cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gjekë Marinaj
Intervista me Ramiz Alinë
Më 7 tetor 2011, vetëm pak orë pas vdekjes së ish presidentit Ramiz Alia, gazeta Shekulli botoi pjesën e parë të një interviste të Gjekë Marinajt me Ramiz Alinë. Me titullin “Intervista e amanetit të Ramiz Alisë”, gazeta aludonte se Alia ia kishte lënë amanet përgjigjet intervistuesit që të botoheshin vetëm pas vdekjes së tij. Por në një interviste dhënë për televizionin e Kosovës ATV, Marinaj e mohon këtë. Ai pohon se e kishte bërë intervistën me Alinë kryesisht për të mësuar se çdo ishte bërë me të (me Marinaj) sikur ta kishin kapur në kufi gjatë arratisjes apo po ta kishin kthyer mbara në Shqipëri autoritetet Jugosllave të asaj kohe. Por sqaron se Alia i kishte vënë si kusht (dhe jo si amanet) që intervista të mos botohej për sa të ishte gjallë ai.
Letra
Në një letër të shkurtër dhe miqësore, e cila shoqëronte përgjigjet e pyetjeve të Marinajt, ish presidenti i republikës së Shqipërisë Ramiz Alia shkruan :
I nderuar z. Gjekë Marinaj,
''Mora pyetjet tuaja për intervistën. Bashkëngjitur po ju dërgoj përgjigjet e mija, të cilat besoj se do t’i botoni pas vdekjes time pa qenë nevoja për ndonjë ndryshim.''
''Ju faleminderit për pyetjet e sinqerta. Ju uroj shëndet e suksese si juve, ashtu edhe gruas suaj, Dusita.''
Ju përshëndes miqësisht,
Ramiz Alia
Kuajt
Marinaj fillimisht e botoi poezinë e tij "Kuajt" në gazetën "Drita". Ajo që në shikim të parë lexohej si një poezi e thjeshtë për kafshët ishte në fakt një poezi satirike sociale dhe politike për popullin shqiptar që po shfrytëzohej e shtypej rëndë nga regjimi komunist i asaj kohe. “Kuajt” u botua në gazetën Drita më 19 gusht 1990 dhe reagimi publik qe i menjëhershme dhe i ashpër. Guximi i madh i botimit të një poezie kaq qartësisht subversive në një organ shtypi kombëtar i mahniti shqiptarët (dhe së shpejti edhe komunitetin ndërkombëtar). Brenda pak orësh, të gjitha kopjet e gazetës "Drita" u shitën në të gjithë vendin, kështu që njerëzit filluan ta kopjonin poezinë në copa letre dhe t'ia kalonin njëri-tjetrit nëpër trena dhe nëpër rrugë. Muaj më vonë, protestuesit recituan edhe kënduan tekstin e poezisë “Kuajt” përmes megafonave gjatë demonstratave antiqeveritare të vitit 1990-91. Parë nga ky këndvështrim, "fjalët e Marinajt frymëzuan lirinë [dhe] ndihmuan në mposhtjen e komunizmit në Shqipëri". Megjithatë, "duke parë se disa poetë ishin pushkatuar apo varur në qendër të qytetit, të cilët kishin shprehur nocione të ngjashme për lirinë dhe të drejtat njerëzore, Marinaj e dinte se iu desh të arratisej menjëherë nga vendi; paketoi disa nga librat e tij të preferuar, u tha miqve dhe familjes se do të shkonte me pushime dhe mori rrugën drejt maleve derisa doli në ish Jugosllavi".
Edukimi në Amerikë
Pas studimeve në Shqipëri, Marinaj fitoi një diplomë të asociuar në shkencë nga Brookhaven College, në vitin 2001. I vazhdoi studimet në Universitetin e Teksasit në Dallas, ku u diplomua në Artet dhe Shkencat humane, me gradën Magna Cum Laude, në vitin 2006. Magjistraturën e vazhdoi dhe e mbrojti në të njëjtin universitet dhe në të njëjtën degë në vitin 2008. Tre vjet më vonë, u certifikua në Studimet e Holokaustit nga Qendra Ackerman për Studimet e Holokaustit.
Doktor i filozofisë
Pas katër vjet studimesh të avancuara në letërsinë botërore dhe artin e përkthimit, Universiteti i Teksasit në Dallas i akordoi Marinajt doktoraturë (PhD) të cilën e pranoi në vitin 2012. Disertacioni i tij, i cili fokusohet në historinë dhe filozofinë e poezisë gojore në Ballkan dhe në teorinë e përkthimit letrar, titullohet "Poezia gojore në kulturën shqiptare dhe vendet e tjera ballkanike: Përkthimi i labirinteve të Papërkthyeshmërisë."
Teoria e Protonizmit
Sipas gazetës “The Dallas Morning News”, "Teoria e Protonizmit" e Marinajt kërkon të "promovojë paqen dhe të menduarit pozitiv" përmes kritikës letrare. Në vitin 2011, artikulimi i parë i kësaj teorie u botua në librin e tij "Protonizmi: nga Teoria në Praktikë", që menjëherë pas botimit mori Çmimin Albanian BookerMan për Letërsi nga Grupi Nacional i Medias në Tiranë.
Teoria e Protonizmit argumenton se interesat dhe paragjykimet personale të çdo kritiku ndikojnë në shkallën e theksit të vendosur në vlerësimin kritik të pikave të forta dhe të dobëta në një vepër të caktuar letrare. Marinaj formuloi Teorinë e Protonizmit në vitin 2005 si një përgjigje ndaj vërshimit të kritikave negative të panevojshme nëpër akademitë e Evropës Lindore pas rënies së komunizmit dhe luftës së ish Jugosllavisë. Si një formë alternative e kritikës letrare, Protonizmi synon të sigurojë një bazë të përbashkët nga e cila kritikët mund të vlerësojnë veprat letrare në mënyrë më objektive.
Teoria e Protonizmit përbëhet nga pesë parime qendrore: Protonismiotika, Restitucioni, Hulumtimi, e Vërteta dhe Etika. Protismiotika kombinon Protonizmin dhe semiotikën si një mjet për të zbuluar nëse një vlerësim negativ i një vepre ka për qellim të sulmojë padrejtësisht një autor nëpërmes veprës së tij apo është thjeshtë pjesë një kritikë joprofesionale.
Teoria e Protonizmit, e cila formon gur-themelin e vizionit kulturor pluralist të Marinajt, është përfshirë në plan-programet e disa universiteteve në Amerikë, Evropë, Amerikën Latine dhe në Azi. Teoria e Protonizmit jepet si lëndë me zgjedhje edhe në Universitetin "Shën Kirili dhe Metodi" (St. Cyril and Methodius) nga profesor Afrim A. Rexhepi. Kursi fokusohet në tre tema: Teksti, Konteksti dhe Pritja. Ai mbulon aspekte të ndryshme të kulturës, duke përfshirë fenomenologjinë e shpirtit të Hegelit, estetikën relacionale dhe veprën e artit si artefakt kulturor. The course also examines the theories of John Dewey and Nicolas Rorty, as well as the application of Protonism Theory. Kursi shqyrton gjithashtu teoritë e John Dewey dhe Nicolas Rorty, si dhe zbatimin e Teorisë së Protonizmit.[33] Literatura bazë për lëndën përfshin "Teoria e Protonizmit" të Marinajt, "Filozofinë e John Dewey" të John McDermott dhe "Hemisfera: Kultura Pamore e Amerikës, Protonizmi" të Prof. Kristen M. Walker.
