cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Heian-kyō
Megjithëse pushteti politik do të merrej nga klasa samurai gjatë tre shogunatëve të ndryshëm, Heian mbeti vendi i Gjykatës Perandorak dhe selia e pushtetit perandorak, dhe kështu mbeti kryeqyteti zyrtar. Në fakt, edhe pasi selia e pushtetit perandorak u zhvendos në Tokio në vitin 1868, meqenëse nuk ka asnjë ligj që e bën Tokion kryeqytet, ekziston një pikëpamje që Kyoto mbetet ligjërisht ose zyrtarisht kryeqyteti edhe sot.
Në vitin 1994, Qyteti i Kiotos mbajti ngjarje të ndryshme në përkujtim të përvjetorit të tij të 1200-të.
Gramoz Burba
Gramoz Burba është këngëtar shqiptar. Në Dhjetor 1987, Robert Aliaj, Francesk Radi & Gramoz Burba marrin pjesë në Festivali i 26-të në RTSH me këngën "Tre Vëllezërit".
Reutlingen
Reutlingen është një qytet në Baden-Vyrtemberg, Gjermani. Është kryeqyteti i rrethit eponim të Reutlingen. Që nga qershori 2018, ai ka një popullsi prej 115,818. Reutlingen ka një universitet të shkencave të aplikuara, i cili u themelua në vitin 1855, fillimisht si shkollë e endësve. Sot Reutlingen është shtëpia e një industrie të themeluar tekstili dhe gjithashtu strehon makineri, artikuj prej lëkure dhe pajisje çeliku. Ajo ka rrugën më të ngushtë në botë, Spreuerhofstraße (gjerësia 31 cm).
Gjeografia
majtas|parapamje|307x307px| Kulla e Akhalmit majtas|parapamje|230x230px| Reütlingen - një fragment nga Topographia Sueviae (Suabia), boton në vitin 1643 nga [[Matthäus Merian i Vjetri, gdhendës dhe botues i pllakave të bakrit zviceran ]] Reutlingen ndodhet rreth 35 km në jug të kryeqytetit shtetëror të Baden-Vyrtembergut, Shtutgart. Shtrihet në cepin jugperëndimor të Gjermanisë, ngjitur me Swabian Jura dhe kjo është arsyeja pse shpesh quhet Porta hyrëse për në Jura Swabian (Das Tor zur Schwäbischen Alb) Lumi Echaz, një degë e Neckar, rrjedh përmes qendrës së qytetit.
Historia
djathtas|parapamje|230x230px| image_skyline e Reutlingen nga librat e regjistrave të pyjeve të krijuar nga Andreas Kieser djathtas|parapamje|230x230px| Spendhaus, shtëpia e parë e shkollës së endjes që do të bëhej Universiteti Reutlingen Vendbanimet e para në zonë besohet se datojnë nga shekulli IV ose V. Disa kohë rreth vitit 1030, Konti Egino filloi të ndërtonte një kështjellë në majë të Achalm, një nga malet më të mëdha në rrethin Reutlingen (rreth 706 m). Një nga kullat e kësaj kështjelle u rindërtua në shekullin e 19-të dhe është e hapur për vizitorët. Emri Reutlingen u përmend për herë të parë me shkrim në të ashtuquajturin Traktat Bempflingen (Bempflinger Vertrag) e cila datohet afërsisht 1089–90.
Prefektura e Ilirikut
parapamje|Stema e Prefektit Pretorian të Ilirikut Prefektura Pretoriane e Ilirikut (latinisht: Praefectura praetorio per Illyricum) ishte një nga katër prefekturat pretoriane në të cilat u nda Perandoria Romake në Antikitetin e Vonë.
Reutlingen
Historia
Rreth vitit 1180, Reutlingen mori të drejtat e tregut dhe, midis 1220 dhe 1240 u promovua në statusin e qytetit dhe u ndërtuan muret dhe kështjellat e qytetit. Menjëherë pas kësaj, nga 1247 në 1343, pika referuese e qytetit, Kisha e Shën Mërisë (Marienkirche) ishte ndërtuar.
Prefektura e Ilirikut
Qendra administrative e prefekturës ishte Sirmiumi (375-379), ndërsa pas vitit 379, Selaniku. Emrin e mori nga provinca e vjetër e Ilirikut e cila ishte emërtuar sipas Ilirisë antike, dhe në shtrirjen e saj më të madhe përfshinte Panoninë, Norikumin, Greqinë dhe pjesën më të madhe të Gadishullit Ballkanik përveç Thrakisë. Tre prefekturat e tjera ishin ajo e Italisë, Orientit (Lindjes) dhe Afrikës.
Reutlingen
Historia
Në 1377 Reutlingen ishte skena e një fitore nga Lidhja Suabiane, e formuar në vitin e kaluar nga 14 qytete Swabian, të udhëhequr nga Ulmi, mbi Kontin e Württemberg. Në 1519, një Lidhje Suavane e mëvonshme erdhi në ndihmë të Reutlingen kur Ulrich, Duka i Württemberg u përpoq të kapte qytetin; Lidhja dha një goditje dërrmuese, duke pushtuar Württembergun dhe duke ia shitur atë Charles V. Në 1495 dhe 1516 hebrenjtë u internuan nga qyteti.
Prefektura e Ilirikut
Themelimi
Në vitin 293 pas Krishtit perandori Diokleciani reformoi rrënjësisht strukturën administrative të perandorisë Romake. Ai krijoi tetrarkinë (ndarjen e pushtetit në katër). Kjo ishte një bashkëperandori me dy perandorë të vjetër (August), Diokleciani dhe Maksimiani, dhe dy perandorë të vegjël (Cezarët), Constantius Chlorus dhe Galerius. Perandoria u nda në katër prefektura pretoriane. Secili drejtohej prej njërit nga dy bashkëperandorët ose një nga dy Cezarët (pra, gjithsej dy bashkëperandorë dhe dy bashkëcezarë). Diokleciani dhe Maksimiani ishin gjithashtu përgjegjës të përgjithshëm përkatësisht të pjesës lindore dhe perëndimore të perandorisë. Numri i provincave u dyfishua dhe ato u grupuan në pesëmbëdhjetë dioqezat që ishin nën prefekturat pretoriane. Prefekturat pretoriane ishin: Prefektura pretoriane e Galisë (Galia), Prefektura pretoriane e Italisë (Italia dhe Afrika), Prefektura pretoriane e lindjes (Orienti) dhe Prefektura e Ilirikut (Prefektura pretoriane e Ilirikut). Kështu, Iliriku u bë një prefekturë pretoriane. Ai përfshinte dioqezat e Panonisë, (Hungaria perëndimore, një rrip toke në Kroacinë veriore përgjatë lumit Sava dhe Vojvodina, në Serbinë veriore), Dacia ( Bullgaria moderne perëndimore, qendrore dhe veriore, Serbia qendrore dhe jugore, Mali i Zi, Shqipëria veriore dhe pjesa veriore e Maqedonisë së Veriut ) dhe Maqedonia (Greqia). Prandaj, Iliriku mbulonte gati të gjithë Gadishullin Ballkanik, duke përfshirë Greqinë, përveç dioqezës së Trakisë (në Bullgarinë moderne juglindore, Greqinë verilindore dhe Turqinë Evropiane). Ai gjithashtu përfshiu Kretën dhe ishujt grekë në veri dhe jugperëndim të detit Egje dhe Norikumin. Dioqeza e Panonisë u nda në provincat e Panonia Prima, Secunda, Savia dhe Veleria (përkatësisht në veri, juglindje, jugperëndim dhe perëndim të Panonisë), Dalmacia, Norikum Ripense ("përgjatë lumit", pjesa veriore, e cila kaloi buzë lumit Danub ) dhe Norikum Mediterraneum (pjesa jugore). Kryeqyteti i prefekturës pretoriane të Ilirikut ishte Sirmium ( Sremska Mitrovica moderne, Serbia veriore). Nën tetrarki ajo drejtohej nga Galerius. Prefektura pretoriane mbijetoi deri në fillim të shekullit VII.
