cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kisha e Shën Gjergjit në Reçan
Kisha e Shën Gjergjit gjendet në fshatin Reçanë të Suharekës. Për kohën e ndërtimit të kishës nuk ka informata të sakta, por supozohet se i takon shek. XIV. Objekti në fjalë ka qenë me dimensione të vogla me bazë në formë të kryqit, mbi të cilin ngrihej kupola tetëkëndëshe. Muret deri në parapet kanë qenë të ndërtuara me gurë lumi, pjesa e epërme me gurë shtufe të lidhur me llaç gëlqeror. Kulmi ka qenë i mbuluar me rrasa guri. Nga objekti kanë mbetur vetëm rrënoja gurësh.
Euridika II e Maqedonisë
Euridika II e Maqedonisë (Εὐρυδίκη Eurydike; vdiq 317 pes.) ishte Mbretëresha e Maqedonisë, e bija e Amyntas IV, bir i Perdiccas III, dhe Synanes, të bijës së Filipit II dhe gruas së tij të parë Audata nga Dardania.
Emri i Eurdikës fillimisht kishte qenë Adea<span class="mw-ref" id="cite_ref-phot_92_1-0" rel="dc:references"> [1]  <span class="mw-ref" id="cite_ref-phot_92_1-0" rel="dc:references">  mirëpo pas martesës së saj iu ndryshua në Euridikë. Ajo u edukua dhe arsimua nga nëna e saj Synane, dhe duket të ketë qenë e trajnuar nga nëna e saj në ushtrime mashkullore dhe luftarake (marciale).<span class="mw-ref" id="cite_ref-pol_8.60_ath_13_2-0" rel="dc:references"> [2]  <span class="mw-ref" id="cite_ref-pol_8.60_ath_13_2-0" rel="dc:references">
Mahabharata
parapamje|300px|Illustrimi i Betejës së Kurukshetrës Mahabharata (Sanskrisht: महाभारतम्, Mahābhāratam ) është një nga dy poezi epike sanskrite të Indisë së lashtë, tjetra është Ramayana. Ajo transmeton luftën midis dy grupeve të kushërinjve në Luftën e Kurukshetrës dhe fatet e princërve Kaurava dhe Pandava dhe pasardhësit e tyre.
Ai gjithashtu përmban materiale filozofike dhe devocionale, siç është diskutimi i katër "qëllimeve të jetës" ose puruṣārtha (12.161). Ndër veprat kryesore dhe tregimet në Mahābhārata janë Bhagavad Gita, tregimi i Damayanti, tregimi i Savitri dhe Satyavan, një version i shkurtuar i Ramayana, dhe tregimi i Rishyasringa, që shpesh konsiderohen si vepra në vete.
Tradicionalisht, autorësia e Mahābhārata i atribuohet Vyasa. Ka pasur shumë përpjekje për të zbuluar rritjen e saj historike dhe shtresat përbërëse. Pjesa më e madhe e Mahābhārata u përpilua ndoshta midis shekullit të 3 p.e.s dhe shekullit të 3 e.r, me pjesët më të vjetra të ruajtura jo shumë më të vjetra se rreth 400 p.e.s. Ngjarjet origjinale të lidhura me epikën ndoshta ndodhin midis shekujve 9 dhe 8 p.e.s. Teksti mbase arriti në formën e tij përfundimtare nga periudha e hershme e Gupta-s (rreth shekullit të 4-të të erës sonë).
Mahābhārata është poema epike më e gjatë e njohur dhe është përshkruar si "poema më e gjatë e shkruar ndonjëherë". Versioni i tij më i gjatë përbëhet nga mbi 100,000 śloka| ose mbi 200,000 rreshta individuale vargje (secila shloka është një çift vargjesh), dhe pasazhe të gjata në prozë. Ka gjithsej rreth 1.8 milion fjalë, Mahābhārata është afro dhjetë herë më shumë se gjatësia e Iliadës dhe Odisea, ose rreth katër herë gjatësia e Ramayana. W. J. Johnson e ka krahasuar rëndësinë e Mahābhārata në kontekstin e civilizimit botëror me atë të Biblës, veprat e William Shakespeare, veprat e Homerit, dramën greke ose Kuranin. Brenda traditës indiane nganjëherë quhet Veda e pestë.
Kynane
Synane (Greqisht: Kuvávn, Kynane ose Κύνα , Kyna; vrarë në vitin 323 p.e.s..) ishte gjysmë-motra e Aleksandrit të Madh, dhe e bija e Filipit II nga Audata, një princeshë Dardane.
Jetëshkrimi
Audata e trajnoi vajzën e saj në kalërim, gjueti dhe shkathtësi luftarake sipas traditës Dardane. I ati e martoi të bijën e tij me kushëririn Amyntas, pas vdekjes së të cilit ajo mbeti e ve në vitin 336 p.e.s. Në vijim të vitit, Aleksandri i Madh i premtoi dorën e saj, si një shpërblim për shërbimet e tij, Langarusit, mbret i Agrianëve, por së shpejti dhëndri i planifikuar u sëmur dhe vdiq.
Synane vazhdoi jetën e saj si e pamartuar, dhe zuri të punonte vetëm në aspektin e arsimit dhe të edukimit të vajzës së saj, Adea ose Euridika, të cilën, thuhet, se ajo ta ketë trajnuar, sipas mënyrës së saj të arsimit dhe aftësimit, në ushtrime marciale (luftarake). Kur gjysëm vëllai i saj, Filipi III Arrhidaeus u zgjodh mbret në vitin 323 p.e.s., Synane vendosi të martonte Euridikën me të dhe në përputhje me rrethanat, kaloi në Azi.
Ndikimi i saj ndoshta ishte i madh, dhe projekti i saj alarmoi Perdicën dhe Antipaterin, të cilët e dërguan vëllain e tyre Alcetas për ta takuar ate në rrugën e saj dhe për ta vrarë. Alcetas e bëri këtë në kundërshtim me ndjenjat e trupave të tij, dhe Synane vdiq me një shpirt të patrembur. Dasma e Euridikes u zhvillua, por të dy, si vajza po ashtu edhe dhëndërri u vranë më vonë nga Olimpia. Në vitin 317 p.e.s., Kassandri, pasi mundi Olimpian, varrosi Synanën me Euridiken dhe Arrhidaeusin në Aegae (Vergina), vendvarim mbretëror.<span class="mw-ref" id="cite_ref-arr_1.5_phot_ath_13_diod_19.52_pol_8.60_ael_13.36_1-0" rel="dc:references"> [1]  <span class="mw-ref" id="cite_ref-arr_1.5_phot_ath_13_diod_19.52_pol_8.60_ael_13.36_1-0" rel="dc:references">
Polyaenus shkruan, "Synane, e bija e Filipit, ishte e famshme për njohurit e saj ushtarake: ajo drejtonte ushtritë, dhe në fushë ishte e ngarkuar në krye të tyre."
Ahmed Abughaush
thumb|Ahmedi pas fitores së tij në [[Lojërat olimpike verore 2016]] Ahmed Abughaush (lindi më 1 shkurt 1996) është atletë jordan. Ai morri pjesë në lojërat olimpike verore 2016 në taekwondo. Ai fitoi medaljen e artë në lojërat olimpike verore 2016 në Rio de Zhaneiro. Kjo medalje është medalja e parë e cila Jordania e fiton në lojërat olimpike.
