cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mehmet Fuat Qypriliu
Mehmet Fuat Qyprilliu (turqisht: Mehmed Fuad Köprülü, 4 dhjetor 1890 - 28 qershor 1966) ishte një sociolog, turkolog, studiues, Ministër i Punëve të Jashtme dhe Zëvendës Kryeministër i Republikës së Turqisë me shumë ndikim. Një pasardhës i familjes së famshme fisnike shqiptare Qyprilliu, ndikimi i së cilës në formësimin e historisë osmane midis viteve 1656 dhe 1711 tejkaloi edhe atë të Shtëpisë së Osmanëve, Fuat Qypriliu ishte një figurë kyçe në kryqëzimin e dijes dhe politikës në Turqinë e fillimit të shekullit të 20-të.
Fëmijëria dhe arsimi
Fuat Qyprilliu lindi në qytetin e Stambollit në vitin 1890. Gjyshi i tij nga babai, Ahmet Zija Beu, ishte ambasador në Bukuresht, dhe djali i ish-kreut të Kancelarisë Perandorake të Shtetit (Divan-i Humayun Beylikcisi), Köprülüzade Arif Bej. Köprülüzade Arif Beu rrjedh nga Qyprillinjtë e shekullit të 17-të, një dinasti e jashtëzakonshme vezirësh të mëdhenj, reformat dhe pushtimet e të cilëve vonuan rënien e Perandorisë Osmane. Fuat Qypriliu u emërua sipas Vezirit të parë të Madh të Epokës Qyprilli, Mehmed pashë Qyprilliu.
Fuat Qyprilliu mori arsimin e tij formal në shkollat e mesme Ajasofja dhe Merxhan, të dyja prodhime të reformave arsimore osmane të shekullit të 19-të. Në vitin 1905, ndërsa ishte student në shkollën e mesme Merxhan dhe vetëm 15 vjeç, revista Musavver Terakki botoi tre poezi të Fuat Qyprilliut. Në kohën kur ai hyri në Shkollën Juridike të Universitetit të Stambollit në moshën 17-vjeçare, Fuat Qyprilliu kishte një zotërim të shkëlqyer të frëngjishtes, persishtes dhe arabe. Libri i tij i parë, Hayat-i Fikriyye (Jeta Intelektuale), u botua kur ai ishte 19 vjeç. Pas tre vitesh studimi, Fuat Qyprilliu braktisi Shkollën Juridike për shkak të cilësisë së dobët të mësimit, duke thënë se diploma nuk ia vlente humbjen e kohës që do të sillte.
Marrëdhënia me Qemal Ataturkun
Mehmet Fuat Qyprilliu u emërua nënsekretar pranë Ministrit të Arsimit me kërkesë të Presidentit Mustafa Qemal Atatyrk dhe qëndroi në këtë post për tetë muaj. Përveç kësaj, Fuat Qyprilliu u emërua Drejtor i Institutit të Turkologjisë, i krijuar me urdhër të Presidentit Atatyrk, dhe filloi botimin e Turkiyat Mecmuasi (Revista Turkologjike).
Jeta e vonshme politike
Në vitin 1935, me kërkesë të Presidentit Atatyrk, Fuat Qyprilliu iu bashkua regjimit njëpartiak në parlamentin turk si deputet i Karsit dhe u zgjodh përsëri në vitin 1939 dhe 1943. Në vitin 1945, pasi thirrjet për vendosjen e një demokracie shumëpartiake u shtuan pas Luftës së Dytë Botërore, Fuat Qyprilliu iu bashkua opozitës dhe u shkarkua nga partia në pushtet së bashku me Adnan Menderes dhe Refik Koraltan. Në vitin 1946, Menderes, Koraltan dhe Qyprilliu, së bashku me Xhelal Bajar, formuan Partinë Demokratike. Fuat Qyprilliu u bë Ministër i Punëve të Jashtme kur Partia Demokratike erdhi në pushtet në zgjedhjet e vitit 1950, dhe ai shërbeu në këtë post deri në vitin 1955. Në vitin 1953, midis presidentit jugosllav Tito dhe Fuat Qyprilliut u arrit një marrëveshje që nxiti emigrimin e shqiptarëve nga Jugosllavia në Anadoll. Për sa i përket Qipros, ai kishte një pikëpamje tolerante për mosmarrëveshjen dhe mbështeti linjën e qeverisë turke, se status quo e një qeverie britanike në ishull ishte e favorshme. Fuat Qyprilliu shërbeu gjithashtu për një kohë të shkurtër si zëvendëskryeministër në vitin 1955. Më 6 shtator 1957, Fuat Qyprilliu dha dorëheqjen nga Partia Demokratike pasi nuk u pajtua me tendencat autoritare të shfaqura nga udhëheqja e partisë; të njëjtin vit ai u bashkua me Partinë e Lirisë. Pas grushtit të shtetit në vitin 1960, ai u gjykua në gjyqet e Yassıada, por u shpall i pafajshëm.
Vdekja
Ndërsa Mehmet Fuat Qyprilliu ishte i zënë me përgatitjen e botimeve të reja të disa prej veprave dhe shkrimeve të tij, të cilat u botuan me germa të vjetra kur u tërhoq nga politika, më 15 tetor 1965, pas një aksidenti trafiku në Ankara, ai u transferua në Spitalin Baltalimanı të Stambollit më 28 qershor 1966, si pasojë e komplikimeve të shkaktuara nga disa gabime dhe neglizhencë në kujdesin e tij. Ai u varros të premten, më 1 korrik, pas një ceremonie të thjeshtë në godinën qendrore të Universitetit të Stambollit, në Varrin e Qyprillinjve, ku ishin shtrirë të parët e tij, shumë pranë shtëpisë ku lindi.
I treti në mes
Filmi "I treti në mes" prodhim i vitit 1988. Regjia: Fatmir Koçi, Skenari: Fatmir Koçi & Petrit Ruka, Producent: Shqipëria e Re, Muzika: Nina Andoni.
Përmbajtja e filmit
Një artist po punon portretin e një djaloshi. Në pjesën e ballit të skulpturës ka një njollë të zezë. Duke e gdhendur atë del një plumb i vogël i vjetër dhe bie në dysheme. Është një kujtim nga e kaluara dhe nga e tashmja.
Berat Luzha
Berat Luzha (1953) Gazetar, politikan, publicist, poet. Lindi në Begracë, komuna Kaçanik. Shkollën fillore e kreu në vendlindje dhe në Kaçanik të Vjetër, gjimnazin në Kaçanik. Studioi për letërsi dhe gjuhë shqipe në Universitetin e Prishtinës.
Ka punuar në gazetën “Rilindja” që nga viti 1976 si gazetar, redaktor dhe kryeredaktor. Gjithashtu, ka qenë i angazhuar në gazetën ilegale “Liria” (1980 – 1981), në gazetën “Bashkimi” (1991) dhe në gazetën “Bashkimi sindikal” (1997 – 1998). Gjatë luftës udhëhoqi Drejtorinë për Informim Publik në kuadër të Shtabit të Përgjithshëm të UÇK-së. Ishte nga themeluesit e medieve të luftës; agjencisë shtetërore informative “Kosovapress” dhe radios “Kosova e lirë” dhe drejtor i agjencisë “Kosovapress”.
Ka qenë veprimtar ilegal (1996 – 1981), pjesëmarrës i demonstratave të vitit 1981, i burgosur politik (i dënuar dy herë me gjithsej 22 vjet burg, i ka mbajtur nëntë), pjesëmarrës i luftës çlirimtare të UÇK-së, nënshkrues i Deklaratës së Pavarësisë. Për kontribut të jashtëzakonshëm në luftë, Qeveria e Përkohshme e Kosovës i ka ndarë Urdhrin ”Adem Jashari”.
