cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Teatri i Armenisë
Historia
Trendi "Pantallonat"(aktoret femra duke luajtur rolet e burrave) infiltruan Teatri Armen kur aktorja Siranush (1857-1932) luajti rolin e Hamletit në 1902. Ajo ka luajtur role Evropiane dhe Armene, si dhe role të tjera Shekspiriane, por portretizimi i saj i Hamleti ishte një pjesë e përsëritur e repertorit të saj gjatë gjithë sundimit të saj tridhjetë-vjeçare në skenën Armene. Karriera e saj në skenën Armene ka zgjatur më shumë se e çdo aktore tjetër Armene. Ajo dhe Vahram PAPAZIAN performuan në Levon Shant-së The Emperor në 1916 kur ajo u shfaq për herë parë në skenën Tiflisit.
Një burim i madh i intelektualëve Armene në të kaluarën historike të Armenisë kanë qenë veprat e William Shakespeare.
Edmond Spaho
Edmond Spaho është deputet i Partisë Demokratike në Kuvendin e Shqipërisë dhe Zëvendëskryetar i Kuvendit të Shqipërisë.
Shiko edhe
Grupi Parlamentar i Partisë Demokratike të Shqipërisë 2005-2009
Grupi Parlamentar i Partisë Demokratike të Shqipërisë 2009-2013
Grupi Parlamentar i Partisë Demokratike të Shqipërisë 2013-2017
Lista e deputetëve të Legjislaturës VIII të Kuvendit të Shqipërisë
1282
Mbi vitin 1282.
Perry County (Ohio)
Perry County është një nga  qarqet në shtetin federal Ohio të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Kantoni La Jarrie
Kantoni La Jarrie (frëngjisht: Canton de La Jarrie) është një kanton në departamentin Charente-Maritime, rajonin Poitou-Charentes në Francë. Kryeqëndra e kantonit është La Jarrie. Ka sipërfaqe 143.93km2 dhe popullsi 22006 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni La Jarrie aktualisht përbëhet nga 14 komuna.
Luani i shtëpisë : komedi
Luani i shtëpisë : komedi me autor Fadil Kraja. Botuar në Tiranë në vitin 1977 nga "Naim Frashëri". Libri ka 78 faqe.
Zborca
Zborcë është një vendbanim në komunën e Shtimes, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Lirias.
1283
Mbi vitin 1283.
Gjuha formale
parapamje|Struktura e fjalisë angleze të mirëformuar sintaksorisht, edhe pse e pakuptimtë, "Colorless green ideas sleep furiously" ([[Idetë e gjelbërta pa ngjyrë flenë furishëm|shembull historik nga Chomsky 1957).]] Në logjikë, matematikë, shkenca kompjuterike dhe gjuhësi, një gjuhë formale përbëhet nga fjalë, shkronjat e të cilave janë marrë nga një alfabet dhe janë të mirëformuara sipas një grupi të caktuar rregullash.
Barçi i Poshtëm
është një fshat në Rrethin e Skraparit në Shqipëri.
Melodi malësore
Melodi malësore me autor Fadil Kraja. Botuar në Tiranë në vitin 1957 nga "NSHB". Libri ka 47 faqe.
Gjuha formale
Në shkencën kompjuterike, gjuhët formale përdoren ndër të tjera si bazë për përcaktimin e gramatikës së gjuhëve të programimit dhe versioneve të formalizuara të nëngrupeve të gjuhëve natyrore, në të cilat fjalët e gjuhës përfaqësojnë koncepte që lidhen me kuptime ose semantikë të veçantë. Në teorinë e kompleksitetit llogaritës, problemet e vendimit përcaktohen në mënyrë tipike si gjuhë formale, dhe klasat e kompleksitetit përcaktohen si grupe të gjuhëve formale që mund të analizohen nga makinat me fuqi të kufizuar llogaritëse. Në logjikë dhe themelet e matematikës, gjuhët formale përdoren për të përfaqësuar sintaksën e sistemeve aksiomatike, dhe formalizmi matematik është filozofia që e gjithë matematika mund të reduktohet në manipulimin sintaksor të gjuhëve formale në këtë mënyrë.
Fusha e teorisë së gjuhës formale studion kryesisht aspektet thjesht sintaksore të gjuhëve të tilla - domethënë modelet e tyre të brendshme strukturore. Teoria e gjuhës formale doli nga gjuhësia, si një mënyrë për t'i kuptuar rregullsitë sintaksore të gjuhëve natyrore.
Fjalët mbi një alfabet
Një alfabet, në kontekstin e gjuhëve formale, mund të jetë çdo grup, megjithëse shpesh ka kuptim të përdoret një alfabet në kuptimin e zakonshëm të fjalës, ose më përgjithësisht çdo kodim i caktuar i karaktereve, si ASCII ose Unicode. Elementet e një alfabeti quhen shkronjat e tij. Një alfabet mund të përmbajë një numër të pafund elementesh; megjithatë, shumica e përkufizimeve në teorinë e gjuhës formale specifikojnë alfabete me një numër të kufizuar elementesh dhe shumica e rezultateve zbatohen vetëm për to.
Një fjalë mbi një alfabet mund të jetë çdo sekuencë e fundme (dmth. varg) shkronjash. Bashkësia e të gjitha fjalëve mbi një alfabet Σ zakonisht shënohet me Σ* (duke përdorur yllin Kleene). Gjatësia e një fjale është numri i shkronjave nga të cilat ajo përbëhet. Për çdo alfabet, ekziston vetëm një fjalë me gjatësi 0, fjala boshe, e cila shpesh shënohet me e, ε, λ ose edhe Λ. Me anë të bashkimit mund të kombinohen dy fjalë për të formuar një fjalë të re, gjatësia e së cilës është shuma e gjatësive të fjalëve origjinale. Rezultati i lidhjes së një fjale me fjalën boshe është fjala origjinale.
Kmetoci
Lagjet
"Kmetoci" (Familjet Latifi, Azizi dhe familja Rexhepi që jetojnë në Gjilan, përkatësisht Maxhuni), "Sikreshtë (Sikireshi)" (familja muhaxhere Svirca-Bislimi, Mahalla, Mustafa, Osmani, Rexhepi dhe Pacolli) dhe "lagjja e poshtme" (familja Hoti dhe e serbëve). Mikrotoponimet më karakteristike janë: Llanishtë, Çukë, Rapçugë, Te prroni, Kolibja Salihit, Arat e Gata, Prroni i Shahës, Arat e poshtme, ejt.
Gjeografia
Fshati është i vendosur në rrafsh, në luginën e lumit të Përlepnicës, në afërsi të grykës së Dobërçanit. Në lokacionin Qeramidica në anën e djathtë të rrugës Gjilan-Dardanë, gjendet një numër i madh i tjegullave dhe sipas fragmenteve të tyre janë qeramikë e kuqe e pjekur. Në bazë të këtij materiali mund të supozohet se është në pyetje një vendbanim i antikës së vonë. Po ashtu në këtë fshat ekzistojnë varreza të vjetra të quajtura 'Romake' në vendbanimin Shavarina.
