cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
F.C. Internazionale Milano
2004–2011: Rikthimi dhe fitimi i tripletës
Interi shijoi shumë sukses në Ligën e Kampioneve 2009–10, duke mposhtur kampionët në fuqi Barcelonën në gjysëm-finale dhe më pas Bayern München në finale 2–0 falë dy golave të Diego Militos. Ekipi gjithashtu fitoi titullin e Serie A 2009–10 me dy pikë para Romës, si dhe Kupën e Italisë duke mposhtur në finale të njëjtin ekip me rezultatin 1–0. Kjo gjë e bëri Interin klubin e parë italian që fiton tripletën. Në përfundim të sezonit, Mourinho u largua nga klubi për të drejtuar Real Madridin; ai u zëvëndësua nga Rafael Benítez.
Më 21 gusht 2010, Interi mposhti Romën 3–1 dhe fitoi Superkupën e Italisë 2010, duke siguruar titullin e katërt të vitit. Në dhjetor, ata triumfuan edhe në FIFA Kupën e Botës për Klube për herë të parë pas një fitore 3–0 në finale kundër TP Mazembes. Megjithatë, pas kësaj fitoreje, më 23 dhjetor, për shkak të rezulteve në rënje në kampionat, klubi shkarkoi Benítezin. Ai u zëvëndësua nga Leonardo në ditën e ardhshme.
Leonardo e nisi me 30 pikë në 12 ndeshjet e para, me një mesarate 2.5 pikë për ndeshje, më mirë se paraardhësit e tij Benítez dhe Mourinho. Më 6 mars 2011, Leonardo vendosi rekord të ri në Serie A duke mbledhur 33 pikë në 13 ndeshje; rekordi i mëparshëm ishte 32 pikë në 13 ndeshje nga Fabio Capello në sezonin 2004–05. Ai e udhëhoqi ekipin në çerek-finalen e Ligës së Kampioneve ku u eliminuan nga Schalke 04, kurse në kupë triumfuan sërisht. Megjithatë, në përfundim të sezonit, ai dha dorëheqjen dhe u pasua nga trajnerët jo të suksesshëm Gian Piero Gasperini, Claudio Ranieri dhe Andrea Stramaccioni.
2012–2019: Ndryshimet në pronësi
parapamje|majtas|200px|[[Mauro Icardi shënoi mbi 100 gola në të gjitha kompeticionet në periudhën 2013–2019.]] Më 1 gusht 2012, klubi njoftoi se Moratti mendon të shesë një kuotë të pakicës së klubit një konsorciumi kinez të udhëhequr nga Kenneth Huang. Në të njëjtën ditë, Inter njoftoi arritjen e një marrëveshjeje me China Railway Construction Corporation Limited për një projekt të ri stadiumi, megjithatë, kjo marrëveshje u prish. Sezoni 2012–13 ishte më i keqi në historinë e viteve të fundit të Interit, që e mbylli kampionatin në një vend zhgënjyes të nëntë, duke mos u kualifikuar në asnjë kompeticion evropian. Walter Mazzarri u vendos trajneri i ri i skuadrës në vend të Stramaccionit më 24 maj 2013.
Më 15 tetor 2013, një konsorcium indonezian (International Sports Capital HK Ltd.) i udhëhequr nga Erick Thohir, Handy Soetedjo dhe Rosan Roeslani, firmosën një marrëveshje për të blerë 70% të aksioneve të Interit nga Internazionale Holding S.r.l.  Menjëherë pas marrëveshjes, Internazionale Holding S.r.l i Morattit majti 29.5% të aksioneve të FC Internazionale Milano S.p.A. Pas marrëveshjes, aksionet e Interit ishin në pronësi të një kompanie mbajtëse, me emër International Sports Capital S.p.A të Italisë (për 70% të aksioneve), International Sports Capital HK Limited dhe Asian Sports Ventures HK Limited të Hong Kongut. Asian Sports Ventures HK Limited, në vetvete një kompani tjetër mbajtëse e ndërmjetme, ishte në pronësi të Nusantara Sports Ventures HK Limited (60% të aksioneve, një kompani në pronësi të Thohir), Alke Sports Investment HK Limited (20% të aksioneve) dhe Aksis Sports Capital HK Limited (20% të aksioneve).
parapamje|djathtas|200px|[[Samir Handanović ju bashkua Interit në vitin 2012; shtatë vite më pas, ai u bë portieri i parë në histori që emërohet kapiten i ekipit.]] Thohir, i cili gjithashtu ishte në pronësi të klubit Major League Soccer (MLS) D.C. United dhe Super Ligës Indoneziane (ISL) Persib Bandung, njoftoi më 2 dhjetor 2013 se Inter dhe D.C. United kishin formuar partneritet strategjik. Gjatë epokës Thohir, klubi filloi të modifikojë strukturën financiare nga i varur në investime të vazhdueshme të pronarit në një model biznesi më të vetë-qëndrueshëm, megjithëse klubi ende shkelte rregullat e Fair Play Financiar të UEFA-s në vitin 2015. Klubi u gjobit dhe mori reduktim të ekipit në kompeticionet e UEFA-s, si dhe mori gjoba shtesë të pezulluara në periudhën e provës. Gjatë kësaj kohe, Roberto Mancini u kthye si trajner më 14 nëntor 2014.
Më 6 qershor 2016, Suning Holdings Group (përmes një kompanie anësore me qendër në Luksemburg, Great Horizon S.á rl) një kompani në pronësi të Zhang Jindong, bashkëthemelues dhe kryetar i Suning Commerce Group, fitoi një shumicë të aksioneve të Interit nga konsorciumi International Sports Capital S.p.A. i Thohir dhe pjesët e mbetura të familjes Internazionale Holding S.r.l. të Morattit. Sipas regjistrimeve të ndryshme, investimi i përgjithshëm nga Suning ishte rreth 270 milion €. Marrëveshja u miratua nga një mbledhje e jashtëzakonshme e përgjithshme në 28 qershor 2016, nga e cila Suning Holdings Group kishte fituar një 68.55% të aksioneve në klub.
Në ndeshjen e fundit të sezonit 2017–18, Interi arriti një fitore dramatike 3–2 në Stadio Olimpico kundër Lazios, duke siguruar vendin e katërt në kampionat dhe një vend në Ligën e Kampioneve për herë të parë pas shtatë vitesh. Edhe sezoni 2018–19 u mbyll në të njëjtën mënyrë, me Interin që fitoi 2–1 kundër Empolit në San Siro në javën e fundit për të siguruar një tjetër vend të katërt në kampionat.
2019–vazhdon: Scudetto i 19-të
Për sezonin 2019–20, Antonio Conte u emërua trajneri i ri i ekipit, në vend të Luciano Spallettit; duke u bërë trajneri më i paguar në Serie A. Falë këmbënguljes së tij, Interi siguroi transferimin e sulmuesit belg Romelu Lukaku nga Manchester United për 74 milionë €, duke u bërë blerja më e shtrenjtë në historinë e klubit. Pasi e mbylli sezonin e parë me një vend të dytë në kampionat dhe me humbje në finale të Europa League kundër Seviljes, Conte udhëhoqi ekipin në fitoren e kampionatit të 19-të në sezonin 2020-21, 11 vjet pas fitores së fundit, duke i dhënë fund hegjemonisë gati dhjetëvjeçare të Juventusit. Gjithsesi, pavarësisht arritjeve në sezonin e fundit, më 26 maj 2021, Inter njoftoi se Conte do të largohet nga drejtimi i ekipit pasi u arrit një marrëveshje midis palëve për ndërprerjen e bashkëpunimit. Largimi njoftohet të ketë ardhur si pasojë e mosmarrëveshjeve që Conte kishte me klubin në lidhje me fushatën e transferimeve për sezonin e ardhshëm.
