cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ekonomia e Kinës
Politikat e investimeve
Duke filluar nga fillimi i viteve 80-të të shekullit të kaluar, Kina ka ndërtuar shumë infrastruktura që kanë krijuar mjedis të mirë për investimet e biznesmenëve të huaj në Kinë. Njëkohësisht, Kina ka hartuar me radhë mbi 500 rregullore të jashtme ligjore ekonomike që kanë dhënë biznesmenëve të huaj garanci dhe bazë ligjore. Në fund të vitit 1997, Kina rishikoi dhe publikoi “listën e sektorëve me investime të huaja” që inkurajon dhe përkrah biznesmenë të huaj të bëjnë investime në fushën bujqësore, energjetike, të transportit, të lëndëve të para, të teknologjisë së lartë dhe të re, të shfrytëzimit të burimeve, të mbrojtjes së mjedisit etj. Sipas rregullave të Organizatës Botërore të Tregtisë dhe premtimeve të Kinës, qeveria kineze verifikoi 2300 rregullore ligjore dhe dokumente, abrogoi 830 dokumente, rishikoi 325 dokumente duke mbaruar në përgjithësi punët e rishikimit të ligjeve dhe rregullore të jashtme ligjore ekonomike, si rezultat, u krijua në përgjithësi sistemi juridik i investimeve të huaja me ligjin e administrimit të ndërmarrjeve me investime kineze dhe të huaja, ligjin e administrimit të ndërmarrjeve me bashkëpunimin midis Kinës dhe vendeve të huaja dhe ligjin e ndërmarrjeve me investime të huaja në krye. Deri në fund të vitit 2003, biznesmenët e mbi 170 vendeve e rajoneve bënë investime në Kinë duke krijuar mbi 400 mijë ndërmarrje me investime të huaja. Grupet kryesore financiare ndërkombëtare dhe Shoqëritë ndërshtetërore kanë shprehur besimin e plotë për tregun e Kinës, pothuajse të gjitha shoqëritë ndërshtetërore që radhiten në 500 shoqëritë më të fuqishme botërore kanë bërë investime në Kinë. Kina vlerësohet nga investitorët dhe qarqet financiare botërore si një nga vendet me mjedis më të mirë të investimeve.
Cinderella
Cinderella (Hirushja)eshte nje veper e njohur e ndjekur nga shume femije e cila eshte shkruar nga Charles Perrault autor francez i njohur per perrallat e tij, perrallat e tij kane frymezuar shume kompani te njohura per te krijuar Cinderell-en(hirushen).Cinderella eshte shkruar me verzione te ndryshme edhe nga shume autor te tjere. Historie e hirushes eshte e njohur ne shum emra te ndryshem si Aschenputtel në gjermanisht, Cendrillon në frëngjisht, Cenerentola në italisht ku jane ne verzione te ndryshme.
Ekonomia e Kinës
Rajonet e posaçme ekonomike dhe qytetet e hapura bregdetare
Kur filloi reforma e sistemit ekonomik në vitin 1978, qeveria kineze filloi njëkohësisht të zbatojë sipas planit politikën e hapjes ndaj botës së jashtme. Duke filluar nga viti 1980, Kina krijoi me radhë 5 rajone të posaçme ekonomike në Shenzhen, Zhuhai, Santou të provincës Guangdong, në Xiamen të provincës Fujian dhe në provincën Hainan. Në vitin 1984, Kina hapi edhe 14 qytete bregdetare si Dalian, Qinghuangdao, Tianjin, Yantai, Qingdao, Lianyungang, Nantong, Shangai, Ningbo, Wenxhou, Fuxhou, Guangxhou, Zhanjiang, Beihai etj. Në vitin 1985, Kina krijoi me radhë deltën e lumit Jançe, deltën e lumit Zhujiang, rajonin e trekëndëshit në jug të provincës Fujian, gadishullin Shandong, gadishullin Liaodong, Hebei dhe Guangxi si rajone të hapura ekonomike duke u krijuar zona e hapur ekonomike bregdetare. Në vitin 1990, qeveria kineze vendosi të zhvillojë dhe të hapë zonën e re të Pudongut të Shangait dhe të hapë më tej disa qytete buzë lumit Jançe duke u krijuar zona e hapur e lumit Jançe me Pudong në krye. Qysh nga viti 1992, Kina ka hapur edhe disa qytete kufitare duke hapur më tej të gjitha kryeqendrat e provincave dhe të rajoneve autonome, ka krijuar në disa qytete të mëdha dhe të mesme 15 rajone të doganës, 49 rajone shtetërore ekonomike teknologjike dhe 53 rajone të sektorëve të teknologjisë së lartë. Kështu, në Kinë u krijua struktura e gjithanshme e hapjes ndaj botës së jashtme.
Rajonet e hapura të sipërpërmendura me politika të ndryshme të favorshme kanë luajtur rolin drejtues për zhvillimin e tregtisë së jashtme, eksportin dhe tërheqjen e teknologjive të përparuara.
Zonat shtetërore të zhvillimit ekonomiko-teknik
Zonat shtetërore të zhvillimit ekonomiko-teknik janë pjesë e rëndësishme përbërëse e zonave të hapura të Kinës ndaj botës, dhe ndodhen në qytetet qendrore, si në kryeqendra të provincave dhe rajoneve autonome, në qytetet e hapura bregdetare dhe në qytete të tjera të hapura. Në këto zona ndërtohet me forca të përqendruara infrastruktura e përsosur, krijohet mjedisi i investimeve në përputhje me kriteret ndërkombëtare, formohet struktura e industrisë moderne me industrinë e teknologjisë së re e të lartë nëpërmjet tërheqjes së investimeve të huaja, në mënyrë që këto zona të bëhen zona kryesore për zhvillimin e ekonomisë dhe tregtisë së jashtme të qyteteve ku ndodhen dhe qyteteve përreth tyre.
Në vitin 1988, Këshilli i Shtetit i Kinës miratoi krijimin e 14 zonave të zhvillimit ekonomiko-teknik në qytete të hapura bregdetare Dalien, Çinhuandao, Tiencin, Jantai, Çindao, Lienjungan, Nantong, Minhang, Honçiao, Caohëjing, Ningbo, Fuxhou, Guanxhou dhe Xhanjiang. Deri më sot numri i këtyre zonave ka arritur në 49, ndër to 27 janë në zonat bregdetare lindore dhe 22 në zonat qendrore dhe perëndimore të Kinës. Karahas këtyre Këshilli i Shtetit miratoi zonën industriale të Suxhout, zonën e përpunimit të mallrave të eksportit Kinçiao, zonën e zhvillimit ekonomiko-teknik Dasie të qytetit Ningbo, zonën e investimeve Haiçan të Siamenit, zonën e zhvillimit Janpu të Hainanit dhe zona të tjera që zbatojnë politikën e zonave të zhvillimit ekonomiko-teknik. ME SE PARITI NE DUHET TE DIME SE QESHT EKONOMIA E TREGUT PER TA KUPTUR TE GJITHA KETO DHE TE BEHEMI EKONOMISAT TE NJOHUR NDERKOMBETAR SHQIPTAR E I GJITH BALLKANI ETJ?
