cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Stridoni
Vendndodhja e saktë e Stridonit nuk dihet. Është e mundur që Stridoni të ishte vendosur ose në Kroacinë moderne ose në Slloveni. Vendndodhjet e mundshme janë afërsia e Lubjanës, Starod (Slloveni), Sdrin, Štrigova, Zrenj, Zrin (Kroaci) dhe shumë të tjera në të dy vendet. Megjithatë, sipas burimeve të tjera, si Frane Bulić në veprën e tij Stridon (Grahovopolje u Bosni) rodno mjesto Svetoga Jeronima: rasprava povjesno-geografska (1920) dhe harta gjeografike e Perandorisë Romake në vitin 395 të es nga Atlasi Historik nga (1911) William R. Shepherd, Stridoni, i cili ishte selia e një peshkopate, është vendosur në koordinatat 44.2N, 17.7E, në Bosnjë dhe Hercegovinën e sotme, në, pranë qytetit të Grahovës.
Errollyn Wallen
Errollyn Wallén (e lindur më0 10 prill 1958) është kompozitore britanik. Ajo ishte gruaja e parë me ngjyrë puna e së cilës u performua tek The Proms ("Koncerti për Perkusion dhe Orkestër"). parapamje| Errollyn Wallen në Snape Maltings
Kompozimet
Muzika e Wallenit bazohet në një gamë të gjerë ndikimesh, duke përfshirë muzikën klasike avangarde si dhe shkrimin e teksteve të popullarizuara. Puna e saj është performuar në salla të mëdha koncerti dhe teatro në mbarë botën.
Kompozimet përfshijnë "ciklin e këngës multimediale", Jordan Town (2001), Dervish për violonçel dhe piano (2001), La Luga për quintet kitarë (2002), opera Another America: Earth (2003) dhe All Blues I See për flaut dhe kuartet e vargut (2004).
Në vitin 2006 ajo bashkë-shkroi një këngë me astronautin Steve MacLean përderisa ai ishte në bordin e anijes kozmike STS-115.
Në vitin 2007, Orkestra Gewandhaus dhe Baleti i Leipzigit performuan punën e saj, The Tempest, me koreografi nga James McMenemy. Opera e saj The Silent Twins, me një libretë nga April De Angelis, u performua së pari nga Opera Almeida në vitin 2007.
Në qershor të vitit 2008, ajo kishte një Premiere Botërore të Karbonit 12 - Simfoninë Korale me Operën Kombëtare të Uellsit.
Në vitin 2010, kuinteti i saj i pianos Music for Tigers u krye në Muzeun e Artit Modern në Nju Jork, si pjesë e serisë së koncertit Summergarden.
Në vitin 2012, këngën e saj Daedalus nga albumi Errollyn shërbeu si tema e hapjes dhe e mbylljes për dramën e BBC One Night dhe "Principia" e saj, e cila ka kuptim për shkencën, u paraqit në London Paralympics Opening Ceremony.
Në 2014, Melodia Women's Choir nga New York City ka performuar në Premierën Botërore të Full Fathom Five.
Në 2017, puna e saj, Mighty River, e cila shënon dyvjetorin e heqjes së aktit të tregtisë së skllevërve në Angli, u performua në Southbank New Music Biennial.
Regjistrimet dhe publikimi
Në vitin 2004, Wallen regjistroi një album të këngëve të veta dhe muzikës solo piano, me titull Errollyn. CD-të e saj përfshijnë:The Girl In My Alphabet, Meet Me at Harold Moores, të paraqitura në Brodsky Quartet Mood Swings së bashku me Björk, Sting dhe Elvis Costello.
Muzika e Wallenit është e publikuar nga Peters Edition.
Çmimet
Ajo u bë një MBE për shërbimet në muzikë në listën e Nderit për ditëlindjen e  Mbretëreshës në qershor 2007. Ajo ka marrë gjithashtu një çmim Ivor Novello. Në vitin 2018, ajo u rendit si një prej 100 grave të BBC-së.
Referime
<references group="" responsive="">
Kodër (Tepelenë)
është një fshat në Komunën Qendër në rrethin e Tepelenës në Shqipëri.
Çështja e pronave në Shqipëri : (sfida me shtetin ligjor dhe të drejtat e njeriut)
Çështja e pronave në Shqipëri : (sfida me shtetin ligjor dhe të drejtat e njeriut) libër me autor Florian Bjanku dhe Paskal Haxhi (rec.), Bahir Avdiko (red.). Botuar në Tiranë nga "Print 2000", në vitin 2013. Faqe 260.
Erozioni ujor i tokës në Shqipëri : modele për vlerësimin dhe metoda për kontrollin e tij
Erozioni ujor i tokës në Shqipëri : modele për vlerësimin dhe metoda për kontrollin e tij : monografi me autorë Spiro Grazhdani, Alma Ahmeti dhe Spase Shumka (rec.), Sulejman Sulçe (rec.). Botuar në Tiranë nga "Redona", në vitin 2013. Faqet e librit 166.
Mbrojtja e trashëgimisë kulturore nënujore në Shqipëri
Mbrojtja e trashëgimisë kulturore nënujore në Shqipëri libër me autorë kolektivë ACLTS. Botuar në Tiranë nga "Albpaper", në vitin 2013. Faqe 170.
Sepx
Sepx (Shqip: Sepsi ; Ocitanisht: Seps) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.
Saman, Haute-Garonne
Saman (Shqip: Samani ) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore. Kishte një popullsi prej 130 banorësh brenda 130 kilometrash katrorë.
Foça-Ustikolina
Komuna Foča-Ustikolina është një nga tri komunat e Kantonit Bosnja Podrinje në Bosnje dhe Hercegovinë.
Karakteristikat
Foča-Ustikolina ka një numër të objekteve historike që datojnë qysh nga fillimi i historisë së Bosnjës.<sup class="noprint Inline-Template" style="white-space:nowrap;">[<span title="This information is too vague. (October 2013)">paqarta ]
Lidhje të jashtme
Koordinatat: [//tools.wmflabs.org/geohack/geohack.php?pagename=Fo%C4%8Da-Ustikolina&params=43.584_N_18.793_E_source:dewiki <span class="geo-dms" title="Maps, aerial photos, and other data for this location"> 43°35'02"N 18°47'35"E  / <span class="geo-dec" title="Maps, aerial photos, and other data for this location">43.584°N 18.793°D / 43.584; 18.793   ]
Shtëpia e Ilia Koçit
Shtëpia e Ilia Koçit është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Beratit, në qarkun e Beratit, Shqipëri. Ky monument është i miratuar më "17.04.2015".
Sana, Haute-Garonne
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Sana (Ocitanisht: Sanà ; Shqip: Sana) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.
Siddi
Siddi (Sìddi) është një komunë në Itali në provincën Sud Sardenjas, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 11.02 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare 184 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 654 banorë.
Lételon
Lételon është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Allier të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Lételon ka një popullsi prej 114 banorë dhe sipërfaqe 6.37 km², me një dendësi prej 18 banor/km².
Shtëpia e Ibrahim Haznedarit
Shtëpia e Ibrahim Haznedarit është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Beratit, në qarkun e Beratit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekturë", i miratuar më "17.04.2015".
