cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Urbanistika në ekonominë e tregut
Permbajtja sipas kopertinës
Sot qytetet duhet të gjejnë mënyrën për të ndërtuar infrastrukturë të përshtatëshme, për të udhëhequr dhe kontrolluar zhvillimet private, për të plotësuar nevojat për transport, për të përballuar trafikun automobilistik dhe për të mbrojtur mjedisin. Këto probleme urbane janë shumë të rëndësishme dhe ndikojnë mjaft mbi cilësinë e jetesës së popullsisë. Ky libër ka si qëllim të prezantojë lexuesin shqiptar me mënyrën si konceptohen këto probleme nga arkitektët dhe urbanistët e vendeve të ndryshme demokratike me ekonomi tregu. Ky libër nuk pretendon të japë zgjidhje për problemet urbane në Shqipëri. Përkundrazi, synimi i tij është t’i bëjë arkitektët, urbanistët, ndërtuesit dhe studentët shqiptarë t’i shohin problemet urbane, karakteristike për ekonominë e tregut, me një këndvështrim të ri. Ky libër është një përmbledhje shkrimesh nga urbanistë të vendeve të ndryshme të botës. Disa kapituj janë shkruar nga editorët e librit. Libri është ndarë në disa pjesë, të cilat bëjnë fjalë për urbanistikën në vendet perëndimore, urbanistikën në vendet ish-komuniste, transportin urban, mbrojtjen e mjedisit, pjesëmarrjen e publikut në çështjet e urbanistikës, decentralizimin e qeverisjen vendore dhe vendbanimet e paligjshme.
Rreth editorëve (sipas kopertinës)
Kenneth K. Baar është jurist dhe urbanist nga Bërklli (Berkeley), Kaliforni. Ai ka mbrojtur doktoraturën (Ph.D.) në urbanistikë në Universitetin e Kalifornisë në Los Anxheles (University of California, Los Angeles) dhe është diplomuar në jurisprudencë në Kolegjin e Drejtësisë Hastings, Universiteti i Kalifornisë në San Fransisko (Hastings College of Law, University of California, San Francisco). Në fillimin dhe fundin e viteve ‘90, ka qenë profesor në vizitë në Universitetin e Shkencave Ekonomike në Budapest. Në vitet 2002-2003, ka qenë profesor në vizitë në Universitetin Politeknik në Tiranë në kuadrin e programit Fullbrajt (Fulbright) organizuar nga qeveria e Shteteve të Bashkuara. Pjesa më e madhe e punës për këtë libër është kryer gjatë periudhës së përfshirjes në këtë program. Artikujt e tij rreth problemeve urbane janë publikuar në Shtetet e Bashkuara, Hollandë, Hungari, Itali, Sërbi dhe Spanjë. Dorina Pojani është diplomuar si arkitekte në Fakultetin e Inxhinierisë së Ndërtimit të Universitetit Politeknik, Tiranë. Aktualisht, ndjek programin pasuniversitar Master në Urbanistikë në Universitetin e Sinsinatit, SHBA (University of Cincinnati).
Madison County (Georgia)
Madison County është një nga  qarqet në shtetin federal Georgia të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Rainland-Palatinate
Rajnland-Pfalci ), është shtet në perëndim të Gjermanisë. Ajo mbulon 19,846 km2 dhe ka rreth 4.05 milion banorë. Është e nënta më e madhe dhe e gjashta më e populluar nga gjashtëmbëdhjetë shtetet. Majnci është kryeqyteti dhe qyteti më i madh. Kufizohet nga Nordrajn-Vestfalen, Sarlanda, Baden-Vyrtemberg dhe Hesia dhe ndan kufitë ndërkombëtarisht me Francën, Luksemburgun dhe Belgjikën.
Rajnland-Pfalci u krijua në vitin 1946 pas Luftës së Dytë Botërore, nga pjesë të ish shteteve të Prusisë (pjesë e krahinës së saj në Rajnland), Hesia dhe Bavaria (ish-kreis ose distrikti i Pfalcit periferik), nga administrata ushtarake franceze në Gjermaninë e okupuar nga aleatët. Rajnland-Pfalci u bë pjesë e Republikës Federale të Gjermanisë në vitin 1949 dhe ndau kufirin e vetëm të vendit me Protektoratin Saar derisa ky i fundit u kthye në kontrollin gjerman më 1957. Trashëgimia natyrore dhe kulturore e Rajnland-Pfalcit përfshin rajonin e gjerë të vreshtarisë në Palatinate, peisazhe piktoreske, dhe shumë kështjella dhe pallate.
Administrata
Rajnland-Pfalci është i ndarë në 24 rrethe (Landkreise), 12 qytete të pavarura (Kreisfreie Städte).
Lista e personaliteteve shqiptare: O
Kjo është lista e personaliteteve shqiptare me ndikim kombëtar dhe ndërkombëtar (shkronja O)''.
Patat e egra (novelë)
Patat e egra novelë me autor Fatos Arapi. Botuar në Tiranë në vitin 1970 nga "Naim Frashëri". Libri ka 138 faqe.
Azərbaycan Marşı
Azərbaycan Marşı është himni kombëtar i Azerbajxhanit.
Masonëria e Lirë
Masonëria e Lirë, e përhapur në gjithë botën ka pasur ndikim të madh në historinë e njerëzimit. Fillimi i shekullit 21, e ka gjetur Masonërinë në qendër të vëmendjes së mediave dhe gazetarëve në përpjekje për të zbardhur diçka nga organizata më sekrete e planetit. Duke qenë se pjesë e Masonerisë kanë qenë shumë figura të shquara të politikës, artit, muzikës, sportit, biznesit, etj. organizata është bërë pjesë e akuzave të shkrimtarëve të ndryshëm se ajo ka si qëllim krijimin e Rendit të Ri Botëror. Për gjatë shekujve Masoneria ka pasur si armik kryesor të sajin, Kishën Katolike të Vatikanit, e cila ua ka ndaluar besimtarëve të saj hyrjen në këtë organizatë. right|thumb|Simboli i Masonëve|200px
Struktura Organizative
Masonët bëjnë pjesë në Lozha, që mbajnë lidhje mes tyre, por që nuk kanë një udhëheqës të përbashkët. Masonët betohen të mos ia tregojnë se çfarë ndodh brenda lozhave askujt, as edhe familjeve të tyre, përndryshe dënime mizore i presin. Lozhat janë vendet e takimit të masonëve, tempujt e tyre. Lozhat veprojnë si organizatat e zakonshme, publikojnë datat e mbledhjeve, kujdesen për financat dhe pronat e tyre, paguajnë taksat, dhe kanë filluar të hapin edhe faqe interneti. Masonët udhëhiqen nga Kushtetutat e James Andersonit, një seri nenesh që i kanë dhënë vëllazërisë fytyrën e saj të sotme. Masonëria ndahet në dy rite : Riti i Jorkut dhe Riti Skocez. Këto dy rite kanë të përbashkët mëes tyre 3 shkallët e para, pastaj numri ndryshon. Riti i Jorkut nuk një ndarje standarte, prandaj ai ndryshon sipas lozhave. Riti Skocez është i pandryshueshëm në asnjë vend, me 33 shkallë, ku shkalla e fundit është shkalla e Mjeshtrit të Madh. Një anëtar mason, mund të zgjedhë të qëndrojë në Lozhën Blu (3 shkallët e para) ose të avancojë më tej, ku në çdo shkallë që kalojnë atyre iu tregohet diçka nga sekreti që ruan vëllazëria derisa sekreti i madh tregohet në shkallën 33. Megjithatë shumica zgjedhin të qëndrojnë në Lozhën Blu. Janë të paktë ata që kalojnë në shkallën 4, dhe shumë më të paktë ata që shkojnë në shkallën 33. Studiues të shumtë kanë shprehur dyshimin se Masonët i kanë humbur dijet e trashëgura nga Lashtësia, nga kohërat e Egjiptit dhe Greqisë së Lashtë, dhe mendojnë se vëllazëria në këto 3 shekujt e fundit është përpjekur dëshpërimisht të rigjejë pjesët e humbura të historisë së tyre. Riti Skocez përbëhet nga : Lozha Blu:
