cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Morali në Islam
Dënimi i ligësisë
Ekzistenca e hipokritëve që shfaqen në shoqëri në emër të Zotit dhe të fesë, por që në të vërtetë, organizohen për të kryer ligësi, dënohet nga Zoti siç tregohet në Kuran. Një varg kuranor flet për një grup prej nëntë vetësh që planifikuan të vrasin një nga profetët, duke u betuar në emër të Zotit:
Ky ajet kuranor flet për disa njerëz jobesimtarë, të cilët betohen në emër të Zotit për të përforcuar veprat e tyre, mirëpo kjo nuk do të thotë se Zoti i miraton veprat e tyre. Në të njëjtën mënyrë, edhe disa myslimanë mund të pretendojnë se gjithçka që ata bëjnë është në përputhje me fenë, mirëpo ka mundësi që ajo ç'ka bëjnë të jetë tërësisht në kundërshtim me Vullnetin e Zotit dhe moralin e fesë. E vërteta e çështjes duhet parë në veprat e tyre. Nëse këto vepra synojnë të "shkaktojnë çrregullim dhe të mos vendosin drejtësinë", sikurse shpallet në vargun e Kuranit, atëherë duhet të jemi të sigurtë se njerëz të tillë nuk mund të jenë kurrë besimtarë të vërtetë dhe qëllimi i tyre nuk është shërbimi i fesë.
Për dikë që i druhet Zotit dhe që ka kuptuar moralin e Islamit, është e pamundur të mbështesë dhunën apo ligësinë, apo të marrë pjesë në veprime që lidhen me to. Për këtë arsye, Islami është zgjidhja e vërtetë për problemin e terrorizmit. Kur bëhet i qartë morali sublim i Kuranit, është e pamundur për njerëzit që ta lidhin Islamin e vërtetë me ata që mbështesin apo bashkohen me grupet që synojnë padrejtësisht luftë dhe kaos. Zoti në Kuran është shprehur qartë për ndalimin e ligësisë:
Përgjegjësia e besimtarëve
Ata që nuk janë të interesuar për ngjarjet që ndodhin rreth tij përderisa ato nuk ndikojnë drejtpërdrejt në jetën e tyre, janë të zhveshur nga largpamësia për të mbështetur bujarinë, vëllazërimin, miqësinë, ndershmërinë dhe shërbimin që feja u kërkon njerëzve të ofrojnë. Gjatë jetës së tyre, këta njerëz përpiqen të kënaqin egot e veta duke i shpërdoruar në mënyrë të rëndomtë mjetet e tyre, pa pasur aspak kujdes për kërcënimet që i kanosen njerëzimit. Sidoqoftë, në Kuran, Zoti lëvdon moralin e atyre që përpiqen me mish e me shpirt për të sjellë mirësi në vendin ku jetojnë dhe janë të interesuar për ngjarjet që ndodhin rreth tyre. Në një varg nga Kurani, na jepet një shembull metaforik për ata që nuk ofrojnë asnjë të mirë për të tjerët dhe për ata që veprojnë gjithmonë në rrugën e mirësisë dhe drejtësisë:
Është e qartë se ata që ndjekin "udhën e drejtë", janë ata që i qëndrojnë me përkushtim fesë së tyre, që i druhen Zotit, që tregojnë respekt të madh për vlerat shpirtërore dhe që janë të mbushur me zell e dëshirë për t'u shërbyer njerëzve. Në përgjithësi, njerëz të tillë janë ata që i shërbejnë njerëzimit dhe sjellin përfitime të mëdha për shoqërinë. Për këtë arsye, është shumë e rëndësishme për njerëzit që të mësojnë rreth fesë së vërtetë dhe të jetojnë sipas moralit të kërkuar nga shpallja e fundit hyjnore, Kurani.
Siç mund të shihet nga vargjet e mësipërme, është jashtë çdo mundësie që dikush që i beson me të vërtetë Zotit, të mund të bëjë një sy qorr qoftë edhe përballë një veprimi që mund t'i shkaktojë dëmin më të vogël njerëzimit. Kurse dikush që nuk beson në Zotin dhe në jetën e pasosur, mund të kryejë lehtësisht çdo lloj të keqeje, përderisa mendon se nuk do t'i duhet t'i japë llogari askujt për veprat e veta.
Ata që kërcënojnë jetën e civilëve dhe veçanërisht të fëmijëve, duhet të pyesin vetveten : Çfarë krimi kryen këta fëmijë? A është kryerja e akteve mizore ndaj njerëzve të pafajshëm diçka që do të kalojë pa u marrë në llogari ?
Gjëja e parë që duhet bërë për ta shpëtuar botën nga murtaja e terrorizmit është përdorimi i arsimit për të fshirë të gjitha ato besime a bestytni që deri tani, janë shitur në emër të fesë, por që në të vërtetë, nuk kanë të bëjnë aspak me fenë, si dhe të edukohen njerëzit me moralin e vërtetë kuranor dhe me frikën ndaj Zotit.
Urdhërimi për kryerje të veprave të mira
Në mësimet morale të Islamit, çështjet më të rëndësishme janë dashuria, mëshira, mbështetja e ndërsjellë, vetëflijimi, toleranca dhe falja. Në një shoqëri, ku morali jetohet siç duhet, është e pamundur të gjenden baza për dhunën dhe konfliktin.
Myslimani duhet të jetë një njeri që pajtohet me urdhëresat e Zotit dhe përpiqet me shumë kujdes për të jetuar sipas moralit kuranor, paqes dhe harmonisë. Kurani shprehet:
Dikush që pranon Besimin Islam, dëshiron të arrijë kënaqësinë dhe dashurinë e Zotit. Atij i duhet të bëjë përpjekje të mëdha për ta arritur këtë, si dhe për të mishëruar moralin e pranueshëm te Zoti, ndërkohë që jeton ende në këtë botë. Shfaqjet më të qarta të moralit janë mëshira, dhembshuria, drejtësia, ndershmëria, falja, përkushtimi, sakrifica dhe durimi. Besimtarit i takon të sillet mirë ndaj njerëzve, të përpiqet të kryejë vepra të mira dhe të rrezatojë mirësi. Në vargjet e tij kuranore, Zoti thotë:
Sikurse bëjnë të qartë këto vargje nga Kurani, Zoti dëshiron që besimtarët të sillen mirë ndaj njerëzve, të bashkëpunojnë me njëri-tjetrin kur është fjala për mirësi dhe të shmangin ligësinë. Në suren "En'am", vargu 160, Zoti premton se "kushdo që bën një vepër të mirë, do të shpërblehet me dhjetëfishin e saj, ndërsa ata që do të kryejnë një vepër të keqe do të shpaguhen me të njëjtën vlerë dhe atyre nuk do t'u bëhet padrejtësi."
Në Librin e Tij, Zoti e përshkruan Vetveten si Njohësi "i të fshehtave të zemrave" dhe i urdhëron njerëzit që "të shmangin çdo të keqe." Për këtë arsye, është e qartë se një mysliman që do të thotë "një njeri që i vetëdorëzohet Zotit", duhet të bëjë ç'të jetë e mundur për të luftuar terrorizmin.