Gjeoglifi
parapamje|Gjeoglifi i [[Cusco|Cuzco, harta E. G. Squier, c. 1860. Fortifikimi Sacsahuman (në veri të qytetit) paraqet kokën e një kafshe (El Puma Yacente, puma e shtrirë), shpinën, këmbët dhe bishti i kafshës janë të dukshme në modelet e qytetit, forma mbrapa ndjek një lumë malor, këmbët janë duke qëndruar në bregun e lumit Sapi]] Një gjeoglif është një dizajn ose motiv (në përgjithësi më shumë se 4 metra) i madh i ndërtuar mbi tokë dhe zakonisht i formuar nga gurë klasikë ose në mënyrë të ngjashme me elemente të qëndrueshme të tokës, të tilla si gurë, copa guri, pemë të gjalla, zhavorr, ose dhe (tokë).
Liqeni i Livoqit
Liqeni i Livoqit (Liqeni i Livoqit, Језеро Ливоц) është një liqe i vogël artificial në lindje të Kosovës. Liqeni i Livoqit shtrihet në perëndim të qytetit të Gjilanit dhe afër Maleve të Gollakut. Liqeni furnizohet me ujë nga një degë e vogël Moravës së Bincës (Morava e Jugut). Është liqeni i dytë për nga madhësia, në lindje të Kosovës, pas Liqenit të Prilepnicës.
Mission: Impossible (seri filmike)
Mission: Impossible (Shqip: Misioni: I pamundur) është një seri filmash spiunë aksion amerikanë bazuar dhe vijuese nga seriali televiziv me të njëjtin emër krijuar nga Bruce Geller. Seriali është prodhuar kryesisht nga Tom Cruise, dhe personazhi i tij është personazhi i të cilit është Ethan Hunt, një agjent i Forcave të Misioneve të Pamundura (FMP). Filmat janë drejtuar, shkruar dhe shënuar nga kineastë dhe skuadra të ndryshme, ndërsa përfshijnë tema muzikore nga seria origjinale nga Lalo Schifrin.
Duke filluar nga viti 1996, filmat (që zhvillohen duke filluar gjashtë vjet pas ngjarjeve të serisë së mëparshme të vazhdimit televiziv) ndjekin misionet e ekipit kryesor të FMP-së nën udhëheqjen e Hunt për të ndaluar një forcë armike gjatë gjithë kohës duke parandaluar një katastrofë globale të afërt. Seriali përqendrohet në Ethan Hunt si personazhin kryesor në krahasim me strukturën e hedhur të ansamblit të serive televizive, megjithëse disa personazhe, si Luther Stickell (i luajtur nga Ving Rhames) dhe Benji Dunn (i luajtur nga Simon Pegg) kanë role të përsëritura në filma.
Seriali ka marrë një pritje pozitive nga kritikët dhe audiencat, dhe është seriali i 16-të me fitime më të larta të filmave të të gjitha kohërave, me një fitim botëror prej mbi 3.5 miliardë dollarë deri më tani, dhe shpesh citohet si një nga më të mirët. Filmi i gjashtë dhe më i fundit, i titulluar Mission: Impossible - Fallout, u lançua më 27 korrik 2018. Filmi i shtatë dhe i ardhshëm, me titullin punues Mission: Impossible 7, është planifikuar të shfaqet në 27 maj, 2022.
Të gjithë filmat Mission: Impossible janë bashkëprodhuar dhe lëshuar nga Paramount Pictures dhe vlerësohen me PG-13 nga Motion Picture Association.
Mission: Impossible (1996)
Ethan Hunt është i përgatitur për vrasjen e ekipit të tij të FMP-së gjatë një misioni të ngatërruar në Pragë dhe akuzohet për shitjen e sekreteve qeveritare tek një tregtar armësh i njohur vetëm si "Max". Në arrati, Ethan kërkon të zbulojë tradhtarin e vërtetë dhe të pastrojë emrin e tij.
Mission: Impossible 2 (2000)
Ethan kthehet në veprim dhe punon me hajduten profesioniste Nyah Nordoff-Hall (Thandiwe Newton). Dyshja shkon fshehtë për të ndaluar agjentin mashtrues të FMP-së Sean Ambrose (Dougray Scott) (i cili është gjithashtu ish-i dashuri i Nyah) nga vjedhja e një virusi vdekjeprurës, fillimi i një pandemie dhe shitja e antidotit tek ofertuesi më i lartë.
Mission: Impossible III (2006)
Ethan punon me Julia Meade (Michelle Monaghan), e cila nuk është në dijeni të punës së tij të vërtetë. Ai mbledh një ekip për t'u përballur me ndërmjetësin e pakapshëm të armëve dhe informacionit Owen Davian (Philip Seymour Hoffman) i cili synon të shesë një objekt misterioz të rrezikshëm të njohur si "Këmba e Lepurit".
Mission: Impossible – Ghost Protocol (2011)
Ethan dhe i gjithë FMP fajësohen për bombardimet e Kremlinit ndërsa hetonin një individ të njohur vetëm si "Cobalt" (Michael Nyqvist). Ai dhe tre agjentë të tjerë kanë mbetur për ta ndaluar atë të fillojë një luftë globale bërthamore.
Mission: Impossible – Rogue Nation (2015)
Ethan Hunt vihet nën kërcënim nga Sindikata. Përballë shpërbërjes së FMP-së, Hunt mbledh ekipin e tij për misionin e tyre për të provuar ekzistencën e Sindikatës dhe për të rrëzuar organizatën me çdo mjet të nevojshëm.
Mission: Impossible – Fallout (2018)
Kur një mision i FMP-së për të rimarrë plutoniumin përfundon keq, bota përballet me kërcënimin e Apostujve, një organizatë terroriste e formuar nga ish-anëtarët e Sindikatës. Ndërsa Ethan Hunt merr përsipër të përmbushë misionin fillestar, CIA fillon të vë në dyshim besnikërinë dhe motivet e tij.
Në të ardhmen
Në janar 2019, u njoftua se edhe Mission: Impossible i shtatë dhe I tetë ishin në zhvillim, me Christopher McQuarrie të vendosur të kthehej si drejtor i të dy filmave. Thuhet se do të filmoheshin njëra pas tjetrës, filmat fillimisht ishin planifikuar të dilnin më 23 korrik 2021 dhe 5 gusht 2022. Për shkak të pandemisë COVID-19, megjithatë, këto data u ndryshuan përkatësisht më 27 maj, 2022 dhe 7 korrik 2023.
Në shtator 2019, McQuarrie njoftoi përmes llogarisë së tij në Instagram se Hayley Atwell ishte bashkuar me kastin për të dy filmat, gjë që u konfirmua më vonë nga aktori. Dy muaj më vonë, drejtori zbuloi gjithashtu përfshirjen e Pom Klementieff dhe në fund të dhjetorit u konfirmua se Shea Whigham do të luaj në të dy filmat e ardhshme. Në janar 2020, McQuarrie njoftoi më tej se Nicholas Hoult gjithashtu ishte bashkuar me kastin dhe Simon Pegg konfirmoi kthimin e tij si Benji më vonë të njëjtin muaj. Në shkurt të vitit 2020, McQuarrie njoftoi se Henry Czerny do të përsëriste rolin e tij si Eugene Kittridge nga filmi i parë, ndërsa Vanessa Kirby konfirmoi kthimin e saj si Alanna/White Widow.
