cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Qeni i egër afrikan
Gjuetia
Qeni i egër afrikan është një gjahtarë i specializuar në gjuetinë e antilopave të mesme dhe të mëdhaja.Bashkë me gepardin ,është i vetmi gjitarë afrikan që gjuan kryesisht ditën.Strategjia e tij bazohet tek afrimi i heshtur drejt pres për ta ndjekur me 66 km/h për një periudh që shkon nga 10 deri 60 minuta. Ndjekja zakonisht nuk i kalon dy kilometrat dhe preja kafshoet vazhdimisht te këmbët,barku dhe të pasmet,deri sa të ndalojë. Pretë e vogla thjesht ndalohen dhe shqyhen.Mënyrat e gjuetisë ndryshojnë nga lloji i presë dhe strategjitë e tyre e bëjnë një nga kafshët më të suksesshme në gjueti,më shumë edhe se luanët.Ushqehen me një larmi të madhe kafshësh, nga antilopat e mëdhaja,deri tek brejtësit dhe zogjtë.Në natyrë,hajnë secili 1.2-5 kg mish për ditë.Një tufë në Afrikën Lindore vriste tre pre për ditë. Ndryshe nga gjahtarë të tjerë shoqërorë, qentë të egër afrikan përcjellin ushqimin jo vetëm për këlyshët, por edhe për të rriturit.
Qarku Chambéry
Qarku Chambéry është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Savoia.
Omar al-Muhtar
thumb|Omer El-Muhtari Omer el-Muhtar Muhammed bin Farhat el-Manifi (Arabisht: عُمَرْ الْمُخْتَارْ مُحَمَّدْ بِنْ فَرْحَاتْ الْمَنِفِي) (1861-1931) ishte një luftëtar i lirisë së popullit libian kundër kolonializmit italian.
Omer el-Muhtar Muhammed bin Farhat el-Manifi lindi më 20 gusht 1861, ishte i njohur nga italianët kolonialistë si Matari i Mafisë. Ai ishte udhëheqësi i Rezistencë në Libinë Lindore nën sektin Senussi, kundër Kolonizimit Italian të Libisë. Omeri ishte figurë e mirënjohur i Lëvizjes Senussi dhe konsiderohet si Hero Kombëtar i Libisë. Në fillim të vitit 1991, ai organizoi rezistencën kombetare kundër italianëve kolonialiste dhe e udhehoqi atë për 20 vjet. Omer El-Muhtari luftoi gjithashtu kundër Kolonizimit Francezë të Çadit dhe Okupimit Britanezë në Egjipt.
Pas shumë tentativave, forcat ushtarake italiane e kapën El-Muhtarin afër Slontës dhe e varën më 16 shtator 1931.
Organizatë ndërqeveritare
Një organizatë ndërqeveritara ose organizatë qeveritare ndërkombëtare është një organizatë e përbërë kryesisht shtetet e pavarura (që i referohet si shtete anëtarë), ose nga organizata të tjera ndërqeveritare. Organizatat ndërqeveritare shpesh thirren si organizata ndërkombëtare, edhe pse ky term mund gjithashtu të përfshijë edhe organizata jo-qeveritare ndërkombëtare siç janë organizatat pa-profit ndërkombëtare ose korporatat shumëkombëshe.
Kombet e Bashkuara
Misioni Anëtarësia
193 shtete anëtare. Anëtarësia është "...e hapur për të gjitha shtetet e tjera paqedashëse që pranojnë detyrimet që përmbahen në këtë Kartë dhe, në gjykimin e Organizatës, janë në gjendje dhe të gatshëm për të kryer këto detyrime."
Organizata e Traktatit të Atlantikut Verior (NATO)
Misioni
"Palët e këtij Traktati ripohojnë besimin e tyre në qëllimet dhe parimet e Kartës së Kombeve të Bashkuara dhe dëshirën e tyre për të jetuar në paqe me të gjithë popujt dhe të gjitha qeveritë. Ata janë të vendosur për të mbrojtur lirinë, trashëgiminë dhe qytetërimin e përbashkët të popujve të tyre, e themeluar mbi parimet e demokracisë, lirisë individuale dhe sundimit të ligjit. Ata kërkojnë të promovojnë stabilitet dhe mirëqenie në zonën e Atlantikut të Veriut. Ata janë të vendosur të bashkojnë përpjekjet e tyre për mbrojtjen e përbashkët dhe për ruajtjen e paqes dhe sigurisë. Prandaj ata pajtohen me këtë Traktat të Atlantikut të Veriut."
"NATO është një Aleancë e përbërë nga 28 shtete anëtare të pavarura."
Banka Botërore
Misioni Anëtarësia
Liqeni Assal
Liqeni Assal (arabisht: بحيرة عسل‎ Buḥayrah ʿAsal, fjalëpërfjalë 'liqen mjalti') është një liqen krater në shteti afrikan të Xhibutit, paraqet pikën më të ulët të Afrikës i cili shtrihet 156 metra nën nivelin e detit.
Liqeni Assal pas liqenit Don Juan në Antarktidë, Asali është liqeni i dytë më i madh në botë me 35 për qind të kripës. Uji i këtij liqeni është deri në dhjetë herë më i njelmët se ai i Detit të Zi.Liqeni i Asal është rezerva më e madhe e kripës në botë.
Në vitin 2015, Xhibuti e nominoi liqenin Assal për statusin e trashëgimisë botërore të UNESKO-s, dhe së bashku me uzinën e re industriale, ka propozime për të ndërtuar një qendër vizitorësh dhe për të zhvilluar resorte trajtimi shëndetësor të ngjashme me ato që gjenden në bregun e Detit të Vdekur në Izrael dhe në Jordani.
Villaudric
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Villaudric (Languedocien : Vilaudric ; Shqip: Viladriku) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.
Germania (libër)
thumb|500px|Harta e Perandorisë Romake dhe Germania Magna në fillim të shekullit 2, me vendndodhjen e disa fiseve të përshkruara nga Taciti si gjermanike Germania, i shkruar nga historiani romak Publius Cornelius Tacitus rreth 98 PK dhe i titulluar fillimisht "Mbi origjinën dhe situatën e popujve gjermanikë" (latinisht: De origine et situ Germanorum), ishte një vepër historike dhe etnografike mbi fiset gjermanike jashtë Perandorisë Romake.
Wide area network
WAN (nga anglishtja "wide area network"), është një tip rrjeti komunikimi mes kompjuterave që dallohet për një gjerësi territoriale prej shumë regjionesh gjeografike, pra me i gjerë sesa rrjeti lokal. Tipe te ngjashme te WAN jane PAN (nga anglishtja "Personal Area Network"), MAN (nga anglishtja "Metropolitan Area Network"), LAN (nga anglishtja "Local Area Network") dhe CAN (nga anglishtja "Campus Area Network").
Nënkontinenti indian
parapamje|250px|Harta gjeopolitike e nënkontinentit Indian Nënkontinenti indian është një rajon fiziografik në Azinë Jugore. Ndodhet në Pllakën Indiane, duke u shfaqur në jug në Oqeanin Indian nga Himalajet. Gjeopolitikisht, ai përfshin përgjithësisht vendet e Bangladeshit, Butanit, Indisë, Maldiveve, Nepalit, Pakistanit dhe Sri Lankës. Termat nënkontinenti Indian dhe Azia Jugore shpesh përdoren në mënyrë të ndërsjellë për të treguar rajonin, megjithëse termi gjeopolitik i Azisë Jugore shpesh përfshin Afganistanin. Ndonjëherë, përfshihet edhe Territori Britanik i Oqeanit Indian. Gjeoskema e Kombeve të Bashkuara për Azinë përfshin gjithashtu Iranin në Azinë Jugore.