Rajonet shtetërore të teknologjisë së lartë dhe të re
Tani Kina ka krijuar mbi 50 rajone shtetërore të sektorëve të teknologjisë së lartë dhe të re që kanë tërhequr mbi 600 rezultate tekniko-shkencore. Treguesit kryesor ekonomik të këtyre rajoneve rriten çdo vit mesatarisht 60% për 10 vjet me radhë dhe janë bërë forcat kryesore që nxitin rritjen e ekonomisë kombëtare. Për shkak të zhvillimit të shpejtë, të mjedisit të mirë dhe të rritjes së shpejtë të eksportit të produkteve të teknologjisë së lartë dhe të re, Rajoni tekniko-shkencor Zhongguancun i Pekinit dhe disa rajone shtetërore të teknologjisë së lartë dhe të re në Tianjin, Shangai, Helongjiang, Jiangsu, Anhui, Sandong, Hubei, Guangdong, Shanxi, Dalian, Xiamen, Qingdao, Shenzhen etj. u përcaktuan nga shteti si baza e eksportit. Ndër to, vëllimi i eksportit i deltës së lumit Zhujiang, i deltës së lumit Jançe, i Pekinit dhe i Tianjinit ku ka shumë baza të eksportit zuri mb 80 % të eksportit të produkteve të teknologjisë së lartë dhe të re të mbarë vendit. Në vitin 2002, eksporti i produkteve të teknologjisë së lartë dhe të re kineze zuri mbi 20% të vëllimit të përgjithshëm të eksportit të tregtisë së jashtme duke përsosur më tej strukturën e eksportit të Kinës.
Zonat e përjashtuara nga taksat
Zonat e përjashtuara nga taksat janë zonat për zhvillimin e tregtisë ndërkombëtare dhe të shërbimeve të përjashtuara nga taksat, të miratuara nga Këshilli i Shtetit i Kinës, janë të ngjanshme me zonat e tregtisë së lirë në arenën ndërkombëtare. Në këto zona lejohen biznesmenët e huaj të investojnë dhe të merren me tregti ndërkombëtare, të zhvillojnë magazinim e mallrave e përjashtuar nga taksat, dhe të merren me përpunimin dhe eksportimin e mallrave etj. Deri tani në Kinë numërohen 15 zona të përjashtuara nga taksat, si zona e përjashtuar nga taksat Vaigaoçiao e Shangait etj., që janë bërë pikat e reja të lidhjes së ekonomisë kineze me ekonominë botërore.
Giuseppe Gjergja
Giuseppe Pino Gjergja është lindur më 24.11.1937 në Zarë. Është basketbollist dhe trener basketbolli kroat dhe ish reprezentatues i Jugosllavisë dhe selektor i reprezentacionit kroat.
Giuseppe Pino Gjergja është arbresh i Zarës (Arbanasi). Shpesh në mediume përmendet varianta e kroatizuar i emrit dhe mbiemrit Josip Đerđa.
Giuseppe Pino Gjergja ka lujatur në pozitën e hundorit. Ka luajtur gjat viteve të 60-ta dhe 70-ta. Është njëri nga legjenda e klubit të basketbollit "Zadar".
Në vitin 1994 ka qenë fitus i shpërblimit shtetërorë për sport "Franjo Bučar".
Kastriot Çipi
Kastriot Çipi, regjisor, publicist e përkthyes dramash, aktivist për teatrin dhe ish Drejtor i Teatrit Kombëtar të Komedisë. U lind në Tiranë më 1968. Studioi regji teatri në Akademinë e Arteve në Tiranë, nga ku u diplomua më 1994 me vënien në skenë të “Andromakës” së Rasinit, me studentët diplomantë të degës së dramës. Gjatë kohës së studimeve pati disa përvoja si asistent regjisor në Teatrin Kombëtar, përkthyes dramash e publicist.
Më 1993 filloi punën si asistent regjisor me kohë të plotë në Studion Alba Film, duke u angazhuar në tre filma artistikë dhe duke interpretuar dy role episodike. Vazhdoi të shkruajë herë pas here artikuj nëpër gazeta dhe më pas u bë redaktor i filmit dhe televizionit në gazetën e përjavshme AKS. Në gjysmën e dytë të viteve ’90, ndoqi disa kurse trajnimi, seminare e rezidenca për regji dhe menexhim teatri në Angli, ShBA, Gjermani, Kroaci, Bullgari e Maqedoni. Në vitet 1999 dhe 2002 punon përkohësisht si nëndrejtor i Teatrit Kombëtar, ndërsa në periudhën midis merr pjesë aktivisht në debatet për Ligjin për Teatrin dhe rikonstruksionin e Teatrit Kombëtar.
Vitet e fundit Çipi i përkushtohet më fort krijimtarisë se sa menaxhimit dhe publicistikës. Ve në skenë në Teatrin Kombëtar dramën “Histori Zooparku” të Edward Albee (2003) dhe komedinë “Cilindri” të Eduardo De Filipo (2004), në Teatrin e Operas e Baletit operan “Një vjeshtë me stuhi” të Dhora Lekës (2005), në Teatrin Shqiptar të Shkupit komedinë “Brekët”, përshtatur nga teksti origjinal i Carl Sternheim (2006) dhe sërish në Teatrin Kombëtar produksionin privat të komedisë së Miro Gavran “Burri i gruas sime” (2007) dhe së fundi të tekstit "Letra dashurie" të A. R. Gurney.
Përkthen, përveç dramave që vë vetë në skenë, edhe dramat “Kontrata” e “Striptiza” të Slawomir Mrozek, “Profesioni më i vjetër” të Paula Vogel, “Shiriti i fundit i Krapit” nga Samuel Beckett, “Kthesa” nga Tankred Dorst, “Togeri i Inishmorit” nga Martin McDonagh etj. Krijon dhe mirëmban bazën e të dhënave në Internet Albtheatre.com dhe bashkëpunon me projektin ArtistetShqiptare.com. Në vitin 2008 organizoi Festivalin “Vera e Adriatikut” (vera-adriatikut.com), ndërsa në vitin 2010 ishte regjisor i edicionit të parë të Festivalit "Shqipëria është kulturë" që u zhvillua në Apoloni.
Në korrik 2011 filloi punën si drejtor i Teatrit Kombëtar të Komedisë, në Tiranë, i cili u përurua në 17 dhjetor 2011.
Funksioni holomorfik
right|thumb| Një rrjetë drejtkëndore (lart) dhe imazhi i saj në kuadrin e një funksion holomorfik f (poshtë)
Andrej Nikolaidis
Andrej Nikolaidis (lindur më 1974) është një romancier, kolumnist dhe këshilltar politik malazezo - bosnjanë. Romani i tij Sin (The Son) fitoi Çmimin e Bashkimit Evropian për Letërsinë në vitin 2011. Përkthimi në anglisht u botua në vitin 2013 nga Istros Books në Mbretërinë e Bashkuar.
Funksioni holomorfik
Në matematikë, funksionet holomorfike janë objektet kryesore të studimit në analizën komplekse. Një funksion holomorfik është një funksion me vlerë komplekse i një ose më shumë variablave komplekse që janë të diferencueshme në mënyrën komplekse në një zonë të çdo pike në fushën e saj. Ekzistenca e një derivati kompleks është një kusht shumë i fortë, sepse nënkupton që çdo funksion holomorfik është në të vërtetë pafundësisht i diferencueshëm dhe i barabartë me serinë e Taylorit të saj.
Andrej Nikolaidis
Nga tetori 2009 deri në shkurt 2014 ka qenë këshilltar i Ranko Krivokapić, kryetar i Parlamentit malazez.