Grude
Grude (  shqiptim <small class="metadata audiolinkinfo" style="cursor:help;">(ndihmë·info) ) është qytezë dhe komunë në Kanatonin Perëndimor Hercegovina. Ajo është e vendosur në perëndim të kantonit dhe të Federatës së Bosnjës dhe Hercegovinës.
Gjeografia
Grude është 49 km nga Mostari,19 km nga Imotski, dhe 100 km nga Spliti. Grude është e pasur me bukuri natyrore, si dhe nga shpellat e shumta dhe karakteristike, në këtë zonë janë edhe një numër i burimeve të ujit.
1971
19,203 gjithsej
1991
Në regjistrimin e vitit 1991, komuna Grude kishte një popullsi prej 16,358 banorësh: Qyteza Grude ka 3,528 banorë: të përbërë gati krejtësisht nga kroatët.
Ondes
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> majtas|parapamje| Kisha e Shën Gjon Pagëzorit Ondes (Ocitanisht: Ondas ; Shqip: Valasi ) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore pranë Toulouse.
Silanus
Silanus (Silànos) është një komunë në Itali në provincën Nuoros, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 47.94 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare 432 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 2.142 banorë.
Elizabeth Gowing
U shkollua në Universitetin e Oksfordit ku studio letërsi angleze dhe do ta takonte partnerin e saj, autorin dhe diplomatin Robert Wilton. Pas përgatitjes për mësuese, ajo vazhdoi të jepte mësim për 10 vjet.
Bashkë me partnerin e saj është njëra nga bashkë-themelueset e OJQ-së bamirëse The Ideas Partnership (Partneriteti i Ideve), e cila nxjerr fuqinë e vullnetarëve në Kosovë për të adresuar sfidat në mjedis, arsim dhe trashëgimi kulturore dhe për të mbështetur komunitetet rom, ashkali dhe egjiptiane. Në vitin 2017, per punën e saj u zgjodh nga Kryeministrja britanike Theresa May si një "Pikë e Dritës" për vullnetarizmin në mbarë botën. Gowing është shpërblyer me medaljen “Nënë Tereza” për punën e saj në Kosovë.
Faqet e jashtme
Faqja zyrtare e Elizabeth Gowing
Shelbyville, Illinois
Shelbyville është qytet dhe zyra qendrore e Qarkut Shelbyville, Illinois. Sipas vitit 2016, qyteti ka pasur 4,576 banorë. Shelbyville u themelua në vitin 1827 dhe u emërua pas Isaac Shelby, guvernatori i parë dhe i pestë i Kentucky.
Historia
Një shpikje tjetër Shelbyville, zbuluesi i parë tregtar i marrjes, u hartua dhe u zhvillua nga Raymore McDonald, i konceptuar dhe financuar nga Horace M. Tallman dhe dy djemtë e tij, Leslie dhe Gentry. Këto balers u treguan për shumë vite nga kompania Ann Arbor Machine e Shelbyville. Ky koncept i përpunimit në terren të foragjereve të fermave ka dhënë një kontribut të rëndësishëm në efikasitetin dhe ekonominë e korrjeve në bujqësinë botërore. Ky mekanizëm bazë i marrjes në terren është përdorur në mbi 15 milionë balers. Shoqata Amerikane e Inxhinierëve Bujqësorë dhe Biologjike përcaktoi Shelbyville si pikë historike të inxhinierisë bujqësore, nga të cilat vetëm 47 në të gjithë Shtetet e Bashkuara. Shtëpia e zotit Tallman është restauruar dhe është në Regjistrin Kombëtar të Vendeve Historike. E vendosur në Rrugën West Main, shtëpia e Tallman është aktualisht pjesë e hanit Shelby.
Demografia
Që nga regjistrimi i vitit 2010, kishte 4,700 njerëz, 2,093 familje dhe 1,345 (?) familje që banonin në qytet. Dendësia e popullsisë ishte 3121.27 km². Kishte 2,308 njësi banimi me një densitet mesatar prej 239.1 km² (?). Përbërja racore e qytetit ishte 98.26% të bardhë, 0.34% afrikano-amerikan, 0.26% amerikan amtar, 0.32% aziatike, 0.06% banorë që jetojnë në Ishullin Paqësor, 0.28% nga racat tjera dhe 0.49% nga dy ose më shumë raca. Hispanike ose latino të çdo race ishin 1.34% të popullsisë.
Shtëpia e Irakli Bandilli
Shtëpia e Irakli Bandilli është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Beratit, në qarkun e Beratit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekturë", i miratuar më "17.04.2015".
Rolle
Demografia
Sipas vitit 2000, shumica e popullsisë flasin frëngjisht si gjuha e tyre e parë. Gjuha e dytë është portugalishtja, ndërsa anglishtja është gjuha e tretë. 178 njerëz flasin gjermanisht, 162 njerëz flasin italisht dhe 3 njerëz flasin romanisht.
Sipas vitit 2000, 1899 njerëz kanë qenë të parmartuar, ndërsa 1848 të martuar dhe 214 njerëz të divorcuar.
Siliqua
Siliqua (Silìcua) është një komunë në Itali në provincën Sud Sardenjas, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 189.85 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare 66 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 3.872 banorë.
Montclar
Montclar është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Alpes-de-Haute-Provence të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Montclar ka një popullsi prej 441 banorë dhe sipërfaqe 23.38 km², me një dendësi prej 19 banor/km².
Lubushki
Ljubuški është qytezë dhe komunë në Bosnje dhe Hercegovinë. Ajo është e vendosur në Kantonin Perëndimor Hercegovina, një njësi e Federatës së Bosnje dhe Hercegovinës.
1991
Në vitin regjistrimin e vitit 1991, komuna Lubushki kishte një popullsi prej 28,340, e ku
26,127 ishin Kroatët (92.1%),
1,592 Boshnjakë (5.6%),
227 Jugosllavët (0.8%),
65 Serbët (0.2%), dhe
329 të tjerët (1.1%).
Qyteti Lubushki kishte 7,407 banorë: 75% Kroatë, 20% Boshnjakë, 3% Jugosllavët, 1% e Serbëve dhe 1% të tjerë.
Ambasada e Suedisë, Tiranë
Ambasada e Suedisë në Tiranë është Ambasada e Suedisë në Shqipëri.
Zoti Johan Ndisi është momentalisht ambasadori aktual i Suedisë në Shqipëri.
Aktiviteti fizik
Aktiviteti fizik përcaktohet si lëvizje trupore e prodhuar nga tkurrja e muskujve skeletorë që rrit shpenzimet e energjisë mbi nivelin bazal. Ushtrimet përkufizohen si aktivitete fizike të planifikuara, të strukturuara, përsëritëse dhe të qëllimshme. Ndërsa Fitnesi përkufizohet si aftësia për të kryer detyrat e përditshme me energji dhe vigjilencë, pa lodhje dhe me energji të mjaftueshme dhe për të shijuar aktivitete gjatë kohës së lirë, duke përfshirë qëndrueshmërinë kardiorespiratore, qëndrueshmërinë muskulare-skeletore, shpejtësinë, fleksibilitetin, gatishmërinë, ekuilibrin dhe reagimin në kohë te vazhdueshme.
