastraveca e domate duhen :
Mërtur
Mërturi është një fshat në komunën Iballë në rrethin e Pukës të Shqipërisë.
Your Demise
Your Demise ishtë një grup muzikor nga Salisbury, St Albans dhe Brighton të Anglia. Deri tani, grupi publikoi katëri albume dhe tre EPs. Grupi përbëhet nga Ed McRae (Këngëtar), Stuart Paice (Kitara), Daniel Ozburger (Kitara), Jimmy Sampson (E-Bas) dhe James Tailby (Drums).
Ersekë - Bazorelievi i muzeut
Bazorelievi në bronz, me përmasa 3 x 7 m, ndodhet te fasada kryesore e muzeu të qytetit të Ersekës.
Ezequiel Muñoz
Matías Ezequiel Muñoz (lindur më 8 tetor 1990) është një futbollist argjentinas i cili luan si qëndër–mbrojtës me klubin italian Sampdoria në Serie A në huazim nga Palermo. Pseudonimet e tij janë Il niño di Pergamino dhe El Chiquito. Ai është cilësuar si një nga lojtarët më të mirë të ditëlindjes 1990 nga revista sportive Don Balon.
Argentinos Juniors
Nga mosha pesë vjeçare e deri në moshën dhjetë vjeçare, Muñoz ka luajtur me skuadrat e moshave të Argentinos Juniors, një skuadër e vogël në qytetin e tij.
Boca Juniors
Në moshën 14 vjeçare, Muñoz u transferua te Boca Juniors, aty ai mori pseudonimin El Chiquito Muñoz. Ai luajti me skuadrën e parë që në moshën 17 vjeçare pasi në sezonin 2007–08, Muñoz luajti dy ndeshje në kampionatin argjentinas, ai gjithashtu luajti edhe një ndeshje në Copa Libertadores dhe tre në Copa Sudamericana.
Ai bëri debutimin e tij të plotë me skuadrën e parë më 24 shtator 2008 në fitoren 4–0 kundër LDU Quito, kurse debutimin në ligë e bëri më 12 prill 2009 në humbjen 1–0 jashtë fushe kundër Estudiantes de la Plata.
Me trajnerin e ri Alfio Basile, Muñoz u vendos në stolin e rezervave, kurse me ardhjen e Claudio Borghit, Muñoz e fitoi sërisht vendin e titullarit.
Hysni Kapo
Hysni Kapo (Tërbaç, 4 mars 1915 - Paris, 23 shtator 1979) ka qenë arkivist, partizan, diplomat dhe politikan shqiptar. Kapo përfshihet në listën e përpiluar nga Instituti i Studimit të Krimeve dhe Pasojave të Komunizmit, që përmbledh pjesëmarrësit që kanë përgjegjësi direkte për krimet e Partisë Komuniste Shqiptare dhe të Ushtrisë Nacionalçlirimtare, duke qene, sipas ligjit nr. 41, anëtarë të strukturave politike dhe ushtarake “që kanë inspiruar, organizuar, urdhëruar, ekzekutuar ose ndihmuar forcat partizane në vepra kriminale”.
Ezequiel Muñoz
Palermo
Më 27 korrik 2010, argjencia argjentinase Dodici Corporation lajmëroi se Muñoz ishte transferuar te Palermo për 6 Milion $ (4.3 milion €). Mbrojtësi i ri preferoi që të lërë skuadrën e tij ku u rrit sëbashku me Christian Cellay, Juan Insaurralde dhe Matías Caruzzo vetëm për tu transferua tek klubi italian. Blerja e tij u zyrtarizua më 4 gusht, ai firmosi një kontartë pesë vjeçare me pagë 700,000 € në sezon.
Palmera
Palmera është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Safor, të provincës Valencia, në Komunitetin e Valencias. Palmera ka 813 banorë (2007), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 1 km2.
Hysni Kapo
Jeta
Ndoqi shkollën tregtare të Vlorës. Deri më 28 nëntor 1941 Kapo, që atëherë mbante mbiemrin Abazi, ishte arkivist i parë i spitalit civil Vlorë në varësi të Drejtorisë së Përgjithshme të Shëndetësisë, kjo e mvarur nga Ministria e Punëve të Brendshme. U shkarkua nga zëvendësisht ministri i Punëve të Brendshme Mustafa Kruja.
Liqej
Liqej është një vendbanim në komunën e Vushtrrisë, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Liqen.
Vasije
Vasije është një fshat në Shqipëri...
Hysni Kapo
Jeta
Në periudhën nga 1941 deri më 1943 ka qenë sekretar politik i Komitetit Qarkor për Vlorën dhe më pas komisar i Brigadës së 5‑të e zv/komisar politik i shtabit tė Zonës së Parë Operative në vitet 1943 ‑ 1944. Në kongresin e Përmetit u zgjodh anëtar i Këshillit të KANÇ‑it.
Palmera
Lidhje të jashtme
Palmera
Hysni Kapo
Jeta
Pas lufte ishte ambasador i Shqipėrisë në Beograd e më pas zv/ministėr i Punëve të Jashtme.
Në vitet 1950 ‑ 1954 ishte zv/kryeministėr dhe ministėr i Bujqësisë. Nga viti 1956 e deri sa vdiq ishte sekretar i KQ tė PPSH‑sė. Në të gjitha rastet ka qenė zgjedhur anëtar i Byrosë Politike dhe deputet në Kuvendin Popullor.
Më 23 shtator 1979 Hysni Kapo vdiq në një klinikë të Parisit, nga një sëmundje e rëndë.
Dekoratat
Pas zbulimit të shumë krimeve të komunizmit dhe kërkesave të vazhdueshme të opinionit publik me dekretin nr.1018, datë 13.2.1995 të Presidentit të Republikës, Sali Berisha, iu hoqën të gjitha dekoratat dhe titujt e nderit për aktin kriminal të gjenocidit të ushtruar ndaj popullit shqiptar gjatë viteve të diktaturës komuniste Hysni Kapos dhe zyrtarëve të tjerë të lartë të regjimit komunist.
Sallatë verore
Në një pjatë vendosen kastraveca, domate të prera në formë rrethi dhe speca jeshile të grirë në formë fijesh. Sallata spërkatet me vaj, uthull, kripë, përzihet lehtë dhe vendoset në pjatë. Sipër i hidhen qepë të grira hollë të përziera me majdanoz.
