cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ernesto Çe Gevara
Në Kongo
Mercenarë afrikanë dhe britanikë punuan me ushtrinë kongoleze për të penguar planet e Guevarës. Ata qenë në gjendje të ndiqnin komunikimet e reparteve të drejtuar nga Guevara. Paaftësia, dhe luftërat e ndryshme që bëheshin midis grupeve të kongolezëve me njëri-tjetrin ishin arsyet e dështimit të revolucionit. Mbas shtatë muajsh, i sëmurë, i munduar nga astma, Guevara detyrohet të largohet nga Kongo bashkë me kubanët që kishin mbetur akoma gjallë. Në fillim Guevara donte që të çonte në Kubë vetëm të plagosurit, duke qëndruar i vetëm në Kongo, por miqtë e tij e bindën që të largohet me ta.
Guevara nuk donte që të kthehej si humbës në Kubë dhe kaloi shtatë muajt duke jetuar si klandestin në Dar es Salaam dhe Pragë. Gjatë kësaj periudhe shkroi kujtimet e tij lidhur me përvojën e vet në Kongo dhe më pas filloi të shkruante dy libra, një filozofik (Apuntes Filosóficos) dhe një rreth ekonomisë (Notas Económicas). Pas katër muajve, Kastro i kërkoi Guevarës që të rikthehet në Kubë, por Guevara pranoi që të kthehet vetëm për disa muaj, sa për t’u bërë gati për misionet e reja revolucionare në Amerikën-Latine dhe prania e tij në ishull (Kubë) duhej të mbetej tepër e fshehtë.
Në Bolivi
Pasi rikthehet në Kubë, Guevara filloi planet për të sjellë revolucionin komunist në Bolivi. Më 3 nëntor të 1966, Guevara niset për në Bolivi me një pasaportë Uruguajane me emër Mena González, profesioni tregtar. Grupi i tij përbëhej nga 50 persona, 17 prej të cilëve ishin kubanezë, ishte i pajisur shumë mirë dhe si fillim patën disa suksese kundër forcave boliviane. Guevara në planin e tij për të nxitur revolucionin komunist në Bolivi bazohej në supozime që dolën më pas të gabuara. Guevara mendonte se do të luftonte vetëm kundër ushtrisë vendase, të pastërvitur dhe jo të armatosur mirë. Përkundrazi sapo qeveria e SHBA-së mori vesh për praninë e tij në Bolivi, dërgoi punonjës të CIA-s për të ndihmuar dhe organizuar kundër-revolucionin. Ushtria boliviane u stërvit nga këshilltarë të forcave speciale të US Army, përfshirë edhe një batalion Rangers ekspertë për luftimet në xhungël. Menduan se partia komuniste e Bolivisë do e ndihmonte Guevarën, por nuk e ndihmuan aspak, edhe pse disa anëtarë të partisë morën pjesë si guerilas. Guevara priste që të mbante kontakte me radio me Kubën por kjo gjë nuk ndodhi. Përkundrazi, transmetuesi me valë të shkurtra që i dhanë, doli me defekt, duke mos lejuar komunikimin me Kubën.
Kapja dhe ekzekutimi
Forcat boliviane lokalizuan vendndodhjen e Che-së pas ndihmës që dha një dezertor. Më 8 tetor Guevara u kap në La Higuera. U kap pasi u plagos në njërën këmbë dhe pasi arma e tij u dëmtua nga një plumb. Presidenti i Bolivisë, Rene Barrientos, sapo mori vesh për kapjen e Che Guevarës dha urdhër që të pushkatohet menjëherë. Ekzekutuesi ishte Mario Teran, një komandant skuadre, të cilit banda e Guevarës i kishte vrarë tre ushtarë të skuadrës së tij. thumb|left|200px|Shkolla në [[LA HIGUERA ku u ekzekutua Che Guevara, në orën 13:10 të 9 tetorit 1967]] Versioni zyrtar është se Guevara mori disa goditje në këmbë për të mos ia prishur fytyrën që mundësonte identifikimin e kufomës. Si goditje finale, e goditën në gjoks. Vdes në një shkollë të braktisur në La higuera, në orën 13:10 të 9 tetorit 1967. Më pas trupi i tij u vendos në një helikopter dhe u çua në Vallegrande, ku edhe iu tregua shtypit. Nga fotografitë e marra filluan të krijoheshin legjenda rreth Che-së, si ajo e San Ernesto de La Higuera apo ajo e El Cristo de Vallegrande. Më 15 nëntor Kastro pranoi vdekjen e Che Guevarës dhe shpalli tre ditë zie kombëtare. Në vitin 1997 në Vallegrande u identifikuan eshtrat e kufomës së Che Guevares falë analizave të ADN-së dhe ato i rikthyen në Kubë.thumb|150px|Trupi i pajetë i Guevarës Më 17 nëntor të 1997 mbetjet e tij u rivarrosën me të gjitha nderimet ushtarake në një mauzoleum të krijuar për të në Santa Clara, ku tridhjetë vjet më parë pati fituar atë betejë që u quajt si beteja vendimtare e revolucionit kuban. Monumenti i Che-së përbëhet nga një statujë që shkruan “Hasta la victoria siempre” (Deri në fitoren përgjithmonë) dhe nga një lapidar ku shkruhet urdhri i famshëm me të cilin, më 21 gusht të 1959],] [[Fidel Kastro i ngarkoi detyrën në kolonën 8. (orig. "Se asigna al comandante Ernesto Guevara la misión de conducir desde la Sierra Maestra hasta la provincias de Las Villas una Columna rebelde y operar en dicho teritorio de acuerdo con el plan estratégico del Ejército rebelde").
Citate
.
Kantoni Saint-Denis-Nord-Est
Kantoni Saint-Denis-Nord-Est (frëngjisht: Canton de Saint-Denis-Nord-Est) është një kanton në departamentin Seine-Saint-Denis, rajonin Île-de-France në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Saint-Denis. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 52542 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Saint-Denis-Nord-Est aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
Musa Ramadani
Biografia
U lind më 1941 në Gjilan nga një familje zejtarësh të cilët kishin një furrë dhe dyqan tekstili në çarshinë e qytetit. Në 22 dhjetor 1944, Shtabi i Forcave Shqiptare Vullnetare vendosi të sulmojë për marrjen nën kontrollë të Gjilanit nga Administrata e re e Komunistëve Jugosllavë. Në mëngjesin e 23 dhjetorit 1944, forcat e vullnetarëve shqiptarë sulmuan dhe gati arritën ta kthenin kontrollën e gjithë qytetit, përveç ndërtesës së OZNA-s dhe të Këshillit Popullor të Rrethit. Forcat serbo-maqedonase në shenjë hakmarrjeje për sulmin e forcave vullnetare shqiptare mbi Gjilanin, filluan vrasjet masive. Fillimisht rrëmbyen me përdorimin e forcës pa dallim qytetarë të Gjilanit, i nxorrën nga shtëpitë, dyqanet, rrugët, i morën dhe i mbyllën në ndërtesën e vjetër të burgut të qytetit.
Familja Ramadani braktisi shtëpinë me një autobus me 16 të plagosur drejt Prizrenit, në të cilin qytet e kaloi fëmijërinë e hershme dhe e kreu klasën e dytë fillore.
Me t’i vdekur babai, familja u kthye përsëri në vendlindje. Aty mbaroi shkollimin e mesëm. Shkollën e Lartë Pedagogjike (Dega: Gjuhë dhe letërsi Shqipe) e mbaroi në Prizren.
