Mehmet_Fatihu
Pushtimi i Konstandinopojës (1453)
Më 22 prill, Mehmeti transportoi luftanijet e lehta mbi tokë, rreth kolonisë gjenoveze të Galatasë deri në bregun verior të Bririt të Artë; tetëdhjetë galera u transportuan nga Bosfori pas shtrimit të një rruge me dru, pak më e gjatë se një milje. Kështu, bizantinët i shtrinë trupat e tyre mbi një pjesë më të gjatë të mureve. Mehmeti kishte pergatitur disa topa te medhenj, nder me te medhenjte qe ka pasur historia, ku secili top rendonte me dhjetera tone, ndersa gjylet e tyre peshonin te pakten 300 kilograme. Keta topa Mehmeti i quajti "Urban" per nder te shpikesit dhe arkitektit te tyre, usta Urbanit,e bija e te cilit u dashurua me Hasanin, miku me i ngushte i Sulltan Mehmet Fatihut. Hasani ra deshmor ne Kostandinopoje, po ate dite qe u pushtua Kostandinopoja, me 29 maj 1453. Thuhet se Era (siç quhej gruaja qe dashuronte Hasani kishte ngelur shtatzene me te, cka e ben tragjike vdekjen e tij. Rreth një muaj më vonë, Konstandinopoja ra, pas një rrethimi pesëdhjetë e shtatë ditësh, gjëgjësisht më 29 maj 1453. Thuhet se ne diten e 40-te te rrethimit te Kostandinopojes, Mehmeti e humbi toruan dhe nuk doli nga çadra per dy dite me radhe. Ushtaret e vet mendonin se mos i bente keq vetes. Pikerisht ne ate kohe luan rol te rendesishem figura e Sheh Akshemssedinit, i cili ishte i vetmi qe e permbante Mehmetin. Ai i tha keto fjale:"Kujto Ebu Ejub el Ensarin, qe edhe pse me nje ushtri me te vogel, nuk e humbi si ju shpresen, derisa vdiq". Ai e coi Mehmetin te varri i EL ENSARIT, flamurtarit te profet Muhamedit. Mehmeti mori vrull nga kjo dhe qe prej asaj dite e pushtoi Kostandinopojen brenda 17 diteve. Pas këtij pushtimi, Mehmeti e kaloi kryeqytetin osman nga Adrianopoja në Kostandinopojë. Kur Sulltan Mehmeti i II shkeli në rrënojat e Bukoleonit, i njohur për osmanët dhe persët si Pallati i Çezarit, me shumë gjasa i ndërtuar mbi një mijë vjet më parë nga Teodosi i II, ai shqiptoi vargjet e famshme të Saadit:   "Merimangë lëvrin si derëtar, Bufi luan muzikë, Pas pushtimit të Konstandinopojës, Mehmeti mori titullin "Çezar" të Perandorisë Romake (osmanisht: قیصر روم Kajser-i Rûm), bazuar në atë se Kostandinopoja kishte qenë selia dhe kryeqyteti i Perandorisë Romake që nga v. 330 dhe kushdo që zotëronte kryeqytetin perandorak ishte sundimtari i perandorisë. Studiuesi i asaj kohe Gjergji i Trebizondit mbështeti pretendimin e tij.  Pretendimi i tij u pranua nga Kisha Ortodokse, por jo nga Kisha Katolike dhe shumica e Evropës perëndimore. Gjergj Sholari, një antagonist i vendosur i Perëndimit për shkak të Plaçkitjes së Kostandinopojës, të kryer nga katolikët perëndimorë të udhëhequr nga latinët dhe kundërshtimeve teologjike mes dy kishave, u kurorëzua Patriark Ekumenik i Konstandinopojës–Romës së Re në v. 1454, me të gjitha elementet ceremoniale, statusin e etnarkut (ose miletbashit) dhe të drejtat e pronës, që e bënë atë pronarin e dytë më të madh në Perandorinë Osmane, nga vetë sulltani dhe për këtë Gjergji i II e njohu Mehmetin II si pasues të fronit. Mehmeti gjithashtu kishte një linjë gjaku me familjen perandorake bizantine: paraardhësi i tij, sulltani Orhan i I, ishte martuar me një princeshë bizantine, dhe Mehmeti pretendoi prejardhjen nga Gjon Çelebi Komneni. Ai nuk ishte sundimtari i vetëm që pretendonte një titull të tillë; Frederiku i III, perandori i Perandorisë së Shenjtë Romake në Evropën perëndimore, theksonte prejardhjen e tij nga Karli i Madh, i cili kishte marrë titullin e Perandorit Romak kur u kurorëzua nga Papa Leo i III në v. 800.