Ezequiel Muñoz
Palermo
Ai bëri debutimin e tij me fanellën rosanero në ndeshjen play–off të Ligës së Europës kundër Mariborit, Palermo humbi ndeshjen me rezultatin 3–2. Më 29 gusht, ai bëri debutimin e tij në Serie A në barazimin 0–0 kundër Kaljarit. Më 15 dhjetor, Muñoz bëri debutimin e tij me Palermon në ndeshjen e gjashtë të fazës së grupeve të Ligës së Europës kundër skuadrës zvicerane Lausanne-Sport: ai shënoi golin e fitores në transfertë në minutën e 86të. Më 29 maj 2011, në finalen e Kupës së Italisë, Muñoz shënoi golin e rezultatit të përkohshëm 1–2 kundër Interit, në fund ndeshja u mbyll me rezultatin 1–3. Në fund të sezonit, Muñoz kishte luajtur 42 ndeshje në të gjitha kompedicionet dhe kishte shënuar dy gola.
Sallatë verore
Për 500 g domate e kastraveca duhen :
Ezequiel Muñoz
Palermo
Muñoz ishte titullarë në dy ndeshjet kualifikuese të raundit të tretë të Ligës së Europës kundër skuadrës zvicerane Thun. Pas blerjes së Matías Silvestres, pas rikthimit nga dëmtimi të Mauro Cettos, dhe pas mbërritjes së trajnerit të ri Devis Mangia i cili zëvëndësoi Stefano Piolin dhe vendosjes së Giulio Migliaccios në qëndër të mbrojtjes, Muñoz priti 10 dhjetorin për të luajtur ndeshjen e parë në ligë, ai luajti në humbjen 1–0 kundër Cesenës.
Me ardhjen në stol të trajnerit Bortolo Mutti, Muñoz i erdhi mundësi për të luajtur sërisht dhe e mbylli sezonin me 21 ndeshje të luajtura në të gjitha kompedicionet (19 kampionat dhe 2 në Ligën e Europës). Në këto 21 ndeshje, ai arriti të shënoj një gl në javën e 28të në barazimin kundër Lecces; ai e shënoi golin pas një gjuajtje me kokë e cila përfundoi në cepin e portës. Për shkak të dëmtimit të Eros Pisanos, Muñoz u detyrua të zhvendosej në të dhjathtë të mbrojtjes.
Sezoni 2012–13 nuk do të ishte i mirë për klubin siçilian, ata në javën e 37të ranë zyrtarisht nga kategoria pas humbjes 1–0 kundër Fiorentinës. Për sezonin 2013–14, ai u emërua zëvëndës–kapiten mbrapa Edgar Barretos nga trajneri i ri Gennaro Gattuso. Një dëmtimi e mbajti atë jashtë fushave të lojës për ndeshjet e para të sezonit. Më 13 tetor 2013, Muñoz shënoi golin e parë të sezonit në fitoren 1–0 kundër Pescarës; ai e shënoi golin në minutën e parë me kokë pas krosimit të Paulo Dybalas. Më 14 dhjetor 2013, Muñoz shënoi dy gola për t'i dhënë fitoren skuadrës së tij me rezultatin 3–1 kundër Cittadellas, kjo ishte hera e parë që ai shënonte dy gola në një ndeshje. Ai i shënoi golat në minutën e 23të dhe 26të.
Karriera ndërkombëtare
Në vitin 2009, ai u thirr nga trajneri i Argjentinës Diego Maradona për një ndeshje miqësore kundër Panamasë. në këtë ndeshje, Maradona kishte vendosur që të luanin vetëm lojtarët e ligës kombëtare argjentinase. Ai nuk arriti dot të bëjë debutimin e tij për shkak të një dëmtimi në këmbë.
Statistikat e karrierës
Redaktuar më 17 nëntor 2013
Cereni
parapamje|[[Xhamia Ceren]] është një fshat në Shqipëri...
Ekonomia
Në vitin 1571 banorët e Cerenit kanë pasur katër mbiemra të gjithë shqip, asnjë sllav. Në vitin 1591 Cereni ka pasur akoma edhe 23 shtëpi të krishtera. ”Renta feudale në akça është për Bloshtanin 1500, Ceren 1000, Shullan 1500, Shin Andrea 1000, Radomir3000, Taksa e dhenve në mallet e Sharrit ku përfshihet edhe Kalaja 120.000. Feudet hass i padishahut. (Akademia e Shkencave, Instituti i Historisë, Studime historike 4, Tiranë 1973).
Mirina
Mirina është një fshat në komunën Memaliaj Fshat në rrethin e Tepelenës të Shqipërisë.
Zeevang
Zeevang është një qytet dhe komunë në provincën Holanda e Veriut në Holandë me sipërfaqe 55.23 km² dhe popullsi 6306 banorë. Oosthuizen është kryeqendra e komunës.
Kanagawa (prefekturë)
Historia
Prefektura ka disa vende arkeologjike që datojnë në periudhën Jōmon (rreth 400 p.e.s.). Rreth 3000 vjet më parë, Mali vullkanik Hakone shpërtheu duke krijuar liqenin Ashi në zonën perëndimore të prefekturës. Besohet se dinastia Yamato e udhëhoqi këtë zonë nga shekulli V e tutje. Në lashtësi, fushat e saj ishin shumë pak të banuara.
Kamakura në Sagamin qëndror ishte kryeqyteti i Japonisë gjatë periudhës Kamakura (1185-1333). Në Japoninë mesjetare, Kanagawa ishte pjesë e krahinave të Sagamit dhe Musashit. Gjatë periudhës Edo, në pjesën perëndimore të provincës së Sagamit ishte qeverisur nga Daimyo nga Kalaja Odawara, ndërsa në pjesën lindore u qeverisen drejtpërdrejt nga Shogunato Tokugawa në Edo (Tokyo).
Komodori Matthew C. Perry zbarkoi në Kanagawa në 1853-1854 dhe nënshkroi Konventën e Kanagawas për të detyruar hapjen e porteve japoneze për Shtetet e Bashkuara. Yokohama, port më i madhe e i thellë në Gjirin e Tokios, u hap ndaj tregtarëve të huaj në 1859 pas disa viteve presioni nga të huajt, dhe përfundimisht u shëndërrua në portin tregtar më të madh në Japoni. Yokosuka, më afër gojës së Gjirit të Tokios, u zhvillua si një port detar dhe tani shërben si selia qëndrore e Flotës 7 Amerikane (U.S. 7th Fleet). Pas periudhës Meiji,shumë të huaj jetuan në qytetin Yokohama. Qeveria Meiji ndërtoi hekurudhën e parë në Japoni, nga Shinbashi (Tokio) në Yokohama më 1872.
