cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Socialdemokracia
Dytë Ndërkombëtare të kohës, "reformë ose revolucion" mosmarrëveshje, 1889-1914
Moderne sociale të lëvizjes demokratike erdhi në ekzistencë nëpërmjet një ndarje brenda lëvizjes socialiste, kjo ndarje mund të jetë përshkruar si një shkëputje të mënyrave në mes të atyre që insistuar me politike revolucionit si një parakusht për arritjen e socialiste qëllimet dhe ata që ruhen se një gradual apo të evolucionare rrugën e socializmit, ishte si të jetë e mundur dhe e dëshirueshme. majtas|parapamje|Keir Hardie Ndikimi i Shoqërisë Fabian në Britani u rrit në Britanike lëvizja socialiste në 1890s, sidomos në kuadër të Pavarur Partia e Punës (ILP) e themeluar në vitin 1893. të Rëndësishme ILP anëtarët ishin të lidhur me Fabian të Shoqërisë, duke përfshirë Keir Hardie dhe Ramsay MacDonald—e ardhmja Kryeministri i britanisë së madhe. Fabian ndikim në Britanike çështjet e qeverisë edhe doli, të tilla si Fabian anëtar Sidney Webb duke u zgjedhur për të marrë pjesë në shkrimin që u bë i Pakicave në Raportin e Komisioni Mbretëror të Punës. Ndërsa Hardie ishte nominally një anëtar i Shoqërisë Fabian, si lider i ILP mbajtur marrëdhënie të ngushta me disa Fabians, të tilla si Shaw, ndërsa ai ishte antagoniste të tjerët të tilla si Webbs. Si ILP udhëheqës, Hardie refuzuar revolucionare politikë, duke deklaruar se ai besonte së partisë taktika duhet të jenë "si kushtetuese si Fabians".
Një tjetër e rëndësishme Fabian figura që u bashkua me ILP ishte Robert Blatchford i cili shkroi veprën Merrie Angli (1894) që të miratuar komunale socializmin. Merrie Angli qenë një i madh publikim që shiten 750,000 kopje brenda një viti. Në Merrie Angli Blatchford dallohen dy lloje të socializmit: një "ideal socializmit" dhe "praktik të socializmit". Blatchford e praktik të socializmit, ishte e një shteti të socializmit, që të identifikuara ekzistuese shtetërore të ndërmarrjeve të tilla si Zyra postare drejtuar nga komunat si një demonstrim praktik të socializmit në veprim, ai thotë që praktik të socializmit, duhet të përfshijë zgjerimin e shtetit ndërmarrje të mjeteve të prodhimit si pronën e përbashkët të popullit. , Ndërsa miratimi i shtetit socializmin, Blatchford e Merrie Angli tij dhe shkrimeve të tjera ishin të ndikuara nga anarchist komuniste William Morris, si Blatchford veten vërtetuar, dhe Morris' anarchist komuniste temat janë të pranishëm në Merrie Angli.
Shaw publikuar Raportin mbi Fabian Politikave (viti 1896) që shpalli: "Fabian Society nuk sugjerojnë se Shteti duhet të monopolize industrisë si kundër ndërmarrje private apo iniciativë individuale."
Zhvillimet kryesore në demokracia sociale si një e tërë, doli me ascendance e Eduard Bernstein si një përkrahës i reformiste socializmin dhe një adherent e Marxism. Bernstein kishte banuar në Britani në 1880, në kohën kur Fabianism ishte që dalin, dhe besohet të ketë qenë i ndikuar fuqimisht nga Fabianism. Megjithatë ai publikisht mohuar të ketë fortë Fabian ndikon në mendimi i tij. Bernstein nuk e pranojnë se ai ishte i ndikuar nga Deontologjik epistemologjike skepticizëm, ndërsa ai refuzoi Hegelianism. Ai dhe mbështetësit e tij i kërkoi Partisë Social Demokrate të Gjermanisë për të bashkojë etika Kantiane me Marxian ekonomisë politike. Në rolin e Deontologjik kritika brenda socializmin, Bernstein tha: djathtas|parapamje|Karl Kautsky Termi "revisionist" ishte aplikuar për Bernstein nga kritikët e tij që i referohet vetes si "ortodokse" Marxists, edhe pse Bernstein deklaroi se parimet e tij ishin në përputhje me Karl Marksi s'dhe Friedrich Engels' qëndrime, sidomos në vitet e tyre më vonë, kur Marksi ishte përkrahëse që socializmit, duhet të arrihet përmes parlamentare demokratike do të thotë kudo që të jetë e mundur. Bernstein e tij fraksion të revisionists kritikuar ortodokse Marxism dhe në veçanti themeluesi i saj Karl Kautsky, për të pasur parasysh Marksi e parë për nevojën e zhvillimit të kapitalizmit për të arritur socializmit, duke e zëvendësuar atë me një "ose/ose" polarizimi midis kapitalizmit dhe të socializmit; duke pretenduar se Kautsky shpërfillur Marksi e vënë theksin në rolin e demokracisë parlamentare në arritjen e socializmit; si dhe duke e kritikuar Kautsky e tij për idealizëm të shtetit socializmin. Megjithatë Kautsky nuk e mohoi një rol të rëndësishëm për demokracinë në arritjen e socializmit, si ai pretendonte se, Marksi është një diktaturë e proletariatit nuk ishte një formë e qeverisjes që refuzoi demokracinë si kritikët e kishte pretenduar se ishte, por një shteti të punëve që Marksi e pritshme do të dalin duhet të proletariatit të fituar pushtetin dhe të jenë të ballafaquar me luftën e dhunshme kundërshtimet e opozitës.