Funksioni holomorfik
Termi funksion analitik është përdorur shpesh në mënyrë të ngjashme me termin "funksioni holomorfik", edhe pse fjala "analitike" është përdorur edhe në një kuptim më të gjerë për të përshkruar një funksion të numrave (real, kompleks, ose të një lloji më të përgjithshëm) që është i barabartë me serinë e Taylorit të saj në një zonë të çdo pikë në fushën e saj. Fakti se klasa e funksioneve komplekse analitike përkon me klasën e funksioneve holomorfike është një teoremë e njohur në analizën komplekse.
Funksioneve holomorfike nganjëherë referohen si funksione të rregullta ose si harta konformale . Një funksion holomorfik fusha e të cilit është i gjithë plani kompleks quhet funksion i gjithësishëm. Fraza " holomorfike në një pikë 'z0" do të thotë jo vetëm që funksioni është i diferencueshëm tek z0, por i diferencueshem kudo brenda një zone z ''0 në planin kompleks.
Andrej Nikolaidis
Biografia
Nikolaidis lindi dhe u rrit në Sarajevë, SR Bosnjë dhe Hercegovinë, RSF Jugosllavi në një familje malazeze. Në vitin 1992, pas shpërthimit të Luftës së Bosnjës, familja e Nikolaidis u zhvendos në qytetin malazez të Ulqinit, vendlindja e babait të tij. , ku ai zotëron një shtëpi verore. Një përkrahës i zjarrtë i pavarësisë malazeze, aktivist kundër luftës dhe promovues i të drejtave të njeriut, veçanërisht të drejtave të pakicave, Nikolaidis fillimisht u bë i njohur për pikëpamjet e tij politike dhe grindjet publike, duke u shfaqur në televizionet lokale dhe në gazeta me komentet e tij politike të mprehta. . Shkrimet e tij për Monitor dhe Slobodna Bosna zgjuan polemika dhe ai "mori kërcënime, duke përfshirë kërcënime me vdekje, pasi botoi disa artikuj rreth "përballjes me të kaluarën". Gjatë një emisioni bisedash në Radio Antena M, një nga dëgjuesit, ndërsa ishte në transmetim, tha se do ta vriste Nikolaidisin.”
Nikolaidis ka botuar katër romane në Mal të Zi dhe Kroaci: Mimesis (Durieux, OKF, 2003), Son (Durieux, 2006), Ardhja (Algoritam, 2009) dhe Deri në Mbretërinë e Ardhit (Algoritam, 2012) si dhe koleksione me tregime të shkurtra ''. Katedralja në Seattle, Pse Mira Furlan?, Një histori e shkurtër e çmendurisë'' dhe një libër me teori kulturore "Homo Sucker: Poetics of Apocalypse". Në vitin 2012, dy nga romanet e tij ("The Coming" dhe "The Son") u botuan në anglisht nga botuesi i Mbretërisë së Bashkuar Istros Books. Në vitin 2014, një botim gjerman i "The Coming", "Die Ankunft", u botua nga Voland & Quist. Romani i tij i parë i vlerësuar nga kritika "Mimesis" u prit shumë mirë në Kroaci, Bosnje dhe në mesin e intelektualëve liberalë malazezë. ku media e pavarur vendase e krahason shprehjen dhe qëndrimin e tij me atë të Thomas Bernhard. Ai shkroi kolona për botimet malazeze pro-pavarësisë si gazeta e përditshme Vijesti, revista e përjavshme e lajmeve Monitor (nga 2002 deri në 2009) dhe gazeta javore Crnogorski književni, si dhe revista javore boshnjake Slobodna Bosna. Ai tani banon në Ulqin të Malit të Zi.
Më 15 tetor 2009, u njoftua se Nikolaidis pranoi një punë si këshilltar i politikanit Ranko Krivokapić, i cili ka qenë kryetar i dhomës në Parlamentin malazez që nga viti 2003 dhe është president i partisë SDP CG - partneri më i vogël i koalicionit qeverisës. . Njoftimi erdhi disa javë pasi Krivokapić mbështeti publikisht Nikolaidis ndërsa kritikoi vendimin përfundimtar të Gjykatës së Lartë malazeze në Kusturica vs. Rasti Nikolaidis. Nikolaidis dha dorëheqjen në shkurt 2014.
Emir Kusturica
Më 28 maj 2004, pjesa shumë e ngarkuar e Nikolaidis me titull "Dželatov šegrt" (Nxënësi i xhelatit) u botua si pjesë e rubrikës së tij të rregullt në revistën javore Monitor. Në të, ai kishte në shënjestër regjisorin Emir Kusturica, duke e denoncuar, ndër të tjera, si një nga "yjet më të mëdhenj mediatik të kohës kur propaganda e luftës e Millosheviçit mbështeti njerëz që kishin diçka marrëzi, por patriotike për të thënë dhe krijoi lajme për njerëzit që ishin të pandjeshëm ndaj vuajtjeve njerëzore, të verbër ndaj fajit të tyre dhe më në fund mjaft budallenj për të besuar në drejtësinë e tyre”.
Nikolaidis u padit më pas nga Kusturica për shpifje. Pas gjykimit në nëntor 2004, gjykata themelore (Osnovni sud) në Podgoricë nën kryesuesin e gjykatës Evica Durutović i caktoi Kusturicës 5,000 € dëmshpërblim. Megjithatë, në apel, vendimi kundër Nikolaidis ishte anuluar nga gjykata më e lartë (Viši sud) në dhjetor 2005 dhe çështja u kthye në gjykatën më të ulët për një rigjykim.
Në fund të nëntorit 2007, gjykata themelore (Osnovni sud) konfirmoi vendimin e mëparshëm pas një rigjykimi. Nikoladis përsëri apeloi vendimin e gjykatës fillore dhe çështja u dëgjua për herë të dytë nga gjykata më e lartë (Viši sud) në prill 2008 dhe këtë herë ajo la në fuqi vendimin e gjykatës fillore, duke urdhëruar Nikolaids të paguante dëmin. Në reagim ndaj vendimit, Nikolaidis mori mbështetje individuale nga Bosnja dhe Hercegovina, ku aktori Emir Hadžihafizbegović dhe gazetari Šemsudin "Šeki" Radončić mblodhën fonde për të paguar gjobën e Nikolaidis.
Republika Srpska
Në një artikull të 11 janarit 2012 të titulluar "Çfarë ka mbetur nga Serbia e Madhe", Nikolaidis shkroi: "Cili do të ishte, në B. dhe H, në këtë rast, një hap i vërtetë civilizues? Natyrisht, për institucionet globale, uber-shtetërore dhe uber-kombëtare e vënë drejtësinë përpara pragmatizmit dhe etikës së fitimit dhe kryejnë heqjen, nëse është e nevojshme me forcë, të Republika Srpska. [. . . ''] Hapi i qytetëruar do të ishte nëse Bole do të përdorte dinamit dhe pushkë të cilat i fshehu në sallën e ballos në të cilën liderët, njerëzit shpirtërorë dhe artistët festonin 20 vjetorin e ekzistencës së Republika Srpska." [1] [''
Českomoravská Kolben-Daněk
ČKD (Českomoravská Kolben-Daněk) ishte një nga kompanitë më të mëdha inxhinierike në Çekosllovaki.
Ishte Emil Kolben i cili fillimisht themeloi Českomoravská-Kolben në vitin 1921. Në vitin 1927 u formua plotësisht si ČKD nga bashkimi i dy kompanive të vogla, Českomoravská-Kolben dhe Breitfeld-Daněk.
