cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bioshumëllojshmëria në Shqiperi
Flora
E vendosur strategjikisht në bregun verior të Detit Mesdhe, Shqipëria i përket një prej pikave të nxehta të biodiversitetit të planetit për shkak të nivelit të lartë të endemizmit brenda pellgut të Mesdheut. Flora e Shqipërisë përbëhet nga më shumë se 3200 bimë vaskulare dhe 2350 bimë jo vaskulare dhe një numër më pak i njohur kërpudhash. Elementet kryesore të florës së vendit janë 24% mesdhetare, 22% ballkanike, 18% evropiane dhe 14% euroaziatike.
Fitogjeografikisht, vendi shtrihet në krahinën ilire të Rajonit Circumboreal brenda Mbretërisë Boreale. Sipas Fondit Botëror për Natyrën dhe Agjencisë Evropiane të Mjedisit, ai përfshihet në katër ekorajone tokësore të mbretërisë Palearktike, duke përfshirë pyjet gjetherënëse ilire, pyjet e përziera të Ballkanit, pyjet e përziera të maleve të Pindit dhe pyjet e përziera të maleve Dinarike.
Në Shqipëri rriten rreth 3000 lloje të ndryshme bimësh, shumë prej të cilave përdoren për qëllime mjekësore. Rajonet bregdetare dhe ultësirat kanë bimësi tipike mesdhetare makie, ndërsa pyjet e dushkut dhe bimësia gjenden në lartësi më të larta. Pyjet e gjera me pishë të zezë, ahu dhe bredhi gjenden në male më të larta dhe kullotat alpine rriten në lartësi mbi 1800 metra. Gjinia e florës me më shumë lloje në Albana Trifolium ( tërfili ) me gjithsej 63 lloje. Kjo është kryesisht për shkak të klimës mesdhetare në vijën bregdetare të vendit. Vendi është gjithashtu shtëpia e pothuajse 27 llojeve të Verbascum, e cila është për shkak të afërsisë më të madhe me Anadollin, që është qendra kryesore e zhvillimit të qirinjve të mbretit.
Zogjtë
parapamje|255x255px| [[Lejleku krahëkuq|Flamingo më e madhe është një banor gjatë gjithë vitit në Peizazhin e Mbrojtur Vjosa-Nartë .]] Vendndodhja gjeografike e Shqipërisë në kombinim me klimën e saj të ndryshueshme dhe komplekse është përgjegjëse për popullatën e larmishme të shpendëve në vend. Mbi 353 lloje shpendësh janë regjistruar në Shqipëri me 11 specie të kërcënuara globalisht dhe një specie të futur nga njeriu. Vendi është shtëpia e ligatinave të favorshme, lagunave, liqeneve, grykëderdhjeve dhe deltave së bashku me habitatet përkatëse. Këto habitate shërbejnë si terren ushqimor për mijëra zogj migrues që udhëtojnë midis Afrikës Veriore dhe Evropës përmes rrugës ajrore të Adriatikut. majtas|parapamje|270x270px| [[Pelikani dalmat mbetet në lagunat dhe ligatinat në të gjithë vendin si në Karavasta .]] Në Shqipëri gjenden shumë lloje grabitqarësh, disa prej të cilëve janë shqiponjat, skifterët, skifterët dhe shkaba. Shqiponjat janë të përhapura në të gjithë vendin ndërsa specie të ndryshme banojnë në habitate të ndryshme. Shqiponja e artë është zogu grabitqar më i madh dhe gjendet veçanërisht në zonat malore, shkëmbinjtë dhe zonat e thella të Shqipërisë.
Shqiponja me bisht të bardhë gjendet kudo ku ka trupa të mëdhenj ujorë dhe merr kryesisht peshq dhe herë pas here vertebrorë të tjerë. Gjarpri shqiponja me gishta të shkurtër është një specie pyjore dhe merr kryesisht gjarpërinj, por edhe disa hardhuca. Ka shumë lloje skifterësh që gjenden në të gjithë vendin, duke përfshirë harabelikun euroaziatik, harabeli i Levantit dhe goshawk verior.
Skifterët që ndodhin në vend përfaqësohen mirë nga një sërë speciesh. Ato përfaqësohen nga skifteri i eleonorës, hobi euroaziatik, skifteri i lagështit, skifteri i vogël, skifteri saker dhe merlin. Një duzinë lloje shkabash mund të gjenden që jetojnë në vend kryesisht në pjesë të caktuara të grykave, në shkëmbinj, shkëmbinj dhe shpella. Ndër speciet më të rëndësishme dhe më të spikatura është shkaba egjiptiane e kërcënuar globalisht. Këta zogj banojnë kryesisht në jug të Shqipërisë, por mund të gjenden në shumë pak territore në veri.
E vendosur në Detin Mesdhe, Shqipëria ka një avifaunë të pasur detare me shumë koloni të mëdha dhe të ndryshme shpendësh deti të vendosura rreth vijës së saj të pacenuar bregdetare në perëndim. Pelikanët dhe flamingot gjenden më shpesh në zonat bregdetare. Pelikani jashtëzakonisht i rrallë dalmat është pelikani më i zakonshëm në vend dhe shumë i rëndë për një zog fluturues. Flamingo më e madhe, e cila është jashtë gjashtë llojeve të flamingove në planet, mund të gjendet përgjatë zonave të ngrohta, me ujë, veçanërisht në lagunat si në Lagunën e Karavastasë dhe Lagunën e Nartës.
Gjitarët
Shqipëria është shtëpia e një game të gjerë gjitarësh që janë të lidhur ngushtë me vendndodhjen e saj gjeografike dhe kushtet klimatike. Përafërsisht 58 lloje gjitarësh janë regjistruar në vend. Zonat e mbrojtura, duke përfshirë parqet kombëtare, rezervatet natyrore dhe rezervatet e biosferës, ofrojnë mbrojtje për gjitarët dhe janë vendet më të mundshme ku mund të shihen këto kafshë. djathtas|parapamje| [[Rrëqebulli evroaziatik|Rrëqebulli euroaziatik banon në Parkun Kombëtar Shebenik-Jabllanicë . ]] Për një vend të vogël, Shqipëria sfidon një rol të rëndësishëm në ruajtjen dhe sigurimin e mbijetesës afatgjatë të mishngrënësve të mëdhenj të gadishullit ballkanik perëndimor dhe jugor. Mishngrënësit duket se janë të shpërndarë kryesisht në pyjet e fundit të mbetura në të gjithë vendin, veçanërisht në zonat përreth Alpeve Shqiptare në veri, Maleve të Korabit në lindje dhe zonave të shpërndara të larta në jug, si në Gadishullin e Karaburunit, Valamara. Malet dhe malet e Nemërçkës.