Ministria e Arsimit e Republikës Popullore të Kinës e ka bërë Teorinë e Protonizmit pjesë të programeve të saj akademike për shkollat e larta. Leksioni hyrës i Marinajt "Teoria dhe Filozofia e Protonizmit: Një Ndihme për Përmirësimin e Funksionit Shoqëror të Letërsisë", mbajtur për herë të parë në tetor 2021 në Universitetin Dankook të Koresë së Jugut dhe fillimisht i botuar në gjuhën koreane, është botuar dhe prezantuar edhe në shumë gjuhë të tjera të botës.
Etnografia letrare
Librat akademiko-studimorë të Marinajt "Sung Across the Shoulder: Heroic Poetry of Illyria" (Kënduar maje krahu: Poezia heroike e Ilirisë) botuar në vitin 2011 në Amerikë, bashkëredaktuar e përkthyer me Prof. Frederick Turner, si dhe Poezia gojore e bazuar në disertacion e tij: "Poezia gojore në kulturën shqiptare dhe vendet e tjera ballkanike: (Përkthimi i labirinteve të Papërkthyeshmërisë" (Oral Poetry in Albanian and Other Balkan Cultures: Translating the Labyrinths of Untranslatability) botuar nga  (UMI, 2012 dhe Pro Quest, Michigan, SHBA 2020) janë pjesë e punës së tij në lëmin e letërsisë etnografike. Duke shqyrtuar poetët dhe interpretuesit gojorë në kontekstet e tyre gjuhësore, historike, gjeografike, kulturore, sociale dhe estetike, mund të thuhet se të dyja veprat analizojnë problemet e përkthimit të poezisë gojore dhe rindërtojnë procesin e përkthimit. Librat shërbejnë edhe si antologji të poezisë gojore shqipe në përkthim në anglisht. Marinaj është vlerësuar për kontributin e tij në gjuhësinë shqipe, konkretisht për krijimin e fjalëve të reja dhe neologjizmave, disa prej të cilave janë përfshirë në "Fjalorin leksiko-frazeologjik dhe etnolinguistik të Malësisë së Madhe" nga Prof. Gjovalin Shkurtaj.
Diplomaci kulturore
Që nga viti 2017, Marinaj ka marrë rolin e Komisionerit të Lartë në Departamentin e Shkëmbimeve Kulturore dhe Shkencore në Këshillin Ndërkombëtar për Diplomaci dhe Drejtësi, një organizatë e regjistruar në Degën e OJQ-ve të Departamentit të Çështjeve Ekonomike dhe Sociale (DESA). ) në Kombet e Bashkuara (OKB).
Marinaj mban edhe titullin Ambasador i Kombit për vendlindjen e tij Shqipërinë, akorduar nga Republika e Shqipërisë. Përveç lehtësimit të lidhjeve kulturore midis Shqipërisë dhe Shteteve të Bashkuara, ai ka udhëtuar gjerësisht në mbështetje të letërsisë dhe paqes, me një theks të veçantë në vendet e ish-Jugosllavisë dhe gjetkë në Bllokun Lindor historik të Evropës (Serbia, Kroacia, Mali i Zi, Kosova, Rumania),  si dhe kombet e ndara nga Shtetet e Bashkuara si ndasi ideologjike (Vietnam, Kinë, Kuba)       dhe shumë vendeve që karakterizohen nga tensione në formësimin e identiteteve të tyre kombëtare, etnike ose pluraliste (Koreja e Jugut, India, Meksika, Irlanda, Italia, Mbretëria e Bashkuar).
Marinaj ka mbajtur bashkëpunime profesionale gjithëpërfshirëse me shkrimtarë dhe figura kulturore nga këto dhe vende të tjera të botës, si Azerbajxhani, Uzbekistani, Laosi, Rusia, Kuba dhe Etiopia. Gama e tij e veçantë globale pasqyrohet edhe në botimet, përkthimet dhe titujt e publikuar nga Mundus Artium Press.
Profesioni aktual
Marinaj është drejtor i Mundus Artium Press, një shtëpi botuese a pavarur e letërsisë botërore e themeluar në vitin 1967 në Universitetin e Ohajos. Shtypi aktualisht ka zyra në Qendrën Akademike Erik Jonsson në Universitetin e Teksasit në Dallas, si dhe në Clayton të Oklahomës. Ai është gjithashtu redaktor i "Mundus Artium" (një Revistë e Letërsisë Ndërkombëtare dhe Arteve). Ai shërben gjithashtu si kryetar i komitetit përzgjedhës për Çmimin vjetor Gjenima për Letërsinë, i cili "nderon krijuesin e një grupi të rëndësishëm veprash letrare ose një arritje të vetme të madhe letrare që ka luajtur rol të rëndësishëm në historinë aktuale.
Ai ka dhënë mësim anglisht, komunikim dhe letërsi botërore, ndër kurse të tjera, në Kolegjin Dallas që nga viti 2001. Si profesor, Dr. Marinaj mbikëqyr disertacione doktoraturash për universitete të shumta në mbarë botën, dhe aktualisht është duke shërbyer në mënyrë aktive në Universitetin Kombëtar të Uzbekistanit.
Librat e botuar
Marinaj ka botuar disa libra me poezi, prozë, letërsi akademike, publicistikë dhe kritikë letrare në shumë vende dhe gjuhë të botës. Përmbledhjet e tij poetike përfshijnë "Mos më ik larg", "Infinit", Lutje në ditën e tetë të javës  Prizonierul Absentei, "Paradigma e Parajsës", "Prizonierul Absentei" (I burgosuri i munguar), Prizonierul Absentei "Dolazim da pozelenim" (Vij të Gjelbëroj). , "Nhung hy Vong Trong suot (Shpresa të tejdukshme), "Nhung Cay Lieu Ri Mau" (Shelqet e përgjakura), "Sevginin 24 Saati" (24 orë dashuri), "46 Sahifa" (Në faqen 46), 46 Sahifa "Schizzi D'immaginazione" (Skica në Imagjinatë), "ການສາລະພາບຂອງທະເລ" (Rrëfimet e detit), "Huminazing Venus" (Humanizimi i Venusit), "루다와 함께" (Me Nerudën në bregun e Atlantikut) }} dhe "An Ell Abeve the Clouds" (Një Spik mbi Re).     Përveç kësaj, ai ka botuar një libër me intervista të titulluar "Ana tjetër e pasqyrës", (The Other Side of the Mirror),  një libër me artikuj dhe ese të zgjedhura me titull Ca më nuk mund të mbeten sekret, një libër me kritikë letrare të titulluar "Protonizmi: nga teoria në praktikë",< dhe një libër akademik me titull "Inkshed: A Poet’s view on the Vietnam War" (Bojëderdhje: Pikëpamje e një poetit mbi luftën e Vietnamit.
Përkthime
Marinaj, i cili ka shërbyer si redaktor i ftuar i Translation Review, ka përkthyer disa libra nga anglishtja në shqip dhe dy nga shqip në anglisht, duke përfshirë një përmbledhje me poezi epike gojore shqiptare (me Frederick Turner). Marinaj ka redaktuar më shumë se një duzinë librash në të dyja gjuhët. Ai ka përkthyer gjithashtu dy libra nga vietnamezisht në shqip: Zanoret në vesë, poezi të zgjedhura nga Mai Văn Phấn; dhe "Leksione në shah: Poezi nga ditari i burgut" nga Ho Chi Minh.
