cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kultura në Prizren
Veprat artizanale të Prizrenit
Gjatë gjithë historisë, Prizreni u zhvillua madje në një shkallë më të lartë dhe ishte një nga qendrat më të rëndësishme artizanale të Ballkanit. Në shumë punëtori, janë zhvilluar lloje të ndryshme të artizanatit. Numri i tyre rritet gradualisht, nga shekulli në shekull, në mënyrë që në pjesën e dytë të shek. XIX, numri i saj arriti maksimumin e mundshëm, me 124 lloje punimesh, në më shumë se 1384 punëtori. Në shekullin XIX, Prizreni ishte qendra e dytë më e rëndësishme ekonomike dhe tregtare brenda territoreve shqiptare me përafërsisht 1.500 punëtori, në zonën e Prizrenit kah fundi i kësaj periudhe. Përkundër kësaj, qyteti i Prizrenit ende ka mjeshtra që japin shembull të llojeve të ndryshme që përdoren në jetën e përditshme ose shiten si suvenire...
Filigrani
Është një zeje artike e lashtë që përdor kryesisht argjend dhe ari për të prodhuar vepra arti shumë të bukura. Origjina e tij besohet të vijë që nga egjiptianët, megjithatë, supozohet se në Kosovë është paraqitur që nga shekulli XV. Sot ka rreth 10 biznese familjare të filigranit në Prizren që janë aktive në prodhimin e veprave interesante.
Veshjet
Në Prizren mund të shohim shumë dasma gjatë verës. Në ato dasma gratë janë veshur me rroba tradicionale. Femrat janë të veshura me të bardha "dimi", i butë "gjymlek" të bardhë, rrip argjendi bel, jelek (xhamadan) ose në "kaftan" ata gjithashtu vënë Dukatin e tyre. Prizreni ka shumë veshje të ndryshme etnike. Këtu jetojnë në harmoni: shqiptarët, serbët, turqit, goranët, boshnjakët, romët dhe shumë grupe të tjera. Ata jetojnë në paqe dhe tolerancë me veshjet e bukura dhe modelet që tregojnë ngjashmëri tradicionale, por ato ndryshojnë në linjat e veshjeve dhe në ndërveprimin e mirë të simboleve. Disa komponente karakteristike të veshjeve tradicionale në rajonin e Prizrenit janë: këmisha, "kracas", "dimiet", këmisha mëndafshi, xhamadan, kalata, çorape, "opingas", shall, bizhuteri (kryesisht në Opojë); këmisha, dy këmishë, këmishë, hark të gjatë, xhaketë, mbulesë me shumë modele, nauze dhe çorape të leshta me ngjyra të ndryshme (në zonën e Gorës).
Kuzhina
Kuzhina e Prizrenit konsiderohet si njëra ndër më të njohurat në Kosovë. Në çdo cep dhe rrugë të Prizrenit, turistët mund të shërbejnë me ushqime shumë të shijshme orientale. Nga kuzhina e Prizrenit mund të dallohen "Tavë me qengj", "Rajs dhe tavë", "Tavë Elbasan", "As sakrifica" dhe "Dyner". Nga ëmbëlsirat mund të specifikojmë: "Sarajlia", "Bakllava", "Tespishte me arra", "Tullumba" dhe "Sutliashi". Gjithashtu "Boza" është një pije shumë e njohur në Kosovë që erdhi nga qyteti i Prizrenit
Granada
Granada është qytet dhe kryeqytet i provincës Granada, në komunitetin autonom të Andalusisë.
Distriktet
Granada ndahet në gjashtë distrikte:
Cartuja
Shumë ndërtesa janë ndërtuar me zgjerimin e universitetit të Granadës.
Bib-Rambla
Në ditët e sotme, Bib-Rambla është një pikë e lartë për gastronomisë, veçanërisht në tarraca e saj të restoranteve, të hapur në ditë të bukura.
Sacromonte
Kjo zonë, e cila u bë e famshme nga shekulli i nëntëmbëdhjetë të banuara kryesisht nga banorët e saj romët.
Zaidín
Është e popullarizuar nga romët, shumë banorë që banojnë këtu janë nga Afrika Veriore dhe Jugore, Kina dhe shumë vende nga Amerika Jugore.
Kikuzo Kisaka
ishte një ish-futbollist japonez.
Hardee's
Hardee's është një restorant amerikan me ushqime të shpejta që fillimisht filloi në 1960. Kjo është kryesisht për shtetet Midwestern të Shteteve të Bashkuara. Restoranti shet gjokse pulash, patate të fërguara dhe hamburgera. Wilbur Hardee ishte themeluesi i Hardee's.
Kikuzo Kisaka
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 2 ndeshje.
Shkalla e Dashurisë e Diotimës
Shkalla e Dashurisë e Diotima, e njohur gjithashtu si shkalla e dashurisë së Platonit ose shkalla e Platonit e Erosi është një filozofi e llojeve të ndryshme të dashurisë që filloi në Simpoziumin e Platonit. Sokrati kishte një konkurs fjalimi për të lavdëruar Erosin, perëndinë e dashurisë. Në fund, ata përmblodhën idetë e bazuara në mësimet e një priftëreshe, Diotima. Ekzistojnë gjashtë lloje të dashurisë, dhe secili lloj vihet në një shkallë. Shkalla përfaqëson rrugën e dashurisë si një ngjitje nga, fillimisht, tërheqja e pastër fizike për, më në fund, dashurinë për hyjninë.
Shkalla e dashurisë u përmend vetëm në Simpozium, një tekst filozofik nga Platoni që përshkruan një seri konkursesh fjalimi nga burra të shquar në Greqinë e Lashtë
Ka debate të vazhdueshme se si shkalla e dashurisë mund të interpretohet.
Për më tepër, shkalla e dashurisë së Diotimës gjithashtu ka një lidhje fetare dhe është marrë veçanërisht në traditën mistike të krishterë, më së shumti në Commedia të Dante. Kjo u interpretua nga mesazhe të fshehura të përdorura në shkrimet nga Platoni.
[Fjalimet e Sokratit]
Bazuar në Simpoziumin, në Greqinë e Lashtë rreth vitit 416 pes, Agathon organizoi një mbrëmje darkë për të gjithë meshkujt. Gjatë veprimtarisë, të ftuarit vendosën të zhvillonin një konkurs fjalimi, në të cilin secili prej tyre mbajti një leksion për të lavdëruar Erosin, perëndinë e Dashurisë.
