cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Të folurit si sinjal í identitetit shoqëror
Pushteti dhe solidariteti
Së pari, mund të pritet që çdo gjuhë të ketë një mënyrë për të shënjuar dallimet e pushtetit, të solidaritetit, ose të të dyjave bashkë, dhe kjo mund të shpjegohet me rëndësinë e jashtëzakonshme të të dyjave (pushtetit dhe solidariteti) në marrëdhëniet ballë për ballë midis individëve dhe me nevojën e çdo individi për ta bërë të qartë mënyrën se si i vështron marrëdhëniet në fjalë. Së dyti, pushteti dhe solidariteti shumë shpesh shprehen me një game të njëjtë formash – p.sh, me të njëjtën game përemrash alternative – megjithëse mund të mos ndodhë gjithmonë kështu .p.sh., gjuha mijikenda( që flitet në verilindje të Kenia) u lejon folësve dy alternativa të njëjta për t’ju drejtuar një personi të vetëm, ashtu siç e bën  frëngjishtja, njëra nga të cilat është shumësi “ju”, pra nga fjala që gjithashtu mund të përdoret për t’iu  drejtuar më shumë se një personi {McGivney 1993}.
Përzgjedhja e përemrave pasqyron në mënyrë shumë besnike “hendekun e brezit”: nëse dëgjuesi i përket të njëjtit brez të prindërve të folësit, ai(si folës i gjuhës mijikend ) duhet të përdorë shumësin”ju”, pavarësisht nga mosha, pushteti, gjendja shoqërore, familjariteti i dëgjuesit dhe gjëra të tjera që mund të jenë të rëndësishme.{p.sh, nëse A-ja është vëllai i babait të B-së, B-ja duhet të përdorë  formën e shumësit “ju”, edhe sikur A-ja të jetë në fakt më i ri se B-ja, siç mund të ndodhë). Duke u kthyer tek universalja e dytë e përmendur, ne nuk mund të pohojmë që çdo formë që shpreh pushtet, duhet të shprehë gjithashtu  solidaritet dhe e anasjellta. Së treti, duket që, sa herë që pushteti edhe solidariteti paqyrohen me të njëjtën game formash, forma që e shpreh solidaritet të lartë, shpreh gjithashtu  pushtet më të madh të folësit edhe anasjelltas : pra, prototipat jokonfliktual janë: një vartës i afërt dhe një epror i largët. Ky çiftëzim nuk është KURRЁ i kthyer në të kundërtën, që të lidhë një epror të afërm me një vartës të largët.
Njëra është që ky kombinim i intimitetit dhe i dominimit është tipik për marrëdhëniet midis prindit dhe fëmijës, që është pa dyshim një nga marrëdhëniet themelore në shoqëri {Brown dhe Levinson 1987}. Ajo që ka rëndësi më tepër është mënyra si u drejtohen dhe si flasin prindërit për fëmijët, sesa e kundërta, sepse prindërit flasin shumë më parë sesa fëmija. Një shpjegim i drejtë është që solidariteti, në mënyrë të pashmangshme, do të rritet kur dy njerëz njihen më mire me njëri-tjetrin, kështu  që çështja është se kur bëhet ai i mjaftueshëm për të përgjigjur një gjuhë më intime?
Së fundi, nga universalja e tretë del një përgjithësim rreth përdorimit të emrave. Në çdo shoqëri ekzistojnë të paktën dy lloj emrash që janë të vlefshëm për t’u përdorur brenda një familjeje, për të identifikuar njerëzit si individë unikë ose për t’ju drejtuar atyre : emri i tyre (p.sh. Xhon) dhe emri i bazuar në rolin në familje (p.sh. mami).
Shenjuesit gjuhësorë të pushtetit dhe solidaritetit
Në gjuhën angleze shenjuesit kryesorë të pushtetit dhe solidaritetit mund të thuhet, pa frikë, që janë periferik në krahasim me sistemin global të gjuhës, në kuptimin që emrat e përveçë të përdorur si thirrorë (pra për t’iu drejtuar dikujt), mund të  ishin  trajtuar më vete në gramatikë me pak ose aspak rrjedhime për pjesët e tjera ( në fakt, do të shohim më tej që edhe në anglishte gjërat nuk janë kaq të thjeshta).
Balli Kombëtar
Krijimi i Ballit Kombëtar
Në vjeshtën e vitit 1943, Italia Fashiste kapitulloi. Vendin e saj e zunë trupat e Gjermanisë Fashiste që nisën të përndiqnin ushtarakët Italianë dhe prej provokimeve komuniste edhe çetat e brigadave Partizane. Me rëndësi për qeverinë e përkohshme të Ibrahim bej Biçakçiut ishte mbledhja e Asamblesë Kombëtare në mënyrë që të formohej qeveria mbi bazën e kushtetutës së vjetër të Zogut. Asambleja u mblodh në tetor në Pallatin Mbretëror. Hermann Neubacher, shefi i zyrës së Ministrisë së Jashtme naziste për Ballkanin, informoi qeverinë e përkohshme për njohjen që Gjermania i bëri pavarësisë së Shqipërisë duke i dorëzuar letrën përkatëse Kryetarit të Komitetit Kombëtar, Ibrahim Bej Biçakut. Me vendimin e Kuvendit Kombëtar u formua Këshilli i Regjencës, i cili do të zinte vendit e mbretit, në një formë shteti të parashikuar nga vendimet e Kongresit të Lushnjës. Nga ana tjetër sipas Neubacher-it njohja e asnjanësisë dhe e sovranitetit relativ të Shqipërisë nga Gjermania, dhe përmbushja e nevojave ushtarake të Gjermanisë për praninë e trupave të saj në Shqipëri përbënte një tipologji njohjeje të re në ligjin ndërkombëtar.
Qeveria e formuar në bashkëpunim me gjermanët shkatërruan në dy brigada komuniste në jugperëndim të Tiranës prej 2,000 vetash, në këtë bashkëveprim ndihmuan dhe trupa të Ballit Kombëtar.
Me fillimin humbjes së forcës së Gjermanisë në fillim të vitit 1944 (Gjermania po humbte beteja të ndryshme në bote kundër Aleatëve), edhe situata e Ballit në Shqipëri u dobësua, pasi gjermanët nuk mund ta mbështesnin Ballin si më parë. Me këtë situatë të favorshme Partizanët filluan një sulm frontal kundër Ballit. Oficerët Britanikë vëzhgonin që komunistët po përdornin armët e dhëna atyre nga britanikët për të luftuar Ballin shumë më tepër sesa për të luftuar Gjermaninë. Perëndimi po vërente që komunistët nuk mund të kishin fituar ndaj Ballistëve pa armët nga Britanikët, Amerikanët dhe Jugosllavia, dhe se Komunistët nuk kishin frikë të vrisnin bashkëkombësit e tyre.
Pas Luftës së Dytë Botërore me fitoren e Partise Komuniste, shumica e kryetarëve të Ballit Kombëtar u burgosën, ekzekutuan, apo u torturuan për rolin e tyre antikomunist me akuza si bashkëpunëtorë.