Lozha e Perfeksionit:
Kreu i Trëndafilit të Kuq :
Këshilli Papal :
Parimet dhe Aktivitetet
Simboli i masonëve është një kompas i mbivendosur mbi një vizore. Në mes tyre zakonisht vendoset shkronja G, që mendohet se nënkupton fjalën GEOMETRY (Gjeometri), pasi masonët mendojnë se universi është krijuar në bazë të rregullave të përkryera të matematikës. Arkitekura është shumë e rëndësishme për ta. Masoneria nuk eshte fe edhe nuk ka lidhje me fete.Prandaj ne Llozhat masone nuk perdoret nje emer i vecant per Zotin. Te gjitha Llozhat Masonet Zotin e personifikojne duke perdorur termin "Qenia Supreme" ose "Krijuesi i Gjithesise". Masonët gjatë takimeve të tyre e sidomos gjatë pranimit të anëtarëve të rinj, kryejnë një sërë ritualesh, por ato ndryshojnë në varësi të lozhës. Megjithatë ato kanë të përbashkëta. P.sh. të gjithë ritualet masonike përdorin simbolizmin e arkitekturës mesjetare. Qëllimi i Masonërisë është "të ndryshojë njeriun dhe t'a afrojë me Zotin, duke e dërguar nga një gjendje e ulët mendore dhe shpirtërore drejt një gjendje më të lartë në shërbim të njerëzimit". Masonëria beson tek Zoti, të cilin e quan Arkitekti Suprem i Universit. LMBA iu kërkon anëtarëve të saj të besojnë patjetër tek një zot, kurse për OMF, nuk është problem nëse një anëtar i ri i saj është ateist i deklaruar. Masonët përdorin gjeste dhe shenja për të dalluar njëri-tjetrin. Kjo ka ngritur shumë akuza ndaj tyre, pasi në institucone të ndryshme masonët favorizojnë njëri-tjetrin duke u njohur nga shenjat. Masoni mund të deklarojë publikisht anëtarësinë e tij në organizatë, por nuk mud të bëjë të ditur emrat e "vëllezërve" të tij. Gjithashtu ai nuk mund të tregojë se çfarë ndodh apo çfarë bisedohet brenda në lozhë. Masonëria nuk rekruton anëtarë të rinj. Çdo njeri që mendon se ka kapacitete për të qenë një mason, mund të kërkojë të anëtarësohet. Ai duhet të vijë me dëshirën e tij në vëllazëri, të moral dhe reputacion të mirë, të besojë në Qënien Supreme (ZOTI), të jetë mbi 18 deri në 25 vjeç, në varësi të lozhës. Njerëzit e të gjitha besimeve dhe racave pranohen në organizatë. Në lozha ndalohen bisedat mbi politikën. Masonëria nuk i pranon gratë, por ka krijuar organizata ndihmëse që kanë vetëm anëtare gra, ku më i njohuri është Ylli Lindor. Masonëria kryen edhe shumë aktivitete bamirësie, sidomos për fëmijët në nevojë.
Opozita anti-masone
Masonët janë parë gjithmonë me frikë nga njerëzit e thjeshtë, pasi propaganda ndaj kësaj organizate ka qenë gjithmonë e shfrenuar. Armiku kryesor i masonëve, Kisha Katolike e Vatikanit, ua ka ndaluar besimtarëve të saj hyrjen në këtë vëllazëri. Ajo i ka akuzuar masonët se adhurojnë djallin dhe duan të shkatërrojnë njerëzimin. Teoricienë konspiracioni kanë deklaruar se masonët janë të përfshirë në çdo institucion të rëndësishëm botëror, me qëllim krijimin e një Rendi të ri botëror, ku do të vendoset një qeveri dhe ushtri globale. Të tjerë i lidhin masonët me Hebret dhe familjet e fuqishme hebreje. Gjatë regjimeve komuniste dhe naziste shumë masonë u burgosën ose u vranë, kurse Masonëria u shpall e paligjshme. Përgjatë historisë amerikane disa valë anti-masonike e kanë goditur vëllazërinë, ku për pak sa organizata nuk u zhduk plotësisht. Edhe besimet e tjera fetare, e në veçanti islami e luftojnë Masonërinë. Në të gjitha vendet arabe, me përjashtim të Libanit dhe Marokut, vëllazëria është e paligjshme.
Referime
Frimasonët, H.Paul Jeffers, Botimet Morava
Domenico V. Ripa Montesano, Vademecum di Loggia, Edizione Gran Loggia Phoenix – Roma Italia 2009 ISBN 978-88-905059-0-4
Vendbanimet e Kosovës sipas komunave
Në vijim është një listë e vendeve të banuara në Kosovë, të renditura sipas komunave.
Lothar Matthäus
Lothar Herbert Matthäus, (i lindur më 21 Mars 1961 në Erlangen, Gjermani Perëndimore) është një ish futbollist gjerman dhe tani menaxher futbolli, i cili ka menaxhuar së fundmi klubin izrael-it të futbollit Maccabi Netanya.
Inspektori
Inspektor nënkupton personin zyrtar, specialist në fushën e inxhinierisë së ndërtimit dhe teknologjisë së produkteve të ndërtimit, që inspekton zbatimin e këtij Ligji.
Lothar Matthäus
Parathënie
Në vitin 1990 ai u emërua Futbollisti Evropian i Vitit dhe Lojtari i Futbollit i Vitit pasi si kapiten e drejtoi Gjermani-në drejt fitimit te Kupës së Botës në Futboll 1990. Një vit më vonë ai u emërua për herë të parë në historinë botërore, si i pari Lojtar i FIFA-s i Vitit.
Miño de Medinaceli
300px|right Miño de Medinaceli është një bashki në provincën e Soria-s, Castile dhe Leon, në Spanjë.
Lothar Matthäus
Parathënie
Gjatë karrierës së tij ai ka luajtur si një mesfushor i Avancuar dhe si një mesfushor Shkatërrues, megjithatë në karrierën e tij më të vonë, ai luajti si një Libero. Ai është i njohur për pasimet e sakta, aftësitë e pozicionimit, ndërhyrjet e sakta si dhe për goditjet eksplozive.
Karriera Futbollistike
Matthaus lindi në Erlangen, të Bavari-së. Herët në karrierën e tij ai luajti si mesfushor, para se të fillonte te luante si Libero në të 30-tat e tij.
Masonëria dhe Shqiptarët
Masonëria e Lirë është një zeje e vjetër e cila ka për qëllim përhapjen e mësimeve morale. Synim i zejes është të marre njerëzit dhe ti bëjë më të mirë. Masoneria ndër shqiptarë është përhapur qysh në kohën e Perandorisë Otomane dhe disa nga fytyrat më eminente të Rilindjes Kombëtare besohet të kenë qenë masonë. Sot në botë ka rreth 4 milionë masonë e një numrër i tyre është edhe në trojet shqiptare dhe brenda diasporës shqiptare si nga Kosova ashtu edhe nga shqipëria. Fillimi i shekullit 21, e ka gjetur Masonërinë në qendër të vëmendjes së mediave dhe gazetarëve në përpjekje për të zbardhur diçka nga organizata më sekrete e planetit. Duke qenë se pjesë e Masonerisë kanë qenë shumë figura të shquara të politikës, artit, muzikës, sportit, biznesit, etj. Organizata është bërë pjesë e akuzave konspirative të shkrimtarëve të ndryshëm se ajo ka si qëllim krijimin e Rendit të Ri Botëror. Për gjatë shekujve Masoneria ka pasur si armik kryesor të sajin, Kishën Katolike të Vatikanit, e cila ua ka ndaluar besimtarëve të saj hyrjen në këtë organizatë.