Një mysliman nuk mund të qëndrojë indiferent për atë çka ndodh rreth tij dhe nuk mund të pranojë kurrë mentalitetin se asgjë nuk ka rëndësi përderisa nuk i shkakton dëm atij, sepse ai i është nënshtruar Zotit, është përfaqësues i Tij dhe ambasador i së mirës. Prandaj edhe ai nuk mund të qëndrojë indiferent përballë mizorisë dhe terrorizmit. Në të vërtetë, myslimani është armiku më i madh i terrorizmit. Islami është kundër të gjitha formave të terrorizmit dhe përpiqet ta parandalojë atë qysh në nisje, me fjalë të tjera qysh në nivelin e ideve. Ai kërkon paqe mes njerëzve dhe sundimin e drejtësisë, si dhe urdhëron njerëzit që të shmangin mosmarrëveshjet, konfliktin dhe ligësinë.
Morali islam e sheh jetën të mbushur me paqe, mirëqenie, dashuri dhe hare për të gjithë njerëzit.
Vënia në jetë e këtij niveli të lartë morali që përshkruhet në Kuran dhe që u kërkohet besimtarëve, rrjedh nga dashuria e tyre e thellë për Zotin. Falë përkushtimit të tyre ndaj Tij, ata gjejnë strehë me shumë ëndje e dëshirë në moralin e shpallur prej Tij, në Kuran. Besimtarët nuk mundohen kurrë t'i bëjnë njerëzit që ta ndjejnë veten borxhlinj, sepse bamirësia që ata shfaqin dhe ndihma që u dhurojnë me bujari të tjerëve nuk kanë për synim qoftë edhe të marrjes së një falenderimi. Qëllimi i vërtetë është të fituarit e kënaqësisë së Zotit përmes moralit të treguar sepse besimtarët e dinë që në Ditën e Gjykimit do të thirren për të dhënë llogari për veprat e kryera. Në Kuran, Zoti ka shpallur shprehimisht se flakët e skëterrës do të jenë përfundimi i atyre që refuzojnë të jetojnë sipas moralit të Kuranit:
Siç shohim në këto vargje, myslimani i përshkruar në Kuran zotëron një natyrë plot dashuri e dhembshuri. Asnjë njeri që gëzon një moral të tillë nuk mund të miratojë terrorizmin dhe veprat e dhunës ndaj njerëzve të pafajshëm. Karakteri i terroristëve është në kundërshtim të drejtpërdrejtë me moralin kuranor.
Morali islam i urdhëron myslimanët që të mbrojnë të drejtat e jetimëve dhe të njerëzve në varfëri e në nevojë, që të mbështesin njëri-tjetrin në mënyrë të ndërsjellë dhe të sillen me fisnikëri ndaj njëri-tjetrit. Ndërsa një mysliman i rritur me moralin e treguar në Kuran, sillet ndaj të gjithë njerëzve me dashurinë e kërkuar nga Islami, me respekt për të gjitha idetë, përpiqet gjithmonë që të sjellë harmoni aty ku ka mosmarrëveshje, të ulë tensionet, të përqafojë të gjitha palët dhe të tregojë sjellje të moderuar. Shoqëritë që do të kenë në gjirin e tyre të tillë njerëz, do të mund të bëhen pjesë e një qytetërimi më të zhvilluar dhe do të gëzojnë moral më të lartë shoqëror, harmoni dhe drejtësi.
Isi Boletini
Isi Boletini, lindur në Tiranë më 11/04/1996, është nje atlet profesionist i cili bën pjesë në kombëtaren e Shqipërisë në sportin e skive alpine. Ai ka marrë pjesë në Lojërat Olimpike për moshat e reja dhe në shumë evente duke përfaqësuar Shqiperinë. Isi, është nipi i nipit i heroit të madh të kombit Isa Boletini. Ai është fitues i shumë garave të ndryshme në skijim.
Palamós
Palamós është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Baix Empordà, të provincës Girona, në Katalonia. Palamós ka 30968 banorë (2013), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 13.89 km2.
Lidhje të jashtme
Palamós
Vlora, Vlora (këngë)
Këngën"Vlora-vlora" e ka krijuar kompozitori Thoma Nasi mbi poezinë patriotike të Ali Asllanit.Thoma Nasi emigroi si i ri në SHBA.Atje studjoi flautin,dirigjimin e kompozimin. Më 1920,në krye të orkestres frymore"Vatra",erdhi për të ndihmuar dhe për tu dhënë zemër luftëtarëve shqiptarë në mbrojtejen e trojeve atërore nga pushtuesit.Ka kompozuar këngë,pjesë për instrumente dhe orkestër,kurse kënga "Vlora-vlora";u bë në ato vite,dhe më vonë kushtrimore dhe shumë e njohur.
Måsøy
Måsøy është një komunë në qarkun Finnmark, Norvegji. Komuna ka një sipërfaqe 1134 km² dhe popullsi 1399 banorë.
Demografia
300px|majtas|parapamje|Popullsia e komunës Në grafik paraqitet popullsia e komunës duke nisur nga viti 1950.
Konisbalta
Gjeografia
Është një fshat kodrinoro-fushor i cili kufizohet me uren vajgurore, pashalli, vokopol, skrevan, mbistrovic.
Kashtel Lukshiq
Kaštel Lukšić (në Kroatisht ) është një qytet në zhupaninë Split-Dalmacija në Kroaci.
Demografia
Popullsia e qytetit sipas përllogaritjeve të vitit 2012 ishte 5415 banorë. Sipas regjistrimit të vitit 2011 5370 banorë ndërsa sipas regjistrimit të vitit 2001 4880 banorë. Popullsia ka ndryshuar me 0.84%.
Kantoni Lyon-IX
Kantoni Lyon-IX (frëngjisht: Canton de Lyon-IX) është një kanton në departamentin Rhône, rajonin Rhône-Alpes në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Lyon. Ka sipërfaqe 1.7km2 dhe popullsi 35481 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Lyon-IX aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
Ştefan cel Mare (Bacău)
Ştefan cel Mare është një komunë në qarkun Bacău në Rumani. Ka një popullsi prej 4298 banorësh dhe sipërfaqe 99.28 km². Komuna është formuar nga bashkimi i 2 fshatrave: Negoieşti e Ştefan cel Mare.
Adem Gllavica
Adem Hasan Selimi (Gllavica) (Gllavicë 14 shtator 1916- Perth, 4 shkurt 2001) ka lindur në fshatin Gllavicë të komunës së Lipjanit më 14 shtator 1916.
Ai ishte fëmi i vetëm i Hasanit dhe i Fatimes. I ati u vra gjatë Luftës së Parë, diku në Maqedoni, kur Ademi ishte 9 muajsh, ndërsa Fatimja, u detyrua, pas disa vitesh, të kthehej në gjini, duke e lënë të birin në familjen e axhës së tij, Hysen (Selimi), që kishte djem Selimin dhe Beqirin. Shkollën fillore ai e kreu në fshatin Llugaxhi ndërsa të mesmei në Shkup, në “Medresenë e Madhe të Kral Aleksandrit". Studimet e larta i vijoi në Zagreb, në Fakultetin e Agronomisë, ku u laurua në vitin 1943.
