cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ujku
Sulmet e ujqërve në njerëz
Rastet e ujqërve të tërbuar janë të ulëta në krahasim me speciet e tjera, pasi ujqërit nuk shërbejnë si rezervuarë kryesorë të sëmundjes, por mund të infektohen nga kafshë të tilla si qentë, çakejntë dhe dhelprat. Incidentet e tërbimit tek ujqërit janë shumë të rralla në Amerikën e Veriut, megjithëse të shumta në Mesdheun lindor, Lindjen e Mesme dhe Azinë Qendrore. Ujku me sa duket zhvillojnë fazën "të tërbuar" të tërbimit në një shkallë shumë të lartë. Kjo, e shoqëruar me madhësinë dhe forcën e tyre, i bën ujqërit e tërbuar ndoshta më të rrezikshmit nga kafshët e tërbuara. Kafshimet nga ujqërit e tërbuar janë 15 herë më të rrezikshëm se ato të qenve të tërbuar. Ujku i tërbuar zakonisht vepron i vetëm, duke udhëtuar në distanca të mëdha dhe shpesh kafshon një numër të madh njerëzish dhe kafshësh shtëpiake. Shumica e sulmeve të ujqve të tërbuar ndodhin në periudhat e pranverës dhe vjeshtës. Për dallim nga sulmet grabitqare, viktimat e ujqërve të tërbuar nuk hahen, dhe sulmet në përgjithësi ndodhin vetëm në një ditë të vetme. Viktimat zgjidhen rastësisht, megjithëse shumica e rasteve përfshijnë burra të rritur. Gjatë 50 viteve në 2002, pati tetë sulme fatale në Evropë dhe Rusi, dhe më shumë se 200 në Azinë Jugore.
Gjuetia e njerëzve në ujqër
Theodore Roosevelt deklaroi se ujqërit janë të vështirë për tu gjuajtur për shkak të eluzivitetit, shqisave të mprehta, qëndrueshmërisë së lartë dhe aftësisë për të shpejt të paaftësuar dhe vrarë qentë e gjuetisë. Metoda historike përfshirë vrasjen me litra në strofkat e tyre, gjah me qentë, helmimi me strikninë , dhe zënë.
Një metodë popullore e gjuetisë së ujqërve në Rusi përfshin bllokimin e një grupi brenda një zone të vogël duke e rrethuar atë me shufra flakë që mbajnë një aromë njerëzore. Kjo metodë mbështetet shumë në frikën e ujkut nga aromat njerëzore, megjithëse mund të humbasë efektivitetin e saj kur ujqërit mësohen me erën. Disa gjuetarë mund të joshin ujqërit duke imituar thirrjet e tyre. Në Kazakistan dhe Mongoli, ujqërit tradhtohen tradicionalisht nga shqiponjat dhe falkojnt, megjithëse kjo praktikë është në rënie, pasi skifterët me përvojë po bëhen më pak në numër. Ujku i qitjes nga aeroplanët është shumë i efektshëm, për shkak të rritjes së dukshmërisë dhe linjave të drejtpërdrejta të zjarrit. Disa lloje të qenve, duke përfshirë Borzoi dhe Tajgan Kirgistan, janë edukuar posaçërisht për gjueti ujku.
Si kafshë shtëpiake dhe kafshë pune
Ujku dhe hibridët e qenve-ujk ndonjëherë mbahen si kafshë shtëpiake ekzotike. Megjithëse janë të lidhur ngushtë me qentë shtëpiak, ujqërit nuk tregojnë të njëjtën durueshmëri si qenët kur jetojnë së bashku me njerëzit, duke qenë përgjithësisht më pak të përgjegjshëm ndaj urdhrave njerëzorë dhe kanë më shumë gjasa të veprojnë në mënyrë agresive. Një person ka më shumë të ngjarë të sillet fatalisht nga një ujk i zbutur ose hibrid qen-ujku sesa nga një qen.
Referime
<references group="lower-alpha" />
Komunikimet satelitore
Komunikimet satelitore në telekomunikime paraqesin përdorimin e satelitëve artificial për të ofruar linja komunikimi ndërmjet pjesëve të ndryshme në Tokë. Sateliti për komunikim është një satelit artificial i tokës i cili merr një sinjal komunikimi nga një stacion transmetues në tokë,e amplifikon dhe mundësisht e proceson, pastaj transmeton atë  prapë në tokë të cilën e pranon një ose më shumë stacione në tokë. Industria e komunikimeve komerciale satelitore i ka fillimet në mesin e viteve 1960 dhe në më pak se 50 vite ka përparuar nga një teknologji alternative, në një teknologji kryesore të transmetimit.
Kantoni Niort-Est
Kantoni Niort-Est (frëngjisht: Canton de Niort-Est) është një kanton në departamentin Deux-Sèvres, rajonin Poitou-Charentes në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Niort. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 17915 banorë.
Komunikimet satelitore
Historia
Ideja e një sateliti sinkron i cili do të ishte në gjendje të transmetoj informata për dhe nga toka i atribuohet Arthur C.Clarke,i cili në vitin 1945 në një publikim propozoi  që një satelit në një lartësi prej 35 786 km mbi sipërfaqen e Tokës do të lëvizte me shpejtësinë e njejtë të rrotullimit të Tokës,me këtë lartësi dhe shpejtësi të lëvizjes  sateliti do të qëndronte mbi një vend të njejtë  mbi sipërfaqën e Tokës. Teknologjia e cila do ta verifikonte këtë koncept nuk u arrit deri n jë dekadë më vonë me lansimin në vitin 1957 të SPUTNIK 1 nga ish- BRSS. Sateliti i parë i SHBA-ve i cili ofroj edhe komunikimin e parë me satelitët  artificial ishte SCORE i lansuar nga Forcat Ajrore në një orbitë të ulët me 19 dhjetor 1958 i cili përdorte një magnetofon për të ruajtur dhe për të kthyer mesazhe të zërit.Pastaj NASA lansoi  satelitët ECHO 1 dhe ECHO 2 të cilët kishin një diametër mbi 20m. NASA pastaj lansoi satelitët TELESTAR 1 dhe TELESTAR 2 në vitet 1962 dhe në vitin 1963 respektivisht.TELESTAR transmetonte sinjale analoge FM me gjërësi brezi prej 50MHz dhe operonte në frekuenca 6.4GHz-4.2GHz
Kantoni Niort-Est
Përbërja aktuale
Kantoni Niort-Est aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
Komunikimet satelitore
Orbitat gjeostacionare
Orbitë gjeostacionare është ajo orbitë e cila qëndron mbi një pikë fikse në Tokë.Një satelit në një orbitë gjeostacionare ndodhet në një pozitë fikse ndaj një observatori në Tokë. Sateliti i parë gjeostacionar i lansuar në orbitë ishte SYNCOM 3 dhe u përdor për të transmetuar sinjale televizive për Lojërat Olimpike Verore me 1964 nga Japonia në SHBA.
Satelitët të orbitave të ulëta tokësore
Orbita e ulët tokësore është një orbitë rrethore rreth 400km mbi sipërfaqen e Tokës.Satelitët e këtyre orbitave e ndryshojnë pozitën relative ndaj Tokës.Këta satelitë janë më pak të shtrenjtë për tu lansuar sesa ata gjeostacionar,dhe për shkak të afërsisë me Tokën nuk kërkojnë shumë fuqi të sinjalit.