Historia e hershme
Fillimet e Masonërisë në trevat shqiptare mendohet të jenë andej nga vitet 1830'. Mendohet gjerësisht se Masonëria ka ndikuar në mënyrë të pashlyeshme në Rilindjen Kombëtare Shqiptare, dhe në Lidhjen Shqiptare të Prizrenit. Idetë iluministe të rilindasve shihen si ndikim i frymës masonike në inteligjencën shqiptare të kohës. Gjatë viteve të sundimit të Ahmet Zogut, masonët patën liri veprimi dhe madje mendohet se ata ishin të përfshirë në disa prej atentateve të bëra ndaj Zogut. Nuk ka të dhëna të sakta, por mendohet se Durrësi, Shkodra dhe Korça kishin lozha masonike gjatë viteve 30'. Gjatë periudhës së komunizmit masonët u shpallën të paligjshëm dhe u luftuan ashtu siç u luftuan edhe besimet fetare.
Historia post-komuniste
Me ardhjen e demokracisë Masonëria u ringjall, pa arritur të krijonte një lozhë. Në vitin 2005 u krijua në Tiranë me vendim të Këshillit të Lartë Masonik për Anglinë dhe Uellsin, dhe Këshillit të Lartë Masonik Botëror "e para Lozhë Masonike në vend, Lozha e Masonërisë së Lashtë, me emrin Lozha Akacia Nr.25, Shqipëri Nr.1". Gjithsesi krijimi i kësaj lozhe është mohuar nga Maksim Zotaj (mason shqiptar), nga Jean Michel Quillardet dhe Lui Lopez. Në vitin 2007, në Shqipëri erdhi Mjeshtri i Madh i Grand Orientit të Francës, Jean Michel Quillardet i cili u takua me Kryeministrin Berisha dhe Presidentin Topi. Më vonë Lui Lopez, një mason francez i vetëdeklaruar, tha se në Shqipëri e para lozhë masonike, ishte ajo e krijuar nga Grand Orienti i Francës. (duke marrë parasysh se Orienti i Madh dhe Masonët anglofonë nuk kanë marrëdhënie mes tyre, ndoshta Orienti i Madh, quan të parën lozhë shqiptare, Lozhën e saj. Gjithsesi mbetet i habitshëm, reagimi i Maksim Zotajt, mason i New Yorkut, që thotë se në Shqipëri nuk ka Lozhë Masonike). Maksim Zotaj, i pari mason shqiptar i vetëdeklaruar erdhi në Shqipëri, në vitin 2007, dhe në vitin 2009 krijoi shoqatën "Miqtë e Masonëve". Në 3 vitet e fundit, shtëpitë botuese shqiptare kanë botuar një sërë librash mbi masonët dhe akuzat ndaj tyre, duke e bërë këtë organizatë gjerësisht të njohur. Me ndihmën e masonëve nga disa shtete, në vitin 2012 në Tiranë u themelua Lozha e Madhe e Shqipërisë, e cila pranoi njohje ndërkombetare nga shumë shtete, përfshirë edhe Lozhën e Madhe të Bashkuar nga Britania e Madhe. Në Kosovë, vëllazëria filloi të njihej pas vitit 1999. Megjithëse masonë nga Kosova ka pasur shumë më parë, Lozha e parë masonike në Kosovë u themelua vetëm në qershor 2014 nën emblemën e Lozhës së Madhe të Shqipërisë.
center|thumb|Flamuri shqiptar gjatë viteve 1912-1914, burim teorish se Ismail Qemali ishte mason. Shqiponja me dy koka është simboli i shkallës 32 të Masonërisë, ylli sipër, është Ylli i Davidit, simbol i flamurit të Izraelit sot.|250px
Opozita anti-masonike shqiptare
Në trevat shqiptare, masonët nuk gëzojnë mbështetjen as të fesë dhe as të popullsisë së gjerë. Shkrimtari më aktiv anti-mason është Kastriot Myftaraj, i cili në gazetën e tij "Sot" nuk ngurron të akuzojë figura të njohura të politikës shqiptare si masonë dhe si neo-çifutë. Nga 3 besimet fetare shqiptare, Islami mbetet më anti-masoni. Elementë me bindje të thella islame, në rrjetet sociale Facebook, Twitter, apo MySpace shkruajnë vazhdimisht për komplotin çifuto-mason ndaj shqiptarëve dhe myslimanëve. Dukshëm, elementët islamikë tentojnë të krijojnë një imazh të keq të hebrenjëve (Izraeli vazhdon luftën në Palestinë duke vrarë myslimanët) në Shqipëri kur dihet ndihma e shqiptarëve ndaj hebrenjve gjatë Luftës II Botërore. Në Kosovë opozita anti-masonike mbetet shumë e fuqishme. Anti-masonët e Kosovës deklarojnë se Masonëria kontrollon gjithçka duke filluar nga politika, biznesi deri tek kultura dhe muzika. Në Shqipëri nuk mungojnë zërat se televizioni më i madh i vendit Top Channel është mason. Gjithashtu anti-masonët janë përqëndruar edhe tek simbolika e institucioneve shqiptare, për të deklaruar sundimin mason dhe atë të Illuminatit.
Aristoteli
thumb|Aristoteli Aristoteli (384 - 322) ishte filozof, mendimtar dhe shkencëtar i shquar i Greqisë antike. Ai lindi ne vitin 384 para Krishtit ne Stragirë te Greqis Veriore dhe ishte gjeniu më i madh intelektual i botës antike perëndimore. Ai luhatet midis idealizmit dhe materializmit. Aristoteli ishte themelues i shkollës peripatetike si dhe themelues dhe sistematizues i shumë shkencave dhe disiplinave shkencore. Ai ishte personaliteti universal i kohës së vjetër. Quhet ndryshe edhe "filozof i fatlumturisë". Njihej edhe nga ana e dijetarëve mesjetar arab të cilët e vlerësuan me epitetin "Mësuesi i parë" (The First Teacher; al-mua'lim al-awwal, المعلم الأول).
Aristoteli vijuesi i mendimit të shkollës së Sokratit në sistemet e arsyetimit materialist ndryshe nga Platoni kryesisht idealist sipas disa studjuesve të bashkohsisë është një mendimtar i njohur i botës antike dhe përfaqson shkollën e tij në historinë e filozofisë. Aristoteli ishte mësuesi i Aleksandri i Madh në disa dislplina shkencore të kohës duke realizuar formimin e liderit befasues dhe perandorit të ri një fenomen i veçantë ende për studjuesit. Shkrimet e tij mbulojnë shumë lëndë - duke përfshirë fizikën, biologjinë, zoologjinë, metafizikën, logjikën, etikën, estetikën, poezinë, teatrin, muzikën, retorikën, psikologjinë, gjuhësinë, ekonominë, politikën dhe qeverinë - dhe përbëjnë sistemin e parë gjithëpërfshirës të filozofisë perëndimore.