Ka botuar librin poetik “Këngë burgu – Këngë lirie” dhe librin monografik “Një histori për Sylë Durmishin”.
Lufta guerile
parapamje|300x300px|Stërvitje me Zjarr të Drejtpërdrejtë në Galilin me Baltë. Lufta guerile është një formë e luftës së parregullt në të cilën grupe të vogla luftëtarësh, të tillë si personeli paraushtarak, civilë të armatosur ose të parregullt, përdorin taktika ushtarake duke përfshirë pritat, sabotimet, bastisjet, luftërat e vogla, taktikat godit dhe ik dhe lëvizshmëri për të luftuar një ushtri tradicionale më të madhe dhe më pak të lëvizshme.
Edhe pse termi "luftë guerile" u krijua në kontekstin e Luftës Gadishullore në shekullin e 19-të, metodat taktike të luftës guerile janë përdorur prej kohësh. Në shekullin e 6-të para Krishtit, Sun Tzu propozoi përdorimin e taktikave të stilit gueril në Artin e Luftës. Gjenerali romak i shekullit të 3-të para erës sonë Quintus Fabius Maximus Verrucosus gjithashtu vlerësohet me shpikjen e shumë prej taktikave të luftës guerile përmes asaj që sot quhet strategjia Fabian. Lufta guerile është përdorur nga fraksione të ndryshme gjatë historisë dhe është veçanërisht e lidhur me lëvizjet revolucionare dhe rezistencën popullore kundër ushtrive pushtuese.
Taktikat guerile fokusohen në shmangien e konfrontimeve kokë më kokë me ushtritë e armikut, zakonisht për shkak të armëve ose forcave inferiore, dhe në vend të kësaj përfshihen në përleshje të kufizuara me qëllimin për të rraskapitur kundërshtarët dhe për t'i detyruar ata të tërhiqen. Për shkak të kësaj, taktikat guerile përdoren rrallë për ndonjë gjë tjetër përveç mbrojtjes. Grupet e organizuara guerile shpesh varen nga mbështetja e popullsisë vendase ose e mbështetësve të huaj që simpatizojnë përpjekjet e grupit gueril.
Shtëpi me ballkon - Glasnoviq Josipa Maria.
Shtëpi me ballkon - Glasnoviq Josipa Maria. është një monument i trashëgimisë kulturore në Janjevë, Lipjan, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër.
Feudalët arbërorë
Fisnikëria arbërore ishte një klasë sunduese elitare trashëgimore në Shqipëri, pjesë të Ballkanit Perëndimor dhe më vonë në pjesë të botës osmane. Fisnikëria arbërore përbëhej nga pronarë tokash të zonave të gjera, shpesh në besnikëri ndaj shteteve si Perandoria Bizantine, shteteve të ndryshme serbe, Republikës së Venedikut, Perandorisë Osmane dhe Mbretërisë së Napolit, si dhe principatave shqiptare. Ata shpesh përdornin tituj bizantinë, latinë ose sllavë, si sebastokrator, despot, dux, conte dhe zhupan.
Perandoria Bizantine
Familja Muzaka ishte besnike e Perandorisë Bizantine. Për besnikërinë e tyre ndaj Bizantit, kryefamiljari Andrea II Muzaka fitoi titullin Despot në vitin 1335, ndërsa muzakajt e tjerë vazhduan të ndiqnin karrierat në administratën bizantine në Kostandinopojë.
Principata e Arbërisë
Shteti i parë shqiptar në mesjetë sundohej nga familja Progoni dhe shtrihej nga lumi Drin deri në kufirin jugor të liqenit të Ohrit. Sundimtarët e saj njiheshin në burimet katolike me titujt e gjykatësve, ndërsa në ato bizantine titujt e përmendur janë ata të arkontit të madh dhe të panhipersebastos.
Mbretëria e Serbisë
Kur Durrësi u pushtua nga Mbretëria e Serbisë, Milutini u titullua Mbret i Arbërisë, ndërsa sundimi i tij njihej herë pas here nga fisnikët arbërorë rreth Durrësit. Shumë fisnikë arbërorë ishin përfshirë në hierarkinë feudale të Mbretërisë së Serbisë dhe kishin tituj dhe privilegje zhupanësh, vojvodash apo kaznacësh.
Perandoria Serbe
Fisnikëria arbërore u përfshi në hierarkinë e sistemit feudal të Perandorisë Serbe pa asnjë diskriminim dhe mori pjesë në punën e institucioneve më të larta qeveritare, ku arkondët arbërorë kishin të njëjtat të drejta si fisnikëria serbe. Perandori serb donte të fitonte mbështetjen e fisnikërisë arbërore ndaj konfirmoi privilegjet që i ishin dhënë Krujës nga Perandoria Bizantine.
Perandoria Osmane
Një pikë vendimtare e marrëdhënies së fisnikërisë arbërore me Perandorinë Osmane ishte Beteja e Savrës në vitin 1385. Pas betejës së Savrës, fisnikëria arbërore u bë vasale e Perandorisë Osmane.
Fisnikëria arbërore nuk luftoi kundër osmanëve me forca të bashkuara dhe kompakte si aristokracia serbe dhe bullgare, por me sundimtarë të vegjël të pavarur vendas. Prandaj, osmanët, të cilët që atëherë pretendohen se ishin "brutalë dhe mizorë" ndaj fisnikërisë serbe dhe bullgare, mund të kenë qenë bashkëpunues me fisnikërinë arbërore.
Kur Arbëria u bë pjesë e Perandorisë Osmane, ajo u nda në sanxhaqe me timare të shumta. Shumë anëtarë të fisnikërisë arbërore mbanin poste të larta brenda hierarkisë osmane, si Skënderbeu dhe Ballaban Badera që ishin sanxhakbej osmanë. Disa pjesëtarë të fisnikërisë arbërore ishin timariotë osmanë. Nëpërmjet zbatimit të sistemit të timarit, fisnikëria arbërore u zhyt në klasën ushtarake osmane brenda jo më shumë se dy brezave. Ata morën titujt osmanë si aga, bej apo pasha. Megjithatë, pati edhe një sasi të konsiderueshme rezistence ndaj sundimit osman nga fisnikëria arbërore, siç dëshmohet nga revolta shqiptare e viteve 1432–1436 dhe Kryengritja e Skënderbeut.
Republika e Venedikut
Gjatë periudhës së krizës për Perandorinë Osmane pas Betejës së Ankarasë në 1402, disa vasalë osmanë nga Arbëria, përfshirë Gjon Kastrioti, Niketas Topia dhe Nicola Zaharia, njohën zotërimin venedikas. Pjesëtarë të shumtë të familjeve fisnike arbërore ishin pronorë venedikas. Shumë fisnikë shqiptarë luftuan kundër Skënderbeut në kuadër të forcave venedikase gjatë Luftës Shqiptaro-Venedikase.
Mbretëria e Napolit
Në vitin 1451, shumë fisnikë shqiptarë u bënë vasalë të Mbretërisë së Napolit. I pari ishte Skënderbeu që nënshkroi traktatin e Gaetës më 26 mars 1451 dhe pas tij shumë fisnikë të tjerë shqiptarë si Gjergj Araniti, Gjin Muzaka, Gjergj Stresi Balsha, Pjetër Spani, Pal Dukagjini, Thopia Musachi, Pjetri i Himarës, Simon Zanebisha dhe Karlo Toco nënshkruan traktate të ngjashme. Skënderbeut iu desh të përmbushte detyrimet e tij vasale duke dërguar forcat e tij në Itali për të mbështetur Ferdinandin I të Napolit në luftën e tij kundër dinastisë Anzhuine. Në këmbim, Mbretëria e Napolit u dha mbështetje financiare dhe ushtarake vasalëve të saj në Arbëri dhe mbajti një garnizon të përhershëm në Krujë.