Monument historik i shekullit XIV.
parapamje|Gërmadhat e Kishës së Shën Varvarës parapamje Nje (1)km në juglindje të fshatit Kmetovcë, ka rrënoja te kishës Shen Varvares Gërmadhat e Kishës së Shën Varvarës Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik", i miratuar me numër 02-369/63.Kisha e Shën Dhimitrit, e njohur si Kisha Varvara e Kmetocit , është datuar si e shek. XIII, në vitin 1963 , nga ish EMMK , kur edhe ësthë marrë në mbrojtje nga shteti. Ky objekt tashmë është nën përkujdesjen e Qëndresës Rajonale për Trashëgimi Kulturore në Gjilan për vlerat arkitetktonike që ka objekti, sikundër edhe për vjetërsinë e tij. Në të vërtetë për këtë kishë mungojnë shkrimet historike, po në këtë punim ne kryesisht do të trajtojmë aspektin arkitekturor të saj, poliokristiane Bizantine të ish manastirit, më vonë robërit e famshëm të Shën Barbarës. Edhe pse burimet Dokumentare nuk flasin për këtë vend të kultit fetar te krishter, ndërsa tradita gojore lidh pamjen e manastirit me kohën e perandorEet mesjetar... Mbetjet e ruajtura të kishës tregojnë një lloj tranzicioni të ndërtesës ndërmjet kryqit të zhvilluar dhe konciz të gdhendur, nga i cili ata nxjerrin ngjashmëri me tempullin e Shen. Nicholas në SHEN. Arkangjel në Prizren. Një strukturë e vetme me gji dhe me një kube mbi bordin qendror, në anën perëndimore, ishte mbështetur në mur midis "priories" dhe "naos", ndërsa në anën lindore ajo mbështetej në dy kolona. Jashtë hapësirës së altarit, kishte një apshise të jashtëm tre palësh... Kisha është e ndërtuar me gurë me përdorim modest të tullave. Në këndin verilindor të tempullit janë të dukshme mbetjet e ish-zbukurimit të afreskeve: ''fragmente të stolive dhe busteve të shenjtorëve në një sfond të kuq. Karakteristikat stilistike të pikturës dhe arkitekturës tregojnë se kjo është një dhuratë kulti, me shumë gjasa shekullit XIV. Kisha ra pjesërisht pas Betejës së Kosovës, dhe më në fund u shkatërrua në shekullin e 18-të. Punimet e konservimit u kryen midis viteve 1966 dhe 1968. Gjendja aktuale e monumentit është e viteve '66-68.
Shënime statistikore
Në vitin 1897 kishte 30 shtëpi serbe e 15 shqipëtare. Në vitin 1903, 21 shtëpi serbe por ka pasur edhe shqiptarë. Në vitin 1911, 26 shtëpi serbe me nacionalitete shqipëtare. Sipas regjistrimeve zyrtare në vitin 1913, 307 banorë. Regjistrimi i vitin 1921, 46 shtëpi me 281 banorë. Kurse pas regjistrimeve të vona para luftës në Kosovë, në fillim të vitit 1999, ishin regjistruar 79 shtëpi me 675 banorë shqipëtarë, 90 shtëpi me 540 banorë serbë dhe 3 shtëpi me 14 banorë romë. Gjatë agresionit policoro-ushtarak serbë në vitin 1999, u dogjën 33 shtëpi, u vranë 2 gra dhe një dëshmor. Popullata e këtij fshati, në këtë periudhë, u dëbuan në Maqedoni.
Optometristi
Optometri është një profesion i kujdesit shëndetësor që merret me syriin dhe strukturave të lidhura të tij, si dhe vizionin, sistemi vizual, dhe perceptimi vizual tek njerëzit.
Burimi
Optik
Shenja e Dram-it Armen
Shenja e Dram-it Armen (<span style='   font-family: "Segoe UI Semilight" '>֏, image: ; Դրամ; code: AMD) është shenja e monedhës së  Dram-ës Armeniane. Në Unicode, ajo është koduar në. Pas shpalljes së pavarësisë, Armenia vuri në qarkullim monedhën e vet kombëtare - Armene DRAM, përdorimi i cili zbuloi nevojën për një shenjë monetare. Si rezultat i praktikës së zakonshme të biznesit dhe modelin unik të shkronjave Armene, forma e shenjës dhe variacionet e saj shfaqën gërvishtje në biznes. Që nga ajo kohë dhe deri në miratimin zyrtar të shenjës një numër artistëve dhe biznesmenësh zhvilluan dhe ofruan forma të ndryshme për të. Tani shenja (simboli Dram) është i pranishëm në standardin Armen për karakteret kombëtare, gjithashtu dhe simbolet dhe në fontet kompjuterike Armene.
Historia
Ekziston një besim i fortë se forma e DRAM (simboli) është një projeksion i drejtpërdrejtë i alfabetit Armen - puna e Mesrop Mashtots. Nuk është e vështirë të vësh re prerjen e pastër gjeometrinë të shkronjave Armene.
Data e krijimit
Me sa duket, shenjë doli më 7 shtator 1995. Kjo datë i referohet një faqe të ruajtur për rrjedhjen e parave të një kompani fillestare(start-up).
Lufta shqiptaro-venedikase
Lufta shqiptaro-venedikase e vitit 1447-1448 u zhvillua mes forcave të Venedikut, te cilat ishin besëlidhëse me forcat osmane dhe shqiptarëve nën udhëheqjen e Gjergj Kastriot Skënderbeut. Lufta erdhi si pasojë e një mosmarrëveshjeje mes Republikës dhe familjes Dukagjini për posedimin e kështjellës së Danjës (Dejës). Skënderbeu, besëlidhës i familjes Dukagjini, ngriti kundër disa qytete të zotëruara nga Venediku përgjatë bregdetit shqiptar, në mënyrë që t'i bënte presion venedikasve për rikthimin e Danjës. Në përgjigje, Republika dërgoi një forcë vendase për të rrethuar kështjellën e Danjës dhe i bëri thirrje Perandorisë Osmane për të dërguar një forcë ekspedite në Shqipëri. Në atë kohë osmanët tashmë kishin rrethuar kështjellën e Svetigradit.
Megjithatë, Lidhja e Lezhës i mposhti si forcat e Venedikut ashtu dhe ekspeditën osmane. Besëlidhja fitoi mbi forcat e Venedikut më 23 korrik 1448 në portat e Shkodrës, ndërsa mbi osmanët tre javë më vonë, më 14 gusht 1448 në Betejën e Oranikut. Republika ishte, më pas, u largua me pak ushtarë për të mbrojtur Shqipërinë venedikase. Si pasojë, besëlidhja shpejt nënshkroi paqe me Republikën e Venedikut duke vazhduar luftën kundër Perandorisë Osmane. Pas Luftës shqiptaro-veneciane të 1447-1448, Venediku nuk e sfidoi seriozisht Skënderbeun apo besëlidhjen, duke lejuar Skënderbeun të përqendrohet në fushatat e tij kundër Perandorisë Osmane. Skenderbeu ka fituar 29 beteja pa asnjë humbje.
Ngjarja
Në 1444, Skënderbeu kishte arritur të bashkonte zotët kryesorë shqiptarë, nën udhëheqjen e tij në Lidhjen e Lezhës, ku u krijua një bashkim të principatave arbërore. Besëlidhja midis zotëve vazhdoi t'i mbajë ata të fortë, por në vitet e para, kur Murati i II nuk ndërmori asnjë veprim kundër besëlidhjes, pakënaqësitë në kuadër të besëlidhjes ishin ndjerë, veçanërisht në vitin 1447 kur Lekë Dukagjini, zoti i Dukagjinit dhe anëtar i besëlidhjes, vrau në pritë Lekë Zaharia Altisferin, zot i Danjës dhe gjithashtu anëtar i besëlidhjes.
