cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aeroporti Plovdiv
Historia
Më 2 maj 1962, operacionet e aeroportit u zhvendosën në bazën ajrore Graf Ignatievo në veri të qytetit. Në Plovdiv u bë ristrukturimi i madh i objekteve të aeroportit.
Black Mirror
Black Mirror (Pasqyra e Zezë) është një serial televiziv britanik i krijuar nga Charlie Brooker i cili përmban spekulim fiktiv me tema të errëta dhe satirike që shqyrtojnë shoqërinë moderne, veçanërisht në lidhje me pasojat e papritura të teknologjive të reja. Shfaqja u transmetua për herë të parë në Channel 4 (kanal britanik) në vitin 2011. Në shtator të vitit 2015, Netflix porositi një sezonë të tretë prej 12 episodeve. Episodet e porositura më vonë u ndanë në dy sezona e gjashtë episode; sezoni i tretë u shfaq në Netflix në mbarë botën më 21 tetor 2016. Lidhur me përmbajtjen dhe strukturën e programit, Brooker vuri në dukje, "çdo episod ka një kast tjetër, një mjedis të ndryshëm, madje edhe një realitet të ndryshëm, por ata janë të gjithë në lidhje me mënyrën se si jetojmë tani - dhe mënyrën se si ne mund të jetojnë në 10 minuta kohë në qoftë se ne jemi të ngathët". Seriali ka marrë disa kritika dhe ka parë një rritje të interesit ndërkombëtarisht (sidomos në SHBA), pasi u shtua në Netflix.
Aeroporti Plovdiv
Historia
Më 13 Shtator 1965, u hap një ndërtesë e re terminali dhe vitin e ardhshëm, një fermë e zgjeruar u vu në përdorim për trafikun e statutit të dimrit.
Black Mirror
Produksioni
Dy seritë e para të programit janë prodhuar nga Zeppotron, për Endemol. Një njoftim për shtyp i Endemol e përshkroi serinë si "një hibrid të Twilight Zone dhe Tales of the Unexpected që prekin në shqetësimin tonë bashkëkohor për botën tonë moderne, me tregimet që kanë një "techno-paranoia". Kanali 4 përshkruan episodin e parë si "një shëmbëlltyrë të shtrembëruar për moshën e Twitter". Black Mirror series 1 kishte një lëshim të kufizuar DVD për PAL / Rajon 2 më 27 shkurt 2012. Kjo u pasua nga një lëshim DVD i serisë 2, gjithashtu PAL vetëm për rajonin 2.
Aeroporti Plovdiv
Historia
Fluturimet e planifikuara në vend u ndërprenë në vitin 1980, por fluturimet dimërore u rriten, gjë që përsëri çon në zhvendosjen e objekteve tokësore si ndërtesat teknike, pajisjet e furnizimit me energji elektrike, kullën e kontrollit të trafikut ajror dhe objektet administrative.
Më 18 Dhjetor 1982, mbërriti avioni i parë TU-134, një fluturim nga Amsterdami, fillimi i një epoke të re për Aeroportin e Plovdivit.
Rindërtimet
parapamje| Terminali i vjetër i pasagjerëve parapamje| Terminali i ri i pasagjerëve Edhe pse aeroporti operohet nga prona shtetërore Letishte Plovdiv EAD pista dhe platforma janë gjithashtu në pronësi të shtetit por terminali është pjesërisht privat. Kjo e bëri shumë të vështirë rinovimin e terminalit. Sot terminali është 58.08% në pronësi të Alfa Financial Holding (ish-pronar i këtyre aksioneve ishte firma zvicerane TADO ) dhe pjesa tjetër e aksioneve i përkasin shtetit "Mezhdunarodno letishte Plovdiv" EAD. Problemet në marrëveshje me pronarët privatë të terminalit sollën vendimin nga shteti për ndërtimin e terminalit të ri dhe zgjatjen e platformës. Procesi i rinovimit filloi në fillim të vitit 2009; shtrirja e platformës për 6 stenda shtesë avionësh është bërë nga Glavbolgarstroy dhe ndërtesa e re e terminalit nga një firmë lokale. Kostoja totale vlerësohet të jetë 20 milion EUR.
Ndërtesa e re e terminalit të pasagjerëve u hap zyrtarisht më 1 korrik 2009. Me një sipërfaqe prej 6,750 meter katror, ka 10 tavolina kontrolli dhe 3 porta, dhe është krijuar për të trajtuar deri në 1.000 pasagjerë.
Koncesionet
Qeveria ka filluar procedurën e parë të koncesionit në vitin 2011, por nuk ka pasur kandidatë për të. Përpjekja e dytë për koncesion u bë në pranverën e vitit 2016 kur qeveria ka hapur një tender për një koncesion 35 vjeçar të aeroportit, por tenderi u anulua pak kohë për mosrespektimin e rregullave evropiane. Në dhjetor të 2016 qeveria hapi tenderin e tretë për koncesion.
Baza Ajrore e Krumovës
Në anën perëndimore të aeroportit ndodhet Baza e 24-të Ajrore e Helikopterit të Forcave Ajrore Bullgare, me njësi Eurocopter AS 532, Mil Mi-24, Mil Mi-17 dhe Bell 206.
Muzeu i Aviacionit Plovdiv
Pranë bazës ajrore është muzeu i vetëm funksional i aviacionit në Bullgari. U hap në 1991, muzeu ka një koleksion të pasur aeroplanësh moderne të luftës së ftohtë dhe të tilla nga Mbretëria e Tretë Bullgare. Për shkak të buxhetit të ulët të shtetit, mbledhja ruhet kryesisht nga donacione. Muzeu është i arritshëm me makinë në rrugën për në aeroport dhe është rreth 100 metra nga stacioni hekurudhor Mavrudovo. Orari i punës për vizitorët është 9: 00–16: 00.
Linjat ajrore dhe destinacionet
parapamje| Ryanair Boeing 737-800 në Aeroportin Plovdiv.
Theodhor Peci
Theodhor Peci (Korçë, 19 qershor 1984) është studiues, pedagog i muzikologjisë bizantine, himnologjisë, teologjisë, interpretues (kryepsalt) shqiptar i muzikës bizantine, kompozitor i artit psaltik, botues i librave muzikorë religjiozë, dirigjent i korit bizantin të psaltëve "Shën Joan Kukuzeli", drejtor i shkollës së muzikës bizantine të Kishës Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë.
Jeta
U lind më 19 qershor të vitit 1984, në Korçë. Që në vogëli pati prirje për muzikën dhe për këtë arsye në vitin 1994, prindërit e regjistruan në Shkollën artistike “Tefta Tashko Koço” të Korçës, i profilizuar në kitarë, të cilin e mbaroi në vitin 2002. Talenti muzikor dhe zëri melodioz, e bënë të merrte pjesë si këngëtar në disa koncerte, festivale dhe aktivitete të organizuara në Korçë, në qytete të tjera të Shqipërisë dhe jashtë saj, ku u nderua me shumë çmime. Në vitin 2000, të Enjten e Madhe, u dorëzua Protopsalt i Kishës katedrale të Korçës “Ngjallja e Krishtit”.
Edukimi
Në vitet 2002-2006, ndoqi studimet teologjike në Akademinë Teologjike “Ngjallja e Krishtit”, në Shën Vlash të Durrësit, ku u diplomua me notën “Shkëlqyeshëm”. Në vitin 2004, u bë anëtar i korit shqiptar bizantin “Shën Joan Kukuzeli”, nën drejtimin e Atë Justin Anthimiadhit, duke marrë pjesë në shumë koncerte dhe regjistrime muzikore.