Feja dhe gjuha
Feja e fisnikërisë arbërore varej nga feja e zotërve të tyre, apo nga pushteti që mund të kërcënonte ekzistencën e tyre politike. Deri në fund të shekullit të 14-të, fisnikëria shqiptare ishte e krishterë (ortodokse ose katolike). Pas Betejës së Savrës në 1385, shumica e fisnikërisë vendase shqiptare u bënë vasalë të Perandorisë Osmane dhe filluan të konvertohen në Islam. Në fund të shekullit të 17-të, fisnikëria shqiptare u islamizua në shumicë.
Devolli dhe bijtë e bijat e tij
Devolli dhe bijtë e bijat e tij = Devolli and its sons and daughters broshurë me autor Fuat Memelli. Botuar në Tiranë, në vitin 2008 me 34 faqe.
Feudalët arbërorë
Restaurimi
Një përpjekje për të rivendosur monarkinë në vitin 1997 u refuzua nga rreth dy të tretat e atyre që votuan në një referendum. Ish familjet fisnike dhe pasardhësit e tyre janë ende pjesë e shoqërisë në Shqipëri, por nuk kanë më asnjë privilegj specifik.
Ofiolitet e Shqipërisë Juglindore : Shpati, Shebeniku, Devolli, ... Rehova : gjeologjia dhe petrologjia e tyre
Ofiolitet e Shqipërisë Juglindore : Shpati, Shebeniku, Devolli, ... Rehova : gjeologjia dhe petrologjia e tyre libër me autor Kujtim Onuzi. Botuar në Tiranë nga "Kumi", në vitin 2006. Faqe 89.
Monts, Oise
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Monts ( Shqip: Malsi) është një komunë në departamentin Oise në rajonin Hauts-de-France.
Kulla e Kadri Hysenit
Kulla e Kadri Hysenit është një monument i trashëgimisë kulturore në Ashlan, Vushtrri, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër.
Historiku
Ashlani si vendbanim përmendet në shek. XV. Sipas të dhënave për herë të parë përmendet në DEFTER-I MUFASSAL-I VILAYET-I VLK të vitit 869 ( Defterin e gjerë kadastral të regjistrimit të vitit 1455). Fshati ishte i njohur me ndërtimin e kullave, por okupatori serb i shkatërroi ato masovikisht, duke i djegur. Kulla është e ndërtuar në shekullin XIX, Kulla e Kadri Hysenit është një kullë e punuar me një arkitekturë të njohur, kullë kjo e punuar nga gurët e gdhendur, në oborrin e gjerë të rrethuar me mur guri. Kulla është dykatëshe, ku përveç dritareve të hapura në formë katërkëndëshi hapje këto të realizuar me kërkesat e kohës, karakterizohet edhe me frëngji të hapur në të katër anët gjë që bënë të kuptohet se Kulla në fillim ndriçohej vetëm nga hapësira e frëngjive duku pasur parasysh rolin, funksionin e saj historik të kohës. Kulmi është i mbuluar me qeramidhe. Përveç kullës edhe objektet përcjellëse të saj, karakteristike janë dyert e drurit të mbuluara me kulm, muri i oborrit nga guri si dhe rrethi i pusit të ujit i punuar po ashtu nga guri masiv. Pronarët e kësaj kulle kanë pasur një rol të rëndësishëm në zhvillimet historike dhe kulturore të popullit shqiptar. Në këtë kullë janë zhvilluar shumë ngjarje me rëndësi historike. Këtu janë marr shumë vendime për aksione të luftëtarëve të Lëvizjes kaçake kundër okupatorit serb, të udhëhequr nga Azem Bejtë Galica. Në vitin 2014 u ndërmorën masat emergjente, investitor MKRS.
Nossebro
Nossebro është qytet në provincën Västergötland, Suedi, ndodhet rreth 16 kilometra në jugperëndim të Varës, rreth 20 kilometra në veri të Vårgårdës dhe rreth 86.5 kilometra në verilindje të Göteborgut.
Zinho
Kombëtarja
Për reprezentacionin brazilian ka luajtur 55 ndeshje.
Mall e dashuri : (nga Devolli në Denver) : shënime jete
Mall e dashuri : (nga Devolli në Denver) : shënime jete libër me autor Kadri Kadi dhe redaktor Demir Gjergji. Botuar në Tiranë nga "Ada", në vitin 2015. Faqet e librit 266.
Vara, Suedi
Vara është qytet në provincën Västergötland, Suedi. Vara ka pasur 3,889 banorë më 2010.
Hani i Shefkiut
Hani i Shefkiut është një monument i trashëgimisë kulturore në Verbicë e Zhegocit, Gjilan, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër.
Flutura në kabinën time
Filmi "Flutura në kabinën time" prodhim i vitit 1988.
Regjia: Vladimir Prifti, Skenari: Teodor Laço, V. Prifti, Producent: Shqipëria e re, Muzika: Hajg Zaharian.
Përmbajtja e filmit
Tom Melgushi, i mbetur jetim dhe i rritur nga xhaxhai dhe e shoqja, punon shofer ne fshat. Toma perceptohet si njeri rebel dhe i serte nga shoqeria, reputacioni i keq i te cilit shtohet nga pirja e alkoolit dhe sjellja e tij e ashper me njerezit. Ai ka nje lidhje afektive me Ketin, e cila e do dhe kerkon qe ata ta zyrtarizojne kete lidhje, gje per te cilen Toma nuk eshte gati.
Nje dite, teksa Toma ben rrugen e zakonshme per ne qytet, has ne rruge Fluturen dhe nxenesin e saj, Kirin, te cilin Toma e quan "Iriqi" ne terma miqesore. Toma e zbret Kirin dhe vijon rrugen per ne qytet. Gjate rruges, Toma vazhdon me shakate dhe tregimet e veta pa e kuptuar se eshte duke e trembur Fluturen. Ai shqetesohet sepse dera e pasagjerit eshte e prishur dhe mund te hapet gjate rruges dhe insiston here pas here qe Flutura te mos mbeshtetet te dera po te vije me prane tij. Flutura nuk i beson keto aludime dhe mendon se Toma ka qellim tjeter ndaj saj, prandaj ne frike e siper, shtyn deren dhe hidhet nga makina. Toma vetem atehere e kupton se c'ka bere. E transporton ne spital ku ajo rifiton ndergjegjjen dhe largohet. I rikthehet nje turbullire psikologjike te zhytur ne alkool dhe deshperim te thelle per ate qe ndodhi. Kalon nje periudhe shume te veshtite emocionale dhe psikologjike e cila zgjidhet kur ai ia tregon familjareve te tij te cilet e qetesojne dhe e udhezojne ta takoje Fluturen. Ajo nuk e ka denoncuar. Ai e takon Fluturen per t'i kerkuar falje por ajo i thote se nuk do te kujtoje me asgje nga ajo nate. Toma largohet dhe kujton momentet e lumtura kur kapte flutura ne lendina per t'ia dhururar Flutures per kabinetin e saj te biologjise.