Të dy zotët kishin qenë në mosmarrëveshje se kush duhej të martohej me Irenë Dushmanin. Irena ishte fëmija i vetëm i Lekë Dushmanit, zot i Zadrimës. Në 1445, zotët arbër ishin ftuar në dasmën e motrës së vogël të Gjergj Kastriotit, Mamica, e cila ishte duke u martuar me Muzakë Topiën. Irena hyri në dasmë dhe armiqësitë filluan. Dukagjini kërkoi Irenën të martohej me të, por Zaharia, i dehur, e pa këtë dhe sulmoi Dukagjinin. Disa zotë u përpoqën për të ndaluar luftën, por vetëm se u përshinë më shume në njerëzit në ngjarje, duke pësuar me disa vdekje, deri sa u arrit paqja. Asnjëri nga dy kundërshtarët nuk kishin pësuar ndonjë dëmtim trupor, por pas ngjarjes Dukagjini ishte poshtëruar moralisht. Dy vite më vonë, në 1447, në një vepër hakmarrjeje, Dukagjini i zuri pritë dhe e vrau Zaharian.
Vdekja e Zaharias e la zotërimin e tij pa pasardhës, duke përfunduar në duart e nënës së tij, e cila ia dorëzon kështjellën Arbërisë venedikase, një zgjerim i pasurisë së Republikës së Venedikut. Por Skënderbeu u kërkoi venedikasve që Danja t'i rikthehej besëlidhjes, pasi që ajo vlerësohej si një rrugë e rëndësishme tregtare, mirëpo venedikasit e mohuan kërkesën e Skënderbeut, kështu që Skënderbeu filloj të përgatitej për luftë.
Fushata fillestare
Në dhjetor 1447, pas largimit nga një forcë mbrojtëse prej tre deri në katër mijë burra nën udhëheqjen e Vrana Kontin, për të mbrojtur kufirin në rast të ndonjë sulmi osman, Skënderbeu u kthye në drejtim të Danjës me një forcë prej 14.000 njerëzish. Fillimisht ai i ofroi garnizonit në Danjë mundësi që të dorëzohej, dhe pas mospranimit të kërkesës e rrethoi menjëherë kështjellën. Me qëllim që të rriste trysninë ndaj venedikasve, Skënderbeu u kthye edhe në drejtim të Durrësit, një tjetër pjesë e Arbërisë venedikase, dhe e ndau qytetin nga burimet e tyre vendase dhe tregtare. Ky veprim e detyroi Venedikun të nisë për në Durrës dy anije, të cilat fillimisht ishin të synuara për në Kretë, në mënyrë që të shikojnë ngjarjet atje.
Deri atëherë Venediku e trajtonte Skënderbeun si kryengritës osman, kështu që më 4 mars 1448 kujtdo që do të arrinte të vriste Skënderbeun i ofrohej një pension i përjetshëm prej 100 dukatësh ari në muaj. Në maj, forcat osmane rrethuan Svetigradin, duke mbështetur fushatën e Skënderbeut. Më 27 qershor 1448 Venediku dërgoi Andrea Venierin, pastaj mbikëqyrës në Kalanë e Rozafës, Shkodër, në përpjekje për të bindur osmanët për të pushtuar Shqipërinë. Më pas Venediku gjithashtu dërgoi Venier për t'u takuar me Skënderbeun, në mënyrë për ta bindur atë të ndërpresë armiqësinë, dhe gjithashtu u përpoqën të nxjerrin fisin Dukagjinin jashtë besëlidhjes me Skënderbeun. Pavarësisht nga masat e marra nga venedikasit, Skënderbeu marshoi në drejtim të Shkodrës i pamposhtur. Ai gjithashtu guxoi të dërgojë një fuqi për të mposhtur venedikasit. Rrethimi i Danjës vazhdoi, megjithatë, me një forcë prej 4000 trupa të cilët Skënderbeu kishte lënë prapa.
Beteja e Lumit Drin dhe ekspedita Osmane
Më 23 korrik 1448 Skënderbeu kaloi lumin Drin me 10,000 burra, takohet me një forcë venedikase me 15,000 burra nën komandën e Daniele Iurichi, guvernator i Shkodrës. Forcat e Venedikut ishin të përbërë kryesisht nga mercenarë vendas shqiptarë, duke formuar qendrën e vijës të Iurichit. Iurichi vendosi veten e tij në krahun e majtë me forcat e tij dalmate, ndërsa e ana e djathtë ishte e përbërë prej italianëve vendas. Gjergj Kastrioti vendosi veten e tij dhe truprojen e tij vetjake në krahun e djathtë, ne të kundërtën e Iurichit. Qendra e ushtrisë së Skënderbeut ishte urdhëruar nga Tanush Topia, dhe në të djathtë me anë të Moisiut të Dibrës.
Skënderbeu udhëzoi trupat e tij për atë se çfarë të presin dhe të hapi betejën, duke e urdhëruar një forcë me shtiza për të hapur zjarr në linjën venedikase. Së shpejti, krahu i djathtë shqiptar përparoi që të zotërohen të parët dhe arritën të shtyjnë krahun venedikas të majtë prapa, ndërsa në qendër dhe në të djathtë u zotëruan për qendrën dhe të majtën venedikase. Përparimi është arritur shpejt, duke sulmuar në zbrazëtirat në linjën venedikase, duke shkaktuar çrregullim në mesin e radhëve të tyre. Beteja vazhdoi për orë të tëra deri sa grupe të mëdha të trupave venedikase filluan të largohen. Skënderbeu, duke parë kundërshtarët e tij që ikin, urdhëroi një mësymje të madhe, dhe mposhti tërë ushtrinë venedikase.
Shqiptarët arritën të shkaktojnë 2,500 viktima në forcat venedikase dhe 1,000 të kapur rob. Ushtria e Skënderbeut pësoi 400 viktima, shumica në krahun e djathtë. Prania venedikase në Arbëri ishte dobësuar dhe garnizonet në qytetet ishin dobësuar.
Skënderbeu u tërhoq nga zona për të luftuar pushtuesin osman. Para se të nisej, ai vë trupat në kështjellën e Balshit pranë Danjës, nën komandën e Marin Spanit. Andrea Venier urdhëroi pushtimin e kështjellës së Ballshit pasi Skënderbeu e kishte lënë, duke e detyruar Marin Spanin ta zbrazë atë. Venieri më vonë e dogji atë deri në tokë. Në shenjë hakmarrje, Hamza Kastrioti, një nga bashkëpunëtorët e Spanit, sulmoi një kështjellë venedikase aty afër me aq pak njerëz sa kishte, por u mposht.
Pasojat
Me Durrësin, Shkodrën dhe Danjën në pikën e dorëzimit dhe duke parë një ushtri fitimtare shqiptare pas betejës së Oranikut, venedikasit dërguan Andrea Venier për të hapur bisedimet për paqe me shqiptarët. Konferenca u mbajt në Lezhë dhe paqja u nënshkrua në mes të përfaqësuesve të ndryshëm apo të krerëve të të dy palëve më 4 tetor 1448. Nënshkruesit pranuan që Venediku të mbajë Danjën. Në kthim, venedikasit pranuan që Skënderbeu do të marrë një pension vjetor prej 1.400 dukat dhe një përjashtim të tatimeve vjetore për 200 kuenjë ngarkesë me kripë nga Durrësi. Një marrëveshje është bërë edhe për krijimin e privilegjeve tregtare në mes të Gjergj Arianitit, besëlidhës i Skënderbeut, dhe Venedikut.
