cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Blendi Klosi
Është diplomuar në fushën e Inxhinierisë Elektronike, në Fakultetin e Inxhinierisë, pranë Universitetit të Tiranës (1988- 1993), ku më pas u angazhua si pedagog.
Ka mbajtur detyrën e Përgjegjësit të Sektorit në Qendrën e Studimeve të Projektimeve Elektronike (1994-1996). Në vitin 1996 ka shërbyer në Këshillin e Ministrave fillimisht pranë DAP dhe më tej si asistent i Kryeministrit.
Veprimtaria politike e z. Klosi është mjaft e pasur me angazhime të rëndësishme si Zëvendësministër i Pushtetit Lokal (1999-2001), Kryetar i Komisionit për Reformën Zgjedhore, Ministër i Shtetit (2002-2004), Ministër i Rinisë, Kulturës dhe Sporteve (2004-2005), Ministër i Mirëqënies Sociale dhe Rinisë (2015-2017).
Gjithashtu, është anëtar i Kryesisë së Partisë Socialiste, ku ka mbajtur pozicionin e Sekretarit Organizativ në këtë parti (2005-2016).
Blendi Klosi ka një angazhim të gjatë si deputet dhe përfaqësues i Grupit Parlamentar të Partisë Socialiste në 5 legjislatura. Aktualisht është zgjedhur si deputet në zgjedhjet e 18 qershorit 2017, si përfaqësues i Qarkut të Beratit në Kuvend.
Richland County (Ohio)
Richland County është një nga  qarqet në shtetin federal Ohio të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
ESTO
ESTO është një kompani fintech që ofron shërbime tregtare dhe financiare në Evropë përmes platformës së saj tregtare. Platforma ESTO u mundëson përdoruesve të menaxhojnë pagesat e tyre, produktin 'bli tani-paguaj më vonë', shërbimet e marketingut dhe bankare për tregtarët; blini kudo dhe zgjidhni zgjidhje inteligjente pagese për përdoruesit.
Ndër partnerët e tij janë shitës me pakicë në tregun evropian: IDeal, ELKOR, BigBox, JYSK, Kaup24, ONOFF, Goldtime, Sportland dhe shumë të tjera.
Kompania ka pesë zyra — në Talin, Tartu, Riga, Vilnius dhe Kiev.
Historia
ESTO u krijua në 2017 në Talin nga Mikk Metsa, Martin Ustaal, Mikk Mihkel Nurges. ESTO është emri i shkurtër për Estoninë. Në të njëjtin vit, ESTO hyri në sektorin e tregtisë elektronike të Estonisë me platformën e saj të kreditit të ndërtuar nga brenda (ESTO arka) për të mbështetur shitjet e tregtarëve online estonezë.
Në vitin 2019, kompania lançoi produktin e saj të dytë të dizajnuar si bankë dixhitale konsumatore — llogaria ESTO. Në gusht 2019, ESTO lëshoi ​​rreth 26,000 kredi dhe kishte një portofol neto kredie prej 7 milionë euro.
Në vitin 2020, ESTO hyri në sektorin e pagesave të tregtisë elektronike (ESTO Pay).
Në vitin 2021, kompania ka marrë një kredi prej 4 milionë eurosh nga Citadele Bank. Financimi është menduar për aktivet rrjedhëse, të cilat do të forcojnë operacionet e kompanisë në Estoni dhe do të zgjerojnë më tej në tregun baltik.
Në vitin 2022, ESTO arriti një moment historik për lehtësimin e më shumë se 100 milionë euro kredi.
Livoçi i Epërm
Livoç i Epërm është një vendbanim në komunën e Gjilanit, Kosovë. Fshat i tipit të shpërndarë, që shtrihet rreth 2km në perëndim të Gjilanit. I ndarë në lagje të tipit të grumbulluar, të cilat shtrihen në pjesën fushore dhe kodrinore.
Gjeografia
Livoçi i Epërm shtrihet buzë lumit të Livoçit (Bresalcit) në perëndim të Gjilanit. Vendbanim mjaft i vjetër iliro-dardan. Këtë e dëshmojnë varrezat ilire, mbi fshat, pusi (bunari) i ilirëve në vendin e quajtur Kalidha.
Demografia
Popullsia janë familje të ardhura nga fshatrat e tjera si nga Karadaku, Shpali (Kishnapola), Lisocka, Meshina, Temali (Kranidelli), Kreshta (Velegllava), Gadishi, etj. Sipas regjisitrimit të vitit 1981, ishin 191 shtëpi me 1295 banorë (1056 shqiptarë, 239 serbë).
Yeşim Salkım
Yeşim Salkım (* 1968 ne Stamboll) eshte nje kengetare dhe aktore türke me prejardhje shqiptare. parapamje
Formimi
Yeşim Salkım besuchte die Schule in ihrer Geburtsstadt, gefolgt von einem erfolgreichen Studium an der hiesigen Universität. Danach besuchte sie erfolgreich die Istanbul Teknik Üniversitesi Devlet Konservatuarı, wo sie Musikunterricht bekam. Im selben Jahr, 1993, brachte sie ihr erstes Album Hiç Keyfim Yok auf den Markt. Mit diesem Album gelang Yeşim Salkım der Durchbruch. Sie schaffte es, zu einer der angesagtesten Pop-Sängerinnen der Türkei zu avancieren. Bis heute hat sie elf Alben veröffentlicht, die alle kommerziell erfolgreich waren.
1997 debütierte sie an der Seite von Şener Sen, Uğur Yücel und Ülkü Duru in der Rolle der Emel im türkischen Spielfilm Eskiya, der mit mehr als 2,4 Millionen Zuschauern als einer der erfolgreichsten türkischen Filme aller Zeiten gilt. 2001 spielte sie im Film Şarkıcı mit, für dessen Darbietung sie mehrere namhafte nationale Auszeichnungen gewann. Des Weiteren spielt sie heute im Theaterstück Casablanca eine der Hauptrollen.
2008 brachte sie ihr neuestes Album Sen Nasılsan Öyleyim auf den Markt.
Teatri
Seit 2005 spielt sie im Theaterstück Casablanca die Hauptrolle zusammen mit Atılgan Gümüş, Mehmet Ulay, Elif Çakman und Dilek Aba. Im Jahr 2007 wurde eine Casablanca-Tour veranstaltet, unter anderem in den türkischen Städten Ankara, Izmir, Bergama, Kuşadaşı, Kayseri, Uşak, und Denizili. Das Casablanca-Theaterstück zählt zu den erfolgreichsten der Türkei.
Islami në Zelandën e Re
thumb|right|Një djalë mysliman në Xhaminë Canterbury, South Island, 2006. Islami në Zelandën e Re është relativisht pak i përhapur dhe numëron rreth 36.000 pjesëtarë.
E para organizatë myslimane në Zelandë u regjistrua në vitin 1950. Xhamia e parë është ndërtuar rreth vitit 1979.
Federata e Shoqatave Islamike e Zelandës së Re, u regjistrua në vitin 1979. President i parë u zgjodh Mazhar Krasniqi, shqiptar nga Kosova. Në vitin 2002 qeveri e Zelandës së Re Krasniqin e nderoi me medalje të shërbimit Queens.
Ndërmjet 1982 dhe 1999 Marhum Sheik Khalid Hafiz ishte udhëheqës i lartë fetar. Hafiz ka lindur në Indi dhe është shkolluar në Arabinë Saudite.