Më 3 qershor 2021, Simone Inzaghi u emërua trajner duke firmosur një kontratë dyvjeçare me klubin zikaltër.
Ngjyrat
Që nga krijimi në vitin 1908, Interi ka luajtur me fanella me vija vertikale të zeza dhe të kaltërta. Ata zgjodhën ngjyrën e zezë për të përfaqësuar natën dhe ngjyrën e kaltërt për të përfaqësuar qiellin. Përveç një periudhe në Luftën e Dytë Botërore që Inter i braktisi këto dy ngjyra, nuk ka pasur ndonjë periudhë tjetër kohore pa këto ngjyra, duke fituar edhe pseudonimin Nerazzurri. Në vitin 1928, filozofia dhe emri i klubit i solli Partisë Fashiste shqetësim. Si rezultat i kësaj, gjatë atij viti, klubi tashmë me histori 20-vjeçare u bashkua me Unione Sportiva Milanese. Klubi i ri u quajt Società Sportiva Ambrosiana në nder të shenjtorit mbrojtës të Milanos. Flamuri i Milanos zëvëndësoi ngjyrat tradicionale zi e kaltër. Pas përfundimit të Luftës së Dytë Botërore, kur Partia Fashiste kishte rënë nga pushteti, klubi rimori emrin e tyre të vjetër dhe ngjyrat. Në vitin 2008, Inter festoi 100 vjetorin duke vendosur një kryq të kuq në fanellën e bardhë; kryqi i Shën Gjergjit është pjesë e stemës dhe flamurit të qytetit të Milanos dhe vazhdon të përdoret nga klubi, zakonisht në fanellat e treta.
Stema
Një nga themeluesit e Interit ishte edhe ilustruesi i njohur asokohe Giorgio Muggiani, i cili kishte përgjegjësinë për modelin e stemës së parë të Interit në vitin 1908. Modeli i parë, i frymëzuar nga modelet e klubeve angleze, ka pasur gërmat FCIM të mbivendosura të bardha në një sfond të përbërë nga një rreth i artë i rrethuar nga një rreth i zi dhe një tjetër përmbyllës i kaltër. Disa elemente bazike të modelit të parë vazhdojnë ende të qëndrojnë edhe pse stema është modifikuar disa herë ndër vite. Që nga sezoni 1999–2000, stema origjinale e klubit u zvogëlua në përmasa, për t'i dhënë hapësirë vendosjes së emrit të klubit në pjesën e sipërme dhe vitin e themelimit në pjesën e poshtme.
Në vitin 2007, Inter ju rikthye modelit të stemës së epokës para sezonit 1999–2000. Ajo mori një pamje më moderne, e kishte yllin e Scudettos më të vogël dhe kishte ngjyra më të hapura. Ky version u përdor deri në korrik 2014, ku klubi vendosi t'i nënshtrohej një rimodelimi. Diferenca më e veçantë midis stemës aktuale dhe atyre të shkuara ishte heqja e yllit nga të gjitha mediat përveç fanellave.
Më 20 mars të 2021 zbuloi për publikun logon e re, që është një version i rishikuar i stemës së realizuar nga Muggiani: në monogramë mbeten vetëm gërmat I dhe M, braktiset ngjyra e artë ndërsa e kaltërta zëvendësohet me një blu intense.
Himni
Himni i Interit, kompozuar nga Elio dhe interpretuar nga Graziano Romani, titullohet C'è solo l'Inter dhe është publikuar në 2002.
Pazza Inter është një këngë e 2003 e regjistruar në studio nga lojtarët zikaltër të asaj periudhe; duke parë suksesin e jashtëzakonshëm që pati në tifozerinë zikaltër dhe jo vetëm, kënga është përdorur deri në gusht të 2019 para çdo ndeshje në San Siro pas himnit zyrtar.
Prodhuesit e fanellës dhe sponsorët
parapamje|djathtas|Sponsori Misura u përdor për nëntë vite; në foto lojtari [[:it:Gianfranco Matteoli|Gianfranco Matteoli.]]
Stadiumi
Ndeshja e parë në këtë stadium u luajt në vitin 1926, kur Inter mposhti Milanin me rezultatin 6–3 në një ndeshje miqësore. Milan luajti ndeshjen e parë zyrtare të kampionatit në San Siro më 19 shtator 1926, duke u mposhtur 1–2 nga Sampierdarenese (U.C. Sampdoria). Kapaciteti fillestar i stadiumit ishte 35,000 vende, por pas disa rinovimeve madhore, ku e fundit ishte në përgatitje për Kupën e Botës 1990, stadiumi arriti në kapacitetin 85,700 vende, të gjitha të mbuluara çati polikarbonate. Në vitin 2008, kapaciteti u zvogëlua në 80,018 vende për të plotësuar kriteret e UEFA-s.
I ndërtuar sipas modelit anglez, San Siro është modeluar kryesisht për ndeshje futbolli, në kontrast me shumicën e stadiumeve shumë-funksionale të përdorura nga klubet e Serie A. Në Itali njihet për afmosferën fantastike gjatë ndeshjeve për shkak të distancës së afërt midis ulëseve dhe fushës. Përdorimi i shpeshtë i flakadanëve kontribuon në rritjen e atmosferës, por kjo praktikë ndonjëherë ka shkaktuar edhe probleme.
Qëndra e stërvitjes
Fushat e para të stërvitjes të përdorura nga Inter ishin ato të Aeronautikës në Idroscalo dhe të historikes Arena Civica.
The Wall Street Journal
Wall Street Journal  merret kryesisht me çështjet e biznesit dhe të financës, si amerikane ashtu edhe ndërkombëtare.<span style="background-color: rgb(254, 252, 224);"> Emri i ballinës i referohet  Wall Street-it, të famshmes rrugë në qendër të zemrës fnanciare në New York. Gazeta u themelua në 8 korrik 1889 nga Charles Dow, Edward Jones dhe Charles Bergstresser, dhe ka qenë fituese e Çmimit Pulitzer njëzetë e nëntë (29) herë.
F.C. Internazionale Milano
Qëndra e stërvitjes
Në vitin 1962 u inagurua qendra e re e stërvitjes së Appiano Gentiles, në provincë te Comos. Nga viti 2016 qendra ka marrë emrin aktual Suning Training Center in Memory of Angelo Moratti. Ajo përmban pesë fusha loje nga të cilat dy me përmasa të reduktuara; një nga to është e mbuluar me një tensostrukturë të lëvizshme dhe që përdoret kryesisht kur ka mot të keq. Gjithashtu, qendra përmban një pishinë, dy palestra, një sallë mjekësore, pesë dhoma zhveshje dhe dy magazina. Në brendësi të strukturës gjendet dhe Club House ku akomodohen lojtarët e skuadrës së parë, restoranti, dhoma e pritjes, kuzhina dhe hapësira të tjera në dispozicion të stafit dhe kryesisë. Në këtë ndërtesë gjenden dhe një sallë lojërash, një sallë për mbledhjet teknike, studiot televizive të Inter TV dhe salla e shtypit që përdoret për konferencat e shtypit.