Poligloti
Poliglot (prej greqishtes "poly" = shumë dhe "glotta" = Gjuhë (organi), Gjuha) quhet një person, që flet shumë gjuha të huaj.
Ndodhitë e Neridës : vjersha për fëmijë
Ndodhitë e Neridës : vjersha për fëmijë me autor Fadil Kraja. Botuar në Tiranë në vitin 1974 nga "Naim Frashëri". Libri ka 26 faqe me ilustrime.
Pickaway County
Pickaway County është një nga  qarqet në shtetin federal Ohio të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
1284
Mbi vitin 1284.
Libri i bardhë
Libri i bardhë tregime me Autor Enkelejd Lamaj. Botues: Bota Shqiptare, viti i botimit 2011. Faqet e librit 244. ISBN 978-9928-00-029-3
Përmbajtja
1. MËNGJES
4. HONI I NATËS
6. PAKTI
7. ASFALT
8. MË E BUKURA VAJZË E SHKOLLËS
10. GRUAJA E FOTOGRAFIT
11. TË NESËRMEN
12. LIBRI I BARDHË
Kopertina e pasme:
Dikush zbulon një jetë tjetër, ose diçka të ngjashme me të… dikujt, ëndrra refuzon t’i përfundojë… dhe cila është dhurata më e mirë për dikë që nuk dëshiron ta shohësh me sy?… po sikur ajo që shkruan të jetë e tmerrshme, por jo aq sa ajo që nuk shkruan?… keni rezervuar një takim me princin e natës, një leksion me nxënësen e djallit dhe do pushtoheni nga dëshira të errëta, do udhëtoni në një planet të largët dhe, pa dyshim, kur t’ju zërë nata, vendi ku do ndaloni për ta kaluar, do jetë më i fundit që do donit të kishit zgjedhur. Por asgjë nuk mbaron me kaq. Në qoftë se jeta do të ishte një libër i bardhë, më thuaj, çfarë do dëshiroje të shkruaje në të? Këto, edhe më shumë, në trembëdhjetë tregime të zeza, që rrëmbejnë, turbullojnë dhe lënë pa gjumë.
Stephen Hawking
thumb|200px|Stivën Hoking
Stephen William Hawking, CH, CBE, FRS, FRSA (8 janar 1942 - 14 mars 2018) është një prej fizikanëve teorik më te njohur në botë. Hoking ishte astrofizikan dhe që nga viti 1979 pronar i katedrës lukasiane dhe profesor matematike në Universitetin e Kembrixhit (detyre që mbahej dikur nga Isak Njutoni), dhe anëtar i Kolegjit Gonvil dhe Kaius, Kemb. Stefan Hoking solli punë të rëndësishme mbi kozmologjinë, kurse kërkimi i tij është para së gjithash lëmi i fizikes (vrimat e zeza). Ai iu bë i njohur publikut dhe botës studimore nëpërmjet librave të tij shkencorë mbi fizikën moderne.
Në vitin 1963 Hawking u diagnostikua me Amyotrophe Lateralsklerose (ALS), dhe që prej vitit 1968 është udhëzuar të përdorë karrocë të paaftësh. Nga një prerje e kanaleve të frymëmarrjes humbi në vitin 1985, aftësinë e të folurit dhe për të komunikuar përdor një kompjuter të posaçëm folës.
Sëmundja
Stephen Hawking vuante nga nje semundje e njohur si skleroza laterale amiotrofike (motor-neurone). Hawking kishte përjetuar vështirësi ne te ecur dhe ne vozitje. Diagnoza e sëmundjes neurone motorike u be në vitin 1963 kur Hawking ishte 21 vjecar. Në atë kohë, mjekët i dhane atij vetem dy vjet jete. Në fund të viteve 1960, aftësitë fizike te tij u perkeqsuan. Tanime ai nuk mund te shkruante dhe ecte shtrember, por ai ne kete kohe kishte zhvilluar metoda kompensuese vizuale, duke përfshirë edhe duke parë ekuacionet në drejtim të gjeometrisë. Me 1960 ai u be i njohur per karrocen e tij te dixhitalizuar. Ai pastaj mori një program kompjuterik të quajtur "barazimin" nga Walt Woltosz. Kjo eshte nje metodë që ai e përdor në këto ditë, duke pershtatur fraza, fjalë dhe shkronja nga një bankë prej rreth 2,500-3,000 nga ato që janë skanuar. Hawking ka ruajtur nje zë origjinal, duke thënë se ai e preferon qe te identifikohet me ate ze.
Hawking gradualisht ka humbur përdorimin e dorës së tij, dhe me 2005 ai filloi të kontrollojë pajisjen e tij të komunikimit me lëvizjet e muskujve të faqeve, me një normë prej rreth 15 fjalë për minutë. Veshtersite u shtuan edhe ne frymarrjen e tij ku si pasoje e nje operacioni ne kanalet e frymarrjes, ai humb totalisht aftesine e to folurit. Tani Hawking eshte pothuaj teresisht i paralizuar.
Veprat
Punet akademike Hawking, S. W.; Penrose, R. (1970). "The Singularities of Gravitational Collapse and Cosmology". Mathematical,Physical and Engineering Sciences 314 (1519): 529–548. Bibcode:1970RSPSA.314..529H. doi:10.1098/rspa.1970.0021. Hawking, S. (1971). "Gravitational Radiation from Colliding Black Holes". Physical Review Letters 26 (21): 1344–1346. Bibcode:1971PhRvL..26.1344H. doi:10.1103/PhysRevLett.26.1344. Hawking, S.W. (1972). "Black holes in general relativity". Communications in Mathematical Physics 25 (2): 152–166. Bibcode:1972CMaPh..25..152H. doi:10.1007/BF01877517. Hawking, S. W. (1974). "Black hole explosions?". Nature 248 (5443): 30–31. Bibcode:1974Natur.248...30H. doi:10.1038/248030a0. Hawking, S.W. (1982). "The development of irregularities in a single bubble inflationary universe". Physics Letters B 115 (4): 295–297. Bibcode:1982PhLB..115..295H. doi:10.1016/0370-2693(82)90373-2. Hartle, J.; Hawking, S. (1983). "Wave function of the Universe". Physical Review D 28 (12): 2960–2975. Bibcode:1983PhRvD..28.2960H. doi:10.1103/PhysRevD.28.2960. Hawking, S. (2005). "Information loss in black holes". Physical Review D 72 (8): 084013. arXiv:hep-th/0507171. Bibcode:2005PhRvD..72h4013H. doi:10.1103/PhysRevD.72.084013.