Satelitët Molniya
Sateliti i parë i serisë Molniya u lansua me 23 prill 1965 dhe u përdor për transmetimin ekserimental të sinjaleve televizive nga një stacion në Moskë në një stacion në Siberi. Orbita Molniya është shumë e pjerrët,duke garantuar ngritje të mirë mbi pozitat e zgjedhura gjatë pjesës veriore të orbitës.
Funksionimi
Sateliti është një sistem komunikues i cili pranon sinjale nga Toka dhe i ritransmeton ato sinjale prapë me anë të një transponderi-një marrës dhe transmetues i integruar. Komponentet kryesore të një sateliti janë:antenat,transponderët,sistemi i energjisë dhe sistemi i shtytjës. Satelitët operojnë në temperatura ekstreme nga -150 grade celsisus deri në +150 gradë celsisu dhe mund t'iu ekspozohen radioaktiviteteve.
Satelitët operojnë në tri orbita të ndryshme,orbita e ulët tokësore(LEO),orbiat e mesme tokësore(MEO) dhe orbitat gjeostacionare. Komunikimet stalitore përdorin frekuenca prej 1-50GHz për të transmetuar dhe për të pranuar sinjale.
Aplikimet
Përparimet në teknologjinë statelitore kanë ndikuar në rritjen e shërbimeve për transmetues dhe serviseve për ofrimin e internetit etj.
Telekomunikimet
Përfshijnë shërbimet si thirrjet telefonike dhe shërbimet e ofruara për kompanitë telefonik poashtu edhe kompanitë që ofrojnë rrjete wireless dhe mobile.
Aplikimi më i rëndësishëm historik dhe i pari për komunikime satelitore ishte në satelitët ndërkontinental të cilët janë në hapësirë telefonike të distancave të mëdha. Rrjeti Telefonik Publik i fiksuar përforcon thirrjet telefonike nga linja tokësore në stacionin e Tokës, ku iu transmetohet satelitëve gjeostacionar. Lidhja e tillë përshkruan një rrugë analoge. Përmirësimet në komunkimet kabllor të nëndetësve, përmes përdorirmit të fibrave optik, shkaktuan disa rënie në përdorimin e satelitëve për telefoninë fikse në fund të shekullit 20.
Komunikimet satelitore përdoren akoma sot në disa aplikime. Ishujt si Ascension Island, Saint Helena, Diego Garcia dhe Easter Island, ku kabllot e nëndetësve janë në shërbim duhen satelitet telefonike. Ka po ashtu regjione të disa kontinenteve dhe shtete ku lidhjet telekomunikative janë të rralla ose nuk ekzistojnë, për shembull regjionet e mëdha të Amerikës Jugore, Afrikës, Kanadasë, Kinës, Rusisë dhe Australisë. Komunikimet satelitore po ashtu sigurojnë lidhje në kufijtë e Antarktikut dhe Greenlandës. Vendet e tjera i përdorin për satelitët telefonik pajisje në det, një kthesë për spital, ushtri dhe rekreacion. Anijet në det shpesh përdorin satelit telefonik, dhe aeroplanët.
Kinemaja digjitale
Realizimi dhe demonstrimi, më 29 tetor 2001, i kinemasë së parë digjitale e transmetuar nga sateliti në Evropë të një filmi nga Bernard Pauchon dhe Philippe Binant.
Qasja ndaj internetit
Pas viteve të 1990-ta, teknologjia e komunikimeve satelitore u përdor si kuptim i lidhjës së internetit me lidhjen e bazës së të dhënave. Kjo mund të jetë shumë e dobishme për përdoruesit të cilët banojnë në zona të largëta dhe nuk mund të kenë qasje në to, ose të kenë mundësi të larta të shërbimeve.
Referimet
1.John.G.Proakis,"iley enciclopedia of telecommunications" John Wiley&Sons ,INC,Hoboken,New Jersey.
2.Lous J.Ippolito ,Jr."Satellite Communications Systems Engineering",John Wiley&Sons Ltd,2008
Lidhje të jashtme
http://www.britannica.com/EBchecked/topic/524891/satellite-communication
http://imagine.gsfc.nasa.gov/docs/ask-astro/answers/970408d.ht
Shekulli XII p.e.s.
Nga Shekulli XII p.e.s.
Radostinë
Radostina është një fshat në komunën Dermenas në rrethin e Fierit të Shqipërisë.
Strigari
Shumica e popullsisë së fshatit janë shqiptarë. Banorët e parë që krijuan fshatin ishin të krishterë shqiptarë që emigruan në Itali pas shtypjes së rezistencës së Shqipërisë kundër perandorisë osmane. Kjo është arsyeja pse fshati quhet San Kozmo Albaneze.
Lierne
Lierne është një komunë në qarkun Nord-Trøndelag, Norvegji. Komuna ka një sipërfaqe 2962 km² dhe popullsi 1535 banorë.
Demografia
300px|majtas|parapamje|Popullsia e komunës Në grafik paraqitet popullsia e komunës duke nisur nga viti 1950.
Shekulli XIII p.e.s.
Nga Shekulli XIII p.e.s.
Osor, Girona
Osor është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Selva, të provincës Girona, në Katalonia. Osor ka 426 banorë (2010), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 52.1 km2.
Lidhje të jashtme
Osor
Udhëheqës të shteteve në vitin 1687
janë të radhitur sipas kontinenteve dhe pastaj në kontinente janë të radhitura shtetet sipas shronjës.
Tylenol
Tylenol  është ilaç i përdorur në shumicë nga njerëzit që jetojnë në Amerikën e Veriut.
Tylenol të mos ngatërrohet me Tylolhot ose Taylor.
Përdorime
Sepse ka llojra të ndryshme Tylenol, Tylenol përdoret për të trajtuar gjëra të ndryshme. Shumica e njerëzve e përdorin Tylenol për dhimbje koke dhe trupi. Tylenol përdoret dhe si ilaç për njerëzit që kanë probleme me gjumin.
Mehmet Ali pashë Vrioni
parapamje|Mehmet Ali pashë Vrioni Mehmet Ali pashë Vrioni (Berat, 1842 - 1895) ka qenë politikan, deputet i parlamentit të parë osman si dhe nënkryetar i Lidhjes Shqiptare të Prizrenit.
Biografia
U lind në Berat, i biri i Hysejn Pashës të Omer Pashës dhe Sabush hanëmes së Ali bej Toptanit, motra e Esad Pashë dhe Gani bej Toptanit. Mehmet Ali Pashë Vrioni, është babai i Kryeministrit të shtetit shqiptar Ilias Bej Vrioni dhe gjyshi i përktheysit të shquar Jusuf Vrioni.
Aktiviteti Politik
Misioni më i madh i jetës së Mehmet Ali Pashës qe zgjidhja e çështjes shqiptare. Focat e tij u përqendruan në ndërmarrjen më të madhe kombëtare te asaj kohe, e cila ish Lidhja Shqiptare e Prizrenit. Lidhja e Prizrenit u çel më 10 qershor 1878 në Prizren. Ajo i filloi punimet pikërisht në këtë ditë me qëllim që kërkesat shqiptare t’u paraqiteshin Fuqive të Mëdha para se të mblidhej Kongresi i Berlinit më 13 qershor 1878. Kryetar i Lidhjes së Prizrenit u shpall Abdyl bej Dume-Frashëri dhe nën-kryetar i saj Mehmet Ali Pashë Vrioni.