Llojet e maceve të vendit përfshijnë rrëqebullin euroaziatik dhe mace të egër evropiane. Të gjithë ata janë të rrezikuar në mënyrë kritike, të kërcënuar dhe të mbrojtur. Vendi aktualisht është mikpritës i zonës më të madhe të shpërndarjes së rrëqebullit ballkanik të rrezikuar në mënyrë kritike, i cili konsiderohet të jetë macja më e madhe në Ballkan, me një popullsi të vlerësuar prej më pak se 100 individë. majtas|parapamje| Parku Detar i [[Parku Kombëtar i Llogarasë|Llogarasë dhe Karaburun-Sazan ofron habitat për çakallin e artë . ]] Familja Canidae ka disa anëtarë në Shqipëri duke përfshirë ujkun gri, ujkun euroaziatik, dhelprën e kuqe dhe çakalin e artë. Gama e shpërndarjes së ujkut gri dhe euroaziatik përfshin pjesën më të madhe të territorit të vendit. Dhelpra e kuqe, e cila është vendase, është lloji më i madh i dhelprave dhe shfaqet në çdo cep të Shqipërisë. Megjithatë, gama e çakallit të artë shtrihet në të gjithë Ultësirën Perëndimore përgjatë bregdetit shqiptar të Adriatikut dhe Detit Jon. Ariu i murrmë, ndoshta specia më e famshme e kafshëve të egra në Shqipëri, është një nga elementët më të vlefshëm të biodiversitetit dhe luan si dhe një rol të rëndësishëm në ruajtjen e biodiversitetit. Ato gjenden në pjesën më të madhe të vendit, duke përfshirë vargmalin verior, qendror dhe jugor të Shqipërisë, dhe janë pjesë e popullsisë Dinarik - Pindus, e cila është popullsia e dytë më e madhe në Evropë. Popullatat e ariut të murrmë si në Shqipëri ashtu edhe në Maqedoninë e Veriut kanë një vlerë të rëndësishme dhe të rëndësishme biologjike dhe gjenetike, pasi ato përbëjnë popullatat lidhëse midis arinjve të vendeve të Serbisë, Kroacisë dhe Sllovenisë në veri të Ballkanit dhe arinjve të Greqisë në jugu. parapamje| [[Parku Kombëtar Divjakë - Karavasta|Parku Kombëtar Divjakë-Karavasta shërben si vend për mbarështimin dhe ushqimin e vidrës euroaziatike . ]] Familja më e madhe e gjitarëve mishngrënës i përket lundërzave, baldosave, nuselave dhe martenave, të cilat të gjitha gjenden në vend. Të gjitha këto janë kafshë të shkurtra, me gëzof, me veshë të shkurtër, të rrumbullakosur dhe gëzof të trashë, por ato ndryshojnë dukshëm në madhësi, zakon dhe habitat. Lundërza euroaziatike gjendet në pjesën më të madhe të vendit dhe popullatat e shëndetshme u lokalizuan në lumenj dhe këneta në veriperëndim dhe jug. Baldosa evropiane është baldosa më e zakonshme në Shqipëri dhe gjendet në pjesën më të madhe të territorit të vendit.
Dihet se delfini i zakonshëm me sqep të shkurtër banon në ujërat bregdetare. Delfini i zakonshëm me hundë shishe është i bollshëm përgjatë bregut shqiptar të detit Adriatik, veçanërisht në stinët e dimrit dhe pranverës, ku ata vijnë në zonat bregdetare për t'u shumuar. Zonat për mbrojtjen e specieve të delfinëve u krijuan në lumin Buna-Velipojë, Karaburun-Sazan, Ishujt Ksamil, Vjosa-Nartë e vende të tjera. <sup class="noprint Inline-Template" style="white-space:nowrap;">]. Ndaj balena me sqep Cuvier është regjistruar disa herë në ujërat shqiptare.
Njëthundrakët me gishtërinj të barabartë përfaqësohen nga lloje të tilla si dreri i kuq, kaprolli, dreri i djerrë. dhe dhia e egër. Dreri i kuq është ndër barngrënësit më të mëdhenj në vend dhe veçanërisht një nga speciet më të njohura të pyjeve të vendit. Dreri ugar është zakonisht, ndryshe nga dreri i kuq, kafe me njolla më të lehta dhe stomak të bardhë, por ngjyra mund të ndryshojë shumë.
Zvarranikët
djathtas|parapamje|200x200px| Breshka evropiane e pellgjeve në [[Parku Kombëtar i Butrintit|Parkun Kombëtar të Butrintit .]] Pavarësisht se nuk ka studime të sakta, Shqipëria renditet ndër rajonet më të rëndësishme në Gadishullin Ballkanik për sa i përket zvarranikëve me mbi tridhjetë e shtatë lloje të regjistruara. Shumë prej tyre janë të përhapura veçanërisht përgjatë brigjeve shqiptare që përmbajnë një diversitet të gjerë habitatesh dhe ekosistemesh. majtas|parapamje|200x200px| Bretkosa shqiptare është një [[Llojet e rrezikuara|specie e rrezikuar sipas IUCN . ]] Janë disa lloje breshkash detare që folezojnë në plazhet e vendit. Breshka e kokës është një breshkë e madhe oqeanike me rrokullisje dhe një guaskë të kuqërremtë në kafe. Breshka e gjelbër e detit është një tjetër specie e rëndësishme në Detin Mesdhe dhe herë pas here gjendet në Gjirin e Drinit në veri dhe në Gjirin e Vlorës në jug të Shqipërisë. Breshka e detit është një nga breshkat e detit më të rrezikuara në botë dhe në thelb gjendet në ujërat tropikale në mbarë botën, por edhe herë pas here në Shqipëri.
Territori i Shqipërisë është i populluar nga dy lloje të rëndësishme breshkash të ujërave të ëmbla si breshka e pellgut evropian dhe breshka e pellgut ballkanik. Një nga breshkat më të njohura të Shqipërisë është breshka Hermann e cila është relativisht e bollshme në të gjithë vendin. Në vend gjenden edhe hardhuca. Hardhucat e mëdha si hardhuca jeshile evropiane, hardhuca jeshile ballkanike, geko-ja e shtëpisë mesdhetare dhe hardhuca me grykë blu janë ndoshta zvarranikët që hasen më shpesh në vend.
Peshku
Shqipëria ka rreth 249 lloje peshqish në ujërat e saj bregdetare dhe 64 lloje të ujërave të ëmbla në lumenjtë dhe liqenet e saj. Edhe pse peshqit e ujërave detare dhe të ëmbla mund të gjenden në pjesë të ndryshme të ujërave në të gjithë vendin. Deti Adriatik dhe Jon brenda Detit Mesdhe janë shtëpia e peshqve të ujit të kripur, ndërsa peshqit e ujit të ëmbël gjenden në liqenin e Butrintit, liqenin e Shkodrës, liqenin e Ohrit, liqenin e Prespës si dhe në Lagunën e Karavastasë, Lagunën e Nartës dhe Lagunën e Patosit.
Liqeni i Ohrit, liqeni më i vjetër i Evropës, ndodhet midis Shqipërisë dhe Maqedonisë së Veriut. Si një nga liqenet e paktë të lashtë në botë, është liqeni që përmban numrin më të madh të specieve endemike në botë, me 212 lloje kafshësh dhe bimësh. Është habitat për shumë lloje të rralla peshqish si trofta e Ohrit e rrezikuar, një nga troftat më të lashta në të gjithë Gadishullin Ballkanik.
Me më shumë se 28 lloje të identifikuara, nga 38 lloje që janë regjistruar në të gjithë detin Adriatik, diversiteti i peshkaqenëve në Shqipëri është ndër më të shumtët në Ballkan. Ndër speciet më të rëndësishme dhe më të zakonshme janë peshkaqeni me njolla të vogla, peshkaqeni me njolla të vogla, zagari i zakonshëm, qeni me hundë të gjatë, peshku i qenit gjembaç, peshkaqeni engjëllor dhe shirësi i zakonshëm.