Gjatë periudhës 1941 - 1944 ai shërbeu disa muaj si nënprefekt në Ferizaj, pastaj si mësimdhënës në “Normalen “ e Prishtinës, si drejtor i “Fermës Bujqësore “ në Fushë - Kosovë, si Inspektor për Bujqësinë në Komunën e Prishtinës. Pas krijimit të Lidhjes së Dytë të Prizrenit, në vjeshtë 1943, Ademi u zotua në Lëvizjen për mbrojtjen e kufijvë etnikë të Kosovës, si kryetar i “Komitetit të Rinisë Nacionaliste “ e më pas, në vjeshtë të 1944, si komandant i “Shtabit Epror për Mbrojtjen e Kosovës “.
Pas hyrjes së forcave komuniste në Prishtinë, Ademi e vijoi luftën e rezistencës në mal, së bashku me mijëra bashkëluftëtarë të tjerë, deri në vjeshtë 1945. Në gusht 1945, pasi kishin kaluar dhjetë muaj të ripushtimit sllavokomunist të Kosovës, Ademi shkruan një Thirrje (Proklamatë), që u shtyp në Shkup dhe u shpërnda në Kosovë. Në këtë Thirrje analizohet gjendja politike, tradhëtia e madhe që u bë në Prizren nga bashkëpunëtorët shqiptarë të pushtetit sllavokomunist, në korrik 1945 kur u vendos që Kosova t'i bashkangjitej Serbisë, mashtrimet e tjera të pushtetarëve sllavë e komunistë, masakrat ndaj shqiptarëve, përshi edhe atë të Tivarit, si dhe jepen mendime për të ardhmen. Aty shpaloset edhe qendrimi i nacionalistëve shqiptarë që luftonin për liri: ''“Ne nuk jemi kundër asnjë ideologjie, por as që përkrahim ndonjë ideologji. Ideologjia jonë është lufta për ekzistencën e popullit shqiptar. Jeta jonë dhe ekzistenca jonë mund të jenë të sigurta vetëm në një shtet shqiptar, që do të përfshijë kufijtë e tokave shqiptare “''.
Në këtë kohë u muar vendimi për ta lëshuar Kosovën dhe për ta dalë, me luftë, në Greqi, ku atë dhe intelektualë të tjerë si Ibrahim Kelmendi, Luan Gashi etj, i mbajtën në kampet politike deri në qershor 1951. Pastaj Ademi kaloi në Gjermaninë Perëndimore, për dy vjet. Në pamundësi për t'u ribashkuar me bashkëshorten, ai mori udhën e mërgimit në Australi, ku krijoi një familje të re.
Pas dy vitesh qendrimi në një kamp emigrantësh në Bonegilla, Ademi arriti të punësohet si specialist në fushat e linit të Ballaratit dhe më vonë në një institut shkencor për pemëtarinë në Tatura të shtetit Victoria. Derisa  doli në pension në vitin 1982, Ademi zhvilloi një veprimtari të pasur kërkimore dhe eksperimentale për pomologjinë në fushat e luginës së Melbournit, ku punonin edhe shumë shqiptarë të qytezës së Sheppertonit. Rezultatet e kësaj pune u pasqyruan në shumë revista prestigjioze të Australisë dhe vendeve të tjera. Shumica e kumtesave të tij janë përmbledhur në librin në dy gjuhë (shqip dhe anglisht) "Punime Shkencore" (Eksperimente në frutikulturë), përgatitur nga i biri, Bardhyli, në vitin 2005. Ademi e ka përfaqësuar Bashkimin Australian në shumë kongrese ndërkombëtare shkencore. Pjesëmarrja e fundit ka qenë në Hamburg (Gjermani) më 30 gusht 1982 me ligjëratën " Response of golden queen peach". Ja disa kumtesa që kanë pasë kërkesa për ribotim në revista jashtë Australisë":
Në Kosovë ai nuk mundi të kthehet asnjëherë. Ndërsa në Shqipëri erdhi dy herë, në shtator 1991 dhe gusht 1994. Gjatë kësaj periudhe shkroi kujtimet e veta të luftës në gazetën "Rilindja" që botohej në Tiranë e Zvicër, të cilat dolën më të plota në një monografi të shkruar nga z. Gani Ratkoceri më 2002 dhe nga i biri, Bardhyli më 2016. Me këtë rast, më 1994, i shoqëruar nga i biri dhe reja, Ademi shkoi edhe në Shkup te të afërmit e kushërinjtë e ardhur posaçërisht për të nga Kosova.
Në vitin 1994 Ademi dekorohet nga presidenti i Shqipërisë Z. Sali Berisha për kontributin e dhënë në Kosovë gjatë Luftës së Dytë Botërore, ndërsa në vitin 2012 presidentja e Kosovës, Znj. Atifete Jahjaga e dekoroi atë me "Urdhërin e Lirisë".
Burimi i të dhënave
1.     Gani Ratkoceri: Adem Selimi, monografi, Tiranë 2002
5.     Bardhyl Selimi: Adem Gllavica (Selimi) tregon, Tiranë 2016
Teksti i plotë i Proklamatës së Adem Gllavicës
Vëllezër kosovarë, ju drejtohemi sot, ne vëllezërit tuaj nga malet e lira të Kosovës. Kaluan dhjetë muaj në pritje të armatosur, kemi pritur me durim dhe kur është ndier nevoja kemi luftuar. Gjatë kësaj kohe i kemi hetue dy veprime dhe masa të çlirimtarëve dy arshinë. Ne, këto dy arshinë, i kemi ditur që në fillim dhe për këtë kemi shfaqur mendimin tonë për premtimet e tyre boshe, duke pritur që edhe të tjerët të binden. Tani edhe më naivët edhe simpatizantët e “çlirimtarëve” e kanë të qartë se si qëndrojnë punët. Tash e kanë kuptuar realitetin e hidhur dhe tradhëtinë e madhe që i është përgatitur popullit qysh gjatë Luftës së Dytë Botërore nga internacionalistët jugosllavë.
Neve nuk na habisin qëndrimet e serbëve dhe të malazezëve. Ata janë të njëjtit që tradhëtuan më 1878, më 1912, më 1918 dhe këta të fundit janë bijtë e tyre, që janë më të moderuar për të përgatitur lojëra dhe janë të tillë që përgatisin “planet e dreqit”.
Këtë ne nuk po e themi pa fakte por po na çudit qëndrimi i disa shqiptarëve. Ata janë shndërruar në armë të verbër për interesa të huaja dhe e kanë okupuar dhe varfëruar deri në lëkurë popullin e vet shumë të përvuajtur. Popullit ja kanë marrë të gjitha dhe asgjë nuk i kanë dhënë, fakt i madh i barazisë dhe i lirisë së popullit për të cilat fraza kanë trumbetuar kaq vite.
Pas luftës në mënyrë sistematike që dhjetë muaj i rekrutojnë të rinjtë dhe i dërgojnë jashtë Kosove më shumë se 70 mijë shqiptarë, pjesa më vitale e kombit. Në brigadën e 7 kosovare u mashtruan dhe u inkuadruan rreth 20 000 shqiptarë. Të gjithë këta u futën në brigadë për çlirimin e Kosovës nga se u thanë se do të mbesin në Kosovë dhe do të luftojnë për çlirimin e saj. Pas disa ditësh, të paarmatousr i dërguan në Banat. Sot janë të sistemuar në shumë brigada anembanë Jugosllavisë, të vrarë e të masakruar, të cilëve nuk u dihet as varri.