Nga 1927 deri 1929 ČKD prodhonte motora të projektuar nga JF Koch. Ky ishte një motor i avancuar 4-kohësh me një cilindër dhe me njësi të dyfishtë aksesh rrotullues të konceptuar për 500 cc. Produkti shitej akoma si marka BD duke bërë të njohur identitetin e Breitfeld-Daněk. Në 1929 ČKD shiti patentën e motoçikletës në firmën Praga Hostivař, e cila më vonë do prodhonte këta motorë nën emrin Praga. Ajo ishte një nga furnizuesit kryesorë të Çekosllovakisë me mjete ushtarake gjatë viteve 1930.
Gjatë periudhës së pushtimit Gjerman në Çekosllovaki në Luftën e II-të Botërore, kompania u riemërtua në BMM (Böhmisch-Mährische Maschinenfabrik AG) dhe prodhonte armë lufte për llogari të Wehrmacht (Forcat naziste të mbrojtjes). Këtu u prodhuan me koncepcionin e vetë kompanisë Çeke tanke të lehtë fufte Panzer 38 (t) dhe tanke shkatërrues Jagdpanzer 38 (t), të cilët u bazuan mbi shasinë e 38 (t). Në këtë periudhë në ČKD ishin të punësuar 15.000 punëtorë.
Pas luftës, ndërmarrja ČKD kaloi në ndërmarrje shtetërore dhe u bë një nga prodhuesit kryesorë në botë për prodhimin e tramvajeve. Gjithashtu u bë e njohur për prodhimin lokomotiva me naftë, që u eksportuan në vende e tjera socialiste. Një shembull i tillë ishin lokomotivat e serisë T ku u eksportuan në masë të madhe në BRSS dhe njiheshin me emrin ЧМЭ.
1 Lekë (1926)
right|150px right|150px 1 Lek Monedhë nga Banka Kombëtare e Shqipërisë e vitit 1926. Në njërën anë me kokën e Lekës së Madh në anën tjetër leka me kalë me flokë të gjata.
Kantoni Baume-les-Dames
Përbërja aktuale
Kantoni Baume-les-Dames aktualisht përbëhet nga 28 komuna.
Kantoni Saint-Mandrier-sur-Mer
Kantoni Saint-Mandrier-sur-Mer (frëngjisht: Canton de Saint-Mandrier-sur-Mer) është një kanton në departamentin Var, rajonin Provence-Alpes-Côte d'Azur në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Saint-Mandrier-sur-Mer. Ka sipërfaqe 27.29km2 dhe popullsi 28900 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Saint-Mandrier-sur-Mer aktualisht përbëhet nga 2 komuna.
Toka
frameless|right
Toka (simboli astronomik: m) është planeti i tretë i sistemit tonë diellor. Toka është rreth 4.6 miliardë vjet e vjetër, dhe i vetmi planet në Sistemin tonë Diellor ku është zhvilluar jeta. Toka ka vetëm një satelit natyror: Hënën. Toka peshon 600000 miliard ton dhe është afër 40000km rreth ekuatorit. Supozohet që, krijimi i Tokës erdhi si rezultat i ngjarjeve që pasuan Big Beng-un (Shpërthimin e Madh). Sipas kësaj hipoteze, një yll i stërmadh, shpërtheu dhe u nda në një pafundësi copash të cilat më pas krijuan galaktikat, dhe sistemet diellore. Në këtë formë u krijua dhe sistemi ynë diellor, nga një grumbullim pluhuri e copash, të cilat duke u sjellë rrotull vetës krijuan Diellin dhe planetët e sistemit të tij. Çdo vit toka goditet nga mijëra meteor me madhësi relativisht të vogël te cilët duke kaluar nëpër atmosferë digjen. Edhe mosha e tokës është përcaktuar nga matja e moshës së njeriut prej këtyre meteorëve, të cilët sipas supozimit janë pjesë e sistemit diellor dhe kanë të njëjtën moshë me tokën.
Hyrje
Aristoteli nepermjet hënës në të pa një hark dhe mendoi dhe tha se toka ka forme të rrumbullaket mirëpo i pari që e vërtetoi se toka është e rrumbullaket ishte Fernando Magelani i cili udhëtoi me anije rreth tokës. Toka ka formë elipsoide. Si pasojë e rrotullimit të tokës rreth boshtit të vet Toka është deformuar ashtu që në dy polet e saj është e shtypur dhe ka marrë formën e një gjeoid i tillë që rrafshi që e pret Tokën sipas paraleleve pret një rreth ndërsa rrafshi që e pret sipas meridianëve pret një elipsë. Tani ekzistojnë mjete të shumta që e vërtetojnë se toka ka forme të rrumbullaket, që më të rëndësishmet janë fotografitë nga satelitet.
Forma më e saktë e Tokës është apioide (në formë dardhe), me ndihmën e satelitëve artificialë dhe të atyre gjeodetë është konstatuar se shtypshmëria në pole nuk është e njëjtë. Është konstatuar se gjysmëboshtet polarë nuk e kanë gjatësinë të njëjtë. Sipas këtyre të dhënave, forma e vërtetë e Tokës i ngjanë dardhës (apioide) ose formës së zemrës (kardioide).
Ndërtimi i brendshëm
Toka mbështillet prej atmosferës, e cila kufizohet në pjesën e poshtme nga sipërfaqja e oqeanike dhe kontinentale. Shtresa e sipërme e ngurte e tokës quhet litosferë me një trashësi deri 200 km. Pjesa me e rëndësishme e saj është korja e Tokës, trashësia e të cilës shkon nga 30-60 km. Trashësia e korës ndryshon duke u rritur në kontinente (korja kontinentale) dhe duke u holluar në oqeane (korja oqeanike). Kufiri i poshtëm i litosferës quhet kufiri Moho.
Pas këtij kufiri fillon shtresa e dytë e tokës që quhet mantel. Manteli ndahet në mantel të sipërm dhe mantel të poshtëm. Kufiri mes tyre mendohet të jetë në thellësinë 950 km, kurse kufiri më poshtëm i mantelit, aty ku fillon bërthama mendohet se është në thellësinë 2900 km. Pjesa më e sipërme e mantelit të sipërm, e cila është në kontakt të drejtpërdrejtë me litosferën quhet astenosferë (nga greqishtja "sferë e dobët").
Pjesa qendrore e tokës është bërthama e tokës, e cila, gjithashtu ndahet në dy pjesë, bërthamë e jashtme, dhe bërthama e brendshme.
Duhet pasur parasysh se për këto ndarje që u përmendën, akoma nuk ka të dhëna material, por ato janë ndarje hipotetike të cilat bazohen kryesisht në të dhënat e nxjerra nga studime gjeofizike.Toka është trup qiellor në të cilin zhvillohet jeta.Në të gjenden shumë trupa,të cilët janë të përbëhet prej lëndëve të ndryshme.Toka përbëhet nga bota e gjallë (të gjitha gjallesat:njeriu,shtazët,bimët,shpesët,mikroorganizmat)dhe bota jo e gjallë(uji,dheu dhe mineralet e ndryshme).Në të zhvillohen të gjithë organizmat e gjallë dhe nga ajo sigurohen të gjitha të mirat materiale të domosdoshme e të nevojshme për jetë.