Në fund të vitit 1965 filloi veprimtarinë e tij si gazetar. Ishte korrespodent i rregullt i gazetës “Rilindja” dhe pastaj redaktor i përgjithshëm i kulturës në gazetën Rilindja.
Parulla me emrin Enver në malin e Shpiragut në Berat
Parulla me emrin Enver është shkruar mbi malin Shpirag për nder të ish udhëheqësit të Shqipërisë. Ka zgjatur disa vjet bërja e shkrimit me emrin "Enver" në shpatin e malit Shpirag. Për të shkruar 5 germat e emrit me dimensione 150 metra të gjata dhe 50 metra të gjëra, pikërisht në 5 prej 12 brinjëve të malit, në afërsi të fshatit Paftal,u bë nga puna vullnetare e fshatarëve të zonës. Puna kryhej me mjete fushe. Ajo përfundoi plotësisht në fillim të viteve ’80.
thumb|left|1000px|Shpiragu në vitin 2012, pa gërmat e mëdha mbi supet e tij. Mbas përmbysjes së socializmit në Shqipëri, ashtu siç ranë të gjitha simbolet e tjera të shokut Enver (fatkeqësisht), edhe ky simbol nuk ndodhet më mbi supet e Shpiragut të bukur (shiko fotografinë).
Naisus
parapamje|Naisus (Nish) Naisus (latinisht Naissus) ishte një qytet i vjetër në Iliri. Ka qenë i banuar nga shumë popuj, sidomos nga Ilirët. Ndodhej aty afër ku sot është qyteti i sotshëm, Nishi (Serbi).
Marta Burda
Marta Burda lindi në Korçë në vitin 1906 dhe vdiq në vitin 1996, ishte aktore i njohur shqiptare.
Marta Burda lindi në një familje me tradita në kulturën tonë kombëtare, ishte. Ajo ishte e bija e fotografit të shquar të rilindjes Jani Burda. Duke u ndikuar nga lëvizja artistike teatrale amatore në qytetin e Korçës, në vitet e para të pasçlirimit Marta është aktore profesioniste pranë Teatrit Popullor, ku interpreton në role të vegjël deri në vitin 1954, vit që kalon në teatrin profesionist të qytetit të Durrësit, me të cilin u lidh deri në vitet e fundit të jetës dhe fitoi gjithçka. Ka interpretuar disa role ne filmin artistik.
Në këtë jetë të gjatë artistike është nderuar me diploma, çmime, si dhe me titullin "Artiste e merituar".
Depë Zenebishi
Depë Zenebishi ose Topia Zenebishi  (c. 1379–1435) ka qenë një fisnik arbër.
Jetëshkrimi
I biri i Gjin Zenebishit dhe i të bijës së Gjin Bua Shpatës, u vendos në zotërimet e të atit në Korfuz pas pushtimit të Gjirokastrës nga Perandoria Osmane më 1418. U thirr për të kryesuar rebelët në viset e Gjirokastrës përgjatë Kryengritjes arbërore të viteve 1432-1436, por u thye nga Turahan Beu më 1433. Më pas u kap dhe u ekzekutua.
Republika Autonome e Korçës
Republika Autonome Shqiptare e Korçës ishte një shtet autonom i themeluar në vitin 1916 nga forca lokale franceze, pas rënies së qytetit të Korçës nën kontrollin e tyre, gjatë Luftës së Parë Botërore dhe zgjati deri në vitin 1920.
Për shkak të zhvillimeve në frontin maqedonas të Luftës së Parë Botërore, qyteti i Korçës ra nën kontrollin francez (1916–20). Gjatë kësaj kohe 14 përfaqësues të Korçës dhe koloneli francez Descoins nënshkruan protokollin e shpalljes së Republikës Autonome Shqiptare të Korçës nën protektoratin ushtarak të Ushtrisë franceze dhe me Themistokli Gërmenji si prefekt i policisë.
Autoritetet e reja paraqitën shqipen dhe frëngjishten si gjuhë zyrtare dhe zëvendësuan shkollat greke me shkolla shqipe, që ishin të ndaluara gjatë administrimit grek të qytetit. Ishte dhe një shkollë frënge në Korçë, e një nga studentët e kësaj shkolle ishte Enver Hoxha, i cili ishte shegert (1927—1930) dhe më pas mësimdhënës (1937—1939) në këtë shkollë. Pas Luftës së Dytë Botërore, ai do të bëhet diktator i Shqipërisë komuniste deri në vdekjen e tij, në vitin 1985.
Zhvillimet e rajonit gjate vitit 1916
Me 1916 ushtrite aleate ishin vendosur ne te gjithë Shqipërinë. Deshtimet e aleateve me te vegjel i kishin detyruar fuqite e mëdha te zinin pozicionet e tyre në vend. Ne vjeshten e vitit 1916, Italianet kerkuan te okuponin Korcen. Kjo kërkesë u kundershtua nga Venizellos, ish kryeministër i Greqise, i cili ne atë kohe ishte i shkeputur nga Athina dhe kishte formuar një fare qeverie proaleate ne Selanik. Gjithashtu u kundershtua edhe nga serbet, qe nuk e shihnin me sy te mirë shtrirjen e Italise aq tepër dhe qe preferonin okupimin e Korces nga trupat venizelliste. Pas shumë bisedimesh u vendos qe trupi special italian i Maqedonisë te mbetej ku ishte dhe Korça me rrethet te okupohej nga trupat franceze, te cilat konsideroheshin si te painteresuara ne çështjet territoriale ne Shqipëri. Dhe ashtu u be: Italianet zgjaten vijen e luftimit te Vjoses deri ne Selenice te Kolonjes, dhe trekendeshin grek Kakavije- Kalibaq- Perat. Francezet mbasi okupuan Manastirin zbriten deri ne Kostur dhe iu afruan kufirit shqiptar. Ushtria bullgare okupoi Pogradecin dhe Goren deri ne Maliq dhe Zvezde. Ne Pogradec ishte edhe Themistokli Germenji, i cili pat ardhur bashke me shoket e tij qe ishin ne bashkëpunim me autoritetet bullgare dhe me oficeret austriake te sherbimit informativ te instaluar ne Pogradec.