Më vonë është bërë edhe një mashtrim tjetër duke tentuar që në mënyrë vullnetare të tubojnë ushtarë. . Por vullnetarisht askush nuk u shkoi. Atëhere e menduan formën tjetër të mashtrimit, u thanë se këta ushtarë do të shkojnë të shërbejnë në Shqipëri, se po i kërkon Enver Hoxha. E preku në tel shqiptarin. Kosovarët e pafat, të gatshëm të flijohen për Shqipëri u futën nëpër brigada partizane. Por tradhëtia jugosllave nuk vonoi. I çarmatosën dhe i futën nëpër kazermat e Prizerenit, që të mbushura me shqiptarë u kthyen në kampe përqëndrimi më të rënda se ato të fashizmit. Pas disa ditësh, të rinjtë shqiptarë i sistemuan në grupe të ndryshme “reaksionare” dhe “elemente fashistë”. Shumica e tyre të zhveshur e të zbathur fituan sëmundjen e tuberkulozit duke qëndruar nëpër barakat e ftohta të kazermave. Pjesën tjetër e çarmatosën pa rrobe, të zhveshur e të zbathur nën përcjelljen e malazezëve të armatosur e nisën për në Shkodër.
Të kaplon tmerri kur i shikon këta të rinj shqiptarë, që nën tytën e pushkës së malazezëve të armatosur i nisën për në Shkodër. Më të fortit kundërshtuan dhe tentuan të iknin, por ranë pa shpirt, u qëlluan nga malazezët e armatosur. Rruga Prizeren –Shkodër ato ditë i ka përngja kasaphanes.
Disa më të fuqishmit arritën t’i çarmatosin rojat dhe t’ja mësyjnë maleve. Ata që arritën të iknin na njoftuan për kasaphanën dhe sot janë pjesëtarë të batalioneve tona. Nga ata u njoftuam për tragjedinë e shqiptarëve të rinj e të paarmatosur nga mjeshtritë e partizanëve. Kjo ndodhi atë ditë kur Haki Taha në Prishtinë vrau tradhëtarin më të madh të popullit shqiptar, malazezin Miladin Popoviç.
Kjo nuk mbeti me kaq. Forcat malazeze të egërsuara jashtë mase vranë 3000 shqiptarë duarthatë. Kjo masakër do të zgjaste po mos të kishin qënë familjet nga Tivari, që e penguan atë të bëhej edhe më e madhe derisa të ishte vrarë shqiptari i fundit..
Populli shqiptar në Kosovë përbën 85 % të popullsisë e vende- vende 100 %. Gjuhë zyrtare në Kosovë është gjuha serbe, ajo e 15 përqindëshit të popullsisë. Kjo mund të quhet barazi?!
Për 10 muaj të “lirisë” së premtuar nga komunistët jugosllavë janë vrarë e pushkatuar 35 000 shqiptarë, emrat e të cilëve dhe vendi i vrasjeve tashmë u janë njohur të gjithëve. Këto janë metodat e Pushtetit Popullor për “liri të popullit”.
Çfarë ironie!.. Të njëjtët partizanë që plaçkitën dhe djegin çdo gjë, tash vijnë shtëpi për shtëpi dhe regjistrojnë dëmet e bëra nga vetë ata dhe mundohen t’i bindin gratë tona se këto dëmë i kanë bërë gjermanët, pasi që burrat shqiptarë janë nëpër male.
Populli shqiptar i shumëvuajtur nga regjimet serbe të mëparshme me gëzim priti “lirinë”, atë liri e barazi të premtuar gjatë luftës. Por përjetoi zullum, plaçkitje e vrasje, që sot e din e tërë bota.
Për “lirinë” e dhuruar nga Pushteti Popullor është njoftuar i tërë populli shqiptar. Prej shumë premtimeve, që u dhanë gjatë luftës, për vetëvendosje asgjë nuk është realizuar. Na mashtruan, ngase ky popull i lodhur e i stërlodhur nga shumë regjime okupuese u besoi premtimeve komuniste. Kur u hetua tradhëtia, ne veç ishim të armatosur dhe bijtë tanë më të mirë i internuan dhe i degdisën nëpër skajet e Jugosllavisë.
Ne ende i kemi të freskëta parrullat e komunistëve të proklamuara gjatë luftës: “Populli shqiptar do të vendosë vetë me kënd do të mbetet, me Shqipërinë, me Jugosllavinë ose republikë më vete”
Ditët e para të këtij pushteti komisarët politikë të regjimit, flisnin në të katër anët me oratori të flaktë për të drejtat e liritë, duke propaganduar dorëzimin e armëve. Populli i shkretë, duke shpresuar në liri të plotë filloi t’i dorëzojë armët, duke menduar se më ato nuk do t’i nevojiten, ngase erdhi liria.
Kosova i ka përjetuar padrejtësitë në këta dhjetë muajt e shkuar nga ana e terroristëve me yllin e kuq në ballë
Kjo gjueti në njerëz, që bëhet kundër shqiptarëve të Kosovës për 10 muaj të “çlirimit”, nuk zbatohet askund në botë, por në Kosovë nuk është kurrëfarë risie, por përsëritje e historisë së viteve 1978, kur ardhacakët nga Beogradi (Karpatet), vranë dhe masakruan 100 000 shqiptarë nga vilajeti i Nishit. Ata që arritën të ikin sot këtu quhen “muhaxhirë”, të cilët janë të shpërndarë në të gjitha pjesët e Kosovës.
Në vitin 1912, prapë me urdhër të Beogradit, u pushkatuan hiç më pak shqiptarë se shifra e sipërshënuar.
Në vitin 1918 gjatë formimit të Jugosllavisë mozaike, prapë me urdhër të Beogradit, u vranë dhe u pushkatuan me mijera shqiptarë. Në atë kohë, në Konferencën e Paqës, është publikuar lista e 8000 viktimave, që është përcjellë me një protestë energjike. Por kjo është si gjithnjë “vox clamantis in deserto”.
Më 1945 përsëritet historia. Prapë me udhëzimet e Beogradit, bëhen masakra masive mbi popullin shqiptar. Ende pa kaluar 10 muaj në regjistër janë evidentuar 35 000 të vrarë e të masakruar dhe mbi 50 000 të dëbuar, për fatin e të cilëve nuk dihet. Këto janë fakte të hidhura. Katër data tragjike të historisë, katër regjime të ndryshme, por me një politikë të përbashkët dhe identike dhe shumë të thjeshtë, asgjësimi dhe shkatërrimi i qënies shqiptare në Kosovë.
Italia fashiste, e cila ishte armike e përbetuar e shqiptarëve, ka qënë e detyruar ta pranojë karakterin shqiptar të trojeve shqiptare.
Ndërkaq pushteti popullor i sotëm, “çlirimtarët e popullit” tentojnë që të gjitha lidhjet me Shqipërinë të këputen, duke e tejkaluar okupatorin fashist. Këtë e ka treguar OZNA me veprime terroriste që i tejkalon ato të Gestapos. Diktatura dhjetëmujore me veprimet e veta terroriste e len pas diktaturën fashiste. Ne të lirët, në malet tona të lira, jemi të autorizuar dhe të obliguar ta shprehim vullnetin e popullit të Kosovës.
Për këtë arsye në emër të popullit shqiptar të Kosovës ngremë zërin dhe i drejtohemi opinionit ndërkombëtar dhe solemnisht deklarojmë që pa dëshirën tonë na kanë imponuar bashkimin me Serbinë.