Biografia
thumb|Aristoteli në Shkollën e Athinës (Detaj nga një afresk nga Vatikani, [[Raffaello, 1510–1511)]] Aristoteli lindi në Stragira, të Trakisë, rrjedh nga një familje e arsimuar, në të cilën tradicionalisht kultivoheshin shkencat natyrore dhe mjekësia. I ati i Aristotelit ishte mjek në oborrin mbretëror të mbretit maqedonas Amintesi II, kurse më vonë edhe të Filipit.
Në moshën shtatëmbëdhjetë vjeçare, Aristoteli shkoi në Athinë, në akademinë e Platonit, ku qëndroi plot 20 vjet me radhë, derisa vdiq mësuesi i tij Platoni.
Menjëherë pas vdekjes së Platonit, Aristoteli u largua nga Athina dhe, me kërkesë të Filipit II të Maqedonisë, udhëzoi Aleksandrin e Madh që filloi në vitin 343 pes. Mësimdhënia Alexander i dha Aristotelit shumë mundësi. Ai krijoi një bibliotekë në Liceun që e ndihmoi atë të prodhonte shumë nga qindra libra të tij, të cilat ishin rrotulla të papirusit. Fakti që Aristoteli ishte një nxënës i Platonit kontribuoi në pikëpamjet e tij të mëparshme të Platonizmit, por, pas vdekjes së Platonit, Aristoteli u zhyt në studime empirike dhe u zhvendos nga platonizmi në empirizëm. Ai besonte se të gjitha konceptet dhe njohuritë përfundimisht bazoheshin në perceptimin. Pikëpamjet e Aristotelit mbi shkencat natyrore paraqesin themelet që bazohen në shumë nga veprat e tij.
Sipas Aristotelit, qenia e çdo gjëje apo ndodhie zhvillohet nga shumë mundësi të lëndëve të fshehta me ndihmën e lëvizjeve të fuqisë formuese. Afirmimi dhe përdorimi i sistemit të Aristotelit në mesjetën evropiane është i njohur si Aristotelizmi.
Në njohjen e Aristotelit dhe veprimtarisë së tij, merita të mëdha kanë dijetarët myslimanë në radhë të pare Ibën Sina i njohur në perëndim me emrin Avicena dhe Ibën Rushd (Averroès) nga Kordoba, të cilët me punën e tyre dhe analizat e komentet e shkëlqyera e bënë të kuptueshme dhe akoma më cilësore filozofinë e Aristotelit.
RFID
right|frame|Dispozitiv RFID i përdorur nga supermarketi Wal-Mart
Radio Frequency IDentification (RFID) do të thotë: identifikim me ndihmën e valëve elektromagnetike. RFID bën të mundur identifikimin dhe lokalizimin e objekteve dhe qënieve të gjalla dhe memorizon automatikisht këto të dhëna.
RFID përmban dy pjesë. Njëra është një qark i integruar për memorizimin dhe përpunimin e të dhënave, kodifikimin dhe dekodifikimin e sinjalit të frekuencës radio. E dyta është antena për kapjen dhe transmetimin e sinjalit.
RFID mund të jetë aktiv, pra i paisur me bateri që lëshon sinjal autonom dhe pasiv, pra pa bateri dhe kërkon një burim të jashtëm për të stimuluar kapjen dhe lëshimin e sinjalit të radio frekuencës.
Në ditët e sotme RFID gjen përdorim në shumë fusha si: logjistikë, artikujt e supermerkateve dhe nëpër dokumente të ndryshëm të identifikimit (pasaporta dhe letërnjoftime).
Këngë të moçme shqiptare (studime)
Këngë të moçme shqiptare studime me autor Fatos Arapi ; red. Gjergj Zheji ; red. Iskra Thoma. Botuar në Tiranë në vitin 1986 nga "Naim Frashëri". Libri ka 287 faqe.
Marion County (Georgia)
Marion County është një nga  qarqet në shtetin federal Georgia të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Panthera gombaszoegensis
Jaguari Evropian (Panthera (onca) gombaszoegensis) jetonte rreth 1.5 milion vjet më parë, dhe është specia Panthera më e hershme e njohur në Evropë. Mbetjet fosile u njohën për herë të parë në Olivolë të Italisë nën sinonimin Panthera toscana nga lokalitete të tjera italiane. Më vonë disa ekzemplarë janë gjetur në Angli, Gjermani, Spanjë, Francë dhe Hollandë. Ai njihet dhe si një nënlloj i jaguarit (Panthera onca).
Përshkrimi
Jaguarët Evropianë ishin më të mëdhenj se jaguarët e ditëve të sotme të gjetur në Amerikën Jugore, si jaguari Pantalez. Me një peshë trupore midis 70 dhe 210 kilogram, ata ishin të aftë të rrëzonin gjahun më të madh. Një fosil i ngjashëm me Panthera gombaszoegensis është gjetur që nga periudha e hershme e Pleistocenit të Afrikës Lindore dhe kishte karakteristika të ngjashme me luanin dhe tigrin.
Habitati dhe sjellja
Jaguari Evropian shpesh është menduar të jetë një mace që banon në pyje, të ngjashme me habitatet e jaguarit modern, edhe pse zbulimet e kohëve të fundit sugjerojnë që shoqata midis jaguarëve Evropianë dhe habitateve të pyllëzuara nuk është aq e fortë sa shpesh ishte menduar. Ishte ndoshta një kafshë e vetmuar.
Charles Maurice de Talleyrand - Périgord
Charles Maurice de Talleyrand - Périgord (1754 - 1838), një nga diplomatët më të mëdhenj që ka njohur bota, i shërbeu Francës në kohën e Napoleonit. Politikan i zhdërvjelltë, karrierist, i etur për fitime vetjake, mjeshtër i intrigave politike, ai i tradhtoi njëri pas tjetrit të gjithë eprorët në emër të interesave personale. Ishte ministër i Jashtëm në periudhën e Direktoratit, Konsullatit, Perandorisë dhe Restaurimit. Si përfaqësues i Francës në Kongresin e Vjenës (1814 - 1815), arriti të zbuste prirjet ekspansioniste të Prusisë dhe të Rusisë duke mbrojtur "Parimin e ligjshmërisë", çka donte të thoshte që shtetet duhet t'u kthehen sovranëve të ligjshëm të tyre. Për marrëdhëniet anglo-franceze, Talejrandi u shpreh: "Franca dhe Anglia duhet të jenë të bashkuara fort, ashtu si kali me kalorësin. E rëndësishme është vetëm një gjë: të mos jesh kali!" Meqënëse Talejrandi "i shiti" të gjithë eprorët, për të thuhej se "i shiti të gjithë ata që e blenë".
Vështrim mbi situatën e banesave në Shqipëri
Vështrim mbi situatën e banesave në Shqipëri është libër rreth urbanistikës në Shqipëri botuar në vitin 2004 nga autorët Vladimir Misja dhe Alketa Misja.