Yokohama, Kawasaki dhe qytete të tjera të mëdha janë dëmtuar rëndë nga bombardimet e Shteteve të Bashkuara në 1945. Viktimat arritën në më shumë se disa mijëra. Pas luftës, gjenerali Douglas MacArthur, Komandant Suprem i Fuqive Aleate për pushtimin e Japonisë, u ul në Kanagawa, para se të lëvizte në zona të tjera. Bazave ushtarake të Shteteve të Bashkuara ende mbetën në Kanagawa, duke përfshirë kampin Zama,bazën detare Yokosuka, Air Station Atsugi etj.
Referime
thumb|200px|Dallga e Madhe ne Kanagawa (神奈川沖浪裏 Kanagawa-oki nami-ura?) printim origjinal
Lista e ardhacakëve - Vushtrri
Në tabelat e më poshtme janë mbledhur disa shënime dhe të dhëna që në shkallë të madhe kanë ndikuar në strukturën e demografisë së kësaj komune.
Ardhacakët serbë
Në këtë tabelë janë paraqitur familjet të cilat janë vendosur në territorin e komunës së Vushtrrisë gjatë reformave politike të quajtura "reforma agrare" që janë ndërmarr nga qeveritë e ndryshme Jugosllave brenda viteve 1918-1941.
Ylli i shkrimtarit : biografi e Ismail Kadaresë, nga koha e tiranisë deri më sot
Ylli i shkrimtarit : biografi e Ismail Kadaresë, nga koha e tiranisë deri më sot me autor Ndriçim Kulla. Botuar nga Plejad. Tiranë, 2013. Faqet e librit 484.
Kantoni Lyons-la-Forêt
Kantoni Lyons-la-Forêt (frëngjisht: Canton de Lyons-la-Forêt) është një kanton në departamentin Eure, rajonin Haute-Normandie në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Lyons-la-Forêt. Ka sipërfaqe 144.16km2 dhe popullsi 4070 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Lyons-la-Forêt aktualisht përbëhet nga 13 komuna.
Lista e aktorëve
Kjo është lista e aktorëve të filmave dhe serive.
Parrot OS
Parrot OS është një shpërndarje Linux e bazuar në Debian me fokus në sigurinë, privatësinë dhe zhvillimin.
Baza
Mjediset e desktopit janë MATE dhe KDE, dhe menaxheri i parazgjedhur i ekranit është LightDM.
Sistemi është i certifikuar të funksionojë në pajisje që kanë një minimum prej 256 MB RAM dhe është i përshtatshëm për arkitekturat e procesorit 32-bit (i386) dhe 64-bit (amd64). Për më tepër, projekti është i disponueshëm për arkitekturat ARMv7 (armhf).
Në qershor 2017, Ekipi Parrot njoftoi se po mendonin të ndryshonin nga Debian në Devuan, kryesisht për shkak të problemeve me systemd.
Që nga 21 janari 2019, ekipi i Parrot ka filluar të heqë gradualisht zhvillimin e ISO-së së tyre 32-bit (i386).
Botime
Parrot ka botime të shumta që bazohen në Debian, me mjedise të ndryshme desktopi të disponueshme.
Mjetet e Parrot OS
Ka shumë vegla në Parrot OS të cilat janë krijuar posaçërisht për Kërkuesit e Sigurisë dhe kanë të bëjnë me testimin e depërtimit. Disa prej tyre janë renditur më poshtë, më shumë mund të gjenden në faqen zyrtare të internetit.
Bambuja
parapamje|Bambu Bambuja është shfaqur 30-40 milionë vjet më parë. Në Evropë nuk ka bambu të egër, por fosile bambuje janë zbuluar në Lion të Francës. Gjithsesi, më të shtrira gjeografikisht, bambutë janë në Azi dhe në Amerikën e Jugut. Bambutë nuk janë, as pemë as shkurre, por bimë. Ato janë shumë të ndryshe në pamje të jashtme dhe rriten shumë shpejt: mund të rriten edhe një metër brenda 24 orëve, në kushte të favorshme. Gjethet e tyre janë të gjelbra gjithë vitin. Bambuja është shumë rezistonte dhe kjo e bën të përshtatshme si lëndë ndërtimi. Kjo bimë ka cilësitë përshtatje të jashtëzakonshme me mjedisin, dhe rritet në shumë ekosisteme të ndryshme nëpër botë. Bambuja është përdorur në gradaçelat më të larta të botës, si International Finance Centre dhe Central Plaza në Hong-Kong, në Jin Mao Tower në Shangai etj. Bambuja është ushqimi kryesor i Pandës gjigante.
Parrot OS
Tor
Tor, i njohur gjithashtu si Onion Router, është një rrjet i shpërndarë që anonimizon shfletimin në internet. Është projektuar në atë mënyrë që adresa IP e klientit që përdor Tor është e fshehur nga serveri që klienti po viziton. Gjithashtu, të dhënat dhe detajet e tjera fshihen nga Ofruesi i Shërbimit të Internetit të klientit (ISP). Rrjeti Tor përdor hops për të kriptuar të dhënat midis klientit dhe serverit. Rrjeti Tor dhe shfletuesi Tor janë para-instaluar dhe konfiguruar në Parrot OS.
Bambuja
Bambuja prodhon më tepër oksigjen dhe thith më shumë dyoksid karboni sesa pemët dhe luan rol në shëndetin e ekosistemit.
Parrot OS
Onion Share
Onion Share është një mjet me burim të hapur që mund të përdoret për të ndarë skedarë të çdo madhësie në rrjetin Tor në mënyrë të sigurt dhe anonime. Onion Share më pas gjeneron një URL të gjatë të rastësishme që mund të përdoret nga marrësi për të shkarkuar skedarin përmes rrjetit TOR duke përdorur shfletuesin TOR.