Myslimanë me influencë në Zelandë janë Mazhar Krasniqi (1931-), dhe të ndjerit Nazmi Mehmeti (1918-1995) dhe Avdo Musovich (1919-2001).
Ross County
Ross County është një nga  qarqet në shtetin federal Ohio të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Venediku
Venediku (ose Venecia, italisht Venezia []) është një qytet në pjesën verilindore të Italisë në breg të Detit Adriatik, është kryeqyteti i rajonit Veneto dhe i Provincës së Venecias. E mban emrin La Serenissima, çfarë do të thotë E Qeta.
Qyteti ka rreth 270,000 banorë (mars 2012) dhe është bashkë me lagunën e mbrojtur nga UNESKO që nga viti 1987.
Gjeografia
Venediku është kryeqyteti i Provincës me të njëjtin emër. Komuna përfshin qendrën historike me rret 7 km² sidhe Lagunën e Venedikut me afër 50 ishujt të saj. Poashtu i shtohen komunës ishujt Lido dhe Pellestrina, që e ndajnë lagunën nga Deti Adriatik, dhe njësitë të qytetit në kontinent Chirignago, Favaro Veneto, Marghera, Mestre dhe Zelarino.
Struktura e qytetit të vjetër
Qyteti i vjetër i Venedikut është një qytet në ujë. Ai përbëhet nga 121 ishuj, ndërmjet të cilave kalojnë matanë kanale me gjerësie të ndryshme. Mirëpo që nga shekulli XIX kanalet u mbushën me dhe ose u mbyllüen për transportin ujor. Ky kontrast midis transportit tokësor dhe ujor vazhdon deri sot. Shumica e kanaleve kalohen pak ose fare më me varkë. Vetëm në Canal Grande dominon transporti ujor.
Çdo ishull ka së paku një shesh, që formon qendrën e komunikimit, transportit dhe tregut. Ish-qendra e fuqisë, sheshi Piazza di San Marco, rrethohet nga ndërtesa publike, si Pallati i Doxheve (it. Palazzo Ducale) dhe magjistratat ndërtimore (it. Procuratia di San Marco), por edhe nga bibliotekë e muzeume, katedralen (it. Basilica di San Marco) dhe kambanaren e Shën Markut (it. Campanile di San Marco). Jombrojtja e kësaj qendre qeveritare nga mure rrethuese demonstronte jocenueshmërinë e qytetit të Venedikut. Kjo gjuhë simbolike kishte fuqi sugjerimi të madh tek njerëzitë, qytetet e cileve ishin të mbrojtur nga mure, kulla dhe hendeqe.
Rreth kësaj zone thelbësore gjendeshin ishuj të shumtë, të cilat që nga mesjeta kishin detyrat e veta: një ishull për varrezat (San Michele), për fryrës xhami (Murano) dhe për prodhim të perimeve (Sant'Erasmo).
Rruga dhe sheshe
parapamje|Calle parapamje|Sheshi Piazza di San Marco Venecianët i dallojnë me kujdes rrugët dhe sheshet. Rrugët kryesore rughe (nga frëngjishtja rue) dhe salizade, domethënë rrugicat e para me kalldrëm, janë në numër të kufizuar. Calle quhen rrugët më të ngushta dhe fondamenta rrugët përgjatë kanaleve, të cilat edhe shërbenin si themel për ndërtesat. Lista është ajo copëza rrugë afër pallateve dhe ambasadave, të cilat shijojin një imunitet të veçant. Mercerie janë rrugë me dyqane (merce: mall), rive (bregu) kalojnë përgjatë kanaleve anësore, por janë edhe shkallë që çojnë poshtë tek uji. Një rio tera është një kanal i mbushur, një ramo (degë) një rrugë e shkurtër që del nga një calle apo campiello. Një campo një shesh ku qëndronte një kishe, një hapësirë ku kishte kopshtesh perimesh dhe ku kullosnin kuaj. Campiello është një shesh i rrethuar nga shtëpi, ku dilnin calli, corti janë oborret spanjolle të shtëpive. Campi dhe campielli dalloheshin nga piazza, e cila nënkuptonte atë të Shën Markut.
Kanale
Venediku zotëron 175 kanale me një gjatësie totale prej afër 38 kilometrash. Ato përdoreshin për transportimin e mallrave. Arteria kryesore e trafikut është Canal Grande.
Para ristrukturimit të lagunës ujti në kanalet nuk rrinte konstante, por rritej dhe ulej çdo gjashtë orë. Dallimi i baticave ishte megjithëse vetëm 60 centimetra. Me instalimin e një sistemi të rafinuar, por intensive në punë, me rregullore të ujtit dhe një autoritet përgjegjëse cirkulimi i ujtit u sigurua, i cili pastronte qytetin dhe ujtin.
Ura
Po aq të rëndësishme si kanalet janë 444 urat të Venedikut (numër i pretenduar). Deri në vitin 1480 ato ishin nga druri por u zëvendësuan me sukses nga guri. Shumë ishin rrafshë të ndërtuar për të mundësuar kalimin e kuajve dhe qerreve. Ura më e gjatë me një gjatësie prej afër 3.5 kilometra është Ura e Lirisë (Ponte della Libertà) i cili lidh qytetin e vjetër me kontinentin.
Historia
parapamje|Shtrirja e kolonive venedikase në Itali, Evropën juglindore, Detin Mesdhe dhe Azinë e Vogël
Republika e Venedikut
Banuesit e parë të ishujve në këtë lagunë ishin etruskët e lashtë. Nga Venetët, që ishin rezident më vonë, rrjedh emri i qytetit, Venetia.
Një burim i rëndësishëm i pasurisë të qytetit në lagunë ishte monopoli mbi kripën, i cili kishte rëndësi të madhe në konzervimin e mishit dhe peshkut. Përveç kësaj, Venediku u ndez në importin e ushqimit kryesor të grurit, kështu që furnizimi i Italisë Veriore deri në kohën e re të hershme ishte e varur nga hajat e saj – një medium i prekshëm dhe shpesh i përdorur për të shantazhuar politikisht. Mallra të rëndësishme dhe prodhime luksoze nga Azia dhe Afrika si mëndafshi, leshi, fildishi, erëza, mjete ngjyruese dhe parfume u kthyen nga portet të Levantit dhe Afrikës veriore në Venediku. Nga qyteti në këmbim kompletohej tregu me mallrat nga Evropa perëndimore dhe veriore – si ari, argjendi, qelibari, leshi, druri, kallaj dhe hekuri, por edhe xhevahire të lëmuar, mallra xhami, medikamente dhe skllevër. Për të siguruar tregun në det Venediku ndërtonte që nga viti 1104 një kantier detar, arsenalin, i cili shumë herë u zgjerua. Flotat këtu të ndërtuara shoqëronin konvojet të tregtareve dhe ishin në të njëjtën kohë mjet për të ulur piraterinë.
Në rrjedhën e kryqëzatave të para dhe e kushtëzuar nga privilegjet e saja tregtare, armiqësia ndërmjet venecianeve dhe bizantineve në Konstandinopojë po rriteshin, deri në vitin 1171 kur venecianët duhej të largohen nga kryeqyteti bizantin. Kryqëzatën e katërt doxhi Enrico Dandolo ja drejtoj Konstandinopojës, e cila u pushtua dhe u plaçkit. Shumë thesare arti erdhën në këtë mënyrë në Perëndim, gjithashtu në vitin 1204 Quadriga në katedralen San Marco. Po ashtu Venediku e përhapi perandorinë e saj koloniale me baza të shumta, sidomos Kreta. Nga kjo goditje megjithëse u hap një konflikt i gjatë me Gjenovën, i cili ishte arsyeja për katër luftëra shkatërrimtare.