Historia administrative
Ndryshe nga tre prefekturat e tjera "klasike" që përmenden në Notitia Dignitatum (Prefektura e Galisë, Prefektura Itali-Afrikë dhe Prefektura Lindore ), historia e hershme administrative e Ilirikut (Illyricum) si prefekturë gjatë shekullit IV përfshinte heqjen, rivendosjen dhe ndarjen e saj disa herë
Reutlingen
Historia
Si rezultat i luftimeve të tilla, Reutlingen u bë një Qytet Perandorak i Perandorisë së Shenjtë Romake, pa besnikëri ndaj Dukës së Württembergut. Në 1530, këshilli i qytetit të Reutlingen nënshkroi Rrëfimin e Augsburgut, dhe në 1580 dhe Formulën e Konkordit, dokumentet kryesore të Lutheranizmit. Në 1803, në vazhdën e Luftërave Revolucionare Franceze, Reutlingen humbi pavarësinë e saj në Mediatisation Gjermane, duke u rivendosur në Württemberg.
Katastrofa më e rëndë në historinë e Reutlingen ndodhi në 1726, kur një zjarr i madh përfshiu qytetin, duke shkatërruar 80% të të gjitha shtëpive të banimit dhe pothuajse të gjitha ndërtesat publike, dhe duke i bërë të pastreha 1200 familje. Ndikimi i këtij zjarri, i cili zgjati tre ditë, është ende i dukshëm edhe sot.
Prefektura e Ilirikut
Historia administrative
Fillimisht territoret që përbënin prefekturën e mëvonshme pretoriane të Ilirikut i përkisnin Prefekturës së Italisë, Ilirikut dhe Afrikës. Ajo u krijua si një prefekturë pretoriane në të drejtën e saj gjatë luftimeve dinastike midis bijve të Konstandinit të Madh që pasuan vdekjen e tij në vitin 337. Duket se tre dioqezat e Maqedonisë, Daçia dhe Panonia u grupuan së pari në një prefekturë të veçantë pretoriane në vitin 347 nga Konstansi duke i larguar nga prefektura pretoriane e Italisë, Afrikës dhe Ilirikut (e cila më pas u bë prefektura pretoriane e Italisë dhe Afrikës) ose se kjo prefekturë pretoriane u formua në vitin vitin 343 kur Konstansi caktoi një prefekt të veçantë për Italinë.
Prefektura e ilirikut mbeti në funksion deri në vitin 361, kur u shfuqizua nga perandori Julian, dhe më pas u ringjall nën qeverisjen e Gratianit midis viteve 375-379. Në atë vit Dioqeza e Pannonisë ( Illyricum occidentale, "Iliriku Perëndimor") iu shtua përsëri Italisë si " Dioqeza e Ilirikut", ndërsa Maqedonia dhe Dacia ( Illyricum orientale, "Iliriku Lindor") qeveriseshin për pak kohë direkt nga Theodosius I nga Selaniku. Gjatë viteve 384-395 ato u përfshinë përsëri në prefekturën italiane, përveç një periudhe të shkurtër në vitet 388-391, kur të dy dioqezat formuan një prefekturë të veçantë.
Vetëm pas vdekjes së Theodosius në vitin 395 dhe ndarjes së Perandorisë, Iliriku (Illyricum) mori formën e përhershme e cila shfaqet në Notitia, duke përfshirë dioqezat e Maqedonisë dhe Daçisë, me Selanikun si kryeqytet. Sidoqoftë, Perandoria Romake Perëndimore, veçanërisht gjatë regjencës së Stilicho, vazhdoi t'i kërkonte ato deri në vitin 437 kur, si pjesë e pajës së Licinia Eudoxia, Valentiniani III njohu sovranitetin e Lindjes mbi prefekturën. Me këtë rast, duket se kryeqyteti i prefekturës ishte Sirmiumi (437-441), gjë që debatohet ende, pasi Ballkani i Veriut ishte në atë kohë i shkatërruar nga pushtimet. Po kështu, qëllimi i Justinianit I për të zhvendosur kryeqytetin në qytetin e tij të ri Justiniana Prima në vitet 540 mbeti i parealizuar.
Pas pushtimeve sllave në shekullin VII, pjesa më e madhe e Gadishullit Ballkanik nuk qeverisej më nga Bizantinët, të cilët ruajtën vetëm kontrollin e pjesëve të Trakës rrethinat e Kostandinopojës, Selanikut dhe dhe disa rajone bregdetare në Greqi. Një prefekt pretorian ( ὕπαρχος ) është vërtetuar në burimet si guvernator i Selanikut që nga fundi i viteve të para të shekullit IX, një nga të mbijetuarit e fundit të sistemit të vjetër administrativ konstandinian në të gjithë Perandorinë. Në atë pikë megjithatë, luftërat me fuqinë në rritje të Bullgarisë kërkuan një riorganizim të provincave, kur Selaniku ishte konstituuar si një ttemë e veçantë nën një strateg diku para vitit 840.
Reutlingen
Historia
Rindërtimi i Reutlingen dhe demokratizimi i tij është i lidhur ngushtë me emrin Oskar Kalbfells, i cili ishte i pari kryetar i qytetit i zgjedhur në mënyrë demokratike për të formuar historinë politike të Reutlingen deri në 1973 pas Luftës së Dytë Botërore.
Himara : zemra e rivierës shqiptare
Himara : zemra e rivierës shqiptare (guidë) teksti Irakli Koçollari ; foto Armand Habazaj. Botuarë në Tiranë nga "Toena" në vitin 2016, ka 30 faqe. ISBN 9789928235145
Reutlingen
Historia
Në 1947 Reutlingen erdhi në shtetin e sapo themeluar Württemberg-Hohenzollern, i cili u bashkua me shtetin e Baden-Württemberg në 1952.
Më 24 korrik 2016 një sirian vrau një grua shtatzënë në një sulm me thikë.
Mutscheltag
Në Mutscheltag (të enjten e parë pas Epifanisë), banorët e qytetit mblidhen në salla dhe shtëpi për të luajtur lojëra me zare, fituesi i të cilave fiton pjesë ose bukë të plota Mutschel. Lojërat Mutschelspiele (Lojërat Mutschel) përbëhen nga lojëra të vogla të shënuara me vlerësim të numrave, dhe fitohen si në mënyrë të pavarur ashtu edhe nga shuma e madhe në fund të orës ose natës. Kjo traditë është unike për qytetin e Reutlingen.