Bardhyli II
Bardhyli II (gr. e lashtë: Βάρδυλις; sundoi mes viteve 295 – 290 pes.) ishte një mbret ilir i Mbretëris‪‬ë Dardane.
Biografia
Bardhyli II, gjithashtu i njohur si Bardhyli i Ri, ishte biri i Kleitusit dhe nipit të Bardhylit I, të dy armiq të Mbretërisë Maqedonisë. Bardhyli II arriti të rikrijojë shtetin e gjyshit të tij në rajonin e Dasaretisë në perëndim të liqenit të Lynkestëve, (sot Liqeni i Ohrit dhe Prespës).
Një hap i këtyre përmasave mund të arrihej vetëm nëpërmjet luftës kundër Maqedonisë dhe, me sa duket, edhe kundër trashëgimtarëve të Glaukut. Bardhyli II mund të ketë përvetësuar ose trashëguar Shtetin e Glaukut të Taulantëve. Pirro zhvilloi një luftë kundër tyre dhe ua pushtoi kryeqytetin, edhe pse vendndodhja e tij në atë kohë nuk është i njohur sa duhet. Kështu, Bardhyli II dhe Pirroja mund të kenë ndarë Shtetin e Taulantëve të Glaukut. Mbreti Bardhyli II u bë një mbret klient i Mbretit Pirro përderisa fuqia e Pirros dhe urrejtja e Maqedonëve e bënë atë shumë atraktiv si aleat i Mbretit Bardhyli II. Bardhyli II u bë vjehërr i Pirrhos kur vajza tij Birkena u bë gruaja e Pirrus, duke e dëshmuar kështu fuqinë e tij në jug të Ilirëve.
Euridika I e Maqedonisë
Jetëshkrimi
Ajo ishte vajza e Sirras, Mbret i Lynkestëve, në Maqedoninë e Sipërme. Euridika kishte katër fëmijë: Aleksandri II, Perdika III, Filipi II, e ku të gjithë prej tyre do të kurorëzohen mbretër, një vajzë me emrin Eurona, dhe përmes birit të saj Filipit, ishte edhe gjyshja e Lekës së Madh, nga babai. Të dhënat letrare, përshkruese dhe arkeologjike tregojnë se ajo ka luajtur një rol të rëndësishëm në jetën publike maqedonase dhe se ka vepruar në mënyrë agresive në arenën politike.
Aktiviteti politik i Euridikës shënon një pikë kthese në historinë e Maqedonisë antike. Ajo është mbretëresha e parë e cila u morr me aktivitete politike duke ushtruar me sukses ndikimin e saj politik.
Euridika ishte gjithashtu shumë aktive në ushtrimin e aktiviteteve të kultit. Ajo mund të ketë financuar ndërtimin e tempullit të kultit të Eucleas në Vergina. Ajo kishte bërë një dedikim polietisi (πολιετισι) për gratë, dhe ndoshta për Muzat, në shenjë të mirënjohjes për arsimimin që ajo kishte fituar.
Amanda Kurtović
thumb|Amanda Kurtović Amanda Kurtović (lindi më 25 korrik 1991) është hendbolliste norvegjeze. Ajo luan në skuadrën Larvik HK dhe në kombëtaren e hendbollit për femra. Ajo është vajza e trajnerit kroatë i hendbollit Marinko Kurtović.
Audata
Audata (Greqisht: Αὐδάτη; sundoi rreth 359 – 336 para eres sone) ishte një princeshë Ilire dhe më vonë një Mbretëreshë e Maqedonisë kur ajo u martua me Filipin II të Maqedonisë në vitin 359 para erës sonë. Ajo ishte vajza apo mbesa e Bardhylit, mbreti Ilir i Shtetit Dardan. Në mënyrë që të përqendrohej në luftën e brendshme, e nevojshme për të siguruar kurorën e tij, Filipi e ripohoi traktatin me Dardaninë e cila ia kishte imponuar Maqedonisë me forcën e armëve dhe duhej vulosur aleanca me Bardhylin nga martesa e tij me Audatën. Ky veprim padyshim që frenoi në masë të madhe pushtimin Dardan të Maqedonisë në një kohë kur vendi ishte më i ndjeshëm. Si rezultat i kësaj Filipi menjëherë konsolidoi pushtetin e tij, madje aq shumë saqë ai mundi Bardhylin në një betejë vendimtare në vitin 358 para erës së sonë.
Audata ishte gruaja e parë ose e dytë, e Filipit dhe pas dasmës, mori emrin Euridika, emrin e së ëmës ilire të Filipit. Ky ndryshim emri ishte ndoshta për shkak të fisnikërisë (dinastisë), sepse ajo ishte mbretëresha zyrtare e Filipit, vetëm për një kohë të shkurtër. Më vonë, Olimpia (Mirtali) do të bëhet gruaja kryesore e Filipit.
Audata jo vetëm që ruajtu identitetin e saj si një grua Ilire në kontekstin maqedonas, por edhe e kaloi identitetin e saj te vajza dhe mbesa. Gratë Ilire, udhëhiqnin ushtrinë në luftë, një aftësi që Audata ia mësoi fëmijës së vetëm të saj, vajzës Synane. Ajo e trajnoi vajzën e saj në kalërim, gjueti dhe gjithashtu në luftim. Synane më vonë trajnoi vajzën e saj Euridikën II të Maqedonisë sipas mënyrës së saj të arsimit dhe edukimit në ushtrime marciale (luftarake). Edhe mbesa e saj u emërua gjithashtu Euridikë. Audata ndoshta jetonte ende në kohën e adoleshencës së vajzës së saj dhe ende mund të ketë qenë gjallë në kohën e martesës së vajzës së saj me nipin e Filipit Amyntas IV. Caktimi i emrit Euridikë për Kleopatrën e Maqedonisë, mbesën e gjeneralit Attalus në vitin 337/336 para erës sonë mund të na sugjerojë se Audata nuk jetonte më, por Aleksandri i Madh me siguri se e ka takuar ate në qytetin Pella, në kohën kur ende ishte një fëmijë.
Branimir Subashiç
Branimir Subashiq (Serbisht : Бранимир Субашић ; lindi më 7 prill 1982) është një futbollist serbo-azerbajxhanas i cili luan për kombëtaren azerbajxhanase si sulmues.
Karriera
Branimir Subashiq filloi karrierën e tij rinore në moshën 15 vjeçare. Vitin tjetër në vitin 1998, ai nënshkroi kontratë me skuadrën FK Železnik dhe u bë futbollist profesionalë. Ai ka luajtur në këtë klub deri në vitin 2002 dhe pastaj ai shkoi në skuadrën FK Sremčica si huazim. Në fund të sezonit, ai shkoi në skuadrën KV Oostende. Në këtë sezone, ai luajti 14 ndeshje dhe shënoi 3 gola. Në vitin 2003, ai luajti AS Beauvais Oise për gjashtë muaj. Në vitin 2003, ai nënshkroi kontratë dy vjeçare për skuadrën FC Chornomorets Odesa. Në dy sezone, ai luajti 7 ndeshje dhe shënoi vetëm një herë golë. Në vitin 2005, ai shkoi në skuadrën ruse FC Amkar Perm si huazim ku luajti 6 ndeshje dhe shënoi një golë.
