cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
We Could Be The Same
Kënga
Kënga në përgjithësi është shkruar dhe kompozuar nga pjestarët e maNga-s, Ferman Akgül & Evren Özdemir. Kënga në tërësi u bë e ditur më 26 shkurt, 2010 ku të bëhej publike më 3 mars, 2010.
Traktati i Paqes së Parisit i 1946-ës
Traktatet lejuar Italia, Rumania, Hungaria, Bullgaria dhe Finlanda të reassume përgjegjësive të tyre si shtete sovrane në çështjet ndërkombëtare dhe të kualifikohen për anëtarësim në Kombet e Bashkuara.
We Could Be The Same
Refreni
I’ve been loving you Don’t even know your name For just one night We could be the same No matter what they say''
Festivali Evropian i Këngës 2010
Pasi Televizioni turk zgjodhi maNga të riprezantojë Turqinë, kjo bëri arsyen që maNga me We Could Be The Same të riprezantojë Turqinë në Festivalin Evropian të këngës 2010 në Oslo. , kjo këngë në gjysëm-finale u vlerësua me vendin e parë, apo fitues i gjysëm-finales, ku dhe u kualifikua për në finale. kënga "We could be the same" ishte shumë e sukseshme dhe për këtë arsye mori vendin e dytë me rreth 170 pikë.
Traktati i Paqes së Parisit i 1946-ës
Klauzolat politike përcaktohet se nënshkruese duhet të:të marrin të gjitha masat e nevojshme për të siguruar që të gjithë personat nën juridiksionin e saj, pa dallim për shkak të racës, gjinisë, gjuhës apo fesë, gëzimin e të drejtave të njeriut dhe të lirive themelore, duke përfshirë lirinë e shprehjes, e shtypit dhe botimit, e lutje fetare, e mendimit politik dhe e takimit publik.
Nuk dënimet ishin të vizitohen në shtetas për shkak të kohës së luftës partiake për Aleatët. Çdo qeveria ndërmori për të parandaluar rishfaqjen e organizatave fashiste apo çfarëdo të tjerët,qoftë politike, ushtarake ose gjysmë-ushtarake, qëllimi i të cilit është që të privojnë popullin e të drejtave të tyre demokratike.
Veçanërisht në Finlandë, dëmshpërblime dhe diktuar rregullimin e kufirit ishin perceptuar si një padrejtësi e madhe dhe një tradhëti nga ] Perëndimor] [[Power (ndërkombëtar)|Powers, pas simpati Finlandë kishte marrë nga Perëndimi gjatë sovjetik-iniciuar Lufta e Dimrit e 1939-1940. Megjithatë, kjo simpati ka qene gerryer nga koncesionet e Finlandës për të nazistëve në Gjermani dhe përgjigje agresive e Finlandës për bombardimet ajrore sovjetike të 18 qyteteve finlandez më 25 qershor 1941, duke filluar nga Vazhdimi Luftës, gjatë së cilës Finlandë ka mbajtur një rrip të gjerë të territorit të Bashkimit Sovjetik 1941-1944 zënë. Pranimet Bashkimi Sovjetik e territorit u bazuar në Moskë armëpushim nënshkruar në Moskë më 19 shtator, 1944 dhe rezultoi në një shtrirje të pranimet në Traktati i Paqes në Moskë (1940) që i dha fund Luftës së Dimrit.
Reparacionet e luftes
Problemi i Reparacioneve te Luftes tregoi se ishte nje nga problemet me te veshtire te pas-luftes. Bashkimi Sovietik, vendi me i demtuar prej luftes kerkoi shumat maksimale te demshperblimit prej vendeve humbese, pervec Bullgarise, qe konsiderohej vendi me i afert nder to.
Ne rastin e Rumanise dhe Hungarise shumat qe duheshin paguar qene te larta dhe te panegociueshme.
Finlanda ishte i vetmi vend i rreshtuar i cili i ka paguar plotesisht reparacionet. Rumania ne fund te fundit pagoi rreth 2 billion USD ne mallra dhe para. Vendi ishte nen bashkimin Sovjetik deri me 1958.
USD 360,000,000 nga Italia
·        USD 125,000,000 per Jugosllavine
·        USD 105,000,000 per Greqine
·        USD 100,000,000 per Bashkimin Sovietik
·        USD 25,000,000 per Etiopine
·        USD 5,000,000 per Shqiperine
·
USD 300,000,000 nga Finlanda per Bashkimin Sovietik
Kantoni Ancerville
Kantoni Ancerville (frëngjisht: Canton d'Ancerville) është një kanton në departamentin Meuse, rajonin Lorraine në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Ancerville. Ka sipërfaqe 200.7km2 dhe popullsi 9741 banorë.
Traktati i Paqes së Parisit i 1946-ës
Reparacionet e luftes
USD 300,000,000 nga Hungaria
·        USD 200,000,000 per Bashkimin Sovietik
Kantoni Ancerville
Përbërja aktuale
Kantoni Ancerville aktualisht përbëhet nga 17 komuna.
Traktati i Paqes së Parisit i 1946-ës
Reparacionet e luftes
·        USD 100,000,000 per Cekosllovakine dhe Jugosllavine
104 p.e.s.
Mbi vitin 104 p.e.s..
Traktati i Paqes së Parisit i 1946-ës
Reparacionet e luftes
USD 300,000,000 nga Rumania per Bashkimin Sovietik
·        USD 45,000,000 per Greqine
·        USD 25,000,000 per Jugosllovakine
Renia e Bashkimit Sovietik nuk ka sjellur rishikime te demshperblimeve te Konferences edhe pse luftrat e ish-Jugoslllavise kane sjellur ndryshime te medha ne kufijte e ballkanit.
Thirrë
Thirra është një fshat në komunën Fan në rrethin e Mirditës të Shqipërisë.
Shine
Shine mund të referohet në:
Sang
Sangu është një fshat në komunën Fan në rrethin e Mirditës të Shqipërisë.
L'Arboç
L'Arboç është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Baix Penedès, të provincës Tarragona, në Katalonia.
Lidhje të jashtme
L'Arboç
Kantoni Amou
Kantoni Amou (frëngjisht: Canton d'Amou) është një kanton në departamentin Landes, rajonin Aquitaine në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Amou. Ka sipërfaqe 186.57km2 dhe popullsi 7441 banorë.
Anastasi II
Papa Anastasi II ( l. ?, Roma - v. 19 nëntor 498, ) ishte papa i 50 i Kishës Katolike. Shërbeu si papë që nga zgjedhja e tij më 24 nëntor 496 dhe deri më 19 nëntor 498. Paraardhës i tij ishte papa Gelasi I, ndërsa pasardhësi papa Simaku.
Kantoni Amou
Përbërja aktuale
Kantoni Amou aktualisht përbëhet nga 16 komuna.
Reparacionet e luftës
Dëmshpërblime të Luftës të bëjë me kompensimin monetar për qëllim për të mbuluar dëmet apo lëndim gjatë një lufte. Në përgjithësi, dëmshpërblime të luftës termi i referohet parave ose mallrave, dhe jotransferet e pronës apo aneksimin e tokës.