Bernstein deklaroi se masive dhe homogjene të punës të klasit të pretenduar në Manifestit Komunist nuk ekziston, dhe se në kundërshtim me pretendimet e një proletarian shumicë të reja, klasa e mesme është në rritje sipas të kapitalizmit dhe të mos u zhdukur si Marksi kishte pretenduar. Bernstein vuri në dukje se klasa punëtore nuk ishte homogjen, por heterogjene, me ndarjet dhe fraksioneve brenda saj, duke përfshirë socialiste dhe jo-socialiste sindikatat. Marksi vetë më vonë në jetën e tij pranoi që të klasës së mesme nuk ishte zhdukur, në punën e tij, Teoritë e Tepricës Vlerë. Megjithatë, për shkak të popullaritetit të Manifestit Komunist dhe paqartësinë e Teorive të Tepërta Vlerë, Marksi e njohjes nga ky gabim nuk është mirë i njohur. majtas|parapamje|Eduard Bernstein Bernstein kritikuar Marxism e konceptit të "irreconciliable klasën e konflikteve" dhe Marxism e armiqësisë për liberalizmi. Ai sfiduar Marksi është pozicion në liberalizmi duke pretenduar se, liberal demokratët dhe social demokratëve të mbajtur bazat e përbashkëta të cilat ai pretendonte se mund të shfrytëzohen për të krijuar një "socialiste republikës". Ai besonte që ekonomik të klasës dallimet mes borgjezi dhe e proletariatit do të gradualisht të eliminohen me anë të reformave ligjore dhe ekonomike rishpërndarjen e programeve. Bernstein refuzuar Marxian parimin e diktaturës së proletariatit, duke pretenduar se graduale të reformave demokratike do të përmirësojë të drejtat e klasës punëtore. Sipas Bernstein, ndryshe nga ortodokse Marxism, demokracisë sociale nuk kanë kërkuar për të krijuar një socializëm të ndarë nga të shoqërisë borgjeze, por në vend të kësaj të kërkuar për të krijuar një zhvillim të përbashkët të bazuar në Perëndimore të humanizmit. zhvillimin e socializmit nën demokracisë sociale nuk kërkojnë të shkatërrimit ekzistuese të shoqërisë dhe traditat kulturore por për të vepruar si një ndërmarrje e zgjerimit dhe rritjes. për më Tepër, ai besonte se klasa e bashkëpunimit ishte e preferueshme sigurisht për të arritur socializmin, në vend se të klasës konfliktit.
Bernstein përgjigjur kritikëve që ai nuk ishte shkatërruar Marxism, por pohoi se ai ishte "modernizimin Marxism" që ishte e nevojshme "për të ndarë pjesët vitale të [Marksi] teoria e vet nga pajisje të vjetëruara". Ai ka pohuar mbështetjen e tij për Marxian konceptimin e një "shkencërisht të bazuar" lëvizja socialiste dhe tha se të tilla një lëvizje e objektivave duhet të jetë e përcaktuar në përputhje me "njohuri të aftë për të objektivin e provës, që është, dije e cila i referohet, dhe përputhet me të, asgjë, por të njohurisë empirike dhe logjike". Si e tillë, Bernstein ishte shumë kundër dogmatism brenda Marksist lëvizjes. Pavarësisht përqafimit të përzier të ekonomisë, Bernstein ishte skeptik dhe kritik e mirëqenies politikave shtetërore, duke besuar se ato të jenë të dobishme, por në fund të fundit mesëm kryesore social demokrate, qëllimi i të zëvendësimin e kapitalizmit me socializmin, nga frika se shtetëror të ndihmës për të papunët mund të çojë në sanksionimit e një formë të re të pauperizmi. parapamje|Roza Luksemburg Roza Luksemburgu përfaqëson revolucionare socializmin, staunchly dënuar Bernstein e revisionism dhe reformism për të qenë i bazuar në "opportunism në demokracia sociale". Ajo e krahasoi Bernstein e politikave që e mosmarrëveshjes në mes të Marxists dhe oportunist Praktiker (Pragmatists). Ajo denoncuar Bernstein e evolucionare të socializmit, për të qenë një "të vogla-borgjeze vulgarization e Marxism". Ajo pohoi se Bernstein është vjet mërgim në Britaninë e kishin bërë atë të humbasë me njohjen e situatës në Gjermani, ku ai ishte promovimin e evolucionit socializmit. Luksemburgut kërkuar për të ruajtur demokracia sociale si një revolucionar Marksist fenë, duke thënë:
Të dy Kautsky dhe Luksemburgut dënuar Bernstein për tij "e meta" filozofinë e shkencës për të pasur braktisur letër liderit të dialectics për Deontologjik filozofike dualizëm. Ruse Marksist Xhorxhi Plekhanov bashkuar Kautsky dhe Luksemburgut në dënimin Bernstein për të pasur një neo-Deontologjik të filozofisë. Kautsky dhe Luksemburgut pretendoi se Bernstein e empiricist pikëpamje depersonalized dhe dehistoricized sociale vëzhguesit dhe reduktimin e objekteve poshtë për të "fakteve". Luksemburg lidhur Bernstein me "etike socialistëve" që ajo identifikuar si të lidhur me borgjezi dhe Deontologjik liberalizmi.
Në e tij hyrje në 1895 Marksi Klasën e Lufton në Francë, Engels tentim për të zgjidhur problemin e ndarjes mes graduale reformatorët dhe revolucionarët në Marksist lëvizjes, duke deklaruar se ai ishte në favor të shkurtër-afat taktikat e politikës elektorale, që përfshinte edhe graduale dhe evolucionare socialiste masat duke ruajtur besimin e tij se revolucionare marrja e pushtetit nga ana e proletariatit duhet të mbetet një qëllim. Në dritën e kësaj përpjekje nga Engels të bashkojë gradualism dhe revolucionit të tij përpjekje të preket vetëm dallimi i gradualism dhe revolucionit dhe kishte efektin e forcimit të pozitës Praktikers. Engels deklaratave në frëngjisht gazeta Le Figaro e rritur perceptimin e publikut se Engels ishte bërë në favor të evolucionit socializmit, në të cilën ai deklaroi se "revolucionit" dhe "të ashtuquajtur socialist të shoqërisë" nuk ishte një koncept fiks, por ishte një ndryshon vazhdimisht fenomen social dhe tha se kjo e bëri "ne [socialistët] të gjithë evolucionistët". Engels gjithashtu tha se do të ishte "vetëvrasje" për të folur për një revolucionar marrja e pushtetit në një kohë kur rrethana historike favorizuar një deputet i rrugës në pushtet, që ai e parashikoi mund të sjellë "demokracia sociale në pushtet sa më shpejt 1898". Engels qëndrim të hapur pranimin e graduale, evolucionare, dhe parlamentare taktika ndërsa duke pretenduar se e rrethana historike, nuk ishin në favor të revolucionit, të shkaktuar konfuzion. Bernstein interpretohet kjo si për të treguar se Engels ishte duke ecur drejt duke pranuar parlamentare reformiste dhe graduale qëndrime, megjithatë Bernstein injoruar që Engels' qëndrime ishin taktike si një përgjigje ndaj rrethanave të veçanta, dhe që Engels ishte ende e angazhuar për revolucionare të socializmit.
