cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lista e kantoneve në departamentin Aube
Në vijim është një listë e kantoneve në departametin Aube, në Francë.
Lundrimi në Bunë
thumb|1916: Një gjemi ushtarake austriake duke lundruar në Bunë Buna është i vetmi lumë fushor, dhe si rrjedhojë, i lundrueshëm në Shqipëri. Lundrimi është i kufizuar vetëm për varkat. parapamje|2020: Një motoskaf duke lundruar në degën perëndimore të Bunës Nga fundi i shekullit të 19-të ka pasur disa studime dhe projekte për rregullimin e kompleksit hidrologjik të lumenjve Buna dhe Drini, dhe të liqenit të Shkodrës. Deri në fillim të shekullit të 20-të nëpër Bunë lundronin edhe vapore me ngarkesë të vogël, që arrinin deri në tregun e Shkodrës, duke i dhënë qytetit tiparet e një porti detar.
Pas vitit 1950 ka rënë trafiku dhe kujdesi ndaj Bunës dhe shtratit të saj. Gjatë diktaturës në Shqipëri nuk u vu dorë dhe prurjet nga Kiri dhe Drini e kanë mbushur shtratin me materiale inerte duke vështirësuar lundrimin në Bunë. Në vitin 1996 u krijua një bashkëpunim mes bashkisë Shkodër dhe Agjencisë Rajonale për Lundrimin e Brendshëm (ARNI; sot AIPO) në Itali për studimin dhe projektimin e rregullimit të shtratit të Bunës.
Prej vitit 2010 filluan sërish nisma publike për të thelluar Bunën me qëllim që lumi të bëhet i lundrueshëm edhe për anije më të mëdha, si anije tregtare dhe turistike me tonazhe të larta. Thellimit të Bunës do t'i paraprinte ndërtimi i një ure të me hapje të automatizuar për të mundësuar kalimin e anijeve nën të.
Më 2021 në Mal të Zi, me nismën e deputetit Genc Nimanbregu u miratua një fond për studimin e lundrimit në lumin Buna. Edhe zëvendëskryeministri i atëhershëm Dritan Abazi shprehu mbështetjen e tij për ta kthyer Bunën të lundrueshme.
Sot, Buna është e lundrueshme vetëm në rrjedhën e poshtme.
Plomion
Plomion është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Plomion ka një popullsi prej 454 banorë dhe sipërfaqe 16.39 km², me një dendësi prej 28 banor/km².
Arliss Howard
Leslie Richard Howard lindi më 18 tetor, 1954. Është një aktor amerikan.
Hidrocentrali i Orqushës
Hidrocentralit i Orqushës është një hidrocentral i cili ndodhet në rrjedhën e Lumit të Plavës, në fshatin Orqushë në shpatijet e Maleve të Sharrit. Hidrocentrali është i pajisur me dy turbina njëra me kapacitet prej 2.7 MW dhe turbina e dyte me kapacitet 1.3 MW, me një kapacitet të përgjithshëm të dy turbinave prej 4 MW.
Saint-Quirc
Saint-Quirc (Ocitanisht: Sent Quirc ; Shqip: Shën Kirk ) është një komunë në departamentin Ariezhë në Francën jugperëndimore.
Popullsia
Banorët e Shën-Kirkut quhen Saint-Quircois ose në shqip, Shën Kirkas.
Themistokli Zammit
Themistokli Zammit (30 shtator 1864 – 2 nëntor 1935) ishte arkeolog dhe historian maltez, profesor i kimisë, mjek, studiues dhe shkrimtar. Ai shërbeu si Rektor (1920–26) i Universitetit Mbretëror të Maltës dhe Drejtori i parë i Muzeut Kombëtar të Arkeologjisë në qytetin e tij të lindjes, Valeta.
Karriera
Pasi u diplomua për mjekësi në Universitetin e Maltës, Zammit u specializua në bakteriologji në Londër dhe Paris. Zbulimi i tij në vitin 1905 i qumështit të kontaminuar si vektori për transmetimin te njerëzit e Brucellosis melitensis të pranishëm në gjakun e dhisë duke kontribuar në eliminimin e etheve undulante.
Trashëgimia
Qasja shkencore e Zammit ndaj arkeologjisë rriti më tej reputacionin e tij ndërkombëtar. Një shfaqje e përhershme e disa prej gjetjeve të tij mund të shihet në Muzeun Kombëtar të Arkeologjisë në Valeta.
Salla kryesore e Asamblesë së Universitetit të Maltës mban emrin e Zammit. Ai është përshkruar në një monedhë përkujtimore Maltese 1 Pound të datës 1973 dhe një monedhë përkujtimore Maltese 5 Pounds të vitit 2006.
Tabela e shumëzimit
thumb|Tabela katrore e shumëzimit Tabela e shumëzimit është një tabelë matematikore e përdorur për të përcaktuar operacionin e shumëzimit në sistemin algjebrik. Tabela e sistemit decimal tradicionalisht është mësuar si pjesë e arsimimit themelor të matematikës në mbarë botën, sepse ajo siguron bazën për operacionet aritmetike në sistemin decimal të numrave. Shumë mësimdhënës besojnë se është e nevojshme që secili nxënës të mësojë një tabelë deri në 9 × 9.
Themistokli Zammit
Trashëgimia
Zammit nënshkroi shumicën e punimeve të tij me inicialet e tij TZ
Tabela e shumëzimit
Historiku
Tabelat më të vjetra të shumëzimit janë përdorur nga babilonasit rreth 4000 vjet më parë. Megjithatë, ata përdornin një bazë numerike 60. Tabelat më të vjetra të njohura duke përdorur një bazë numerike 10 janë tabelat dhjetore kineze të shumëzimit në shirita bambuje që datojnë rreth vitit 305 p.e.s, gjatë periudhës së Shteteve Luftarake të Kinës. Tabela e shumëzimit nganjëherë i atribuohet matematikanit të lashtë grek Pitagora (570-495 p.e.s). Më vonë, matematicieni John Leslie, në librin e tij, “Filozofia e Aritmetikës“, botuar në vitin 1820, prezentoi një tabelë shumëzimi deri në 99 × 99. Leslie gjithashtu rekomandoi që nxënësit e rinjë të mësojnë përmendësh tabelën e shumëzimit deri në 25 × 25 madje deri në 50 x 50.