Gjeologjikisht, nënkontinenti indian është i lidhur me masën tokësore që u shkëput nga superkontinenti Gondwana gjatë Kretakut dhe u bashkua me masën tokësore euroaziatike gati 55 milionë vjet më parë. Historikisht, si dhe deri në ditët e sotme, është dhe ka qenë rajoni më i populluar në botë, me afërsisht 20%-25% të popullsisë së botës në çdo kohë të historisë. Gjeografikisht, është rajoni gadishullor në Azinë Jug-Qendrore, i përvijuar nga Himalajet në veri, Hindu Kush në perëndim dhe Arakanezët në lindje. Rajonet gjeografike fqinje rreth nënkontinentit përfshijnë Pllajën Tibetiane në veri, Gadishullin Indokinez në lindje dhe Pllajën iraniane (ose Iranin e Madh) në perëndim.
Vendi
vend me kuptimin se eshte hapsir apo pjese toke e cila ndahet me ligj.Ka vende te ndryshme ne bote qe ndahen keshtu: Vendet arkeologjike,vende turistike,etj.
Emri i përgjithshëm
Emri i pergjitshem eshte nje emer qe eshte i shpeshtuar si:Djale,vajz,kafsh,vend,send,etj.Emri i pergjithshem shkruhet me shkronje te vogel.
Barbaggio
Barbaggio është një komunë në Francë. Barbaggio bën pjesë në departamentin Haute-Corse të rajonit Corsica. Komuna ka një popullsi prej 230 banorë dhe sipërfaqe 10.86 km².
Çedomir Jovanoviq
parapamje|Ceda Jovanovic Cedomir Jovanovic (serbisht: Čedomir "Čeda" Jovanović, qirilik: Чедомир "Чеда" Јовановић, lindur në 13 prill 1971) është një biznesmen dhe politikan serb.
Gjatë regjimit të Sllobodan Millosheviq në Jugosllavi, Jovanovic ishte një ndër studentët më aktiv në protestat midis viteve 1996-97 në moshën 25 vjecare. Jovanovic së bashku me një student tjetër, Cedomir Antic, ishin një ndërthemeluesit e Klubit Politik të Studentëve, njohur ndryshe me shkurtesën SPK, të cilët organizuan bojkotin e zgjedhjeve të përgjithshme në 1997. Në shkurt 1998, shumica e studentëve të këtij klubi iu bashkuan Partisë Demokratike së bashku me Jovanovic. Pas rënies së regjimit të Milloshevic, Jovanovic u përzgjodh nga Partia Opozitare Demokratike Serbe si deputet dhe u shndërrua në një prej drejtuesve parlamentar më të rinj në moshë, kur ishte vetëm 29 vjecar. Pas rënies së Milloshevicit, Jovanovic u sulmua me dhjetëra herë. Në 6 shkurt 2001 një lëndë shpërthyese shkatërroi makinën e Jovanovic. Në februari 6, 2001, një divajs egsploziv ka shkaterruar aorumjeti i Jovanović-it.
Në 31 mars 2001 Jovanovic u bë viktimë e një tjetër sulmi gjatë një incidenti të shtënash me armë, gjatë momentit të arrestimit të Milloshevicit. Në korrik 2012 Ministri i Mbrojtjes Dušan Mihajlović u shpreh se Jovanovic ishte në listën e personave më të korruptuar në Serbi. Jovanovic u përjashtua nga Partia Demokratike në 2004 për shkak të shkeljes së protokollit të partisë. Më pas ai themeloi partinë e tij politike në nëntor 2005, e cilësuar Partia Demokratike Liberale. Ai ishte kandidat i kësaj partie gjatë zgjedhjeve presidenciale në Serbi në 2008 si dhe në 2012.
Spahia (mbiemër)
Spahia është mbiemër shqiptar (nga Spahiu), ndër personat që e mbajnë janë:
Lépron-les-Vallées
Lépron-les-Vallées është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Lépron-les-Vallées ka një popullsi prej 99 banorë dhe sipërfaqe 6.42 km², me një dendësi prej 15 banor/km².
Bellecombe-Tarendol
Bellecombe-Tarendol është një komunë në Francë. Bellecombe-Tarendolbën pjesë në departamentin Drôme të rajonit Rhône-Alpes. Komuna ka një popullsi prej 96 banorë dhe sipërfaqe 13.48 km².
Garsia Lorkë, s'duhej të pushkatoheshe pa mua!
Garsia Lorkë, s'duhej të pushkatoheshe pa mua! : poezi, me autor Bajram Dabishevci, red. Melinda Fejzo. Botuar në Prishtinë në vitin 2017 nga "Pjetër Bogdani". Libri ka 202 faqe. ISBN 9789951736039
Shënime: Letërsia shqipe, poezia.
Le Pin-Murelet
Le Pin-Murelet (Ocitanisht: Le Pin Murelet ; Shqip: Pin-Murleti) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.
Fshat Maliq
është një fshat në Bashkinë Maliq në rrethin e Korçës në Shqipëri.
Bellecombe-en-Bauges
Bellecombe-en-Bauges është një komunë në Francë. Bellecombe-en-Baugesbën pjesë në departamentin Savoie të rajonit Auvergne-Rhône-Alpes. Komuna ka një popullsi prej 610 banorë (regjistrimi 2006) dhe sipërfaqe 22.89 km².
Arkitektura e dinastisë perëndimore Ganga
Dinastia Perëndimore Ganga ishte një dinasti e rëndësishme sunduese e Karnatakas së lashtë në Indi që zgjati nga viti 350 deri në vitin 1000 të e.s.. Ata janë njohur si 'Dinastia Perëndimore Ganga' për tu dalluar nga Dinastia Lindore Ganga që sunduan në shekuj më të vonshëm mbi Kalinga-n (Odisha moderne). Përgjithësisht besohet se dinastia perëndimore Ganga e filloi sundimin e saj gjatë një kohe kur klane të shumë-fishta vendase konsoliduan pavarësinë e tyre për shkak të dobësimit të Perandorisë Pallava në Indinë e Jugut. Stili arkitekturor i Dinastisë Perëndimore Ganga ishte i ndikuar nga ai Pallava dhe Badami Chalukya, përveç veçorive vendase të arkitekturës xhainiste. Kolonat Ganga me një luan konvencional në bazë dhe një trung të rrumbullakët mbi kokën e luanit,, Shikhara e shkallëzuar e faltores me modulime horizontale dhe kolona katrore ishin veçori të trashëguara nga Dinastia Pallava. Këto veçori gjenden edhe në struktura të ndërtuara nga vasalët e tyre, dinastia Bana dhe ajo Nolamba.