Në vitin 1897, pas Bernstein mbajti një leksion në Britani të Shoqërisë Fabian të titulluar "Në Atë që Marksi me të Vërtetë të Mësuar", Bernstein shkroi një letër ortodokse Marksist Bebel në të cilin ai zbuloi Bebel se ai ndjehet në konflikt me atë që ai e kishte thënë në ligjëratë, si dhe të zbulojnë qëllimet e tij në lidhje me rishikimin e Marxism:
Një tjetër figurë të shquar, të cilët të ndikuar demokracia sociale, ishte francez revisionist Marksist dhe reformator socialiste Jean Jaurès. Gjatë 1904 Kongresin e Dytë Ndërkombëtar, Jaurès sfiduar ortodokse Marksist August Bebel, mentor e Kautsky, me kalimin e tij në promovimin e monolit socialiste taktika. Jaurès pohoi se nuk koherente socialiste platforma mund të jetë po aq e aplikueshme në vende të ndryshme dhe në rajone për shkak të ndryshme të sistemeve politike në to; duke theksuar se Bebel e atdheut të Gjermanisë në atë kohë ishte shumë autoritar dhe e kishin kufizuar demokraci parlamentare. Ai krahasim të kufizuar ndikimin politik të socializmit në qeveri në Gjermani për ndikim të dukshëm se socializmi kishte fituar në Francë për shkak të saj më të fortë të demokracisë parlamentare. Ai thotë se shembullin e politike dallimet në mes të Gjermanisë dhe Francës ka treguar se monolit socialiste taktika janë të pamundur, duke pasur parasysh bindjet politike të vendeve të ndryshme.
Bota Luftërat, revolucionet dhe Kundërrevolucion, Depresionit të Madh 1914-1945
Ndërsa tensionet në mes të Evropës e Fuqive te medha u përshkallëzua në fund të 19 dhe në fillim të 20 shekuj, Bernstein pati frikë se Gjermania është garë armatimesh me kompetenca tjera ishte kërcënuese për mundësinë e një aktori të luftës. Bernstein frikës janë realizuar me shpërthimin e Luftës së parë Botërore. parapamje|Ramsay MacDonald, Kryeministrit të Mbretërisë së Bashkuar, 1924, 1929-1935 Menjëherë pas shpërthimit të Luftës I Botërore, Bernstein udhëtoi nga Gjermania për të Britanisë për t'u takuar me Britanik Punës lideri i Partisë Ramsay MacDonald. Bernstein konsiderohet shpërthimit të luftës së madhe të alarmojë, por edhe pse të dy vendet ishin në luftë me njëri-tjetrin, MacDonald nderuar Bernstein në takim. Në dritën e Bernstein dhe të tjera social demokratëve' përpjekjet për të siguruar unitetin e Dytë Ndërkombëtare, kombëtare tensionet në rritje mes dy vendeve në luftën e Dytë Ndërkombëtare u shemb në 1914. Anti-luftës, anëtarët e Partisë socialdemokrate e Gjermanisë (SPD) refuzon për të mbështetur financat e duke u dhënë të qeverisë gjermane për të mbështetur luftës. Megjithatë, një nacionalist-revisionist fraksionit të SPD anëtarët e udhëhequr nga Friedrich Ebert, Gustav Noske, dhe Philipp Scheidemann, mbështetur luftës, duke argumentuar se Gjermania kishte të drejtën "e saj territorial mbrojtjes" nga "shkatërrimi i Tsarist despotizmit". E SPD-së vendimit për mbështetjen e luftës, duke përfshirë Bernstein vendimin për të mbështetur atë, ishte ndikuar shumë nga fakti se qeveria gjermane gënjyer dhe popullit gjerman, si ajo pohoi se arsyeja e vetme Gjermani kishte shpallur luftë në Rusi ishte se Rusia ishte duke përgatitur për të pushtuar Lindjen Prusia, kur në fakt kjo nuk ishte rasti. Jaurès dallim nga Franca e ndërhyrjes në luftën dhe mori një pacifist qëndrimi, por shpejt u vra në 1914.
Bernstein së shpejti urrehet e luftës dhe deri në tetor 1914 ishte bindur nga qeveria gjermane e luftës fajit; dhe kontaktuar ortodokse Marxists të SPD, të bashkohen për të nxitur SPD për të marrë një anti-luftës qëndrim. Kautsky në tentativë për të lënë mënjanë dallimet e tij me Bernstein dhe të bashkohen me forcat kundërshtare të luftës, dhe Kautsky vlerësoi atë për t'u bërë një firmë e anti-luftës propozuesit, duke thënë se edhe pse Bernstein më parë kishin mbështetur "qytetar" dhe "fisnik" forma të nacionalizmit të tij të kryera kundër luftës pozitën e bëri atë të "standard-mbajtës e më ndërkombëtare idenë e demokracisë sociale". nacionaliste pozicion nga SPD nën udhëheqjen Ebert refuzoi të anulojë.
Deri në fund të 1918 e gjendjes së luftës për Gjermania kishte bërë të pashpresë, dhe Kaiser Wilhelm II ishte nën presion për të bërë paqe. Wilhelm II e emëroi një të ri të kabinetit që të përfshira SPD anëtarëve të saj. Në të njëjtën kohë Perandorake Detare të Komandës ishte e vendosur për të bërë një bartje e fundit të dalë kundër British Royal Navy, dhe më 24 tetor 1918 ai lëshoi urdhëra për Marinës gjermane të largoheshin për t'u përballur me të, ndërsa marinarët refuzuar, duke rezultuar në Kiel Kryengritje. Në Kiel Kryengritje çoi në gjermanisht Revolucionin e 1918-1919. Të ballafaquar me ushtarake dështimit të revolucionit të Kancelari, Princi Maximilian e Baden dha dorëheqjen, duke i dhënë SPD udhëheqës Ebert pozitën e Kancelari, Wihelm II abdicated gjermane fronin e menjëherë pas tij, dhe gjermane Lartë Komandën e zyrtarëve Paul von Hindenburg dhe Erich Ludendorff dha dorëheqjen, ndërsa shkak të refuzimit për t'i dhënë fund luftës për të shpëtuar fytyrën, duke e lënë Ebert qeverisë dhe SPD-shumica Reichstag të jetë e detyruar për të bërë të pashmangshme paqe me Aleatët dhe për të marrë fajin për të që e ka humbur luftën. Me abdication e Wilhelm II, Ebert deklaruar Gjermani të jetë një republikës dhe të nënshkruar un që i dha fund Luftës I Botërore, më 11 nëntor 1918.