Bambuja
Përdorimi
Pemët e mëdha të bambusë përdoren për të ndërtuar shtëpi apo ura, si edhe anije, gardhe, mobilie dhe letër. Në vendet e varfra, bambuja shërben si material ndërtimi i lirë. Bambuja ka veti kimike dhe mekanike të rralla. Ajo është e pranishme edhe në forma shkrepëseje, kruajtëse dhëmbësh, si letër, si medikament ose laps. Përdorimi i saj është mijëvjeçar, por industrializimi i saj është aplikuar në shekullin e XX-të. Produkti i bambusë u përhap shumë në tregjet ndërkombëtare në vitet ’90-të. Përdoret shumë edhe në fabrikimin e instrumenteve muzikorë, antikë dhe modernë.
Parrot OS
AnonSurf
Anonsurf është një mjet që bën që komunikimi i sistemit operativ të kalojë përmes Tor ose rrjeteve të tjera anonimizuese. Sipas Parrot, AnonSurf siguron shfletuesin tuaj të internetit dhe anonimizon IP-në tuaj.
Frekuenca e lëshimit
Ekipi i zhvillimit nuk ka specifikuar ndonjë afat kohor zyrtar të lëshimit, por bazuar në regjistrat e ndryshimeve të lëshimit dhe shënimet e përfshira në rishikimin zyrtar të shpërndarjes, projekti do të publikohet në baza mujore.
Ebu Hanife
Ebu Hanife Nu’man Ibn Thabit Ibn Zeuta ibn Mazuban (Arabisht: أبو حنيفة نعمان بن ثابت بن زوطا بن مرزبان‎; rreth  699 – 767) i njohur si Ebu Hanifeja ose Imam Ebu Hanife ishte një teolog dhe jurist mysliman sunit i shekullit të 8-të me prejardhje persiane, i cili u bë themeluesi me të njëjtin emër i shkollës së jurisprudencës sunite Hanefij, e cila është shkolla juridike më e praktikuar në traditën synite.
I lindur në një familje myslimane në Kufe, Ebu Hanife dihet se ka udhëtuar në rajonin e Hixhazit të Arabisë në rininë e tij, ku studioi në Mekë dhe Medinë. Ebu Hanife u bë i njohur për favorizimin e përdorimit të arsyes në vendimet e tij ligjore (fakih dhū ra'y) dhe madje edhe në teologjinë e tij. Shkolla teologjike e Ebu Hanifes pretendohet të jetë ajo që më vonë do të zhvillohej në shkollën e teologjisë sunite të Maturidisë.
Jeta
Ebu Ḥanifeja lindi në qytetin Kufe të Irakut në vitin 80 hixhri, gjatë sundimit të kalifit emevi Abdylmelik.
Gjyshi i tij Zuta thuhet se u soll si skllav nga Kabuli dhe u transportua në Kufe, dijetari indian Qazi Athar Mubarakpuri megjithatë raporton nga nipi i Ebu Hanifes, i cili tha: "Pasha Zotin, familja jonë nuk ishte kurrë skllav i kushdo dhe gjyshi im Numan ka lindur në vitin 80 hixhri." Athar gjithashtu sugjeron se Zuta kishte përqafuar Islamin gjatë mbretërimit të Aliut dhe u quajt Numan.
Ebu Hanife studioi në Kufe dhe gradualisht fitoi ndikim si autoritet në çështjet juridike, duke themeluar një shkollë të moderuar racionaliste të jurisprudencës islame që u emërua pas tij.
Shtatorja e Luigj Gurakuqit
shtatorja e Luigj Gurakuqit ndodhet në qendër të qytetit të Shkodrës.Materiali i monumentit bronz. Viti i inagurimit është 1993. Autori Ferid Kola. Lartesia 4 metra nder to 1 meter bazament me pllaka mermeri.
Shopel
Shopeli është një fshat në komunën Iballë në rrethin e Pukës të Shqipërisë.
Kantoni Montbrison
Kantoni Montbrison (frëngjisht: Canton de Montbrison) është një kanton në departamentin Loire, rajonin Rhône-Alpes në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Montbrison. Ka sipërfaqe 271.45km2 dhe popullsi 29438 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Montbrison aktualisht përbëhet nga 19 komuna.
Prodhimi i qumështit
Qumështi është prodhim i lëngëshëm i pa tejdukshëm me ngjyrë të bardhë që prodhohet nga gjëndrrat qumshtore të femrave gjitare (tek njerëzit e kafshët). Gjendrrat gjitare janë posaçërisht të specializuara për taitjen e qumështit. Aftësia e prodhimit të qumështit nga ana e femrave gjitare është karakteristika kyçe që i bën të dallohen. Femrat gjitare zakonisht e bëjn prodhimin e qumështit pas lindjes dhe qumështi bëhet ushqimi kryesorë i të voglit. Të ushqyerit e të voglit nga qumështi i gjitarit të llojit të njejtë (njeriu me qumësht njeiu, lopa me umësht lope etj.) ndihmon në mbrojtjen e të voglit nga sëmundje të shumta, duke i shtruar imunitetin. Meshkujt e tëgjitha llojeve të gjitarëve kan gji që janë pjesë kryesore e strukturës trupore të tyre gjiare, por nuk prodhojn qumësht. Komponentët e qumështit të pa përpunuar janë të ndryshme varësisht nga lloji i gjitarit, gjithashtu qumështi ndryshon në përbërje edh brenda llojit varësisht nga raca ose kushtet tjera, por në tëgjitha rastet përmban sasi të konsiderueshme të yndyrës së ngopur, proteinave, kalciumit si dhe vitaminës C. Për fat të keq gjat ngrohjes së qumështit vitamina C shkatërrohet.
Paterna
Paterna është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Horta Oest, të provincës Valencia, në Komunitetin e Valencias. Paterna ka 64023 banorë (2009), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 44 km2.
Kastrioti (Shqipëri)
Kastrioti është një fshat në Shqipëri...
Krahës
Krahësi është një fshat në komunën Krahës në rrethin e Tepelenës të Shqipërisë.