Mardhëniet me Besimet
Dinastia perëndimore Ganga përkrahu të gjitha besimet kryesore të kohës; xhainizmin, dhe sektet hindu të Shaivizmin, Brahminizmin, Vedizmin dhe Vaishnavizmin. Gjithësesi studiuesit kanë argumentuar se jo të gjithë mbretërit Ganga mund tu kenë dhënë prioritet të njëjtë të gjitha besimeve. Disa historianë besojnë se mbretërit Ganga ishin besimtarë të devotshëm xhainistë, megjithëse dëshmitë mbishkrimore nuk janë përcaktuese pasi ato përmendin kalamukha-t (asketikë të vendosur Shaiva), pasupata-t dhe lokayata-t (ndjekës të doktrinës Pasupatha) që lulëzuan në Gangavadi, duke treguar se Shaivizmi ishte po ashtu popullor. Mbreti Madhava dhe Harivarman ishin të përkushtuar ndaj lopëve dhe brahminëve ndërsa mbreti Vishnugopa ishte një Vaishnavist i përkushtuar. Mbishkrimet e Madhavas III dhe Avinitas përshkruajnë përkrahje bujare për urdhërat dhe tempujt xhainistë. Ka gjithashtu dëshmi mbishkrimore se mbreti Durvinita kreu flijime vedike duke u sugjeruar historianëve se ai ishte hindu që i përkiste vaishnavizmit ose shaivizmit. Gjithësesi, dokumentet e Dinastisë perëndimore Ganga nga Shekulli VIII tregojnë një ndikim të fortë xhainist të dëshmuar edhe nga shumë basadit që ata ndërtuan për shkak të popullaritetit të shenjtëve si Pushpdanta, Pujyapada, Vajranandi, Srivaradhadeva dhe Ajitasena.
Mardhëwniet me Xhainizmin
Xhainizmi u bë popullor në këtë dinasti në shekullin e VIII kur mbreti Shivamara I ndërtoi basadi të shumta xhainiste. Mbreti Butuga II dhe ministri Chavundaraya ishin xhainistë të vendosur që është e dukshme nga ndërtimi i skulpturës monolitike të Gommateshwaras. Adhurimi i gjurmëve të liderëve shpirtërorë si ato të Bhadrabahu-t në Shravanabelagola nga shekulli i X është konsideruar një paralele me Budizmin. Disa ndikime brahminike shihen në shenjtërimin e monolitit të Gomateshwaras që është statuja e Bahubalit, djali i Tirthankarit Adinatha (ashtu si hindutë adhurojnë djemtë e Shivës). Adhurimi i hyjnive dytësore si yaksa-t dhe yaksi-t, më herët të konsideruara si ndihmës të rëndomtë të tirthankarëve shihet që nga shekulli i VII deri në shekullin e XII. Para shekullit të VIII, tempujt xhainistë quheshin Chaitya, Cediya, Jainalaya, Jinageha ose Jinabhavana, termi Basadi u përdor vetëm më vonë. Popullariteti i xhainizmit mori një nxitje të mëtejshme nga mbretërit Ganga dhe Rashtrakuta, që nga koha e Amoghavarsha I. Megjithatë dëshmitë tregojnë një rënie në popullaritetin e tij midis drejtuesve vendorë (pronarët e tokave ose gavunda-t) nga shekulli i X kur ata filluan të favorizojnë shaivizmin. Koha e vërtetë e popullaritetit të xhainizmit në rajon ishte nga sundimi i shekullit të VIII të mbretit Shivamara I që çoi në ndërtimin e shumë basadëve. Mbreti Butuga II dhe ministri Chavundaraya ishin xhainistë të vendosur që dëshmohet nga ndërtimi i statujës monolitike të Gomateshwaras. Një historian ka pohuar se shumica e këtyre xhainistëve kërkonte çlirimin nga bota materliale (moksha) duke ftuar vdekjen nëpërmjet ritualeve dhe asketizmit (sannyasa) ishin nga komuniteti aristokratik dhe i pasur tregëtar, rituale të tilla mes njerëzve nga klasat e ulëta shoqërore ishin një gjë e rrallë. Gratë bënin gjithashtu përpjekje në favor të kauzës xhainiste, një konkubinë mbretërore Nandavva dhe një zonjë e pasur feudale, Attimabbe janë disa nga shembujt.
Adhurimi i hyjnive dytësore si yakshat dhe yakshinit, më parë të konsideruara si ndihmës të rëndomtë të tirthankarëve, ishte një zhvillim nga shekulli i VII deri në atë të XII. Kjo konsiderohet fillimi i kulteve devocionale që i ngritën yakshi Jvalamalini Kalpan dhe Bhairava Padmavati Kalpan në statusin e hyjnive. Jvalamalini, e paraqitur me flakë të dala përpara kokës së saj dhe duke mbajtur hark, mburojë, shigjeta, shpatë, disk (çakra) etj., në tetë krahët e saj dhe duke kalëruar një buall ishte ndihmësi i tirthanaras së tetë, Chandraprabha. Padmavati ishte yaksi i tirthankarës së njëzet e tretë, Parshva dhe mund të ketë rrjedhur nga adashi i tij hindu. Kulti i adhurimit është konsideruar konsistent me asimilimin e banorëve të pyjeve dhe tribuve në besimin xhainist dhe një shoqëri e bazuar në kasta. Ndërsa në fillim asketizmi përkrahej një shtim i përfshirjes së përkrahjes nga tregëtarët e pasur dhe mbretëria i bëri murgjit më të ngulitur në tempuj. Lutjet, liturgjitë, dekorimet dhe vajosjet e hyjnisë në tempujt Digambara kryhej nga upajjhayat ose acharyat. Në dallim nga kjo, besimtarët e vendosur në derasarët Svetambara ndërmirrnin këto aktivitete dhe pjesëtarët e tempullit bënin thjeshtë pastrimin. Asketikët nuk kërkonin në ndonjë kontakt të drejtëpërdrejtë me imazhin e hyjnisë, por e kalonin konën në pendim dhe meditim. Një historian ka propozuar se tempujt xhainistë mund të kenë punësuar oborrtarë (Devadasi ose Sule) megjithëse kjo mund të ketë qenë një zhvillim pas shekullit të X.
Shravanabelagola
Shravanabelagola është një qytet pranë Channarayapatnas së distriktit Hassan në shtetin indian Karnataka, 158 km nga Bangalore, kryeqyteti i Karnatakas. Statuja e Gommateshvaras Bahubali në Shravanabelagola është një nga Tirthat (vende pelegrinazhi) më të rëndësishme të Xhainizmit, që shënon një pikë kulmore në aktivitetin arkitekturor dhe skulpturor nën patronazhin e dianstisë perëndimore Ganga të Talakadit. Chandragupta Maurya thuhet se ka vdekur këtu në vitin 298 p.e.s. pasi u bë një murg xhainist dhe zhvilloi një jetë asketike. Shravanabelagola që do të thotë "Pellgu i bardhë i Shravanas" është emërtuar sipas figurës kolosale të Gommatas - prefiksi Śravana shërben për ta dalluar atë nga Belagolat e tjera me prefikset Hale- dhe Kodi-, ndërsa Belagola "pellgu i bardhë" është një aluzion për pellgun në mes të qytetit. Ekuivaletet sanskritisht Śvetasarovara, Dhavalasarovara dhe Dhavalasarasa të përdorura në mbishkrime e përkrahin këtë kuptim. Shravanabelagola ka dy kodra, Chandragiri dhe Vindhyagiri. Acharya Bhadrabahu dhe nxënësi i tij, Chandragupta Maurya besohet se kanë medituar këtu. Basadi i Chandraguptas, që i është kushtuar Chandragupta Mauryas, u ndërtua fillimisht këtu nga Ashoka në shekullin e III p.e.s.. Chandragiri ka gjithashtu përmendore për shumë murgj Shravaka që kanë medituar këtu që nga shekulli i V i e.s., duke përfshirë mbretin e fundit të dianstisë Rashtrakuta të Manyakhetas. Chandragiri ka edhe një tempull të famshëm të ndërtuar nga Chavundaraya.
