cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Stacioni i Përpinjanit
Përshkrim
Flijimi i birit përfytyrohet në formën e Krishtit në Kryq, me kurorën e tij prej gjembash, që pluskon në qendër të kompozimit. Plaga e gjakosur e Krishtit lidhet me pirunin e fermerit (në të djathtë) të futur në tokë (si një ritual pjellorie). Dali përfaqësohet dy herë në boshtin vertikal: ai shfaqet në dritë në qendër të figurës, i parë nga poshtë, duke lundruar me krahët e shtrirë dhe përsëri në krye të pikturës. Në fund të pikturës shtrihet një det i qetë me një varkë, një simbol i lashtë i kalimit nga jeta në vdekje, duke përforcuar tematikën e sakrificës së Krishtit. Mbi det, një grua e parë nga mbrapa shikon këto skena, e palëvizshme dhe duke kujtuar pafuqinë e njeriut përballë vdekjes, e simbolizuar jo vetëm nga plagët e përgjakura të Krishtit, por edhe nga Dali, i cili, krahëhapur si shqiponjë, duket se bie në asgjëje.
Në qendrën e sipërme të pikturës, një vagon i sheshtë që mban një rimorkio të specializuar del nga askundi (karakteristikë e surrealizmit) dhe të kujton një nga temat qendrore të pikturës, stacionin hekurudhor të Përpinjanit në Francë, afër kufirit spanjoll në Pirenej. Ana e majtë e pikturës tregon një mishërim vlerash pozitive (çifti që bart thasë me grurë përfaqëson punën, dhe burri në një pozë meditative mishëron respekt), ndërsa në të djathtë të figurës mishërohen mëkatet dhe vuajtjet (burri dhe gruaja që përfaqëson epshin, dhe gruaja vajtimin). Dy figurat në krahun e majtë dhe të djathtë janë marrë nga The Angelus, një pikturë e mirënjohur e devotshme e artistit francez Jean-François Millet.
Mehdiu
Transmetimet e haditheve
Emri i tij do të jetë si emri im, ndërsa emri i babait të tij do të jetë si emri i babait tim.
''Ne ishim me Umm Seleme dhe diskutonim për Mehdiun. Ajo tha: e kam ndëgjuar të dërguarin e Allahut: Mehdiu është një nga pasarëdhësit të Fatimes. [Sunen Ibn Mexhe]''
''Mehdiu është prej neve. Allahu do ta drejtoj atë brenda në një nate. [Sunen ibn Mexhe]''
Islami i sunnive
Myslimanët sunni besojnë ndryshe nga myslimanët shia. Synitët besojnë se Mehdiu do të vijë para Ditës së Gjykimit.
Islami i shiave
Shiitët mendojnë se Muhammed bin el-Hasan el-Askeri është Mehdiu i premtuar, i cili do të vijë para Ditës së Gjykimit. Sipas shiave, Mehdiu ka lindur dhe një ditë do të vijë së bashku me Isain, Jezusin mysliman, për ta mbushur botën me drejtësi. Sipas shiave, Mehdiu u lind në Samarra, qytet në Irak.
Sipas shiave, do të ndodhin disa ngjarje para se Mehdiu të vijë. Këto ngjarje janë:
Zhaklina Llazarevska
Zhaklina Llazarevska (Жаклина Лазаревска; e lindur më 3.11.1964, në Ohër) është një politikane maqedonase nga Maqedonia e Veriut. Në zgjedhjet e dhjetorit të vitit 2016, Zhaklina Llazarevska kandidoj si pjesë e LSDM-së dhe u zgjodh deputete e legjislaturës 2016-2020 në Kuvendin e Maqedonisë së Veriut.
Tempulli Ucchi Pillayar në fortesën shkëmbore
Mitologjia e Tempullit Vinayaka
Vibhishana, ishte vëllai më i vogël i mbretit asura, Ravana që sundonte Lankan. Perëndia Rama, në eposin Ramayana shpëtoi gruan e tij Sita, që ishte rrëmbyer nga Ravana, me ndihmën e Sugrivas dhe Hanumanit e mundi atë. Në këtë luftë, vëllai i moralshëm dhe i vërtetë i Ravanës, Vibishana e ndihmoi Ramanë betejën e tij kundër vëllait të tij. Më në fund Rama e fitoi luftën dhe si shenjë dashurie, ai i dha Vibishanës një vigraham (idull për adhurim) të perëndisë Ranganatha, një formë e Vishnut. Vibhishana, megjithëse përkrahu Raman, ishte thelbësisht një asura, kështu Devat (që janë rivalët kryesor të asurave sipas mitologjisë hindu) donin ta ndalonin këtë ide të marrjes së formës supreme të zotit nga një asura për në mbretërinë e tij. Ata kërkuan ndihmën e Heqësit të Pengesave dhe Zotit të mësimit, Vinayakas dhe perëndia e pranoi planin. Vibhishana, ndërsa ishte duke u kthyer në mbretërinë e tij, kaloi përmes Trichisë dhe donte të bënte banjë në lumin Kaveri dhe të bënte ritualet e tij të përditshme. Megjithatë, ai ishte në mëdyshje pasi idhulli, me ti mbajtur në vend, nuk mund të hiqej kurr dhe kishte për të qenë në atë vend përgjithmonë. Si një zgjidhje, Vibishana u përpoq të gjente dikë ta mbante idhullin ndërsa ai bënte banjë. Ai gjenti perëndinë Vinayaka në pamjen e një lopçari të vogël. Sipas planit, kur Vibishana të ishte plotësisht në ujë, Vinayaka e mori idhullin dhe e mbajti fortë atë në rërë, në brigjet e Kaverit. Me të parë këtë, Vibhishana i inatosur iu qep djaloshit për ta ndëshkuar dhe djaloshi vazhdoi të vraponte dhe u ngjit mbi shkëm pranë bregut të Kaverit. Më në fund Vibhishana e arriti djaloshin dhe e goditi atë në ball. Në ballin e idhullit mund të shihet akoma një gropëz. Djali i vogël pastaj e tregoi veten e vërtetë si Vinayaka. Vibishana i kërkoi menjëherë falje dhe perëndia e fali atë duke e bekuar, duke i treguar se idhulli ishte i destinuar të qëndronte në Srirangam dhe i dërgoi atë në Lanka. Kjo legjendë është e ngjashme në shumë aspekte me rrëfenjën e Ganeshës në Gokarna me Ravanën po në periudhën e Ramayanës.. Vendi në të cilin perëndia Ranganathan u mbajt më vonë u mbulua me pyje të dendura, për shkak të mospërdorimit dhe pas një kohe shumë të gjatë, u zbulua kur një mbret Chola po gjuante një papagall dhe e gjeti idhullin aksidentalisht. Ai më pas vendosi Tempullin Ranganathaswamy në Srirangam si kompleksi tempullor më i madh në botë. Ndërkohë, Dinastia Pallava ndërtoi Tempullin Vinayaka dhe Tempullin Thayumanaswamy, në shkëmbin që Vinayaka përdori për ti ikur Vibishanës. Lëshimi i albumit përkushtimor të vitit 2012 mbi perëndinë Ganesha nga Gaananjali Recordings ka titullin që i referohet Malaikkottai Uchi Pillaiyarit si Uchi Pillaiyare Charanam. Albumi mes këngëve të tjera që lartësojnë hyjninë, ka një këngë mbi Uchi Pillaiyarit të realizuar nga P. Unni Krishnan. E shkruar dhe kompozuar nga Manachanallur Giridharan kjo këngë ka referenca për të gjithë legjendën që rrethon Tempullin Uchi Pillaiyar duke përfshirë ndjekjen e perëndisë Ganesha nga Vibishana dhe zanafillën e tempullit.