Balli Kombëtar në rajonet shqiptare të Kosovës e Maqedonisë
Pasi Gjermanët ishin dëbuar nga Partizanët Jugosllavë të Titos, dhe pasi komunistët fituan Luftën në Shqipëri, Tito urdhëroi mbledhjen e armëve në Kosovë dhe arrestimin e kryetarëve Ballistë Shqiptarë të Kosovës. Urdhri u prit keq nga Shqiptarët e Kosovës dhe shkaktoi një kryengritje. Në 2 Dhjetor 1944, Ballistë nga krahina e parapamje|350x350px|majtas|[[Mit’hat Frashëri, kryetar i Ballit Kombëtar]] Drenicës sulmuan minierën e Trepçës dhe objektiva të tjera. Gati 2 mijë antikomunistë shqiptarë përballuan një forcë trupash Partizane Jugosllave prej 30,000 trupash për dy muaj. Gjithashtu në Kërcove, Gostivar dhe Tetovë, Ballistët e mbetur u munduan të rrinin në kontroll të zonave edhe pse trupat Jugosllave kishin deklaruar fitore. Pas Luftës së Dytë edhe në Kosovë e Maqedoni, ashtu si në Shqipëri, shumica e kryetarëve të Ballit Kombëtar u burgosën, ekzekutuan apo torturuanër rolin e tyre në Luftën e Dytë.
Edhe pse kryengritja ishte shtypur, vetëm në vitin 1947 Kosova mund të integrohesh në Federatën Jygosllave, pas dy vjetësh rezistence.
Balli Kombëtar në Malin e Zi dhe në Sanxhak
Pjesë të Malit të Zi iu bashkëngjitën Shqipërisë në 1941, si Bellopoja, Pljevlja, Plava, Tutini, Plava, Gucia, Rozhaja, dhe Ulqini. Shumica e myslymanëve sllavë, si Xhemal Konicanin, u bashkuan me Shqiptarët e Ballit Kombëtar. Konicanini, një Jugosllav nga Tutini, formoi batalionin e Sanxhakut, me ndihmën e Ministrit të Brendshëm, Xhaferr Deva. Konicanini u identifikua me aspiratat e shtetit Shqiptar dhe ishte oficer i tij.
Haqif Blyta kryetari i atëhershëm i Bashkisë së Novi Pazarit dhe anëtar i partisë së Nexhip Dragës, Xhemal Konicanini dhe forca balliste, të organizuara nga Shaban Polluzha mundën me sukses forcat cetnike nga Novi Pazari dhe shpartalluan qendrën e tyre në Banja.
Edhe në zonat Shqiptare të Malit të Zi dhe Sanxhakut, ashtu si në Shqipëri, Kosovë, dhe Maqedoni, ish pjesëmarrësit në Ballin Kombëtar u torturuan, ekzekutuan dhe asgjësuan pas Luftës së Dytë Botërore nga UDB-ja dhe qeveritë Jugosllave të drejtuara nga Partia Komuniste Jugosllave.
Trashëgimia e Ballit Kombëtar
Pasi Lufta e Dytë Botërore mbaroi, dhe Balli Kombëtar u mund nga Komunistët Jugosllavë dhe Shqiptarë, luftëtarët e Ballit Kombëtar iken nga Ballkani dhe shkuan ne vende si Austri, Shtetet e Bashkuara të Amerikës, Australi, Zvicër dhe Amerikë e Jugut. Ballistët që nuk mundën të arratiseshin u ekzekutuan.
Tetova ishte dikur një nga bazat e Ballit Kombëtar në Maqedoni dhe qyteti ka akoma lidhje të forta me emrin e Ballit. Tifozat e klubit Shkëndija, kanë një grup që quhet Ballistët.
Të folurit si sinjal í identitetit shoqëror
Shenjuesit gjuhësorë të pushtetit dhe solidaritetit
Lexuesit anglishtfolës mund të mendojnë, qëe njejta gjë ndodh në të gjitha gjuhët, por kjo nuk është e vërtetë për këtë rast. Ёshtë normale që kontrasti pushtet – solidaritet të jetë mjaftë thelbësore dhe që gramatika t’í referohet  këtij kontrasti shumë here.
Një nga mënyrat më të lehta për të treguar që marrëdhëniet pushtet – solidaritet janë qendrore për gramatikën, është të theksohet që, deri edhe në anglishte, këto marrëdhënie nuk kufizohen te thirrorët. Nëse unë jam duke folur për John Brown-in unë kam saktësisht të njëjtën mundësi përzgjedhjeje midis John dhe Mr.Brown, ashtu si edhe kur unë jam duke ju drejtuar ati drejtpërdrejtë.
i kornizuar|qendër
Figura tregon një folës, F, duke biseduar me dikë tjetër (D) (dëgjuesi) rreth një njeriu R (referentit): vija e kthyer është një symbol që unë e kam përdorur gjetiu (Hudson 1995a) për të treguar marrëdhënien e referimit. D dhe R janë secili të lidhur me F si në bazë solidaritetit, i treguar me vijat e drejta edhe të pushtetit, i treguar me vijat me kënd. Figura tregon që D dhe R janë njerëz të ndryshëm, por kjo nuk është e nevojshme me doemos- unë mund të flas me ty rreth teje – edhe ne përdorim këtë rast të  vaçantë më pas.
Në diskutimin e më tejshëm, do të përdorim ’X ’ për të treguar veças D-në ose R-në, me përjashtim të  rastit kur dy elementet duhen dalluar. Pra, pyetja për të cilën interesohemi është: gjuhët, si i nxjerrin në pahë marrëdhëniet pushtetet – solidaritetet midis F-së dhe X-t.
Shkurt, përgjigjet që kemi gjetur, janë :
Shprehjet e përdorura për Xـ-n
Shprehjet gjuhësore që F-ja mund të përdorë për X-n përfshijnë jo vetëm emra, por edhe përemra vetor    ( ti, ai ) dhe emrat e përgjithshëm të zakonshëm (mama, grua). Përzgjedhja kontrollohet gjithmonë nga parimet e përgjithshme më shumë sesa nga tekat e folësit dhe një nga pyetjet kontrolluese është natyra e marrëdhënieve pushtet- solidratitet midis F-së dhe X-t. Në disa gjuhë deri edhe sintagmat emërore si kjo, mund të jenë të shenuara gjuhësisht për sa i përket pushtet- solidaritetit: p.sh,. japonishtja ka një parafjalë “honorifike” o- që mund ti shtohet një emri për të treguar respekt për referentin e tij, p,sh., në japonishte për likerin e orizit, që quhet në Perëndim sake, ekziston fjala o-sake!
Shprehjet e përdorura për F-në
Një tjetër mënyrë për të përcaktuar raportin midis F dhe X  është përmes zgjedhjes së shprehjes së përdorur për F-në. Me fjalë të tjera, sipas alternativave të pëedorura për I dhe me. Kjo është më pak e    përhapur, por ekziston. Një shembull veçanërisht í kultivuar gjendet në persishte, që ofron një gamë të gjerë alternativash (Jahangiri 1980, 174, 210: Jahangiri dhe HUDSON 1982, 56). Forma bazë është man ose mâ (që ka edhe kuptimin ("ne") dhe mund të tregojë më shumë nënshtrim sesa man ),  por ekzistojnë rreh 10 të tjera që bazohen në emrat e përgjithshëm që kanë kuptimin, "skllav ", "í përbuzur " dhe " dikush që lutet për ju ". Edhe japonishtja ka një varg fjalësh alternative për I ("unë").