Përmbajtja
Vështrim mbi situatën e banesave në Shqipëri. Analize krahasuese ofron një analizë të kushteve të banimit në Shqipëri, duke përdorur tregues sasiore dhe cilësore, te krahasueshëm në periudha dhe me vende të tjera të rajonit. Investimet e larta në banese që kanë ndodhur gjatë dekadës së fundit kanë përmirësuar mjaft treguesit e banimit si : sipërfaqja e banueshme, densiteti i banimit, niveli i shërbimeve, etj. Por njëkohësisht janë shfaqur edhe probleme të reja si : braktisja e banesave në zonat me nivel të larte emigrimi, mungesa e financimeve të mjaftueshme për të mirëmbajtur dhe ripërtërire banese, cenimi i mjedisit dhe rreziku i zhdukjes se trashëgimisë ndërtimore, gjë që shtron nevojën e hartimit dhe zbatimit te politikave të caktuara dhe programeve efikase. Çështjet kryesore qe trajton ky libër janë : Analiza krahasuese e treguesve sasiore dhe cilësore te kushteve të banimit ; Vlerësimi i zhvillimeve arkitektonike dhe urbanistike të banesës në periudha të ndryshme të zhvillimit ekonomiko shoqëror dhe urbanizimit ; Vlerësimi i investimeve në banese për përmirësimin e cilësisë dhe kushteve të banimit gjatë dekadës së fundit. Ky botim i drejtohet të interesuarve në fushën e banesave ; studenteve dhe kërkuesve në fushën e arkitekturës, urbanistikës, rinovimit urban, investitorëve dhe zhvilluesve në sektorin e ndërtimit të banesave, studiuesve të politikave dhe programeve të strehimit dhe rinovimit urban, etj.
Rreth autorëve
Prof. Dr. Vladimir Misja ka kryer studimet universitare në Fakultetin e Ekonomisë Urbane, në Institutin e Planit të Shën Peterburgut, në vitet 1947-1952 dhe kualifikimin pasuniversitar për metodat matematikore dhe informatike, pranë ENSAE (École nationale de la statistique et de l'administration économique) dhe CEPE (Centre des Études de Programmes Économiques) në Paris (1972-1973). Ka gradat shkencore : docent (1971), doktor i shkencave ekonomike (1981), profesor (1983) dhe akademik (2003). Është dekoruar me Çmimin e Republikës kl. II (1984). Në periudha të ndryshme kohore ka kryer detyra dhe funksione të ndryshme në Ministrinë e Industrisë dhe Minierave (drejtor qendror), në Fakultetin e Ekonomisë se UT (shef katedre, zv. dekan) dhe në Akademinë e Shkencave të Shqipërisë (akademik). Ka zhvilluar lendet universitare dhe pasuniversitare Ekonomia e industrisë, Bazat e investimit, Informatika e drejtimit, Ekonomia e industrisë dhe efektiviteti i investimeve. Është autor i disa monografive, teksteve universitare, projekteve, studimeve, referateve në konferenca kombëtare dhe ndërkombëtare, artikujve shkencore brenda dhe jashtë vendit.
Alketa Misja është diplomuar në vitin 1995 si arkitekte urbaniste në Katedrën e Arkitekturës dhe Urbanistikës, të Fakultetit të Inxhinierisë së Ndërtimit, të Universitetit Politeknik, Tiranë. Që prej vitit 1995 ka zhvilluar lenden në kurset universitare Ekonomi urbane, Sociologji urbane, dhe Legjislacion urbane, në Fakultetin e Inxhinierisë së Ndërtimit UPT. Gjithashtu ka zhvilluar lenden në kurset Ekonomi urbane, dhe Organizim territorial, si pedagoge e jashtme, në Fakultetin e Gjeografisë dhe Fakultetin e Ekonomisë, UT. Ka përfunduar studimet pasuniversitare në programin MBA (Master in Business Administration) të Fakultetit të Ekonomisë, Universiteti i Tiranës. Ka kryer studime pasuniversitare disamujore në Rotterdam-Holandë dhe Oksford-Angli. Aktualisht është duke përgatitur tezen e doktoratës në Fakultetin e Ekonomisë, UT, në lidhje me Menaxhimin e projekteve të rinovimit (rindërtimit) urban në tregun e banesave në Shqipëri.
Portgas D. Ace
Portgas D. Ace ((ポートガス・D・エース, Pōtogasu D. Ēsu) është personazh në anime dhe manga One Piece, e krijuar nga mangaka Eiichiro Oda.
Ace ishte vëllai i adoptuar i Monkey D. Luffy dhe Sabo dhe djali i mbretit të piratëve Gol D. Roger dhe Portgas D. Rouge. Ai u adoptua nga Monkey D. Garp pasi Roger deshi që Garp të kujdesej për të pas vdekjes së tij.
Për shkak se ishte djali i mbretit të piratëve, ai ishte i kërkuar nga Qeveria Botërore, gjë që shkaktoi luftë në Marineford me Piratt e Mjekërrbardhit. Ai u lirua nga Luffy, por u vra nga Akainu duke mbrojtur Luffy.
Personaliteti
Ace ishte shumë më inteligjent, i sjellshëm dhe në përgjithësi më i durueshëm se Luffy, gjë që nxiti ekuipazhin e Luffyt duke pyetur nëse ai ishte me të vërtetë i lidhur me kapitenin e tyre. Ndërsa disa njerëz që e njihnin Gol D. Roger vuri në dukje se Luffy është mjaft i ngjashëm me Mbretin e Piratëve, vetë Mjekërrbardhi pretendonte se personaliteti i Ace nuk ishte aspak si babai i tij.
Ace pëlqente të bënte festë aq sa vëllau i tij. Kur hipi në anijen e Buggy, ai u tërhoq nga era e ushqimit dhe vendosi të shijonte veten ndërsa ishte atje. Ace mund të jetë pak e papërshtatshme edhe pse si ai dikur e përdorur veshjen e një gruaje për të fshirë fytyrën e tij, ndërsa ai ishte ngrënie në Spice Bean në Alabasta. Ai nganjëhere bie në gjumë gjatë ngrënies duke bërë njerëzit të pyesnin veten nëse ka vdekur, kjo ndodhi në restaurantin e Alabastit. Gjatë fëmijërisë, Ace së bashku me Luffy dhe Sabo shpesh hanin ushqim pa paguar në qytetin e Goas.
Ace mësoi se si të sillet mirë nga Makino dhe si të prezantohet para Shanks, para kësaj ai ishte i ftohtë dhe i vrazhdë ndaj çdokujt.
Ace u tregua gjithashtu mjaft impulsive, ashtu si vëllai i tij më i vogël, pasi ai gjithashtu do të merrte vendime të nxituara dhe, në disa raste, do të neglizhonte të dëgjonte arsyen. Kjo u tregua se pak para se të vinte në kërkim të Mjekërrziun për vrasjen e Thatch. Mjekërrbardhin këmbënguli se Ace nuk duhet të shkojë pas tij, megjithatë Ace, përkundër besnikërisë së tij të madhe dhe respektit për kapitenin e tij, injoroi paralajmërimet e tij dhe shkoi për të gjetur ish-vartësin e tij.
Aftësitë
Ace ka ngrënë frutin e zjarrit, aftësi që lejon atë të kontrolloj flakë dhe të ketë trup prej flake, nga ku e morri edhe epitetin “Grushti i Zjarrit Ace”. Përveç aftësisë së frutit të detit, Ace posedonte forcë të madhe fizike e cila është arritur nga trajnimi jashtëzakonisht rigoroz në mjedisin e ashpër të Mt. Colubo kryesisht nga gjuetia dhe luftimi i kafshëve të egra që nga fëmijëria. Nevojat e tij të pabesueshme fizike u plotësuan nga aftësitë e tij të jashtëzakonshme luftarake. Ai tregoi forcën e tij gjatë betejës së tij me Mjekërrziun: ai ishte në gjendje të merrte grushtat e Mjekërrziut, të cilat ishin aq të fuqishme sa që i pari bëri Ace të kollit gjak dhe i dyti gati sa qafa e tij u thye. Van Augur vuri në dukje se, siç pritej nga komandanti i divizionit të dytë, aftësitë luftarake të Ace-s ishin mjaft të frikshëm edhe pa fuqitë e tij teë frutave të detit.
Ace kishte thikë me vete, por asnjëhere nuk e ka përdorur. Ace poashtu posedonte Ambicie të Pushtimit, kur e përdori për herë të parë kur ishte 10 vjeç. Pas kësaj, ai asnjëhere nuk e ka përdorur këtë.