Fill pas punimeve të Lidhjes së Prizrenit Mehmet Ali Pasha, udhëhoqi së bashku me Abdyl Bej Frashërin, përfaqësinë shqiptare në Kongresin e Berlinit në 13 maj 1878. Të dy i parashtruan Kongresit të Berlinit kërkesat shqiptare të Lidhjes të Prizrenit: bashkimin e katër Vilajeteve Shqiptare dhe njohjen e tyre si territor autonom nën kuadrin e Perandorisë Osmane; përgatitjen politiko-ushtarake të këtij terrirori shqiptar; sigurimin e përkrahjes për çështjen shqiptare në arenën ndërkombëtare.
Më 30 Mars 1879 Mehmet Ali Pashë Vrioni së bashku me Abdyl Bej Frashërin u nisën sërish nga Preveza ne drejtim të kryeqyteteve kryesore të Evropës për të siguruar përkrahje për çështjen shqiptare në arenën ndërkombëtare.
Mr. Bean
parapamje|Mr. Bean
Bazuar në një personazh të zhvilluar fillimisht nga Atkinson ndërsa ai ishte duke studiuar për masterin në Universitetin e Oksfordit, seriali përqendrohet në Mr. Bean, i përshkruar nga Atkinson si "një fëmijë në trupin e një burri të rritur", pasi ai zgjidh probleme të ndryshme të paraqitura nga detyrat e përditshme dhe shpesh shkakton ndërprerje në proces. Seriali është ndikuar nga aktorët e komedisë fizike si Jacques Tati dhe ata nga filmat e hershëm të heshtur.
Gjatë fillimit të tij pesëvjeçar, Mr. Bean u takua me brohoritje të gjerë dhe tërhoqi audienca të mëdha televizive. Seriali u shikua nga 18.74 milion shikues për episodin "Trouble with Mr. Bean" dhe ka marrë një numër çmimesh ndërkombëtare, përfshirë Rose d'Or. Seria që atëherë është shitur në 245 territore në të gjithë botën. Ajo ka frymëzuar një spin-off të animuar dhe dy filma teatralë me metrazh të gjatë së bashku me Atkinson duke përsëritur rolin e tij si Mr. Bean për një shfaqje në ceremoninë e hapjes së Olimpiadës Verore në Londër 2012, reklama televizive dhe disa skica për Comic Relief. Programi mbart një apel të fortë në qindra territore në mbarë botën, sepse, përveç vlerësimit nga fillimi i tij, ai përdor shumë pak dialog të kuptueshëm, duke e bërë atë të arritshëm për njerëzit që dinë pak ose aspak anglisht.
Epizodat
Të 15 epizodat e Mr. Bean u prodhuan nga Tiger Aspect Productions. Për më tepër, personazhi është përdorur në skica të vetme, paraqitje të ftuara dhe reklama televizive në Mbretërinë e Bashkuar.
Episodi i katërmbëdhjetë, "Hair by Mr. Bean of London", u lëshua fillimisht si një ekskluziv VHS drejtpërdrejt në video në vitin 1995, dhe nuk u transmetua në televizion deri më 25 gusht 2006 në Nickelodeon.
Transmetimi
Mr. Bean fillimisht u transmetua në Mbretërinë e Bashkuar në ITV nga viti 1990 deri më 1995, me ritransmetime të shfaqura më vonë në Comedy Central Extra, ITV3 and ITV4. Për shkak të popullaritetit të tij të përhapur, seriali u transmetua në shumë vende të tjera; në Shtetet e Bashkuara, u transmetua në HBO duke filluar nga 2 prill 1992, dhe gjithashtu u transmetua në stacionet televizive PBS në të gjithë Shtetet e Bashkuara. Mr. Bean u transmetua në rrjetin televiziv filipinez ABS-CBN në vitet 1992–1996 dhe 2006–2014. Dikur më vonë u transferua në stacionin motër të rrjetit Studio 23 nga fillimi i tij në vitin 1996 dhe zgjati një vit. Në Indonezi, Mr. Bean transmetohej në SCTV në mesin e viteve 1990, Trans TV më 2002, Trans7 më 2010, dhe MNCTV më 2016, tjetër më 2018 dhe në kohën e Fitër Bajramit më 2020, SCTV u kthye në transmetim të serisë. Seriali u transmetua në kanalin televiziv malajzian, TV3 më 1995 dhe ende transmetohet që nga viti 2019. Përsëritjet e serive u shfaqën gjithashtu në Fox Family gjatë fundit të viteve 1990, të dyja si segmente në serialin e varieteteve Ohh Nooo! Mr. Bill Presents dhe si episode më vete. Episodet e serive janë transmetuar gjithashtu në formacionin e TCN Sketch Comedy të transmetuar nga NHK GTV nga 1990 dhe Televizioni Metropolitane i Tokios (TOKYO MX) nga nëntori 2016 dhe Transmetimi i Televizionit Chiba (Ciba-Tele) nga dhjetori i të njëjtit vit.
Sarnen
është një komunë në kantonin Obwalden të Zvicrës.
Kosharja altari i lirisë
"Kosharja altari i lirisë" libër me Autor Bahri M. Gashi, Faqe: 668. Dimensionet e luftës së Koshares dhe format e saj. Brigada 138 "Agim Ramadani” Koshare. Zona Operative e Dukagjinit. Faik Konica, Prishtinë,2006
Përmbajtja
Parathënje
PJESA E PARË Aspekte strategjike të luftes... Dimenzionet e luftës së Kosharës dhe format e saj... Sistemi komandues dhe reflektimi strategjik në Koshare... Lufta e Kosovës dhe filozofia e saj në të drejtën ndërkombëtare... Lufta dhe arti ushtarak modern... Koncepteve se në Kosovë kishte konflikt apo luftë të armatosur...
PJESA E DYTË Ritmet e betejës...                                                                  Beteja e Kosharës fundi i kufijve politikë midis shqiptarëve... Rrasa e Kosharës pika më strategjike dhe vendimtare e betejës... Origjina dhe fillet e kooekzistencës religjioze në brigadën 138 AGIM RAMADANI... Dimenzionet historike të luftës së Kosharës shembëlltyrë e krenarisë                           sonë së përbashkët kombëtare...
PJESA E KATËRT Prapavia e pozicioneve alternativë taktike... Padeshi –Komanda e Drejtimit të Operacionit luftarak të Kosharës... Qendra stërvitore në Papaj promotori i luftës së Kosharës... Shërbimi i rojes në QSU-në në Papaj... Kronologji e aktivitetit luftarak të eprorëve dhe luftëtarëve nga rrethi i Tropojës dhe qytetit dhe oficerëve të brg. të Bajram Currit...   PJESA E PESTË Kronologji dimenzionesh të veteranëve të luftës... Fjalimet e komandantit të br.138 „Agim Ramadani“ z.Rrustem Berisha në përvjetoret e thyerjës së kufirit të Kosharës... Fletëintervistimi për pjesmarrësin në luftën e Kosharës ...
PJESA E GJASHTË Pavdeksia e dëshmorëve të atëdheut... Dëshmorët e Kosharës krenari kombëtare dhe alarm i kurorave të vdekura... Lista kronologjike e dëshmorëve të Kosharës... Lista e dëshmorëve sipas rajoneve komunale dhe regjioneve etnike... Lista e të plagosurve të br.138“Agim Ramadani“... Lutjet e dëshmorëve të atëdheut... Lapidarë dhe foto të dëshmorëve të Kosharës...