Folja
Deri tani kemi shqyrtuar emrat dhe përemrat që mund të përdoren për t’ju drejtuar X-t, ose për të përmendur X-n. P ikërisht aty ne mund të presim që folësit të shprehin informacione rreth marrëdhënieve të tyre me X-n. Në disa gjuhë, ky informacion jepet në foljet kryesore të fjalisë në fjalë. Kjo është e rëndishme për çdo teori të strukturës së gjuhës, sepse folja është gjithashtu pika e mbledhjes e shumë informacioneve të tjera në fjali (p.sh., koha, mohimi, pyetjet dhe urdhërat tregohen tipikisht me foljen, dhe disa kufizohen te folja kryesore) dhe në të gjitha teoritë modern të gramatikës folja kyesore është יrrënja strukturore’            (ose ’koka ’) e gjithë fjalisë dhe nga ajo varen gjithë elementet e tjera: kyefjala, kundrinori, gjymtyrë të tjera (duke përfshirë edhe fjalitë e varura.
Gjithashtu italishtja ka një kundërvënie përemrash (si frëngjishtja tu ⁄vous )midis tu dhe lei, të dy me kuptimin e vetës së dytë, kështu që në dallimin foljor mund të shihet një pasojë e kundërvënies midis dy përemrave kyefjalë të konceptuara si " të dallueshëm " që manifestohet vetëm kur D-ja dhe R-ja janë í njëjti njeri. Foljet e varura (në fjalitë përcaktore, të kohës etj.) lihen gjithmonë në formën e tyre neutral.
Sërish, pra, ne gjejmë një ngjashmëri të rëndësishme midis " informacionit shoqëror " dhe llojeve të tjera të informacionit të shenjuar prej foljeve (Shibatani 1990 është një hyrje të qartë dhe burimin për të gjithë këta shembuj dhe të tjerë në sythet e mëtejshme: interpretimi sipas pushtetit dhe solidaritetit bazohet te Wetzel 1994). Përveç formave të distancës që tregojnë mungesën e solidaritetit me D-në, japonishtja í lejon folësit të tregojë marrëdhëniet e pushtetit edqeshhe në lidhje me R-në përmes zgjedhjes midis dy formave të foljes.
Shembujt e mëposhtëm ilustrojnë proceset e përshkruara.(Pjesëzat gad he o janë përdorur përkatësisht pas kryefjalës dhe kundrinorit dhe sיkanë të bëjnë fare me format honorifike.
Niveli leksikor í përgjithshëm
Një shembull í mirë í këtij shenjuesi gjendet në gjuhën javaneze (Geertz 1960) që ofron një sërë formash alternative, të renditura në fjalën, për çdo numër të madh kuptimesh. P.sh., Gertz jep format alternative për fjalinë e gjuhës Javanese me kuptimin Are you going to eat rice and cassava " Tani do hash oriz dhe cassava ?(e cila pa dyshim mund të përkthehet fjalë për fjalë nga anglishtja ) dhe tregon që ka dy ose tre fjalë të ndryshme në gjuhën havaneze për çdo fjalë të fjalisë në anglishte, me përjashtim të to edhe cassava.
Funksioni í niveleve stilistike është të shenjoj raportet pushtet-solidaritet midis F dhe D, dhe veçanërisht të ndërtojë "një mur të formalitetit të sjelljes " për të mbrojtur imazhin e pushtetit të dëgjuesit, që Geertz e quan "jetë e brendshme". Sa më í lartë të jetë niveli í  stilit: aq më shumë mure ngrihen për të mbrojtur dëgjuesin ndaj cenimit që çdo komunikim kryen në mënyrë të pashmangshme, ndaj jetës private. Në të gjitha gjuhëtfolësit përdorin gjuhën për të përcaktuar vendin e vetes në lidhje me njerëzit me të cilët bisedojnë dhe gjithashtu me njerëz për  të  cilët ata flasin.
Përfundimi
"Pushteti nuk kërkon shpjegime, por "solidariteti" është më i vështirë për t’u përcaktuar : ai lidhet me largësinë shoqërore midis njerëzve : sa përvojë dhe sa karakteristika shoqërore ( besimi, seksi, mosha, vendi i origjinës, raca, puna, interesí etj), kanë të përbashkët, në ç’masë janë të predispozuar të përjetojnë së bashku fakte intime dhe faktorë të tjerë.
Zgjedhja e përemrave në frëngjisht përfshin edhe pushtetin edhe solidaritetin, por duket që rëndësia relative e këtyre dy marrëdhenieve ka ndryshuar gjatë shekujve. Shenjuesit gjuhësorë të pushtetit dhe solidaritetit janë studiuar mjaft mire, kështu që janë propozuar të paktën katër universal të mundshme gjuhësore. Mund të pritet që çdo gjuhë të ketë një mënyrë për të shënjuar dallimet e pushtetit, të solidaritetit, ose të të dyjave bashkë, dhe kjo mund të shpjegohet me rëndësinë e jashtëzakonshme të të dyjave (pushtetit dhe solidariteti) në marrëdhëniet ballë për ballë midis individëve dhe me nevojën e çdo individi për ta bërë të qartë mënyrën se si i vështron marrëdhëniet në fjalë.
Ne nuk mund të pohojmë që çdo formë që shpreh pushtet, duhet të shprehë gjithashtu solidaritet dhe e anasjellta. Duket që, sa herë që pushteti edhe solidariteti pasqyrohen me të njëjtën game formash, forma që e shpreh solidaritet të lartë, shpreh gjithashtu pushtet më të madh të folësit edhe anasjelltas: pra, prototipat jokonfliktual janë: një vartës i afërt dhe një epror i largët.
Referimet:
Richard A. Hudso
"Sociolinguistika"
Cambridge University Press, 1980, 1996
Søren Kierkegaard
Soren Kirkegard (danisht: Søren Kierkegaard, shqiptuar: Soren Kierkegard) ishte një shkrimtar i jashtëzakonshëm i shkolluar, i cili shkroi shumë vepra -- pothuajse të gjitha të shkruara në vitet 1840 -- të cilat janë të vështira për t'u kategorizuar, duke u shtrirë në filozofi, teologji, shkrim devocione dhe fetar, kritikë letrare, psikologji dhe kritikë sociale. Mënyra e Kierkegaard-it për të filozofuar kundërshton ndërtimin e sistemit dhe i detyrohet më shumë në qasjen e tij antike, veçanërisht heroit të tij Sokrati, megjithatë vepra e tij gjithashtu tërheq fuqishëm dhe krijueshëm nga Bibla dhe burime të tjera krishtere. Kundërshtimi ndaj ndërtimit të sistemit ka bërë që Kierkegaardi shpesh të kuptohet si një kundërshtar i madh i Hegelit, por studimet në dekadat e fundit kanë sfiduar dhe ngatërruar këtë pikëpamje, duke sugjeruar se disa nga idetë kryesore të Kierkegaardit janë zhvillime krijuese të ideve të Hegelit, dhe se objekti kryesor i kritikës së tij janë disa hegelianë danezë të ndikshëm në kohën e tij, jo vetë Hegeli (shih veçanërisht Stewart 2003 dhe seksioni 4 më poshtë).