Përpara Luftës se pare botërore
Roma i imponoi dëmshpërblime të mëdha  Kartagjenas pas Luftës së parë Punike dhe Luftës së dytë Punike.
Traktate të pabarabarta firmosur nga Dinastia Qing në Kina, Japonia, Korea, Siam, Persia, Perandoria Osmane, Afganistani dhe vendet të tjera në shekullin e nëntëmbëdhjetë përfshinë pagesat e dëmshpërblimeve për fuqitë fitimtare perëndimore, kryesisht Mbretëria e Bashkuar, Francë edhe Rusia, dhe me vene Japonia.
Pas Lufta Franco-Prusiane, në përputhje me kushtet e Marrëveshjes se Frankfurtit (1871) (10 Maj 1871), Franca ishte i detyruar të paguajë një dëmshpërblim të luftës nga pesë miliardë franga ari në pesë vjet. Trupat gjermane kanë mbetur në disa pjesë të Francës deri këste e fundit të dëmshpërblim ishte paguar në shtator 1873, para datës të detyruar..
Lufta e Pare Botërore
Gjermania pranoi te paguante reparacione 132 bilion marka ari Triple Ententene Traktatin e Versailles.
Bulgaria pagoi reparacione 2,25 bilion frang ari (90 milion pounds) për Entente, në përputhje me Treaty of Neuilly.
Evropa
Pas Luftës së Dytë Botërore, ne baze te konference Potsdam mbajtur midis 17 gusht dhe 2 gusht 1945, Gjermania duhej ti paguante Allies 20 bilion USD kryesisht ne maqineri, manufacturing plants. Reparationet per Bashkimit Sovjetik u ndaluan me  1953. Përveç kësaj, në përputhje me të rënë dakord mbi politikën e de-industrializimit dhe pastoralization e Gjermanisë, numër i madh i fabrikave civile janë shkatërruar për transportit në Francë dhe Mbretërinë e Bashkuar, ose thjesht shkatërruar. Çmontimi në perëndim ndalur në vitin 1950. In the end, war victims in many countries were compensated by the property of Germans that were expelled after World War II. Beginning immediately after the German surrender and continuing for the next two years, the United States pursued a vigorous program to harvest all technological and scientific know-how as well as all patents in Germany. Historian John Gimbel, in his book Science Technology and Reparations: Exploitation and Plunder in Postwar Germany, states that the "intellectual reparations" taken by the U.S. and the UK amounted to close to $10 billion dollars. German reparations were partly to be in the form of forced labor. By 1947, approximately 4,000,000 German POW's and civilians were used as forced labor (under various headings, such as "reparations labor" or "enforced labor") in the Soviet Union, France, the UK, Belgium and in Germany in U.S run "Military Labor Service Units".
Në përputhje me Traktati i Paqes se Paris i 1946-es, Italia u pajtua të papguaj reparacione rreth 125 milion USD Jugosllavise, US$105 million Greqise, US$100 million to the Soviet Union, US$25 million  Etiopise, and US$5 million to Shqipëria. Finlandapranoi te paguaj reparacionet reth US$300 million Bashkimit Sovjetik.
Hungary agreed to pay reparations of US$200 million to the Soviet Union, US$100 million to Czechoslovakia and Yugoslavia. Romania agreed to pay reparations of US$300 million to the Soviet Union. Bulgaria agreed to pay reparations of $50 million to Greece and $25 million to Yugoslavia.
According to the articles of these treaties, the value of US$ was prescribed as 35 US dollars to one troy ounce of pure gold.
Japoni
Në përputhje me Treaty of Peace with Japan and the bilateral agreements, Japan agreed to pay around 1 trillion and 30 billion yen. For countries that renounced any reparations from Japan, it agreed to pay indemnity and/or grants in accordance with bilateral agreements.
Qeveria e Shteteve te BAshkuara officially apologized for the Japanese American internment during World War II in the 1980s and paid reparations.
Kritika
The main criticisms of war reparations have historically been:
John Maynard Keynes claimed that overall influence on the world economy would have been disastrous.
Some critics hold that war reparations were an indirect, but major, cause of World War II. After the end of World War I, the 1919 Treaty of Versailles imposed heavy war reparations upon Germany. Some claim these reparations payments exacerbated German economic problems, and the resulting hyperinflation ruined the chances of the Weimar Republic with the public and allowed the rise of the Nazi Party and Adolf Hitler. After the Franco-Prussian War, the amount of reparations amount was set at a fixed value. Moreover, the post-World War I amount was subject to frequent recalculations, which encouraged Germany to obstruct payments. Eventually, all payments were cancelled after Hitler rose to power.
The experience of the post-World War I reparations led to the post-World War II solution, where winning powers were supposed to take reparations in machines and movable goods from the defeated nations, as opposed to money.
Reparacione te fundit
After the Gulf War, Iraq accepted United Nations Security Council resolution 687, which declared Iraq's financial liability for damage caused in its invasion of Kuwait. The United Nations Compensation Commission ("UNCC") was established, and US$350 billion in claims were filed by governments, corporations, and individuals. Funds for these payments were to come from a 30% share of Iraq's oil revenues from the oil for food program. It was not anticipated that US$350 billion would become available for total payment of all reparations claims, so several schedules of prioritization were created over the years. The UNCC says that its prioritization of claims by natural people, ahead of claims by governments and legal people, "marked a significant step in the evolution of international claims practice."
Payments under this reparations program continue; as of July 2004, the UNCC stated that it had actually distributed US$18.4 billion to claimants.
There have been attempts to codify reparations both in the Statutes of the International Criminal Court and the UN Basic Principles on the Right to a Remedy and Reparation for Victims.
Kantoni Orléans-La Source
Kantoni Orléans-La Source (frëngjisht: Canton d'Orléans-La Source) është një kanton në departamentin Loiret, rajonin Région Centre në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Orléans. Ka sipërfaqe 6.1km2 dhe popullsi 18941 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Orléans-La Source aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
Shine (Eurosong 2010)
Shine është këngë nga Sofo Nizharadze, e shkruar dhe kompozuar nga Hanne Sørvaag, Harry Sommerdahl dhe Chistian Leuzzi. Shine do riprezantohet nga Sofo dhe do riprezantojë Gjeorgjinë në Festivalin Evropian të Këngës 2010 apo Eurosong 2010 që do mbahet në Oslo.
Vitet 80
Mbi vitet 80.
1950 Çmimi i madh i Zvicrës
Gara e vitit 1950 mbajtur në Zvicër ishte Formula 1 garë që u mbajt më 4 qershor, 1950 në Bremgarten kjo ishte gara e katërt e sezonit të atij viti.
Gara
Gara e katërt u zhvillua vetëm tri javë pasi që kishte filluar sezoni në Silverstone për çmimin e Anglisë. Edhe njëhere kjo garë ishte një luftë e vërtetë në mes ekipit Alfa Romeo për të cilën garonte Giuseppe Farina, Juan Manuel Fangio dhe Luigi Fagioli dhe ekipit Scuderia Ferrari për të cilën garonte Alberto Ascari, Luigi Villoresi, Raymond Sommer dhe Peter Whitehead. José Froilán González ishte jasht garimit pas djegjeve që mori si rezultat i aksidentit në xhiron e parë në garën për çmimin e Monakos. Gjithashtu edhe piloti i Maseratit Franco Rol ishte jasht garës për shkak të ndeshtjes që pati.