Artemisa
Artemida ose 'Artemisa' ishte hyjnesha e hënës, e shtazëve të egra dhe e gjuetisë. E bija e Zeusit nga marrëdhënia e tij me Letën dhe motra binjake e Apolonit. Në mitologjinë Romake asaj i përputhej hyjnesha Diana. Nga Zeusi, babai i saj, Artemida kishte kërkuar që përjetë të mbetet e pamartuar dhe virgjëreshë. E armatosur me shtizë dhe shigjeta në dorë, ajo shëtiste nëpër pyje, e shoqëruar përherë nga miqtë e saj besnik, drerët dhe drenushave. Për nga karakteri, Artemida ishte hyjneshë tejet hakmarrëse e cila ju hakmerrej të gjithë atyre që tregoheshin si të pandershëm. Ishte mbrojtëse e gjuetarëve dhe të njerëzve ndërgjegjshëm. Ishte një nga hyjneshat më të adhuruara të Olimpit. Ishte e adhuruar si Hyjneshe që në kohet më të lashta antike. Në Greqinë e lashtë Artemisa ishte e nderuar në disa vende kulti, si në Delos (vendlindja e saj), Braurone, Munikia, Pire (mbi një kodër) dhe në Spartë. Gjithashtu një prej kulteve më të rëndësishme është Tempulli i Artemide-s në Efes, i njohur edhe si një nga shtatë mrekullitë e botës antike. Njihet me disa epitete si:
Biografia
Ishte motra e Apolonit, zotit të dritës e diellit dhe sipas tregimeve më të lashta ka lindur në ujëdhesën Delos. E ëma e saj Leta ka ikur, para kulshedrës Piton e cila e ndiqte anëmbanë botës për ta vrarë sipas urdhërit të Herës, gruas xheloze të Zeuist. Delosi, atëbotë ishte ende ujëdhesë lundruese që luhatej në vorbujt detarë. Por sapo ka shkelur Leta në të, nga fundi i detit dolën dy shkëmbinj të mëdhenj dhe ia zunë udhën (sikur edhe Pitonit). Këtu në malin Kint, Leta i lindi bineqët, Artemidën dhe Apollonin. Sipas verzionit tjetër i lindi në zabelin Oritiga në Efez në afërsi të të cilit e kanë ngritur tempullin e Artemidës i cili u bë njëri prej „shtatë mrekullive të botës".
Prejardhja
Pavarësisht nga ajo se cili verzion është i saktë, Artemida në të vërtetë, ka qenë me prejardhje nga Azia e Vogël. Edhe hetitët e kanë adhuruar hyjneshën e gjahut Rutamish, kurse lidasit hyjneshën Artimën të cilës iu kushtuan drerë dhe drenusha. Kulti i Artemidës që në kohërat më të lashta u përhap në tërë botën greke, e pastaj edhe në atë romake. Pasi që i vëllai i Artemidës ishte zoti i Diellit ajo u bë hyjneshë e Hënës dhe si hyjneshë e natyrës u bë edhe hyjneshë e plleshmërise së saj. Ishte mbrojtëse e pyjeve, zabeleve, livadheve, fushave e më në fund gjithë asaj që sot i quajme prodhime të kulturave bimore. Si hyjneshë e plleshmërisë nën pushtetin e vet e ka pasur edhe lindjen. Kështu posa lindi nënës së vet Letës i ndihmoi në lindje të vëllaut Apollon. Artemida ishte poashtu hyjneshë e burimeve shëruese. Ka mundur që njerëzve t'ua dërgojë çmendurinë, paralizën ose vdekjen. Është njëra prej hyjneshave të rralla që nuk është martuar kurrë. Ka mbetur hyjneshë virgjër. Që prej kohërave më të lashta ia kanë mveshur dashurinë e pasionuar ndaj gjahut. Artistët e kanë paraqitur si gjahtare me hark dhe shigjeta në shoqëri të kafshëve (luanit, tigrit, mjellmës dhe kaprollit). Pasi që dikur gjahu dhe lufta ishin në lidhje të ngushtë, në disa krahina u bë edhe hyjneshë e luftës. Në Spartë, gjoja se, në kohërat të lashta i kanë ofruar flijime njerëzish, e më vonë para trupores së saj i kanë rrahur me thupra, që ka qenë përgatitje e gjithëmbarshme për vuajtjet, të cilat i kanë pritur në luftë. Si hyjneshë e Hënës ndonjëherë identifikohej me hyjneshën Selena si dhe Apollonin me Heliun.
Profesioni
Profesioni kryesor i Artemidës ishte gjahu. Gjuante vetëm ose në shoqëri të zotërave me të ultë dhe nimfeve. Kur ngopej nga gjahu, shkonte te vëllau i vet në Delfe dhe atje vallëzonte me Karitet ose këndonte me Muzat.
Mitet e saj
Nga mitet dimë për disa ndërhyrje të saja në fatet e njerëzve. Na e paraqesin si grua më parë zemërguri se sa të meshirëshme. Mbretit të Mikenës, Agamemnonit, p.sh. nuk ka mundur t'ia falë vrasjen e drenushës, për ketë arsye gati ia ka bërë të pamundshme shkuarjen në Trojë. U qetësua vetëm kur mbreti ia flijoi bijën e vet Ifigjeninë. Mizorisht e dënoi Akteonin, gjahtarin teban, kur ky njëherë krejt rastësisht, e sheh tërësisht të zhveshur. E shndërroi në dre dhe u urdhëroi qenëve të vet që ta shkyejnë. Kur njëherë Eneu, mbreti i Kalidonisë pat harruar t'ia afrojë flijimin në tokën e tij e dërgoi derrin e egër të madh, i cili shkatërronte të korrat dhe i vriste njerëzit. Për ta vrarë i është dashur që të bashkohen të gjithë trimat e Kailidonisë, në krye me Meleagrin, djalin e Eneut. Artemida kinëse nga xhelozia e vret gjahtarin e famshëm Orionin. Hakmarrja e saj mbi Nioben, mbretëreshën tebane e cila e ka ofenduar nënën e saj, ka mbetur në kujtesë si proverb. Ndërkaq dimë edhe për rastet kur zbutej me ndjesë ose fljime. Nga tërbimi i saj shpëtoi p.sh. Herakliu, i cili e kishte zënë drenushën e saj të dashur kirenease.
Artemida për grekët ishte ideal i bukurisë femërore. Nga mitet e tyre shihet se nuk ka qenë e detyruair të marre pjesë në ato gara fatëzeza të Herës, Athenës dhe Afroditës, të cilat më në fund shpiejnë deri te lufta trojane. Bukuria e Artemidës nuk ka qenë bukuri e zonjës së lartë, çfarë paraqitej Hera. Nuk ka qenë as bukuria e Athenës dinjitare dhe të mençur, por as bukuria e Afroditës së shastisur, por, si do të thoshin sot bukuria e sportistes çfarë i shohim në fushat sportive dhe pishina. Grekëve të formuar në pikëpamje sportive dhe ushtarakisht me së shumti u ka pëlqye bukuria e Artemidës së tillë. Ngjashëm ka qenë edhe te romakët, të cilët e kanë adhuruar nën emrin Diana.
