cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bioteknologjia mjedisore
Bioteknologjia mjedisore është bioteknologji që aplikohet dhe përdoret për të studiuar mjedisin natyror. Bioteknologjia mjedisore mund të nënkuptojë gjithashtu se dikush përpiqet të shfrytëzojë procesin biologjik për përdorime komerciale dhe shfrytëzim. Shoqëria Ndërkombëtare për Bioteknologjinë Mjedisore përcakton bioteknologjinë mjedisore si "zhvillimi, përdorimi dhe rregullimi i sistemeve biologjike për rehabilitimin e mjediseve të ndotura (tokë, ajër, ujë) dhe për proceset miqësore me mjedisin (teknologjitë e prodhimit të gjelbër dhe zhvillimi i qëndrueshëm)".
Bioteknologjia mjedisore thjesht mund të përshkruhet si "përdorimi optimal i natyrës, në formën e bimëve, kafshëve, baktereve, kërpudhave dhe algave, për të prodhuar energji të ripërtëritshme, ushqim dhe lëndë ushqyese në një cikël sinergjik të integruar të proceseve të fitimit, ku mbetjet e secilit proces bëhen lëndë e parë për një proces tjetër ".
Klaud Eliani
Klaud Eliani (Claudius Aelianus, (Κλαύδιος Αἰλιανός, transliterimi i greqishtes moderne Klávdios Elianós ; rr. 175 – c. 235 AD), zakonisht i njohur shkurt si Eliani, lindur në Praeneste, ishte një autor romak dhe mësues i retorikës që jetoi në kohën e Septimius Severus dhe ndoshta edhe në kohën e Elagabalit, i cili vdiq në vitin 222. Ai fliste greqishten aq rrjedhshëm sa që e quanin "gjuhë mjalti" ( μελίγλωσσος meliglossos ); edhe pse ishte romak i lindur, ai preferonte më shumë autorët grekë dhe shkroi vetë në një greqishte pak arkaizuese.
Dy veprat e tij kryesore janë të vlefshme për citimet e shumta nga veprat e autorëve të mëparshëm, të cilët përndryshe kanë humbur, dhe për dijen befasuese, që ofron vështrime të papritura në botëkuptimin greko-romak. Është gjithashtu e vetmja vepër greko-romake që përmend Gilgameshin. Veprat e përmendura të Eiianit kanë rëndësi edhe për ne, mbasi ato përmbajnë të dhëna mjaft interesante mbi faunën e Ilirisë, mbi pjellorinë e gjedhit, mbi pasurinë me asfalt të rretheve të Apollonisë, mbi disa zakone të ilirëve, etj.
De Natura Animalium
Mbi natyrën e kafshëve ("De Natura Animalum" është një titull alternativ; nga Περὶ ζῴων ἰδιότητος, Perì zṓōn idiótētos ; Megjithatë, zakonisht citohet me titullin e tij latin : De Natura Animalium ) është një koleksion kurioz, në shtatëmbëdhjetë libra, me tregime të shkurtra të historisë natyrore, ndonjëherë të zgjedhura me synimin për të përcjellë mësime morale alegorike, dhe ndonjëherë sepse janë pikërisht të tillë. befasues.
Anekdotat e Elianit për kafshët rrallë varen nga vëzhgimi i drejtpërdrejtë: ato janë marrë pothuajse tërësisht nga burime të shkruara, shpesh Plini Plaku, por edhe autorë dhe vepra të tjera të humbura tani, për të cilët ai është kështu një dëshmitar i vlefshëm. Ai është më i vëmendshëm ndaj jetës detare sesa mund të pritej,  megjithatë, dhe kjo duket se pasqyron interesin personal të dorës së parë; ai citon shpesh “peshkatarët”. Herë-herë ai e konsideron lexuesin modern si tërësisht mendjelehtë, por në të tjera ai shprehet në mënyrë specifike se ai thjesht po raporton atë që thuhet nga të tjerët, madje edhe se nuk i beson. Vepra e Elianit është një nga burimet e historisë natyrore mesjetare dhe të bestiarëve të mesjetës.
Pjesët e tekstit që ekzistojnë ende janë të ngatërruara keq dhe të mbushura me interpolime të mëvonshme. Conrad Gessner (ose Gesner), shkencëtari zviceran dhe historiani natyror i Rilindjes, bëri një përkthim latinisht të veprës së Elianit, për t'i dhënë asaj një audiencë më të gjerë evropiane. Një përkthim në anglisht nga A.F. Scholfield është botuar në Loeb Classical Library, 3 vëllime (1958-59).
Varia Historia
parapamje| Faqja e titullit të veprës Varia Historia, nga botimi i vitit 1668 nga Tanaquil Faber Histori të ndryshme ( Ποικίλη ἱστορία, Poikílē historía ) — në pjesën më të madhe të ruajtur vetëm në një formë të shkurtuar — është vepra tjetër e njohur e Elianit, një varg anekdotash dhe skicash biografike, lista, parime të pamenduara dhe përshkrime të mrekullive natyrore dhe zakoneve të çuditshme lokale, në 14. libra, me shumë të papritura për historianin e kulturës dhe mitografin, anekdota për filozofët, poetët, historianët dhe dramaturgët e famshëm grekë dhe mite të ritreguara në mënyrë udhëzuese. Theksi vihet në tregime të ndryshme moralizuese për heronjtë dhe sundimtarët, atletët dhe njerëzit e mençur; raporte për ushqimin dhe pijen, stilet e ndryshme të veshjes ose të dashuruarve, zakonet lokale në dhënien e dhuratave ose argëtimet, ose në besimet fetare dhe zakonet e vdekjes; dhe komente për pikturën greke. Aeliani jep një rrëfim të peshkimit me miza, duke përdorur joshje leshi dhe pupla të kuqe, punime me llak, adhurim gjarpërinjsh — Në thelb vepra Histori të ndryshme është një " revistë " klasike në kuptimin origjinal të asaj fjale. Ai nuk është plotësisht i besueshëm në detaje dhe agjenda e tij ishte nën ndikimin të madh nga opinionet stoike ndoshta në mënyrë që lexuesit e tij të mos ndihen fajtorë, por Jane Ellen Harrison i gjeti mbijetesat e riteve arkaike të përmendura nga Aeliani shumë ndriçuese në veprën e saj Prolegomena për veprën me titull Studimi i fesë greke (1903, 1922).
Dy përkthime në anglisht të Histori të ndryshme, nga Fleming (1576) dhe Stanley (1665) e bënë të disponueshme për lexuesit anglezë të ndryshmet e Aelian, por pas vitit 1665 nuk u shfaq asnjë përkthim në anglisht, derisa tre përkthime në anglisht u shfaqën pothuajse njëkohësisht: James G. DeVoto, Claudius Aelianus: Ποικίλης Ἱστορίας ( Varia Historia ) Chicago, 1995; Diane Ostrom Johnson, Një përkthim në anglisht i "Varia Historia" të Claudius Aelianus, 1997; dhe N.G. Wilson, Aelian: Historike të ndryshme në Bibliotekën Klasike Loeb.