Pas pushtimit të Konstandinopojë në vitin 1453 nga Perandoria Osmane, Venediku duhej t'ja lërë osmanëve në mënyrë graduale pozicionet e saja në lindjen të Detit Mesdhe. Rëndësia e saj u zhduk në vazhdimin të historisë sidomos nga zhvendosja e trafikut ndërkombëtar të tregtisë në Oqeanin Atlantik. Monopoli mbi tregun të erëzave në Levant u zhduk gjatë shekulli XVII përfundimisht. Si pikë kthese ishte Beteja e Lepantit në vitin 1571, ku Venediku luajti për herë të fundit një rol të rëndësishëm ndërmjet fuqive botërore dhe osmanëve. Humbjes së Qipros (1571) ju rradhuan humbje të tjera, deri në vitin 1669 kur u lëshua edhe Kreta. parapamje|Venedikuj afër vitit 1650, gravurë 30x71 cm Venediku e sundoi – veçanërisht prej vitit 1405 – të ashtuquajturën Terraferma dhe zotëronte në fund të shekullit XV mbi Veneton e soçëm, Friulin dhe një pjesë të madhe të Lombardisë. Arsyet e zgjerimit të pushtetit në kontinent ishte konkurenca e osmanëve, rëndësia në rritje të udhëve tregtare përmes rrafshinës së lumit Po dhe mbi Alpet në Evropën e mesme dhe veriore si dhe mundësia e prodhimit bujqësor në këto vende.
Republika vendoste në politikën e jashtme në diplomati dhe një sistem informimi efikas. Pragmatizmi, kalkulimi i saktë dhe racionaliteti ishin zakonisht bazat të veprimit politik. Nga konfliktet ideologjike dhe fetare qëndrohej jashtë ku ishte e mundur. Venediku s'kishte probleme të përhershme as me myslimanë e as me çifutë, dihej të sigurohej më tepër përfitimi nga këto. Probleme kishte në rastin më të mirë me Papën në përpjekjet politike për epërsi dhe në politikën territoriale të karriges së shenjtë.
Asnjë qytet i dytë i Evropës nuk e përdorte ndarjen e punëve në sistemin feudal të saj aq e vendosur si Venediku. Fisnikëria merrej me politikën dhe administratën e lartë si dhe me kryesinë e luftës dhe flotës. Cittadinët, tregtarët borgjezë (afërsisht 3 deri 4 % e popullsisë), kujdeseshin për fondet dhe vlerën e shtuar nga tregtia dhe prodhimit të mallrave luksove. Populanët, domethënë shumica e popullatës, siguronte ushtarë, marinarë dhe bënte punë dore, por mundej si punonjës anije të bënte në llogarinë e vetë në një farë mase tregti.
Nga fundi i shekullit XVI konkurrentët nga Evropa veriperëndimore dhe perëndimore zhvilluan teknika të larta në kredi dhe tregti. Politika ekonomike e tyre morri megjithatë karakter proteksionist. Tani e morri industria luksoze (sidomos prodhimi i xhamit) rolin e tregtisë levante, që ishte në ulje, dhe po ashtu turizmi. Venediku mundej ta mbante në sovranitetin e saj Dalmacin dhe për një kohë të shkurtër po ashtu Peloponezin, por të cilën e humbi në vitin 1718 përfundimisht. Rënia ekonomike e qytetit në shekullin XVII dhe XVIII është megjithatë më tepër një mbetje pas ndaj konkurrentëve me rritje më të shpejtë sesa një proces tkurrjeje.
Pushtimi francez dhe austriak
parapamje|Shpallja e pavarësisë së Republikës të Shën Markut në Venediku më 23 mars 1848 Në vitin 1797 Republika e Venedikut e humbi pavarësinë nga Napoleon Bonaparte dhe ju ngjit Austrisë deri në vitet 1805/06. Pasi nga viti 1805 deri në vitin 1814 ishte pjesë e Mbretërisë së Italisë napoleoniane, ju dha gjatë viteve 1814/15 përsëri Austrisë si pjesë e Mbretërisë Lombardo-Veneciane. Në vitin 1830 qytetit ju dha një port i lirë dhe u lidh në vitin 1845 nga Ura e Lirisë (Ponte della Libertà) me kontinentin. Në vitin revolucionare 1848 më 23 mars e shpalli Daniele Manin Republikën e Shën Markut, e cila gjatë një viti e mbrojti pavarësinë e saj nga Austria. Më 22 gusht 1849 kapituloi qyteti, i cili ishte i ndikuar edhe nga Kolera, dhe më 27 gusht hyn ushtarë austriakë. Gjendja e rrethimit ishte e pranishme deri në vitin 1854.
Mbretëria e Italisë, industrializmi, turizmi dhe Lufta e Parë Botërore
Si pasojë e humbjes së luftës të Austrisë kundër Prusinë në vitin 1866, në të cilin Mbretëria e Italisë, e themeluar në vitin 1861, ishte aleate e Prusisë, Venediku sipas Paqes së Vjenës të 3 tetorit 1866 ju ngjit Italisë.
Në të gjithë Italinë Veriore erdhi stagnim shoqëror dhe një rënie e gjatë ekonomike. Deri në vitin 1890 vetëm nga Veneto emigruan 1.4 milion njerëz. Nga viti 1895 deri 1919 sipërfaqja e komunës së qytetit u rrit dhe në vitin 1917 u hap porti Marghera.
Në Luftën e Parë Botërore Venediku u bombardua dy herë nga ajri nga trupa austriake.
Fashizmi, Lufta e Dytë Botërore, shkatërrimi i bashkësisë çifute
Fashistët provuan ta bëjnë Venedikun metropol industrial dhe pranë Gjenovës në portin më të rëndësishëm të Italisë. Kështu ato i zgjeruan kufijtë të qytetit deri larg brenda kontinentit (Venecia e Madhe). Në vitin 1929 u ndërtua ura për automjete me një ndërtesë për parkingje (Piazzale Roma), një stacion hekurudhor dhe ishuj artificiale si Tronchetto. Me përmbysjen e Benito Mussolini e morri pushtetin mbi Venedikut Gjermania Naziste, të cilët e deportuan bashkësinë çifute të qyteti drejt kampet të vdekjes.
Koalicionet pasluftëtare, përmbytjet, katastrofa ekologjike
Pas Luftës së Dytë Botërore nga viti 1945 deri 1946 luftëtari i rezistencës Giovanni Ponti ishte kryetar bashkie, pasardhësi i tij ishte komunisti dhe partizani Giobatta Gianquinto deri në vitin 1951. Pas tij erdhën disa qeveri të qendrës së djathtë, dhe në mesin të viteve '70 u zëvendësuan nga të tillë socialistë. Deri në vitet '70 po ashtu kishte politika industriale prioritet, kështu që nga laguna u bë një kloakë, e cila nga pasazhet të zgjeruara për në Adriatik dhe nga shkatërimi i balancës ekologjike ju ekspozua përmbytjeve, si për shembull në vitin 1966. Në të njëjtën kohë popullsia e qytetit të vjetër po zvogëlohet deri më sot dhe plakja po rritet.