Në verën e vitit 2005, ai shkoi në skuadrën azerbajaxhane Neftçi PFK ku luajti për 3 vjet. Gjatë këtyreve 3 viteve, Branimiri fitoi medaljen e argjendë në sezonin 2006/2007 dhe medaljen e bronzit në sezonin 2005/2006 dhe në sezonin 2007/2008. Gjithsej, ai ka luajtur 65 ndeshje dhe ka shënuar 31 gola. Në vitin 2007, ai morri shtetësinë azerbajxhane dhe filloi të luaj për kombëtaren azerbajxhane.
Në verën e vitit 2008, ai shkoi në skuadrën serbe Red Star. Në mars të vitit 2009, ai shkoi në skuadrën kineze Changchun Yatai si huazim. Pas përfundimit, ai u kthye në Red Star dhe e përfundoi sezonin në Serbi.
Ujëvara e Drinit të Bardhë
parapamje|Ujëvara në burimin e lumit Drini i Bardhë
Ujëvara e Drinit të Bardhë është një ujëvarë në pjesën perëndimore të Kosovës. Është e vendosur në malin Zhleb në Bjeshkët e Nemuna në fshatin Radavc, 11 km larg nga qyteti i Pejës. Ujëvarë gjendet në burimin e lumit Drini i Bardhë dhe është 25 m e lartë. Peizazhet malore që rrethojnë ujëvarën dhe e bëjnë atë pikë më tërheqëse turistike në tërë Kosovën. Ujëvara të tjera më të vogla janë në afërsi të zonës. Mountainous scenery surrounds the waterfall and makes it a popular tourist attraction throughout Kosovo. Other smaller waterfalls are near the area.
Ujëvara, së bashku me shpellën dhe me burimin e lumit të Drinit të Bardhë shtë marrë nën mbrojtje ligjore në vitin 1983, si monument natyror për shkak të vlerave të tij gjeomorfologjike, hidrologjike dhe turistike me një sipërfaqe prej 89.94 ha.
Kisha në Muzhiçan
Kisha në Muzhiçan është një monument i trashëgimisë kulturore në Muzeqina, Shtime, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik", i miratuar me numër 03-117/83.
Kishë varrezore e Shën Jeremisë
Kishë varrezore e Shën Jeremisë është një monument i trashëgimisë kulturore në Gorazhdec, Pejë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik", i miratuar me numër 02-240/58.
Manastiri i Deçanit
Manastiri Visoki Dečani (serbisht: Манастир Високи Дечани, romanizuar: Manastir Visoki Dečani, shqip: Manastiri i Deçanit) është një manastir mesjetar i krishterë ortodoks serb i vendosur afër Deçanit, Kosovë. Ishte themeluar në gjysmën e parë të shekullit të 14-të nga Stefan Dečanski, Mbreti i Serbisë.
Manastiri Visoki Dečani ndodhet buzë grykës së lumit Dečanska Bistrica rrëzë maleve Prokletije, në rajonin e Metohisë. Ndodhet rreth kilometra (1,2 mi) nga qyteti i Dečan. Manastiri menaxhohet nga Eparkia Ortodokse Serbe e Rashkës dhe Prizrenit. Manastiri ka qenë nën mbrojtjen ligjore të Serbisë që nga viti 1947 me një përcaktim të Monumentit Kulturor të një rëndësie të jashtëzakonshme. Manastiri është pjesë e sitit të Trashëgimisë Botërore me emrin "Monumentet Mesjetare në Kosovë".
Manastiri i Deçanit është një monument serbisë i trashëgimisë kulturore në Deçan, Kosovë. Manastiri i Deçanit, i ndërtuar në shekullinXIV, është pjesë e listës së monumenteve të mbrojtura të UNESCOs.
Manastiri është ndërtuar afër lumit Bistrica, nën shpatet e mprehta të Bjekshëve të Nemuna , dhe është indertuar nga Shën Stafeni Uroshi III i Deçanit, dajli i mbretit Millutin dhe babai i mbretit Dushan.
Një pjesë e thesarit edhe sot janë karrocat për karrocat për fëmijë nga argjendi, të cilat manastirit ia kanë dhuruar çiftet që kanë pasur fëmijë. Vlera më e madhe e thesarit është koleksioni i ikonave të piktuara nga shekulli XIV deri në fund të shek. XVII, pastaj pëmbledhja e dorëshkrimeve dhe librave të botuar , përmbledhja e dorëshkrimeve dhe librave të botuar , përmbledhja e sendeve nga metalet e çmuara etj.
Pallati i Drejtësisë i Prishtinës
Pallati i Drejtësisë (Палата правде / Palata pravde) në Prishtinë është selia e shumicës së gjykatave të Republikës së Kosovës. Ndodhet në kryeqytetin e Kosovës, Prishtinë. Ndërtimi i tij filloi më 23 qershor 2011 dhe vazhdoi më 2014. Pallati i Drejtësisë është një projekt i bashkëfinancuar nga Bashkimi Evropian dhe qeveria e Kosovës me një kosto të përafërt prej 30 milionë €.
Institucionet
Institucionet që janë të vendosura brenda ndërtesës:
Kisha e Shën Ndrrimit
Kisha e Shën Ndrrimit është një monument i trashëgimisë kulturore në Budisalc, Klinë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik", i miratuar me numër 87/52.
Kisha e Shën Gjergjit (Sigë)
Kisha e Shën Gjergjit është një monument i trashëgimisë kulturore në Sigë, Pejë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik", i miratuar me numër 02-250/68.
Kisha e Shën Nikollës (Mleçan)
Kisha e Shën Nikollës në Mleqan është një monument i trashëgimisë kulturore në Mleçan, Klinë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik", i miratuar me numër 02-250/58.
Kisha e Epërme në Pogragjë
Kisha e Epërme në Pogragjë është një monument i trashëgimisë kulturore në Pogragjë, Klinë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik", i miratuar me numër 02-249/58.
Kisha e Shën Nikollës (Çabiq)
Kisha e Shën Nikollës në Çabiq është një monument i trashëgimisë kulturore në Çabiq, Klinë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik", i miratuar me numër 247/58.
Kisha e Shën Dhimitrit në Pogragjë
Kisha e Shën Dhimitrit në Pogragjë është një monument i trashëgimisë kulturore në Pogragjë, Klinë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik", i miratuar me numër 02-249/58.
Sulejman Bushati
Sulejman Bushati politikan shqiptar, ka qenë kryetar i komitetit ekzekutiv të këshillit popullor të rrethit të Shkodrës, në vitet 1970-1974, me arsim të lartë. Më pas ka qenë sekretar i parë i komitetit të PPSH në Shkodër, Kukës e Lushnje, ndërsa ka punuar në drejtorinë e bujqësisë pranë komitetit qendror të PPSH deri në vitin 1991. U nda nga jeta më 9 gusht 2020. Familja Bushati është një ndër familjet më të njohura e më të mëdha në Shkodër.
Sheshi Skënderbeu, Prishtinë
Sheshi Skënderbeu është një shesh në Prishtinë, Kosovë.