Çmimet dhe velrësimet e kritikes
Marinaji i është akorduar çmimi Pjetër Arbnori për letërsi nga QNK, pjesë e Ministrisë së Turizmit, Kulturorës, Rinisë dhe Sporteve të Shqipërisë, në vitin 2008. . Çmime të tjera që ai ka marrë në Shqipërinë postkomuniste dhe diasporën e saj përfshijnë Çmimin "Pena e Artë" akorduar nga Shoqata e Shkrimtarëve Shqiptaro-Amerikanë (2003); Çmimin "Albanian BookerMan" për Letërsinë (2011), dhënë nga Grupi Kombëtar i Medias në Tiranë, Shqipëri, për teorinë e tij: "Protonizmi: nga Teoria në Praktikë"; dhe Çmimin Qytetar Nderi i Malësisë së Madhe, (2021). Përtej Shqipërisë, Marinaj ka marrë, në SHBA, "Çmimin Sojourn", që tani quhet "Reunion: The Dallas Review", (first place, 2006); (vendi i parë, 2006); Çmimi Ndërkombëtar për Letërsinë "Suwon KS" të Koresë së Jugut (2020) dhe Çmimi Ndërkombëtar për Letërsinë "Changwon KC"      (2021) dhe dy çmime kombëtare “Insignia” (2015, 2019) nga Shoqata e Shkrimtarëve të Vietnamit, me një citim të veçantë "për kauzën e Letërsisë dhe Arteve të Vietnamit"; në Itali i është dhënë Çmimi "Autori Ndërkombëtar" (2019); në Uzbekistan, Çmimi "Poet të Botës"   dhe në Indi, Çmimin "Poet Botëror" nga Bengali Perëndimor (2019); Çmimin "Mirënjohës" i Shoqatës Ndërkombëtare për Studime dhe Kërkime Ndërkulturore (2019); dhe një çmim "Mirënjohje për Poetin Botëror" (2020) nga Lëvizja e Letërsisë së “Nëndheshme” dhe Revista Letrare "Platformë". Marinaj është nominuar disa herë edhe Çmimin Nobel në Letërsi.
Libra mbi Marinaj
Marinaj është subjekt i disa librave dhe veprave shkencore duke përfshirë "Shtigjeve Letrare të Gjekë Marinajt" nga Senada Demushi. "Gjekë Marinaj më Shumë se Poet" nga Adnan Mehmeti. "Fshehur në Dritën e Mendimit: 22 Poezi të Gjekë Marinaj dekoduar" (Hidden in the Light of Thought: 22 Poems of Gjekë Marinaj's Decoded) nga Dr. Ramesh Mukhopadhyaya.
Veprat poetike dhe teoritë letrare të Marinajt janë shqyrtuar thellësisht edhe në "Libra dhe Mbresa" nga Shefqet Dibrani; "Traditë dhe bashkëkohësi" nga Mikel Gojani; "Studime nga estetika" nga Dr. Afrim Rexhepi; "Vështrim mbi Poezinë e Diasporës" nga Mimoza Rexhvelaj; "Biblioteka e hirushes" nga Anton Gojçaj; "Hapësirë tjetër" (Không Gian Khâc) nga Mai Văn Phấn; "Esencat e mendimit letrar" nga Besim Muhadri; "Poezia: E tashmja e pathyeshme" (Poesia: L'ivincibile Presente) nga Giovanni Romanos;
Jeta private
Gjekë Marinaj është i martuar me Dusita Marinaj që nga viti 1992. Emri i gruas së tij para martësës ka qenë Dusita Jivoinovici, një femër romune me origjinë serbe e edukuar në mjeksi, profesion të cilin e ushtron në Qendren Mjeksore UT Sowthwest (Universitetin e Texasit Sowthwest). Marinaj i ka dedikuar Dusites një libër me poezi për dashurinë titulluar Paradigma e Parajsës, botuar nga shtëpia botuese Faik Konica, në Prishtinë. . Ata jetojnë në qytetin Mckinney, në Teksas.
Kanë thenë
Shkrimtari shqiptar Ismail Kadare (Fitues i Çmimi Ndërkombëtar Booker, 2005) ka theksuar se “Gjekë Marinaj dallohet ndër poetët më të mirë shqiptarë të kohës dhe kjo do të thotë se ai zë vend midis poetëve më të mirë evropianë...”
Sipas gazetës italiane "Da Bitonto", Teoria e Protonizmit të Marinajt, "e aplikuar në politikë, në jetën shoqërore, në edukimin e brezave të rinj, mund të krijojë një revolucion jashtëzakonisht të bukur dhe të rëndësishëm, sepse ku ka jetë ka bukuri, ku ka bukuri ka poezi dhe ku ka poezi ka liri, dhe liria është motori i pozitivitetit njerëzor”."
Nikolla Zengo
Ka jetuar ne gjysmën e dyte te shekullit te 18-te dhe gjysmën e pare te shekullit te 19-te. Për te kemi pak te dhenë. Dimë se ka qene ne Rusi. Prej asaj periudhe trashëgojmë 25 skica te bëra ne laps. Ato paraqesin figura e portrete aristokratesh te asaj kohe, me veshjet e tyre karakteristike ruse si dhe skena fetare si "Kryqëzimi", "Ngjallja e Krishtit". Skicat dëshmojnë se autori është piktor, qe e njeh mire mjeshtërinë e tij dhe se ato përbejnë punën përgatitore te piktorit për pune te tjera përfundimtare, te cilat fatkeqësisht nuk i njohim por tregojnë se autori i tyre ishte piktor i njohur për kohën dhe jo person pa talent dhe kulture profesionale.
Historia e Bangladeshit
Historia e Bangladeshit
Deri në vitin 1947 Bangladeshi ishe pjesë e Indisë. Pas ndarjes së Indisë dhe Pakistanit edhe pse kjo pjesë e Pakistanit ndahej nga pjesa malore e Indisë me Pakistan ishte pjesë e saj. Pakistani si shtet i ri kishte një religjion në tërë sipërfaqen, mirëpo në pjesën e bengalëve zotëronte një kulturë tjetër. Kjo ishte edhe shkaku i kryengritjeve të cilat sollën luftën (25 mars 1971) dhe ndarjen e Pakistanit lindorë dhe me këtë shpalljen e pavarësisë më 26 mars 1971 nga Mujibur Rahman. Për pavarësimin e këtij vendi ishte përgatitur India e cila më 3 - 16 dhjetor 1971 filloi edhe ti mbështes forcat kryengritëse në Pakistanin lindor (si i thonin në atë kohë). më 17 dhjetor 1971 lufta për pavarësi e forcave kryengritëse të ndihmuara nga India pranohen dhe zyrtarisht nga OKB-ja dhe krijohet shteti i quajtur Bangla Desh.
Kantoni Rochechouart
Kantoni Rochechouart (frëngjisht: Canton de Rochechouart) është një kanton në departamentin Haute-Vienne, rajonin Limousin në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Rochechouart. Ka sipërfaqe 139.86km2 dhe popullsi 5369 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Rochechouart aktualisht përbëhet nga 5 komuna.