Në mandatin e Massimo Cacciari (1993–2000 dhe 2005–2010) qeveria subvencionoj restaurimin e shtëpive, zhvilloj projekte për mbrojtjen nga përmbytja, pastroj të gjithë kanalet dhe mundohej për ardhjen e institucioneve evropiane në Venediku. Po ashtu zgjerimi i universitetit ndihmoj në përtëritjen e popullatës.
Gjuha
Në Veneto, por edhe në Friuli-Venecia Xhulia, në Trentino-Tiroli Jugor dhe në Istri, flitet më tej italishtes edhe një gjuhë e vetë, e cila caktohet si gjuha venete. Që nga 28 marsi 2007 ajo njihet si gjuhë, të paktën nga këshilli rajonali i Venetos. Dialekti në Venediku quhet venesiàn (venedikase). Venetishtja i përket gjuhëve romake perëndimore dhe dallohet në shqiptimin, formimin e fjalisë e fjalorinë pjesërisht shumë fort nga italishtja standarde.
Numri i banorëve
Rreth vitit 1300 vetëm Venediku e lagunës numëronte afërsisht 85,000 deri 100,000 banorë, një numër që rritej shpejtë dhe arriti ndoshta markën e 140,000 para valës së parë të Murtajës në vitin 1348. Rreth vitit 1600 mund të bëhet hesap me afër 150 deri 160,000 banorë, gjithsesi marka e 200,000-ve mbase nuk është kaluar kurrë.
Arti dhe Kultura, Monumente historike
Venediku është një qendër e rëndësishme kulturore evropiane me lëvizje udhëtarësh të shumtë dhe me porten detare të dytën për nga madhësisa me radhë në Itali. Është seli e Patriarku dhe që nga 1868 në gjirin e qytetit gjendet universiteti, nga 1926 universiteti i arkitekturës. Veçantin kulturone të qytetit e shtonë Akademia e Arteve të Bukura (Accademia di Belle Arti), Konservatoriumi, Fondacione Giorgio Cini, Venezian, pastaj Instituti i Shkencave, Literaturës dhe Artit Instituti për Biologjinë e Detit. Po në qytet ndër të tjerat vlen të veçohen Biblioteka e Markut (Markusbibliotheke), Biblioteka Querini-Stampalia me Galereinë, Arkivi i Qytetit, Museu dhe Galeria e Akademisë (Galleria dell'Accademia), Galeria Franchetti, Museu Correr me Biblioteken, Museu Arkeologjikë, Museu i Artit të Qelqit në Murano, Museu i Arteve Moderne (Museo d'Arte Moderna), Museu i detarisë, ndër të jerat edhe Fondacioni Peggy-Guggenheim, Lojra festive për muzikën klasike. Shfaqjet më të njohura të operes mbahen që nga shekulli i XVIII në Teatrin La Finice, koncertet në Circolo Artistico, Tetri në teatro del Ridotto. Shfaqjet e krijimtaris artistike mbahen në porten e brendëshme të lumit. Qytet ishulli është seli e disa ndërmarjeve shoqërore dhe administratës. Në pjesën e brendëshme (të lidhur me tokë) shtrihet porta moderne detare me komplekse të industrisë së rëndë të Mestres dhe Marghera-së dhe porta ajrore, Marko Polo (Marco Polo).
Konispoli
Konispol është një vendbanim në Shqipëri.
Gjeografia
Nga veriu qyteza Konispol kufizohet me fshatin Shalësin dhe Malin e Saraqindit, nga jugu me fshatin Lopësin (fshat i Çamërisë së rrobëruar), nga jug-perëndimi me Sajadhën, nga jug-lindja me Kockën (fshat çam matanë kufirit), nga lindja me Vërvën e Dishatin, nga perëndimi me Shkallën e Çiflikun. Konispoli është vendbanimi më në jug të Shqipërisë, i shtrirë në një luginë me lartësi 400 metra mbi nivelin e detit, afër kufirit me Greqinë. Sajadha është rreth 10 kilometra larg. Më 2005 u hap pika kufitare e Qafë-Botës. Konispoli ka këto lagje: Aliagàtë, Bregu i Koçit, Çuçat i Sipërm, Çuçat i Poshtëm, Fundi i Dushkut, Llanxatë, Pirratë, Qesaraiz (ose Qesarajza), Shehàtë.
Toponimet të qytezës Konispol:
Demografia
Konispoli ka 3.500 banorë (2004) dhe konispolatët flasin dialektin çam. Konispoli eshte selia e komunës Konispol dhe të fshatit Çiflik qe eshte banuar nga shqiptarë ortodokse. Nuk ka minoritet greke në këtë zonë.
Familjet në qytezën Konispol:
Lagja Aliagàtë: Çokalenj, Hanianj, Màlanj, Sùlanj, Vélanj.
Lagja Bregu i Koçit: Balanenj, Arapaj, Badénj, Bejdanj, Beqanj (Poponénj, të thirrur me përbuzje), Bellénj,Bilalaj Hoxhénj,Shehanj, Sherranj, Tahirénj, Zejnaj.
Lagja Llanzatë: Begénj, Hasanénj, Haxhivelenj, Karamusanj, Karéçanj, Kaveçanj, Kuramanj, Madananj, Mehmetanj, Plakanj (plaku), Sulanj, Shehanj, Taqanj.
Lagja Pirratë: Birbili, Kacanj, Ligoratë (Luaratë, të ardhur nga fshati Luarat i Margëlliçit - Çamëri), Mishanj, Muderrizanj, Nurka, Peka.
Lagja Qesarajza: Aliço, Dushi, Husi, Jahanj.
Lagja Shehatë: Alushanj, Buqanj, Korranj, Takanj, Vodenanj (Vodena).
Familje të tjera në Konispol: Gaxhéli (nga Filati), Labi, Sejkatë, Sharrenj, Zotanj, etj.
Ekonomia
Nje pjese e madhe e popullsise punojnë në Greqi ne sezone te ndryshme pune dhe nje pjese nga keta,jane te stacionuar te perhershem. Veç emigracionit, fale pozites gjeografike, popullsia e Konispolit merret me bujqësi, frutikulture dhe blegtori.
Lotët e dhimbjes
Lotët e dhimbjes me autore Elsa Shtuni, red. Natasha Lako. Botuar në Tiranë në vitin 2001 nga "Logoreci". Libri ka 104 faqe. ISBN 9992769998
1296
Mbi vitin 1296.
Kupa e Republikës 2004-05
Statistika të Kupës së Shqipërisë në sezonin 2004-05.
Ky ishte edicioni i 53të i Kupës në Shqipëri. Nisi në 28 gusht, 2004 me Turin e Parë dhe përfundoi në 11 maj, 2005 me ndeshjen Finale.
Bobi
Bob është një vendbanim në komunën e Kaçanikut, Kosovë.
Kupa e Republikës 2004-05
Ndeshjet u luajtën me sistem dy takimesh eliminatore. Nëse rezultati i përgjithshëm i të dyja ndeshjeve ishte i barabartë, fituesi vendosej me kohë shtesë dhe më pas nga gjuajtjet e penalltive. Fituesit e Kupës kualifikohen për në Turin e 1rë Eliminator të edicionit 2005-06 të Kupës UEFA.
Turi i 1rë
Ndeshjet u luajtën në 28 gusht & 1 shtator, 2004.
Turi i 2të
Ndeshjet u luajtën në 22 & 29 shtator, 2004.
Cerek Finalet
Ndeshjet u luajtën në shkurt & Mars, 2005. Marrin pjesë 8 fituesit e turit të mëparshëm.