Dëshira dhe vullneti ynë është bashkimi me Shqipërinë, me vëllezërit tanë, pa marrë parasysh se cili regjim është në pushtet, ngase kemi zakone të njëjta dhe kushte të njëjta morale dhe materiale.
Dëshirojmë që t’ja shtrijmë dorën njëri-tjetrit sa më parë dhe ta shkundim pjesën e errësirës dhe të robërisë, frikës nga terrori, që vuajtëm nga okupatorët e ndryshëm, duke e përfshirë edhe këtë të sotmin, të Beogradit dhe të kuislingëve të Prizerenit.
Ne nuk jemi kundër asnjë ideologjie, por as që përkrahim ndonjë ideologji. Ideologjia jonë është lufta për ekzistencën e popullit shqiptar. Jeta jonë dhe ekzistenca jonë mund të jenë të sigurta vetëm në një shtet shqiptar, që do të përfshijë kufijtë e tokave shqiptare.
Sa i përket pakicës serbe, të lindur në Kosovë, që jeton bashkërisht me popullin shqiptar, deklarojmë se do t’i ketë të drejtat të barabarta me shumicën shqiptare dhe në asnjë mënyrë nuk do të dallohet prej shqiptarëve.
Ata malazezë që në Kosovë kanë ardhur pas vitit 1912 dhe në vitin 1918, si kolonistë, i këshillojmë që të kthehen në vendet e veta nga e kanë prejardhjen, pasi tokat që ata i kanë uzurpue, u takojnë autoktonëve shqiptarë. Po ashtu, deklarojmë se në Kosovë nuk ka asnjë malazez autokton dhe të gjithë malazezët janë kolonizatorë. Këtë e dokumentojnë faktet e jo ne. Malazezët në Mal të Zi e kanë pushtetin dhe qeverinë e vet, ndërsa populli shqiptar dhe pse është katër herë më i madh në numër se sa malazezët këtë të drejtë nuk e gëzon.
Organizata jonë nuk ka lidhje me asnjë parti, organizatë të jashtëme apo me qeverinë e vendit që Kosovës ia konteston mundësinë të jetojë dhe të bashkohet me Shqipërinë
Sa i përket gënjeshtrave dhe thashethemeve tendencioze të terroristëve serbë e malazezë, deklarojmë se në batalionet tona nuk ka asnjë të huaj. Në të gjitha luftërat që kemi zhvilluar në këto 10 muajt e fundit në Kosovë nuk ka marë pjesë asnjë i huaj.
Vëllezër kosovarë. Ne jemi vëllezërit tuaj që gjëndemi nëpër malet e lira të Kosovës duke luftuar me armë në dorë ditë e natë për lirinë e Kosovës. Grushti që armiku po e merr nga ne është i njohur për tërë botën. Heronjtë që po flijohen nga dora tradhëtare e Partisë komniste të Jugosllavisë nëpër malet e fushat e Kosovës, janë themelet e çelikta të Shqipërisë së vitit 1912 dhe për bashkimin definitiv të Kosovës me Shqipërinë e vitit 1913, që do të jetënjëherë e përgjithmonë e pandashme.
''Ne jemi të vendosur për bashkimin me nënën Shqipëri, që është e jona për nga gjuha dhe gjaku, si dhe t’i dëbojmë kolonistët që kanë ardhur në Kosovë pas vitit 1913 dhe vitit 1918, që të shkojnë andej nga kanë ardhur. Ky është edhe qëllimi i bijve tuaj të shpërndarë nëpër malet e Kosovës, që derdhin gjakun për t’ua dhënë grushtin e fundit mbeturinave të ndyra që nuk na lejojnë të bashkohemi me nënën Shqipëri në kufijtë e 1912-s, pasi kjo e drejtë na është garantuar sipas Kartës së Atllantikut në San Francisko dhe në Konferencën e Paqes në Kretë.''
Vëllezër shqiptarë, kemi parë deri tash mjaft tradhëti e mashtrime nga tradhëtarët dhe të njëjtët me gjakun tuaj të derdhur po duan t’ju lënë nën thembrën e Partisë Komuniste, duke iu mbushur xhepat me dinarët e RFDJ-së. Këta gjakpirës të popullit shqiptar, si Mehmet Hoxha, Fadil Hoxha, Rifat Berisha dhe të tjerë, nuk mund t’i durojmë, as tradhëtitë e tyre. Mjaft më! Këta mendojnë vetëm për kolltuqe e për ta ruajtur miqësinë me Titon, çdo ditë e gënjejnë popullin shqiptar, i cili sot në masë të madhe gjëndet nëpër burgje, duke i kërkuar të drejtat e veta.
Vëllezër kosovarë, i gjithë Ballkani është duke u përgatitur për një të nesërme që po shikohet nga forcat anglo-amerikane, me urdhër të të cilave forcat ruse janë kthyer nga Iraku dhe pjesët e tjera. Organizohuni, bashkohuni, largohuni nga rruga e tradhëtisë dhe e spiunazhit, ajo është në dëmin tuaj. Largohuni nga ata që dëshirojnë të na shesin, siç na shitën më 1878 e deri më sot, ata që dëshirojnë të na lënë nën çizmen e Jugosllavisë. Shtrijani dorën armatës suaj në malet e lira të Kosovës, që për çdo ditë po i këput zinxhirët e terroristëve me yll të kuq në ballë.
“Rroftë ushtria anglo-amerikane”
“Rroftë bashkimi i Kosovës me Shqipërinë”
“Rroftë liria dhe demokracia”
Palau-solità i Plegamans
Palau-solità i Plegamans është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Vallès Occidental, të provincës Barcelona, në Katalonia. Palau-solità i Plegamans ka 14070 banorë (2009), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 15.06 km2.
Lidhje të jashtme
Palau-solità i Plegamans
Shock Troopers
Shock Troopers (në shqip Shok Trupers) është një lojë arcade e tipit shoot em’ up prodhuar nga Saurus dhe shpërndarë nga SNK nën lojërat Neo-Geo gjatë vitit 1997. Loja ndiqet nga seria e saj e dytë Shock Troopers: 2nd Squad.
Fterra portë e Kurveleshit (këngë)
Shih edhe
Fterra
Tërnava (Preshevë)
Tërnavë (serbisht: Трнава/Trnava) është fshat në komunën e Preshevës, Serbi.
Fterra portë e Kurveleshit (këngë)
Lidhje të jashtme
http://www.youtube.com/watch?v=_C337xYFkXQ
Magjia (telefilm)
Magjia (tit. origjinal Incantesimo) është një serial televiziv italian ku seria e parë u prodhua në 1998, dhe tregon ndodhitë në klinikën "Life" në Romë. Në të trajtohen historitë personale dhe sentimentale të mjekëve, infermierëve, avokatëve si dhe vet pronarëve që punojnë aty.
Një ndër aktorët kryesore që ka luajtur në shumë seri do të përmendim Paola Pitagora (në rolin e Giovanna Medici), aksioniste e madhe në klinikën "Life", e shfaqur që në serinë e parë, Delia Boccardo (Tilly Nardi), gruaja e dytë e Ivaano Nardi, burri i parë i Giovanna Medici, edhe kjo në të gjitha seritë, Agnese Nano (Barbara Nardi), bija e Giovanna dhe Ivano, në sezonin e parë dhe të dytë, Paolo Malco (Giuseppe Ansaldi), babai i burrit të Barbara Nardi, Daniela Poggi (Cristina Ansaldi), një grua e poshtër dhe pa skrupuj e Giuseppe Ansaldi, dhe ka marr pjesë në disa episode.