Tabela
1	×	0	=	0 1	×	1	=	1 1	×	2	=	2 1	×	3	=	3 1	×	4	=	4 1	×	5	=	5 1	×	6	=	6 1	×	7	=	7 1	×	8	=	8 1	×	9	=	9 1	×	10	=	10
Tabela 2 2	×	0	=	0 2	×	1	=	2 2	×	2	=	4 2	×	3	=	6 2	×	4	=	8 2	×	5	=	10 2	×	6	=	12 2	×	7	=	14 2	×	8	=	16 2	×	9	=	18 2	×	10	=	20
Tabela 3 3	×	0	=	0 3	×	1	=	3 3	×	2	=	6 3	×	3	=	9 3	×	4	=	12 3	×	5	=	15 3	×	6	=	18 3	×	7	=	21 3	×	8	=	24 3	×	9	=	27 3	×	10	=	30
Tabela 4 4	×	0	=	0 4	×	1	=	4 4	×	2	=	8 4	×	3	=	12 4	×	4	=	16 4	×	5	=	20 4	×	6	=	24 4	×	7	=	28 4	×	8	=	32 4	×	9	=	36 4	×	10	=	40
Tabela 5 5	×	0	=	0 5	×	1	=	5 5	×	2	=	10 5	×	3	=	15 5	×	4	=	20 5	×	5	=	25 5	×	6	=	30 5	×	7	=	35 5	×	8	=	40 5	×	9	=	45 5	×	10	=	50
Tabela 6 6	×	0	=	0 6	×	1	=	6 6	×	2	=	12 6	×	3	=	18 6	×	4	=	24 6	×	5	=	30 6	×	6	=	36 6	×	7	=	42 6	×	8	=	48 6	×	9	=	54 6	×	10	=	60
Tabela 7 7	×	0	=	0 7	×	1	=	7 7	×	2	=	14 7	×	3	=	21 7	×	4	=	28 7	×	5	=	35 7	×	6	=	42 7	×	7	=	49 7	×	8	=	56 7	×	9	=	63 7	×	10	=	70
Tabela 10 10	×	0	=	0 10	×	1	=	10 10	×	2	=	20 10	×	3	=	30 10	×	4	=	40 10	×	5	=	50 10	×	6	=	60 10	×	7	=	70 10	×	8	=	80 10	×	9	=	90 10	×	10	=	100
Tekst i trashë ]]
Lista e kantoneve në departamentin Aveyron
Në vijim është një listë e kantoneve në departametin Aveyron, në Francë.
Hidrocentralet e Kosovës
Hidrocentralet e Kosovës janë centrale elektrike në të cilat energjia gravitacionale e ujërave rrjedhëse shndërrohet në energji elektrike. Kosova ka potenciale të kufizuara për prodhimin e energjisë elektrike.
Hidrocentralet e Kosovës
Hidrocentralet më të njohura në Kosovë janë:
Metodat e vetëvrasjes
parapamje| [[Sokrati duke pire nje pije helmuese vdekjeprurese ]] Një metodë vetëvrasjeje është çdo mjet me të cilin një person kryen aktin e vetë vrasjes, duke i dhënë fund jetës së tyre qëllimisht. Njerëzit që bëjnë përpjekje për vetëvrasje dhe mbijetojnë mund të pësojnë lëndime serioze dhe afatgjata.
Disa nga mënyrat për të parandaluar vetevrasjet përfshijnë bërjen e metodave te vetëvrasjes më pak të arritshme, siç është heqja e armëve nga shtëpia e një personi në rrezik. Arsyet per keto veprime mund te jene shperdorimi i alkoolit, trajtimi i crregullimeve mendore, por jo vetëm.
Lista e kantoneve në departamentin Bouches-du-Rhône
Në vijim është një listë e kantoneve në departametin Bouches-du-Rhône, në Francë.
Roumens
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Roumens (Ocitanisht: Romens, Shqip: Romen) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.
Lista e kantoneve në departamentin Calvados
Në vijim është një listë e kantoneve në departametin Calvados, në Francë.
Servilly
Servilly është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Allier të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Servilly ka një popullsi prej 280 banorë dhe sipërfaqe 12.32 km², me një dendësi prej 23 banor/km².
Karakura
Qyteti Karakura (空座町 Karakurachō) është një vendbanim fiktiv në anime dhe manga Bleach. Qyteti ndodhet në perëndim të Tokjos.
Qyteti Karakura është nën juridiksionin e divizionit të 13-të dhe përmendet si Rrethi 3600 nga Shinigami dhe ndodhet në jūreichi aktual (重 霊 地, Toka e Rëndësishme Shpirtërore) - pika në Botën Njerëzore që posedon përqendrimin më të madh të qenie shpirtërore. Për këtë arsye, Sōsuke Aizen u përpoq ta shkatërronte atë, siç ishte e nevojshme, për të krijuar një kopje të Ōken (王鍵, Çelësi i Mbretit).
Gjeografia
Karakura është e ndarë në 12 rrethe:
Lumenjtë që kalojnë nëpër Karakura janë: Karasu (空 須), që rrjedh nëpër qendër, dhe Onose (小野 瀬), e cila ndan perëndimin e qytetit me pjesën tjetër të Tokjos. Ekzistojnë tre parqe të mrekullueshme: Tsubakidai në Sakurabashi, Mashiba Park dhe Yumizawa Park, në Yumizawa.
Shkolla e Mesme Karakura
Shkolla e Mesme Karakura (空座一校, Karakura Ichikou) është shkolla ku kanë shkuar Ichigo Kurosaki, Inoue Orihime, Yasutora Sado dhe Uryu Ishida e shumë të tjerë.
Spitali Karakura
Spitali i Përgjitshëm Karakura (空座総合病院, Karakura Sōgō Byōin) është objekti kryesor mjekësor në Qytetin Karakura, që ndodhet përkrah stacionit të trenit Honchou të Karakura. Ryūken Ishida ka ndërtuar një dhomë trajnimi në spital. Kisuke Urahara përdor një aftësi të papërcaktuar për të hyrë në zonën e stërvitjes, duke u shfaqur nga një vrimë nëpër hapësirë. Isshin Kurosaki gjithashtu hyri në këtë zonë të fshehur, megjithëse ai nuk shpjegon se si e bëri këtë kur u mor në pyetje nga Ryūken.
Klinika Kurosaki
Klinika Kurosaki (クロサキ医院, Kurosaki Iin) është një klinikë private mjekësore e drejtuar nga Isshin Kurosaki dhe ndihmuar nga dy vajzat e tij (Yuzu dhe Karin Kurosaki), dhe nganjëherë edhe nga Ichigo. Isshin është i aftë të trajtojë çdo gjë në klinikën e tij, përveç operacioneve të mëdha.
Dyqani Urahara
Dyqani Urahara (浦原商店, Urahara Shōten) është një dyqan që merret me gjëra Shinigami. Ajo drejtohet nga Kisuke Urahara.
Vranësi
Vranës (greqisht: Άγιος Σπυρίδων/Áyios Spirídhon) është fshat në qarkun i Beotisë, Greqi. Përpara vitit 1927, fshati është njohur me emrin e vjetër në formën greke Βρανέζι/Vranézi.
Shoqata e Shpirtërave
Shoqata e Shpirtërave (ソウル・ソサエティ, Souru Sosaeti; japonisht për "Bota e Shpirtërave të Vdekur") është një jetë e përtejme (e quajtur edhe bota shpirtërore). Ky është edhe vendi ku Shinigami jeton dhe ku banojnë shumica e shpirtrave derisa ato të rimishërohen në Botën Njerëzore. Ndërsa përmendet thjesht Shoqata e Shpirtërave nga banorët e saj, kjo zonë është në të vërtetë Dega Lindore (東 梢 局, Tōshōkyoku; fjalë për fjalë "Zyra Lindore") e një Shoqate më të madhe të Shpirtërave, me një zonë në Reverse London të shënuar si Dega Perëndimore.
Hyrja në Shoqatën e Shpirtërave
Shinigami hyn dhe largohet nga Shoqata e Shpirtërave, duke zhbllokuar Senkaimon dhe duke përdorur një Jigokuchō. Nga ana tjetër, hyjnë në Shoqatën e Shpirtërave përmes ritualit të Konsō. Kur njerëzit vdesin, atyre u caktohet një numër në një pjesë të Shoqatës Shpirtërore sipas se si vdesin. Shpirtërat mund të lindin në Shoqatën e Shpirtërave aq sa në botën e gjallë, me Shinigami duke vepruar për të balancuar shpirtrat.
