cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Trazirat e vitit 2008 në Kosovë
Bojkotimi i Qeverisë së Kosovës
Më 3 mars 2008, punëtorët serbë të hekurudhave deklaruan se nuk punonin më për Kosovën pasi bllokuan kalimin e trenave të mallrave nga Kosova qendrore në veri. Kreu i kompanisë shtetërore hekurudhore të Serbisë Hekurudhat Serbe tha se Serbia "po merr përsipër përgjegjësitë e saj pas nëntë vjetësh" dhe se pjesa veriore e hekurudhës do të integrohet në sistemin hekurudhor të Serbisë. Më 5 mars 2008 forcat e UNMIK -ut thanë se kishin rimarrë hekurudhën pasi bllokuan hyrjen e trenave serbë në veri të Kosovës, duke paralajmëruar se çdo lëvizje e trenave në jug "nuk do të tolerohej". Të nesërmen zyrtarët e UNMIK-ut u takuan me zyrtarë të Hekurudhave Serbe në Beograd për të diskutuar kërkesat e kompanisë për të drejtuar hekurudhat në Kosovën veriore. Drejtori Menaxhues i Hekurudhave të Serbisë, Milanko Sharançiq, tha se nuk kishte asnjë shans që UNMIK-u të drejtonte trafikun në veri të Kosovës pasi punonjësit e Hekurudhave të Serbisë i ndërprenë kontratat e tyre me hekurudhat e UNMIK-ut. Ai po ashtu tha se kompania kishte filluar të kontrollonte linjat në veri, pasi “UNMIK-u nuk i ka mirëmbajtur linjat si duhet për nëntë vjet. “
Protestuesit serbë i bllokuan shqiptarët të punonin në gjykatat në Mitrovicën e Veriut dhe gjykatësit serbë dhe punonjësit e gjykatave kërkuan që në vend të tyre të lejoheshin të punonin në gjykata.
Sulmet në Pikat Kufitare të Kosovës
Të martën, më 19 shkurt 2008, 2,000 protestues serbë, disa madje me buldozerë, i vunë zjarrin dy pikave kufitare përgjatë kufirit Kosovë-Serbi. Shkatërrimi i pikave kufitare u shkaktua nga raportet se zyrtarët e doganave shqiptarë të Kosovës po planifikonin të rregullonin kufijtë. Paqeruajtësit e OKB-së të vendosur në pikat e kontrollit u detyruan të braktisin postet derisa ato të rihapen të nesërmen. Sulmet në vendkalimin e Mutivodës të hënën më 25 shkurt 2008 nga 100 serbë kanë lënduar 19 pjesëtarë të Shërbimit Policor të Kosovës dhe kanë detyruar postin të mbyllet deri të nesërmen.
Sulmet ndaj Pranisë Ndërkombëtare dhe Institucioneve të Kosovës
Një ditë pas shpalljes së pavarësisë së Kosovës, dy bomba në qytetin e Mitrovicës së Kosovës dëmtuan disa automjete të OKB-së, megjithëse nuk pati të lënduar. Pas disa sulmeve në veri të Mitrovicës, një ekip avancues i forcës administrative të BE-së u tërhoq për shkak të shqetësimeve të sigurisë. Më 3 mars 2008, një zyrë e OKB-së në veri të Mitrovicës u godit nga dy plumba snajperi, por pa të lënduar.
Më 28 mars 2008, një pikë kontrolli policore në veri të Kosovës, e drejtuar nga oficerë serbë, u vu nën zjarr me sa duket nga një armë gjysmë automatike e qëlluar nga fshati etnik shqiptar i Košutovo, në veri të Mitrovicës, dhe oficerët iu përgjigjën zjarrit. Nuk raportohet për të lënduar.
Më 26 qershor 2008, në fshatin Borivojce afër qytetit lindor të Kosovska Kamenicës, anëtarët e komunitetit lokal serb dhe rom barrikaduan një rrugë për të protestuar kundër ndërtimit të një xhamie të autorizuar nga qeveria lokale. Sipas një deklarate të policisë, banorët serbë kanë vendosur gurë në rrugë. Rreth 100 shqiptarë në anën tjetër të barrikadës filluan të heqin gurët dhe më pas i gjuajtën me gurë. Në deklaratën e policisë thuhet se policia më pas ka ndërhyrë për të ndarë grupet dhe se një serb i Kosovës dhe një polic janë lënduar.
Sikuriada ose Kalamajtë e pallatit tim
Sikuriada ose Kalamajtë e pallatit tim, roman me autor Bedri Dedja.
Trazirat e vitit 2008 në Kosovë
Okupimi i Gjykatës së OKB-së në Mitrovicë
Më 14 mars 2008, pas organizimit të tubimeve për disa javë që penguan punonjësit e gjykatës shqiptare etnike të hynin në gjykatën e OKB-së në pjesën veriore të Mitrovicës, qindra serbë të Kosovës hynë në ndërtesën në pjesën e mbizotëruar nga serbët e qytetit, duke detyruar Policia e OKB-së të tërhiqet. Negociatat e zyrtarëve të OKB-së me serbët për t'i dhënë fund okupimit ishin të pasuksesshme dhe më 17 mars policia e OKB-së me ndihmën e forcave të KFOR-it të udhëhequra nga NATO hynë në gjykatë në një bastisje para agimit. Kur arritën ata u goditën me gurë nga rreth 100 serbë. Kur ata dolën pasi arrestuan 53 prej protestuesve brenda gjykatës, ata u sulmuan me armë zjarri, granata dhe gurë nga disa qindra protestues që ishin mbledhur jashtë. Rreth gjysma e protestuesve që ishin arrestuar u liruan nga kolegët protestues gjatë përleshjeve, ndërsa pjesa tjetër u lirua nga OKB-ja pas marrjes në pyetje. Përleshjet kanë zgjatur deri në mesditë. Një polic ukrainas u vra, 70 serbë dhe 61 paqeruajtës të OKB-së dhe NATO-s u plagosën dhe një automjet i OKB-së dhe një kamion i NATO-s u dogjën. Në mesin e trupave ndërkombëtare të plagosur ishin 27 policë polakë dhe 14 ukrainas dhe 20 ushtarë francezë. Policia e OKB-së u tërhoq nga Mitrovica veriore, duke e lënë zonën nën kontrollin e forcave të NATO-s.
Gjeneral. John Craddock, komandanti i lartë i NATO-s, tha se pas bisedës me komandantët e NATO-s në Kosovë se NATO nuk e ndjen të nevojshme të dërgojë përforcime në Kosovë. Më 19 mars 2008, policia e OKB-së filloi të patrullojë sërish pjesë të Mitrovicës veriore së bashku me policinë lokale të Kosovës, ndërsa paqeruajtësit e NATO-s ende mbetën nën kontrollin e përgjithshëm të sigurisë në gjykatë dhe përgjithësisht në veri të Kosovës. Një kalim gradual në kontrollin civil ishte planifikuar gjatë ditëve në vijim.
Arkitektura e kishave në Shqipëri : shek. VII-XV
'''Arkitektura e kishave në Shqipëri : shek. VII-XV''' libër me autor Aleksandër Meksi dhe Lumturi Prizreni (red.), Zef Simoni (përkth. në angl.). Botuar në Tiranë nga "Uegen", në vitin 2004. Faqe 271. ISBN 99927-54-97-4
Thorame-Haute
Thorame-Haute është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Alpes-de-Haute-Provence të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Thorame-Haute ka një popullsi prej 232 banorë dhe sipërfaqe 108.35 km², me një dendësi prej 2 banor/km².