Gjithashtu, ai shpesh quhet "baba i ekzistencializmit", kjo etiketë fsheh të paktën aq sa zbulon, veçanërisht për ata që lidhin ekzistencializmin me figura ateiste siç është Sartre. Veprat e tij janë: Koncepti i Ironisë me referencë të vazhdueshme ndaj Sokratit, Ose/ose, Sëmundje deri në vdekje, etj. Kirkegaardi ishte nën ndikimin e Sokratit, Hegelit, Martensenit, etj. Koncepti i Ironisë është poashtu tema e doktoratës së Kirkegardit publikuar me 1841. Në këtë vepër, Kirkegardi e trajton konceptin e ironisë në të dy rrafshet, teorik dhe atë historik apo praktik.
Mendimi i Kierkegaardit pa dyshim ka ndikuar mendimtarët në traditat fenomenologjike dhe ekzistenciale (përfshirë Heideggerin, Sartre, Jaspersin, Marcelin dhe Lévinas), por gjithashtu edhe mendimtarët në tradita filozofike shumë të ndryshme, si Wittgenstein (i cili e përshkroi atë si një "shënctë" dhe "mendimtari më i thellë" i shekullit të nëntëmbëdhjetë). Përveç ndikimit të tij në filozofë dhe teologë - brenda dhe jashtë traditës së tij luterane - mendimi i Kierkegaardit ka ndikuar gjithashtu shkrimtarë dhe poetë të ndryshëm (përfshirë Henrik Ibsenin, Franz Kafkaun, Miguel de Unamuno, August Strindbergun, W. H. Audenin, Walker Percy, John Updikeun, Richard Wright, R. S. Thomas dhe Haven Kimmel); artistë dhe regjisorë filmash (përfshirë Edvard Munchin dhe Carl Theodor Dreyer); psikiatër dhe psikoterapeutë (përfshirë Ludwig Binswanger, Carl Rogers, Rollo May, R. D. Laing dhe Irvin Yalom). (Për artikuj mbi disa prej këtyre ndikimeve në filozofi, teologji dhe letërsi, shih Carlisle 2013, Welz 2013, Shakespeare 2013, Rudd 2013, Lippitt 2013b, Barrett 2013, Lisi 2013 dhe Pyper 2013.) Një arsye pse Kierkegaardi ka pasur një ndikim në një diversitet të tillë figurash është fokusi i tij në pyetjen se çfarë do të thotë të jesh një qenie ekzistuese dhe e kufizuar, një shqetësim që ai e lidh me "brengën", dhe që kontraston me idenë e gabuar se mund të kuptohet realiteti në një mënyrë të paangazhuar dhe nga asnjë pikëpamje e veçantë. Ai besonte se epoka e tij në mënyra të ndryshme kishte harruar këtë të vërtetë themelore, një dështim i madh që shfaqet në filozofinë dhe teologjinë e saj.
Vitet e hershme
Kierkegaard lindi në një familje të pasur në Kopenhagen në vitin 1813. Nëna e tij, Ane Sørensdatter Lund Kierkegaard, ishte një ish-shërbëtore që u martua me babain e tij, Michael Pedersen Kierkegaard. Edhe pse nuk kishte një arsimim formal, ajo kishte një ndikim të rëndësishëm në fëmijët e saj dhe ishte përshkruar si një figure mbrojtëse dhe e kujdesur.
Babi i tij, një tregtar suksesshëm vaji nga Jutlandi, ishte një njeri i rreptë dhe racionalist me një imagjinatë të zhvilluar. Ai priti intelektualë në shtëpinë e tyre dhe ishte i interesuar posaçërisht në filozofinë e Christian Wolff. Kierkegaard ndoqi besimet e babait të tij si fëmijë dhe u ndikua nga devotshmëria e tij ndaj racionalizmit.
Gjatë viteve të hershme, Kierkegaard zhvilloi një dashuri për filozofinë dhe letërsinë. Ai kënaqej nga veprat e Ludvig Holberg, Johann Georg Hamann, Gotthold Ephraim Lessing, Edward Young dhe Platon. Figura e Sokratit, e takuar në dialogjet e Platoni, kishte një ndikim të thellë në interesin e Kierkegaardit për ironinë dhe përdorimin e komunikimit të përkthyer.
Kierkegaard gjithashtu kishte një empati të thellë për të varfërit dhe për të margjinalizuarit në shoqëri. Ai shpesh ecën-dallëndysh nëpër rrugët e rralla të Kopenhagës dhe kishte një ndjesi të vërtetë të krishterë në mendjen e tij, që në qytetin e Kopenhagës kishte një njeri, nëse nuk kishte tjetër, të cilin çdo person i varfër mund ta afrohej lirisht dhe të bisedonte me atë në rrugë; që në qoftë se nuk kishte tjetër, kishte një njeri që, pavarësisht nga shoqëria ku ai më së shpeshti frekuentonte, nuk shmange kontaktin me të varfërit, por përshëndeste çdo shërbëtore që ai ishte i njohur me të, çdo shërbëtor njeri, çdo punëtor të zakonshëm. Kisha e Zonjës sonë ishte në një skaj të qytetit, ku Peshkop Mynster predikonte Ungjillin. Në skaj tjetër ishte Teatri Mbretëror ku performonte Fru Heiberg.
(Translation: Søren Kierkegaard u lind në një familje të pasur në Kopenhagen në vitin 1813. Nëna e tij, Ane Sørensdatter Lund Kierkegaard, ishte një ish-shërbëtore që u martua me babain e tij, Michael Pedersen Kierkegaard. Edhe pse nuk kishte një arsimim formal, ajo kishte një ndikim të rëndësishëm në fëmijët e saj dhe ishte përshkruar si një figure mbrojtëse dhe e kujdesur.
Babi i tij, një tregtar të pasur vaji nga Jutlandi, ishte një njeri i rreptë dhe racionalist me një imagjinatë të zhvilluar. Ai priti intelektualë në shtëpinë e tyre dhe ishte i interesuar posaçërisht në filozofinë e Christian Wolff. Kierkegaard ndoqi besimet e babait të tij si fëmijë dhe u ndikua nga devotshmëria e tij ndaj racionalizmit.
Kierkegaard gjithashtu kishte një empati të thellë për të varfërit dhe për të margjinalizuarit në shoqëri. Ai shpesh ecën-dallëndysh nëpër rrugët e rralla të Kopenhagës, ku rrethimele rrallë shkonin. Në vitin 1848, Kierkegaard shkroi, "Unë kisha kënaqësi të vërtetë krishtere në mendjen se, nëse nuk kishte tjetër, ishte definitivisht një njeri në Kopenhagen që çdo person i varfër mund ta afrohej lirisht dhe të bisedonte me atë në rrugë; që në qoftë se nuk kishte tjetër, kishte një njeri që, pavarësisht nga shoqëria ku ai më së shpeshti frekuentonte, nuk shmange kontaktin me të varfërit, por përshëndeste çdo shërbëtore që ai ishte i njohur me të, çdo shërbëtor njeri, çdo punëtor të zakonshëm." Kisha e Zonjës sonë ishte në një skaj të qytetit, ku Peshkop Mynster predikonte Ungjillin. Në skaj tjetër ishte Teatri Mbretëror ku performonte Fru Heiberg.)