Vendndodhja dhe historia
Pas përfundimit të Luftës së Kosovës më 1999 dhe më gjatë nën sundimin serb, shqiptarët e Kosovës në vitin 2001 ngritën një monument brenda qendrës së Prishtinës për Skënderbeun, një shqiptar mesjetar që luftoi kundër forcave osmane. Gjatë një udhëtimi prej katër ditësh statuja u soll nga Kruja, Shqipëri në mes të Prishtinës. Statuja e Skënderbeut e Prishtinës mban një qëndrim të ngjashëm estetik dhe kalorës socialist me dallime të vogla në detaje me monumentet ekzistuese të Skënderbeut në Tiranë, Shkup dhe vende të tjera në Evropë. Skënderbeu është përshkruar në një kalë me këmbën e djathtë lart në një pozë rrezikuese dhe shpata e tij është jashtë rrobës së saj dhe është drejtuar drejt tokës. Një memorial i luftës kushtuar viktimave të luftës në Kosovë është i pranishëm në sheshin Skënderbeu së bashku me një seri fotografish që përshkruajnë të zhdukurit nga konflikti. Sheshi Skënderbeu kufizohet nga njëra anë me Sheshin Rugova, një hapësirë e quajtur sipas Presidentit të parë të Kosovës Ibrahim Rugova dhe në anën tjetër nga Sheshi Nënë Tereza, i quajtur sipas emrit të Shën Terezës së Kalkutës. Së bashku me Tiranën dhe Shkupin, Prishtina është një nga tri kryeqytetet e Ballkanit që mban një statujë të Skënderbeut.
Loro Sata
Loro Sata muzikolog shqiptar, u lind në qytetin e Shkodrës dhe ka kryer dy shkolla të mesme, politeknikumin “7 Nëntori” dhe Liceun Artistik “Jordan Misja” për “Kanto” në Tiranë. Më tej vijoi studimet e larta në Institutin e Lartë të Arteve për “Teroritikë” dhe “Kanto”. Pas përfundimit të studimeve emërohet mësues muzike në rrethin e Lezhës. Angazhohet në krijimin e Ansamblit “Çiftelia”, fitues i katër medaljeve të arta në festivalet kombëtare. Ka botuar studime të thelluara në krijimtarinë popullore folklorike, rapsod, formacione etj. Ka botuar disa libra, si “Jan Kukuzeli, jeta dhe vepra”, “Si të njohëm muzikën”, “Rima dhe muzika”, “Këngë, art dhe teknikë”, “Figura të shquara të artit muzikor botëror”. U nda nga jeta më 9 gusht 2020.
Manastiri i Graçanicës
Manastiri i Graçanicës (serbisht: Манастир Грачаница Manastir Gračanica) është një monument i trashëgimisë kulturore në Graçanicë, Kosovë. Manastiri i Graçanicës gjendet në bregun e majtë të lumit Graçanka, në jug të Prishtinës. Është ndërtuar nga mbreti serb Milutin në 1321.
Manastiri i sotëm është rikonstruktim i një kishe të shek. XIV kushtuar Virgjërës Mari, e cila kishë ishte ndërtuar në themelet e një bazilike të hershme krishtere të shek. VI. Sipas konceptit të saj hapësinor i takon tipit të kishave me pesë kupola mbi bazë katrore me kryq të brendashkruar, karakteristike për arkitekturën bizantine. Në eksterier është arritur një marrëdhënie ideale në proporcionet dhe volumin e manastirit. Ngritja graduale e harqeve dhe kupolave duke shkuar kah pjesët e sipërme si dhe ndarja e fasadës ballore në tri pjesë përmes harqeve, i japin kishës një harmoni të jashtëzakonshme dhe vlerë të veçantë arkitekturore. Tamburi i kupolës kryesore është origjinal, mbi të takohen harqet, duke e theksuar kështu bazën katrore të kryqit të brendashkruar. Katër kupolat anësore ngrihen mbi tamburet mjaft të larta, të cilat e theksojnë vertikalen e ndërtesës, që nuk ishte karakteristikë tipike e asaj periudhe. Restaurimi më i madh në manastir është bërë kah fundi i shek. XVI, ku të gjitha hapjet në narteksin e jashtëm janë murosur dhe janë pikturuar afreske të reja. Manastiri pësoi dëme të mëdha gjatë fundit të shek. XVII, kurse pas Luftës së Dytë Botërore u rinovua nga murgeshat dhe që nga ajo kohë ka shërbyer si kuvend i tyre. Enterieri i manastirit është i pasur me afreske. Piktorët e famshëm nga Selaniku Mihajli dhe Evtihije i përfunduan afresket në kishën kryesore deri më 1321, prej të cilave Cikli i Festave të Mëdha, Mundimet dhe Mrekullitë e Krishtit janë më të njohurat. Përpos afreskeve të jashtëzakonshme të shek. XIV ekzonarteksi i manastirit përmban afreske shumë të çmuara post-bizantine të shek. XVI si dhe një thesar të ikonave të periudhave të mëvonshme prej të cilave më të rëndësishmet janë ikona e Jezu Krishtit dhe ajo e Virgjërës Mari. Manastiri i Graçanicës në vitin 2006 i është bashkangjitur Listës së Trashëgimisë Botërore të UNESKOS nën emrin: Monumentet Mesjetare në Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik", i miratuar me numër 427/1947.
Burimi i Drinit të Bardhë dhe Shpella e Radavcit
Burimi i Drinit të Bardhë dhe Shpella e Radavcit janë vënë nën mbrojtje në vitin 1983, si monumente  natyrore  me  sipërfaqe  prej  89.94  ha. Shpella dhe  Burimi  i  Drinit  të  Bardhë  gjenden  afër  fshatit  Radavc,  rreth  11  km  larg  qytetit  të  Pejës,  pranë  rrugës (Pejë-Rozhajë). Këto dy bukuri të trashëgimisë natyror gjenden në pjesën verilindore te vargmaleve te Bjeshkëve te Nemuna. Shpella e Radavcit është shpellë tipike e burimeve. Formimi i  saj  është  i  lidhur  me  erozionin  dhe  punën  kimike  të  ujërave  nëntokësor  të  Drinit të Bardhë.
Gjendja bazuar në monitorimin e vazhdueshme të gjendjes në terren në Monumentin e Natyrës “Burimi i Drinit të Bardhë dhe Shpella e Radavcit”, është konstatuar se në këtë monument ka pasur ndërhyrje të shumta të faktorit antropogjen. Ndërhyrjet kryesisht janë realizuar në Burimin e Drinit të Bardhë rreth Ujëvarës të cilat konsistojnë me ndërtimin e shtigjeve për vizitor, shkallëve, vendosjen e kioskave, ndërhyrjet në rregullimin e rrjetit për nevojat e hidrocentralit dhe furnizimit të popullsisë me ujë të pijshëm dhe mbi shfrytëzimi i ujit nga ana  e  hidrocentralit  i  cili  ndikon  drejtpërdrejt  në  uljen  drastike  të  sasisë  së  ujit  në  ujëvarë.
Nagi, Okayama
Nagi (Japonisht: 奈義町) është një qytezë në Prefekturën Okayama, Japoni.
Sipas tetorit të vitit 2016, qyteza kishte 5,861 banorë dhe një dendësi prej 84 persona për km2. Sipërfaqja e përgjithshme është 69.54 km2.
Njerëz të njohur
Masashi Kishimoto - një mangaka i njohur për krijimin e anime/manga Naruto. Sipas tij, Konohagakure (fshati i gjethes) u bazua pas vendlindjes së tij.
Kisha e Shën Nikollës në Grykën e Lumbardhit
Kisha e Shën Nikollës në grykën e Lumbardhit është një monument i trashëgimisë kulturore në Prizren, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik", i miratuar me numër 02-772/1/66.
Redi Halilaj
Redi Halilaj (lindi më 31 gusht 1989) është një çiklist shqiptar pjesë e skuadrës Amore & Vita–Selle SMP.