Lufta kunder okupatorit Grek
Themistokliu filloi aktivitetin e tij për shpetimin e Korces dhe hyri ne kontakt me shoket e tij nacionaliste qe ndodheshin ne Korce. Me ta mbante korrespondence te rregullt, u jepte udhezime sipas rastit, dhe 2-3 here kishte guxuar te hynte naten fshehurazi ne qytet për te bërë mbledhje me shoket e tij. Themistokliu nuk ishte i kënaqur nga veprimtaria e bullgareve dhe i akuzonte këta se kishin aspirata jo vetëm për Korcen, por edhe deri ne Elbasan. Ne tetor te 1916-es një ditë befazi, zbret nga Gryka e Mborjes një fuqi ushtarake franceze prej 400 kaloresish, te cilët hynë ne Korce si pa gjë te keqe dhe menjehere u dhanë ultimatum autoriteteve greke qe te largoheshin nga Korça e te terhiqeshin ne Janine. Brenda dy ditëve greket u larguan nga Korça me një deshperim të madh, duke manifestuar rrugës ne favor te Mbretit Konstandin. Pas ikjes se grekeve, Korça për 3-4 ditë mbeti pa ndonjë flamur qeveritar. Kavaleria franceze, qe komandohej nga kolonel Dekueni, mbante vetëm qetësinë, ndërsa pas tri ditëve erdhi nga Kosturi një fuqi ushtarake greke, e perbere pjesërisht nga civile anadollake dhe pjesërisht prej ushtaresh me veshje te rregullt. Kjo ishte ushtria venizeliste e porsaformuar. Venizelua, mbasi u nda nga qeveria e Konstandinit, kishte ardhur ne Selanik dhe atje kishte formuar një qeveri me vehte, aleate me anglo-francezet dhe kishte filluar te organizoje një ushtri, qe ne te vërtetë ende nuk peshonte rëndë. Fuqitë franceze nuk largoheshin nga qyteti dhe fuqite venizeliste u përhapen ne rrethin e Korçës e vajtën deri ne Voskopoje. Ne këtë kohe cetat shqiptare, te organizuara nga austriaket dhe qe komandoheshin nga Sali Butka, sulmuan Voskopojen dhe pasi i shpartalluan fuqitë venizeliste i vune zjarrin katundit. Djegia e Voskopojes shkaktoi një panik të madh ne Korçe dhe u kuptua se fuqitë venizeliste nuk ishin ne gjendje te perballoniin situaten e krijuar dhe te ndihmonin francezet ne përballimin e çetave shqiptare tej kufijve te Korces. Cetat e Sali Butkes zbriten deri ne Teqen e Melcanit dhe ne jug deri ne Boboshtice. Kishte ardhur koha qe nga kjo gjendje te përfitonte Themistokliu dhe te hynte ne marrëveshje me francezet.
Shpallja e republikes Autonome & Mardheniet shqiptaro-franceze
Bisedimet për këto marrëveshje thuhet se kanë filluar me ndermjetesine e Raul Vinet, një francez instaluar prej kohësh ne Manastir, qe ishte martuar me një korcare. Themistokliu ishte i mendimit qe Korça te shpëtonte nga zgjedha greke dhe ne të ardhmën Konferenca e Paqes të mos ta gjente atë te okupuar prej tyre. Francezet nuk e priten keq atë. Me 8 dhjetor 1916, Themistokliu me një fuqi te armatosur prej 2-300 vetash, hyri natën ne Korce. Një ditë me pare francezet debuan nga Korça gjithë mbeturinat venizeliste dhe se bashku me këta, internuan ne Selanik disa nga eksponentet e propagandës greke, si Efrem Gjinin, dr.Llambi Dardhen, Kostaq Nacen, dr.Harisiadhin e tjerë. Me 9 dhjetor u biseduan dhe hollesite për organizimin e administratës shqiptare qe do të themelohej ne Korce. U vendos qe te shpallej një Republike Shqiptare e Korçës, një këshill qeveritar me 12 persona, një gjykatore, drejtori e financave, organe policore dhe te xhandarmerisë, drejtoria e arsimit, zyra botërore e tjerë. Ngjarjet e kryengritjes epirote te 1914-es dhe propaganda shekullore greke kishin sjelle një përçarje pak a shumë te madhe midis popullit. Themistokliu ne këtë situate veproi jo vetëm si një patriot i shquar, por u tregua edhe si një politikan i mirë për te zhdukur gjurmat e se kaluares. Dhe për te siguruar një bashkëpunim midis elementeve me pikëpamje e rryma të ndryshme vendosi qe ne keshillin qeveritar të merrnin pjesë edhe persona qe ishin si krere te propagandës greke. Me taktiken e tij mundi te zgjedhe ne keshillin qeveritar disa nga këta, te cilët i thirri ne shtepine e tij duke i vënë përpara një fakti te kryer. Kur populli ishin mbledhur përpara prefektures me 10.12.1916, Këshilli qeveritar me ne krye Themistokline erdhi në Prefekture. Aty një toge ushtaresh franceze i priti me nderime te posaçme dhe me pas kolonel Dekueni (Decoin) dhe Themistokliu dolen ne ballkonin e prefekturës duke mbajtur qe te dy nga një fjalim te shkurtër. Midis brohoritjeve te popullit u ngrit flamuri kombëtar dhe u shpall Republika Shqiptare e Korçës. Këshilli qeveritar kishte funksione te fuqisë ekzekutive dhe te asaj legjislative dhe ishte organi suprem i Republikës. Kryesine e Këshillit e mbanin me radhe për një muaj rresht çdo anëtar i saj dhe ky, për atë kohe, zinte vendin e Kryetarit te Republikës. Themistokliu u emërua prefekt i policisë, ndërkohë qe një francez përfaqësonte komandën franceze dhe kryente detyrat e një prefekti civil. Gjuha zyrtare ishte gjuha shqipe.
Vrasja e Themistokli Germenjit dhe fundi i republikës
Qe atë ditë u shpall mosekzistenca e Republikës se Korces. Emri i Republikës u ndërrua ne emrin kazave-qeveritare e Korces. Keshilli qeveritar u suprimua dhe mori emrin e Këshillit te Paresise (Conseil del notables). Ky keshill u formua nga persona te tjerë me konservatore. Kompetencat e këshillit u kufizuan krejt. Nuk kishte një te drejtë legjislative, nuk kishte te drejtë për emerimin e nepunesave e te përpilonte buxhetin apo te kontrollonte financat. Gjithë të drejtat e kompetencat e këshillit qeveritar i kaluan delegatit te Francës, gjithë vulat zyrtare, timbrat e Republikës u nderruan, zyrat qeveritare vazhduan te funksiononin nën mbikqyrjen dhe urdhërin e delegatit francez. Francezet vetëm ne punët e gjykates shqiptare nuk nderhyne asnjëherë dhe vendimett e saj i respektonin. Kjo gjykate me personelin e saj te ndershëm i solli mjaft shërbime vendit. Pas pushkatimit te Themistokliut, organet e sigurimit francez i vazhduan persekutimet e tyre. Ato arrestuan një pjesë te bashkepunetoreve te Themistokliut si Qamil Panaritin drejtor i Policise, Mehmet Pupen, komisar i policise, si edhe Mehmet, Sejfullah e Maliq bëj Pojanin, te cilët u dënuan me vdekje. Mbasi dënimi i tyre u zbrit ne 20 vjet te burgosurit u derguan ne Guaiane. Një koloni franceze ne Ameriken e Jugut. Bashke me këta u derguan edhe 30 vete te tjerë. Me denimin e tyre, Republika e Korces mori fund.
Arma termobarike
__NOINDEX__ parapamje|Shpërthim nga një eksploziv karburant-ajër i [[Marina e Shteteve të Bashkuara të Amerikës|marinës amerikane i përdorur kundër një anijeje të çmontuar, USS McNulty, 1972.]] Një armë termobarike, e quajtur gjithashtu një bombë aerosol, ose një bombë vakum, është një lloj eksplozivi që përdor oksigjen nga ajri përreth për të gjeneruar një shpërthim me temperaturë të lartë. Eksplozivi karburant-ajër është një nga llojet më të njohura të armëve termobarike.
Armët termobarike janë pothuajse 100% lëndë djegëse dhe si rezultat janë dukshëm më energjike se eksplozivët konvencionalë me peshë të barabartë. Karburanti është shpesh elementar. Shumë lloje të armëve termobarike mund të vendosen në lëshuesit e dorës, dhe gjithashtu mund të lëshohen nga aeroplanët. Bomba më e madhe ruse përmban një ngarkesë prej rreth shtatë tonë karburant të lëngshëm që kur shpërthehet krijon një shpërthim prej 39.9 tonësh ekuivalenti TNT.