Rëndësia e aktivitetit fizik
Aktiviteti fizik përmirëson qarkullimin e përgjithshëm të gjakut, rrit rrjedhën e gjakut në tru dhe nivelet e noradrenalinës dhe endorfinës, të cilat mund të zvogëlojnë stresin, të përmirësojnë disponimin, të nxisin një efekt qetësues pas ushtrimit dhe si rezultat të përmirësojnë arritjet. Po ashtu, përftime shëndetësore janë edhe ndërtimi i kockave të forta, nyjave të shëndetshme, zemrës së fortë, shëndetit të mirë mendor dhe parandalon shqetësimin kryesor - obezitetin. .
Aktiviteti fizik ndikon edhe në fiziologjinë e trurit duke rritur: kapilarët e gjakut, qarkullimin e gjakut, oksigjenimin e trurit, prodhimin e neurotrofinëve, rritjen e qelizave nervore në hipokampus (qendra e të mësuarit dhe kujtesës), nivelin e transmetuesve, zhvillimin e lidhjeve nervore, dendësinë e rrjetit nervor dhe vëllimin e indeve nervore. Këto ndryshime fiziologjike lidhen me përmirësimin e vëmendjes,  përmirësimin e procesimit të informatës, ruajtjen dhe rikthimin dhe rritjen e qëndrueshmërisë.
Ka një numër gjithnjë në rritje të provave që sugjerojnë që nivelet e larta të aktivitetit fizik  zvogëlojnë rrezikun e depresionit të incidentit (depresioni nga ngjarjet e jetës së individit). Duket se mungesa e ushtrimeve kardiorespiratore rrit rrezikun për rënie në depresion, duke sugjeruar që aktiviteti fizik dhe fitnesi të kenë një rol kyç në parandalimin e depresionit.
Rëndësia e aktivitetit fizik te fëmijët
Aktiviteti fizik i mbron fëmijët nga sëmundjet kronike si sëmundjet e zemrës, diabeti i tipit 2 dhe osteoporoza. . Po ashtu të dhënat e bazuara në dëshmi janë të përshtatshme për të arritur në përfundim se akativiteti fizik ka efekte të dobishme në nivelet e lipideve në plazmë dhe nivelin e lipoproteinave, mbi faktorët jotradicional të rrezikut kardiovaskulare (funksioni endotelial) dhe në disa komponentë të shëndetit mendor (vetë-koncepti, ankthi dhe depresioni).
Mungesa e aktivitetit fizik te fëmijët është faktor rreziku për shumë probleme shëndetësore, si tensioni i lartë i gjakut, shtimi në peshë, rritja e yndyrës në trup, kolesteroli i keq  (kolesteroli LDL) që është faktor rreziku për sëmundje të zemrës, probleme respiratore (të frymëmarrjes), sëmundje kardiovaskulare dhe probleme shëndetësore të kockave (eshtrave).
Aktivitetet aerobike mundësojnë që frymëmarrja të jetë më e thellë dhe zemra të rrah më shpejt. Aktivitetet për forcimin e kockave i bëjnë kockat më të forta, prandaj, janë veçanërisht të rëndësishme për fëmijët, pasi këto aktivitete prodhojnë një forcë në eshtra që nxit rritjen e eshtrave dhe forcën. Aktivitetet e balancimit dhe zgjatjes rrisin stabilitetin fizik dhe fleksibilitetin, gjë që redukton rrezikun e lëndimeve.
Paradigma
Në shkencë dhe filozofi,  paradigma / <span title="/ˈ/: primary stress follows">ˈ p <span title="/ær/: 'arr' in 'marry'">ær <span title="/ə/: 'a' in 'about'">e d <span title="/aɪ/: 'i' in 'tide'">aɪ m /  është një set konceptesh ose modele mendimesh të dallueshme, duke përfshirë teoritë, metodat kërkimore, postulatet dhe standardet që ndërtojnë ligjshmërinë me kontributin e tyre në një fushë të caktuar.
Etimologjia
Paradigma vjen nga greqisht ja e vjetër παράδειγμα (paradeigma), "model, shembull, mostër" nga folja παραδείκνυμι (paradeiknumi), "ekspozo, për të përfaqësuar, vë në dukje" dhe që nga παρά (par), "veç, përtej" dhe δείκνυμι (deiknumi), "për të treguar, për të vënë në dukje".
Aktiviteti fizik
Rëndësia e aktivitetit fizik te fëmijët
Për më tepër, përfitimet shëndetësore të aktivitetit fizik shtrihen përtej shëndetit fizik, ai po ashtu ka një ndikim pozitiv në fushat e aftësive motorike, mirëqenien psikologjike, zhvillimin kognitiv, kompetenca sociale dhe pjekuri emocionale.
Fëmijët të cilët janë fizikisht më aktivë demonstrojnë më shumë përqendrim të vëmendjes, shpejtësi më të madhe të përpunimit njohës dhe kryejnë më mirë teste të standardizuara akademike.
Aktiviteti fizik ju jep fëmijëve mundësi për tu argëtuar, të jenë me miqtë dhe familjen dhe të përmirësojnë aftësitë e tyre për të marrë pjesë në aktivitete fizike më intensive ose në ngjarje sportive. Po ashtu, mund të përmirësoj aftësitë sociale që mund të rezultojnë në rezultatet akademike: fëmijët mësojnë të bashkëpunojnë dhe të respektojnë rregullat dhe kështu të ndihen më të lidhur me shkollën dhe komunitetin.
Gjithashtu, ofron mundësi për të shijuar aktivitet në një mjedis shoqëror, përmirëson cilësinë e gjumit, zvogëlon ndjenjën e mungesës së energjisë,  ju ndihmon fëmijëve të takojnë miq të rinj, të bëhen fleksibil, përmirëson aftësitë fizike, përmirëson vetëvlerësimin fizik, rrit relaksimin dhe mundëson rritjen dhe zhvillimin e shëndetshëm.
Aktiviteti fizik mund të zvogëlojë stresin, të ndryshojë gjendjen e humorit, të ndikojë në zgjimin dhe vëmendjen dhe si rezultat të përmirësoj arritjet shkollore. Aftësia e aktivitetit fizik për të aktivizuar dhe prodhuar humor më pozitiv është raportuar gjerësisht. Stërvitja ju mundëson fëmijëve të ndihen mirë.
Studimet tregojnë se pjesëmarrja e shpeshtë në sport pas orëve të shkollës në adoleshencë shoqërohet me nivel të lartë të pjesëmarrjes  në aktivitete fizike edhe në moshën madhore. Tek meshkujt, pjesëmarrja e adoleshentëve në lojërat me top, sportet e durimit intensiv, pista dhe fusha, dhe sportet luftarake u shoqërua me një nivel shumë të lartë të aktivitetit në moshën e rritur. Gjithashtu edhe tek femrat, pjesëmarrja e adoleshenteve në lojërat me top rrit pjesëmarrjen në lojërat me top edhe në moshë të rritur. Pjesëmarrja në sporte të paktën një herë në javë midis femrave dhe dy herë në javë në mesin e meshkujve u shoqërohet me nivel të lartë të aktivitetit fizik në jetën e mëvonshme. Pjesëmarrja e adoleshentëve në sportet e durimit intensiv, dhe disa sporte që kërkojnë dhe inkurajojnë aftësitë e larmishme të sporteve, duket se janë më të dobishme në lidhje me rritjen e aktivitetit fizik në moshën madhore.