Suning Youth Development Centre in Memory of Giacinto Facchetti në Milano, ështe qendra sportive e ekipeve të grupmoshave dhe e skuadrës së femrave. Ka një fushë loje me bar natyral, 2 fusha loje dhe stërvitje me bar artificial, 2 fusha artificiale për stërvitje, 1 fushë artificiale për stërvitje me 7 lojtarë, 1 fushë me bar natyral për stërvitje me 9 lojtarë, 1 palestër të kompletuar, 1 sallë mjekësore, 10 dhoma zhveshje, 1 Club House dhe qendër edukimi.
Tifozët
parapamje|300px|Tifozët e Interit duke festuar fitimin e titullit të Serie A në sezonin 2007–08. Inter është një nga ekipet më të mbështetura në Itali sipas një kërkimi të gushtit 2007 nga gazeta italiane La Repubblica. Historikisht, pjesa më e madhe e tifozëve të Interit nga qyteti i Milanos janë milanezë kryesisht të shtresës borgjeze dhe së mesme (Baüscia), kurse të Milanit zakonisht kanë qënë të klasës punëtore (Casciavit).
Grupi ultras tradicional i Interit është Boys San; ata kanë një pjesë të rëndësishme në historinë e ultrasve në përgjithësi për shkak se ata janë nga më të vjetrit, duke u themeluar në vitin 1969. Nga pikëpamja politike, ultrasit e Interit kanë kryesisht tendenca të spektrit të djathtë dhe kanë marrëdhënië binjakëzimi me ultrasit e Lacios. Përveç grupit kryesor që është Boys San, janë gjithashtu edhe katër grupe të tjera gjithashtu të rëndësishme: Viking, Irriducibili, Ultras, dhe Brianza Alcoolica.
Tifozët më të flaktë të Interit mblidhen në sektorin Curva Nord, ose ndryshe në pjesën e veriut të stadiumit San Siro. Kjo traditë e gjatë ka bërë që Curva Nord të jetë sinonim për mbështetësit më të fortë të klubit, të cilët shpalosin flamuj dhe banera në mbështetje të ekipit.
Tifozët thirren në përgjithësi me emrat Interisti ose Nerazzurri.
Rivalët
parapamje|majtas|Vëllezërit [[Giuseppe Baresi|Giuseppe (majtas) dhe Franco (djathtas) sëbashku në derbin e sezonit 1979–80.]] Inter ka disa rivalitete, dy prej të cilave kanë domethënie të madhe në futbollin italian; së pari, ata marrin pjesë në derbin e qytetit i quajtur Derby della Madonnina me Milanin; rivaliteti ka ekzistuar që kur Inter u themelua në 1908. Emri i derbit i referohet virgjëreshës Mari, statuja e së cilës ndodhet në krye të katedrales së Milanos dhe është një nga tërheqjet turistike të qytetit. Ndeshjet midis tyre zakonisht krijojnë një atmosferë fantastike, ku të dyja tifozeritë shpalosin banderola (humoristike ose ofenduese) para fillimit të tyre. Flakadanët janë gjithashtu prezentë; ato sollën edhe anullimin e ndeshjes së dytë çerek-finale së Ligës së Kampioneve ndërmjet dy ekipeve më 12 prill 2005, pasi portieri Dida u godit nga tifozët e Interit me flakadan në shpatull.
Rivaliteti tjetër madhor i Interit është ai kundër Juventusit; të dy marrin pjesë në Derby d'Italia. Deri para skandalit të Calciopolit në vitin 2006, ato ishin dy ekipet e vetme që nuk kishin rënë nga kategoria. Të dy klubet kanë numrin më të madh të tifozëve në Itali dhe rivaliteti i tyre arriti në nivele të larta pas viteve '90.
Nga fillimi i shekullit të 21-të, Interi ka krijuar një rivalitet të veçantë edhe me klubin kryeqytetas Roma pas sfidave të Kupës UEFA në vitet '90. Kulmi i këtij rivaliteti ishte në periudhën 2005–2010, ku të dy ekipet garonin për titullin kampion, me Romën që doli e dyta në katër nga pesë kampionatet e fituara nga Interi dhe njëkohësisht ndanë midis tyre pesë Kupa dhe katër Superkupa të Italisë që nga viti 2006. Interi ka rivalitet, edhe pse lokal, edhe me klubin e Atalantës.
Lista e rekordeve dhe statistikave
parapamje|upright|Legjenda [[Javier Zanetti luajti 858 ndeshje në të gjitha kompeticionet gjatë 19 sezoneve në klub.]]
Javier Zanetti është lojtari i cili ka zhvilluar më shumë ndeshje në histori me fanellën e Interit, plot 858 në të gjitha kompeticionet; ai është gjithashtu lojtari i Interit (njëkohësisht dhe lojtari i huaj) me më shumë ndeshje në Serie A (615) dhe në kompeticionet evropiane (160). Në vendin e dytë renditet mbrojtësi Giuseppe Bergomi, i cili luajti 756 ndeshje gjithsej, duke e shpenzuar të gjithë karrierën e tij 20-vjeçare me Zikaltërit; Bergomi është lojtari që ka luajtur më shumë ndeshje për Interin në Kupë dhe Superkupë (120). Ai ndiqet nga një tjetër mbrojtës, Giacinto Facchetti, i cili zhvilloi 634 ndeshje. Ai, ashtu si Bergomi, luajti me Interin përgjatë gjithë karrierës së tij.
Giuseppe Meazza është golashënuesi më i mirë i të gjitha kohërave për Interin, duke regjistruar 248 gola në 408 paraqitje; ai luajti me klubin në dy periudha të ndryshme (1927–1940 dhe 1946–1947). Alessandro Altobelli renditet në vendin e dytë me 209 gola, të shënuar në 11 sezone me klubin. Me 35 gola, ai është shënuesi më i mirë i të gjitha kohërave i klubit në kompeticionet evropiane. Përveç kësaj, ai mban rekordin për numrin e golave të shënuar me Interin në kupë (46). Në vendin e tretë renditet Roberto Boninsegna me 171 gola në të gjitha kompeticionet; ai luajti me klubin në tetë sezone. Hungarezi István Nyers është lojtari i huaj me më shumë gola i Interit me 133, të gjitha të shënuar në Serie A. Luigi Cevenini mban rekordin për numrin e golave të shënuar në një sezon në Serie A me Interin; italiani regjistroi 37 gola në kampionatin e sezonin 1913–14. Meazza është lojtari zikaltër i cili e ka fituar çmimin Capocannoniere tre herë, respektivisht në sezonet 1929–30, 1935–36 dhe 1937–38. Meazza dhe Antonio Valentín Angelillo janë lojtarët që kanë shënuar më shumë gola në një ndeshje të vetme me Interit; i pari shënoi 5 gola në fitoren 9–2 ndaj Barit në 1937–38 kurse i dyti shënoi 5 gola në fitoren 8–0 kundër SPAL-it në sezonin 1958–59.
parapamje|majtas|upright|[[Roberto Boninsegna shënoi 171 gola me Interin para se të kalonte te klubi rival Juventus në vitin 1976.]] Helenio Herrera është trajneri që ka shërbyer më gjatë në klub. Ai drejtoi ekipin nga viti 1960 e deri në vitin 1968, duke qënë një nga elementët më të rëndësishëm të epokës legjendare Grande Inter të klubit. Herrera gjatë kësaj kohe fitoi tre tituj të Serie A, dy Kupa Evropiane dhe dy Kupa Ndërkontinentale. Ai është, sëbashku me Roberto Mancinin, trajneri që ka fituar më shumë me Interin, duke pasur secili nga 7 trofe. Portugezi José Mourinho qëndroi si trajner i klubit për dy sezone, duke fituar pesë trofe, përfshirë edhe tripletën historike në sezonin 2009–10.