102 p.e.s.
Mbi vitin 102 p.e.s..
Materializmi
Materializmi është pikëpamje filozofike dhe ideore sipas të cilës materia është primare në çdo aspekt sidomos në aspektin ontologjik. Materializmi është alternativë dhe e kundërta e idealizmit. Ky i fundit në kundërshtim me materializmin, pohon se ideorja (qoftë në aspektin objektiv qoftë në aspektin subjektiv) është primare.
Materializmi është i lidhur ngushtë me ateizmin. Kështu që të jesh materialist nënkupton në mënyrë indirekte apo direkte se je ateist. Materializmi hedh poshtë çdo pikëpamje dhe mundësi të ekzistencës së ndonjë bote imateriale-transcendentale apo mbinatyrore. Kështu materialistët mohojnë ekzistencën e zotit apo çfarëdo entiteti tjetër mbinatyror, imaterial. Megjithatë Baruh de Spinoza ishte filozof materialist, ai besonte në ekzistencën e zotit, por nuk e konceptonte zotin si një qenie mbinatyrore dhe imateriale, por natyrën dhe zotin i konsideronte identike. Kjo pikëpamje sipas të cilës zoti dhe natyra janë një quhet panteizëm.
Materialistët më të njohur në historinë e ideve filozofike janë : në antikitet Talesi, Anaksimeni, Herakliti, Demokriti, Epikuri, Lukreci etj ; në kohën e re ndër materialistët më të njohur janë : Tomas Hobsi, Frensis Bekoni, Baruh de Spinoza etj. Ndërkohë në epokën bashkëkohore ndër materialistët më të njohur janë Ludvik Fojerbahu, Karl Marksi, Fridirich Englesi, Vladimir Iliq Lenini, Vitgenshtajni, Raselli etj.
Ylli Hoxhaj
Ylli Hoxhaj lindi në Xhanaj të Përmetit më 1942.
Shkollën fillore e bëri në  Mërtinj e uniken në Këlcyrë. Mësimet e mesme i përfundoi në pedagogjiken “Pandeli Sotiri” Gjirokastër. Është diplomuar në Universitetin e Tiranës, në degën  gjuhë-letërsi. Ka punuar mësues në shkollat e mesme Përmet dhe Këlcyrë dhe për disa vjet edhe në Kabinetin Pedagogjik të rrethit me detyrën  e metodistit dhe të drejtorit. Ka kualifikimin pasuniversitar për pedagogji-psikologji.
Shkruan poezi, studime letrare, pedagogjike e historike. Është autor i studimit pedagogjiko-sociologjik ”Profile” dhe i vëllimit poetik “Baladë pa mite.”
Hebë
Heba është një fshat në komunën Fan në rrethin e Mirditës të Shqipërisë.
Simaku
Papa Simaku ( l. ?, Sardenja - v. 19 korrik 514, ) ishte papa i 51 i Kishës Katolike. Shërbeu si papë që nga zgjedhja e tij më 22 nëntor 498 dhe deri më 19 korrik 514. Paraardhës i tij ishte papa Anastasi II, ndërsa pasardhësi papa Hormizda.
Pllaka e ofsetit
Pllaka e ofsetit është forma e shtypit për shtypin e rrafshët (ofset). Materiali i cili përdoret për pllakë është alumini, hekuri çeliku, bakuri, bakuri me shtresë galvanike, nikeli, kromi por edhe materialet nga letra dhe masat plastike. Trashësia e pllakës për formate të vogla, të mesme dhe të mëdha është nga 0,5 - 0,8 mm. Sipërfaqja e saj është e shtresuar me shtresë fotoreaguese në të cilën me anë të ndriçimit kopjohet modeli (filmi) i cili duhet të shtypet. Dhe pas disa proceseve të punës (zhvillimi, larja me shiring uji, korrigjimi, gomimi, terja, etj.) ajo montohet në cilindrin bazë në makinë të ofsetit.
Lanjarón
Lanjarón është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Alpujarras, të provincës Granada, në Andalusia. Lanjarón ka 3908 banorë (2008), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 60.38 km2.
Lidhje të jashtme
Lanjarón
Kantoni Castets
Kantoni Castets (frëngjisht: Canton de Castets) është një kanton në departamentin Landes, rajonin Aquitaine në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Castets. Ka sipërfaqe 607.33km2 dhe popullsi 10325 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Castets aktualisht përbëhet nga 10 komuna.
Mayuko Aoki
Mayuko Aoki (青木 麻由子 Aoki Mayuko) ka lindur më 17 dhjetor 1975 në Koçi, Japoni dhe është një dubluese japoneze (seiyu). Puna e saj e mirëfilltë përfshin dublime filmash anime dhe lojërash vizuale. Ajo gjithashtu ishte këngëtarja e këngës së katërt Yuna, e Final Fantasy X-2 Vocal Collection.
Puna e Saj si Dubluese
Lojëra vizuale:
Modele për personazhe lojërash vizuale:
Anime:
Thani Naqo
Thani Naqo ka lindur në vitin 1953, në Ziçisht të rrethit Korçë. Diplomuar ekonomist i lartë, ka mbaruar kursin pasuniversitar në Institutin e lartë të Arteve Tiranë në degën e skenarit kinematografik. Jeton në Florida të SHBA-së që nga viti 1997.
=Botimet=
Tregime e novela:
Shtëpia e përgjumur - 1977
Kabina e kuqe - 1985
Vatra njerëzore - 1987
Skenar i filmit artistik:
"Përsëri pranverë"
Roman "Përgjumje iluzionesh" - 2006
Libra me poezi:
Fate paralele - 2007
Çapkënët e mëhallave të botës - 2008
Simfonitë e stinëve - 2009
Peshku
Një peshk është çdo anëtar i një grupi paraphyletic organizmash që përbëhet nga të gjitha kafshët ujore me velëza craniate që nuk kanë gjymtyrë me shifra. Të përfshira në këtë përkufizim janë hagfish-ë e gjallë, lampreys (peshq pa nofulla), peshqit kërcor dhe kockëmadhenj, si dhe grupet e ndryshme të ngjashme që janë zhdukur. Shumica e peshqve janë ectothermic ("me gjak të ftohtë"), duke lejuar temperaturat e tyre të trupit të ndryshojnë sipas temperaturës së ambientit, edhe pse disa nga notuesit aktive të mëdhenj si Peshkaqen i bardhë dhe Tuna mund të mbajnë një temperaturë të lartë në bredësi të trupit.
Ato mund të gjenden pothuajse ne të gjitha mjediseve ujore, nga rrjedhat malore të lartë (p.sh char dhe një lloj peshk i vogël ) në thellësitë e pafundmë dhe madje edhe në zonat hadal të oqeaneve të thella (p.sh. gulpers dhe anglerfish). Në 32.000 specie, peshku ekspozon speciet me diversitet më të madh se çdo grup tjetër i kurrizorëve.
