cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bellegarde-en-Diois
Bellegarde-en-Diois është një komunë në Francë. Bellegarde-en-Dioisbën pjesë në departamentin Drôme të rajonit Rhône-Alpes. Komuna ka një popullsi prej 77 banorë dhe sipërfaqe 26.04 km².
Qarku Château-Thierry
Qarku Château-Thierry është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Aisne.
Novion-Porcien
Novion-Porcien është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Novion-Porcien ka një popullsi prej 504 banorë dhe sipërfaqe 17.21 km², me një dendësi prej 29 banor/km².
Qarku Châteaudun
Qarku Châteaudun është një qark në Francë.
Distriktet e Luksemburgut
parapamje|right|Distriktet e Luksemburgut Tre distriktet e Luksemburgut (Luksemburgisht: Distrikter, frëngjisht: District, Gjermanisht: Distrikte) ishin ndarjet administrative të nivelit të lartë të Dukatit të Madh të Luksemburgut. Distriktet u ndanë më tej në kantone, të cilat ende ekzistojnë:
Kantonet u krijuan më 24 shkurt 1843. Në vitin 1857, Distrikti Mersch u krijua nga kantonet e Mersch dhe Redange. Sidoqoftë, ky distrikt u shfuqizua në vitin 1867, kur riorganizimet e vitit 1857 u hoqën.
Alain Marion
Alain Marion [shqipto: a΄len ma΄rjon] (25 dhjetor 1938 - 16 gusht 1998) ka qenë flautist francez dhe konsiderohej si një nga flautistët më të mirë në botë në fund të shekullit XX.
Alain Marion lindi në Marsejë, ditën e Krishtlindjeve 1938. Ai studioi në Konservatorin e Marsejës nën flautistin e njohur Joseph Rampal dhe fitoi Çmimin e parë të Flautit kur ishte vetëm 14 vjeç. Më vonë ai studioi me Jean-Pierre Rampalin në Konservatorin e Parisit (ku përfundimisht u bë profesor), dhe fitoi famë pasi fitoi një çmim në Konkursin Ndërkombëtar të Muzikës në Gjenevë.
Ai pati dhënë mësim çdo verë në Akademinë Ndërkombëtare Verore (frëngjisht: Académie internationale d'été) në Nice, drejtor i së cilës u bë më 1986. Statura e tij ishte në gjendje të tërhiqte disa nga muzikantët më të mirë të botës në këtë organizëm si mësues, përfshirë Jean-Pierre Rampalin, Jessye Normanin dhe Henryk Szeryngun.
Marioni ka luajtur me një flaut të artë, të krijuar nga Kompania Sankyo Flute e Japonisë, dhe në repertorin e vet përfshiu një larmi stilesh të ndryshme muzikore. Sidoqoftë, ai admironte veçanërisht kompozitorët-flautistë të mëdhenj të sitilit barok, si dhe për kompozitorin çek Bohuslav Martinů.
Marioni vdiq nga një atak kardiak ndërsa ishte në një turne në Seul, Koreja e Jugut, në moshën 59 vjeç.
Beteja e Dholanit
Beteja e Dholanit ishte nje betej mes trupave Osmane dhe kryengriteseve Shqiptarë te drejtuar nga Zenel Gjoleka, kjo betejë ishte pjesë e kryengritjes se Shqiperise se jugut ne vitin 1847.
Fillimi
Me fillimin e kryengritjes Shqiptare ne jug te Shqiperise, kryengritesit Shqiptar kishin korrur suksese duke çliruar qytet pas qyteti , rreth 5000 ushtar osman u derguan nga Janina per ta thyer njeher e mirë kete kryengritje gje qe çoj ne betejen e Dholanit.
Beteja
Rreth 1500 burra te komanduar nga kapedan Zenel Gjoleka i ben prit Osmaneve duke e shkaterruar komplet ushtrine e tyre dhe duke ndezur shprese e gazellim mes popullit dhe kryengriteseve te tjere.
Me pas
Pavarsisht fitores kryengritja u thye ne dimer te 1847 dhe kreret u denuan me vdekje ose burgim.
Tempulli Varadharaja Perumal
Tempulli Varadharaja Perumal, Hastagiri ose Attiyuran (i quajtur edhe Varadaraja Perumal Kovil, Thiru Katchi, Aththigiri dhe Vezhamalai) është një tempull hindu kushtuar Vishnut në qytetin e shenjtë hindu të Kanchipuramit, Tamil Nadu, Indi. Është një nga Divya Desamët, 108 tempujt e Vishnut që besohet se kanë qenë vizituar nga 12 shenjtët poetë të quajtur Alvarë. Është i vendosur në një zonë të Kanchipuramit të njohur si Vishnu Kanchi që është vendi i shumë tempujve të famshëm të Vishnut. Një nga studiuesit më të mëdhenj të filozofisë Vaishnava Visisht-Advaita, Ramanuja besohet se ka qendruar në këtë tempull. Ky tempull bashkë me Tempullin Ekambareswarar dhe Tempullin Kamakshi Amman në Kanchipuram është i njohur në mënyrë popullore si Mumurtivasami (banesa e treshes), ndërsa Srirangami referohet si ‘Koili’ (që do të thotë "tempulli") dhe Tirupathi si ‘Malai’ (qw do të thotë "kodra"). Mes Divya Desamëve, Tempulli Kanchipuram Varadaraja Perumal është i njohur si ‘Perumal Koili’. Ky është një nga vendet më të shenjta të Vaishnavizmit. Në Kurmai të mandalit Palamaner në distriktin e Chittoorit në Andra Pradesh ndodhet një tjetër tempull i famshëm i Varadaraja Swamyt, i quajtur Tempulli Kurma Varadaraja Swamy.
Legjendat
Indra, mbreti i hyjnive qiellore, pasi u çlirua nga mallkimi i hyjneshës Saraswati, vendosi hardhuca argjendi dhe ari që ishin dëshmitare të vuajtjeve. Brahma kreu aty një yagna, që ishte gati për tu përmbytur nga vërshimi i lumit Vedavathi. Hyjnia e tempullit, Vishnu e vendosi veten përpara rrjedhës dhe rituali yagna u krye me sukses. Vishnu doli me shkëlqimin e njëmijë diejve si Devarajaswamy dhe qëndroi aty në mënyrë të përhershme. Si në tempujt e tjerë të Indisë së Jugut tempulli është i lidhur me me kultin e pemës së shenjtë, pasi edhe emërtimi i tempullit, Attigiri ka rrjedhur nga fjala tamile Atti që do të thotë pemë. Sipas legjendave hindu, Brahma, perëndia hindu e krijimit, u nda me gruan e tij Saraswathi për shkak të një mosmarrveshjeje. Ai bëri një adhurim Aswameda (me një kal) duke kërkuar ndihmën e Vishnut. Vishnu u kënaq nga përkushtimi i Brahmës dhe u shfaq nga nën-toka si një derr i egër dhe e ribashkoi Saraswathin me Brahmën. Sipas një tjetër legjende, Saraswathi e mallkoi mbretin e hyjnive qiellore, Indra, të bëhej një elefant dhe të bridhte vërdallë vendit. Ai u çlirua nga mallkimi me fuqinë hyjnore të Vishnut, që u shfaq si mal, Hastagiri. Attagiri tregon një mal në formën e elefantit. Ndërsa sipas një tjetër legjende, dishepulli i të diturit Gautama bashkë me të u mallkuan të bëheshin hardhuca. Ata qëndruan në tempull dhe u çliruan nga mallkimi nga çlirimi hyjnor i Vishnut. Në tempull ndodhet një panel ku dy hardhuca janë paraqitur në tavanin e tempullit. Thirukkachi Nambigali (i njohur edhe si Kanchi Purnari) ishte një besimtar i flakt i këtij tempulli. Ai e kishte zakon të sillte lule çdo ditë nga Poovirundhavalli, ku ai mirëmbante një kopësht. Ai kreu Aalavatta Kaingariyamin, tundjen për të krijuar freski me ndihmën e një freskuese. Aalavatta Kaingariyami është një praktikë adhurimi e ndjekur edhe në kohët moderne. Besohet se Vardharaja e kishte zakon të bisedonte me të, ndërsa ai kryente atë seva. Nambi kompozoi gjithashtu Devarajaashtakamin (një poemë sanskrite prej 8 vargjesh) mbi hyjninë kryesuese të tempullit. Sri Ramanujar, një tjetër Vaishnavit i madh, mori përgjigje për gjashtë pyetjet e tij nga perëndia Varadharaja nëpërmjet Sri Thirukkachi Nambigalit.