PJESA E SHTATË Shkrime publicistike për lutën e Kosharës... Album fotosh të pjestrëve të brigadës në Koshares... Punime dhe fakte të botuara për luftën e Kosharës... Indeks i personaliteteve ushtarake... Titujt-gradimet në hierarkinë ushtarake... Kalendar i datave të rëndësishme, para dhe gjatë luftës së Kosharës...  Procesverbal nga sesioni shkencor per luften e Koshares...  Tjalorth i termeve të terminologjisë ushtarake...    shkurtesat në libër.... Literatura e konsulltuar... Përfundimi – falenderim.... Shënim për autorin...
MOMENTE AKADEMIKE NGA PROMOVIMI I LIBRIT Komente / Analiza 23.08.2006
"Autori si pjesëmarrës i kësaj lufte nuk mbështetet në shkrimin e këtij libri vetëm në shënimet e veta ose në kujtimet për përgatitjen dhe zhvillimin e luftës, por konsulton dhe shfrytëzon edhe arkivat dhe dokumentacionin e mbledhur për Betejën e Koshares që librit i jep një rëndësi edhe më të madhe.Poashtu në këtë libër gjejmë edhe shkrime për pjesmarrës të tjerë të luftës, për angazhimin e tyre në luftë ose edhe pas saj, që gjithsesi e begaton veprën me mendime dhe vlerësime të tyre për Kosharen". Redaktori Nazmi Rrahmani Shtëpia Botuese (Faik Konica)
"Mirëpo aa mëdyshje, z. Gashi në librin e tij ka arritur që në mënyrë të argumentuar të zbardhë dimensionet, përmasat, ndërlikueshmërinë, aspektin ushtarak, taktiko operativ poashtu edhe atë strategjik e historik të kësaj beteje me ç'rast definitivisht filloi së thyeri kufiri i shumëmbrojtur nga forcat ushtarake serbe, ai shqiptaro shqiptar". Pamëdyshje libri i autorit Bahri M. Gashi"Kosharja Altari i Lirisë" ka rëndësi shumë dimensionale e para së gjithash ushtarake e historike.
Gjenaral major Ramadan Qehaja (Analizë rreth librit)
Libri me titull "KOSHARJA ALTARI I LIRISË" i  autorit  Bahri Muharrem Gashi i paraqitur për botim ne një punim relativisht voluminoz ( mbi 668 faqe tekst e fotografi) që i kushtohet Luftës së Koshares të vitit 1999, kur u thye përfundimisht kufiri administrativ shqiptaro-shqiptar është i një rëndësie të veçantë historike. Materia e përmbledhur në shtatë kapituj është një pasqyrim real i luftimeve të njësive të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës me forcat e rregullta dhe formacionet paraushtarake okupuese serbe në rajonin e Rekës së Keqe në Koshare. Prof. Dr. Muhamet Shatri ( Recenzent)
Sachseln
është një komunë në kantonin Obwalden të Zvicrës.
Shekulli XIV p.e.s.
Nga Shekulli XIV p.e.s.
Ngjarje
veni mer nje gjo te sakte ne google se na e moret shpirtin
Mustafa Reshit pashë Bushatlliu
Mustafa Reshiti ose Mustafa Reshit Pashë Bushati ishte Pashai i Shkodrës në vitet 1810–1831. Ky fisnik vinte nga familja e Bushatllinjëve dhe është veziri i fundit i këtij oxhaku që sundoi Shkodrën.
Leonard Poro
Leonard Poro ka qënë aktor shqiptar.
Mustafa Reshit pashë Bushatlliu
Jeta
Ka qenë i biri i Mehmet Asaf Pashës, leu në Shkodër më 27 të hënës Ramazan, vjeti 1211 Hixhri. Në moshë të re arriti gradën e pashait. Përsa i përket admnistrimit të guvernaturës së vet i dha hov zhvillimit të bujqësisë: hapi kanale vaditës, duke shfrytëzuar ujin e Drinit, i dha rëndësi kulturës së orizit, pambukut dhe kulturave të tjera industriale e të drithërave.
Leonard Poro
Leonard Poro ka interpretuar në shumë shfaqje të Teatrit "Bylis" të qytetit të Fierit.
Mustafa Reshit pashë Bushatlliu
Jeta
I dha rëndësi të veçantë institucioneve mësimore, pasuroi Biblioteka e Vakëfit duke sjellur libra të vlefshëm fetar dhe shkencor nga gjetkë.
Leonard Poro
Leonard Poro ka luajtur në filmin "Emblema e dikurëshme" në rolin e Miço Stronit.
Mustafa Reshit pashë Bushatlliu
Jeta
Mustafa Reshiti mbështeti trupat e Hurshid Pashasë gjatë shtypjes së Kryengritjes së Parë Serbe në vitin 1813, e cila ishte nën udhëheqjen e Karagjorgje Petroviqit. Mustafa Reshiti gjithashtu ka bërë përpjekje për të mbështetur njësitë shqiptare në Greqi gjatë trazirave që pasuan pas shkarkimit të Ali Pashës. Ai ishte dyshuar se ka ndihmuar jeniçerët dhe u shkarkua me dhunë nga pushteti nga Sulltan Mahmudit II, për shkak të rebelimit të tij kundër reformave turke mbas tre muajsh qendrese i rrethuar, u dorëzua.
Sulltani e dënoi me vdekje, por mandej e fali dhe e gradoi sërish pasha, duke ia kthyer edhe pasurinë që ia kishte konfiskuar. Mbas disa transferimeve u emërua Shejhul-Haremi Nebevi (Mbrojtës i haremit profetik) i Medinës ku ai sundoi deri në vitin 1860 kur vdiq. U varros ndër varrezat e quajtura "Beki".
Rajhu Gjerman
Rajhu Gjerman (gjermanisht: Deutsches Reich) ishte emri kushtetues për shtetin kombëtar gjerman që ekzistonte nga viti 1871 deri në vitin 1945. Rajhu u kuptua se e merrte autoritetin dhe sovranitetin e tij tërësisht nga një Volk ("popull") i vazhdueshëm unitar gjerman, me atë autoritet dhe sovranitet të ushtruar ndaj secilit. kohë mbi një "territor shtetëror" unitar gjerman me kufij dhe shtrirje të ndryshueshme. Edhe pse zakonisht përkthehet si "Perandoria Gjermane", fjala Reich këtu përkthehet më mirë si "realm" ose "arritje" territoriale, në atë që termi në vetvete nuk ka konotacione monarkike.
Republika Federale e Gjermanisë pohoi, pas krijimit të saj më 1949, se brenda kufijve të saj ishte vazhdimi i vetëm ligjor i Reich Gjerman, dhe rrjedhimisht jo një shtet pasardhës. Megjithatë, Republika Federale nuk e mbajti titullin specifik Reich Gjerman, dhe kështu zëvendësoi vazhdimisht prefiksin Reichs- në të gjithë titujt dhe emërtimet zyrtare me Bundes- (prandaj, për shembull, Reichskanzler u bë Bundeskanzler.) Ribashkimi i Gjermanisë në vitin 1990, Republika Federale e zgjeruar e përshkruan veten si "Gjermania e Bashkuar", duke theksuar se tani nuk njeh asnjë territor jashtë kufijve të saj të bashkuar, por të përfshirë ndonjëherë në ish-Reich Gjerman, pasi ka një pretendim të vlefshëm për të qenë pjesë e Gjermania në tërësi.