Vepra tjera
Fragmente të konsiderueshme të dy veprave të tjera, Mbi Providencën dhe Manifestimet Hyjnore, ruhen në enciklopedinë e hershme mesjetare, Suda. Atij i atribuohen edhe njëzet "letra nga një bujk" sipas mënyrës së Alcipronit. Letrat janë kompozime të shpikura për një korrespondent fiktive, të cilat janë një pajisje për vinjetat e jetës bujqësore dhe rurale, të vendosura në Atikë, megjithëse Aeliani i ëmbël dikur mburrej se nuk kishte qenë kurrë jashtë Italisë, nuk kishte qenë kurrë në një anije (gjë që është në kundërshtim, megjithëse, me deklaratën e tij, de Natura Animalium XI.40, se ai e kishte parë demin Serapis me sytë e tij). Kështu, konkluzionet rreth bujqësisë aktuale në Letrat kanë po aq gjasa të ndjellin Latiumin sa edhe Atikën. Fragmentet janë redaktuar në vitin 1998 nga D. Domingo-Foraste, por nuk janë të disponueshme në anglisht. Letrat janë të disponueshme në Bibliotekën Klasike Loeb, të përkthyer nga Allen Rogers Benner dhe Francis H. Fobes (1949).
Finlanda Perëndimore
thumb|220px|Stema e Finlandës Perëndimore
Historia
Të gjitha krahinat në Finlandë u shfuqizuan me 1 janar 2010.
Regjionet
Finlanda Perëndimore u nda në shtatë regjione:
Hajkalli (Oleni)
Hajkall (greqisht: Χαϊκάλιον/Khaïkálion) është fshat në qarkun i Ahaisë, Greqi.
Ura e Zotos, Vithkuq
Ura e Zotos është një monument i trashëgimisë kulturore në Vithkuq, rrethi i Korçës, në qarkun e Korçës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "786/1" më "05.11.1984".
Ura e Zotos ndodhet ne hyrje te fshatit Vithkuq rreth 300m larg tij. Është e gjate rreth 30m dhe ka një qemer te madh te larte rreth 3m, dhe te gjate nga këmba ne këmbe rreth 8m; ka dhe një qemer te vogël ne brendësi të saj të lartë rreth 2m dhe te gjate 1.4m. Ura vjen e harkuar dhe lartesinë me te madhe e ka mbi qemerin kryesor 3.8m. Është e gjerë rreth 3m.
Mulliri i Daut Osë Hulaj
Mulliri I Daut Osë Hulaj është një monument i trashëgimisë kulturore në Hulaj, Deçan, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Athina antike
Në vitin 359 Maqedonia mundi të dalë përsëri në fushë të betejës kundër ilirëve, por tani ajo e kishte kapërcyer gjendjen e kaosit të brendshëm politik dhe kishte mënjanuar rrezikun e sulmit nga kundërshtarët e tjerë. Sundimtari i ri i saj, Filipi II, filloi fushatën kundër Mbretërisë Ilire pasi ishte pajtuar me Athinën dhe kishte larguar rrezikun trak e paion. I çliruar, në këtë mënyrë, Filipi u sul kundër ilirëve me një ushtri të madhe, të përbërë prej 10 000 këmbësorësh të armatosur rëndë dhe 600 kalorësish. Bardhyli i doli përpara armikut me një ushtri po kaq të madhe, 10 000 këmbësorë të zgjedhur dhe 500 kalorës. I'm giving you nothin!!!!!!
Simpoziumi
Në kohët moderne, simpoziumi paraqet një konferencë akademike, shkencore ose takim të ngjashëm. Ekuivalenti i një simpoziumi grek në shoqërinë romake është conviviumi latin.
Qemalizmi
parapamje|261x261px|[[Gjashtë Shigjetat i Partisë Republikane Popullore]] Qemalizmi (turqisht: Kemalizm), i njohur edhe si Ataturqizmi (turqisht: Atatürkçülük, Atatürkçü düşünce), ose Gjashtë Shigjetat (turqisht: Altı Ok), është ideologjia themeluese e Republikës së Turqisë. Qemalizmi, siç u zbatua nga Mustafa Kemal Atatürk, u përcaktua nga reforma gjithëpërfshirëse politike, shoqërore, kulturore dhe fetare të dizajnuara për të ndarë shtetin e ri turk nga paraardhësi i tij osman dhe për të përqafuar një mënyrë jetese të modernizuar, përfshirë krijimin e shekullarizmit, dhe mbështetja shtetërore e shkencave dhe arsimi falas, shumë prej të cilave u prezantuan për herë të parë në Turqi gjatë presidencës së Atatyrkut në reformat e tij.
Shumë nga idetë rrënjësore të Qemalizmit filluan gjatë Perandorisë Osmane të vonë nën reforma të ndryshme për të shmangur rënien e afërt të Perandorisë, duke filluar kryesisht në reformat e Tanzimatit në fillim të shekullit të 19-të. Osmanët e rinj të shekullit të mesëm u përpoqën të krijonin ideologjinë e nacionalizmit osman, ose osmanizmit, për të shuar nacionalizmin etnik në rritje në Perandori dhe për të futur demokraci të kufizuar për herë të parë duke ruajtur ndikimet islamike. Në fillim të shekullit të 20-të, xhonturqit braktisën nacionalizmin osman në favor të nacionalizmit të hershëm turk, duke miratuar një këndvështrim politik laik. Pas rënies së Perandorisë Osmane, Atatürk, i ndikuar si nga osmanët e rinj ashtu edhe nga xhonturqit, si dhe nga sukseset dhe dështimet e tyre, udhëhoqi shpalljen e Republikës së Turqisë në vitin 1923, duke marrë hua nga lëvizjet e mëparshme ' idetë e laicizmit dhe nacionalizmit turk, duke sjellë, për herë të parë, arsim falas dhe reforma të tjera që janë mishëruar nga udhëheqësit e mëvonshëm në udhëzime për qeverisjen e Turqisë.
Filozofia
Qemalizmi është një filozofi modernizimi e cila udhëhoqi kalimin midis Perandorisë Osmane shumë-fetare, shumetnike në Republikën laike, unitare të Turqisë. Qemalizmi përcakton kufijtë e procesit shoqëror në Reformën Turke. Atatürk ishte themeluesi i Qemalizmit dhe doktrina e tij u zbatua si ideologji shtetërore, megjithatë Atatürk u përmbajt nga të qenit dogmatik dhe e përshkroi udhëzuesin e trashëgimtarëve të tij dhe të tij shpirtërorë si shkencë dhe arsye:
"Ben, manevî miras olarak hiçbir nass-ı katı, hiçbir dogma, hiçbir donmuş ve kalıplaşmış kural bırakmıyorum. Benim manevî mirasım, ilim ve akıldır. (Turqisht) Unë nuk lë asnjë dogmë, asnjë rregull të ngrirë në kohë si trashëgimi shpirtërore. Trashëgimia ime shpirtërore është shkenca dhe arsyeja. (Shqip)"
- Mustafa Kemal Atatürk
Delja Rudë
parapamje parapamje Delja Rudë është një racë delesh, autoktone, që më së shumti është e përhapur në Shqipëri, Kosovë dhe Kroaci. Në vitin 2009, Ruda konsiderohej si raca më e rrezikuar e deleve në Republikën e Kroacisë. Emri i saj, Ruda, mund të ketë lidhje me fisin ilir të rudinëve (rudëve). Kjo racë në radhë të parë është e mbarështuar për prodhimin e leshit.
Karakteristikat
Ruda mund të ketë lesh të bardhë ose të verdhë me një xhufkë. Kjo racë ka një kokë të bardhë dhe pika të bardha në trup dhe në kokë. Në xhidavi delet kanë një lartësi mesatare 55 cm (21.6 cm) ndërsa deshët 65 cm (25.6 inç). Delet e rritura kanë një peshë mesatare prej 38 kg (83.7 lbs) ndërsa deshët 48 kg (105.8 lbs). Ruda i është përshtatur edhe kushteve të mbarështimit në temperaturat e ulëta dhe kullotave në viset malore.