Mbi kodrën Vindyagiri gjendet statuja monolitike 17.6 m e lartë e Gommateshvaras. Konsiderohet si statuja monolitike prej guri më e madhe në botë. Baza e statujës ka një mbishkrim në shkrimin devnagari, që daton nga viti 981, dhe që lavdëron mbretin dhe gjeneralin e tij, Chavundaraya, që e ngriti statujën për nënën e tij. Statuja është quajtur 'Statuja e Gommateshvaras' nga banorët kannada të Karnatakas, por xhainistët i referohen me emrin "Bahubali". Monoliti i Gomateshwaras i projektuar nga Chavundaraya është konsideruar pika kulmore e kontributit skulpturor Ganga në Karnatakan e lashtë. E skalitur në granit të bardhë të lëmuar, imazhi qëndron mbi një zambak. Nuk ka mbështetje dhe është 18 metra e lartë me fytyrën që është 2 metra. Me shprehjen e qetë të fytyrës, flokun e saj kaçurrelë me pamje të hijshme, antominë proporcionale, madhësia e monolitit dhe kombinimi i artit dhe zejtarisë ka çuar që ajo të quhet si arritja më e fuqishme skulpturore në Karnatakan mesjetare. Kolonat e tyre të veçuara të quajtura Mahasthambha ose Bhrahmasthambha janë konsideruar po ashtu si unike, shembuj të të cilave janë Kolona Brahmadeva dhe Kolona Tyagada Brahmadeva. Në krye të kolonaës trungu i të cilës (cilindrik ose tetëkëndor) është i dekoruar me bimë kacavjerrëse dhe motive të tjera bimore është Brahma i ulur dhe baza e kolonës normalisht ka skalitje të personaliteteve të rëndësishme xhainiste si dhe mbishkrime. Kontribute të tjera të rëndësishme janë basadit xhainistë kullat e të cilëve ka kate të zvogëluara gradualisht (talas) të zbukuruara me modele të vegjël tempujsh. Këto faltore të vogëltha kanë skalitje të tirthankarëve (shenjtë xhainistë). Në krye të tyre janë përdoren dritare gjysëm-rrethore që lidhin faltoret dhe Kirtimukha-n dekorative (fytyra demonësh). Basadi i Chavundarayas i ndërtuar në shekullin e X ose të XI, Basadi i Chandraguptas i ndërtuar në shekullin e VI si dhe statuja monolitike e Gomateshwara-s e vitit 982 janë monumentet më të rëndësishme në Shravanabelagola.
Në Shravanabelagola gjenden këto basadi xhainistë:
Basadi Panchakuta në Kambadahalli
Basadi Panchakuta (ose Basadi Panchakoota) është i vendosur në fshatin Kambadahalli të distriktit Mandya në shtetin indian Karnataka, në Indinë jug-perëndimore. Është një nga shembujt më të përsosur të Arkitekturës Dravidiane të jugut të Indisë së varietetit të të dinastisë perëndimore Ganga, i lidhur me besimin dhe ikonografinë xhaine. Sipas historianit K.R. Srinivasan, kompleksi tempullor, që u ndërtua nga mbretërit e dinastisë perëndimore Ganga i përket periudhës midis viteve 900-1000 të e.s.. Historiani Sarma megjithatë i cakton një datë më të hershme të shekullit të VIII bazuar në gjurmët e hershme të ndikimeve Pallava-Pandya dhe Chalukya-Pallava. Basadi Panchakuta në Kambadahalli është një tempull xhainist me pesë kulla dhe ka një kolonë monumentale të veçuar të quajtur Brahmadeva. Kamaret e murit këtu janë të kurorëzuara me torana (arkitra) me skalitje me motive floreale, krijesa hyjnore duke fluturuar (gandharva) dhe imazhe përbindshash (makara) të kalëruar nga Yaksa (ndihmës të shenjtëve) ndërsa kamaret janë të zëna nga imazhe të vetë tirthankarëve. Kambadahalli gjendet 18 km nga qyteti i famshëm i trashëgimisë xhainiste Shravanabelagola, në autostradën Mandya-Shravanabelagola. Nga mbishkrimet, mësohet se kompleksi tempullor ka qenë rinovuar gjatë shekujve të fundit, duke përfshirë atë gjatë sundimit të perandorisë Hoysala. Srinivasan e përshkruan atë si një "pikë referimi në arkitekturën e Indisë së jugut".
Tempulli është ndërtuar në dy faza, ku në të parën u ndërtuan tre faltore (trikutachala). Faltorja qendrore është e drejtuar nga veriu, një faltore është e drejtuar nga perëndimi ndërsa tjetra nga lindja. Faltorja qendrore ka një Shikhara katrore të quajtur Brahmachhanda girva-shikhara. Faltoret e drejtuara nga perëndimi dhe lindja kanë shikhara të quajtura përkatësisht Rudrachhanda griva-shikhara dhe Vishnuchhanda griva-shikhara. Dizajni i shikharave flet për shijen e lartë artistike të ndërtuesve. Rreshti i parë (tala) i shikharës është sa një e treta e lartësisë së përgjithshme të kullës, ndërsa rreshti i dytë është sa gjysma e lartësisë së të parës. Secila nga tre faltoret ka vestibule individuale (gjysëm holle ose ardha-mantapa) që janë të hapura në një holl të përbashkët të hapur të quajtur mahamantapa ose navaranga, tavani i të cilës është i mbajtur nga katër kolona qendrore të zbukuruara. Në hyrje të faltoreve (bilpitha) gjendet gardianët në "tetë drejtimet" (ashtadikpalaka; ashta - "tetë", dik - "drejtim", palaka - "mbajtës") me bashkëshortet dhe mjetet e tyre (vahana)
I gjithë kompleksi është i orientuar drejt kolonës mbresëlënëse Brahmadeva nga veriu. Faltorja kryesore qendrore bujt imazhin e Adhinatha-s, tirthankara i parë xhainist (shenjtë mësues). Faltorja e drejtuar nga perëndimi (djathtas) dhe ajo e drejtuar nga lindja (majtas) kanë imazhe të tirthankarëve më të vonë, Shantinatha dhe Neminatha përkatësisht. Sipas Robert J. Del Bonto, i cili drejtoi kërkimet në sit, dy faltoret që përbëjnë shtesa të mëvonshme janë një ndërtim dyjar, të drejtuara nga njëra-tjetra, kanë vestibule individuale dhe një mandapa të mbyllur dhe një mandapa të hapur në një verandë të përbashkët me kolona (mandapa e hapur). Kritiku i artit M. H. Dhaky i quan ato "Basadi Shantinatha" dhe i konsideron një shembull të mirë të fazës "përfundimtare" të artit Ganga. Tempulli paraqet skulptura të rafinuara të Yaksha-ve (shpirtëra mirëdashës mashkullorë) dhe Yakshi-ve (kundërpjesët femërore) xhainiste periudhave të dinastisë perëndimore Ganga dhe asaj Hoysala. Kompozimi i përgjithshëm i tempullit, sipas Sarma-s, është "i kthjellët në strukturë dhe funksion" pa ndonjë mbi-dekorim të theksuar.