Rollo
Rollo (c. 846 – c. 932), në disa burime të, më vonshme i identifikuar si Ganger-Hrólf (ose si Göngu Hrólfr në gjuhën e vjetër nordike),  dhe i pagëzuar Robert, ishte një Viking i cili u bë i pari sundimtar i Normandisë, (një rajon ky i Francës).
Momente biografike
Rollo ka origjinën nga një familje luftëtarësh fisnik nga vendet Skandinave. Pas shkëputjes së tij nga Mbreti i Norvegjisë, Harald Fairhair, ai lundroi jashtë në vende të ndryshme si në Skoci, Irlandë, Anglis dhe Flandri në ekspeditat e piratëve, si dhe mori pjesë në sulmet në Francë përgjatë lumit Sena. Rollo fitoi një reputacion si një udhëheqës i madh i Vikingëve në Irlandë dhe Skoci, dhe doli si personalitet i jashtëzakonshëm në mesin e Nordikëve që kishin siguruar një prezencë të përhershme në tokat e Frankëve në luginën e poshtme të lumit Sena. Charles the Simple, mbreti i Francës Perëndimore, hoqi dorë nga tokat përreth vendderdhjes së lumit Sena dhe nga pjesa ku  tani është qyteti Rouen në këmbim të pranimit të Rollos për t'i dhënë fund sulmeve, dhe për tu siguruar Frankëve mbrojtjen e tij kundër sulmeve të mëtejshme të fiseve nordike.
Rollo konsiderohet si udhëheqësi i parë i këtyre kolonive vikinge në një kartë të vitit 918, dhe duket se ai ka vazhduar të mbretërojë mbi rajonin e Normandisë së paku deri në vitin 927. Para vdekjes së tij, ai i dha birit të tij, William I Longsword, qeverisjen e Dukatës së Normandisë që ai vet e kishte themeluar, dhe pasi Williami e pasoi atë si pasardhës, Rollo dhe njerëzit e tij u bënë të njohur si Normanë, nën udhëheqjen e pasardhësve të Rollos, Dukës së Normandisë. Pas pushtimit të Anglisë normanët pushtuan edhe Italinë jugore dhe Sicilin dhe për mbi dy shekuj, pasardhësit e Rollos dhe njerëzit e tyre arritën të sundoni Anglinë ( Dinastia e Normandisë), Mbretëria e Sicilisë ( Mbretërit e Sicilisë), si dhe të Principatës së Antiokisë nga shekulli i X-të deri në shekullin e XII-të, duke lënë pas një trashëgimi jetëgjatë në zhvillimet historike të Evropës dhe në Lindjen e Afërt. parapamje|Statuja e Rollos në [[Rouen. ]] parapamje|250x250px|Varri i Rollos në Katedralen e Rouenit djathtas|parapamje|Një grafik gjenealogjik i Dinastisë Normane
Paraqitjet fiktive
Rollo është subjekt i një drame të shekullit të shtatëmbëdhjetë Rollo Duka i Normandisë shkruar nga John Fletcher, Philip Massinger, Ben Jonson, dhe Xhorxh Chapman.
Një karakter i mbështetur lirshëm në figurën historike Rollo është luajtur nga Clive Standen, është i vëllai i Ragnar Lothbrokut në serinë televizive History Channel të titulluar Vikingët.
Kisha e Dëftimit të Shën Mërisë
Kisha e Dëftimit të Shën Mërisë është një monument i trashëgimisë kulturore në Vaganesh, Kamenicë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik", i miratuar me numër 474/55.
Manastiri Qeli (Burg)
Manastiri Qeli (Burg) është një monument i trashëgimisë kulturore në Hajnoc, Kamenicë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik", i miratuar me numër 476/55.
Sistemit periodik
Deri në gjysmën e shek.XIX ishin te njohura 63 elemente kimike.Për të studiuar vetitë e tyre fizike dhe kimike,ato jane radhitur në një tabelë të posacme.Kimisti rus Mendeljejev i ka radhitur elementet në nje tabele e cila njihet si SISTEMI PERIODIK I ELEMENTEVE '''. Këtë radhitje,ai e ka bere ne baze te masave atomike te elementeve.Me vone sistemi periodik i elementeve eshte persosur. Keshtu qe radhitja e elementeve kimike eshte bere ne baze te numrave atomik te tyre.Per kete arsye ,numri atomik shpesh quhet edhe nr.rendor.Kjo renditje eshte ne perputhje me vetite kimike dhe fizike te elementeve .Elementet ne sistemin periodik jane te radhitura ne 18 grupe dhe 7 perioda.Grupet e elementeve kimike jane rendet vertikale.Ato jane te shenuara me numra arabe prej 1 deri ne 7.Secili element pasues ne periode ka numer atomik me te madh per nje njesi ,ne krahasim me te meparshmin.Elementet qe i takojne te njejtit grup kane veti te ngjashme mes veti.'''
Eshte konstatuar se vetite e elementeve perseriten ne menyre periodike.Kjo radhitje i nenshtrohet nje rregulle te caktuar,e cila me vone eshte bere ligj.Ky ligj quhet LIGJI PERIODIK.
Vetite e elementeve kimike jane funksione periodike te numrave atomike.
Per shembull litiumi ben pjese ne grupin 1 te sistemit periodik.Ne te njejtin gjenden edhe natriumi,kaliumi,rubidiumi etj.Te gjitha keto elemente kane veti fizike dhe kimike te ngjashme.E njejta gje vlen edhe per grupet e tjera te elementeve.
Iltjan Nika
thumb|Iltjan Nika Iltjan Nika (lindi më 23 mars 1995) është çiklist shqiptar i cili është në skuadrën d'Amico–Bottecchia.
Jenny Rissveds
thumb|Jenny Rissveds Jenny Rissveds (lindi më 6 qershor 1994), është çikliste suedeze. Ajo fitoi medaljen e artë në Kampionatin Botëror 2016. Ajo po ashtu fitoi medaljen e artë në lojërat olimpike verore 2016 në Rio de Zhaneiro.
Rrëqebulli kanadez
Rrëqebulli i Kanadas ( Lynx canadensis ) është një rrëqebullit specie amtare në Amerikën e Veriut. Ai shkon përtej Kanadasë dhe Alaskës që shtrihet në malet Roki dhe New Mexico. Ёshtë renditur si shqetësimi më i vogël në listën e kuqe të IUCN që nga viti 2002.
Me një pallto të dendur argjendtë-kafe, fytyrë të zhveshur dhe veshë të mbushur, rrëqebulli i Kanadasë ngjan me speciet e tjera të gjinisë Lynx. Ёshtë pak më i madhe se bobkati, me të cilën ndan pjesë të rangut të saj, dhe mbi dy herë madhësinë e maceve shtëpiake.
Taksonomia
Në veprën e tij në vitin 1792, Mbretëria e Kafshëve , shkrimtari shkencor skocez Robert Kerr përshkroi një rrëqebull nga Kanadaja, duke i dhënë asaj emrin Felis lynx canadensis. Taksonomia e rrëqebullit kanadez mbeti i kontestuar gjatë shekujve 20-të dhe fillim të 21-të. Më 1912, zoologu amerikan Gerrit Miller vendosi rrëqebullin e Kanadasë nën gjininë Lynx, me emrin L. canadensis. Deri në fillim të viteve 2000, shkencëtarët ishin të ndarë nëse Lynx duhet të konsiderohet një nëngjini i Felis, ose një nënfamilje e vetë; disa madje dyshuan nëse rrëqebulli i Kanadasë duhet të konsiderohet një specie më vete. Zoologisti amerikan WC Wozencraftri shikoi klasifikimin e Karnivora në 2005, dhe njohu rrëqebullin e Kanadasë si një specie nën Lynx, së bashku me bobkat ( L. rufus ),rrëqebullin euroaziatik ( L. rrëqebulli ) dhe rrëqebulli Iberian ( L. pardinus ). Në vitin 2017, Task Force për Klasifikimin e Maceve të Grupit Specialist të Maceve IUCN rishikoi taksonominë e falimentit, duke marrë parasysh rrëqebullin e Kanadasë aspecie monotipike.