Plejada e olimpistëve
Plejada e olimpistëve : profile, me autor Ahmet Golemi, red. Mikel Janku. Botuar në Tiranë në vitin 2006, libri (V.1), ka 140 faqe dhe me ilustrime.
Bektashizmi në Shqipëri : bibliografi
Bektashizmi në Shqipëri : bibliografi me autorë Maksim Gjinaj, Petrit Bezhani, Nuri Çuni dhe Xhevahir Spahiu (red.). Botuar në Tiranë nga "Albpaper", në vitin 2004. Faqet e librit 624. ISBN 99943-601-0-8
Eliminatoret e Kampionatit Evropian të Futbollit 2016 - Grupi C
Grupi C i Eliminatoreve të Kampionatit Evropian të Futbollit 2016 është një nga nëntë grupet që do të përcaktojë skuadrat që do të kualifikohen në Kampionatin Evropian të Futbollit 2016. Ky grup përbëhet nga gjashtë skuadra:, , , , , dhe.
Ndeshjet
<div id="Spanjë v Maqedoni""> <div id="Ukrainë v Sllovaki"">
<div id="Bjellorusi v Ukrainë""> <div id="Sllovaki v Spanjë"">
<div id="Ukrainë v Maqedoni""> <div id="Luksemburg v Spanjë"">
<div id="Luksemburg v Ukrainë""> <div id="Spanjë v Bjellorusi"">
<div id="Spanjë v Ukrainë"">
<div id="Ukrainë v Luksemburg""> <div id="Bjellorusi v Spanjë"">
Liqeni i Matkës
Liqeni i Matkës (Езеро Матка/Ezero Matka) është një liqen artificial në pjesën veri-perëndimore të Maqedonisë së Veriut. Ajo ndodhet pranë fshatit Matkë, pas së cilës është quajtur në komunën e Sarajit dhe pjesë e kryeqytetit Shkup. E vendosur 15 kilometra nga qendra e qytetit, liqeni është një destinacion popullor turistik, i njohur për trashëgiminë e saj piktoreske dhe natyrore dhe historike. Në liqenin e Matkes notimi, lundrimi kaike dhe peshkimi mund të bëhet. Liqeni i Matkës, i cili mbulon rreth 5,000 hektarë, shtrihet në pjesën e poshtme të kanionit Matkë dhe ushqehet me ujë nga lumi Treskë. Për prodhimin e energjisë elektrike për qytetin e Shkupit, liqeni u krijua në vitin 1937 pas ndërtimit të digës në lumin Treskë, e cila pastaj bashkohet me lumin Vardar në Shkup. Uja që u mblodh e mbushi pjesën e gjatë të kanionit Matkë.
Eliminatoret e Kampionatit Evropian të Futbollit 2016 - Grupi C
Ndeshjet
<div id="Ukrainë v Bjellorusi""> <div id="Spanjë v Sllovaki"">
<div id="Maqedoni v Spanjë""> <div id="Sllovaki v Ukrainë"">
<div id="Maqedoni v Ukrainë""> <div id="Spanjë v Luksemburg"">
<div id="Ukrainë v Spanjë"">
Ringjallur si krishti
Ringjallur si krishti, roman nga Vilhelme Haxhiraj (Vranari). Botuar në Tiranë nga "Toena", në vitin 2002. Libri ka 222 faqe.
Elektriçisti i turnit
Elektriçisti i turnit : tregime dhe skica, me autor Ahmet Golemi. Botuar në Tiranë në vitin 1971 nga "Naim Frashëri". Libri ka 105 faqe dhe me ilustrime.
Abdylatif Fusha
Prof.Abdylatif Ali Fusha was a famous doctor and the first doctor from Pudojevo(Besianë) and the first cardiologist in Kosovo, opening a hospital.
Rizah Nebih Mahalla
Rizah Nebih Mahalla ,Ferizaj ,rruga "Pleshinës" për 7 vite me rradhë liroi lokalin-shtëpinë me 6 dhoma.Në të gjita këto vite është punuar në dy ndërrime,në të cilat ishin sistemuar nxënësit e klasës III dhe IV;
Është lindur më 1930 në fshatin Zaskok ,lagjia e Burimit.Rizahin i ati e la në moshën dy vjeçare i cili deri në moshën 10 vjeçare ishte nën kujdesin e xhaxhait ,kurse prej moshës 10 vjeçare u rrit nën përkujdesjen e gjyshes.Në bashkëshortësi i lindin 9 fëmijë. Në vitin 1970 ndërtoi shtëpinë në rrugën e "Pleshinës"në Ferizaj.Si i ri ishte aksionist i dalluar dhe për punën e bërë me përkushtim kishte marrë disa herë mirënjohje të ndryshme.Mirënjohje kishte marrë edhe nga drejtoria e Fabrikës së Vajit në Ferizaj ku punoi për një kohë.
Në funksion të pavarësimit nga politika hegjemoniste serbe ,shtëpia e tij u shfrytëzua si bazë e shoqatës humanitare "Nëna Tereze ",pastaj shoqatës së mjekëve pa kufi,shoqatës kulturo-artistike "Marigona" të Ferizajit si dhe klubet e karatës dhe të kick-boxit"Kastrioti" dhe "Ferizaji",ku u mbajtën edhe kampionatet në nivel kombëtar.Shtëpia e tij ishte shndërruar në shtëpi-shkollë për nxënësit dhe arsimtarët e shkollës së mesme ekonomike-juridike "Faik Konica".
Edhe pas hyrjes së forcave të NATO-s në Kosovë,Ushtria Çlirimtare e Kosovës ,shtëpinë e Rizahit e shfrytëzoi bazë të logjitikës.Për aktivitetin e zhvilluar të shoqatave dhe për mbajtjen e procesit mësimor të nxënësve të shkollës ekonomike ,nga policia serbe disa herë ishte maltretuar dhe provokuar me tërë familjen .Gjatë luftës së fundit shtëpia (shumëkatëshe) e tij ue banimit ishte miniuar dhe shkatërruar ,mirëpo zoti Rizahu nuk u tremb për asnjë çast dhe asnjëherë nuk është përkulur para armikut.
Fundi i dorezave të zeza
Fundi i dorezave të zeza : roman me autor Ahmet Golemi. Botuar në Tiranë në vitin 1976 nga "Naim Frashëri". Libri ka 231 faqe.
Historia e bankës qëndrore në Shqipëri
Historia e bankës qëndrore në Shqipëri libër nga Adriana Meko (red.), Shpresa Lubonja (foto.), Niko Shtrepi (foto.). Botuar në Tiranë nga Banka e Shqipërisë, në vitin 2003. Faqe 207.
Maska e zemrës
Maska e zemrës, roman me autore Huejda El Sayed. Botuar në Tiranë nga "Arba", në vitin 2005. Libri ka 111 faqe.