Jean Echenoz
Jean Echenoz (lindi më 26 dhjetor 1947) është shkrimtarë francez.
Tempulli Varadharaja Perumal
Arkitektura
Tempulli Varadaraja Perumal është ndërtuar në Stilin Arkitekturor Dravidian dhe kompleksi i tij shtrihet në një sipërfaqe prej 93,000 m2 (23 akresh) duke paraqitur mjeshtrinë arkitekturore të Vishwakarma sthapathëve në arkitekturën tempullore si dhe është i famshëm për shenjtërinë dhe historinë e tij të lashtë. Tempulli ka tre rrethime të jashtme (prakaramë) përkatësisht Azhwar Prakarami, Madai Palli Prakarami dhe Thiru Malai Prakarami. Në kompleks ndodhen 32 faltore, 19 vimana, 389 salla me kolona (shumica e të cilave kanë skulptura yali të tipit me luanë) dhe depozita të shenjta, disa prej të cilave gjenden jashtë kompleksit. Shenjtërorja kryesore është e drejtuar nga perëndimi dhe mund të hyet nëpërmjet një raxhagopurami (kulla e portikut kryesor) 39.6 metra të lartë me shtatë kate. Gopurami lindor është më i lartë se gopurami perëndimor, që është në ndryshim nga tempujt e mëdhenj ku raxhagopurami është më i larti. Kodra, e quajtur Hastagiri, është 360 m e gjatë dhe 240 m e gjerë. Një nga pjesët arkitekturore më të shquara të tempullit është zinxhiri i stërmadh prej guri i skalitur nga një gur i vetëm.
Në tempull ndodhet një sallë me 100 kolona që ka skulptura që paraqesin skena nga Ramayana dhe Mahabaratha. Kjo konsiderohet si një kryevepër e Arkitekturës Vijayanagara. Në tempull ka piktura të porositura gjatë shekullit të XVI nga mbretërit Vijayanagara. Tavanet e Hastagirit kanë gjithashtu piktura murale të periudhës së vonë Vijayanagara në tavane. Një tjetër karakteristikë domethënëse e tempullit janë hardhucat e skalitura mjeshtërisht dhe të veshura me ar, mbi shenjtërore. Vimana mbi shenjtëroren e Varadaraja Swamit quhet Punyakoti Vimanam dhe ajo mbi faltoren e Perundevi Thayarit quhet Kalyana Koti Vimanam. Përveç idhullit kryesor prej guri, tempulli ka imazhe prej druri të Varadaraja Swamit të ruajtura brenda një sënduku argjendi nga i cili zhytet në ujë çdo 40 vjet. Besohet se pasi idhulli zhytet në ujë bien shira të mëdha që mbushin depozitën. Hyjnia kryesuese është një idhull 3.05 m i lartë i bërë prej granit në qëndrim në këmbë, ndërsa idhulli i Thayarit është një skulpturë 1.22 metra e lartë në qëndrim të ulur. Në kodër ndodhet një faltore e Narasimhas, zanafilla e maskës së të cilit është e mistershme dhe besohet se zotëron fuqi të pashpjegueshme. Në rrethimin e dytë ndodhen katër faltore, nga të cilat më e rëndësishmja është ajo e Malayala Nachiarit, me gjasa e ndërtuar gjatë sundimit të mbretërve Chera në fillim të shekullit të XIV. Në rrethimin e dytë ndodhen imazhe të Alv/arëve dhe Ramanujas. Rrethimi i tretë ka faltoren e hyjneshës Perundevi Thayar; është zakon për besimtarët ta vizitojnë faltorn në fillim përpara vizitimit të faltores së Perumalit kryesor. Ndodhen katër salla të vogla me kolona, identike në strukturë, të quajtura Thulabara Mandapat që janë ndërtuar gjatë vitit 1532 për një ceremoni të Achutarayas së Perandorisë Vijayanagara. Shtatë rrethimet quhet Pradakshina Padha, Hastagiri Pradakshana, Madapalli Pragara, Alavandar Pragara dhe Azhwar Thiruveedhi. Alavandar Pragara bujt mjaft faltore të tempullit. Tempulli ka dy kulla në krahët perëndimor dhe lindor, që janë përkatësisht 54.87 metra e lartë dhe 48.77 metra e lartë. Ndodhet një salle me njëqind kolona, që ka skalitje zbukuruese, ku shquhen zinxhirat prej guri. Karroja e tempullit besohet se ka qenë dhuruar nga Krishnadeva Raya në vitin 1517. Në krahun lindor të depozitës së tempullit ndodhet një faltore e Chakratazhwarit. Imazhi i Chakrathazwhar (Sudarsana) në tempull është paraqitur me gjashtë krahë. Imazhi festiv i tempullit ka shtatë imazhe të ndryshme të Sudarshanas të paraqitur brenda të njëjtës Chakra. Për te faltorja ka dy hyrje pasi dy imazhet janë konsideruar si të veçantë. Faltorja besohet se është ndërtuar gjatë kohës së Kulothungas III në vitin 1191 nga Ilavazhagan Kalingarayani i Netturit siç shihet nga mbishkrimet në tempull. Shtesat e mëvonshme janë bërë me gjasa nga perandoria Vijayanagara gjatë shekullit të XIII ose fillimit të shekullit të XIV. Mbretërit Vijayanagara shtuan gjithashtu kolona të skalitura në sallën kryesore të skalitura me skena nga Ramayana dhe forma të ndryshme të Vishnut.