Interi ka vendosur disa rekorde në Itali dhe Evropë; ata janë klubi i vetëm në Itali që nuk kanë rënë asnjëherë nga kategoria, duke i shpenzuar të 104 sezonet në elitë. Ata janë klubi i vetëm që kanë luajtur në çdo sezon të Serie A që nga themelimi i ligës në vitin 1929. Në sezonin 1988–89, Interi vendosi disa rekorde në një kampionat me 18 ekipe; ata arritën numrin më të madh të fitoreve (26 nga 34 ndeshje), përfshirë fitoret në transfertë (11 nga 17 ndeshje), si dhe arritën 58 pikë, një tjetër rekord (në atë kohë fitoret vlerësoheshin me dy pikë). Klubi gjithashtu ka rekordin për fitoret rresht në Serie A (17), si dhe për pikët e marra në transfertë në një sezon të vetëm (49). Të dy rekordet u arritën në sezonin 2006–07, ku klubi siguroi 97 pikë, një rekord në atë kohë, si dhe nuk humbi asnjë ndeshje në transfertë (një rekord që u barazua nga Juventusi në sezonin 2011–12). Zikaltërit janë klubi i vetëm italian që ka fituar tripletën si dhe një nga dy klubet (sëbashku me Barcelonën) që ka fituar pesë tituj në një vit kalendarik (2010). Fitorja më e madhe e klubit është 16–0 kundër Vicenzës më 10 janar 1915 kurse humbja më e madhe është 9–1 kundër Juventusit më 10 qershor 1961.
Trofe
parapamje|djathtas|Skuadra e Interit me Kupën Ndërkontinentale dhe Kupën Evropiane në vitin 1965. Inter ka fituar gjithsej 43 trofe zyrtarë. Në Itali, Zikaltërit kanë fituar 19 kampionate, tetë kupa dhe shtatë superkupa. Nga viti 2005 deri në vitin 2010, Inter fitoi kampionatin pesë herë rresht duke barazuar rekordin e të gjitha kohërave të vendosura nga Torino, por në vitin 2017, Juventus theu rekordin me titullin e gjashtë rresht. Në skenën evropiane, klubi ka fituar Ligën e Kampioneve, kompeticioni kryesor i UEFA-s, tre herë: dy herë rresht në vitet 1964 dhe 1965 dhe një tjetër në vitin 2010. Klubi gjithashtu ka fituar edhe tre herë Kupën UEFA, kompeticionin e dytë të UEFA-s për nga rëndësia. Në vitet 1964 dhe 1965, ata fituan Kupën Ndërkontinentale, duke u konsideruar de facto kampion bote nga FIFA. Në vitin 2010, ata fituan FIFA Kupën e Botës për Klube.
Ekipi Primavera
F.C. Internazionale Milano Primavera është skuadra nën-19 e Interit. Ata luajnë në grupin B të Campionato Nazionale Primavera. Ekipi ka fituar nëntë kampionate (Campionato Nazionale Primavera) dhe gjashtë kupa (Coppa Italia). Ata kanë fituar gjithashtu 6 herë Torneo di Viareggio. Në mars të 2012 Inter nën-19 fitoi edicionin e parë të NextGen Series, pararendëse e Ligës së Kampioneve për të rinjtë.
Lista e One-club man
parapamje|djathtas|Numri 3 i futbollistit legjendar Giacinto Facchetti u tërhoq në vitin 2006 pas vdekjes së tij.
Presidentët
parapamje|djathtas|Massimo dhe Angelo Moratti (në qëndër dhe djathtas) janë dy presidentët më të suksesshëm të Interit.
Presidenti i parë në historinë e klubit ishte Giovanni Paramithiotti, një drejtor sportiv italian me origjinë shqiptare. Ai qëndroi për një vit para se të zëvëndësohej nga zvicerani Ettore Strauss. Në vitin 1955, Angelo Moratti u bë presidenti i ri i klubit, duke e drejtuar atë në epokën legjendare të Grande Inter. Dyzetë vite më pas, do të ishte djali i tij Massimo që do të bëhej president i ri i klubit. Me të në krye, Interi përjetoi periudhën më të suksesshme në histori, duke fituar 11 trofe. Ai drejtoi klubin në periudhën 1995–2013, me përjashtim të dy viteve ku president ishte ish lojtari Giacinto Facchetti. Pas vdekjes së tij, Moratti u riemërua president. Në vitin 2013, Moratti e shiti klubin te biznesmeni indonezian Erick Thohir, i cili u bë presidenti i parë i huaj i klubit. Pas pesë vitesh, ai i shiti të gjithë aksionet e tij te kompania kineze Suning Holdings Group; Steven Zhang djali i pronarit të kompanisë Zhang Jindong, u emërua president në tetor 2018, duke u bërë presidenti më i ri në historinë e klubit. Gjithsej, klubi ka pasur 21 presidentë të ndryshëm.
Trajnerët
Trajneri aktual është Simone Inzaghi, i cili e mori detyrën më 3 qershor 2021.
José Mourinho është trajneri fitues i tripletës së parë në historinë e Interit në sezonin 2009–10 dhe në historinë e futbollit italian. Trajneri që ka qëndruar më gjatë tek Interi është argjentinasi Heleno Herreira, i cili qëndroi për 8 vjet duke fituar edhe dy Kupa Evropiane dhe dy Kupa Ndërkontinentale, kurse trajneri që ka qëndruar më pak kohë është italiani Gian Piero Gasperini, i cili qëndroi në detyrë për dy muaj e tre javë.
Gjithsej, që nga themelimi i klubit e deri tani Inter ka ndërruar 83 trajnerë, ku trajneri i parë ka qënë Virgilio Fossati, i cili njëkohësisht ka qënë edhe lojtar.
Corbeny
Corbeny është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Corbeny ka një popullsi prej 750 banorë dhe sipërfaqe 15.23 km², me një dendësi prej 49 banor/km².
Vojsava Lika
Vojsava Lika (Σάββα Λίκα), lindur më 27 qershor 1970, është një atlete shtize që përfaqësoi Shqipërinë dhe më pas Greqinë.
Jeta dhe konkurimet atletike
Vojsava lindi si Vojsava Lika në Krujë,Shqipëri, vajzë prindërish shqiptarë etnikë. Ajo është e besimit Ortodoks dhe përfaqësonte Shqipërinë deri në 1997. Në 11 tetor 1987, kur ishte vetëm 17, nen drejtimin e tarjnerit Enver Mysja ajo u bë kampjone e Shqipërisë dhe vendosi një rekord kombëtar te hedhjes me rezultatin 53.30m. Ajo emigroi për në Greqi në vitin 1997. Hedhja e saj më e mirë është 63.13 metra, e arritur në kampionatin boteror në gushtin e 2007 në Osaka, në të cilën mori vëndin e pestë.