Grekët Artemiden së pari e kanë paraqitur si hyjneshë me Hënë, kurse pastaj si vajzë me krihë dhe fustan të gjatë (ashtu si edhe të krishterët engjujt). Si hyjneshë të plleshmërisë e paraqitnin me shumë gji dhe, më në fund, si vajzë të thjeshtë hollake, me fustan të shkurtër, me sandale gjahtarësh në këmbë dhe me flokët të qethura shkurtë. Të tillë p.sh., e njohim sipas skulpturës së famshme të Artemidës së Versajit, kopjes romake të veprës së Leharit nga gjysma e dytë e shek. IV para e.s. (që sot gjendet në Luvër të Parisit), pandanit të Apollonit të Belvederës (që sot gejndet në Muzeun e Vatikanit). shtatore shumë e bukur Artemida si hyjneshë e gjahut, kopja romake origjinale helenistike e shekullit III-II para e.s. gjendet në Muzeun Kombëtar të Napolit. Poashtu janë ruajtur disa kopje dhe imitacione të shtatoreve arkaike nga Azia e Vogël që e paraqesin Artemidën si hyjneshë të plleshmërisë së Ortigisë. Një skulpturë të tillë e kanë zbuluar në Efez arkeologët austriakë pas Luftës së Dytë Botërore. Një statujë tjetër është në mesin e zbulimeve të para arkeologjike të kohës së re, dhe e ka zbuluar në mesin e shek. XVIII gjenerali Alcubierre (Alkubjera), kur me ndihmën e eksplozivit të barutit të pushkës e çau mbulesën e lavës e cila ishte shtrirë në Pompeje. Artemida i kishte flokët e praruara (me ari të pastër), fustanin blu të qelët me kindin e kuq, rripat e sandaleve me ngjyrë të verdhë dhe trandafili, thonjët me ngjyrë karmini dhe buzët me ngjyrë të kuqe të qelët (në ton të cilin bjondinet i përdorin edhe sot me sukses. Gjetja e kësaj truporje, gjegjësisht të torzos së saj, është njëra prej dëshmive të para se grekët i kanë ngjyrosur veprat skulpturale të tyre. Pikturat e Artemidës në vaza janë ruajtur poashtu mjaft. Njëra prej më të lashtave është Artemida me drerin nga ujëdhesa e Delosit, siç duket nga gjysma e parë e shek. VII, para e.s. (dhe që sot gjendet në Muzeun Arkeologjik Kombëtar në Athinë). Në mesin e pikturave më të famshme konsiderohet Artemida dhe Paridi i Duridit përafësisht i vitit 490 para e.s. (dhe sot gjendet në Luvër të Parisit).
Artemida dhe arti
Në mesin e disa veprave të vlef shme artistike të plastikës së imtë, me siguri më e njohura, është dorëza prej bronze në të cilen paraqitet Artemida me qentë, e shk. I para e.s. dhe që sot gjendet në Muzeun Popullor të Lublanës.
Artistët e kohës së re Artemidën e paraqesin me të njëjtin interes sikurse edhe ata të antikës. Prej veprave skulpturale le t'i përmendim së paku tri Diana: Jean Goujon (Zhan Guzhoni) me siguri e vitit 1550 që sot gejndet në Luvër të Paristi, Jean Antoine Houdonit (Zhan Antoan Hudonit) e vitit 1776 poashtu në Luvër dhe e Louis Glaude Vassea (Luj Klod Vas) në Sansouci (Sansusi) të Potsdamit).
Prej veprave pikturale duhet veçmas përmendur Akteonin dhe Artemidën e Domenico Venezianit (Domeniko Venecianit), me siguri e vitit 1445-1450, Artemidën dhe Akteonin dhe Dënimin e Akteonit e Ticianit prej vitit 1559-1560, që gjendet në Bridgevvater House (Brixhvoter Haus) dhe në Galerinë Kombëtare në Londër). Artemidën me Akteonin e Jan Breughelit plak (e kohës pas vitit 1600 dhe gjendet në Galerinë Kombëtare të Parisit), Dianën dhe nimfën e Domenico Domenichinit (Domeniko Domenikinit) përafërsisht e vitit 1610 (dhe gjendet në (Villa Borgese në Romë). Kthimin e Dianës nga gjuetia dhe Dianen e Kalisten e Pjetër Pol Rubensit, siç duket e vitit 1615-1617 dhe që sot (gjendet në Prado të Madridit), Dianën pas larjes e François Boucherdit (Fransoa Busherit) siç duket e vitiit 1742 (dhe sot gjendët në Luvër të Parisit) dhe Dianën Ogyst Renoarit, përafërsisht e vitit 1900 dhe sot gejndet në Muzeun Metropolitan në Nju Jofk. Piktura e famshme Diana si gjahtar në mesin e nimfave e Paris Bordoneut (përafrësisht e vitit 1560) është djegur me rastin e bombardimit të Drezdenit më 1945. As në regjistrimin më të shkurtër nuk mund të mos përmendet Diana e Jan Zërzavogut, e vitit 1913.
Grekët Artemidës i kanë kushtuar tempujt dhe shenjtnoret madhështore, në mesin e tyre në Brauron, në Atikë, në Delos, në Spartë, në Magnezij, në Sardë, në Lidi e gjetiu. Vendin e dedikuar e ka pasur edhe në Akropolin e Athinës. Në Romë ia kanë ndërtuar tempullin në Aventin. Ka pasur tempullin në Afrikë, ku e kanë adhuruar sidomos gratë si Diamen Nemorenzis, por prej të gjithave më së shumti është dalluar tempulli i Artemidës në Efez, mrekullia e tretë prej shtatë mrekullive të botës". E kanë ndërtuar efezasit pranë tempullit të vjetër të hyjneshës së plleshmërisë së Karisë, të cilën e kanë idenitifiikuar me Artemidën. Ndërtimi i këtij tempulli filloi në mesin e shek. VI para e.s., kurse e kanë ndërtuar Herzifroni dhe Metageni, arkitektët kreatas. Ndërtimi u krye pas njëqind e njëzet vjetësh dhe e kanë përfunduar Peoni dhe Demetri nga Efezi. Në vitin 356 para e.s. këtë tempull e ka djegur Herostrati, kurse në vitin 334 para e.s. e rindërton Aleksandri i Madh sipas projektit të arkitektit Deinokrat. Planimetria e tempullit ka qenë 110 x 55 m. dhe e rethonin dy rende shtylla të mermerit, të gajta 18 m. Statujën në tempull e ka punuar Praksiteli. Ky është edhe tempulli i parë i ndërtuar në stilin jonik dhe u bë model për të tjerët. Më se 500 vjet ka shëndritur „në bukurinë dhe luksin e pakalueshëm", siç e theksonin këtë njëzërit shkrimtarët antikë. Më në fund u rrënua si viktimë e gotëve, pastaj nga tërmeti dhe me ediktin e perandorit Teodoz në vitin 389 para e.s. kundër tempujve pagan. Perandori Justinian urdhëroi që një pjesë e gërmadhave të tij të dërgohen në Konstantinopol (sot Stambolli) për ndërtimin e tempullit të "Mençurisë Hyjnore" (Aja Sofia, më vonë xhami). Mbeturinat e pakta të këtij tempulli të Artemidës i zbuloi J. T. Woodi (Vudi), arkeologu britanik. Ndër të tjera ka gjetur edhe pjesën e shtyllës dekoruese, që ia ka falur Krezi, mbreti i Lidisë (dhe që sot gjëndet në Muzeun Britanik në Londër).