Pierre Capretz
Pierre Jean Capretz (30 janar 1925 – 2 prill 2014) ishte një mësues, eduktaro dhe shkrimtar francez, i shquar për metodat e tij audio-vizive për mësimin e frëngjishtes. I diplomuar në Universitetin e Parisit, ai filloi të jepte mësim frëngjisht në vitin 1949 në Universitetin e Floridës dhe u bashkua me fakultetin e Universitetit Yale në 1956, duke u bërë përfundimisht Drejtor i Laboratorit të Gjuhëve dhe më pas Drejtor i Studios së Zhvillimit të Gjuhëve. Ai njihet më së shumti si krijuesi dhe drejtuesi i serialit televiziv të prodhuar nga PBS, French in Action. Ai mori një titull doktor nderi i letrave nga Middlebury College në gusht 1993. Ai vdiq në vitin 2014 në moshën 89-vjeçare
Kukavica (Vlladiçin Han)
Kukavicë (serbisht: Кукавица/Kukavica) është fshat në komunën e Vlladiçin Hanit, Serbi.
Praktika arkivore në Shqipëri
Praktika arkivore në Shqipëri libër me autor Mihallaq Pela dhe Eduard Zaloshnja (red.). Botuar në Tiranë nga Drejtoria e Përgjithshme e Arkivave, në vitin 2003. Faqe 154.
Mosfellsbær
Mosfellsbær (Mosfellsbær), është një komunë në Islandë. Kjo komunë ndodhet në rajonin i Kryeqytetit, dhe është pjesë e Zonës zgjedhore Jugperëndimore.
Saint-Léon
Saint-Léon është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Allier të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Saint-Léon ka një popullsi prej 622 banorë dhe sipërfaqe 33.62 km², me një dendësi prej 19 banor/km².
Shënepremte (Lushnje)
Shënepremte  është një fshat në komunën Tërbuf në rrethin e Lushnjës të Shqipërisë.
Politika ime në Shqipëri : 1916 - 1920
Politika ime në Shqipëri : 1916 - 1920 libër me autor Mufit Libohova dhe Xhevat Beqaraj (red.), Mexhit Prençi (red.). Botuar në Tiranë nga "Ombra GVG", në vitin 2004. Faqe 73.
Monologu i kryqëzimit
Monologu i kryqëzimit, roman me autore Valbona Bozgo (Musai). Botuar në Tiranë nga "Toena", në vitin 2002. Libri ka 96 faqe.
Mazamet
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Është përbërësi i dytë më i madh i zonës metropolitane Castres -Mazamet.
Ekonomia
Qyteti e bëri pasurinë e tij gjatë shekujve 18 dhe 19, kur ishte qendra botërore e industrisë së leshit. Në kulmin e tij, qyteti importonte më shumë se 100,000 ton lesh në vit prej hemisferës jugore. Pas përpunimit, shumë ndërmarrje përfshiheshin në tjerrjen e leshit dhe në prodhimin e artikujve prej lëkure, doreza, batanije, çorape dhe veshje për trupat ushtarake. Mazameti ishte qendra më e madhe e industrisë së tërheqjes së leshit në Evropë. Në vitin 1906, 95% e punëtorëve francezë në industri ishin të punësuar në Tarn. Ndërsa shumica dërrmuese e industrisë së leshit të Mazamet përfundoi në fillim të viteve 1990, qyteti ka ende një industri të mbetur lëkure të nivelit të lartë me lëkurë që blihet nga një numër shtëpish të modës në Paris dhe Londër.
Sot, Masameti është i njohur për turizmin, falë mjedisit të tij natyror në rrëzë të Montagne Noire dhe afërsisë së vendeve të Trashëgimisë Botërore të UNESCO-s të ndodhura në Albi, Karkasonë dhe Canal du Midi.
Humbja e parë
Humbja e parë libër me autor Ahmet Golemi. Botuar në Tiranë në vitin 1972 nga "Naim Frashëri". Libri ka 99 faqe dhe me ilustrime.
Telemea
Telemea është emri i një djathi Rumun, i bërë tradicionalisht nga qumështi i deleve. Në ditët e sotme termi përfshin djathin e bërë nga qumështi i lopës, dhe në disa raste të dhisë, ose qumështit të buallit.
Përshkrimi
Ngjashëm me djathin grek feta, por edhe në rastin e telemes turke, djathin Amerikan, Bullgarisht ose maqedonisht Sirene, dhe  serbisht sir, Telemea mund të ketë një përmbajtje të lartë të ujit, duke e bërë atë  të butë apo gjysmë-butë, djathë i bardhë me një strukturë kremoze dhe një shije të ngurtë. Djathi prodhohet përmes një procesi të plakjes që e bën atë më të freskët, më të aromatizuar dhe të kripur. Farat e qimnon shtohen herë pas here për një aromë pikante të arrave. Përdoret si djathë tryeze për ushqime të shijshme, në sallata dhe në një shumëllojshmëri ushqimesh (p.sh. omëletë, krepa, pite).
Prodhimet
Për të bërë djathë Telemea, duhet shtuar mullëz në qumësht për të pritem atë. Më së shpeshti, përdoret qumështi i lopës dhe i deleve, dhi dhe buallica që janë më shumë një delikatesë. Gjiza që mbet hiqet dhe mbahet në tigan, shtypet gjatë natës, pastaj prerë në copa katrore. Djathi më pas lihet të piqet në shëllirë. Ky djathë i freskët (ruhet në shëllirë deri në dy javë) ka emrin e vet, caș. Më pas, ruhet në fuçi druri me emrin putini (njëjës: putină ). Mund të mbahet gjatë gjithë dimrit në një shëllirë më të përqendruar, në këtë rast, ajo zhyten në ujë të freskët para konsumimit.
Shënepremte (kthjellim)
Emri Shënepremte i referohet vendbanimeve të mëposhtëm:
Udhëtim në Shqipëri 1912
Udhëtim në Shqipëri 1912 libër me autor Karl Otten dhe Anila Omari (përkth.), Nelson Qirjako (red.). Botuar në Tiranë nga "Dituria", në vitin 2005. Faqe 80. ISBN 99927-59-62-3
Teoria e Pitagores
Teoria e pita gores thot : Shuma e syprines se iperfaqes katrore te ndertuar mi katete eshte e barabart me syprinen e siperfaqes katrore te ndertuar mi hipotenuz
Boksim : në ndihmë të trainerëve, gjyqtarëve dhe boksierëve që duan të vetëstërviten
Boksim : në ndihmë të trainerëve, gjyqtarëve dhe boksierëve që duan të vetëstërviten. Libër me autor Xhevat Muhedini, red. Ahmet Golemi. Botuar në Tiranë në vitin 1998, libri ka 114 faqe dhe me ilustrime.
Harrisburg, Pennsylvania
Harrisburg, Pennsylvania (City of Harrisburg) është një qytet në qarkun Dauphin të shtetit federal Pennsylvania, SHBA. Në Harrisburg, Pennsylvania jetojnë 49528 banorë (2010), dhe dendësia e popullisë është banor/km2 (6114 banorë/sq mi). Qyteti ka një sipërfaqe prej 26.9 km2 (11.4 sq mi) dhe lartësi mbidetare prej 98 m (320 ft).
Dukuri arsimore gjatë Luftës së Dytë Botërore në Shqipëri
Dukuri arsimore gjatë Luftës së Dytë Botërore në Shqipëri libër me autore Fatmira Rama dhe Ilinden Spasse (red.). Botuar në Tiranë nga "Argeta-LMG", në vitin 2005. Faqe 180. ISBN 99943-30-28-4
Një vend burrash
Një vend burrash, roman me autor Rifat Ismaili. Botuar në Tiranë nga "Amfioni & Zeti", në vitin 2002. Libri ka 93 faqe.
Revest-Saint-Martin
Revest-Saint-Martin është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Alpes-de-Haute-Provence të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Revest-Saint-Martin ka një popullsi prej 62 banorë dhe sipërfaqe 7.56 km², me një dendësi prej 8 banor/km².