Transporti
djathtas|parapamje|230x230px| Autobusi 4 për në Hohbuch në Pestalozzistrasse në Reutlingen Autobusët e qytetit drejtohen nga Reutlinger Stadtverkehr (RSV), ndërsa trenat nga Reutlingen Hauptbahnhof dhe Reutlingen West, -Sondelfingen dhe Reutlingen-Betzingen drejtohen nga Deutsche Bahn.
Pamjet kryesore
djathtas|parapamje|322x322px| Marienkirche të epokës gotike gjatë natës
Universiteti
Universiteti Reutlingen është një universitet i shkencave të aplikuara, që përqendrohet në të mësuarit praktik, gjë që duket qartë në praktikën e tyre të detyrueshme për të gjitha drejtimet e biznesit. Universiteti është një shkollë miqësore ndërkombëtare me mbi 200 bashkëpunime universitare në të gjithë botën. Klasat në përgjithësi jepen në gjermanisht; megjithatë, në disa programe Bachelor dhe në programet Master klasat mësohen në anglisht.
Lamtumirë çajka ime!
Lamtumirë çajka ime! roman me autor Pavllo Gjidede. Botuar në Tiranë nga "Himara press" në vitin 2006. Libri ka 387 faqe.
Prozë e artë
Prozë e artë libër me autor Pavllo Gjidede. Botuar në Tiranë nga "Himara press" në vitin 2006. Libri ka 200 faqe.
Saraji i Dolmabahçes
Saraji i Dolmabahçes (Turqisht: Dolmabahçe Sarayı, shqiptimi [doɫmabahˈtʃe saɾaˈjɯ]) ndodhet në rrethin Beshiktash të Stambollit, Turqi, në bregdetin evropian të ngushticës së Stambollit, shërbeu si qendra kryesore administrative e Perandorisë Osmane nga viti 1856 deri më 1887 dhe nga viti 1909 deri më 1922 (Saraji Yıldız u përdor në periudhën e ndërmjetme).
Historia
parapamje|majtas|Abdylmexhiti I parapamje|Fasada e Selamllikut Saraji i Dolmabahçes u porosit nga Sulltani i 31-të i Perandorisë, Abdylmexhiti I, dhe u ndërtua midis viteve 1843 dhe 1856. Më parë, Sulltani dhe familja e tij kishin jetuar në Saraji i Topkapësë, por pasi Topkapë mesjetare nuk kishte stil bashkëkohor, luks dhe rehati, krahasuar me sarajet e monarkëve evropianë, Abdulmejid vendosi të ndërtojë një saraji të ri modern pranë vendit të ish Saraji Beşiktaş Sahil, i cili u shkatërrua. Haxhi Said Aga ishte përgjegjës për punimet e ndërtimit, ndërsa projekti u realizua nga arkitektët Garabet Balyan, djali i tij Nigoğayos Balyan dhe Evanis Kalfa (anëtarë të familjes armene Balyan të arkitektëve të gjykatës osmane).
Ndërtimi kushtoi pesë milion lira ari osmane, ekuivalenti i rreth 1.5 miliard dollarë në vlerat e sotme (2013). Kjo shumë korrespondonte me afërsisht një të katërtën e të ardhurave vjetore nga taksat. Në të vërtetë, ndërtimi u financua përmes zhvlerësimit, nga emetimi masiv i parave të letrës, si dhe nga kreditë e huaja. Shpenzimet e mëdha vunë një barrë të madhe mbi çantën e shtetit dhe kontribuan në përkeqësimin e situatës financiare të Perandorisë Osmane, e cila përfundimisht shuajti borxhin e saj publik në tetor 1875, me vendosjen pasuese në vitin 1881 të kontrollit financiar mbi "njeriun e sëmurë të Evropës" nga fuqitë evropiane.
Saraji ishte shtëpia e gjashtë Sulltanëve nga viti 1856, kur u banua për herë të parë, deri në heqjen e Kalifatit në vitin 1924: Mbreti i fundit që jetoi këtu ishte Kalifi Abdylmexhit Efendiu. Një ligj që hyri në fuqi më 3 mars 1924 transferoi pronësinë e sarajit në trashëgiminë kombëtare të Republikës së re Turke. Mustafa Qemal Ataturku, themeluesi dhe Presidenti i parë i Republikës së Turqisë, përdori sarajin si një rezidencë presidenciale gjatë verave dhe miratoi disa nga veprat e tij më të rëndësishme këtu. Ditët e fundit të trajtimit mjekësor Ataturku i kaloi në këtë saraj, ku vdiq më 10 nëntor 1938.
Vendodhja
parapamje|Pamje e afërt e sarajit nga Bosfori Vendndodhja e Dolmabahçe ishte fillimisht një gji në Bosfor i cili u përdor për ankorimin e flotës Osmane. Zona u rikuperua gradualisht gjatë shekullit të 18-të për t'u bërë një kopsht perandorak, i vlerësuar shumë nga sulltanët osmanë; është nga ky kopsht që emri Dolmabahçe (Kopsht i mbushur) vjen nga dolma turke që do të thotë "e mbushur" dhe bahçe që do të thotë "kopsht". saraje të ndryshme të vogla verore dhe pavijone druri u ndërtuan këtu gjatë shekujve 18 dhe 19 duke formuar përfundimisht një kompleks saraji të quajtur Beşiktaş Waterfront Palace. Sipërfaqja prej 110,000 m² është e kufizuar nga Bosfori në anën lindore, ndërsa një greminë e pjerrët e kufizon atë në anën perëndimore, e tillë që pas ndërtimit të monobllokut të ri 45,000 m² saraji Dolmabahçe një hapësirë relativisht e kufizuar ka mbetur për një kompleks kopshti i cili do të normalisht rrethojnë një saraj të tillë.
Dizajni
Dolmabahçe është saraji më i madh në Turqi. Ajo ka një sipërfaqe prej 45,000 m2 dhe përmban 285 dhoma, 46 salla, 6 banja (hamam) dhe 68 tualete.
Dizajni përmban elemente eklektike nga stilet Barok, Rokoko dhe Neoklasike, të përziera me arkitekturën tradicionale Osmane për të krijuar një sintezë të re. Shtrirja dhe dekori i sarajit pasqyrojnë ndikimin në rritje të stileve dhe standardeve evropiane në kulturën dhe artin osman gjatë periudhës së Tanzimatit. Pjesa e jashtme, në veçanti pamja nga Bosfori, tregon një rregullim klasik evropian me dy krahë i cili ndahet nga një avant-korpus i madh me dy avant-trupa anësorë.
Funksionalisht, nga ana tjetër, saraji ruan elemente të jetës tradicionale të sarajit osman, dhe gjithashtu tipare të shtëpive tradicionale turke. Ajo ndahet në mënyrë rigoroze në një krah jugor (Mabeyn-i Hümâyûn, ose Selamllik, pjesa e rezervuara për burrat) që përmban dhomat e përfaqësimit publik, dhe një krah verior (Harem-i Hümâyûn, Harem) që shërben si banesë private zonë për Sulltanin dhe familjen e tij. Të dy zonat funksionale janë të ndara nga Salla e Madhe Ceremoniale (Muayede Salonu) me një sipërfaqe dysheme prej 2,000 m2 dhe një kupolë të lartë 36 m. Meqenëse haremi duhej të ishte plotësisht i izoluar nga bota e jashtme, hyrja kryesore për vizitorët ndodhet në anën e ngushtë jugore. Atje, dhomat e përfaqësimit janë rregulluar për pritjet e vizitorëve dhe të diplomatëve të huaj. Zona e haremit përfshin tetë apartamente të ndërlidhura për gratë e sulltanit, për të preferuarat dhe konkubinat e tij dhe për nënën e tij, secila me banjën e vet.