Marrdhëniet me Hinduizmin
Dinastia perëndimore Ganga ndërtoi shumë tempuj Hindu me Gopuramë mbresëlënës dravidian që përmbajnë figura në stuko nga panteoni hindu, dritare dekorative që janë të vendosura te mandapa (holli) bashkë me relieve të saptamatrika-ve (shtatë nënat qiellore). Disa shembuj të mirënjohur janë Tempulli i Arakeshvaras në Hole Alur, tempulli i Kapileswaras në Manne, tempulli i Kolarammas në Kolar, Tempulli i Rameshvaras në Narasamangala, Tempulli i Nageshvaras në Begur dhe Tempulli i Kalleshvaras në Aralaguppe. Në Talakad ata ndërtuan tempullin e Maralesvaras, tempullin e Arakesvaras dhe tempullin e Patalesvaras. Ndryshe nga tempujt xhainistë ku dekorimi i frizës floreale është i zakonshëm, tempujt hindu dallohen nga frizat (pllakatat prej guri me relieve dekorative) duke ilustruar episode nga epika dhe puranat. Një tjetër trashëgimi e veçantë e Dinastisë Ganga janë numri i virgal-ëve (lapidare heroike) që ata kanë lënë; përmendore që përmbajnë detaje skulpturore në relieve me skena lufte, hyjnish hindu, saptamatrika, tirthankarë xhain dhe vdekje rituale (si Lapidari heroik Doddahundi). Brahminizmi vedik ishte popullor në shekujt e VI dhe të VII kur mbishkrimet referojnë dhurime të bëra ndaj brahminëve Srotriya. Këto mbishkrime përshkruajnë edhe trashëgiminë gotra të famijeve mbretërore dhe pjesëmarrjen e tyre në rite të tilla vedike si asvamedha (flijimi i kalit) dhe hiranyagarbha. Brahminët dhe mbretërit gëzonin një mardhënie reciprokisht të leverdisshme; ritualet e kryera nga brahminët i dhanë legjitimitet mbretërve dhe dhurimet e tokave të bëra nga mbretërit ndaj brahminëve i ngriti ata në shoqëri në nivelin e pronarëve të pasur të tokave, që i integruan banorët e pyjeve në një shoqëri të bazuar në kasta. Brahminët tani kërkonin dhe zinin pozicione të rëndësishme në ushtri dhe administratë. Brahminët filluan të bënin dhurime për ndërtimin e përmendoreve të heronjve të rënë dhe dhuronin toka për ndërtimin e tempujve. Nga fundi i shekullit të X, rezidentët brahminë në agrahara (shkolla mësimi) merrnin pjesë në format puranike të adhurimit të tempujve, duke ndërtuar të rinjë ose duke vepruar si garantë për dhurimet devabhoga (dhurime tempullore). Vaishnavizmi mbajti një profil të ulët dhe jo shumë mbishkrime përshkruajnë dhurime ndaj kauzës së tij. Disa tempuj vaishnavitë të ndërtuar nga mbretërit Ganga janë tempujt Narayanaswami në Nanjangud, Sattur dhe Hangala në distriktin modern të Mysores, tempujt Kodandarama dhe Yoga Narasimha në distriktin modern të Chikkamagaluru dhe tempulli Nolamba Narayaneshvara në Avani në distriktin modern të Kolarit. Hyjnia Vishnu paraqitej me katër krahë duke mbajtur një kërmill deti (sanka), disk (cakra), çomagë (gada) dhe zambak (padma).
Nga fillimi i shekullit të VIII, u rrit në çdo seksion të shoqërisë patronazhi ndaj shaivizmit; elita vendore, pronarët e tokave, asambletë (samaya), shkollat e mësimit (aghrahara) dhe familjet kryesore drejtuese si ato të mbretërive Bana, Nolamba dhe Chalukya e përkrahën gjerësisht shaivizmin. Midis mbretërve minorë Chalukya, Narasinga Chalukya i Mysores ndërtoi tempullin Narasingeshwara dhe mbretërit Goggi dhe Durga ndërtuan tempullin e Buteshvaras në Varuna në rajonin modern të Mysores. Si pasojë e përpjekjeve të fuqishme të priftërinjve dhe asketikëve, urdhërat e murgjërve shaivist lulëzuan në shumë vende si Kodrat Nandi, Avani dhe Hebbata në distriktin modern të Kolarit, veçanërisht që nga shekulli i IX e më tej kur priftërinjtë e tempujve dhe asketikët luajtën një rol aktiv në ndërtimin e tempujve. Ndryshe nga xhainizmi ku dokrinat strikte i ndalonin asketikët dhe murgjërit të përfshiheshin në aktivitetet e bazuara në tempull, rregullime të tilla nuk i ndalonin predikuesit shaivitë që ia kushtonin energjitë e tyre mbledhjes së mbështetjes së besimtarëve për aktivitetet tempullore. Tempujt e Shivas përmbanin një Shiva linga (fallus) në shenjtërore mbashkë me imazhe të hyjneshës nënë, Suryas (perëndia e diellit). Ndonjëherë përfshiheshin imazhe të perëndisë vaishnavite duke pohuar natyrën gjithëpërfshirëse të Shivës. Nandi (një dem dhe ndihmës i Shivës) nomralisht vendosej në një pavjon të veçantë përballë shenjtërores. Linga ishte e bërë nga njeriu dhe në disa raste kishte gdhendje të Ganapatit (djali i Shivës) dhe Parvatit (bashkëshortja e Shivës) në të. Linga ishte e bërë nga njeriu dhe me raste kishte skalitje të Ganapatit (djali i Shivës) dhe Parvatit (bashkëshortja e Shivës) në të. Përveç manastireve, seli të urdhërave kalamukha ekzistonin në distriktet moderne të Kolarit, Mysores dhe Tumkurit. Këta urdhëra ishin më pak të dukshëm në distriktin modern Hassan dhe rajonet e Chikkamagaluru ku xhainizmi ishte popullor.
Roquesérière
Roquesérière (Ocitanisht: Ròcacerièra ; Shqip: Rokaqerra) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.
Transporti
Stacioni Roqueserière-Buzet është në linjën hekurudhore nga Tuluza në Rodez.
Cliron
Cliron është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Cliron ka një popullsi prej 309 banorë dhe sipërfaqe 6.18 km², me një dendësi prej 50 banor/km².
Rreth vitit
Circa (nga latinishtja 'përreth, rreth, afërsisht, përafërsisht' ) shkurtuar shpesh ca. ose c. nënkupton "afërsisht" në disa gjuhë evropiane dhe përdoret si një fjalë e huazuar në anglisht, zakonisht duke iu referuar një date. Circa përdoret gjerësisht në shkrimet historike kur datat e ngjarjeve nuk dihen saktësisht.
Kur përdoret në intervalin e datave, afërsisht zbatohet para çdo date të përafërt, ndërsa datat pa afërsisht ato që paraprijnë ato zakonisht supozohet se dihen me siguri.
Plovisht
është një fshat në Bashkinë Maliq në rrethin e Korçës në Shqipëri.
Barbaira
Barbaira është një komunë në Francë. Barbaira bën pjesë në departamentin Aude të rajonit Languedoc-Roussillon. Komuna ka një popullsi prej 733 banorë dhe sipërfaqe 9.4 km².