Zonat e mbrojtura
Pjesë të shumta të Shqipërisë mbrohen në përputhje me një sërë emërtimesh kombëtare dhe ndërkombëtare për shkak të vlerave të tyre natyrore, historike apo kulturore. Zonat e mbrojtura i përkasin instrumenteve më të rëndësishme të ruajtjes, të cilat nga ana e tyre kontribuojnë në mënyrë efektive në mirëmbajtjen e specieve, habitateve dhe ekosistemeve.
Vendi ka aktualisht pesëmbëdhjetë parqe kombëtare të përcaktuara, ku njëri është specifikuar si park detar. Duke filluar nga deti Adriatik dhe deti Jon e deri te Alpet Shqiptare dhe Malet Cerauniane, ato zotërojnë peizazhe të jashtëzakonshme që përbëjnë habitate të mijëra llojeve bimore dhe shtazore. Butrinti, Divjakë-Karavasta, Karaburun-Sazan, Llogara, Prespa, Shebenik-Jabllanicë, Theth dhe Valbonë janë ndër parqet kombëtare më spektakolare të vendit.
1988 në film
Listë filmash sipas viteve
1970ën në film | 1980ën në film | 1990ën në film
1986 në film | 1987 në film | 1988 në film | 1989 në film | 1990 në film
Viti 1988
Dreri i trotuareve
Dreri i trotuareve romani me i njohur i Diana Çulit, i cili ka mbi njëzet vjet që ribotohet. Historia rrënqethëse e Fredit dhe e Verës, historia e brezit te viteve'70, vjen po aq e gjallë dhe jetësore, por tanimë nen optiken e reflektimit mbi një periudhë të kaluar. Ështe historia e një brezi dikur të ri, që kaloi në tunele të shumta historike:që nga trysnia më e egër e regjimit, që nga momentet kyçe të ndryshimeve politike e deri te periudha e gjatë e tranzicionit që ky brez mbajti në supe. Në këtë roman gjejmë grimca të jetës në vitet '70 si paragjykimet, ndjekjen e Sigurimit, vuajtjet, po edhe rrezet e bukurisë shpirtërore që i ruajtën të mos deformoheshin nga presioni ideologjik. Dashuria, ëmbëlsia e jetës, dhimbja, gabimi, pendimi, miqësia, kërkimi i identitetit, humbja, rikthimi, shpresa, vdekja, gjithçka që na mundon e na shtyn të mendohemi gjatë, e gjejmë në këtë libër.
Simboli "Dreri i Trotuareve"
Në këtë roman, autorja ka shpjeguar se "drerët" ishin të rinjtë gjimnazistë dhe studentët e universiteteve ,të cilët endeshin ku t'i dërgonin dhe përpiqeshin të përballonin realitetin në të cilën ndodheshin. Ata ishin tamam si "dreri I ri", të cilit pylli ende I pazbuluar I duket I mrekullueshëm, e që duhet të jenë të fortë të ngrihen mbi cdo vështirësi e pengesë.
Kantoni Sainte-Geneviève-sur-Argence
Kantoni Sainte-Geneviève-sur-Argence (frëngjisht: Canton de Sainte-Geneviève-sur-Argence) është një kanton në departamentin Aveyron, rajonin Midi-Pyrénées në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Sainte-Geneviève-sur-Argence. Ka sipërfaqe 194.15km2 dhe popullsi 2131 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Sainte-Geneviève-sur-Argence aktualisht përbëhet nga 7 komuna.
Höfen
është një komunë në kantonin Bern të Zvicrës.
Jagoda
Jagodë është një vendbanim në komunën e Klinës, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Shëngjergj.
Informatika
Informatika është shkenca që studion strukturën, metodikat, algoritmet, mekanizmat e përpunimit të informacionit.
Termi informatikë është bashkimi i dy fjalëve të gjuhës franceze “informatique”, informacion (ose të dhëna, informata) dhe automatique (automatik) dhe u përdor për herë të parë në vitin 1962 nga Philippe Dreyfus për të treguar përpunimin automatik aritmetik të informacionit. Ka shumë përkufizime të ndryshme se çfarë përfshihet brenda termit informatikë.
"Informatika është shkencë që merret me përpunimin automatik të informacioneve, ku me përpunim nënkuptohet: pranimi i informacioneve nga pajisjet hyrëse dhe shndërrimi i tyre në sinjale; përçimi i tyre nëpër linja për komunikim brenda kompjuterit me teknika të ndryshme; vendosja në kujtesën kompjuterike; përpunimi nga njësia qendrore njehsuese (procesori) me ndihmën e programit kompjuterik të përshtatshëm dhe në fund, shndërrimi i sinjaleve në informacione të kuptueshme për shfrytëzuesin, nga pajisjet dalëse". . Informatika është shkencë shumë e gjere e cila përfishin shumë fusha si:
Detyra e informatikës qëndron kështu në përpunimin e të dhënave në lidhje me një problem praktik, informacionet që nevojiten për zgjidhjen ose trajtimin e vetë problemit. Applikimet e informatikës janë të shumta, por në jetën e përditshme applikimi më i njohur është kompiutri. Çdo kompjuter, nga më i fuqishmi deri tek më ekonomiku, është i përbërë nga dy elemente themelore: harduere dhe softuere. (hard = i fortë, i rëndë; soft = i butë, i lehtë ware = përbërës). Me termin harduere tregohet çdo pajisje fizike, pjesë e kompjuterit si për shembull (kasa, ekrani, kujtesa, disku, tastiera, njësite hyrëse dhe dalëse etj.) Nga ana tjetër me termin softuere tregohen programet që përdoren në kompjuter (Word, Excel, Gimp, ...) dhe që nëpërmjet informacioneve të ruajtura nga hardueri, prodhojnë rezultatet e kërkuara nga përdoruesi. Informatika është shkence e cila merret me ruajtjen perpuninimin dhe shfrytezimin e informatave duke perdorur kompjuterin.
10110+1011
Kombi shqiptar në prag të mijëvjeçarit të tretë
Kombi shqiptar në prag të mijëvjeçarit të tretë sprovë me Autor Ismail Kadare. Shtëpia botuese "Onufri", viti i botimit 2005. Faqet e librit 48. ISBN 99943-32-48-1
Shqiptarët (Mit'hat Frashëri)
"Shqiptarët" me Autor Mit'hat Frashëri (Lumo Skëndo).