Sung-Hee Kim-Wüst
Sung-Hee Kim-Wüst (e lindur në vitin 1971) është një pianiste nga Gjermania. Ajo është një artiste zyrtare Steinway. Në vitin 2010 ajo dha një recital të muzikës së Frédéric Chopin në Wehrer Stadthalle të Bad Säckingen, me lexime nga burri i saj Hans Werner Wüst.
Jeta
Sung-Hee Kim-Wüst lindi në vitin 1971, në Seoul.
Marquis de Sade
right|250px Donatien Alphonse François, Marquis de Sade (2 qershor 1740 – 2 dhjetor 1814), ishte një fisnik, politikan revolucionar, filozof dhe shkrimtar francez, i famshëm për seksualitetin e tij të shthurur. Veprat e tij përfshijnë romane, tregime, luajtje, dialogje dhe traktete politike. Në jetën e tij disa prej tyre u botuan nën emrin e tij, ndërsa të tjerët, të cilat Sade mohoi të kenë shkruar, u shfaqën në mënyrë anonime. Sade është më i njohur për veprat e tij erotike, të cilat kombinuan ligjërimin filozofik me pornografinë, duke përshkruar fantazitë seksuale me theks mbi dhunën, vuajtjen, kriminalitetin dhe blasfeminë kundër krishterimit. Ai fitoi famë për t'i vënë këto fantazi në praktikë. Ai pretendonte të ishte një përkrahës i lirisë absolute, i pakufizuar nga morali, feja apo ligji. Fjalët sadism dhe sadist rrjedhin nga emri i tij.
Sade u burgos në burgje të ndryshme dhe një strehë të çmendur për rreth 32 vjet të jetës së tij: 11 vjet në Paris (10 prej të cilave u shpenzuan në Bastille), një muaj në Conciergerie, dy vjet në një kështjellë, një vit në Manastirin Madelonnettes, tre vjet në Strehën Bicêtre, një vit në burgun Sainte-Pélagie, dhe 12 vjet në strehën Charenton. Gjatë Revolucionit francez, ai ishte një delegat i zgjedhur në Konventën Kombëtare. Shumë nga veprat e tij u shkruan në burg.
Nuk vazhdon të jetë një magjepsje me Sade në mesin e studiuesve dhe në kulturën popullore. Intelektualë të frytshëm francezë si Roland Barthes, Jacques Lacan, Jacques Derrida dhe Michel Foucault botoi studime për të. Në anën tjetër, filozofi francez hedonist Michel Onfray e ka sulmuar këtë kult duke shkruar se "Është intelektualisht e çuditshme që Sade të bëhet hero". Ka pasur edhe shumë përshtatje filmike të veprës së tij, më e rëndësishmja që është Salò, ose 120 Ditët e Sodomës, një adaptim i librit të tij famëkeq 120 Ditët e Sodomës.
Jeta e hershme dhe arsimi
De Sade u lind më 2 qershor 1740, në Hôtel de Condé, në Paris, tek Jean Baptiste François Joseph, Count de Sade dhe Marie Eléonore de Maillé de Carman, kushëriri i largët dhe shoqëruese e Princeshës së Condé. Ai ishte vetëm fëmija i mbijetuar i prindërve të tij. Ai u arsimua nga xhaxhai, Abbé de Sade. Në rininë e Sadeit, babai i tij braktisi familjen; e ëma u bashkua me një manastir. Ai u rrit nga shërbëtorët, të cilët i dhanë 'çdo dëshira e tij', gjë që çoi në 't'u njohur' si një fëmijë i rebeluar dhe i prishur me temperament gjithnjë në rritje.
Më vonë, në fëmijërinë e tij, Sade u dërgua në Lycée Louis-le-Grand në Paris, një kolegj jezuit, për katër vjet. Ndërsa ishte në shkollë, ai u mësua nga prifti Abbé Jacques-François Amblet. Më vonë në jetë, në një nga gjyqet e Sade, Abe dëshmoi, duke thënë se Sade kishte një "temperament të pasionuar që e bënte të etur në ndjekjen e kënaqësisë", por kishte një "zemër të mirë". Në Lycée Louis-le-Grand, ai iu nënshtrua "dënimit të rëndë trupor", duke përfshirë "rrahje me kamzhik", dhe ai "kaloi pjesën tjetër të jetës së tij të rritur të obsesionuar me aktin e dhunshëm". Në moshën 14-vjeçare, Sade filloi të merrte pjesë në një akademi ushtarake elitare.
Pas 20 muajve të trajnimit, më 14 dhjetor 1755, në moshën 15 vjeç, Sade u ngarkua si nën-toger, duke u bërë ushtar. Pas 13 muajsh si nën-toger, ai u ngarkua me gradën e bririt në Brigadën de S. André të Regjimentit Carbine të Comte de Provence. Ai përfundimisht u bë koloneli i një regjimenti Dragoon dhe luftoi në Luftën Shtatë Vjeçare. Në vitin 1763, kur u kthye nga lufta, ai kurdëroi një vajzë të magjistraturës, por babai i saj refuzoi strehimin e tij dhe vendosi një martesë me vajzën e tij më të madhe, Renée-Pélagie de Montreuil; se martesa prodhonte dy djem dhe një vajzë. Në vitin 1766, ai kishte një teatër privat të ndërtuar në kështjellën e tij, Château de Lacoste, në Provence. Në janar të 1767, babai i tij vdiq.
Nazëm Pasha
thumb|Nazëm Pasha gjatë luftës së parë ballkanike Hysejn Nazëm Pasha (Turqisht: Nâzım Paşa) lindi më 1848, ishte shef i stafit të ushtrisë osmane gjatë luftës së parë ballkanike. Ai u vra nga komiteti i bashkimit dhe pëparimit më 23 janar 1913.
Faik Pasha
thumb|Faik Pasha Faik Pasha lindi më 1876 në Velesi, ishte gjeneral në ushtrinë osmane.
Karriera ushtarake
Pas marrjes së diplomës në shkollën ushtarake, Faiku hyri në shkollën e inxhinierisë ushtarake osmane. Në vitin 1909, ai ishte nënkolonel.
Gjatë luftërave ballkanike, Faiku shërbeu si shef i stafit i ushtrisë perëndimore (perandoria osmane). Komandati ishte Mirliva Fethi Pasha, i cili u vra në një aksion afër Manastirit më 1912. Ai ishte një nga disa ushtarët të sukseshëm gjatë kësaj lufte.
Faik Pasha u vra gjatë një lufte rreth maleve Çavreşi më 30 gusht 1916.
Châteauneuf-Grasse
Châteauneuf-Grasse është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Alpes-Maritimes të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Châteauneuf-Grasse ka një popullsi prej 3154 banorë dhe sipërfaqe 8.95 km², me një dendësi prej 352 banor/km².
Lev Vigotski
Ndikues janë edhe veprat e tij mbi marrëdhëniet midis gjuhës dhe mendimit, zhvillimin e gjuhës dhe një teori të përgjithshme të zhvillimit nëpërmjet veprimeve dhe marrëdhënieve në një mjedis socio-kulturor. Kjo mund të gjendet në shumë nga esetë e tij.
Biografia
Lev Semionovich Vygotsky ( Russian  ; November 17 [    - 11 qershor 1934) lindi në familjen Vygodskii në qytetin e Orsha, Bjellorusi (atëherë i përkiste Perandorisë Ruse ) në një familje të klasës së mesme jo-fetare, me origjinë hebreje ruse. Babai i tij Simkha Vygodskii ishte një bankier.