Selman Kukaleshi
Selman Kukaleshi i njohur në të folmen tironse Mon Kukaleshi (Tiranë, 1900 - Liban, 1983) ka qenë shef i policisë së Tiranës gjatë prefekturatit të Qazim Mulletit, bashkë me të cilin u portretizua në komedinë "Prefekti".
Oskarshamn
Edukimi
Qyteti ka katër shkolla kryesore fillore: Norra Skolan, Vallhalla skolan, Rödsle Skolan dhe Kristinebergs Skolan. Qyteti ka poashtu dy gjimnaze, Oscarsgymnasiet (gjimnazi kryesor) dhe Elajogymnsiet (e specializuar në energjinë elektrike).
Mondonville, Haute-Garonne
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Mondonville (Ocitanisht: Mondonvila ; Shqip: Mondonvila) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.
Fluturimi i jasemintë
Fluturimi i jasemintë : proza poetike, me autore Zade Kuqi, red. Menduh Kelmendi. Botuar në Prishtinë në vitin 2017 nga "Pjetër Bogdani". LIbri ka 202 faqe. ISBN 9789951736008
Shënime: Letërsia shqipe, proza.
Bellefond, Côte-d'Or
Bellefond është një komunë në Francë. Bellefondbën pjesë në departamentin Côte-d'Or të rajonit Bourgogne. Komuna ka një popullsi prej 800 banorë dhe sipërfaqe 2.47 km².
Bertoncourt
Bertoncourt është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Bertoncourt ka një popullsi prej 131 banorë dhe sipërfaqe 6.83 km², me një dendësi prej 19 banor/km².
Muvekiti
parapamje|[[Muvakkithane ("shtëpiza e muwaqqit") në Ajasofja, Stamboll]] Në historinë islame, një muvakit (Arabisht: مُوَقَّت muwaqqit, më rrallë ميقاتي mīqātī) ishte një astronom i ngarkuar me matjen e kohës dhe rregullimin e kohës së namazit në një institucion islamik si një xhami apo një medrese. Ndryshe nga muezini i cili zakonisht zgjidhej për devotshmërinë dhe zërin e tij, një muwaqqit përzgjidhej për diturinë dhe aftësinë e tij në astronomi.
Jo të gjitha xhamitë kishin një muvaqqit. Zyra u regjistrua fillimisht në fund të shekullit të 13-të në Xhaminë e Amr ibn el-As në Sulltanatin Mamluk të Kajros dhe më pas u përhap në pjesë të ndryshme të botës myslimane. Edhe atëherë, shumë xhami të mëdha mbështeteshin vetëm te muezinët për të përcaktuar kohën e lutjes duke përdorur metoda tradicionale, të tilla si vëzhgimi i gjatësisë së hijeve dhe fenomeneve të muzgut. Mungesa e burimeve historike dhe e hulumtimit e bën të vështirë konstatimin e funksioneve dhe roleve specifike të muvakitit. Ka paqartësi mes historianëve të shkencës nëse muvakit ishte një zyrë e specializuar, mbajtësi i së cilës merrej ekskluzivisht me çështje astronomike, apo nëse ishte pjesë e një roli më të gjerë të një mësuesi (müderris) i cili gjithashtu punonte dhe jepte mësim në fusha të tjera.
Gjatë kulmit të tij në shekullin e katërmbëdhjetë dhe të pesëmbëdhjetë, shkencëtarët e shquar mbajtën postin e muvakitit. Për shembull, Ibn al-Shatir (1304–1375) dhe Shams al-Din Abu Abd Allah al-Khalilii (1320–1380) formuan një ekip muvakiti në Xhaminë Emevi të Damaskut. Siria dhe Egjipti ishin qendrat kryesore të veprimtarisë muwaqqit në këto shekuj, ndërsa zyra u përhap në Palestinë, Hexhaz, Tunizi dhe Jemen. Zyra vazhdoi të regjistrohej deri në shekullin e nëntëmbëdhjetë, ndonëse muvakitet prodhonin më pak traktate dhe instrumente sesa në kohët e mëparshme. Sot, xhamitë përdorin oraret e lutjeve të prodhuara nga agjenci fetare ose shkencore ose orë të programuara për këtë qëllim. Këto lejojnë përcaktimin e saktë të kohëve të namazit pa aftësitë e specializuara të një muwaqqit.
Nurmes
Nurmes (Nurmeksen kaupunki), është një komunë në Finlandë. Është e vendosur në provincën Finlanda Lindore, dhe është pjesë e rajonit Karelia Veriore.
Bellefond, Gironde
Bellefond është një komunë në Francë. Bellefondbën pjesë në departamentin Gironde të rajonit Aquitaine. Komuna ka një popullsi prej 230 banorë dhe sipërfaqe 3.19 km².
Xhoni Inglish
Johnny English (Xhoni Inglish) është një film aksion spiun i vitit 2003 me regji të Peter Howitt dhe shkruar nga Neal Purvis, Robert Wade dhe William Davies. Rowan Atkinson luan rolin kryesor, ku personazhin e përzien me atë të Mr. Bean. Për shkak suksesit të filmit, filmi pasohet nga Johnny English Reborn (2011) dhe Johnny English Strikes Again'' (2018).
Përmbajtja
I dhënë për të prishur një komplot për të vjedhur xhevahirët e kurorës të rivendosur rishtas, Enlish takon Lorna Campbell misterioze në zbulimin e argjendarive në Kullën e Londrës. Gjatë një mbyllje të papritur, xhevahiret janë vjedhur. Në pasojat kaotike, English aksidentalisht rrëzojnë nënkryetarin e sigurisë dhe pretendojnë të luftojnë një "sulmues" imagjinar për të mbuluar gabimet e tij; ai përbën një përshkrim të rremë të të dyshuarit tek kreu MI7 Pegasus.
English dhe ndihmësi i tij Angus Bough zbulojnë se xhevahiret u hoqën përmes një vrimë të hapur nën rastin e tyre të shfaqjes. Pas tunelit, ata përballen me hajdutët gjermanë Dieter Klein dhe Klaus Vendetta, të cilët shpëtojnë në një makinë e barelës. Pas ndjekjes së makinës së gabuar, English hyn në një vend varrezash dhe mendon që njerëzit janë duke aktruar, por më vonë e kupton dhe Bough vjen në shpëtimin e tij, duke pretenduar se English është një pacient mendor i shpëtuar dhe që pozon si mjek i të çmendurve.
English lidh hajdutët me Paskal Savazhin, një sipërmarrës francez i burgjeve që ndihmoi në rivendosjen e xhevahireve. Pegasus i konsideron pretendimet e English si absurde dhe paralajmëron atë që të mos përfshijë Savazhin. Në parkun e makinave, English dhe Bough sulmohen nga Vendetta por janë të padëmtuar. English përsëri takon Campbell në restorantin YO! Sushi, duke njohur motoçikletën e saj rozë. Pasi e kanë parë atë në dy skena krimi, dyshimet në English thellohen kur të dhënat e saj nuk mund të gjenden në asnjë kompjuter qeveritar.
English dhe Bough parashutojnë në selinë e Savazhit, por English gabimisht zbarkon në një kullë identike, Spitalin e Qytetit. Duke arritur ndërtesën e saktë, të dy mësojnë se Savazhi, një pasardhës i Charles Edward Stuart, planifikon ta bën veten mbret, duke përdorur një shtytës për të falsifikuar Kryepeshkopin e Canterbury. Campbell arrin dhe zbulohet të jetë një agjente e Interpolit që ndjek Savazhin. Me dëshmi të përfshirjes së Savazhit, English rrëzon një pritje të organizuar nga Savazhi por është pezulluar nga Pegasus për veprimet e tij të ngathët.