Monumenti i Aqif Pashë Biçakut
Monumenti i Aqif Pashë Bicakut është një nga krijimet më të rëndësishme të skulpturës monumentale në Elbasan, ngritur pas v. 1990, vepër e skulptorit Bujar Kapllani e realizuar në bronz me lartësi 2,9 metra dhe e vendosur mbi një platformë dhe bazament 2,7 metra të lartë.
Namazi i teravive
Etimologjia
Fjala “teravi” është shumës i fjalës “teruihatun” e cila rrjedh nga fjala “rahatun”, që do të thotë çlodhje, pushim. Imam El Fejumi në “Misbahul munir” dhe imam Ibnul Mendhuri në “Lisanul arab” shpjegojnë se namazi i teravive është quajtur kështu, ngaqë muslimanët e gjeneratës së parë, kur falnin namazin e teravive pushonin pas çdo dy selamesh, pra pas çdo katër rekatësh.
Falja e namazit
Namazi i teravive falet pas namazit të jacisë dhe para namazit të vitrit, në xhami me xhemat, por mund të falet edhe vetëm në shtëpi. Nëse ai që falet ka arritur në xhami ose në vendin që është duke u falur namazi i teravive në një pjesë të caktuar të faljes atëherë pjesën e mbetur mund të e plotësojë edhe pas namazit të vitrit. Sunnet është të falen 8 rekatë namaz, duke dhënë selam pas çdo 2 rekatësh. Aishja (Allahu qoftë i kënaqur me të!) thotë:
Shumica e dijetarëve të mëdhenj si imam Ebu Hanifja, imam Maliku, imam Shafiu, imam Ahmed ibn Hambeli, imam Sufjan eth Theurij, imam Ibnul Mubarek etj., janë të mendimit se namazi i teravive mund të falet më shumë se 8 rekatë, pasi kjo gjë ka qenë e njohur te tabiinët (pasuesit e sahabëve), të cilët i kanë falur teravitë dikush 20 rekatë, dikush 36, dikush më shumë e dikush më pak. Imam El Kemal Ibnul Humami, njëri nga dijetarët më të njohur të medhhebit hanefi, thotë:
Namazi i teravive është i mundshëm edhe për gratë. Edhe pse namazi më i mirë për gruan është në shtëpinë e saj, siç ka ardhur në një hadith që e transmeton Ebu Daudi, kjo s’do të thotë se namazi i saj në xhami është i pavlefshëm, aq më tepër kur bëhet fjalë për namazin e teravive, i cili është një namaz i veçantë. Dalja e gruas nga shtëpia natën në xhami ka kushtet e veta. Ajo duhet të jetë e shoqëruar nga pjesëtarët e familjes së saj, të jetë e mbuluar, të mos zbukurohet për njerëzit e huaj, mos të parfumoset me erëra të mira.
Është e pëlqyeshme që për namazin e teravive të merren edhe fëmijët që kanë mbushur moshën 7 vjeç, që ta praktikojnë këtë namaz me xhemat në muajin e ramazanit dhe që të marrin pjesë në begatitë dhe mirësitë që Allahu i Lartësuar zbret në këtë muaj madhështor.
Vlera e faljes
Buhariu dhe Muslimi transmetojnë se për vlerën e këtij namazi Muhammedi (alejhi selam) ka thënë:
Norderstedt
Norderstedt (Gjermanishtja e ulët: Noordersteed) është qyteti i pestë më i madh në shtetin federal Shlesvis-Holshtajni, me popullsi prej 78,679 banorë.
Historia
Norderstedt u krijua nga bashkimi i katër fshatrave më 1 janar 1970: fshatrat e Friedrichsgabe dhe Garstedt, që të dyja i përkisnin distriktit Pinneberg, dhe fshatrat Glashütte dhe Harksheide, që të dy i përkisnin distriktit Stormarn. Qyteti i sapokrijuar u caktua në distriktin Segeberg.
390 p.e.s.
Mbi vitin 390 p.e.s..
Revista "Gjeopolitika", Nr.4
"Kushtetuta dhe sfidat e konsolidimit të Republikës së Kosovës" ka në fokus analizën e dokumentit themeltar të shtetit më të ri në Ballkan. Ky numër përmbledh kontributet e pjesëmarrësve në konferencën me të njëjtën temë që u mbajt në 29 mars 2010 në mjediset e Universitetit "Marin Barleti" dhe në bashkëpunim me Kolegjin "Dardania" të Prishtinës.
Ky numër i revistës përfshin fjalën hyrëse nga prof. dr. Rexhep Meidani dhe ndahet në dy pjesë kryesore. E para me temë "Kushtetuta e Republikës sëKosovës, vështrime tëpërgjithshme" përfshin kumtesën e Ilir Pandës "Kushtetuta e Republikës sëKosovës nënjëvështrim krahasues", të prof. Arsim Bajramit "Propozimi gjithëpërfshirës për zgjidhjen e statusit tëKosovës", të prof. dr. Paskal Milos "Nga Rambuje në Kushtetutën e Kosovës", të prof. dr. Haki Demollit "Disa prej karakteristikave të sistemit juridik të Kosovës", të prof. Arben Putos "Pavarësia e Kosovës në Gjyakatën Ndërkombëtare të Hagës", të prof. Kurtesh Saliut "Disa karakteristika të Kushtetutës së Kosovës".
Pjesa e dytë "Analizë e elementëve të ndryshëm të Kushtetutës së Republikës së Kosovës" përmban punimin e prof. dr. Aurela Anastasit "Kushtetuta e Republikës së Kosovës dhe integrimi i saj euro-atlantik (vështrim i krahasuar me Kushtetutën e Republikës së Shqipërisë), e prof. Luan Omarit "Komunitetet dhe pozita e tyre sipas Kushtetutës së Kosovës", prof. ass. Visar Morinës "Mbrojtja kushtetuese e lirive dhe të drejtave themelore përmes ankesës individuale kushtetuese", e Ilir Pandës "Organizimi gjyqësor sipas Kushtetutës së Republikës së Kosovës", e Jordan Dacit "Raporti midis së drejtës ndërkombëtare dhe të drejtës së brëndshme sipas Kushtetutës së Republikës së Kosovës", MA Violanda Theodhorit, dr. Eralda (Met'hasani) Çani "E drejta për informim në raport me ruajtjen e parimit të privatësisë", Msc.LLM Edlira Llohës "Koncepti i sovranitetit dhe pasqyrimi i tij në Kushtetutën e Kosovës", Ledian Drobonikut "Sistemi elektoral i Republikës së Kosovës në një vështrim krahasues".
Andon Zengo
Djali i Nikolla Zengos, trashegoi profesionin e zografit nga i ati. Ka jetuar nga gjysma e pare e shek. 19 - te, deri ne fund te atij shek. Edhe ai si i ati ka qene prift ( 1839 ). Ka punuar si kinograf ne Agios Oros ( Mali i Shenjte ) dhe ne Rusi.
389 p.e.s.
Mbi vitin 389 p.e.s..
Himni kombëtar (Vasil S. Tole)
Himni kombëtar : studim. Autori Vasil S. Tole. Botuar nga Akademia e shkencave. Tiranë, 2013. Faqet e librit 270.