E reja shoqërore demokratike të qeverisë në Gjermani ballafaquar me dhunën politike në Berlin, nga një lëvizje komuniste revolucionarëve të njohur si Ligë Spartakiste, të cilët kanë kërkuar për të përsëritur feat i Lenin dhe Bolsheviks në Rusi, me rrëzimin e qeverisë gjermane. Tensionet mes drejtues të "Shumicës" Social Demokratëve (të udhëhequr nga Ebert) kundrejt fort i krahut të majtë elementet e Pavarur Partisë Social Demokrate (USPD) dhe komunistët gjatë Ebert refuzimit që menjëherë të reformës Ushtria gjermane, rezultoi në "janar rritje" nga ana e sapo formuar Partinë Komuniste të Gjermanisë (KPD) dhe USPD, duke rezultuar në komunistëve mobilizimin e madh të punëtorëve demonstrim. E SPD iu përgjigj duke mbajtur një counterdemonstration se ishte efektive për të treguar mbështetje për qeverinë, dhe USPD shpejt e tërhoqi mbështetjen e saj për rritje. Megjithatë komunistët të vazhdueshme për revoltë, dhe në mes të 12 dhe 28 janar 1919, forcat komuniste kishin kapi kontrollin e disa ndërtesave qeveritare në Berlin. Ebert reagoi duke i kërkuar që Ministri i Mbrojtjes Gustav Noske të marrë përgjegjësinë e besnik ushtarë për të luftuar komunistët dhe sigurimi i qeverisë. Ebert ishte zemëruar me komunistët' papajtueshmëri dhe tha se ai dëshironte që "të mësojë radikaleve të një mësim ata kurrë nuk do të harrojmë". Noske ishte në gjendje të bashkohen me grupet e më së shumti reaksionare ish-ushtarë, të njohur si Freikorps të cilët ishin të etur për të luftuar komunistët. Situata shpejt shkoi krejtësisht jashtë kontrollit kur rekrutuar Freikorps shkoi në një dhunshme inat kundër punëtorëve dhe vranë komunist udhëheqësit Karl Liebknecht dhe Rosa Luxemburg. Mizoritë nga qeveria e punësuar Freikorps kundër komuniste revolucionarët keq të njollosur reputacionin e SPD dhe për të forcuar besimin e forcave reaksionare. Në dritën e kësaj, SPD ishte në gjendje për të fituar numrin më të madh të vendeve në zgjedhjet parlamentare të mbajtur më 19 janar 1919 dhe Ebert u zgjodh Presidenti i Gjermanisë, por USPD në përgjigje të mizorive të kryera nga qeveria e punësuar Freikorps, refuzoi të mbështesë SPD qeverisë.
Në Maj të 1923, social demokratëve të bashkuar për të gjetur e tyre ndërkombëtare, të Punës dhe Socialiste Ndërkombëtare (LSI), e themeluar në Hamburg, Gjermani. LSI ka deklaruar se të gjitha simotra partitë politike do të ruajnë autonomi të marrin vendimet e tyre në lidhje me punët e brendshme të vendeve të tyre, por që çështjet ndërkombëtare do të jetë e drejtuar nga LSI. LSI adresuar çështjen e rritjes së fashizmit, duke i shpallur LSI të jetë anti-fashiste. Në përgjigje të shpërthimit të Luftës Civile spanjolle në vitin 1936 në mes të zgjedhura në mënyrë demokratike Republikane qeverisë kundrejt autoritar e krahut të djathtë Nacionalistëve, të udhëhequr nga Francisco Franco me mbështetjen e Italia Fashiste dhe Gjermania Naziste, Komiteti Ekzekutiv i LSI deklaroi jo vetëm mbështetjen e saj për spanjisht Republikës, por edhe se ajo e mbështeti qeverinë spanjolle të pasur të drejtën për të blerë armë për të luftuar Franco Nacionaliste të forcave. LSI-lidhur palëve, duke përfshirë Britanik Partia e Punës deklaruar mbështetjen e tyre për spanjolle Republikës. Megjithatë LSI ishte kritikuar në të majtë për të dështuar për të vënë veprimit në saj të anti-fashiste retorikë. majtas|parapamje|Hjalmar Branting, Kryeministrin e Suedisë, 1920, 1921-1923, 1924-1925 E rrëzimit të tregut të aksioneve të 1929, filloi një krizë ekonomike në Shtetet e Bashkuara që në nivel global përhap dhe u bë e Depresionit të Madh tejet të ndikuar hartimin e politikave ekonomike. Me rënien e standard ari dhe shfaqjen e masive e papunësisë rezultoi në shumë qeveri duke pasur parasysh nevojën për gjendjen makroekonomike ndërhyrje për të zvogëluar papunësinë, si dhe ekonomike të ndërhyrjes për të stabilizuar çmimet, një proto-Keynesianism se John Maynard Keynes veten së shpejti do publikisht tij. e Shumta shoqërore demokratike të partive të deklaruar nevojën për investime të konsiderueshme në infrastrukturën ekonomike të projekteve për t'iu përgjigjur të papunësisë, si dhe krijimin e sociale kontroll mbi paratë rrjedhin. Për më tepër, sociale, demokratike, partitë deklaruar se Depresioni i Madh demonstruar nevojën për konsiderueshme makroekonomike të planifikimit, ndërsa pro-të drejtave të pronësisë kundërshtarët staunchly kundërshtuar këtë. Megjithatë, nga përpjekjet sociale qeveritë demokratike për të arritur këtë ishin të pasuksesshme për shkak të pasues paqëndrueshmëria politike në vendet e tyre nga depresioni, Britanike Partia e Punës u bë brenda ndarë mbi politikat, ndërsa Gjermania e SPD qeveria nuk keni kohë për të zbatuar politika te tilla si Gjermania e politikës u kthye në të dhunshme trazira civile, në të cilin Nazistët u ngrit në pushtet në vitin 1933 dhe shkatrruan demokraci parlamentare.