Relievi i Tokës
Relievi është tërësia e pamjes së formave të sipërfaqes tokësore pa marrë parasysh mënyrën e krijimit dhe dimensionet e tyre. Relievi është komponentja kryesore e mjedisit gjeografik. Përveç ndikimit të madh që kanë komponentët e tjera të mjedisit gjeografik (klima, ujërat, bota bimore e shtazore, formimi i dherave), relievi paraqet bazën që është e lidhur me të gjitha aktivitetet ekonomike. Shkenca që merret me studimin e ndërtimit, gjenezës, zhvillimit dhe dinamikës bashkëkohore të relievit të sipërfaqes tokësore është gjeomorfologjia (greq. ge- Toka, morf- formë dhe logos- shkencë). Relievi i sipërfaqes së Tokësore është formuar me veprimin e fuqive të brendshme (endogjene) dhe të fuqive të jashtme ( ekzogjene).Toka ka 7 kontinente dhe ato jane:Europa,Afrika,Australia,Amerika,Antarktiku
Veçorite e tokes
Pedosfera (greq. pedon- dheu) është një mbështjellës i tokës (dheut), gjegjësisht shtresës së imët të punueshme të Korës së Tokës. Toka (dheu) është shtresa e hollë e shkriftë e sipërfaqes së Tokës, e cila punohet dhe paraqet bazën për zhvillimin e bujqësisë, sepse shfrytëzohet për kultivimin e bimëve të ndryshme. Formimi i kësaj shtrese të tokës (dheut), varet nga disa faktorë: klima, relievi, përbërja gjeologjike e shkëmbinjve, bota bimore e shtazore dhe nga vet aktiviteti i njeriut.
Kultura
Kultura është tërësia e arritjeve të një populli dhe të gjithë njerëzimit në fushën e prodhimit dhe në zhvillimin shoqëror e mendor. Kultura mund të ndahet në disa mënyra, sipas kohës, vendit dhe sipas grupimeve të njerëzimit. Mund të ndahet në disa mënyra, sipas kohës, vendit dhe sipas grupimeve të njerëzimit. Kultura dhe tradita në botë ndyshojnë. Shumë vende të botës ndryshojnë nga traditat, zakonet. Banorët e Tokës dallohen edhe nga veshja e tyre, gjuha që flasin dhe vallëzimi. Pra të gjitha vendet e botës kanë karakteristikat e vendeve te tyre te gjithe kemi kulturat tona.
Makrokozmosi
Makrokozmosi (grek μακροκόσμος - "μακρος" (makros) i madh, "κόσμος" (kosmos) - bote, gjithësi), ne kundërshtim me mikrokozmosin, është "bota e madhe" ose "gjithçka që është". Makrokozmosi përshkruan boten e madhe, qe pa mjetet ndihmese teknike, matematikes dhe mendimit te njeriut, s´mund te rroket. Saktësisht, makrokozmosi fillon ne horizont, ku njeriu ne te vërtete nuk mund t´a vëreje përkuljen e sipërfaqes se tokës. Makrokozmosi është gjithçka, qe ne baze te përmasës se tij, tejkalojnë mundësitë e rrokjes shqisore te njeriut, dhe qe s´mund te rroket pa mjete ndihmese.
Arian Leka
Arian Leka (Durrës, 1966) është prozator, poet, përkthyes dhe botues shqiptar.
Studioi muzikë në Liceun “Jan Kukuzeli”, ku kreu për flaut. Ka kryer Fakultetin Filologjik për Gjuhë dhe Letërsi shqipe dhe ka plotësuar studimet në Firence, Itali për letërsi të re (Lettere Moderne).
Vepra
Ka botuar poezi, prozë, ese, letërsi për fëmijë. Përmendim mes së tjerash: Anija e Gjumit - poezi - dy botime, Gjarpri i Shtëpisë - roman - tre botime, Strabizëm - poezi (botim në Maqedoni), (Tiranë), Shpina e Burrit, tregime dhe novela. Ndërkohë është marre me përkthime, kryesisht nga letërsia italiane.
Është themeluesi i Festivalit të parë ndërkombëtar të poezisë POETEKA, që zhvillohet në Durrës në muajin prill të çdo viti si dhe kryeredaktor i revistës Poeteka, revistë e specializuar për poezinë dhe kulturën poetike që botohet në Tiranë një herë në tre muaj që prej vitit 2004. Është botuar e përkthyer në anglisht, gjermanisht, italisht, portugalisht, kroatisht, rumanisht, maqedonisht,
Çmime
2000 - Çmimi i Lidhjes së shkrimtarëve për vëllimin me poezi: Anija e Gjumit, 2001 - Çmimi i Lidhjes së Shkrimtarëve për poezinë më të mirë lirike, 2002 - Çmimi special për poezinë Tetovë, Maqedoni, 2002 - Çmimi i sonetit – Kroaci, 2004 - Fitues i konkursit Evropa, atdheu ynë i përbashkët, organizuar nga MKRS për vëllimin me tregime: Shpina e burrit, 2005 - Fitues i Çmimit: “Penda e Argjendtë” për vëllimin poetik Strabizëm organizuar nga MTKRS.
Elizabet Tejlor
Elizabeth Taylor (Liz Tejlor) lindi në Angli më 27 shkurt 1932. Suksesin e parë e pati në moshën 11 vjecare me filmin “Lesi”, por në kinema kishte debutuar një vit më parë. Më pas kaloi nga një sukses në tjetër me interpretime të paharrueshme si në “Gra të vogla”, “Babai i nuses” dhe “Babai bëhet gjysh“(1950 e 1951), “Një vend në diell” (1951). Periudha e saj e artë është në vitet 50 dhe fillimi i viteve 60-të me filma që kanë bërë histori në kinema “Gjigandi” (1955), “Pema e jetës” (1957), “Macja në catinë që lëviz” (1958), “Kleopatra (1963) etj. Në këtë film nisi dhe historinë e dashurisë me Richard Burton, me të cilin u martua dy herë, një në 1964, dhe u divorcua në 1974. Gati një vit më vonë u rimartuan për tu rindarë më 1976. Gjithsej Liz është martuar 8 herë me 7 burra dhe mbeti një herë e ve. Nga bashkëshortët e saj ajo pati 3 fëmijë.
Bruno Telushi
Bruno Telushi (lindur më 14 Nëntor 1990 në Vlorë) është një futbollist shqiptar i cili luan si mesfushor por është dhe kapiteni i klubit shqiptar Flamurtari Vlorë në Kategorinë Superiore.
Flamurtari
Ai u rikthye te klubi i qytetit të tij të lindjes Flamurtari Vlorë në vitin 2011 dhe menjëherë u promovua në skuadrën e parë, pavarësisht se ishte një zëvëndësim i papërdorur në të tre ndeshjet e skuadrës në Europa League në fillim të sezonit. Ai bëri debutimin e tij me Flamurtarin më 11 Shtator 2011 në një ndeshje kundër skuadrë së sapongjitur Kamza, e cila u mbyll me fitoren 2–1, me Telushin i cili luajti 90 minuta.
Në Nëntor 2014, ai u vendos si kapteni i ri i skuadrës, duke zëvëndësuar mbrojtësin Franc Veliu.
Ric Berger
Richard "Ric" Berger (1894–1984) ishte një profesor zviceran i dizajnit, dekorimit dhe historisë së artit. Ai është më i njohur për artikujt e tij të shumtë në gazeta rreth monumenteve historike, kryesisht në pjesën frëngjishtfolëse të Zvicrës, duke përfshirë vizatimet e tij të ndërtesave. Nëpërmjet këtyre artikujve, ai kontribuoi në rritjen e interesit për monumentet dhe mjediset historike në mesin e shumë njerëzve deri më tani të painformuar, dhe ndoshta kontribuoi në mënyrë indirekte në një interes më të gjerë për ruajtjen dhe shpëtimin e monumenteve historike nga shkatërrimi.