Vygodskii u rrit në qytetin e Gomelit, ku u shkollua në shtëpi deri në vitin 1911 dhe më pas mori një diplomë formale me dallim në një gjimnaz privat hebre, i cili i lejoi hyrjen në një universitet. Në vitin 1913, Vygodskii u pranua në Universitetin e Moskës me votim të thjeshtë përmes një " Lotarie Hebreje ": në atë kohë administrohej një kuotë studentore hebreje prej tre për qind për hyrje në universitetet e Moskës dhe Shën Petersburgut. Ai kishte interes për shkencat humane dhe shoqërore, por me insistimin e prindërve të tij ai aplikoi në shkollën e mjekësisë në Universitetin e Moskës. Gjatë semestrit të parë të studimeve u transferua në fakultetin e drejtësisë. Atje studioi për drejtësi dhe paralelisht ndoqi leksionet në Universitetin Shaniavskii.
Interesat e hershme të Vygodskiit ishin në art dhe, kryesisht, në temat e historisë së popullit hebre, traditës, kulturës dhe identitetit hebre. Në të kundërt, gjatë kësaj periudhe ai ishte shumë kritik ndaj ideve të socializmit dhe sionizmit, dhe propozoi zgjidhjen e "çështjes hebraike" duke u kthyer në ortodoksinë tradicionale hebraike. Megjithatë, akademikët e tij përfshinin një fushë të gjerë studimesh, duke përfshirë gjuhësinë, psikologjinë dhe filozofinë.
John Lundvik
John Lundvik (lindur më 27 janar 1983) është një këngëtar, kompozitor dhe ish- sprinter suedez. Ai ishte pjesë e ekipit atletik për IFK Växjö. Lundvik gjithashtu ka një karrierë këngëtar dhe kompozitor duke kompozuar këngë për filma dhe Dasma e Victoria, Princesha e Kurorës e Suedisë dhe Daniel Westling në 2010.
Lev Vigotski
Biografia
I ndërprerë nga kryengritja bolshevike e tetorit në 1917, Vygodskii nuk i përfundoi kurrë studimet e tij formale në Universitetin Imperial të Moskës, dhe kështu, ai nuk mori kurrë një diplomë. Pas këtyre ngjarjeve, ai u largua nga Moska dhe përfundimisht u kthye në Gomel. Nuk ka pothuajse asnjë informacion për jetën e tij kur Gomel ishte nën pushtimin gjerman (administrativisht i përkiste shtetit ukrainas në atë kohë) gjatë Luftës së Parë Botërore, derisa bolshevikët pushtuan qytetin në 1919. Pas kësaj, ai ishte një pjesëmarrës aktiv i transformimeve të mëdha shoqërore nën sundimin bolshevik dhe një përfaqësues mjaft i shquar i qeverisë bolshevike në Gomel nga 1919 deri në 1923. Nga fillimi i viteve 1920, siç pasqyrohet në botimet e tij gazetareske të asaj kohe, ai ndryshoi joformalisht emrin e tij të lindjes me tingull hebre, 'Lev Símkhovich Výgodskii' ( Russian ), me mbiemrin që bëhet Vygótskii dhe patronimi 'Símkhovich' duke u bërë sllav 'Semiónovich'. Ishte nën këtë pseudonim që fama më pas i erdhi atij. Vajzat e tij (të lindura më pas në 1925 dhe 1930) dhe të afërmit e tjerë, megjithatë, ruajtën emrin e tyre origjinal të familjes 'Vygodskii'. Drejtshkrimi tradicional anglez i mbiemrit të tij në ditët e sotme është 'Vygotsky'.
John Lundvik
Në vitin 2018, ai konkurroi në Melodifestivalen me këngën e tij " My Turn ", duke përfunduar në vendin e 3-të. Ai përfaqësoi Suedinë në Eurovision Song Contest 2019 me " Too Late for Love " duke përfunduar i pesti. Në të njëjtën konkurs ai përfaqësoi Mbretërinë e Bashkuar si një nga autorët e këngëve për këngën " Bigger Than Us " të interpretuar nga Michael Rice, e cila përfundoi e fundit në finalen e madhe.
Lev Vigotski
Biografia
Në janar 1924, Vygotsky mori pjesë në Kongresin e Dytë Psikoneurologjik Gjith-Rus në Petrograd (menjëherë pas kësaj u riemërua Leningrad ). Pas Kongresit, Vygotsky u takua me Alexander Luria dhe me ndihmën e tij mori një ftesë për t'u bërë studiues në Institutin Psikologjik në Moskë, i cili ishte nën drejtimin e Konstantin Kornilov. Vygotsky u transferua në Moskë me gruan e tij të re, Roza Smekhova. Ai e filloi karrierën e tij në Institutin Psikologjik si "shkencëtar staf, i klasit të dytë". Ai gjithashtu u bë mësues i mesëm, duke mbuluar një periudhë të karakterizuar nga interesimi i tij për proceset e të nxënit dhe rolin e gjuhës në të mësuar.
Në fund të vitit 1925, Vygotsky përfundoi disertacionin e tij të titulluar "Psikologjia e Artit", që nuk u botua deri në vitet 1960, dhe një libër të titulluar "Psikologjia pedagogjike", që me sa duket u krijua në bazë të shënimeve leksionesh që ai përgatiti në Gomel. ndërsa ishte instruktor psikologjie në institucionet arsimore lokale. Në verën e vitit 1925 ai bëri udhëtimin e tij të parë dhe të vetëm jashtë vendit në një kongres të Londrës për edukimin e të shurdhërve. Pas kthimit në Bashkimin Sovjetik, ai u shtrua në spital për shkak të tuberkulozit dhe, pasi mbijetoi për mrekulli, do të mbetej invalid dhe pa punë deri në fund të vitit 1926 Disertacioni i tij u pranua si parakusht për një diplomë shkencore, e cila iu dha Vygotsky në vjeshtën e vitit 1925 në mungesë.
John Lundvik
Jeta e hershme
Lundvik ka lindur në Londër dhe u adoptua nga emigrantët suedezë në Mbretërinë e Bashkuar kur ishte një javë i vjetër. Ai jetoi në Londër deri në moshën gjashtë vjeç kur familja e tij u kthye në Suedi, duke u vendosur në Växjö. Ai kurrë nuk i ka takuar prindërit e tij biologjikë.
Lev Vigotski
Biografia
Pas lirimit nga spitali, Vygotsky bëri punë teorike dhe metodologjike mbi krizën në psikologji, por kurrë nuk e mbaroi draftin e dorëshkrimit dhe e ndërpreu punën e tij rreth mesit të vitit 1927. Dorëshkrimi u botua më vonë me ndërhyrje dhe shtrembërime të dukshme editoriale në vitin 1982 dhe u prezantua nga redaktorët si një nga veprat më të rëndësishme të Vygotsky. Në këtë dorëshkrim të hershëm, Vygotsky argumentoi për formimin e një psikologjie të përgjithshme që mund të bashkonte fillesat natyraliste objektiviste të shkencës psikologjike me qasjet më filozofike të orientimit marksist. Megjithatë, ai kritikoi ashpër edhe ata nga kolegët e tij që u përpoqën të ndërtonin një "Psikologji Marksiste " si një alternativë ndaj shkollave natyraliste dhe filozofike. Ai argumentoi se nëse dikush donte të ndërtonte një Psikologji të vërtetë marksiste, nuk kishte rrugë të shkurtra për të gjetur thjesht duke kërkuar citate të zbatueshme në shkrimet e Marksit. Më tepër duhet kërkuar një metodologji që ishte në përputhje me frymën marksiste.