Peshqit janë një burim i rëndësishëm për njerëzit në mbarë botën, veçanërisht si ushqim. Peshkatarët dhe tregtarët gjuajnë peshk në peshkime të egra ose në fermat e tyre, në pellgje ose me kafaze në oqeane. Ata kapen edhe nga peshkatarët rekreative, të cilët i mbajnë si kafshët shtëpiake, peshkatarë që i rrisin vetë, apo të ekspozuar në akuariume publike. Peshku ka pasur rol në kulturë përmes epokave, duke shërbyer si hyjni, simbole fetare, si dhe të subjekte të artit, libra dhe filma.
Për shkak se termi peshk është përkufizuar negativisht, dhe përjashton tetrapods (dmth. amfibet, zvarraniket, zogjt dhe gjitarët), të cilët i vijnë nga e njëjta origjinë, është paraphyletic , dhe nuk është konsideruar si një grupim i duhur në biologjinë sistematike. Termi tradicionale peshqit (edhe ichthyes) është konsideruar si një tipologjike, por jo një klasifikim phylogenetic.
Organizmat më të hershme që mund të klasifikohen si peshq ishin trup-butët chordates që së pari u shfaq gjatë periudhës Kambriane. Edhe pse ata nuk kishin një shpinë të vërtetë, ata posedonin notochords të cilat iu mundësojnë të jetë më të shkathët se sa homologët e tyre invertebrore. Peshku do të vazhdojë të zhvillohet përmes epokën Paleozoic, diversifikimi në një shumëllojshmëri të gjerë të formave. Shumë peshq të epokës Paleozoic kanë zhvilluar forca të blinduara të jashtëm për tu mbrojtur nga grabitqarët. Peshku i parë me nofullat u shfaq në periudhën Slurian, pas së cilës shumë (të tilla si peshkaqenë) u bënë grabitqarë të frikshëm detare dhe ku pre nuk ishin vetëm arthropods (insektet).
Evolucioni
Peshqit nuk përfaqësojnë një grup monophyletic, dhe për këtë arsye " evolucioni i peshkut " nuk është studiuar si një ngjarje e vetme.
Peshk i hershëm nga të dhënat fosile, janë të përfaqësuar nga një grup i vogël, jawless(pershk pa nofulla), peshqit "e blinduar" të njohur dhe si Ostracoderms. Peshqit Jawless janë kryesisht të zhdukur. Peshqit e parë me nofulla janë gjetur në fosilet Placodermi. Diversiteti i kurrizorëve me nofulla Jawed mund të tregojë avantazhin e evolucionit një gojë me nofulla. Nuk është e qartë nëse përparësia e një nofull varet nga forca e madhe kafshuese, përmirësuimi i frymëmarrjes, ose kombinim i faktorëve.
Peshqit mund të kenë evoluar nga një krijesë e ngjashme me një shiringë si koral Detit, larvat e të cilit ngjajnë me peshqit primitiv në një mënyrë të rëndësishme. Paraardhësit e parë të peshkut mund të kenë mbajtur formën e larvave në moshën e rritur, edhe pse ndoshta e kundërta është e vërtetë.
Drini i Bardhë
parapamje|Burimi i Drinit të Bardhë, 2016.
Drini i Bardhë është lum që përshkon pjesën perëndimore të Kosovës, respektivisht Rrafshin e Dukagjinit. Drini buron rrëzë malit të Rusolisë nga gurra e shpellës së Radavcit, në 586 m lartësi mbidetare, ku krijon edhe një ujëvarë të bukur, para se të zbresë në rrafsh dhe bashkohet afër qytetit të Kukësit me Drinin e Zi për të formuar Drinin që në antikë njihet më emrin Drillon. Sasia e burimit arrin 30 m3 në sekondë, ku krijon edhe një ujëvarë të lartë prej 30 m. Sipërfaqja e ujëmbledhësit të Drinit të Bardhë në Kosovë është 4265 km2. Ka regjim mesdhetar, me maksimum në mars dhe nëntor, e minimum në maj dhe shtator. Në territorin e Kosovës, Drini gjarpëron për 122 km në drejtimin veri-jug. Ai mbledhë me vete edhe ujërat e Lumbardhit të Pejës, Erenikut, e Lumbardhit të Prizrenit. Me një madhësi prej 4,646 km², baseni i Drinit është më i madhi nga katër basenet ujëmbledhëse të Kosovës.
Peshku
Taksonomia
Klasifikimi tradicional i peshqve ndahet në tri klasa ekzistues, dhe me format e zhdukura, ndonjëherë të klasifikuara brenda pemës, ndonjëherë si klasat e tyre:
Skema e mësipërme është hasur më së shpeshti në punët jo-specialiste dhe të përgjithshme. Shumë nga grupet e mësipërme janë paraphyletic, Agnathans janë stërgjyshët e Chondrichthyes, të cilët rritën Acanthodiians, paraardhësit e Osteichthyes. Me ardhjen e nomenklaturës phylogenetic, peshqit janë ndarë deri në një skemë më të detajuar, si në grupet kryesore të mëposhtme:
† - tregon një taksoni të zhdukur
Grupet e ndryshme të peqshve përbëjnë më shumë se gjysmën e specieve kurrizore. Ka pothuajse 28,000 specie të njohura, nga të cilët pothuajse 27.000 janë peshq kockëmadhenj, me 970 peshkaqenë, rays, chimeras dhe rreth 108 hagfish dhe lampreys. Një e treta e këtyre llojeve janë brenda nëntë familjet më të mëdha. Nga më e madhja tëk më e vogla, këto familje janë Cyprinidae, Gobiidae, Cichlidae, Characidae, Loricariidae, Balitoridae, Serranidae, Labridae, dhe Scorpaenidae. Rreth 64 familje janë monotypic, që përmbajnë vetëm një specie. Përgjithsisht speciet ekzistuese që mund të rriten deri në 32,500.
Diversiteti
Termi "peshq" saktësisht përshkruan çdo craniate jo-tetrapod ( p.sh. një kafshë me një kafkë dhe në shumicën e rasteve me një shtyllë ) që ka gushë gjatë gjithë jetës dhe gjymtyrët e të cilit, nëse ka, janë në formën e pendëve. Për dallim nga grupime të tilla si zogj apo gjitarë, peshqit nuk janë një clade e vetme, por një koleksion paraphyletic taxa, duke përfshirë peshqit Hag, lampreys, peshkaqenë, coelacanths, dhe lungfish. Në të vërtetë, lungfish dhe coelacanths janë të afërm të ngushta të tetrapods (si gjitarët, zogjtë, amfibët, etj) se sa nga peshqit e tjerë të tillë si peshkaqenët, kështu që paraardhësi i fundit i përbashkët i të gjitha peshqve është edhe paraardhës i tetrapods. Si grupet paraphyletic nuk janë më të njohur në biologjinë sistematike moderne, përdorimi i termit "peshq" si grup biologjike duhet të shmanget.