Bazuar në një interpretim spekulativ të anekdotave në ditarët e pa-publikuar të Kierkegaard-ut, veçanërisht një shkrim drafti i një historie të quajtur "Tërmeti i Madh", disa studiues të hershëm të Kierkegaard-it argumentuan se Michael besonte se kishte fituar zemërimin e Zotit dhe se asnjë nga fëmijët e tij nuk do të mbijetonte pas tij. Thuhet se ai besonte se mëkatet personale të tij, ndoshta padijetësi si mallkimi i emrit të Zotit në rininë e tij ose shtatzënësia e Anes pa martesë, e bënë të nevojshme këtë ndëshkim. Edhe pse pesë nga shtatë fëmijët e tij vdiqën para tij, Søren dhe vëllai i tij Peter Christian Kierkegaard e mbijetuan atë. Peter, i cili ishte shtatë vjet më i madh se Kierkegaard, më vonë u bë episkop në Aalborg. Julia Watkin mendonte se interesimi i hershëm i Michael për Kishën Moraviane mund t'i ketë çuar atij në një ndjenjë të thellë të efekteve shkatërruese të mëkateve.
Søren Kierkegaard erdhi të shpresonte se askush nuk do të mbante mëkatet e tij pasi ato t'u kishin falur. Dhe në të njëjtën kohë, askush që vërtetë besonte në faljen e mëkatit nuk do të jetonte jetën e tyre si një pikëpyetje kundër ekzistencës së faljes. Ai theksoi se Kato kryejti vetëvrasje para se Cezari të kishte mundësi t'i falte. Ky frikë e mos gjetjes së faljes është shkatërruese. Edna H. Hong citon Kierkegaard-un në librin e saj të vitit 1984, "Falja është një Veprim Ashtu si një Hiri", dhe Kierkegaard shkroi për faljen në vitin 1847. Në vitin 1954, Samuel Barber kompozoi muzikë për lutjen e Kierkegaard-ut, "Atë në Qiell! Mos na mbaj fajet përballë nesh, por mbaje ne përballë fajës tonë, në mënyrë që mendimi për Ty kur zgjohet në shpirtin tonë, dhe çdo herë që zgjohet, të mos na kujtojë atë që kemi kryer, por atë që Ti falë, jo se si humbëm rrugën, por se si na shpëtove!"
Nga viti 1821 deri në vitin 1830, Kierkegaard shkoi në Shkollën e Virtytit Qytetar, Østre Borgerdyd Gymnasium, kur shkolla ishte vendosur në Klarebodeme, ku ai studioi latinishten dhe historinë mes disiplinave të tjera. Gjatë kohës së tij atje, ai u përshkrua si "shumë konservator", dikush që do të "nderonte Mbretin, do të donte kishën dhe do të respektonte policinë". Ai shpesh u përplas me studentët e tjerë dhe ishte ambivalent ndaj mësuesve të tij. Ai vazhdoi të studiojë teologjinë në Universitetin e Kopenhagenit. Ai kishte pak interes për veprat historike, filozofia e zhgënjente dhe nuk mund të shihte "të kushtëzonte veten për spekulacion". Ai tha, "Ajo që vërtet duhet të bëj është të bëhem i qartë rreth "çfarë duhet të bëj", jo çfarë duhet të di". Ai dëshironte të "udhëheqte një jetë krejtësisht humane dhe jo vetëm një jetë të dijes". Kierkegaard nuk donte të ishte një filozof në kuptimin tradicional ose hegelian dhe nuk donte të predikonte një Krishterim që ishte një iluzion. "Por ai kishte mësuar nga babai i tij se njeriu mund të bëjë atë që dëshiron dhe jeta e babait të tij nuk e kishte nxjerrë dorë nga ky teori."
Një nga përshkrimet e para fizike të Kierkegaard-ut vjen nga një dëgjues, Hans Brøchner, në festën e dasmës së vëllait të tij Peter në vitin 1836: "Gjej [paraqitjen e tij] pothuajse komike. Ai ishte në atë kohë 23 vjeç; ai kishte diçka shumë të parregullt në formën e tij të tërë dhe kishte një stil flokësh të çuditshëm. Flokët e tij ngriheshin pothuajse gjashtë inç mbi ballin e tij në një krahëz të nxirë që i jepte një pamje të çuditshme, të mahnitur." Një tjetër përshkrim vjen nga mbesa e Kierkegaard-ut, Henriette Lund (1829–1909). Kur Søren Kierkegaard ishte një djalosh i vogël, "ai ishte me pamje të hollë dhe delikate, dhe ecte me një palltoje të ngjyrë verdhë-brusnice. Ai quhej 'piruni' nga babai i tij, për shkak të tendencës së tij, e zhvilluar shumë herët, për komente satirike. Edhe pse në shtëpinë e Kierkegaard-ve mbizotëronte një ton serioz, pothuajse i ashpër, kam përshtypjen e fortë se ka pasur vend edhe për një vivacitet të rinor, edhe pse më i qetë dhe më i krijuar në shtëpi se sa është e zakonshme sot. Shtëpia ishte e hapur për një 'mirëseardhje të vjetërsuar'", ai gjithashtu u përshkrua si "veshur çuditshëm, i hollë dhe i vogël".
Jeta (1847-1855)
Søren Kierkegaard vazhdoi të jetojë nga viti 1847 deri në vitin 1855. Ky periudhë ishte e rëndësishme për zhvillimin e tij si shkrimtar dhe filozof. Në vitin 1847, ai botoi veprën "Piktori dhe të Ëmbëltat", në të cilën shpalosi ide të rëndësishme rreth estetikës dhe roli të artit në jetën e individit. Gjatë kësaj periudhe, ai vazhdoi të shkruante shumë vepra të tjera, si "Në Repetim" dhe "Fryma e Trembur".
Në vitin 1850, Kierkegaard publikoi veprën e tij më të njohur, "Enten-Eller" (Apo-Apo), një veprë që trajton konfliktin midis jetës estetike dhe jetës etike. Ai gjithashtu vazhdoi të shkruante pseudonime të ndryshme dhe të përfundojë vepra të tjera të rëndësishme si "Timoni" dhe "Tërthorja e Së Vërtetës".
Gjatë kësaj periudhe, Kierkegaard vazhdoi të përjetojë konflikte të brendshme dhe të luftojë me të tashmen e tij, duke reflektuar mbi temat e mendimit, feve dhe jetës së individit. Ai vazhdoi të kritikonte Kishën dhe shoqërinë për mungesën e vërtetësisë dhe përdori shpesh metoda të ndryshme, si komunikimi indirekt, për të shprehur ide të tijat.