Rreth fillimit të viteve 1970, ai botoi mostra të shkrimeve të tij në gazeta në libra që ishin dhe janë ende të çmuar nga historianët dhe arkeologët amatorë. Ai lexohet me më shumë kujdes në qarqet universitare, duke u njohur si një "vulgarizues" dhe duke pasqyruar në thelb gjendjen e dijes në periudhën e botimeve të tij, kryesisht në vitet 1950. Duke qenë gjithashtu një mësues aktiv, ai shkroi punime për heraldikën, për historinë e alfabetit dhe për zakonet e vizatimit të fëmijëve.
Aktivitete gjuhësore ndihmëse ndërkombëtare
Ric Berger kaloi pjesën më të madhe të jetës së tij i përfshirë me gjuhë ndihmëse ndërkombëtare, duke mbështetur katër gjatë jetës së tij.
Esperanto
Në vitin 1912, në moshën 18-vjeçare, ai u interesua për gjuhët universale si një Esperantist.
Ido
Berger filloi të mbështeste Ido në 1918 pas gjashtë vjetësh me Esperanton.
Occidental (më vonë Interlingue)
Aktivitetet e Berger me Occidental filluan në vitin 1928, kur ai u bë redaktor i revistës Svissia (e njohur si Helvetia nga viti 1929) e cila vazhdoi botimin deri në vitin 1933. Ai ishte bashkëredaktor i revistës Occidental "Cosmoglotta" nga viti 1934 deri në vitin 1950. Në vitin 1945 ai filloi të konsideronte ndryshimin e emrit të gjuhës, duke propozuar emrat e mundshëm Auli dhe Wahl. Ai përfundimisht arriti të ndryshojë emrin e gjuhën e "Interlingue" në vitin 1949. Më në fund, në vitin 1956, ai mori një interes në Interlingua.
Nga janari 1959 deri në dhjetor 1963, Berger ishte sekretar i përgjithshëm i Union Mundial pro Interlingua (UMI) dhe redaktor i revistës Interlingua Currero. Ai shkroi më shumë se 20 libra për artin dhe monumentet historike në Zvicër dhe një numër të madh fletoresh tematike në Interlingua, veçanërisht mbi historinë e gjuhës ndihmëse ndërkombëtare. Ai redaktoi "Revista de Interlingua", e cila pushoi me vdekjen e tij, nga viti 1966 deri në 1983. Kjo revistë u rrit në më shumë se 6000 faqe të dërguara në 60 vende. Si drejtues i firmës së tij botuese, Editiones Interlingua, ai botoi manuale të interlinguas në disa gjuhë, duke siguruar që manualet në "gjuhët e vogla" të përfshiheshin.
''Evropa është e ndarë nga muret e 30 gjuhëve. Për fat të mirë, midis këtyre gjuhëve kombëtare, janë të zakonshme rreth 10.000 fjalë me origjinë greke dhe latine. Ky thesar i çmuar gjuhësor duhet përdorur në maksimum pa gjymtuar asnjë fjalë të vetme apo shpikur të tjera”.
Referime
Kujtim në Currero nr. 78/1984.
Udhëheqës të shteteve në vitin 2002
janë të radhitur sipas kontinenteve dhe pastaj në kontinente janë të radhitura shtetet sipas shkronjës.
Nera Stipiçeviq
Biografia
Nera Stipičević ka lindur në Makarska, ku ndoqi shkollën fillore të muzikës. Stipiçeviq është me origjinë shqiptare dhe ishte i afërm i Aleksandër Stipçeviqit. Në vitin 1993 ajo mori pjesë në shfaqjen e talenteve televizive për fëmijë "Turbo Limach Show", të Radiotelevizionit Kroat. Gjatë shkollës së mesme ajo ishte në atletikë dhe ishte anëtare e ekipit kombëtar kroat atletik të kadetëve.
Ajo u diplomua në Fakultetin Ekonomik të Universitetit të Zagrebit në vitin 2007, dhe në vitin 2010 mori një diplomë për dramë në Akademinë e Arteve Drama në Zagreb. Në Teatrin Kombëtar Kroat në Zagreb, ajo luajti një rol në interpretimin e tyre të vitit 2007 të "Operës me tre qindarkë" nga Bertold Brecht dhe në interpretimin e tyre të vitit 2008 të "They Shoot Horses", apo jo? nga Horace McCoy. Për rolin e fundit, ajo u nominua për çmimin për aktoren e re më të mirë të dramës në çmimet vjetore të dramës kroate 2009.
Në Teatrin Kombëtar Kroat në Shibenik, ajo shkroi muzikën dhe luajti në shfaqjen e tyre të vitit 2008 "Fantazija" nga Marijana Nola, për të cilën u nominua për çmimin më të mirë të operetës/aktores së re muzikore në çmimet vjetore të dramës kroate. në vitin 2008.
Petrit Radovicka
Biografia
Në vitin 1945 shkon në Moskë për të ndjekur studimet në Institutin Energjitik dhe në vitin 1950 përfundon studimet me rezultate të shkëlqyera dhe diplomohet Inxhinier Hidroenergjitik duke mbrojtur diplomën me temë “Skema e Shfrytëzimit Energjitik të Lumenjve”. Në vitin 1950 pasi kthehet nga studimet emërohet në detyra të rëndësishme të fushës si inxhinier hidroenergjitik, drejtuesi i parë i Kombinatit Energjitik mbi të cilin u ngrit më pas Sistemi Unik Elektroenegjitik Shqiptar, drejtues i grupit të projektimit të hidrocentralit të Selitës dhe më pas Zv.Ministër i Industrisë (1951), Drejtor i Drejtorisë Qendrore për Elektrocentralet (1952), Drejtor i Drejtorisë Elektro Mekanike (1953), Drejtor i Drejtorisë së Centraleve Elektrike dhe i Industrisë Mekanike (1954), Nënkryetar i Institutit të Shkencave (1955). Profesor Radovicka në vitin 1957 mer titullin Docent dhe në vitin 1971 mer titullin Profesor. Është shquar gjatë gjithë kohës për kontributin e veçantë në fushën akademike dhe në zhvillimin e arsimit si një ndër pedagogët e parë të Institutit Politeknik dhe më pas në Universitetin e Tiranës, ku ka drejtuar që nga krijimi Katedrën e Centraleve (sot departamenti i Sistemeve Elektrike të Fuqisë) në Fakultetin e Inxhinierisë Elektrike deri në vitin 1990 kur doli në pension, Zëvendës Rektor i Universistetit të Tiranës (1965 – 1968) dhe Rektor i Universitetit të Tiranës (1975 - 1981), Zëvendës Kryetar i Akademisë së Shkencave (1972 – 1980) dhe Kryetar i Komitetit të Shkencës dhe Teknikës (1981- 1985), gjithashtu ka drejtuar gjatë gjithë kohës revistën “Shkencat Natyrore”.
Nera Stipiçeviq
Biografia
Në vitin 2010, ajo fitoi Ples sa zvijezdama, versioni kroat i Dancing with the Stars. Në të njëjtin vit, ajo bëri debutimin e saj në filmin e saj në filmin kroat të omnibusit Disa histori të tjera.