Wozencraft njohu tre specie të rrëqebullit të Kanadasë në Llojet e gjitarëve të botës (2005):
Një studim i dallimeve (në faktorë të tillë si ngjyra e pallto, matjet e kranit dhe peshat) midis L. c. canadensis dhe L. c. subsolanus tregoi se përveç disa variacioneve (për shembull, rrëqebulli i Newfoundland përmban një pallto më të errët sesa speciet e kontinentit), matjet standarde nuk janë dukshëm të dallueshme. Studiuesit vunë re se, duke pasur parasysh se ekzistojnë vetëm disa dallime midis dy formave, L. c. subsolanus duket se ka devijuar vetëm kohët e fundit nga forma kontinentale. Mungesa e dallimeve të konsiderueshme nën-specifike i bëri ata të dyshojnë në identitetin e rrëqebullit të Newfoundland si një nënspecie të veçantë.
Evolucioni
parapamje|Fosilet e rrëqebullit Issoire ( L. issiodorensis ), që besohet të jetë paraardhësi i katër specieve të rrëqebullit modern Sipas një studimi të vitit 2006, bazuar në analizën gjenetike, paraardhësi i pesë linja felide - Lynx, Leopardus , Puma , Felis dhe Prionailurus plus Otocolobus - arritën në Amerikën e Veriut, pas kalimit të Bering Strait 8.5-8 Mya. Lynx u largua nga linjat e Puma, Felis dhe Prionailurus plus Otocolobus rreth 3.24 mi.Rrëqebulli Isoire( L. issiodorensis), që me siguri ka origjinën në Afrikë 4 milion vjet më parë dhe ka jetuar në Evropë dhe Azinë veriore, derisa u shua rreth 1 milion, besohet të jetë paraardhësi i katër specieve moderne të Rrëqebullit .Një studim i vitit 1987 sugjeroi që popullsitë e rrëqebullit euroaziatik që arritën në Amerikën e Veriut 20,000 vjet më parë fillimisht u zhvendosën drejt gjysmës jugore të kontinentit, pasi pjesa veriore ishte e mbuluar nga akullnajat. Popullsitë jugore evoluan gradualisht në bobketin moderne ( L. rufus ). Më vonë, kur kontinenti u pushtua nga rrëqebulli Euroaziatik për herë të dytë, popullsitë që u vendosën në pjesën veriore të kontinentit, tani të mbetur pa akullnajat, evoluan në rrëqebullin e Kanadasë.
Vendgjuetia me Rëndësi të Veçantë “Blinaja”
Vendgjuetia me Rëndësi të Veçantë “Blinaja” shtrihet në  pjesën  perëndimore  të  ultësirës  së  Kosovës,  në  jug-perëndim  të  Prishtinës  në  largësi  prej  32  km  dhe  ngrihet  në  lartësitë  600-850 m  mbi nivelin e detit, në një rajon kodrinor të vend-gjuetive. Sipas destinimit, është zonë gjuetie me rëndësi të veçantë, e themeluar në vitin 1955 dhe rithemeluar në shkurt të vitit 2009 me sipërfaqe te përgjithshme prej 2.794 ha.
Rrëqebulli kanadez
Karakteristikat fizike
parapamje|Një pamje e afërt e fytyrës së rrëqebullit të Kanadasë. Tufat e veshit të zi janë karakteristikë e rrëqebujve. Rrëqebulli i Kanadasë është një mace me madhësi të mesme, e ngjashme në shumë mënyra me bobketin. Ky rrëqebulli është midis 80 dhe 100 centimetra (31 dhe 39 in) në gjatësi kokë dhe trup, qëndron 48–56 centimetra (19–22 in) i gjatë mbi sup dhe peshon 5-18 kilogramë (11–40 lb). Me afërsisht gjysmën e madhësisë së rrëqebullit euroaziatik, përmasat fizike nuk ndryshojnë në mënyrë të konsiderueshme në shkallën e tij dhe ndoshta janë zgjedhur natyrisht për të lejuar që kafsha të mbijetojë me gjah më të vogël. Rrëqebulli i Kanadasë është seksualisht seksual, me meshkuj më të mëdhenj dhe më të rëndë se femrat. Ashtu si bobketi, rrëqebulli i Kanadasë ka parakrahët më të shkurtër se pjesët e pasme, në mënyrë që pjesa e prapme të duket e pjerrëta poshtë në drejtim të përparme. Bishti i vogël, tipik i rrëqebujve, matet rreth 5.5 centimetra.
Vendgjuetia me Rëndësi të Veçantë “Blinaja”
Bota e gjallë bimore e kësaj njësie menaxhimi përfaqësohet nga një numër i madh llojesh autoktone, si  dhe  nga  fauna  e  egër. Vegjetacioni është  i  begatshëm  dhe  i  llojllojshëm  si rezultat  i  proceseve  historike  evolutive  dhe  kushteve  mjaft  të  përshtatshme  gjeografike, orografike, klimatike,  gjeologjike  dhe  pedologjike. Karakterizohet me  një  terren  të  brezit  kodrinor  me  thyerje  mesatare  dhe  pa  pjerrësi  të  theksuara.
Rrëqebulli kanadez
Karakteristikat fizike
Gzofi është përgjithësisht i verdhë kafe (megjithëse pjesa e pasme ndonjëherë është gri), dhe mund të ndryshojë ngjyrën sezonalisht. Leshi i dendur dhe i gjatë e izolon atë në habitatin e tij të ngrirë. Megjithëse nuk dihen forma melaniste ose albinistike të rrëqebullit të Kanadasë, rrëqebujt "blu" janë raportuar nga Alaska. Tufat e flokëve të zeza (4 centimetra (1.6 in) të gjatë), një tipar i zakonshëm për të gjitha rrëqebujt, dalin nga majat e veshëve, të cilat janë të veshura me të zez. Në dimër, flokët në faqet e poshtme rriten aq gjatë sa duket se formojnë një rufle që mbulon fytin. Disa pika të errëta mund të shihen në pjesën e poshtme, ku lesh është i gjatë dhe i bardhë (nganjëherë me një aluzion të bufës). Ka katër thithka.Gzofi është kafe e shkurtër dhe e kuqërremtë për të grirë në verë, por bëhet veçanërisht më e gjatë dhe më e errët në dimër, me një përzierje të qimeve kafe- gri dhe bujë; njollat ​​mund të bëhen më të dallueshme gjatë verës. Bishti është i shënuar me unaza të errëta dhe, ndryshe nga bishti i bobketit, përfundon në një majë plotësisht të zezë.Putrat, të mbuluara me lesh të gjatë dhe të trashë, mund të mbështesin gati dyfishin e peshës që putrat e një bobketin mund të mbajnë. parapamje|Ndërsa pjesët e përparme të rrëqebullit të Kanadasë janë më të shkurtër se pjesët e pasme, pjesa e pasme duket se është e pjerrët në drejtim të përparme. Vini re gjithashtu bishtin kokëfortë dhe leshin e dendur. Rrëqebulli i Kanadasë ka 28 dhëmbë,i njëjtë si në rrëqebujt e tjerë, por ndryshe nga felidët e tjerë, është me katër kanina të gjata për punksion dhe mbërthim. Ai gjithashtu ka katër dhëmbë karnasialë që e presin mishin në copa të vogla. Në mënyrë që rrëqebulli të përdorë mishrat e tij, duhet të përtyp mishin me kokën në anën e tij. Ekzistojnë hapësira të mëdha midis katër kanineve dhe pjesës tjetër të dhëmbëve, dhe premolarët e dytë të sipërm mungojnë, për të siguruar që kafshimi të shkojë sa më thellë në pre.Kthetrat janë të mprehta dhe plotësisht të tërheqshme (të afta për t'u tërhequr brenda). Putrat, të zgjeruara nga metatarsalet me hapësirë ​​të gjerë, mund të përhapen deri në 10 centimetra (3.9 in) dhe të lejojnë që rrëqebulli të lëvizë shpejt dhe me lehtësi në dëborë.