Phaedrus e krahasoi dashurinë me një perëndi që i frymëzoi të dashuruarit të vepronin me virtyt. Dashuria i dekurajon ata me turpin e veprës së turpshme dhe i frymëzon ata me krenarinë e suksesit të nderuar
Pausanias hipotetizoi se ekzistojnë dy perëndi të dashurisë. I pari, Pandemiani, ose zoti i Dashurisë së Përbashkët, kryeson marrëdhënien normale, duke përfshirë tërheqjen e përkohshme fizike, lidhjen ose interesin për të dy gjallesat dhe jo-gjallesat. I dyti, Uraniani, perëndia i Dashurisë Qiellore, kryeson mbi nivelin më të lartë të dashurisë, lloji që është përtej atij të tipareve thjesht fizike dhe të jashtme
Eryximachus bëri një fjalim rreth dashurisë për secilën prej temave të ndryshme: mjekësi, muzikë, gjimnastikë, bujqësi dhe fe. Sipas idealit grek për të ndjekur vetëm "moderimin në gjithçka", ai sugjeroi që është në rregull të kesh vetëm dashurinë më të ulët (Pandemiane) për sa kohë që është e kënaqshme
Aristofani tregoi një histori se si njerëzit fillimisht ishin dyfish nga ajo që jemi tani (me 2 koka, 4 krahë, 4 këmbë, dhe kështu me radhë) por që kur paraardhësit tanë u përpoqën të mposhtnin perënditë, ata i ndanë ata në dy si një dënim. Që nga ajo kohë, të gjithë ne kemi dëshiruar me dëshirë për tërësinë. Ai besonte se burrat dhe gratë që janë të dashuruar martohen dhe kanë fëmijë jo sepse ata vërtet duan, por nga dëshira e tyre për të përfunduar veten e tyre, pasi kanë humbur gjysmën e tyre të dytë
Agathon deklaroi: "Dashuria na zhvesh nga çdo tjetërsim nga njëri-tjetri" dhe "na mbledh së bashku në takime shoqërore, vallëzime, sakrifica dhe festa". “Dashuria është fryma e kësaj kishe
Sokrati pastaj përmblodhi të gjitha fjalimet dhe kujtoi mësimet e Diotimës që ishte "shkenca e gjërave që lidhen me Dashurinë"
[Mësimet e Diotimës]
Diotima filloi duke thënë se nëse një burrë është normal, ai natyrshëm do të dashurohet me një trup të veçantë të bukur. Pastaj, ai duhet të marrë parasysh ngjashmëritë e bukurisë në trupa të ndryshëm. Nëse ai e kupton që të gjithë trupat janë të bukur ai do të bëhet adhurues i të gjithë trupave, jo vetëm i një. Tjetra, ai duhet të kuptojë se bukuria fizike është e pakuptimtë dhe e papërcaktuar, ndryshe nga shpirtrat. Kurdoherë që takohet me individë të tjerë që kanë bukurinë në shpirtrat e tyre dhe madje edhe nëse trupat nuk janë veçanërisht tërheqës, ai do të dashurohet në pjesën jomateriale. Nga kjo, ai do të mësojë të mendojë dhe vlerësojë atë që krijojnë institucionet ata njerëz me shpirt të bukur. Pastaj, vëmendja e tij duhet të ngjitet nga institucionet në shkencë, kështu që tani ai do të pranojë bukurinë e çdo aspekti të dijes. Dhe së fundmi, sapo ta shohë bukurinë në një horizont të gjerë, vizioni i tij për bukurinë nuk do të jetë asgjë nga mishi. Nuk do të jenë as fjalë, as njohuri, as diçka që ekziston në diçka tjetër, do të jetë vetë bukuria e bukurisë që ai e do.
[Hapat në shkallët e dashurisë]
Platoni përmendi hapat e dashurisë duke e vënë atë nën mësimin e Diotimës tek Sokrati. Sa më të larta hapat, aq më intelektual është. Për të qenë në gjendje të ngjitësh shkallën, duhet të kuptosh plotësisht shkallën e mëparshme
E para: Dashuria për një trup të veçantë Dashuria është një dëshirë për tipare fizike. Një individ tenton të tërhiqet nga ato që i mungojnë trupit të vet. Trupa të ndryshëm të veçantë shkaktojnë individ të ndryshëm.
E dyta: Dashuri për të gjithë trupat Kur një individ njeh tiparet fizike që i tërheqin dhe kupton që shumë trupa mund të kenë bukurinë. Dashuria shprehet atëherë ndaj të gjithë trupave të bukur në këndvështrimin e të dashurit, jo vetëm ndaj një trupi të veçantë. Ai pastaj sheh bukurinë në të gjithë trupin dhe mëson të dojë ndryshimet.
E treta: Dashuria për shpirtrat Faza në të cilën veçoritë fizike lihen mënjanë dhe bukuria shpirtërore dhe morale nxisin dashurinë. Dikush do të dashurohet me mendje të bukura në këtë hap.
E katërta: Dashuria për ligjet dhe institucionet Dashuria për praktikën, zakonin ose themelin që buron nga njerëzit me shpirt të bukur.
E pesta: Dashuria për dijen Kur një individ e kthen vëmendjen te të gjitha llojet e njohurive dhe dashurisë që ka njohuri për të fituar kudo.
Së gjashti: Dashuria për vetë dashurinë Një individ e sheh bukurinë në formën e saj dhe e do bukurinë e dashurisë ashtu siç është. Çdo gjë e veçantë e bukur është e bukur për shkak të lidhjes së saj me këtë Formë. Dashnori i cili është ngjitur në shkallë e kupton Formën e Bukurisë në një lloj vizioni jo përmes fjalëve ose në mënyrën se si njihen lloje të tjera të njohurive më të zakonshme.
[Pikëpamjet e studiuesve]
Një nga debatet e zakonshme është se çfarë ndodh me shkallët më të ulëta të shkallës kur dikush ngjitet në shkallët më të larta
Disa studiues i konsiderojnë shkallët më të larta të shkallës së dashurisë si më të rëndësishme se ato më të ultat. Ndërsa dikush ngjitet në shkallë, ai braktis dashurinë për subjektet më të ulëta. Për shembull, nëse dikush mëson ta dojë trupin e shpirtit, ai nuk do të gëzojë më kënaqësinë sensuale të trupit dhe madje mund ta urrejë atë si tundim. Nëse dikush e kupton bukurinë e institucionit, ai nuk do të gjejë gëzim kur ka një shok dhe do ta shikojë atë si humbje kohe
Studiues të tjerë e interpretuan atë në mënyrë krejtësisht të kundërt. Ata besuan se kur një individi ngjitet në shkallë, ata kanë një kuptim më të mirë të hapave paraprak. Në këtë rast, dikush do të gëzojë akoma kënaqësinë e trupit edhe kur ai ngjitet për të dashur shpirtrat. Ai madje do të kënaqet eshte me mire sepse ai e kupton me mire. Kur dikush ngjitet mbi shpirtrat, ai nuk do ta dëshirojë kërkoni përsosmëri në trupa dhe shpirtra. Nëse dikush arrin në pjesën e sipërme të shkallës, kjo do të thotë ai di të përsosë të gjitha ato më të ultat
Ebu Nuvasi
Abū Nuwās al-Ḥasan ibn Hānī al-Ḥakamī (756–814), i njohur si Ebu Nuvas (arabisht: أبو نواس; Persisht: ابو نواس Abu Novās), ishte një poet klasik arab. I lindur në qytetin e Ahvazit në Iranin e sotëm, një babai arab dhe një nëne persiane, ai u bë mjeshtër i të gjitha zhanreve bashkëkohore të poezisë arabe. Ebu Nuvas ka hyrë edhe në traditën folklorike, dhe ai shfaqet disa herë në librin Një mijë e një netë.
Jeta e hershme; puna e tij
Babai i Ebu Nuvas, Hani, të cilin poeti kurrë nuk e njohu, ishte një arab, pasardhës i fisit Jizani Benu Hakam dhe një ushtar në ushtrinë e Marvan II. Nëna e tij persiane, e quajtur Golban, ka punuar si një endëse robash. Biografitë ndryshojnë në datën e lindjes së Ebu Nuvasit, duke filluar nga 747 në 762. Disa thonë se ai ka lindur në Basra të tjerë në Damask, Bosra, ose në Ahvaz. Emri i tij i dhënë ishte el-Hasan ibn Hani el-Hakami, 'Abu Nuwas' duke qenë një pseudonim: 'Ati i bllokimit të flokëve' i referohej dy anëve të gjata që vareshin poshtë shpatullave të tij.