Ulpiana
Ulpiana e njohur edhe si Justiniana Secunda është një monument i trashëgimisë kulturore në Graçanicë, Kosovë, një qytet romak i themeluar në fillim të shekullit II nga perandori Trajan. Gërmimet arkeologjike kanë dhënë gjurmë të jetës pararomake dhe Ulpiana është një qytet ilir. Ishte një vend i rëndësishëm për Mbretërinë Dardane. Qyteti ndodhej afër qytetit të sotshëm Lipjan në Kosovë.
Histori
Pushtimi romake në shek. I të erës së re solli një varg ndryshimesh në jetën ekomomike dhe kulturore të dardanëve. U ngritën qytete, kështjella, fshatra, vila rusitica, objekte kulti, sikurse dhe rrjeti i rrugëve të antikitetit mbi trasetë e rrugëve pararendëse të mbretërisë dardane. Ndër qytetet më të rëndësishme bëhet Ulpiana.
Zbulimet e vendbanimit palafit, varreza dardane, qeramika e fazës së parë të hekurit dhe stolitë e shekullit IV të erës së re, dëshmojnë që Ulpiana u ngrit mbi shtresa parahistorike të një vendbanimit të mëhershëm dardan. Në fillim të shek. II, gjatë sundimit të perandorit Trajan, Ulpiana kishte fituar statusin e qytetit. Në mesin e shek. II në Ulpianë nga administratori dardan Licin ishin flijuar Flori dhe Lauri, dy martirët e përhapjes së krishterimit.
Kulmin e zhvillimit ekonomik dhe kulturor qyteti e arrin në fund të shek. III dhe fillim të shek. IV. kur shëndërrohet në një qendër të rëndësishme politike, ekonomike, kulturore dhe religjioze të një hapësire shumë të gjerë gjeografike. Në këtë periudhë Ulpiana fitoi epitetin "Municipi madhështor i Ulpianës" (Municipii splendissimii Ulpianae) dhe ishte bërë seli peshkopate. Dyndjet e gotëve në Iliri gjatë shek. V do ta kenë përfshirë edhe Ulpianën. Ndërsa tërmeti katastrofal që kishte goditur Dardaninë në vitin 518 kishte shkaktuar rrënime të mëdha të qytetit. Perandori Justinian, rindërtoi muret dhe objektet e rrënuara, ndërsa në shenjë mirënjohje, Ulpiana u pagëzua me emër të ri, Justiniana Secunda (Justiniana e Dytë).
Qyteti i rrethuar me mure të gjera deri në 3 m dhe me nga dy kulla gjysmërrethi në çdo 27,5 m ka trajtë të parregullt katërkëndëshi. Ai zë sipërfaqe prej 35, 5 ha. Rreth 50 m në lindje të Ulpianës në shek. VI ishte ngritur një vendbanim i fortifikuar, që do identifikuar me qytetin Justinopol, të cilin perandori më origjinë dardane, Justiniani e ngriti për nder të dajës së tij Justinit. Qyteti ka planimetri katërkëndëshi. Shtrihet në një sipërfaqe prej 16 ha. Ulpiana së bashku me Justinopolin, para lagjeve, varrezave etj., zë një sipërfaqe prej rreth 120 ha. Brenda qytetit të Ulpianës, pranë portalit verior është zbuluar portiku me dyqane zejtare të shek. III - IV, një pjesë e rrugës veri – jug (cardo maximus) e shtruar me pllaka gurësh, një kanal masiv për bartjen e ujërave të reshjeve atmosferike, horrea (drithniku) dhe bazilika e kohës së Justinianit. Kjo bazilikë gjendet në linjë të njëjtë me një bazilikë tjetër paleokristiane në Graçanicë, mbi themelet e së cilës nga gurët e ripërdorur, ku shihen fragmente mbishkrimesh të stelave dardane, në shek. XIV u ngrit Manastiri i Graçanicës.
Në jug të Ulpianës shquhen gërmadhat e një pallati të shek. IV, të shtruar me mozaik dhe të pajisur me hipokaustikë Në qendër të mozaikut me zaje shumëngjyrëshe janë paraqitur motive të llojllojshme gjeometrike të hijeshuara me figura shpezësh. Jashtë mureve të Ulpianës janë zbuluar varreza perëndimore, varreza jugore dhe varreza veriore. Posaçërisht shquhet varreza veriore me konstruksione të larmishme varresh e stolish (shek. I – VI), në mesin e të cilave mbizotëron arka monumentale e mermerit. Pranë kësaj varreze janë gjetur 5 antefikse të zbukuruara me palmeta dhe maska me tematike teatri, portreti i Erotit, portreti i aktorit tragjiko - komik dhe portreti i një gruaje, të punuara në mermer. Gjetja e antefikseve me motive teatri, portreti i aktorit etj., janë dëshmi të tërthorta për ekzistimin e teatrit antik në Ulpianë.
Në afërsi të Ulpianës, në Fushën e Çerkezit është zbuluar kodërvarri i një princeshe dardane e cila ishte varrosur së bashku me stoli të pasura nga ari dhe argjendi. Varri i takon shek. III. Në Ulpianë është zbuluar edhe varri i një princeshe gote e filleve të shek. VI, e që gjykuar sipas stolive të traditave ilire të epokës së hekurit kishte lidhur kurorë me një princ dardan. Emrat ilirë në stelat dardane, kulti i kalorësit dardan dhe ritet e varrimeve, dëshmojnë që popullata dardane kishte ndikim të madh në rritjen dhe zhvillimin e qytetit. Ilirja Varranilla, sipas një mbishkrimi në tabula ansata ishte ktitore e një objekti publik. Në Ulpiana gjithashtu, kryqëzoheshin rrugët e Dardanisë.
Galeria
Pamje gjatë gërmimeve në Ulpianë
Wilfried Graf
Wilfried Graf është bashkëpuntorë në Qendren Studiuese Austriake për Paqe dhe Zgjidheje të Konflikteve, të ndodhur në Stadtschlaining, - gjerman nga Austria.
Vilfridi erdhi si arkatar i Shoqatës Austriake-Shqiptare më 2 prill 1976. Përndryshe pos funksionit në qendëren studentore, në kohë të lirë, Vilfridi punonë si udhëheqës i byrosë turistike Vijeneze, Egnatia Tours.
Gjonmarkajt
Në kohën e Perandorisë Osmane si sundimtarë me të drejta trashëgimie, një i shtëpisë së Kapidanit emërohej nga beu i sanxhakut në të cilin përfshihej Mirdita, më parë nga Begollajt dhe më pas nga Bushatlijtë. Pas rënies së Bushatlijve, emërimi i sundimtarit vazhdonte t'u jipej nga instanca të larta shtetërore.
Sipas Pashko Vasës
Rilindasi Vaso pashë Shkodrani në veprën e tij "E vërteta për Shqipërinë dhe shqiptarët" të shkruar më 1879 shkruan: "Vërtetohet se krerët e fiseve të Shqipërisë së Epërme merrnin së lashti titullin Gegë mbasi na kujtohet që kemi parë me sytë tanë një dokument zyrtar lëshuar nga Kadiu i parë, gjykatësi që ishte emëruar prej qeverisë osmane në rajonin e Dukagjinit në shekullin e pesëmbëdhjetë, menjëherë pas vdekjes së Skënderbeut, e cila u pasua nga pushtimi i plotë i Shqipërisë. Në këtë dokument thuhet se Gegë Lleshi, Gegë Doda, Gegë Tanushi dhe një tjetër Gegë, emrin e të cilit e kemi harruar, largohen nga malet e Poshterikut, në Gjakovë, pa ia shitur a falur ato ndonjë tjetri, për t'u vendosur së shpejti në Mirditë. Ky dokument, që kishte të bënte me të parët e Kapidanit të Mirditës, zotërohej nga i ndjeri Bib Dodë pasha; para se të vdiste, ai na ekishte treguar; e kishim lexuar dhe jemi të sigurt se i biri, Prengë pasha, duhet ta zotërojë akoma."