Historia
Një ditë, Kur Garp po e sillte Luffy te familja Dadan, Luffy takoi Ace dhe e pyeti nëse munden të bëheshin shok, por Ace e pështyu atë dhe refuzoi të kërkonte falje. Luffy ndjekte Ace çdo ditë, në çdo kohë; kur ishte shi, erë e fortë, e ndjekte edhe pse u përballte me kafshë të egra. Ace u takua me Sabo një ditë, dhe ata e krahasuan thesarin që kishin vjedhur kur Luffy, duke e bërë atë deri në Gray Terminal, u bëri thirrje atyre. Që kur mësoi për ëndrrën e tyre për t'u bërë pirat, Ace dhe Sabo lidhën Luffy-in dhe vendosi ta vrisnin, por nuk ishin në gjendje ta bënin. Papritmas, Porchemy i piratëve Bluejam erdhi, duke kërkuar për Ace që kishte vjedhur paratë e tij. Porchemy kapi Luffy, ndërsa Luffy e thirrte atë. Porchemy e torturonte Luffy pasi refuzonte të tregonte për vendin ku ishte thesari. Ace dhe Sabo e shpëtuan Luffy dhe Sabo i thoshte Ace-s të iknin, por Ace refuzoi të ikte pa e mposhtur Porchemy. Pas shpëtimit, Ace pyeste Luffy pse nuk i tregonte të vërtetën, Luffy i'u përgjigj se nëse do të kishte treguar nuk do të mundej të bëhej shok me të.
Një ditë, babai i Sabos, Outlook III dhe Piratët e Bluejamit me forcë morën Sabo. Ace u përpoq të sulmonte, por u godit nga një prej piratëve. Outlook III u tha piratëve të bënin gjithçka që dëshironin me Luffy dhe Ace ndërsa ai e mori Sabo, por Sabo premtoi të shkojë pa luftë nëse Ace dhe Luffy u kursyen. Më pas, Bluejam u tha Ace dhe Luffy se Sabo ishte me fat për të jetuar jetën e një fisniku dhe e mbajti marrëveshjen e tij për të mos dëmtuar dy duke i bërë ato të lëviznin kutitë rreth Grey Terminal. Atë natë kur përgatiten për të fjetur, Luffy pyeste veten nëse Sabo ishte në rregull, por Ace i kujtoi atij se po përpiqeshin të harronin për të. Pak ditë më vonë, Bluejam u përgatit për të vënë Ace dhe Luffy për të punuar duke djegur Gray Terminal atë natë me urdhër të fisnikëve. Ace dhe Luffy protestuan këtë, por Bluejam i injoroi ato dhe në vend u kërkoi atyre për vendndodhjen e thesarit të tyre. Më pas, Ace dhe Luffy u lidhën në një shtyllë, dhe ku ra nata, Piratët e Bluejamit vuri Grey Terminal në zjarr. Ndërsa ishin të rrethuar nga flakët, Ace e priste veten dhe Luffyun me një copëz, dhe iknin nga zjarri.
Megjithatë, të dy u përballën me piratët e Bluejamit, i cili donte të dinte vendndodhjen e thesarit para se të dilte në flakë. Ace përfundimisht pendohet dhe i tha Bluejam, por me zemërimin e tij, piratët e morën atë dhe Luffy me ta për t'u siguruar që nuk ishin të gënjyer. Bluejam u betua për të marrë hak mbi fisnikët dhe tha se Sabo nuk ishte ndryshe nga pjesa tjetër e tyre. Kjo shkaktoi Luffy për të luftuar përsëri dhe për të sulmuar brutalisht në kthim, dhe në dëshpërim Ace bërtiti në piratët, dhe lëshoi Ambicien e Pushtimit dhe hodhi të gjithë prej tyre në tokë, përveç Bluejam. Bluejam vrau Ace dhe u përgatit për ta gjuajtur, por familja Dadan papritmas erdhi për të shpëtuar lagjet e tyre. Megjithatë, Ase nuk pranoi të ikte me ta kur u përball me Bluejam, dhe Dadani qëndroi me të ndërsa Luffy dhe pjesa tjetër e familjes u larguan. Ace dhe Dadan arritën të mundnin Bluejam, por u rrethuan nga flakët. Dadan e dogji rëndë veten për të marrë Ace përmes flakëve, dhe Ace bastisi qytetit për furnizime mjekësore për të mbajtur atë gjallë para se ata u kthyen në strehimore. Ndërsa ajo u rikthye, Dadani e pyeti Ace se pse ai nuk vraponte dhe Ace pasqyroi se donte ta mbante Luffy të sigurt.
Një ditë, Ace e morri vesh se Sabo vdiq, por fillimisht mendoi se ishte gënjeshtër. Luffy dhe Ace premtuan njërin tjetrin se pavarësisht se Sabo vdiq, ata prapë se prapë vendosën të bëhen piratë.
Anëtarë i piratëve të Mjekërrbardhit
Mjekërrbardhi, i cili kishte dëgjuar se Ace kishte për qëllim të merrte kokën, arriti me ekuipazhin e tij menjëherë pas betejës midis Jinbe dhe Ace. Mjekërrbardhi i tha ekuipazhit të tij se ai vetëm do të ishte i mjaftueshëm, dhe vazhdoi të sulmonte ekuipazhin e Ace-s. Pas një beteje të ashpër, Ace u ngjit në këmbë dhe preu Mjekërrbardhin nga ekuipazhi i tij me një mur flakësh. Ndonëse ekuipazhi i tij protestonte, ai i urdhëroi ata të vraponin Në prag të vdekjes, Ace u ofrua nga Mjekërrbardhi për t'u bashkuar me ekuipazhin e tij, duke u bërë një nga "djemtë" e tij. Ace refuzoi ashpër, por u rrëzua dhe u tërhoq në anijen e Mjekërrbardhit. Ekuipazhi i Ace më vonë erdhi për të marrë atë, edhe pse ata u rrahën nga kapësit e tij dhe u rrëmbyen në anije me kapitenin e tyre.
Përballja me Mjekërrziun
Ace më në fund gjeti dhe u përball me Mjekërrziun dhe ekuipazhin e tij në ishullin Banaro. Ai dhe Mjekërrziu shkëmbyen disa fjalë para se Mjekërrziu t'i ofrohej mundësia për t'u bashkuar me ekuipazhin e tij dhe ta ndihmonte të bëhej Mbret i Piratëve. Megjithatë, kur Mjekërrziu zbuloi se ai ishte duke shkuar për të shkuar në Water 7 dhe ta kapte Luffy, Ace u zemërua dhe refuzoi, duke zbuluar marrëdhëniet e tij me Luffy. Van Augur më pas e qëlloi në të, por nuk funsionoi pasi fruti i Ace ishte Logia dhe i'a ktheu me plumba të zjarrit, por Augur ishte i shpejtë. Jezus Burgess hodhi një pjesë të një hoteli në atë, por Ace e shkatërroi atë me një shtyllë zjarri para se të sulmonin dy prej tyre dhe Mjekërrziu me Hiken (Grushti i Zjarrit).
Vdekja
Ace u morr në Marineford për t'u ekzekutuar. Tri orë para ekzekutimit, Sengoku foli duke zbuluar se Ace është djali i mbretit të piratëve, Gol D. Roger, menjëhere pas kësaj arriti Mjekërrbardhi.