Shumë lloje të kafshëve ujore zakonisht të referuara si " peshq " nuk janë peshq në kuptimin e dhënë më lartë; shembuj përfshijnë butak, sepje, yllët e detit, karavidhet dhe kandilë e detit. Kohë më parë, edhe biologët nuk ka bërë dallime - historianët natyrore të shekullit të gjashtëmbëdhjetë klasifikuan balenat, amfibet, krokodilat, edhe hippopotamuses, si dhe një mori të jovertebrore ujore, si peshq Megjithatë, sipas përkufizimin më lart, të gjithë gjitarët, përfshirë cetaceans si balenat dhe delfinët, nuk janë peshq. Në disa kontekste veçanërisht në akuakulturë, peshqit e vërtetë janë të referuara si finfish (ose peshk me pendë ) për ti dalluar ata nga këto kafshë të tjera.
Një peshk tipik është ectothermic, ka një trup të strukturuar për not të shpejtë, ekstrakton oksigjen nga uji duke përdorur gushën apo një organ frymëmarrjes për të thither oksigjenin atmosferik dhe ka dy grupe të çiftëzuara pendësh, zakonisht ka një ose dy ( rrallë tre ) pendë dorsal, një pendë anale, dhe një pendë si bisht, ka nofullat, ka lëkurë që është e mbuluar zakonisht me luspa, ku hedh vezët.
Çdo kriter ka përjashtime, Tuna, peshku shpatë, dhe disa lloje peshkaqenësh tregojnë disa përshtatje, ata mund të ngrohin trupat e tyre në mënyrë të konsiderueshme mbi temperaturën e ambientit me ujë. Trajektorja dhe performancën në not, varion nga peshq të tilla si toni, salmoni, dhe jacks që mund të mbulojnë 10 - 20 gjatesi trupi për sekondë në lloje të tilla si ngjalat që notojnë jo më shumë se 0,5 - gjatësisë së trupit në sekondë. Shumë grupe peshqish të ujërave të ëmbla ekstraktojnë oksigjen nga ajri, si dhe nga uji duke përdorur një shumëllojshmëri strukturash të ndryshme. Lungfish kanë mushkëri të ngjashme me ato të tetrapods, gouramis kanë një strukturë të quajtur organi labirint që kryen një funksion të ngjashëm ndërsa shumë mustak të tilla si Corydoras nxjerrin oksigjenit nëpërmjet zorrëve ose stomakut. [ 16 ] Forma e trupi dhe vendosja e pendëve është shumë e ndryshueshme, që mbulon forma të tilla jo-peshq si seahorses, pufferfish, anglerfish dhe gulpers. Në mënyrë të ngjashme, sipërfaqja e lëkurës mund të jetë e zhveshur ( si në ngjalat moray ), ose e mbuluar me luspa të një shumëllojshmërie të ndryshme zakonisht të përcaktuara si placoid ( tipike e peshkaqenit), cosmoid ( lungfish fosile dhe coelacanths ), ganoid ( të ndryshme peshq fosil por edhe që jetojnë gars dhe bichirs ), cycloid, dhe ctenoid ( këto dy të fundit janë gjetur tek peshqit me kockë të madhe ).
Më shumë se 5.600 lloje peshqish banojnë vetëm në freshwaters Neotropical, peshqit Neotropical përfaqësojnë rreth 10 % të të gjitha llojeve kurrizor në Tokë. Faqet e përjashtimisht ka pasur në pellgun e Amazon, si Cantão State Park, mund të përmbajë më shumë specie të peshqve të ujërave të ëmbla se në të gjithë Evropën.
Frymemarrja me gushë
Shumica e gazrave, peshqit i këmbejnë duke përdorur gushë në të dyja anët e fytit. Gusha përbëhet nga struktura të fijëzuara të quajtura filamente. Çdo fije e hollë përmban një rrjet kapilar që siguron një zonë të madhe sipërfaqe për shkëmbimin e oksigjenit dhe dioksidit të karbonit. Peshqit këmbejnë gazrat duke tërhequr ujin e pasur me oksigjen me gojën e tyre dhe duke e pompuar atë mbi gushë. Në disa peshq, gjaku kapilar rrjedh në drejtim të kundërt në ujë, duke shkaktuar shkëmbimin kundërrymë. Gusha shtyn ujin me oksigjen të varfër nëpërmjet hapjeve në anët e faringut. Disa peshq, si peshkaqenë dhe lampreys, posedojnë hapje të shumta në gushë. Megjithatë, peshqit kockëmëdhenj kanë një hapje të vetme gushe në çdo anë. Kjo hapje është e fshehur nën një mbulesë mbrojtëse e quajtur operculum.
Bichirs e rinj kanë gushë të jashtme, një tipar shumë primitive që ata ndajnë me amfibët e larvave.
Peshqit e disa grupeve mund të jetojnë jashtë ujit për periudha të gjata kohore. Peshqit amfibë të tilla si mudskipper mund të jetojnë dhe të lëvizin në tokë deri në disa ditë ose të jetojnë me oksigjen të varfëruar në ujë të ndenjur. Shumë peshq të tillë mund të marrin frymë në ajër nëpërmjet një shumëllojshmërie mekanizmash. Lëkura e ngjalave anguillid mund ta thithin oksigjen direkt. Zgavëra e gojës e ngjalave të detit mund të thithi ajër. Mustakët e familjeve Loricariidae, Callichthyidae dhe Scoloplacidae thithin ajrin përmes trakteve të tyre të cilat ndihmojnë tretjen e ushqimit. Frymarrja e ajrit është kryesisht e përdorur nga peshqit që banojnë cekët, ujërat sezonale ndryshueshme ku përqendrimi i oksigjenit të ujit mund të ulet në mënyrë sezonale. Peshqit e varur vetëm në oksigjenin e tretur, të tillë si purtekë dhe cichlids, ju merret shpejt fryma, ndërsa me ajër frymëmarrësit mbijetojnë për shumë më gjatë, në disa raste në ujë që është pak më shumë se baltë e lagësht.
Qarkullimi i gjakut
Peshqit kanë një sistem të qarkullimit të gjakut të mbyllur. Zemra pompon gjakun në një lak të vetme në të gjithë trupin. Në shumicën e peshqve, zemra përbëhet nga katër pjesë, duke përfshirë dy dhoma, një hyrje dhe dalje. Pjesa e parë është venosus sinus, një qeskë mur-hollë që mbledh gjaku nga venat e peshkut para se ta lejoj atë të rrjedhë në pjesa e dytë, në atrium, e cila është një dhomë e madhe muskulare. Atrium shërben si një paradhomë me një drejtim, dërgon gjak në pjesën e tretë, në barkushe. Barkushja është një tjetër dhomë e mur-trashë muskulor dhe pompon gjak, në fillim në pjesën e katërt, bulbus arteriosus, një tub i madh dhe pastaj në zemra. Bulbus arteriosus lidhet me aortës përmes të cilave gjaku rrjedh në gushë për oxygenation.