Në vazhdim, me nxitjen dhe bekimin e Fortlumturisë së tij, Kryepeshkopit të Tiranës, Durrësit dhe gjithë Shqipërisë, Imzot Anastasit, i vijoi studimet teologjike në Athinë, ku në vitin 2011 u diplomua në Fakultetin Teologjik të Universitetit Kapodistria të Athinës, me notën “Shumë mirë”. Përkrah studimeve teologjike, ai studioji edhe muzikë bizantine pranë profesorëve të mirënjohur Dr. Grigor Anastasiu si dhe Likurgos Angjelopoulos. Në vitin 2007, mori “Diplomën e Muzikës Bizantine” në Shkollën e Muzikës Bizantine të Mitropolisë së Halkidës «Ιερεύς Παύλος ο Σκοπελίτης», me notën “Shkëlqyeshëm”. Në vitin 2009, mori “Diplomën e Psaltit të Hirshëm” në Konservatorin e Athinës, me notën “Shkëlqyeshëm” dhe në vitin 2011, mori “Diplomën e Mësuesit të Muzikës Bizantine” në Konservatorin e Athinës, me notën “Shkëlqyeshëm”. Ndërsa në 2020 përfundon studimet pasuniversitare për Muzikologji bizantine dhe himnologji në Universitetin e Aristotel të Selanikut.
U bë pjesëtar i korit bizantin “Mjeshtrit e Artit Psaltik” nën drejtimin e profesor Arqilea Haldeaqi, duke marrë pjesë në shumë koncerte brenda dhe jashtë Greqisë, dhe në shumë incizime. Njëkohësisht, ishte anëtar i rregullt i korit të psaltëve të “Psaltët Ilisiotë”, nën drejtimin e Grigor Anastasiut, duke marrë pjesë, edhe si solist, në shumë aktivitete muzikore dhe incizime.
Veprimtaria e tij
Në vitin 2011, pasi përfundimit të studimeve në Athinë, u vendos në Tiranë, ku mori përsipër drejtimin e Korit të Psaltëve të Kryepeshkopatës së Tiranës “Shën Joan Kukuzeli”. Dha mësim si mësues i Muzikës Europiane në shkollën shqiptaro-amerikane të Kishës Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë “Protagonistët”. Në vitin 2012 u caktua drejtor dhe mësues i muzikës bizantine në Shkollën e parë të Muzikës Bizantine të Kishës Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë.
Vepra muzikore e Theodhor Pecit lidhet me mësimdhënien e Artit Psaltik, drejtimin e korit të psaltëve, përkthimin e teksteve liturgjike, përshtatjen dhe kompozimin e himneve liturgjike, botimet me karakter studimor, botimin e librave muzikorë dhe me nxjerrjen në pah të pasurisë muzikore të Artit Psaltik nëpërmjet të psalurës në shërbesat e shenjta dhe në aktivitete të ndryshme.
Vepra e tij muzikore më e rëndësishme është përshtatja dhe kompozimi i parë i plotë në shqipe i librit muzikor “Anastasimatari ”, i cili u botua nga Kisha Orthodhokse. Përveç librit të Anastasimatarit, ka botuar dhe librin "Liturgjia Hyjnore" në dy vëllime dhe ka shkruar shumë shkrime e artikuj të karakterit shkencor.
Për këto vepra është  vlerësuar maksimalisht nga studiues të huaj dhe vendas si Prof. dr. Grigor Stathi, dr.Grigorios Anastasiou, akademik Vasil Tole etj.
J-Hope
Jung Ho-seok (Hangul: 정호석, i lindur më 18 shkurt 1994), i njohur më mirë me emrin e tij të skenës J-Hope, është një reper, kompozitor, kërcimtar dhe producent rekordi nga Korea e Jugut. Në vitin 2013, J-Hope bëri debutimin e tij si anëtar i grupit të djemve nga Korea e Jugut, BTS, i menaxhuar nën Big Hit Entertainment.
J-Hope publikoi ​​për herë të parë diskun e tij solo, Hope World, botërisht më 1 mars 2018. Albumi u prit me një pritje pozitive. Debutimi i tij në numrin 63, e bëri atë artistin më të lartë korean në listat në Billbard 200 në kohën e publikimit të diskut të tij. alt=|majtas|parapamje|J-Hope tek Billboard Music Awards, më 1 Maj, 2019
1994-2012: Jeta e hershme
Jung Ho-seok u lind më 18 shkurt, 1994, në Gwangju të Koresë së Jugut, ku jetonte me prindërit e tij dhe motrën më të madhe. Para debutimit me BTS, ai ishte pjesë e një grupi kërcimi nëntokësor me emrin Neuron, dhe mori mësime kërcimi në Akademinë Muzikore të Gwangju. J-Hope kishte qenë relativisht i njohur për aftësitë e tij në kërcim edhe para debutimit të tij; ai fitoi çmime të ndryshme lokale për kërcim. Aftësitë e tij në kërcim përfundimisht e drejtuan atë të fitonte interes në të kënduarit gjithashtu, që e ndihmuan atë të bënte audicion si një stazhier idhull. Si stazhier, J-Hope u paraqit si reper me këngën nga Jo Kwon - "Animal", e cila u publikua në vitin 2012.
2013-tani: BTS
Më 13 qershor 2013, J-Hope bëri debutimin e tij si anëtar i grupit BTS në Mnet's M! Countdown me këngën "No More Dream" nga debutimi i tyre i vetëm 2 Cool 4 Skool. Ai ishte anëtari i tretë që u bashkua me grupin si stazhier pas anëtarëve RM dhe Suga. J-Hope është angazhuar që në procesin e krijimit të çdo albumi në diskografinë e grupit BTS.
Më 14 qershor 2019, J-Hope me bashkëanëtarin në BTS, V, bashkëpunuan me Zara Larsson në një këngë me titull "A Brand New Day" për fonogramin e lojës mobile zyrtare të grupit BTS, BTS World.
2018-tani: Aktivitete solo
Më 1 mars 2018, J-Hope publikoi ​​diskun e tij të parë solo, Hope World, botërisht, së bashku me një video muzikore për titullin "Daydream". Disku debutoi në numrin 63 dhe arriti kulmin në numrin 38 në Billboard 200, duke e bërë atë artistin më të lartë korean në lista deri në atë pikë. Hope World gjithashtu arriti kulmin në numrin 35 në tabelën e albumeve kanadeze, dhe numrin 19 në tabelën Top Albumet e Repit në SHBA. "Daydream", që shkëlqeu në krye të tabelës e bëri J-Hope numër një nga dhjetë grupet koreane, përfshirë grupin e tij BTS, për të arritur numrin një. Suksesi i debutimit të tij personal e çoi atë të renditet i treti në Listën e Artistëve në Zhvillim. Ai është artisti i pestë korean dhe koreani i dytë solist pas PSY, për t'u vendosur në listën e Artist 100.