Nga viti 1926 deri në vitin 1930, Vygotsky punoi në një program kërkimor që heton zhvillimin e funksioneve më të larta njohëse të kujtesës logjike, vëmendjes selektive, vendimmarrjes dhe të kuptuarit të gjuhës, nga format e hershme të funksioneve primare psikologjike. Gjatë kësaj periudhe ai mblodhi një grup bashkëpunëtorësh duke përfshirë Aleksandër Luria, Boris Varshava, Alexei Leontiev, Leonid Zankov dhe disa të tjerë. Vygotsky i udhëzoi studentët e tij në hulumtimin e këtij fenomeni nga tre këndvështrime të ndryshme:
Keti Smileska
Keti Smileska  (Кети Смилеска; e lindur më 13.12.1974, në Tetovë) është një politikane maqedonase nga Maqedonia e Veriut. Në zgjedhjet e dhjetorit të vitit 2016, Keti Smileska kandidoj si pjesë e LSDM-së dhe u zgjodh deputete e legjislaturës 2016-2020 në Kuvendin e Maqedonisë së Veriut.
Fazliu
Fazliu është mbiemër shqiptar, ndër personat që e mbajnë janë:
Lev Vigotski
Biografia
Në fillim të viteve 1930, Vygotsky përjetoi kriza të thella, si personale ashtu edhe teorike, dhe pas një periudhe autokritike masive, ai bëri një përpjekje për një rishikim rrënjësor të teorisë së tij. Puna e përfaqësuesve të psikologjisë Gestalt dhe studiuesve të tjerë holistikë ishte e rëndësishme në këtë zhvendosje teorike. Në 1932-1934, Vygotsky synoi të krijonte një teori psikologjike të vetëdijes, por për shkak të vdekjes së tij, kjo teori mbeti vetëm e pakonfirmuar dhe e papërfunduar.
John Lundvik
2010–2018: Shkrimi i këngëve dhe Melodifestivalen 2018
djathtas|parapamje|200x200px| Lundvik duke performuar në Melodifestivalen 2018. Lundvik filloi karrierën e tij muzikore në 2010, duke kompozuar këngën " When You Tell the World You're Mine " për dasmën e Victoria, Princesha e Kurorës e Suedisë dhe Daniel Westling. Lundvik vazhdoi të kompozonte muzikë për muzikantë të tillë si Anton Ewald, Isac Elliot dhe Sanna Nielsen, përveç krijimit të muzikës për filmin Easy Money. Ai gjithashtu ka kompozuar muzikë për serialin amerikan Empire.
Lev Vigotski
Vdekja dhe fama pas vdekjes
Vygotsky vdiq nga një rikthim i tuberkulozit më 11 qershor 1934, në moshën 37 vjeçare, në Moskë të Bashkimit Sovjetik. Një nga shënimet e fundit të fletores private të Vygotsky jep një vetëvlerësim proverbial, por shumë pesimist të kontributit të tij në teorinë psikologjike:"Kjo është gjëja e fundit që kam bërë në psikologji – dhe do të më pëlqente që Moisiu të vdiste në majë, pasi kishte parë tokën e premtuar, por pa shkelur këmbën mbi të. Lamtumirë krijime të dashura. Pjesa tjetër është heshtje."
Menjëherë pas vdekjes së tij, Vygotsky u shpall një nga psikologët kryesorë në Bashkimin Sovjetik, megjithëse reputacioni i tij yjor u dëmtua disi nga dekreti i Komitetit Qendror të Partisë Komuniste të vitit 1936 që denonconte lëvizjen masive, disiplinën dhe praktikën shoqërore të lidhur me të ashtuquajturës pedologji. Megjithatë, edhe përkundër disa kritikave dhe censurës ndaj veprave të tij, veçanërisht, në epokën pas Stalinit nga studentët dhe ndjekësit e tij më të mirë të vetëshpallur, Vygotsky mbeti gjithmonë ndër studiuesit më të cituar në këtë fushë dhe është bërë një figurë kulti për një numri i intelektualëve dhe praktikantëve bashkëkohorë në Rusi dhe komuniteti ndërkombëtar psikologjik dhe arsimor njësoj.
John Lundvik
2010–2018: Shkrimi i këngëve dhe Melodifestivalen 2018
Në vitin 2016, Lundvik shkroi dhe interpretoi "All About the Games", kënga Suedeze për Lojërat Olimpike në Rio de Janeiro. Në vitin 2016, ai gjithashtu mori pjesë në Allsång på Skansen, duke interpretuar një duet me Lill Lindfors. Në vitin 2018, Lundvik mori pjesë në Melodifestivalen me këngën " My Turn ", në një përpjekje për të përfaqësuar Suedinë në Festivalin Evropian të Këngës 2018. Ai u kualifikua nga gjysmëfinalja e parë direkt në finale, dhe përfundoi i treti në përgjithësi.
Lev Vigotski
Pasqyrë e trashëgimisë shkencore
Pavarësisht pretendimit të tij për një "psikologji të re" që ai e parashikoi si një "shkencë e Supernjeriut" të së ardhmes komuniste,   Puna kryesore e Vygotsky ishte në psikologjinë e zhvillimit. Për të kuptuar plotësisht mendjen njerëzore, ai besonte se duhet kuptuar gjeneza e saj. Rrjedhimisht, pjesa më e madhe e punës së tij përfshinte studimin e sjelljes së foshnjës dhe fëmijës, si dhe zhvillimin e përvetësimit të gjuhës (siç është rëndësia e të folurit me gisht dhe të folurit e brendshëm ) dhe zhvillimin e koncepteve; tani shpesh referohen si skema ose skema.
John Lundvik
2019 – pranishëm: Konkursi i Këngës Eurovision
djathtas|parapamje|254x254px| Lundvik duke performuar në [[Festivali Evropian i Këngës 2019|Eurovision Song Contest 2019 .]] Ai mori pjesë në Melodifestivalen 2019 me këngën " Shumë vonë për dashuri ", ku kaloi direkt në finale. Kënga arriti numrin një në tabelën e teke në Sverigetopplistan në Mars 2019. Në fund fitoi Melodifestivalen, përfaqësoi Suedinë në Festivalin Evropian të Këngës 2019 në Tel Aviv, Izrael në gjysmëfinalen e dytë. Kënga u kualifikua në finale dhe përfundoi e pesta në përgjithësi me 334 pikë.
Lev Vigotski
Pasqyrë e trashëgimisë shkencore
Ndërsa Vygotsky nuk e takoi kurrë Jean Piaget, ai kishte lexuar një sërë veprash të tij dhe kishte rënë dakord për disa nga këndvështrimet e tij për të mësuarit. Në një moment (rreth viteve 1929–30), Vygotsky nuk u pajtua me kuptimin e mësimit dhe zhvillimit të Piaget dhe mbajti një pozicion teorik të ndryshëm nga Piaget në temën e të folurit të brendshëm; Piaget pohoi se të folurit egocentrik te fëmijët "shpërndahej" ndërsa ata piqen, ndërsa Vygotsky pohoi se fjalimi egocentrik u bë i brendshëm, atë që ne tani e quajmë "të folurit e brendshëm". Megjithatë, në fillim të viteve 1930 ai ndryshoi rrënjësisht mendimin e tij për teorinë e Piaget dhe e lavdëroi hapur për zbulimin e origjinës sociale të fjalës, arsyetimit dhe gjykimeve morale të fëmijëve. Piaget lexoi veprën e Vygotsky vetëm pas vdekjes së tij.