Ust-Xheguta
Ust-Dzheguta (Rusisht Усть-Джегута) Ust-Dxheguta gjindet në Republika e Karaçaj Çerkes (Rusi). Gjindet në Malet Kaukaz afër lumit Kuban, 15 Kilometra në Jug të Çerkesut, në koordinatat 44° 5′ 14″ N 41° 58′ 24″ E. Ust Dxheguta ka gjithsej 32.903 dhe është qytezë.
Rakovina
= Rakovina e Dushkajes =
Rakovinë është një vendbanim në komunën e Gjakovës, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin RRAFSHINË.
Por, në vitet e hërshme, Rakovina njihej me emrin Rrafshinë. Mendohet se këtë emër e ka marrë ngase fshati shtrihet në tokën e rrafshët afer Drinit të Bardhë.
Gjeografia
Në anën veriore dhe perëndimore te fshatit ngrihen kodrat dhe pyet me lloj-lloj drurësh, ndërsa në jug shtrihet toka e pëlleshme ,qe I ka mbajtur gjallë fshatarët. Në lindje rrjedh Drini i Bardhë, i cili ja shton bukurinë Rakovinës (tash i quajtur kështu ).
Ai nuk ka gojë, për të treguar se sa pushtues janë ndërruar në këtë fshat , sa banor ka pasur dhe prej nga kanë ardhur dhe kah kanë shkuar .Rrafshina (tash Rakovina) është njëri ndër fshatrat e shumë të Bregdrinisë.
Historia
Jetonin në këtë fshat tri familje, të cilat më vonë me ndarjet e tyre , rriten numrin e shtëpive.
Ndonëse fshat i vogël, mbi të binte pamërshirshëm barra e rëndë e jetës, që e shkaktonin pushtues të ndryshëm.
Edhe ky fshat ka historinë e vet ,sikur fshatrat e tjerë kudo në Kosovë.
Pushtuesi I kishte etiketuar me emra : kundërshtarë, reaksionarë, ballistë e informbyroistë.
Edhe pse jo shume shtepi dhe banore ,Rakovina tregoj vlerat e saj patriotike dhe trimerine e saj ne luften e fundit 1998-1999.
Cdo shtepi kishte derguar se paku 3 burra dhe qe ishin te zot, t'i bejne balle armikut.
Priti dhë përcjelli shumë lufta, tortura dhe malltretime , por, sot ajo sot është e fortë , ka mbi 50 shtëpi dhe një fshat I vogël por mirë I organizuar dhe shumë puntorë
Rakovina, pas luftes beri pune te mira ne fshat , nga perfaqesuesit e saj , te cilet cdohere fshati i zgjedh.
Nuk ka shume mungesa si fshat, jane bere investime ne nevojat elementare poashtu ende punohet per t'ia bere sa me te lehte jeten banoreve.
.
Prapambetësia
Prapambetësia apo prapambetja është mungesa e përparimit nga një person ose grup në një normë të perceptuar kulturore të përparimit, siç janë për shembull shoqëritë tradicionale në raport me shoqëritë moderne shkencore dhe teknologjikisht të përparuara të industrializuara.
Modeli i Gerschenkron
Modeli i prapambetjes është një teori e rritjes ekonomike e krijuar nga Alexander Gerschenkron. Modeli postulon se sa më e prapambetur të jetë një ekonomi në fillim të zhvillimit ekonomik, aq më shumë ka të ngjarë të ndodhin disa kushte:
Institucione të veçanta, duke përfshirë bankat ose shtetin, do të jenë të nevojshme për të kanalizuar siç duhet kapitalin fizik dhe kapitalin njerëzor në industri.
Modeli i prapambetjes shpesh kontrastohet me modelin e ngritjes Rostovian të zhvilluar nga W.W. Rostow, i cili paraqet një model më linear dhe strukturalist të rritjes ekonomike, duke e planifikuar atë në faza të përcaktuara. Të dy modelet nuk janë reciprokisht ekskluzive, megjithatë, dhe shumë vende duket se i ndjekin të dy modelet në mënyrë adekuate.
Veblen
Gjermania Perandorake dhe Revolucioni Industrial i 1915-ës i Thorstein Veblen është një ese e zgjeruar që krahason Mbretërinë e Bashkuar dhe Gjermaninë dhe arrin në përfundimin se ngadalësimi i rritjes në Britani dhe përparimet e shpejta në Gjermani ishin për shkak të "dënimit për të marrë drejtimin".
Industria britanike përpunoi, në një kontekst të firmave të vogla konkurruese, mënyrat më të mira për të prodhuar me efikasitet. Prapambetja e Gjermanisë i dha asaj një avantazh në atë që praktikat më të mira mund të adoptoheshin në firmat e mëdha.
Referimet
<references group="" responsive="1">
Çikatova e Re
Çikatovë e Re është një vendbanim në komunën e Drenasit, Kosovë.
Plutos
thumb|220px|Statujë e Plutosit, kopje romake e [[Shekulli I|shekullit l prej një origjinali të vitit 374 -370 p.e.s.]]
Winnebago County (Iowa)
Winnebago County është një nga  qarqet në shtetin federal Iowa të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Dima Bilan
parapamje|200px|Dima Bilan në Vitin 2007 Per me teper shiko versionin angles [|Dima Bilan(angl)] Dima Bilan është këngëtar rus i cili fitoi vendin e dyte Eurovizionin me 2006 për herë të parë me kengen "Never Let You Go". Ai gjthashtu fitoi vendin e pare ne Eurovizionin e 2008 ne Beograd. Ai ka pasur shume hite ne Rusi Emri i vërtetë i Dima Bilan është Viktor Nikolaevich Belan. Dima Bilan lindi në dhjetor të vitit 1981 në Ust-Xheguta
Biografi
Bilani u lind në dhjetor të vitit 1981 në Ust-Xheguta. Karriera e tij do te fillonte me 2006 ku televizioni rus "Channel One" do ta zgjidhte per ta perfaqesuar Rusine ne Eurovizionin e vitit 2006 ne Athine me kengen "Never Let You Go" ku arriti te merrte vendin e dyte dhe njekohesisht duke realizuar perfaqesimin me te arrire qe ka marre ky shtet ne Eurovizion. Ne shtator te 2006 ai arriti te fitonte Cmimin per artistin dhe kengen me te mire ne MTV Cmimet Muzikore Ruse dhe ne 2 nentor perfaqesoi Rusine ne MTV EMA ne Kopenhage.
Ne 2008 Bilan do te fitoje vendin e pare ne Eurovision 2008 me kengen "Believe" ne bashkepunim me violinistin Edvin Marton dhe Evgeni Plushenko. Ai morri 272 pike dhe nder kto 7 vleresime ishin 12 pikeshe. Fitorja do te shpallej me 24 maj 2008 ku do te kishte nje konflikt te vogel mes nje shteti tjeter, Ukraines.
Referimet
https://en.wikipedia.org/wiki/Dima_Bilan
Tekstet shqipe dhe shkrimi i shqipes në vitet 879 - 1800
Tekstet shqipe dhe shkrimi i shqipes në vitet 879 - 1800 me Autor Dhimitër S. Shuteriqi. Botuar në Tiranë: Akademia e Shkencave, 2005. Faqet e librit 412.
Kantoni Saint-Amant-Roche-Savine
Kantoni Saint-Amant-Roche-Savine (frëngjisht: Canton de Saint-Amant-Roche-Savine) është një kanton në departamentin Puy-de-Dôme, rajonin Auvergne në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Saint-Amant-Roche-Savine. Ka sipërfaqe 87.46km2 dhe popullsi 1375 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Saint-Amant-Roche-Savine aktualisht përbëhet nga 5 komuna.