Aktorët:
Tinka Kurti, Marta
Guljelm Radoja, shef Marku
Shpresa Bërdëllima, Keti
Kastriot Çaushi, Miri, i fejuari i Fluturës
Suela Konjari, shoqe e Fluturës
Bledar Xhani, vogëlush Kiri
Edmond Budina, Mjeku
Strazimir Zaimi
Lidhje të Jashtme
https://www.youtube.com/watch?v=qmL7JQjeypk
Tezja
Tezja ose Tezeja është një femër e cila përndryshe është motra e nënës së një personi të caktuar. Tezja i takon brezit të dytë të afërsisë biologjike me një afërsi gjenetike prej 25%. Ndryshe quhet edhe motërmëma. Në disa mese tona, djali i tezes zakonisht quhet tezak kurse vajza e tezes quhet tezake.
Ekuivalenti i tezes nga ana e babait është halla. Nganjëherë termi teze, në gjuhën e folur, në shenjë respekti përdoret edhe për një person të veçantë të gjinisë femërore me të cilën nuk ekziston kurrfarë lidhje gjaku.
Ndryshimet kulturore
Në disa kultura, nuk ekziston asnjë term i vetëm gjithëpërfshirës që përshkruan lidhjen farefisnore të një personi me motrën ose motrën e tyre femër prindërore ose vjehrrin femër prindërore. Në vend të kësaj, ka terma specifikë që përshkruajnë lidhjen farefisnore të një personi me motrën ose motrën femër të nënës së tyre dhe lidhjen farefisnore të një personi me motrën ose motrën femër të babait të tyre, sipas tabelës së mëposhtme:
Pesha e kohës
Filmi "Pesha e kohës" prodhim i vitit 1988. Regjia: Rikard Ljarja, Skenari: Rikard Ljarja, Producent: Shqipëria e Re, Muzika: Zef Çoba.
Përmbajtja e filmit
Ngjarjet e filmit zhvillohen në një fshat në vitet ’80 në prag të pensionit të kryetarit. Vasili ka shumë merita por deri diku shpirtërisht i “burokratizuar”. Kryetari do që zëvëndësi t’i ngjajë atij në karakter dhe në pikëpamje por planet e tij dështojnë.
Devolli : rrënjët dhe zhvillime historike
Devolli : rrënjët dhe zhvillime historike : (monografia dokumentaro- historike) libër me autor Hysen Koçillari dhe Bashkim Jahollari (rec.), Ylli Myftiu (rec.). Botuar në Tiranë nga "Morava", në vitin 2017. Faqet e librit 352.
Daja
Dajë (daja) është apo quhet personi i cili është vëllai i nënës, pra që është në lidhje gjaku (gjenetike) me personin dajë i të cilit është (nipi dhe/ose mbesa). Nganjëherë termi dajë, në gjuhën e folur, në shenjë respekti përdoret edhe për një person të veçantë të gjinisë mashkullore, zakonisht nga vija e nënës, ose edhe për një person me të cilin nuk ekziston kurrfarë lidhje gjaku.
Të njohim Devollin
Të njohim Devollin : vështrim i shkurtër gjeografiko-historik e social libër me autor Ismet S. Larti dhe redaktor Mirdash Pupa. Botuar në Bilisht, në vitin 1999. Faqet e librit 287.
Kulla e Pashë Karadakut
Kulla e Pashë Karadakut - Janjevë është një monument i trashëgimisë kulturore në Janjevë, Lipjan, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër.
Mbesa dhe nipi
Mbesë (mbesa) quhet vajza e djalit ose e vajzës e po ashtu me këtë emër quhet edhe vajza e vëllait ose e motrës.
Nip (nipi) quhet djali i djalit ose i vajzës e po ashtu me këtë emër quhet edhe djali i vëllait ose i motrës.
Familja Suço
Historia
Origjina e familjes Soutzos është e paqartë. Disa autorë teorizojnë origjinën shqiptare, ose greke bizantine për familjen.
Konstantinos Drako, djali i një retori të patriarkanës (Diamantaki Drako), ishte i pari Soutzos që u bë i famshëm. Ai u martua në 1714 me princeshën Maria Rusetaina, vajzën e një familjeje të vjetër fanariote. Vjehrrët e ngritën Konstantinin në pozita të larta në principatat danubiane dhe djemtë e tij ishin të afërm me të gjithë ata që kishin rëndësi në Fanar. Më vonë, në vitet 1780..1790, njëri nga djemtë (Mihai Draco-Sutzu) u ngjit në fronet e Vllahisë dhe Moldavisë dhe ishte Princi i parë i mbiemrit të tyre.
Pas princit Mihai, nipi i tij Alexandru Suțu dhe nipi i tij Mihail Suțu sunduan gjithashtu si Princë.
Anëtarë të rëndësishëm të familjes përfshijnë dy vëllezërit poetë Panagiotis Soutsos dhe Alexandros Soutsos, nga të cilët i pari vendosi gurin e themelit për ringjalljen e Lojërave Olimpike dhe ky i fundit ishte themeluesi i shkollës romantike greke të poezisë. Dega kryesore e familjes së mësipërme gjendet tani në Athinë, Greqi. Alexandru A. Suțu dhe Mihail C. Suțu u bënë anëtarë të Akademisë Rumune në vitet 1880.
Referime
Alexandre Negresco-Soutzo (ro), Livre d'Or de la Famille Soutzo, chez l'auteur, Paris, 2005.
Vargje dhe këngë nga poeti popull : kushtuar ngjarjeve historike dhe të rënëve për liri dhe pavarësi nga rrethi i Devollit
Vargje dhe këngë nga poeti popull : kushtuar ngjarjeve historike dhe të rënëve për liri dhe pavarësi nga rrethi i Devollit libër nga Ismet S. Larti (mblodhi e përsht.) Botuar në Tiranë, në vitin 2006. Faqe 64.
Morangles
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Morangles (Shqip: Morangli) është një komunë në departamentin Oise në rajonin Hauts-de-France.
Shpella e Kishës së Shën Marisë (Bezmisht)
Shpella e Kishës së Shën Marisë (Bezmisht) është një monument i trashëgimisë kulturore në Bezmisht, rrethi i Korçës, në qarkun e Korçës, Shqipëri. Ky monument është i miratuar me numër "6" më "15.01.1963".
Trashëgimia shpirtërore e Devollit : (vështrim studimor dhe përmbledhje folklorike) : balada, ninulla, këngë, ...
Trashëgimia shpirtërore e Devollit : (vështrim studimor dhe përmbledhje folklorike) : balada, ninulla, këngë, ... libër me autor Hysen Koçillari dhe Mark Tirta (konsul. shkenc.). Botuar në Korçë nga Libraria "Kotti", në vitin 2014. Faqet e librit 616.
Hristo Stoiçkov
Hristo Stoichkov (lindur më 8 Shkurt 1966) është një ish-futbollist bullgar.
Energjia e ripërtëritshme në Finlandë
Energjia e ripërtëritshme në Finlandë e elektricitetit në vitin 2005 ishte: Uji 60%, industria pyjore "lënget e zeza" 22%, mbetjet e tjera të drurit 16%, energjia e erës 0.2% dhe burimet e tjera të energjisë së ripërtëritshme 1%. Objektivat europiane janë: 22% energji elektrike nga burimet e ripërtëritshme dhe 12% të energjisë primare të ripërtëritshme në 2010. Kjo përfshin p.sh. objektivat e 40 GW energjisë me erë, 3 GW PV dhe 5.75% biokarburante (2010). Objektivi i energjisë së erës u arrit në vitin 2005.