Në vitin 1855, Kierkegaard ndërpreu aktivitetin e shkrimit dhe u tërhoq në privatësi. Më 11 nëntor të atij viti, ai ndërroi jetë në moshën 42-vjeçare. Edhe pse ai nuk ishte i njohur gjerësisht në kohën e tij, pas vdekjes së tij veprat e tij fituan vlerësim dhe ndikim të madh, duke e bërë atë një nga mendimtarët më të rëndësishëm të shekullit të 19-të.
Brendësia e krishterimit
Kierkegaard besonte se Zoti vjen te secili individ në një mënyrë të fshehtë.[105][106] Ai publikoi Tre Fjalime mbi Raste të Imagjinuara (të quajtura fillimisht Mendime mbi Situata të Rëndësishme në Jetën e Njeriut, në përkthimin e David F. Swenson-it në vitin 1941) me emrin e tij më 29 prill, dhe Stages on Life's Way të redaktuar nga Hilarius Bookbinder, më 30 prill 1845. Stages është një ndjekje e Either/Or, që Kierkegaard nuk mendonte se ishte lexuar mjaftueshëm nga publiku dhe në Stages ai parashikoi "që dy të tretat e lexuesve të librit do ta braktisin para se të arrijnë në mes të tij, nga mërzia do ta hedhin librin larg". Ai e dinte se po shkruante libra, por nuk kishte idenë se kush i lexonte ato. Shitjet e tij ishin të pakta dhe ai nuk kishte një publicist ose redaktor. Ai po shkruante në terr, në njëfarë mënyre.[108] Shumë nga lexuesit e tij kanë qenë dhe vazhdojnë të jenë në terr rreth qëllimeve të tij. Ai shpjegoi veten në "Ditarin" e tij: "Ajo që unë kam kuptuar si detyrën e autorësisë është kryer. Është një ide, ky vazhdim nga Either/Or te Anti-Climacus, ideja e besimin religjioz në reflektim. Detyra më ka zënë plotësisht, sepse më ka zënë religjiozisht; kam kuptuar përfundimin e kësaj autorësie si detyrën time, si një përgjegjësi që po vazhdon mbi mua." Ai i këshillonte lexuesit e tij të lexonin librat e tij ngadalë dhe gjithashtu t'i lexonin ata me zë të lartë, pasi kjo mund të ndihmonte në kuptim.[109]
Ai përdorte komunikimin indirekt në shkrimet e tij duke iu referuar personit religjioz si "kavaleri i brendshëm të fshehur" në të cilin ai është ndryshe nga të gjithë të tjerët, edhe pse duket si të gjithë të tjerët, sepse gjithçka është e fshehur në brendësi të tij.[110] Ai e shprehu kështu në vitin 1847: "Ti nuk dallon nga askush tjetër midis atyre që dëshiron të ngjashërohesh, atyre që në vendimin e tyre janë me të mirën - të gjithë ata janë veshur njësoj, të lidhur me të vërtetën rreth kofshëve, të veshur me mburojën e drejtësisë, me kasken e shpëtimit!"[111][112]
Kierkegaard ishte i vetëdijshëm për thellësitë e fshehura në brendësi të secilit individ. Brezat e brendshëm janë të gënjeshtërta në mashtrimin ose shmangien e të tjerëve. Shumica e tyre janë të frikësuar të shihen dhe të zbulojnë plotësisht. "Prandaj të gjithë të qetët dhe, në kuptimin intelektual, vëzhguesit e paanë të cilët dinë si të qëndrojnë me vëzhgim të thellë dhe në mënyrë të thithshme në të brendshmen, ata i gjykojnë me kaq kujdes të pafund ose i refuzojnë plotësisht, sepse, të pasuruar nga vëzhgimi, ata kanë një kuptim të zhvilluar të botës enigmatike të fshehur, dhe sepse si vëzhgues kanë mësuar të sundojnë pasionet e tyre. Vetëm njerëzit e pavëmendshëm, të pasionuarit e përmendshëm, të cilët nuk e kuptojnë vetveten dhe për këtë arsye natyrshëm nuk janë të vetëdijshëm që nuk njohin të tjerët, gjykojnë pa vonuar. Ata që kanë kuptim, ata që dinë, kurrë nuk bëjnë këtë."[113] Ai shkruante për natyrën subjektive të brendshme të ndeshjes së Zotit me individin në shumë prej librave të tij, dhe qëllimi i tij ishte të largonte individin e vet nga spekulimet që po bëheshin rreth Perëndisë dhe Krishtit. Spekulimi krijon shumë mënyra për të gjetur Perëndinë dhe të mirat e Tij, por gjetja e besimit në Krishtin dhe përdorimi i kuptimit ndalon spekulimin, sepse atëherë fillon të ekzistojë vërtet si një Krishterim, ose në një mënyrë etiko-reliogjike. Ai ishte kundër një individi që prishte deri sa të ishte i sigurt për dashurinë dhe shpëtimin e Perëndisë përpara se të fillonte të mundohet të bëhej një Krishterim. Ai e përcaktonte këtë si një "lloj të veçantë konflikti religjioz që gjermanët e quajnë Anfechtung" (përplasje ose mosmarrëveshje).[114][115]
Në pikëpamjen e Kierkegaard-ut, Kisha nuk duhet të përpiqet të provojë Krishtëndimin ose edhe ta mbrojë atë. Ajo duhet të ndihmojë individin e vetëm të bëjë një leap of faith, besimin se Zoti është dashuri dhe ka një detyrë për atë individ të vetëm. Ai shkroi në vazhdimin e shenjave dhe ankandeve në jetën e njeriut në vitin 1839, "Frica dhe dridhja nuk është e para si motor në jetën e Krishterimit, sepse është dashuria; por ajo është sa rrotulluesi krenar në orën - është rrotulluesi krenar i jetës së Krishterimit.[117] Kierkegaard e identifikoi leap of faith si vendim të mirë.[118] Kierkegaard diskutoi riterin e besimit në Veprat e Dashurisë, 1847 duke përdorur historinë e Jezusit që i shëronte gruan që kruante dhe që tregoi "origjinalitetin e besimit" duke besuar se nëse ajo prekte fustanin e Jezusit, ajo do të shërohej. Ajo e mbajti këtë sekret në vetvete. Studiues të hershëm kierkegaardianë, si Theodor W. Adorno dhe Thomas Henry Croxall, argumentojnë se gjithë autorësia duhet trajtuar si pikëpamje personale dhe religjioze e vetë Kierkegaard-ut.[125] Ky pikëpamje sjell konfuzione dhe kundërshtime që bëjnë që Kierkegaard të duket filozofikisht i paplotë.[126] Studiues më të mëvonshëm, si post-strukturalistët, interpretuan veprat e Kierkegaard-ut duke atribuar tekstit pseudonim autorët e tyre të respektivë.[127] Krishterimtarët postmoderne paraqesin një interpretim të ndryshëm të veprave të Kierkegaard-ut.[128] Kierkegaard përdori kategorinë e "Individit"[129] për të ndaluar[130] Either/Or të pafundësisë.