Literatura përmendëse
Thirumangai Azhwari shpenzoi të gjithë pasurinë e tij dhe taksat për ndërtimin e tempullit dhe mbreti e ndëshkoi atë për mospagimin e taksave dhe shpërdorimin e pasurisë së mbretërisë. Por një zë hyjnor e informoi mbretin në ëndërr se ai mund të merrte pasuri nga një vend i afërt dhe ta çlironte Thirumangai Azhwarin. Thirukachi Nambi ishte një besimtar i përkushtuar i Varadrajarit. Ai e kishte zakon të vinte në tempull çdo ditë nga një largësi e madhe për të kryer adhurimin. Gjatë moshës së tij të thyer, ai u privilegjua të bisedonte me zotin. Ramanuja, mësuesi i filozofisë Vaishan-advaita, u mashtrua nga mësuesi i tij dhe u tentua të vritej. Por nga ndërhyrja e perëndisë ai u maskua si një gjuetar dhe i iku pusisë. Më pas ai u kthye në tempull për të krijuar filozofinë Vaishava. Vedanta Desika, i gjithëdituri i nderuar i krahasueshëm vetëm me Ramanujan në vargjet e tij përmend festën e përvitshme dhjetë-ditore të zhvilluar në maj. Vedanta Desika, (e Thooppulit) e vizitonte Tempullin Varadaraja Perumalin njëherë në vit gjatë muajit të Puratasit (shtator-tetor). Ky është Divya Desami i vetëm ku Desika hynte në shenjtëroren e perëndisë Varadaraja dhe asnjë Alvar tjetër nuk e kishte këtë privilegj. Tempulli përmendet edhe te Thirtha Prabandha, një ditar udhë-përshkrues që përshkruan qendrat e pelegrinazhit përgjatë Indisë i shkruar nga Sri Vadiraja Swamy. Tyagaraja dhe Muthuswami Dikshitari, kompozitorët e shquar indianë të shekullit të XVIII krijuan kompzime për festën e tempullit. Thirumangai Alvari shkroi 4 hymne paasuramë për tempullin, Bhoothathalvari - 2 hymne paasuramë dhe Peyalvari - 1 hymn Paasuram.
Festat dhe praktikat fetare
Tempulli është i famshëm për ombrellën e tij të stërmadhe të përdorur gjatë festave. Gjatë bhramotsavamit (festa kryesore) në muajin e Vaigasit (maj/qershor), mijëra njerëz mblidhen në tempull dhe kjo rritet të paktën me dyfishin gjatë Garuda Vahanamit dhe festës Ther (festa e karros tempullore). Priftërinjtë e tempullit besohet se janë pasardhës të Yagya Valkierit.
Bellegarde-en-Forez
Bellegarde-en-Forez është një komunë në Francë. Bellegarde-en-Forezbën pjesë në departamentin Loire të rajonit Rhône-Alpes. Komuna ka një popullsi prej 1833 banorë dhe sipërfaqe 18.91 km².
Rusko
Rusko (Ruskon kunta), është një komunë në Finlandë. Është e vendosur në provincën Finlanda Perëndimore, dhe është pjesë e rajonit Finlanda Jugperëndimore.
Ham-sur-Meuse
Ham-sur-Meuse është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Ham-sur-Meuse ka një popullsi prej 245 banorë dhe sipërfaqe 6.19 km², me një dendësi prej 40 banor/km².
Basadi i Chandraguptas
Basadi i Chandraguptas është një nga basadit (tempujt xhainistë) më të vegjël në Kodrën Chandragiri në Shravanabelagola të shtetit indian Karnataka. Është ndërtuar midis shekujve të IX dhe të X në nder të perandorit mauryan Chandragupta Maurya, që e kaloi aty fundin e jetës në meditim. Basadi i Chandraguptas së bashku me basadit e tjerë janë nën autoritetin e Mathas xhainiste të Shri Shravana Belgolas.
Arkitektura
Basadi në zanafillë konsistonte në tre qela të vendosura në një linja dhe të hapura në një kalim të ngushtë. Ai është i drejtuar nga jugu dhe qelat në të dy krahët ka kulla të vogla mbi to që janë të ngjashmë me stilin chole. Një hyrje zbukuruese i është shtuar më pas, përball me panelet prej guri anash. Panelet kanë hapje katrore dhe janë të skalitura me relieve të imta, të interpretuara nën dritën e traditës xhainiste, si skena nga jetët e Srutakevalit, Bhadrabahut dhe Chandragupta Mauryas.
Në rreshtat e alternuara të paneleve lindore vërehen disa parregullsi për shkak të vendosjes së gabuar. Duke zëvendësuar gurin e kryes në fund dhe të fundit në krye, rregullsia e rreshtave korrespondon me ato të panelit perëndimor. Qela e mesme e këtij tempulli ka figurën e Parshvanathas, në të djathtë të figurës së Padmavathit dhe në të majtë të figurës së Kushmandinit, të gjithë në pozicion të ulur. Në verandë ndodhen disa figura në këmbë të Dharanendra yakshas në skajin e djathtë dhe të Sarvahna yakshas në të majtë. Tempulli hapet në hollin ballor që formon edhe hyrjen në basadin Kattale. Në këtë holl qëndron një figurë e Kshetrapalas përkundrejt qelës së mesme të basadit të Chandraguptas. Muret e jashtme janë të dekoruar me gjysëm-kolona, friza, nike, koka dhe trupa luanësh kryesisht në çifte të drejtuara nga njeri-tjetri. Sipas traditës ky tempull u ndërtua në nder të perëndorit Maurya Chandragupta. Pllakata në një nga panelet është pa dyshim emri i skulptorit që bëri panelet dhe skaliti hyrjen. Ai është me shumë gjasa identik me skulptorin që skaliti disa nga imazhet e rafinuara të kllapave të konsujve të Tempullit Chennakesava në Belur dhe kështu që periudha e paneleve dhe skalitjes së hyrjes duhet ti përkasë afërsisht mesit të shekullit të XII. Pjesët e tjera të ndërtesës janë disa nga më të vjetrat në kodër, me gjasa që nga shekulli i IX ose i X.
Struktura dialektore e shqipes, një qasje e re
"Struktura dialektore e shqipes, një qasje e re" libër për gjuhësin me autor Bahri Beci. Shtëpia botuese "UET Press", viti i botimit 2016. Faqet e librit 462.
Në pjesën e dytë, pasi shqyrtohen në mënyrë kritike pikëpamjet e derisotme për strukturën dialektikore të shqipes, jepet pikëpamja jonë për këtë problematikë. Në pjesën e tretë shqyrtohen në mënyrë kritike pikëpamjet e derisotme për tiparet dalluese të njësive dialektikore të shqipes dhe në vijim jepen për secilën nga njësitë dialektikore të pranuar prej nesh tiparet dalluese.
Pra, në këtë libër, përveç të dhënave të reja për veçoritë fonetike, gramatikore dhe leksikore dialektikore të shqipes dhe shtrirjes territoriale të tyre, parashtrohet edhe një ndarje e re e strukturës dialektikore të saj.
Libri u drejtohet të gjithë atyre që janë të interesuar të njohin dukuritë dialektikore të shqipes, strukturën a njësitë dialektikore të saj, si edhe tiparet e tyre dalluese. Kuptohet që punimi, në radhë të parë, u drejtohen specialistëve që merren me studimin e dialekteve të shqipes, studentëve, po edhe gjithë të tjerëve që janë të interesuar për të njohur strukturën dialektore të shqipes."
Qarku Châteauroux
Qarku Châteauroux është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Indre.
Tingulli
parapamje| Një daulle prodhon tingull përmes një cipë dridhëse. Tingulli në fizikëCFARE ESHTE TINGULLI? është një dridhje që përhapet si një valë akustike, përmes një mediumi transmetimi siç është p.sh. hapësira e gazët, e lëngët ose e ngurtë.
Në fiziologjinë dhe psikologjinë njerëzore, tingulli është pritja e valëve të tilla dhe perceptimi i tyre nga truri. Vetëm valë akustike që kanë frekuenca që shtrihen midis rreth 20 Hz dhe 20 kHz shkakton një perceptim dëgjimor te njerëzit. Valë tingulli me fuqi mbi 20 kHz njihen si ultratinguj dhe nuk janë të dëgjueshëm për njerëzit. Valë tingulli nën 20 Hz njihen si infrasound. Specie të ndryshme kafshësh kanë nivele të ndryshme dëgjimi.