Ndërhyrës mund të kalojë nëpër Senkaimon në të njëjtën mënyrë, por vetëm në formën e shpirtit. Kjo lejon që qeniet shpirtërore, siç është Ichigo Kurosaki në formën e tij Shinigami, të hyjnë pa leje. Njerëzit gjithashtu mund të përdorin një portë të tillë përmes përdorimit të Reishihenkanki, të cilat e kthejnë lëndën e ngurtë në Reishi.
Më në fund, Hollows gjithashtu mund të heqë direkt një vrimë tek Shoqata e Shpirtërave nga Hueco Mundo, ose në rastin e Arrancar, duke përdorur Garganta.
Qeveria
Shoqata e Shpirtërave mirëmbahet nga Mbreti i Shpirtërave, ekzistenca e të cilit është thelbësore për ekuilibrin e botës pasi rregullon rrjedhën e shpirtrave brenda dhe jashtë Shoqatës, duke lënë administratën në Central 46. Mbreti i Shpirtërave jeton në Pallatin Mbretëror në një dimension të veçantë në thelbin e Shoqatës së Shpirtërave, i cili mbrohet nga Garda Mbretërore; si një dimension i veçantë, kjo nuk konsiderohet pjesë e vetë Shoqatës së Shpirtërave. Mbreti ka një sistem specifik të "detyrave specialiteti" të cilat kryhen në mënyrë aktive por natyra e saktë e këtyre detyrave është e panjohur. Dimensioni mund të hapet vetëm me një çelës të artë me tre dhëmbë, i quajtur në mënyrë të përshtatshme Çelësi Mbretëror (王 鍵, ōken). Vendndodhja e këtij Çelësi Mbretëror përcillet gojarisht nga një Kapiten-Komandant i Gotei 13 te tjetri, ish mbajtësi i të cilit ishte Genryūsai Shigekuni Yamamoto. Sipas Rangiku Matsumoto, asnjë Shinigami nuk e ka parë ndonjëherë mbretin.
Një pjesë tjetër e qeverisë janë familjet fisnike, veçanërisht katër Familjet e Mëdha Fisnike, të cilat konsiderohen të jenë më të lartat nga të gjitha. familjet fisnike të ulëta shërbejnë të gjitha nga një nga katër.
Central 46 (中央 四 十六, Chūō Shijūroku) i shërbejnë familjes mbretërore Shinigami. Ata janë të përbërë nga 40 burra të mençur dhe 6 gjykatës, të zgjedhur nga të gjithë Shoqata e Shpirtërave. Ato janë mbyllur në një enklavë në Seireitei të quajtur Seijōtōkyorin (清浄塔居林) e cila askush tjetër nuk mund të hyjë, pavarësisht nga statusi i tyre ushtarak ose civil. Ata veprojnë si një organizatë gjyqësore supreme, autoriteti i së cilës e vë atë në kontroll të drejtpërdrejtë të sistemit juridik. Ata i trajtojnë të gjitha vendimet mbi Shinigami dhe shpirtrat që kanë shkelur ndalesat. Porositë e tyre janë absolute dhe asnjë vendim nuk dihet se janë rrëzuar.
Ushtria
Forcat e armatosura të Shoqatës Shpirtërore përbëhen nga tre degë kryesore të pavarura: Gotei 13, Forca Kidō dhe Onmitsukidō.
Gotei 13
Gotei 13 (護 廷 十三 隊, goteijūsantai; 13 Garda Perandorake të Divizionit) është organizata së cilës i bashkohen shumica e Shinigami. Ajo është e ndarë në trembëdhjetë divizione, me disa divizione që kanë specializime të caktuara. Divizioni i 4-të është sektori mjekësor / furnizim, Divizioni i 11-të është divizioni luftarak (specializimi në shpata), dhe Divizioni i 12-të është divizioni i hulumtimit / shkencës. Divizioni i 9-të është përgjegjës për detyrat që lidhen me gazetën dhe revistat. Është e paqartë nëse sektorët e tjerë janë të specializuar, pasi katër të mësipërm janë të vetmit që marrin ndonjë vëmendje të konsiderueshme përveç anëtarëve të tyre. Për më tepër, duhet të theksohet se Suì-Fēng është përgjegjëse si për Divizionin 2 ashtu edhe për Onmitsukidō. Gotei 13 disi duket se ka epërsi dhe pak autoritet mbi të dy degët (d.m.th., Suì-Fēng, Komandante e Përgjithshëm e Onmitsukidō dhe Tessai Tsukabishi, ish-kryeshef i Kidō).
Garda Mbretërore
Garda Mbretërore (王属特務, Ōzokutokumu) ose ndryshe Divizioni Zero (零番隊, Zerobantai) është një skuadër ku detyra e tyre është mbrojtja e Mbretit të Shpirtërave, Familjen Fisnike dhe Pallatin e Shoqatës së Shpirtërave. Vetëm kapitenët e Gotei 13 e dinë ekzistencën e tyre. Ata thuhet se kanë fuqi të konsiderueshme dhe njohuri taktike. Garda Mbretërore nuk ka ushtarë, dhe ka vetëm 5 anëtarë, të gjithë janë ish-kapitenë. Fuqia e tyre totale tejkalon fuqinë e të gjitha 13 Divizioneve së bashku. Ichibē Hyōsube është Shinigami komandues i Gardës Mbretërore.
Forca Kidō
Forca Kidō (鬼道衆, Kidōshū) është një degë e specializuar në Kidō.
Onmitsukidō
Ka pak informacion për operacionet e Onmitsukidō. Ata aktualisht drejtohen nga Suì-Fēng, i cili është gjithashtu kapitene e divizionit të 2-të të Gotei 13. Ajo pasoi Yoruichi Shihōin në të dy postet.
Teknologjia
Një nga aspektet më të pazakonta të Shoqatës së Shpirtërave është niveli i tij teknologjik. Ndërsa mënyra e jetesës dhe kultura e Shoqatës së Shpirtërave është e krahasueshme me Japoninë feudale, ata posedojnë teknologji të një niveli që tejkalon atë periudhë kohore. Instituti i Kërkimeve Shinigami ka zhvilluar teknologji të mahnitshme, duke përzier teknologjinë me komponentët organikë. Lejimi i krijimit të krijesave që bëjnë gjithçka, nga zbulimi i nënshkrimeve të energjisë shpirtërore deri tek lejimi i njerëzve që të shohin një shpirt pa përdorimin e një Gigai. Ata posedojnë ekrane me prekje dhe baza të të dhënave të cilat janë në përdorim për skedarë dhe ruajtje të dokumentacionit historik që gjenden gjerësisht në Daireishokairo, e cila përmban të gjitha njohuritë dhe historinë e Shoqatës së Shpirtërave. Pamja e ekranit të teknologjisë është e aftë të dërgojë sinjale në Botën e Njerëzore dhe Dangai, duke lejuar konferenca ballë për ballë. Të gjitha mënyrat e pajisjeve portative të mbajtura me dorë për ndjekjen dhe qëllimet e komunikimit. Përzierja e traditave dhe ideve të vjetra me risi të reja, Shoqaa e Shpirtërave është një enigmë në këtë krahasim.
Seireitei
Seireitei është në qendër të Shoqatës së Shpirtërave, një shiro rrethore me katër hyrje kryesore, secila e ruajtur nga një Portier. Muret e Seireiteit janë prej guri të quajtur Sekkiseki, një material i njohur për mohimin e të gjithë fuqive shpirtërore, i ngjashëm me gurin heshtor magnetik. Guri gjithashtu formon një pengesë sferike rreth qytetit që ndalon çdo gjë shpirtërore që ta shkelë atë.