Sungai dua
Sungai Dua është një qytet në Penang, në Malajzi. Gjendet midis 2 lumenjve në pjesën perëndimore të ishullit Penang, prandaj dhe quhet Sungai Dua (2 lumenjtë). Qyteti më i afërt nga Sungai Dua, është Gelugor. Popullsia e qytetit u rrit pas ndërtimit e një universiteti në atë më 1969.
Ramoci
Ramoc është një vendbanim në komunën e Gjakovës, Kosovë.
Akademia Papnore
Papnor Akademi janë institucione të me të cilat romak Curia në jetës shkencore dhe artistike pjesëmarrës.
Historia
Origjina e Academies'''reaches Papnor mbrapa Në fillim Modern Times, në të cilin një shumëllojshmëri të komunitetet e vogla e dijetarëve, i quajtur ndonjëherë "akademi" thirrur. Ata ishin forerunners e sotme Akademi Shkencës.
Papnor Akademia e Teologjisë
ThePontifical Akademia e Teologjisë(lat. Pontificia Academia Theologica''') u nënshkrua në Romë themeluar në 1718 dhe mori statutin e saj të parë nga Papa Pope Clement XI.. Raport prill 2009, i emëruar Papa Benedikt XVI. Salesians e Don Bosco Manlio Sodit si President i ri i Akademisë.
Papnor Akademia e Shkencave
Akademia e Shkencave Papnor( Lat. Pontificia Academia Scientiarum) është në përputhje me ndërkombëtarisht të kuptuarit dominues të fjalës "Scientiae" një akademi shkencore. Në formën e tij aktuale ishte në 1936 nga Papa Pope Pius XI. caktuar, por ajo e sheh veten në traditën e Accademia dei Lincei në vitin 1603.
Anëtarësimin e tij përfshin 80 shkencëtarë të njohur, duke përfshirë jo—Katolik, nga e gjithë bota.
Papnor Akademia e Shkencave Sociale
Papa Gjon Pali II, e themeluar në vitin 1994 Papnor Akademia e Shkencave Sociale (lat. Pontificia Academia Scientiarum Socialium) është i bazuar në Proprio MOTU "Socalium Scientiarum", 1 janar 1994
Akademia Papnor për Jeta
Krijuar nga Papa Gjon Pali II 1994 Akademia Papnor për Jeta ,'( Latine forPontificia Academia Pro Vita'') është i bazuar në Vitae proprio MOTU mysterium "  e 11. shkurt 1994. Presidenti që prej 2008 Rino Fisichella.
Shih edhe
(Pontificia Accademia di San Tommaso d'Aquino e di Religione Cattolica)
Referimet
((Koordinon | emri = Papnor Akademia e Shkencë | NS = 41.904154 | EW = 12,45252 | type = historike të
Papa Jani Zengo
Papa Jani Zengo (1832-1912) ishte ksilograf, fotograf, dhe mësues shqiptar i shekullit XIX, ndër të paret fotografë shqiptarë.
Jeta
Kreu shkollën fillore greke në Dardhë, më vonë largohet nga fshati e shkon si girak zografi në Malin e Shenjtë e në Korfuz. Në vitin 1855 punon në Larisa, ku mësoi dhe profesionin e fotografit, është ndër fotografet e parë shqiptare (në mos i pari). Fotografia e parë që ruhet deri më sot është ajo e shkollës së Dardhës më 1876. Ne vitin 1855 ai ndjek ne Korçe. Ishte drugdhendës. Me 1886 ai merret me lëvrimin e shqipes e ne këtë drejtim na ka lëne dorëshkrim një alfabet shqip me 33 germa, me te cilin beri përpjekje për te kthyer ne shqip Ungjillin. Ka mbetur nga veprat e tij te shumta vetëm një ikone "Peritoni" (Rrethprerja e Krishtit) e vitit 1864, qe me sa duket duhet te jete nga punët e tij fillestare ne fushën e pikturës. Papa Jani Zengo profesionin e fotografit dhe piktorit ua me'soi edhe djemve te tij Vangjelit, Nikolles e Eftimit.
Monumenti i Isuf Myzyrit
Është vepër e skulptorit nga Tirana Artan Peqini. Figura qëndron e vendosur mbi një kub të thjeshtë të veshur me mermer gri Brenda një përcele me lule, midis trotuarit përballë kryqëzimit të rrugëve. Në sfond të figurës ndodhen godinat e institucioneve qendrore-administrative të qytetit. Skulptura i kushtohet këngëtarit popullor, qytetarit të nderuar të qytetit, artistit të popullit Isuf Myzyri, i cili krijoi një fond të gjerë të këngës qytetare elbasanas të shek. XX, me vargje dhe melodi të krijuara nga ai vetë dhe të mbështetura në motivet e jetës së përditshme të kohës që jetoi. Figura e bronztë është paraqitur me violinë në dorë dhe poshtë faqes së majtë duke u përulur përballë publikut që e duartroket. Kjo skulpturë e realizuar në bronz ka madhësinë natyrale me përmasat e njeriut.
Guljelm Radoja
Guljelm Radoja (2 Korrik 1945 - 5 Maj 2021) ishte nje aktor shqiptar i filmit dhe teatrit. Pas përfundimeve studimeve të larta në Institutin e Lartë të Arteve (sot Akademia e Arteve) për Dramaturgji në vitin 1972, fillon punën si aktor profesionist në Teatrin e Librazhdit. Më pas largohet nga ky teatër për të punuar si aktor dhe regjisor pranë Teatrit "Bylis" të qytetit të Fierit dhe më pas si aktor në Teatrin "Aleksandër Mojsiu" në Durrës. Ndër interpretimet e tij në teatër mund të përmendim rolet e tij në dramat “Bourgeois Wedding” e Bertold Brehtit, “Me syrin e një klouni” e Heinrich Bëllit, “Trojanët” e Vasilis Theodoropulosit etj.
Në kinematografi ai ka luajtur më shumë se 30 role. Roli i i tij i parë ishte ai i inxhinnierit të pyjeve në filmin "Gjurma" në vitin 1970. Më tej do të vazhdonin një sërë rolesh të tjera si roli i Tenente Gruabardhit në filmin "Në fillim te verës" në vitin 1975, roli i Stefan Bardhit në filmin "Mësonjëtorja" në vitin 1979, roli i Petro Nini Luarasit në filmin "Kush vdes në këmbë" në vitin 1984, roli i priftit në filmin "Kthimi i ushtrisë së vdekur" në vitin 1989, roli i prokurorit në filmin "Kolonel Bunker" në vitin 1998, etj.
Për meritat e tij artistike Guljelm Radoja është nderuar me titullin "Artist i Merituar".
Jeta e mevonshme dhe vdekja
Radoja jetonte në Durrës. Ai u nda nga jeta më 5 maj 2021 nga Covid-19 ne siptalin Shefqet Ndroqi ne Tirane.