Energjia në Finlandë
Finlandë ndryshon nga shumica e vendeve të industrializuara në atë se shumë prej nevojave të saj energjetike rrjedhin nga kushtet nordike. Finlanda është e vendosur në mes 60 dhe 70 gradë gjerësi veriore dhe një e katërta e zonës së saj shtrihet në veri të Rrethit Arktik. Në fakt, një e treta e të gjithë njerëzve që jetojnë në veri të paralelit 60-të janë finlandezët. Temperatura mesatare vjetore në jug të vendit është rreth 5°C dhe 0°C në veri. Klima finlandez është më i ftohtë në BE dhe, për pasojë, një pjesë e madhe e energjisë (22%) është përdorur për ngrohjen e ndërtesave.
Hidroenergjia
Burimi i dytë më i madh i energjisë së ripërtëritshme pas bioenergjisë është hidroenergjia, pjesa më e madhe e prodhimit (90%).
Energjia me erë
EWEA ka parashikuar se energjisë së erës do të mbulojë 13-16% të konsumit të energjisë elektrike të BE-së me 180 GW kapacitet (2020). Kapaciteti total i Evropës i instaluar ka tejkaluar 100.000 MW në vitin 2012.
Energjia e diellit
Kapaciteti konvertimit të energjisë diellore në Finlandë ishte 4.1 MWp në vitin 2006. Energjia diellore në Finlandë ishte 1GWh (1993-1999), 2GWh (2000-2004) dhe 3 GWh (2005).
Kontributi i popullit të Devollit në Luftën e Dytë Botërore : (LANÇ, 1939-1944)
Kontributi i popullit të Devollit në Luftën e Dytë Botërore : (LANÇ, 1939-1944) libër me autor Ismet S. Larti dhe Fuat Çeliku (red. shkenc.). Botuar në Tiranë nga "Erik", në vitin 2014. Faqe 136.
Antologjia poetike e Devollit
Antologjia poetike e Devollit libër nga Kosta Nake (përzgj. dhe vlerësime). Botuar në Tiranë nga Libraria "Kotti", në vitin 2016. Faqe 388.
Mjeshtaku
Mjeshtak (mjeshtaku) quhet burri i motrës së gruas. Ndryshe njihet edhe si baxhanak/u.
Fjalori leksiko-frazeologjik i Devollit
Fjalori leksiko-frazeologjik i Devollit libër me autor Ali Jashari dhe Gjovalin Shkurtaj (rec.), Olger Brame (red.). Botuar në Korcë nga "Promo Print", në vitin 2016. Faqe 620.
Varrezat hebraike (Arbëri)
Varrezat hebraike (Arbëri) është një monument i trashëgimisë kulturore në Prishtinë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër.
Misioni përtej detit
Filmi "Misioni përtej detit" prodhim i vitit 1988.
Regjia: Lisenko Malaj, Skenari: Anastas Kondo, Roland Gjoza, Producent: Shqipëria e Re.
Në filmit është përdorur muzikë nga krijimtaria e kompozitorit grek Mikis Teodorakis dhe nga muzika popullore shqiptare.
Përmbajtja e filmit
1944. Fundi i luftës së II Botërore. Katër partizanë zbarkojnë në një ishull Grek përtej detit. Ata kanë dënuar dike emri fals i të cilit mban mbi supe krime të rënda. Filmi fokusohet në vështirësitë me të cilat përballen partizanët në këtë mision. Bile në disa pika duket se misioni do të dështojë.
Hysni Çiço, devolliu që nuk i trembej vdekjes
Hysni Çiço, devolliu që nuk i trembej vdekjes : monografi me autor Bedri Çiço dhe redaktor Rexhep Polisi. Botuar në Tiranë nga "Ada", në vitin 2008. Faqet e librit 140.
Mister : poezi
Mister : poezi, me autor Agron Çalliku. Botuar në Tiranë në vitin 1995 nga "Marin Barleti". Libri ka 53 faqe.
Shënime: Letërsia shqipe, poezia.
Aleksandër Xhuvani (Puna edukativo-arsimore dhe pikëpamjet pedagogjike)
parapamje Hajrullah Koliqi: Aleksandër Xhuvani (Puna edukativo-arsimore dhe pikëpamjet pedagogjike), Enti i teksteve mësimore, Prishtinë, 1986/87
Rrënojat e Kishës së Shën Pjetrit (Voskopojë)
Rrënojat e Kishës së Shën Pjetrit (Voskopojë) është një monument i trashëgimisë kulturore në Voskopoje, rrethi i Korçës, në qarkun e Korçës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "749" më "20.06.2008".
Mont-l'Évêque
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Lufta e Moraçës
Beteja e Moraçës 1877 ishte pjesë e një serie beteje që ndodhën midis parregullsive shqiptaro-osmane nga Lidhja e Prizrenit dhe forcave malazeze të udhëhequr nga Marko Miljanov në vitet 1876-1877. Gjatë betejës më 1876, kreu i Lidhjes së Prizrenit, Jakup Ferri dhe vëllai i tij bashkë me luftëtareë tjerë shqiptarë luftuan kundër forcave malazeze.
Mont-l'Évêque
Mont-l'Évêque (Shqip: Malveku) është një komunë në departamentin Oise,në rajonin Hauts-de-France.Francën veriore.
Lufta e Moraçës
Përmbledhje
Cel Shabani, Bajraktari i Rugovës, mori pjesë në betejë dhe ra në Betejën e Nokshiqit më 1879. së bashku me Maxhun Nimani nga Beci, Ali Mehmeti nga Pozhariti, Selim Syla nga Lluka, Zenel Sejda nga Rakociti dhe Osman Aga nga Rashkocit. Në vitin 1858, Preng Markola nga rajoni i Mirditit luftonte forcat malazeze në Moraca. Betejat përmenden në veprën e Gjergj Fishtas "Lahuta e Malcis". Kadri Bajri mori pjesë në betejë dhe u nderua në vitin 2016 nga Bujar Nishani për aktin e tij. Në 11 qershor 1877, Ali Pasha nga Gusinje i udhëhoqi betejat e tij kundër malazezëve. Beteja përmendet në folklorin epik shqiptar. Në vitin 1876, Bajraktari i Gashit Haxhi Brahimi u vra në betejë së bashku me shumë Malesorë.
Malazezët për një kohë kanë luftuar kundër osmanëve dhe kanë vendosur që një herë e përgjithmonë t'i detyrojnë ata të largohen. Malezori shqiptar i Moraçës kishte luftuar forcat malazeze të udhëhequra nga Danilo 1 gjatë luftës shtatëvjeçare (1852-1858). Nga ana shqiptare, Bajram Bajraktari, Bajraktari i Shipshanikut, me lidhje të ngushta me Mahmud Pasha Bushatin, mori pjesë në betejë. Kur sulmuan malazezët, shqiptarët dhe osmanët u kapën dhe u dëbuan.
Ilian Stojanov
Ilian Stoyanov (lindur më 20 Janar 1977) është një ish-futbollist bullgar.
Kombëtarja
Për reprezentacionin bullgar ka luajtur 40 ndeshje.
Vulva
Vulva përfshihet nga këto pjesë përbërëse: mons pubis, labia majora, labia minora, klitoris, fryrja e vestibuli, vestibuli vulval, meatusi urinar, gjendrat vestibulare majore dhe minore, dhe hapjen vaginale. Meatusi urinar, funksioni primar i të cilit është largimi i urinës, përfshihet si pjesë e vulvësm pasi hapet në vestibulin vulval.
Pjesë të tjera përbërëse të vulve: vija pudendale, gjëndrat sebaceouse, trekëmbëshin urogjenital (pjesa e përparme e perineumit), dhe qimet pubike.