Aparati tretës
Nofullat i lejojnë peshqit të hanë një shumëllojshmëri të gjerë të ushqimit, duke përfshirë bimët dhe organizmat e tjerë. Peshqit hanë ushqim përmes gojës dhe e coptojnë atë poshtë në ezofag. Në stomak, ushqimi më tej është tretur dhe shumë peshq e përpunojnë në njëformë të quajtur caeca pilorike, e cilat ka enzima që ndihmon tretjen e ushqimit dhe thithjen e lëndëve ushqyese. Organet si të mëlçisë dhe pankreasit shtojnë enzima dhe kimikate të ndryshme, gjatë kohës që lëviz ushqimi përmes traktit digjestiv. Zorra përfundon procesin e tretjes dhe absorbimit e lëndëve ushqyese.
Sekretimi
Ashtu si me shumë kafshëve ujore, shumica e peshqëve, lirojnë mbeturinat e tyre azotike si amoniak. Disa prej mbetjeve përhapen nëpër gushë. Mbeturinat e gjakut janë të filtruar nga veshkat. Peshqit e detit kanë tendencë për të humbur ujin për shkak të osmozë. Veshkat e tyre kthehejnë ujin në trup. E kundërta ndodh me peshqit e ujërave të ëmbla: ata kanë tendencë për të fituar ujë në mënyrë osmotica. Veshkat e tyre prodhojnë urinë të holluar për sekretim. Disa peshq kanë përshtatur posaçërisht veshkat që ndryshojnë funksion, duke i lejuar ata për të lëvizur nga ujërave të ëmbla në det.
Sistemi nervor qëndror
Peshqit kanë tru mjaft të vogël që lidhet me madhësinë e trupit në krahasim me kurrizoret e tjerë, një e pesëmbëdhjetë e masës trupore të një zogu me madhësi të ngjashme ose gjitar. Megjithatë, disa peshq kanë tru relativisht të madh, veçanërisht mormyrids dhe peshkaqenët
Midbrain ose mesencephalon përmbajnë dy lobe optike. Këto janë shumë të mëdha në ato lloje që gjuajnë me sytë, të tilla si trofta e ylbertë dhe cichlids.
Sistemi pamorë
Sistemi pamorë është një sistem i rëndësishëm ndijor për shumicën e llojeve të peshqve. Sytë e peshqve janë të ngjashme me ato të kurrizorëve tokësore si zogjve dhe gjitarëve, por kanë një lente më sferike. Retina e tyre në përgjithësi ka dy qeliza shufra dhe qeliza kon (për scotopic dhe vizion photopic), dhe shumica e specieve kanë shikim me ngjyra. Disa peshq mund të shohin ultravjollcë dhe disa mund të shohin dritë të polarizuar.
Sistemi dëgjimor
Dëgjimi është një sistem i rëndësishëm ndijor për shumicën e llojeve të peshqve. Peshqit për të dëgjuar përdorin linjat e tyre anësore dhe veshët.
Kapaciteti për dhimbje
Eksperimentet e bëra nga William Tavolga dëshmojnë se peshqit kanë dhimbje dhe frikë.
Homeothermia
Edhe pse shumica e peshkqve janë ekskluzivisht ectothermic, ka përjashtime.
Disa lloje peshqish mbajnë temperaturë të lartë të trupit. Teleosts endotermik ( peshku kockëmadh ) janë të gjitha në nënrend Scombroidei dhe përfshijnë billfishes, Tunas dhe një lloje të skumbri " primitive " (Gasterochisma melampus). Të gjithë peshkaqenët në familjen Lamnidae - MAKO shortfin, të bardhë, porbeagle dhe peshkaqeni salmon janë endotermik dhe provat tregojnë tipar që ekziston në familje Alopiidae( peshkaqenë shirës ).
Sëmundjet
Ashtu si kafshët e tjera, peshqit vuajnë nga sëmundjet dhe parazitët. Për të parandaluar sëmundje ata kanë një shumëllojshmëri mbrojtjeje.
Izvori (Likovë)
Izvor, (Извор/Izvor) ёshtё fshat nё komunën e Likovës, Maqedoni.
Gjeografia
Izvori është fshat malor dhe shtrihet në lartësi mbidetare rreth 880 metra.
Toponime
BIRA UKIT - është vrimë në kodër, ku kanë qëndruar ujqit. ÇARRISHTE - mal ku rritet druri i qarrit. ÇESHMA IZVORIT - burim që ka marrë emrin e fshatit. GURI VELIS - kompleks arash, afër tyre gjendet guri me një madhësi të madhe, nuk dihet se kush ishte Veliu. GURI PIC - gur i madh që në krye ka formën e majës, pic = majë. JEZERI POSHTËM - kodër. JEZERI EPËRM - vend në bjeshkë me gurë, gurinë. FERRISHTE - lëndinë me shkurre të ndryshme, që dalin vetvetiu nëpër vende të papunuara. KRONI AJDUÇVE - krua me rrjedhje të madhe uji. KRONI FTOFT - burim që ka ujin shumë të ftohtë, meqë nuk i bien rrezet e diellit. KRONI HAZIRIT - krua që e kishte hapur Haziri. KRONI AVDULIT - mal ku gjendet ky krua, që është emërtuar sipas personit. KRONI PATLISHANIT - krua që gjendet në vendin e quajtur Patlishan. KRONI KELPT - krua që gjendet në pjesën e epërme të fshatit. KOJRIA - mal i pasur me shkurre, murriza etj. KODRA ARËS OSMANIT - arë në bjeshkë, pronë e Osmanit. KODRA GAT - sipas gjatësisë që kishte kodra. KODRA KOCIT - kodër e mbushur me shkëmbinj të fortë. MASTUPANI - kodër ku supozohet se njerëzit e këtij fshati i kanë rënë tupanit (daulles). PATLISHAN - fushë e rrafshët që në të kaluarën kishte qenë vendbanim, ku edhe sot ekzistojnë themelet. Ky toponim ka për bazë një emër vetjak Pat dhe Lis/Lish. Topikë me emër të këtillë kemi Patec (fshat malor në Kërçovë), Patalishtë (fshat në rrethinën e Gostivarit) dhe Patishka Rekë (në atë të Shkupit). PIRROLI - është kodër me sipërfaqe të madhe. Sipas antroponimit vetjak Piro. ROGA KALIT - lëndinë me bar në mes të pyllit. ROGA MAGARIT - lëndinë kullosash. RRASHI EPËRM - vend për nga konfiguracioni i tokës është i rrafshët, gjendet në pjesën e epërme të fshatit. FUSHAT E LLATINVE - vend i rrafshët në bjeshkë, ishin pronë e shqiptarëve të konfesionit katolikë. TE ARA URËS - ara që afër kishte qenë një urë. TE ÇAFA BELLANOCËS - mal. Vendi më i ulët në kurrizin e një mali a kodre, ku zakonisht kalon rruga për të vajtur në anën tjetër. TE GURI MOLLTË SHUMËS - janë ara ku në të kaluarën kishte pasur shumë trungje mollash. TE GËRSHIA - kompleks arash ku kishte qenë një trung qershie. TE LUGI ARAVE - ara ku përreth tyre gjendej një përrua. TE LUGI KRAÇËS - vend i mbushur me ferra, shkurre. TE LUGI THERRAVE - lugajë që ka ferra përreth. TE LIVADHET E GATA - livadhe që gjenden poshtë fshatit. TE LIVADHET E RUSHITVE - janë livadhe të familjes Rushiti. TE DARDHA DURAKIT - lëndinë që ka pasur ndonjë trung dardhe, ishte pronë e familjes Duraku. TE KORIJET E REJA - vend në bjeshkë i pasur me drunj që shumë shpejt rriten, fshatarët i quajnë dru femëror. TE ROGA HAMZËS - lëndinë sipas kryefamiljarit Hamziu. TE ROGA ARËS SALIUT - arë që gjendet në bjeshkë pronë e Saliut. TE STANET - fushë ku në të kaluarën kishin qenë tëbanat. TE SHPATI KEÇ - faqe e malit, vështirë për qarkullim. TE SHPANI - mal i dendur. TE KTHEJNË KIET - vend në bjeshkë udhëkryq për fshatrat Izvor, Bellanoc, Dumanoc dhe Runicë. URDHA MADHE - është buçilë uji. Nga fjala Urdhë - vend me ujë.