Urat Antike
Urat Antike
Ura që i përkasin periudhës antike, shek. II p.e.r deri në sek. VI e.r. Ekzistenca e shumë rrugëve në rajonin e Elbasanit gjatë kësaj periudhe kushtëzoi dhe ndërtimin e mjaft urave. Romakët nga shek. II p.e.r dhe në dy shekujt e parë të perandorisë, në kohën e perandorëve August dhe Adrian ndërtuan : Urat e drurit janë më të hershmet se urat e gurit. ë kësaj periudhe është Ura e Topciasit mbi Shkumbin, në Elbasan, që i shërbente rrugës që fillonte nga Apolonia për tu lidhur me rrugën Egnatia. Këmbët kanë hapësirë 12 m njëra nga tjetra, janë ndërtuar me mur guri dhe përbëhet nga trungu, brendësia e murit është punuar me gurë lumi, me derdhje llaci të shumtë. Këmbët kanë qenë të lidhura ndërmjet tyre me trarë.
Ilene Graff
Susan Ilene Graff (New York, 28 shkurt 1949) është një aktore amerikane dhe këngëtare. Ai ka lindur në Brooklyn, New York. Ajo është e njohur për rolin e saj në Martha Ouens z Belverdere.
Vitet e hershme
Graff ka lindur në Nju Jork. Judith vajza Clarice, një mësues piano dhe drejtor kor dhe Jerome Lawrence Graff, një muzikant.
Karrierës
Puna e tij e parë ishte të paraqitjet në Sitcoms American Barnaby Jones dhe Laverne & Shirley. Nga 1981-1984, Graff pa një linjë të qëndrueshme të punës në komeditë e njohura amerikane si MORK dhe Mindy , dhe për tre , dhedrama Shën Diku tjetër. Në vitin 1985, ajo mori atë që është ndoshta roli i tij më i famshëm , duke luajtur gruaja e Bob Uecker në komedinë IMR. Belvedere.
Programi transmetuar në vitin 1990. Ai e filloi karrierën e tij profesionale si një të riu, kur ajo kryhet si një këngëtare dhe aktore komerciale. Ai mori pjesë në Shkollën e Lartë Van Buren në Queens Village, dhe u diplomua nga Ithaca College në vitin 1970 dhe luajti rolin e Sandy në prodhimin Broadway e lubrifikantëve për 2 vjet pas të cilit u bë rolet televizive më të dukshëm dhe të kinema. Ai bëri debutimin e tij profesionale në fazën e muzikore Broadway4 në premtime, premtime.
Revista "Gjeopolitika", Nr.5
Ky numër i revistës përpiqet t'i japë përgjigje një pyetje të pranishme në debatin publik të viteve të fundit: A e ka përfunduar Shqipëria fazën e tranzicionit?
Diskutimet e përfshira në këtë numër trajtojnë këtë temë në tre aspekte : a) karakteristikat dhe tiparet e tranzicionit në Shqipëri dhe nëse vendi e ka përfunduar këtë fazë, b) nëse vendi ka hyrë në fazën e konsolidimit demokratik, c) nëse perspektiva e anëtarësimit në BE dhe procesi i integrimit evropian e kanë ndihmuar Shqipërinë në procesin e saj të demokratizimit.
Ky numër përmbledh punime të prof. dr. Rexhep Meidanit "Tranzicioni shqiptar: Aspekte tëtij- Metoda krahasimore (Nga autoritarizmi në demokraci: Spanja dhe Shqipëria), prof. Bruce Haddock "Demokracia, stabiliteti dhe Evropa: Tranzicioni në një kontekst më të gjerë", të prof. dr. Paskal Milos "Integrimi dhe kriza politike në Shqipëri", të prof. dr. Pëllumb Xhufit "Dinamika të munguara evropiane të politikës shqiptare", të dr. Mirela Bogdanit "Ka përfunduar tranzicioni në Shqipëri? Indikatorët e demokracisë së konsoliduar", dr. Fatos Tarifës "Kujtesa historike dhe tranzicioni demokratik", MA Afrim Krasniqit "Zgjedhjet dhe përfaqësimi politik, ndikimi i tyre në procesin e tranzicionit", dr. Lekë Sokolit "Ekuivokët e tranzicionit", prof. asoc. Gjergj Sinanit "Demokracia në Shqipëri ndërmjet parimeve dhe realitetit", Lutfi Dervishit "20 vjet tranzicion: Media e pavarur, mision i pamundur?", Gëzim Tushit "Tranzicioni: realiteti dhe perceptimi", dr. Reis Mulitës "Informaliteti politik, bartës i tranzicionit tëtejzgjatur shqiptar".
Kantoni Bricquebec
Kantoni Bricquebec (frëngjisht: Canton de Bricquebec) është një kanton në departamentin Manche, rajonin Basse-Normandie në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Bricquebec. Ka sipërfaqe 159.88km2 dhe popullsi 11214 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Bricquebec aktualisht përbëhet nga 14 komuna.
Gjeografia e Singaporit
right|thumb|300px| harta e Singaporit
Teritorin e shtetit të Singporit e përbëjnë 63 ishuj, duke përfshirë edhe ishullin kryesor Singapor. Ishujt Jurong, Pulau Tekong, Pulau Ubin dhe Sentosa janë ishijt më të mëdhenj nga ishujt e shumt të vegjel. Pika më elartëq në Singapor është Bukit Tima brdo me 166 metra lartësi mbidetare.
Klima e Singaporit është tropikepa dallime në sitinë dhe rrebeshi i shirave të padsditës jan të shpeshta.
Temperaturat lëvizin nga 22 °C deri 34 °C. mesatarisht lagështia relative është rreth 90 % në mëgjes dhe 60 % pas dite. Temperaturat më të ulta dhe më të larta kan arritur 18,5 °C dhe 37,8 °C.
Dëshmi parabuzukiane të fjalës shqipe
Dëshmi parabuzukiane të fjalës shqipe me Autor Dhimitër S. Shuteriqi. Botuar në Tiranë : Akademia e Shkencave, 2010. Faqet e librit 238.
Andrea Skanjeti
Andrea Skanjeti (Shkodër, 20 gusht 1906 - 29 nëntor 1992) ka qenë regjisor dhe dramaturg shqiptar.
Biografia
U lind në Shkodër, i biri i Zef dhe Eliza Skanjetit. Shkollën fillore dhe të mesmen e ndoqi në vendlindje, këtë të fundit në liceun Illyricum. Bashkëpunoi me shoqëritë e ndryshme artistike të qytetit si me Gjon Krajni me shokë, ndihmoi me repertor dhe drejtim klubin Shkodra. Ndiqte veprimtarinë dhe shfaqet e grupeve kulturore Vllaznia, Bogdani si dhe të Shkollës së Stigmatineve.
Në moshën 12-vjeçare shkroi dramën e tij të parë “Kusarët”, e cila tërhoqi vëmendjen e specialistëve. Në vitin 1946 u emërua regjisor në Shtëpinë e Kulturës, Shkodër. Ka vënë në skenë shfaqjen me tri akte “Dasma shkodrane”, e para në llojin e vet në Shqipëri, gjithashtu operën e parë shqiptare “Mrika” të Prenk Jakovës me Libret të Llazar Siliçit, e cila pati sukses të jashtëzakonshëm. Skanjeti njihet si themeluesi i Teatrit të Kukullave dhe ndër nismëtarët kryesorë të krijimit të Estradës së Shkodrës. Shkroi dramën "Andrra e 500 vjetëve" e cila është vënë në skenë për herë të parë në vitin 1937, me rastin e 25 vjetorit të Pavarësisë. Rolin e Gjergj Kastriotit-Skënderbeut e ka luajtur Kolë Mirashi. Nxitjen për këtë dramë Autori e ka marrë nga Dom Ndre Mjeda. Po ashtu shkroi edhe dramën e ndarë në tri akte "Nora".