Michelle Demishevich
Michelle Demishevich (lindur më 1975) është aktiviste dhe gazetare transgjinore turke por me vendbanim në Gjermani.
Michelle është feministe, aktiviste për të drejtat e komunitetit LGBTI+, për të drejtat e kafshëve si dhe konsiderohet si reporterja e parë transgjinore turke në median televizive. Ajo rrjedh nga një familje maqedonase. Demishevic është gazetare. Ajo ka punuar si korrespondente për gazetat Yeni Asır dhe Egemle Sabah në Izmir. Pas 1999 ajo u zhvendos dhe jetoi në Stamboll.Michelle ka kontribuar në themelimin e partisë së Gjelbërt si dhe asaj të Majtë në Turqi.
Ivan Rakitić
Ivan Rakitić (lindur më 10 mars 1988) është një futbollist profesionist kroat i cili luan si mesfushor qëndror ose mesfushor sulmues me klubin spanjoll Sevilla.
Rakitić filloi karrierën e tij si profesionist te Baseli dhe shpenzoi dy sezone atje para se të blihej nga Schalke 04. Pas shpenzoi tre sezone e gjysëm në Bundesligë, ai u ble nga Sevilja në janar 2011. Dy vite më vonë, Rakitić u konfirmua si kapiten i skuadrës duke e udhëhequr atë në triumfin në Ligën e Europës. Në qershor 2014, Barcelona dhe Sevilja arritën një marrëveshje për transferimin e tij në Camp Nou.
Në nivelin ndërkombëtar, Rakitić luan me kombëtaren kroate. Pavarësisht se është një produkt i të rinjëve të Zvicrës, Rakitić premtoi për të luajtur me vendin e prindërve të tij, Kroacinë. Ai bëri debutimin e tij me Kroacinë në vitin 2007 dhe që nga ajo kohë ka përfaqsuar vendin e tij në UEFA Euro 2008, UEFA Euro 2012 dhe në Kupën e Botës 2014.
Jeta e hershme
Rakitić ka lindur në Rheinfelden, një kanton zviceran i Aargaut nga një familje kroate. Babai i tij, Luka, dhe familja e tij janë nga Sikirevci, kurse familja e mamasë së tij janë boshnjako-kroat nga Žepče. Ai ka një vëlla që quhet Dejan, dhe ka një tatuazh për të në dorën e majtë ku ka shkruar fjalën "Dejan". Rakitić shpenzoi fëmijërinë dhe vitet e hershme në Zvicër. Babai i tij dhe vëllai më i madhë kanë qënë futbollista. Me këtë sfond, nuk ishte ndonjë surprizë që Rakitić do të kishte të njëjtin interes dhe prirje, pavarësisht se kishte mbaruar studimet e shkollës fillore. Për të bërë këtë gjë, ai filloi të përqëndrohet në karrierën e tij sportive, duke pasur inkurajimin e familjes së tij. Në moshën 16 vjeçare, ai ishte zbuluar nga vëzhguesit evropian të talenteve që panë potencialin e tij, pavarësisht se ai dhe familja e tij vendosën për të qëndruar në Bazel për t'i dhënë mundësi atij për të luajtur më shpesh në ligat e vogla.
Basel
Pasi shpenzoi një kohë të shkurtër te skuadrat e të rinjëve, Rakitić bëri debutimin e tij me skuadrën e parë të Baselit më 29 shtator 2005 gjatë një ndeshje si vizitor në Kupën UEFA kundër Široki Brijeg. Ai zhvilloi paraqitjen e parë në Super Ligën Zvicerane më 15 prill 2006 në një ndeshje si vizitor kundër Neuchâtel Xamax. Pavarësisht se këto dy ndeshje ishin të vetmet që zhvilloi gjatë sezonit të tij të parë si profesionist me Baselin, ai arriti ta vendosë veten e tij si titullar në sezonin e dytë, duke kontribuar me 11 gola në 33 ndeshje në ligë. Ai gjithashtu zhvilloi edhe nëntë paraqitje në Kupën UEFA në atë vit, si dhe u shpall lojtari i ri më i mirë i Super Ligës Zvicerane për sezonin 2006–07; përveç kësaj, goli mbreslënës që shënoi kundër St Gallen më 22 tetor 2006 u shpall "Goli i Vitit".
Schalke 04
parapamje|200px|majtas|Rakitić me Schalke 04, në vitin 2010. Pas një shfaqje mbreslënë si i ri, Rakitić sërisht kërkohej nga klube të mëdha evropiane që shfaqën interesin për aftësitë e tij. Garën për shërbimet e tij e fitoi klubi gjerman Schalke 04, e cila e bleu lojtarin më 22 qershor 2007 për 5 milion €.
Ai bëri debutimin e tij me Schalken më 21 korrik 2007 në ndeshjen e Premiere Ligapokal kundër Karlsruher SC; ai luajti edhe dy ndeshje në këtë kompeticion ku Schalke arriti deri në finale. Më 5 gusht 2007, Rakitić shënoi golin e parë kompetitiv me klubin e tij të ri në fitoren e tyre 9–0 si vizitor kundër Eintracht Trier në raundin e parë të Kupës Gjermane.
Më 10 gusht 2007, sezoni i ri Bundesligës filloi me një përlasje midis kampionëve të Stuttgartit dhe Schalkes. Rakitić hyri në fushë si një zëvëndësues në pjesën e dytë dhe shënoi golin e tij të parë në Bundesligë pa kaluar shtatë minuta lojë që nga aktivizimi, me ndeshjen që në fund u mbyll 2–2. Më 15 shtator 2007, ai arriti të krijonte përshtypje sërisht duke shënuar golin e vetëm të skuadrës në barazimin 1–1 jashtë fushe kundër Bayern Munich. Tre ditë më vonë, Rakitić bëri debutimin e tij në Ligën e Kampioneve në humbjen 1–0 në shtëpi kundër Valencias. Ai do të zhvillonte gjithsej shtatë paraqitje në atë sezon në Ligën e Kampioneve, përfshirë edhe një ndeshje mbreslënëse në shtëpi si mesfushor sulmues kundër Çelsit në fazën e grupeve. Ai dhe shoku i tij i skuadrës në ato kohë Mladen Krstajić ishin përjashtuar përkohësisht nga skuadra natën përpara ndeshjes së ardhshme kundër Rosenborgit për shkak se ishin parë duke lënë stërvitjen dhe se kishin ikur në një parti natën vonë. Pasi ndihmoi skuadrën e tij që të triumfonte kundër Portos nga gjuajtjet e penalltive për të arritur çerek-finalet për herë të parë në histori, Rakitić humbi të dyja ndeshjet kundër Çelsit për shkak të një dëmtimi në kyçin e këmbës që pësoi në stërvitje. Ai qëndroi jashtë fushave për një muaj me Schalken që u eleminua nga kompeticioni pa të. Menjëherë pas rikthimit nga dëmtimi, Rakitić zbuloi formën e tij më të mirë duke shënuar një gol dhe duke asistuar dy të tjerë në fitoren vendimtare 3–0 kundër Bochum, me Schalken që siguroi vendin e tretë në renditje duke prerë edhe një biletë për në Ligën e Kampioneve sezonin e ardhshëm. Ai vazhdoi me formën e tij të mirë edhe në ndeshjen e ardhshme kundër Eintracht Frankfurt, duke asistuar golin e Mladen Krstajić që ishte i vetmi i ndeshjes për t'i dhënë Schalkes një pozicion komod. Gjithsej, ai e mbylli sezonin e tij të parë në Bundesligë me tre gola dhe dhjetë asiste në 29 paraqitje.