Përdorimi
Historia e shtetit-komb të njohur si Rajhu Gjerman zakonisht ndahet në tre periudha:
Emri Deutsches Reich u përdor herë pas here në hartat bashkëkohore të Perandorisë së Shenjtë Romake (911-1806), e quajtur gjithashtu "Perandoria e Shenjtë Romake e Kombit Gjerman" nga shekulli i 16-të e tutje, megjithëse përbënte një entitet mbikombëtar që shtrihej përtej kufijve të zonës e gjuhës gjermane (Sprachraum). Përpjekja e parë për të krijuar një "Perandori Gjermane" gjatë Revolucionit të Marsit 1848 me Kushtetutën e Frankfurtit përfundimisht dështoi: ajo u ndërpre nga monarkët e Konfederatës Gjermane, veçanërisht nga Mbreti i Prusisë, duke luftuar nacionalizmin gjerman, i cili më pas ishte i lidhur me ideja e sovranitetit popullor.
Një libër i vitit 1923 i titulluar Das Dritte Reich nga Arthur Moeller van den Bruck numëronte Perandorinë e Shenjtë Romake mesjetare si të parën dhe monarkinë e viteve 1871–1918 si të dytën, e cila më pas do të pasohej nga një e treta e "rigjallëruar". Regjimi nazist shpesh është quajtur "Reich i Tretë"; ky përdorim ndonjëherë ishte i njëkohshëm, por kryesisht retrospektiv dhe zbatohej nga jogjermanët.
Pas aneksimit Anschluss të Austrisë në vitin 1938, Gjermania naziste e quajti veten jozyrtarisht Reich i Madh Gjerman (gjermanisht: Großdeutsches Reich). Ky emër u bë emri zyrtar i shtetit vetëm gjatë dy viteve të fundit (1943–45) të sundimit nazist nën Adolf Hitler, edhe pse ndryshimi nuk u shpall kurrë. Pas Luftës së Dytë Botërore, emërtimi "Reich Gjerman" ra shpejt në mospërdorim në Gjermaninë e pushtuar nga Aleatët, megjithatë, dhe ekzistenca e vazhdueshme e shtetit mbeti një çështje debati; Republika e Bonit të pasluftës ruajti ekzistencën e vazhdueshme të Reich Gjerman si një "shtet i përgjithshëm", por në gjumë ndërsa Gjermania Lindore dhe Perëndimore vazhduan të ndaheshin. Megjithatë, kur Gjermania u ribashkua në vitin 1990, termi "Reich Gjerman" nuk u ringjall si titull për Republikën e Berlinit.
Republika Federale nuk e përdor termin 'Reich i Tretë' për Gjermaninë naziste; pasi regjimi i Hitlerit konsiderohet të ketë qenë një "shtet kriminal" (Verbrecherstaat), një sipërmarrje kriminale e maskuar si një shtet, dhe si rrjedhim kurrë në asnjë aspekt një organizatë legjitime shtetërore e Reich Gjerman.
Kantoni Fournels
Kantoni Fournels (frëngjisht: Canton de Fournels) është një kanton në departamentin Lozère, rajonin Languedoc-Roussillon në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Fournels. Ka sipërfaqe 172.49km2 dhe popullsi 1370 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Fournels aktualisht përbëhet nga 10 komuna.
Stefan Dragutini
parapamje|250px|Dragutini Mbreti Stefan Dragutini (serbisht: Стефан Драгутин Stefan Dragutin, v. 1316) i Serbisë, i cili sundoi i vetëm për një periudhë të shkurtër (në vitet 1276-1282), pasi ndau tokat nën sundimin e tij në tri pjesë (midis dy bijve dhe gruas së tij Helenës), Helenës i la pronat e bregdetit që nga jugu i Dubrovnikut deri në Shkodër, toka këto që për një kohë të gjatë u njohën si pronat e nënës mbretëreshë (domina regina mater).
Në brendësi të vendit i la Plavën (pranë Gucisë) në Limin verior dhe kështjellën Brnjaci në pjesën e sipërme të Ibrit. Në këtë mënyrë Helena e kishte tërë Dioklenë nën sundimin e saj të plotë dhe sigurisht që vazhdoi aktivitetin e saj pro interesave katolike në këto territore, duke i lënë Papatit dorë të lirë përsa u përket çështjeve religjioze, gjë që përligjte më vonë edhe planet politike që Papati përgatiste kundër skizmatikëve në këto zona. Në këtë kuadër, nuk ka pse të jetë çudi që një "sllav" nga zona e Dioklesë të jetë katolik i devotshëm dhe një ndër forcat kryesore politike të Mbretërisë së Arbërisë, që në thelb ishte një mbretëri katolike.
Sulaj
Sulaji është një fshat në komunën Dermenas në rrethin e Fierit të Shqipërisë.
Migrimet
Migrimet (latinisht: migratio : shpërngulje) paraqet çdo ndërrim të vendbanimit të personave ose grupe të mëdha apo të vogla të njerëzve.
Dallojmë dy lloje të migrimeve :
Harqet
Shkaqet e migrimeve mund të jenë : etj..
llojet e migrimeve
Llojet e migrimeve janë :
Emigrimi modern shqiptar
Në periudhën e tranzicionit, që nga viti 1990, nga regjimi totalitar drejt demokracisë, Shqipëria ka përjetuar një ecuri emigratore me shumë kthesa dhe ndryshime. Sidoqoftë, në përmbledhje na është dashur të ndeshemi me disa probleme madhore, që meritojnë shikim të veçantë: “brain drain”, kontrabandimi dhe trafikimi i qenieve njerëzore, dërgesat e emigrantëve, rikthimi me dëshirë i shtetasve shqiptarë emigrantë, lëvizjet e ligjshme dhe të paautorizuara për arsye ekonomike.
Sigurisht që kjo periudhë tranzicioni solli edhe pasoja ekonomike dhe sociale. Kështu, popullsia është duke u ulur: rritja e saj natyrore në 2001 ishte 12/1000 dhe niveli i lindshmërisë 18/1000, krahasuar me 19,6/1000 dhe 25,2/1000 në 1990. Raporti i popullsisë totale që jeton në qendra urbane, 36 % në 1991 në 49 % në 2001. Kjo shënon një nivel të lartë emigrimi të brendshëm në një harkore zona të thella rurale-qendra rurale-qendra urbane. Kuptohet se ky migrim i brendshëm, spontan i paplanifikuar nuk gjeti institucione dhe shërbimet e duhura, duke u kthyer në “paradhomën” e migrimit ndërkombëtar.
Shekulli XV p.e.s.
Nga Shekulli XV p.e.s.
Ortuella
Ortuella është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Greater Bilbao, të provincës Biscay, në Komunitetin e Baskisë. Ortuella ka 8520 banorë (2009), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 7.65 km2.
Lidhje të jashtme
Ortuella
Beckenried
është një komunë në kantonin Nidwalden të Zvicrës.
E bukura e dheut
"E bukura e dheut" përrallë me Autor Zejnullah Rrahmani. Faqet e librit 130.
Referime
E Bukura e Dheut ("Bukuroshja e Tokës" ose "Bukuria Tokësore") është një personazh në mitologjinë dhe folklorin shqiptar, i përshkruar në disa tradita si një zanë dinak, dhe në traditat e tjera si një perëndeshë chthonic. Motrat e saj janë E Bukura e Detit ("Bukuroshja e Detit") dhe E Bukura e Qiellit ("Bukuroshja e Qiellit"). Kërkimi për E Bukura e Dheut është një motiv shumë i popullarizuar dhe i shpeshtë në tregimet folklorike shqiptare: heroi princëror duhet të kërkojë ose të shpëtojë Bukurinë Tokësore, madje edhe duke shkuar në pallatin e saj mistik të nëntokës. Në folklorin qendror shqiptar, E Bukura e Dheut është gruaja e perëndisë Tomor.