Kent, Ohio
Kent, Ohio (City of Kent, Ohio) është një qytet në qarkun Portage të shtetit federal Ohio, SHBA. Në Kent, Ohio jetojnë 28904 banorë (2010), dhe dendësia e popullisë është 1217 banor/km2 (3152 banorë/sq mi). Qyteti ka një sipërfaqe prej 24.04 km2 (9.28 sq mi) dhe lartësi mbidetare prej 320 m (1050 ft).
Saint-Prix
Saint-Prix është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Allier të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Saint-Prix ka një popullsi prej 781 banorë dhe sipërfaqe 21.75 km², me një dendësi prej 36 banor/km².
Suvamorava
Suvamoravë (serbisht: Сува Морава/Suva Morrava) është fshat në komunën e Vlladiçin Hanit, Serbi.
Xhorxh Gordon Bajron
Xhorxh Gordon Bajron-i është një shkrimtar i huaj. Lindi në një familje aristokrate të varfëruar. Kur ishte dhjetë vjeç, me vdekjen e xhaxhait të tetë, Bajroni trashëgoi titullin Lord dhe pallatin e çifligun Newstead Abbey. Në moshën madhore zuri vendin që i takonte në Shtëpinë e lordëve. Më 1801 Bajronin e dërguan në Harrow, në shkollë, ku studioj gjuhët greke e latine, historinë dhe letërsinë angleze. Këtu ju spikaten ato cilësi të karakterit që i ruajti gjithë jetën : serioziteti dhe zotësia të mendohej thellë mbi ngjarjet e jetës ; dhe bashkë me këto : gëzimi, vrulli shpirtëror e temperamenti i zjarrtë.
Në përkthimin e bere ne shqip për fat te keq perkthyesi nuk e ka rujatur rimën. Me marshin luftarak të ushtarëve të Ali Pashës : Tamburxhi ! Tamburxhi !, të cilin Bajroni e hartoi në bazë të dy-tri këngëve të tjera luftarake shqipe, (tekstet e të cilave fatkeqësish nuk ekzistojnë), poeti i përshëndet Shqipërinë dhe nis t'i këndojë Greqisë, me të cilën edhe e ka filluar këngën e dytë. Gjatë vizitës së tij në Shqipërinë jugore e, më saktësisht, në Janinë në vitin 1808, lord Bajroni mori si kujtim nga ato vise një kostum tradicional shqiptar. Do të ishte pikërisht bukuria dhe e veçanta e këtij kostumi, që në verën e vitit 1813 do ta shtynin piktorin Tomas Filips që të realizonte portretin e famshëm të lord Bajronit veshur me kostumin shqiptar. Portreti titullohet Portrait of a Nobleman in the dress of an Albanian (portret i një fisniku me veshje shqiptare) dhe paraqet Bajronin me një veshje ku ndërthuren e purpurta dhe e arta e jelekut me vizat gri e blu të një një turbani që i përngjan më shumë një shalli ; e bardha e këmishës dhe e fustanellës me të zezën e kadifenjtë të një xhakete. Ai mban në duar një jatagan i cili ka një këllëf të purpurt e të argjendtë. Portreti u vendos asokohe në Royal Academy dhe tani është i vendosur në ambasadën britanike në Athinë. Megjithatë, ky nuk ishte i vetmi portret që piktori i bëri Bajronit. Në 1835 dhe në 1840 Filips pikturoi dy variante të tjera të këtij portreti. I pari iu dhurua më 1862, nga i biri i piktorit, Galerisë Kombëtare të Portreteve (National Portrait Gallery) në Londër, ku vazhdon të jetë i ekspozuar aktualisht. Ndërsa varianti i dytë, që u komisionua nga Xhon Murrej, botuesi i Bajronit, ndodhet i ekspozuar me publikimet e firmës në Albermarle Street, Londër. Pasi vizitoi Portugalin e Spanjën Perëndimore, lundroi prej Gjibraltarit për ne Malte. Ku vendosi të shkoje të vizitoje Shqipërinë, i shoqëruar nga Kam Hobhauz. Gjate udhëtimit shkrtoi një ditar ne vargje, te cilën e pagëzoi me titullin "Shtegtimi i Çajd Harolld". Ndërkaq, sukses te madh letrar patën poemat e tjera te Bajronit "Gjauri", "Nusja e Abidonit", "Korsari", "Lara", "Rrethimi i Korinthit" dhe "Parisina". Bajroni krijoi një gjini të veçante të poemës romantike, me figura karakteristike të heroit romantik, nga ngjarjet dramatike te se kaluarës, prej jetës se viseve ekzotike të Lindjes. Ideja e luftës kunder reaksionit, politike e letrare, ideja për liri politike përshkojnë një varg të vjershave lirike në periudhën e parë të krijimtarisë se Bajronit. Te tille janë : "Mallkimi i Minerves", "Vajza qe qan", Vizitës së Princit-regjent në varrin e mbretit", etj.
Chris Hipkins
Christopher John Hipkins (lindur më 5 shtator 1978) është një politikan i Zelandës së Re, i cili ka qenë udhëheqës i Partisë së Punës të Zelandës së Re që nga viti 2023 dhe është vendosur të pasojë Xhasinda Ardern si kryeministër i Zelandës së Re. Ai aktualisht shërben si ministër i arsimit, policisë, Shërbimit Publik dhe udhëheqës i Dhomës. Ai ka shërbyer si deputet (deputet) i Remutakës që nga zgjedhjet e vitit 2008. Ai u bë një figurë e shquar si rezultat i pandemisë COVID-19 në Zelandën e Re, duke shërbyer si ministër i shëndetësisë nga korriku deri në nëntor 2020 dhe ministër për përgjigjen ndaj COVID-19 nga nëntori 2020 deri në qershor 2022.
Më 21 janar 2023, Hipkins u bë kandidati i vetëm për të pasuar Ardern si kreun e Partisë së Punës. Ai u bë lider i partisë më 22 janar 2023 dhe pritet të emërohet nga guvernatori i përgjithshëm si kryeministri i 41-të më 25 janar 2023.
Jeta e hershme
Hipkins ka lindur në Luginën Hutt në 1978. Nëna e tij është Rosemary Hipkins, hulumtuese kryesore për Këshillin e Zelandës së Re për Kërkime Arsimore. Ai ndoqi shkollën fillore Waterloo dhe Hutt Intermediate. Ai ishte djali kryesor në Hutt Valley Memorial College (i njohur më vonë si Kolegji Petone) në 1996. Hipkins vazhdoi të përfundonte një diplomë Bachelor të Arteve me diplomë në politikë dhe kriminologji në Universitetin Victoria të Wellington, ku ai ishte president studenti në 2000 dhe 2001. Në shtator 1997, si student i vitit të parë, Hipkins ishte një nga dhjetëra të arrestuar ndërsa protestonin kundër Projektligjit të Gjelbër të Rishikimit Terciar në Parlament. Çështja kaloi nëpër gjykata dhe 10 vjet më vonë një falje dhe një çmim prej mbi 200,000 dollarësh u nda mes 41 protestuesve. Gjykatësi vendosi se pavarësisht pretendimeve të policisë se protestuesit ishin të dhunshëm, protesta ishte paqësore dhe nuk kishte arsye për arrestim.