John Lundvik
2019 – pranishëm: Konkursi i Këngës Eurovision
Njëkohësisht, ai kompozoi " Bigger Than Us ", kënga fituese në përzgjedhjen e MB dhe versioni i kënduar nga Michael Rice u zgjodh për të përfaqësuar Mbretërinë e Bashkuar në Festivalin 2019. Mbaroi e fundit në finale.
Lev Vigotski
Pasqyrë e trashëgimisë shkencore
Afër fundit të jetës së tij, puna e mëvonshme e Vygotsky përfshiu zhvillimin e adoleshencës. Megjithatë, kontributi i tij më i rëndësishëm dhe gjerësisht i njohur është teoria e tij për zhvillimin e "funksioneve më të larta psikologjike", e cila e konsideron zhvillimin psikologjik të njeriut si të shfaqur përmes unifikimit të lidhjeve ndërpersonale dhe veprimeve të ndërmarra brenda një mjedisi të caktuar socio-kulturor (d.m.th., gjuha, kultura., shoqëria dhe përdorimi i mjeteve). Vygotsky përfundimisht erdhi në dialog me linjën kryesore të mendimit Gestalt dhe miratoi një qasje më holistike për të kuptuar zhvillimin. Nën ndikimin në rritje të të menduarit holistik të studiuesve të lidhur kryesisht me lëvizjen gjermano-amerikane të psikologjisë Gestalt, Vygotsky miratoi pikëpamjet e tyre mbi "sistemet psikologjike" dhe - i frymëzuar nga " psikologjia topologjike (dhe vektoriale) " e Kurt Lewin -it - prezantoi konstrukt enigmatik i " zonës së zhvillimit proksimal ". Pikërisht gjatë kësaj periudhe ai identifikoi lojën e fëmijëve të vegjël si "aktivitetin e tyre drejtues", të cilin ai e kuptonte si burimin kryesor të zhvillimit psikologjik të parashkollorëve dhe që ai e shihte si një shprehje e një uniteti të pandashëm emocional, vullnetar, dhe zhvillimin kognitiv. Në këtë kohë, Vygotsky zbuloi plotësisht interesin e tij të gjatë për filozofinë e Spinozës, i cili do të mbetej një nga mendimtarët e tij të preferuar gjatë gjithë jetës së tij. Një spinozist i zjarrtë në shumë aspekte, Vygotsky u ndikua thellësisht nga mendimi i Spinozës, kryesisht në përgjigje të ekzaminimeve të Spinozës në lidhje me emocionet njerëzore. Ndërsa puna e tij u maturua, mendimi i Spinozës u bë një vizitë më qendrore në veprën e mëvonshme të Vygotsky-t, duke u fokusuar gjithnjë e më shumë në çështjen e emocionit njerëzor dhe rolin e tij në funksionet dhe zhvillimin më të lartë psikologjik, të cilat ai i kishte lënë në masë të madhe në punën e tij të mëparshme dhe krejtësisht të nevojshme për krijimin e një psikologjie holistike. teori.
Që në mesin e viteve 1920, idetë e Vygotsky-t u prezantuan në Perëndim, por ai mbeti praktikisht i panjohur deri në fillim të viteve 1980, kur popullariteti midis edukatorëve të psikologjisë konstruktiviste zhvillimore dhe teorisë arsimore të Jean Piaget (1896-1980) filloi të bjerë dhe, në të kundërt, nocioni i Vygotsky për "zonën e zhvillimit proksimal" u bë një komponent qendror i zhvillimit të kthesës " konstruktiviste sociale " në psikologjinë dhe praktikën zhvillimore dhe, kryesisht, arsimore. Një studim i Rishikimit të Psikologjisë së Përgjithshme, i botuar në 2002, e renditi Vygotsky si psikologun e 83-të më të mirë të shekullit të njëzetë dhe të tretin (dhe të fundit) rus në listën e 100-të pas Ivan Pavlov dhe bashkëpunëtorit të gjatë të Vygotsky, Alexander Luria.
John Lundvik
Paraqitjet e tjera
Në vitin 2020, Lundvik mori pjesë si valltar i famshëm në sezonin e pesëmbëdhjetë të spektaklit suedez të vallëzimit Let's Dance dhe fitoi konkursin, duke mundur Sussie Eriksson në finale.
Mina Kubota
Mina Kubota (e lindur më 5 shkurt, 1972) është një pianiste dhe kompozitore nga Japonia.
Jeta
Mina Kubota lindi në vitin 1972, në Fukuoka Prefecture.
Zjarri i Yrymqit 2022
Më 24 nëntor 2022, një zjarr u ndez në një ndërtesë banimi shumëkatëshe në një lagje me shumicë ujgure në Yrymqi, Xinjiang, Kinë. Autoritetet vendore raportuan dhjetë njerëz të vdekur dhe nëntë të tjerë të plagosur,  edhe pse disa ngritën shqetësime për shifra të zbutura artificialisht. Gazetarët ngritën pyetje nëse zbatimi i rreptë i politikës zero-COVID nga Kina i pengoi banorët të largoheshin nga ndërtesa ose përpjekjet e zjarrfikësve për të hyrë në të. Autoritetet kineze i kanë mohuar këto mëtime. Zjarri është quajtur shkaktar i protestave në disa qytete anembanë Kinës, të cilat synonin politikën zero-COVID, por në disa raste gjithashtu bënin thirrje për t'i dhënë fund sundimit njëpartiak të Partisë Komuniste Kineze (CCP) dhe për dorëheqjen e sekretarit të përgjithshëm Xi Jinping.
Prapavija
Yrymqi është kryeqyteti i Xinjiang, vatra e popullsisë ujgure. Që nga gushti i vitit 2022, COVID-19 është përhapur në shumë pjesë të Xinjiangut dhe qeveria lokale kishte formuluar disa politika parandaluese të epidemisë si përgjigje, të tilla si bllokimet dhe testime të detyrueshme. Përpara zjarrit, komuniteti Jixiangyuan ( Kinezçe: 吉祥苑社区) ku ndodhi aksidenti u caktua një "zonë me rrezik të ulët" dhe banorët mund të largoheshin për një deri në dy orë çdo ditë ndërsa duhej të qëndronin në shtëpi për pjesën e mbetur të ditës. Ishte e paqartë nëse njerëzit lejoheshin të largoheshin nga komplekset e tyre.
Zjarri
Më datë 24 nëntor 2022, rreth orës 7:49pasdite (11:49 GMT ) një zjarr shpërtheu në katin e 15-të të një pallati 21-katësh të njohur si ndërtesa e komunitetit Jixiangyuan 8, njësia 2, dhoma 1502.
Një hetim zbuloi se banori Ajshem Memeteli ( Chinese ) ishte një dush me avull në banjë, i cili e ndërpreu siguresën. Pasi Ajshemi rivendosi ndërprerësin, vajza e saj vuri re shkëndija nga një prizë elektrike në një prizë. Shkëndijat ndezën shpejt letrat e murit, çarçafët dhe mobiljet. Pavarësisht disa përpjekjeve për shuarjen e zjarrit nga punonjësi i bashkësisë Deng Mingxing dhe fqinjëve nga kati i 14-të, zjarri doli jashtë kontrollit. Ata njoftuan zjarrfikëset dhe u evakuuan në katin e parë. Zyrtarët thanë se një derë e papërshkueshme nga zjarri në katin e 14-të ishte lënë e hapur, gjë që lejoi përhapjen e zjarrit.