Rënia e lirë
Për te studiuar këtë rënie te trupave, ne vitin 1589 shkencëtari italian Galileo Galilei lëshoi nga kulla e larte e Pizës, njëkohësisht dy sfera te njëjta, por me masa te ndryshme. Shpejtësia fillestare e tyre ishte 0 m/s. Ai vuri re se sferat binin në të njëjtën kohe ne toke, pavarësisht nga masa e tyre. Si përfundim ai tha se, gjatë rënies së lirë, te gjithë trupat lëvizin me te njëjtin nxitim, atë te rënies së lirë qe shënohet me marrëveshje me shkronjën g. Pra rënia e lirë është një lëvizje njëtrajtësisht e ndryshuar ( e përshpejtuar ose e ngadalësuar ) ku nxitimi është gjithmonë 9,8 m/s².
Një objekt në kuptimin teknik të termit "rënie e lirë" jo domosdoshmërisht mund të bjerë poshtë në kuptimin e zakonshëm të termit. Një objekt që lëviz lart normalisht nuk do të konsiderohet të jetë në rënie, por nëse i nënshtrohet vetëm forcës së gravitetit, thuhet se është në rënie të lirë. Hëna është kështu në rënie të lirë.
Termi "rënie e lirë" përdoret shpesh më lirshëm sesa në kuptimin e saktë të përcaktuar më sipër. Kështu, duke rënë në një atmosferë pa një parashutë të vendosur, ose pajisje heqëse, gjithashtu shpesh quhet rënie e lirë. Forcat e zhvendosjes aerodinamike në situata të tilla i pengojnë ata të prodhojnë peshë të plotë, dhe kështu një "rënie e lirë" e parashutistit pas arritjes së shpejtësisë përfundimtare (ang. terminal), prodhon ndjesinë e peshës së trupit duke u mbështetur në një jastëk ajri.
Historia
Në botën perëndimore para shekullit të 16-të, supozohet në përgjithësi se shpejtësia e një trupi në rënie do të ishte proporcional me peshën e tij - pra, një objekt prej 10 kg pritet të bjerë dhjetë herë më shpejt se një objekt tjetër identik prej 1 kg i njëjti medium. Filozofi i lashtë grek Aristoteli (384-322 pes) diskutoi rreth objekteve të rënies në Fizikë (Libri VII), që ndoshta ishte libri i parë mbi mekanikën.
Shkencëtari italian Galileo Galilei (1564-1642) i nënshtroi teoritë aristoteliane për eksperimentim dhe vëzhgim të kujdesshëm. Më pas, ai kombinoi rezultatet e këtyre eksperimenteve me analiza matematikore në një mënyrë të pashembullt.
Sipas një përrallë që mund të jetë apokrif, në vitet 1589-92 Galileo hodhi dy objekte me masë të pabarabartë nga Kulla Kthese e Pizës. Duke pasur parasysh shpejtësinë në të cilën një rënie e tillë do të ndodhte, është e dyshimtë që Galileo mund të ketë nxjerrë shumë informacione nga ky eksperiment. Shumica e vëzhgimeve të tij mbi trupat në rënie ishin me të vërtetë të trupave që rrokulliset poshtë. Kjo ngadalësoi gjërat deri në pikën ku ai ishte në gjendje të matte intervalet kohore me orën e ujit dhe pulsin e tij (nuk janë zbuluar ende kronometrat). Këtë e përsëriti "njëqind herë të plotë" derisa ai të arrinte "një saktësi të tillë që devijimi mes dy vëzhgimeve të mos e tejkaloi kurrë një të dhjetën e një rrahjeje të pulsit". Në vitin 1589-92, Galileo shkroi De Motu Antiquiora, një dorëshkrim të pabotuar mbi lëvizjen e trupave që bien.
Metro-Goldwyn-Mayer
Metro-Goldwyn-Mayer (MGM) është një filmstudio nga ShBA për prodhim dhe shpërndarje të filmave dhe serive të ndryshme.
Rënia e lirë
Shembuj
Shembuj të objekteve në rënie të lirë përfshijnë:
-Një anije kozmike (në hapësirë) me shtytje jashtë (p.sh. në një orbitë të vazhdueshme, ose në një trajektore suborbitale (balistikë) që shkon për disa minuta dhe pastaj zbret).
-Një objekt i hedhur lart ose një person që hidhet jashtë terrenit me shpejtësi të ulët (dmth. Përderisa rezistenca e ajrit është e papërfillshme në krahasim me peshën).
Teknikisht, një objekt është në rënie të lirë madje edhe kur lëviz lart ose menjëherë në pushim në krye të lëvizjes së tij. Nëse graviteti është e vetmja ndikim që vepron, atëherë përshpejtimi është gjithmonë në rënie dhe ka të njëjtën madhësi për të gjitha trupat, zakonisht të shquara.
Meqë të gjitha objektet bien në të njëjtën shkallë në mungesë të forcave të tjera, objektet dhe njerëzit do të përjetojnë mungesë peshe në këto situata.
Shembuj të objekteve që nuk janë në rënie të lirë:
-Fluturimi në një avion: ekziston edhe një forcë shtesë e ngritjes.