Përkufizimi
Tingulli përcaktohet si "(a) Luhatja nën presion, stresi, zhvendosja e grimcave, shpejtësia e grimcave, etj., e përhapur në një medium me forca të brendshme (p.sh., elastike ose viskoze), ose superpozicionimi i një lëkundje të tillë të përhapur. (b) Ndjesi auditive e evokuar nga lëkundja (luhatja) e përshkruar. "Tingulli mund të shihet si një lëvizje valore në ajër ose media të tjera elastike. Në këtë rast, tingulli është një stimul. Tingulli gjithashtu mund të shihet si një ngacmim i mekanizmit të dëgjimit që rezulton në perceptimin e tingullit. Në këtë rast, tingulli është një ndjesi.
Akustika
Akustika është shkenca ndërdisiplinore që merret me studimin e valëve mekanike në gazra, lëngje dhe solide duke përfshirë dridhje, tinguj, ultratinguj dhe infrazë. Një shkencëtar që punon në fushën e akustikës është akustik, ndërsa dikush që punon në fushën e inxhinierisë akustike mund të quhet një inxhinier akustik. Një inxhinier audio, nga ana tjetër, merret me regjistrimin, manipulimin, përzierjen dhe riprodhimin e tingullit.
Aplikimet e akustikës gjenden pothuajse në të gjitha aspektet e shoqërisë moderne, nëndisiplinat e saj përfshijnë aeroakustikën, përpunimin e sinjalit audio, akustikën arkitektonike, bioakustikën, elektro-akustikën, zhurmën mjedisore, akustikën muzikore, kontrollin e zhurmës, psikoakstikën, fjalimin (ligjërimin), ultratingujtë, akustikën nënujore dhe dridhjet.
Tyrbja e Bardës
Tyrbja e Bardës (Bərdə türbəsi) është një varr monumental mysliman që ndodhet në Barda, Azerbajxhan. Është një nga monumentet e rrallë që ka arritur të qëndrojë deri në ditët e sotme. Ndodhet në një territor të vogël në formë katrore të rrethuar me një mur kalldrëmi.
Arkitektura
Mauzoleu ishte ndërtuar nga tulla me xham të djegur dhe me ngjyrë blu-të gjelbër, gjë që e bën fjalën "Allah" për më shumë se 200 herë.
Ashtu si në Mauzoleun Garabaghlar, tullat me fytyrë të kuqe të pangopur të këtij mauzoleu janë hedhur horizontalisht, por tulla me xham të gjelbërt-blu - vertikalisht.
Historia
Historikisht, dy varre në formë kulle u ndërtuan në qytetin Barda në shekullin XIV, dhe vetëm njëra prej tyre mbeti deri në epokën moderne. Si emër i saj në literaturën shkencore, varri i Bardës ishte ngritur në vitin 1322 sipas mbishkrimeve që ilustron se kur dhe nga kush është ndërtuar monumenti. Për shkak të arkitekturës së saj, varri ka tërhequr vëmendjen e studiuesve që nga shekulli XIX pas pushtimit të Kaukazit të Jugut nga perandoria Ruse. Orientalisti i njohur Khanikov, i cili vizitoi Bardën më 1848, lexoi mbishkrimet në monument dhe këto mbishkrime u botuan më vonë nga akademiku Dorn në Barda në 1861. Akademiku Dorn publikoi edhe pamjen e varrit të Barda.
Ky mbishkrim në varrin e Barda është një shembull jashtëzakonisht i vlefshëm i shkollës arkitekturore të Nakhchivan, e cila konfirmon se arkitektët e Nakhchivan ishin të ftuar në qytete të tjera për të ndërtuar ndërtesa të rëndësishme në shekullin XIV.
Kanontet e Luksemburgut
parapamje|Harta e kantoneve të Luksemburgut 12 kantonet (Luksemburgisht: Kantonen ose Kantoner; Frëngjisht: kantone; Gjermanisht: Kantone) të Dukatit të Madh të Luksemburgut janë zona të qeverisjes vendore në nivelin e parë të njësisë administrative lokale. Ata ishin nënndarje të tre distrikteve të Luksemburgut deri në vitin 2015, kur niveli i qeverisjes në distrikte u shfuqizua. Kantonet nga ana e tyre ndahen në 102 komuna.
Beteja e Gjirokastrës
Beteja e Gjirokastrës ndodhi ne Korrik-Gushtin e vitit 1847 gjat kryengritjes Shqiptare te po ketij viti.
Fillesa
Me fillimin e kryengritjes se vitit 1847 e gjithe Shqiperia e jugut u be nje zon lufte, nje prej qyteteve te rendesishme ishte sigurisht Gjirokastra ngase lidhte qytetet ne jug te Shqiperise me Janinën. Pas betejave ne zonat e Laberisë trupat e Zenel Gjolekes sulmuan Gjirokastren dhe vune ne rrethim kalanë.
Beteja
Nga Thesalia 3000 burra ne krye Shahin Bej Kosturin erdhen ne ndihmë garrizonit Turk ne Gjirokaster, keto trupa u zun prit nga Zenel Gjoleka dhe betejat mund te kenë ndodhur edhe nder lagjet e Gjirokastres , keto trupa osmane u thyen dhe Shahin Beu u detyrua te largohej.
Më pas
Gjirokastra mbeti pjesë e rendesishme e kryengritjes derisa ajo u shtyp ne dimër te vitit 1847.
Mehmet Polat
Mehmet Polat (lindi më 8 qershor 1978) është futbollist turk i cili për herë të fundit ka luajtur për skuadrën Mersin İdmanyurdu. Ai luan si mbrojtës në qendër, ai gjithashtu luan si mesfushor mbrojtës. Ai luajti në skuadrën Galatasaray S.K. gjatë sezonit 2002-2003. Ai ishte njohur si mbrojtësi më i mirë në Turqi. Ai ka luajtur në serialin turk Një mijë e një netë me rolin si Erdal Karayolcu.
Beteja e Delvinës
Pas perplasjes me haraçmarresit Osman ne Kuç trupat e Zenel Gjolekës marrshuan drejt Delvinës duke filluar kryengritjen e vitit 1847.
Fillesa
Nje perplasje ne fshatin Kuç ndodhi gjat Korrikut te viti 1847 mes fshatarve te zones dhe haraçmarreseve Osman, kjo ndezi kryengritjen e vitit 1847 , Kuçi hodhi hapin e parë pas asambles se Mesaplikut me heret ne Qershor duke u bere vendqendresa e pare ne jug.
Beteja
Kapedan Zenel Gjoleka shpejt mblodhi 500 burra kryesisht nga Kuçi por edhe nga fshatrat afër Kuçit dhe marshuan drejt Delvinës duke mos i lënë mundësi garrizonit osman te kunderpergjigjej kesaj perplasje ne Kuç. Delvina u morr shpejt nga Kryengritesit Shqipetarë duke u bër qyteti i parë ne duart e tyre.
Më pas
Kryengritja vazhdoi betej pas beteje derisa territoret nga Mallakastra e Berati gjer ne trevat e thella te Çamërisë ishin ne duart e Shqipetarve por kryengritja gjithsesi u thye ne dimër te 1847 pas gati 15.000 ushtar Osman erdhen nga Manastiri dhe 6.000 nga Ohri.