Petrit Radovicka
Biografia
Në vitet 50 - 60 hidroenergjitika ishte degë e pashkelur në Shqipëri. Rruga e hidrocentraleve u bë rruga kryesore në punën studimore dhe projektuese të Petrit Radovickës dhe në krye të ekipeve të ndryshme në 1953 - 1963 ka drejtuar ekipin shqiptar në projektimin dhe ndërtimin e Hidrocentraleve të Selitës, Ulzës, Shkopetit, Bistrica 1 dhe 2.
Nera Stipiçeviq
Biografia
Në vitin 2015, ajo krijoi një projekt multiartistik FreeDA kushtuar artistes meksikane Frida Kahlo.
Petrit Radovicka
Biografia
Në këto vite Profesori filloi dhe drejtoi një nga studimet më të rëndësishme, atë të “Shfrytëzimit hidroenergjitik të kaskadës së Drinit”, i cili ishte një studim kompleks dhe përfundimtar mbi pasuritë ujore dhe mënyrën e shfrytëzimit të tyre. Skema e shfrytëzimit të lumit Drin shërbeu si bazë e studimit konkret, hartimit të projektit dhe ndërtimit të hidrocentraleve në Vaun e Dejës në Fierzë dhe në Koman.
Ka qenë kryeinxhinier i projektimit të tre hidrocentraleve më të mëdhenj të vendit tonë mbi Drin. Me pasionin që kishte për energjitikën dhe i ndërgjegjshëm për të vënë në shërbim aftësitë e tij në këtë fushë, Profesor Petrit Radovicka gjithë jetën ja kushtoi studimeve dhe projektimeve në fushën e ndërtimit të burrimeve të energjisë elektrike dhe sistemit shpërndarës të kësaj energjie.
Prof. Petriti ka merita të veçanta edhe për përpjekjet e shumta të bëra në drejtim të njohjes me të rejat e shkencës dhe teknikës botërore në fushën e hidroenergjitikës duke bërë të mundur që në maj 1964 në Kongresin e 8-të të Organizatës Ndërkombëtare të Digave të larta të mbajtur në Edinburg, vendi ynë të bëhet antar i kësaj organizate. Në këtë kohë krijohet edhe komiteti i Digave të larta të Shqipërisë kryetar i të cilit u zgjodh Prof. Petrit Radovicka. Ka përfaqsuar gjithashtu Shqipërinë në shumë Kongrese Ndërkombëtare si Moskë ku Shqipëria u pranua antare e Qendrës Ndërkombëtare Atomike, Pragë, Edinburg, Stamboll, Meksiko, Paris, Torino dhe Pekin ku Shqipëria në vitin 1956 u pranua në Organizatën Ndërkombëtare të Shkencës.
Francesco Totti
Totti shpenzoi të gjithë karrierën e tij tek Roma, duke fituar një titull të Serie A, dy tituj të Coppa Italia dhe dy Supercoppa Italiana. Aktualisht është golashënuesi i dytë i të gjitha kohërave në ligën italiane me 250 gola, dhe i gjashti në të gjitha kompedicionet italiane me 316 gola. Totti është golashënuesi dhe lojtari me më shumë ndeshje në historinë e klubit; ai gjithashtu mban rekordin për më shumë gola në Serie A me një klub, dhe gjithashtu është lojtari më i ri që ka qënë kapiten në historinë e Serie A.
Një organizator krijues dhe sulmues, i njohur për vizionin, teknikën dhe aftësinë për të shënuar, Totti është konsideruar si një nga lojtarët italian më të mirë të të gjitha kohërave,    një nga lojtarët më të talentuar të gjeneratës së tij,  dhe më i miri në historinë e Romës. Totti ka fituar plot 11 çmime të Oscar del calcio nga Shoqata e Futbollistëve Italianë: pesë çmime Serie A Futbollisti Italian i vitit, dy çmime Serie A Futbollisti i vitit, dy çmime Serie A Goli i vitit, një çmim Serie A Golashënuesi më i mirë dhe një çmim Serie A Futbollisti i ri më i mirë i vitit.
Fitues i 2006 FIFA Kupës së Botës dhe finalist i UEFA Euro 2000 me Italinë, Totti u zgjodh në skuadrën më të mirë në të dyja turnamentet; ai gjithashtu përfaqsoi vendin e tij në Kupën e Botës 2002 dhe Euro 2004. Ai gjithashtu ka fituar disa trofe personal ku më e rëndësishmja ishte Këpuca e Artë Evropiane në 2007 dhe Golden Foot (shqip: Këmba e Artë) në 2010. Ai ka qënë pjesë e skuadrës evropiane të sezonit tre herë. Në vitin 2004, ai u emërua në FIFA 100, një list me 100 lojtarët më të mirë të historisë të përzgjedhur nga Pelé, si pjesë e festimeve njëqindvjeçare të FIFA-s. Ai është njohur nga IFFHS si futbollisti më popullor i Evropës. Në nëntor 2014, Totti zgjeroi listën e rekordeve të tij, duke u bërë lojtari më i vjetër (38 vjeç e 59 ditë) që shënon në një ndeshje të UEFA Ligës së Kampioneve. Pas pensionimit në vitin 2017, Totti u nderua me çmimin Karriera e Lojtarit dhe UEFA President's Award.
Jeta e hershme
Totti ka lindur në Romë nga prindërit Lorenzo dhe Fiorella Totti. U rrit në lagjen Porta Metronia. Si i ri Totti adhuronte ish kapitenin e Romës Giuseppe Giannini, dhe rregullisht luante futboll me fëmijë më moshë më të madhe se vetja. Totti filloi të luante futboll në moshën 8 vjeçare me ekipin e Fortitudos, dhe më vonë u bashkua me Smit Trastevere and Lodigiani. Pasi ra nën vëmëndjen e vëzhguesve, mamaja e tij refuzoi një ofertë luksoze nga Milani me qëllim për të mbajtur atë në shtëpi. Pavarësisht se në fillim klubi i tij kishte rënë dakort për të shitur Tottin tek ekipi i të rinjëve të Lazios, një nga trajnerët e ekipit të të rinjëve të Romës, Gildo Giannini, bindi prindërit e tij për ta marrë tek Roma në vitin 1989.
1992–1997: Sezonet e para
Pas tre viteve në ekipin e të rinjëve, Totti zhvilloi paraqitjen e tij të parë me ekipin e të rriturve të Romës në Serie A në moshën 16 vjeçare, kur ai u thirr nga trajneri Vujadin Boškov në fitoren 2–0 kundër Brescia më 28 mars 1993. Në sezonin e ardhshëm nën drejtimin e Carlo Mazzones, Totti filloi të luante më rregullisht si një sulmues i dytë, dhe shënoi golin e parë si profesionist më 4 shtator në barazimin 1–1 ndaj Foggia. Nga 1995, Totti ishte bërë titullar në skuadër dhe kishte shënuar 16 gola në tre sezonet e ardhshme, duke krijuar edhe disa të tjerë, duke bërë që trajneri Mazzone ta lavdëronte.
Pas shkarkimit të Mazzones në verën e vitit 1995 dhe largimit të Gianninit, u prit që Totti të luante një rol më të rëndësishëm pas disa sezoneve premtuese; megjithatë, skuadra zhgënjeu gjatë sezonit 1996–97, kurse Totti nuk e pati të lehtë të luante rregullisht nën drejtimin e trajnerit Carlos Bianchi, dhe majde ishte gati për të shkuar në huazim tek Sampdoria në janar 1997. Megjithatë, presidenti i Romës në atë kohë Franco Sensi, ndaloi transferimin, duke rritur tensionet me trajnerin, i cili në fund u largua nga klubi.