Live-action
Në filmin live-action 2018, Shoqata e Shpirtërave bën një paraqitje të shkurtër kur Byakuya dhe Renji diskutojnë për zhdukjen e Rukia.
Gaz-hanja (depo e gazit)
Gaz-Hanja ishte depo në kohën e Perandorisë Osmane, me një hapsirë mjaft të madhe, e ndërtuar prej tullave të pjekura dhe e mbuluar prej tjegullave, që shërbente për ruajtjen e gazit. Ky objekt ndodhej në hapsirën përtej Lumit të Stanishorit në të majtë rrugës për Bujanoc. Nga ky objekt e ka marrë emrin dhe një nënlagje e Gjilanit. Gaz-Hanja ka qëndruar për një kohë pas përfundimit të Luftës së dytë botërore, kur edhe është rrënuar për nevojat e objektit të ish-ndërmarrjes shoqërore " Mlladost-i".
Blanche Huber
Blanche Huber ishte doktoresha e parë femër në Maltë. Ajo ishte gjithashtu studentja e parë femër e njohur për mjekësi në Maltë dhe u diplomua si doktoreshë nga Universiteti i Maltës në 1925. Sidoqoftë, ajo gjithmonë praktikonte zanatin si farmaciste në Żejtun. Rruga Blanche Huber në Sliema mban emrin e saj.
Blanche Huber lindi në Birkirkara, dhe më vonë u martua me Dr. Joseph Caruana, një profesionist tjetër mjekësor.
Ajo ishte një nga studentet e para femra në Universitetin e Maltës, duke u regjistruar në Tetor 1919 së bashku me Tessie Camilleri.
Blanche Huber vdiq më 19 korrik 1940 në moshën 40 vjeçare.
Lista e kantoneve në departamentin Cantal
Në vijim është një listë e kantoneve në departametin Cantal, në Francë.
Tatiana Shaposhnikova
Tatiana Olegovna Shaposhnikova ( Татьяна Олеговна Шапошникова, e lindur më 20 shtator 1946 (mosha 74 vjeç) është një matematikane suedeze, me origjinë ruse. Ajo është e njohur më së miri për punën e saj në teorinë e shumëzuesve në hapësirat e funksioneve, operatorët diferencialë të pjesshëm dhe historinë e matematikës. Disa prej tyre i ka realizuar në bashkëpunim me Vladimir Maz'ya (bashkëshorti saj). Ajo është gjithashtu një përkthyese e teksteve shkencore dhe letrare.
Karriera akademike
Tatiana O Shaposhnikova u diplomua në Universitetin e Leningradit në 1969. Në vitin 1973 ajo u akordua me gradën Kandidat Nauk. Nga viti 1973 deri më 1990 ajo punoi në departamentet e matematikës në një numër institutesh teknike në Leningrad, fillimisht si asistente dhe më pas si profesore e asociuar. Tatiana Shaposhnikova humbi punën e saj dy herë për shkak të kontakteve me disidentët aktivë, kështu që duhej të ndryshonte punëdhënësin e saj. Ajo emigroi në Suedi në vitin 1990 me familjen e saj. Mandej ka punuar si profesore e asociuar në Departamentin e Matematikës të Universitetit të Linköping nga 1 korrik 1991 deri në shtator të vitit 2013 dhe ka mbajtur një pozicion të profesorit të rregullt në Departamentin e Matematikës të Universitetit Shtetëror të Ohio, nga 2004 në 2008. Në 2013-2018 ajo ka ruajtur punën me kohë të pjesshme në Departamentin e Matematikës në Institutin Mbretëror të Teknologjisë.
Në 2010-2016 ajo shërbeu si anëtare e Komitetit të Etikës së Shoqërisë Matematike Evropiane. Aktualisht ajo qëndron si një anëtare e bordeve editoriale të revistës "Variablat", "Ekuacionet Eliptike" dhe të "Revista Matematike Euroaziatike".
Nderime, çmime
Në Mars 2003 Shaposhnikova-s dhe Vladimir Maz'ya-t iu dha Çmimi Verdaguer nga Akademia Franceze e Shkencave për punën e tyre në biografinë e parë shkencore të Jacques Hadamard. Në maj të 2010-ës, ajo u vlerësua me çmimin "Thureus" nga Shoqëria Mbretërore e Shkencave në Uppsala " për kontributin e saj të jashtëzakonshëm në teorinë e ekuacioneve diferenciale të pjesshme dhe në veçanti në teorinë e shumëzuesve në hapësirat e funksioneve ".
Aktiviteti kërkimor
Shaposhnikova është autore e më shumë se 70 punimeve kërkimore dhe e katër librave: hulumtimi i saj kryesisht i përket fushave të mëposhtme.
Hapësira të funksioneve
Nga viti 1979 e në vazhdim, teoria e shumëzuesve në hapësira të ndryshme me funksione të diferencueshme ka qenë tema kryesore e hulumtimit të punës së saj. Ajo gjeti kushte për kufizimin e integralëve njëjës dhe të operatorëve pseudodiferencial që veprojnë midis çifteve të hapësirave Sobolev në 1995. Në 1989 ajo tregoi që shumëzuesit në hapësirat e mundshme të Bessel janë gjurmë të shumëzuesve që i përkasin një klase të caktuar funksionesh të diferencueshme me një normë të ponderuar të përzier. Një pjesë e madhe e punës së saj të përbashkët me Vladimir Maz'ya mbi teorinë e shumëzuesve përfshin karakterizimin e tyre analitik, pabarazitë e gjurmëve dhe marrëdhëniet midis gjurmëve dhe shtrirjes së shumëzuesve, marrëdhëniet e shumëzuesve Sobolev dhe hapësirave të tjera të funksionit, nënalgjebrat maksimale të hapësirave të shumëzuesve, vlerësimet e norma e tyre thelbësore dhe kompaktësia e shumëzuesve.
PDE lineare dhe jolineare
Bazuar në hulumtimet e saj mbi teorinë e shumëzuesve, T. Shaposhnikova dha aplikime të ndryshme të kësaj teorie në studimin e zgjidhjeve për ekuacionet diferenciale eliptike lineare dhe kuazilineare të pjesshme diferenciale dhe sistemet e ekuacioneve të tilla : kjo ishte një pasojë e faktit që, në disa raste, zgjidhje të tilla mund të konsiderohen si shumëzues në hapësira të caktuara të funksioneve të diferencueshme në një fushë të caktuar (1986, 1987). Ajo përshkroi strukturën e operatorëve të përbërjes në hapësirat e shumëzuesve midis hapësirave të Sobolev edhe dha aplikime të këtyre rezultateve në sistemet eliptike gjysmë -lineare të ekuacioneve (1987). Ajo gjithashtu tregoi se shumëzuesi mund të jetë i përshtatshëm natyrisht për t'u marrë me L <sub id="mwiA">p  coercivity të problemit Neumann (1989). Aplikacione të ndryshme të tjera të shumëzuesit, për shembull për problemin e rregullsisë të lartë në të vetme dhe të dyfishtë shtresa teori të mundshme për fusha Lipschitz, për problemin e rregullsisë në kufirin në Lp -theory e eliptik problemet vlera kufitare dhe në njëjës Operatorët integralë në hapësirat Sobolev janë përmbledhur në libër.