Pompei, dje, sot, nesër
Pompei, dje, sot, nesër është një film me dy seri që tregon historinë e lashtë të Pompei, perandorisë afër Napoli.
Ky film i xhiruar në 2007 me aktorë italian, por i dubluar edhe në anglisht, trajton shumë histori të personazheve, duke na shfaqur herë pas herë dhe duete prej gladiatorësh.
Në fund Pompei shkatërrohet nga një tërmet shumë i fortë, dhe të gjithë banorët vdesin, vetëm dy të dashuruarit Dario dhe Elena mbijetojnë.
Tamaşi
Tamaşi është një komunë në qarkun Bacău në Rumani. Ka një popullsi prej 3249 banorësh dhe sipërfaqe 31.87 km². Komuna është formuar nga bashkimi i 3 fshatrave: Chetriş, Furnicari, Tamaşi.
Shprehjet greke
A
Azima
Akademia
Aksioma
Aksios
Formacionet politiko-ushtarake në Kosovë 1943-1944
frame|Fadil Hoxha
Shprehjet greke
Analogjia
Formacionet politiko-ushtarake në Kosovë 1943-1944
Formimi i njësiteve partizane më 1943 dhe aksionet e tyre
Pas aksionit të Llojanit, Aradhja Partizane Zejnel Hajdini nën komandën e Fadil Hoxhës, më 3 janar 1943, kreu sulmin kundër kolonës fashiste në Carralevë, ku u vranë 21 ushtarë italianë dhe komandanti i karabinierisë së Prizrenit. Nga radhët e partizanëve u vra Abdullah Shabani, që konsiderohet si dëshmori i parë nga Kosova gjatë Luftës se Dytë Botërore.
Shprehjet greke
Anamneza
Anarkia
Formacionet politiko-ushtarake në Kosovë 1943-1944
Formimi i njësiteve partizane më 1943 dhe aksionet e tyre
Pas aksionit të Carralevës, në janar të vitit 1943, u formua Aradhja Partiazane Emin Duraku, kurse në maj të vitit 1943 u formua edhe Aradhja e Sharrit.
Shprehjet greke
Anatema
Formacionet politiko-ushtarake në Kosovë 1943-1944
Formimi i njësiteve partizane më 1943 dhe aksionet e tyre
Në mars të vitit 1943, Aradhja Emin Duraku kreu sulmin kundër forcave fashiste italiane në Shën Mëri, ku u vran 25 italianë dhe u dogjën disa kamionë të fashistëve.
Në verë të vitit 1943 u formua Shtabi Kryesor i Ushtrisë Nacionalçlirimtare të Kosovës. Komandant u emërua Fadil Hoxha. Detyra e shtabit ishte t'i kordinonte veprimet luftarake të njësiteve partizane të Kosovës.
Shprehjet greke
Anatomia
Formacionet politiko-ushtarake në Kosovë 1943-1944
Formimi i njësiteve partizane më 1943 dhe aksionet e tyre
Në shtatorin e vitit 1943, Aradhja Partizane e Sharrit, që numëronte mbi 80 luftëtarë, shkoi të ndihmonte luftën antifashiste në Dibër. Më pas, më 22 shtator 1943, u formua Aradhja Partizane e Kosovës e cila së bashku me batalionin maqedon e çliroi Kërçovën dhe mori pjesë në çlirimin e Gostivarit. Më 11 nëntor 1943 nga njësit kosovare dhe ato maqedone u formua Brigada Kosovaro-Maqedone, e cila luftoi në Maqedoni, në Shqipëri e në Greqi.
Shprehjet greke
Antinomija
Formacionet politiko-ushtarake në Kosovë 1943-1944
Lidhja e Dytë e Prizrenit
Më 16-20 shtator 1943, në Prizren u mbajt Kuvendi Themelues i Lidhjes së Dytë të Prizrenit.
Shprehjet greke
Apokrif
Formacionet politiko-ushtarake në Kosovë 1943-1944
Lidhja e Dytë e Prizrenit
Në kuvend morën pjesë përfaqësues nga Kosova, Dibra, Struga, Tuzi, Ulqini, Pazari i Ri (Novi Pazari), Rozhaja etj. Kuvendi zgjodhi Komitetin Qendror prej 7 vetash në krye me Rexhep Mitrovicën.
Shprehjet greke
Apologija
Formacionet politiko-ushtarake në Kosovë 1943-1944
Konferenca e Bujanit
Konferenca e Parë e Këshillit Nacionalçlirimtarë për Kosovë e Rrafsh të Dukagjinit u mbajt më 31 dhjetor 1943 dhe 1-2 janar 1944 në Bujan të Malësisë së Gjakovës. Në të morën pjesë 49 delegatë: 43 shqiptarë dhe 6 serbë. Konferenca zgjodhi kryesinë prej 9 vetash me Mehmet Hoxhën kryetarë dhe Rifat Berishën e Pavle Joviçeviqin si nënkryetarë, kurse anëtarë u zgjodhën: Xheladin Hana, Fadil Hoxha, Hajdar Dushi, Zekeria Rexha, Milan Zeçar dhe Ali Shukriu
Kantoni Le Petit-Quevilly
Kantoni Le Petit-Quevilly (frëngjisht: Canton du Petit-Quevilly) është një kanton në departamentin Seine-Maritime, rajonin Normandie në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Le Petit-Quevilly. Ka sipërfaqe 4.35km2 dhe popullsi 22332 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Le Petit-Quevilly aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
Formacionet politiko-ushtarake në Kosovë 1943-1944
Konferenca e Bujanit
Pas diskutimeve të shumta thuhet se Kosova dhe Rrafshi i Dukagjinit është krahinë e banuar me shumicë nga populli shqiptar, i cili gjithmonë, ashtu edhe sot, dëshiron me u bashku me Shqipërinë. Pra, Konferenca e Bujanit shqipërtarëve ua njohu të drejtën për vetëvendosje dhe për bashkim me Shqipërinë. Populli i Kosovës i mirëpriti vendimet e Konferencës së Bujanit, kurse udhëheqja e PKJ-së i kundërshtoi ato.
Lufta antifashiste më 1944 dhe çlirimi i Kosovës
Në qershorë të vitit 1944 u formua Brigada e Parë Sulmuese e Kosovës dhe më pas edhe shtatë Brigada e Luftës Nacionalçlirimtare, ku bënin pjesë 50.000 luftëtarë të të gjithë popujve të Kosovës.
Në gjysmën e dytë të nëntorit 1944, Kosova u çlirua nga fashizmi.
Qytete e Kosovës u çliruan nje nga një: Gjakova me 9 nëntorë, Presheva dhe Gjilani me 16 nëntorë, Ferizaji, Peja dhe Prizreni me 17 nëntorë, Prishtina më 19 nëntorë dhe Mitrovica me 23 nëntorë 1944.