1999–2004: Scudetto si organizator
parapamje|Pikturë e Tottit në krah të mburojës së Scudettos, e pikturuar në një shtëpi në Romë
Në qershor 1999, presidenti i asaj kohe i Romës shkarkoi Zemanin dhe firmosi me Fabio Capellon si zëvëndësuesin e tij, me synimin për të fituar kampionatin. Deri në sezonin 2000–01 me trajnerin e ri, Roma po ndërtonte një skuadër konkuruese bazuar mbi Tottin, i cili po shnëdrroheshe në një mesfushor sulmues krijues në formacionin 3–4–1–2, për shkak të aftësive të tij krijuese. Totti shënoi në fitoren 2–0 kundër Bolonjës më 1 tetor 2000 në ndeshjen e tij të parë të sezonit. Më 10 dhjetor, Totti shënoi golin e fitores në fitoren 2–1 ndaj Udineses me një gjuajtje të fuqishme me të majtën që i dha Romës fitoren e pestë në shtëpi. Vazhdoi formën e tij të shënimit duke shënuar në fitoren 3–0 në shtëpi ndaj Napolit më 29 janar 2001, me Romën që përfundoi fazën e parë të sezonit në krye. Totti vazhdoi të luante një rol të rëndësishëm në mbajtjen e Romës në krye të renditjes deri në fund të sezonit, duke pasur një distancë komode ndaj Juventusit. Më 17 qershor 2001, në Stadio Olimpico, Roma mposhti Parmën 3–1. Golat u shënuan nga tre sulmuesit kryesor të skuadrës, Totti, Vincenzo Montella dhe Gabriel Batistuta, duke kurorëzuar Romën si kampione të Italisë për herë të tretë në historinë e saj. Totti e përfundoi sezonin në kampionat duke shënuar 13 herë, duke barazuar rekordin e tij personal për më shumë gola në një sezon të Serie A.
Më 19 gusht 2001, Totti fitoi trofeun e tij të parë të Superkupës italiane, duke shënuar dhe asistuar në fitoren 3–0 ndaj Fiorentinës. Pas kësaj ai u shpall Serie A Futbollisti italian i vitit për vitet 2000 dhe 2001, dhe më pas Serie A Futbollisti i vitit për vitin 2000. Ai u nominua për herë të parë për Topin e artë në vitet 2000 dhe 2001, ku përfundoi respektivisht në vendin e 14të dhe 5të. Falë performancave dhe aftësive si udhëheqes, Totti e themeloi veten si hero i tifozëve të Romës, ku një rol të madh luajti edhe lindja e tij Romë dhe fakti që kishte një jetë që ishte tifoz i ekipit.
Gjatë sezoneve të ardhshme, Totti luajti si një lojtar i lirë, duke luajtur herë si sulmues dhe herë si sulmues i dytë në formacionin 3–5–2, duke qëndruar në krah të Batistutës ose të riut të sapo blerë Antonio Cassano. Ai shënoi tregolshin e tij të parë në Serie A më 30 shtator 2002 në fitoren 3–2 ndaj Brescias. Ai gjithashtu shënoi golin e vetëm vendimtar në Stadiumin Santiago Bernabéu ndaj Real Madridit më 30 tetor 2002; ishte hera e parë në 35 vite që një ekip italian kishte fituar një ndeshje në Madrid. Totti vazhdoi me formën e tij të shënimit edhe ndaj Valencias, duke shënuar një dopietë në fitoren 3–0. Pavarësisht kësaj, Roma përfundoi vetëm në vendin e tretë në fazën e grupeve të Ligës së Kampioneve, dhe të tetët në Serie A, pavarësisht se arritën të kapnin finalen e Coppa Italias. Në finalen ndaj Milanit, Totti shënoi tre herë nga tre goditje dënimi në të dyja ndeshjet (një gol në Olimpico dhe dy në San Siro), por Roma u mposht 6–3 me rezultat të përgjithshëm. Në vitin 2003, Totti fitoi çmimin Serie A Futbollisti i vitit për herë të dytë.
Në sezonin 2003–04, Totti luajti një rol kyç me Romën që e mbylli kampionatin në vendin e dytë mbrapa Milanit. Gjatë sezonit, ai shënoi 20 gola, një rekord për të në atë kohë, gjë që e lejoi të fitonte çmimin Guerin d'Oro për herë të dytë si lojtari me mesataren më të lartë në Serie A përgjatë sezonit. Për më tepër, kapiteni i Romës shënoi gola karakteristik të tij me parabël në formë luge në dy raste, ndaj Brescias dhe Empolit.
2004–2009: Ndryshimi si sulmues
Pavarësisht se Roma zhgënjeu në sezonin 2004–05, një sezon që pa largimin e disa drejtuesve dhe lojtarëve nga klubi, Toti mbajti një formë pozitive duke shënuar 12 gola në Serie A, dhe 15 në të gjitha kompedicionet; një nga këto gola ishte edhe i 100ti i tij në Serie A i cili erdhi me një goditje dënimi në barazimin 3–3 ndaj Interit më 3 tetor 2004. Dy muaj më vonë, më 19 dhjetor, Totti u bë golashënuesi më i mirë i Romës në Serie A pasi shënoi golin e 107të kundër Parmës, duke thyer kështu rekordin që mbahej nga Roberto Pruzzo. Pavarësisht se Roma e përfundoi sezonin në vendin e tetë, Totti ndihmoi ekipin të arrinte në finalen e Coppa Italias; Roma megjithatë u mposht nga Interi.
Trajneri i ri i Romës për sezonin 2005–05, Luciano Spalletti, luajti me formacionin 4–2–3–1, duke e vendosur Tottin në një rol të ri si sulmues i vetëm. Pavarësisht rolit të tij të ri, Totti ende luante thellë në mesfushë ku shkonte të merrte topin në vend që të qëndronte në zonë, duke krijuar kështu më shumë hapsira për mesfushorët dhe anësorët në aksionet sulmuese; kjo gjë bëri që formacioni më pas quheshe 4–6–0, kurse roli i ri i Tottit u përshkrua si "numër 9 fallco" (sulmues i fshehur). Në pozicionin e ri, Totti filloi të shënonte vazhdimisht, duke arritur 15 gola në 24 ndeshje në ligë. Në pranverën e vitit 2005, ai rinovoi kontratën deri në vitin 2010, kurse rroga e tij vjetore u rrit deri në 5.4 milion €. Më 19 shkurt 2006, Totti pësoi një frakturë në fibulën e tij të majtë dhe dëmtim ligamenti gjatë një ndeshje ndaj Empolit pas një ndëryje të gabuar të Richard Vanigli. Me këtë dëmtim Totti rrezikonte mungesën e tij në Kupën e Botës 2006, por u rikthye në aksion më 11 maj si zëvëndësues në humbjen 3–1 ndaj Interit në finalen e dytës të Coppa Italias. Një pllakëz metali ju vendos Tottit gjatë operacionit në kyçin e këmbës, por doktorët vendosën të mos e operonin më dhe e hoqën atë pas rikthimit të Tottit, duke thënë që ajo pllakëz nuk do ndikonte në lojën e tij. Atij j'u dhan drogëra farmaceutike dhe teriparatide për të përshjetuar rikuperimin nga dëmtimi.