Nivelet e aktivitetit fizik
Nivelet e aktivitetit fizik jane :
Ekonomia e Bolivisë
Produkti i brendshëm bruto i Prodhimit të Bolivisë për vitin 2012 (PBB) arriti në 27.43 miliardë dollarë në kursin e këmbimit zyrtar dhe 56.14 miliardë dollarë në barazinë e fuqisë blerëse. Megjithë një seri pengesash kryesisht politike, midis 2006 dhe 2009 administrata Morales ka nxitur rritje më të lartë se në çdo pikë në 30 vitet e mëparshme. Rritja u shoqërua me një ulje të moderuar të pabarazisë. [104] Një buxhet i tepërt prej 1.7% (PBB) është marrë deri në vitin 2012, qeveria drejton teprica që nga administrata e Morales duke reflektuar një menaxhim të kujdesshëm ekonomik.
Një goditje e madhe për ekonominë Boliviane erdhi me një rënie drastike të çmimit të kallajit gjatë fillimit të viteve 1980, e cila ndikoi një nga burimet kryesore të të ardhurave të Bolivisë dhe një nga industritë e saj kryesore minerare. [105] Që nga viti 1985, qeveria e Bolivisë ka zbatuar një program gjithëpërfshirës të stabilizimit makroekonomik dhe reformës strukturore që ka për qëllim ruajtjen e stabilitetit të çmimeve, krijimin e kushteve për rritje të qëndrueshme dhe zbutjen e pamjaftueshmërisë. Një reformë e madhe e shërbimit doganor ka përmirësuar ndjeshëm transparencën në këtë fushë. Reforma legjislative paralele kanë bllokuar politikat liberale të tregut, veçanërisht në sektorët e hidrokarbureve dhe telekomunikacionit, që kanë inkurajuar investimet private. Investitorëve të huaj u është dhënë trajtim kombëtar. [106]
Xhamia e Madhe në Sian
thumb|Xhamia e Madhe në [[Sian]] Xhamia e Madhe në Sian (Kinezisht: 西安大清真寺; Xīān Dà Qīngzhēns) ndodhet afër kullës Drum. Xhamia ka 12,000 metra katrorë. Xhamia është më e vjetra dhe një nga xhamitë i cili është rinovuar shumë herë, është themeluar në vitin 742 gjatë dinastisë së Tangut. Ndryshe nga xhamitë tjera në Lindjen e Mesme dhe vendet arabe, kjo xhami është ndërtuar në stilin kinezë. Xhamia e Madhe ndahet në katër oborre, 250 metra e lartë dhe 47 metra me një plan urbanistik të mirë-rregulluar. Kjo xhami mban 1,000 njerëz dhe falet pesë herë namaz për çdo ditë.
Semiotika
Semiotika (e quajtur edhe studime semiotike ) është studimi i procesit të shenjave (semiozave), që është çdo formë e veprimtarisë, sjelljes, ose çdo proces që përfshin shenja, përfshirë prodhimin e kuptimit. Një shenjë është çdo gjë që komunikon një kuptim, që nuk është vetë shenja, tek interpretuesi i shenjës. Kuptimi mund të jetë i qëllimshëm, siç është fjala e shqiptuar me një kuptim specifik, ose pa qëllim, siç është një simptomë që është një shenjë e një gjendjeje të veçantë mjekësore. Shenjat mund të komunikojnë përmes cilindo nga shqisat, vizuale, dëgjimore, prekëse, nuhatëse ose shqisa e shijes (gustatorike).
Tradita semiotike eksploron studimin e shenjave dhe simboleve si një pjesë e rëndësishme e komunikimeve. Për dallim nga gjuhësia, semiotika studion edhe sistemet e shenjave jogjuhësore. Semiotika përfshin studimin e shenjave dhe proceseve të shenjave, indikimin, përcaktimin, ngjashmërinë, analogjinë, alegorinë, metoniminë, metaforën, simbolikën, nënkuptimin dhe komunikimin.
Semiotika shpesh shihet se ka dimensione të rëndësishme antropologjike dhe sociologjike; për shembull, semiotiku dhe romancieri italian Umberto Eco propozoi që çdo fenomen kulturor të studiohet si komunikim. Megjithatë, disa semiotikë përqendrohen në dimensionet logjike të shkencës. Ata ekzaminojnë fushat që i përkasin gjithashtu shkencave të jetës, sikurse mënyra se si organizmat bëjnë parashikime dhe përshtaten me ngrohtësinë e tyre semiotike në botë. Në përgjithësi, teoritë semiotike marrin shenja ose sisteme të shenjave si objekt studimi të tyre: komunikimi i informacionit në organizmat e gjallë është i përfshirë në biosemiotikë (përfshirë zoosemiotikën dhe fitosemiotikën).
Simon Vizental
parapamje|Simon Vizental (1940–1945) Simon Vizental ( 31 Dhjetor 1908 në Buczacz, Galicia, Austro-Hungari, sot Butshatsh, Ukrainë - 20 Shtator 2005 në Vjenë, Austri ) ka qënë një i mbijetuar austriak - hebre i Holokaustit. Nga profesioni, ai ishte arkitekt, publicist dhe shkrimtar.
Paralufta dhe Shoah
Wiesenthal ishte djali i shitësit me shumicë të sheqerit dhe oficerit të shtetit multi-etnik Austro-Hungari Hans Wiesenthal, i cili vdiq në 1915 në Luftën e Parë Botërore. Në Buczacz, i cili ishte pjesë e Polonisë së themeluar rishtazi nga korriku 1919, Simon Wiesenthal mbijetoi vetëm një pogrom të mashtrimeve të Kozakëve Ruse kur ai ishte dymbëdhjetë. Pas Maturës së tij (23. Maj 1928, Butschatscher Gymnasium ) ai nuk u pranua në Institutin Politeknik në Lviv për shkak të një kufizimi të kuotave për studentët hebrenj. Në vend të kësaj, ai studioi arkitekturën në Pragë në Universitetin Teknik çek në Pragë dhe u diplomua në 1932 me një diplomë inxhinierike.
Më 1936 u martua me shoqen e tij të shkollës Cyla Müller, një i afërm i largët i Sigmund Freud dhe hapi një zyrë arkitekturore në Lemberg. Pas okupimit Sovjetik të Polonisë lindore në 1939, njerku i tij u arrestua dhe u shpronësua. Përfundimisht ai vdiq nga pasojat e paraburgimit. Wiesenthal duhej të mbyllte zyrën e tij arkitektonike. Atij i lejohej të punonte vetëm si teknik.