Ismail bin Nubaht ka thënë për Ebu Nuvasin: "Unë kurrë nuk pashë një njeri me mësim më të gjerë se Ebu Nuvasi, as ai që, me një memorie kaq të mobiluar, zotëronte kaq pak libra. një mbulesë librash që përmbante një letër, në të cilën ishte një koleksion i shprehjeve të rralla dhe vëzhgimeve gramatikore."
Migrimi dhe burgimi
Ebu Nuvas u detyrua të largohej në Egjipt për njëfarë kohe, pasi shkroi një poezi elegiaciste që lavdëroi familjen politike elitare të Barmakis, familjes së fuqishme që ishte rrëzuar dhe masakruar nga halifi Harun el-Rashid. Ai u kthye në Bagdad në vitin 809 pas vdekjes së Harun el-Rashid. Ngjitja e mëvonshme e Muhammed el-Amin, biri i Libertinë njëzet e dy vjeçar Harun el-Rashid (dhe ish-nxënës i Ebu Nuvas) ishte një goditje e madhe e fatit për Ebu Nuvasin. Në fakt, shumica e dijetarëve besojnë se Abu Nuwas shkroi shumicën e poezive të tij gjatë sundimit të el-Amin (809-813). Komisioni i tij më i famshëm mbretëror ishte një poemë (një 'qasida'), të cilën ai e kompozoi në lavdërimin e el-Aminit.
"Sipas kritikëve të kohës së tij, ai ishte poeti më i madh në Islam." shkroi F.F. Arbuthnot në arabisht Autorët. Ebu Hatim el-Mekki, bashkëkohësi i tij shpesh tha se kuptimet më të thella të mendimeve ishin fshehur nëntokë derisa Abu Nuwas i nxori jashtë.
Megjithatë, Ebu Nuvas burgos kur ishte i dehur dhe të tilla veprime testuan edhe durimin e el-Amin. Amin më në fund u rrëzua nga vëllai i tij puritan, el-Ma'mun, i cili nuk pati tolerancë për Ebu Nuvasin.
Disa tregime të mëvonshme pohojnë se frika nga burgu bëri që Ebu Nuvas të pendohej për mënyrat e tij të vjetra dhe të bëhej thellësisht fetare, ndërsa të tjerë besonin se poezitë e tij të mëvonshme, të shkruara thjesht, ishin të shkruara me shpresën për të fituar faljen e kalifit. Thuhet se sekretari i el-Ma'mun Zonbor mashtroi Ebu Nuvasin për të shkruar një satirë kundër Aliut, Kalifit të katërt dhe dhëndrit të Profetit Muhamet, ndërsa Ebu Nuvas ishte i dehur. Zonbor pastaj lexoi me vëmendje poemën me zë të lartë në publik, dhe siguroi burgimin e vazhdueshëm të Ebu Nuvas. Në varësi të biografisë që konsultohej, Ebu Nuvas ose vdiq në burg ose u helmua nga Ismail bin Abu Sehl ose të dy.
Trashegimia
Ebu Nuvas konsiderohet si një nga të mëdhenjtë e letërsisë klasike arabe. Ai ndikoi shumë shkrimtarë të mëvonshëm, për të përmendur vetëm Omer Hajam, dhe Hafez - të dy poetët persianë. Një karikaturë hedoniste e Ebu Nuvas shfaqet në disa nga tregimet Mijë e Një Nata. Ndër poemat e tij më të njohura janë ata që përqeshin nostalgjinë e "Arabisë së Vjetër" për jetën e beduinëve dhe me entuziazëm e lavdërojnë jetën e përditshme në Bagdad si një kontrast të gjallë. Ai është një nga njerëzit e ndryshëm që merren me shpikjen e formës letrare të mu'ammā (fjalë për fjalë 'i verbuar' ose 'errësirë'), një enigmë e zgjidhur 'duke kombinuar letrat përbërëse të fjalës ose emrit që mund të gjenden'; ai ishte sigurisht një eksponent i madh i formës.
Liria e shprehjes së tij, veçanërisht në çështjet e ndaluara nga normat islame, vazhdon të nxisë animusin e censorëve. Ndërsa veprat e tij ishin lirisht në qarkullim deri në vitet e hershme të shekullit të njëzetë, në vitin 1932 u shfaq në Kajro edicioni i parë i censuruar i veprave të tij. Në janar 2001, Ministria Egjiptiane e Kulturës urdhëroi djegien e rreth 6,000 kopjeve të librave të poezisë homoerotike nga Abu Nuwas. Çdo përmendje e pederasty ishte lënë jashtë hyrjes së tij në Enciklopedinë Saudite Global Arabic.
Në vitin 1976, një krater në planetin Mercury u emërua në nder të Ebu Nuvasit.
Një Abu Nuwas, i trilluar, është protagonist i romaneve Ati i Locks (Dedalus Books, 2009) dhe Mirror i Khalifah's (2012) nga Andrew Killeen, në të cilin ai është përshkruar si një spiun që punon për Ja'far al-Barmaki.
Bagdad
El-Hatib el-Bagdadi, autori i Historisë së Bagdadit, shkruante se Ebu Nuvas ishte varrosur në varrezat e Shunizit në Bagdad.
Qyteti ka disa vende të emëruara për poetin. Rruga Abu Nuwās shkon përgjatë bregut lindor të Tigrit (lum) që dikur ishte shfaqja e qytetit. Parku Abu Nuwas ndodhet gjithashtu atje në një shtrirje prej 2.5 kilometrash midis Ura Jumhouriya dhe një park që shtrihet në lumin Karada afër Urës së 14 Korrikut.
Kultura Suahili
Në kulturën Suahili të Afrikës Lindore emri "Abu Nuvas" është mjaft popullor si Abunuvasi. Këtu është e lidhur me një numër tregimesh të cilat përndryshe shkojnë me emra si Nasreddin, Guha ose "Mullah" në folktale dhe literaturë të shoqërive islame. Në tregimet Abunuwasi truket tronditëse, burra të pasur dhe hakmerret për njerëzit e varfër.
Artisti i Tanzanisë Godfrey Mwampembwa (Gado) krijoi një libër komik suahili të quajtur Abunuwasi, i cili ka përshtatje të tre tregimeve të Abunuwasit. Libri është botuar nga Sasa Sema Publications në vitin 1996.
Demografia e Uellsit
Uellsi eshte nje zone malore, e shtrire ne jugperendim te Anglise. Qendra me e madhe e kesaj zone eshte qyteti i Kardifit.
Bardh Spahia
Bardh Spahia ka lindur në Shkodër më 26 Janar 1976.
Remzie Osmani
Remzie Osmani ose Remzije Osmani (lindur më 10 Shtator 1972 në Mushtishti (Therandë) në Jugosllavi (tani në Kosovë), është një këngëtare e këngës folklorike të Kosovës. Ajo është njëra nga interpretueset më të famshme të muzikës popullore shqiptare.