Gjysmë Finalet
Ndeshjet u luajtën në prill & maj, 2005. Marrin pjesë 4 fituesit e turit të mëparshëm.
Finale
Ndeshja u luajt në 11 maj, 2005. Marrin pjesë 2 fituesit e turit të mëparshëm.
Xhamia e Jahja-Pashës
parapamje|Xhamia e Jahja-Pashës në vitin 1963 parapamje|Porta e Xhamisë Ndërtimi i xhamisë u mundësua nga Jahja Pasha i cili e marton Hatixhe Hatunin, dhe me këtë bëhet dhëndër i Sulltan Bajazitit II (1481-1512). Përveç xhamisë ai ndërtoi edhe kuzhinë bëmirëse publike dhe shkollë.
Xhamia është ndër objektet më përfaqësuese nga fillimi i shekullit XVI. Për shkak të dëmeve të shumta në të kaluarën dhe disa rinovimeve, objekti e ka humbur pjesërisht vërtetësinë. Së pari xhamia e Jahja Pashës kishte një kubë të madhe si dhe pesë kube të vogla mbi verandë, me këto veçori ajo bënte bjesë në llojin e xhamive me më shumë dhoma dhe kubet me dhoma anash.
Veranda e gjerë është bërë nga mermeri i bardhë, si dhe porta e cila është përmendur si unike në regjionin e gjerë. Xhamia është një krijim i veçantë i bërë në dekorimin stalaktit, e ndjekur nga rozetat dhe mbishkrimet kaliografike. Dyert e përparme janë bërë nga drunj arre masive në "teknikë kündekârî", me elemente dominante gjeometrike.
Në pjesën e sipërme të dyerve ka të shkruar shënime në dorëshkrimin keli-nesh.
Në të djathtë: "Faluni në kohë"
Në të majtë: "Mos prisni vdekjen me keqardhje"
Muret e xhamisë janë më masive në mesin e ndërtesave osmane me trashësi 2,70 m. Evlija Çelebi për xhaminë shkroi: "Ajo ka kube dhe minare të lartë që është shumë e ngjashme me minaren e Aja Sofijës në Stamboll." Minareja është më e larta në mesin e objekteve fetare të Shkupit (45,50 pa pjesën e fundit konik (kulah). Përveç elementeve të veçanta arkitektonike, ndërtesa është karakteristike me ndërtimin e saj dekorativ prej mermeri dhe guri në brendësi të ndërtesës.
Sandusky County
Sandusky County është një nga  qarqet në shtetin federal Ohio të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Florjon Mima
Florjon Mima (lindur më 2 maj 1962 në Tiranë) është deputet i Partisë Demokratike në Kuvendin e Shqipërisë. Florjon Mima është i biri i aktorit të shquar shqiptar Prokop Mima.
Florjon Mima është diplomuar në Fakultetin Ekonomik të Universitetit të Tiranës më 1987.
Kantoni Pierrelatte
Kantoni Pierrelatte (frëngjisht: Canton de Pierrelatte) është një kanton në departamentin Drôme, rajonin Rhône-Alpes në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Pierrelatte. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 18822 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Pierrelatte aktualisht përbëhet nga 4 komuna.
1297
Mbi vitin 1297.
1298
Mbi vitin 1298.
Vetëm (v)era vjen : poezi të zgjedhura
Vetëm (v)era vjen : poezi të zgjedhura, me autor Demir Gjergji, zgjodhi, përg.dhe red. Natasha Lako. Botuar në Tiranë në 2007 nga "Toena". Libri ka 288 faqe. ISBN 9992718358
Gent Strazimiri
Gent Strazimiri (lindur më 6 tetor 1972 në Tiranë) është deputet i Partisë Demokratike në Kuvendin e Shqipërisë dhe Sekretar i Grupit Parlamentar të PD-së.
Pasi përfundoi shkollën e mesme në Gjimnazin "Qemal Stafa" në Tiranë, Gent Srazimiri vazhdoi studimet në Fakultetin e Drejtësisë në Universitetin e Tiranës, nga ku u diplomua në vitin 1996.
Karriera politike
Strazimiri u bë anëtar i Partisë Demokratike qe me krijimin e saj në vitin 1990. Në vitit 1996 ai u zgjodh nënkryetar i Forumit Rinor të Partise Demokratike (FRPD) në Tiranë, dhe u bë anëtar i Këshillit Kombëtar të Partisë Demokratike. Nga 20 shkurti i vitit 1998 deri në 8 prill të vitit 2000 ai ishte kryetar i FRPD. Në vitin 2001 Strazimiri ishte zëdhënës i koalicionit opozitar Bashkimi për Fitore. Nga viti 2002 deri 2005 ai ishte këshilltar i kryetarit të PD-së. Nga viti 2005 deri 2009 ai ishte Sekretar i PD-së. Në maj të vitit 2007, emërohet Zëvendësministër i Brendshëm, detyrë të cilën e mbajti deri në shtator të vitit 2009 kur u zgjodh deputet i Kuvendit të Shqipërisë, duke u rizgjedhur sërish në 2013 dhe 2017.
Kuvendit të Shqipërisë.
Incidenti ne Parlament
Në seancën parlamentare të datës 10 korrik 2014 deputeti Gent Strazimiri, duke folur në podium akuzoi kryeministrin Edi Rama se në grupin parlamentar të Partisë Socialiste kishte futur 19 deputetë me precedentë penalë dhe ish-oficerë policie, të shkarkuar nga detyra për lidhje me krimin. Disa minuta më vonë, gjatë kohës që deputeti Strazimiri ishte në korridorin pranë sallës së seancave të Kuvendit, ai u sulmua me grushta nga deputeti i Partisë Socialiste Arben Ndoka (ish i dënuar për "rrëmbim personi" dhe "ushtrim prostitucioni" në Itali), si dhe disa sekonda më vonë edhe nga deputeti tjetër i Partisë Socialiste Pjerin Ndreu (ish oficer policie, përjashtuar zyrtarisht nga policia për lidhje me krimin e organizuar). Kryeministri Edi Rama i cilësoi akuzat e deputetit Strazimiri si "dhunë verbale" ndaj deputetëve të mazhorancës së krijuar dhe drejtuar prej tij. Byroja e Kuvendit të Shqipërisë e cila mori në shqyrtim incidentin, dënoi me përjashtim nga pjesëmarrja në punimet parlamentare si Strazimirin, ashtu dhe 2 deputetët socialistë që kryen sulmin ndaj tij. Duke akuzuar kryeministrin Edi Rama si urdhërdhënës të dhunës ndaj deputetit Gent Strazimiri, Partia Demokratike i paditi penalisht në prokurori dy deputetët socialistë, dhe në shenjë proteste braktisi pa afat punimet e Kuvendit të Shqipërisë. Dy muaj më vonë, Prokuroria mori si të pandehur dy deputetët socialistë "për goditje për shkak të detyrës" të deputetit Genti Strazimiri. Gjykata e Lartë e Shqipërisë, në një vendim kontravers vendosi të mos dënojë asnjë prej deputetëve me arsyetimin se "janë gjykuar dhe dënuar njëherë nga Byroja e Kuvendit" dhe kësisoj nuk mund të dënohen 2 herë për të njëjtin veprim. Partia Demokratike e cilësoi këtë si një "vendim të papranueshëm" dhe "të fabrikuar politikisht nën ndikimin e qeverisë", duke argumentuar se dënimi administrativ - disiplinor i dhënë nga Kuvendi i Shqipërisë, nuk nuk zëvendëson e as pengon dot procesin penal. Bojkoti i Partisë Demokratike i cili zgjati 6 muaj, përfundoi në dhjetor të vitit 2014 me firmosjen e një marrëveshjeje me ndërmjetësim ndërkombëtar, ku mazhoranca e kryeministrit Edi Rama detyrohej të pranonte kërkesën e opozitës për miratimin dhe zbatimin një ligji "Për dekriminalizimin e administratës shtetërore". Në fund të këtij procesi, 9 deputetë të Partisë Socialistë të Kryeministrit Edi Rama, u shkarkuan ose u shtrënguan të dorëhiqen për shkak të së kaluarës së tyre kriminale. Të njëjtin fat patën edhe disa kryetarë bashkish e disa qindra të zgjedhur lokalë, drejtues institucionesh qendrore e lokale, të gjithë anëtarë të Partisë Socialistë të Kryeministrit Edi Rama. E gjithë trupa gjykuese e Gjykatës së Lartë që dha vendimin kontravers për çështjen "Strazimiri", rezultoi e padenjë për të vazhduar funksionin, pasi gjatë procesit të "Vetting-ut" rezultoi se asnjëri prej tyre nuk justifikonte dot me të ardhurat e ligjshme të deklaruara, shuma të mëdha parash e pronash të akumuluara, si dhe vendime të dhëna abuzivisht gjatë karrierës.