Pas diplomimit, Hipkins mbajti një sërë punësh, duke përfshirë punën si këshilltar politikash për Federatën e Trajnimit të Industrisë dhe si menaxher trajnimi për Todd Energy në Taranaki. Hipkins punoi gjithashtu në Parlament si këshilltar i Trevor Mallard dhe Helen Clark.
Karriera parlamentare
parapamje| Hipkins në 2011 Hipkins u zgjodh për të kandiduar në selinë e mbajtur nga Laburistët e Rimutaka (i riemërtuar Remutaka në 2020) në zgjedhjet e përgjithshme të vitit 2008, pas daljes në pension të deputetit në detyrë Paul Swain. Në zgjedhjet e tij të para, Hipkins fitoi vendin me një shumicë prej 753 dhe mbajti me lehtësi elektoratin në çdo përpjekje të mëpasshme. Në zgjedhjet e përgjithshme të vitit 2020, ai kishte shumicën më të lartë të çdo kandidati të suksesshëm përveç Ardernit.
Në prill 2013, ai votoi në favor të Amendamentit të Martesës (Përkufizimi i Martesës), i cili legalizonte martesën e të njëjtës gjini në Zelandën e Re. Në fund të vitit 2015, Hipkins mori kërcënime të fshehta, duke përfshirë një kërcënim me vdekje, për shprehjen e shqetësimeve të tij për një billbord që reklamonte armë "me çmim të ulët".
Në prill 2016, projektligji i tij për ndryshimin e arsimit (Shfuqizimi i Shkollave Charter) u nxor nga fleta e votimit të anëtarëve. Ai u mposht në leximin e tij të parë në nëntor.
Kryeministër
Hipkins u konfirmua si i vetmi i nominuar menjëherë pasi nominimet u mbyllën në orën 9:00 të mëngjesit më 21 janar. Stuff raportoi se Kiri Allan, deputeti i Bregut Lindor dhe ministri i drejtësisë, i cili ishte spekuluar nga media si një kandidat alternativ, ishte një nga shtatë deputetët që e propozuan atë. Hipkins më parë ishte përbuzur kur u pyet për aspiratat e tij për lidership, duke deklaruar se ai do të mbështeste cilindo kandidat që Partia Laburiste mund të "arrijte një konsensus". Në një qëndrim mediatik jashtë Parlamentit në orën 13:00 më 21 janar, Hipkins komentoi se ai zbuloi se ai ishte shfaqur si ai kandidat konsensus pasi "dera e avionit [që ai kishte hipur për një fluturim për në Wellington] po mbyllej". duke e lënë atë të paaftë për t'iu përgjigjur mesazheve të tij për 40 minuta. Takimi zyrtar për të konfirmuar Hipkins si udhëheqës ishte planifikuar për në orën 13:00 më 22 janar 2023. Zëvendëskryeministri i Hipkin do të jetë Carmel Sepuloni, pasifika e parë që do të mbajë këtë post.
Jeta personale
Hipkins u martua në vitin 2020 në një ceremoni të mbajtur në Premier House, Wellington; Grant Robertson ishte njeriu i tij më i mirë. Kur mori lejen e zgjatur të atësisë për lindjen e fëmijës së tij të dytë në vitin 2018, ai ishte një nga ministrat e parë meshkuj të kabinetit të lartë që e bëri këtë. Hipkins dhe gruaja e tij u ndanë në vitin 2022; ata kanë dy fëmijë së bashku.
Olta Daku
Olta Daku ka lindur në Korçë ne 1 dhjetor 1976 dhe është njëra prej aktoreve më të njohura Shqiptare. Ajo luan në teatër, film dhe televizion. Olta është bërë e famshme pas veprave të saj të njohura si Femrat (2013) dhe O sa mirë (2013)
Stadiumi “Air Albania“
Arena Kombëtare njohur me emrin tregtar si Stadiumi Air Albania është një stadium futbolli i projektuar për shumë qëllime. I vendosur në kryeqytetin e Tiranës, stadiumi është ndërtuar në tokën e ish Stadiumit Qemal Stafa. Ai ka një kapacitet prej 22.500 vendesh që e bën stadiumin më të madh në Shqipëri.
Stadiumi zotërohet nga organi drejtues i futbollit shqiptar, Shoqata Shqiptare e Futbollit (FSHF) dhe Shteti Shqiptar, përmes Shoqërisë Sportive Kuq e Zi Sh.A, një degë e krijuar me qëllim ndërtimin, administrimin dhe mirëmbajtjen e strukturës.
Krijuar nga Marco Casamonti i Archea Associati, struktura e stadiumit është një formë e veçantë shumëfaqëshe (tetë-këndor) në mënyrë që secila palë të lejojë hyrjen në pjesët e tjera te ndara. Në një cep të strukturës së stadiumit është një kullë e gjatë 112 metra (24 kate), e cila aktualisht është kulla më e lartë në Shqipëri. Për çdo aspekt parashikohen te ardhura të ndryshme, duke identifikuar kështu përdoruesit e zonave private, të tilla si kulla e hotelit, zonat tregtare dhe spektatorët e stadiumit.
Prishja dhe rindertimi
Ndërtimi filloi nga AlbStar Sh.P.K. në shtator 2016. Ai strehoi 22.500 persona për ndeshje futbolli dhe deri në 30,000 persona për ngjarje të tjera. 100% e investimeve në arenë vijnë nga sektori privat, duke shfaqur aftësinë për partneritet midis Shoqatës Shqiptare të Futbollit dhe AlbStar Sh.P.K.
Ashtu si "Qemal Stafa" historik, stadiumi i ri kombëtar u krijua nga një ekip arkitektonik nga qyteti italian i Firencës, këtë herë i udhëhequr nga Marco Casamonti. Një kujtesë e paraardhësit, hyrja kryesore e vjetër, do të mbahet dhe përfshihet në shtresën kryesore, e fshehur prapa murit të qelqit.
Hotel Tirana Marriott dhe Arena Center
thumb|Kulla e hotelit dhe hyrja kryesore e vjetër Stadiumi ndodhet afër qendrës së Tiranës. Ndërtesa e ndërtuar në anën e stadiumit do të presë Hotel Tirana Marriott. Projekti përfshin një muze të historisë, dhoma ndërrimi dhe lehtësira të tjera si kafeteritë, tualete, përfshirë hyrje për personat me aftësi të kufizuara, një zonë shtypi, një qendër kongresesh, një dhomë për trofe, etj.
Nuk ka vend për pistë vrapimi, pasi kapaciteti do të rritet në mbi 22,000 vende, të gjitha të mbuluara. Projekti i përgjithshëm është pjesë e Qendrës Tregtare "Arena" së bashku me kullën 112 metra, hotel me 80 dhoma dhe 256 hapësira parkimi nëntokësore. Të gjitha objektet e stadiumit fshihen pas blinduesve në ngjyrat kombëtare të Shqipërisë.
Emërtimi
Stadiumi ndryshoi emrin e tij nga Arena Ndërkombtare në Air Albania pasi e njejta kompani bleu të drejtat e emërtimit për 5 vjet. Stadiumi është pjesë e kompleksit të blerjeve dhe shitjes me pakicë në Arena Center përfshirë Hotelin Tirana Marriott.
Ndeshja e parë zyrtare
Ndeshja e parë zyrtare në Air Albania Stadium u luajt midis kombëtares së Shqipërisë dhe asaj të Francës si pjesë e fushatës kualifikuese të Euro 2020; Shqipëria u mposht 0–2.