Filmat dhe serite:
A Brief History of Time (1992) Stephen Hawking's Universe (1997) Hawking – BBC television film (2004) starring Benedict Cumberbatch Horizon: The Hawking Paradox (2005) Masters of Science Fiction (2007) Stephen Hawking and the Theory of Everything (2007) Stephen Hawking: Master of the Universe (2008) Into the Universe with Stephen Hawking (2010) Brave New World with Stephen Hawking (2011) Stephen Hawking's Grand Design (2012) The Big Bang Theory (2012) Stephen Hawking: A Brief History of Mine (2013) The Theory of Everything – Feature film (2014) starring Eddie Redmayne
Shkrimet qe i punoi bashke me vajzen e tij Lucy:
Çmimet
1.Presidential Medal of Freedom 2009
2.Copley Medal 2006
3.Albert Einstein Award 1978
4.Hughes Medal 1976
6.Adams Prize 1966
7.Gold Medal of the Royal Astronomical Society 1985
8.Wolf Prize in Physics 1988
9.Dannie Heineman Prize for Mathematical Physics 1976
10.Eddington Medal 1975
11.Fonseca Prize 2008
14.Prince of Asturias Award for Concord 1989
Vdekja
Hawking vdiq në Kembrixh, Angli, në mëngjesin e hershëm e 14 marsit 2018. Familja e tij nuk e zbuloi shkakun e vdekjes, vetëm kanë thënë se "ai ka vdekur në paqe".
Kantoni Luc-en-Diois
Përbërja aktuale
Kantoni Luc-en-Diois aktualisht përbëhet nga 17 komuna.
Zef Staku
Zef Staku (Shkodër, 9 shkurt 1922 - 20 prill 2001) ka qenë antifashist, i përndjekur politik nga regjimi komunist, poet e përkthyes.
Biografia
U lindnë një familje shkodrane qytetare, me tradita atdhetare. Që në rininë e tij u shqua për talentin letrar dhe formimin atdhetar. Tradicionalisht të parët e tij njiheshin brez pas brezi si gjëndistarë të kostumeve kombëtare. Prej tyre Zefi trashëgoi shpirtin poetik, dhe talentin prej shkrimtari. Njihet në Shkodër, si i riu që, më 20 korrik 1941, së bashku me një grup studentësh, hartoi protestën drejtuar rektorit të jezuitëve të Shkodrës, kundër Cordignanos, për shkrimin e tij poshtërues ndaj kombit shqiptar. Më 7 maj 1942 botoi revistën antifashiste, "Zani i Lirisë", e para në llojin e vet në Shqipëri. Më vonë kjo revistë do të vazhdojë me emrin Grupi 28 Nandori dhe më tej me emrin "Robni o Liri". Në të tre këto revista ai botoi poezi e artikuj me temë lirimin kombëtar.
Qe dishepull i Mid'hat Frashërit, Lec Kurtit dhe mik i profesor Prenk Kaçinarit dhe i profesor Mustafa Dervishit. Mbas luftës përjetoi pasojat e rregjimit komunist, i cili e torturoi dhe e burgosi dy herë, herën e dytë e dënoi me vdekje, dënim i cili iu kthye me 20 vjet. Mbas daljes nga burgu u martua me shkrimtaren Lajde Staku, me të cilën pati një bashkëpunim të gjatë. Njohës i mirë i disa gjuhëve të huaja. Së bashku botuan vëllimin me përralla për fëmijë Prrallat tona. Ka shumë vepra në dorëshkrim, origjinale dhe përkthime, të cilat presin të botohen. Në mes të cilave përkthimi nga rusishtja e Eugjeni Oniegin kryevepër e Pushkinit, si edhe Lusiadet, kryevepër e shkrimtarit poertogez Kamoensit. Para se të vdiste ai i fali publikisht të gjithë ata që i kishin bërë keq, dhe la si amanet që në gurin e varrit të tij të shkruhej epitafi: “Kam një amanet o Perëndi, të lind sërish në Shqipëri.” Ndërroi jetë më 20 prill 2001.
Vasco Rossi
Vasco Rossi, I njohur si Vasco ose edhe me epitetin e tij, Blasco, I lindur ne (Zocca, 7 shkurt 1952) është një këngëtar italian - tekst shkrues. Gjatë karrierës së tij ai ka publikur 25 albume (nga të cilat 16 në studio, 7 live dhe 2 përmbledhje zyrtare). Është një ndër kantautorët Italianë me më shumë famë dhe sukses.
Biografia
Vasco Rossi lindi në Zocca, vënd midis Modenas dhe Bolognas, në 7 shkurt 1952. Emrin ja ka vënë babai I tij Giovani Carlo, me profesion kamionist. Ka kalur një fëmijëri të qetë, I rrethuar nga dashuria e familjes së tij.
Eksperienca që ndryshon rrënjësisht karierën e Vascos ëshë pjesmarrja në festivalin e Sanremos. Pavarsisht që festivali I muzikës italiane nuk hynte në stilin e rockerit, ai shfrytëzoi rritjen artistike, duke e bërë pjesmarrës në festivalin e organizuar nga RAI. Kështu në 1982 Vasco merr pjesë në festivalin e Sanremos me këngën Vado al massimo. Performanca e rockerit krijoi shumë përshtypje. Vasco ikën nga skena me mikrofonin e future në xhepin e xhaketës. Gjatë largimit, mikrofoni I cili ishte I lidhur me kabëll rrëzohet nga xhepi dhe bie duke krijuar panik në sallë dhe tek moderatorët e spektaklit. Ishte pikërisht ky qëllimi I rockerit nga Zocca për krijimin e kësaj përshtypjeje, duke e veçuar atë nga konkurentët e tjerë. Vitin tjetër Vasco prezantohet sërisht në Sanremo me Vita Spericolata (mbase kënga e tij më e famshme). Kënga u bë një nga klasiket e muzikës italiane. Kënga hyn në finale, por skualifikohet nga lista e Festivalit në vendin e parafundit. Krijoi përsëri përshtypje performance e tij në Teatrin Ariston: në pjesën e fundit të këngës Vasco përshëndet publikun dhe largohet nga skena duke lënë playback-un të mbaronte këngën.
« ...E poi ci troveremo come le star, a bere del whisky al "Roxy Bar", o forse non c'incontreremo mai, ognuno a rincorrere i suoi guai... » (nga Vita spericolata, 1983)
Më pas ai publikon albumin Bollicine. Është albumi I gjashtë në gjashtë vite, ai që pagëzon Vasco Rossin si ikon të rrokut Italian; qëndron në majat e klasifikimit për 35 javë dhe del si një ndër 5 albumet më të shitura të vitit. Kënga ironike Bollicine, e krijuar me sllogane dhe shprehje me efekt (duke bërë të qartë që ai pinte kokainë) fiton Festivalbar të vitit ’83 dhe turi për të promovuar albumin është një triumf. Kjo është një ndër periudhat me më shumë sukses nga pikpamja muzikore, por jo nga ajo humane: sipas disa biografëve Vasco kishte arritur vërtet al Massimo: është I varur nga drogra farmaceutike, jeton sikur të ishte gjithmonë në skenë, nuk fle për ditë të tëra dhe vazhdon të përdori Lexotan, aq shumë sa për të detyruar menaxherin e tij të anullojë koncerte.
Rënia: droga dhe karriera
Në vitin 1984 del përmbeldhja e parë live: Va bene, va bene così, që do të qëndrojë 33 javë në klasifikim, 8 ndër të cilat në vendin e parë. Por në 20 prill të të njëjtit vit rockeri ndalohet në një diskotekë në Bologna dhe arrestohet. Kalon 22 ditë në burg (5 në izolim). Në 12 maj Vasco merr lirinë e përkohshme. Ai lirohet nga akuzat, por dënohet me dy vite e tetë muaj për përdorim të substancave të ndaluara. Nga aty e pak Vasco publikon albumin Cosa succeed in città, I vlersuar si albumi I rilindjes së tij. Pamvarësisht se albumi nuk e bindi shumë Vascon, ai qëndroi në klasifikim për 29 javë. Vitin tjetër ai bëhet baba për herë të parë dhe zhduket nga qarkullimi për dy vite. Shumë thanë për një periudhe nevrastenike të tij, por ai donte të gjente vetveten dhe takoi miq të vjetër të fëmijërisë së tij.