Historia e matematikës
Libri i saj fitues i çmimeve mbi Jacques Hadamard, bashkëautorizuar me V. Maz'ya u botua në vitin 1998, nga Shoqëria Amerikane e Matematikës dhe Shoqata e Matematikës në Londër. Një punë e mëparshme për të njëjtën temë u shkrua nga ajo së bashku me E. Polishchuk (1990).Aktiviteti i saj i fundit në këtë fushë përfshin punimin ku tregon tre histori të shkencëtarëve të cilët u detyruan t'i përgjigjej një pyetjeje matematikore në rrethana mjaft sfiduese.
Shaposhnikova ka përkthyer dhe redaktuar disa monografi matematikore : vlen të përmenden punimet e Koshelev (1975). dhe Mikhilin (1979) Sidoqoftë, puna e saj nuk është e kufizuar vetëm në përkthimin e monografive: për shembull ajo përktheu në rusisht një dramë të Lars Gårding, me titull " Matematika, Jeta dhe Vdekja ", botoi revistën matematikore " Algjebra dhe Analiza"
Shaposhnikova filloi të përkthente libra "fantazi" ndërsa jetonte ende në Rusi. Në vitet 1970 ajo përktheu në rusisht " Voyage of the Dawn Treader ", " Karrigia e Argjendtë " dhe " Letrat e Vidhos " nga CS Lewis. Këto përkthime ishin të pamundura të botoheshin për arsye ideologjike, prandaj ato u shfaqën për herë të parë si botime të duhura vetëm në mesin e viteve 1990, me ribotime të reja që shfaqeshin rregullisht.
Në 2005 ajo filloi të përkthente librat suedezë për fëmijë në rusisht. Midis tyre janë " Kerstin dhe unë " nga Astrid Lindgren, " Santa Claus mekanik " nga Sven Nordqvist dhe dy libra të serisë "Loranga" nga Barbro Lindgren.
Vaux, Haute-Garonne
Vaux (Ocitanisht: Le Bauç ; Shqip: Vaux )është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.
Lista e kantoneve në departamentin Charente
Në vijim është një listë e kantoneve në departametin Charente, në Francë.
Œuilly, Aisne
Œuilly është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Œuilly ka një popullsi prej 288 banorë dhe sipërfaqe 2.86 km², me një dendësi prej 101 banor/km².
Thirukadalmallai
Thirukadalmallai ose Koili Sthalasayana Perumal është një tempull në Mahabalipuram. I ndërtuar në stilin arkitekturor Dravidian, tempulli lartësohet në Divya Prabandha, kanoni mesjetar tamil i shenjtëve Azhwar midis shekujve të VI dhe të IX. është një nga 108 Divyadesamët kushtuar zotit Vishnu, që adhurohet si Sthalasayana Perumali dhe bashkëshortja e tij Lakshmi si Nilamangai Thayari. Tempulli besohet se u ndërtua nga Dinastia Pallava, me kontribute të mëdha nga dinastitë e mëpasme si ajo mesjetare Chola, Vijayanagar dhe Nayakët e Madurait. Tempulli besohet se është vendlindja e shenjtit vaishnavit azhwar, Bhoothathalvar. Sthalasayana Perumali besohet se i është shfaqur të diturit Pundarika. Tempulli është i hapur nga ora 6 e mëngjesit deri më 12 të drekës dhe nga ora 3 mbasdite deri më 8:30 të darkës dhe në këtë tempull kryehen gjashtë rituale të përditshme dhe një dyzinë festash vjetore, nga të cilat festa Bhoothatazhwar Avata, e zhvilluar gjatë muajit tamil të Aipasit (tetor–nëntor) është më e shquara. Tempulli është një nga 32 grupet e Monumenteve në Mahabalipuram që janë shpallur Vende të Trashëgimisë Botërore, por ndryshe nga të tjerët që mirëmbahen nga Archaeological Survey of India, tempulli mirëmbahet dhe administrohet nga Bordi i Besimit Hindu dhe i Përkrahjes së Qeverisë së Tamil Nadusë.
Legjenda
Sipas legjendës Hindu, dikur i dituri Pundarika ishte duke kryer pendim vetëmohues duke adhuruar Vishnun në këtë vend. Ai mblodhi lule Tamarasa dhe i ofroi ato për të parë Vishnun në formën Ksirabdhi Natha, postura e tij në Tirupaarkadal (Oqeani i qumështit). Ai mboldhi 1,008 lule dhe në vrullin e tij ai gërmoi duke nxjerr ujë po ashtu të plotë. Vishnu u shfaq i maskuar në formën e një të dituri dhe e pyeti atë për ushqim. I dituri shkoi të marri ushqim për të moshuarin, por ndërsa kthehej ai gjeti se në vend të tij qëndronte Vishnu. Meqë Vishnu qëndronte në këtë vend, ai u quajt Sthalasayana Perumal. Legjenda është lartësuar nga Bhoothatazhwari në vargjet e tij te Nalayira Divya Prabandhami. Sipas një tjetër legjende, një mbret i quajtur Harikesarivarman e kishte zakon të vizitonte Tempullin Nithyakalyana Perumal në Thiruvidandai c/do ditë nga Mahabalipurami dhe dëshironte të vendosej aty. Vishnu, i kënaqur nga përkushtimi i tij, iu shfaq si Sthalasayana Perumali në Mahabalipuram.
Arkitektura
Tempulli qëndron në bregun e detit dhe u ndërtua bashkë me skulptura të tjera. është një tempull i vogël me dy faltore kryesore kushtuar zotit Sthalasayana Perumal dhe Nilamangai Thayaar. Ky besohet është vendlindja e Bhoothathazhwarit, azhwari i dytë. Ndodhet gjithashtu edhe një faltore e vec/uar për zotin Narasimha. Arkitektura paraqet Stilin Pallava, pasi kjo faltore u ndërtua nga mbretërit Pallava. Bhoothathazhwari u gjet në një depozitë që është përballë tempullit. Vendi është gjithashtu i famshëm për faltoren e tij Adivaraha pranë bregut të detit, ku zoti njihet si "Valavendai Gnanapirani" ose Zoti që e Ka Bashkëshorten në Krahun e tij të Djathtë ndryshe nga vendet e tjera me Bashkëshorten e tij në krahun e majtë si në Thiruvidaventhai divyadesamin e afërt. Besohet se fillimisht në vend ndodheshin shtatë tempuj, nga të cilët vetëm njëri ka mbetur. Festa e hyjnisë zhvillohet duke mbajtur një zambak në dorë, ndërsa hyjnia kryesore shihet e paraqitur në Jnana Mudra. Gjatë shekullit të XIV, mbreti Vijayanagar, Parankusa e zhvendosi tempullin në vendndodhjen e tanishme, larg nga bregu. Ai besohet se ka ndërtuar katër rrugët Mada përreth tempullit. Tempulli pati gjithashtu zgjerime nga mbreti Chola, Vikrama Chola (1118-35) në vitin 1120.