Bardh Spahia
Bardh Spahia u lind dhe u rrit në një familje qytetare nga Shkodra, e njohur për disidencën dhe persekutimin në kohën e diktaturës komuniste. parapamje Veprimtaria e tij politike ka nisur që në moshë të re, fillimisht si mbështetës dhe pjesëmarrës në çdo fushatë të PD, duke ndjekur babanë e tij, mjekun e njohur Ali Spahia, e pastaj vetë si veprimtar i partisë. Është pjesëmarrës si student në protestën e 2 prillit. Si anëtar i forumit rinor të PD për shumë vite, Spahia ka qenë mes të tjerash organizator dhe një ndër drejtuesit e grevës së urisë së studentëve në vitin 1998. Veprimtaria e tij profesionale në fushën e mjekësisë nisi me shkollimin në Shqipëri dhe më pas vijoi me njehsimin e diplomës dhe specializimin për kirurgji në Itali. Pas njehsimit të diplomës së mjekut nga Ministria e Arsimit në Itali, u anëtarësua në urdhrin e mjekëve kirurgë në Pavia të Italisë deri në vitin 2006, kur u ftua të kthehet në Shqipëri. Prej asaj kohe, Spahia ka kontribuar në qeverisjen e Partisë Demokratike dhe në zhvillimin e mëtejshëm të partisë, duke iu përkushtuar jetës politike dhe shërbimit në administratën shtetërore. Në qeverisjen e parë të PD Spahia ka shërbyer si Drejtor i Përgjithshëm në Ministrinë e Shëndetësisë. Në vitin 2009 ai u propozua si kandidat për deputet në vendlindjen e tij Shkodër dhe në vijim shërbeu si Zëvendësministër i Shëndetësisë e më pas si Sekretar i Përgjithshëm i Presidencës se Republikes. Në vitin 2013 u propozua si kandidat për deputet dhe njëkohësisht u zgjodh anëtar i kryesisë së Partisë Demokratike duke u emëruar Drejtor i Departamentit të Emigracionit dhe Diasporës në PD. Në vitin 2017 u zgjodh deputet i Parlamentit Shqiptar në Qarkun Shkodër dhe Nënkryetar i Komisionit të Punëve Sociale dhe Shëndetësisë. Në zgjedhjet parlamentare të vitit 2021, Bardh Spahia ishte kandidati për deputet më i votuar nga rradhët e Partisë Demokratike në Qarkun Shkodër. Bardh Spahia është i vetmi anëtar nga Shqipëria i Shoqatës Esperia, një organizatë e themeluar në Bruksel në vitin 2020 nga anëtarët më në zë në Partinë Popullore Europiane. Gjithashtu është Anëtar i Këshillit Administrativ të Organizatës Humanitare Shkencore Ali Spahia, themeluar në vitin 2005 pranë Universitetit të Pavia, Itali, së bashku me personalitete të nderuara ndërkombëtare. Bardh Spahia është autor dhe bashkëautor i disa artikujve kombëtare dhe ndërkombëtare. Në zgjedhjet e 6 Marsit 2022 ai u zyrtarizua si kandidat dhe u shpall fitues i zgjedhjeve të pjesshme vendore për Bashkinë Shkodër. Aktualisht mban detyrën e kryetarit të Bashkisë Shkodër. Z. Spahia është i martuar dhe baba i dy fëmijëve.
Remzie Osmani
Remzie Osmani është e martuar dhe nënë e dy fëmijëve. Vëllai i saj, Nexhat Osmani, është gjithashtu një këngëtar i suksesshëm i muzikës popullore, me të cilin ajo ka bashkëpunuar.
Karriera
Paraqitja e saj e parë daton në vitin 1977 me këngën Lute lute nëna bijën. Talenti i saj u zbulua shumë në moshë të re nga mësuesi i saj i muzikës, Ibrahim dhe Mustafë Hamiti, dhe profesori i saj shqiptar, Ali Selmanaj. Në adoleshencë, ajo hyri në Shoqërinë Kulturore Artistike "Afërdita" në fshatin e saj të lindjes, dhe më vonë, në SHKA "Jehona" në Therandë. Paralelisht me këto klube, ajo ndërmori edhe disa turne në Kosovë dhe në Maqedoni në vitin 1978, si dhe Radio Jehona në (Kumanovë) në vitin 1983.
Lulekuqja e Kosovës ishte albumi i saj i parë në vitin 1984, në bashkëpunim me këngëtarin Qamili i Vogël. Dy vjet më vonë, me ndihmën e Radio Televizionit të Prishtinës (RTP) ka lansuar edhe albumin tjetër me titull Kur bie tupani i parë.
Në vitin 2000, Remzie Osmani ishte e pranishme së bashku me grupin e saj të folklorit në "Expo universale 2000" në Hanover. Ajo deri tani ka gjithsej dymbëdhjetë albume e ku albumi i fundit doli në vitin 2009 me titull Dikur.
Monedhat ilire
Historia
Iliria ishte vendi i dytë në kontinentin Evropian, pas Helladës, që njohu monedhën. Monedhat e para në tregun ilir u futën rreth shek. VI p.e.s. si pasojë e marrëdhënieve tregtare me qytetet dhe kolonitë helene. Ato ishin prej argjendi dhe i takonin Korinthit dhe Korkyrës. Ishin ilirët e jugut që prenë monedhat e para të ndjekur nga ilirët e viseve veriore. Monedhat më të hershme që njihen deri më tani janë monedhat e Dyrrahut dhe Apollonisë nga shekulli V - IV p.e.s. Sipas arkeologut H. Ceka, prerja e monedhave të para në këto dy qytete duhet të ketë filluar rreth vitit 430-350 p.e.s. Më vonë vijojnë me prerjen e monedhave të tyre edhe qytetet dhe fiset ilire nga viset e Epirit (Ambrakia, Thesprotia dhe para së gjithash monedhat e Mollosëve), pas të cilave vijnë monedhat e Amantisë, Bylisit, Lisusit (Lezhës), Shkodrës, Olympas, Orikos, Damastionit në Dardani, monedhat e Paionisë, etj. të prera në shekullin IV - III p.e.s. Në vazhdim monedha fillojnë të presin vetëm sundimtarët dhe mbretëritë ilirë si p.sh. në Epir, Aleksandër Molosi dhe Mbreti Pirro, në Peoni Audeloni ndërsa në pjesët tjera të ilirisë, Monuni, Mytili, Genti dhe Ballai.
Nga hulumtimet arkeologjike dihet se monedha ilire janë gjetur edhe në vende të tjera përveç se në viset ilire, si p.sh. në Maqedoninë e lashtë, Itali, Greqi, Azinë e Vogël dhe Egjipt, si rezultat i shkëmbimeve tregtare. Monedhat ilire të gjetura në gërmimet arkeologjike në territorin e dikurshëm ilir janë një dëshmi e vlefshme për marrëdhëniet ekonomike gjatë shekujve të fundit p.e.s. Mes tjerash ato dëshmojnë gjithashtu që në periudhën para pushtimit romak, ilirët kishin marrëdhënie tregtare intensive me viset greke, Italinë e Jugut dhe Siçilinë, dhe veçanërisht me Epirin dhe Maqedoninë.
Kryeministri i Serbisë
parapamje|Stema e [[Serbia|Serbisë.]] Kryeministri i Serbisë (Serbisht: premijerka Srbije), zyrtarisht Kreu i Qeverisë së Republikës së Serbisë (Serbisht: predsednica Vlade Republike Srbije) është ministri kryesor ekzekutiv i Qeverisë së Serbisë. Kryeministri drejton punët e qeverisë dhe i paraqet Asamblesë Kombëtare programin e qeverisë, duke përfshirë një listë të ministrave të propozuar. Dorëheqja e kryeministrit rezulton me shkarkimin e qeverisë.