Diskografia zyrtare
Album në studio
Album live zyrtarë
Përmbledhje zyrtare
Përmbledhje jo-zyrtare
Përmbledhje jo-zyrtare më të rëndësishme janë:
Sa e gjelbër ishte lugina ime
Sa e gjelbër ishte lugina ime (ang. How Green Was My Valley) është një dramë amerikane me temë dashurie historike nga viti 1941, regjinë e të cilës e bëri John Ford. rrahja e famshme Rrushi i zemërimit (1940), Historia e Filadelfias (1940), e Sokoli Maltez (1941). parapamje parapamje parapamje parapamje parapamje parapamje parapamje parapamje parapamje parapamje parapamje parapamje parapamje parapamje parapamje
Krasta
Krasta është një qytezë në qarkun e Dibrës, në lindje të Shqipërisë. Me një popullsi prej 2142 banorë, është qendra dhe qyteti i vetëm i Komunës Martanesh në rrethin e Bulqizës. Krasta e pozicionuar në një rrafshnaltë 1100m të lartë, është qyteti më i lartë i Shqipërisë. U themelua në vitin 1970 si qyteti i ri i minierave, kryesisht për shfrytëzimin e mineralit të kromit në minierën e Batrës.
Historia
Dëshmitë e hershme arkeologjike janë gjetur në rrethin e Bulqizës, sidomos në fshatrat Krajkë dhe Shupenzë, : ndërsa një çekan guri, sot i ekspozuar në Muzeun Historik të Burrelit, u zbulua në fshatin Gjon, ngjitur me Krastën, duke provuar se rajoni ka qenë i banuar që nga Epoka e Gurit.
Më 25 shkurt 1965, njëmbëdhjetë anëtarët e Ekspeditës Gjeologjike të Batrës, gjatë një përpjekje për të shpëtuar një prej miqve të tyre, u zhdukën nën një ortek të papritur në përroin e Batrës (rreth 5 km nga vendi ku u ndërtua më vonë qyteti i Krastës). Miniera e re e Batrës që filloi të funksionojë në vitin 1967:. u quajt "11 Heronjtë", në nder të tyre.
Gjeografia
Një nga vendbanimet më të vogla urbane të Shqipërisë, Krasta është qendra e komunës Martanesh, pjesë e rrethit të Bulqizës në qarkun Dibër. Ajo shtrihet në një rrafshnaltë, në shpatin lindor të malit të Kaltit, pjesë e Malit të Lopës. Ndodhet në lartësinë 1100 m, duke e bërë atë qytetin më të lartë në Shqipëri.
Krasta ndodhet në një rajon malor relativisht të izoluar dhe është 20 km larg nga qyteti më i afërt i saj, Bulqiza. Krasta është pothuajse 145 km larg nga Tirana, kryeqyteti i Shqipërisë, ndonëse në vijë ajrore ndodhet vetëm 40 km larg saj. Pritet që përfundimi i Rrugës së Arbërit do të përgjysmojë distancën e qytetit nga kryeqyteti i Shqipërisë.
Ekonomia
Megjithë pasurinë e burimeve natyrore, papunësia është e lartë. Miniera është sektori kryesor i ekonomisë së qytetit, ndërsa popullsia mbështetet shumë nga remitancat. Shumë familje jetojnë në varfëri;. 32.4 për qind e familjeve në Komunën Martanesh marrrin ndihmë ekonomike.
Robert Odeman
Robert T. Odeman lindi më 30 nëntor të vitit 1904 në Hamburg dhe vdiq më 14 janar të vitit 1985 në Berlin, ishte pianist, kompozitor, aktor dhe shkrimtar gjerman.
Shkenca e zbatuar
parapamje|Studente ne betejen e shkences 2017 ne Tartu Shkenca e aplikuar është përdorimi i metodës shkencore dhe njohurive të marra nëpërmjet përfundimeve nga metoda për të arritur qëllimet praktike. Ajo përfshin një gamë të gjerë disiplinash si inxhinieria dhe mjekësia. Shkenca e aplikuar thuhet se është e kundërt me shkencën bazë, e cila përqendrohet në avancimin e teorive dhe ligjeve shkencore që shpjegojnë dhe parashikojnë ngjarjet në botën natyrore.
Shkenca e aplikuar mund të përdoret edhe shkencën formale, si statistikat dhe teoria e probabilitetit, si në epidemiologji. Epidemiologjia gjenetike është një shkencë e aplikuar që zbaton metodat biologjike dhe statistikore.
Hulumtimi i aplikuar
Hulumtimi i aplikuar është zbatimi praktik i shkencës. Ai akseson dhe përdor teoritë, njohuritë, metodat dhe teknikat e akumuluara, për një qëllim specifik, të drejtuar nga shteti, biznesi ose klienti. Hulumtimi i aplikuar ka kontrast me kërkimin e pastër (kërkimin bazë) në diskutimin rreth idealeve, metodologjive, programeve dhe projekteve kërkimore. Hulumtimi i aplikuar zakonisht ka objektiva specifike komerciale që lidhen me produktet, procedurat ose shërbimet. Krahasimi i kërkimit të pastër dhe kërkimit të aplikuar ofron një kuadër dhe drejtim bazë për bizneset që duhet të ndjekin. parapamje|Ilustrimi i ndryshimeve epistemologjike te 'digital humanities' Hulumtimi i aplikuar merret me zgjidhjen e problemeve praktike dhe në përgjithësi përdor metodologji empirike. Për shkak se hulumtimi i aplikuar qëndron në botën reale të çrregullt, protokollet strikte të kërkimit mund të kenë nevojë të thjeshtësohet. Për shembull, mund të jetë e pamundur të përdoret një shembull i rastësishëm. Prandaj, transparenca në metodologji është thelbësore. Duhet të merren parasysh edhe implikimet për interpretimin e rezultateve të shkaktuara nga zbutja e një kanuni tjetër të rreptë të metodologjisë.
Meqenëse hulumtimi i aplikuar ka një orientim të përkohshëm afër problemit dhe afër të dhënave, ai mund të përdorë gjithashtu një kornizë konceptuale më provizore si hipotezat e punës ose pyetjet e shtyllave. Manuali Frascati i OECD -së përshkruan kërkimin e aplikuar si një nga tre format e kërkimit, së bashku me kërkimin bazë dhe zhvillimin eksperimental.
Për shkak të fokusit të tij praktik, informacioni i kërkimit të aplikuar do të gjendet në literaturën e lidhur me disiplinat individuale.
S.L. Benfica
Sport Lisboa e Benfica (shtjellimi portugalisht: sɨˈpɔɾ liʒˈβo.ɐ i βɐ̃jˈfikɐ), njohur zakonisht si Benfica, është një klub profesionist futbolli me seli në Lisbonë, Portugali, e cila garon në Primeira Liga, elita e futbollit portugez.