Bledar Selimi
Lidhjet e jashtme
https://www.facebook.com/bledi.selimi.5
Porti Marsamxett
Përshkrim
Gryka e portit shtrihet në veri-lindje dhe kufizohet në veri nga Pika e Dragut dhe Pika e Tigné. Bregu i tij në veriperëndim përbëhet nga qytetet Sliema, Gżira dhe Ta 'Xbiex. Porti pastaj shtrihet në brendësi të Pietà dhe Msida. Jashtë Gżira shtrihet ishulli Manoel, i lidhur tani me tokën kontinentale nga një urë. Bregu jug-lindor i portit formohet nga gadishulli Sciberras, i cili mbulohet kryesisht nga qyteti i Floriana dhe qyteti i Valetës. Në majën e saj qëndron Fort Saint Elmo i shekullit të 16-të. Gadishulli Sciberras ndan Marsamxett nga porti më i madh paralel natyror, Grand Harbour.
Së bashku me partnerin e tij Grand Harbor, Marsamxett shtrihet në qendër të një toke që ngrihet butësisht. Zhvillimi është rritur në të gjithë portet binjake dhe deri në shpatet, kështu që i gjithë tasi është në të vërtetë një ambient i madh. Pjesa më e madhe e popullsisë së Maltës jeton brenda një rreze prej tre kilometrash nga Floriana. Kjo tani është një nga zonat më të populluara në Evropë. Portet dhe zonat përreth përbëjnë Distriktet Veriore dhe Jugore të Porteve të Maltës. Së bashku, këto rrethe përmbajnë 27 nga 68 këshillat lokale. Ata kanë një popullsi prej 213,722 që përbëjnë mbi 47% të popullsisë totale të ishujve Maltese.
Historia
parapamje| Porti Marsamxett në shekullin e 19-të nga një pikturë e Girolamo Gianni parapamje| Marsamxett parë nga Valeta në 1942 parapamje| Nëndetëset e Marinës Mbretërore në ishullin Manoel në Luftën e Dytë Botërore Në 1551, Osmanët zbarkuan në Marsamxett dhe marshuan në Portin e Madh, por nuk sulmuan pasi gjetën mbrojtje të forta të ndërtuara nga Urdhri i Shën Gjonit. Kjo përleshje u pasua nga një sulm i pasuksesshëm kundër Mdinës, shkarkimi i suksesshëm i Gozos dhe pushtimi i Tripolit. Pas këtij sulmi, Fort Saint Elmo u ndërtua për të mbrojtur si portin Marsamxett ashtu edhe Portin e Madh.
Një pushtim shumë më i madh osman erdhi në 1565, në Rrethimin e Madh të Maltës. Gjatë rrethimit, flota osmane ishte vendosur në Marsamxett dhe topat ishin vendosur në Tigné Point me qëllim që të bombardonin Fort Saint Elmo. Gjatë sulmit, admirali osman Dragut u vra nga të shtënat me armë të humbura. Rrethimi përfundimisht u hoq dhe Rendi dhe Maltezët dolën fitues. Një qytet i ri u ndërtua në Gadishullin Sciberras dhe u emërua Valeta pas porosisë së Grandmasterit. Periferia e Floriana u ndërtua më vonë jashtë qytetit, dhe tani është zhvilluar në një qytet më vete.
Në 1592, një spital prej karantine prej druri u ndërtua në ishullin Manoel, i njohur atëherë si l'Isola del Vescovo. Ajo u çmontua një vit më vonë, por një Lazzaretto i (spital) përhershëm u ndërtua në vend të tij në 1643, i cili u përmirësua disa herë deri në mbylljen e tij në 1929. Midis 1723-33, Fort Manoel u ndërtua në ishullin Manoel, ndërsa Fort Tigné u ndërtua në Tigné Point në 1793. Kazermat britanike u ndërtuan gjithashtu në Tigné Point, por ato janë shkatërruar që prej asaj kohe.
Gjatë Luftës së Dytë Botërore, Britanikët përdorën portin Marsamxett, veçanërisht ishullin Manoel, si një bazë nëndetëse. Ishulli ishte një fregatë guri, referuar si HMS Talbot ose HMS Phœnicia. Ishulli Manoel u bombardua nga bombarduesit Luftwaffe duke shkaktuar shumë shkatërrime.
Sliema, Gżira dhe Ta 'Xbiex në skajin verior të portit kanë parë shumë zhvillime në vitet e fundit. Porti Marsamxett tani përdoret kryesisht për mjete ujore më të vogla kur krahasohet me Grand Harbor. Ka një numër marinash jahtesh duke përfshirë në Msida dhe ishullin Manoel, një oborr të jahteve, si dhe anije turistike të cilat operojnë nga Sliema.
Më 10 shtator 2006, gjatë raundit maltez të serisë Aero GP, një përplasje në ajër midis dy avionëve mbi port shkaktoi vdekjen e njërit prej pilotëve, Gabor Varga.
Llapa
Llapë (greqisht: Λάππας/Láppas) është fshat në qarkun i Ahaisë, Greqi.
Konventa
Konventa ka kuptimin e një takimi, tubimi të individëve në një vend dhe kohë të caktuar për të diskutuar ose për t'u angazhuar në ndonjë fushë të interesit të përbashkët. Konventat më të zakonshme janë ato të me karakter industrial dhe profesional. Konventat e tregtisë zakonisht përqendrohen në një industri të caktuar ose në segmentin e industrisë e ku paraqiten folës kryesorë, prezantues të shitësve dhe informacione dhe aktivitete të tjera me interes për organizatorët dhe pjesëmarrësit e ngjarjeve. Konventat profesionale përqendrohen në çështjet dhe problemet themelore të lidhura me profesionin. Konventat e tilla në përgjithësi organizohen nga shoqëri apo komunitete të dedikuara për promovimin e temës së interesit. Konventat e shkencës së fiksionit tradicionalisht marrin pjesë në kuadër të konventave profesionale dhe tifozëve, me bilancin që varion nga njëri në tjetrin. Konventa ekzistojnë gjithshtu edhe për hobi të ndryshme, të tilla si lojëra të ndryshme ose hekurudhat model.
Fljótsdalshérað
Fljótsdalshérað (Fljótsdalshérað), është një komunë në Islandë. Kjo komunë ndodhet në rajonin Lindor, dhe është pjesë e Zonës zgjedhore Verilindore.
Tempulli Pandava Thoothar Perumal
Tempulli Pandava Thoothar Perumal ose Thirupadagam i vendosur në Kanchipuram në shtetin jugor të Indisë, Tamil Nadu, është një tempull hindu kushtuar hyjnisë Vishnu. I ndërtuar në Stilin Arkitekturor Dravidian, tempulli lëvdohet te Divya Prabandha, kononi i hershëm mesjetar tamil i shenjtëve alvarë nga shekujt e VI-IX. Për rrjedhojë është një nga 108 Divyadesamët kushtuar Vishnut, që adhurohet si Pandava Thoothar Perumali dhe bashkëshortja e tij Lakshmi si Rukmini. Tempulli konsiderohet si një nga tre tempujt më të vjetër në Kanchipuram, ku dy të tjerët janë Tempulli Ulagalantha Perumal dhe Tempulli Yathothkari Perumal. Tempulli mendohet se është ndërtuar nga Dinastia Pallava në fund të shekullit të VIII, me kontribute të mëvonshme nga Dinastia Mesjetare Chola dhe mbretërit Vijayanagarë. Tempulli ka tre mbishkrime në muret e tij, dy që i përkasin periudhës së Kulothunga Cholas I (1070–1120) dhe një nga ajo e Rajadhiraja Cholas (1018-54). Tempulli rrethohet nga mure graniti, duke përfshirë të gjitha faltoret dhe dy pellgje me ujë. Në tempull ndodhet një four-tiered raxhagopuram katër katësh, kulla e portikut të tempullit. Pandava Thoothari besohet se i është shfaqur Pandavave. Në tempull zhvillohen gjashtë rituale të përditshme dhe tre festa të përvitshme, nga të cilat festa Krishna Janmashtami, e zhvilluar gjatë muajit tamil Aavani (gusht–shtator), është më i shquara. Tempulli administrohet dhe mirëmbahet nga Bordi i Përkrahjes së Besimit Hindu në Qeverinë e Tamil Nadu-së.