Shiko edhe
Lista e deputetëve të Legjislaturës VIII të Kuvendit të Shqipërisë
Hotel Theranda
Hotel Theranda është një hotel i cili ndodhet në qendër të qytetit historik të Prizrenit.
Historiku
Hotel Theranda për herë të parë punën e filloi në vitin 1964, ndërsa objekti u rinovua tërësisht në vitin 1981. Pas pauzës së privatizimit objekti u rinovua sërish dhe rifilloi punën më 28 nëntor 2012. Hoteli është i vendosur në qendër të qytetit të Prizrenit, qytet i lashtë muze me thesar të pasur kulturor e historik. Hotel Theranda kufizohet me Kalanë e Vjetër, Kompleksin e Lidhjes së Prizrenit, Xhaminë e Sinan Pashës, Hamamin, Urën e Gurit si dhe Lumbardhin i cili përshkon përmes qytetit.
Jena
Jena është një qytet universitar në qendër të Gjermanisë në brigjet e lumit Saale. Ajo ka një popullsi prej rreth 103.000 banorësh dhe është qyteti i dytë më i madh në shtetin federal të Thuringisë, pas Erfurtit.
Historia
Jena është përmendur për herë të parë në një dokument të vitit 1182. Në shekullin e 11-të ajo ishte një pronë e zotërve të Lobdeburgut, por në shekullin e ardhshëm, ajo u zhvillua në një qytet të tregut të pavarur me ligjet e veta. Ekonomia lokale bazohej kryesisht në prodhimin e verës. Në 1286, në qytet u krijua urdhëri i Dominikanëve, i pasuar nga Çistercianët në 1301.
Reformimi Protestant u soll në qytet në 1523. Në vitet në vijim, konventat Domenikane dhe Karmelite u sulmuan nga bashkëqytetarët. Në 1558 u themelua Universiteti (tani quhet Universiteti Friedrich Schiller) nga nga anëtari i kolegjit zgjedhor John Frederick Zemërgjeri.
Për një periudhë të shkurtër (1672-1690), Jena ishte kryeqytet i një dukati të pavarur (Sakse-Jena). Në 1692, ajo iu aneksua Sakse-Eisenach-it dhe, në 1741, Dukatit (më vonë Dukati i Madh) të Sakse-Weimar, të cilit ajo i përkiste deri në vitin 1918.
Në fund të shekullit të 18-të, universiteti u bë më i madhi dhe më i famshmi ndër shtetet gjermane dhe e bëri Jenën qendër të filozofisë idealiste (me profesorë si Johann Gottlieb Fichte, Georg Wilhelm Friedrich Hegel, Fridrih Shiler dhe Friedrich Wilhelm Joseph Schelling) dhe të romantizmit të hershëm (me poetë si Novalis, dhe vëllezërit Schlegel dhe Ludvig Tieck). Në 1794, poetët Gëte dhe Shiler u takuan në universitet dhe krijuan një miqësi të gjatë e të qëndrueshme.
Më 14 tetor 1806, Napoleoni luftoi dhe mundi ushtrinë prusiane këtu në Betejën e Jena-Auerstedit. Rezistenca ndaj pushtimit francez ishte e fortë, veçanërisht nga studentët e qytetit, shumë prej të cilëve luftuan në Trupat e Lira Lutzou në 1813. Dy vjet më vonë në qytet u themelua vëllazëria Urburschenschaft.
Në fund të shekullit të 19-të, me ndërtimin e hekurudhës Saal përgjatë lumit Saale nga Halle/Leipzig në Nuremberg, Jena bë një qendër për prodhimin e makinerive të preçizionit, dhe prodhimeve optike dhe të qelqit, me formimin e kompanive me famë botërore Karl Zais Jena dhe Schott Jenaer Glaswerk, nga Karl Zais, Ernst Abe dhe Oto Schott.
Në vitin 1945, nga fundi i Luftës së Dytë Botërore, Jena u bombardua rëndë nga aleatët amerikanë dhe britanike. 153 persona u vranë dhe shumica e qendrës së qytetit mesjetar u shkatërrua (u restaurua pas përfundimit të luftës).
Pjesë e shtetit të Thuringisë që nga themelimi i saj në vitin 1920, ajo u përfshi në Republikën Demokratike Gjermane në vitin 1949 dhe e rrethit të Geras, në vitin 1952. Që nga viti 1990, qyteti i Jenës ka qenë një pjesë e Shtetit të Lirë të Thuringisë në Republikën Federale të Gjermanisë të bashkuar.
Gjeografia
Jena ndodhet në mes të luginës Saale mes disa kodrave gëlqerorëve dhe shkëmbore të mbuluara me pyje të përzier. Ajo shtrihet nga veriu në jug 14,7 km dhe nga lindja në perëndim 12,2 km. Qytetet që janë afër Jenës janë: Vajmari(rreth 15 km në perëndim), Apolda (rreth 15 kilometra në veri), Rudolstadi (rreth 30 km në jug), Naumburg (Saale) (rreth 33 km në verilindje), Gera (rreth 35 km në lindje), Erfurti (rreth 40 kilometra në perëndim), Halle (Saale) (rreth 70 km në verilindje), Leipcigu (75 km në veri-lindje), Çemici (rreth 94 km në lindje) dhe Drezden (rreth 175 km në lindje).
Klima
Në Jena është zakonisht 1-2 °C më ngrohtë se në kodrat përreth. Malet rreth Jenës janë kryesisht gëlqerorë, duke zbutur kështu të ftohtit. Kështu, qyteti krahasuar me standardet gjermane ka më shumë netë tropikale vazhdimisht mbi 20 °C. Për shkak të mikroklimës së ngrohtë, rajoni i Jenës quhet Toskana e Thuringisë ose si Toskana Lindjes. Ver është e thatë dhe e nxehtë me një temperaturë mesatare prej 20 °C. Temperatura mund të rritet në korrik/gusht deri në 38 °C. Temperatura mesatare vjetore është 9,3 °C.