Shprehjet greke
Arketip
Aripelag
Askeza
Ataraksia
Atomi
Autarkia
Autonomia
B
Bibla
Biologia
Bioritmi
D
Delfini
Demiurg
Demokracia
Demon
Dogma
Doketizmi
E
Ekologjia
Ekstaza
Ekumena
Energjia
Entropia
Palau-saverdera
Palau-saverdera është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Alt Empordà, të provincës Girona, në Katalonia.
Shprehjet greke
Entuziazmi
Palau-saverdera
Lidhje të jashtme
Palau-saverdera
Shprehjet greke
Enciklopedia
Etika
Etiologjia
Z
Idioti
Ikona
Historia
Katapulta
Katarza
Ksenofobia
L
Lavra
Liturgjia
Logos
Manastiri
Mania
Melankolia
Melodia
Metemfikoza
M
Monarkia
Muzika
N
Nekrofilia
O
Oligarkia
Orgazam
P
Patriarku
Piramida
Pleroma
Polis
Psika
S
Simboli
Simpatia
Skit
Shizofrenia
Teologjia
Teoria
Filetizmi
Kantoni Aulnay
Kantoni Aulnay (frëngjisht: Canton d'Aulnay) është një kanton në departamentin Charente-Maritime, rajonin Poitou-Charentes në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Aulnay. Ka sipërfaqe 333.88km2 dhe popullsi 6559 banorë.
Shprehjet greke
Filozofia
Kantoni Aulnay
Përbërja aktuale
Kantoni Aulnay aktualisht përbëhet nga 24 komuna.
Shprehjet greke
Fobia
Harmonia
Hipnoza
Hipostaza
Histeria
Kashtel Novi
Kaštel Novi (në Kroatisht ) është një qytet në zhupaninë Split-Dalmacija në Kroaci.
Tërnava (Besianë)
Tërnavë është një vendbanim në komunën e Besianës, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Shpat.
Kashtel Novi
Demografia
Popullsia e qytetit sipas përllogaritjeve të vitit 2012 ishte 6448 banorë. Sipas regjistrimit të vitit 2011 6346 banorë ndërsa sipas regjistrimit të vitit 2001 5309 banorë. Popullsia ka ndryshuar me 1.61%.
Tërnava (Besianë)
Historia
Mbas luftës në këtë fshat kishte përparim në shumë fusha.
Târgu Trotuş
Târgu Trotuş është një komunë në qarkun Bacău në Rumani. Ka një popullsi prej 5598 banorësh dhe sipërfaqe 32.10 km². Komuna është formuar nga bashkimi i 3 fshatrave: Târgu Trotuş, Tuta, Viişoara.
Meland
Meland është një komunë në qarkun Hordaland, Norvegji. Komuna ka një sipërfaqe 93 km² dhe popullsi 5767 banorë.
Demografia
300px|majtas|parapamje|Popullsia e komunës Në grafik paraqitet popullsia e komunës duke nisur nga viti 1950.
Palau-sator
Palau-sator është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Baix Empordà, të provincës Girona, në Katalonia.
Lidhje të jashtme
Palau-sator
Birra Tirana
parapamje|Reklamë e Birrës Tirana mbi një pallat në Tiranë (2004) Birra Tirana është kompani e prodhimit të birrës me seli në Tiranë.
Historia
Në vitin 1960 u ndërtua Birra Tirana, si një fabrikë me kapacitet 70000 Hektolitra/vit, me një teknologji prodhimi ruse dhe specialistët e parë u diplomuan në ish-Bashkimin Sovjetik. Ajo prodhonte birrë të tipit pilsen bjonde dhe brune në shishe 0.5L në arka druri dhe fuçi 50L. Birra Tirana ka qenë pjesë përbërëse e ish-Kombinatit Ushqimor "Ali Kelmendi". Bashkë me fabrikën e birrës, u ndërtua dhe fabrika e malterisë, e cila deri në vitin 1983, bënte furnizimin me malto të fabrikës së birrës. Elbi prodhohej kryesisht në zonat e Korçës, ndërsa Lupolo kultivohej në Pogradec. Uji i përdorur për prodhimin e birrës ka qenë gjithmonë nga burimet e Selitës. Si rezultat i rritjes së kërkesës së tregut për birrë, në vitin 1983 u bë rikonstruksioni i Birra Tirana duke rritur kapacitetin e saj deri në 150000 Hektolitra/vit, si dhe u përmirësua teknologjia me makineri gjermane dhe suedeze. Duke qenë se, në këtë periudhë, kemi të bëjmë me një ekonomi të centralizuar, birra Tirana shpërndahej në 2/3 e vendit, me perjashtim të pjesës juglindore të Shqipërisë, që furnizohej nga Birra Korça.
Tătărăşti
Tătărăşti është një komunë në qarkun Bacău në Rumani. Ka një popullsi prej 2575 banorësh dhe sipërfaqe km². Komuna është formuar nga bashkimi i 7 fshatrave: Cornii de Jos, Cornii de Sus, Drăgeşti, Gherdana, Giurgeni, Tătărăşti dhe Ungureni.
Korça
Korça është një qytet në Shqipërinë Jug-Lindore. Korça është edhe qendra e prefekturës me të njëjtin emër. Është një nga bashkitë më të mëdha të vendit me rreth 90.000 banorë të regjistruar.
Qyteti u themelua në shekullin 15 nga Iliaz bej Mirahori, sipas praktikës osmane në themelimin e qendrave urbane, veprat e ndërtuara në Piskopiye qenë një xhami, një imaret dhe një muallimhane. Për mirëmbajtjen e këtyre themelimeve, Iljaz Beu lëvroi të ardhurat e katër fshatrave në krahinën e Görice-s, një fshat në Përmet, një hamam dhe shtatë dyqane në Stamboll, një hamam dhe një mulli në Janinë.
Historia
parapamje|majtas|Korçë
Ndonëse qyteti i Korçës është themeluar këto V-VI shekujt e fundit, zona e Korçës është një nga vendet e Evropës Jug-Lindore që është banuar më herët. Gërmimet kanë nxjerrë në dritë varre dhe fortifikime ilire.
Mesjeta
Krahima e Korçës ra nën sundimin e perandorit Bullgar Boris në vitin 853. Ai formoi në këtë zonë njësinë administrative të emërtuar “Kutmicevicë”, që në Ahqip do të thotë “Tokë e porsa pushtuar”. Forcat Bullgare qëndruan deri në vitin 1018.
Sundimi osman
Në vitin 1440 Osmanët pushtuan zonën e Korçës. Qyteti modern i Korçës u formua në shekullin XV kur Iljaz bej Mirahori e zhvilloi Korçën sipas urdhrit të Sulltan Mehmeti II. Ilazji i kishte shërbyer sulltanit në rrethimin e Kostandinopojës në vitin 1453. Nën pushtimin osman Korça me emrin “Göricë” ishte sanxhak i vilajetit të Manastirit. Por Xhamia ishte ndërtimi I parë i Illjaz bej Mirahorit, sepse përreth lulëzoi Pazari i Vjetër e Korçës. Fillimisht dyqanet ishin të ndërtuar me dërrasa por pas tre drejeve, tregtarët filluan te përforconin ndërtesat. Në Pazar gjendeshin 16 hane, sot qendrojne ne kembe vetem 4 prej tyre. Ne pazar tregtoheshin mallrat nga Greqia, Turqia, Venediku, Trieste etj. Aty gjeje çdo gje, qe nga prodhimet blegtorale e deri te bizhute e shtrenjta. Korça përmendet edhe gjatë luftës Veneto-Turke (1644-1669), ku tregtarët Elbasanas ndiqnin rrugën e gjatë me shumë stacione Elbasan-Korçë-Sarandë-Korfuz-Venedik. Në Korçë ata shisnin prodhime manifakturaile dhe blinin prodhime blektoriale.