Legjenda
Sipas legjendave hindu, tempulli është i lidhur me një kapitull te eposi Mahabharata, ku Krishna shkoi te kauravët si i dërguar i Pandavëve. Duryodhana, mbreti i Kauravavëve, kishte në planë ta arrestonte dhe ta vriste Krishnën ndërsa ai ishte në Hastinapura. Ai gërmoi një gropë të thellë dhe e mbuloi atë me një tapet si dhe një karrike me stoli me thumba. Ai fshehu në gropë mundës që të ziheshin me Krishnën. Krishna, duke qenë një avatar i Vishnut të portretizuar si Vishvarupa, një formë gjigande për të gjithë oborrtarët si dhe për Dhritarashtran, mbretin e verbër dhe babain e Duryodanas. Kur Krishna e bekoi Dhritarashtran, ai i kërkoi Krishnës ta bënte të verbër përsëri pasi ai nuk donte të shihte gjë tjetër pasi pa Vishwaroopan. Krishna iu shfaq gjithashtu në të njëjtën formë Janamajeyas, stërnipit të Arjunas, që ishte duke bërë pendesë për të parë hyjninë në Viswaroopa. Pada do të thotë e madhe ndërsa Agam do të thotë banesë, duke nënkuptuar se Thirupadagam është vendi ku Vishnu qëndron me formën e tij gjigande.
Historia
Tempulli konsiderohet si një nga tre më të vjetrit në Kanchipuram, bashkë me Tempullin Ulagalantha Perumal dhe Tempullin Yathothkari Perumal. Tempull mendohet se është ndërtuar fillimisht nga Dinastia Pallava. Ai ka një seri mbishkrimesh të lidhura me Dinastinë Chola. Një regjistrim i mbretit Chola, Rajakesari Varaman i quajtur Kulothunga Chola I, daton nga viti i pestë i mbretërimit të tij. Regjistron se një tregëtar e pajisi tempullin me një kopësht lulesh dhe bleu nga fshati i Ovirukkait disa toka për kopështarët. Kostua e 2,000 kulish(heqje taksash) ishte 11 kalanju i barabartë në finesën e Madhuranthaka madait dhe asambleja si pasojë nuk mund ti vërë taksa vellikasut, nirallait, silvarit, sorumattut etj. Muri jugor i tempullit ka mbishkrime të Kulothunga Cholas I, të datuara nga viti i 39-të i mbretërimit të tij. Regjistron dhurimin e dy kalanjuve dhe dy manjadive nga një tregëtar për pujarin (prifti i tempullit) që do të furnizone dy mali me gjizë në ditë. Në bazën e murit perëndimor të faltores qendrore ka mbishkrime nga periudha e Rajadhiraja Cholas II (1166-78) që tregojnë dhurimin e 32 lopëve për ndriçimin e fenerëve të tempullit. Tempull administrohet dhe mirëmbahet nga Bordi i Përkrahjes së Besimit Hindu në Qeverinë e Tamil Nadu-së.
Arkitektura
Tempulli është i vendosur në Kanchipuramin e madh pranë Tempullit Ekambareswarar. Hyrja kryesore e tempullit është e drejtuar në lindja dhe tempulli ka një plan drejtkëndor. Tempulli ka një raxhagopuram katër katësh dhe rrethim me vetëm një mur. Maha mandapa mendohet se është ndërtuar nga Dinastia Chola, ndërsa salla e afërt është ndërtuar gjatë periudhës së Perandorisë Vijayanagara. Faltorja qendrore e tempullit ka një statujë të madhe të hyjnisë kryesuese, Pandava Thoothar, që ka një lartësi prej 7.6 metrash. Hyjnia shihet i ulur në posturën Arda Padmasana me këmbën e tij të djathtë të përthyer në dysheme. Meqë Krishna u shfaq në formë njerëzore, hyjnia ka vetëm dy duar, ndryshe nga tempujt e tjerë, ku hyjnitë kryesuese kanë katër ose më shumë duar. Dora e djathtë është paraqitur në Abhaya Mudra për mbrojtje dhe dora e majtë paraitet në Varada Mudra për të bekuar. Salla pararendëse e e shenjtërores kryesore, Mukha Mandapa, ka imazhe prej bronxi të hyjnive festive të tempullit dhe shenjtëve alvarë. Më i shquari ndër ta është ai i Arulala Permula Emburamanarit, dishepulli i Ramanujas, imazhi i të cilit gjendet rrallë në tempujt e tjerë të Vishnut. Faltorja e Rukminit gjendet në jug të faltores kryesore dhe ka imazhin e Rukminit. Mbrapa faltores kryesore ndodhen shtesa moderne si Chakrathazhwari me një imazh të Narasimhas përballë tij. Matsya Theerthami, Pushkarni i tempullit, është i vendosur në krahun veri-lindor të tempullit.
Festat dhe praktikat fetare
Tempulli ndjek traditat e sektit Thenkalai të Vaishnavizmit dhe ndjek Vaikanasa Aagaman. Priftërinjtë e tij kryejnë kryejnë rituale puxha  gjatë festave si dhe mbi bazë ditore. Si në tempujt e tjerë të Vishnut në Tamil Nadu, priftërinjtë i përkasin bashkësisë Vaishnavaite, një nënkastë Brahmine. Ritualet e tempullit kryhen gjashtë herë në ditë: Ushathkalami në orën 7 të mëngjesit, Kalasanthi në orën 8:00 po të mëngjesit, Uchikalami në orën 12:00 të mesditës, Sayarakshai në orën 6:00 të pasditës, Irandamkalami në orën 7:00 po të pasdites dhe Ardha Jamami në orën 10:00 të darkës. Çdo ritual ka tre faza: alangarami (dekorimi), neivethanami (ofrimi i ushqimit) dhe deepa aradanai (tundja e fenerëve) si për Pandava Thootharin ashtu dhe për Rukminin. Gjatë fazës së fundit të ritualeve, luhet nagaswarami (instrument frymor) dhe tavili (instrument me perkursion), ndërsa priftërinjtë recitojnë udhëzime fetare nga Vedat (tekste të shenjta) dhe adhuruesit përkulen përballë imazheve hyjnore. Në tempull zhvillohen rituale javore, dy-javore dhe mujore. Festa kryesore e tempullit është Krishna Janmasthami, e zhvilluar gjatë muajit tamil Aavani (gusht- shtator). Festa të tjera të rëndësishme të tempullit zhvillohen gjatë Bharanit të Karthigait (nëntor–dhjetor) në nder të Embaranarit.