Pas pushtimit gjerman të Bashkimit Sovjetik në 1941, Wiesenthal u arrestua në korrik të atij viti nga anëtarët e batalionit të Wehrmacht Nachtigall në Lemberg. Edhe atëherë ai punoi me organizatën polake të rezistencës. Ai i përdori këto kontakte për të shpëtuar gruan e tij, në mënyrë që ajo t'i shpëtoi dëbimit dhe ishte në gjendje të ikte në Varshavë me emrin Irena Kowalska. Me një pasaportë të gabuar, ajo u dërgua në Rhineland për punë të detyruar dhe ishte në gjendje të mbijetonte e pavendosur. Pas arrestimit të tij në Lemberg, anëtarët e qytetit gjerman SS dhe Wehrmacht i detyruan burrat të qëndrojnë në sheshin e tregut pranë kutive prej druri me madhësi të njeriut. Filluan të shtënat. Këmbanat e kishës ranë në orën 12 të mesditës. Njëri bërtiti "Fundi tani, Vesper" (intervistë origjinale me S. Wiesenthal) dhe rreth 10-20 burra para Simon Wiesenthal ndaluan vrasjen. Ai më pas u dërgua në një kamp përqendrimi.
Simon Wiesenthal ishte gjithsej dymbëdhjetë punë - dhe kampe përqendrimi u burgos, përfshirë kampet e përqendrimit në kampet tendosëse Gross-Rosen dhe Buchenwald, Plaszów dhe Gemberto Lemberg. Në fillim të majit 1945, ai u lirua nga Ushtria Amerikane nga kampi i përqendrimit Mauthausen në Austrinë e Epërme.
Pas Luftës Botërore
Vajza e tij e vetme, Pauline, lindi në 1946. Në vitin 1947 ai themeloi Dokumentacionin Historik Hebre në Linz të Austrisë së Epërme, i cili synonte ndër të tjera vlerësimin e informacionit të marrë nga dëshmitarët dhe krijimin e dosjeve mbi autorët dhe skenat e krimit. Ai mbylli zyrën në Linz në vitin 1954, pasi në kulmin e Luftës së Ftohtë vështirë se ndonjë organizatë qeveritare ndërhyri në hetimet e tij dhe për këtë arsye ai nuk mori asnjë mbështetje. Gjatë kësaj kohe ai punoi në trajnime të mëtejshme për refugjatët hebrenj të cilët kishin pak shanse të emigronin pa profesion. Në vitin 1961 ai themeloi një qendër të dokumentacionit hebre në Vjenë. Kjo qendër gjithashtu mund të funksionojë vetëm për shkak të dhurimeve. Simon Wiesenthal raportoi se si vajza e tij nëntë vjeçare Pauline u kthye në shtëpi nga shkolla dhe e pyeti: Cilët njerëz jemi ne? Të gjithë në klasë kanë gjyshen, gjyshin, xhaxhain, hallat, pse ne nuk kemi njeri? Ai nuk mund të përgjigjej për këtë dhe shpërtheu në lot. Ai raportoi se si tmerri dhe vrasja në ëndrra dhe mendime e përhumbnin përsëri dhe përsëri: Pastaj u shtriva djersitje natën. Coupleifti Wiesenthal humbi 89 të afërm në Holokaust. Wiesenthal luftoi çrregullimet e tij të gjumit duke mbledhur pulla të përpikta, kryesisht nga atdheu i tij galisht.
Wiesenthal tashmë kishte gjurmuar Eichmann në Argjentinë në 1953 me ndihmën e miqve të pullave. Në vitin 1954 ai gjeti një ndërmjetës i cili ishte i gatshëm të identifikonte Eichmann. Sidoqoftë, 500 dollarë munguan për kostot e udhëtimit. Wiesenthal e pyeti Presidentin e atëhershëm të Kongresit Botëror Hebre, Nahum Goldmann, për këtë shumë, por nuk pranoi. Pas kësaj Wiesenthal ia kaloi njohurinë e tij qeverisë izraelite. Në maj të vitit 1960, Eichmann u rrëmbye në Izrael nga agjentët izraelitë dhe u soll para drejtësisë në gjyqin Eichmann në Jeruzalem. Deri në këtë pikë, Eichmann kishte qenë në gjendje të jetonte në Argjentinë i padenjë me ndihmën e diplomatëve argjentinas, zyrtarëve nga Kisha Katolike dhe gjithashtu CIA . Krahas John Demjanjuk, Eichmann ishte i vetmi Nacional Socialist i sjellë para drejtësisë në Izrael.
Më vonë shefi i Mossad Isser Harel mohoi që Wiesenthal e kishte ndihmuar Eichmann të kapej. Tom Segev, biograf i Wiesenthal dhe gazetar izraelit, konfirmoi në qershor 2006 ekzistencën e një letre nga Wiesenthal për Kongresin Hebraik Botëror 1954, në të cilën ai iu referua qëndrimit të Eichmann në Argjentinë.
Tom Segev gjithashtu shkroi në biografinë e tij që Wiesenthal kishte punuar me Mossad izraelit për vite me rradhë. Ai mori një pagë mujore të shërbimit sekret dhe vizita të rregullta nga agjentët izraelitë. Paratë u përdorën për të financuar punën e qendrës së tij të dokumentacionit. Një nga autorët më të njohur, që Wiesenthal e gjeti përkrah Eichmann, ishte Karl Silberbauer në Vjenë në vitin 1963, i cili në 1944 kishte arrestuar 15-vjeçaren Anne Frank në Amsterdam. Deri atëherë, Silberbauer kishte punuar si një inspektor rajonal i krimeve Vjenë. Zbulimi i tij ishte rasti më i vështirë i Wiesenthal, pasi lidhjet e vjetra e vjetra të nazistëve gjithashtu u aktivizuan në Austri
Në vitin 1967 ai gjeti në Brazil komandantët e kampit të përqendrimit të kampit shfarosës Treblinka, Franz Stangl, Franz Murer dhe më 1987 ish- komandantin e getave të Przemyśl, Josef Schwammberger, në Brazil. Shefi i Gestapo i Lyonit, Klaus Barbie, i njohur si "Kasapi i Lyonit", fillimisht punoi si specialist i torturave me CIC dhe më pas u fsheh në Bolivi në 1951. Aty çifti Serge dhe Beate Klarsfeld e gjurmuan, ku u dorëzua në Francë në 1983 me ndihmën e Wiesenthal.
Franz Murer, "kasapi i Vilnius ", u gjykua disa herë me nxitjen e Wiesenthal. Murer u ekstradua në Bashkimin Sovjetik në 1948 dhe u dënua me 25 vjet burg në Vilnius. Dënimi me vdekje nuk u shqiptua për shkak të një ndryshimi në ligj. Në vitin 1955, në përputhje me marrëveshjet në Traktatin e Shtetit, ai u ekstradua në Austri, por në atë kohë nuk ndiqej më nga gjyqësia austriake. Jo vetëm deri në vitin 1962 pas ndërhyrjes së Simon Wiesenthal që u arrestua përsëri dhe një gjyq në Graz që përfundoi në një lirim skandaloz. Franz Murer jetoi në Gaishorn am See, rrethi Liezen deri në fund të jetës së tij, madje edhe pas përpjekjeve të përsëritura për ta sjellë atë para drejtësisë. Kohët e fundit, ai ishte përfaqësuesi i fermerëve të rrethit të ÖVP. Në këtë proces, ai u mbështet nga avokatë të shquar, veçanërisht nga kampi i PVP.