Dhomat
parapamje|Salla e Kaltërt parapamje|Salla Rozë
Salla Mehadh (Hyrja kryesore)
Një vizitë në sarajin Dolmabahçe fillon në Sallën Medhal. Dhomat që çojnë në Medhal janë drejt detit dhe tokës. Dhomat me pamje nga deti u përdorën nga zyrtarët kryesorë osmanë, Veziri i Madh dhe ministrat e tjerë të shtetit, ndërsa dhomat me pamje nga toka u përdorën nga administratorë të ndryshëm të sarajit dhe shtetit, të tilla si saraji Marshall, Shejh yl-Islam dhe anëtarët i Dhomës së Përfaqësuesve (Meclis-i Mebusan) dhe Senatit (Meclis-i Ayan).
Dhomat e sekretariatit
Dhoma e dytë pas Medhalit në të djathtë është Salla e Nëpunësit, e referuar gjithashtu si Dhoma me Tjegulla. Piktura më e madhe në koleksionin e sarajit, një përshkrim i Procesionit të Surre nga Stefano Ussi, varet në murin e majtë të kësaj salle. Surre u përdor për t'u referuar karvanëve që udhëtuan nga Stambolli në Mekë gjatë muajit Rexheb, duke mbajtur ndihmën monetare të përdorur për të mbështetur mirëmbajtjen dhe dekorimin e Qabes dhe për të siguruar ndihmë financiare për popullsinë lokale të Hixhazit.
Në mur në të djathtë është një pikturë e nënshkruar nga Rudolf Ernst që përshkruan zjarrin në Teatrin Komunal të Parisit dhe një pikturë tjetër të një Dutch Village Girl nga Delandre. Zbukuruar me mobilje në stilin francez, kjo dhomë përmban gjithashtu vazo prej porcelani shumë të vlefshme.
Dhoma e Ataturkut
parapamje|Shtrati i vdekjes së Ataturkut Mustafa Qemal Ataturku kaloi ditët e fundit të jetës së tij në saraj ndërsa shëndeti i tij u përkeqësua. Ai vdiq në orën 09:05 më 10 nëntor 1938, në një dhomë gjumi të vendosur në ish-zonën e haremit të sarajit. Të gjitha orët në saraj u ndaluan dhe u vendosën në orën 09:05 pas vdekjes së tij. Orët jashtë dhomës së tij tani janë caktuar në kohën aktuale në Turqi, por ora në dhomën në të cilën ai vdiq ende tregon 09:05.
Cetancodontamorfa
Cetancodontamorfa është një grup i artiodaktilave  përcaktuar, sipas Spaulding et al ., si Whippomorpha "plus të gjitha taksat e zhdukura që lidhen më ngushtë me anëtarët e gjallë të Whippomorpha sesa me ndonjë specie tjetër të gjallë". Janë bërë përpjekje për të riemërtuar Whippomorpha në Cetancodonta, por i pari mban precedent.
Whippomorpha është grup që përmban Cetacea (balenat, delfinët, etj.) dhe hipopotamët. Sipas Spaulding et al ., Anëtarët e grupit të rrjedhin whippomorph ( d.m.th., "rrjedhin-whippomorphët") përfshijnë taksa të tilla si familja Entelodontidae dhe gjinia Andrewsarchus.
Zanoret e humbura
Zanoret e humbura është romani i parë i shkrimtarit Zejnullah Rrahmani. U botua në vitin 1974 si vajtim alegorik për situatën e përgjithshme të shtypjes shqiptare nga dhuna e tjetrit.
Përmbajtja
Trajton temën etnike-nacionale, me stilin e kompozicionin modern, me mjegullën semantike e sugjerimin mendimtar me plot pikëpyetje letrare, pra të krijosh prozë me stratergji distopike. Shmangia nga doktrina ideologjike dhe fokusimi në gjetjen e mbrojtjen e zanoreve albane si ngulmim për Albaninë e lirë, do të thotë ngulmim për të veçantën, dalluesen, ikonën, e cila të veçon nga tjetri.
Arta Babaramo
Arta Babaramo është këngëtare shqiptare. E ka filluar herët karrierën e saj si këngëtare, në vitet 60-të. Për herë të parë ka kënduar në festivalin e 3-të (1964). Një ndër këngët e saj të para të suksesshme të asaj kohe është edhe kënga fituese e një ankete muzikore e vitit 1972 "Letër nga fshati". Këngëtarja Arta Babaramo jetën e saj si këngëtare e ka të lidhur me Ansamblin e Ushtrisë dhe me Estradën e Ushtarit, e punësuar në atë institucion, ku këndoi për vite e vite me radhë, së bashku me kolegët e saj të tjerë të njohur si Tonin Tërshana, Nikolin Gjergji. Me koncertet e shumta që ata jepnin në të gjitha rrethet e Shqipërisë, Arta Babaramo u bë shumë e njohur si këngëtare dhe e pëlqyer, për zërin e saj të pastër dhe voluminoz. Përveç se këngëtare e Ansamblit të Ushtrisë, këngëtarja Arta Babaramo është aktivizuar edhe në aktivitetet e tjera kulturore-artistike të rëndësishme, si në festivalet e këngës në radiotelevizion, anketat muzikore të muajit, Koncertet e Majit, ku është pëlqyer dhe vlerësuar edhe me çmime të ndryshme.
Disa këngë të kënduara nëpër vite nga këngëtarja janë:
Në Dhjetor 1975, merr pjesë në Festivali i 14-të në RTSH me këngën "Zëri i nënave".
Në Dhjetor 1982, Arta Babaramo & Telemak Papapano marrin pjesë në Festivali i 21-të në RTSH me këngën "Një grusht Dhe nga Toka mëmë".
Udhëtimi i një pikë uji
Udhëtimi i një pikë uji është novelë e shkrimtarit Zejnullah Rrahmani. U botua në vitin 1976.
Përmbajtja
Shto përmbajtjen këtu
Ripërtypësit
Ruminantia është një takson brenda rendit Dythundrakëve që përfshin shumë nga gjitarët e njohur barngënës: në mesin e tyre janë lopët, dhitë, delet, drerët dhe antilopët. Të gjithë anëtarët e Ruminantia janë ripërtypës.
Zhvillimi
Ruminantiamorfa është një grup totale e dythundrakëve të përcaktuara, sipas Spaulding et al., Si "Ruminantia plus të gjitha taksat e zhdukur më shumë të lidhura me anëtarët e gjallë të Ruminantia sesa me ndonjë specie tjetër të gjallë". Spaulding grupoi disa gjini të familjes Anthrakotheridae brenda Ruminantiamorfa, por vendosi një grup tjerë motrër me Ruminantiamorfa , Cetancodontamorfa.
Tragulidae janë familja bazale tek Ruminantia.