Zyrtari i parë ishte Matija Nenadović, i cili u bë kryeministër më 27 gusht 1805. Kryeministrja aktuale, Ana Bërnabiq u propozua nga ish-kryeministri dhe presidenti aktual i Republikës, Aleksandar Vuçiq, dhe u zgjodh e u emërua nga Asambleja Kombëtare më 29 qershor 2017. Bërnabiq aktualisht kryeson kabinetin e saj të 3-të, i cili u formua më 26 tetor 2022.
Theodhori Mastora
Theodhori Mastora Hero i popullit.
Helenocentrizmi
Kuptimet
Werner Jaeger përdor termin 'helenocentrik' për të ilustruar ndikimin Grek në përparimin e kulturës së tanishme evropiane. Ai argumenton se historia evropiane duhet të fillojë gjithnjë me Greqinë, ku, ai beson, se Perëndimi i përket, 'fizikisht dhe intelektualisht'. Greqia është vendi ku Evropa duhet të kthehet gjithnjë, sepse është 'bota hellenocentrike' që zotëron 'idealin' dhe sepse, për Evropën, si udhëtimi përkohor ashtu edhe shpirtëror fillojnë atje. Sipas Nasos Vayenas, helenocentrizmi mund të kuptohet si 'një bindje e unike e elementit grek dhe epërsi e tij ndaj gjithçkaje të huaj - një bindje që zakonisht çon lartësimin e Greqisë në nivelin e një vlere absolute'. Vayenas argumenton se është më tepër një tradicionalizëm që flet për zbulimin e një 'tradite të heshtur Greke’.
Heinrich von Staden e përkufizon helenocentrizmin si 'privilegjin' që historianët e shkencës shpesh i japin "shkencës Greke mbi shkencën e kulturave të tjera antike". Ai akuzon historianët eurocentrik për miratimin e një versioni të shkencës që 'lejon atyre të kreditojnë Grekët me shpikjen e shkencës dhe për metodën shkencore'. Sipas pikëpamjes së Enrique Dussel, helenocentrizmi pohon se Greqia është aty ku qëndron origjina kulturore e perëndimit dhe se qytetërimi grek 'nuk u detyrohet asgjë egjiptasve dhe semitëve', ndërsa, argumenton ai, Greqia nuk ishte veçse një 'e varur' dhe 'pjesa periferike perëndimore' e Lindjes së Mesme.
Implikimet për botën perëndimore
Lidewijde de Jong pohon se helenocentrizmi është rrënjosur thellë në historinë dhe arkeologjinë evropiane. Peter Green argumenton se ajo ka 'shtrembëruar dhe zvogëluar arritjet e çdo qytetërimi' që ra në kontakt me Grekët dhe natyrisht, të rinjtë maqedonas. Han Lamers argumenton se përkrahësit e një botëkuptimi helenocentrik, si George Trapezuntius, u përpoqën të 'zvogëlojnë të gjitha format e përparimit dhe të bien përfundimisht në çështjet Greke'. Enrique Dussel shprehet se helenocentrizmi është babai i eurocentrizmit. Në të njëjtën mënyrë, argumenton Markus Winkler, racizmi dhe kolonializmi kanë rrënjët në botëkuptimin eurocentrik, i cili në thelb doli nga helenocentrizmi antik. Kang Jung In dhe Eom Kwanyong i referohen gjithashtu helenocentrizmit si arketipi e 'perëndimocentrizmit', e cila, ata argumentojnë, e ka përvetësuar qytetërimin Grek si 'origjinën intelektuale' të tyre dhe e universalizoi atë. Në mënyrë të ngjashme, Sabelo Ndlovu-Gatsheni argumenton se helenocentrizmi hapi rrugën për 'perëndimizimit' si një 'proces i imponimit të vlerave të veta euro-amerikano të veriut mbi njerëzit e tjerë', në kurriz të vlerave të tyre.
Në SHBA
Në fund të viteve 2010-të, një grup i ri ekstremist konservator i quajtur alt right ('e djathta alternative') u shfaq në Shtetet e Bashkuara. Njerëzit që identifikohen me grupin kanë një magjepsje të fortë me kulturat e Greqisë antike dhe Romës, duke i parë ato si bazën e qytetërimit perëndimor. Grupi alt right i shikon këto kultura si arritje ekskluzive të burrave të bardhë dhe interpreton terma si 'qytetërim perëndimor' për të nënkuptuar 'kulturë të bardhë', dhe për të paraqitur një tregim historik që lavdëron patriarkalitetin dhe kundërshton progresivizmin kulturor.
Në Greqi të sotëm
Pas pavarësisë së Greqisë nga Perandoria Osmane, grekët e kohës dhe dekadat e mëvonshme rinovuan kombin e tyre me premisën se ata ishin, në kuptim të gjuhës dhe kulturës, pasardhësit e helenëve të lashtë dhe se ka pasur një vazhdimësi gjuha dhe kultura greke që nga antikiteti në vendet historike greke; 'e cila ngriti në atë kohë dhe ende ngre shumë vetullat në Perëndim, si dhe në Lindje'. Në fund të shekullit të nëntëmbëdhjetë, miti kombëtar grek u vendos në një linjë të drejtpërdrejtë të prejardhjes që lidh shtetin bashkëkohor grek me heronjtë e mitologjisë helene, antikitetit klasik, periudhës helenistike, transformimit të Perandorisë Romake Lindore në Perandorinë Bizantin dhe 'periudha e shtypjes' nën Perandorinë Osmane. Ky mit themelor kombëtar ka qenë i suksesshëm në bindjen e pasardhësve të grupeve jo greqishtfolës, jo më pak se ato greqishtfolës në vendet historike greke, se pretendimi i tyre për prejardhje kulturore nga helenët nuk ishte vetëm i pakundërshtueshëm; ajo ka provuar një forcë ngjitëse të fuqishme, e cila mbajti kombin së bashku dhe ka prodhuar arritje të konsiderueshme kulturore në hapësirën e më pak se dy shekujsh.
Luan Harusha
Luan Harusha është një nga 140 deputetët e Kuvendit të Republikës së Shqipërisë, dalë nga zgjedhjet e 25 qershorit 2017. Ai i përket Partisë Socialiste, e cila ka fituar dhe mazhorancën në këto zgjedhje.
Helenocentrizmi
Në Greqi të sotëm
Në kohët e lashta kuptimi dhe përdorimi i termit Evropa ishte tepër i parëndësishëm për helenët e lashtë, dhe për persët për këtë çështje dhe se nëse ekzistonte ndonjë lloj referimi për Evropën, ajo ishte e përqendruar shumë më tepër në lindje se sa është sot. Pjesa më e madhe e lidhjes midis Greqisë antike dhe Evropës në kohët moderne është vepra e intelektualëve 'evropianë' moderne që nga Iluminizmi, kur lidhja u rindërtua nëpërmjet referencave për qytetërimin e lashtë grek. Helenizmi i Greqisë moderne u imponua në masë të madhe nga evropianët perëndimorë, ndërsa Greqia moderne kishte më shumë të bënte me Orientin kulturalisht dhe politikisht. Megjithatë, ndërtimi i lidhjes midis Greqisë së lashtë dhe Evropës tani ka shërbyer si një legjitimim i mitit për interpretimin eurocentrik të qytetërimit evropian si unik dhe universal në të njëjtën mënyrë që grekët e lashtë besonin se kultura dhe qytetërimi i tyre ishte unik dhe superior ndaj të gjithë të tjerët.