Kantoni Niort-Nord
Kantoni Niort-Nord (frëngjisht: Canton de Niort-Nord) është një kanton në departamentin Deux-Sèvres, rajonin Poitou-Charentes në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Niort. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 31539 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Niort-Nord aktualisht përbëhet nga 7 komuna.
Shaban Haliti
thumb|right|250px|Shaban Halili, rreth viteve 1930
Shaban Halili feudal shqiptar nga Kosova, i përndjekur si armik i popullit nga regjimi i Doktrinës së shenjtë serbe. Pas burgosjes dhe vrasjes së tij, ky regjim nxori aktvendimin për konfiskimin e gjithë pasurisë të patundshme që gjendejsipas ligjit nën emrin e tij.
thumb|300px|Dokumenti i parë, konfiskimi i pasurisë së Halit Ali Dëmes nga Pozherani, prej pushtetit të Jugosllavisë Mbretërore, në emër të Kralit. thumb|300px|Dokumenti i dytë, konfiskimi i pasurisë së Halit Alidemës nga Pozherani prej pushtetit komunist.
Shaban Halili, si shumë feudal shqiptarë, shpresat për shpëtimin e familjeve dhe nderit të tyre i mbështeten në lëvizjen shqiptare të pavarësisë nga Perandoria Osmane. Pas pushtimi të trojeve shqiptare nga mbretëria serbe, Shabani u mbajte për katërdhjet vite e nën muaj në burgun famëkeq të Zeqarit. Gjatë qëndrimit në këtë burg ai bie në kontakt të drejtpërdrejtë me aktivistë e lëvizjes shqiptare. Aty takoi dhe qëndroi së bashku me Idriz Seferin dhe bashkëvendësin e tij Islam Pira. Kështu, Shaban Halitin për pushteti e kralit serb ishte halë në sy dhe si pasojë e saj, ky pushtet nëpërmjet Gjykatës së Qarkut të Gjilanit, gjykatë e ashtu quajturi Sres Gnjilanje, lëshon aktvendimin Nr. 11836/34 të datës : 23 mars 1932, me të cilin i konfiskohet tërë pasuria e patundshme.
Për Shaban Halitin NGA QENDRA RAJONALE PËR TRASHËGIMI KULTURORE GJILAN
Në burg të kralit dhe i shpronësuar U vra si armik i popullit nga komunistët më 1945 Shaban Haliti (Alidema) nga Pozherani i Vitisë, që gjatë sundimit turk qe një nga mbështetësit e sigurt të Lëvizjes Kombëtare për Çlirim, e cila udhëhiqej nga Idriz Seferi, Hasan Prishtina, Islam Piraj e të tjerë, gjatë sundimit të  Jugosllavisë  Mbretërore u burgos dhe iu konfiskua prona, ndërsa në fillim të “jetës” së Jugosllavisë Popullore, u vra nga komunistët, kurse familja e tij si armike e shpallur me ligj, shpronësohet edhe njëherë. Gjilan, mars 2010, - Anamorava, në veçanti Morava e Epërme, ku bën pjesë fshati Pozheran, i ka dhënë historisë trima të papërkulur ndaj pushtuesve të cilësdo kohë qofshin. Ndër emrat e lakuar, përmendet Islam Piraj, Hamdi Kurteshi, Shaban Haliti etj. Në të vërtetë, për trimërinë, fisnikërinë, atdhedashurinë, vuajtjet, persekutimet, burgosjet e vrasjet që i kryenin regjimet serbe, e sidomos regjimi komunist i Jugosllavisë Socialiste, ose heshtej nga historianët tanë, ose shkruhej në aspektin negativ nga historianët serbë. Por, edhe në këtë katrahurë jete e shkrimesh, populli përcillte nëpërmjet përvojash, mbamendjesh, edhe ruajtjesh me xhelozi të ndonjë dokumenti të rëndësishëm, sa për të dëshmuar në ndonjë kohë për të vërtetën ndryshe.
Në fillim të viteve ’90 të shekullit XX, filluan të dalin shkrime që pasqyronin realitetin e hidhur të shqiptarëve nën sundimet e kohës. Ndërsa pas luftës së lavdishme të UÇK-së kundër ushtrisë serbe, policisë dhe organizimeve paramilitare, u krijuan kushte për të ndritur ngjarje e jetë veprimtarësh të të gjithë atyre që në ndonjë mënyrë qenë në shërbim të popullit, e kundër okupatorëve. Në mesin e burrave të kohës, dallohet Shaban Halit Alidema nga fshati Pozheran. Shabani, gjatë sundimit të Perandorisë Osmane, qe një nga feudalët e kohës, dhe njëkohësisht mbështetës i Lëvizjes Kombëtare për Çlirim. Oda e Shaban Halitit qe mikpritëse për të parët e Lëvizjes: Hasan Prishtinën, Idriz Seferin, Islam Pirajn e ndonjë tjetër. Në atë odë u thurën plane për çlirim, u dhanë sqarime për veprim, u morën vendime për angazhim. Qe nga odat më në zë të kohës. (Shih, Ilaz Metaj-Ali Lluni në librin e “Hysen Tërpeza – Histori e gjallë”, f.77-81, botuar më 1992, Prishtinë).
Pas pushtimit të Kosovës nga forcat serbe, në vitin 1912, shqiptarët u gjetën në një sundim më të egër se i pari. Maltretimet nuk kishin të pushuar. Burrat më të mirë të vendit burgoseshin e vriteshin, ndërsa familjet e tyre shpronësoheshin. Vuajtjet rriteshin për çdo ditë. Shaban Haliti qe ndër të burgosurit e parë. Katër vjet e nëntë muaj i kaloi në burgun e Zajeçarit, ku qëndroi së bashku me Idriz Seferin dhe Islam Pirajn. Gjatë kësaj kohe, pushteti i Mbretërisë jugosllave deshi që familjarët e Shaban Halitit t’i internonte në drejtim të panjohur, por pason një ndërhyrje te një mjek i njohur për kohën në Vrajë, të cilin do ta paguanin me lira, për t’i diagnostikuar familjarët e tij me TBC, me qëllim që të mos ndodhte internimi. Dhe kështu ndodh. Familjarët e tij (50 anëtarë) qëndrojnë vetëm dhjetë ditë në Gjilan, pastaj kthehen në vendlindje. Parja e bardhë, për ditë të zezë. Hiq nuk më janë dhimtë lirat, biro, - thoshte axha Shaban pastaj, sa herë bisedonim për ato ditë të vështira për familjen tonë, - shton Sadullah Alidema.