Kur Ace shikoi se ekuipazhi i tij dhe aleatët e tij arritën, ai bërtiti ata të braktisin atë, sepse ishte faji i tij. Megjithatë, Mjekërrbardhi refuzoi fjalët e tij dhe i thotë se ata do ta shpëtojnë atë gjithsesi. Luffy arriti në Marineford dhe luftoi me marinarët që ta shpëtoj Ace. Ai morri një çelës nga Boa Hancock, por u këput nga laseri i Kizarus. Sidoqoftë ai shpëtoi Ace falë Mr.3 i cili krijoi një çelës prej dyllit.
Ndërsa Ace dhe Luffy bashkohen në betejë, përsëri, Mjekërrbardhi jep urdhër që aleatët e tij dhe piratët e tjerë të largohen, duke siguruar që ai do të vdes në Marineford duke fundosur ishullin bashkë me të. Gjithkush fillon të largohen. Ace shpëtoi Mjekërrbardhin nga disa marinarë dhe Mjekërrbardhi pyeti Ace-n nëse ishte baba i mirë për të dhe Ace u përgjigj positivisht se ishte.
Ndërsa Ace dhe Luffy po vraponin, Akainu thoshte se Mjekërrbardhi ishte një dështak dhe ekuipazhi i tij ishin frikacak. Ace ndaloi dhe u nervozua në fjalët e Akainus. Ai e sulmoi Akainun dhe i ta se kjo epokë quhet “Mjekërrbardhi”, por u mposht shumë lehtë nga magma e Akainus. Akainu e paralajmëroi Ace se çfarë do të bënte më pas. Akainu kishte për qëllim të vriste Luffy, por Ace kaloi para dhe u vra nga ai, duke bërë të gjithë të tronditur.
Ace ishte ende gjallë, Akainu përgatiti për ta sulmuar atë përsëri, por u pengua nga Jinbe. Ace vdes u rrëzua në krahët e Luffy, dhe ai kujtoi se si i ishte dhënë së pari një vend me Luffy, Sabo dhe Dadan, ndërsa kujtonte një fëmijëri të mbushur plot me mundime dhe persekutim. Ai vetëm u pendua se nuk do të ishte në gjendje të shihte ëndrrën e Luffy-t, dhe pastaj i bëri thirrje ekuipazhit të tij, duke i falënderuar për dashurinë e tyre që kishin ndaj tij, pavarësisht gjakut dhe gabimet e tij. Pas kësaj, ai ra në tokë dhe vdiq.
ISCED
Klasifikimi Standard Ndërkombëtar i Arsimit (International Standard Classification of Education - ISCED) është një kornizë statistikore për organizimin e informacionit mbi arsimin e mirëmbajtur nga Organizata për Arsim, Shkencë dhe Kulturë e Kombeve të Bashkuara (UNESCO) si pjesë e grupit ndërkombëtar të klasifikimeve ekonomike dhe sociale të Kombeve të Bashkuara.
ISCED u hartua në fillim të viteve 1970 për të shërbyer "si një instrument i përshtatshëm për mbledhjen, përpilimin dhe paraqitjen e statistikave të arsimit si brenda vendeve individuale ashtu edhe në aspektin ndërkombëtare". Versioni i parë, i njohur si ISCED 1976, u miratua nga Konferenca Ndërkombëtare e Edukimit (Gjenevë, 1975), dhe më pas u miratua nga Konferenca e 19-të e Përgjithshme e UNESCO-së në vitin 1976.
Versioni i dytë, i njohur si ISCED 1997, u aprovua nga Konferenca e Përgjithshme e UNESCO-së në seancën e saj të 29-të në nëntor 1997 si pjesë e përpjekjeve për të rritur krahasueshmërinë ndërkombëtare të statistikave të arsimit. Ai përfshin kryesisht dy variabla të klasifikimit ndërkufitar: nivelet (7) dhe fushat e arsimit (25). Instituti i Statistikave të UNESCO-së drejtoi zhvillimin e një versioni të tretë, i cili u miratua nga Konferenca e 36-të e Përgjithshme e UNESCO-së në nëntor të vitit 2011 dhe që do të zëvendësojë ISCED 1997 në koleksionet e të dhënave ndërkombëtare në vitet e ardhshme. ISCED 2011 ka 9 dhe jo 7 nivele, të krijuara duke e ndarë nivelin terciar të para-doktoratës në tre nivele. Ai gjithashtu zgjeroi nivelin më të ulët (ISCED 0) për të mbuluar një nën-kategori të re të programeve të zhvillimit arsimor të fëmijërisë së hershme, të cilat synojnë fëmijët nën moshën 3 vjeç.
Gjatë rishikimit dhe revidimit, i cili çoi në miratimin e ISCED 2011, Shtetet Anëtare të UNESCO-së ranë dakord që fushat e arsimit duhet të ekzaminohen në një proces të veçantë. Ky rishikim tani është duke u zhvilluar me qëllim të krijimit të një klasifikimi të pavarur por të ndërlidhur të quajtur Fushat ISCED të Arsimit dhe Trajnimit.
Materialet nga Qendra Evropiane për Zhvillimin e Aftësimit Profesional dhe gjithashtu Eurostat ofrojnë informacion të mëtejshëm dhe udhëzime statistikore për klasifikimin e nën-fushave të arsimit si shoqërues i ISCED.
Nivelet, kategoritë dhe nënkategoritë ISCED 2011
Burimi: Klasifikimi Standard Ndërkombëtar i Arsimit (ISCED).
Koçi Xoxe
Koçi Xoxe (Negovan, 1 maj 1911 - Tiranë, 11 qershor 1949) ishte teneqexhi, drejtor i Drejtorisë së Mbrojtjes së Popullit, Ministër i Brendshëm gjatë periudhës prill, 1946 – nëntor, 1948. U dënua me vdekje nën akuzën e të qenët agjent jugosllav. Xoxe përfshihet në listën e përpiluar nga Instituti i Studimit të Krimeve dhe Pasojave të Komunizmit, që përmbledh pjesëmarrësit që kanë përgjegjësi direkte për krimet e Partisë Komuniste Shqiptare dhe të Ushtrisë Nacionalçlirimtare, duke qene, sipas ligjit nr. 41, anëtarë të strukturave politike dhe ushtarake “që kanë inspiruar, organizuar, urdhëruar, ekzekutuar ose ndihmuar forcat partizane në vepra kriminale”.
Jeta
Lindi në vitin 1911 në Negovan të kazasë së Follorinës i biri i Dhimitrit dhe Vasillos, por familja e tij u vendos në Korçë. Duke kaluar një fëmijëri të varfër, Xoxe ushtroi zanatin e teneqexhiut me babanë e tij. Formimi i tij lidhej me mbarimin e 5 klasëve fillore.
Në vitet 1941-1943 burgoset nga regjimi fashist, por ia doli të arratiset nga burgu i Tiranës përmes një tuneli.
Është themelues dhe kryetar i parë i grupit komunist të Korçës dhe pjesëtar i mbledhjes themeluese të Partisë Komuniste Shqiptare, anëtar i Byrosë Politike dhe K.Q. të saj që nga krijimi. Duke qenë një ndër elementët kryesorë PKSH-së, zgjidhet në mungesë sekretar organizativ i PKSH-së në mars 1943 dhe më 10 korrik anëtar i Shtabit të Përgjithshëm. Në kongresin komunist të Përmetit ai u gradua gjeneral-leitnant dhe u caktua zëvendëspresident i KANÇ-it.