Makinat e parkuara në komunitetin Jixiangyuan dhe shtyllat thuhet se bllokuan kamionët e zjarrfikësve. Pamjet video të postuara në mediat sociale treguan se kamionët e zjarrit nuk mund t'i afroheshin ndërtesës dhe uji nga makinat e zjarrit mezi arrinte në strukturë. Video të tjera të postuara raportohet se kanë regjistruar britmat e të bllokuarve në zjarr.
Zjarri u shua 3 orë e gjysmë më vonë, rreth orës 10:35pasdite Ora XJT (2:35pasdite GMT ). Dhjetë persona, të gjithë ujgurë, u raportua se vdiqën në zjarr, duke përfshirë një fëmijë tre vjeçar dhe nëntë të tjerë të plagosur, sipas autoriteteve.
Kur vjeshta shkund pikëllimin
Kur vjeshta shkund pikëllimin libër me autor Izet Abdyli, red. Sali Bashota. Botuar në Prishtinë në vitin 2005 nga "Rozafa". Libri ka 61 faqe. ISBN 9951020852
Zjarri i Yrymqit 2022
Pasojat
parapamje| Vigjilja jashtë Konsullatës Kineze në [[Toronto, Kanada, më 27 nëntor]] Pas zjarrit, vigjilje dhe protesta u mbajtën në Xinjiang, Shangai, Nanjing dhe Pekin, duke kritikuar politikën zero të qeverisë kineze për COVID-19, me disa që i bënë thirrje sekretarit të përgjithshëm të CCP Xi Jinping të jepte dorëheqjen. Anëtarët e publikut kritikuan ligjet e tepruara të qeverisë për parandalimin e epidemisë, të cilat dyshohet se penguan zjarrfikësit të mbërrinin në vendngjarje.
Megjithëse zjarri ndodhi në një lagje me shumicë ujgure dhe vdekjet që rezultuan ishin të gjithë ujgurë, shumica e protestuesve në Ürümqi ishin kinezë han.
Në lagjen e ish- Koncesionit Francez të Shangait, protestuesit mbajtën zi për viktimat e zjarrit. Ata bënë thirrje për t'i dhënë fund politikës zero-COVID dhe që Xi Jinping të tërhiqej si lider.
Në Pekin dhe Nanjing, protestuesit mbanin copa letre të zbrazëta për të mbajtur zi për viktimat e zjarrit, si dhe për të kritikuar censurën e qeverisë së tyre. Protestat ndodhën gjithashtu në universitete dhe kolegje si Universiteti Tsinghua, Universiteti i Pekinit, dhe Universiteti Sun Yat-sen.
Kryetari i bashkisë së Ürümqit Memtimin Qadir u kërkoi falje banorëve të qytetit mbrëmjen e datës 25 Nëntor gjatë një konference për shtyp dhe premtoi një hetim.
Komuniteti emigrant ujgur
Akademiku ujgur me bazë në Uashington, Tahir Imin tha për New York Times se reagimi i zjarrfikësve ishte i tmerrshëm dhe zjarri nuk ishte venë nën kontroll për tre orë, pavarësisht se kishte objekte dhe pajisje në gatishmëri.
Abdulhafiz Maimaitimin, një mërgimtar ujgur që jeton në Zvicër, u tha gazetarëve se tezja e tij dhe katër anëtarë të familjes në Kinë nuk u shpëtuan dot në kohë për shkak të jetesës në një lagje me shumicë ujgure. Ata gjithashtu ngritën shqetësime se numri i viktimave po nënraportohej nga zyrtarët kinezë.
Taipei
Taipei është një kryeqyteti i Tajvanit.
Taipei ndodhet në pjesën veriore të ishullit të Tajvanit. Sipërfaqja e përgjithshme e qytetit është 272 km2, është qyteti më i madh në këtë ishull. Në këtë qytet ka një popullsi prej 2 milionë e 700 mijë banorësh që përbën 1/8 të popullsisë së gjithë ishullit.
Qyteti Taipei është qendra industrialo-tregtare e Tajvanit. Kompanitë, firmat, ndërmarrjet, bankat dhe qendrat tregtare më të mëdha të gjithë ishullit e kanë selinë qendrore në këtë qytet. Në Tajvan, është krijuar zona më e madhe e prodhimit industrial dhe zona më e madhe tregtare duke pasur qytetin Taipei në qendër dhe duke përfshirë distriktin Taipei, distriktin Taoyuan dhe qytetin Jilong.
Qyteti Taipei është edhe qendra kulturore e arsimore e gjithë provincës Tajvan. Këtu ndodhen 24 shkolla të larta si Universiteti i Tajvanit, Universiteti politeknik i Tajvanit, Universiteti pedagogjik i Tajvanit. Këtu janë edhe qendra informative, të botimeve, të radios e televizionit si dhe biblioteka më e madhe, muzeu më i madh i Tajvanit.
Në qytetin Taipei, komunikacioni është i zhvilluar, është një nga qendra të komunikacionit hekurudhor dhe automobilistike të provincës Tajvan. Porti Jilong dhe porti Danshui janë dalja e qytetit Taipei në det, aeroporti Songshan i Taipeit është aeroporti i dytë i madh ndërkombëtar i Tajvanit.
Copëza malli
Copëza malli libër me kujtime me autor Bim Dakli. Shtëpia botuese "Onufri", viti i botimit 2017. Faqet e librit 358. ISBN 978-9928-226-53-2
Mbi librin :
"Copëza malli, Kujtime, rrëfime" është një udhëtim në periudha të ndryshme të jetës së autorit; udhëtim në fëmijërinë e tij në vitet 1920, kur ai kryente arsimin fillor në qytetin e tij të lindjes - Elbasan, ndërsa në familjet qytetare shqiptare po nxitej me forcë fryma e arsimimit; në vitet e rinisë (në vitet 30 e '40), ndërsa rrëfyesi është nxënës në Gjimnazin e Tiranës, e më tej student në Universitetin e Firences; janë periudha të mbushura me ngjarje e ndodhi në të cilat ai përjeton zhvillimet sociale, ideologjike e politike të kohës, ndërsa vendi i tij ndien rreziqet dhe agresivitetin e aventurës fashiste e përfshihet në lëvizjen për çlirim; ndërsa Italia po përshkonte kurbën ngjitëse e zbritëse të aventurës fashiste e po pësonte tronditje të thellë pas dështimit të asaj aventure që shkaktoi Luftën e Dytë Botërore.
Kujtimet përzgjaten edhe pas Luftës, ndërsa autori mbeti në Itali dhe bëri një karrierë të shkëlqyer si inxhinier zbatues dhe kërkues shkencor pranë qendrave kërkimore e laboratorëve të indrustrisë kimike. Gjithsesi, përgjatë kujtimeve e rrëfimeve rrëfyesi mbetet kryesisht në hapësirat e rrëfimit të mbresave e gjurmëve që lidhen me përjetimet intime e vetjake të lidhura me familjen, miqtë e të afërmit.
Hera-herës rrëfyesi hedh mbi shpatulla mantelin e sociologut, historianit e njohësit të pasionuar të faunës e florës, njohje që i bëjnë edhe më tërheqëse rrëfimet dhe kujtimet e tij.
Dyert e qiellit
Dyert e qiellit : rrëfenja midis jetës e vdekjes. Libër me autor Engjëll I. Berisha, red. Sali Bashota. Botuar në Prishtinë në vitin 2005 nga "Rozafa". Libri ka 308 faqe. ISBN 9951020836
Shënime: Letërsia shqipe, rrëfime vetjake.