Organizimi shtetëror në Jugosllavinë Mbretërore filloi t’u lejojë shqiptarëve të kandidojnë për kryetar të ndonjë komune ku ata ishin shumicë. Kështu ndodhi edhe në Pozharan. Në vitin 1928, Shaban Haliti që për kundërkandidat pati Islam Pirajn, u zgjodh kryetar komune. Vetë Islam Piraj, para se të vdiste, më 1931, pasi kishte thirrur nga dy përfaqësuese të lagjeve të Pozheranit, iu kishte thënë: Ndonëse Shababin e pata kundërkandidat për kryetar, pas meje, Islam Pirës, nuk meriton kush ta marrë këtë detyrë, pos tij (Ilaz Metaj-Ali Lluni në librin e “Hysen Tërpeza – Histori e gjallë”, f.77, botuar më 1992, Prishtinë). Ndonjë dokument i kohës nuk ka mbetur për të dëshmuar më shumë për angazhimin e Shaban Halitit si kryetar komune, por ata që e patën njohur kanë folur për punët që kishte kryer me nder, për veprimtarinë atdhetare që zhvilloi gjatë asaj kohe. Bëri aq sa mundi në këtë anë për pajtimin e gjaqeve sepse në atë kohë hakmarrja ishte në vlug të së keqes, i kujton fjalët e pleqve të kohës  Sadulla Alidema, i lindur më 1933, duke shtuar se axha Shaban kurrë s’ishte krenuar për këtë veprimtari. ''Ia kemi borxh popullit e vendit me kanë mirë mes veti. Se ndryshe nuk i qëndrojmë shkaut'', plotëson me një thënie të Shabanit që është përsëritur shpesh tek Alidemët. Gjithë ata që e njohën dhe patën punë me të thonë se ishte trim i mençur dhe largpamës. Nuk e kanë harruar qëndrimin e tij të prerë për të mos dhënë as edhe një shqiptar, kur po ia kërkonte krali serb, për një oficer të vrarë nga shqiptarët. Në të vërtetë, vrasja kishte ndodhë në komunën e Verbanit, prandaj Shabani nuk ishte pajtuar as për tri koka shqiptarësh t’i jepte nga komuna e tij e tri koka tjera shqiptarësh, kryetari i komunës së Verbanit, siç edhe kishte kërkuar ky i fundit. Nuk jepej koka e të pafajshmit nga Shabani. Jo për sa kohë vendoste ai. I tillë ishte Shaban Halit Alidema.
Axha Shaban e ka dashur shkollën shumë. Për ta shkolluar Bejtullahun, të cilin e kishte nip, kishte vendosur që për shkollimin e tij të punonte veçmas një gur mulliri, - thotë Ismajl Alidema i lindur më 1937. Ndërsa, Qahil Zuka, po nga Pozherani, 75 vjeçar, konstaton: Burrë si Shaban Halitin nuk e gjen në këto anë. Baba më thoshte se pa të, Pozherani do të kish hequr shumë më shumë. I drejtë e i mençur. Unë e kam mbërri pak.
Megjithatë, pushteti i kralit duke përcjellë angazhimin e Shabanit për mbarëvajtje të jetës së shqiptarëve, të bashkëkombësve të tij, po thurte plane për ta etiketuar. Dhe kur pushteti serb nuk ia arriti kësaj mënyre veprimi, përdori Gjykatën e të ashtuquajturit Qarku i Gjilanit, për të shpronësuar Shaban Halitin nga pasuria e tij, në mënyrë që si i varfër të mos kishte ndikim në popull. Po për këtë, më 23 mars 1932, me një aktvendim të asaj gjykate me nr. 11836/34, i konfiskohet tërë pasuria e patundshme. Pastaj, vjen Lufta e Dytë Botërore. Shqiptarët silleshin ndryshe me ushtritë e huaja. Kishin përfituar nga ardhja e tyre. Ishin hapur shkolla në gjuhën shqipe. Flamuri kombëtar valonte lirshëm. Institucionet e kohës përfaqësoheshin nga ta, sepse ishin shumicë. E ndjenin lirinë, për aq sa nuk e kishin përjetuar nën okupatorin serb. Por, fillimi qe i vështirë. Aty kah fundi i majit i vitit 1941, një forcë gjermane po vinte nga Ferizaj. Ndërsa, për t’i pritur kishin dalë rreth 200 kolonë serbë të Tankosiçit. të cilët, nëpërmjet  njërit që quhej Mihaillo dhe ish administratorit të Komunës, emri i të cilit nuk mbahet mend nga bashkëbiseduesit, do t’i  thonë kolonelit gjerman se shqiptarët e fshatit Pozheran, nëpër të cilin do të kalonin, ishin komunistë, se me ta Gjermania do të kishte  probleme dhe ndoshta do të vriteshin në të hyrë të fshatit. Koloneli, nuk kishte pritur as edhe një minutë, as kishte kërkuar sqarime të mëtejshme. Urdhri i tij qe i prerë: Të mblidhen të gjithë meshkujt e fshatit nga 16 deri në 80 vjeç. Urdhri ishte zbatuar. Pozheranasit qenë grumbulluar në oborrin e komunës. E kishin ndjerë rrezikun. Po se nga vinte nuk e merrnin me mend. Plaku, Shaban Haliti po merrej me komandantin gjerman, i fliste herë shqip e herë serbisht, e më shumë me gjeste. E dinte se komandanti nuk e kuptonte, po duhej t’i vononte derisa të mbërrinte Ahmet Bajrami nga Radivojci, i cili dinte gjermanishten se për tri vjet radhazi kishte punuar në Austri, të cilin kishte shkuar ta thërriste Rrahman Rama. Sa mbërrin Ahmeti, përshëndet kolonelin me “Hajl Hitler”, pastaj kishte marrë vesh për shpifjen e serbëve kolonë, dhe ua kishte shpjeguar të pranishmëve. Plaku Shaban Haliti, kishte qeshur hidhur, dhe kishte shtuar, duke iu drejtuar kolonelit: ''Mos u besoni serbëve zotni  kolonel, se e kanë për zakon me rrejt, komunistë janë ata, se s’e kemi as farë as fis rusin e Moskovit për me kanë me ta. Janë zaptues të kësaj toke, o zotëni, e dinë me ba politiken e dreqit .Na jemi në tokën tonë. Veç çka kemi heq, runa Zot. Keni me pa se krejt të këqijat kanë me ju ardhë prej tyne''.
Vjeshtë e vitit 1944. Paria e vendit dhe i gjithë populli përkrahin Shaban Halitin edhe kësaj here të jetë kryetar komune. Ani pse ishte në moshë të shtyrë. Por, komunistët kolonë serbë nuk po pajtoheshin assesi. Boshko Vllahoviqi dhe Simë Milinçiqi të OZNA-së hyjnë në zyrën e Shabanit dhe provojnë ta detyrojnë të largohet nga ajo. Ishin me armë në dorë. E kishin fituar pushtetin. Mund të bënin ç’të donin. E dinte plaku këtë. Po, të mos qëndronte, e të mos e thoshte fjalën para kolonëve serbë, do ta brente ndërgjegjja jetë e mot: ''Djem, jeni të ri e e keni gabim. Ulni ato armë se nuk po më tutni hiq. Veç populli mundet me më largu.''