Krali (Oleni)
Kral (greqisht: Άγιος Νικόλαος/Áyios Nikólaos) është fshat në qarkun i Ahaisë, Greqi. Përpara vitit 1955, fshati është njohur me emrin e vjetër në formën greke Κράλιον/Kralíon.
Tibro
Tibro është qytet në provincën Västergötland, Suedia. Ndodhet 20 kilometra në lindje të Skövde. Lumi Tidan rrjedh nëpërmjet Tibros. Qyteti ka pasur 8,018 banorë më 2010.
Arrow
Arrow është një serial amerikan i prodhuar nga Greg Berlanti, Marc Guggenheim dhe Andrew Kreisberg duke u bazuar në librat me vizatime komike më saktësisht në karakterin Green Arrow. Seritë janë promovuar për herë të parë në SHBA më 10 Tetorë 2012 në rrjetin televiziv në THE CW. Më 2 prill 2018, CW ka shtuar se do të ketë sezon të shtatë që do të promovohet më 15 tetor 2018.
Përmbledhja
Një playboy miliarder Oliver Queen zbulon një ishull misterioz Liu Yan pasi ai dhe babai i tij u mbytën në anije. Pas kthimit në Starling City, ai bashkohet me nënën e tij, Moira Queen, motrën e tij Thea Queen dhe shokët e tij Tommy Merlyn dhe Laurel Lance.
Sezoni i parë
Oliver kalon natën e tij si vigjilent i veshur me një veshje me kapuç me ngjyrë të gjelbërt dhe me maskë duke i mbuluar vetëm sytë e tij. Ai shkon pas kriminelëve të pasur që janë të shënuar në bllokun e babait të tij. Ai zbulon komplotin e Malcolm Merlyn për të shkatërruar “The Gladers”. John Diggle dhe Felicity Smoak mbështetin kryqëzatën e Oliverit. Oliver po ashtu lidhet me flakën e vjetër Dinah Laurel Lance, e cila e fajëson atë për vdekjen e motrës së saj. Sezoni i referohet periudhës së parë të Oliver në ishull dhe si e ndryshoi atë, duke u përpjekur të ndalonte një forcë mercenare që synonte ekonominë kineze.
Sezoni i dytë
Oliver është zotuar se do të ndalojë vrasjen e kriminelëve. Familja dhe aleatët e tij sulmohen nga Slade Wilson, një njeri nga koha e Oliver në ishull që kthehet për të shkatërruar jetën e tij. Oliver pranon vigjilentin Roy Harper si mbrojtës i tij, dhe fiton ndihmë nga babai i Laurel, Quentin. Oliver gjithashtu bashkohet me një grua të zezë, e cila zbulohet të jetë motra e Laurel, Sara, e cila gjithashtu mbijetoi në anijen. Në të kaluarën përshkruhet koha e vazhdueshme e Oliverit në ishull me Slade, Sara, dhe shigjetari Shado, së bashku me origjinën e gjakmarrjes së tij me Slade.
Sezoni i tretë
Kompania e Oliver, Queen Consolidated, është shitur për biznesmenin, shkencëtarin dhe heroin aspirues, Ray Palmer. Pasi Sara u gjet e vrarë, Oliver u përfshi në një konflikt me Ra's al Ghul. Ai përpiqet të rilidhet me motrën e tij, i cili e di se Malcolm është babai i saj dhe Laurel synon të ndjekë Sarën si Black Canary. Ndërkohë, Diggle lufton si një njeri i familjes dhe Felicity bëhet nënkryetar i Teknologjive Palmer (më parë Queen Consolidated). Në të kaluarën, Oliver është i detyruar të punojë për A.R.G.U.S. udhëheqësja Amanda Waller në Hong Kong; ai dhe Tatsu Yamashiro punojnë për të ndaluar gjeneralin e korruptuar, Matthew Shrieve, nga lëshimi i një patogjeni, të cilin Ra's al Ghul fiton në të tashmen.
Sezoni i katërt
Oliver përfundon në një pension të shkurtër dhe bëhet "Shigjeta e Gjelbër". Ekipi i tij lufton grupin terrorist H.I.V.E., i kryesuar nga Damien Darhk, i cili po sulmon Star City (më parë Starling City). Diggle zbulon se vëllai i tij Andi është i gjallë dhe një ushtarë i grupit H.I.V.E.; Thea punon me Oliverin si "Speedy", por me një temperament të dhunshëm; dhe Laurel përpiqet të ringjallë Sara duke përdorur Lazarus Pit. Jeta e Oliverit si një vigjilent dhe me Felicity është e komplikuar nga drejtimi i kryetarit të bashkisë dhe zbulimi i djalit të tij. Laurel vdes në një luftë me Damien, dhe Oliver zbulon planin e tij për të shpërthyer armët bërthamore dhe për të sunduar mbetjet e Tokës. Në të kaluarën, Oliver kthehet në Lian Yu për të infiltruar Shadowspire për Waller, dhe ndesh një idhull mistik përdorur nga Darhk.
Sezoni i gjashtë
Pas një beteje shpërthyese mbi Lian Yu, Oliver duhet të jetë ekuilibruar si një vigjilante, kryebashkiaku dhe një baba për të birin William. Në të njëjtën kohë, armiqtë e rinj shfaqen, fillimisht të udhëhequr nga hakeri Cayden James, i cili bashkon një ekip me tregtarin e drogës Richard Diaz, vigjilanti metahuman Vincent Sobel, mafiozi rus Anatoli Knyazev dhe Sirenë e Zezë. Ndërsa James humbet kontrollin e kabinetit të tij, Richard Diaz vjen përpara, duke njoftuar për skemën e tij të Green Arrow për të marrë nën kontroll nëntokën kriminale të Star City dhe për të kontrolluar infrastrukturën politike të qytetit, ndërsa Oliver duhet të luftojë me ish-shokët e tij duke formuar një ekip rivale. Ndërsa Diaz merr kontrollin e qytetit, Oliver është i detyruar të rekrutojë ndihmën e FBI-së, në këmbim të atij që njofton publikisht identitetin e tij dhe shkon në burg federal. Në finale, Oliver është burgosur në një penallti supermax.
Alma Karlin
Alma Vilibalda Maximiliana Karlin (12 tetor 1889-15 janar 1950) ishte një sllovene udhëtare, shkrimtar e, poet e, koleksioniste, poliglote.
Biografia
Ajo lindi në qytetin Styrian të Celje (tani pjesë e Sllovenisë ) në atë që ishte atëherë Perandoria Austro-Hungareze si vajza e Jakob Karlin, një major në Ushtrinë Austro-Hungareze dhe Vilibalda Miheljak, mësuese. Babai i saj vdiq kur ajo ishte tetë vjeç. Alma u rrit në një mjedis kryesisht gjerman- foles, dhe e konsideronte veten kryesisht si austriake, sesa gjermane apo sllovene. <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[ <span title="This claim needs references to reliable sources. (January 2011)">citimi i nevojshëm  ] Pasi mbaroi arsimin e mesëm në Grac, ajo udhëtoi për në Londër, ku studioi gjuhë. Ajo mësoi anglisht, frëngjisht, latinisht, italisht, norvegjisht, danisht, finlandisht, rusisht dhe spanjisht. Në vitet e mëvonshme, ajo studioi gjithashtu persisht, kinezce dhe japonez ce. Ajo gjithashtu kaloi gjashtë muaj në Paris, ku ndoqi kurse të gjuhëve të ndryshme në Sorbonne. <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[ <span title="This claim needs references to reliable sources. (January 2011)">citimi i nevojshëm  ] Ishte në këtë kohë kur ajo filloi të punojë në fjalorin e saj (të pabotuar) të dhjetë gjuhëve, përfshirë Sllovenishten.