I njohur si polemist, si njeri që nuk tutej të përballej me këdo, të thoshte hapur mendimin e tij, në vitin 1919, në Lozanë, një nga intelektualët më të shquar të Shqipërisë së fillim shekullit XX, ulet të shkruajë për cilësitë e shqiptarëve. “Shqiptarët” (“Les albanais dans leur pays et à l’etranger”) titullohet vepra e Mit’hat Frashërit (Lumo Skëndo), e cila vjen në shqip si pjesë e koleksionit “Memorie” të shtëpisë botuese “Zenit”. “Shqiptarët”, i përkthyer nga origjinali në gjuhën frënge nga Ferdi Tirana, është një lloj apologjie që mendimtari shqiptar i bën bashkëkombësve të vet, në një kohë të trazuar. Vende-vende mund të duket patetik, por kjo për një kauzë të drejtë. Është viti 1919, Shqipëria ka kaluar kohëra të turbullta në dy dekadat e para të shek. XX, copëtime territoriale, ndërrime qeverish, princër të dështuar, luftëra ballkanike e botërore. Dhe Frashëri merr përsipër t’u tregojë të gjithë atyre që shqiptarët i quanin “barbarë, të egër, etj”, se kjo nuk është e vërtetë. Dhe këtë e bën jo thjesht duke u bazuar në mendimin e tij personal, por duke cituar studiues, historianë, udhëtarë të huaj, që kanë kaluar në Shqipëri, apo kanë shkruar për të. Libri paraprihet nga një parathënie të Eugene Pittard, i cili e vlerëson shumë kërkesën që Frashëri i bëri aso kohe për të shkruar disa reshta për librin e tij. Në këtë libër të shkurtër Frashëri mundohet të vërë në dukje cilësitë më të mira të shqiptarëve, si nderi, sqima, solidariteti, etj, por nuk ka sesi të mos ngrenë krye edhe prapambetja, mentaliteti mesjetar, etj. Mit’hat Frashëri na kujton edhe ca tradita të mira, që në kohërat moderne kanë filluar të zbehen.
Përktheu nga origjinali në frëngjisht nga Ferdi Tirana. Shtëpia botuese "Zenit", viti i botimit 2005. Faqet e librit 80. ISBN 99943-811-0-5
F1 Gjermania - 1953
Çmimi i madh për Gjermaninë në Formula 2 për vitin 1953 u mbajt më 2 gusht, 1953 në qarkun garues në Nürburgring Nordschleife. Kjo garë ishte pjesë e garave të kampionatit botërorë për vitin 1953, që u zhvillua sipas rregullave të vitit 1952 dhe 1953 për dallim nga rregullat e përdorura nga Formula 1 kampionati i rregullt. Fitues i garës doli piloti Nino Farina nga ekipi Scuderia Ferrari.
Gara
Koment mbi garën ...
Medhhebët
parapamje|486x486px|Medh-hebet ne bote Medh'hebet janë shkolla të Jurisprudencës Islame. Katër medhebet më të njohura dhe më të përhapura janë :
Medh'hebi Hanefi
Medh'hebi Hanefi është shkolla e Jursiprudencës Islame e themeluar nga Imam Ebu Hanife.
Medh'hebi zyrtar i Komunitetit Mysliman Shqiptar është ai Hanefi.
Medh'hebi Hambeli
Medh'hebi Hambeli është shkolla e Jursiprudencës Islame e themeluar nga Imam Ahmed ibn Hambel.
Medh'hebi Shafi'i
Medh'hebi Shafi'i është shkolla e Jurisprudencës Islame e themeluar nga Imam Shafi’u.
Medh'hebi Maliki
Medh'hebi Maliki është shkolla e Jursiprudencës Islame e themeluar nga Imam Maliku.
1987 në film
Listë filmash sipas viteve
1970ën në film | 1980ën në film | 1990ën në film
1985 në film | 1986 në film | 1987 në film | 1988 në film | 1989 në film
Viti 1987
Podgorca (Strugë)
Podgorcë, (Подгорци/Podgorci) është fshat në komunën e Strugës, Maqedoni.
Homberg
është një komunë në kantonin Bern të Zvicrës.
Dita e Tokës
thumb Dita e Tokës është një ngjarje vjetore që festohet në të gjithë botën me 22 prill për të demonstruar mbështetjen për mbrojtjen e mjedisit. Dita e Tokës për herë të parë është festuar në vitin 1970, ndërsa tani përfshinë ngjarje të ndryshme globalisht nga Rrjeti i Ditës së Tokës në më shumë se 193 vende.
Në Ditën e Tokës 22 Prill 2016, Marrëveshja e Parisit u nënshkrua nga Shtetet e Bashkuara, Kina dhe rreth 120 vende të tjera. Ky nënshkrim plotësoi një kërkesë kryesore për hyrjen në fuqi të draft traktatit historik të mbrojtjes së klimës, të miratuar me konsensusin e 195 vendeve të pranishëm në Konferencën e Kombeve të Bashkuara për Ndryshimet Klimatike në vitin 2015, në Paris.
Në vitin 1969 në një Konferencë të UNESCO-s në San Francisko, aktivisti i paqes John McConnell propozoi një ditë për të nderuar Tokën dhe konceptin e paqes, që së pari herë do të festohet më 21 mars 1970, ditën e parë të pranverës në hemisferën veriore. Kjo ditë e natyrës u sanksionua më vonë në një shpallje të shkruar nga McConnell dhe e nënshkruar nga Sekretari i Përgjithshëm U Thant në Kombet e Bashkuara. Një muaj më vonë një Senator i Shteteve të Bashkuara Gaylord Nelson propozoi idenë për të organizuar një mësim mbarëkombëtar mbi mjedisin më 22 prill 1970. Ai angazhoi një aktivist të ri, Denis Hayes, që të ishte Koordinatori Kombëtar për çështjen në fjalë. Nelson dhe Hayes e riemërtuan ngjarjen "Dita e Tokës". Nelsonit më vonë iu dha çmimi Medalja Presidenciale e Lirisë në njohje kontributit dhe punës së tij. Dita e parë e Tokës u përqëndrua në Shtetet e Bashkuara. Në vitin 1990, Denis Hayes, koordinatori kombëtar i vitit 1970, e mori mbi vete organizimin e ngjarjes ndërkombëtare në 141 vende.
Komunitete të shumta krahas kësaj festojnë edhe Javën e Tokës, e që përfshin një javë të tërë veprimtarish të përqendruara në çështjet mjedisore me të cilat përballet bota.
1986 në film
Listë filmash sipas viteve
1970ën në film | 1980ën në film | 1990ën në film
1984 në film | 1985 në film | 1986 në film | 1987 në film | 1988 në film
Viti 1986
Xhevdet Spahija
Xhevdet Spahija piktor, u lind në Pejë (Kosovë) më 1950.
1971 kreu shkollën e teknikëve të artit figurative – Pejë
1982 u diplomua në akademin e arteve në Prishtinë – dega e artit figurative
2005 kreu FA – studimet pasdiplonike dhe muarr granden Mr i pictures
Ekspozitat kolektive
1971 – 1976 merrte pjesë në ekspozitat kolektive të shoqatës AF në Pejë
1976 – 1990 merrte pjesë në ekspozitat kolektive të shoqatës të AF në Gjakovë
1990 – 2009 merrë pjesë pothuajse në të gjitha ekspozitat kolektive të shoqatës AFA të Pejës
Merrë pjesë në ekspozitat e qershorit “DITA E PRISHTINËS” si dhe në festat e nëntorit që organizohen në kryeqytet.