Pas lufte, filloi të dukej figura e dytë pas Enver Hoxhës, duke marrë poste të rëndësishme u dëshmua si bashkëpunëtor i ngushtë i tij. U caktua kryetar i Gjyqit Special në mars-prill 1945. Në dhjetor të 1944 e deri në mars 1946 ishte drejtor i Drejtorisë së Mbrojtjes së Popullit, organizmit që në imitim të OZN-së, mori përsipër shtypjen e egër të kundërshtarëve të regjimit. Pasohet nga zëvendësi i tij dhe i besuari i tij, Nesti Kerenxhi.
Në vitet 1946-1948 ishte deputet i Korçës. Më 1946-'48 zv/kryeministër, ministër i Punëve të Brendshme, kryetar i Komisionit të Kontrollit të Shtetit dhe zëvendëspresident i Presidiumit të Kuvendit Popullor. Në tetor të 1948, pasi u shkarkua nga posti i Ministrit të Brendshëm, u emërua Ministër i Industrisë. Më 28 nëntor 1948, ai arrestohet me akuzën si agjent i jugosllavëve dhe zhvishet nga të gjitha ofiqet e funksionet që kishte. Gjykata e dënoi me vdekje, vendim që u ekzekutua më 11 qershor 1949.
Historiani dhe arkivisti Kastriot Dervishi e komenton: komunist i devotshëm që i qëndroi besnik Hoxhës pa menduar se do të ishte një prej viktimave të tij. Xoxe u shqua për ashpërsinë ndaj kundërshtarëve politikë dhe shndërrimin e Sigurimit në një armë të profilizuar kriminale, sektare, krahinore, madje deri diku edhe fetare.
I akuzuar në gjyqin e tij për politika lokaliste ngaqë e gjithë organigrama pas tij ishte e mbushur me korçarë dhe nga krahinat përreth Korçës, në mbrojtjen e tij Xoxe përcjell se ra në pozita lokaliste nga njohjet, megjithatë kjo gjë çoi në përmendjen e grupit të tij si grupi i korçarëve .
Menaxhimi
Menaxhimi, (ang.: management - sq.: udhëheqje, prirje, lat.: manum agere = prijë me dorë), nënkupton planifikimin, organizimin, udhëheqjen, koordinimin dhe kontrollin një organizmi (të përbër nga një ose më shumë njerëz ose grupe) për të arritur qëllimin e caktuar.
Mary Parker Follett, (1868–1933), e defioni menaxhimin si "arti për realizimin e veprimeve përmes njerëzve", kurse Henri Fajol konsideronte se menaxhimi përbëhet prej pesë funksioneve: planifikimi, organizimi, udhëheqja, koordinimi dhe kontrolli.
Mbi menaxhimin janë dhënë lloje të ndryshme të definicioneve nga ato më të thjeshtat si "menaxhimi është ajo çka menaxherët bëjnë" gjer tek ato më të detajuarat.
Njeriu i cili kryen këtë funksion njihet si menaxher ose udhëheqës.
Etimologjia
Baza e foljes në gjuhën angleze managme që në shqip ka kuptimin udhëheq, prijë, e ka prejardhjen prej fjalës italiane mannegiare që don të thot: lëviz me dorë, merrem me, trajtoj, sillem, reagoj, që ka për qëllim të marrurit posaçërisht me kalin. Kjo fjalë italiane rrjedh nga fjala latine manus që don të thotë dorë. Kurse fjala frenge mesnagement (e më vonë ménagement)'' ka ndikuar drejtë për drejtë në paraqitjen e fjalës angleze management gjatë shekujve XVII dhe XVIII.
Procesi menaxhues
Procesi i menaxhimit përbëhet nga 5 faza:
Praktikat primare te procesit te menaxhmimit përmbajnë:
Konceptet e menaxhimit
Te gjitha konceptet dhe teknikat e menaxhimit fillojnë gjithnjë nga stili kooperativ i udhëheqjes si teknika te sipërmarrjes. Këtu udhëheqësi sipas rregullit është koordinator dhe jep informacionet në grupin punues. Grupi merr pjesë aktive në procesin e gjetjes së vendimeve. Aktualisht jane te themeluara konceptet e mëposhtme te menaxhimit:
Gabimet e menaxhimit
Gabimet e menaxhimit gati gjithnjë shkaktohen përmes përdorimit te metodave, menyrave dhe veprimeve te papërshtatshme (managementvoodoo).
Arsyet e perdorimit te menyrave te podobishme ose te papërshtatshme janë te ndryshme. Përvec tjerash:
Fjalë për poezinë (studime dhe artikuj)
Fjalë për poezinë studime dhe artikuj, me autor Fatos Arapi. Botuar në Tiranë në vitin 1987 nga "Naim Frashëri". Libri ka 245 faqe.
Dhoma e Deputetëve (Perandoria Osmane)
Dhoma e Deputetëve (turqishtja osmane: مجلس مبعوثان Meclis-i meb'ūs̱ān) i Perandorisë Osmane, ishte dhoma e ulët e Asamblesë së Përgjithshme, Parlamenti Osmane. Ndryshe nga dhoma e lartë, Senati, anëtarët e Dhomës së Deputetëve zgjidheshin nga popullata e përgjithshme osmane, megjithëse e drejta e votës ishte e kufizuar për meshkujt me një gjendje të caktuar financiare, midis kufizimeve të tjera që varionin gjatë jetës së Dhomës. parapamje|200px|[[Ahmet Rıza, presidenti i parë]]
Epoka e Parë Kushtetuese (1876–1878)
Në Epokën e Parë Kushtetuese, e cila zgjati nga viti 1876 deri më 1878, zgjedhja fillestare e deputetëve u bë nga Këshillat Administrativë të zgjedhur drejtpërdrejt në provinca, të cilët vepronin si një kolegj zgjedhor për deputetët dhe gjithashtu si qeveri lokale. Dhoma e parë u mblodh më 19 mars 1877. Fuqia e saj kryesore gjatë kësaj periudhe ishte e drejta e votës për buxhetet vjetore të paraqitura nga Këshilli i Ministrave. Të gjithë anëtarët e parlamentit, duke përfshirë edhe ata në Dhomë, kishin të drejtën e shprehjes së lirë dhe ishin të imunizuar nga arrestimi dhe ndjekja penale gjatë mandatit të tyre, përveç nëse dhoma e tyre votonte për heqjen e kësaj të drejte për një anëtar.
Pas themelimit të të gjithë parlamentit, Asamblesë së Përgjithshme, në provinca, anëtarët zgjodhën deputetët nga brenda Asamblesë së Përgjithshme për të formuar Dhomën e Deputetëve (turqisht: Meclis-i Mebusan) në kryeqytet, Konstandinopojë. Dhoma e Deputetëve kishte 130 anëtarë dhe pasqyronte shpërndarjen e miletit në perandori. Pas zgjedhjeve të para, një lloj gjyqi për popullimin e Dhomës për herë të parë, kishte 71 përfaqësues të miletit mysliman, 44 përfaqësues të miletit të krishterë dhe 4 përfaqësues të miletit hebre. Pas zgjedhjeve të dyta, ishin 69 përfaqësues muslimanë dhe 46 përfaqësues të milletëve të tjerë (hebrenj, grekë, armenë etj.).
Epoka e Dytë Kushtetuese (1908-1920)
Epoka e Dytë Kushtetuese mori fund de facto pas zgjedhjeve të vitit 1912 (të njohura si Sopalı Seçimler, "Zgjedhja e klubeve"), të cilat CUP u kuptua gjerësisht se i kishte manipuluar në favor të saj. Pas grushtit të shtetit osman të vitit 1913 dhe marrjes së pushtetit nga triumvirati i CUP-it i njohur si Tre Pashallarët, Dhoma e Deputetëve, së bashku me Sulltanin dhe Senatin, pushuan së ushtruari çdo pushtet politik kuptimplotë mbi qeverinë.