Kleçka (Zubin Potok)
Kleçkë është një vendbanim në komunën e Zubin Potokut, Kosovë.
Grupi Komunist i Tiranës
Grupi Komunist i Tiranës ose Grupi Komunist i Hasan Reçit ka qenë një organizim parapartiak komunist i formuar në Tiranë nga arsimtari Hasan Reçi.
Themelimi
Emra të tjerë ushtarakësh të përmendur janë Todi Naço, Leng Bengliani, Lutfi Kolaneci, Dali dhe Esat Ndreu, Mehmet Bajraktari, Hamdi Frashëri, Prek Uli, Qazim Kondi, etj. Pas burgosjes së 21 oficerëve më 1937, grupi pothuaj u shkri.
Njëra nga celulat, e përbërë nga Reçi, A. Plasari, K. Berisha dhe P. Deda, ra në gjurmët e Zyrës Sekrete të Ministrisë së Punëve të Brendshme, Reçi arrestohet me rastin e kryengritjes së Fierit. Me burgosjen e tij, drejtimin e grupit e merr Xhevdet Doda, anëtar i Grupit Komunist të Korçës.
Saint-Louis, Alzasë
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Saint-Louis (Alzatisht: Sä-Louis ; Sankt Ludwig ; Shqip: Shën Luigji/Ludoviku  ) është aktualisht një komunë në departamentin Haut-Rhin në Alzasë. parapamje| Avenue de Bâle
Gjeografia
Shën Luigji ndodhet në kufijtë gjermanë dhe zviceranë, në veri të Bazelit. Në territorin e tij ndodhet EuroAirport Basel Mulhouse Freiburg. Qyteti shërbehet nga dy stacione hekurudhore në linjën Mylhauzen-Bazel: stacioni Saint-Louis dhe stacioni Saint-Louis-la-Chaussée.
Qarku Châtellerault
Qarku Châtellerault është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Vienne.
Saint-Louis, Alzasë
Ekonomia
majtas|parapamje| Zyra qendrore [[Swiss|e Swiss International Air Lines në EuroAirport]] Swiss International Air Lines e ka selinë në terrenin e EuroAirport Basel-Mulhouse-Freiburg në Shën-Luigj; ndërsa aeroporti nuk është në Zvicër, zyra qendrore zvicerane shtrihet në zonën zvicerane të aeroportit dhe mund të arrihet vetëm nga Zvicra. Hello, një linjë ajrore zvicerane, kishte selinë e saj në zonën e Aviacionit të Përgjithshëm të EuroAirport.
Njohja e bashkimeve të të njëjtit gjini në Shqipëri
Historia
Kryeministri shqiptar Sali Berisha njoftoi në një mbledhje të kabinetit më 29 korrik 2009 se Këshilli i Ministrave do të nxiste një projekt-ligj për njohjen e martesave ndërmjet partnerëve të të njëjtes gjini. Ai tha se projektligji tashmë është futur në Kuvendin e Shqipërisë.
Më 5 shkurt 2010, Kuvendi i Shqipërisë miratoi një ligj kundër diskriminimit që ndalon diskriminimin për shkak të orientimit seksual. Grupet e të drejtave të homoseksualëve vlerësuan ligjin e ri, por thanë se shpresonin që Berisha përfundimisht të mbante premtimin e tij për legalizimin e martesave të të njëjtes gjini.
Avokati i Popullit, Igli Totozani, njoftoi në tetor 2013 se do të hartonte një projektligj për ndryshimet në Kodin e Familjes për legalizimin e martesave të të njëjtit seks. Në prill 2018, Avokatja e re e Popullit, Erinda Balanca, doli në mbështetje të martesës së të njëjtit seks dhe u zotua të mbështesë të drejtat LGBT. Por që nga viti 2020, nuk ka ndodhur asnjë ndryshim, me aktivistët LGBT që kritikojnë mosveprimin legjislativ.
Në qershor 2020, Komisioni Evropian kundër Racizmit dhe Intolerancës vuri në dukje se mungesa e njohjes ligjore për çiftet e të njëjtes gjini "mund të çojë në forma të ndryshme diskriminimi dhe duhet korrigjuar", duke këshilluar Kuvendin e Shqipërisë të miratojë legjislacionin që parashikon njohjen ligjore. të partneriteteve të të njëjtit seks.
Formulimi kushtetues
Kushtetuta e Shqipërisë nuk e ndalon shprehimisht njohjen e martesave të të njëjtit seks. Neni 53 thotë se “Secili ka të drejtë të martohet dhe të ketë familje. Martesa dhe familja gëzojnë mbrojtje të veçantë të ".
Sfida në gjykatë
Në vitin 2017, Kristi Pinderi, drejtor ekzekutiv i grupit shqiptar "PRO LGBT", njoftoi se organizata e tij do të ngrinte një padi duke kërkuar njohjen e bashkimeve të të njëjtit seks.
Semaja
Semajë është një vendbanim në komunën e Kaçanikut, Kosovë.
Illkirch-Graffenstaden
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> parapamje| Kisha e Shën Simforianit Illkirch-Graffenstaden (Alzasisht: Ìllkìrich-Gràffestàde ; Gjermanisht: Illkirch-Grafenstaden ; Shqip: Ilkirsh-Grafenshtaden) është aktualisht një komunë në departamentin Bas-Rhin në Grand Est. Është periferia e dytë më e madhe e qytetit të Shtrasburgut dhe është ngjitur me të në jug-jugperëndim. Illkirsh-Grafenshtadeni është një nga qytetet me rritjen më të shpejtë ndoshta në Evropë, popullsia e tij është më shumë se dyfishuar në pesëdhjetë vjet (nga 11,648 në 1968 në 26,780 në 2017).
Në të kaluarën Ilkirshi dhe Grafenshtadeni ishin dy fshatra të veçantë. Prandaj, qyteti ndryshon nga qytetet më konvencionale, duke qenë i ngjashëm me dy fshatra të gjatë, njëri në veri të tjetrit, duke krijuar një rrugë kryesore jashtëzakonisht të gjatë me shtëpi tradicionale të vogla gjysmë druri përgjatë rrugës. Ndërtesat moderne priren të respektojnë madhësinë dhe pamjen tradicionale të atyre më të vjetra.
Demografia
Për nga niveli i popullsisë, Ilkirsh-Grafenshtadeni është komuna e tretë më e madhe në komunitetin urban të Shtrasburgut, e katërta më e madhe në departament dhe e gjashta më e madhe duke marrë së bashku dy departamentet që përfshijnë Alzasë.
Gjeografia
Komunat më të mëdha ngjitur, si Illkirch-Graffenstaden, janë në mënyrë efektive periferi të jashtme të bashkësisë së Strasburgut. Këto përfshijnë Strasburg-Meinau, Ostwald dhe Geispolsheim. Qyteti shtrihet gjithashtu pranë kanalit Rhône-Rhine i cili këtu kalon midis dy lumenjve. Stacioni Graffenstaden ka lidhje hekurudhore në Shtrasburg dhe Kolmar.
Në këtë zonë janë ndërmarrë gurore të gjera për shumë vite, duke krijuar një numër liqenesh të vegjël në rajon, disa prej të cilëve janë përshtatur për notin rekreativ.