Luftimi
parapamje|300x300px|[[:en:Battle_of_Gettysburg|Beteja e Gettysburgut, nga Thure de Thulstrup.]] Luftimi është një konflikt i qëllimshëm i dhunshëm që synon të dëmtojë fizikisht ose të vrasë opozitën. Beteja mund të jetë e armatosur (duke përdorur armë) ose e paarmatosur (duke mos përdorur armë). Beteja ndonjëherë përdoret si një metodë vetëmbrojtjeje, ose mund të përdoret si një mjet për të imponuar vullnetin e dikujt ndaj të tjerëve. Një shembull i luftimit mund të jetë një konfrontim i pavarur ose një pjesë e vogël e një konflikti shumë më të madh të dhunshëm. Rastet e luftimit mund të jenë gjithashtu beninje dhe rekreative, si në rastet e sporteve luftarake dhe luftimeve simuluese.
Beteja mund të jetë në përputhje ose të jetë në kundërshtim me ligjet lokale ose ndërkombëtare në lidhje me konfliktin. Shembuj të rregullave përfshijnë Konventat e Gjenevës (që mbulojnë trajtimin e njerëzve në luftë), kalorësia mesjetare, rregullat e Marquess of Queensberry (që mbulojnë boksin) dhe disa forma të sporteve luftarake.
Hinata Miyazawa
Hinata Miyazawa (宮澤 ひなた) është një futbolliste japoneze.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 1 ndeshje.
Ainvelle
Ainvelle është një komunë në Francë. Ainvelle bën pjesë në departamentin [[Haute-Saône]] të rajonit [[Franche-Comté]]. Komuna ka një popullsi prej 165 banorë dhe sipërfaqe prej 6.75 km².
Comedy Central Extra
Comedy Central Extra është një stacion televiziv me origjinë amerikane, përmes kabllove dhe satelitit, në pronësi të Viacom. Ajo u ka ofruar shikuesve, në përgjithësi, programe komedi, origjinale dhe të huazuara. Comedy Central Extra u lançua në Shqipëri in 2016.
Catherine Dickens
Catherine Thomson "Kate" Dickens (e lindur Hogarth; 19 maj 1815 – 22 nëntor 1879) ishte gruaja e shkrimtarit anglezë Charles Dickens, dhe nëna e dhjetë fëmijëve të tij.
Jeta e hershme
Ajo lindi në Edinburg, Skoci në vitin 1815, Catherine u transferua në Angli me familjen e saj në vitin 1824. Ajo ishte vajza më e madhe e 10 fëmijëve të George Hogarth dhe Georgina Thomson. Babai i saj ishte një gazetar i Edinburgh Courant, dhe më vonë u bë një shkrimtar dhe kritik muzikor për gazetën The Morning Chronicle, ku Dickens ishte një gazetar i ri, dhe më vonë redaktori i Evening Chronicle. Dickens menjëherë mori një pëlqim të Catherine inteligjente dhe të bukur 19 vjeçare dhe e ftoi atë në festën e tij të 23-të të ditëlindjes. Catherine dhe Dickens më vonë u fejuan më 1835 dhe u martuan në 2 prill 1836 në Kishën e Shën Llukës, Chelsea. Ata ngritën një shtëpi në Bloomsbury dhe vazhduan të kenë dhjetë fëmijë. Gjatë asaj periudhe, Charles shkruajti se edhe nëse do të bëhej i pasur dhe i famshëm, ai kurrë nuk do të ishte aq i lumtur sa ishte në atë banesë të vogël me Catherine.
Motra e Catherine, Mary Hogarth, hyri në Doughty Street për të ofruar mbështetje për motrën dhe kunatën e sapo martuar. Nuk ishte e zakonshme që motra e pamartuar e një gruaje të re të jetonte me të dhe të ndihmonte një çift të sapo martuar. Dickens u bë shumë e lidhur me Mary dhe ajo vdiq në krahët e tij pas një sëmundjeje të shkurtër në vitin 1837. Ajo u bë një personazhe në shumë prej librave të tij dhe vdekja e saj është trilluar si vdekja e Nellit të Vogël.
Motra e vogël e Catherine, Georgina Hogarth, u bashkua me shtëpinë e familjes Dickens më 1842 kur Dickens dhe Catherine lundruan në Amerikë, duke u kujdesur për familjen e re që kishin lënë pas. Gjatë udhëtimit të tyre, Dickens shkroi në një letër për një mik që Catherine kurrë nuk ndjeu guxim të zymtë ose të humbur gjatë gjithë rrugëtimit të tyre me anije, dhe "e përshtatur për çdo rrethanë pa ankesë". Në vitin 1845, Charles Dickens prodhoi teatrin amator Every Man in his Humour për të mirën e Leigh Hunt. Në një shfaqje të mëvonshme, Catherine Dickens, e cila kishte një rol të vogël, ra nëpër një derë kurth duke dëmtuar kyçin e këmbës së saj të majtë. Gjithashtu në vitin 1851, ajo pësoi një kolaps nervor pas vdekjes së vajzës së saj Dora Dickens, në moshë gati 8 muaj.
Gjatë viteve pasuese, Dickens e gjeti Catherine një nënë dhe shtëpiake gjithnjë e më të paaftë dhe e fajësoi atë për lindjen e 10 fëmijëve të tyre, gjë që i shkaktoi atij shqetësime financiare. Ai kishte shpresuar të mos kishte më pas lindjes së djalit të tyre të katërt Walter, dhe ai pretendoi se ardhja e saj nga një familje e madhe kishte bërë që të lindnin kaq shumë fëmijë. Ai madje u përpoq që ta diagnostikonte atë si të sëmurë mendor në mënyrë që ta kryente atë në një strehë të çmendur. Si dhe kjo, për të siguruar që nuk mund të lindnin më fëmijë, ai urdhëroi që shtrati i tyre të ndahej dhe të vendosi midis tyre një raft librash. Ndarja e tyre në maj të vitit 1858, pasi Catherine aksidentalisht mori një byzylyk të destinuar për Ellen Ternan, u bë shumë e njohur dhe thashethemet për punët e Dickens ishin të shumta - të gjitha ato ai mohoi rreptësisht.
Ndarja
Në qershor 1858, Charles dhe Catherine Dickens u ndanë. Shkaku i saktë i ndarjes është i panjohur, megjithëse vëmendja në atë kohë dhe që nga ajo kohë është përqendruar në zëra për një aferë mes Dickens dhe Ellen Ternan dhe / ose motra e Catherine, Georgina Hogarth.
Një byzylyk i destinuar për Ellen Ternan gjoja ishte dorëzuar në familjen Dickens disa muaj më parë, duke çuar në akuzë dhe mohim. Miku i Dickens, William Makepeace Thackeray, më vonë pohoi se ndarja e Dickens nga Catherine ishte për shkak të një ndërlidhjeje me Ternan, sesa me Georgina Hogarth siç i ishte vënë atij. Kjo vërejtje që erdhi në vëmendjen e Dickens, Dickens u zemërua aq shumë sa që pothuajse i dha fund miqësisë Dickens-Thackeray.