Revolucioni siçilian i vitit 1848
Revolucioni siçilian i pavarësisë i vitit 1848 (Siçilianisht: Rivuluzzioni nnipinnintista siciliana dû 1848) ndodhi në një vit të mbushur me revolucione dhe revolta popullore. Ai filloi më 12 janar 1848, dhe për këtë arsye ishte i pari nga revolucionet e shumta që ndodhi atë vit. Tre revolucione kundër sundimit Bourbon kishin ndodhur më parë në ishullin e Siçilisë duke filluar nga viti 1800: ky i fundit rezultoi në një shtet të pavarur që mbijetoi për 16 muaj. Kushtetuta që i mbijetoi 16 muajve ishte mjaft e avancuar për kohën e saj në aspektin liberal demokratik, siç ishte propozimi i një konfederate shtetesh italiane. Ishte në fakt një ngritje perde për fundin e mbretërisë Burbone të Dy Siçilive, e cila filloi nga Ekspedita e Mijërave të Giuseppe Garibaldi më 1860 dhe kulmoi me rrethimin e Gaeta të viteve 1860-1861.
Prapavija
Ish mbretëritë e Napolit dhe Siçilisë u ribashkuan zyrtarisht pas Kongresit të Vjenës të vitit 1815 për t'u bërë mbretëria Burbone e Dy Siçilive. Të dyja mbretëritë kishin përbërë më parë Mbretërinë e vetme të Siçilisë (e krijuar nga normanët në shekullin e 11-të) gjatë shekujve të 12-të dhe 13-të, dhe u ndanë në dysh pas revoltës së [[Mbrëmjeja Siçiliane|Mbrëmjes së Siçilisë në vitin 1282.
Farat e revolucionit të vitit 1848 u mbollën përpara Kongresit të Vjenës, më 1814. Kjo ndodhi gjatë periudhës së trazuar Napoleonike kur oborri Burbon u detyrua të arratisej nga Napoli dhe ngriti oborrin e tij mbretëror në Palermo me ndihmën e marinës angleze. Fisnikët siçilianë mundën të shfrytëzonin rastin për t'i detyruar Bourbonët një kushtetutë të re për Siçilinë, e cila bazohej në sistemin e qeverisjes parlamentare të Westminsterit dhe në fakt ishte një kushtetutë mjaft liberale për atë kohë. Megjithatë, pas Kongresit të Vjenës, Ferdinand IV i Napolit (dhe III i Siçilisë) e hoqi menjëherë kushtetutën pas kthimit të oborrit mbretëror në Napoli.
Në vitin 1837, një epidemi shumë e rëndë kolere kishte shkaktuar pothuajse 70 mijë vdekje në Siçili që kishte shkaktuar një ndjenjë mosbesimi dhe akuzash ndaj pushtetit në popullatë, të akuzuar se kishin përhapur vullnetarisht murtajën duke ndotur ujin dhe ajrin. Tensioni social shpërtheu në një kryengritje popullore që shpërtheu në [[Sirakuzë dhe Katania. Armiqësia e sicilianëve ndaj sundimit Burbon ishte për shkak të një sërë arsyesh, të cilat përfshinin shtypjen e të gjitha formave të autonomisë së popullit siçilian dhe dominimin e elementëve napoletan, varfërinë e ishullit, regjimin e ashpër policor dhe shkeljet e angazhimet e marra nga qeveritë e Napolit.
Ngjarjet politike pas revolucionit
parapamje|upright|[[Ruggero Settimo]] Revolucioni i vitit 1848 u organizua në thelb nga Palermo dhe u përqendrua në të. Natyra popullore e revoltës është e dukshme në faktin se posterat dhe njoftimet po shpërndaheshin plot tre ditë përpara se aktet thelbësore të revolucionit të ndodhnin më 12 janar 1848. Koha ishte planifikuar qëllimisht të përkonte me ditëlindjen e Ferdinandit II të Dy Siçilive, i lindur vetë në Palermo në 1810 (gjatë periudhës Napoleonike të përmendur më lart).
Fisnikët sicilianë ishin menjëherë në gjendje të ringjallnin kushtetutën e vitit 1812, e cila përfshinte parimet e demokracisë përfaqësuese dhe qendrën e Parlamentit në qeverisjen e shtetit. Vincenzo Fardella u zgjodh president i Parlamentit Siçilian. U hodh edhe ideja për një konfederatë të të gjitha shteteve të Italisë. Sidoqoftë, Parlamenti sicilian nuk ishte kurrë në gjendje të kontrollonte qytetin e fortifikuar mirë të Mesinës, i cili në fund do të përdorej për të marrë përsëri ishullin me forcë. Në mënyrë të ngjashme, ishte qyteti i Mesinës që qëndroi më gjatë kundër sulmit të Garibaldit në ishull më 1860.
Kështu Siçilia mbijetoi si një shtet pothuajse i pavarur për gjashtëmbëdhjetë muaj, me ushtrinë Burbon që mori përsëri kontrollin e plotë të ishullit më 15 maj 1849 me forcë. Kreu efektiv i shtetit gjatë kësaj periudhe ishte Ruggero Settimo. Me kapitullimin ndaj Burbonëve, Settimo u arratis në Maltë, ku u prit me nderimet e plota të një kreu shteti. Ai qëndroi i internuar atje për pjesën tjetër të jetës së tij dhe vdiq atje në vitin 1863. Me formimin e Mbretërisë së re të Italisë më 1861, Settimo iu ofrua posti i Presidentit të parë të Senatit të parlamentit kombëtar të sapokrijuar, por ai u detyrua të bjerë për arsye shëndetësore. Megjithatë, kjo ftesë jep më shumë se një aluzion rastësor për lidhjen që ekzistonte midis ngjarjeve të viteve 1848 dhe 1860-61 në historinë italiane.
Revolucioni që filloi në Palermo ishte një nga një seri ngjarjesh të tilla në Itali, megjithëse ndoshta më i dhunshëm se të tjerët. Ajo u përhap shpejt në të gjithë ishullin dhe në të gjithë Italinë, ku e shtyu Charles Albertin, Mbretin e Sardenjës, të ndiqte shembullin e Ferdinandit II dhe të nxirrte një kushtetutë të shkruar me nxitim. Në imitim të këtyre ngjarjeve, trazira dhe revolucione ndoqën në të njëjtën kohë nëpër Evropë, dhe mund të konsiderohen si një shije e revoltave socialiste që do të vijnë.
Dhuna ndaj sicilianëve: masakra, përdhunime, zjarre dhe plaçkitje
Gjatë ditëve të shtatorit 1848 pati shumë raste të civilëve që u vranë qëllimisht nga trupat Burbon, të cilët në disa raste përdhunuan gra që strehoheshin në kisha para se t'i vrisnin, vranë të gjithë fëmijët dhe vranë të sëmurë në shtretërit e tyre, siç ndodhi me. shembull për fermerin e moshuar Francesco Bombace, tetëvjeçar, dhe për vajzën e Letterio Russo, të cilit iu pre koka dhe të cilit iu prenë gjinjtë. Shtëpitë e të huajve që jetonin në Mesinë gjithashtu u plaçkitën dhe u shkatërruan, aq sa konsulli anglez Barker i raportoi ngjarjen qeverisë së tij duke shkruar se shumë nënshtetas anglezë që jetonin atje u shkatërruan dhe se edhe një diplomat, konsulli i Greqisë dhe Bavarisë M. G.M. Rillian, pavarësisht se ishte me uniformë, ishte plagosur me sabër, para se edhe banesa e tij të plaçkitej dhe të digjej. Trupat Burbon nuk i kursyen as ndërtesat fetare nga plaçkitja. Për shembull, kisha e San Domenico, e pasur me vepra arti, fillimisht u grabit nga objektet e saj të shenjta, më pas u dogj dhe u shkatërrua plotësisht. Humbja e jetës ishte e pallogaritshme. Një zyrtar Burbon i shkroi vëllait të tij, menjëherë pas kapjes së Mesinës, duke deklaruar se departamentet napolitane kishin rimarrë qytetin me një zjarr shumë intensiv dhe "duke shkelur kufomat në çdo hap që përparonte për një hapësirë prej rreth dy milje" dhe më pas komentoi " Çfarë tmerri, çfarë zjarri!" Edhe admirali britanik Parker dënoi punën e Bourbonëve, dhe në veçanti bombardimin e zgjatur terrorist të qytetit edhe pas përfundimit të gjithë rezistencës për tetë orë: "Egërsia më e madhe u tregua nga napolitanët, tërbimi i të cilëve ishte i pandërprerë për tetë orë. pasi të gjitha rezistenca kishte pushuar”. parapamje|Shkrim alegorik i kohës që përshkruan dëbimin e trupave napolitane nga Siçilia në fillim të revoltës Mesinën e shqetësonte edhe puna e kriminelëve të zakonshëm të dërguar nga |Mbreti Ferdinand II në Siçili kundër kryengritësve dhe se pasi i munduan siçilianët për muaj të tërë me veprime banditë (krime, dhunë, vjedhje etj.) ata u dorëzuan në kohën e rënies. të qytetit në plaçkitjen e tij, duke mbërritur me varka të vogla nga Kalabria për të bërë plaçkë.