Festat dhe praktikat fetare
Priftërinjtë e tempullit kryejnë puxha (rituale) si gjatë festave ashtu dhe mbi bazë të përditshme. Si në tempujt e tjerë të Vishnut në Tamil Nadu, priftërinjtë i përkasin bashkësisë Vaishnavaite, një nënkastë Brahmine. Ritualet e tempullit kryhen gjashtë herë në ditë: Ushathkalami në orën 7 të mëngjesit, Kalasanthi në orën 8:00 po ashtu të mëngjesit, Uchikalami në orën 12:00 të mesditës, Sayarakshai në orën 6:00 pasdite, Irandamkalami në orën 7:00 pasdite dhe Ardha Jamami në orën 10:00 të darkës. Secili ritual ka tre hapa: alangarami (dekorimi), neivethanami (ofrimi i ushqimit) dhe deepa aradanai (tundja e ndric/uesve) për Sthalasayana Perumalin dhe Nilamangai Thayarin. Gjatë hapit të fundit të adhurimit, luhen nagaswarami (instrument frymor) dhe tavili (instrument me perkursion), recitohen udhëzimet e Vedave (tekste të shenjta) nga priftërinjtë dhe adhuruesit gjunjëzohen përballë imazhit të hyjnisë. Në tempull kryhen edhe rituale javore, mujore dhe dy javore. Puliyodharai (Oriz me rozmarinë), Dhadhyonami (oriz me gjizë), Pongali, Chakkarai Pongali, Vada, Adhirasami, Murukku i ofrohen hyjnisë si Prasadam. Maasi Makhami është një festë e rëndësishme. Statuja Uthsava në tempull, e njohur si "Ulaguyya Nindra Pirani" bashkë me bashkëshorten e tij dhe ato të Valavendai Gnanapiranit ose Adivarahas dhe Sri Ramas nga Tempulli i afërt Padavedu, do të merren në procesion deri në bregun e detit në Mahabalipuram ku do të kryhen Puxha të vec/anta dhe do tu ofrohet "Theerthavari". Avathara Utsavami i Bhoothatalwarit është gjithashtu një festë e rëndësishme. Avata Utsavami i Bhoothathazhwarit, përvjetori i lindjes së Bhoothatazhwarit festohet c/do vit gjatë muajit tamil të Aipasit (tetor - nëntor). Përreth orës 10 paradite në ditën e festës, imazhi i festës së Azhwarit sillet në një vig për te faltorja e Nilamangai Thayarit dhe pastaj te e Stalasayana Perumalit. Pas recitimit të Periyathirumozhit të Thirumangai Azhwarit, kryhet Kaithala Seva, një praktikë e ofrimit të një dhurate të vec/antë për Bhoothathazhwarin. Bhootathazhwari kryen gjithashtu një udhëtim për te Tempujt shpellorë të Mahabalipuramit. Gjatë mbrëmjes, imazhet festive të hyjnisë kryesore Stalasayana Perumal dhe Bhoothatazhwarit barten përreth rrugëve të tempullit.
Administrimi
Tempulli është një nga 32 grupet e Monumenteve në Mahabalipuram që janë shpallur Trashëgimi Botërore e UNESCO-s, por ndryshe nga të tjerët që administrohen nga Archaeological Survey of India (ASI), tempulli administrohet nga Bordi i Besimit Hindu dhe Përkrahjes së Qeverisë së Tamil Nadusë. ASI pati propozuar ta merrte tempullin nën administrimin e vetë në korrik të vitit 2012. Duke ndjekur protestat e gjera të banorëve vendorë dhe dyqanxhinjve, propozimi u hodh poshtë nga ministria qendrore e Kulturës në shtator të vitit 2013.
Llatanji
Llatanj (greqisht: Άγιος Θωμάς/Ayios Thomás) është fshat në qarkun i Beotisë, Greqi. Përpara vitit 1929, fshati është njohur me emrin e vjetër në formën greke Λιάτανη/Liátani.
Urau
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Urau (Ocitanisht: Urau, Shqip: Urau) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.
Saint-Paul-en-Cornillon
Saint-Paul-en-Cornillon (oksitanishtja: Sant Paul jos Cornilhon) është një komunë në Francë. Saint-Paul-en-Cornillon bën pjesë në departamentin Loire të rajonit Auvergne-Rhône-Alpes. Komuna ka një popullsi prej 1352 banorë dhe sipërfaqe 3,72 km².
Gjeografia
Ajo kufizohet Çaloire në veri, Saint-Maurice-en-Gourgois në perëndim, Aurec-sur-Loire në jug-perëndim, Saint-Ferréol-d'Auroure në jug, Fraisses në jug-lindje dhe Unieux në lindje.
Popullsia
parapamje|qendër
Kufiri mes Malit të Zi dhe Bosnjës e Hercegovinës
Kufiri mes Bosnje-Hercegovinës dhe Malit të Zi ndan territorin kombëtar të Bosnje-Hercegovinës dhe Malit të Zi. Ka një gjatësi prej rreth 225 kilometra, ndërsa korbi fluturon rreth 140 kilometra.
Vija kufitare
Kufiri i përbashkët shtetëror shkon nga veriu i Gjirit të Kotorrit afërsisht në veri-lindje përmes karstit të lartë të maleve Dinarike deri në Sanxhakun më verior.
Kroacia dhe Mali i Zi kufizohen në detin Adriatik afër Herceg Novi, trekëndëshi kufitar është rreth 8 kilometra nga bregu në Bjelotinë afër qytetit malazez të Sitnicës (rreth 950 m ). Prej andej kalon mbi Orjen dhe Bijela Gora - aty është maja më e lartë kufitare Jastrebica. ( 1862 m ) – në luginën e Trebishnjicës, ku rezervuari i Liqenit të Bileçës afër Bilećës formon kufirin. Pastaj kufiri shkon mbi Volujak ( 2336 m ) deri te masivi i Magliqit ( 2386 m ), mali më i lartë në Bosnje-Hercegovinë, dhe poshtë në grykën e lumit Piva pranë Šćepan Polje (Mali i Zi) dhe Hum (Bosnje). Këtu në Maglić shtrihet Parku Kombëtar Boshnjak-Hercegovinez Sutjeska me rezervatin pyjor natyror Perućica, një nga zonat më piktoreske natyrore të Ballkanit Perëndimor. Më pas kalon Tarën - bashkimi i Pivas dhe Tarës në Šćepan Polje është fillimi i Drinës - në kanionin e saj pak më lart dhe kalon Lubišnja ( 2239 m ) në luginën e Ceotinës së sipërme. Pak më në lindje, pranë qytetit Kukurovići, ndodhet trekëndëshi i dytë kufitar.
Historiku
parapamje| [[Mbretëria e Malit të Zi rreth vitit 1913; statusi territorial rreth Sutorinës dhe Sutjeskës i njohur para shkëmbimit; Kotorri ishte ende austriak.]] Kufiri ndjek kufijtë e vjetër komunalë dhe administrativë osmanë dhe ishte – përveç zotërimit të Cattaro (Kotorit) – gjithashtu kryesisht kufiri juglindor i Austro-Hungarisë pas pushtimit të Bosnjës. & nbsp;  1878 Principata, atëherë Mbretëria e Malit të Zi. Ajo u themelua në vitin 1947 nën drejtimin e Titos midis Republikës Socialiste të Bosnjë-Hercegovinës dhe territorit të Malit të Zi. Ajo u bë vetëm pas shpërbërjes së Jugosllavisë 1991 kufiri ndërkombëtar, fillimisht midis shtetit të ri të Bosnjë-Hercegovinës dhe shtetit të Serbisë dhe Malit të Zi, dhe nga viti 2006 pas shpërbërjes së këtij entiteti jetëshkurtër midis dy vendeve të sotme. Sipas gjetjeve të Komisionit të Badinterit, i cili u krijua me sugjerimin e Komunitetit Evropian në atë kohë dhe kryesohej nga gjyqtari kushtetues francez Robert Badinter, ai u shpall kufi shtetëror si pjesë e mëparshme e republikës.