Ekonomia
Pas Luftës së Parë Botërore, punëdhënësi më i madh ishte Société Alsacienne de Constructions Mécaniques (SACM), një biznes i inxhinierisë së rëndë që specializohej në prodhimin e lokomotivave hekurudhore dhe veglave të makinerisë. Fabrika ishte ndërtuar fillimisht përpara aneksimit të Alzasës nga Gjermania, por operohej veçmas si një biznes gjerman midis 1871 dhe 1918.
Megjithëse inxhinieria e rëndë ende luan një rol në ekonominë vendore, gjysma e dytë e shekullit të XX-të pa një rënie masive në sektor dhe pjesa më e madhe e zonës së vjetër industriale mbulohet sot nga një qendër e madhe tregtare, zyra dhe madje edhe ndërtime banimi. Sot është sektori i tretë ai që siguron pjesën më të madhe të punësimit në zonë. Një tjetër punëdhënës i rëndësishëm janë kazermat Leclerc ( Quartier Leclerc ), shtëpia e Brigadës së 2-të të Blinduar Franceze dhe Batalionit 291-të Gjerman të Këmbësorisë së Lehtë, një njësi e Brigadës Franko-Gjermane.
Bellegarde-en-Marche
Bellegarde-en-Marche është një komunë në Francë. Bellegarde-en-Marchebën pjesë në departamentin Creuse të rajonit Limousin. Komuna ka një popullsi prej 434 banorë dhe sipërfaqe 3.14 km².
Qarku Clamecy
Qarku Clamecy është një qark në Francë.
Sllatina (Kaçanik)
Sllatinë është një vendbanim në komunën e Kaçanikut, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Gjelbinë.
Hirushja (1950)
Hirushja (titulli origjinal: Cinderella) është një film i animuar amerikan i vitit 1950, prodhuar nga Walt Disney dhe shpërndarë nga RKO Radio Pictures. Është filmi i 20-të i animuar nga kompania e Walt Disney, i bazuar në përrallën e njohur me të njëjtin titull të Charles Perrault.
Përmbajtja
Njëherë e një kohë, në një tokë të largët, ndodhej një mbretëri e vogël. E qetë, e begatë dhe e pasur me romancë e traditë. Atje, në një vilë madhështore jetonte një zotëri i ve dhe vogëlushja e tij. Megjithëse ishte një baba i dashur dhe i përkushtuar që nuk i linte gjë mangët vajzës së tij të shtrenjtë, mendonte se ajo kishte nevojë për kujdesin e një nëne. Kështu ai u martua përsëri me një vejushë që vinte nga një familje e mirë, me dy vajza në moshën e të bijës, Anastasian dhe Drizelën.
Për fat të keq, zotëria fisnik vdiq para kohe dhe njerka, ziliqare për bukurinë e vogëlushes që i linte në hije vajzat e saj të shëmtuara, u tregua e ftohtë dhe mizore me thjeshtrën e saj. Ajo e detyronte t'i kalonte ditët në kuzhinë, pranë oxhakut, aq sa vajzës ia vunë nofkën Hirushe.
Vitet kaluan dhe vila filloi të rrënohej pak nga pak, sepse pasuritë e familjes shpenzoheshin për tekat e kota të dy motrave egoiste, ndërsa Hirushja ishte bërë shërbëtore në shtëpinë e saj. Por pavarësisht të gjithave, Hirushja vazhdonte të ishte e mirë dhe e sjellshme sepse me çdo agim ajo ndiente t'i rilindte në zemër shpresa se një ditë ëndrrat e lumturisë së saj do të realizoheshin.
Zërat
Në shqip, Hirushja u dublua nga Anila Muçaj në dialog dhe nga Odeta Katundi në këngë.
Bellegarde-sur-Valserine
Bellegarde-sur-Valserine është një komunë në Francë. Bellegarde-sur-Valserinebën pjesë në departamentin Ain të rajonit Rhône-Alpes. Komuna ka një popullsi prej 11404 banorë dhe sipërfaqe 15 km².
Sauvo
Sauvo (Sauvon kunta), është një komunë në Finlandë. Është e vendosur në provincën Finlanda Perëndimore, dhe është pjesë e rajonit Finlanda Jugperëndimore.
Muzeu i Shkollës Normale të Elbasanit
parapamje|243x243px|Pamje e muzeut të shkollës "Luigj Gurakuqi". Muzeu i shkollës normale në Elbasan është një muze që ndodhet në kuadër të Shkollës së Mesme Luigj Gurakuqi në Elbasan. Ky muze është i konceptuar si një muze historiko-pedagogjik. Dokumentet janë vendosur në një rend logjiko-kronologjik duke pasqyruar etapat dhe ngjarjet më të rëndësishme të historisë së arsimit të popullit tonë.
Olivera Injac
Olivera Injac (1976) është një profesoreshë universiteti malazeze e sigurisë dhe politikane që shërben si kryetare e komunës së Podgoricës që nga 13 prilli 2023. Ajo shërbeu si ministre e mbrojtjes në Qeverinë e Malit të Zi dhe në kabinetin e Zdravko Krivokapić nga 4 dhjetori 2020 deri më 28 prill 2022.
Muzeu i Shkollës Normale të Elbasanit
Historia e Muzeut:
Ideatori i muzeut është Genc Trendafili, i cili e ngriti këtë muze me dokumente të cilat u mblodhën në çdo shtëpi elbasanase për t'iu dhuruar shkollës. Profesor Trendafili e projektoi ndërtimin fizik të muzeut në dy pjesë të cilat trajtojnë etapa dhe tema të ndryshme. Pjesa e parë që përmban informacionin historik mbi shkollën që nga krijimi i saj deri në vitin 1990 dhe pjesa e dytë, e cila përmban informacion nga viti 1990 deri në ditët e sotme.
Olivera Injac
Biografia
Injac ka lindur në vitin 1976 në Titograd, SR Mali i Zi, RSF Jugosllavi. Injac u diplomua në Fakultetin Filozofik në Nikshiq në vitin 1999, ndërsa studimet pasuniversitare i përfundoi në vitin 2005 në Fakultetin e Shkencave Politike në Podgoricë. Magjistraturën e ka mbrojtur në Fakultetin e Shkencave Politike në Podgoricë, ndërsa doktoron me temën “Aspekti kulturor i sigurisë ndërkombëtare”, në janar 2011.
Muzeu i Shkollës Normale të Elbasanit
Historia e Muzeut:
Hapja e shkollës normale me 1 dhjetor 1909, ishte kurorëzimi i përpjekjeve të rilindësve për përhapjen e gjuhës dhe arsimit shqip. Pas revolucionit Xhon Turk (1908) u dhanë disa liri të pjesshme e të përkohshme të cilat u shfrytëzuan për hapjen e dhjetra shkollave fillore shqipe, shoqëri e klube kombëtare.
Olivera Injac
Karriera
Ajo ka qenë e punësuar në Ministrinë e Punëve të Brendshme të Malit të Zi nga viti 2000 deri në vitin 2007, si pjesë e Shërbimeve të Sigurisë Publike dhe Departamentit të Analitikës, si këshilltare dhe analiste e pavarur. Në Universitetin e Donja Goricës në Podgoricë, ajo është e punësuar që nga viti 2008, si profesoreshë e sigurisë. Ajo është e vetmja profesoreshë e sigurisë në Mal të Zi.