Meri Llazarova
Meri Llazarova (Мери Лазарова; e lindur më 17.9.1984, në Kavadar) është një politikane maqedonase nga Maqedonia e Veriut. Në zgjedhjet e dhjetorit të vitit 2016, Meri Llazarova kandidoj si pjesë e LSDM-së dhe u zgjodh deputete e legjislaturës 2016-2020 në Kuvendin e Maqedonisë së Veriut.
Albumi i grisur
Albumi i grisur libër me autor Sali Bashota, Ali Podrimja. Botuar në Prishtinë në vitin 1986 nga "Rilindja". Libri ka 63 faqe.
Shënime: Letërsia shqipe, poezi.
Nicolás Maduro
Nikolas Maduro Moros (lindi më 23 nëntor 1962) është presidenti i 65-të i Venezuelës që nga viti 2013. Para se të bëhet president, ai ishte ministë i punëve të jashtme nga viti 2006 deri në vitin 2013 dhe zv. president i shtetit nga viti 2012 deri në vitin 2013.
Jeta personale
Babai i tij, Nikolas Maduro Garcia, vdiq në një aksident me motor më 22 prill 1989. Nëna e tij ishte Teresa de Jesús Moros. Nikolasi ishte rritur si katolik, por thuhet se ai ishte ndjekës i Sathya Sai Baba.
Nikolasi u martua me Cilia Flores, e cila është politikane dhe presidentja e katërt i asambles kombëtare. Ai i ka dy mbesa me emrin Paula dhe Sofía.
Sela (Edom)
Sela (Edom) (السلع) është një qytet në governoratin Tafilah në Jordani.
Klima e butë
Klima e bute vendoset nga zona e tropikeve ne te dy hemisferat deri ne rrathet polar gjithashtu ne te dy hemisferat.Ne kete zone verejme te katert stinet.Kjo klime ndahet ne tre nenklima: 1.Klima mesdhetare
Édith Boivin-Béluse
Édith Boivin-Béluse (e lindur më 14 shkurt, 1947) është një pianiste nga Kanadaja.
Klima e butë
2.Klima subtropikale
3.Klima kontinenatle
Édith Boivin-Béluse
Jeta
Édith Boivin-Béluse lindi në vitin 1947, në Saint-Odilon-de-Cranbourne.
Referimet
Édith Boivin-Béluse
Thaçi
Thaçi është mbiemër shqiptar, ndër personat që e mbajnë janë:
Java e bibliotekës në Kosovë : 11-16 prill 2005
Java e bibliotekës në Kosovë : 11-16 prill 2005 = Library week in Kosova : 11-16 april 2005 / kryered. Sali Bashota. Botuar në Prishtinë në vitin 2006 nga Biblioteka Kombëtare dhe Universitare e Kosovës. Libri ka 151 faqe dhe me foto. ISBN 9951130186
Shënime: Biblioteka, konferenca.
Mileva Gorgieva
Mileva Gorgieva (Милева Горгиева; e lindur më 17.3.1963, në Strumicë) është një politikane maqedonase nga Maqedonia e Veriut. Në zgjedhjet e dhjetorit të vitit 2016, Mileva Gorgieva kandidoj si pjesë e LSDM-së dhe u zgjodh deputete e legjislaturës 2016-2020 në Kuvendin e Maqedonisë së Veriut.
Java e bibliotekës në Kosovë : 16-21 prill 2007
Java e bibliotekës në Kosovë : 16-21 prill 2007 = Library week in Kosova : 16-21 april 2007 / kryered. Sali Bashota. Botuar në Prishtinë në vitin 2008 nga Biblioteka Kombëtare dhe Universitare e Kosovës. Libri ka 165 faqe dhe me foto. ISBN 9789951130332
Shënime: Biblioteka, konferenca.
Epiri i Veriut
Epiri i Veriut (greqisht: Βόρειος Ήπειρος, Vórios Ípiros; arumunisht: Epiru di Nsusu) është një term që përdoret për t'iu referuar atyre pjesëve të rajonit historik të Epirit, në Ballkanin Perëndimor, të cilat sot janë pjesë e Shqipërisë. Termi përdoret kryesisht nga grekët dhe lidhet me ekzistencën e një pakice të konsiderueshme etnike greke në rajon. Ai gjithashtu ka konotacione me pretendime politike irredentiste mbi territorin me arsyetimin se ai mbahej nga Greqia dhe në 1914 u shpall shtet i pavarur nga grekët vendas kundër aneksimit në principatën e sapothemeluar shqiptare. Termi zakonisht refuzohet nga shumica e shqiptarëve për shoqatat e tij irredentiste.
Përmbledhje
Filloi të përdoret nga grekët në vitin 1913, me krijimin e shtetit shqiptar pas Luftërave Ballkanike, dhe me përfshirjen në këtë të fundit të territorit që konsiderohej nga shumë grekë si gjeografikisht, historikisht, kulturalisht dhe etnologjikisht i lidhur me rajonin grek të Epirit që nga lashtësia. Në pranverën e vitit 1914, Republika Autonome e Epirit të Veriut u shpall nga grekët etnikë në territor dhe u njoh nga qeveria shqiptare, megjithëse rezultoi jetëshkurtër pasi Shqipëria u shemb me fillimin e Luftës së Parë Botërore. Greqia e mbajti zonën midis 1914 dhe 1916 dhe pa sukses u përpoq ta aneksonte atë në mars 1916. Në 1917 forcat greke u dëbuan nga zona nga Italia, e cila pushtoi pjesën më të madhe të Shqipërisë. Konferenca e Paqes e Parisit e vitit 1919 ia dha këtë zonë Greqisë, megjithatë zona iu rikthye kontrollit shqiptar në nëntor 1921, pas disfatës së Greqisë në Luftën Greko-Turke. Gjatë periudhës së ndërmjetme, tensionet mbetën të larta për shkak të çështjeve arsimore që rrethonin minoritetin grek në Shqipëri. Pas pushtimit të Greqisë nga Italia nga territori i Shqipërisë në vitin 1940 dhe kundërsulmit të suksesshëm grek, ushtria greke mbajti për një kohë të shkurtër Epirin e Veriut për një periudhë gjashtëmujore deri në pushtimin gjerman të Greqisë në 1941.