Sipas një gojëdhëne kosovare
Më 1932 Salih Vuçiterni shkruan tek e përkohshmja françeskane "Hylli i Dritës" rreth një gojëdhëne kosovare që kumton për të parët e katër oxhaqeve të Gegnisë, të gjithë të dalur nga malësitë e Kosovës në kohët e para të pushtimit osman. Përkatësisht i pari i shtëpisë së Gjonmarkajve nga Qafa e Morinës dhe më 1633 iu dha leje nga valiu i Shkodrës të parit të Gjonmarkajve dhe pasuesve të tij që të vendoseshin në Mirditë.
Letërkëmbimi Kruja-Gjomarkaj
Në letërkëmbimin mes studjuesit dhe ish-kryeministrit Mustafa Kruja dhe të birit të Gjon Marka Gjonit, Ndue Gjomarkut, diskutohet edhe çështja për prejardhjen e familjes së kapidanit. Gjomarku citon veprën e Gegajt, artikujt e Kimzës duke radhitur në pemën gjenealogjike idenë se i pari i Gjormakajve vjen nga Pal Dukagjini. Kruja duke pasur njohje mbi baza intime me familjen, argumenton se trembëdhjetë breznitë e pemës së përpiluar nga Pali deri tek Kapidan Gjoni, mbërrijnë një maksimum kohe prej 390 vitesh; dhe se për të mbërritur tek Pal Dukagjini duhen së paku 500 vite. Kruja shton se Gegaj mbështetet vetëm tek gojëdhana familjare e Gjomarkajve dhe se lidhnia mes pashtrakut të kullotave që hasjanët i lanin Gjomarkajve si të vetëdijshëm që Gjomarkajt i kishin trashëguar nga Dukagjinët, është veçse një nxjerrje përfundimesh e guximshme nga Kimza. Kruja shtron pyetjen se ku e paska parë Kimza dokumentin e Gegë Kolë Lekë Dukagjinit që e kish shkruar 200 vjet pas pushtimit osman dhe pse s'e ka shtruar për studime të mëtejshme një material kaq të vyer dhe pse Gjormakajt e gjallë dhe të zëshëm, të vetëdijshëm për këtë vijimësi, nuk quheshin Dukagjini.
Gjonmarkajt në histori
Më 1769 Mehmet pashë Bushatlliu sulmoi Zadrimën, që varej nga Sanxhaku i Dukagjinit. Me thirrjen e Hysen beut e të Tahir beut, kushërinj të sanxhakbeut Kahreman pashë Begollit, u shkoi në ndihmë Gjon Marku me mirditorë. Më tej, në betejën e zhvilluar në fushën e Peqinit mes forcave të Mustafa pashë Bushatlliut dhe Ahmet Kurt pashë Ngurrzës të Beratit më 1775, mbeti i vrarë Gjon Marku me 60 mirditorë, që luftuan në anën e Bushatlliut.
Më 1877 gjatë një fushate të rreth 300 milicëve dhe po aq bashibozukëve matjanë, në kushtet e acarimeve fetare të lindura nga lufta Ruso-Turke, dogjën edhe sarajet e kapidanëve në Orosh përgjatë plaçkitjes që i bënë Mirditës.
.zw
.zw është prapashtesa e fletave të internetit dhe paraqet domenin zyrtar të Zimbavesë shtetë në pjesën jugore të Afrikës.
Arben Kallamata
Arben Kallamata shkrimtar dhe publicist shqiptar.
.zm
.zm është prapashtesa e fletave të internetit dhe paraqet domenin zyrtar të Zambisë shtetë në Afrikë.
Kantoni Venaco
Kantoni Venaco (frëngjisht: Canton de Venaco) është një kanton në departamentin Haute-Corse, rajonin Corse në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Venaco. Ka sipërfaqe 184.22km2 dhe popullsi 2281 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Venaco aktualisht përbëhet nga 7 komuna.
Ilir Dhima
Ilir Dhima gazetar shqiptar, studioi për gazetari në Fakultetin e Shkencave Politiko-Juridike të Universitetit të Tiranës, në vitet 1973-1977. Dhima e nisi karrierën si gazetar dhe redaktor në Televizionin Publik Shqiptar ku qëndroi nga viti 1976 deri në vitin 1982. Ai u mor me përgatitjen dhe drejtimin e emisioneve të ndryshme televizive.
Nga viti 1982 deri në vitin 1993 Dhima punoi si redaktor në gazetën “Bashkimi”, ku u mor me shkrime të zhanreve të ndryshme.
Në vitin 1996 Dhima themeloi Revistën “Tribunë Juridike”. Ai punoi si Kryeredaktor i kësaj reviste deri në vitin 2009.
Prej vitit 2011 Dhima themeloi dhe ishte Kryeredaktor i Revistës “Avokatia”, organ zyrtar i Dhomës Kombëtare të Avokatisë, deri në fund të jetës së tij.
Prej vitit 2005 Dhima ishte aktiv si komentator për çështje politiko-juridike në media të ndryshme në vend si Gazeta Shqiptare, Shqiptarja.com etj
Gazetari Ilir Dhima gjatë jetës së tij iu dedikua edhe karrierës akademike ku punoi për vite me radhë si pedagog i në Universitetin Jopublik “Sevasti dhe Parashqevi Qiriazi” dhe Universitetin Jopublik “Akademia Profesionale e Biznesit”, ku jepte lëndët e “E drejta kushtetuese” dhe “Mbrojtja ndërkombëtare e të drejtave të njeriut”.
Jacinto Benavente
Për veprimtarinë e vet letrare është shpërblyer me Çmimin Nobel për Letërsi për vitin  1922.
Veprat e njohura
Jacinto Benavente ka shkruar 172 vepra. Prej tyre më të njohurat janë:
.yu
.yu është prapashtesa e fletave të internetit dhe paraqet domenin zyrtar të përdorur në kohen e kaluar nga shtete e ish-Jugosllavisë.
Tabula rasa
parapamje|Tabula rasa e periudhës romake Tabula rasa (nga latinishtja) tabelë antike e shkrimit, sipërfaqja e paraparë për shkrim e së cilës është e lyer me dyll, ashtu shkrimi i shkruar mbi të nëpërmjet fundit të pllakës me Stilus të mund të ç'lyhet. Nga kjo vjen edhe emërtimi i rasës së tillë si Tabularasa. Në psikologji, termi tabula rasa ka kuptimin e rasës së pastërt, shpirtërore, e cila së pari shkruhet si figurë nëpërmjet përvojës së përjetuar. Kështu ishte së pari tek Aristoteli e ngjajshëm edhe tek Platoni dhe Demokriti. Tek sensualizmi dhe empririzmi anglez, kjo figurë e krijuar në formë të tillë rivendoset në qendër për nga rëndësia.
Visare të Skraparit
Visare të Skraparit libër me Autor Viktor Bakillari. Shtëpia botuese: "Albatros" Tiranë, 2008. Faqet e librit 696.