Muzeu i Shkollës Normale të Elbasanit
Historia e Muzeut:
Normalja u hap e u mbajt me kontributet e vetë shqiptarëve; pa u mbështetur as nga shteti osman e as me përkrahjen e ndonjë shtetit tjetër.
Olivera Injac
Karriera
Më 27 nëntor 2020, kryeministri i mandatuar i Malit të Zi, Zdravko Krivokapiq, e emëroi atë kandidate për Ministre të Mbrojtjes në kabinetin e ri qeveritar të Malit të Zi. Ajo shërbeu deri më 28 prill 2022 kur u formua qeveria e re.
Muzeu i Shkollës Normale të Elbasanit
Historia e Muzeut:
Luigj Gurakuqi qe veprimtar i çështjes kombëtare, radhitës dhe nënshkrues i dokumentit të shpalljes së pavarësisë, njeri i letrave, arsimtar dhe personazh i politikës shqiptare. Ai është njëri nga personalitetet më të shquara të lëvizjes sonë kombëtare, arsimore e kulturore në fundin e Rilindjes Kombëtare dhe të fillimeve të Pavarësisë duke përjetuar ngjarjet më kulmore të jetës së vendit në çerekun e parë të shekullit tonë në shumicën e te cilave në mos organizator. qe pjesëmarrës i drejtpërdrejtë.
Aleksandër Xhuvani ka qenë arsimtar, tekstolog, gjuhëtar, nëpunës dhe ministër i shtetit shqiptar. Për punën e tij në lëmin e arsimit është nderuar me titullin Mësues i Popullit.
Per te Parin e Kishes Katolike- Feti Mehdiu
__NOINDEX__
NJË KËSHILLË PËR TË PARIN E KISHËS KATOLIKE NË KOSOVË
Muzeu i Shkollës Normale të Elbasanit
Historia e Muzeut:
Më 1969 u bë ekspozimi kronologjik fondit arkivor. Fondi i muzeut përbëhet nga 5000 dokumente origjinal e fotokopje. Shkolla nuk mik priste vetëm nxënësit shqiptar por edhe ata të Kosovës e Maqedonisë. Shumë nxënës të tillë dolën nga portat e Shkolles Normale në Elbasan.
Per te Parin e Kishes Katolike- Feti Mehdiu
“…. ideja për luftërat e kryqzatave kurrë nuk është çrrënjos, por tani më jo nga dëshira për  të çliruar Jerusalemin, por me qëllim që të çlirohet Ballkani nga Turqit….”
Barbery, Calvados
Barbery është një komunë në Francë. Barbery bën pjesë në departamentin Calvados të rajonit Basse-Normandie. Komuna ka një popullsi prej 729 banorë dhe sipërfaqe 8.6 km².
Per te Parin e Kishes Katolike- Feti Mehdiu
Po i pari i Kishës Katolike në Kosovë për çfarë e aktiviozon atë ide,
Muzeu i Shkollës Normale të Elbasanit
Historia e Muzeut:
Shumë mësues dolën të gatshëm për të shkuar në luftë, gjithashtu iu bashkuan dhe nxënësit e tyre duke lënë bankat e shkollës. Shumë mësues ranë dëshmor për vendin sic ishin :Luigj Gurakuqi, Avni Rustemi etj.
Per te Parin e Kishes Katolike- Feti Mehdiu
Kur ua uroj Bajramin vëllezërve të tij “…ish katolikë…”! ?
Muzeu i Shkollës Normale të Elbasanit
Historia e Muzeut:
Pjesa e dytë e muzeut, e cila përfaqëson periudhën pas vitit 1945 dhe këtu është e fokusuar pjesa e mësimdhënies e shkollës. Në muze mund të shohim modelet e vjetra të ditarëve dhe regjistrave në atë kohë.
Per te Parin e Kishes Katolike- Feti Mehdiu
T` kishte thënë “… ish të krishterë…”, disi, pat me u hëngër! Ama kjo e këtij, kurrsesi!
Muzeu i Shkollës Normale të Elbasanit
Historia e Muzeut:
Shkolla Pedagogjike ishte shkolla e parë shqipe ,e cila përhapi dije në të gjithë popullin shqiptar. E veçanta e kësaj shkolle ishte mënyra e mësimdhënies me nxënësit në krye dhe mësuesit që i plotësojnë me dijet e tyre. Për shkak se ishte shkolla e parë shqiptare, e cila përgatiste mësues. Shkolla Normale nuk kishte metodologji të mirë përcaktuar për mësimdhënie ndaj nxënësve të saj të ardhur nga të katërta anët e Shqipërisë. Me kalimin e viteve normalistët dhe profesorët e shkollës botuan vepra metadike-didaktike që zhvilluan me tej porcesin e mësimdhenies në te gjithë nivelet e shkollës Normale.
Per te Parin e Kishes Katolike- Feti Mehdiu
Sepse kjo shprehje e tij shkel edhe krishterimin!
Olivera Injac
Karriera
Në gusht 2022, ajo iu bashkua Europa Tani (PES) e sapothemeluar, e udhëhequr nga ish-ministrat Milojko Spajić dhe Jakov Milatović dhe u bë nënkryetare e saj. Ajo mori pozitën e dytë në listën zgjedhore të PES për zgjedhjet lokale 2022 në Podgoricë dhe u zgjodh në Kuvendin e Qytetit. Më 7 prill 2023, kryesia e PES-it emëroi Injacin për kryetar të ardhshëm të Podgoricës. Ajo u betua si kryetare komune më 13 prill 2023, duke pasuar Ivan Vuković. Ajo është kryetarja e parë femër e Podgoricës.
Per te Parin e Kishes Katolike- Feti Mehdiu
P R A N D A J,  ja,
Kështu do t`i thoshte edhe Anton Çetta, po të ishte gjallë sot.
Jo për hatër të shumicës islame në Kosovë, por thjeshtë për ta kursyer e mbrojtur të parin e Kishës Katolike të Kosovës nga humnera kah është drejtuar ai me këso urimesh…! Ky, në vend se të sillet sipas pozitës dhe kompetencave që ka, turr të marrë bajrakun e të marshojë sikur ndonjë “pseudointelektual ” shqiptarë, i cili nuk ka lidhje me asnjë fe – është thjeshtë një politeist tipik i  periudhës parakrishtere
( shekulli para erës   hz. Isait – Krishterimit).
Ka, sigurisht,  edhe zëra tjerë në mesin e shqiptarëve, sikur Pal Shtufi,  që do ta këshillonin të parin e Kishës Katolike në Kosovë, t`i kthehet Biblës, asaj të kohës së Shën Palit dhe të mos shërbehet me “…fjalë kryqëzatash – të shkelura e të harruara nga koha”(Telegrafi.com, 28 dhjetor, 2022)
T`i lejë shqiptarët të qetë të jetojnë dhe të ecin përpara ….
Sepse: MUSLIMAN E TË KRISHTERË PERENDIJA I KA BËRË… JANË VËLLEZËR TË TËRË“! TË SILLEN SI U THOTË: “Ungjilli dhe Kur`ani – mos e ndajn Perendinë, njëri tjetrin mos e hane, siç bëjnë ata që s`dinë!”
I pari i Kishës Katolike i Kosovës, past mendjen e shëndet,  të kryej detyrën e vet!
Feti Mehdiu, 3. janar, 2023 Montreal
Qarku Clermont
Qarku Clermont është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Oise.
Les Deux-Villes
Les Deux-Villes është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Les Deux-Villes ka një popullsi prej 272 banorë dhe sipërfaqe 8.14 km², me një dendësi prej 33 banor/km².