Meqenëse nuk ka prokurori qendrore në Austri, gjyqe të shumta naziste nuk janë kryer. Vetëm 20 persona janë dënuar në Austri që nga viti 1955, 23 persona (përfshirë disa me aktgjykime skandaloze) u liruan. Në memorandumin e tij për qeverinë e ÖVP në 1966, Wiesenthal kritikoi mungesën e interesit të autoriteteve austriake për hetimin dhe ndjekjen penale të autorëve nazistë në Austri. Gjetja e tij mbeti pa pasoja, sepse prokurorët dhe oficerët e policisë ishin gjithnjë të mbingarkuar, hetimet u vonuan, ish anëtarët nazistë ishin midis oficerëve të hetimit dhe asnjë vëzhgues i procesit nuk u dërgua në gjykime paralele gjermane. Pa angazhimin e palodhshëm të Simon Wiesenthal, një numër i madh hetimesh kundër autorëve të shquar nuk do të ishin të mundshme. Një total prej rreth 5,500 njerëzve janë anketuar që nga viti 1955, por shumica e tyre nuk janë aq të fortë.
Disa gjykime në Austri morën parasysh vetëm nevojën e politikës së jashtme për të kryer gjykime naziste fare. Pasi që dy ndërtuesit e krematorisë së Aushvicit, Fritz Ertl dhe Walter Dejaco, dhe në 1975 Johann Gogl, dikur një kasap në Mauthausen, u liruan nga juria austriake, Wiesenthal duket se përkohësisht do të jepte dorëheqje: Në Austri mbesin rreth 800 nazistë kundër të cilëve hetimi ishte duke vazhduar, e pandëshkuar. Ky ekuilibër është veçanërisht i hidhur për ata që preken nga Holokausti, sepse pati përpjekje serioze menjëherë pas vitit 1945 për të përndjekur autorët nazistë; “ Gjykatat Popullore ” ishin përgjegjëse për këtë. Sapo viktima u bë interesante si votues nga viti 1949, interesi i ÖVP- SPO koalicionit në hetimin e krimeve naziste dobësuar.
Konflikte
Në 1975 pati një mosmarrëveshje midis Wiesenthal dhe Kancelarit Austriak Bruno Kreisky në lidhje me të kaluarën SS të kryetarit të FPÖ Friedrich Peter, i cili hyri në librat e historisë si një çështje Kreisky-Peter-Wiesenthal. Gjatë kësaj afere, Kreisky akuzoi Wiesenthal se kishte bashkëpunuar me Gestapo pa asnjë provë. Wiesenthal tha në një intervistë televizive në 1978 se koha e këtyre sulmeve nga Kreiskys ishte më e keqja për të që nga qëndrimi i tij në kampin e përqendrimit. Një urdhër gjykate e dënoi Kreisky me gjobë për pretendimet e tij. Në vitin 1986, Kongresi Jewishifut Botëror (WJC) ishte i dobishëm për të hetuar të kaluarën e kandidatit të atëhershëm presidencial austriak Kurt Waldheim (shih gjithashtu " çështjen Waldheim "). Waldheim u akuzua për sigurimin e informacionit të rremë në lidhje me aktivitetet e tij në Greqinë e okupuar gjatë Luftës së Dytë Botërore dhe për anëtarësimet e tij. Waldheim vetëm gradualisht hoqi dorë nga zbukurimet e tij, por ai kurrë nuk ishte anëtar i SS, siç supozohej fillimisht nga përfaqësuesit e WJC. Si President i Federuar tashmë i zgjedhur, Waldheim u vu në " Listën e Mbikqyrjes " në 1987, kryesisht në nxitjen e Kongresit Botëror Hebre në Shtetet e Bashkuara, që do të thoshte se ai ishte ndaluar të hynte në vend si një individ privat. Wiesenthal mori një qëndrim më të diferencuar ndaj Waldheim dhe në vend të kësaj kërkoi një komision të historianëve. Kjo u përdor edhe nga qeveria austriake dhe arriti në përfundimin se Waldheim nuk ishte personalisht përgjegjës për krimet e luftës, por se ai ishte përgjegjës për të qenë i vetëdijshëm për dëbimet e hebrenjve grekë dhe për fshehjen dhe heshtjen e e veprimtarisë së tij gjatë luftës. Në vitin 1996, Eli Rosenbaum, ish "këshilltari i përgjithshëm" ose shefi i sindikatës ose avokati në Kongresin Botëror Hebre, e fajësoi Wiesenthal, se nuk arriti të gjente kriminelët më të rëndësishëm të luftës dhe supozoi se ai kishte pak motivim. Sidoqoftë, kjo akuzë dëmtoi vetëm përkohësisht reputacionin e Wiesenthal. Një transmetim nga revista NDR Panorama më 8. Shkurt 1996. Përveç disa dëshmitarëve hebrenj, kryeredaktori Joachim Wagner kishte Eli Rosenbaum, në veçanti, të përsëriste pretendimet e tij, të tilla si një përshkrim i ekzagjeruar i sukseseve të Wiesenthal dhe madje edhe një pengesë në hetimet në vazhdim. FAZ (14. Shkurt 1996) e shihte këtë si një "përpjekje për ekzekutim". Reagimi i Wiesenthal ishte i qetë: "Puna e jetës sime nuk mund të fshihet nga disa njerëz që nuk kanë bërë asgjë vetë me ndihmën e gazetarëve të televizionit të varur nga kuota. ” ( SZ, 12) Shkurt 1996). Kërcënimet e rrezikshme mbetën, në vitin 1982 ai shpëtoi ngushtësisht nga një sulm me bomba nga Neil-Nazi Ekkehard Weil.
Mirënjohja e vonë
Në 1977 Qendra Simon Wiesenthal, e quajtur pas tij, u themelua me selinë e saj në Los Angeles. Qëllimi i qendrës ishte dhe akoma është përndjekja e kriminelëve të luftës dhe nazistët të larguar. Ndërkohë, institucione të tjera janë themeluar në New York, Miami, Toronto, Jeruzalem, Paris dhe Buenos Aires. Në fillim, Simon Wiesenthal mendoi se ishte një nder i madh që Qendra Simon Wiesenthal u emërua pas tij. Drejtori i saj, Marvin Hier, i ka dhënë atij shumë leksione, çmime dhe nderime në Shtetet e Bashkuara. Ai nuk arriti të nderojë Simon Wiesenthal me çmimin Nobel. Në vitet e mëvonshme, Simon Wiesenthal shpesh ndihej i injoruar ose i informuar dobët, kështu që konfliktet u rritën. Marvin Përsëri dhe përsëri arriti ta qetësonte atë. Simon Wiesenthal e la tryezën e tij drejt Qendrës Simon Wiesenthal me hartën e varur pas saj. Në vitin 1989, jeta e tij në filmin artistik fitues me shumë çmime Murderers among Us: The Simon Wiesenthal Story (titulli gjerman: Drejtësi, jo hakmarrje ) me Ben Kingsley si Simon Wiesenthal.