Georgina, Charles dhe të gjithë fëmijët përveç Charles Dickens, Jr., mbetën në shtëpinë e tyre në Tavistock House, ndërsa Catherine dhe Charles Jr. u shpërngulën. Georgina Hogarth drejtonte shtëpinë e Dickens. Më 12 qershor 1858, ai botoi një artikull në revistën e tij, "Household Words", duke mohuar thashethemet për ndarjen ndërsa nuk i artikulonte ato as duke sqaruar situatën.
San Bartolomé de Tirajana
Lidhje të jashtme
San Bartolomé de Tirajana
Saint-Simon, Aisne
Saint-Simon është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Saint-Simon ka një popullsi prej 597 banorë dhe sipërfaqe 6.34 km², me një dendësi prej 94 banor/km².
Drithërat e bukës në Vëndrezhë të Skraparit : përvojë e përparuar
Drithërat e bukës në Vëndrezhë të Skraparit : përvojë e përparuar broshurë me autor Xhemal Lamçe. Botuar në Tiranë nga Shtëpia e Propagandës Bujqësore, në vitin 1977. Faqe 15.
Cricket (producent)
Donat Prelvukaj, i njohur profesionalisht si Cricket, është një producent muzikor kosovar.
Diskografia e prodhimit
Diskografia e zgjedhur e prodhimit :
Enkelejda Shehu
Enkelejda Shehu (e lindur më 23 janar 1969) është një qitëse shqiptare, e cila garoj në Lojërat Olimpike Verore 1992 dhe Lojërat Olimpike Verore 1996. Ajo konkurroj në garën për femra në qitje me pistoletë me ajër në 10 metra në Lojërat olimpike verore 2016 por si përfaqësuese e Shteteve të Bashkuara.
Gjyltekin Shehu
Gjyltekin Shehu Lindi në Nasalcë të Bujanocit më 1937. Shkollën fillore e nisi në vendlindje dhe e kreu në Kumanovë. Normalen e kreu në Prishtinë, kurse Fakultetin Filologjik - Degën e Gjuhës dhe Letërsisë Frenge në Fakultetin Filologjik të Zagrebit, ku dhe u magjistrua në nëntor të vitit 1971 me temën "EKZOTIZMAT NË NOVELAT E PROSPERA MERIME-A DHE TEMATIKAT E NGJASHME NË LETËRSINË SHQIPTARE". Gjyltekin Shehu e vazhdoi punën shkencore dhe u doktorua ne Universitetin e Sorbona IV në Parisë në qershor të vitit 1978 me temën "KORZIKA DHE SHQIPËRIA SIPAS ASPEKTEVE TEMATIKE NË LETRAT FRENGE TË SHEKULLIT XIX". Teza ka 350 faqe dhe është e deponuar në QRBU në Prishtinë. Gjyltekin Shehu së pari u punësua si referent për shkolla të lerta në Sekretariatin e Arsimit e Kulturës në Kosovë, pastaj si prof. i gjuhës frenge në Gjimnazin e Prishtinës, dhe në Arkivin e Kosovës në Prishtinë. Disa herë ka qenë në Francë-Paris për specializimin e gjuhës frenge. Më 1972 zgjedhet ligjërues i lëndës letërsia frenge në Fakultetin Filologjik të Prishtinës, ku arriti graden prof.ordinar. Ka qenë anëtar i Shoqatës Ndërkimbëtare të Doktorëve të Filologjisë në Universitetin e Parisit dhe vendeve të tjera të botës. Ka disa punime shkencëore, dy tekste shkollore për shkolla të mesme dhe dy tekste të përkthyera nga frengjishtja në shqip.
Airon-Saint-Vaast
Airon-Saint-Vaast është një komunë në Francë. Airon-Saint-Vaast bën pjesë në departamentin Pas-de-Calais të rajonit Nord-Pas-de-Calais. Komuna ka një popullsi prej 206 banorë dhe sipërfaqe prej 5.92 km².
Mestan Ujaniku, legjenda e maleve të Skraparit
Mestan Ujaniku, legjenda e maleve të Skraparit : monografi me autor Dule Kalemi dhe redaktor Zylyftar Hoxha. Botuar në Tiranë, në vitin 2014. Faqet e librit 192.
San Felices de Buelna
San Felices de Buelna është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Besaya, të provincës Cantabria, në Cantabria. San Felices de Buelna ka 2312 banorë (2010), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 36.24 km2.
Lidhje të jashtme
San Felices de Buelna
Kanioni i Sinecit (Saraselit)
Kanioni i Sinecit i njohur edhe si Kanioni i Saraselit, ndodhet pranë fshatit të Saraselit të komunës së Sultit, rrethi Gramshit.
Përfaqëson një kanion të madh të formuar në gëlqerorët e kretës së sipërme nga veprimtaria karstike dhe erozive e përroit të Seraselit. Është i gjatë rreth 1,5 km, i thellë rreth 300 m dhe i gjerë rreth 20-30 m. Ka shpate të thepisura. Në të njëjtën kohë përbën edhe një ekosistem interesant karstik. Ka vlera shkencore (gjeologjike, gjeomorfologjike, hidrologjike e biologjike), didaktike, kulturore, ekologjike dhe turistike. Vizitohen duke ndjekur intinerarin Gramsh - Sinec.
Adem Limani
Adem Limani (Doktor i shkencave të mjekësisë). Lindi në Nasalcë të Bujanocit më 1953. Shkollën fillore e kreu në vendlindje, kurse Gjimnazin në Preshevë. Fakultetin e Mjekësisë e kreu në Prishtinë më 1977. Studimet pasuniverzitare i mbaroi në Fakultetin e Mjekësisë në Zagreb në shtetor të vitit 1981 me temën "DISA KARAKTERISTIKA STRUKTURALE TË GJENDRËS PAROTIS TE NJERIU GJATË JETËS". Adem Limani spezializoi në Otorinolarigologji në Fakultetin e Mjekësisë në Zagreb, mandej u doktorua në Fakultetin e Mjekësisë në Prishtinë në shkurt të vitit 1988 me temën "KORELACIONI NDËRMJET DIAGNOZËS KLINIKO-CITOLOGJIKE E HISTILOGJIKE TE KARCINOMA DHE PREKANCEROZAT E LARINGUT". Teza ka 139 faqe dhe është e deponuar në QRBU në Prishtinë. Adem Limani së pari u zgjodh asistent i histologjisë me embriologji në Fakultetin e Mjekësisë në Prishtinë, kurse tash është prof.inordinar i otorinolaringologjisë në fakultetin e Mjekësisë në Prishtinë. Ka të botuara më tepër se 20 punime shkencore si autor-koautor.
Muzeu historik i Skraparit : me rastin e 10-vjetorit 5 maj 1970-1980
Muzeu historik i Skraparit : me rastin e 10-vjetorit 5 maj 1970-1980 broshurë e botuar në Tiranë nga "8 Nëntori", në vitin 1980. Faqe 30.
Livadhet polifite të Tiranës dhe Skraparit
Livadhet polifite të Tiranës dhe Skraparit broshurë me autorë Theofan Buzi dhe Shkëlqim Çela. Botuar në Tiranë nga Shtëpia e Propagandës Bujqësore, në vitin 1989. Faqe 18.
Hasan Prishtina : roman
Hasan Prishtina roman me autor Rifat Ismaili dhe redaktor Nazmi Rrahmani. Botuar në Prishtinë nga "Rilindja", në vitin 1994. Faqet e librit 237.