Megjithatë, shpërtheu një mosmarrëveshje për kufijtë. Bosnje-Hercegovina nuk ka pjesë mesdhetare sepse është e mbyllur nga Bregu Dalmat (Riviera Kroate) - me përjashtim të qytetit port të Neumit, i cili ndan Kroacinë në dysh atje. Prandaj, Republika Srpska ngriti pretendime ndaj qytetit bregdetar malazez Sutorina, i cili do të kishte hapur aksesin e vet në Gjirin e Kotorrit. Ky vend më parë i përkiste Hercegovinës si korridor, por më pas në vitin 1947 boshnjaku Djuradj Pucar dhe malazezi Blazho Jankoviç negociuan vargmalet orografike malore si kufi. Sutorina ishte transferuar në Mal të Zi, në këmbim Bosnja dhe Hercegovina kishte marrë territoret malazeze në lindje të lumit Sutjeska. Mosmarrëveshja u bë aq serioze sa në fund të viteve 2000 Mali i Zi refuzoi të dërgonte një ambasador në Sarajevë.
Mosmarrëveshja mund të zgjidhej vetëm në kuadër të konferencës për Ballkanin Perëndimor dhe në maj 2014 kufiri u përcaktua kontraktualisht. Si rezultat, problemet u ngritën përsëri sepse partia Socijaldemokratska ngriti kundërshtime në parlamentin boshnjak. në datën 24 Më 1 gusht 2015, me sugjerim të presidentit federal austriak Fischer në Vjenë, Presidenti i Malit të Zi, Filip Vujanoviç dhe Kryetari i Presidencës Shtetërore të Bosnjë-Hercegovinës, Dragan Çoviç, nënshkruan një traktat përfundimtar kufitar ndërmjet dy shtetet.
Vendkalimet kufitare
parapamje| Ura kufitare midis Malit të Zi dhe Bosnjës mbi [[Lumi Tara|Tara në Šćepan Polje]] Vendkalimet kufitare ndërkombëtare midis dy shteteve janë (pala boshnjake e përmendur së pari):
Lista e kantoneve në departamentin Charente-Maritime
Në vijim është një listë e kantoneve në departametin Charente-Maritime, në Francë.
Seminari XXXIX
Seminari Ndërkombëtar për Gjuhën, Letërsinë dhe Kulturën Shqiptare 2021 është sesioni i 39-të i Seminarit Ndërkombëtar për Gjuhën, Letërsinë dhe Kulturën Shqiptare dhe po mbahet nga 23 gusht - 3 shtator 2019 në Prishtinë, Kosovë.
Sistemi shtetëror në Finlandë
Politika e Finlandës zhvillohet në kuadrin e një demokracie përfaqësuese parlamentare. Finlanda është një republikë, kreu i shtetit të së cilës është Presidenti Sauli Niinistö, i cili udhëheq politikën e jashtme të vendit dhe është komandanti i përgjithshëm i Forcave të Mbrojtjes Finlandeze. Kreu i qeverisë së Finlandës është Kryeministrja Sanna Marin, e cila drejton degën ekzekutive të vendit, të quajtur Qeveria Finlandeze. Pushteti legjislativ i është dhënë Parlamentit të Finlandës (finlandisht: Suomen eduskunta, suedisht: Finlands riksdag), dhe qeveria ka të drejta të kufizuara për të ndryshuar ose zgjeruar legjislacionin. Kushtetuta e Finlandës ia jep pushtetin si Presidentit ashtu edhe Qeverisë: Presidenti ka të drejtën e vetos mbi vendimet parlamentare, megjithëse ky pushtet mund të anulohet me shumicën e votave në Parlament.
Gjyqësori është i pavarur nga pushteti ekzekutiv dhe legjislativ. Gjyqësori përbëhet nga dy sisteme: gjykatat e rregullta dhe gjykatat administrative. Dy sistemet e gjyqësorit drejtohen nga Gjykata e Lartë dhe Gjykata e Lartë Administrative, përkatësisht. Gjykatat administrative trajtojnë rastet në të cilat kontestohen vendimet zyrtare. Nuk ka gjykatë kushtetuese në Finlandë: kushtetutshmëria e një ligji mund të kundërshtohet vetëm siç zbatohet për një çështje gjyqësore individuale.
Qytetarët e Finlandës gëzojnë shumë liri individuale dhe politike, dhe e drejta e votës është universale në moshën 18 vjeçare; Gratë finlandeze u bënë të parat në botë që kishin të drejta të pakufizuara si për të votuar ashtu edhe për të kandiduar për poste publike.
Marrëveshjet e punës të Finlandës bazohen në marrëveshje kolektive. Bisedimet janë shumë të qendërzuar dhe shpesh qeveria merr pjesë për të koordinuar politikën fiskale. Finlanda ka vlefshmëri universale të marrëveshjeve kolektive të punës dhe shpesh, por jo gjithmonë, sindikatat, punëdhënësit dhe qeveria arrijnë një marrëveshje të politikës kombëtare të të ardhurave. Sindikatat e rëndësishme finlandeze përfshijnë SAK, STTK, AKAVA, dhe EK.
Economist Intelligence Unit e vlerësoi Finlandën një "demokraci të plotë" në vitin 2022.
Hidrocentrali i Restelicës
Hidrocentrali i Restelicës është një hidrocentral i cili ndodhet në pellgun e lumit të Restelicës shpatijet e Maleve të Sharrit në Kosovë. Hidrocentrali i Restelicës ka dy turbina me kapacitet të përgjithshëm prej 2.4 MW, ndërsa pritet të ndërtohet edhe një turbinë e tretë.
Sistemi shtetëror në Finlandë
Autonome por nën sundimin rus
parapamje|Vrasja e Guvernatorit të Përgjithshëm [[Nikolay Bobrikov nga Eugen Schauman ishte kulmi i aktivizmit të krahut militant të Fennomanëve.]] Një identitet politik finlandez dhe politika dalluese finlandeze u zhvilluan së pari nën sundimin rus në vend nga viti 1809 deri më 1917. Gjatë epokës Finlanda kishte një pozitë autonome brenda Perandorisë Ruse me fuqitë e saj legjislative. Megjithatë, të gjitha projektligjet duhej të nënshkruheshin në ligj nga perandori rus i cili ishte Duka i Madh i Finlandës. Gjithashtu, fuqia ushtarake ishte fort në duart ruse. Më parë Finlanda kishte qenë pjesë e Suedisë dhe nuk kishte asnjë institucion politik të vetin, por njerëzit me etni finlandeze merrnin pjesë në politikën suedeze.
Pavarësia dhe lufta civile
Senati finlandez nxori një deklaratë të pavarësisë më 6 dhjetor 1917, pas revolucionit të dytë të Rusisë në tetor 1917. Këshilli i Komisarëve Popullorë të Rusisë Sovjetike, i kryesuar nga Lenini, njohu pavarësinë e Finlandës më 31 dhjetor 1917 dhe menjëherë pas kësaj pasuan shumë shtete të tjera.
Më 28 janar 1918, shpërtheu një luftë civile që përfundoi me fitoren e të bardhëve të mbështetur nga gjermanët kundër të kuqve të mbështetur nga bolshevikët. Në të njëjtin vit, vullnetarët bënë disa ekspedita të armatosura në Rusinë Sovjetike, duke përfshirë Karelinë dhe gjithashtu Estoninë. Lufta Civile Finlandeze ishte pjesë e Luftës së Parë Botërore. Lufta u zhvillua midis Senatit Finlandez, d.m.th., forcave të udhëhequra nga qeveria, dhe Delegacionit Popullor Finlandez, nga 27 janari deri më 16 maj 1918. Forcat e Senatit u quajtën të bardhët dhe forcat e Delegacionit Popullor të kuqët.