Soponica
Soponicë është një vendbanim në komunën e Kaçanikut, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Sopot.
Somero
Somero (Someron kaupunki), është një komunë në Finlandë. Është e vendosur në provincën Finlanda Perëndimore, dhe është pjesë e rajonit Finlanda Jugperëndimore.
Qarku Cognac
Qarku Cognac është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Charente.
Basadi i Shantinathas në Jinanathapura
Basadi Shantinathas (ose basadi i Shanteshvaras), është një tempull xhainist kushtuar tirthankarit (shenjt i hyjnizuar) të gjashtëmbëdhjetë, Shantinatha i gjendur në vendbanimin tempullor, historikisht të rëndësishëm, të Jinanathapuras (i shkruar edhe "Jainanathapura") pranë qytetit të Shravanabelagolas. Është një fshat në Channarayapatna taluk në distriktin Hassan të shtetit indian Karnataka. Jinanathapura u themeluar nga Ganga Raja, një komandant dhe financues i fuqishëm i xhainizmit në fillim të shekullit të XII gjatë sundimit të mbretit të famshëm Hoysala, Vishnuvardhana. Basadi (i quajtur edhe "basti") i Shantinathas është një shembull i rafinuar i Arkitekturës Hoysala dhe u ndërtua rreth vitit 1200 gjatë sundimit të mbretit Veera Ballala II. Sipas historianit të artit Adam Hardy, Basadi është një ndërtim me një faltore të vetme (vimana) me një mandapa të mbyllur dhe material kryesor të përdorur gurin e steatitit. Monumenti është i mbrojtur nga divizioni i shtetit të Karnatakas së Archaeological Survey of India (ASI).
Plani i tempullit
Basadi i Shantinathas shfaq shkëputje interesante nga tempujt e kursyer xhainistë të të njëjtës kohë (si Basadi Akkana) për shkak të relieveve të jashtme të pasura dhe të theksuara, një stil që ishte më i zakonshëm në tempujt hindu të të njëjtës kohë të ndërtuar nga mbretërit Hoysala ose nga personat e fuqishëm të lidhur me këtë perandori. Një mbishkrim në gjuhën kannada mbi piedestalin e imazhit të ulur të Shantinathas tregon se basadi u ndërtua nga Recana (i quajtur edhe Recimayya, Recarasa dhe Recaprabhu), një gjeneral dhe ministër i mbretit Ballala II. Ai jep po ashtu disa informacione rreth mësuesve të tij xhainistë. Recana, i cili më parë ishte në shërbim të dinastisë Kalyani Chalukya dhe më vonë të dinastisë jugore Kalachuri duket se e ka transferuar besnikërinë e tij ndaj mbretit Hoysala. Mbishkrimet tregojnë se ai ndërtoi tempuj xhainist po ashtu në Lakkundi dhe Arasikere.
Tempulli qëndron mbi një platformë (jagati) që është rreth një metër e lartë. Sipas historianit të artit Gerard Foekema, duke qenë një ndërtim me një vimana (faltore) të vetme ai cilësohet si një plan ekakuta (një kullë e quajtur shikhara mbi faltore). Tavani i mandapas së mbyllur mbahet nga katër kolona rrumbullake. Këto, sipas historianit të artit Percy Brown shënja kyç të veçorive Hoysala. Megjithë dekorimet e pasura të jashtme, tempulli nuk ka panele dekoruese të frizës së modanaturës që rrethon tempullin në bazën e mureve të jashtëm, një veçori që është karakteristike për tempujt Hoysala të shekujve të XII dhe të XIII. Muret e brendshme të basadit janë të thjeshta, por dekorimi i trarit mbi hyrjen e shenjtërores janë të rafinuara dhe konsistojnë në pesë Xhaina (murgjë xhainistë), nga të cilët qendrori është një kopje e imazhit të Shantinathas që qëndron mbi një fron me shtatë seksione brenda shenjtërores.
Unioni i Grave Shqiptare
Unioni i Grave Shqiptare ishte një organizatë masive e rëndësishme në Shqipërinë socialiste. Sindikata drejtohej në vitin 1990 nga Lumturie Rexha, anëtare e KQ të Partisë së Punës së Shqipërisë. Detyrat e saj mobilizojnë aktivitetet politike dhe shoqërore të grave të vendit, trajtimin e formimit të tyre ideologjik dhe udhëheqjen e fushatës për emancipimin e grave. Kjo fushatë, e iniciuar në vitin 1966 nga Enver Hoxha, pati sukses të konsiderueshëm në sigurimin e të drejtave të barabarta sociale dhe politike për gratë. Si pjesë e fushatës, gra nga qytetet shqiptare u dërguan në rajonet rurale për t'i shpjeguar linjës së partisë mbi rolin e grave. Nga fundi i viteve 1980, gratë përbënin 47 përqind të fuqisë punëtore dhe rreth 30 përqind të deputetëve të Kuvendit Popullor. Gratë mbanin punë të përgjegjshme në të gjitha nivelet e qeverisjes dhe merrnin pagë të barabartë në shumicën e vendeve të punës.
Ashtu si me organizatat dhe shoqatat e tjera masive gjatë kësaj periudhe, ajo ishte e lidhur me Frontin Demokratik të Shqipërisë.
Welkom
Welkom është qyteti i dytë më i madh në provincën Shtet i Lirë, ndodhet 153 kilometra (95 milje) në verilindje të Bloemfontein. Welkom njihet si si Qyteti brenda kopshtit, Mvela dhe Matjhabeng. Qyteza u bë komunë në vitin 1961. Tani është pjesë e Komunës Matjhabeng. Welkom zyrtarisht u bë qytet më 14 shkurt 1968.
Klima
Gjatë mesit të verës, qyteti ka shumë rreshje të shiut. Rreshjet më të ulëta të shiut është në muajin korrik, ndërsa më e larta është në muajin janar.
Demografia
Sipas regjistrimit më 2011, qyteti ka pasur 211,011 banorë. Sa i përket gjuhës 58.3% e banorëve flasin gjuhën sesote, 13.6 flasin gjuhën afrikane, 13.6% flasin gjuhën xhosa, 5.0% flasin anglisht, 2.2% flashin gjuhën zulu, 1.9% flasin gjuhën tsvana dhe 1.2% flasin gjuhën tsonga.
Killed in action
perdoret kur nje person esht vrar gjat nje nje konflikti ushtarak. Simbolizohet me nje shpat te kthyer mbrapsht.
Edenryd
thumb|220px|Rruga e vjetër kryesore mes Blekinge dhe Skåne, në Edenryd Edenryd është fshat në Komunën Bromölla Në Skåne, Suedi.
Barbery, Oise
Barbery është një komunë në Francë. Barbery bën pjesë në departamentin Oise të rajonit Picardie. Komuna ka një popullsi prej 536 banorë dhe sipërfaqe 7.6 km².
Edenryd
Këngëtarja Sanna Nielsen lindi dhe u rrit në Edenryd.
Carla Bruni
Carla Bruni-Sarkozy (lindur Carla Gilberta Bruni Tedeschi; ; 23 dhjetor 1967) është një kantautore dhe modele italiano-franceze. Ajo u martua me Presidentin e Francës Nicolas Sarkozy në vitin 2008.
Sipas Forbes në 2010 ajo ishte e 35-ta në listën e grave më të fuqishme në botë.