Më 27 shtator, 2019, J-Hope publikoi ​​këngën "Chicken Noodle Soup" në bashkëpunim me këngëtaren amerikane Becky G. Kënga debutoi në numrin 81 në Billboard Hot 100, me 9.7 milion transmetime dhe 11,000 shkarkime për javën që mbaroi më 4 tetor, duke e bërë J-Hope anëtarin e parë të grupit BTS të renditet në Hot 100 si soloist, i treti artist korean që renditet në tabelë (pas PSY dhe CL), dhe i gjashti artist korean i përgjithshëm për ta bërë këtë. "Chicken Noodle Soup" gjithashtu debutoi në numrin 1 në tabelën e Këngëve Botërore Digjitale dhe është kënga e dytë e J-Hope për të arritur këtë pas "Daydream" në vitin 2018.lidhje=Skeda:J-Hope_for_Dispatch_%22Boy_With_Luv%22_MV_behind_the_scene_shooting,_15_March_2019_05_(cropped).jpg|alt=J-Hope nga prapaskenat e videos muzikore e grupit të tij, BTS - "Boy With Luv"|parapamje|317x317px|J-Hope nga prapaskenat e videos muzikore e grupit të tij, BTS - "Boy With Luv"
Emri
Emri i tij i skenës, "J-Hope (제이 홉)" vjen nga dëshira e tij për të përfaqësuar shpresën për fansat e tij, si dhe të jetë "shpresa e grupit BTS" (anglisht: hope - shpresë). Është gjithashtu një referencë për mitin e kutisë së Pandorës, pasi pasi u hap kutia dhe të gjitha të këqijat brenda saj u përhapën në botë, e vetmja gjë që mbeti ishte shpresa.
Puna artistike
J-Hope është përshkruar për pasjen e një toni optimist dhe energjik ndaj muzikës dhe performancave të tij. Disku i tij, Hope World, u përshkrua me një natyrë argëtuese dhe shumëllojshmëri zhanresh muzikore. Elementet lirike të diskut, veçanërisht kënga kryesore "Daydream”, u vlerësua nga revista Billboard për trajtimin e vështirësive me të cilat përballet një idhull në karrierën e vet, referencave të ndryshme letrare si dhe prezantimin e këndshëm të çështjeve serioze.
J-Hope citon natyrën aventureske të "Njëzet mijë legave nën det" të Zhyl Vernit dhe veprat e Kyle, Aminé dhe Joey Badass si ndikues në stilin e tij dhe punën në Hope World. Ideja e paqes ka paraqitur gjithashtu një bazë për shumë nga tekstet e tij, duke thënë se "do të ishte fantastike të bëhesh pjesë e paqes personale të dikujt përmes muzikës sime" në një intervistë për revistën Time. Ideja e "përfaqësimit të brezit modern" ka ndikuar gjithashtu në punën e tij në muzikën e grupit BTS.
Ai lëshoi ​​diskun e tij të parë, Hope World, më 1 Mars, një disk që "tregon krijimtari të jashtëzakonshme, personalitet të mirëfilltë dhe një kuptim koheziv drejtues."
Ndikimi
Në vitin 2018, ai së bashku me bashkëanëtarët në BTS u përuruan me Urdhrin e Meritës Kulturore të klasit të pestë nga Presidenti i Koresë së Jugut. Ai kishte postimin më të pëlqyer në botë në Twitter për vitin 2018 kur postoi "In My Feelings Challenge".
Selishti (Gjilan)
Selisht është një vendbanim në komunën e Gjilanit, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Trollisht.
Mërgimtarët shqiptarë në Greqi
Pas rënies së komunizmit në Evropën Lindore në fund të viteve 1980 dhe në fillim të viteve 1990, një numër i madh i refugjatëve dhe mërgimtarëve nga vendet fqinje të Greqisë, siç janë Shqipëria, Bullgaria, Republika e Maqedonisë, Rumania, si dhe nga vende të largëta, të tilla si Rusia, Ukraina, Armenia dhe Gjeorgjia, arritën në Greqi, më së shumti si emigrantë të paligjshëm, për të kërkuar punë. Është vlerësuar s shqiptarët përbëjnë mes 60–65% të numrit të përgjithshëm të emigrantëve në Greqi. Sipas të dhënave zyrtare të vitit 2008, në Greqi jetojnë 459,390 shtetas shqiptarë, ndërsa sipas censusit të vitit 2011 jetojnë 480,851 shtetas shqiptarë.
Shfaqja e Danielit
Shfaqja e Danielit ose Ludus Danielis, është njëra nga dy dramat liturgjike latine mesjetare të bazuara në Librin biblik të Danielit, njëra prej të cilave shoqërohet me muzikë monofonike.
Përmbledhje
Vetë shfaqja daton nga viti 1140. Dy drama mesjetare të Danielit kanë mbijetojuar. Versioni i parë është në një dorëshkrim i ruajtur në Bibliotekën Kombëtare Franceze (Lat 11331) ; teksti është i Hilariusit dhe nuk e shoqëron asnjë muzikë. Versioni i dytë është një dramë e shekullit të 13-të me muzikë monofonike, e shkruar rreth viteve 1227-1234 nga studentë në shkollën e Katedrales Beauvais, që ndodhet në Francën veriore. Një pjesë e madhe e tekstit është me origjinë poetike dhe jo rreptësisht liturgjike ; ajo ndjek nga afër rrëfimin e historisë biblike të Danielit në oborrin e Belshazarit.
Në SHBA, shfaqja e fundit u ringjall në vitet 1950 nga Noah Greenberg, drejtor i New York Pro Musica ; një koment në anglisht, i shkruar dhe realizuar nga WH Auden, u përdor në disa nga shfaqjet e tyre. Një shfaqje e regjistruar e vitit 1958 nga grupi në Muzeun Metropolitan të Artit, dhe ku shfaqeshin djem koristë të Kishës së Shndërrimit si satrapë dhe ushtarë, u publikua nga Decca, me shënimet në mëngë nga Paul Henry Lang dhe Dom Rembert Weakland, OSB, i cili kishte e zbuloi tekstin në Bibliotekën Britanike. Që nga produksioni i New York Pro Musica, ai ka shijuar shumë shfaqje midis trupave muzikore të hershme. Gjithashtu i rëndësishëm në historinë e ringjalljeve moderne të versionit të Katedrales së Beauvais, Daniel ishte prodhimi i vitit 1985 i Boston Camerata, i vënë në skenë nga Andrea von Ramm, me drejtim muzikor nga Joel Cohen. Në vitin 2008, The Dufay Collective dhe William Lyons publikuan CD-në e tyre, The Play of Daniel në etiketën Harmonia Mundi në SHBA. Një prodhim i ri i Play of Daniel nga Boston Camerata, këtë herë nën drejtimin e mesjetares me origjinë franceze Anne Azéma, u prezantua në Boston në nëntor 2014. Daniel u luajt nga tenori Jordan Weatherston Pitts.
Në vitin 2008, një prodhim i ri, i vënë në skenë nga Drew Minter me drejtim muzikor nga Mary Anne Ballard në përkujtim të 50-vjetorit të prodhimit të njohur të Cloisters të vitit 1958, u krijua gjithashtu në Cloisters. Shfaqja është ripërsëritur në sezonet pasuese, në 2012 në Cloisters dhe në 2013 dhe 2014 si pjesë e Festivalit të Natës së Dymbëdhjetë në Trinity Church Wall Street.
Saint-Denis-d'Aclon
Saint-Denis-d'Aclon është një komunë në Francë. Saint-Denis-d'Aclon bën pjesë në departamentin Seine-Maritime të rajonit Normandie. Komuna ka një popullsi prej 136 banorë dhe sipërfaqe 2.42 km².