Zona Jugore (Islandë)
Zona Zgjedhore Jugore është një nga gjashtë zonat zgjedhore të Islandës. Qyteti i saj kryesor është Keflavík.
Gjeografia
Është zona e vetme që kufizohet me të gjitha zonat e tjera, duke përfshirë edhe ato urbane të Reykjavík.
Përbërja
Kjo zonë përfshinë 3 rajone dhe 20 komuna.
Qytetza
Vendbanimet me status të qytezës, të renditura sipas popullsisë, janë 16:
Chavigny, Aisne
Chavigny është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Chavigny ka një popullsi prej 138 banorë dhe sipërfaqe 5.28 km², me një dendësi prej 26 banor/km².
Jorge Gatgens
Jorge Ignacio Gatgens Quirós (lindi më 23 korrik 1988) është futbollistë nga Kosta Rika i cili luan si mbrojtës.
Karriera
Jorge e filloi karrierën e tij në skuadrën Pérez Zeledón i cili luajti për herë të parë më 23 korrik 2007 kundër Puntarenas. Ai i'u bashkua skuadrës Alajuelense në verë të vitit 2011. Ai u kthye në skuadrën Pérez Zeledón në verë të vitit 2013.
Karriera ndërkombëtare
Jorge ishte pjesë e kombëtares nga Kosta Rika për kupën amerikane 2011, por nuk ka luajtur në të gjitha ndeshjet.
Lons-le-Saunier
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Lons-le-Saunier (Shqip: Losanjeri ) është një komunë dhe kryeqytet i Departamentit Jura, Franca lindore.
Gjeografia
Qyteti është në zemër të rajonit Revermont, në këmbët e pllajës së parë të masivit Jura. Skarpata e Jurës shtrihet në lindje dhe jug, ndërsa në perëndim shtrihet fusha e Bresse dhe në veri vreshtat e gjera.
Qyteti është afërsisht i vendosur në mënyrë të barabartë midis Bezansonit, Dizhonit, Bourg-en-Bresse dhe Gjenevës, megjithëse kjo e fundit shtrihet në anën tjetër të masivit të Jurës. Shërbehet nga autooute A39, me të cilën mund të arrihet në Dizhon për rreth një orë dhe Lion për një orë e gjysmë. Stacioni hekurudhor i qytetit shtrihet në linjën nga Strasburgu në Lion.
Qeverisja
Qeverisja është tërësia e veprimeve logjike brenda një organi a subjekti në pajtueshmëri me vetitë e tyre dhe të rrethit, ku si organ e subjekt mund të jenë gjini të ndryshme organike në kuptimin biologjik dhe më gjerë. Varësisht nga veprimet e ndërmarra dhe zbatimi i tyre nga strukturat përbërëse të organit edhe pajtueshmëria e gjitha këtyre proceseve me rrethin, flitet për një qeverisje pozitive dhe negative.
Lons-le-Saunier
Gjeografia
Rajoni i rritjes së verës në veri të qytetit është veçanërisht i njohur dhe përfshin vreshtat e l'Etoile, Château-Chalon dhe Arbois.
Qeverisja
Në shkencat ekonomike Qeverisje (angl.: Governance) përshkruhet si: përshkrimi i rolit e personave që janë të autorizuar për mbikëqyrje, kontroll dhe drejtimin e një subjekti. Ata që janë të ngarkuar me qeverisje zakonisht janë përgjegjës për të siguruar që subjekti i arrin objektivat e tij, raportimin financiar dhe raportimin në palët e interesuara. Ata që janë të ngarkuar me qeverisje përfshijnë menaxhimin vetëm kur ai kryen funksione të tilla. Roli i qeverisjes qendrore është të zhvillojë vendin. Qeveria qendrore ka mbi të gjitha përgjegjësit e bërjes së politikave në nivel kombëtar. Qeveria duhet:
Lons-le-Saunier
Gjeografia
Për sa i përket zonës, Losanjeri është qyteti i dytë më i vogël prefektural në Francë, pas Bobigny.
Qeverisja
- të harmonizojë lirinë e qytetarit me detyrën për të qeverisur;
Lons-le-Saunier
Historia
Burimet e shëllirës të Losanjerit janë shfrytëzuar që nga Neoliti. Në shekullin e 19-të u krijuan banja termale, nga të cilat janë ruajtur monumentalet Thermes Lédonia. Në shekullin e XIX-të kishte shkritore hekuri dhe bakri dhe tregti kuajsh, bagëtish, gruri, djathi etj.
Qeverisja
- të fitojë respektin e qytetarëve dhe ta administrojë atë në mënyre efektive;
- të balancojë nevojat aktuale kundër të ardhmes së padëshirueshme;
- të veprojë në mënyrë të përgjegjshme;
- të nxisë interesat kombëtare;
Sistemi i qeverisjes shtetërore
Për shkak të mundësisë së “ngatërrimit” të termave, vlen që, në fillim të shqyrtimeve, të bëhet dallimi midis termave qeveri dhe qeverisje.
Ndryshe prej qeverisë, qeverisja është një kuptim më i gjerë sesa qeveria. Qeverisja shtrihet në “tri hallka” ose degëzime, të cilat “janë të pranishme në të gjitha sistemet”. Në teori ndeshen shumë definicione të qeverisjes. A. Lerner, me qeverisje nënkupton “efektin në objektin, i cili e përmirëson funksionimin ose zhvillimin e tij dhe i cili është zgjidhur nga një numër më i madh efektesh të mundshme, në bazë të informacioneve që janë në dispozicion”. I njëjti autor, duke e përpunuar më thellë nocionin e qeverisjes, e përkufizon atë edhe si “proces i cili e bën të mundshëm që ai objekt (sistem) të ruhet, me gjithë ndryshimet e vazhdueshme të kushteve, ndikimeve të jashtme e të ngjashme”. Mjedisi bën ndikim të pandërprerë “në sistem”. E kundërta ndodh me qeverisjen. Ajo “i kundërvihet ndikimeve destruktive të mjedisit, ruan ose shton organizimin, siguron funksionimin dhe zhvillimin e sistemit ose riprodhimin e tij, megjithëse mjedisi në të cilin ekziston dhe ndikimet e tij ndryshojnë”. gh n5C TFH ER R ZSGR JHSABAHBC VJNX DF B DBIUBJFD GTE4T ETH65UY
The Boss Baby
The Boss Baby është film i animuar me zhanër komedi. Filmi është ilustruar nga Maria Frazee. Filmi është me regji të Tom McGrath. The Boss Baby do të publikohet më 31 mars 2017 nga 20th Century Fox.
Historia
Një djalosh shtatë vjeçar është xheloz i vëllaut të tij i cili është bebë. Kur djaloshi bën një misionë që ta fitojë dashurinë e prindërit e tij, ai gjen një sekret e bërë nga CEO of Puppy. Të dy vëllezritë duhen të bashkohen që ta shpëtojnë prindërit e tyre dhe ta dëshmojnë se dashuria është forcë e pakufishme.