Nga fundi i shekullit të nëntëmbëdhjetë, fëmijët e banorëve të shtetit të ri kombëtar u mësuan në greqisht, historia u kufizua vetëm në episodet e greqisë së pastër dhe qëndrimi tolerant osman në shumëllojshmërinë kulturore i dha një politikë të qëllimshme të helenizmit total e popullsisë - 'aq efektive për të mashtruar vëzhguesin e rastësishëm'. Gjuhët jo-greke arritën të mbijetonin gjatë shekullit njëzetë në komunitete që u bënë dygjuhësore si Arbëreshët të Greqisë (Arvanitët) për shkak të provincialitetit dhe faktorëve të tjerë si analfabetizmi.
Shkencat e kohëve të fundit ka theksuar se si Perëndimi e ndërtoi Greqinë e sotëm në imazhin e vet të çuditshëm, si toka e një populli të gjatë, të cilët ishin pasardhës të drejtpërdrejtë të Perikliut. Kjo krijim perëndimor i 'historisë së lavdishme të vazhdueshme të popullit grek' është epitomizuar në botimin e enciklopedive popullore me shumë vëllime si 'Historia e kombit grek' dhe shënuar me reagime histerike ndaj kërcënimit të supozuar të paraqitur nga Republika e Maqedonisë - jo vetëm thjesht duke e përvetësuar emrin 'Maqedoni'. Duke u ngatërruar me një statut të tillë të themelimit që nga vitet e hershme të pavarësisë, ka detyruar sistemin arsimor grek dhe propagandën shtetërore të përqendrojë mbijetesën e kombit të ri në vështirësi mbi atë që shkencari Benedict Anderson e ka quajtur "komunitetin e imagjinuar" të grekëve.
Enti kombëtar, i përcaktuar nëpërmjet përdorimit alternativ të termeve 'Helenizmi', 'populli Grek' ose 'Grekët' dhe 'Greqia', konsiderohet të jetë si 'fakt' jashtë kontekstit të historisë dhe gjeografisë. Përdorimi i termit Helenizmi ndihmon tregimet historike për të shmangur anakronizmat dhe kontradiktat e dukshme, ndërkohë që indirekt paraqesin kombin grek si të përhershëm. Ky subjekt i përjetshëm dhe antropomorf është duke kapërcyer si gjeografinë, ashtu edhe historinë, pasi ajo përdoret për të përkufizuar grekët nga kohët minoane deri në shekullin e tetëmbëdhjetë. Kështu shërben si bazë për vlerësimin e ngjarjeve, akteve dhe kulturave me kalimin e kohës.
Sistemi kombëtar grek i arsimit thekson trashëgiminë e Athinës klasike dhe vazhdimësinë e virtyteve greke. Historia dhe arkeologjia për grekët sot zakonisht janë të gjitha, por ndalen në Epokën e Aleksandrit, dhe i pari vetëm fillon përsëri me Luftën e Pavarësisë në fillim të shekullit nëntëmbëdhjetë. Gjatë ndërhyrjes së dy mijëvjeçarëve të 'shtypjes, shpirti grek dremiti në zinxhirë, me vetëm kisha dhe ikona bizantine për të shënuar flakën e përjetshme'.
Në një studim të vitit 2018, Greqia renditet e para (89 përqind) në për perceptimin e superioritetit kulturor mbi njerëzit e tjerë, përpara Armenisë (84 përqind) dhe Rusisë (69 përqind).
Xhama Masxhidi (Agra)
Xhama Masxhidi në Agra është një xhami në krahun tjetër të Fotretës së Agras përballë Stacionit Hekurudhor të Fortesës së Agras. Xhama Masxhidi është e njohur në popull edhe si ‘’Xhami Masxhidi’’ ose "Xhamia e të Premtes". Është një nga xhamitë më të mëdha në Indi.
Historia
Xhamia u ndërtua nga perandori mogul Shah Jahan në vitin 1648, kushtuar vajzës së tij të parapëlqyer, Jahanara Begum. Për tu përfunduar u deshën gjashtë vjet dhe 5 000 punëtorë. Ajo u ndërtuar me gurë të kuq ranorë dhe mermer. Midis Xhama Masxhidit dhe Portës së Delhit të Fortesës së Agras dikur ndodhej tregu i gjerë tetëkëndor Tropolia Chowk. Por ky treg u shkatërrua në vitet 1871-73 për ti hapur rrugë vendosjes së binarëve hekurudhorë dhe Stacionit Hekurudhor të Fortesës së Agras.
Alaquàs
Alaquàs është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Horta Oest, të provincës Valencia, në Komunitetin e Valencias. Alaquàs ka 30297 banorë (2008), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 3.9 km2.
Xhama Masxhidi (Agra)
Historia
Shkrimet Perse në mermer të bardhë të zbukuruar me gurë të zinjë në harkadën e portikut qendror lavdërojnë Jahanaran dhe Shah Jahanin. Bukuria origjinale e xhamisë duhet të ketë qenë mbresëlënëse siç tregohet nga krahasimi i saj me Baitul-Mamurin, xhaminë përrallore me rubinë dhe perla të vendosur në qiellin e katërt.
Struktura
Xhama Masxhidi i Agras është një xhami mjaft e thjeshtë prej guri të kuq ranor me pak dekorime në mermer të bardhë dhe mure dhe tavane të ngjyrosur me ngjyrë blu. Është një xhami e stërmadhe në qendër të Agras e rrethuar nga një pazar i madh. Xhamia është e zbrazët nga turistët, vizitohet vetëm nga burra që luten dhe disa fëmijë të medresesë.
Vetë xhamia qëndron mbi një platformë të lartë në të cilën ngjitesh nëpërmjet 35 shkallëve. Aju u projektua për të tërhequr syrin e besimtarëve nga largë dhe për të treguar lavdinë e Islamit.
Ajo ka proporcione të mirë-balancuara dhe një oborr të rrethuar nga ngrehina në tre anët e tij dhe salla e lutjeve në anën perëndimore. Ngrehinat kanë harkada të dhëmbëzuara të mbajtura nga kolona. Të gjitha kupolat bulbore kanë dizajn zambaku të përmbysur dhe majëza kailash në krye si dhe motive të ngushta zigzage mermeri të bardhë të alternuar nga fasha të gjera guri të kuq. Hyrja kryesore ndodhet nga ana lindore. Salla e lutjeve ka një façatë me iwan të gjerë me harkadë në qendrën e saj dhe është zbukuruar me kullëza elegante të alternuara me kioska. Kupola e saj është më e madhja dhe më e larta nga tre kupolat që kurorëzojnë shenjtëroren. Në qendër të oborrit ndodhet një krua me katër kioska në këndet e saj. Pjesa e brendshme e murit perëndimor ka një mihrab dhe pulpit të bukur në mermer të bardhë.
Përgjatë krahëve të sallës kryesore të lutjeve, panelet e zbukurues të punuar me gurë ranorë të ngjashëm me ata që zbukurojnë portën kryesore të Taxh Mahalit, i shtojnë një shije të përshtatshme femërore. Xhamia akoma në përdorim, është një nga monumentet kryesore të qytetit dhe shërben si një pikë referimi kur shëtiten pazarët e mbipopulluar që e rrethojnë atë. Ata janë të vendosur në një plan rrugësh që ka ndryshuar pak që nga Periudha Mogule. Xhama Masxhidi është dekoruar bukur me piktura, gurë të gdhendur, skalitje dhe pllaka të glazuara. Ngrehina përfshin Dalanin me kolona, një 'chhajja' të bukur dhe 'çhatri' në çati. Iëani kryesor i ndërtesës është mjaft i thjeshtë dhe përmban një hark qendror me dizajne gjeometrike.