Rrëqebulli i Kanadasë ndryshon nga bobketi në mbajtjen e tufave më të gjata të veshit, një pallto gri dhe më pak të kuqe, njollë më pak të dallueshme në pallto, një bisht pak më të shkurtër krejtësisht të zi në majë sesa vetëm në anën e sipërme, dhe putra më të mëdha. Bobketi është përgjithësisht më i vogël se rrëqebulli i Kanadasë, por mund të jetë akoma i hutuar në zonat ku rrezet e tyre mbivendosen, sepse bobketët kanë tendencë të jenë më të mëdhenj në zona të tilla.Karakali ngjan me rrëqebujt në të paturit e tufa të ngjashëm në veshët. parapamje|Gjurmët e rrëqebullit të Kanadasë në Alaska, me gjurmë leshi Gjurmët e rrëqebullit të Kanadasë mund të tregojnë gjurmë të leshit që zvarritet në dëborë, dhe padët e këmbëve mund të mos jenë aq të dukshme sa e bobketit për shkak të leshit të trashë. Të dy speciet ecin me këmbën e pasme, që zakonisht ndjek këmbën e përparme, dhe shpesh nuk ndjekin një rrugë të linjës së drejtë. Hapësira, ose ndarja midis gjurmëve të së njëjtës këmbë, është 12-18 në (30-46 cm) për rrëqebullin, ndërsa ajo e bobketit ndryshon midis 5 dhe 16 në (13 dhe 41 cm). Gjurmët e rrëqebullit janë përgjithësisht më të mëdha se ato të bobketit, me përshtypje dukshëm më të madhe të leshit të vëzhgueshme. Në papastërti gjurmët e rrëqebullit janë 3–3,75 në (7,6–9,5 cm) e gjatë dhe 3,5–4,5 in (8,9–11,4 cm) e gjerë, ndërsa në dëborë ato janë më të mëdha (4,5 në (11 cm) të gjata dhe 5 në ( 13 cm) e gjerë). Zona e madhe e putrave siguron mbështetje të mirë në dëborën e butë.
Vendgjuetia me Rëndësi të Veçantë “Blinaja”
Hidrografia përbëhet  nga  përroska të vogla që gjatë verës thahen tërësisht. Janë të ndërtuara 30 penda ujëmbledhëse me qëllim të furnizimit me ujë gjatë gjithë kohës.
Rrëqebulli kanadez
Ekologjia dhe sjellja
Rrëqebulli i Kanadasë ka tendencë të jetë i natës si preja e tij kryesore, lepuri i borës. Sidoqoftë, aktiviteti mund të vërehet gjatë ditës. Rrëqebulli mund të mbulojë 8–9 kilometra (5.0–5,6 mi) çdo ditë për të vrarë prenë,duke lëvizur me 0.75–1.46 km / orë (0,47–0,91 mph). Rrëqebujt janë notarë të mirë;  një llogari regjistron një rrëqebulli duke notuar dy milje përtej lumit Yukon. Rrëqebulli i Kanadasë është një alpinist efikas dhe do të shmangej grabitqarët duke u ngjitur lart në pemë; megjithatë, ata gjuajnë vetëm në tokë. Këto rrëqebuj janë kryesisht të vetmuar, me ndërveprim minimal shoqëror, përveç lidhjes së nënave dhe pasojave të shoqërimit të përkohshëm midis individëve të gjinive të kundërta gjatë sezonit të bashkimit. Individët e të njëjtit seks në veçanti kanë tendencë për të shmangur njëri-tjetrin, duke formuar territore-një "intrasexual" strukturën sociale të ngjashme me atë të gjetur tek bobketët, kougarët, shqarthave dhe ursidëve. Agresiviteti ndërpecifik dhe kanibalizmi pasues (më i zakonshëm kur ushqimi është i pakët) janë të rralla.
Vendgjuetia me Rëndësi të Veçantë “Blinaja”
Pjesa dërrmuese e sipërfaqes pyjore (mbi 90%) janë pyje cungishte, ndërsa pjesa e mbetur e sipërfaqes janë pyje të lartë, livadhe, kullota, sipërfaqe ujore etj. Pjesëmarrja e llojeve ne vëllimin e përgjithshëm në nivel të njësisë menaxhuese dominohet kryesisht nga dushqet, ku qarri ka pjesëmarrjen më të madhe 49%, bunga 33% e më pak shparthi me 6%, po ashtu lloje të tjera fletorësh si ahu, bliri etj., zënë rreth 11% dhe pjesën e mbetur e zë pisha e zezë. parapamje Llojet më  reprezentativë  që  kultivohen  në  njësinë  menaxhuese  të  Blinaja-s,  janë  kaprolli  (Capreolus capreolus), derri i egër (Sus scrofa), dreri bri lopatë (Dama dama), derri i rëndomtë (Cervus  elaphus)  etj. Përveç llojeve  të  kultivuara  në  këtë  njësi  menaxhimi  mund  të  hasim ...
Kushtet natyrore mundësojnë kultivimin e kafshëve dhe shpezëve të egra për gjueti, që e bëjnë këtë  njësi  menaxhimi  një  lokacion  të  mirë  për  gjueti  rekreative. Blinaja përfaqëson  një lloj të mbyllur të vendgjuetisë, çka do thotë se nuk ka lëvizje të lirë të faunës së kultivuar dhe  grabitqarëve  natyror. Mungesa e  grabitqarëve  e  bën  gjuetinë  si  mjetin  kryesor  për  të  kontrolluar numrin e kafshëve apo ruajtjen e ekuilibrit biologjik, duke mos lejuar shtimin e  numrit  të  madh  të  kafshëve  mbi  ekuilibrin  biologjik  dhe  mbi  kushtet  apo  mundësitë  premtuese për ushqim dhe me këtë ruajtjen e këtij ekosistemi.