Qeverisja
Monarkia
Mbështetur në format e qeverisjes shtetërore, monarkia bënë pjesë në ndarjen e parë sipas formës se qeverisjes. Kjo ndarja bëhet sipas veçorive që kanë bartësit e pushtetit, mënyrës se ardhjes në pushtet, dhe për nga forma e qëndrimit të sundimtarit kundrejt qytetarëve. Në monarki është e njohur se mbreti ka pushtet te pakufishëm, të trasheguar dhe pa ndonjë pergjegjësi. Ai praktikisht identifikohet me qeverisjen dhe ligjin. Por, në shoqëritë e sotme bashkëkohore ka pak raste që mbreti ende ka një pushtet te plotëfuqishëm. Arabia Saudite, Jordania etj. janë disa vende ku ende mbreti identifikohet me pushtetin dhe ligjin. Përkundër kësaj forme tradicionale, ekzistojnë edhe monarki kushtetuese. Monarki kushtetuese ende ndeshen në Spanjë, Britani te Madhe etj. Në një formë të tillë monarkie pushteti i mbretit është simbolik, ngase ai si i tillë është përcaktuar edhe me kushtetutat e këtyre vendeve. Në shoqëritë e zhvilluara ku ekziston liria e shprehjes dhe e tregut, është vështirë të imagjinohet që tërë pushteti të përqendrohet në një njeri apo në një familje. Zhvillimi ekonomik, teknologjitë bashkëkohore, mendimi qytetar, mediat e lira etj. nuk mund të korrespondojnë më këtë formë qeverisje.
Diktuar nga nevoja për të riorganizuar sistemin e qeverisjes po edhe për të ruajtur elemente të tradistës historike qeverisëse, andaj kuptimi i sotëm bashkëkohorë i monarkisë mori elemente simbolike. Princërit dhe mbretërit europian janë vetëm modele formale, ngase ligjet i sjell parlamenti, ndërsa nënshkruan mbreti apo mbretëresha, sikur në rastin e Britanisë së Madhe, por nuk ka të drejtë t'i refuzoj ato ligje. Apo me rastin e Spanjës, mbreti nominon kryeministrin e partisë apo të koalicionit që fiton dhe me këtë misioni i tij në raport me pushtetin është i kryer. Është e natyrshme që aty ku ende ruhen forma të tilla monarkie, në shtetet e tilla nuk ka president dhe as nuk organizohen zgjedhje presidenciale. Pushteti ekzekutiv është i përqendruar në qeveri dhe kryeministri ka më shumë forcë vendimmarrjeje se sa në një qeveri me model presidencial.
Diktatura
Diktatura dhe tirania kanë ekzistuar gjatë historisë dhe ekzistojnë edhe sot e kësaj dite në shoqëri dhe vende të ndryshme. Nuk duhet që në krye te shtetit të jetë një mbret, në mënyrë që të ketë një vend diktaturën. Po ajo që e cilëson ketë formë të ushtrimit te pushtetit është mosrespektimi i ligjeve ndërkombtare për liritë dhe të drejtat e njeriut pikësëpari dhe, njëherësh edhe ushtrimi i dhunës për të mbajtur gjendjen nën kontrollë të plotë,kete lloj te formes e ka ushtruar A.Hitler.
Tirania
Pavarësisht që ndodhë që ne një shtet qytetarët të kenë të drejtën e votës dhe shumica e tyre e ushtrojnë ketë të drejtë megjithëkëtë pushteti i shumicës mund të çojë drejt të ashtuquajturës tirani e shumicës. Kjo ndodh ne sistemet demokratike kur shumica që fitom votat te zgjedhurit e saj përfaqësues në emër të asaj shumice vendosin dhe punojnë kundër pakicës.
==== Republika ^ Vetë prejardhjen e fjalës republika nga ajo latine "res publica" apo "çështja publikejep te kuptohet se pushtetin në këtë formë të qeverisjes e ushtron vetë populli dhe që është në dobi të shoqërisë.Republika ndahet ne parlamentare dhe presidenciale.Ajo parlamentare eshte kur ne krye te shtetit eshte kryeministri ,i cili qeveris bashke me parlamentin ,kurse presidenciale kur ne krye te shtetit eshte presidenti. Republika ndahe ne tri sisteme: republikë parlamentare, presidenciale dhe sistemi i përzier parlamentar-presidencial
Sistemet politike
Sipas sistemeve politike mund te ketë pushtete te modeleve: autokraci, oligarki dhe demokraci
Oligarkia
RAMA IK. Në oligarki pushteti eshtë i përqendruar në duar të pakicës. Pakica vendos për ligjet dhe po kështu për qështjet më të rëndesishme të një shteti apo vendi. Gjatë historisë me ketë formë pushteti janë identifikuar aristokracia, veçmas me modelin fisnor te sundimit dhe plutokracia oligarkike, një shtresë e vogël e të pasurve që vendosë në emër të shumicës. Politologët, sociologët etj. vlerësojnë se edhe në shoqëritë moderne kemi të bëjmë me plutokraci oligarkike si formë e pushtetit. Arsyen për këtë vlerësim e mbështesin në faktin se mbrapa vendimeve në emër të shumicës, vendos pakica dhe ajo ka pushtetin real në duar të saj. Edhe në tipat e qeverisjes demokratike, në rastin kur zgjedhjen përfaqësuesit për të qeverisur, pakica ndahet nga votuesit e tyre dhe vendos ashtu siç do dhe ia merr mendja, dhe shpesh kjo është në kundërshtim me dëshirat dhe synimet e qytetarëve
Demokracia
Demokracia është sistem politik në të cilin pushtetin e ushtron populli, përkatësisht të gjithë qytetarët e një vendi që kanë të drejtë vote. Demokracia paraqet formë të qeverisjes. Fjala demkoraci rrjedh nga fjala greke demos qe do te thot njerez kurse kratos sundim (sundim i vet-popullit)Kosova është demokraci parlamentare.
Liqeni Tanganika
Ishuj
Liqeni Tanganika ka shumë ishuj. Më të rëndësishmit janë:
Qeverisja
Demokracia plebishititare
Demokracia plebishitare apo e drejtëpërdrejt në Athinën e lashtë, ishte e tillë që qytetarët dilnin në sheshe te qyteteve dhe vendosnin për çështje që u interesonin atyre. Atëherë kjo formë e vendosjes ishte e mundur, ngasa numri i njerëzve nëpër qytete ishte i vogël dhe nuk paraqiste ndonjë problem të tuboheshin qindra apo disa mijera njerëz.
Liqeni Tanganika
Efektet e nxehtësisë globale
Për shkak të rritjes së temperaturës globale ka një lidhje të drejtpërdrejtë me produktivitetin më të ulët në liqenin Tanganika. Erërat jugore krijojnë një sipërfaqe të pasur me ujë të pasur me lëndë ushqyese në fundin jugor të liqenit. Kjo ndodh gjatë muajve të freskët (maj-shtator). Këto ushqyes që janë në ujë të thellë janë jetësore për ruajtjen e rrjetit ushqimor ujor. Era jugore po ngadalëson, gjë që kufizon aftësinë për përzierjen e ushqyesve. Kjo lidhet me produktivitetin më pak në liqen.
Qeverisja
Demokracia përfaqësuese
Sot shumica e vendeve kanë sisteme demokratike dhe karakteri i tyre është përfaqësues. Demokracia përfaqësuese mundëson që qytetarët të marrin pjesë në vendimmarrje politike dhe në ndërtimin e institucioneve shtetërore nëpërmjet përfaqësuesve të zgjedhur prej tyre.
Lista e fluturave
1) Monarku