Sofia (makinë)
Sofja ishte emri i dy versioneve të automjeteve me dy pasagjerë të prodhuar në Bullgari në vitet 1980 dhe 1990, nga projektuesi Velizar Andreev.
Saint-Denis-d'Aclon
Gjeografia
Ajo kufizohet Ouville-la-Rivière në veri-lindje, Longueil në veri, Le Bourg-Dun në perëndim, Avremesnil në jug-perëndim dhe Ambrumesnil në lindje.
Sofia (makinë)
Historia
Në 1979 Andreev themeloi Klubin Sofje, i cili shërbeu si një vend takimi ku idetë në lidhje me projektimin dhe prodhimin e një makine sportive të prodhuar nga Bullgaria mund të diskutoheshin lirshëm. Andreev bashkëpunoi me disa studentë dhe inxhinierë të mekanikës për të ndërtuar makinën e tij të parë prototip sportive. Prototipi i përfunduar u shfaq për publikun në Tetor 1981 në Panairin e Plovdivit. Prototipi tërheqës ishte bërë nga tekstil me fije qelqi dhe u dizajnua plotësisht nga Andreev, si mekanikisht ashtu edhe vizualisht. Motori dhe disa përbërës mekanikë u huazuan nga VAZ 2101 " Zhiguli ", por në tërësi, prototipi ishte i ngjashëm me makinën e ardhshme të prodhimit të Sofjes. Dallimet kryesore midis prototipit dhe makinës së prodhimit ishin baza më e shkurtër e prototipit, mungesa e çatisë apo dyerve (një shirit rrotullues i montuar mbi kokat e dy pasagjerëve duhej t’i mbronte ata në aksidente), dhe goma më të mëdha.
Në vjeshtën e 1985 Panairi i Plovdivit shfaqi prototipin e makinës sportive Sofje, të cilën Andreev dhe disa bashkëpunëtorë kishin bërë në 1984. Ishte pikturuar ngjyra metalike me të kuqe të errët.
Prodhimi
Në vitin 1986 u krijua një kooperativë e vogël industriale e quajtur Avantgarde për të filluar prodhimin e makinës sportive Sofia B, vëllimi vjetor i të cilit ishte planifikuar fillimisht në 200 vetura.
Në vitin 1989 Panairi i Plovdivit shfaqi përsëri versionin përfundimtar të Sofjes B, pikturuar me ngjyrë gri metalike; prodhimi i makinës u mbështet nga firma e makinerive Balkankar dhe Ministria Bullgare e Ndërtimit të Makinerive.
Në 1990, pas një përpjekje tre-mujore, Andreev përfundoi prototipin e një SUV të lehtë të quajtur Sofia C, me një motor të huazuar nga një makinë pasagjerësh në Lada. Po atë vit pa edhe fillimin e prodhimit serik si të Sofjes B ashtu edhe të Sofjes C, bërë nga kompania private e Andreev Vilicar.
Gjatë viteve 1990 Andreev zgjeroi fushën e aktiviteteve të tij të lidhura me automjetin duke vazhduar prodhimin e veturave të tij, dhe duke akorduar vetura të pasagjerëve private dhe duke i kthyer makinat e pasagjerëve në automjete të transportit komercial. Në 1997 Andreev prodhoi gjithashtu një prototip të një autobusi të vogël pasagjerësh i cili u ekspozua në Panairin e Plovdivit. Ajo u bazua në një shasi Avia.
Fundi
Deri në vdekjen e tij në 2001, Velizar Andreev mbroi me sukses dhe avancoi një ide që dukej shumë e çuditshme për shumë të tjerë - dizenjimi dhe prodhimi serik i makinave sportive bullgare. Punëtoria e tij e automobilave u bë e para dhe, deri tani, shkolla e vetme e aplikuar për projektuesit e rinj bullgarë të makinave. Pas vdekjes së tij djali i tij, Bozidar Andreev, u bë president i një kompanie e cila vazhdon të sigurojë pjesë dhe shndërrime për automjete, përfshirë Sofias.
Gaskon
Gaskon flitet kryesisht në Gaskon dhe Bearn ( dialekt Béarnese ) në Francën jugperëndimore (në pjesë të departamenteve franceze të mëposhtme: Pyrenees-Atlantiques, Hautes-Pyrénées, Landes, Gers, Gironde, Lot-et-Garone, dheGarone, ) dhe në Lugina e Aranit të Katalonjës.
Aranezja, një varietet i Gaskonit jugor, flitet në Katalunjë së bashku me katalanishten dhe spanjishten. Shumica e njerëzve në rajon janë tregjuhësh duke u ndikuar nga këto të dyja. Këto ndikime priren ta diferencojnë atë gjithnjë e më shumë nga dialektet e Gaskonit që fliten në Francë. Shumica e gjuhëtarëve tani e konsiderojnë aranezen një dialekt të veçantë të ocitanishtes dhe gaskonit. Që nga miratimi i statutit të ri të Katalonjës në vitin 2006, Aranezja është bashkëzyrtare me katalanishten dhe spanjishten në të gjithë Katalunjën (më parë, ky status ishte i vlefshëm vetëm për Luginën e Aranit ).
Klasifikimi gjuhësor
Shumica e studiuesve mendojnë se ocitanishtja përbën një gjuhë të vetme.
European Western Balkans
European Western Balkans (Ballkani Perëndimor Evropian (shkurt: EWB) është një ueb portal i cili fokusohet në vendet e Ballkanit Perëndimor dhe raportet mbi zhvillimin e politikës së zgjerimit të Bashkimit Evropian ndaj këtyre shteteve:
- Kroacia, e cila është e vetmja në Ballkanin Perëndimor shtet anëtar i BE-së, është gjithashtu e përfshirë në këtë projekt, si një model i mirë për shtetet e tjera. Projekti është një formë bashkëpunimi e akademikëve të rinj me përvojë evropiane që janë nga vendet e Ballkanit Perëndimor.
Al-Kourah District
Al-Kourah District (لواء الكورة) është një qytet në governoratin Irbid në Jordani.
European Western Balkans
Objektivi i Europiane Western Ballkana është është për të rritur mirëkuptimit, ndërgjegjësimit dhe dialogut rreth çështjeve me të cilat ballafaqohet demokratizimi i vendeve të Ballkanit dhe dëshira për integrimin e saj në Bashkimin Evropian. Faqja e saj internetit ka një qasje më shumë gazetareske se sa shkencore, me intervista dhe analiza nga gazetarët, ekspertët, analistët, shkrimtarët, historianët, si dhe udhëheqësit dhe figurat politike të Bashkimit Evropian dhe vendeve të Ballkanit Perëndimor.
EWB Intervistat
European Western Balkans ka zhvilluar një seri të intervistave me njerëz të rëndësishëm nga vendet e Ballkanit Perëndimor që janë të përfshira në procesin e integrimit evropian të vendeve të tyre, si dhe intervista me politikanët dhe specialistët në një gamë të gjerë fushash, veçanërisht në Politikën Evropiane dhe për Integrimin Evropian. Intervistat janë zhvilluar me:
Gaskon
Klasifikimi gjuhësor
Disa autorë e hedhin poshtë këtë mendim dhe madje edhe emrin ocitan dhe mendojnë se ekziston një familje e lengas d'òc të dallueshme sesa dialekte të një gjuhe të vetme. Diaklekti Gaskon, në veçanti, është mjaft i dallueshëm nga pikëpamja gjuhësore saqë është përshkruar si një gjuhë më vete.