Vdekje
Søren Kierkegaard u shua në 11 nëntor 1855, në moshën 42 vjeç. Ngjarja e vdekjes ishte shkaktuar nga komplikimet e një sëmundjeje të kurrizit të quajtur shkëputje aortike. Kierkegaard kishte vuajtur nga probleme shëndetësore për disa vjet, duke përfshirë dhimbje të rënda në kurriz dhe vështirësi në ecje. Edhe pse shëndeti i tij po pësonte rënie, ai vazhdoi të shkruante me produktivitet deri në vdekjen e tij. Veprat filozofike dhe letrare të Kierkegaardit kanë pasur një ndikim të rëndësishëm në mendimin filozofik dhe ekzistencial të mëvonshëm.
Recepsioni pas vdekjes
Në shekullin e 19-të, pritja ndaj Kierkegaardit ishte e ndryshme dhe ndryshonte në varësi të kontekstit kulturor dhe intelektual të atyre që e lexonin. Disa njerëz e admiruan për thellësinë e mendimeve të tij, stilin e shkrimi tërheqës dhe ndikimin që ai kishte në filozofi dhe letërsi. Disa lexues e konsideruan atë si një shkrimtar të shquar dhe filozof të madh.
Megjithatë, disa njerëz u vështirësuan të kuptonin ose të pranonin idetë e tij, veçanërisht sepse ai shpesh përdorte metoda të ndryshme, siç ishte komunikimi indirekt dhe pseudonime të shkrimtarit. Në atë kohë, mendimi filozofik ishte më tepër i orientuar drejt racionalizmit dhe sistemave të mëdha filozofike, ndërsa Kierkegaardu shfaqej me një qasje më subjektive dhe individualiste.
Në fillim, veprat e tij nuk fituan një audienca të gjerë dhe shitjet ishin të kufizuara. Megjithatë, pas vdekjes së tij, veprat e Kierkegaardit gradualisht u vlerësuan më shumë dhe filluan të kenë një ndikim të madh në mendimin filozofik dhe ekzistencial të shekullit të 20-të. Ajo që fillimisht mund të ketë përjetuar mospërfillje ose kundërshti u bë objekt i vlerësimit dhe studimit serioz për kontributin e tij në filozofi dhe kulturë.
Sot, Søren Kierkegaard njihet si një nga mendimtarët më të rëndësishëm dhe të ndikimit të thellë të shekullit të 19-të. Veprat e tij janë të lexuara dhe studiuar nga akademikë, filozofë dhe lexues të interesuar në fushën e filozofisë, letërsisë dhe studimeve të feve. Ai është shpesh konsideruar si themeluesi i ekzistencializmit dhe një prej figurave kyçe të filozofisë moderne.
KF Pelister
KF Pelister është një klub futbolli maqedonas me bazë në qytetin e Manastirit, Maqedonia e Veriut. Ata aktualisht janë në garë në Ligën e Parë të Maqedonisë.
Historia
KF Pelister, është formuar në vitin 1945. Në vitin 1946 fituan titullin rajonal të Manastirit dhe po atë vit u bashkuan me Rabotnikun. Ata fituan titullin e Manastirit në vitin 1950 dhe 1951 përsëri. Në atë kohë lojtarët më me ndikim ishin: Georgievski, Dimitrovski, Petrovski, Naumovski, Lazarevski, Shekerxhievski, Avramovski, Nestorov dhe Eftimovski.
Klubi fokusohet shumë te lojtarët e rinj nga rajoni i Manastirit me një zhvillim të fuqishëm të talenteve. Gjorgji Hristov, Dragi Kanatlarovski, Toni Micevski, Nikolçe Noveski, Toni Savevski dhe Mitko Stojkovski janë disa nga banorët e famshëm të Manastirit që kanë filluar karrierën e tyre me klubin. Prandaj, Pelisteri njihet si fidanishtja e lojtarëve të rinj dhe të talentuar që janë larguar dhe kanë shkuar për të pasur suksese në klube të ndryshme në Maqedoni dhe jashtë saj. parapamje| Evolucioni i kreshtës së Pelisterit
Rivalitetet
Rivali kryesor i klubit është FK Vardar nga Shkupi ; ndeshjet e tyre quhen derbi i përjetshëm i Maqedonisë. Rivalë të tjerë të rëndësishëm janë FK Pobeda (Derbi i Pellagonisë), FK Rabotnički (një nga rivalitetet Shkup-Manastir); dhe klube të tjera me prejardhje shqiptare (kryesisht FK Shkëndija dhe FK Shkupi).
382
Mbi vitin 382.
Ngjarje
U mbajt një Sinod (Këshill) lokal në Romë, nën drejtimin e shën Joan Damaskinit, ku u vendos një radhitje e plotë e librave kanonikë të Dhiatës së Vjetër dhe Dhiatës së Re.
Kingman County
Kingman County është një nga  qarqet në shtetin federal Kansas të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Xhejms Xhois
James Augustine Aloysius Joyce (shqiptimi: Xhejms Xhojs; 2 shkurt 1882 - 13 janar 1941) është një autor irlandez i cili konsiderohet si një nga autorët më me influencë në fillimet e shekullit XX-të. Ai është i njohur me për romanin e tij "Uliksi", me veprën e shumë diskutuar "Fineganë zgjohuni" (, përmbledhjen me tregime të shkurtra "Dublinasit" , si dhe romanin gjysmë autobiografik "Portreti i artistit në rini".
Jeta
Augustine Aloysius Joyce u lind më 2 shkurt 1882 nga John Stanislaus Joyce dhe Mary Jane Murray në periferi të Dublinit, në Rathgar. Familja e babait të tij, origjina e të cilëve ishte nga Fernoy,Cork; kishte dikur në zotërim një kripore të vogël dhe një punishte gëlqereje. Vdiq më 13 janar 1941 në Zyrih, Zvicër.
Ai quhet ndryshe edhe "Shkrimtar i Brezit te Humbur" ky emer i eshte dhene pasi ai jetoi mes luftes se pare dhe te dyte boterore.Xhojsi ka lindur në Dublin,në një familje katolike irlandeze.I edukuar me ndjenja fetare e nacionaliste,ne moshen gjashtë vjeqare prindërit e dërgojnë në kolegjin jezuit,ku qëndron tri vite larg familjes.Meqë ishte nxënës i talentuar kishte mundësi të shkollohej falas.
383
Mbi vitin 383.
I huaji
I huaji (frëngjisht, L’Étranger) është një roman i shkrimtarit dhe filozofit francez Albert Kamy, botuar për herë të parë më 1942 nga Gallimard. Tematika e tij kujtohet për lëvrimin e filozofisë së absurdit dhe ekzistencializmit te Kamy, megjithë autori e mohonte këtë të fundit. Është pjesë e tetralogjisë së Kamysë quajtur «cikli i absurdit», tetralogji e cila ka në përbërjen e vet esenë Miti i Sizifit dhe po ashtu pjesët teatrale Kaligula dhe Keqkuptimi.
FK Varosh
FK Varosh është një klub futbolli me seli në Prilep, Maqedonia e Veriut. Ata aktualisht luajnë në ligën OFS Prilep të Divizionit B.
Historia
Në një kohë garoi në Ligën e Dytë të Maqedonisë.
Qarqe në Pennsylvania
Shteti federal Pennsylvania në Shtetet e Bashkuara të Amerikës përbëhet nga 67 Countet:
384
Mbi vitin 384.