Një zhvillim i madh për të demokracisë sociale ishte fitoret e disa sociale demokratike, parti në Vend, veçanërisht suedeze Partisë Social Demokrate (PSA) në 1920 suedeze zgjedhjeve. SAP u zgjodh një qeveri e pakicës. Ajo krijoi një Socializim Komitetit që të deklaruar mbështetje për një të përzier të ekonomisë që kombinohet më të mirë të iniciativës private me pronësi shoqërore ose kontroll, mbështetur konsiderueshme socializim "të gjitha masat e nevojshme të burimeve natyrore, ndërmarrjet industriale, institucionet e kreditit, të transportit dhe të komunikimit" rrugëve që do të jetë e bartur gradualisht të shtetit. Ajo lejohet pronësi private jashtë këtyre zonave. djathtas|parapamje|[[Mahatma Gandi|Mohandas Gandhi takim me gratë e tekstilit punëtorëve në Britani. Gandhi ishte një udhëheqje figura të Indisë anti-koloniale dhe socialdemokrate e Indian National Congress.]] Në vitin 1922 Ramsay MacDonald u kthye në udhëheqjen e Partisë Punës nga Pavarur Partia e Punës. në vitin 1924 Britanik zgjedhjeve, Partia e Punës fitoi një shumicë e vendeve dhe u zgjodh një qeveri e pakicës, por kërkohet ndihmë nga Partia Liberale të ketë shumicën në parlament. Kundërshtarët e Partisë Punës akuzuar partinë komuniste simpatinë. Kryeministri MacDonald, iu përgjigj këtyre akuzave, duke theksuar partisë angazhimin e reformiste gradualism dhe haptazi kundërshtimin radikale të krahut të tij në parti. MacDonald theksoi se Punës qeveri e pakicës së parë dhe mbi të gjitha përkushtimin ishte për të mbajtur demokratike përgjegjës i qeverisë mbi të gjitha politikat e tjera. MacDonald theksuar këtë, sepse ai e dinte se çdo përpjekje për të kaluar të mëdha socialiste legjislacioni në një qeveri e pakicës statusi do të rrezikonte qeverinë e re, sepse do të ishte i kundërshtuar dhe i bllokuar nga Konservatorët dhe Liberalët, të cilët së bashku mbajtur shumicën e vendeve. Partia e Punës u ngrit në pushtet si pasojë e Britanisë në rënie të rëndë të 1921-1922, me ekonominë fillim të shërohen, Britanike, sindikatat kërkuar që pagat e tyre do të restaurohen nga shkurtimet e morën në recesion. Sindikatat shpejt u bë thellësisht të pakënaqur me MacDonald qeverisë dhe punës trazira dhe kërcënim i grevës u ngrit në sektorin e transportit, duke përfshirë doke dhe hekurudhat. MacDonald të shikuarat situatë si një krizë, në konsultim me sindikatat paraprakisht për të paralajmëruar ata se qeveria e tij do të duhet të përdorni strikebreakers nëse situata ka vazhduar. E parashikuar përplasja mes qeverisë dhe sindikatave të ishte shmangur, megjithatë situata të tjetërsuar sindikatat nga MacDonald qeverisë. MacDonald më të diskutueshme të veprimit ka pasur Britania e njohin qeverisë së Bashkimit Sovjetik në shkurt të 1924. Britanik Konservator shtyp, duke përfshirë Daily Mail përdorur këtë për të promovuar një të kuqe të trembë, duke pretenduar se e Punës së qeverisë njohja e Bashkimit Sovjetik, vërtetoi se Punës mbajtur pro-Bolshevik simpatinë.
British Partia e Punës e humbën 1924 zgjedhore dhe një Konservator i qeverisë ishte zgjedhur. Edhe pse MacDonald përballur me sfida të shumëfishta të tij, udhëheqja e partisë, partia e stabilizuar nga 1927 si të aftë për të partive opozitare për të Konservatore e qeverisë. MacDonald lëshuar një re programi politik për partinë me titull Punës dhe Kombit (1928). Partia e Punës u kthye në qeveri, në vitin 1929, por së shpejti të përballen ekonomike katastrofë e rrëzimit të tregut të aksioneve të vitit 1929. majtas|parapamje|SPD policymaker Rudolf Hilferding, figura të mëdha në Sopade Në vitin 1920, SPD policymaker dhe Marksist Rudolf Hilferding propozuar të konsiderueshme ndryshimet politike në SPD, si dhe ndikimin social demokrate dhe socialiste teori. Hilferding ishte një ndikim Marxian socialiste si në të demokracisë sociale dhe jashtë tij, siç e tij libërth të titulluar Imperializmit ndikimin e Lenin të vetë ideja e imperializmit në 1910s. Para viteve 1920 Hilferding deklaruar se kapitalizmi kishte evoluar përtej asaj që kishte qenë i laissez-faire " kapitalizmit në atë që ai e quajti "të organizuar kapitalizmit". Organizuar kapitalizmi ishte i bazuar mbi beson dhe karteleve të kontrolluara nga institucionet financiare që nuk mund të bëni të holla brenda vendeve të tyre,' kufijve kombëtarë dhe kështu e nevojshme për të eksportuar të mbijetojnë, duke rezultuar në mbështetje të imperializmit. Hilferding përshkruar se ndërsa në fillim të kapitalizmit të promovuar veten si të qetë dhe të bazuar në tregtinë e lirë, në epokën e organizuar kapitalizmit ishte agresiv dhe tha se "në vend të njerëzimit i erdhi ideja e fuqisë dhe pushtetit të shtetit". Ai tha se kjo do të kishte pasoja të krijimit të efektshme collectivization brenda kapitalizmit dhe kishte përgatitur rrugën për socializmin.
Fillimisht Hilferding të vizionit të një socializëm zëvendësuar organizuar kapitalizmit ishte shumë Kautskyan në duke supozuar një ose/ose të perspektivës, në pritje të një përplasje katastrofike në mes të organizuar kapitalizmit me socializmin. Megjithatë, që nga 1920, Hilferding u bë një adherent për promovimin e një graduale evolucionin e kapitalizmit në socializëm. Ai më pas vlerësoi organizuar kapitalizmit për të qenë një hap në drejtim të socializmit, duke thënë: "në SPD kongresi në vitin 1927 që "të organizuar kapitalizmit" është asgjë më pak se "zëvendësimi i kapitaliste parimin e konkurrencën e lirë, duke socialiste parimin e planifikuara të prodhimit". Ai vazhdoi të thoshte se "problemi është paraqitur për brezin tonë: me ndihmën e shtetit, me ndihmën e të ndërgjegjshëm sociale drejtim, për të transformuar ekonominë e organizuar dhe udhëhequr nga kapitalistëve në një ekonomi të drejtuar nga shteti demokratik." djathtas|parapamje|Alva Myrdal, një figurë të shquar në suedisht Partia Social Demokrate në vitin 1930, dhe një pionier në zhvillimin e mirëqenies sociale të shtetit në Suedi Në vitin 1930, SPD, filloi të tranzicionit larg nga revisionist Marxism drejt liberal socializmi në fillim të viteve 1930. Pas partisë u ndalua nga Nazistët në vitin 1933, SPD kanë vepruar në mërgim, përmes Sopade. Në vitin 1934 në Sopade filloi të botojë materiale që tregohen se SPD ishte kthyer drejt liberal socializmi. Curt Geyer, i cili ishte një prominent i liberal socializmi brenda Sopade, ka deklaruar se Sopade përfaqësonte traditën e Weimar Republikës demokracia sociale, demokratike liberale socializmin, dhe deklaroi se Sopade kishte mbajtur të vërtetë të mandatit të vet tradicionale liberale parimet e kombinuar me politike realizëm të socializmit.