Me iniciativën e tij, memoriali për viktimat hebreje austriake të Shoah u ndërtua në Judenplatz të Vjenës, dhe që nga ajo kohë memoriali qendror për hebrenjtë e vrarë austriakë. Në vitin 2003 Wiesenthal u tërhoq në pension. Duke parë përsëri punën e tij të jetës, ai besoi se ai i kishte arritur kryesisht qëllimet e tij ( NZZ, 25. Prill 2003). Puna e tij tani do të vazhdojë nga Efraim Zuroff nga Qendra Wiesenthal në Jeruzalem, veçanërisht në vendet e Evropës Lindore. Më 10 Gruaja e tij Cyla vdiq në nëntor 2003. Ajo u varros në Seksionin e Ri të Izraelit në Varrezat Qendrore të Vjenës. Në 2004, Wiesenthal u emërua Komandant Knight i Rendit të Perandorisë Britanike (KBE) nga Mbretëresha Elizabeth II. Rëndësia e këtij dallimi mund të shihet nga fakti se është i lidhur me ngritjen automatike me fisnikërinë për qytetarët britanikë. Wiesenthal u prezantua me shenjat e urdhrit nga ambasadori britanik në Vjenë kur vizitoi shtëpinë e tij.
Më 9 Në qershor 2005, Presidenti Federal Heinz Fischer i dha atij Medaljen e Madhe të Artë për Shërbimet ndaj Republikës së Austrisë. Gjatë aferës Kreisky -Wiesenthal, Fischer Klubobmann kishte qenë SPÖ dhe kishte propozuar një komitet hetimi kundër Wiesenthal, i cili megjithatë nuk u materializua. Në fushatën e zgjedhjeve presidenciale të vitit 2004, Fischer u distancua publikisht nga iniciativa e tij në atë kohë: Unë do të veproja ndryshe dhe më e pjekur sot dhe më vjen keq që nuk gjeta një mënyrë më të mirë për të zgjidhur konfliktin në atë kohë.
Simon Wiesenthal vdiq në 20 Shtator 2005 në shtëpinë e tij në Vjenë - Dlingling në moshën 96 vjeç. Ai la në jetë Izraelin vajzën e tij Pauline Kreisberg, tre nipër e mbesa. Një shërbim funerali në të cilin Presidenti Federal Fischer dhe Kancelari Schüssel mbajtën fjalime u zhvilluan në Seksionin e Ri të Izraelit të Varrezave Qendrore të Vjenës. Vullneti i fundit i Wiesenthal ishte për t'u varrosur në Izrael. Ai ishte në 23 Shtator 2005 u varros në varrezat e zonës së banimit Pituach në Herzlia në prani të zyrtarëve të qeverisë austriake dhe izraelite.
Institucionet shkencore dhe qendrat e dokumentacionit
Nga njëra anë, zbritja e veprimtarisë së Simon Wiesenthal konsiston në një koleksion të gjerë të dokumenteve mbi autorët nazist dhe komplekset e krimeve naziste (rreth 8,000 dosje në rreth 35 në qarkullim) Metra) së bashku. Nga ana tjetër, ai gjithashtu përmban dokumente të shumta mbi ekzaminimin e Wiesenthal të politikës së brendshme dhe të jashtme austriake, si dhe dëshmi të ndryshme të angazhimit të tij kundër harresës. Kjo pasuri është vendosur në Qendrën e tij të Dokumentacionit për Konfederatën e Judenjve të Përndjekur nga Regjimi Nazist (Arkivi Simon Wiesenthal) në qendër të Vjenës, ku indeksohet në mënyrë sistematike dhe regjistrohet në mënyrë të detajuar.
Chassenard
Chassenard është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Allier të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Chassenard ka një popullsi prej 961 banorë dhe sipërfaqe 25.12 km², me një dendësi prej 38 banor/km².
Qendra Islame Shqiptare
Qendra Islame Shqiptare (anglisht: The Albanian Islamic Center) është një qendër fetare dhe xhami e myslimanëve shqiptarë në qytetin Harper Woods të Michiganit në Shtetet e Bashkuara të Amerikës. Kjo qendër është hapur më 3 nëntor 1963 nga Vehbi Ismaili, i cili u bë dhe imami i parë i xhamisë. Qendra veçohet nga kupola dhe minareja e stilit ballkanik osman.
Si pjesë e qendrës janë salla për lutje, zyrat, salla shoqërore, klasa dhe kuzhina. Qendra mundëson gjatë fundjavëve mësimbesimin islam në gjuhën arabe, shqipe dhe angleze, si dhe mësimin e gjuhës dhe kulturës shqiptare.
Pas pensionimit të Vehbi Ismailit, rolin e imamit e morri Shuajb Gerguri, në vitin 1996. Rreth 150 familje janë anëtare të qendrës. Kryesisht janë familje shqiptare gege, ndërsa dikur shumica ishin toske.
Dialekti i turingit
Turingu është një grup dialektesh e gjermanishtes qendrore lindore, i folur në pjesën më të madhe të Gjirit të Lirë Gjerman të Thuringisë në veri të greminës Rennsteig, në jugperëndim të Sachsen-Anhalt dhe në territoret fqinje të Hessenit dhe të Bavarisë. Është afër Saksonisë së Epërme të folur kryesisht në shtetin e Saksonisë, prandaj të dyja konsiderohen gjithashtu si një grup dialektesh Thuringian-Saksi sakson. Dialektet e Turingit janë ndër dialektet gjermane qendrore me numrin më të madh të folësve.
Historia
Thuringian doli gjatë migrimit mesjetar të Ostsiedlung gjerman nga rreth 1100, kur kolonët nga Franconia (Franconia kryesore), Bavaria, Saksonia dhe Flanders u vendosën në zonat në lindje të lumit Zale të banuar më parë nga sllavët polabian.
Karakteristikat
E Thuringian dialektin është karakterizuar nga një rrethimi të zanoreve, dobësimi i bashkëtingëlloreve të Standardit gjerman (lenition e bashkëtingëlloreve "p," "t" dhe "k"), një shënuar ndryshim në shqiptimin e "g" të shëndoshë (e cila është më e zakonshme në zonat e Veriut Thuringia dhe Sachsen-Anhalt fushat), dhe një shumë të ideosinkretik, e ëmbël intonacionin e fjalisë. E dytë, gjermanisht bashkëtingëllore ndryshim manifestuar në një mënyrë të ndryshme nga ajo diku tjetër në fushat që foli Lartë gjerman. Në shumë fjalë, "b" është e theksuar si "w", "v", apo "f" do të jetë në Standarde gjermane. Për shembull, fjala "aber" (por) është e theksuar si "awer". E Thuringian dialektin ka avancuar përtej fazën e basilect.
Thuringian dialekte
parapamje|240x240px|Dialektet në Thuringia Nën-grupet sipas dialektologjisë gjermane: Më tej variante:
Rrahja e arit
djathtas|parapamje| Një gdhendje që tregon procesin e rrahjes së arit parapamje|Rrahja e arit duke bërë [[fletë ari në Mandalay (Myanmar).]] Rrahja e arit është procesi i goditjes me çekan të arit në një fletë jashtëzakonisht të hollë të pathyer për përdorim në prarim.
Historia
5000 vjet më parë, artizanët egjiptianë njohën qëndrueshmërinë dhe lakueshmërinë e jashtëzakonshme të arit dhe u bënë rrahësit e parë të arit. Ata rrahën arin duke përdorur një gur të rrumbullakët për të krijuar fletën më të hollë të mundshme. Përveç futjes së një çekiçi prej gize dhe disa risive të tjera, mjetet dhe teknikat kanë mbetur praktikisht të pandryshuara për mijëra vjet.