Përlepi (Deçan)
Prejlep, shkruar edhe si Prejlep është një vendbanim në komunën e Deçan, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Arrnjet.
Gjeografia
Prejardhja e emrit të fshat Prejlep nuk është e qartë. Fshatrat për rredh janë Drenoc, Prekolluk, Carrabreg i Epërm, Carrabreg i Poshtëm, Irzniq, Rastavicë dhë Baballoq.
Prejlepi, shtrihet për rrethe lumit te Lloqanit dhe afër rrugës magjistrale Pejë-Gjakovë, me lartësi mesatare detare prej 367-500 metrash. Prejlepi gjendet mes gjërsisë gjeografike 42,22 shkallë dhe gjatsisë gjeografike prej 20,26 shakallë. Në drejtim të këtij fshati gravitojnë fshatrat e Vokshit (Drenoc, Pobërgjë etj.) si the fshatra të tjera siç janë Carrabregu, Rastavica, Prokulluku, duke u shtri rreze Alpeve Shqiptare. Përlepi karakterizohet me klimë të mesme kontinentale të modifikuar me komponente të klimës mesdhetare. Vera është e nxehtë dhe e thatë. Temperatura mesatare e muajt korrik është 21 C, kurse gjatë dimrit - janar është minus 11 C. Burimet e ujrave që vinë nga kurorat e maleve nga gropa e Erenikut dhe nga Alpet Shqiptare te ashtuquajtura Bjeshket e Nemura, formojnë rrjedhat sipërfaqsore të ujërave në fshatin Prejlep. Të gjitha perrojet e këtij territori derdhen në lumin Erenik, i cili derdhet në lumin Drini i Bardhë afër Urës së Fshejtë. Edhe pse fusha e prejlepit shumë pjellore është dhe një rendësi shume të madhe për ekonomin e këtij fshati, karakterizohet me një mungese shumë të madhe ujore në sezonin verorë. Kryesisht ujitja e fushës bëhet nga ana e puseve të ndryshme që gjinden në këtë vend.
Demografia
Prejlep është i banuar nga dhjetë mbiemra dhe katër fisë. Fisi më i madh është fisi Thaç, me pesë mbiemra nga të cilët janë me prejardhje nga Vokshi, janë: Lokaj, Mazrekaj, Tolaj, Latifaj, Hulaj dhe Kukalajt. Familjet të tjera jo nga fisi Thaç janë Shehaj, Qufaj dhe Zogaj. Ndërsa nga fisi Krasniqi janë Dabiqaj, mendohet se banuesit e parë të këtij fshati janë mbiemri Dabiqaj, Shehaj dhe Qufaj.
Kampionati Evropian i Futbollit 2008 Grupi B
Ndeshjet e grupit B tëgjitha zhvillohen në Austri.
shkurtesat: Nde - Ndeshje, F - fitore, B - Barazime, H - humbje, GDH - Gola të dhënë, GP - Gola të pranuar, 'DG - Diferenca e golave.
Shih edhe
Kampionati Evropian i Futbollit 2008
Mikel Gojani
Mikel Gojani u lind më 1956 në fshatin Dugajevë të komunës së Klinës.
Jeta
Shkollimin fillor e kreu ne Drenoc (afër vendlindjes), të mesmen në Klinë, ndërsa studioi SHLP-në - Degën e Gjuhës dhe Letërsisë Shqipe në Gjakovë, po ashtu edhe Fakultetin Filologjik - Letërsi dhe Gjuhë Shqipe në Universitetin e Prishtinës.
Ka punuar mësimdhënës dhe bibliotekar në shkollën fillore "Atë Shtjefën Gjeçovi" në Zllakuqan. Një kohë ka punuar edhe koordinator në bibliotekën e qytetit "Kongresi i Manastirit", zyrtar Komunal për Informim Publik dhe lektor në Kuvendit komunal lektor në Klinë dhe gazetar në gazetën kombëtare "Bota sot" në Prishtinë.
Me krijimtari letrare është marrë që nga vitet e '70. Krijimet e veta i ka botuar në gazetat dhe revistat të botuara në Prishtinë, si "Pionieri", "Gep-i", "Fjala", "Jeta e re", "Bota e re"; në Tiranë: "nëntori" e "Drita"; në Shkup: "Flaka e vëllazërimit" e "Jehona"; në Lubjanë "Alternativa" e "Republika" dhe Podgoricë "Koha".
Shkruan në prozë e poezi për fëmijë e të rritur dhe kritikë letrare. Merret edhe me publicistikë.
Gjeografia e Danimarkës
Danimarka ndodhet në pjesën veriore të Evropës, ka dalje në detin baltik dhe ishuj të saj shtrihen në detin verior. Sipërfaqja e përgjithshme e Danimarkës është 42,394 km2, shtrihet rreth koordinatave gjeografike 56 00 V, 10 00 L dhe 43,094 km2 të kësaj sipërfaqeje janë tokë ndërsa 700 km2 ujë.
Vija bregdetare e Danimarkës është 7,314 km e gjatë ndërsa vija e kufirit tokësorë është e gjatë vetëm 68 km dhe e ndanë atë me Gjermaninë
Klima e Danimarkës është kontinentale e ndryshueshme me verë të freskët verë të ftoftë dhe dimër të ftohtë e të vranët me frymë.
Relievi i Danimarkës është teren kryesisht i rrafshët dhe në brendi të vendit vijnë vargmalet. Pika më e ultë gjendet nën nivelin e detit në Lammefjord (-7m) dhe ajo më e larta në lartësi mbidetare prej 173 metrave në vendin e quajtur Yding Skovhoej në qendër të vendit.
Si pasurit natyrore të këtij vendi llogariten: nafta, gazi natyrorë, peshkimi, kripa, kalku dhe materiali ndërtimor.
Kantoni Campagne-lès-Hesdin
Kantoni Campagne-lès-Hesdin (frëngjisht: Canton de Campagne-lès-Hesdin) është një kanton në departamentin Pas-de-Calais, rajonin Nord-Pas-de-Calais në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Campagne-lès-Hesdin. Ka sipërfaqe 191.55km2 dhe popullsi 10452 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Campagne-lès-Hesdin aktualisht përbëhet nga 23 komuna.
Kiowa County (Kansas)
Kiowa County është një nga  qarqet në shtetin federal Kansas të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Kantoni Pont-d'Ain
Kantoni Pont-d'Ain (frëngjisht: Canton de Pont-d'Ain) është një kanton në departamentin Ain, rajonin Rhône-Alpes në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Pont-d'Ain. Ka sipërfaqe 175.95km2 dhe popullsi 11265 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Pont-d'Ain aktualisht përbëhet nga 11 komuna.
Lista e qyteteve të Bosnjës dhe Hercegovinës
Bosnia and Herzegovina
385
Mbi vitin 385.
Castellví de la Marca
Castellví de la Marca është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Alt Penedès, të provincës Barcelona, në Katalonia.
Labette County
Labette County është një nga  qarqet në shtetin federal Kansas të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Adams County (Pennsylvania)
Adams është një nga 67 Countet në shtetin federal Pennsylvania në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
1000 Lekë
right|330px 1000 Lekë është bankënotë e lëshua në qarkullim nga Banka e Shqipërisë në vitin 1992.