Bionalet ndërkombë tare “Raciborz 2000 dhe 2002” në Poloni
Kolonit artistike “Jedretina 2001” në Zar të Kroacisë ,
Velipoj 2007 Shkodër - Shqipëri,
2011 Hotel "HILTON", Stokholm, Suedi
2012 Ekspozit e përbashkët për nder të figures së “Ali Ibër Nezës” në Gjakovë
2012 Ekspozita Kolegtive në Pallatin e Kulturës “Asim Vokshi” në Gjakovë për 100 vjetorin e shtetit Shqiptar
Ekspozitat personale
2007 Ekspozita e përbashkët me ambasadorin e Greqisë Nicolaos Kanellos në galerinë e mullirit të “Haxhi Zekës” në Pejë
2009 Galerinë e Artit në Pejë
2009 Pallati i Kulturës "Asim Vokshi" në Gjakovë
2011 Galeria "MItt i Centrum", Geteborg, Suedi
2011 Bibloteka "Ibrahim Rugova", Gjakovë
2012 në Galerinë e Ministrisë së Kulturës – Prishtinë
2013 në "Muzeun Historik Kombëtar" - Tiranë
2014 Pallati i Kulturës ne Gjakovë
2015 Galeria e Artit "Asim Vokshi" në Gjakovë
2015 Galeria e Arteve në Pallatin e Kulturës në Pejë
2015 Qendra Kulturore "Lasgush Poradeci" në Pogradec, Shqipëri
2016 Galeria e Arteve - Shkodër, Shqipëri
2016 Galeria e Arteve Figurative - Lezhë, Shqipëri
2016 Pallati i Kulturës në Laç, Shqipëri
2017 Galeria e Arteve, Qendra Kulturore "Labëria" në Vlorë
2017 Galeria e Arteve Visuale "Nikolet Vasia" në Durrës
2017 Universiteti "Eqrem Çabej" në Gjirokastë
2018 Pallati i Kulturës "Asim Vokshi" në Gjakovë
2019 Galeria e Artit "Edwar Lear" në Berat, Shqipëri
2019 Pallati i Kulturës "Asim Vokshi" në Gjakovë
2020 Galeria e Arteve “ Vilson Kilica”, Fier, Shqipëri
2020 Galeria e Arteve në Tetovë, Maqedonia e Veriut
Lumas (Berat)
është një fshat në Rrethin e Beratit në Shqipëri.
parapamje|Berat
Gjeografia
Lumasi ndodhet rreth 15 km nga qyteti i Beratit.
Ekonomia
Fshati i Lumasit përgjithësisht merret me bujqësi dhe blegtori, por është një qendër ku zhvillimi infrastrukturor është mjaft i madh dhe i dukshëm. Një pjesë e banorëve të fshatit merren me bujqësi ndërsa një pjesë edhe më e madhe shkon në emigrim jashtë vendit. Fshati favorizohet nga zonat fushore të cilat janë edhe nën ujë dhe japin një prodhimtari të bollshme për çdo familje që merret me bujqësi. Përgjithësisht fshati është zhvilluar në sajë të të ardhurave që kanë sjellë emigrantët të cilët kanë investuar në ambientet e tyre private.
Tabula Peutingeriane
Vështrim
"Kjo hartë për herë të parë është gjetur nga humanisti vjenez Conrad Celtes në manastirin benediktin Tergernse, në jug-perëndim të Salzburgut në Worms-Bavari. Në bazë të vrojtimit paleografik dhe piktural konsiderohet se kjo hartë është punuar sipas një harte të gjysmsë së dytë të shekullit XI ose shekullit të XII. Mirëpo sot gjithnjë e më tepër po mbizotëron teza se origjinalin e kësaj harte, e ka punuar, rreth vitit 340 të ersë sonë, një hartograf i panjohur romak, me gjasë Castoriusi. Hartën e gjetur, Conrad Celtes ia dhuroi shkencëtarit gjerman Conrad Peuntiger, i cili kishte për qëllim ta botonte, mirëpo vdekja e pengoi realizimin e këtij qëllimi. Të parët që e botuan këtë hartë ishin F.d.Sdcheyb në vitin 1753, F.Desjardins në vitet 1869-1874 dhe C. Miller në vitin 1888. Në këtë hartë përmenden edhe një varg vendesh iliro-shqiptare si p.sh. në rrugën Lissus - Naisso përmenden këto qytete: Lissus, Ad Picaria, Creueni, Gabuleo, Theranda, Viciano, Veclanum (Beclanum), Vindenis, Ad Fines, Hammeo, Ad Herculem, Naisso. Sipas këtij itinerari, distanca ndërmjet Vicianës dhe Therandës ishte 37 km kurse distanca ndërmjet Vicianës dhe Vindenisit ishte 29,6 km."
Harta
thumb|300px|Tabula Peutingeriana (section) — top to bottom: Dalmatian coast, Adriatic Sea, southern Italy, Sicily, African Mediterranean coast
Kodet lokale telefonike
Kodi telefonik lokal (prefiksi telefonik ndërurban) paraqet bashkësinë më të vogël të numrave telefonik. Zakonisht nën kategorinë e kodeve lokale përfshihen numrat fiks te telefonit sepse telefonia celulare ka kod të përgjithësuar nga kompania që ofron shërbimet telefonike.
Naruto
Manga u publikua për herë të parë nga Shueisha në vitin 1999 në numrin 43 të revistës japoneze Weekly Shōnen Jump. Momentalisht, manga është ende duke u serializuar;Deri tani janë publikuar vëllime 63 tankōbon.
Kodet lokale telefonike
Numri "0" përpara prefiksit përdoret në rastin kur realizohen thirrje telefonike midis dy abonentësh brenda për brenda territorit të Shqipërisë. Në rastin e kundërt, pra kur thirrja telefonike realizohet midis dy abonentësh, ku njëri i një shteti të huaj kërkon të lidhet me një abonent të territorit të Shqipërisë, "0" nuk përdoret.
Naruto
Pjesa I
Një dhelpër e fuqishme e njohur si Nëntë bishti sulmon Konoha-n, fshati i gjethes në Tokën e Zjarrit, një nga Pesë Vendet e Mëdha Shinobi në Botën e Ninjave. Si përgjigje, udhëheqësi i Konoha dhe Hokage i Katërt, Minato Namikaze vulos dhelprën brenda trupit të djalit të tij të porsalindur, Naruto Uzumaki, duke e bërë Naruton një bartës i bishës; kjo i kushton jetën babait të Narutos dhe Hokage i Tretë rikthehet nga pensioni për t'u bërë sërish udhëheqës i Konoha-s. Naruto shpesh përbuzet nga fshatarët e Konoha për të qenë bartës i Nëntë Bishtit. Për shkak të një dekreti nga Hokage i Tretë që ndalon çdo përmendje të këtyre ngjarjeve, Naruto nuk mëson asgjë për Nëntë Bishtin deri 12 vjet më vonë, kur Mizuki, një ninxha renegat, i zbulon të vërtetën Narutos. Më pas Naruto mposht Mizukin në betejë, duke fituar respektin e mësuesit të tij, Iruka Umino.
Menjëherë pas kësaj, Naruto bëhet një ninxha dhe bashkohet me Sasuke Uchiha, kundër të cilit ai shpesh konkurron, dhe Sakura Haruno, me të cilën ai ka një dashuri, për të formuar Ekipin 7, nën një sensi me përvojë, ninxha elitare Kakashi Hatake. Ashtu si të gjitha skuadrat e ninxhave nga çdo fshat, Ekipi 7 përfundon misionet e kërkuara nga fshatarët, duke filluar nga kryerja e punëve dhe të qenit truproje deri te kryerja e atentateve.