Savazhi heq planin e tij për të përdorur Kryepeshkopin e rremë dhe në vend të kësaj i dërgon minionët e tij për të detyruar Mbretëreshën Elizabeth II të abdikonte duke kërcënuar corgisin e saj, duke bërë që e gjithë vargu trashëgimtar të zhdukej e që Savazhi të bëhej mbret. Campbell, i vendosur tani në krye të detyrës nga Pegasus, viziton English e dëshpëruar dhe e bind atë të udhëtojë me të në kështjellën franceze të Savazhit për të hetuar. Duke përgjuar takimin e Savazhit me kriminelë të njohur ndërkombëtarisht, English dhe Campbell mësojnë se ai planifikon të shndërrojë të gjithë Anglinë në burgun më të madh në botë. Agjentët ekspozohen kur English aktivizon aksidentalisht një mikrofon, dhe ata mbahen të burgosur.
Bough shpëton English dhe Campbell dhe ata nxitojnë për të ndaluar kurorëzimin e Savazhit. English rrëzon kurorëzimin dhe zbulon që Kryepeshkopi në pjesëmarrje është i vërtetë. I pavendosur, English urdhëron Bough të luajë DVD inkriminuese, dhe e sheh veten duke pastruar dhëmbët dhe të njëjtin kohë duke luajtur këngën e ABBA "Does Your Mother Know"; Savazhi kishte përgjuar në banesën e English. Duke u poshtëruar, English lëkundet për të vjedhur kurorën e Shën Eduardit nga Kryepiskopi. Savazh përpiqet të vrasë English, i cili i heq kurorën. Sidoqoftë, English bie nga litari, bie mbi fron dhe kurorëzohet; ligjet e trashëgimisë do të thojnë që English tani është teknikisht Mbreti i Anglisë. Në veprimin e tij njëjësor si mbret, English ka arrestuar Savazhin dhe rikthen fronin mbretëreshës, duke kërkuar thjesht një titull si kalorës si shpërblim.
Savazh dënohet me vdekje për tradhëti të lartë, ndërsa English dhe Campbell voziten në Francën e Jugut për një festë romantike, vetëm që English heq aksidentalisht atë nga makina e tij ndërsa u përkulën për ta puthur. Skena duke përfunduar filmi, Lorna zbret në një pishinë hoteli, ku Bough po pushon së bashku me një njeri identik me sulmuesin fiktiv English, që ia përshkroi Pegasusit.
Vlerësimi
Në Rotten Tomatoes, filmi ka një vlerësim aprovimi prej 33% bazuar në 121 shqyrtime me një vlerësim mesatar prej 4.8/10. Në Metacritic, filmi ka një rezultat prej 51 nga 100 bazuar në 32 kritikë, duke treguar "kritika të përziera ose mesatare".
Fjalori Onomastik i Epirit
Fjalori Onomastik i Epirit është një libër nga Fatos Mero Rrapaj mbi onomastikën (emrat e përveçëm) e Çamërisë. U botua më 1995 në Tiranë nga Eurorilindja.
Liqene natyrore
Liqenet natyrore jane ata liqene te cilet i ka krijuar natyra.Me uje natyror,te paster dhe pa kimikate.
Shravanabelagola
Shravanabelagola është një qytet i gjendur pranë Channarayapatnas së distriktit Hassan në shtetin indian Karnataka dhe që është 158 km nga Bangalore, kryeqyteti i shtetit. Statuja e Gommateshvaras Bahubali në Shravanabelagola është një nga Tirthat (vende pelegrinazhi) më të rëndësishme të Xhainizmit, që shënon një pikë kulmore në aktivitetin arkitekturor dhe skulpturor nën patronazhin e Dianstisë perëndimore Ganga të Talakadit. Chandragupta Maurya thuhet se ka vdekur këtu në vitin 298 p.e.s. pasi u bë një murg xhainist dhe zhvilloi një jetë asketike.
Vendndodhja
Shravanabelagola gjendet 13 km në jug-lindje të Channarayapatnas në Channarayapatna taluk të distriktit Hassan të Karnatakas. Është një një distancë prej 51 km në jug-lindje të Hassanit, qendrës së distriktit. Është i vendosur në një distancë prej 12 km në jug të autostradës Bangalore-Mangalore (NH-48), 78 km nga Halebidus, 89 km nga Beluri, 83 km nga Mysore, 233 km nga Mangalore, 17 km from Hirisave dhe 157 km nga Bangalore, kryeqyteti i Karnatakas.
Etimologjia
Shravanabelagola që do të thotë "Pellgu i bardhë i Shravanas" është emërtuar sipas figurës kolosale të Gommatas - prefiksi Śravana shërben për ta dalluar atë nga Belagolat e tjera me prefikset Hale- dhe Kodi-, ndërsa Belagola "pellgu i bardhë" është një aluzion për pellgun në mes të qytetit. Ekuivaletet sanskritisht Śvetasarovara, Dhavalasarovara dhe Dhavalasarasa të përdorura në mbishkrime e përkrahin këtë kuptim. Disa mbishkrime e përmendin emrin e vendit si Belgula, që ka ngritur një tjetër version të emrit nga bima Solanum ferox (patëllxhane me qime). Ky derivim është në aluzion me një traditë që thotë se një e moshuar e devotshme e vajosi plotësisht imazhin kolosal me qumështin e sjellë me vete në një gullakayi ose patëllxhane. Vendi është i përcaktuar edhe si Devara Belgola, "Pellgu i bardhë i zotit" dhe Gommatapuram, "qyteti i Gommatas" në disa mbishkrime.
Historia
Shravanabelagola ka dy kodra, Chandragiri dhe Vindhyagiri. Acharya Bhadrabahu dhe nxënësi i tij, Chandragupta Maurya besohet se kanë medituar këtu. Basadi i Chandraguptas, që i është kushtuar Chandragupta Mauryas, u ndërtua fillimisht këtu nga Ashoka në shekullin e III p.e.s.. Chandragiri ka gjithashtu përmendore për murgj Shravaka të shumtë që kanë medituar këtu që nga shekulli i V i e.s., duke përfshirë mbretin e fundit të dianstisë Rashtrakuta të Manyakhetas. Chandragiri ka edhe një tempull të famshëm të ndërtuar nga Chavundaraya.
Mbi kodrën Vindyagiri gjendet statuja monolitike 17.6 m e lartë e Gommateshvaras. Konsiderohet si statuja monolitike prej guri më e madhe në botë. Baza e statujës ka një mbishkrim në Prakrutha  dmth. në shkrimin devnagari, që daton nga viti 981. Mbishkrimi lavdëron mbretin dhe gjeneralin e tij, Chavundaraya që e ngriti statujën për nënën e tij. Çdo dymbëdhjetë vjet, mijëra besimtarë mblidhen këtu për të kryer Mahamastakabhisheka-n, një ceremoni spektakolare në të cilën statuja vajoset me ujë, shafran, mjell orizi, lëng kallam sheqeri, brum druri sandali, dhe lule të arta dhe të argjendëta. Mahamastakabhisheka tjetër do të kryhet në vitin 2018. Statuja është quajtur 'Statuja e Gommateshvaras' nga banorët kannada të Karnatakas, por xhainistët i referohen me emrin "Bahubali".