Luftës së ftohtë dhe Keynesianism, 1945-1979
Pas Luftës së dytë Botërore, një i ri i organizatës ndërkombëtare për të përfaqësuar demokracia sociale dhe demokratike socializmin, Socialiste Ndërkombëtare në vitin 1951. Në themelues Frankfurt DeklarataSocialiste Ndërkombëtare denoncuar dy kapitalizmit dhe Bolshevik komunizmit. Si për të komunizmit Bolshevik, Deklarata denoncuar atë në nenet 7, 8, 9, 10, duke thënë:
Rritja e Keynesianism në botën Perëndimore gjatë Luftës së Ftohtë ka ndikuar në zhvillimin e demokracisë sociale. qëndrimi nga demokracia sociale drejt kapitalizmit ndryshuar si rezultat i rritjes së Keynesianism. Kapitalizmi ishte i pranueshëm për të demokracisë sociale, vetëm nëse kapitalizmi është tipike e krizave mund të parandalohen dhe nëse masë e papunësisë mund të evitohen, Keynesianism u besohet të jetë në gjendje të sigurojë këtë. socialdemokratët erdhën për të pranuar treg për arsye të efikasitetit, dhe e miratuar Keynesianism që pritej për pajtimin e demokracisë dhe kapitalizmit. majtas|parapamje|Zoti Attlee, Kryeministrit të Mbretërisë së Bashkuar (1945-1951) Pas vitit 1945 Britanik zgjedhore, Punë e qeverisë, ishte formuar nga Klementi Attlee (më vonë e njohur si Konti Attlee). Attlee menjëherë filloi një program të madh nationalizations të ekonomisë. Nga viti 1945 e deri 1951 Punës të qeverisë shtetëzuan e Bankës së Anglisë, të aviacionit civil, kabllor dhe wireless, qymyr, të transportit, të energjisë elektrike, e gazit, hekuri dhe çeliku. Këtë politikë të mëdha nationalizations fituar clamour nga e majta fraksion brenda Partisë Punës që pa nationalizations si të arritur transformimin e Britanisë nga një kapitalist të ekonomisë socialiste. Megjithatë Punës së qeverisë nationalizations ishin staunchly dënuar nga opozita e Partisë Konservatore. E Konservatorët e mbrojti ndërmarrje private dhe të akuzuarit e Punës, qeveria synon të krijojë një Sovjetike-stilin e centralizuar socialiste shtetit. Megjithatë akuzave nga Konservatorët e nationalizations duke u frymëzuar nga Sovjetik-style planifikimi qendror, kjo nuk ishte rast, si i Punës së qeverisë tre Chancellors e Exchequer: Hugh Dalton, Stafford Crippsdhe Hugh Gaitskell, të gjithë kundër Sovjetik-style planifikimi qendror. Fillimisht ishin të fortë të drejtpërdrejtë kontrolli nga shteti në ekonomi, që tashmë është zbatuar nga qeveria Britanike gjatë Luftës së dytë Botërore, megjithatë, pas luftës, këto kontrolle gradualisht të liruar sipas Punës të qeverisë dhe të ishin përfundimisht të ndarë në faza dhe të zëvendësohet nga Keynesiane të menaxhimit të kërkesës. Në dritën e opozitës nga Konservatorët të nationalizations, të gjitha nationalizations përveç për nacionalizimin e qymyrit dhe hekurit shpejt u bë e pranuar në një konsensus kombëtar në ekonomi që zgjati deri në Taçerin epokë kur kombëtar konsensus u kthye kah mbështetjen e de-nacionalizimin dhe privatizimit. Partia E Punës e humbën 1951 zgjedhore dhe një qeveri Konzervative ishte formuar.
Ka qenë e hershme të mëdha kritikët e nacionalizimin e politikës brenda Partisë Punës në vitin 1950. British social demokratike teoricien Anthony Crosland-it në Të Ardhmen e Socializmit, (1956), thuhet se socializmi do të duhej të jetë për reformimin e kapitalizmit nga brenda. Crosland pretendoi që tradicionale socialiste, në programin e heqjes kapitalizmit në bazë të kapitalizmit në thelb duke shkaktuar immiseration, kishte qenë dhënë të vjetëruara nga fakti se pas luftës Keynesiane kapitalizmit kishte çuar në zgjerimin e affluence për të gjithë, duke përfshirë punësim të plotë dhe të një shteti social. Crosland pohoi se rritja e tilla të pasura të shoqërisë kishte rezultuar në klasën e identitetit duke u zhdukur, dhe si rrjedhojë e socializmit, në saj tradicionale e konceptimit si atëherë mbështetur nga British Partia e Punës nuk ishte më e tërhequr mbështetje. Ai pohoi se Partia e Punës ishte e lidhur në mendjen e publikut si të paturit e "një sektoriale, tradicionale, të klasës ankesë" që u përforcua nga grindjet mbi nacionalizimin. Crosland-it thuhet se në mënyrë që Partia e Punës për t'u bërë electable përsëri, ajo kishte për të drop angazhimin e saj për të shtetëzimit, dhe për të ndaluar barazimin nacionalizimin me socializmin. në Vend të kësaj, ai pohoi se një socialist program duhet të jetë në lidhje me mbështetjen e mirëqenies sociale, rishpërndarjen e pasurisë, dhe "duhur të vijë ndarëse mes publike dhe private sferat e përgjegjësisë".
Të SPD në Gjermaninë Perëndimore në vitin 1945 miratoi të ngjashme të politikës nationalizations të Britanike Punës të qeverisë. SPD udhëheqës Kurt Schumacher ka deklaruar se SPD ishte në favor të nationalizations e kryesore industriale sektorëve të ekonomisë, të tilla si: bankat dhe krediti, të sigurimit, minierat, qymyr, hekur, metal-punues, dhe të gjithë sektorët e tjerë që janë identifikuar si monopoliste apo cartelized.
India mbi bëhet shtet sovran në vitin 1947, të zgjedhur social demokrate Indian Kongresin Kombëtar të qeverisë dhe liderit të saj Jawaharlal Nehru duke u bërë Indian Kryeministrit. Nehru deklaruar "Në Evropë, ne shohim shumë vende kanë përparuar shumë në rrugën e socializmit. Unë nuk jam duke iu referuar vendet komuniste, por për ato që mund të quhet parlamentar, sociale vendet demokratike." Në pushtet, Nehru qeverisë së theksuar të shtetit të udhëhequr zhvillimin kombëtar të Indisë, ai mori frymëzim nga demokracia sociale, edhe pse India e sapo formuar të Planifikimit Komisioni gjithashtu mori frymëzim nga post-1949 Kina është e politikave bujqësore.
E ri sovran të shtetit të Izraelit zgjedhur socialiste Mapai partisë që kërkonin krijimin e një socialiste në ekonomi të bazuar në kooperativë të pronësisë mbi mjetet e prodhimit nëpërmjet kibbutz sistemit, ndërsa ajo është e refuzuar nacionalizimin e mjeteve të prodhimit. E kibbutz janë prodhuesit kooperativave që me ndihmë e qeverisë kanë lulëzuar në Izrael.