Sezoni i ardhshëm filloi mirë për të pasi ai luajti në fitoren e Schalkes 3–0 kundër Hannover 96, duke asistuar dy herë në ndeshjen hapëse.
Sezoni 2010–11
Më 28 janar 2011, Rakitić firmosi një kontratë katër vjeçare e gjysëm me klubin spanjoll Sevilja për 2.5 milion €. Pas mbërritjes së tij, Rakitić menjëherë u vendos një formacionin titullar të skuadrës, duke debutuar për klubin më 6 shkurt 2011 kundër Málagës. Në ndeshjen e ardhshme kundër Racing de Santander ai shënoi një autogol, por arriti të kthehej në rrugën e duhur dhë të shënonte në ndeshjen kundër Hércules CF në raundin tjetër. Për shkak të një frakture në këmbe, Rakitić humbi katër ndeshjet e fundit të La Ligas. Ai shënoi pesë gola në gjysmën e dytë të sezonit të tij të parë me Seviljen, duke qënë titullar në të 13 ndeshjet që zhvilloi përpara se të dëmtohej.
Sezoni 2011–12
Gjatë sezonit sezonit 2011–12, ai vazhdoi të ishte titullar i rregullt i skuadrës dhe një nga lojtarët më vendimtar të Seviljes. Për shkak të ndryshimeve manaxheriale dhe taktikave të reja të vendosura nga trajneri i ri Marcelino, i cili më vonë u zëvendësua nga Míchel, atij ju dha një rol i ri në fushë ndryshe nga ai i sezonit të kaluar, ku ai përdorej si mesfushor sulmues nën drejtimin e trajnerit Gregorio Manzano. Gjatë rrjedhës së sezonit ai u vendos kryesisht si një mesfushor mbrojtës. Deri në fund të sezonit ai zhvilloi gjithsej 39 paraqitje, duke dhuruar gjashtë asiste, dhe duke shënuar një gol në Kupën e Spanjës. Kjo gjë do të thoshte se ai e kishte mbyllur sezonin në La Liga pa shënuar një gol të vetëm.
Sezoni 2012–13
Rakitić e nisi sezonin 2012–13 duke dhuruar një asist në ndeshjen hapëse kundër Getafes. Më 12 shtator, ai dhuroi një asist për gjermanin Piotr Trochowski në fitoren 1–0 në shtëpi kundër Real Madridit. Ai shënoi golin e parë të sezonit në ndeshjen e javës së pestë kundër Deportivo de La Coruña. Rakitić shënoi dy gola brënda 20 minutash në derbin e Seviljes kundër rivalëve të qytetit Real Betis. Këto ishin golat e tij të parë në derbi, me Seviljen që festoi fitoren 5–1. Gjatë ndeshjes kundër Real Sociedadit, Rakitić shënoi edhe dy gola të tjerë, megjithatë, goli i dytë ishte autogol në portën e tij duke i hequr mundësinë skuadrës për të fituar pasi ndeshja u mbyll 1–1. Deri në fund të sezonit, ai zhvilloi gjithsej 42 paraqitje, duke shënuar gjithashtu edhe dymbëdhjetë gola, ku tre prej tyre ishin në kupë. Ai e mbylli sezonin me dhjetë asiste në ligë. Statistikat tregonin se Rakitić kishte krijuar gjithsej 100 mundësi për gol dhe ishte renditur i katëri në Evropë në numrin e rasteve të krijuara.
Sezoni 2013–14
250px|parapamje|djathtas|Rakitić duke luajtur për Seviljen në sezonin 2013–14, ku u bë edhe kapiteni i skuadrës. Në fillim të sezonit 2013–14, trajneri Unai Emery e emëroi Rakitićin si kapitenin e ri të skuadrës. Që nga fillimi i sezonit ai ishte një nga lojtarët më të dalluar të skuadrës në kampionat, duke shënuar golin e parë dhe asistuar të dytin në humbjen 3–2 kundër klubit të tij të ardhshëm Barcelonës më 14 shtator. Në ndeshjet e fundit të muajit shtator ai shënoi dy gola në fitoren 4–1 kundër Rayo Vallecanos dhe assistoi golin e vetëm në barazimin 1–1 kundër Real Sociedadit. Në tre ndeshjet e fundit të muajit tetor, Rakitić shënoi një gol në fitoren 2–0 në shtëpi kundër Freiburgut, një tjetër në fitoren 2–1 kundër Almerías dhe dy gola të tjerë në humbjen 3–7 kundër Real Madridit. Në ndeshjen e tretë dhe të katërt të nëntorit ai kontriboi me një assist në fitoren 1–3 jashtë fushe kundër Espanyolit, dhe dy të tjerë në suksesin 4–0 kundër Betisit. Në ndeshjen e fundit të dhjetorit, dhe pjesës së parë të sezonit, ai assistoi në fitoren 1–2 jashtë fushe kundër Villarealit, duke ndihmuar Seviljen të renditet në dhjetë pozicionet e para, gjithashtu duke tërhequr vëmëndjen e klubeve ndërkombëtare. Në ndeshjen e parë për vitin 2014, ai shënoi në fitoren 3–0 kundër Getafes. Gjatë muajit të parë të vitit të ri ai shënoi edhe dy gola të tjerë në ligë, kundër Atlético Madridit dhe Levantes, gjithashtu duke humbur edhe një penallti në ndeshjen e dytë. Këto performanca i dhanë çmimin La Liga Lojtari i Muajit.
Forma e tij pozitive gjatë sezonit u karakterizua nga një varg asistimesh dhe golash nga shkurti në maj, përfshirë dy asistat në barazimin 2–2 si vizitor kundër NK Maribor në Ligën e Evropës, asistimi në fitoren 2–1 kundër Real Madridit dhe goli në fitoren 4–1 në shtëpi kundër Portos. Ai assistoi në ndeshjen e parë gjysëm-finale të Ligës së Evropës kundër Valencias, duke kontribuar në fitoren 2–0, që i dhuroi kualifikimin Seviljes në finale me rezultatin e përgjithshëm 3–3. Në finale, ai u shpall lojtari i ndeshjes me Seviljen që mposhti Benficën 4–2 nga gjuajtjet e penalltive në Juventus Stadium, në Torino të Italisë. Ai ishte kapiteni i parë që udhëhiqte skuadrën drejt një triumfi në Ligën e Europës dhe kapteni i parë që shpallej lojtari i ndeshjes. Rakitić u emërua në skuadën e sezonit të kompeticionit, si dhe u zgjodh në formacionin e sezonit në La Liga nga Shoqata e Ligës Kombëtare Spanjolle. Ai e mbylli sezonin me 15 gola dhe 17 assista. Në ceremoninë e ndarjeve të çmimeve, Rakitić fitoi çmimin "Fair Play" dhe u emërua për çmimin e mesfushorit më të mirë, që u fitua nga Andrés Iniesta.
Barcelona
Më 16 qershor 2014, FC Barcelona firmosi me Rakitićin një kontratë pesë vjeçare që do të hynte në fuqi nga 1 korriku. Pas mbërritjes, atij ju dha numri 4. Ai bëri debutimin e tij me skuadrën në ndeshjen parasezonale kundër OGC Nice, e luajtur më 2 gusht, ku ai hyri si zëvëndësues në pjesën e dytë në vend të mesfushorit Sergi Roberto. Gjatë ndeshjes para-sezonale kundër HJK Helsinki, Rakitić dhuroi asistet e parë për ekipin, duke asistuar dy golanë fitoren 6–0. Debutimi i tij zyrtar me Barcelonën erdhi më 24 gusht, në ndeshjen hapëse të sezonit të ri të La Ligas kundër Elches. Pak përpara mbylljes së pjesës së parë, Rakitić dhuroi një top të gjatë te Munir El Haddadi, i cili e kontrolloi mirë dhe më pas shënoi.