Gjëra të tjerë të shquara
Shravanabelagola është vendndodhja e lashtë e Bhattaraka Mathas, që i përketë linjës së trashigimisë Desiya Gana të Mula Sangh-ut, nga tradita manastirore xhaine Digambara. Bhattarakat janë të gjitha të emërtuara Charukirti. Bahubali College of Engineering është një institut arsimor në Shravanabelgola.
Historia e letërsise shqiptare 1 (për shkollën e mesme të përgjitshme) 1975
Historia e letërsise shqiptare 1 (për shkollën e mesme të përgjitshme) botim i Shtepise botues e te librit shkollor  Tirane 1975. Liber shkollor per sistemin e shkolles se mesme
Pershkrimi
Liber shkollor i ribotuar tete here nga 1975 deri me 1983. Format libër xhepi 12.5 me 20 cm.Cmimi ne 1983 4 lek
Hartuesit
Jorgo Bulo, Ali Xhiku, Klara Kodra, Nasho Jorgaqi Vehbi Bala, Adriatik Kallulli
Naxhi Bakalli
Naxhi Bakalli është një piktor shqiptar.
Vlerësime
Në vitin 1983, piktorit Naxhi Bakalli i jipet titulli “Artist i merituar” për rezultatet e arrijtura në krijimtari. Me 2004 fiton çmimin e parë në Konkursin “Artistët mesdhetarë” në Athinë. Artisti ka realizuar me sukses edhe muralet “Kuvendi i Dukagjinit të Matit” l986, (në sipërfaqe prej 20 metrash katrorë) për Muzeun e Burrelit, si dhe muralin “Legjenda e Ylberit” 1990, (në sipërfaqe pre 44 matrash katrorë) për Lokalin Turistik në Tiranë.
Filateli
Piktori Naxhi Bakalli është marrë edhe me dizenjimin e pullave postare. Ai me shumë sukses e ka pasuruar fondin e filatelisë shqipëtare, duke dhënë kontribut të madh në këte shkencë mbi pullat postare. Artisti tiranas vlerësohet për këte krijimtari, që është jo vetëm shqiptare por edhe universale, si nga studiues të vendit po ashtu dhe nga studiues e filatelistë të huaj. Nga viti 1977 e deri sot Ai është autor i më shumë se 50 serive pullash, të cilat janë të koleksionuara dhe në qarkullim në tërë botën. Këto seri janë me 2 e më shumë pamje, madje deri në 12.
Shih edhe
Interviste me Naxhi Bakallin në youtube
Notre-Dame de Paris
thumb|240px|Katedralja Notre-Dame de Paris, pamje nga jugu Notre-Dame de Paris (domethënë “Zonja jonë e Parisit”) është katedrale mesjetare katolike në Île de la Cité, qarku i katërt i Parisit, Francë. Katedralja konsiderohet një nga shembulli më i mirë i arkitekturës gotike franceze dhe kisha më e mirë në Kishën Katolike në Francë, dhe në botë.
Në 15 prill të 2019, rreth orës 18:50 CEST çatia e katedrales mori flakë duke e dëmtuar rëndë ndërtesën.
Ndërtimi
Në vitin 1160, për shkak se kisha në Paris ishte bërë ”Famulli e mbretërve të Evropës", peshkopi Maurice de Sully e cilësoi katedralen e mëparshme të Parisit, Saint-Étienne (Shën Stephen's), e cila ishte themeluar në shekullin e 4-të, e padenjë rolin e saj të lartë dhe e kishte prishur menjëherë pas marrjes së titullit të peshkopit të Parisit. Sipas legjendës, Sully kishte një vizion të një katedrale të lavdishme të re për Paris, dhe e skiconte atë në tokë jashtë kishës origjinale.
Për të filluar ndërtimin, peshkopi kishte shembur disa shtëpi dhe kishte ndërtuar një rrugë të re për të transportuar materiale për pjesën tjetër të katedrales. Ndërtimi filloi më 1163 gjatë mbretërimit të Louis VII dhe mendimi ndryshon nëse Sully ose Papa Aleksandri III hodhi gurithemelet të katedrales. Gjatë ndërmtimit, një numër i arkitektëve punuan me ndërtimin, diçka që stilet e ndryshme (dhe lartësitë) e kullave dëshmojnë për të. Ndërtimi i katedrales përfundoi në vitin 1345.
Këmbanat
Katedralja ka 10 këmbana, më e madhja, Emmanuel është vendosur në kullën jugore dhe peshon pak më shumë se 13 ton dhe është ngarkuar për të shënuar orët e ditës dhe për raste të ndryshme dhe shërbime. Kjo këmbanë gjithmonë bie e para, të paktën 5 sekonda para pjesës tjetër. Deri kohët e fundit, kishte katër këmbanat e shekullit të 19-të në rrota në kullën veriore, të cilat ishin duke u rrokullisur. Këto këmbana duhej të zëvendësonin nëntë që u hoqën nga katedralja gjatë Revolucionit dhe u vendosën për shërbime dhe festivale të ndryshme. Këmbanat dikur u rrokulluan me dorë, përpara se motorët elektrikë të lejonin që ato të vinin pa punë manuale. Kur u zbulua se madhësia e këmbanave mund të shkaktonte që të gjithë ndërtesën të lëkunde, duke kërcënuar integritetin e saj strukturor, ato u morën jashtë përdorimit. Këmbanat gjithashtu kishin çekiçë të jashtëm për të bërë një dallim nga një tastierë i vogël.
Kreshpanj
është një fshat në komunën Pojan në rrethin e Korçës të Shqipërisë.
Buf dëbore
Buf dëbore është një hut i madh, i bardhë i familjes Strigidae. Bufët dëbore janë vendas në rajonet e Arktikut si në Amerikën e Veriut ashtu edhe në Palearktik, shumohen kryesisht në tundër. Ai ka një numër përshtatjesh unike në habitatin dhe mënyrën e tij të jetesës, të cilat dallohen mjaft nga bufët e tjerë të mbetur. Një nga speciet më të mëdha të bufit, është e vetmja buf me pendë kryesisht të bardhë. Meshkujt priren të jenë një ngjyrë e bardhë më e pastër në përgjithësi ndërsa femrat kanë më shumë pjesë të gjera të kafesë së errët. Bufët meshkuj me dëborë të mitur kanë shenja të errëta që mund të duken të ngjashme me femrat deri në maturim, në këtë pikë ato zakonisht bëhen më të bardha. Përbërja e shenjave kafe në lidhje me krahun, megjithëse nuk është e pagabueshme, është teknika më e besueshme për moshën dhe gjininë e bufave dëbore.
Shumica e bufëve flenë gjatë ditës dhe gjuajnë natën, por bufi dëbore është shpesh aktiv gjatë ditës, veçanërisht gjatë verës. Bufët dëbore zakonisht ndërtojnë folenë në një ngritje të vogël në tokë të tundrës. Bufi dëbore vë një tufë shumë të madhe vezësh, shpesh nga rreth 5 deri në 11, me hedhjen dhe çeljen e vezëve mjaft të shkallëzuara. Pavarësisht verës së shkurtër Arktike, zhvillimi i të rinjve kërkon një kohë relativisht të gjatë dhe pavarësia kërkohet në vjeshtë.