Qyteti nisi të lulëzojë pas bastisjes së Voskopojës nga trupat e Ali pashë Tepelenës në vitin 1788. Ndërmjet viteve 1769-1789 në Korçë erdhën shumë familje Voskopojare të cilat i dhanë qytetit pak nga lavdia e Voskopojës. Në vitin 1783 qyteti u bë pjesë e Pashallëkut të Ali pashë Tepelenës.
Shekulli XX
Sundimi osman mbi Korçën zgjati deri në 1912, vit kur u shpall pavarësia e Shqipërisë. Traktati i Shën Stefanit, i vitit 1878 ia kalonte Korçën dhe Pogradecin Principatës Bullgare ndërsa Traktati i Berlinit i po të njëjtit vit ia rikthente Perandorisë Osmane. Në vitin 1910 Aleanca Ortodokse e Korçës e udhëhequr nga Mihal Grameno shpalli themelimin e Kishës Ortodokse Shqiptare, por autoritetet osmane refuzuan ta njohin. Afërsia gjeografike e Korçës me Greqinë dhe fakti që Greqia e quante popullsinë Ortodokse si "Greke" çoi në kontestime të ashpra gjatë Luftës Ballkanike 1912-1913. Në vitin 1913 Greqia e pretendonte Korçën dhe zona të tjera të Shqipërisë si pjesë të të ashtuquajturit “Vorio Epir”.
Në tetor 1914 qyteti ra nën administrimin grek. Gjatë periudhës së Skizmës Kombëtare (në Greqi, 1916) shpërtheu një revoltë lokale e cila u vu nën kontroll nga Elefteri Venizelo. Gjithsesi,gjatë Luftës së Parë Botërore, zhvillimet në Frontin e Maqedonisë bënë që qyteti shpejt të binte nën kontrollin francez (1916-1920). Gjatë kësaj kohe katërmbëdhjetë përfaqësues të Korçës dhe Kolonel Deskoini nënshkruan protokollin që shpallte krijimin e Republikës Shqipëtare të Korçës, nën mbrojtjen ushtarake të ushtrisë franceze dhe me president Themistokli Gërmënjin. Valuta e përdorur qe Franga dhe Skënderi i Korçës. Përfundimisht, Korça u bë pjesë e Shqipërisë në 1921, kur Komisioni Ndërkombëtar i Kufijve riafirmoi kufijtë e vitit 1913.
Vendi përjetoi një situatë të vështirë ekonomike gjatë mbretërimit të Zogut, dhe kjo detyroi popullsinë të bjerë për shkak të emigrimit nga 25,600 banorë në vitin 1923 në 21,220 banorë në vitin 1938. Me fillimin e Luftës së dytë Botërore në 1939, Italia pushtoi Korçën dhe gjithë pjesën tjetër të vendit. Me shpërthimin e Luftës Italo-Greke, Korça ra nën sovranitetin grek në nëntor 1940. Kjo zgjati deri në prill 1941, kohë kur trupat gjermane sulmojnë ushtrinë greke. Me tërheqjen e Italisë nga Lufta më 1943, Gjermanët e mbajtën qytetin të pushtuar deri më 24 tetor 1944. Korça u çlirua nga partizanët në shtator 1944.
Duke qëndruar nën pushtimin fashist e nazist, qyteti u bë një qendër e rëndësishme e rezistencës Komuniste. Themelimi i Partisë së Punës së Shqipërisë (Partia Komuniste) u shpall zyrtarisht në Korçë më 1941. Me vendosjen e sistemit Komunist pas çlirimit, u ndoq një politikë diskriminuese ndaj të pasurve dhe kundërshtarëve politikë. Kështu menjëherë pas Luftës një valë e re emigracioni u shpërngul për në komunitetin e Shqiptaro-Amerikanëve në Boston.
Në 1990 Partia Demokrate e Re fitoi zgjedhjet elektorale në Korçë. Revoltat popullore në shkurt 1991 përfunduan me rrëzimin e statujës së Enver Hoxhës.
Demografia
parapamje|majtas|220px|Korça, pamje ajrore Korça ka 51.152 banorë.(në bazë të rregjistrimit te popullsisë në vitin 2011)
Politika
Kryetar i Bashkisë së Korçës është Sotiraq Filo. Përpara tij kanë qënë Niko Peleshi(i cili prej 2013 është zv/kryeministër i Shqipërisë dhe me pas minister i buqesise shqiperi), Robert Damo, Gjergji Duro, Dhioni Kotmilo dhe Gjergji Gjinko. Këta janë kryebashkiakët e Korçës nga viti 1992 e në vazhdim.
Ekonomia
Ekonomia e qytetit të Korçës i ka themelet e saj ne zhvillimin bujqësor, por nuk mund të lihen pa përmendur bizneset e mëdha të qytetit të cilat përfshijnë kryesisht sektorin e ndërtimit civil dhe prodhimin e materialeve të ndërtimit, sektorin ushqimor dhe atë të shërbimeve. Edhe pse Korça ofron mundësi të mira për zhvillimin e turizmit, ngelet akoma shumë për të bërë në këtë drejtim. Niveli ekonomik i qytetit aktualisht ndodhet në një rritje kostante edhe pse duhet të sigurohet akoma stabiliteti ekonomik sipas standarteve të BE-së.
Kultura
parapamje|majtas|220px|[[Katedralja Ngjallja e Krishtit, Korçë|Katedralja ortodokse në qendër të qytetit]] Korça përbën një nga qendrat kulturore më të rëndësishme të Shqipërisë. Vetë muzeumet e shumta në qytet përshkruajnë aktivitetin kulturor ndër shekuj. Është e mirënjohur shkolla e parë shqipe në këtë qytet që daton në vitin 1887, shkolla e parë në Shqipëri për vajza, si dhe liceu Francez i ndërtuar në vitin 1917. Edhe pse ndër vite qyteti ka qënë pushtuar disa herë, ndikimet e huaja përbëjnë një pjesë të vogël te kulturës korçare.
Turizmi
Turizmi në këtë qytet ka dy pika të rëndësishme e të frekuentuara shpesh nga turistët, fshatrat Voskopojë e Dardha. Përveç klimës malore, me pyje të dendur me pisha e bredha, dhe prezencën e një peizazhi mbreslënës, turistët mund të gjejnë pjesë nga historia dhe trashëgimia e popullit shqiptar duke filluar nga periudha e sundimit Bizantin. Në Voskopojë gjenden një numër i konsiderueshëm kishash ortodokse dhe manastiresh që i përkasin kësaj periudhe. Gjatë dimrit të dy këto fshatra turistikë ofrojnë pista skijimi për vizitorët e tyre.
Buzë Liqenit të Prespës shtrihet fshati Zaroshkë. Bukuritë natyrore, mikpritja si dhe gatimet tradicionale e bejnë edhe më të vecantë këtë zonë që po frekuentohet gjithmonë e më shume. [[File:Korça Mësonjtorja.jpg|thumb|Mësonjëtorja e parë në shqiperi