Nështresa baske
Gjuha e folur në Gaskoni përpara sundimit romak ishte pjesë e vazhdimësisë dialektore baske (shih gjuhën akuitane ); Fakti që fjala 'gaskon' vjen nga rrënja latine vasco / vasconem, e cila është e njëjta rrënjë që na jep 'bask', nënkupton që folësit e identifikonin veten në të paktën një rast si baskë. Ekziston një nënshtresë baske e provuar në zhvillimin e Gaskonit. Kjo shpjegon disa nga ndryshimet kryesore që ekzistojnë midis Gaskonit dhe dialekteve të tjera ocitane.
Një tipar tipik gaskon që mund të lindë nga kjo nënshtresë është ndryshimi nga "f" në "h". Aty ku një fjalë fillonte me në latinisht, si festa 'party/festë', ky tingull u dobësua në  dhe më pas, në disa zona, humbi fare; sipas teorisë së substratit, kjo është për shkak të mungesës së një foneme të njëvlershme  në dialektet baske, duke dhënë në gaskonisht hèsta  ose. Një ndryshim i ngjashëm ndodhi në spanjisht. Kështu, latinishtja facere jep spanjisht hacer ([aˈθer]) (ose, në disa pjesë të Andaluzisë jugperëndimore, ). Një efekt tjetër fonologjik që rezulton nga substrati bask mund të ketë qenë ngurrimi i folësve gaskonë për të shqiptuar një në fillim të fjalëve, të zgjidhura me anë të një zanoreje protetike. [9]
Varietetet e Gaskonit
Gaskon ndahet në tre lloje ose nëngrupe dialektesh:
Hebrenjtë e Gaskonisë, të cilët banonin në Bordo, Bajonë dhe qytete të tjera, flisnin deri në fillim të shekullit të 20-të një sociolekt të Gaskonit me veçori të veçanta fonetike dhe leksikore, të cilin gjuhësia e quajti judeo-gaskon. Ajo është zëvendësuar nga një sociolekt i frëngjishtes që ruan shumicën e tipareve leksikore të këtij varieteti të mëparshëm.
Bearnezja, gjuha zyrtare kur Béarna ishte një shtet i pavarur, nuk ikorrespondon një gjuhe të unifikuar: tre format e Gaskonit fliten në Béarn (në jug, Gaskoni pireneas, në qendër dhe në lindje, Gaskoni Lindor; në veri-perëndim, Gaskoni Perëndimor).
Përdorimi i gjuhës
parapamje| Shenjë tregjuhëshe në [[Bayonne|Bajonë : frëngjisht, baskisht dhe ocitanisht Gaskon ("Mayretat", "Sindicat d'initiatibe")]] Një sondazh i kryer në Béarn në vitin 1982 tregoi se 51% e popullsisë mund të fliste dialektin gaskon, 70% e kuptonin atë dhe 85% shprehën një mendim të favorshëm në lidhje me mbrojtjen e gjuhës. Megjithatë, përdorimi i gjuhës ka rënë në mënyrë dramatike gjatë viteve të fundit si rezultat i Francizimit që ndodhi gjatë shekujve të fundit, pasi Gaskon transmetohet më rrallë tek brezat e rinj (jashtë shkollave, si Calandretas ).
Deri në prill 2011, Projekti i Gjuhëve të Rrezikuara vlerësoi se kishte vetëm 250,000 folës amtare të gjuhës.
Termi i zakonshëm për Gaskonin është "patois", një fjalë që përcakton në Francë një dialekt jozyrtar dhe zakonisht të zhvlerësuar (si Gallo ) ose gjuhë (si ocitanishtja ), pavarësisht nga rajoni në fjalë. Në vetvete, termi mbart një kuptim negativ duke e cilësuar gjuhën si një bastardim të frëngjishtes zyrtare.
Ndikimet në gjuhë të tjera
Ndoshta si pasojë e vazhdimësisë gjuhësore të Rumanisë perëndimore dhe ndikimit francez mbi shenjën hispanike në kohët mesjetare, veçori të përbashkëta të ngjashme dhe të veçanta vërehen midis Gaskonit dhe gjuhëve të tjera latine në anën tjetër të kufirit: aragoneze dhe katalanisht ultraoksidentale (katalanishtja e La Franja ). Dialekti gaskon është gjithashtu (me spanjishten, navarro-aragonezen dhe frëngjishten) një nga ndikimet romane në gjuhën baske.
Vista, California
Vista, California (City of Vista) është një qytet në qarkun San Diego të shtetit federal California, SHBA. Në Vista, California jetojnë 93834 banorë (2010). Qyteti ka një sipërfaqe prej 48.377 km2 (18.678 sq mi) dhe lartësi mbidetare prej 99 m (325 ft).
Dialekti Lengodocian
Languedocien (emri francez, ), Lengodociania ose lengadociane ( Occitan pronunciation: [ˌleŋɡɔðuˈsja] ), është një dialekt ocitan i folur në pjesët rurale të Francës jugore si Lengodok, Rouergue, Quercy, Agenais dhe Perigordin Jugor. Nganjëherë quhet edhe Languedocien-Guyennais. Për shkak të pozicionit të saj qendror midis dialekteve të ocitanishtes, shpesh përdoret si bazë për ocitanishten standarde.
Rreth 10% e popullsisë së Lengodokut janë folës të rrjedhshëm të gjuhës (rreth 300,000), dhe 20% e tjerë (600,000) "kanë njohuri" të gjuhës. Të gjithë flasin frëngjisht si gjuhën e tyre të parë ose të dytë.
Shpërndarja gjeografike
Languedocien flitet në pjesë të caktuara të tre rajoneve franceze.
Dialekte dhe gjuhë të tjera të folura në këto zona përfshijnë: Gaskon, Katalanisht, Limuzin, Bask dhe Auvernjat.
Karakteristikat
Më poshtë janë karakteristikat kryesore të dialektit Languedocien:
Asnjë nga këto karakteristika nuk është unike për Lengodocianen; shumë ndahen me një ose më shumë dialekte të tjera ocitane. Lengodocieni është një dialekt qendror dhe konservator. Për këto arsye, disa gjuhëtarë janë në favor të një standardizimi të ocitanishtes duke përdorur këtë dialekt si bazë.
Variacionet
parapamje|317x317px| Dialektet dhe nëndialektet e ocitanishtes sipas D. Sumien Lengodocieni përfshin një sërë variacionesh, klasifikimi i të cilëve është ende në vazhdim.
Përdorimi
Në mungesë të një regjistrimi gjuhësor, është e vështirë të merren shifra të sakta për numrin e folësve. Studimet më të fundit globale mbi ocitanishten thonë se numri i folësve varion nga 500,000 në 700,000 për gjuhën në tërësi. UNESCO, e cila është e vetmja organizatë që trajton Lengodocienin në mënyrë të pavarur, e vlerëson numrin në rreth 500,000 dhe e konsideron gjuhën nën kërcënim serioz.
Sllakoci i Epërm
Sllakoc i Epërm është një vendbanim në komunën e Gjilanit, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Malmir i Epërm.