Rëndësia fetare
Tempullit i thuren lavde te Nalayira Divya Prabandhami, kanoni vaishnavit i shekujve VII-IX, nga Peyalvari, Bhoothathazhwari, Thirumazhisai Aazhwari dhe Thirumangai alvari. Azhwarët kanë kënduar lavde mbi format e ndryshme të Pandava Thootharit. Për rrjedhojë tempulli është klasifikuar si një Divyadesam, një nga 108 tempujt e Vishnut që përmenden në libër. Shumë Acharya kanë shkruar po ashtu këngë mbi format e ndryshme të zotit të këtij tempulli. Shenjti Emperumalar besohet se ka lindur në këtë vend – ai pati një debat me shenjtin Ramanuja për 18 ditë dhe më në fund u bë dishepulli i tij. Në tempull ndodhet edhe një faltore kushtuar atij.
Revolucioni Amerikan
Revolucioni Amerikan ishte një revolucion ideologjik dhe politik që ndodhi në Amerikën Britanike midis 1765 dhe 1791. Amerikanët në Trembëdhjetë Kolonitë formuan shtete të pavarura që mundën britanikët në Luftën Revolucionare Amerikane (1775–1783), duke fituar pavarësinë nga Kurora Britanike, vendosja e kushtetutës që krijoi Shtetet e Bashkuara të Amerikës, demokracia e parë moderne kushtetuese liberale.
Kolonistët amerikanë kundërshtuan taksimin nga Parlamenti Britanik, një organ në të cilin ata nuk kishin përfaqësim të drejtpërdrejtë. Përpara viteve 1760, kolonitë amerikane të Britanisë kishin gëzuar një nivel të lartë autonomie në punët e tyre të brendshme, të cilat qeveriseshin në nivel lokal nga legjislaturat koloniale. Megjithatë, gjatë viteve 1760, Parlamenti Britanik miratoi një sërë aktesh që synonin të sillnin kolonitë amerikane nën një sundim më të drejtpërdrejtë nga metropoli britanik dhe të ndërthurnin gjithnjë e më shumë ekonomitë e kolonive me ato të Britanisë. Miratimi i Aktit të Pullave i vitit 1765 vendosi taksa të brendshme për dokumentet zyrtare, gazetat dhe shumicën e gjërave të printuara në koloni, gjë që çoi në protesta koloniale dhe takimin e përfaqësuesve nga disa koloni në Kongresin e Aktit të Pullave. Tensionet u qetësuan me shfuqizimin britanik të Aktit të Pullave, por u ndezën përsëri me miratimin e Akteve Townshend më 1767. Qeveria britanike vendosi trupa në Boston në 1768 për të shuar trazirat, duke çuar në Masakrën e Bostonit në vitin 1770. Qeveria britanike shfuqizoi shumicën të detyrimeve të Townshend në 1770, por ruajti taksën mbi çajin në mënyrë që të pretendonte simbolikisht të drejtën e Parlamentit për të taksuar kolonitë. Djegia e Gaspee në Rhode Island në vitin 1772, miratimi i Aktit të Çajit të vitit 1773 dhe Festa e Çajit në Boston në dhjetor 1773 çuan në një përshkallëzim të ri të tensioneve. Britanikët u përgjigjën duke mbyllur Portin e Bostonit dhe duke miratuar një sërë ligjesh ndëshkuese të cilat në mënyrë efektive shfuqizuan privilegjet e vetëqeverisjes së Kolonisë së Gjirit të Massachusetts. Kolonitë e tjera u mblodhën pas Massachusetts, dhe dymbëdhjetë nga trembëdhjetë kolonitë dërguan delegatë në fund të vitit 1774 për të formuar një Kongres Kontinental për koordinimin e rezistencës së tyre ndaj Britanisë. Kundërshtarët e Britanisë njiheshin si Patriotë ose Whigs, ndërsa kolonistët që ruanin besnikërinë e tyre ndaj Kurorës njiheshin si Besnik ose Tories.
Lufta e hapur shpërtheu kur rregulltarët britanikë të dërguar për të kapur një sasi të madhe të furnizimeve ushtarake u përballën nga milicia vendase Patriot në Lexington dhe Concord më 19 prill 1775. Milicia patriotike, e bashkuar nga Ushtria Kontinentale e sapoformuar, më pas i vunë forcat britanike në Boston nën rrethim nga toka dhe forcat e tyre u tërhoqën nga deti. Çdo koloni formoi një Kongres Provincial, i cili mori pushtetin nga ish-qeveritë koloniale, shtypi besnikërinë dhe kontribuoi në Ushtrinë Kontinentale të udhëhequr nga Komandanti i Përgjithshëm Gjeneral George Washington. Patriotët u përpoqën pa sukses të pushtonin Kebekun dhe të mblidhnin kolonistë simpatikë atje gjatë dimrit të 1775–76.
Kongresi Kontinental shpalli mbretin britanik George III një tiran që shkeli të drejtat e kolonistëve si anglezë dhe ata i shpallën kolonitë shtete të lira dhe të pavarura më 4 korrik 1776. Udhëheqja Patriot shpalli filozofitë politike të liberalizmit dhe republikanizmit për të refuzuar sundimin nga monarkia dhe aristokracia. Deklarata e Pavarësisë shpalli se të gjithë burrat krijohen të barabartë, megjithëse deri në shekujt e mëvonshëm amendamentet kushtetuese dhe ligjet federale do t'u jepnin gradualisht të drejta të barabarta afrikano-amerikanëve, amerikanëve vendas, burrave të bardhë dhe grave të varfër.
Humpty Dumpty
thumb|240px|Ilustrimi nga [[William Wallace Denslow|W. W. Denslow, 1904]] Humpty Dumpty është një personazh në një vjershë për fëmëjë angleze, me siguri fillimisht një gjëegjëzë dhe një nga më të njohurit në botën anglisht-folëse. Ai është portretizuar në mënyrë tipike si një vezë antropomorfe, megjithëse nuk përshkruhet në mënyrë të qartë si e tillë. Versionet e para të regjistruara të vjershës datojnë nga fundi i shekullit të tetëmbëdhjetë në Angli dhe melodia nga viti 1870 në Këngët Kombëtare të Kopshteve dhe Këngëve të Çerdhes të James William Elliott. Origjina e saj është e paqartë dhe disa teori janë avancuar për të sugjeruar kuptime origjinale.
Pavel Çebanu
Pavel Çebanu (lindur më 28 mars 1955 në Reni, Ukrainë ) është një ish-lojtar i futbollit Moldav. Ai e kaloi tërë karrierën e tij, nga 1973–85, në skuadrën e Moldavisë FC Nistru Kishinau. Ai ishte kapiten për shumë vite dhe luajti 341 ndeshje duke shënuar 45 gola.
Ai është presidenti aktual i Shoqatës së Futbollit të Moldavisë, duke marrë rolin në 1 shkurt 1997.
Në nëntor 2003, për të festuar Jubileun e UEFA -s, ai u zgjodh si Lojtari i Artë i Moldavisë nga Shoqata e Futbollit të Moldavisë si lojtari i tyre më i shquar i 50 viteve të fundit.
Konferenca
Zakonisht një konferencë do të ketë folës kryesor (nga brenda ose jashtë institucionit). Leksioni kryesor është shpesh më i gjatë, e i cili shkon ndonjëherë deri në një orë e gjysmë, veçanërisht nëse ka disa folës kryesor në një panel.