Lufta e Dytë Botërore
Gjatë Luftës së Dytë Botërore, Finlanda zhvilloi tre luftëra: Lufta e Dimrit, Lufta e Vazhdimit dhe Lufta e Laplandës.
Sipas marrëveshjes së armëpushimit, përveç humbjeve territoriale pas Luftës së Dimrit, Finlandës duhej të dorëzonte Petsamo dhe të jepte me qira Porkkala si bazë për 50 vjet. Dëmshpërblimet e luftës u vendosën në 300 milionë dollarë. Kushtet e marrëveshjes së armëpushimit u konfirmuan përfundimisht në Traktatin e Paqes të Parisit të vitit 1947.
Rregulli i Urho Kekkonen
Pas luftërave, Finlanda u bë një shtet nordik i mirëqenies.
Në fillim të vitit 1973, Kekkonen u zgjodh në mënyrë të jashtëzakonshme president pa zgjedhje apo kandidatë, gjë që sot konsiderohet nga disa si kulmi i demokracisë finlandeze dhe shënoi fillimin e epokës së fundit për Kekkonen.
Integrimi në Perëndim
Në vitin 1982, Mauno Koivisto u zgjodh president, duke premtuar uljen e kompetencave të presidentit dhe rritjen e atyre të kryeministrit.
Konvergjenca e Finlandës dhe Komunitetit Evropian filloi në vjeshtën e vitit 1989 me vendimin për t'u bashkuar me Zonën Ekonomike Evropiane (ZEE).
Pas një votimi pozitiv në Parlament, aplikimi i Finlandës për anëtarësim në KE u dorëzua më 18 mars 1992 dhe negociatat e anëtarësimit filluan më 1 shkurt 1993 në të njëjtën kohë me Suedinë dhe Austrinë.
Finlanda u bashkua me Bashkimin Evropian në vitin 1995. Në vitin 2002, euro zëvendësoi markka si monedhë zyrtare e Finlandës.
Kushtetuta
Versioni aktual i kushtetutës së Finlandës u shkrua më 1 mars 2000. Përsëritja e parë e kushtetutës u miratua më 17 korrik 1919. Origjinali përfshinte katër ligje kushtetuese dhe disa amendamente, të cilat këto të fundit i zëvendësuan.
Sipas kushtetutës, kompetencat legjislative i ushtron Kuvendi, pushteti qeveritar ushtrohet nga Presidenti i Republikës dhe Qeveria, dhe pushteti gjyqësor ushtrohet nga gjykatat e ligjit të pavarura nga qeveria. Gjykata e Lartë mund të kërkojë legjislacion që interpreton ose modifikon ligjet ekzistuese. Gjyqtarët emërohen nga Presidenti.
Kushtetuta e Finlandës dhe vendi i saj në sistemin gjyqësor janë të pazakonta pasi nuk ka gjykatë kushtetuese dhe Gjykata e Lartë nuk ka të drejtën eksplicite të shpallë një ligj jokushtetues. Në parim, kushtetutshmëria e ligjeve në Finlandë verifikohet me një votim të thjeshtë nga Parlamenti (shih sovranitetin parlamentar). Megjithatë, Komisioni i Ligjit Kushtetues i Parlamentit shqyrton çdo projektligj të dyshimtë dhe rekomandon ndryshime, nëse është e nevojshme. Në praktikë, Komisioni i së Drejtës Kushtetuese përmbush detyrat e gjykatës kushtetuese. Një veçori finlandeze është mundësia për të bërë përjashtime nga kushtetuta në ligjet e zakonshme që miratohen në të njëjtën procedurë si amendamentet kushtetuese. Një shembull i një ligji të tillë është Akti i Gjendjes së Përgatitjes, i cili i jep qeverisë disa kompetenca të jashtëzakonshme në rastet e emergjencës kombëtare. Meqenëse këto kompetenca, të cilat korrespondojnë me urdhrat ekzekutivë të SHBA-së, prekin të drejtat themelore kushtetuese, ligji u miratua në të njëjtën mënyrë si një amendament kushtetues. Megjithatë, ai mund të shfuqizohet në të njëjtën mënyrë si një ligj i zakonshëm. Përveç shqyrtimit paraprak nga Komiteti i së Drejtës Kushtetuese, të gjitha gjykatat finlandeze janë të detyruara t'i japin përparësi kushtetutës kur ka një konflikt të dukshëm ndërmjet kushtetutës dhe ligjit të rregullt. Megjithatë, një rast i tillë është shumë i rrallë.
Disa çështje vendosen nga Presidenti i Finlandës, kreu i shtetit, në takime plenare me qeverinë, duke i bërë jehonë historisë kushtetuese të një këshilli të fshehtë. Presidenti përndryshe nuk është i pranishëm në qeveri, por vendos për çështje të tilla si emërimet personale dhe faljet me këshillën e ministrit përkatës. Në ministri, çështjet e rëndësisë dytësore vendosen nga ministra individualë, të këshilluar nga sekretari shtetëror i ministrit. Kryeministri dhe ministrat e tjerë në qeveri janë përgjegjës për veprimet e tyre në detyrë para parlamentit.
Dega ekzekutive
Finlanda ka një sistem parlamentar, edhe nëse Presidenti i Finlandës është zyrtarisht përgjegjës për politikën e jashtme. Pjesa më e madhe e pushtetit ekzekutiv është në kabinetin (Qeveria finlandeze) e kryesuar nga kryeministri. Përgjegjësia për formimin e kabinetit nga disa parti politike dhe negocimin e platformës së tij i jepet liderit të partisë që fiton mbështetjen më të madhe në zgjedhjet për parlament. Ky person bëhet edhe kryeministër i kabinetit. Megjithatë, çdo ministër dhe kabineti në tërësi duhet të kenë besim të vazhdueshëm te parlamenti dhe mund të votohen, të japin dorëheqjen ose të zëvendësohen. Qeveria përbëhet nga kryeministri dhe ministrat për departamentet e ndryshme të qeverisë qendrore si dhe një anëtar ex officio, Kancelari i Drejtësisë.
Në përdorimin zyrtar, "kabineti" (valtioneuvosto) janë ministrat duke përfshirë kryeministrin dhe kancelarin e drejtësisë, ndërsa "qeveria" (hallitus) është kabineti i kryesuar nga presidenti. Në përdorimin popullor, hallitus (me presidentin) mund t'i referohet gjithashtu valtioneuvosto (pa president).
Mehmet Konjuhi
thumb Mehmet Konjuhi (1853, Zagora (Vushtrri) - 1925, Stamboll) ishte luftëtar dhe prijës i shquar ushtarak i luftës së armatosur nacionalçlirimtare kundër sundimit serb në vitet 1918-1925.
Biografia
Mehmet Konjuhi u lind në vitin 1853 në fshatin Zagorë të Komunës së Vushtrrisë. Mehmeti që në rini nisi aktivitetin e tij atdhetar. Më vonë, së bashku me Azem Bejtë Galicën, Ramë Vilasën, Hys Popovën e të tjerë, udhëhoqi aksionet kryengritëse në mbrojtje të etnisë dhe qenies shqiptare. Mehmet Konjuhi në vitin 1923 në Zogaj të Krasniqes kishte krijuar Zonën e Lirë ku pushonin dhe përgatiteshin kryengritësit shqiptarë.