Sabina Jeschke
Sabina Jeschke (lindur më 27 korrik 1968 në Kungälv, Suedi ) është profesoreshë e Universitetit Gjerman për shkencat e informacionit në inxhinierinë mekanike në Universitetin RWTH Aachen. Që nga 10 nëntori 2017, ajo u emërua anëtare e bordit drejtues të Deutschen Bahn AG për dixhitalizim dhe teknologjinë. Ajo është gjithashtu drejtoreshë e Laboratorit Kibernetika IMA / ZLW & IfU. Gjatë semestrit veror të 2017, ajo është në pushim të shtunën për të zhvilluar hulumtimin e saj në fushën e ndërgjegjes artificiale (ndërgjegja artificiale /e makinerisë), dhe është e përfshirë në ndërtimin e një qendre mendimi "Inteligjencës Artificiale të Fortë" në Korporatën Volvo Car në Göteborg. Që nga maji 2015, Jeschke është anëtare e bordit mbikëqyrës të Körber AG, që nga prilli 2012 kryetare e bordit të VDI Aachen.
Jeta dhe puna
Jeschke studioi fizikë dhe shkenca kompjuterike në Technische Universität Berlin, Gjermani. Ajo përfundoi projektin e saj të kërkimit studentor gjatë një qëndrimi kërkimor në NASA Ames Center Moffett Field, Kalifornia, SHBA nën drejtimin e William (Bill) Borucki. Gjatë studimeve të doktoraturës ajo punoi si studiuese shkencore në Institutin për Matematik në Technische Universität Berlin dhe si asistente profesore / instruktore në Institutin e Teknologjisë Gjeorgji në Atlant, SH.B.A.
Në vitin 2004 ajo mori gradën e doktoratës (Dr. rer. Nat.) me nderime. Pas dy vjetësh, Sabina Jeschke u bë profesore e re për Median e Re (New Media) në Matematikë dhe Shkencat e Natyrës në Technische Universität Berlin. Që nga viti 2007 ajo mbajti një rang profesoreje të plotë në Institutin e Teknologjive të Shërbimit Informatik (ITSI) dhe njëkohësisht u bë drejtore e Shërbimeve Qendrore të Teknologjisë së Informacionit (IT-Center) (RUS) në Universitetin e Stuttgartit, Gjermani. Për më tepër, ajo ishte një profesore vizituese dhe drejtuese e ish-Qendrës për Multimedia në Mësimdhënie dhe Kërkim (MuLF) tani innoCampus në Technische Universität Berlin. Në vitin 2009 ajo ndoqi kërkesën e RWTH University Aachen dhe u bë profesore dhe drejtore e Institutit Cluster IMA / ZLW & IfU në Fakultetin e Inxhinierisë Mekanike. Deri në vitin 2010, ajo gjithashtu funksionoi si një profesore vizituese me drejtim shkencor të projekteve kërkimore në Institutin për Teknikë Optike (ITO) të Universitetit të Stuttgartit, Gjermani. Nga tetori 2011 deri në shtator 2016, ajo ishte zv / dekane e Fakultetit të Inxhinierisë Mekanike në Universitetin RWTH Aachen.
Disa nga fushat kryesore të kërkimit / studimit të saj janë robotika dhe teknologjia e automatizimit (robotikë heterogjene dhe bashkëpunuese, shërbime në internet në robotikë), trafiku dhe lëvizshmëria (sisteme transporti autonome dhe gjysëm-autonome, logjistikë ndërkombëtare, modelet car2car & car2X), Internet i Gjërave (Internet of Things) dhe sistemet kibernetike (industria 4.0, shërbime semantike në internet), Inteligjenca artificiale (integrimi i të dhënave dhe këkimin e të dhënave, sistemet agjensive të shumfishta, llogaritjet njohëse), ndërveprimi njeri-makinë (laboratorë virtual dhe distant, laboratorë inteligjentë trajnimi), studime për inovacione (
fushat e inovacionit, monitorimi i prirjeve) dhe menaxhimi i informacionit (teknologjitë integruese për shërbimet e informacionit, të mësuarit inovativ dhe konceptet e mësimdhënies).
Ajo është anëtare dhe eksperte në komitete dhe komisione të shumta, ndër të tjera Anëtare e Lartë e Institutit të Inxhinierëve Elektrikë dhe Elektronikë (IEEE) që nga viti 2011 dhe anëtare e Komitetit të Programit "Robotikë dhe Automatizim" të Qendrës Gjermane të Hapësirës Ajrore (DLR) që nga viti 2017. Në korrik 2014, ajo u nderua nga Shoqëria Gjermane e Shkencave Kompjuterike (GI) me njohjen e mendjeve dixhitale të Gjermanisë. Për kontributin e saj në një arsim inxhinierik modern, asaj iu dha Zinxhiri i Artë i Nikola Teslës i Shoqatës Ndërkombëtare për Pedagogji Inxhinierike (IGIP) në Shtator 2015. Së bashku me ekipin e Carologistics të RWTH University Aachen dhe Universitetin e Shkencave të Aplikuara të Aachen ajo fitoi titullin e Kampionatit Botëror në RoboCup Logistics League 2014, 2015 dhe 2016 për tre vjet me radhë. Jeschke drejton Laboratorin Kibernetikës të IMA / ZLW & IfU (që nga nëntori 2017). Ajo ka shërbyer si anëtare e bordit mbikëqyrës të Körber AG që nga maji 2015 dhe anëtare e bordit ekzekutiv të VDI - Shoqata e Inxhinierëve Gjermanë që nga Prilli 2012. Jeschke mori një sabatik gjatë semestrit veror 2017 për t'u përqëndruar në kërkimet e saj në vetëdijen artificiale / makinerish dhe ishte përfshirë në krijimin e Qendrës së Inteligjencës Artificiale të Fortë në Volvo në Gothenburg, Suedi. Dr. Jeschke konsiderohet një folëse e shkëlqyeshme publike dhe është e rrjedhshme në gjermanisht, anglisht dhe suedisht.
Deutsche Bahn
Jeschke u emërua në Bordin e Menaxhimit të Deutsche Bahn më 10 nëntor 2017, hyri në fuqi në mes të nëntorit të atij viti. Në bord, ajo është përgjegjëse për dixhitalizimin dhe teknologjinë. Kontrata e saj, e cila fillimisht ishte për tre vjet, u zgjat nga Bordi Mbikëqyrës në 11 Dhjetor 2019, për pesë vjet deri në fund të 2025. Që nga fillimi i vitit 2020, ajo do të jetë gjithashtu përgjegjëse për mirëmbajtjen e automjeteve të rënda.
Senida Mesi
Senida Mesi' Zëvendëskryeministre. Ka lindur në Shkodër, më 16 dhjetor 1977. Është një nga 140 deputetët e Kuvendit të Republikës së Shqipërisë, dalë nga zgjedhjet e 25 qershorit 2017. Ajo i përket Partisë Socialiste, e cila ka fituar dhe mazhorancën në këto zgjedhje. Ka hyrë në politikë në vitin 2015, kur dhe u zgjodh anëtare e Këshillit bashkiak Shkodër. Gjatë zgjedhjeve të legjislaturës IX të Kuvendit të Shqipërisë, ishte kandidaturë përfaqësimi e Partisë Socialiste e Shqipërisë për qarkun e Shkodrës, ku dhe u zgjodh deputete më 25 qershor 2017.
Yoshio Fujiwara
ishte një ish-futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 1 ndeshje.