Sasia mesatare vjetore reshjeve në Jena është 585. Muaji më i thatë është shkurti me 34 milimetra. Muaji me më shumë reshje mesatarisht është qershori me 75 mm edhe pse dhjetori eshte muaji me më shumë ditë me shi (20 ditë me më shumë se 0,1 milimetra reshje). Mbizotëron drejtimi i erës drejt jugperëndimit të Jenës.
Demografia
Rritja mesatare e popullsisë midis viteve 2009 dhe 2012 ishte rreth 0.47%, ndërsa popullsia në kufi me rajonet rurale është pakësuar me tendencë të përshpejtuar.
Shtesa nga lindjet ishte 62 në vitin 2012, kjo është 0,6 për 1.000 banorë (mesatarja Thuringiane: -4,5; mesatarja kombëtare: -2,4). Shkalla neto e migrimit ishte 4,0 për 1.000 banorë në vitin 2012 (mesatarja Thuringian: -0,8; mesatarja kombëtare: 4,6). Rajonet më të rëndësishme të origjinës së imigrantëve të Jenës janë zonat rurale të Thüringen, Saksonisë-Anhalt dhe Saksonisë si edhe vende të huaja si Polonia, Rusia, Ukraina, Hungaria, Serbia, Rumania dhe Bullgaria.
Ekonomia
Sot, Jena është një qytet industrial, i specializuar në prodhimin makinerive të preçizionit, pajisjeve farmaceutike, optike dhe fotografike dhe është qyteti i uzinës së famshme Zeiss të prodhimeve optike. Në vitin 1926 kompania Zeiss ndërtoi planetariumin e parë modern në botë në lagjen Damenviertel të qytetit. thumb|300px|left|Sheshi i Tregut Sot, ekonomia e qytetit është shumëllojshmëruar në bioinformatikë, bioteknologji, softuerë dhe photonikë. Zona metropolitane e Jenës është një ndër 50 rajonet e Gjermanisë me rritjen më të shpejtë, me shumë kompani dhe institute kërkimore të njohur ndërkombëtarisht, një papunësi relativisht të ulët dhe me një strukturë të popullsisë me moshë shumë të re. Në vitin 2008 Jenës iu dha titulli "Stadt der Wissenschaft" (qytet i shkencës) nga ana e Stifterverband für die Deutsche Wissenschaft, një shoqatë gjermane e shkencës.
Holanda
Holanda (holandisht Nederland), joformalisht Holland, është shtet që ndodhet në pjesën perëndimore të Evropës me disa ishuj në Karaibe. Është më i madhi nga katër vendet përbërëse të Mbretërisë së Vendeve të Ulëta. Holanda laget nga Deti i Veriut në veri dhe perëndim dhe kufizohet me Belgjikën në jug dhe Gjermaninë në lindje. Kryeqytet i vendit është Amsterdami dhe selia e qeverisë është në Hagë.
Holanda është një vend gjeografikisht i ulët, me rreth 25 për qind të sipërfaqes së saj dhe 21 % të popullsisë së saj të ndodhur nën nivelin e detit, dhe 50 % e tokës së saj ndodhet më pak se një metër mbi nivelin e detit. Sipërfaqe e konsiderueshme e tokës është fituar nga deti nëpërmjet pritave. Pjesa më e madhe e Holandës është e formuar nga grykëderdhja e tre lumenjve të rëndësishëm evropiane, të cilat së bashku me degët e tyre formojnë deltën Rhein-Meuse-Scheldt. Pjesa më e madhe e vendit është shumë e sheshtë, me përjashtim të zonës kodrinore ​​në skajin juglindor dhe disa vargjeve kodrash në pjesën qendrore.
Holanda është një nga vendet e para që ka pasur një parlament të zgjedhur. Ajo është anëtare themeluese i BE-së, NATO, OECD dhe OBT. Bashkë me Belgjikën dhe Luksemburgun formon bashkimin ekonomik të Beneluksit. Në Holandë ndodhet Organizata për Ndalimin e Armëve Kimike dhe pesë gjykata ndërkombëtare: Gjykata e Përhershme të Arbitrazhit, Gjykata Ndërkombëtare e Drejtësisë, Tribunali Penal Ndërkombëtar për ish-Jugosllavinë, Gjykata Ndërkombëtare Penale dhe Tribunali special për Libanin. Holanda ka një ekonomi tregu kapitaliste, duke u renditur e 13-ta ndër 157 shtete, sipas Indeksit të Lirisë Ekonomike. Në maj të vitit 2011, Holanda u rendit si vendi "më i lumtur" sipas rezultateve të publikuara nga Organizata për Bashkëpunim Ekonomik dhe Zhvillim.
Holanda gjithashtu quhet Holland në gjuhë të ndryshme. Sidoqoftë, Holland është vetëm një rajon brenda vendit që përbëhet nga Hollanda e Veriut dhe e Jugut, dy nga dymbëdhjetë provincat e kombit.
Politika
parapamje|Willem Alexander është Mbret i Holandës që nga 30 prill 2013 thumb|Ish [[Mbretëresha Beatrix e Hollandës, që abdikoi më 30 prill 2013.]] thumb|Parlamenti
Holanda ka qenë një monarki kushtetuese që nga viti 1815 dhe një demokraci parlamentare që nga viti 1848. Politika holandeze dhe qeverisja janë karakterizuar nga një përpjekje për të arritur konsensus të gjerë mbi çështje të rëndësishme, brenda komunitetit politik dhe shoqërisë në tërësi. Në vitin 2017, The Economist e renditi e Holandën si vendi i 11-të më demokratik në botë.
Mbreti është kreu i shtetit, aktualisht Willem Alexander. Kushtetutmërisht, pozita e mbretit ka kompetenca të kufizuara. Mbreti mund të ushtrojë ndikim gjatë formimit të një kabineti të ri, ku ai shërben si arbitër neutral midis partive politike. Përveç kësaj, mbreti ka të drejtë të informohet dhe konsultohet. Në varësi të personalitetit dhe cilësive të mbretit dhe ministrave, mbreti mund të ketë ndikim përtej fuqisë së dhënë nga kushtetuta.
Kabineti jep llogari në parlamentin dy-dhomësh, (Staten-Generaal), që ka gjithashtu fuqi legjislative. Të 150 anëtarët e Dhomës së Përfaqësuesve, Dhoma e Ulët, zgjidhen në zgjedhje të drejtpërdrejta, të cilat mbahen çdo katër vjet ose pas rënies së kabinetit (për shembull: kur një nga dhomat mbart një mocion mosbesimi, Kabineti i ofron dorëheqjen e tij mbretit). Dhoma e Provincave zgjidhet drejtpërdrejt çdo katër vjet si. Anëtarët e asambleve të provincave zgjedhin 75 anëtarët e Dhomës së Provincave (Dhoma e Lartë), e cila ka kompetenca legjislative më pak, pasi ajo thjesht mund refuzojë ligjet, por nuk propozon apo ndryshon ato.
Sindikatat dhe organizatat e punëdhënësve konsultohen paraprakisht në bërjen politikave në fushat financiare, ekonomike dhe sociale. Ata takohen rregullisht me qeverinë në Këshillin Social-Ekonomik. Ky organ këshillon qeverinë dhe këshilla e tij nuk mund të shmangen me lehtësi.
Holanda ka një traditë të gjatë të tolerancës sociale. Në shekullin e 18-të, ndërsa Kisha e Reformuar Holandeze ishte fe shtetërore, katolicizmi, forma të tjera të protestantizmit, të tilla si baptistët dhe Lutherane, dhe Jehudizmi toleroheshin. Në fund të shekullit të 19-të këtë traditë holandez i tolerancës fetare shndërruar në një sistem shtyllor, në të cilën grupet fetare bashkëjetonin veç e veç dhe ndërthureshin vetëm në nivel të qeveritar.