Rakitić shënoi golin e parë me klubin më 21 shtator 2014 me një goditje nga jashtë zone në suksesin 4–0 kundër Levantes. Në ndeshjen e rradhës kundër Granadës, Rakitić shënoi me kokë pas krosimit të Messit për golin e dytë të sezonit, me Barcelonën që fitoi me rezultatin 6–0.
Më 18 mars 2015, Rakitić shënoi golin e tij të parë në Ligën e Kampioneve në fitoren 1–0 kundër kampionëve anglez të Manchester Cityt në ndeshjen e kthimit të raundit të 16tave në Camp Nou. Më 6 qershor 2015, Rakitić shënoi golin e parë në suksesin 3–1 kundër kampionëve anglez të Juventusit në finalen e Ligës së Kampioneve.
Karriera ndërkombëtare
thumb|200px|djathtas|Rakitić me Kroacinë, në vitin 2013. Eksperienca e parë e tij në nivel ndërkombëtarë erdhi në nivelet e të rinjëve, ku ai luajti me Zvicrën nën-17, -19 dhe -21, por më vonë vendosi që të pranonte thirrjen nga Slaven Bilić dhe të luante me kombëtaren e parë të Kroacisë. Ai bëri debutimin e tij të plotë ndërkombëtar me Kroacinë më 8 shtator 2007 në ndeshjen kualifikuese të Euro 2008 kundër Estonisë në Zagreb, duke u vlerësuar shumë nga tifozët kur hyri në fushë si zëvëndësues. Në ndeshjen e rradhës kualifikuese, një fitore 6–0 jashtë fushe kundër Andorrës më 12 shtator 2007, ai shënoi golin e parë për Kroacinë në paraqitjen e tij të dytë me të. Ai e përfundoi vitin e parë me pesë paraqitje në skuadrën e parë, ku katër prej tyre ishin në fushatën kualifikuese të suksesshme të Euro 2008.
Euro 2008
Herët në maj 2008, Rakitić ju bashkua skuadrës së Kroacisë për finalet e Euro 2008 në Austri dhe Zvicër, ku ai ishte lojtari i dytë më i ri. Ai zhvilloi paraqitjen e parë në turnament si titullar kundër Gjermanisë, duke bërë një gjuajtje të fuqishme që u ndal në shtyllë duke i lejuar shokut të skuadrës Ivica Olić të shënonte golin e fitores 2–1. Ai krijoi një treshe të shquar në mesfushën kroate sëbashku me Luka Modrić dhe Niko Kranjčar. Edhe pse luajti ndeshje të fortë në ndeshjen çerek-finale kundër Turisë, ai ishte një nga tre lojtarët që humbën penalltinë në gjuajtjet e penalltive, duke udhëhequr Turqinë drejt fitores.
Rakitić vazhdoi të paraqitej rregullisht me kombëtaren në fushatën e tyre të pasuksesshme në kualifikueset e Kupës së Botës 2010, duke zhvilluar dhjetë paraqitje dhe duke shënuar tre gola. Më 15 tetor 2008, ai shënoi një dygolësh në fitoren 4–0 në shtëpi kundër Andorrës. Më 5 shtator 2009, ai shënoi golin e fitores në suksesin minimal 1–0 kundër Bjellorusisë. Kroacia dështoi të kualifikohej për në finalet e turnamentit pasi e mbylli grupin në vendin e tretë.
Euro 2012
Pasi u paraqit në të gjitha ndeshjet kualifikuese të Euro 2012, ai ishte pjesë e skuadrës së Kroacisë për finalet e Euro 2008 në Poloni dhe Ukrainë. Kroacia ishte shortuar në Grupin D sëbashku me Spanjën, Italinë dhe Irlandën. Rakitić luajti si titullar në të tre ndeshjet e Kroacisë në fazën e grupeve kundër Irlandës, Italisë dhe Spanjën. Pas dy ndeshjeve të para, Kroacia kishte katër pikë dhe duhej të përballeshe me mbajtësit e trofeut Spanjën në Gdansk. Me ndeshjen që ishte ende në barazim pa gola pasi kishte kaluar një orë lojë, Rakitić humbi një pas të pastër kundër portierit Iker Casillas që priti gjuajtjen e tij me kokë bënda zonës së penalltisë pas pasimit gjenial të Luka Modrićit. Kjo humbje rezultoi fatale, pasi Jesus Navas shënoi golin e fitores në minutën e 88të duke eleminuar Kroacinë nga grupi. Pavarësisht se humbi rastin më të rëndësishëm të ndeshjes, Rakitić ishte lojtari më aktiv i skuadrës me 53 prekje të topit dhe krosuesi më i shpeshtë me gjashtë krosime dhe gjuajtësi më i mirë me dy.
Jeta personale
Rakitić u martua me Raquel Maurin në prill 2013 në Sevilje të Spanjës, pasi kishin dy vite të lidhur. Në korrik 2013, lindi vajza e tyre Althea.
Klube
Redaktuar më 6 qershor 2015
Energjia e ripërtëritshme në Australi
Energjia e ripërtëritshme ka pësuar rritje të konsiderueshme në Australi në shekullin e 21. Është vlerësuar se Australia ka prodhuar 29,678 gigavatë orë (GWh) energji elektrike të ripërtëritshme (ose ekuivalent) deri në fund të vitit 2012, që përfaqësojnë 13.14% të prodhimit të përgjithshëm në Australi. Sa për krahasim, në vitin 2006, rreth 9,500 GWh e energjisë elektrike erdhi nga burimet e ripërtëritshme, që përfaqëson më pak se 4% të energjisë elektrike të prodhuar në shkallë kombëtare.
Energjia e erës
Deri në tetor 2010, rreth 22.9% e energjisë elektrike të ripërtëritshme të Australisë, dhe 2% të energjisë elektrike të përgjithshme e Australisë, lkishte si burim energjinë me erë, energji elektrike e mjaftueshme për të mbajtur me energji më shumë se 700.000 shtëpi.
Sinjali i dashurisë
Filmi "Sinjali i dashurisë" prodhim i vitit 1988.
Regjia: Besnik Bisha, Skenari: Nexhati Tafa, Producent: Shqipëria e Re, Muzika: Genc Tukiqi.
Përmbajtja e filmit
A e dashuron Ana atë djalë i cili e ndjek gjithnjë nga pas dhe i dërgon sinjale dashurie në çdo hap? Një ditë gjatë lojrave të dashurisë ai pëson një aksident dhe i humb shpresat se një ditë do të kthehet në jetën normale. Por Ana beson se dashuria do ta ngrejë përsëri në këmbë. Kështu ajo e thërret me sinjalin e tyre të dashurisë.
Aktorët në role
Anila Karaj........ Ana Herion Mustafaraj........
Pleshovica
Pleshovicë (greqisht: Κολχική/Kolkhikí) është fshat në qarkun i Follorinës, Greqi. Përpara vitit 1928, fshati është njohur me emrin e vjetër në formën greke Πλησεβίτσα/Plisevítsa.
Bashkëshorte
Të drejtat dhe detyrimet e një gruaje në lidhje me partnerin e saj dhe statusi i saj në komunitet dhe përpara ligjit ndryshojnë varësisht prej kulturave e gjithasdhtu kanë ndryshuar edhe me kalimin e kohës.