Pas disa misioneve, duke përfshirë një të madh në Tokën e Valëve, Kakashi lejon Ekipin 7 të marrë një provim ninja, duke i mundësuar ata të avancojnë në një gradë më të lartë dhe të marrin përsipër misione më të vështira, të njohura si Provimet Chunin. Gjatë provimeve, Orochimaru, një kriminel i kërkuar, pushton Konoha dhe vret Hokagen e Tretë për hakmarrje. Jiraiya, një nga tre ninjat legjendar, refuzon titullin e Hokages së Pestë dhe kërkon me Naruton për Tsunade të cilin ai zgjedh të bëhet Hokage i Pestë në vend të kësaj.
Gjatë kërkimit, zbulohet se Orochimaru dëshiron të stërvitë Sasuken për shkak të trashëgimisë së tij të fuqishme gjenetike, Sharinganit, ai bashkohet me Orochimaru, duke shpresuar të fitojë prej tij forcën e nevojshme për të vrarë Itachi. Historia merr një kthesë kur Sasuke largohet nga fshati: Tsunade dërgon një grup ninxhash, duke përfshirë Naruton, për të tërhequr Sasuken, por Naruto nuk është në gjendje ta bindë ose ta detyrojë atë të kthehet. Naruto dhe Sakura nuk heqin dorë nga Sasuke; Naruto largohet nga Konoha për të marrë trajnime nga Jiraiya për t'u përgatitur për herën tjetër që ai takohet me Sasuke, ndërsa Sakura bëhet nxënësi i Tsunade.
Pjesa II
Dy vjet e gjysmë më vonë, Naruto kthehet nga trajnimi i tij me Jiraiya. Akatsuki fillon të rrëmbejë bartësit e bishave të fuqishme të bishtit. Ekipi 7 dhe ninxhat e tjerë të gjethes luftojnë kundër tyre dhe kërkojnë shokun e tyre të skuadrës Sasuke. Akatsuki arrin të kapë dhe të nxjerrë shtatë nga Bishat me Bisht, duke vrarë të gjithë ushtritë përveç Gaara, e cila tani është Kazekage. Ndërkohë, Sasuke tradhton Orochimaru dhe përballet me Itachi për t'u hakmarrë. Pasi Itachi vdes në betejë, Sasuke mëson nga themeluesi i Akatsuki Tobi se Itachi ishte urdhëruar nga eprorët e Konoha të shkatërronte klanin e tij për të parandaluar një grusht shteti; ai pranoi, me kusht që Sasuke të kursehej. I shkatërruar nga kjo zbulesë, Sasuke bashkohet me Akatsuki për të shkatërruar Konoha në hakmarrje. Ndërsa ninxhat e gjethes mposhtin disa anëtarë Akatsuki, udhëheqësi i Akatsukit, Nagato, vret Jiraiya dhe shkatërron Konoha-n, por Naruto e mund dhe e shpengon atë, duke fituar respektin dhe admirimin e fshatit.
Me vdekjen e Nagatos, Tobi, i maskuar si Madara Uchiha (një nga themeluesit e Konoha-s), njofton se dëshiron të kapë të Nëntë Bishtin për të krijuar një iluzion mjaft të fuqishëm për të kontrolluar gjithë njerëzimin dhe për të arritur paqen botërore. Udhëheqësit e pesë fshatrave ninja refuzojnë ta ndihmojnë atë dhe në vend të kësaj bashkojnë forcat për t'u përballur me fraksionin dhe aleatët e tij. Ky vendim rezulton në një Luftë të Katërt Botërore Shinobi midis ushtrive të kombinuara të Pesë Vendeve të Mëdha (të njohura si Forcat Aleate Shinobi) dhe forcave të Akatsukit të ninxhave si zombie. Pesë Kage përpiqen të mbajnë Naruton, të pavetëdijshëm për luftën, në një breshkë ishull të fshehtë pranë Kumogakure (Fshati i fshehur i reve), por Naruto e zbulon dhe arratiset nga ishulli me Killer Bee, bartësin e Tetë Bishtit. Në atë kohë, Naruto - së bashku me ndihmën e Killer Bee - fiton kontrollin e Bishës së tij të Përbaltur dhe të dy nisen për në fushën e betejës.
Gjatë konfliktit, zbulohet se Tobi është Obito Uchiha dhe jo Madara siç pretendonte. Obito është një ish-shoku i skuadrës së Kakashit, i cili mendohej se kishte vdekur. Madara e vërtetë i shpëtoi jetën Obitos dhe që atëherë ata kanë bashkëpunuar. Ndërsa Sasuke mëson historinë e Konoha, duke përfshirë rrethanat që çuan në rënien e klanit të tij, ai vendos të mbrojë fshatin dhe ribashkohet me Naruto dhe Sakura për të penguar planet e Madara dhe Obito. Megjithatë, trupi i Madara përfundon i zotëruar nga Kaguya Otsutsuki, një princeshë e lashtë që synon të nënshtrojë gjithë njerëzimin. Një Obito i reformuar sakrifikon veten për të ndihmuar ekipin 7 ta ndalojë atë. Pasi Kaguya vuloset, Madara gjithashtu vdes. Sasuke përfiton nga situata dhe merr kontrollin e të gjitha Bishave të Bishta, ndërsa zbulon qëllimin e tij për t'i dhënë fund sistemit aktual të fshatit. Naruto përballet me Sasuke për ta larguar atë nga plani i tij, dhe pasi ata pothuajse vrasin njëri-tjetrin në një betejë përfundimtare, Sasuke pranon humbjen dhe reformat. Pas luftës, Kakashi bëhet Hokage i Gjashtë dhe fal Sasuke për krimet e tij. Vite më vonë, Kakashi jep dorëheqjen ndërsa Naruto martohet me Hinata Hyuga dhe bëhet Hokage i Shtatë, duke rritur brezin e ardhshëm.
Zhvillimi
Në vitin 1995, Shueisha lëshoi ​​Karakuri, një manga me një xhirim nga Masashi Kishimoto që fitoi një përmendje nderi në Hop Step Award në vitin 1996. Kishimoto ishte i pakënaqur me draftet e tij të mëvonshme për një vazhdim, dhe vendosi të punonte në një projekt tjetër. Projekti i ri fillimisht do të shfaqte Naruton si kuzhinier, por ky version nuk arriti kurrë të printohej. Kishimoto fillimisht donte ta bënte Naruton një fëmijë që mund të transformohej në një dhelpër, kështu që ai krijoi një fotografi të Narutos për numrin e verës 1997 të Akamaru Jump bazuar në idenë. Pavarësisht reagimeve pozitive që mori në një sondazh të lexuesve, Kishimoto ishte i pakënaqur me artin dhe historinë, kështu që ai e rishkruajti atë si një histori për ninxhat.
Tetë kapitujt e parë të Naruto ishin planifikuar përpara se të shfaqej në Weekly Shōnen Jump, dhe këta kapituj fillimisht i kushtuan shumë panele të artit të ndërlikuar për të ilustruar fshatin Konoha. Në kohën kur Naruto debutoi, arti i sfondit ishte i rrallë, në vend të kësaj duke theksuar personazhet. Megjithëse Kishimoto kishte shqetësime se çakra (burimi i energjisë i përdorur nga ninxhat në Naruto) e bëri serialin tepër japonez, ai ende besonte se ishte një lexim i këndshëm. Kishimoto është një tifoz i Godzilla dhe mitologjia e bishave me bisht u prezantua sepse Kishimoto donte një justifikim për të nxjerrë përbindëshat. Ai ka thënë se tema qendrore në Pjesën I të Naruto është se si njerëzit e pranojnë njëri-tjetrin, duke përmendur zhvillimin e Narutos përgjatë serisë si shembull.