Konferencat zakonisht përbëhen nga prezantime të ndryshme. Ato kanë tendencë të jenë të shkurtra dhe koncize, me një hapësirë kohore prej rreth 10 deri në 30 minuta; prezantimet zakonisht pasohen nga një diskutim. Puna dhe materialet e saj mund të botohen në formë të shkruar si dokumente akademike si dhe të publikohen si procedura të konferencës. Përveç prezantimeve, konferencat gjithashtu përmbajnë panel diskutime, tryeza të rrumbullakëta për çështje të ndryshme, seanca posterash, punëtori dhe formate të ndryshme me diskutime.
Kulla e Bajram Xhafer Lekaj
Kulla e Bajram Xhafer Lekaj është një monument i trashëgimisë kulturore në Lumbardh, Deçan, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Gianni Infantino
Giovanni Vincenzo “Gianni” Infantino ka lindur me 23 Mars 1970. Ka dy kombësi Zvicerian dhe Italian. U zgjodh president i FIFA-s në vitin 2016.
Jetëshkrimi
Ka lindur me 23 Mars 1970 në Brig, Zvicër. Ka studiuar drejtësinë në Universitetin e Fribourgut. Mund të flas gjuhën: Italiane, Franceze, Gjermane. Gjithashtu dinë edhe gjuhën Angleze dhe Arabe.
FIFA
Me 26 Tetor 2015, u zgjodh drejtues i kongresit të FIFA-s. Më vonë me 26 Shkurt 2016 u zgjodh president i FIFA-s. U bë Italiani i parë që u zgjodhë president i FIFA-s.
Raca Balusha
parapamje Raca Balusha emrin e ka marrë sepse ka kokë të zezë dhe të mbuluar me lesh të zi, ndërsa, pjesa tjetër e trupit dhe e këmbëve e mbuluar me lesh të bardhë.
Karakteristikat
Raca Balusha karakterizohet me madhësi mesatare, femrat pa brirë ndërsa meshkujt me brirë. Laktacioni te kjo dele zgjatë deri 250 ditë dhe kanë prodhimtari nga 200-250 litra qumësht, me 6.8% yndyrë. Delet e racës Balusha kanë lartësi të xhidavisë rreth 62 cm, masë trupore mesatare rreth 42 kg (me variacione prej 30-60 kg), kurse deshtë kanë lartësi të xhidavisë rreth 70 cm dhe masë trupore mesatare prej 55-85 kg. Pjelloria e kësaj race arrin rreth 105 %. Llogaritet si njëra ndër xhufkat më qumështore në vend, me 100 l qumësht për 6 muaj, kurse janë regjistruar krerët që mund të japin edhe deri 2 kg qumësht në ditë. Supozohet që Balusha është varietet i deleve të Racës Bardhoka.
Është punuar në kryqëzimin e Bardhokes me delen e Frizisë, por për shkak të aklimatizimit të dobët kjo punë ka ngelë pa rezultat dhe gjithashtu edhe aksioni i kryqezimit me merinizim nuk ka pasur sukses.
Flóahreppur
Flóahreppur (Flóahreppur), është një komunë në Islandë. Kjo komunë ndodhet në rajonin Jugor, dhe është pjesë e Zonës zgjedhore Jugore.
Stublla (Vlladiçin Han)
Stubllë (serbisht: Стубал/Stubal) është fshat në komunën e Vlladiçin Hanit, Serbi.
Muajt e vitit me Ardin
Muajt e vitit me Ardin : poemë për fëmijë me autor Gëzim Ajgeraj. Botuar në Zvicër në vitin 2006 nga Revista letrare "Metafora". Libri ka 20 faqe dhe me ilustrime.
Shkelzen Jetishi
Shkelzen Jetishi Xeni (Shkelzen Jetishi) eshte kengetar i muzikes popullore mbi 40 vite karriere u lind me 1 Mars 1964 nê Gjakovë është një këngëtar i njohur nga Gjakova.
Biografia
. Ka filluar të këndojë që në fëmijëri, nga ku dhe ka realizuar një numër të madh këngësh, bashkëpunimesh e albumesh, që të gjitha këto të vlerësuara si është më e mira nga publiku. Xeni është i martuar dhe ka një djalë, e ai është këngëtari i njohur Korab Jetishi, i cili si duket po ndjek hapat e të atit. Xeni shquhet si një ndër këngëtarët më të mirë për interpretim live, I cili zakonisht këndon nëpër ahengje të ndryshme familjare. Në vitin 2009, Xeni shpërblehet me çmimin "Best Popullore Albumi" në Zhurma Show Awards për albumin "Si babë e bir", në duet me djalin e tij, Korab Jetishin. Xenin sëfundi e shohmi më tepër në bashkëpunim me Zenel Dolin dhe orkestrin e Vllaznim Buxhovit, të cilët ngado që shkojnë krijojnë një atmosferë që askush s'mund ta zëvendësojë.
Bibliotheca (Pseudo-Apollodori)
parapamje| Bibliotheca (Pseudo-Apollodori) Bibliotheca ( Greqishtja e Lashtë : Βιβλιοθήκη), e njohur edhe si Bibliotheca e Pseudo-Apollodorit, është një përmbledhje e miteve dhe legjendave heroike greke, e rregulluar në tre libra, të datuar përgjithësisht në shekullin e parë ose të dytë pas Krishtit. Autori tradicionalisht mendohej të ishte Apollodori i Athinës, por ky atribut tani konsiderohet si i rremë, dhe kështu " Pseudo- " iu shtua emrit të pretenduar të Apollodorit.
Bibliotheca është quajtur "vepra më e vlefshme mitografike që ka ardhur nga kohët e lashta". Tregimet e shkurtra dhe të zbukuruara të miteve në Bibliotheca kanë bërë që disa komentues të sugjerojnë se edhe pjesët e tij të plota janë një mishërim i një vepre të humbur.
Pseudo-Apollodori
Një "Apollodor" i pretenduar paraqitet si autor në disa dorëshkrime të mbijetuara. Ky Apollodor i pretenduar është identifikuar gabimisht me Apollodorin e Athinës (lindur rreth vitit 180 para Krishtit), një student i Aristarkut të Samotrakës, kryesisht siç dihet - nga referencat në skolitë e vogla mbi Homerin - që Apollodori i Athinës la një repertor të ngjashëm gjithëpërfshirës mbi mitologjinë, në formën e një kronike. Teksti që mbijetoi deri më sot, megjithatë, citon një autor romak: Castor Annalist, një bashkëkohës i Ciceronit në shekullin I para Krishtit. Atribuimi i gabuar u bë nga studiuesit pas përmendjes së Photiusit të emrit, megjithëse Photius nuk e emëroi atë si Athinas dhe emri ishte në përdorim të zakonshëm në atë kohë. Meqenëse për arsye kronologjike Apollodori i Athinës nuk mund ta kishte shkruar librin, autori i veprës Bibliotheca nganjëherë quhet "Pseudo-Apollodori" për ta dalluar atë nga Apollodori i Athinës. Veprat moderne shpesh e quajnë thjesht "Apollodori".
Një nga burimet e tij të shumta ishte Tragodoumena (Subjektet e Tragjedive ) një analizë e shekullit IV para Krishtit mbi mitet në tragjeditë greke nga Asclepiades of Tragilus, përmbledhja e parë mitografike greke e njohur.
Përmendja e parë e veprës është nga Photiusi në shekullin IX. Ajo pothuajse humbi në shekullin XIII, duke mbijetuar në një dorëshkrim tashmë të paplotë, i cili u kopjua për Kardinalin Besarion në shekullin XV; dorëshkrimet e tjera të mbijetuara rrjedhin nga kopja e Besarionit. Në këtë vepër gjenden të dhëna edhe për Ilirët.