Jo të gjithë ripëtypësit i përkasin Ruminantia. Tylopoda (të tilla si devet, të cilat përtypin një cudër) dhe Hipopotamidae (të tilla si hipopotami , të cilat nuk pëkuajt jtnjë cudër ) klasifikohen si pseudoruminantë. Një numër gjitarësh të tjerë të mëdhenj ripërtypës, p.sh. kuajt dhe kangurët, përdorin fermentim hindgut si një adaptim për të mbijetuar në sasi të mëdha të ushqimit të klasave të ulëta.
Sistemi tretës i ripërtypësve është i përbërë nga:
Whippomorpha
majtas|parapamje|Kladogrami që tregon Whippomorpha brenda Artiodactylamorpha: Whippomorpha përbëhet nga kadastrat e etiketuara Hipopotamoidea dhe Cetaceamorfa.
Whippomorpha është klada që përmban Cetacët (balenat, delfinët, etj.) dhe të afërmit e tyre të gjallë, hipopotamët, të quajtur nga Waddell et al. (1999). Përkufizohet si një grup kuro, duke përfshirë të gjitha speciet që janë pasardhës të paraardhësit më të fundit të zakonshëm të Hippopotamus amphibius dhe Tursiops truncatus. Kjo do të ishte një nëngrup i Cetartiodactyla (i cili gjithashtu përfshin derrat dhe ripërtypësit ). Provat gjenetike janë të forta se cetacët u ngritën brenda Artiodaktila, duke e bërë kështu një grupim parafitletik. Se si kohët e fundit balena dhe hipopotamët ndajnë një paraardhës të zakonshëm është e paqartë.
Whippomorpha është një përzierje e anglishtes (wh [ale] + hippo [ potamus ]) dhe greqishtes (μορφή, morphē = formë). Janë bërë përpjekje për të riemërtuar kladën Cetancodonta por Whippomorpha mban përparësi.
Kur shembeshin themelet
Kur shembeshin themelet është libër memoaristik i autorit Qemal Lame, botuar në vitin 2014, i cili tregon vitin e fundit të komunizmit në Shqipëri. Titulli është referencë për veprën e Enver Hoxhës titulluar Kur hidheshin themelet e Shqipërisë së re.
Përmbajtja
Është një dëshmi e vitit të fundit të regjimit komunist, e panikut, tmerrit dhe çoroditjes së një kaste në prag të rënies së saj. Siç ka pohuar vetë ish-kryehetuesi, burimet dokumentare të librit, përveç ditarit të përditshëm të punës së tij, përfshijnë dokumente autentike të Hetuesisë së Përgjithshme, Prokurorisë së Përgjithshme, Gjykatës së Lartë, Arkivit Qendror të PPSH-së, Kuvendit dhe Presidiumit të Kuvendit dhe Këshillit të Ministrave të Republikës, të cilat ndodhen tani në Arkivin Qendror të Shtetit. Libri “Kur shembeshin themelet” i Qemal Lames, siç e tregon dhe vetë titulli, është një antinom, një përmbysje e asaj çka përshkruan diktatori shqiptar.
Tradita klasike
parapamje|[[Virgjili|Vergil Vergil që udhëheq Dante në udhëtimin e tij në Inferno, një imazh që dramatizon vazhdimësinë e traditës klasike (Dante dhe Vergil në Ferr nga Delacroix,1823)]] Tradita klasike perëndimore është pritja e antikitetit klasik Greko-Romak nga kulturat e mëvonshme, veçanërisht Perëndimi post-klasik, që përfshin tekste, imazhe, objekte, ide, institucione, monumente, arkitekturë, objekte kulturore, rituale, praktika dhe thëniet. Filozofia, mendimi politik dhe mitologjia janë tre shembuj kryesorë se si kultura klasike mbijeton dhe vazhdon të ketë ndikim. Perëndimi është një nga një numër i kulturave botërore që konsiderohet se ka një traditë klasike, duke përfshirë traditat indiane, kineze, judaike dhe islamike.
Studimi i traditës klasike ndryshon nga filologjia klasike, e cila kërkon të rimarrë "kuptimet që kishin tekstet e lashta në kontekstet e tyre origjinale". Që riinterpretojnë vlerat antike, idetë dhe modelet estetike për përdorim bashkëkohor. Klasicisti dhe përkthyesi Charles Martindale e ka përkufizuar pritjen e antikitetit klasik si "një proces të dyanshëm ... në të cilin e tashmja dhe e kaluara janë në dialog me njëri-tjetrin".
Historia
Shkrimtarët dhe artistët të ndikuar nga tradita klasike mund të emërtojnë modelet e tyre antike, ose të aludojnë në veprat e tyre. Shpesh studiuesit nxjerrin ndikimin klasik përmes metodave krahasuese që zbulojnë modele të mendimit. Ndonjëherë kopjet e autorëve të teksteve greke dhe latine do të përmbajnë shënime të shkruara me dorë që ofrojnë prova të drejtpërdrejta se si i lexojnë dhe i kuptojnë modelet e tyre klasike; për shembull, në fund të shekullit të 20-të, zbulimi i kopjes së Lucretius nga Montaigne, u dha mundësi studiuesve të dokumentonin një ndikim që ishte njohur prej kohësh.
Shiko gjithashtu
parapamje|Horatio Greenough's George Washington (1840), i modeluar sipas [[Shtatorja e Zeusit në Olimpia|statujes se Zeusit]]
Lexim të mëtejshëm
Anthony Grafton, Glenn W. Most, and Salvatore Settis, preface to The Classical Tradition (Harvard University Press, 2010), pp. viii–ix.
Anthony Grafton, Glenn W. Most, and Salvatore Settis, preface to The Classical Tradition (Harvard University Press, 2010), pp. vii–viii.
Grafton, Most, and Settis, preface to The Classical Tradition, p. viii.
Grafton, Most, and Settis, entry on "mythology," in The Classical Tradition, p. 614 et passim.
Grafton, Most, and Settis, preface to The Classical Tradition, p. x.
Craig W. Kallendorf, introduction to A Companion to the Classical Tradition (Blackwell, 2007), p. 2.
Grafton, Most, and Settis, preface to The Classical Tradition, p. vii; Kallendorf, introduction to Companion, p. 2.
Charles Martindale, "Reception," in A Companion to the Classical Tradition (2007), p. 298.
Kallendorf, introduction to Companion, p. 1.
Kallendorf, introduction to Companion, p. 2.
Kallendorf, introduction to Companion, pp. 1–2.
Peter Gillgren, Siting Federico Barocci and the Renaissance Aesthetic (Ashgate, 2011), pp. 165–167.
Im atë donte Adolfin
Im atë donte Adolfin është roman me autor Mehmet Kraja. Botuar në Tiranë nga "Onufri", në vitin 2005.
Përmbajtja
Është njëra nga veprat më të rëndësishme të autorit, me të cilin ai arrin kulmin e fazës së re të shkrimit romanor, e cila del e veçantë dhe me ndikim në mbarë letërsinë shqipe: grotesku si mënyrë e trajtimit të ngjarjeve të shënuara historike, me dimensione të qarta tragjike në jetën e njerëzve “të vegjël”, të cilët përdoren në mënyrë të pamëshirshme nga ngjarjet e mëdha, të tilla që tronditin botën. Për shkak të një rrethane rastësore, protagonisti i këtij rrëfimi vendos të bëhet mbështetës i një ideologjie dhe të kundërshtojë një tjetër, pa e kuptuar se me këtë veprim është gjendur ndërmjet dy botëve të armiqësuara përjetësisht.