Për Pjesën II të mangës, Kishimoto u përpoq t'i mbante paraqitjet e panelit dhe komplotin të lehtë për t'u ndjekur nga lexuesi dhe të shmangte "teproj me stilin tipik manga". Ai konsideron se stili i tij i vizatimit ka ndryshuar nga "dukja klasike manga në diçka pak më realiste." Për shkak të dëshirës për t'i dhënë fund harkut që përfshin kërkimin e Sasuke Uchiha për vëllain e tij, Itachi, në një vëllim të vetëm, Kishimoto vendosi vëllimi 43 duhet të përfshijë më shumë kapituj sesa vëllime të rregullta. Si rezultat, Kishimoto u kërkoi falje lexuesve për këtë pasi vëllimi 43 ishte më i shtrenjtë se vëllimet e rregullta.
Personazhet
Kur Kishimoto krijoi Naruto, ai shikonte manga të tjera shōnen si ndikime për punën e tij dhe u përpoq t'i bënte personazhet e tij unikë, duke e bazuar historinë në kulturën japoneze. Ndarja e personazheve në ekipe të ndryshme kishte për qëllim t'i jepte secilit grup një shije të veçantë. Kishimoto donte që çdo anëtar të kishte një nivel të lartë në një aftësi dhe të ishte pa talent në një tjetër. Ai e kishte të vështirë të shkruante për romancën, por e theksoi atë më shumë në Pjesën II të mangës, duke filluar me vëllimin 28. Ai futi zuzarët në histori për t'i bërë ata të vepronin si kundërvënie ndaj vlerave morale të personazheve të tij dhe të ilustrojnë qartë dallimet e tyre. Si rezultat i asaj se si personazhet më të rinj ishin dukshëm më të dobët se të këqijtë, Kishimoto bëri elipsin në mënyrë që t'i plaket dhe të bëhej më i fortë gjatë kësaj kohe.
Shqiptarët (Peter Bartl)
Shqiptarët: nga Mesjeta deri në ditët tona (gjerm. Albanien: Vom Mittelalter bis zur Gegenwart) është një studim i studjuesit dhe historianit gjerman Peter Bartl i botuar më 1995. U shqipërua nga Afrim Koçi dhe u botua më 2008 dhe u ribotua më 2017.
Linköping
Linköping është një qytet në krahinën Östergötland të Suedisë. Linköping është qyteti i shtatë më i madh në Suedi me 97 428 banorë e përgjithshme të komunës prej rreth 146 736 banorë. Linköping ka dy aeroporte (Linköpings City Aeroportit dhe Malmi Aeroportit), dhe E4 duke përfshirë dhe linjës jug trungu të kalimit të qytetit. Linköping është një nga qytetet universitare të mëdha, Linköping University (themeluar 1975) tani ka rreth 26 500 studentë dhe postgraduates. Kampusi kryesore të universitetit është Campus Valla, ku fakulteti teknik dhe filozofike, shumica e operacioneve të tyre.
Pak histori
Lashtë mbetet nga Epoka e Bronzit dhe Hekurit të hershëm Mosha është në Linköping. Rune gurë nga Epoka Viking janë gjetur, dy prej të cilave qëndronte pranë Stångebro. Që nga 1100 është qyteti kishtare Linköping qendrore e Östergötland, Småland dhe Gotland. Hera e parë që ju e dini emrin Liunga Kauping përmendur është letra Firence në 1104 kur të gjithë e legjislacionit suedeze janë të shënuara. Linköping Peshkopi Gisli ishte me King Sverker Plaku organizoi takimin e parë suedeze kishës në Linköping 1153 Linköping Herën tjetër është përmendur në letrat e Papa Alexander III e mbrojtjes të peshkopit të gjitha fermat vitit 1178. Manastiri Manastiri Vreta u themelua nga manastiri i vjetër i Suedisë nga Inge Plaku senast1100. Katedralja e parë romane nga fillim të viteve 1100. Gjatë kohës së Peshkopi Bengt Magnusson për të 1230s filloi katedrale të pranishëm. Växjö dioqezë u formua në 1163, kur Varend ndarë nga Linköping dioqezë. Visby Dioqeza u mërzitur nga aq vonë sa 1570 Ende shumë i ri King Valdemar Birgersson, bir i Birger Jarl, u kurorëzua në 1251 në Katedralen Linköping, për të konfirmuar zgjedhjen e mbretit në shkurt 1250
Pjesë Biskopsgården vjetër janë ndërtuar në të Sinodit të parë të përgjithshëm në 1153, tregon fundit takim se ky është ndërtimi i vjetër laike. Që nga zgjerimi vazhdoi në faza shumë të ndryshme shpesh pas një zjarri. djali i vogël Birger Jarl u bë një peshkop në 1286 dhe ai dhe vëllai i tij Mbreti Magnus Ladulås konsiderohet ishte themeluesi i qytetit, edhe në qoftë se dokumenti nuk është ruajtur. Peshkopi Bengt ndërtoi një kullë mesjetare e materialit të ri është i tullave. Vitet 1380 e ngriti në perëndim Peshkopi fermë krahut të tre kate. Vetëm në 1470 e ndërtuar murin dhe shtëpi të madhe në jugperëndim me ngjashmëri të fortë për të Glimmingehus. E njëjta gjë arkitekt Adam van Glimmingehus Düren bazë ishte e para në Linköping dhe zgjeruar edhe peshkopit të cilat domkyrkokoret. Gjatësia mesjetare e bllokut, pallati e peshkopit aktual në Jokikatu, besohet se më parë gabimisht të jetë pjesë e një manastir të ndërtuar në mes të Vitet 1200 nga Magnus Ladulås.Numera di se Konventa françeskan ishte në jug të sheshit kryesor, ku të Sheshit Spitali është sot. Si një vend të rëndësishëm fetar në mënyrë të vizituara Linkoping e Mbretit kurorëzua sapo gjatë Eriksgata e tyre.
Qendrave fetare zakonisht të përfshijë edhe arsimin e lartë dhe Linköping nuk ishte përjashtim. Një shkollë e katedrales mund të datës përsëri në 1232, ndoshta i pari suedez.
Peshkopi i fundit i cili jetoi në kështjellë ishte Hans Brask. Sot ka guvernatori të kështjellës, dhe ky është edhe një Kalaja dhe Katedralja.
Viti 1598 u zhvillua Beteja e Stångebro mes Duka Charles dhe Sigismund birin e të vëllait. Duke Karl, më vonë King Charles IX, fitoi betejën dhe beteja ishte fillimi i luftës polake-Suedisht 1599-1629. Trembëdhjetë këshilltarë dhe një revole zog që rrinte në anën e Sigismund-së kanë qenë të burgosur, dhe pas një gjyqi në 1600 u ekzekutua pesë prej tyre në Linköping gjakderdhje.
Në 1627 u themelua Gjimnazin Lincopense, kur shkolla e tretë në Suedi të lartë. Shkolla është ndërtuar ngjitur me pronën e vjetër e shkollës dhe pas një periudhe të shkollës më të lartë dhe i mesëm i përgjithshëm është quajtur sot Shkolla e Katedrales.