Në vitin 1959 e SPD krijuar një madhore politike të shqyrtojë me Godesberg Program në vitin 1959. E Godesberg Program eliminuar të partisë mbetur Marksist-në linjë me politikat dhe SPD u bazuar mbi freiheitlicher Sozialismus (liberal socializmi). Me miratimin e Godsberg Program, SPD braktisur Marksist determinism dhe classism dhe e zëvendësoi atë me një etike të socializmit, i bazuar në humanizëm, dhe theksoi se parti demokratike, pragmatik, dhe reformator. E më të diskutueshëm vendimin e Godesberg Program ishte deklaratën e saj duke thënë "pronësi Private të mjeteve të prodhimit mund të kërkojë mbrojtje nga shoqëria për aq kohë sa ajo nuk e pengon vendosjen e drejtësisë sociale". Kjo politikë do të thoshte miratimin e Keynesiane menaxhimit ekonomik, i mirëqenies sociale, dhe në një shkallë të planifikimit ekonomik, dhe një braktisjen e konceptimit klasik e socializmin si përfshin zëvendësimin e sistemit ekonomik kapitalist. Ai ka deklaruar se SPD "nuk konsiderohet më nacionalizimin e mëdha parimin e ekonomisë socialiste, por vetëm një nga disa (dhe vetëm atëherë e fundit) do të thotë të kontrollit ekonomik e përqendrimit të pushtetit të veprimtaritë kyçe", ndërsa gjithashtu duke i futur SPD të një ekonomike qëndrimi për të promovuar "sa më shumë konkurrencë si është e mundur, sa më shumë që planifikimi sa është e nevojshme". Ky vendim për të braktisur këtë tradicionale të politikës zemëruar shumë në SPD që kishin mbështetur atë. majtas|parapamje|[[Willy Brandt, Kancelari i Gjermaninë Perëndimore, 1969-1974]] Me këto ndryshime, SPD miratoi dy shtylla kryesore e çfarë do të bëhet moderne social demokratike program: të bëhet parti e një populli të partisë më tepër se një parti vetëm përfaqësimin e klasës punëtore, dhe braktisja e mbetur Marksist politikat që synojnë shkatërrimin e kapitalizmit dhe zëvendësimin e tyre me politikat që synojnë reformimin e kapitalizmit. E Godesberg Programin e divorcuar, të kuptuarit e saj të socializmit nga Marxism, duke deklaruar se demokratike të socializmit në Evropë ishte "rrënjosur në të Krishterë etikës, humanizmin dhe filozofinë klasike". E Godesberg Programi ka qenë i parë si përfshirjes përfundimtare të mbizotërimit të reformiste agjendën e Bernstein mbi ortodokse Marksist agjendën e Kautsky.
E Godesberg Program qenë një i madh rishikimi i SPD-së politikave dhe fituar vëmendjen nga përtej Gjermanisë. Në kohën e miratimit të tij, në vendet fqinje të Francës në qëndrimin e francës Seksionin e Punëtorëve Ndërkombëtare (SFIO) ishte e ndarë në Godesberg Program, ndërsa francezët e Pavarur kryetari i Partisë Socialiste (PSA) dënoi Godesberg Program si "pra, dorëheqja e Socializmit", dhe oportunist reagim të SPD-së zgjedhor mposht.
Përgjigje të neoliberalism, epokën bashkëkohore, 1979 të pranishëm
Kriza ekonomike në botën Perëndimore gjatë në mes të fund të viteve 1970, ka rezultuar në rritje të neoliberalism dhe politikanët e zgjedhur në neoliberal platforma të tilla si Kryeministri i britanisë së madhe Margaret Taçerin dhe Presidenti amerikan Ronald Regan. Rritja e mbështetjes për neoliberalism ngritur pyetje mbi politik qëndrueshmërinë e demokracisë sociale, të tilla si sociolog Ralf Dahrendorf parashikuar "fundi i social demokrate e shekullit". parapamje|[[Indira Gandhi, Kryeministri i Indisë, 1966-1977, 1980-1984]] Në vitin 1985, një marrëveshje është bërë në mes të disa sociale demokratike, partitë e bllokut Perëndimor vendet e Belgjikë, Danimarkë, Holandë; me komuniste partitë e Bllokut Lindor vendet e Bullgarinë, Gjermaninë Lindore, Hungari; të ketë diskutimeve shumëpalëshe për tregtinë, çarmatimin bërthamor dhe çështjet e tjera.
Në vitin 1989, Socialiste Ndërkombëtare miratoi të pranishëm Deklarata e Parimeve. Deklarata e Parimeve të adresuar çështjet lidhur me të "ndërkombëtarizimit të ekonomisë". Deklarata e Parimeve të përcaktuara interpretimi i saj nga natyra e socializmit. Ajo deklaroi që socialiste vlerat dhe vizionin përfshijnë "paqësore dhe demokratike botërore të shoqërisë kombinimi i lirisë, drejtësisë dhe solidaritetit". Ajo përcaktohen të drejtat dhe liritë e njeriut të mbështetur, duke deklaruar: "Socialistëve të mbrojtur të drejtën e patjetërsueshme për jetën dhe sigurinë fizike, të lirisë së besimit dhe të shprehjes së lirë të mendimit, për lirinë e asocimit dhe mbrojtjen nga tortura dhe degradimi. Socialistët janë të angazhuar për të arritur lirinë nga uria dhe të duan, të vërteta të sigurisë sociale dhe e drejta për të punuar." Megjithatë ajo sqaruar gjithashtu se ai nuk ka promovuar ndonjë të fiksuara dhe të përhershme përkufizim për socializmin, duke deklaruar: "Socialistët nuk pretendojnë të kenë plan për disa përfundimtar dhe fikse të shoqërisë të cilat nuk mund të ketë ndryshuar, reformuar ose i zhvilluar më tej. Në një lëvizje për të kryer demokratike vetëvendosje nuk do të jetë gjithmonë hapësirë për kreativitet që çdo popull dhe çdo brez duhet të vendosni e qëllimeve të veta."