I është dhënë titulli “Artist i Popullit” më 28 nëntor 1992.
Veprat
Veprimtaria e përgjithshme artistike e A. Skanjetit ka një shtrirje në kohë gati gjysëm shekullore dhe përmblidhet:
Misioni diplomatik
parapamje|250x250px|[[Ambasada të shumta në një vend: Ambasadat e Danimarkës, Finlandës, Islandës, Norvegjisë dhe Suedisë në një kompleks të përbashkët në Berlin, Gjermani.]] Një mision diplomatik ose mision i huaj është një grup njerëzish nga një shtet ose organizatë e pranishme në një shtet tjetër për të përfaqësuar shtetin ose organizatën dërguese zyrtarisht në shtetin pritës. Në praktikë, fraza zakonisht tregon një ambasadë, e cila është zyra kryesore e përfaqësuesve diplomatikë të një vendi në një vend tjetër; ai është zakonisht, por jo domosdoshmërisht, i bazuar në kryeqytetin e shtetit pritës. Konsullatat, nga ana tjetër, janë misione diplomatike më të vogla që zakonisht ndodhen në qytetet kryesore të shtetit pritës (por mund të vendosen në kryeqytet, zakonisht kur vendi dërgues nuk ka ambasadë në shtetin pritës). Përveç të qenit një mision diplomatik në vendin në të cilin ndodhet, një ambasadë mund të jetë gjithashtu një mision i përhershëm jorezident në një ose më shumë vende të tjera.
Termi ambasadë ndonjëherë përdoret në mënyrë të ndërsjellë me kancelarinë, zyrën fizike ose vendin e një misioni diplomatik. Për rrjedhojë, termat "rezidencë ambasade" dhe "zyrë ambasade" përdoren për të dalluar rezidencën e ambasadorit dhe kancelarinë.
Demografia e Singaporit
Sipas statistikave zyrtare, numri i popullsisë së Singaporit deri në shtatorë të vitit 2007 ka qenë 4,68 milion.
Kinezët përbëjnë 75,2 %, Malajasit 13,6 %, Indianët 8,8 %, ndërsa Evroaziatikët dhe grupet tjera përbëjnë 2,4 %.
Në vitin 2006 shkalla e natalitetit ka qenë 10,1 në 1000 banorë, shkalla e mortalitetit gjithashtu është ndër më të ulëtat në botë 4,3 në 1000 banorë. Shtimi natyrorë ka qenë 4,4 %.
Singapori është vendi i dytë në botë pas Monakos për nga dendësia e popullsisë, duke mos llogaritur Hong Kongun dhe Makaon të cilat janë regjione me administrim special nga Republika Popullore e Kinës. Në vitin 1957 Singapori ka pasur 1,45 milion banorë.
Masakra e Dervishanit
MASAKRA E DERVISHANIT 1772
FILLIMET E GJENOCIDIT ÇAM
Shkruan : Abedin Rakipi (Botuar me lejen e autorit)
Banoret e një fshati në krahinën e Sulit te Sipërm mohuan krishterimin dhe pranuan islamin. Duke qene se ata pranuan islamin, ata krijuan edhe shume marrëdhënie te mira me fshatrat e tjera çame te Sulit te poshtëm. Shkëmbime te ndryshme tregtare, ekonomike dhe martesore filluan te bëheshin me fshatrat e tjera myslimane te Çamërisë dhe sidomos te Paramithise, dhe Margelliçit që ishin përkatësisht dy, dhe një ore e gjysme larg nga kryeqendra e Sulit te sipërm ku jetonin edhe kleftet ortodokse Suljote. Me lidhjet martesore, dhe shkëmbimet e ndryshme tregtare ekonomike numri i banoreve te fshatit kaloi nga 100 në 200 familje myslimanesh çame. Suljote që kontrollonin gjithë krahinën me briganderinë e tyre nuk e kishin me sy te mire pranimin e fesë se Osmaneve dhe Çameve nga ky fshat. Ata disa here kishin provokuar banoret e këtij fshati duke vrare banore te pafajshëm, dhe duke i marre vajzat e reja si robina në malet e tyre.
Por fakti kryesor ishte se Suli i sipërm ishte kthyer në një ferr për çamet myslimane dhe për Turqit ishte i pakontrolluar dhe jashtë autoritetit te Perandorisë Osmane. Në ketë mënyre te gjithë banoret e Dervishanit e dinin se nuk kishte askush për ti mbrojtur ata dhe duke qene se ishin te rrethuar nga te gjitha anët nga Suljotët ata ishin te detyruar që ti paguanin haraç Suljoteve. Por Suljotët nuk mjaftoheshin vetëm me haraçet dhe me taksat që ju kishin vene çameve te Dervishanit, por ata rrëmbenin shpesh edhe vajza te reja çame myslimane, dhe i merrnin me vete në shtëpitë dhe kishat e tyre. Bile ata i përulnin shume çamet e Dervishanit duke i share për faktin se kishin pranuar islamin dhe duke i quajtur tradhtare te kryqit. Këto ç'nderime te padurueshme bene që çamet mos te duronin me dhe ngrinin krye kundër krimineleve ortodokse suljote, dhe te vrasin disa prej tyre kur ishin futur në fshat për te grabitur pasuritë e çameve. Suljotët ketë rast e prisnin me padurim, ndaj edhe te mbledhur në një nga kishat e Sulit në 26 korrik 1772 në ditën e celebrimit te Agia Paraskivia (Shën Parashqevis) zgjollen 700 luftëtare për te masakruar fshatin rebel mysliman. Sapo arritën në fshat ata sulmuan fshatin nga te gjitha anët, dhe duke qene se burrat e fshatit nuk ishin në gjendje te parballonin sulmin e Suljoteve, për shkak te numrit te tyre te paket, dhe te befasisë se Suljoteve, fshati rra në duart e suljoteve te cilët pa asnjë pike mëshire i theren te gjitha burrat dhe djemtë e rinj te fshatit duke mos lene asnjë pa e kaluar në thike, dhe pa ja prere kokën. U lanë gjalle vetëm fëmijët gratë, dhe plakat sepse edhe burrat pleq u kaluan në thike dhe u theren. Pasi rrëmbyen te gjitha vajzat e reja çame ata menjëherë deportuan te gjithë te mbijetuarit e masakrës se Dervishanes duke i dëbuar ata nga Krahina e Sulit. Te gjithë gratë, dhe jetimet e mbijetuar te Dervishanit u vendosen, në Nartë dhe një pjesë e konsiderueshme e çameve te Nartës e kane origjinën nga Dervishani ose Derviziana në greqisht. Fshati pas deportimit dhe masakrës se çameve u popullua nga suljotët. Pas masakrës se Dervishanit guvernatori i atëhershëm i Nartës i shpalli lufte suljoteve i indinjuar nga masakra e vëllezërve te tij te gjakut dhe te fesë, çamet. Kjo masakër shënon fazën e 2-te nga masakrat dhe spastrimet e para etniko-fetare te gjenocidit çam dhe ishte orkestruar nga ortodokset suljote nen urdhrat e kishës ortodokse dhe priftit Samuil.