Në shpërthimin e Luftës së Parë Botërore në 1914, Karlin duhej të transferohej në Suedi dhe Norvegji, pasi ajo konsiderohej një person non grata në Mbretërinë e Bashkuar meqe ishte një qytetare austriake-hungareze. Kur ishte ne Skandinavi ajo takoi shkrimtarin suedez Selma Lagerlöf, i cili ishte aq i impresionuar nga Karlin dhe shkrimi i saj, saqë i propozoi asaj për një çmim Nobel.
Më 1919, ajo u kthye në shtëpi, në Celje, që atëherë ishte pjesë e Mbretërisë së Jugosllavisë. Pothuajse menjëherë pas kësaj, ajo filloi të mbledhë para për një udhëtim tjetër. Për këtë qëllim, ajo hapi një shkollë gjuhësh në Celje, ku dha mesim deri në dhjetë orë në ditë, ndërsa kohën e lirë e kaloi në pikturë dhe shkrim. Më 24 nëntor 1919, ajo u nis perseri ne nje udhetim, këtë herë në një udhëtim nëntë-vjeçar nëpër botë. Ajo vizitoi Amerikën e Jugut dhe të Veriut, Ishujt e Paqësorit, Australinë dhe vendet e ndryshme të Azisë. Pjesa e fundit e udhëtimit të saj nëpër botë ishte India.
Në janar 1928, me kërkesë të nënës së saj që po vdiste, Alma Karlin u kthye në shtëpi, vetë e rraskapitur nga sëmundja fizike dhe depresioni i thellë. Ajo kurrë nuk udhëtoi më. Ajo pjesën më të madhe të kohës ia kushtoi shkrimit. Rreth vitit 1934, ajo filloi të zhvillojë një interes të mprehtë për studimin e besimit katolik Roman.
Karlin e kishte kronikuar udhëtimin e saj në qindra raporte të botuara në revista dhe gazeta të ndryshme, përfshirë gazetën e gjermanëve në Celje, Cillier Zeitung dhe gazetat gjermane Neue Illustrierte Zeitung dhe Der Deutschen Bergknappe. Pas kthimit të saj në shtëpi, ajo shkroi shumë vepra të trilluara dhe jo te trilluara. Ajo shkruajti në gjermanisht deri në ngritjen e regjimit nazist gjerman, kur braktisi gjermanin si akt proteste. Në Gjermani, librat e saj u dogjën nga regjimi. Ajo gjithashtu shkroi në anglisht për zonat që flasin anglisht. Më 1937–38, gazetarja franko-gjermane dhe shkrimtari anti-nazist Hans Joachim Bonsack gjeti strehë në shtëpinë e saj. parapamje| Alma Karlin në vitet 1920 Pas pushtimit të Boshtit në Jugosllavi në Prill 1941, ajo u arrestua dhe u dërgua në Maribor ku priti ekstradimin në Serbi, së bashku me mijëra Sllovenë. Ajo u la e lirë falë ndërhyrjes së shoqes së saj të jetës Thea Gamelin. Ajo mundi të kthehej në Celje, ku jetoi në arrest shtëpiak. Në pranverën e vitit 1944, ajo vendosi të arratisej në rajonin jugor Slloven të Karniolas se bardhe, e cila kontrollohej nga rezistenca partizane sllovene. Edhe pse ishte e sëmurë rëndë, Partizanët e udhëhequr nga komunistët nuk e lejuan që ajo të fluturonte drejt qytetit Bari të okupuar nga Aleatët në Italinë Jugore. Në vend të kësaj, ajo u transportua në Dalmaci, ku qëndroi deri në fund të luftës, kur u zhvendos përsëri në Celje. Ajo vdiq nga kanceri i gjirit dhe tuberkulozi më 14 janar 1950, në fshatin Peçovnik afër Celje dhe është varrosur së bashku me Thea Schreiber Gammelin (1906-1988) në oborrin e kishës Svetina.
Pothuajse në mënyrë të pashmangshme, Karlin gjithashtu u bë koleksioniste dhe etnolog e. Shumica e objekteve që ajo i fitoi gjatë udhëtimeve të saj i dërgoi në shtëpi, ku më vonë ngriti një muze të vogël privat. Disa nga ekspozitat janë vendosur tani në Muzeun Rajonal Celje. Shumë nga shkrimet e saj nuk janë botuar ende; shumica e tyre mbahen në Bibliotekën Kombëtare dhe Universitare të Sllovenisë dhe në Bibliotekën Shtetërore të Berlinit. <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[ <span title="This claim needs references to reliable sources. (January 2011)">citimi i nevojshëm  ]
Livando për qen
Livando për qen, roman me autor Vasil Premçi. Botuar në Tiranë nga "Fllad", në vitin 2002. Libri ka 155 faqe.
Cazeneuve, Gers
Cazeneuve (Ocitanisht: Casanava ; Shqip: Kazanova) është një komunë në departamentin Gers në Francën jugperëndimore.
Që nga viti 2015, komuna është pjesë e Kantonit Armagnac-Ténarèze.
Në lagje ka shumë kështjella të vjetra, fshatra të vegjël mesjetarë të rrethuar me mure, qytete të vogla të ndërtuara rreth kështjellave dhe vendeve "të shenjta", sepse Via Podiensis dhe Rruga e Shën Jakobit të Kompostelës kalonin nëpër Montreal dhe linin gjurmët e tyre.
Gjeografia
qendër|parapamje|300x300px| Kazanova dhe komunat përreth
Shërbimet informative në Shqipëri : sfida e kontrollit demokratik
Shërbimet informative në Shqipëri : sfida e kontrollit demokratik libër nga Altin Kaso (red.) dhe autorë kolektivë nga Instituti për Demokraci dhe Ndërmjetësim. Botuar në Tiranë nga "Toena", në vitin 2005. Faqe 104. ISBN 99943-1-003-8
Xhamia e Katedrales së Moskës
parapamje|290px|Xhamia në vitin 2016 Xhamia e Katedrales së Moskës (rusisht: Московская соборная мечеть, Moskovskaya sobornaya mechet) është xhamia kryesore e Moskës, Rusi. Ndodhet në Olimpiysky Avenue, afër Stadiumit Olimpik në qendër të qytetit.
Historia
Xhamia e vjetër u rrënua më 11 shtator 2011. Vendimi për rrënimin e saj ishte i diskutueshëm. Në qershor të vitit 2008, xhamia u njoh si objekt i trashëgimisë kulturore, por në fund të vitit 2008 u hoq nga lista e monumenteve historike dhe arkitekturore. Kështu në momentin e prishjes nuk ka qenë e mbrojtur. Kishte plane për rindërtimin e xhamisë dhe projekti i rindërtimit u projektua nga arkitekti Ilyas Tazhiyev. Një nga arsyet e rindërtimit ishte se ndërtesa devijoi me disa gradë nga drejtimi për në Mekë. Projekti përfshinte çmontimin e xhamisë, mbledhjen e të gjithë gurëve dhe rimontimin e saj me orientim të korrigjuar. Në vitin 2009, megjithatë, Këshilli i Myftinive shkarkoi Tazhiyev, fillimisht duke pretenduar se do të bënin një tjetër projekt rindërtimi dhe më pas duke e prishur ndërtesën duke pretenduar se ishte afër shembjes. Tazhiyev deklaroi pas rrënimit se rindërtimi ishte ende i mundur, dhe ndërtesa nuk ishte afër shembjes.