Roli i mësuesit
Roli i mësuesit është një teknikë edukative e përdorur veçanërisht në mësimin e dramës dhe letërsisë dramatike, megjithatë aplikimet e saj mund të përfshijnë të gjithë spektrin lëndor. Edukatorët që përdorin teknikën miratojnë një personazh ose "rol", me synimin për të përfshirë studentët zakonisht më të vegjël në një mjedis imagjinar ose të frymëzuar historikisht për të përcjellë konceptet, qëndrimet dhe idealet e dëshiruara. Dhe për aftësitë tona të jetës
Arsyetimi i Metodologjisë
Nëse roli i një mësuesi është të japë mësim, roli i një studenti duhet të jetë të mësojë. Sidoqoftë, është rënë dakord që të mësuarit nuk është vetëm një ushtrim në leximin dhe recitimin e fakteve, por në marrjen e një pasqyre më të thellë të ngjarjeve dhe situatave. Këtu drama bëhet një mjet i paçmuar. Përmes përdorimit të dramës dhe konventave dramatike, një mësues jo vetëm që jep mësim dhe mëson "çfarë", por edhe "pse" dhe "si".
Teknikat e dramës në arsim i lejojnë studentët të bëjnë një hap prapa nga teknikat e zakonshme të mësimdhënies. Nxënësit janë në gjendje të komunikojnë më mirë në nivele konceptuale, personale dhe shoqërore pasi ata janë në gjendje të jenë dëgjues, folës dhe marrës të njohurive. Duke përdorur lojën me role, mësuesi u jep atyre një mënyrë për të parë dhe menduar për një situatë duke përdorur sjelljen "e nënkuptuar" për rolin që u jepet. Nga ana tjetër, mësuesi mund t'i lejojë studentët të bëhen përgjegjës për mësimin e tyre dhe t'i lehtësojë ata në të. Ne fuqizojmë individin duke e bërë ekspertizën e tij më të madhe se tonën. Përmes lojës me role, ata fitojnë njohuri për atë që përfshin roli, dhe kështu të kuptojnë përvojën dhe emocionet e personazheve në ato rrethana. Për më tepër, teknika përmirëson teknikat sociale personale tek studentët, si kontakti me sy dhe gjestet.
Metodologjia në Praktikë
Mësuesit zgjedhin rolet me kujdes në mënyrë që të krijojnë ndërveprime dhe dinamika të ndryshme brenda kontekstit të mjedisit dramatik. Marrja e roleve të ndryshme në një mjedis imagjinar dhe lejimi i studentëve të eksplorojnë informacionin e mjedisit përmes dialogut është një metodë ndërvepruese dhe tërheqëse e mësimdhënies. Teoria e mësuesit në rol thekson veçanërisht rëndësinë e statusit të ndryshëm të rolit në lidhje me rolin e nxënësve. Dallimi midis një karakteri me status të lartë (si një mbret) dhe një karakter të ulët (siç është një fshatar) i lejon studentët të eksplorojnë dhe të angazhohen me një sërë përvojash dhe emocionesh të ndryshme. Edukatorët e aftë mund të manipulojnë me këto dinamika për të plotësuar teorinë e mësimdhënies ose koncepte më të mëdha. Përndryshe, mësuesi mund të inkurajojë studentët të përdorin imagjinatën e tyre dhe të nxjerrin informacion nga konteksti i nënkuptuar pas roleve të tyre. Një nga mësuesit më të mirë në praktikat e roleve në këtë mënyrë është një shfaqje televizive që interviston njerëz të ndryshëm (studentë) nga libra/tregime edukative.
Manteli i ekspertit
Manteli i ekspertit është një dramë në pajisjen arsimore e krijuar nga Dorothy Heathcote. Në Mantle of the Expert, studentët janë në rolin e ekspertëve në çdo fushë të caktuar. Atyre nuk mund t'u thuhet thjesht se janë ekspertë, ata duhet të marrin me të vërtetë rolin dhe të ndjehen sikur të jenë ekspertë. Kjo mund të bëhet përmes një numri lojërash ose ushtrimesh për zhvillimin e karakterit. Mësuesi është përgjithësisht në rol në Mantle of the Expert, dhe siguron një strukturë mbi të cilën studentët mund të ndërtojnë për të përparuar gradualisht në një mësim më të pavarur. Manteli i Ekspertit përshkruhet, shpjegohet dhe ilustrohet në librin Drama për të mësuar: Manteli i Dorothy Heathcote's the Expert Approach to Education, nga Dorothy Heathcote dhe Gavin Bolton.
Fjalor rrëfyes i miteve pellazge, vëll.1
Fjalor rrëfyes i miteve pellazge, vëll.1 me autor Bujar Kule. Botuar nga "Magus", faqe 250, viti i botimit 2016.
Nga autori i "Graal, shpirti i humbur i Europës dhe historia e mohuar e Alba - Gens" dhe "Ylli i bijve të Pellazgut", për herë të parë në historinë e letrave shqip, mbërrin; "Fjalor rrëfyes i miteve pellazge".
Ezopi
thumb|240px|Portreti i Aesop nga [[Diego Velázquez.]] Ezopi (Greqisht: Αἴσωπος, Aisōpos; rreth vitit 620 – 564 para erës sonë) ishte një fabulist dhe tregimtar grek, i cili u vlerësua me një numër të përrallave të njohura kolektivisht si Fabulat e Aesop. Megjithëse ekzistenca e tij mbetet e paqartë dhe asnjë shkrim i tij nuk mbijeton, përralla të shumta që i janë besuar atij, u mblodhën përgjatë shekujve dhe në shumë gjuhë në një traditë tregimi që vazhdon edhe sot e kësaj dite. Shumë nga tregimet karakterizohen nga kafshët dhe objektet e pajetë që flasin, zgjidhin problemet dhe në përgjithësi kanë karakteristika njerëzore.
Detajet e shpërndara të jetës së Aesopit mund të gjenden në burime të lashta, duke përfshirë Aristotelin, Herodotin dhe Plutarkun. Një vepër e lashtë letrare e quajtur The Aesop Romance tregon një version episod, ndoshta shumë fiktiv të jetës së tij, duke përfshirë përshkrimin tradicional të tij si një skllav i shëmtuar (δοῦλος) i cili me zgjuarsinë e tij fiton liri dhe bëhet këshilltar i mbretërve dhe qyteteve. Fjalët e vjetra të emrit të tij kanë përfshirë Esop(e) dhe Isope. Përmbledhjet e Aesopit në kulturën popullore gjatë 2500 viteve të fundit kanë përfshirë shumë vepra arti dhe paraqitjen e tij si karakter në shumë libra, filma, shfaqje dhe programe televizive.
Jeta
Burimet më të hershme greke, duke përfshirë Aristotelin, tregojnë se Aesop ka lindur rreth vitit 620 pes në Trakia, në një vend në bregun e Detit të Zi, i cili më vonë do të bëhej Mesembria. Një numër i shkrimtarëve të mëvonshëm të periudhës së perandorisë romake (duke përfshirë Fedrodin, të cilët i përshtatën legjendat në latinisht) thonë se ai ka lindur në Frigji. Poeti i shekullit të 3-të, Callimachus e quajti atë "Aesopi i Sardit", dhe shkrimtari më vonë Maximus of Tyre e quajti atë "I urti i Lidisë".