Shfaqje
Është realizuar edhe një shfaqje teatrale nga me tekst të Mehmet Krajës dhe regji të Ilir Bokshit.
Skirtarët
Skirtarët (Scirtari) të njohur edhe si Skirtonët (Scirtones) ishin një fis ilir në kuadër të Dardanisë, ndërsa në disa burime përmenden edhe si nën fis i pirustëve, e madje edhe dalmatëve dhe Dalmacisë. Skirtarët i kishin 72 dekurie.
Jordan Henderson
Jordan Brian Henderson (lindur më 17 qershor 1990) është një futbollist profesionist anglez, i cili luan si mesfushor në Premier League për klubin Liverpool, kapiten i të cilit është që nga viti 2015, dhe ekipin kombëtar të Anglisë.
Henderson u bashkua me Akademinë e Sunderland në moshën tetë vjeç, duke bërë debutimin e tij për ekipin e parë një dekadë më vonë në nëntor 2008. Ai kaloi gjashtë muaj në huazim në Coventry City më 2009, para se të kthehej në Sunderland. Në vitin 2011, Henderson nënshkroi për Liverpool, duke fituar trofeun e tij të parë me klubin, League Cup, një vit më vonë. Emëruar kapiten i Liverpool në 2015, Henderson fitoi Ligën e Kampionëve UEFA, Super Kupën UEFA dhe Kupën Botërore të Klubeve FIFA më 2019, dhe në vitin 2020 e drejtoi ekipin e tij në titullin e Premier League, titulli i parë i klubit në ligë në 30 vjet; për performancat e tij në atë sezon, Henderson u emërua FWA Futbollisti i Vitit.
Një ndërkombëtar i Anglisë, Henderson ka bërë mbi 50 paraqitje për vendin e tij që nga debutimi i tij në vitin 2010. Ai është paraqitur në katër turne ndërkombëtarë me Anglinë, Kampionatet Evropiane UEFA 2012 dhe 2016 dhe Kupat e Botës FIFA 2014 dhe 2018. Ai ka fituar çmimin Lojtari i Vitit në Angli dy herë, si në U-21 ashtu edhe në nivelin e të rriturve, duke e bërë atë lojtarin e parë anglez që e bën këtë.
Sunderland
Henderson lindi në Sunderland, Tyne and Wear dhe u bashkua me sistemin e të rinjve të klubit të tij të lindjes Sunderland të moshës tetë vjeç. Ai nënshkroi një kontratë profesionale me klubin në 1 korrik 2008. Ai bëri debutimin e tij në kampionat më 1 nëntor 2008 në një humbje 5–0 kundër Chelsea që erdhi si zëvendësues i pjesës së parë. Ai pastaj bëri debutimin e tij të parë në Sunderland dhe debutimin në shtëpi kundër Blackburn Rovers në League Cup muajin tjetër. majtas|parapamje| Henderson duke luajtur për [[Sunderland A.F.C.|Sunderland në 2011 ]]
2011–2014: Vitet e para
parapamje| Henderson duke luajtur për [[Liverpool F.C.|Liverpool në 2011 ]] Më 9 qershor 2011, Henderson u transferua te Liverpooli për një shumë të pazbuluar që mendohej të ishte midis 16 dhe 20 milionë £. Ai bëri debutimin e tij në ndeshjen e parë të Liverpoolit në kampionat kundër ish klubit të tij Sunderland; ndeshja u mbyll në barazim 1–1, kurse Henderson mori një pritje të përzier nga tifozët e Sunderlandit. Më 26 gusht, Henderson regjistroi golin e tij të parë me Liverpoolin në suksesin ndaj Bolton në Anfield. Më 26 shkurt 2012, Henderson luajti si titullar në të djathtë të mesfushës në fitoren e Finales së Kupës së Ligës 2012 kundër Cardiff City para se të zëvendësohej në minutën e 58të. Më 5 maj, ai luajti 90 minuta të plota ndërsa Liverpool u mund me rezultatin 2–1 nga Chelsea në finalen e Kupës FA 2012. Henderson e mbylli sezonin 2011–12 me dy gola nga 44 paraqitje.
Në gusht 2012, Henderson u tha se mund të nënshkruhej nga Fulham nga menaxheri i ri Brendan Rodgers, por kjo u refuzua nga lojtari. Ai vazhdoi të shënonte golin e tij të parë evropian për Liverpool më 6 dhjetor 2012, me fituesin kundër Udineses në UEFA Ligën e Evropës, ndërsa Reds u kualifikuan për 32 të fundit.
Henderson e filloi sezonin 2014–15 në një formë të mirë, duke siguruar dy asistime në tri ndeshjet e para të Liverpool në kampionat, dhe u emërua si zëvendës-kapiten i klubit pas largimit të Daniel Agger. Më 29 nëntor, Henderson filloi si kapiten për herë të parë për Liverpool në Premier League kundër Stoke City pasi Steven Gerrard ishte një zëvendësues i papërdorur. Më 2 dhjetor, Henderson shënoi paraqitjen e tij të 150-të për klubin duke shënuar golin e tretë në një fitore 3–1 kundër Leicester City për të konfirmuar fitoren. Henderson filloi shumë ndeshje në Liverpool si kapiten pasi Gerrard ishte jashtë lëndimit ose po pushohej në stol. Më 23 prill, Henderson nënshkroi një zgjatje të kontratës pesë-vjeçare në Liverpool me vlerë 100,000 £ në javë.
2015–vazhdon: Shiriti i kapitenit dhe suksesi në Evropë
Pas largimit të Gerrard në qershor 2015, Henderson u emërua kapiteni i ri i Liverpoolit. Pasi acaroi një dëmtim në thembër, Henderson ju nënshrua një operacioni, por theu një kockë në këmbën e djathtë para se të rikthehej në formacion. Ky dëmtim bëri që ai të humbiste mbërritjen e Jürgen Klopp si trajner i ri pas shkarkimit të Rodgers.
Ai u rikthye në aksion më 29 nëntor në ndeshjen ndaj Swansea City. Goli i tij i parë pas dëmtimit erdhi në barazimin 2–2 kundër West Bromwich Albion më 13 dhjetor. Më 2 prill 2016, Henderson pësoi një dëmtim në gju gjatë ndeshjes së parë çerek-finale të Ligës së Evropës kundër Borussia Dortmund, duke humbur pjesën e mbetur të sezonit. Henderson e mbylli sezonin 2015–16 me 26 ndeshje dhe dy gola në të gjitha kompeticionet. Ai e nisi sezonin e ri 2016–17 duke luajtur si titullar rregullisht kurse më 16 shtator shënoi një gol spektakolar nga 25 metra në fitoren 2–1 kundër Çelsit në Stamford Bridge. Ky gol u shpall Goli i Muajit në Premier Ligë për shtatorin. Ai regjistroi 27 ndeshje gjatë këtij sezoni, duke shënuar një gol.
Henderson luajti si titullar gjatë shumicës së sezonit 2017–18; goli i tij i vetëm në këtë sezon erdhi më 23 shtator 2017 në fitoren 3–2 kundër Leicester City. Më 15 gusht 2017, Henderson luajti si kapiten për herë të parë në Ligën e Kampioneve në takimin ndaj ekipit gjerman Hoffenheim. Ai vazhdoi të ishte kapiten gjatë gjithë fushatës së suksesshme të Liverpoolit në këtë kompeticion, duke arritur finalen për herë të parë pas 11 vitesh; në finale ekipi u mposht nga Real Madridi 3–1 në Kiev. Gjatë sezonit 2017–18, Henderson u aktivizua në 41 ndeshje në të gjitha kompeticionet, duke shënuar sërisht vetëm një gol.