Familja e Alidemëve të Pozheranit ka pësuar nga pushteti komunist i sapo instaluar në Kosovë, si rrallë ndonjë familje tjetër. Janë të njohur me emër dhe mbiemër të vrarët: Shaban Halit Alidema, Behxhet Alidema, Misin Alidema, Osman Alidema, Shefki Alidema, Ali Alidema, Tefik Osman Alidema, Adem Alidema, ndërsa vëllezërit Izet dhe Bejtullah Alidema, nipa të Shaban Halitit, ikën nga Kosova dhe nuk e panë më vendin e tyre. Izeti, që vdiq në Gjermani, kishte shërbyer deri ne pension në forcat amerikane,  ndërsa Bejtullahu, i cili kishte kryer Gjimnazin e Madh, vdiq në Turqi. thumb|300px|Izet Alidema, nip i Shaban Halitit, gjatë shërbimit në forcat amerikane, në Gjermani. Aty kah fundi i vitit, Shabani shkarkohet nga detyra e kryetarit të komunës. Komunizmi jugosllav kishte filluar kërdinë. Dhe nuk vonoi dita e tragjedisë. Më 7 janar 1945 në Pozheran arrin “Partizanska strazha”, e cila udhëhiqej nga Vukashin Kovaçeviç, prej Ramjanit, kolonistët Lluka Vlladushiç e Çedomir Andrijasheviç (Kosova sot, 10 mars 2008). Në fillim çarmatosin rojën partizane shqiptare, pastaj fillojnë burgosjen e pozheranasve. Në oborrin e xhamisë ishin rreth 300 shqiptarë të moshave të ndryshme. Torturat nisin menjëherë, shqelma e dru për shqiptarët. Po printe një Veliçko, që njihej në popull si Veliçko maxhupi. Dikur kishte qenë rrogëtar te Shaban Haliti, e tani ishte korrier i Simo Mileniçit, kryeshef i Rrethit të Ferizajt (Ilaz Metaj-Ali Lluni në librin e “Hysen Tërpeza – Histori e gjallë”, f.80, botuar më 1992, Prishtinë.
Shaban Haliti nuk iu kishte përgjigjur thirrjes së pushtetit të ri, nuk ishte në mesin e të ngujuarve. Po qëndronte në shtëpi. Ishte edhe i sëmurë, edhe pleqëria e kish bërë të veten. Veliçko, që dinte shumëçka si për fjalët që ishin bërë në shtëpinë e Shabanit, si për mënyrën e punëve që kishte kryer si kryetar komune, pasi vëren mungesën e plakut, i shkon në shtëpi dhe aty ia nxjerrë shpirtin duke e munduar si mos më keq, në prani të gruas, Latifes. Vetëm katër veta do ta varrosnin të ndjerin Shaban, të afërm të tij: Hajriz Beqir Alidema, Halil Beqir Alidema, Ymer Alidema dhe Jakup Alidema. Ndërsa, pushteti i kohës, për gjashtë javë e ruajti varrin e tij, sigurisht se mos ndokush i familjes do t’i bënte ndonjë foto e do ta nxirrte në ndonjë revistë kohe për të dëshmuar brutalitetin serb. Bile, as nuk u hap konak për ngushëllime. Nuk lejoi pushteti komunist. Nga të tjerët që ishin të ngujuar në oborrin e xhamisë mbyten edhe tre, ndërsa 16 të tjerë mbyten në Gjilan. Shaban Halit Alidema, shpallet armik i popullit dhe i konfiskohet e tërë pasuria. Arkivi Ndërkomunal në Gjilan ruan origjinalin me nr. 12 në emër të konfiskimit të pronës me numër të tapisë 70/48 të Shaban Halitit, ndërsa pas kërkesës së z. Halit Alidemës, përfaqësues i pasardhësve të Shabanit, Arkivi ka lëshuar një fotokopje më datë 29.05.2007, me nr. protokolli 167/2007, që është dëshmi për konfiskim të 17 hektarëve tokë të kësaj familjeje. Pasardhësit e Shabanit kanë kërkuar të drejtën e tyre në institucionet shtetërore për rikthimin e pasurisë së tyre, me bindje të plotë se kërkojnë vetëm të vërtetën e mohuar për  dekada me radhë, po sipas dokumenteve. Duke përfunduar këtë shkrim për jetën dhe veprën e Shaban Halit Alidemës, mund të thuhet edhe nga këto pak dokumente dhe mbamendje, se historia e së shkuarës së afërt, ka arsye të hulumtohet edhe për këtë rast, e edhe për raste të tjera, sa e sa të zbehur nga kujtesa, të korrigjohet me argumente, të dalë në shesh e vërteta. Dhe, njerëzit e këtillë që i dhanë kombit, do duhej përjetësuar, me një emërtim rruge, shkolle a institucioni. Këtë e meriton Shaban Halit Alidema, e meritojnë edhe pasardhësit e Shabanit, të cilët nuk u stepën. E bënë jetën si i gjithë populli. Me vuajtje. Punuan e u shkolluan. Dhe janë të njohur Alidemët e Pozheranit për arritje dijeje e pasurie, për burrëri e trimëri, për mikpritje e atdhedashuri. I mbrujtur me tipare të tilla qe edhe nipi i Shaban Halit Alidemës, profesori i nderuar dhe ish i burgosuri politik, mr. Halil Alidema.
Këngët e Milosaos
Këngë të Milosaos Gjinia: Poema. Autori: Jeronim de Rada. Shtëpia botuese: Botime Kuçuku. Viti: 2010. Faqet e librit 112.
Jeronim de Rada është romantiku ynë i parë, i cili pa se letërsia popullore e përdorur në vepra luan një rol të rëndësishëm në pasurimin e tyre. Ai, siç dihet, u mor edhe me mbledhjen e folklorit në viset e ndryshme ku jetonin arbëreshët, në radhë të parë, në viset e Kalabrisë, sidomos të fshatit të tij të lindjes, Makit. Pas mbledhjes së krijimtarisë gojore arbëreshe, De Rada botoi edhe vepra origjinale me vlera të mëdha artistike, siç janë Këngët e Milosaos (1836), Një pasqyrë e jetës njerëzore (1898) dhe Skënderbeu i pafan (1872-1884).
Ndër këto vepra më së shumti shquhet poema romantike, apo siç e quajnë disa studiues, romani autobiografik lirik i dashurisë, “Këngët e Milosaos”. Vepra “Këngët e Milosaos” për subjekt ka historinë e dashurisë së Milosaos, birit të sundimtarit të Shkodrës me Rinën, vajzë e varfër, bijë e Kollogresë, një dashuri e thjeshtë fshatare, me temë nga shekulli i XV, e mbrojtur me një lirizëm të thellë dhe me një dekor të pasur natyrorë. Subjekti kryesor i kësaj vepre është i ngjashëm me dashurinë e autorit, e cila ishte e gjykuar të shuhet.
Në këtë vepër, dy të rinj, Milosao dhe Rina, çojnë dashuri të pastër ndonëse dallimet klasore e thonë fjalën e kobshme, pengojnë që të gëzohet fryti i zemrave: dashuria nuk u shua.
Për shkrimin e kësaj vepre, si dhe për shkrimin e veprave të tjera, De Rada u mbështet shumë në truallin e poezisë popullore sa gjatë gjithë veprës së ndihet fort fryma e krijimtarisë gojore, e transponuar mjeshtërisht në shpirtin e poetit, me përjetimin që iu tha në zemër. Përgjatë kësaj pune poeti nuk u bë imitues i verbër i poezisë popullore, por u ngjall nga ajo, duke e ngritur artin e vet shumë lart. Në këtë ndikoi fakti se edhe vetë subjekti i poemës kishte të bënte me ndjenjat e të rinjëve fshatarë, të cilët luftonin dhe dashuronin. Megjithë mbështetjen në letërsinë gojore, kudo në krijimtarinë e tij shihet vula vetjake e poetit. Me elementet nga folklori te De Rada nuk duhet kuptuar vetëm ndikimin apo huajtjen e vargjeve, por këtu duhet të përfshihet edhe huazimi i motiveve, ambienteve, personazheve, ngjarjeve dhe tipave që shpesh i ndeshim në poezinë popullore.
Personazhet