Nga Aristoteli dhe Herodoti mësojmë se Aesop ishte një skllav në Samos dhe se zotërit e tij ishin së pari një burrë me emrin Xanthus dhe pastaj një njeri i quajtur Iadmon; se ai duhet përfundimisht të jetë liruar, sepse ai argumentoi si një avokat për një Samian të pasur; dhe se ai takoi fundin e tij në qytetin e Delfit. Plutarku na tregon se Aesop kishte ardhur në Delfi në një mision diplomatik nga Mbreti Kresus i Lidisë, se ai fyeu Delfianët, u dënua me vdekje në një akuzë të rrejshme të vjedhjes në tempull, dhe u hodh nga një shkëmb (pas të cilit Delfianët pësuan murtaja dhe urinë). Para këtij episodi fatal, Aesop u takua me Periander të Korintit, ku Plutarku ka ngrënë me shtatë të urtit e Greqisë, të ulur pranë shokut të tij Solon, të cilin e kishte takuar në Sardë. (Leslie Kurke sugjeron që vetë Aesop "ishte një konkurrent popullor për përfshirje" në listën e Shtatë të urtëve.)
Problemet e pajtimit kronologjik që datojnë nga vdekja e Aesop dhe mbretërimit të Kresusit udhëheqën dijetarin e Aesopit (dhe përpiluesit e Indeksit të Perrit) Ben Edwin Perry në vitin 1965 për të arritur në përfundimin se "gjithçka në dëshminë e lashtë për Aesop që ka të bëjë me asociacionet e tij me ose Kresusi ose me cilindo nga të ashtuquajturit shtatë të urtit të Greqisë duhet të llogaritet si letërsi fiktive "dhe Perry gjithashtu e hodhi poshtë vdekjen e Aesop në Delfi si legjendare; por hulumtimet e mëvonshme kanë vërtetuar se një mision diplomatik i mundshëm për Kresusin dhe një vizitë në Periander "janë në përputhje me vitin e vdekjes së Aesop." Ende problematike është historia e Fedrodit që ka Aesopin në Athinë, duke u treguar fabulat ''e bretkosave që kërkuan një mbretëri, gjatë sundimit të Peisistratos, që ndodhi disa dekada pas datës së supozuar të vdekjes së Aesop.
Al-Salt
Al-Salt (السلط) është një qytet në governoratin Balqa në Jordani.
SD Compostela
Sociedad Deportiva Compostela, S.A.D. (në anglisht Sportive Society Compostela) është një klub futbollistik Spanjoll prej Santiago de Compostela, Galicia, pjesmarrëse në Segunda División B. Klubi është themeluar më 1962, dhe luan ndeshjet e shtëpisë në stadiumin San Lázaro, me një kapacitet prej 16,666 spektator.
Valët frekuencore tejet të shkurtra
Valet me frekuenca te shkurtra qe ne sistemin Haarp perdoren jan efektive ne ndryshimet klimaterike dhe gjeofizike te tokes .Shkencaret zvicerian kan dale ne kete pikpyetje pas nje sere eksperimentesh te cilat kan rezultuar se valet e sistemit harp ndikojne bindshem ne termete permbytje dhe ne faktor te tjere.
Ana María Cuervo
Ana María Cuervo (14 korrik 1966, Barcelonë) është një biologe e qelizave spanjolle.
Kirurgjia vaskulare
Kirurgjia vaskulare është një nënspecialitet kirurgjik në të cilin sëmundjet e sistemit vaskular, ose arterieve, venave dhe qarkullimit limfatik, menaxhohen nga terapia mjekësore, procedurat e kateterit minimal invaziv dhe rindërtimi kirurgjik. Specialiteti ka evoluar nga kirurgjia e përgjithshme dhe kardiake dhe përfshin trajtimin e venave dhe arterieve të tjera kryesore dhe thelbësore të trupit. Teknikat e kirurgjisë së hapur, si dhe teknikat endovaskulare përdoren për trajtimin e sëmundjeve vaskulare. Kirurgu vaskular është i trajnuar në diagnostikimin dhe menaxhimin e sëmundjeve që prekin të gjitha pjesët e sistemit vaskular, duke përjashtuar koronarët dhe vaskulaturën intrakraniale. Kirurgët vaskulare shpesh ndihmojnë mjekët e tjerë për të trajtuar dëmtimin vaskular traumatik, kontrollin e hemorragjisë dhe ekspozimin e sigurt të strukturave vaskulare.
Prestige Group
Prestige Group Well Know Class A Category Builders in India Well Know for Residential and Commercial Builders in Bangalore. This Prestige Group is Launch its new Project The Prestige City Which is Situated at Sarjapur Road East Bangalore. Due to This Launch of Project prestige Group Shares value has gone Height and they are leading Company in Real Estate India.
About The Prestige City
The Prestige City is a Mixed Development Projects consist of both residential and commercial project which spreads across 180 Acres of Land Area.
The Prestige City Residential Projects
The Prestige City Consist of 1,2,3 and 4 BHK Apartments, Plots and Villas for Which different names are given for each of The type which is mentioned below.
Prestige City Great Acres
Prestige Great Acres is a Plotted Development Projects consist of 800 plus Plots with all Disensions starting from 90 L. Which consist of East, West, North and South Phasing Plots in All Dimension from 1200 SQFT to 4000 SQFT.
Prestige City Avalon Park
Prestige Avalon Park is an apartment project consist of only 3 and 4 BHK Apartments Whose Size ranges from 1500 to 2200 sqft Starting with 1.3 cr.
Prestige City Aspen Greens
Prestige Aspen Greens is Villa project consist of 100 plus units starting from 2.9 Cr onwards.
Prestige Primrose Hills
Prestige Primrose Hills is low budgeted Apartment project consist of 1 and 2 BHK Apartments only starting with 60 Lac.
Sllakoci i Poshtëm
Sllakoc i Poshtëm është një vendbanim në komunën e Gjilanit, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Malmir i Poshtëm.
Godzilla
parapamje|Godzilla në filmin Godzilla kthehet Godzilla ( japonisht ゴ ジ ラ, Gojira ; shqiptohet anglisht [ ɡɒdˈzɪlə ], japonisht [ ɡoꜜdʑiɽa ]) është një përbindësh i filmave japonezë. 50-118,5 metër të lartë përbindësh deri më tani është shfaqur në 32 japoneze dhe katër filma amerikanë dhe ka frymëzuar seri të tjera të filmit me përbindësha si Mothra dhe Gamera, të cilat janë gjithashtu shumë të njohurit me tifozët e zhanrit , i cili gjithashtu i referohen asaj si mbreti e monstrave. Për më tepër, ekskluziviteti Godzilla është ekskluziviteti më i gjatë i filmit që ka qenë në prodhim që nga viti 1954 dhe ka disa pauza me gjatësi të ndryshme.
Bizasi
parapamje|Monedhë me përshkrim të idealizuar të Byzas, themeluesit legjendar të [[Bizantit, rreth kohës së Perandorit Mark Aureli (161-180)]] Në mitologjinë greke, Byzas (Greqishtja e lashtë: Βύζας, Býzas) ishte themeluesi legjendar i Bizantit (greqishtja e lashtë: Βυζάντιον, Byzántion), qyteti i njohur më vonë si Kostandinopoja dhe më pas Stamboll.