Boris Pasternak
Është marrë me poezi, novela, romane dhe përkthime. I rritur në një mes intelektual, studioi filozofinë në Moskë dhe Marburg. Në rini ishte futurist. Poezia në përgjithësi sipas tematikës është apolitike, letrare dhe intelektuale. Shkruan edhe poema me temë nga revolucioni i parë dhe i dytë rus. Në romanin "Doktor Zhivago" është mbështetë në traditën e romanit të shekullit të 19 dhe ka krijuar veprën në fabul të të fatit të disa familjarëve, duke përfshirë hapësirat nga kufijtë perëndimor rus deri në Sibir, me Moskën në qendër, ka përshkruar dy revolucionet rus dhe përfundimin me epilog në kohën e Luftës së dytë botërore. Në BRSS romani është quajtur si si "antisovjetik", ndëras në Perëndim më 1958. Pasternakut i është nda Çmimi Nobel për Letërsi, të cilin nuk e ka pranuar.
Romanet
parapamje|250px|Shtëpia në [[Peredelkino, në të cilën vdiq Pasternak.]]
Egnatia Tours
Zgjerimi i veprimtarisë së kësaj byroje vije në vitet '80-ta, kur në drejtim të Shqipërisë niseshin deri në 80 grupe me autobuzë.
Kantoni Saint-Ouen
Kantoni Saint-Ouen (frëngjisht: Canton de Saint-Ouen) është një kanton në departamentin Seine-Saint-Denis, rajonin Île-de-France në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Saint-Ouen. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 30306 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Saint-Ouen aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
Nagavc
Fshati Nagavc është fshat i cili bën pjesë në komunën e Rahovecit.
Friedrich Moser
Friedrich Moser është profesor universiteti, inxhiner i diplomuar pranë Universitetit Teknik në Vjenë.
Pas mbledhjes së përgjithëshme të Shoqatës Austraike-Shqiptare të mbajtur më 27 mars 1981, Frederiku u zgjodhë kryesues në Vjenë i shoqatës, pasi që qendra e shoqatës tani ishte vendosur në Grac. Ndërsa më 18 dhjetorë 1989 zgjidhet president i shoqatës.
Viciana
Historiku
Pra në kohën e vjetër në gjuhën latine VICIANUM, apo në gjuhën vendase VICIANA (Ana e Viçave), një emër ky i lashtë ilir, është quajtur një vendbanim afër qytetit të sotëm të Vushtrrisë. Fakti që në lashtësi Vushtrria është quajtur VICIANA, e dëshmon edhe mbishkrimi i gjetur në rrethin e Kumanovës, që konsiderohet shenjë e kahjes së rrugës për në Vicianë.
Viciana përmendet edhe në hartën mesjetare të ashtuquajtur Tabula Peutingeriane (Shih). Në këtë hartë përmenden edhe një varg vendesh iliro-shqiptare, si p.sh. në rrugën Lissus - Naisso përmenden këto qytete: Lissus, Ad Picaria, Creueni, Gabuleo, Theranda, Viciano, Vindenis, Ad Fines, Hammeo, Ad Herculem, Naisso. Sipas këtij itinerari, distanca ndërmjet Vicianës dhe Therandës ishte 37 km, kurse distanca ndërmjet Vicianës dhe Vindenisit ishte 29,6 km."
Petrit Beci
Petrit Beci Menjëherë pas mbarimit të shkollës së lartë për ekonomi, Petrit Beci është emëruar si punonjës në Kinostudio. Më tej karriera e tij vijoi duke u emërtuar në vitin 1984 si kryetar i prodhimit për tre gjinitë e filmit, po në Kinostudio. Më tej, në vitin 1987, ai është caktuar në postin e drejtorit të Kinostudios, për të kaluar në vitin 1992, në karrigen e drejtorit të Kinostudios.
Më ’94 Beci do të japë dorëheqjen nga posti i drejtorit, për t’u rikthyer sërish në fushën e kinematografisë në vitin ’97. Gjatë gjithë kësaj kohe, vitet ’92-’96 është aprovuar ligji mbi kinematografinë, për të cilin Beci ka dhënë një kontribut të konsiderueshëm, duke qenë ndër autorët e ligjit në fjalë.
Me ligjin e Kinematografisë, në vitin 1997 u krijua dhe Qendra Kombëtare e Kinematografisë, ku Beci do të kthehet si nëndrejtor dhe më pas drejtor i saj, deri në vitin 2000, kur kineasti ka dhënë dorëheqjen. Mund të thuhet se e gjithë jeta e Becit ka qenë dhe vazhdon të jetë e lidhur me kinematografinë shqiptare dhe zhvillimet e saj. Ai punoi prej vitesh në televizionin “Klan” dhe në momentet që po themelohej televizioni “Top-Chanel”, Beci tregon se ka qenë në rolin e drejtorit të përgjithshëm. Dhe aktualisht është Drejtor i Përgjithshëm i RTSH-së.
Trashëgimia autosomale
Trashëgimi autosomal dominant - Këtu aleli normal është recisiv, ndërsa aleli abnormal është dominant. Te kjo mënyrë e trashëgimisë veçoria abnormale bartet vetëm nga anëtarët e sëmurë të familjes, dhe, sipas rregullave, nga martesa e personit me fenotip abnormal, por heterozigot (A/a), me individin normal (a/a), pritet që 50 % e pasardhësve (pa marrë parasysh seksin), po ashtu, të jenë me fenotip abnormal (A/a). Është shumë vështirë të identifikohen individët homozigotë dominantë (A/A) të krijuar si pasardhës nga dy prindërit heterozigotë (A/a).
Fragaria
Lista e anëtarëve
është fruta e bimës me të njëjtin emër, dhe klasifikohet në familjen e bimëve Rosaceae.
Përmbajta e vitaminave dhe mineraleve
Një enë e mbushur me 144g dredhëza ka 45 kalori ose e shprehur në gjulë 188 kJ. Një porcion i tillë në vete ka disa minerale dhe vitaminen C që për trupin e njeriut janë të nevojshme. Të dhëna mbi përbmbajtjes së elementeve:
Valga
Valga është qytet në jug të Estonisë. Valga dhe Valka ishin një qytet deri në vitin 1920. Sipërfaqja e Valgës është 16.54 kilometra katrorë dhe sipërfaqja e Valkës është 14.36 kilometra katrorë. Qyteti ndahet mes Estonisë dhe Letonisë, ku Estonia ka rreth 2/3-ën e qytetit kurse Letonia 1/3-ën. Valga dhe Valka (pjesa letoneze) ishin një qytet deri në 1920-ën. Me përcaktimin e kufirit estonezo-letonez, Valga u nda në Valga dhe Valka mes Estonisë dhe Letonisë. Me hyrjen e Estonisë dhe Letonisë në zonën Shengen me 1 janar 2009, kufiri nuk ekziston më.
Historia
Valga ishte pjesë e Livonisë së vjetër, dhe një kryqëzim i rëndësishëm i rrugëve tregtare që lidhnin Rigën me Tartun, gjë që solli dhe zhvillimin e qytetit. Qyteti u dogj e u shkatërrua disa herë gjatë luftërave, sidomos në Luftën e Madhe të Veriut në 1708-ën. Valga u lidh me hekurudhë me Tartun në 1889-ën. Qyteti vuajti nga luftimet me bolshevikët, të cilët përhapën terror dhe ekzekutuan 107 civilë në vitin 1919.
.ye
.ye është prapashtesa e fletave të internetit dhe paraqet domenin zyrtar të Jemenit, shtetë arab në Azi.