Xhamia e Katedrales së Moskës u bë ndërtesa e parë fetare e shkatërruar në Moskë që nga viti 1978.
Xhamia e re
Në vendin e së parës është ndërtuar një xhami e re. Ajo është inauguruar zyrtarisht më 23 shtator 2015. Xhamia e re ka një kapacitet prej dhjetë mijë besimtarësh. Në ceremoninë e inaugurimit të kësaj xhamie morën pjesë presidentët Vladimir Putin të Rusisë, Recep Tayyip Erdoğan i Turqisë dhe Mahmud Abas i Palestinës së bashku me udhëheqës lokalë myslimanë.
Kështu foli Tahir Zemaj
Kështu foli Tahir Zemaj libër me autorë Arbër Ahmetaj, Sefedin Krasniqi, red. Shefqet Strofci (Jashari). Botuar në Prishtinë në vitin 2001 nga "Mërgimi". Libri (Pj. 2), ka 190 faqe dhe 3 fletë me foto.
Liqeni i Tropojës
Liqeni i Tropojës është liqen i vogël në Bjeshkët e Nemuna në perëndim të Kosovës, vetëm 180 metra larg kufirit me Shqipërinë. Liqeni ka formë ovale e cila është 100 metra gjatësi dhe 40 metra gjerësi.
Lepenica (Vlladiçin Han)
Lepenicë (serbisht: Лепеница/Lepenica) është fshat në komunën e Vlladiçin Hanit, Serbi.
Saint-Yorre
Saint-Yorre është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Allier të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Saint-Yorre ka një popullsi prej 2797 banorë dhe sipërfaqe 6.35 km², me një dendësi prej 440 banor/km².
Ura në fshatin Moglice
Ura në fshatin Moglice është një monument i trashëgimisë kulturore në Moglice, rrethi i Korçës, në qarkun e Korçës, Shqipëri. Ky monument është i miratuar me numër "1886" më "10.06.1973".
Kështu foli Tahir Zemaj : një rrëfim për luftën
Kështu foli Tahir Zemaj : një rrëfim për luftën, libër me autorë Arbër Ahmetaj, Sefedin Krasniqi, red. Shefqet Strofci (Jashari). Botuar në Prishtinë në vitin 2000 nga "Mërgimi". Libri ka 142 faqe dhe 4 fletë me foto.
Stadiumi A.Roza Haxhiu
Stadiumi Abdurrahman Roza Haxhiu (ose: Stadiumi A. Roza Haxhiu) është një stadium për shumë-përdorime në Lushnjë, Shqipëri. Ai momentalisht përdoret më së shumti për ndeshje futbolli dhe është tereni pritës i ekipit të KF Lushnja. Stadiumi ka një kapacitet prej 8.500 ulëse, dhe kapaciteti në këmbë prej rreth 12.000 pjesëmarrësish.
Historia
Fusha e futbollit ku luante Traktori i Lushnjes para vitit 1960 ka qenë pikërisht ku është gjimnazi i sotëm “18 tetori”, në qendër të qytetit.Pas vitit 1960 ka nisur ndërtimi i stadiumit të sotëm i qytetit të Lushnjës.Fillimisht ai e ka pasur emrin Traktori,ashtu si emri i skuadrës.Pas vitit 1990,në vitin 1991 me vendim Nr.24, datë 16.08.1991 të Komitetit Ekzekutiv të Përkohshëm Pluralist Lushnje stadiumit të futbollit iu vendos një emër i nderuar i dëshmorit të fushës së blertë shqiptare legjendës Abdurrahman Roza Haxhiu në shenjë respekti për kontributin që ka dhënë ky futbollist dhe trajner në futbollin lushnjar dhe atë shqiptar.Kapaciteti i stadiumit “A. Roza Haxhiu” është rreth 8 mijë vende.Tribuna e stadiumit “A. Roza Haxhiu” është lyer me ngjyrat e ekipit të Lushnjes verdhë & jeshil dhe në qendër të saj është vendosur dhe një portret i madh i legjendës së futbollit lushnjarë dhe shqiptarë Abdurrahman Roza Haxhiu.Në ambientet e brendshme të stadiumit “A. Roza Haxhiu” pas hapjes së dy fotoekspozitave të Lushnjës sportive të shekullit 20 në vitin 2006 dhe 2008 dhe botimit të historisë së Lushnjës sportive të shekullit 20, z. Vergjil XHAFA hapi në vitin 2015 muzeun e futbollit të Lushnjës.Në këtë muze janë vendosur fotografi të shumta që pasqyrojnë gjithë historinë e futbollit lushnjarë.Gjithashtu është vendosur edhe busti i dëshmorit të fushës së blertë shqiptare legjendës Abdurrahman Roza Haxhiu punuar plot mjeshtëri e profesionalizëm nga skulptori lushnjar z.Maks Bushi.
Poezi dramatike
Poezia Dramatike ose ndryshe Verse Drama (Drama ne vargje) është çdo dramë e shkruar në mënyrë domethënëse në vargje për t'u interpretuar nga një aktor përpara një audiencë. Megjithëse drama me vargje nuk ka nevojë të jetë kryesisht në vargje për t'u konsideruar si dramë me vargje, pjesë të rëndësishme të shfaqjes duhet të jenë në vargje për t'u kualifikuar. Poezia Dramatike fillimet e saj i kishte nga autori Shakespear. Drama ne vargje shfaqet ne krijmtarite e autorit siç janë Romeo dhe Juliet, Hamlet etj.
(Informacion i cunguar…Shto ne qofte se ke me teper informacion,ndihmo Wikipedia-n)
Rugova : modeli i tij politik : shënime për një sprovë politike
Rugova : modeli i tij politik : shënime për një sprovë politike libër me autor Arbër Ahmetaj. Botuar në Tiranë, Gjenevë, Prishtinë në vitin 2006 nga "Mërgimi A&B". Libri ka 143 faqe. ISBN 9992792051
Panegjyrikët latinë
Panegjirikët latinë ose Dymbëdhjetë Panegjirikët Latinë (XII Panegyrici Latini) është titulli konvencional i një koleksioni prej dymbëdhjetë oracionesh panegjirike në prozën e lashtë romake dhe antike të vonshme të shkruara në latinisht. Autorët e shumicës së fjalimeve në koleksion janë anonimë, por duket se kanë qenë me origjinë galike. Përveç panegjirit të parë, të kompozuar nga Plini i Ri në vitin 100 pas Krishtit, fjalimet e tjera në koleksion datojnë midis viteve 289 dhe 389 pas Krishtit dhe ndoshta janë kompozuar në Galër romak. Dorëshkrimi origjinal, i zbuluar në vitin 1433, është zhdukur; dhe kanë mbetur vetëm kopje.
Përmbleje
Galia kishte një histori të gjatë si qendër e retorikës. Ajo e ruajti dominimin e saj në këtë fushë edhe në shekullin XIV. Një epërsi e hershme në fushë u mor nga Aedui, aleatë të hershëm të Romës dhe të etur për t'u asimiluar me mënyrat e sundimtarëve të tyre të rinj: shkollat maeniane u festuan që në kohën e mbretërimit të Tiberius (14–37). Ato vazhduan të lulëzojnë deri në ditët e gjyshit të Eumenius, por u mbyllën nga mesi i shekullit III.