Më 3 shtator 2018, Henderson nënshkruajti një kontratë të re pesë-vjeçare me Liverpoolin pas vetëm disa muajsh nga finalja e parë në Ligën e Kampioneve pas më shumë se një dekade. Pas hedhjes së firmës në kontratë, Henderson shprehu dëshirën e tij për të qëndruar në klub edhe për shumë vite të tjera dhe potencialisht ta mbyllte karrierën në Anfield. Më 24 nëntor, ai u përjashtua në ndeshjen ndaj Watford, e mbyllur me fitoren e Liverpoolit 3–0, pas dy kartonave të verdhë, që do të thoshte se do të humbiste derbin ndaj Evertonit më 2 dhjetor.
Më 7 maj 2019, Henderson luajti me dhimbje pas një dëmtimi në gju që pësoi në pjesën e parë ndeshjes kundër Barcelonës gjysëm-finalen e Ligës së Kampioneve. Liverpooli fitoi 4–0 në Anfield dhe u kualifikua në finalen e kompeticionit për herë të dytë rresht, pavarësisht një humbjes së pësuar në Camp Nou me rezultatin 3–0. Kjo përmbysje konsiderohet të jetë një nga më të mirat e historisë së Ligës së Kampioneve. Më 1 qershor, Liverpooli mposhti 2–0 në finale Tottenhamin për të fituar trofeun; si kapiten i ekipit, Henderson ngriti trofeun, duke u bërë kapiten i pestë i Liverpoolit që ngren trofeun e Ligës së Kampioneve, dhe i gjashti gjithsej.
Karriera ndërkombëtare
parapamje| Henderson luan për Anglinë U21 më 2012
Rinia
Henderson bëri debutimin e tij për nën-19 kundër Republikës Çeke në 2009, përpara se të hynte në skuadrën e Stuart Pearce nën-21. Ai shënoi golin e tij të parë në një fanellë të Anglisë në play-off-et e Kampionatit Evropian U21 kundër Rumanisë, duke goditur një goditje të topit nga jashtë kutisë për t'i dhënë epërsinë Anglisë.
Ai u emërua në skuadrën e ekipit kombëtar të Anglisë me 23 meshkuj për Kupën e Botës FIFA 2018. Në ndeshjen e Raundit të 16 të Anglisë kundër Kolumbisë, Henderson ishte i vetmi lojtar i Tre Luanëve që humbi një goditje në vend pasi ndeshja shkoi në penallti. Anglia gjithsesi fitoi, 4–3, dhe arriti në gjysmëfinale. Vitin pasues, pasi ndihmoi kombin e tij të përfundonte i treti në inaugurimin e UEFA Ligës së Kombeve dhe të kualifikohej për UEFA Euro 2020, Henderson u emërua Lojtari i Vitit i Anglisë, në proces duke u bërë lojtari i parë që fitoi çmimin si në nivelin U21 ashtu edhe në atë të të rriturve.
Ekipi i parë
Më 11 nëntor 2010, Henderson u përjashtua nga skuadra U21 e Anglisë për miqësoren e tyre me Gjermaninë, në vend që të merrte thirrjen e tij të parë në skuadrën e vjetër të Anglisë më 17 nëntor 2010 për miqësoren e tyre kundër Francës. Ai bëri debutimin e tij në ndeshje, duke luajtur që nga fillimi në mesfushën qendrore së bashku me Steven Gerrard.
Henderson ishte një nga 23 lojtarët e thirrur nga trajneri Roy Hodgson që do të përfaqsonin Anglinë në FIFA Kupën e Botës 2014. Ai luajti si titullar dy ndeshjet e para në grup, ku Anglia u mposht respektivisht nga Italia (2–1 në Manaus) dhe Uruguajit (2–1 në São Paulo).
Dy vite më pas, Hendeson u zgjodh sërisht nga Hodson, këtë herë për Euro 2016. Ai u aktivizua në vetëm një ndeshje, duke luajtur 90 minuta të plota në ndeshjen e fundit të grupit kundër Sllovakisë, e cila përfundoi në barazim pa gola; Anglia e mbylli grupin në vendin e dytë.
Jeta personale
Henderson studioi në Farringdon Community College College para se të bashkohej me Sunderland si i ri. Ai është një tifoz i Sunderland dhe mori pjesë në Finalen e Kupës së Ligës 2014 me tifozët e Sunderland, ndërsa ishte një lojtar në Liverpool. Në të njëjtën ditë kur u emërua kapiten i Liverpool, u njoftua se ai do të shfaqej së bashku me Lionel Messi në kopertinën e edicionit në Mbretërinë e Bashkuar të FIFA 16.
Gjatë pandemisë së COVID-19 në Mbretërinë e Bashkuar, Henderson, si kapiten i Liverpool, kontaktoi kapitenët e tjerë të Premier Ligës për të organizuar një fond koronavirus që do të mblidhte miliona paund për NHS. Ideja e tij ishte që futbollistët e Premier League të kontribuonin në një fond për punëtorët e linjës së parë të NHS.
Varreza me grup të tumave e Shirokës
Varreza me grup të tumave e Shirokës është një monument i trashëgimisë kulturore i cili ndodhet në lokalitetin e Shirokës në Therandë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik", i miratuar me numër unik 003600.
Historiku
Varrezat e grupeve të Shirokës ndodhen afër lokalitetit Shiroka, rreth 1.5 km në jug të qytetit të Therandës, në anën e djathtë të rrugës. Grupi kulturor dardan i tumës, karakteristikë për llojin e ndërtimit me varre në formë rrethi, të ndërtuar nga një përzierje gurësh toke dhe lumenjsh, u identifikua në këtë vend në vitin 1953 nga një punëtor i Muzeut të Kosovës. Gërmimet ndodhën sepse disa fshatarë të Shirokës kishin zbuluar disa artikuj arkeologjikë ndërsa mbillnin hardhitë e rrushit. Jo shumë larg këtij lokaliteti, ndodhen një lokalitet me shumë shtresa të Hisarit në njërën anë dhe varrezat e Dubiçakut në anën tjetër. Gërmimet e kaluara arkeologjike të kryera këtu, rezultuan me mbetjet e një nekropoli të kohës së epokës së bronzit dhe i përdorur edhe gjatë epokës së hekurit të vonë. Materiali arkeologjik i lëvizshëm i zbuluar, i përbërë nga gjetje të bollshme dhe të veçanta, dalluese për enët prej balte të zbukuruar me shumë gjasa tregojnë se anijet janë importuar dhe kanë ardhur përmes tregtisë dhe shkëmbimit nga bota helene dhe më gjerë. Nekropoli i Shirokës, u ngrit gjatë shekullit VIII – VI para Krishtit. Në vitin 1963 gërmimet vazhduan kur edhe u hapën dy nga tetë tumat e Nekropolit Shiroka, që datojnë nga e njëjta periudhë - dmth., Shekulli VIII-VI para Krishtit.