Kantoni Orezza-Alesani
Kantoni Orezza-Alesani (frëngjisht: Canton d'Orezza-Alesani) është një kanton në departamentin Haute-Corse, rajonin Corse në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Piedicroce. Ka sipërfaqe 89.77 km2 dhe popullsi 961 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Orezza-Alesani aktualisht përbëhet nga 23 komuna.
RPG-32
__NOINDEX__
RPG-32 Barkas (rusisht: РПГ-32) është një sistem raketash kundër-tank i padrejtuar, i ripërdorshëm, i lëshuar nga shpatullat. Është projektuar dhe zhvilluar nga Unitary enterprise shtetërore (FGUP) kompania e prodhimit të armëve "Bazalt". Gjithashtu është montuar në Jordani nga komplete të prodhuara ruse nga Bazalt me emrin "Nashshab" (arabisht: ار بي جي نشاب).
RPG-28
__NOINDEX__
RPG-28 Klyukva ("Boronica e kuqe") është një raketë-hedhës dore kundër-tank rus.
Historia
RPG-28 u shfaq në vitin 2007 në IDEX Abu Dhabi nga Ndërmarrja Shtetërore e Kërkimit dhe Prodhimit, Bazalt si një raketëhedhes modern kundër-tank e krijuar për të mposhtur tanket moderne dhe të ardhshme me forca të blinduara të avancuara reaktive dhe të përbëra, si dhe këmbësorinë e fortifikuar. U ofrua për eksport në vitin 2008. Zyrtarisht u miratua nga qeveria ruse në dhjetor 2011.
Pushtimi rus i Ukrainës 2022
RPG-28 është përdorur nga ushtria ruse gjatë pushtimit rus të Ukrainës në vitin 2022.
RPG-30
__NOINDEX__
RPG-30 "Kryuk" (""Grepi"; Rusisht: РПГ-30 «Крюк»") është një raketë-hedhës dore kundër-tank rus.
Historia
RPG-30 u shfaq në vitin 2008 nga Ndërmarrja Shtetërore e Kërkimit dhe Prodhimit, Bazalt, si një granatëhedhës modern antitank i krijuar për të adresuar sfidën e armaturës reaktive dhe sistemeve të mbrojtjes aktive (APS) në tanke. Sistemet e mbrojtjes aktive si ARENA-E, Drozd dhe Trophy mposhtin municionet kundër blindave duke i shkatërruar ato përpara se të arrijnë objektivin e tyre. RPG-30 është një përgjigje e synuar ndaj prezantimit të këtyre sistemeve. RPG-30 pastroi programin e tij të testimit dhe hyri në shërbim në 2012-2013 dhe u vendos menjëherë në listën e Pentagonit të "kërcënimeve asimetrike për forcat e armatosura të SHBA".
Pushtimi rus i Ukrainës 2022
RPG-30 është përdorur nga ushtria ruse gjatë pushtimit rus të Ukrainës në vitin 2022.
Reiner Mayerhofer
Rajneri u bë i njohur për mërgatën shqipatre pas emërtimit të tij si arkatar në Shoqatën Austriake-Shqiptare më 27 mars 1981.
Lista e qyteteve në Britaninë e Madhe
Statusin e qytetit në Britaninë e Madhe e gëzojnë 66 qytete. Shpërndarja e tyre vijon si më poshtë:
Andrea Malo
Andrea Malo është një nga ata artistë që hodhën themelet e Teatrit Popullor. Ai punoi në këtë teatër si aktor, regjisor dhe më vonë drejtor i tij. Erdhi në teatër që në vitin 1945, duke interpretuar në pjesën e parë “Topazi” e me radhë në afro 40 role, ku vlen të përmenden rolet e drejtorit të postës në komedinë “Revizori”. Si regjisor Andrea Malo vuri në skenë pjesët “Në tufan” dhe “E bardha dhe e zeza” nga F. Paçrami,, “Matesa e avokatit” nga Foqion Postoli, “Pas vdekjes” e Çajupit, “Djali plangprishës” nga E. Ranet, “Martesa” e Gogolit, “Ylli i alpeve” nga A. Pano, “Nora” e Ibsenit, “Xhaxha Vanja” e Çehovit, etj.
Lista e qyteteve në Britaninë e Madhe
Lista e qyteteve në Britaninë e Madhe
300px|thumb|Harta e Britanisë së Madhe (C = Censusi, B = Përllogaritja)
Andrea Malo
Vitet e fundit të jetës punoi si pedagog në ILA. U nderua me titullin “Artisti merituar”.
Kantoni Stains
Kantoni Stains (frëngjisht: Canton de Stains) është një kanton në departamentin Seine-Saint-Denis, rajonin Île-de-France në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Stains. Ka sipërfaqe 5.39km2 dhe popullsi 33951 banorë.
Fragaria moschata
(lat.Fragaria moschata ) është bimë që klasifikohet në familjen e bimëve Rosoideae.
Mihal Stefa
Mihal Stefa (Korçë, 1902 - Berat, 11 korrik 1992) ka qenë aktor i njohur shqiptar.
Jetëshkrim
U lind në mesin e një familjeje të thjeshtë, shkoi i vogël çirak për të nxënë rrobaqepësinë dhe më pas në punishte duhani. Nisi veprimtarinë si aktor krejt i ri me një shoqëri amatore aktorësh e përkujdesur nga shoqëria "Vatra".
Debutoi për herë të parë në skenë më 1922, me pjesën "Detyra e nënës” të Foqion Postolit. Më 1929 së bashku me familjen e tij zhvendoset në Tiranë dhe nis punë në një shtypshkronjë. Iu rikthye skenës më 1932, me trupën amatore të Mihal Popit, dhe mori pjesë në kurse recitimi aktorial.
Më 1945, Stefa iu bashkua grupit që organizoi Teatrin Popullor. Debutoi me rolin e Panikës të veprës "Topazi", nga Marcel Pagnol.
Në Teatrin Popullor drejtoi dhe aktroi për mbi njëzet vjet, ku interpretoi mbi 45 role. Në galerinë e roleve të tij shkëpusim komandantin tek “Fundosja e skuadrës”, Qatipin tek “Halili dhe Hajria”, Luka Lukiçin tek “Revizori”, Alekon tek “I çuditshmi”, Jovan Myzeqarin tek “Dasma e madhe”, varrmihësin tek “Hamleti “, etj.
Roli i tij i parë në kinema qe ai i Gjergj Arianitit tek filmi Skënderbeu më 1953.