Byzas ishte i biri i Mbretit Nisos. Gjatë shekullit të 7-të p.e.r, qytet-shtetet greke po zgjeroheshin dhe krijonin koloni të reja. Qytet-shteti Dorët, Megara, pranë Athinës, po kërkonte gjithashtu vende për të krijuar një koloni tjetër. Pasi pyeti orakullin e Delfit, mbreti Nisos dërgoi djalin e tij Byzas në kërkim të "tokës përballë qytetit të të verbërve".
Kur Byzas arriti atje ku Deti i Marmarasë takohet me Bosforin, në kufirin e Evropës dhe Azisë, ai kuptoi kuptimin e orakullit. Në bregun aziatik, përballë vendit ku ishte, tashmë ishte krijuar një koloni, Kalkidoni. Byzas vendosi që Kalkidoni ishte 'qyteti i të verbërve' të profetizuar, pasi nuk kishte përfituar nga bregu evropian.
Për të ndërtuar qytetin e tij të ri, ai zgjodhi bregun evropian të skajit jugor të Bosforit dhe i dha qytetit të ri emrin e tij, Bizanti. Banorët e Bizantit të lashtë e konsideruan Byzas si themeluesin e tyre dhe, sipas burimeve të lashta, e nderuan atë duke ngritur një statujë të Byzas dhe gruas së tij, Fidalea, në një vend të dukshëm në qytet.
Të lashtët kishin një kuptim shumë të mirë të avantazheve që kishte Bizanti mbi Kalkidonin, pasi kolonia e Bizantit komandonte hyrjen në dy dete, hyrjen si në Detin e Zi, përmes Detit të Bosporos dhe Detit Egje, përmes Detit të Marmarasë (Propondis ishte emri i tij i lashtë).
Përveç historisë së orakullit Pythian të Delfit Apoloniane, siç përshkruhet nga gjeografi dhe historiani grek Straboni (63 p.e.r - 23 e.r) dhe nga historiani romak Taciti (shekulli 1 e.r), ka versione të tjera të maksimës që i referohen "Njerëz të verbër". Historiani grek Herodoti (shekulli 5 p.e.r) shkroi se kur gjenerali persian Megabazus arriti në Bizant, ai i quajti njerëzit e Kalkidonit të verbër sepse megjithëse ata kishin një zgjedhje të vendeve, ata zgjodhën atë më të keqen.
Gjuha moderne
Një gjuhë moderne është çdo gjuhë njerëzore që është aktualisht në përdorim.Termi përdoret në arsimin gjuhësor për të dalluar gjuhët që përdoren për komunikimin e përditshëm (si frëngjishtja dhe gjermanishtja) dhe gjuhët klasike të vdekura si Latinishtja dhe Kinezishtja klasike, të cilat studiohen për vlerën e tyre kulturore ose gjuhësore. SIL Ethnologue përcakton një gjuhë të gjallë si "ai që ka të paktën një drejtues për të cilin është gjuha e tyre e parë"
Mësimdhënia e gjuhëve moderne
Gjuhët moderne mësohen gjerësisht nëpër botë. Anglishtja mësohet si gjuhë e dytë ose e huaj në shumë vende.
Akabe
Aqaba (العقبة) është një qytet në governoratin Aqaba në Jordani.
Fatmir Hima
Fatmir Hima (lindur më 20 Prill 1954) është një ish-futbollist shqiptar, i cili ka luajtur me skuadrën shqiptare të futbollit KS Lokomotiva (tashmë KS Teuta) të qytetit të Durrësit nga viti 1972 deri në vitin 1985. Ai zgjodhi 14 majin e vitit 1985, për ta lënë sportin, mbas 13 vjetësh në nivelet më të larta, në një ndeshje të Lokomotivës kunder KF Tiranës, kur Stadiumi "Niko Dovana" (atëherë Stadiumi "Lokomotiva") ishte i mbushur plot.
Nderime
Fatmir Hima u nderua nga Federata Shqiptare e Futbollit në 2013 me një "Pllakate" mirënjohjeje për aktivitetin dhe arritjet e tij sportive.
Dialekti limuzin
Limousin (emri francez,  ; Ocitanisht: lemosin , shqiptimi: [lemuˈzi] ; Shqip: Limuzin) është një dialekt i gjuhës ocitane, i folur në tre departamentet e Limuzinit, pjesë të Sharentës dhe Dordonjës në jugperëndim të Francës.
Dokumentet e para ocitane janë në një formë të hershme të këtij dialekti, veçanërisht Boecis, e shkruar rreth vitit 1000.
Dallimet nga Languedocien
Shumica e folësve dhe akademikëve e konsiderojnë Limuzinin si një dialekt të ocitanishtes. Për informacion më të detajuar mbi këtë pyetje, shihni seksionin mbi dialektet oksitane dhe kodifikimin.
Në vijim riprodhohet neni i parë i Deklaratës Universale të të Drejtave të Njeriut : “Të gjitha qeniet njerëzore lindin të lira dhe të barabarta në dinjitet dhe të drejta. Ata janë të pajisur me arsye dhe ndërgjegje dhe duhet të sillen ndaj njëri-tjetrit me frymë vëllazërie”.
Dombra
thumb|240px|Dombra Dombra, e njohur edhe si dombura ( dombura Kazake ) është një lahut kazake me qafë të gjatë dhe një tel muzikor. Dombura ka karakteristik të vecantë komuzin dhe dutarin, të tilla si qafa e gjatë, e hollë dhe forma e zgjatur e trupit. Ky është një instrument popullor i komuniteteve turke në vendet e Azisë Qendrore si Kazakistani, Uzbekistani, Turkmenistani, Afganistani, si dhe Mongoli.
Varietete
Instrumenti ndryshon në rajone të ndryshme. Dombura e Kazakistanit ka tast dhe luhet duke lëvizur dorën ose duke këputur çdo varg individualisht, me një trokitje të rastësishme në sipërfaqen kryesore të instrumentit. Përderisa kordat janë bërë tradicionalisht prej telash, zakonisht kordat prodhohen duke përdorur tela najloni. Një nga lojtarët më të mëdhenj të dombras ishte muzikanti dhe kompozitori popullor kazakë Kurmangazy Sagyrbayuly, i cili pati një ndikim të madh në zhvillimin e kulturës muzikore kazake, duke përfshirë muzikën e dombras; Kompozimi i tij muzikor "Adai" është i njohur në Kazakistan dhe jashtë tij.
Në vitin 2012 u krijua elektrodombura.
Damburet me tast të Turkestanit dhe Badakshanit janë të rralla ato me një trup dhe qafë të gdhendur nga një bllok i vetëm druri, zakonisht prej manushi ose kajsie. Dambura luhet me së shumëti me gjuajtje dhe gërvishtje mbi instrument për të ndihmuar në dhënien e një tingulli me percusion. Dy telat janë bërë prej najloni (në kohët moderne) ose korda. Ato kalojnë nën një urë të shkurtër tek një kunj në anën tjetër të trupit. Ka një vrimë të vogël të gjërë në pjesën e pasme të instrumentit, ndërsa pjesa e sipërme është dru i trashë. Nuk përfundon me ndonjë lustër, mbushje / lëmim të çdo lloji, dhe si me të gjitha instrumentet e tjera turke ka disa zbukurime.
Dumbura është instrumenti ekuivalent i Tatars Vollga dhe Bashkirs. Një interpretues luan të gjitha vargjet në të njëjtën kohë. Pjesa e sipërme kryen tonin e boronit dhe telat e poshtëm kryejn melodinë. Një dumburë përdoret vetëm, dhe si  një instrument i ansamblit.