Njësitë administrative
300px|parapamje|[[Provincat e Holandës]] Holanda ka 12 njësi administrative të nivelit të lartë të quajtura provinca të cilat gjenden nën mbikëqyrjen e përfaqësuesve të mbretit të quajtur komisari i mbretit (Commissaris van de Koningin). Joformalisht, në Limburg pozita quhet guvernator. Të gjitha provincat ndahen në komuna (gemeeten) prej të cilave ka 352.
12 njësitë administrative të Holandës me kryeqytetet
Brabanta Veriore - Boscoducale
Drenthe - Assen
Flevoland - Lelystad
Friesland - Leeuwarden
Gelderland - Arnhem
Groningen - Groningen
Hollanda e Jugut - Den Haag
Hollanda e Veriut - Haarlem
Limburgu - Maastricht
Overijssel - Zwolle
Utrecht - Utrecht
Zelanda - Middelburg
Gjeografia
Sipërfaqja e përgjithshme e Holandës është 131.940 km2, shtrihet rreth koordinatave gjeografike 52° 30' V, 5° 45' L dhe 33.883 km 2 të kësaj sipërfaqeje janë tokë ndërsa 7,643 km 2 ujë.
Vija bregdetare e Holandës është 451 km e gjatë ndërsa kufiri tokësor është 1,027 km.
Klima e Holandës është e butë me verë të freskët deri të ftohtë dhe dimër të butë.
Arti
right|parapamje|280px|Particolare de [[La Gioconda (Leonardo)|La Gioconda]] Arti është proces apo produkt i rregullimit të qëllimtë të elementeve simbolike për të tërhequr vëmendjen e shqisave apo emocioneve. Arti përfshinë një gamë të gjerë të aktiviteteve, krijimeve, dhe mënyra të shprehjes njerëzore, përfshirë muzikën, literaturën, filmin, skulpturën dhe pikturën. Kuptimin dhe domethënien e artit i studion estetika. Arti është një nënndarje e madhe e kulturës, e përbërë nga shumë përpjekje dhe disiplina krijuese. Është një term më i gjerë se "arti", i cili, si një përshkrim i një fushe, zakonisht nënkupton vetëm artet vizuale. Artet përfshijnë, ndër të tjera, artet vizuele, artet letrare dhe artet interpretuese - muzika, teatri, valle dhe filmi. Kjo listë nuk është aspak e plotë, por vetëm për të futur konceptin e arteve. Për të gjitha synimet dhe qëllimet, historia e arteve fillon me historinë e artit. Artet mund të kenë origjinën në parahistorinë e hershme evolucionare njerëzore.
Holanda
Gjeografia
Relievi i Holandës është ultësinor. Pika më e ultë e relievit gjendet në nivelin e detit në vendin e quajtur Cuidplaspolder (hol.:Zuidplaspolder) (-7m) dhe ajo më e larta, 322 metra mbi nivelin e detit, në vendin e quajtur Valserberg (hol.:Vaalserberg).
Ekonomia
Kur analizojmë ekonominë e Holandës në tërësi bie në sy raporti specifik i elementeve natyrore, i zhvillimit shoqëror dhe i prodhimtarisë së saj që rrallë kund ekziston në botë. Derisa sipërfaqet e kufizuara të tokave punuese, por në mënyrë intenzive të punuara i japin përparësi bujqësisë, mungesa e pasurive natyrore e bën të varur nga jashtë. Numri i madh i popullsisë në një territor të vogël ia ka imponuar nevojën e përhershme që sa më shumë sipërfaqe të tokave t’i shndërrojë në toka pjellore. Rezultat i kësaj lufte është edhe ekonomia në shkallë të lartë të zhvillimit.
Arti
Arti antik grek pa nderimin e formës shtazore dhe zhvillimin e aftësive ekuivalente për të treguar muskulaturën, poinë, bukurinë dhe përmasat anatomike të sakta. Arti antik romak përshkruan perënditë si njerëz të idealizuar, të shfaqur me tipare karakteristike dalluese (p.sh. rrufeja e Jupiterit). Në artin bizantin dhe gotik të Mesjetës, dominimi i kishës insistoi në shprehjen e të vërtetave biblike dhe jo materiale. Arti lindor në përgjithësi ka punuar në një stil të ngjashëm me artin mesjetar perëndimor, domethënë një përqendrim në modelimin e sipërfaqes dhe ngjyrën lokale (që do të thotë ngjyra e thjeshtë e një objekti, si p.sh. kuqja themelore për një mantel të kuq, në vend të modulimit të ngjyrës që sjell nga drita, hija dhe reflektimi). Një karakteristikë e këtij stili është që ngjyra lokale shpesh përcaktohet nga një skicë (një ekuivalent bashkëkohor është karikaturë). Kjo është e dukshme në, për shembull, në artin e Indisë, Tibetit dhe Japonisë. Arti fetar islam ndalon ikonografinë dhe shpreh idetë fetare përmes gjeometrisë në vend. Dëshmitë fizike dhe racionale të përshkruara nga iluminizmi i shekullit të 19-të ishin shkatërruar jo vetëm nga zbulimet e reja të relativitetit nga Ajnshtajni dhe nga psikologjia e padukshme nga Freud, por edhe nga zhvillimi teknologjik i paprecedent. Në mënyrë paradoksale shprehjet e teknologjive të reja u ndikuan shumë nga artet e lashta fisnore të Afrikës dhe Oqeanisë, nëpërmjet veprave të Paul Gauguin dhe Post-Impressionists, Pablo Picasso dhe Cubists, si dhe Futurists dhe të tjerët.
Holanda
Demografia
thumb|300px|Lëvizja e popullsisë Me 484 banorë për kilometër katrorë, Holanda është një ndër shtetet me dendësinë më të madhe në botë,(krahas: Kinës 135, Monakos 16.923) .Në qershor të vitit 2006.numri i banorëve të Holandës ka qenë 16.336.000, e që gjysma e popullsisë jeton në perëndim të vendit. Sipas statistikave holandezët janë popull që dallohen për nga gjatësia, me gjatësi mesatare 1,81 m meshkujt, dhe 1,68 m femrat.
Holandezët përbëjnë 80,6 % të popullatës më së tepërmi ka të ardhur nga Gjermania (2,4 %) dhe Belgjika (0,7 %),mandej nga ish kolonitë : Indonezia (2,4 %) dhe Surinami (2 %), ma vonë nga Maroko (2 %) dhe Turqia (2,2%).
Gjuha
Gjuha zyrtare është holandishtja, e cila flitet nga shumica dërrmuese e banorëve. Dialektet më të folura në Holandë janë dialektet brabantio-hollandike.
Përveç holandishtes, frizianishtja perëndimore njihet si gjuhë e dytë zyrtare në provincën veriore të Friesland (Fryslân në Frizianisht Perëndimor). Frizianishtja Perëndimore ka një status zyrtar për korrespondencën qeveritare në atë krahinë. Në pjesën evropiane të mbretërisë dy gjuhë të tjera rajonale njihen sipas Kartës Evropiane për Gjuhët Rajonale ose të Pakicave.
Së dyti, limburgishtja njihet gjithashtu si gjuhë rajonale dhe flitet në provincën juglindore të Limburgut.