1989 Socialiste kongresit Ndërkombëtar ishte politikisht e rëndësishme që anëtarët e Partisë Komuniste të Bashkimit Sovjetik gjatë reformiste udhëheqjen e Mikhail Gorbachev, mori pjesë në kongresin. SI është e re Deklaratën e Parimeve të braktisur deklaratat e mëparshme të bëra në Frankfurt Deklarata të vitit 1951 kundër Sovjetik stilin e komunizmit. Pas kongresit Sovjetik shtetit gazetës Pravda vuri në dukje se në sajë të dialogut mes bashkimit Sovjetik, Partisë Komuniste dhe SI që nga viti 1979 se "pozicionet e CPSU dhe Socialiste Ndërkombëtare për çarmatimin bërthamor çështje sot praktikisht të përputhen". majtas|parapamje|Yitzhak Rabin, Kryeministri i Izraelit dhe Lider i Izraelite të Punës së Partisë, shtrëngimi i duarve me [[Jaser Arafat|Yasser Arafat, Kryetar i Organizatës Çlirimtare Palestineze dhe themelues i Fatah, në sy të Presidentit amerikan Bill Clinton, pasi ka nënshkruar Marrëveshjeve të Oslos në vitin 1993]] Shembja e Marksist–Leninist regjimet në Evropën Lindore pas përfundimit të Luftës së Ftohtë, si dhe krijimin e demokracisë shumëpartiake në shumë nga këto vende, ka rezultuar në krijimin e shumta sociale demokratike palëve. Edhe pse shumë nga këto parti nuk arrijnë fillestare zgjedhor sukses, ata u bënë një pjesë e rëndësishme e strukturës politike të Evropës Lindore. Në Evropën Perëndimore, të shquar Italian të Partisë Komuniste transformuar vetë në post-komuniste, Partisë Demokratike të Majtë, në vitin 1991.
Një shumë e diskutueshme të zhvillimit të demokracisë sociale që kanë ndodhur në vitet e 1990-ta, me zhvillimin e Tretë Mënyrë politika sociale dhe demokratike e pasuesve të tij. Social demokrate variant i Tretë Mënyrë ka qenë e përkrahur nga mbështetësit e saj, si një alternativë për të dy kapitalizmit dhe atë që e konsideron si format tradicionale të socializmit—duke përfshirë socializmin Marksist dhe shtetit socializmin—cila Mënyrë e Treta social demokratëve të refuzuar. Zyrtarisht avokatët etike socializmin, reformism, dhe gradualism, e cila përfshin mbrojtje të humanized versionin e kapitalizmit, një përzier të ekonomisë, të pluralizmit politik dhe demokracisë liberale. krahut të Majtë kundërshtarët e Tretë Mënyrë demokracia sociale pohojnë se ai nuk është një formë e socializmit, dhe kërkesës që ai përfaqëson, socialdemokratët, të cilët iu përgjigjën të Drejtë të Re, duke pranuar kapitalizmit. Mënyra E Tretë ka qenë e kritikuar fort brenda sociale të lëvizjes demokratike. Mbështetësit e Tretë në Rrugën e idealeve të argumentojnë se ata përfaqësojnë thjesht një të nevojshme ose pragmatike adaptim i demokracisë sociale realitetit të botës moderne, duke vënë në dukje se sociale tradicionale të demokracisë lulëzoi gjatë mbizotëruese ndërkombëtare klimë të post-luftës Bretton Woods konsensus, e cila u shemb në vitet 1970.
Pali Cammack ka dënuar Mënyra e Tretë si konceptuar nga Zoti Giddens si një të plotë sulm mbi bazat e demokracisë sociale dhe socializmin, në të cilën Giddens ka kërkuar për të zëvendësuar ato me të kapitalizmit. Cammack pretendon se Giddens i kushton shumë energji në kritikuar konvencionale demokracia sociale dhe konvencionale të socializmit—të tilla si Giddens pretendojnë se konvencionale socializmin ka "vdekur", sepse Marksi është vizion i ri ekonomia me pasuri të përhapur në një mënyrë të barabartë nuk është e mundur—, ndërsa në të njëjtën kohë duke e bërë asnjë kritikë të kapitalizmit. Si e tillë, Cammack dënon Giddens tij dhe Rruga e Tretë për të qenë anti-social-demokratike, anti-socialiste, dhe pro-kapitaliste që Giddens disguises në retorikë për të bërë tërheqës brenda demokracisë sociale.
British politike teoricien Robert Corfe që ishte në të kaluarën social demokratike propozuesit të re të socializmit, pa klasa-bazuar në paragjykime, ka kritikuar të dy Marksist classists dhe Rruga e Tretë ithtarët brenda Partisë Punës. Corfe ka denoncuar Mënyra e Tretë si zhvilluar nga Giddens për "intelektuale zbrazëti dhe ideologjike e varfërisë". Corfe ka despondently vërejtur dhe ranë dakord me ish afatgjatë Britanik Partia e Punës DEPUTET Alice Mahons'deklaratë në të cilën ajo tha: "e Punës është parti e bankave, nuk punëtorëve. Partia e ka humbur shpirtin e saj, dhe atë e ka zëvendësuar atë është e ashpër, stil Amerikan politika." Corfe pretendon se dështimi për të zhvilluar një të ri të socializmit, ka rezultuar në atë që ai e konsideron "vdekja e një socializmi" që la sociale të kapitalizmit si e vetmja alternative të realizueshme. parapamje|Oskar Lafontaine, bashkë-themeluesi i Gjermanisë, parti politike E Majtë. Lafontaine kishte qenë kryetar i SPD, por dha dorëheqjen dhe të lënë të partisë nga opozita të SPD-së në miratimin e Tretë Mënyrë pozicione. Ish-kryetari i SPD Oskar Lafontaine dënuar pastaj-SPD udhëheqës dhe Kancelari gjerman Gerhard Schröder e tij e Tretë në Rrugën e politikave, duke thënë se SPD nën Schröder e ka miratuar "një ndryshim rrënjësor të drejtimit drejt një politikë të neoliberalism". Pas duke dhënë dorëheqjen nga SPD, Lafontaine bashkë-themeluar Të Majtë në vitin 2007. E Majtë u themelua nga një bashkim i Partisë Demokratike të Socializmit (PDS) dhe të Punës dhe Drejtësisë Sociale – Zgjedhore Alternative (WASG), ajo e një fraksioni nga SPD. Në të Majtë ka qenë e diskutueshme për shkak se si një pasardhës të drejtpërdrejtë të PDS, ajo është gjithashtu një pasardhës të drejtpërdrejtë të ish - Gjermanisë Lindore s'pushtet Marksist–Leninist Socialiste, Partia për bashkim (SED) që transformohet në PDS pas përfundimit të Luftës së Ftohtë. Megjithatë PDS nuk ka vazhduar të SED-së politikave, ashtu si e PDS miratuar politikat për të apeluar tek demokratike të socialistëve, e gjelbra, feminists, dhe pacifists. Lafontaine, tha në një intervistë se ai mbështet llojin e demokracisë sociale ndjekur nga Willy Brandt, por pohon se krijimi i Majtë ishte e nevojshme sepse "ish-socialiste dhe social demokrate partitë" e kishte pranuar në mënyrë efektive neoliberalism. E Majtë u rrit në forcën dhe në 2009 gjermane zgjedhjeve parlamentare fituar 11 për qind të votave, ndërsa SPD fituar 23 për qind të votave.