Kishte një ringjallje në qytet në fund të shekullit II, por pas vendosjes së Trierit si kryeqytet perandorak në vitet 280, oratorët filluan të ndjenin xhelozi për patronazhin perandorak që gëzonin qytetarët e Trierit. Pavarësisht hegjemonisë politike dhe ekonomike të qytetit, megjithatë, Trieri nuk arriti të lërë ndonjë shenjë të rëndësishme në retorikën e periudhës. Nixon dhe Rodgers sugjerojnë se ishte thjesht shumë afër oborrit perandorak. Dëshmitë e mbijetuara (të cilat mund të paragjykohen nga Profesorët e Bordos të Ausonius) tregojnë për një zhvendosje nga Autun dhe Trier si qendra të artit në periudhën tetrarkike dhe konstantiniane, duke u zhvendosur në Bordo më vonë në shekullin IV.
Panegjirikët tregojnë një njohje me manualet e mëparshme të retorikës. Disa kanë argumentuar se traktatet e Menanderit të Laodicesë kishin një ndikim të veçantë në koleksion dhe besonin se urdhërimet e tij u përdorën në panegjirikën e dhjetë. Megjithatë, për shkak se shumë nga këshillat e Menanderit përbëheshin nga procedura standarde retorike, paralelet e nxjerra në favor të Menanderit si model janë të pamjaftueshme për të vërtetuar përdorimin e tij të drejtpërdrejtë nga panegjiriistët. Doracakë të tjerë të retorikës gjithashtu mund të kenë pasur ndikim në koleksion. Institutio Oratoria e Quintilianit, për shembull, trajton temën e prejardhjes, prejardhjes dhe vendit të një fjalimi në një mënyrë të ngjashme me panegjirikët e 289, 291, 297, 310, 311, 321 dhe 389. Në çdo rast, panegjirikët e tjerë në koleksion ndryshojnë shumë nga skema e Menanderit. Paralelet me oratorë të tjerë latinë, si Ciceroni dhe Plini i Riu, janë më pak të shpeshta sesa do të kishin qenë nëse këta autorë do të kishin shërbyer si modele stilistike.
Përmbajtja
Koleksioni përfshin fjalimet e mëposhtme:
Në përgjithësi fjalimet e panegjirikëve, me përjashtim të atij të Pakatit, nuk kanë ndonjë vlerë të madhe historike, edhe pse Klaud Mamertinin, që zinte poste të larta (ndër të tjera edhe sundimtar i prefekturës së Ilirikut) në kohën e Julianit (361-363). Qëllimi i tyre kryesor është të ngrenë në qiell, me fraza dhe fjalë të mëdha, shërbimet që i paskëshin sjellë perandorisë romake perandorët, të cilëve i kushtohen fjalimet. Për historinë e Ilirisë ato kanë një farë vlere, mbasi përmbajnë disa të dhëna të veçanta. Në to flitet sidomos për dyndjet e barbarëve në tokat e Ballkanit.
Skenderija (Sarajevë)
parapamje|300x300px| Pamje e Skenderijes Skenderija është një vendbanim në pjesën qendrore të qytetit të Sarajevës. Vendbanimi ndodhet në bregun e majtë të lumit Miljacka.
Përmbledhje
Vendbanimi mori emrin e famshme Sanxhak beut Skender Pasha, i cili në vitin 1499 në këtë zonë ndërtoi një qendër tregtare me 11 dyqane, një karvansarai, një oborr, një imaret dhe një teqe. Djali i tij Mustafa beu vdiq në vitin 1518 pranë teqesë së babait të tij, ndërtoi xhaminë e parë nën kupolë në B dhe H, e cila u shkatërrua në vitin 1960.
Gjatë Lojërave të 14-ta Olimpike Dimërore, në Skenderi janë mbajtur garat në patinazh artistik dhe hokej mbi akull.
Vendbanimi Skenderija është shtëpia e kompleksit Olimpik " Centar Skenderija ". Qendra është projektuar arkitekturisht nga Zhivorad Jankoviq, Halid Muhasinoviq dhe Ognjena Malkina. Qendra është unike në Bosnje për sa i përket qëllimeve, përmbajtjes dhe dimensioneve. Ka dhoma për ngjarje sportive, ngjarje kulturore të madhësive të ndryshme dhe objekte të shumta hotelierie. Qendra është ndërtaur në vitit 1969 dhe është fituese e çmimit të revistës "Borba", mirënjohje e përgjithshme për veprën më të mirë arkitekturore në Jugosllavi.
Robi i lirisë
Robi i lirisë : poezi me autor Hasan Qyqalla, red. Arbër Ahmetaj. Botuar në Tiranë në vitin 2007 nga "Mërgimi A&B". Libri ka 101 fletë. ISBN 9789994392063
Lamentin
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Lamentin (Kreolja e Guadalupës: Manten ose Lamanten; Shqip: Mateni) është një komunë në departamentin e jashtëm francez dhe rajonin e Guadalupës. Është pjesë e grumbullimit të Pointe-à-Pitre, në pjesën veriore të Basse-Terre. Në komunë përfshihen tre ishuj: Christopher, Fajou, Caret.
Historia
E themeluar në vitin 1720 në emrin e komunës vjen nga një fjalë franceze për lamatinën ( lamantin ), një krijesë deti që banonte në Antilet e Vogla. Në shekullin e 18-të, komuna pati një lulëzim, prej kulturave të kafesë, kakos, pambukut dhe kallamit të sheqerit. Në vitin 1920, një ciklon shkatërroi zyrën e kryetarit të bashkisë dhe presbiterin, të cilat që atëherë janë rindërtuar nga Ali Tur.
Mantejka
Mantejkë (greqisht: Μανεταίικα/Manetaíika) është fshat në qarkun i Ahaisë, Greqi.
Qerim Haxhiu
Qerim Haxhiu (Lushnje, 7 shkurt 1920 - Kairo, 1 Janar 2003) ka qenë futbollist, poet dhe veprimtar i çështjes kombëtare.
Biografia
U lind në Lushnje më 7 shkurt 1920, i biri i Bajram Haxhiu dhe i vëllai i Abdurrahman Roza Haxhiut. Shkollën fillore e kreu në vendlindje ndërsa atë të mesme e kreu në Medresenë e Tiranës, ku u diplomua më 1 korrik 1938.
Qerimi në vitet '30 u aktivizua si futbollist me ekipin e futbollit ‘Kongresi i Lushnjes’ i qytetit. Më 1939 Qerimi vazhdoi studimet e larta në universitetin “Al-Azhar” në Kairo por krahas studimeve, fëmijëve shqiptarë të Kairos u mësonte shqipen. Gjashtë muaj pas ikjes së tij, Shqipëria u pushtua nga Italia, që i pamundësoi Qerimit kthimin në atdhe deri pas njëzetenëntë viteve.