Rrëqebulli kanadez
Marrëdhënia me lepurin e dëborës
Një grabitqar specialist, rrëqebulli i Kanadasë varet shumë nga lepujt e borës për ushqim. Popullsitë e lepujve të dëborës në Alaska dhe Kanada qendrore pësojnë ngritje ciklike dhe bie — në disa raste denduritë e popullsisë mund të bien nga 2.300 për kilometër katror (6.000 / km katror) në të ulët sa 12 për kilometër katror (31 / sq mi). Si pasojë, një periudhë e mungesës së lepujve ndodh çdo 8 deri në 11 vjet. Një shembull i një cikli grabitqar të preve, ndryshimet ciklike në popullsinë e lepujve të dëborës ndikojnë ndjeshëm në numrin e grabitqarëve të tyre - rrëqebujt dhe kojotat në rajon. Kur popullsitë e lepujve bien, rrëqebujt kanë tendencë të lëvizin në zona me më shumë lepuj, dhe kanë tendencë të mos prodhojnë këlysh. Në Kanadanë veriore, bollëku i rrëqebullit mund të vlerësohet nga të dhënat e mbajtura të numrit të kapur çdo vit për leshin e tyre; regjistrimet janë mbajtur nga kompania Bay Hudson dhe qeveria kanadeze që nga vitet '30. Këto cikle janë cituar si një nga shembujt e paktë të ekuacioneve grabitqare-grabitqare Lotka-Volterra, të shkaktuara nga bashkëveprimi i tre faktorëve kryesorë - ushqimit, grabitqarit dhe bashkëveprimit shoqëror. Një studim që përfshin modelimin statistikor të marrëdhënieve interspecifike të lepurit të dëborës, speciet bimore në të cilat ushqehet dhe grabitqarët e tij (përfshirë rrëqebullin e Kanadasë) sugjeruan që ndërsa demografia e rrëqebullit varet kryesisht nga lepuri, dinamika e lepurit varet si nga specie bimore në dietën e saj dhe grabitqarët, nga të cilët rrëqebulli i Kanadasë është vetëm një. parapamje|247x247px|Rrëqebujt janë zakonisht të vetmuar me lidhje shoqërore minimale.
Perimetri i shtëpis
Rrëqebujt e Kanadasë krijojnë vargje shtëpish që ndryshojnë shumë në madhësi, në varësi të metodës së matjes. Dy metodat e zakonshme janë ekzaminimi i gjurmëve të rrëqebullit në dëborë (ndjekja e borës) dhe radio telemetria ; gjurmimi i borës në përgjithësi jep madhësi më të vogla për nivelet e shtëpive. Studimet e bazuara në gjurmimin e borës kanë vlerësuar madhësitë e rangut të shtëpisë prej 11,1–49,5 kilometra katrorë (4,3–19,1 km katrorë), ndërsa ato të bazuara në radio telemetri kanë dhënë sipërfaqen midis 8 dhe 783 kilometra katrorë (3,1 dhe 302,3 mi katrorë). Si macet e tjera, rrëqebujt e Kanadasë shënojnë aromën e tyre duke spërkatur urinën dhe duke depozituar feçe në trungje dëbore ose pemësh dhe vende të tjera të shquara brenda dhe përreth tyre.
Meshkujt kanë tendencë të zënë shkallë më të mëdha sesa femrat; për shembull, bazuar në të dhënat nga një analizë telemetrike e radios në 1980 në Minesota, vargjet shtëpiake të meshkujve mbuluan 145–243 kilometra katrorë (56–94 m sq katror), ndërsa ato të femrave mbuluan 51–122 kilometra katrorë (20–47 km mi ). Studimi përkoi me një emigrim të rrëqebujve në Minesota, ku lepujt ndodhen në numër të vogël.Në një studim tjetër radio telemetrik në 1985 në Montana, vargjet shtëpiake të meshkujve mesatarisht 122 kilometra katrorë (47 km katrorë) dhe ato të femrave mesatarisht 43.1 kilometra katrorë (16.6 mi katrorë). Në një studim në Territoret Jugperëndimore të Jugut, u zbuluan se varg individësh të gjinive të kundërta mbivendosen gjerësisht, ndërsa radhët e individëve të të njëjtit seks vështirë se përkonin. Studimi sugjeroi që individët nuk tregojnë ndonjë tendencë domethënëse për të shmangur ose përzihen me njëri-tjetrin, dhe kështu mbrojnë vetëm pasivisht gamën e tyre. Shtëpitë e grave rriten me kontratë në madhësi kur femrat kanë pasardhës për t'u kujdesur dhe të zgjerohen në madhësinë e tyre origjinale në kohën e marrjes së gjirit.
Faktorë të tillë si disponueshmëria e gjahut (kryesisht lepuri i borës), dendësia e rrëqebujve dhe topografia e habitatit përcaktojnë formën dhe madhësinë e diapazonit të shtëpisë. Studimet janë përpjekur të lidhen me bollëkun e lepurëve të dëborës në një zonë me madhësitë e shkallëve të rrëqebullit në atë zonë. Një studim i vitit 1985 tregoi se madhësia mesatare e zonave të shtëpisë u trefishua — nga 13.2 në 39.2 kilometra katrorë (5.1 në 15.1 mi km) - kur densiteti e lepujve ra nga 14.7 në 1 për hektar (5.95 në 0.40 / hektarë). Sidoqoftë, disa studime të tjera kanë raportuar përgjigje të ndryshme nga rrëqebujt në kohën e mungesës së gjahut; disa rrëqebuj nuk tregojnë ndonjë ndryshim në rangjet e tyre, ndërsa të tjerët mund të përdorin gjueti në zona të vogla, duke zënë varg të vogla shtëpish. Rrëqebujt e Kanadasë në përgjithësi nuk e lënë shtëpinë e tyre shkon shpesh, megjithëse disponueshmëria e kufizuar e preve mund të jetë një faktor mjaft i fuqishëm për të bërë që rrëqebujt të shpërndahen ose zgjerojnë rrezet e tyre.
Një studim gjenetik tregoi se linçet në periferi të një popullate, duke pasur parasysh madhësinë e tyre më të vogël dhe ndjeshmërinë më të lartë ndaj variacioneve në diapazon, përballen me më shumë vështirësi në shkëmbimin gjenetik dhe kështu tregojnë heterozigozitetmë të ulët.
Dieta dhe gjuetia
parapamje|Lepuri i dëborë, preja kryesore e rrëqebullit të Kanadasë Rrëqebulli i Kanadasë gjuan kryesisht dhe pothuajse ekskluzivisht lepurin e borës; këta lepuj përbëjnë 35 deri në 97 përqind të dietës së tyre, dhe proporkioni ndryshon sipas stinës dhe bollëkut të lepujve. Megjithatë, në kohë kur numri i lepurit bie,rrëqebujt do të përfshijë kafshët e tjera në dietën e tyre - të tilla si rosat, thëllëza, urithët, ptarmigani , ketrat e kuq ,mijntë dhe të rinjtë e thundrakëve ( , dreri brilopat dhe karibuja) - megjithëse lepujtë e borës vazhdojnë të jenë përbërësi kryesor. Rrëqebulli i Kanadasë ka tendencë të jetë më pak selektive në verë dhe vjeshtë, duke vrarë gjitarë të vegjël si një përbërës të vogël të dietës së tyre përveç lepurave. Arsyeja pas kësaj është e paqartë - mund të jetë për shkak të bollëkut më të madh të gjahut alternative, ose suksesit të zvogëluar në lepujt e gjuetisë. Një studim në Alaska zbuloi se rrëqebujt luanin një rol në zvogëlimin e popullsisë së dhelprave të kuqe, karibuve dhe deleve dall kur lepujt ishin shumë të ulët në numër. Ata konsumojnë çdo ditë 600–1.200 gram (21–42 oz) ushqim.Rrëqebujt janë raportuar edhe të ushqehen herë pas here me bar.