Linköping është një qytet i vjetër ushtarak. Rreth 1900 u zhvendos disa regjimente në garnizonin Linköping në kazerma në qytet: SVEA artilerie Regjimenti A1, I4 Historia, dhe trängkår SVEA T1. Kjo u shtua në Royal. Östgöta Air Command F3 në Malmslätt vetëm në perëndim të qytetit. Ata përbënin një element i rëndësishëm në qytet gjatë gjithë viteve 1900, por fushat kazermat, pas Luftës së Ftohtë u kthye në strehim (T1) dhe Zyra për Administratën Publike (A1/I4). Fushat ushtarake praktikë në jug të qytetit është kthyer në rezervë të natyrës Pyjor Tinnerö lisi. Ore aeroport është ende ushtarake, dhe në shtëpi në Muzeun Forcave Ajrore.
Gjatë Luftës së Dytë Botërore dhe Luftës së Ftohtë, qyteti përjetoi një rritje të fortë për shkak të prodhimit të avionëve Saab luftëtar, e themeluar 1937 Në fund të viteve 1960, e themeluar universiteti është bërë në vitin 1975 në Universitetin Linköping dhe ka që nga viti 1980, ka vazhduar për të përzënë në zgjerimin e qytetit.
Linköping shpesh të referuara gjerësisht si "qytetin e ajrit", për shkak se qyteti është i lidhur fuqimisht me zhvillimin Saab-së dhe zhvillimin e prodhimin e aeroplanëve për përdorim ushtarak. Në sajë të kësaj u rrit ndjeshëm gjatë Linköping Luftës së Dytë Botërore dhe Luftës së Ftohtë, por pas viteve 1980, element ushtarak është më pak e rëndësishme. Forcat e Armatosura janë ende veprojnë në qytet, duke përfshirë pilot trajnimin luftarak në aeroportin Malmi jashtë Linköping dhe një degë e Mbrojtjes Research, në Campus Valla.
Motoja e qytetit është "Ku ide të bëhet realitet" dhe i referohet bashkëpunimit në mes industrisë (të tilla si Shkencë Park) dhe Universiteti.
Gjatë viteve, Linköping marrë një pozicion si një nga qytetet kryesorë-eko, pasi ka kryer një sërë masash për biogas dhe färrvärmeområdet. Suedisht Biogas prodhon biogas për autobusët e qytetit, e cila është bërë nga mbeturinat thertore dhe mbeturinat e ushqimit nga lojtarët vendas. Jashtë Linköping në Gärstad, prodhuar të ngrohjes për 90% të komunës nga djegia e mbeturinave shtëpiake. 2009 dhe 1997 ishte Linkoping e qendrës së Vitit "dhe në 2002 u emërua qyteti" qyteti i këtij viti çiklizmit ". Që në fillim të viteve 2000, së bashku me Linköping Norrköping qenë të tregtohet si Qytetet binjake.
Ekonomia
Linköping përbëhet kryesisht nga kompanitë me orientim teknik. Saab, ku 4900 njerëz punojnë (shtator 2003), dominon. Një pjesë e rëndësishme e zhvillimit Linköping nga tregtare në qytet industrial ishte kur AB Suedisht Train Punëtori Aeroplan Title, Asja, është themeluar në qytet në 1907. Asja më vonë u bë Saab AB. Departamenti Phone Company Ericsson e zhvillimit të telefonisë GSM, me 1000 të punësuar (gusht 2009), gjendet në qytet. Departamenti është një nga degët më fitimprurëse të kompanisë. Ka edhe një pak industri ushqimore në qytet, duke përfshirë Arla dhe Scan.
Linköping është gjithashtu një zonë e zgjerimin e biznesit ku qiramarrësit përfshijnë Shkenca Park, i cili është një teknologji me 5.800 të punësuar dhe të studentëve (gusht 2009). Vlen të theksohet se disa biznesi popullore e ka djepin e saj në Linköping: IFS, Intentia (Movex) dhe Allegro (Guda).
Kultura
Linköping dhe biblioteka vendit djegur në shtator 1996, pas një sulmi zjarrvënies, dhe një histori 700-vjeçare e bibliotekës ishte një fund poshtërues. Biblioteka është rindërtuar përsëri në të njëjtin vend dhe u inaugurua në mars 2000 si një ndërtesë të ndritshme dhe më moderne.
Shembuj të tjerë të kulturës është Östergötland County Muzeu, Östgötateatern (me fëmijët dhe të Asambli rinore rinore / Lindje), galeri arti Passagen, Linköping Orkestra Simfonike. Linköping është edhe një qytet të shkurtër me koret shumë të klasës së lartë kombëtare.
Kur është fjala për muzikë, disa artistëve filloi karrierën e tyre në pllakatë, duke përfshirë edhe Lars Winnerbäck. muzikantë të famshëm të tjera / grupet janë Louise Hoffsten, Pushkin dhe Cloudberry Jam. Në Linköping, ka disa grupe të njohur të rënda metalike të tilla si Los Sin Nombre, magji, Morifade, Lagur Axewitch dhe pamend mëkatar. Fantazma kitarist Patrik Jensen jetojnë në qytet.
Në Linkoping, ju gjithashtu mund të vizitoni skatepark Fun cili është më i madh në skatepark konkrete dhe ajo ka, ndër të tjera, ka tërhequr garat ndërkombëtare të klasës më të mëdha.
Östgöta Correspondenten është gazetë e vjetër të qytetit dhe është botuar që nga viti 1838 Revistë mbulon pjesën perëndimore e West Yorkshire. Ka edhe gazeta falas Extra Östergötland dhe Linköping, Suedi Post. Më parë, ka pasur edhe Östgöten Socialiste gazeta, por kjo u shpërbë në fillim të viteve 1990.
Stacion televiziv lokal NollEttan nisur nga kompanitë e strehimit komunale dhe furnizuesit e qytetit të energjisë 1996-1997 si një kanal informacion. Kanalin e pastaj ndryshuar emrat e të Kanal Lokal. Kanalin e transmetimit sportive lokale, lajme, dhe më shumë. Fillimisht, kanalit të lidhura me Linkoping por transmetimi zonë që mbulon të gjithë West Yorkshire. Kanali i ka pushuar së ekzistuari për të transmetuar.
Në gjysmën e parë të vitit 2006 tregoi një unazë në Nju tërthortë Farm. Ky ishte fillimi i një lloji të ri të artit të rrugës ka tërhequr që prej shumë vëmendje në media dhe përhapur në Suedi dhe edhe në vende të tjera.
Kantoni Plœmeur
Kantoni Plœmeur (frëngjisht: Canton de Plœmeur) është një kanton në departamentin Morbihan, rajonin Région Bretagne në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Plœmeur. Ka sipërfaqe 46.99km2 dhe popullsi 26924 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Plœmeur aktualisht përbëhet nga 2 komuna.
Kantoni Montbazens
Kantoni Montbazens (frëngjisht: Canton de Montbazens) është një kanton në departamentin Aveyron, rajonin Midi-Pyrénées në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Montbazens. Ka sipërfaqe 209km2 dhe popullsi 6457 banorë.
Hardinxveld-Giessendam
Hardinxveld-Giessendam është një komunë në provincën Hollanda e Jugut në Holandë me sipërfaqe 19.35 km² dhe popullsi 17500 banorë. Neder-Hardinxveld është kryeqendra e komunës.