Benfica u themelua më 28 shkurt 1904 me emrin Sport Lisboa. Ajo konsiderohet si një nga "tre klubet e mëdha" të Portugalisë që nuk është rrëzuar kurrë nga Primiera Liga, sëbashku me rivalët Sporting CP dhe Porto. Pseudonimi i Benficës është As Águias (Shqiponjat) për simbolin që kanë në fanellë, si dhe Os Encarnados (Të kuqtë) për ngjyrën e fanellës. Që nga viti 2003, Benfica i luan ndeshjet si vendas në Estádio da Luz. Ky stadium zëvëndësoi atë të vjetrin me të njëtin emër që ishte ndërtuar në vitin 1954. Benfica është klubi portugez me më shumë tifozë dhe klubi evropian me përqindjen më të madhe të tifozëve në shtetin e tyre; ata kanë më shumë se 250,000 tifozë të antarësuar dhe më shumë se 14 milion tifozë në mbarë botën. Himni i klubit, "Ser Benfiquista", i referohet tifozëve, të cilët quhen "benfiquistas". Motoja e klubit është E pluribus unum kurse maskota quhet Águia Vitória.
Benfica është nderuar me Urdhërat Portugez të Krishtit, të Princ Harryt, dhe të Meritës. Ata kanë fituar 83 trofe të madhor, 84 përfshirë me Kupën Latine, duke qënë klubi më i dekruar në Portugali. 80 nga këto trofe janë fituar në Portugali, përfshirë 37 kampionate (rekord), 26 kupa (rekord), 7 kupa të ligës (rekord), 8 superkupa dhe 3 Campeonato de Portugal. Në nivel ndërkombëtar, Benfica ka fituar Kupën Evropiane dy herë rresht në vitet 1961 dhe 1962, një arritje në futbollin portugez. Gjatë këtyre viteve, ata ishin finalist në Kupën Ndërkontinentale. Përvëc kësaj, ata kanë qënë finalist në vitet 1963, 1965, 1968, 1988 dhe 1990 në Kupën Evropiane, si dhe në vitet 1983, 2013 dhe 2014 në Kupën UEFA/Ligën e Evropës. Dhjetë finalet evropiane të Benficës janë një rekord në Portugali; ata janë renditur të shtatët në listën e klubeve të të gjitha kohërave të UEFAs në vitin 2014.
1904–1960: Themelimi dhe titujt e parë
parapamje|majtas|Ekipi i parë i Benficës në vitin 1905. Më 28 shkurt 1904, pas një seance stërvitore në atë ditë, grupi Catataus dhe antarët e Associação do Bem u takuan në Farmácia Franco të Rua Direita de Belém me qëllimin për të krijuar një klub kultural dhe shoqëror futbolli i cili u quajt Sport Lisboa. Klubi përbëhej vetëm nga lojtarë portugezë. Njëzetekatër njerëz morën pjesë në këtë takim, përfshirë Cosme Damião. Gjatë takimit, José Rosa Rodrigues u emërua president i klubit, kurse Daniel dos Santos Brito dhe Manuel Gourlade u emëruan respektivisht si sekretar dhe financier. Themeluesit e klubit vendosën që ngjyrat e klubit do të ishin e kuqja dhe e bardha kurse stema do të përbëhej nga një shqiponjë, motoja E pluribus unum si dhe nga një top futbolli. Sport Lisbona luajti ndeshjen e saj të parë më 1 janar 1905, duke shënuar edhe golin e parë. Pavarësisht fitorve të rëndësishme, klubi vuajti nga kushtet e vështira infrakstrukturore, duke përfshirë fushën me dhe të quajtur Terras do Desembargador. Si rezultat i kësaj, tetë lojtarë u transferuan te Sporting CP në vitin 1907, duke nisur edhe rivalitetin mes dy klubeve.
Më 13 shtator 1908, Sport Lisboa bleu Grupo Sport Benfica dhe arritën një marrëveshje për të ndryshuar emrin e klubit në Sport Lisboa e Benfica. Pavarësisht bashkimit, të dy shoqatat vazhduan operacionet e tyre përkatëse. Sport Lisboa mbajti ngjyrat, moton dhe simbolet e stemës kurse Grupo Sport Benfica mbajti fushën Campo da Feiteira, drejtorët kryesor ai dhe selinë e klubit. Të dy klubet vendosën që data e themelimit të ishte ajo e Sport Lisboa, e cila ishte klubi më popullor dhe i njohur në Lisbonë falë meritave të saj sportive. Për sa i përket stemës, një gomë biçiklete u shtua, e cila simbolizonte çiklizmin, që ishte sporti kryesor i Grupo Sport Benficës. Për më tepër, dy subjektet e klubit "të ri" kishin anëtarë të njëkohshëm që ndihmuan në stabilizimin e operacioneve, gjë që më vonë rriti suksesin e bashkimit.
Pavarësisht përmirësimeve në organizim, klubi vazhdoi të kishte probleme me fushën Campo da Feiteira, të cilën e kishte me qera. Në vitin 1913, klubi lëvizi për herë të parë në një fushë me bar sportiv, e quajtur Campo de Sete Rios. Katër vite më vonë, pasi refuzuan rritjen e qerasë, ata u zhvendosën në Campo de Benfica. Në vitin 1925, Benfica më në fund u transferua në stadiumin e saj, Estádio das Amoreiras, ku do të luante për 15 vitet e ardhshme. Në vitin 1940, ata kaluan te Estádio do Campo Grande. Liga portugeze nisi në vitin 1934, dhe pasi përfundoi në vendin e tretë në edicionin e parë, Benfica do të fitonte tre edicionet e ardhshme (1935–36, '36–37, '37–38) nën drejtimin e trajnerit Lippo Hertzka. Në vitet 1940', Benfica do të fitonte edhe tre kampionate të tjerë (1941–42, '42–43, '44–45) dhe katër kupa (1940, '43, '44, '49). Në vitin 1943, trajneri János Biri udhëhoqi klubin drejtë dopietës së parë në historinë e tyre.
Suksesi i parë ndërkombëtar i Benficës ndodhi në vitin 1950, duke fituar Kupën Latine. Në finale ata mposhtën klubin francez Bordeaux me një gol të artë të shënuar nga Julinho në Estádio Nacional të Lisbonës. Benfica u bë klubi i parë dhe i vetëm portugez që e fitonte këtë trofe. Trajneri i këtij suksesi ishte Ted Smith. Ky ishte gjithashtu edhe trofeu i parë ndërkombëtar i fituar nga një klub portugez. Ata arritën një tjetër finale në këtë kompeticion në vitin 1957, por u mposhtën nga Real Madridi në Stadiumin Santiago Bernabéu. Me emërimin e Joaquim Ferreira Bogalhos si president në vitin 1952 dhe mbërritjen e trajnerit Otto Glória në vitin 1954, Benfica u bë një klub modern dhe profesionist, duke u zhvendosur në Estádio da Luzin e parë, i cili kishte një kapacitet fillestar 40,000 ulësë; stadiumi u rinovua në vitin 1960, duke u bërë me 70,000 ulëse. Gjatë viteve 1950, Benfica fitoi edhe tre kampionate (1949–50, '54–55, '56–57) dhe gjashtë kupa (1951, '52, '53, '55, '57, '59). Pavarësisht se ishin kampionët në fuqi në vitin 1955, Benfica nuk u ftua në edicionin e parë të Kupës Evropiane nga organizatorët. Ata debutuan në këtë kompeticion në sezonin 1957–58 kundër Seviljes.