BackTrack
Rishkrim nga Diart (UPDATE)
Si fillim BackTrack eshte sistem operativ siq eshte windowsi (Windows),maci (Mac OS), eshte ni version i linux ne te cilin mund te beni me shum gjera te cila kajn te bejn me kriptim edhe inkriptim te gjerav kohve te fundit eshet duke u perdorur nga hackeret dhe personat qe kan dijeni ne programing,html,java code, dmth nga te gjith ata qe kajn njohuri ne kode po ashtu ka shum funksione kryesore njera nga ato funksione eshte "Thyerja e ni passwordi te nje WiFi-je (wireless pasword encryption)" pra eshte shum i domosdoshem te perdoret por nuk eshte aq leht per tu mesuar per te perdorur sepse pik spari aty ka te bej qdo instalim me kode pershembull per me instalu adobe flash player duhet te shkojm te te terminator console (root) dhe duhet vepruar keshtu : Shembulli 1### : Ne backtrack 5 flash player nuk punon pra na duhet me e fshi ne kete menyr :
Pas downladimit duhet te veprojm keshtu :
Dhe u kry pra tani per me testu a e keni instalu me sukses mund ta shikoni ketu ( http://www.adobe.com/software/flash/about/ )
Pra si sistem operativ linux qe eshte eshte shum me i perparuar se sa sistemet tjera linux mua pervete kete pershtypje me ka len dhe ska shum lag (bllokim,nderprerje)
Faqja zyrtare e BackTrack-ut eshte : http://www.backtrack-linux.org/
Mali i Priskës
thumb|250px|Pamje nga poshtë e Malit të Priskës thumb|250px|Pamja e majës së Malit të Priskës me majën e Dajtit në sfond
Mali i Priskës është një mal në jug të Malit të Dajtit, në Qarkun e Tiranës.
parapamje|Djegia e Malit të Priskës
Të dhënat
Ka lartësi dhe përmasa më të vogla se Mali i Dajtit. Maja më e lartë e tij është 1351 m mbi nivelin e detit. Pyjet e tij përbëhëheshin kryesisht nga ahu dhe panja. Tashmë ka shumë pak pemë të mbetura, si pasojë e zjarreve të vazhdueshme të vëna nga kriminelët, si dhe nga mosndërhyrja e organeve shtetërore për t'i shuar këto zjarre.
Djegia e Priskës
Gjatë zjarreve të viteve 2006-2007, pyjet e Malit të Priskës pësuan dëme të shumta, duke ulur dukshëm sipërfaqen pyjore në këtë mal. Një zjarr tjetër i madh i qëllimshëm që i vunë pyjeve të Priskës në mëngjesin e 12 gushtit 2012 dhe vazhdoi për shumë ditë, dogji pjesën e mbetur të pemëve e shkurreve në këtë mal. Më 24 mars 2019, keqbërësit i vunë prapë flakën një pjese të vogël të mbetur me shkurre e pemë, duke shkretuar kështu të gjithë malin. Më 12 shtator 2020, keqbërësit i vunë përsëri zjarrin Priskës, për të djegur edhe ato pak filiza pemësh që mund të kishin mbirë gjatë 2020-ës.
Vetëplotësimi i Kombit
Vetëplotësimi i Kombit libër me Autor Gjon Keka. Shtëpia botuese: "Botart" Tiranë, 2012. Faqet e librit 211.
Rreth librit:
Janë pikërisht ndryshimet gjatë fundshekullit të XX dhe fillimit shekullit XXI që më kanë bërë të trajtoj disa nga ngjarjet më të rëndësishme politike-historike të gadishullit Ilirik dhe rrethanave të reja që u krijuan pas shembjes së diktaturëve totalitare. Shembja e diktaturave në ballkan dhe krijimi i rrethanave të reja politike dhe historike, pastaj dalja e këtij rajoni në pragun e ri historik dhe gjeostrategjik e gjeopolitik.
Trajtim të veçantë i kushtohet edhe periudha të errët të pushtimeve si ajo e perandorisë otomane, pastaj ajo sllave, problemte dhe nevoja për një transformim të thellë dhe kthimi i dinjitetit e identitet të vërtetë kombit shqiptar, si dhe procesi i integrimeve në familjen e lashtë europiane. Pataj një rëndësi të madhe në këtë libër i është kushtuar aspektit të pushtetit, etikës, kulturës politike, pastaj përgjegjësisë në ndërtimin e shtetit të Kosovës, sundimit të ligjit si dhe zhvillimin e tij të gjithmbarshëm dhe historik.
Pastaj trajtimit analitik të këtyre proceseve politike dhe historike të vendit ta vë në rend të parë çështjen e bashkimit e pjesëve anatomike të kombit shqiptar si një komb i lashtë në gadishullin Ilirik si dhe një komb me kulturë të lartë e të civilizimit europian. Me anë të kësaj ky komb do të mund të ecte si në rrugën e tij të transformimeve të thella por edhe në rrugën e progesit dhe zhvillimeve tjera të gjithmbarshme brenda familjes së lashtë europiane në të ardhmen, por për të gjitha këto, si dhe për të ndrtuar të ardhmen nevojitet punë dhe angazhim, sepse vetëm kombet me vizion të madhë në jetën e tyre kanë edhe qëllime të mëdha historike në dinamikën e botës demokratike moderne.
Vladimir Bregu
Vladimir Bregu arkitekt shqiptar, është projektues i shumë prej objekteve kryesore në Tiranë si Pallati i Kongreseve, Piramida (bashkëprojektues) e shumë të tjera, ku ndërthuret tradita me elemente modernë. U nda nga jeta më 1 prill 2023.
Shqiptarët në Danimarkë
Shqiptarët në Danimarkë (danisht:Albanere i Danmark) përfaqësojnë një pakicë etnike në Danimarkë si emigrantë. Nuk ka shifra të sakta për madhësinë e diasporës shqiptare në Danimarkë. Shifrat variojnë nga 8,000 deri në 12,000 njerëz. Autoritetet statistikore daneze regjistruan për 1 Janar 2017 519 persona me origjinë nga Shqipëria, 2738 persona nga Kosova dhe 5,116 individë nga Maqedonia e Veriut, edhe pse këta individë nuk mund të jenë të gjithë shqiptarë etnikë.
Komuniteti shqiptar në Danimarkë ka qenë prej kohësh shumë i ulët. Vetëm kur u vra një i ri shqiptar, njerëzit u ndërgjegjësuan për diasporën shqiptare në vend.
Mërgimtarët shqiptarë nga Kosova themeluan Radio Televizionin Zëri i Kosovës (RTVZiK) në Danimarkë.
Andreas Berghold
Andreas Berghold vije nga Graci, Austri.
Andreasi gjatë viteve '90-ta ishte drejtorë gjeneral i Lidhjes së punës së shoqatave Austriake-Të huaja dhe më 18 dhjetorë 1989 u zgjodhë zëvendës president i Shoqatës Austriake-Shqiptare.
Trashëgimi autosomal recisiv
Trashëgimi autosomal recisiv - Mënyra recisive autosomale e trashëgimit është më e vështirë të hulumtohet, sepse gjeni i ndërruar recisiv ngel i maskuar dhe artet nëpër gjenerata në gjendje heterozigote (Aa), ndërsa mund të shfaqet vetëm kur është në gjendje homozigote (aa). Te kjo mënyrë e trashëgimisë në të shumtën e rasteve prindërit janë normalë, por heterozigotë (Aa), nga martesa e të cilëve (Aa x Aa) pritet që vetëm 1/4 e fëmijëve te kenë anomalinë recisive të shfaqur (aa), ndërsa 3/4 të jenë normalë (AA dhe Aa) normal.
Si shembull mund të merret sëmundja humane feniketonuri (PKU). Kjo sëmundje përcaktohet nga aleli p recisiv, ndërsa gjendja normale nga aleli P dominant. Përsonat që vuajn me këtë sëmundje kanë gjenotip p/p, kurse ata që nuk janë të sëmurë kan P/P ose P/p.
Shembull tjetër është fibroza cistike (Cystic fibrosis) është një sëmundje tjetër, e cila, gjithashtu, trashëgohet në harmoni me rregullat e Mandelit si fenotip autosomal recisiv, ndërsa aleli, i cili e shkakton këtë sëmundje, është izoluar në vitin 1989 dhe gjendet në kromozonin 7.
Shembulli tjetër është sëmundja albinizmi, i cili shërben si model i përcaktimit alelor të fenotipit të dallueshëm, gjithashtu, trashëgohet sipas mënyrës standarde autosomale recisive.