Tuma e parë kishte një diametër 13m, lartësi 0.75m. Ai përmbante 5 varre me djegie dhe inventar të qeramikës dhe zbukurimeve prej bronzi. Tuma e dytë kishte një diametër 12 m, lartësi 0.75m. Ai përmbante 6 varre me djegie dhe inventar të qeramikës dhe armëve të hekurta. Nga provat u konkludua se ato i përkasin traditës dardane / ilire të tumave.
How I Met Your Mother (sezoni i 8-të)
Sezoni i tetë i komedisë televizive amerikane How I Met Your Mother u njoftua në mars 2011 së bashku me konfirmimin e sezonit të shtatë. Sezoni u shfaq premierë më 24 shtator 2012 dhe përfundoi më 13 maj 2013.
Përveç publikimit të DVD-së të Rajonit 1 të sezonit më 1 tetor 2013, ai gjithashtu u shtua për transmetim në Netflix të njëjtën ditë.
Pritja
Sezoni i tetë i How I Met Your Mother mori reagime përgjithësisht të ndryshme. Faqja e grumbullimit të rishikimeve Rotten Tomatoes raportoi se 54% e kritikëve i dhanë asaj një përmbledhje pozitive. Konsensusi lexon: "How I Met Your Mother merr këtë mirëseardhje këtë sezon, me një humor antiklimatik të zbuluar dhe humor, më pak se të frytshëm".
Ndërsa shumica e vlerësimeve ishin të ndryshme, disa ishin pozitive, me Donna Bowman nga Klubi AV duke i dhënë sezonit një notë "B".
Lokaliteti arkeologjik i Banjës së Pejës
Lokaliteti arkeologjik i Banjës së Pejës është një monument i trashëgimisë kulturore në Banjë, Istog, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Historiku
Lokaliteti antik arkeologjik i Banjës së Pejës pozicionohet në kryqëzimin e rrugës që lidh Pejën me Istogun, rreth 12 km në veriperëndim të Pejës. Gjatë ndërtimit të një hoteli për kurim shëndetësor (Onix) në vitin 1974, rastësisht janë zbuluar përkrenare ushtarake tipike ilire. Po këtë vit fillojnë gërmimet arkeologjike me karakter shpëtimi që nga materiali i pasur arkeologjik zbuluar këtu e në mesin e shumë gjetjeve janë evidentuar varre për një çift të rëndësishëm dhe nga arkeologët e asaj kohe kjo qendër arkeologjike u njoh si Varri Princëror. Varri çift kishte bazë të konstruktuar në formë drejtkëndore dhe të pllakosur me gurë shtufi sigurisht të marrë nga zona përreth. Këtu u dallua dhe u dokumentua një varr femëror me inventar të pasur si fibula, gjilpëra në formë omege, unazë dhe byzylykë të zbukuruar me motive gjeometrike, të gjitha të farkëtuara në argjend dhe bronz. Kurse në varrin tjetër që i përkiste një mashkulli, kishte në përbërje armë, pafta të argjendta dhe të bronzta si dhe një unazë. Dokumentimi arkeologjik i këtyre vlerave shumë të veçanta për terrorin e Kosovës, ndër të tjera flet dhe për diferencimin social dhe ekonomik të individëve apo grupeve të shtresave elitare të kohës në fjalë. Materiali i pasur arkeologjik determinon kohën e periudhës së vonë të hekurit, shekujt VI-V p.e.s.
Hotel Arbëria
Hotel Arbëria është roman me autor Mehmet Kraja. Botuar në Tiranë nga "Onufri", në vitin 2010.
Përmbajtja
Shto përmbajtjen.
Lokaliteti arkeologjik i Fafosit
Lokaliteti arkeologjik i Fafosit është një monument i trashëgimisë kulturore i cili ndohet në lokalitetin e fabrikës së dikurshme të Fafosit, Mitrovicë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik".
Historiku
Lokaliteti më i vjetër (Fafos I) përbëhej nga vendbanimi gjysmë i groposur nën dhe, me shtëpi në formë të kasolleve, kurse vendbanimi më i ri (Fafos II) përbëhej nga shtëpitë-kasolle të renditura njëra krahas me tjetrën, të cilat kanë pësuar nga ndonjë zjarr i madh. Në dy vendbanimet janë zbuluar objekte të ndryshme për përdorim të përditshëm si objekte kulti, vazo ritualesh, altar dhe figurina antropomorfe.
9604 Bellevanzuylen
9604 Bellevanzuylen është një asteroid në brezin kryesor të asteroideve.
Përshkrimi
9604 Bellevanzuylen është një asteroid në brezin kryesor të asteroideve. U zbulua më 30 dhjetor 1991 në Observatorin e Haute-Provence nga Eric Walter Elst. Ai ka një orbitë të karakterizuar nga një bosht gjysmëmadhor prej 2,41 AU, një jashtëqendërsi prej 0.14 dhe një pjerrësi prej 5,4° në raport me ekliptikën.
Asteroidi i është kushtuar Belle van Zuylen e lindur në Holandë, e mbiquajtur në rininë e saj Belle de Zuylen, e lindur Isabella van Tuyll van Serooskerken, e ardhmja Isabelle de Charrière (1740 – 1805), është një grua holandeze e letrave që flet frëngjisht. Ajo është e njohur për korrespondencën e gjerë me David-Louis Constant de Rebecque, shkrimtarin Benjamin Constant dhe biografin skocez James Boswell.
Shoqata e Bashkive të Shqipërisë
Shoqata e Bashkive të Shqipërisë është një shoqatë jopolitike, jofetare dhe jofitimprurëse. Shoqata e Bashkive të Shqipërisë është një bashkim vullnetar dhe i pavarur i bashkive të Shqipërisë. SHBSH u themelua më 12 tetor 1993, me kërkesë të një grupi prej 10 kryetarë bashkish. Fillimi i punës së shoqatës nuk ishte shumë i lehtë për arsyen se për herë të parë në ambjentin shqiptar krijohej një organizatë e tillë e cila do të mbronte interesat e përbashkëta të bashkive shqiptare për zhvillimin dhe demokratizimin e tyre.
Perandori i Japonisë
parapamje|240px|[[Naruhito, Perandori i tanishëm i Japonisë]] Perandori i Japonisë është kreu i shtetit dhe kreu i Familjes Perandorake të Japonisë. Sipas Kushtetutës së Japonisë, ai përcaktohet si "Simboli i Shtetit dhe i Unitetit të Popullit" dhe titulli i tij rrjedh nga "Vullneti i Popullit, i cili është Sovran". Ligji Perandorak i Familjes rregullon linjën e trashëgimisë perandorake. Gjykata e Lartë nuk ka pushtet gjyqësor mbi të. Ai është gjithashtu kreu i fesë Shinto. Në japonisht, Perandori quhet Tennō (天皇, shqiptohet [tennoꜜː]), fjalë për fjalë "Sovran Qiellor" ose "Perandor i Zotit". Feja japoneze Shinto e mban atë të jetë pasardhës i drejtpërdrejtë i perëndeshës së diellit Amaterasu. Perandori është gjithashtu kreu i të gjitha urdhrave, dekorimeve, medaljeve dhe çmimeve kombëtare japoneze. Në anglisht, përdorimi i termit Mikado (帝／御門) për perandorin ishte dikur i zakonshëm, por tani konsiderohet i vjetëruar.