-Qëndrimi në tokë: forca gravitacionale kundërshtohet nga forca normale nga toka.
Shembulli i një skydivers në rënie i cili ende nuk ka vendosur një parashutë nuk konsiderohet rënie e lirë nga një perspektivë fizike, pasi ai përjeton një forcë tërheqëse që barazohet me peshën e tij sapo të ketë arritur shpejtësinë e terminalit. Megjithatë, termi "fluturim i lirë" është përdorur zakonisht për të përshkruar këtë rast në fjalimin e përditshëm.
Pranë sipërfaqes së Tokës, një objekt në rënie të lirë në një vakum do të përshpejtohet në rreth 9.8 m / s2, pavarësisht nga masa e saj. Me rezistencën e ajrit duke vepruar në një objekt që ka rënë, objekti përfundimisht do të arrijë një shpejtësi terminale, e cila është rreth 53 m / s (195 km / h ose 122 mph) për një skydiver njerëzor. Shpejtësia e terminalit varet nga shumë faktorë duke përfshirë masën, koeficientin e zhvendosjes dhe sipërfaqen relative të sipërfaqes dhe do të arrihet vetëm nëse rënia është nga lartësia e mjaftueshme. Një parashutist tipik në një pozitë të përhapur-shqiponjë do të arrijë shpejtësinë e terminalit pas rreth 12 sekondave, gjatë së cilës kohë ai do të ketë rënë rreth 450 metra (1 500 ft).
Rënia e lirë u demonstrua në hënë nga astronauti David Scott më 2 gusht 1971. Ai lëshoi ​​njëkohësisht një çekiç dhe një pendë nga lartësia e njëjtë mbi sipërfaqen e hënës. Çekiçi dhe pendë ranë në të njëjtën ritëm dhe goditën tokën në të njëjtën kohë. Kjo demonstroi zbulimin e Galileos se, në mungesë të rezistencës ndaj ajrit, të gjitha objektet përjetojnë të njëjtin përshpejtim për shkak të gravitetit.
(Në Hënë, përshpejtimi gravitacional është shumë më i vogël se në Tokë, rreth 1.63 m / s2.)
Ashoka
Ashoka apo Ashoka i Madh ishte mbret indas i cili diku rreth vitit 273 dhe 232 p.e.sonë krijoi një perandori në Azinën jugore. Gjatë sundimit të tij ai përhapi budizmin në tërë Indinë.
Thesprotët
Historia
Historia e thesproteve lidh et ngushte me epirin si forme qeverisjeje gjithashtu.Fisi me me shume hegjemoni zgjidhte sundimtarin e tij,sipas kronologjise historike ne fillin ishite lidhja epirote me ne krye moloset,me pas shtetin e epirit me ne krye Pirron e Epirit e ne fund Symahia Epirote,kjo e fundit ishte nje bashkesi prej fiseve epirote ku kemi egzistencen e lidhjes dhe bashkimit te fiseve pas vdekjes se Pirros
Gjeografia
Straboni e vendos territorin e Thesprotëve në brigjet e Epirit jugperëndimor. Thesprotët ishin të shtrirë mes Gjirit të Ambrakisë në jug dhe lumit Thiamis (Në ditët e sotme Kallama), në veri, dhe në lindje me malet Pindit dhe në perëndimme detin Jon. Sipas një legjende, ky fis e mori emrin e tij nga një lider Pellazg gjithashtu dhe guvernatori i parë Thesprotëve, që me vonë ndërtoi Kiçiro (Cichorus), qytet qe më vonë mori emrin Ephira, kryeqytet i Thesprotëve. Qytete të tjera të rëndësishme të Thesprotëve ishin  Pandosia, Titani, Çimerioni, Torina, Fanoti, Kasopa, Fotiki, Buçeta dhe Batia. Gjithashtu ishte një qytet i quajtur Thesproti që kishte të njëjtin emër me vetë fisin Ilir.
Fiset
Sipas Strabonit, Thesprotët (së bashku me Kaonët dhe Molosët) ishin më të njohurit në mesin e katërmbëdhjetë fiseve të e Epirit, ku ata sundonin të gjithë rajonin. Të parët që sunduan në Epir ishin Kaonët, ndërsa më pas ishte rradha e Thesprotëve dhe Molosëve që të sundonin. Plutarku tregon se Thesprotët, Kaonët dhe Molosët ishin tre grupet kryesore të fiseve Ilire që jetonin në rajonin e  Epirit, dhe të tre ishin mjaft të fuqishme.
Thesprotët ishin të ndarë në disa nën-fise. Këtu përfshihet : Elopët, Driopët, Dodonët, Epirotët, Ikadotët,Filatët dhe Çimeriotët, etj. Shumë fise vite më vonë emigruan në Greqinë e jugut dhe në Italinë e jugut ( Kalabri).
Berishë e Epërme
Berisha e Epërme është një fshat në komunën Iballë në rrethin e Pukës të Shqipërisë.
Bajram Kadrija
Bajram Kadrija është i lindur me datë 14 dhjetor 1975 në Gostivar,është kryetari i komunës së Gostivarit.
Biografia
Bajram Kadrija shkollën fillore e kreu në f. Vrapçisht, ndërsa shkollën e mesme në gjimnazin e Gostivarit. Studimet e larta i kreu në Universitetin e Tetovës, në fakultetin e Arteve-dega grafikë.
Ka punuar si profesor në shkollën e mesme teknike dhe në shkollën e mesme ekonomike në Gostivar.
Nga viti 2005 deri në vitn 2009 ka qenë këshilltarë në këshillin e komunës së Vrapçishtit.Në zgjedhjet e 22 marsit, respektivisht 5 prillit 2009, zgjidhet kryetar i komunës.
Maskarai
Një maskara i vizatuar|thumb|200px Maskarai është një personazh fiktive në film, seri, literaturë, strip, i cili e ka rolin negative apo paraqet rolin të një antagonistit. Maskara shfaqën më së shumti në stripa dhe tjerë mediume literature.
Abd al-Asis
parapamje|right|Abd al-Asis Abd al-Asis (24 shkurt 1878 - 9 qershor 1943, Tanger) ishte sulltan i Marokut nga viti 1894 deri më 1908. Nën regjimin e tij më 1906 erdhi deri te konferenca Algeciras. Pas okupimit të disa territoreve e Marokane nga Franca më 1907 zëvendësohet nga i vëllai Abd al-Hafis.