Kolonizimi i Viseve Jugore të tokave shqiptare gjatë viteve-1918-1941
“Dekretligji për kolonizimin e viseve jugore, për të cilin ne më pare kemi shkruar, sot ka hyrë në fuqi. Për zbatimin e tij, Ministrisë për Reformën Agrare i është ndarë kredi përtej 20 milionë dinarë. Kështuu në fund ajo “ çështje e stërgjatur është hequr nga rendi i ditës. Mirëpo, përveç tërë kësaj, interesi i atyre të cilët kanë dëshiruar dhe kanë kërkuar që të kolonizohen në këto vise, duket se është zvogëluar, duke u bazuar në numrin e vogël të fletëparaqitjeve për kolonizim. Po ashtu, as numri i madh i personave të kolonizuar nuk është aq I madh, sepse përfshinë rreth 4.400 persona. Deri më tani numri më i madh i ardhacakëve është sistemuar në token pjellore të Metohisë, pastaj në Kosovë, dhe në fund në trevën e Kumanovës dhe të Tikveshit. Synimi që të kolonizohen tokat e përshtatshme për hardhi, rreth Tikveshit dhe dhe territorit të Bregallnicës nuk ka pasur sukses për shkak të malarjes, e cila atje është mjaft e shpeshtë dhe e ashpër. Po ashtu, edhe trevat e banuara me elementin shqiptar nuk kanë mundur të kolonizohen.
Kolonët e deritanishëm në Viset jugore qysh tani i kanë themeluar kooperativat e tyre bujqësore, të cilat edhe me dekretligjin e mëparshëm ishin pranuar. Si ndihmë atyre kooperativave, Ministria e Reformës Agrare u ka akorduar këto ditë 100.000 dinarë. Ndihma edhe më tutje do t’iu ndahen kooperativave në kiste, nga 100 mijë dinarë, por vetëm me kusht nëse kreditë e ndara janë harxhar për qëllime që janë paraparë me dekretligj. Në të kundërtën do t’iu ndalen. Kjo njejtë vlenë edhe për kolonët e rinj, të cilat përveç kooperativave bujqësore dhe të Vardarit, duhet të themelojnë edhe bashkësitë agrare, të cilave Ministria e Reformës agrare do t’iu garanton pagesën e kredive të harxhuara".
(“Politika”, Beograd, 20 nëntor 1920)
Më 23 mars 1989, kur Kosovës iu mor subjektiviteti i saj në ish RSFJ dhe iu shfuqizua Kushtetuta e vitit 1974, veçanërisht pas 5 korrikut 1990 kur Sërbia në mënyrë klasike e okupoi Kosovën,mbretëron një politikë tejet nacional-shoviniste dhe ekspansioniste e Sërbisë ndaj popullit shqiptar në Kosovë.
RIKONOLOZIMI I KOSOVËS PAS VITIT 1990
Më 2 korrik 1990, kuvendi i Kosovës shpalli pavarsinë e kosovës dhe aprovoi Kushtetutën e Rrepublikës së Kosovës. Më 7 shtator 1991 qytetarët e Kosovës u deklaruan me referendum për pavarsinë e Republikës së Kosovës. Qeveria e Kosovës i bëri kërkesë komisionit të Badinterit në kuadër të Koferencës ndërkombëtare për ish Jugosllavinë që në procesin e shpërbërjes së ish Jugosllavisë të njohë shtetin e pavarur të Kosovës. Më 1992 në Kosovë u mbajtën zgjedhjet presedenciale e parlamentare. Mirëpo, kërkesave demografike të popullit tëKosovës, pushteti sërb u është përgjigjur me dhunë e terror të organizuar shtetëror që ka pasur një qëllim spastrimin etnik të Kosovës dhe sërbizimin e saj. Për këtë qëllim ishte hartuar edhe “Platforma politike për Kosovën” e LKJ që parashihej kolonizimi i Kosovës përmes aksionit të kinse kthimit të sërbëve dhe malalezëve. Pastaj ishte hartuar Projekti për kthimin e rreth 200.000 sërbëve dhe malalezëve për të jetuar në Kosovë. Nga pushteti i asaj kohe ishte hartuar dhe i ashtuquajturi Program Jugosllav për Kosovën, i dates 9 shkurt 1990. Nëpërmjet këtij programi, pushteti mundohej që në mënyrë të rafinuar dhe perfide, në dallim nga regjimet e më parshme sërbe, të ndryshojë strukturën etnike dhe të vëjë baraspeshën etnike në Kosovë, duke bërë presion pa presedan në shqiptarët që t’i lëshojnë vatrat e veta. Sërbia, më 8 mars 1990 shfuqizoi “Ligjin mbi revizionin e ndarjes së tokave kolonistëve në Kosovë e në Maqedoni”, me të cilin sipas llogarive do të duhej t’u kthehej toka  rreth 14 mijë familjeve sërbe.
Vendosja e refugjatëve sërbë në Kosovë pas vitit 1990
Në bazë të një dokumenti të këshillit krahinor të të ashtuquajturës “SPS” për “Kosovë e Metohi”, me titull “Predlog mera za rešavanje aktualnih problema na Kosovu I Metohiji” (“ Propozimi masave për zgjedhjen e problemeve aktuale në Kosovë e Metohi”),prishtinë, 15 dhjetor 1998, nën pikën 7 jepen shë nimet për numrin e personave të ikur (sipas komunave) dhe propozimi I masave për kujdesin e tyre të përhrshëm dhe se a dojnë të mbesin këtu. Sipas atyre shënimeve në Kosovë ishin vendosur këta refugjatë: -Në komunën e Gjakovës jetojnë 250 refugjatë ,dhe se të gjithë dëdhirojnë të mbesin aty. -Në komunnën e Gorës nuk ka refugjatë; -Në komunën e Suharekës prej 470 personave të dëbuar prej 8.08.1995. kanë mbetur 80 persona, nga të cilat 24 familje dhe 21 individë; -Në komunën e Prizrenit, momentalisht përkujdesen 380 persona, të cilët shumica janë të vendosur në vendosje kolektive; -Në komunën e Rahovecit janë 82 refugjatë; -Në komunën e Gjilanit janë rreth 300 refugjatë; -Në komunën e leposaviqit janë 253 refugjatë; -Në komunën e Ferizajit janë rreth 200 refugjatë; -Në komunën e Gllogocit janë 60 refugjatë.
Delja e Sharrit
parapamje|300px|Delja e Sharrit parapamje|300px Delja e Sharrit është një racë delesh që cila e ka marrë emrin mbas Maleve të Sharrit, ku ka rreth 50% prej numrit të gjithmbarshëm të deleve në Kosovë.
Karakteristikat
Delja e Sharrit hyn në grupin e deleve bishtshkurtra dhe supozohet se prejardhjen e ka nga mufloni evropian, por mendohet se ka gjak të deles së stepave (ovis vignei). Hyn në grupin e deleve të imta leshshkurtra, me lartësi të xhidavisë rreth 57,4 cm dhe me thellësi e gjerësi të dobëta të kraharorit. Ka masë trupore prej 30-35 kg. Për herë të parë hyn në riprodhim në moshën 18 muajsh dhe ka pjellori rreth 102%.
Huntington, West Virginia
Huntington, West Virginia (Huntington) është një qytet në qarkun Cabell, Wayne të shtetit federal West Virginia, SHBA. Në Huntington, West Virginia jetojnë 49138 banorë (2010), dhe dendësia e popullisë është 1170.6 banor/km2 (3031.9 banorë/sq mi). Qyteti ka një sipërfaqe prej 47.81 km2 (18.46 sq mi) dhe lartësi mbidetare prej 172 m (564 ft).
Vendat
Vendat është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Allier të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Vendat ka një popullsi prej 2226 banorë dhe sipërfaqe 16.76 km², me një dendësi prej 133 banor/km².