Gjeniu i vogël
Gjeniu i vogël, prezantuar nga Jonida Maliqi e RTSH është një spektakël televiziv vizatimor për fëmijë e të rritur.
Pasvani
Paswan është një komunitet Gehlot Rajput nga India lindore. Paswan, i njohur gjithashtu si Dusadh, janë një komunitet Dalit nga India lindore. Ato gjenden kryesisht në shtetet e Bihar, Uttar Pradesh dhe Jharkhand. Fjala urdu Paswan do të thotë truprojë ose "ai që mbron". Origjina e fjalës sipas besimit të komunitetit qëndron në pjesëmarrjen e tyre në betejën kundër Siraj-ud-daulah, Nawab i Bengalit me urdhër të Kompanisë Britanike të Indisë Lindore, pas së cilës ata u shpërblyen me postin e Chowkidars dhe lathi që vuan mbledhësin e taksave për Zamindarët. Ata ndjekin rituale të caktuara, të tilla si ecja në zjarr për të forcuar trimërinë e tyre.
Etimologjia
Pasvanët pretendojnë origjinën e tyre nga një numër personazhesh popullorë dhe epikë në mënyrë që të kërkojnë ngritjen në statusin e tyre shoqëror. Disa Pasvan besojnë se ata kanë origjinën nga Rahu, një mbinjerëzor dhe një nga planetët në mitologjinë Hindu ndërsa të tjerët pretendojnë origjinën e tyre nga Dushasana, një nga princat Kaurava. Pretendimet në lidhje me origjinën nga "Gahlot Kshatriya" janë gjithashtu këmbëngulëse nga disa prej kastuesve, por të tjerët i konsiderojnë këta pretendues si inferiorë, pasi nuk u pëlqen të shoqërohen me Rajputs.
Gjithashtu është argumentuar nga Disa Bhumiharë se ata janë pasardhës të martesave të kryqëzuara midis burrave dhe grave të dy racave të ndryshme. Sidoqoftë, komuniteti Paswan i hedh poshtë këto teori dhe argumenton se origjina e emrit' Dusadh ' qëndron Në Dusadh, që do të thotë "është e vështirë të mposhtesh".
Historia
Ata janë konsideruar të jenë një komunitet i paprekshëm. Në Bihar, ata janë kryesisht pa tokë, punëtorë bujqësorë dhe kanë qenë historikisht roje dhe lajmëtarë të fshatrave. Para 1900, ata gjithashtu përdornin derra veçanërisht në Uttar Pradesh dhe Bihar. Pasvanët mbrojnë profesionin e rritjes së derrave duke e deklaruar atë si një strategji për t'iu kundërvënë muslimanëve. Ata pohojnë se, për të mbrojtur veten nga myslimanët, vajzat pasvane vishnin amuletë të bëra nga kockat e derrave dhe mbanin derra në dyert e tyre, duke pasur parasysh armiqësinë e muslimanëve me derrat. Meqenëse Rajputs të Rajasthan gjithashtu rritën si dhe derra të egër të gjuajtur, ky fakt përdoret nga ata për të mbrojtur këtë profesion i cili vërtetohet nga fakti se pas përfundimit të sistemit Zamindari, profesioni tradicional i shërbimit si roje nuk mund të siguronte jetesë për ata
Pasvanët kanë qenë gjithashtu të lidhur historikisht me ndjekje ushtarake dhe shumë luftuan në emër të Kompanisë së Indisë Lindore gjatë shekullit të 18-të në Ushtrinë e Bengalit. Regjistrimi i Indisë në 2011 për Uttar Pradesh tregoi se popullsia Paswan, e cila është klasifikuar si një Kastë e Planifikuar, si 230,593. Regjistrimi i njëjtë tregoi një popullsi prej 4,945,165 në Bihar.
Zhvillimi i Paswan filloi me origjinën e tij të hershme. Emri Paswan pësoi shumë ndryshime në moshat e hershme pasi emrat e familjes rrallë shkruheshin në atë kohë në histori. Paswan Samaj was a Samaj who sat and sat with Rajputs and Kings and maharajas. Njerëzit e Shoqërisë Paswan ishin mjeshtra në arte të ndryshme si zanatet, arkitektura dhe ndërtimi i tempullit. Si rezultat, njerëzit E Paswan Samaj u zhvendosën në pjesë të tjera të botës dhe gjendja ekonomike e atyre që mbetën në Indi është përkeqësuar. Anëtarët e familjes Paswan kanë udhëtuar nëpër botë gjatë gjithë historisë ku hasën në gjuhë, kulturë dhe komunitet të ri që sollën shumë më shumë bigwahs në emrin e tyre.
Vendi i origjinës
Shtë e vështirë të përcaktohet kombësia e fisit Paswan në shumë aspekte, e cila ndryshoi me kalimin e kohës në vende të ndryshme, duke e bërë kombin origjinal një mister. Përkatësia etnike origjinale e mbiemrave Paswan mund të jetë në mosmarrëveshje, duke rezultuar në mbiemra paswan emra të ndryshëm në vende të ndryshme tani pyetja është, " çfarë ndryshimi i emrit erdhi organizativ ose në mënyrë të pavarur?” Për shembull: si në rastin e mbiemrave që vijnë nga një profesion, i cili lirisht mund të shfaqet në disa fusha (të tilla si "Din", të miratuara nga anëtarët e priftërisë).
Kuptimi i emrit Paswan
Emri Paswan erdhi nga zejtari, pasi emri" Archer "iu dha një" Shigjetari". Emri iu dha njerëzve në gjuhën lokale bazuar në biznesin e tyre në Indi dhe në mbarë botën. Kjo është arsyeja pse është e nevojshme të dihet kombësia e një emri dhe gjuha e folur nga paraardhësit e tij. Shumë emra si Paswan e kanë origjinën nga tekste fetare si Kurani, Bibla, Bhagavad Gita etj. Shpesh këta emra lidhen me lavdërime fetare siç është"merita e lavdërimit".
Raca dhe kombësia
Ne nuk kemi të dhëna për përkatësinë etnike kryesore Të Emrit Paswan. Shumë mbiemra udhëtojnë nëpër botë gjatë gjithë epokës, duke e bërë të vështirë gjurmimin e kombësisë dhe etnisë së tyre origjinale.
Variacionet drejtshkrimore
Shtë e rëndësishme të kuptohet historia e emrit, të dihet drejtshkrimi i gabuar dhe alternativ i mbiemrit Të Paswan. Emrat e familjes si Paswan, ndryshimi në shqiptim dhe drejtshkrim ndërsa fshatrat vazhdojnë të ndryshojnë herë pas here në linjën familjare dhe gjuhët. Në një kohë kur shkrim-leximi ishte i pazakontë, shkruheshin emra si Paswan ku emrat e njerëzve shkruheshin në të dhënat zyrtare kur autori i dëgjonte. Njerëzit e shoqërisë Paswan në Indi shkruajnë mbiemrat "Paswan", "Pasi" dhe "Gujjar" etj.
Agron Çela
Agron Çela është një nga 140 deputetët e Kuvendit të Republikës së Shqipërisë, dalë nga zgjedhjet e 25 qershorit 2017. Ai i përket Lëvizja Socialiste për Integrim, ne qarkun e Shkodrës
Itziar Ituño
Itziar Ituño Martínez (lindur më 18 qershor 1974) është një aktore spanjolle. Ajo është më e njohur për rolin e saj si Inspektorja Raquel Murillo në serialin televiziv spanjoll La casa de papel (Money Heist).