Demografia
Banori izvoras/i/e/it/et.
Ekonomia
Popullsia më parë dhe tani merret me blegtori dhe me shitjen e drunjve.
Historia
Ky toponim ka marrë për emërtim fjalën sllave Izvor - burim, meqë fshati është i pasur me burime uji (fshati ndodhet 15 km mbi fshatin Slupcan dhe lidh kufirin me Kosovën).
Rainer Zitelmann
Jeta
Rainer Zitelmann lindi në Frankfurt të Gjermanisë në vitin 1957, djali i autorit dhe teologut Arnulf Zitelmann. Në shkollë ishte maoist. Nga viti 1978 deri në vitin 1986, ai studioi Histori dhe Shkenca Politike në Universitetin Teknik të Darmstadt (ku dha Provimin e Parë Shtetëror, në vitin 1983, dhe u vlerësua me gradën “I dalluar”. Më pas, në vitin 1987, ai dha provimin e dytë shtetëror post-graduate në Mësimdhënie, ku gjithashtu mori vletësimin "I dalluar".) Në vitin 1986, Zitelmann u diplomua në Universitetin Teknik të Darmstadt dhe iu dha titulli Dr. phil. (summa cum laude), nën mbikëqyrjen e profesor Karl Otmar von Aretin. Disertacioni i tij u botua si libër (gjermanisht: Hitler. Selbstverständnis eines Revolutionärs; anglisht: Hitler's National Socialism). Midis viteve 1987 dhe 1992, Zitelmann punoi në Free University të Berlinit. Nga viti 1992 deri në vitin 1993, ai shërbeu si redaktor letrar dhe anëtar i Bordit Ekzekutiv të shtëpisë botuese Ullstein und Propyläen, e cila ishte shtëpia e tretë botuese më e madhe në Gjermani në atë kohë. Më pas, ai u transferua në gazetën kryesore të përditshme gjermane, Die Welt, ku drejtoi shumë seksione, përpara se të bëhej kreu i seksionit për pasuritë e paluajtshme. Në vitin 2000, ai themeloi kompaninë Dr.ZitelmannPB.GmbH, të cilën vazhdoi ta drejtojë të pozicionuar si një nga konsulencat kryesore të komunikimit për industrinë gjermane të pasurive të paluajtshme. Në vitin 2016, ai ia shiti kompaninë drejtuesve menaxherialë. Zitelmann ishte një investitor i suksesshëm i pasurive të paluajtshme. Ai bleu prona banimi të dhëna me qira shumë lirë, nga viti 1999 deri në vitin 2009, dhe e shiti shumicën e tyre nga viti 2015 e në vazhdim. Pikërisht me këto investime ai u bë i pasur. Në vitin 2016, nën mbikëqyrjen e profesor Wolfgang Lauterbach të Fakultetit të Shkencave Ekonomike dhe Sociale të Universitetit të Potsdamit, Zitelmann mori doktoraturën e dytë për disertacionin e tij mbi psikologjinë e super të pasurve dhe iu dha titulli Dr. rer. pol. (Magna cum Laude). Studimi i tij u botua në anglisht si: The Wealth Elite (Elita e pasurisë), në vitin 2018. Zitelmann shkruan për shumë media të mëdha evropiane dhe amerikane, duke përfshirë gazetat si: Die Welt, FAZ, Focus (Gjermani), Neue Zürcher Zeitung (Zvicër), City AM (MB), Forbes, Washington Examiner, National Interest (ShBA), Linkiesta (Itali), Le Point (Francë), si dhe media në Argjentinë, Brazil, Kili, Kore, Vietnam dhe Kinë. Fokusi kryesor i kontributeve të tij janë mbrojtja e kapitalizmit dhe temat mbi kërkimet në pasurim.
Botime Historike: Nacional-Socializmi i Hitlerit
Në disertacionin e tij të parë, Zitelmann analizoi një gamë të gjerë burimesh gjithëpërfshirëse, për të rindërtuar konceptet dhe objektivat e Hitlerit; në veçanti, politikat e tij sociale, ekonomike dhe nacionale. Një gjetje e hulumtimit të Zitelmann ishte se Hitleri kishte reflektuar më gjerësisht mbi çështjet e politikave sociale dhe ekonomike dhe kishte vërtetuar se motivet antikapitaliste dhe social-revolucionare luajtën një rol më të madh në botëkuptimin e tij, sesa ishte supozuar më parë, dhe se Hitleri e shihte veten si një revolucionar. Libri është bërë recension në shumë revista ndërkombëtare. Në “Journal of Modern History”, Klemens von Klemperer shkroi: “Zitelmann ka vendosur të përmbahet mbi gjykime morale; por studimi i tij i përpiktë dhe i përgjegjshme flet gjithnjë e më shumë. Libri i tij përbën një moment historik në të kuptuarit tonë të Adolf Hitlerit.” Pas botimit të disertacionit të tij, Zitelmann vazhdoi të botojë një seri librash mbi historinë e Gjermanisë në shekullin e njëzetë e një.