1960–2003: Vitet e arta dhe zbraztia
parapamje|200px|[[Costa Pereira duke mbajtur Kupën Evropiane të dytë pas fitores në finale.]] Benfica fitoi dy Kupa Evropiane rresht në vitet 1961 dhe 1962, duke mposhtur respektivisht në finale Barcelonën (3–2) dhe Real Madridin (5–3). Trajneri i ekipit ishte Béla Guttmann, i cili ishte firmosur nga Maurício Vieira de Brito. Falë këtij suksesi, Benfica luajti në Kupën Ndërkontinentale, duke humbur kundër Peñarol në vitin 1961 dhe kundër Santos një vit më pas. Në vitet në vazhdim, Benfica arriti finalen e Kupës Evropiane në tre raste të tjera, duke humbur kundër Milanit në 1963, Interit në 1965 dhe Manchester United në 1968. Falë performancës së tyre ndërkombëtare, Benfica u rendit e para në futbollin evropian në vitet 1965, 1966 dhe 1969,  kurse në vitin 1968 shpallën "Skuadra e Vitit" nga revista France Football. Në vitet 1960, përveç dy Kupave Evropiane, Benfica fitoi tetë kampionate (1959–60, '60–61, '62–63, '63–64, '64–65, '66–67, '67–68, '68–69) dhe tre kupa (1962, '64, '69). Shumë nga këto suksese u arritën me lojtarë si Eusébio – i vetmi lojtar që ka fituar Topin e Artë me një klub portugez – Coluna, José Águas, José Augusto, Simões, Torres dhe të tjerë. Në sezonin 1963–64, ata vendosën një rekord me 103 gola të shënuar në 26 ndeshje në kampionat.
parapamje|majtas|140px|[[Eusébio, fituesi i Topit të Artë 1965.]]
Benfica vazhdoi dominimin në futbollin portugez në vitet 1970' nën drejtimin e presidentit Borges Coutinho. Ata fituan kampionatin në gjashtë sezone (1970–71, '71–72, '72–73, '74–75, '75–76, '76–77) dhe kupën në dy sezone (1970, '72). Në sezonin 1971–72, Benfica arriti në gjysëm-finalen e Kupës Evropiane, por ata u eliminuan nga Ajaxi i Johan Cruyff. Në sezonin e ardhshëm, nën drejtimin e trajnerit Jimmy Hagan, Benfica u bë ekipi i parë portugez që e mbyllte kampionatin pa asnjë humbje; ata regjistruan 28 fitore, përfshirë 23 rresht dhe vetëm 2 barazime. Ata shënuan 101 gola dhe Eusébio fitoi sërisht Këpucën e Artë Evropiane me 40 gola të shënuar, dy më pak se rekordi i tij personal. Në periudhën tetor 1976-shtator 1978, Benfica qëndroi e pamposhtur në kampionat për 56 ndeshje. Në këtë dekadë, Benfica pranoi për herë të parë në historinë e tyre lojtarë të huaj në klub, duke u bërë klubi i fundit portugez që e bënte këtë gjë.
Sinjalet e natës : dramë në dy pjesë
Sinjalet e natës : dramë në dy pjesë, me autor Fadil Kraja. Botuar në Tiranë në vitin 1972 nga "Naim Frashëri". Libri ka 74 faqe.
S.L. Benfica
1960–2003: Vitet e arta dhe zbraztia
Problemet financiare në fillim të viteve 1980 dhe një investim i madh te lojtarët gjatë asaj dekade rëndoi financat e klubit nën drejtimin e Jorge de Brito si president. Shpenzimet e shumta dhe blerjet jo shumë të suksesshme (mbi 100 lojtarë u blenë gjatë periudhës së Manuel Damásio) e acaruan më shumë problemin. Pas kësaj, me João Vale e Azevedo si president, Benfica hyri në borxh dhe në disa raste nuk kishte mundësi të paguante taksat dhe rrogat e lojtarëve. Nga viti 1994 e deri në vitin 2004, Benfica ndërroi 11 trajnerë. Gjatë kësaj periudhe, ata fituan kupën në sezonin 1995–96, pësuan humbjen më të madhe në kompeticionet evropiane (7–0 kundër Celta Vigos) në vitin 1999, arritën rezultatin më të keq në histori në një kampionat (vendi i 6të në sezonin 2000–01) si dhe nuk morën pjesë në kompeticionet evropiane në dy vite rresht. Në vitin 2000, drejtuesit e klubit miratuan ndërtimin e Estádio da Luzit të ri pak kohë pas emërimit të Manuel Vilarinho si president.
Mount Kisco
Mount Kisco është një komunitet që është një fshat dhe një qytet në Wetchester Contry, New York, Shtetet e Bashkuara. Qyteti i Malit Kisco është brenda kufijve të fshatit. Popullsia ishte 10.887 në regjistrimin e 2010-ës.
S.L. Benfica
2003–vazhdon
parapamje|Festa e Benficës pas fitimit të titullit në sezonin 2004–05. Në sezonin 2003–04, me Luís Filipe Vieira si president, Benfica i dha fund pritjes për trofe, duke fituar kupën. Ata mposhtën në finale Porton e drejtuar nga José Mourinho. Në sezonin e ardhshëm, ata fituan kampionatin e parë që nga viti 1994, si dhe superkupën. Ata më pas pritën deri në vitin 2009 për të fituar kupën e ligës (Taça da Liga), duke u bërë klubi i parë që i fitonte të gjitha trofetë në Portugali. Në sezonin 2007–08, ata nuk kishin fituar asnjë trofe dhe ishin renditur të katërtit në kampionat. Në Evropë, Benfica mori pjesë në fazën e grupeve të UEFA Ligës së Kampioneve në tre edicione rresht, duke arritur çerek-finalen në sezonin 2004–05 ku ata u eliminuan nga Liverpooli me rezultatin e përgjithshëm 3–0.
Mount Kisco
Historia
Mali i Mount Kiscos është themeluar në vitin 1875 dhe ishte pjerësisht në qytetet e Bedford dhe Kalaja e Re. Në vitin 1978, fshati kishte zgjedhur për t'u bërë një qytet në të drejtën e vet dhe u bashkua me disa fshatra në shtetin që kanë bërë një zgjedhje të tillë.
Mount Kisco Kompleksi i komunës është shtuar në Regjistrimin Kombëtar i Placës Historike në vitin 1997. Merestead, varrezat e Shën Markut, dhe Metodist kisha e Bashkuar dhe famullitarit janë të listuar gjithashtu.
Gjeografia dhe Klima
Sipas Zyrës së regjistrimit të Shtetet e Bashkuara të Amerikës, fshati ka një sipërfaqe totale prej 3.1 kilometra katrorë (8.1), gjithë atë të tokës.
S.L. Benfica
2003–vazhdon
Pas largimit të Jesus, Rui Vitória u emërua trajneri i ri i ekipit. Ai udhëhoqi klubin drejt titullit të katërt rresht kampion në Portugali, një arritje kjo për herë të parë në histori. Përveç kampionatit, ai fitoi edhe një kupë, një kupë lige dhe dy superkupa rresht; me fitimin e kampionatit, kupës dhe superkupës në vitin 2017, Benfica përsëriti tripletën e arritur 36 vite më parë. Në Evropë, një vit pasi ata e kishin arritur fazën me eliminim direkt të Ligës së Kampioneve rresht, Benfica pësoi humbjen më të rëndë në histori në këtë kompeticion, duke u mposhtur 5–0 nga Baseli. Në atë sezon, Benfica i humbi të gjitha ndeshjet në fazën e grupeve, duke vendosur rekordin më negativ të një klubi portugez.