Bogovina
Historia
'''Në dritën e emrave ku përmendet Bogovina nga dëshmitë e shekullit XV më 1467/68: Arbana /Arbanash/Arnaut - emri etnik për shqiptarët në mesjetë, të cilin në këtë periudhë në lakadredhat shqiptare të Maqedonisë e hasim me një përdorim shumë të shpeshtë në funksione të ndryshme antroponomike, partonomike, etnonimike dhe toponimike. Ky emër, të cilin e ndeshim edhe me variacionet: Arbanash, Arbina, Arnaut, Arnavud, Arnavid dhe Olbanash, përveç atyre Arbanas e Arbanash, madje del me një vlerë më të madhe përdorimi nga të gjithë emrat e tjerë etnikë që i ndeshim në mesjetë në këtë trevë, krahaso ato grk, vlag, bolgarin, bugarin, srbin, ermen, kuman, german etj. Një shfaqje më të hapur ka sidomos në rethinën e Manastirit, të Velesit, të Shkupit, të Tetovës, të Kërçovës, të Mariovës, të Follorinës (Maqedonia egjejane) e tjerë, por nuk është pa një përhapje të vogël as edhe në rrethinat e tjera gjeografike të Maqedonisë, që dëshmon kjo për karakterin e ngulët të elementit shqiptar në lakadredha gjeografike.''' '''Këtu më poshtë do të zgjedhim një varg emrash personal në bashkëvajtje me emra kryefamiljarësh, te të cilat përmbahet termi etnik Arbanas si element i parë (emri i të birit) apo i dytë (i të atit) dhe si element atributiv i përkatësisë etnike, të nxjerrë nga defterët e regjistrimeve turke-osmane të shekullit XV. Nga shembujt e këtille antroponomik po veçojmë këtë fond emrash vetjak sipas krahinave të ndryshme gjeografike. Nahija e Manastirit, Nahija dhe Vilajeti i Tetovës, Vilajeti i Shkupit, Nahija e Kërçovës, Vilajeti i Rekës së Dibrës, Vilajeti i i Velesit (Qypërlisë), Nahija e Follorinës (Maqedonia egjejane)' . /shih më hollësisht nga prof.dr.Qemal Murati: "Dëshmitë onomastike për autoktoninë e shqiptarëve në trojet etnike të tyre në Maqedoni"-Shtëpia botuese "Fan Noli"-Tiranë, 1993 në faqet 87, 88 dhe 94 hasim të shënuar Gon Arnaud/ TD 294/, Dola/Dula/Arnaut/TD 294, Gon Arbanas/fsh, Bogovi, Ponorishte TD 358, Gon Arbanas/ NT TD 305 / 'ku edhe hasim si lokalitet Bogovi dhe Ponorisht. Duhet përmendur se në këtë fshat përmendet Kisha e lashtë që nuk dihet se prej kur daton edhe pse supozohet se rrënjët i ka mjaft të hershme, e cila ka shërbyer për banorët e fshatrave përreth siç janë: Sellarca e Epërme, Dërniku(sot Pallçishti I poshtëm),Kamjani e fshatra tjerë' /shih më tepër Jovan Trifunofskit në veprën "Pollog" Beograd-1976 në faqen 399, i cili tenton që ta fsheh këtë argument ngase të parët e kësaj treve i kanë shfrytëzuar objektet e tilla fetare, me çka si nëpër të gjitha fshatërat mohon vazhdimësinë historike të shqiptarëve autokton. Edhe ky antishqiptar ndër të tjera në heshtje e përmend faktin se "Edhe popullsia e pollogut në periudhën parahistorike pa dyshim ka qenë lire" që është dëshmi se në çdo rast ne mund të provojmë se shqiptarët u kanë paraprirë (proceduar) sllavëve dhe kurrë e kundërta, edhe pse argumentet dhe faktet historike janë të padiskutueshme për autoktoninë shqiptare/ 'të cilët e kanë vizituar këtë kishë njëherë në vit, që sipas meje ka të bëjë me Kishën e Shën Dhimitrit (që në popull ende e hasim si Shën Mejtri dhe se festohet njëherë në vit në muajin dhjetor që për këtë janë dëshmi darkat solemne që shtrohen për hir të këtij shenjtori, ku nëpër tryeza deri vonë-vonë në fshatrat e trevës së Pollogut janë zier eshtrat e këmbëve të "gulerëve" me byrjan prej bunguri që viti të jetë i begatshëm... studim i pabotuar "Takimi me shekuj" Ismet J.Krosi). Lokaliteti i kësaj kishe gjendet buzë lumit të fshatit dhe atë në lagjen që u thonë PREJFTE(POPÇE), që siç kam kuptuar nga disa persona se prifti i fundit është vrarë më 1862 dhe se ka dëshmi se kush ka qenë ai i cili e ka bërë këtë vepër.'''