Botimet Sociologjike: Elita e Pasurisë analizon psikologjinë kundër të pasurve
Në vitin 2017, studimi i Zitelmann mbi individët me vlerë jashtëzakonisht të lartë neto, me pasuri në dhjetëra dhe qindra milionë, u botua si: The Wealth Elite ( Elita e Pasurisë): Një Studim inovativ i Psikologjisë së Super të Pasurve. Libri u bazua në intervista të gjera me 45 individë të pasur. Studimi mori formën e një kërkimi cilësor në shkenca sociale, pasi nuk ka grupe mjaft të mëdha përfaqësuese për një studim sasior të super të pasurve. Shumica e të intervistuarve të studimit ishin multimilionerë të vetbërë. Studimi tregon se një pjesë e lartë e super të pasurve ishin të angazhuar në aktivitete sipërmarrëse që në ditët e tyre të shkollës dhe/ose universitetit. Arritjet e tyre arsimore nuk luajtën një rol vendimtar në nivelin e pasurisë që kishin arritur. Kuartili i sipërm i të intervistuarve, madje, kishte më shumë anëtarë pa diplomë universitare, se sa kuartili i poshtëm. Në vendimmarrjen e tyre, të intervistuarit super të pasur të Zitelmann-it prireshin të vepronin në mënyrë intuitive, në vend që të udhëhiqeshin nga analiza. Studimi zbuloi se njohuritë e nënkuptuara, të fituara si rezultat i përvojave të të mësuarit të nënkuptuar – shpesh jo-formale – luajtën një rol shumë më të rëndësishëm, se sa arsimi akademik. Të gjithë të intervistuarit përfunduan një test personaliteti, të quajtur Big Five. Kjo zbuloi se përgjegjshmëria ishte një tipar veçanërisht i fortë dhe neurotizmi një tipar veçanërisht i dobët. Kjo korrespondon me gjetjet e hulumtimeve të mëparshme. Në të kundërt, kërkimet deri më tani kanë nënvlerësuar rolin e aftësive të shitjes në suksesin financiar të super të pasurve. Vetë të intervistuarit e vlerësuan jashtëzakonisht shumë rëndësinë e aftësive të shitjes. Shumica e të intervistuarve të pasur kishin kapërcyer pengesa dhe kriza të konsiderueshme, ndërsa ndërtonin pasurinë e tyre – dhe nga intervistat doli se ka shumë ngjashmëri në mënyrën se si ata i trajtojnë disfatat dhe pengesat. Një nga gjetjet kryesore të studimit është se shumë njerëz të vetbërë janë jo-konformistë, të cilët kanë notuar vazhdimisht kundër rrjjedhës së opinionit mbizotërues dhe kanë qenë në gjendje të ndërtojnë pasurinë e tyre si të kundërt. Studimi tërhoqi vëmendje të madhe në mbarë botën dhe u botua në shumë gjuhë. Gazeta Financial Times shkroi: “Studimi i Rainer Zitelmann për psikologjinë e super të pasurve është një projekt ambicioz. Pak mund të jenë më të kualifikuar për këtë se Dr Zitelmann – historian, sociolog, gazetar, biznesmen dhe investitor. Nuk ka pasur asnjë studim të 3 krahasueshëm dhe libri përbēn një lexim bindës për të gjithë ata që kanë nevojë të kuptojnë karakteristikat dhe motivimet e sipërmarrësve të pasur. Këta njerëz nxisin rritjen ekonomike, mbështesin inovacionin, krijojnë vende pune dhe financojnë projekte filantropike. Pra, pse një studim i tillë nuk është bërë kurrë më parë? Është e vështirë të qasesh tek këta njerëz dhe të hartosh pyetësorë që gjenerojnë përgjigje kuptimplote.”
Botime Sociologjike: Stereotipet dhe paragjykimet ndaj të pasurve
Në vitin 2020 u botua libri i Zitelmann “The Rich in Public Opinion (Të pasurit në opinionin publik), në të cilin Zitelmann kritikon faktin se ky hulumtim akademik i paragjykimeve deri më tani ka neglizhuar të eksplorojë paragjykimet kundër një pakice të veçantë: të pasurve. Libri i tij bazohet në një sondazh ndërkombëtar, të kryer nga Instituti Allensbach dhe Ipsos Mori në Gjermani, Shtetet e Bashkuara, Britaninë e Madhe dhe Francë. Në bazë të pyetësorit, të anketuarit u caktuan në një nga tre grupet, si: "ziliqarë socialë", "jo-ziliqarë" dhe "ambivalentë". Zitelmann llogarit një Koeficient të Zilisë Sociale, i cili tregon raportin e ziliqarëve shoqërorë ndaj atyre që nuk kanë zili, në çdo vend të caktuar. Një vlerë prej 1.0 do të tregonte se numri i ziliqarëve dhe jo-ziliqarëve është i barabartë. Një vlerë më e vogël se 1.0 tregon se numri i atyre që nuk kanë zili e tejkalon numrin e ziliqarëve socialë. Prandaj, zilia sociale është më e lartë: në Francë me 1.26, e ndjekur nga Gjermania me 0.97. Zilia sociale është dukshëm më e ulët në Shtetet e Bashkuara (0.42) dhe Britaninë e Madhe (0.37). Saktësia e dallimit të këtyre tre grupeve mund të shihet, mbi të gjitha, në përgjigjet qartësisht divergjente të ofruara nga ziliqarët dhe jo-ziliqarët, në dhjetëra pyetje të tjera të sondazhit. Pas publikimit të studimit të tij, Zitelmann bëri sondazhe të mëtejshme në vende të tjera dhe i publikoi rezultatet në vitin 2021, në një artikull për Çështjet Ekonomike: "Qëndrimi ndaj pasurisë në shtatë vende: Koeficienti i Zilisë Sociale dhe Indeksi i Ndjesisë së Pasurisë".
Shkrimet
Zitelmann ka shkruar dhe botuar gjithsej 26 libra. Librat e mëposhtëm janë në dispozicion të lexuesit në gjuhën angleze:
• The Nazi Elite, New York University Press, New York, 1993, ISBN 978-0-81477-950-7.
• Hitler: The Policies of Seduction, Allison & Busby, London, 2000, ISBN 978-1-90280-903-8.
• Dare to be Different and Grow Rich, Indus Source Books, Mumbai 2012, ISBN 978-8-18856-937-3.
• The Wealth Elite: A groundbreaking study of the psychology of the super rich, Lid Publishing, London and New York 2018, ISBN 978-1- 91149-868-1.
• The Power of Capitalism: A Journey Through Recent History Across Five Continents, Lid Publishing, London and New York 2018, ISBN 978- 1-91255-500-0.
• Dare to be Different and Grow Rich: The Secrets of Self-Made People, Lis Publishing, London and New York 2019, ISBN 978-1-91255-567-3.
• The Art of a Successful Life: The Wisdom of the Ages from Confucius to Steve Jobs., Lid Publishing, London and New York 2020, ISBN 978- 1-91255-567-3.
• The Rich in Public Opinion: What We Think When We Think about Wealth, Cato Institute, Washington 2020, ISBN 978-1-94864-767-0
• How People Become Famous: Geniuses of Self-Marketing from Albert Einstein to Kim Kardashian. Management Books 2000. Gloucestershire, 2021, ISBN 978-1-85252-789-1
Vitet 90
Mbi vitet 90.
Ratishi i Poshtëm
Ratish i Poshtëm është një vendbanim në komunën e Deçan, Kosovë.Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Qëndresë e Poshtme.
Gjeografia
Ky fshat është fshati i fundit i Komunës se Deçanit i cili kufizohet me komunën e Gjakovës.
Është fshat bujqesor  me tok pjellore ne lugun e Ratishit ku kalon edhe nji prrue siq e quajm ne prroni i Ratishit i cili perdoret per ujitjen e tokes dhe per funkcionimin e MULLIRIT icili eshte shum i vjeter   dhe derdhet ne liqenin e Radoniqit  rrethuar me pyje të thella të cilat janë ideale për gjueti. Gjuetia ne këtë rajon ka shumë të apasionuar falë shumëllojshmërive të specieve të cilat i gjenden ne këto pyje.