cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Toskët
Territori
Tosk mund t'i referohet popullsisë shqiptare toskishtfolëse të Shqipërisë së Jugut dhe nëngrupet e brendshme përfshijnë Myzeqarët e Myzeqesë. Labët e Labërisë dhe çamët e Çamërisë janë nëngrupe të veçanta të shqipes jugore që nganjëherë përfshihen edhe në kategorinë e toskëve për shkak të ngjashmërive etnokulturore dhe dialektore. Arvanitët e Greqisë dhe arbëreshët e Italisë janë kryesisht pasardhës të kolonëve toskëfolës, ashtu si edhe banorët origjinalë të fshatit Mandrica të Bullgarisë. Vetë emri Toskëria përdoret shpesh për të emërtuar pjesë të tëra toskërishtfolëse të Shqipërisë, në ndryshim nga Gegëria veriore.
Toskët në Shqipëri jetojnë treguesisht në jug të lumit Shkumbin. Kjo trevë njihet gjerësisht nga shqiptarët si Toskëri dhe nga të huajt si Toskeria. Termi turk osman, i përdorur gjatë kohës kur Shqipëria përfshihej në perandori, ishte Toskalık që do të thotë tokë e toskëve. Gjatë periudhës së vonë osmane, përveç termit Arnavudluk (Shqipëri) që përdorej për viset shqiptare, emërtimi Toskalık përdorej edhe në dokumente nga osmanët. Në vitet 1880, shqiptarët e përkufizuan rajonin më të gjerë të Toskalık (Toskland) si njësitë administrative osmane të sanxhakut Ergiri (Gjirokastër), Preveza, Berat dhe Janina, pjesë e vilajetit të Janinës (provincë) me Görice (Korçë), Manastir (Bitola) dhe sanxhakët e Elbasanit të vilajetit të Manastirit. Zona më e gjerë e Toskalik ishte e ndarë në tre rajone të veçanta. I pari ishte Toskalık, i dyti Laplık (Labëria) që përbëhet nga zonat Delvine (Delvinë), Avlonja (Vlorë), Tepdelen (Tepelenë), Kurules (Kurvelesh) dhe Ergiri (Gjirokastër). Camlık i tretë (Çamëria) përfshinte zonat e Margalic (Margariti), Aydonat (Paramithi) dhe Filat (Filiates).
Gjuha
parapamje|250px|Një hartë që tregon folësit toskërisht në ngjyrë të kuqe të ndezur Toskët flasin toskërishten, një nga dy dialektet kryesore të shqipes.
Në periudhën e vonë osmane, shtresat e larta dhe të mesme të shoqërisë toske, përveçse flisnin shqip, dinin greqisht dhe pak turqishten osmane. Meqenëse kulturat shqiptare dhe greke dominonin në vilajetin e Janinës, në shtëpi ata flisnin shqip, në shkollë greqisht dhe jashtë përdornin shqip ose greqisht dhe shumë më pak në turqishten osmane për shkak të numrit të vogël të zyrtarëve qeveritarë në zonë. Fshatarët shqiptarë të fshatit flisnin kryesisht gjuhën shqipe si gjuhë amtare, veçanërisht nëse ishin myslimanë. Duke qenë se shqiptarët ishin të punësuar në të gjitha nivelet e qeverisjes në vilajetin e Janinës, popullsia vendase që kishte njohuri në gjuhën shqipe mund ta fliste atë gjatë ndërveprimeve të tyre me autoritetet osmane. Me kalimin e kohës fjalët greke janë përfshirë edhe në fjalorin e dialektit toskë. Shqiptarët gegë dhe toskë janë në gjendje të kuptojnë njëri-tjetrin.
Brenda një Shqipërie të pavarur, regjimi komunist shqiptar e bazoi gjuhën standarde shqipe kryesisht në toskërishten. Kjo praktikë është kritikuar, veçanërisht nga Arshi Pipa, i cili pretendonte se ky vendim e privoi gjuhën shqipe nga pasuria e saj në kurriz të gegëve, dhe e quajti gjuhën letrare shqipe si një “monstruozitet” të prodhuar nga udhëheqja komuniste toske e cila pushtoi ushtarakisht Shqipërinë antikomuniste të veriut dhe u imponoi gegëve dialektin e tyre toskërisht. Edhe pse shkrimtarët shqiptarë në ish-Jugosllavi ishin pothuajse të gjithë gegë, ata zgjodhën të shkruanin në toskërisht për arsye politike. Ky ndryshim i gjuhës letrare ka pasoja të rëndësishme politike dhe kulturore, sepse gjuha është kriteri kryesor për vetëidentifikimin e shqiptarëve. Me gjithë përpjekjet për njësimin e gjuhës shqipe në disa raste gegët nga viset e thella veriore nuk mund të bisedojnë me toskët nga jugu i mëtejshëm.
Feja
Fillimisht popullsia e Shqipërisë ishte e krishterë ortodokse, por në mesin e shekullit të 13-të gegët u konvertuan në katolicizëm. Megjithëse shumë toskë mbetën të krishterë ortodoksë, ndjenja e ndarjes së fortë midis shqiptarëve katolikë dhe shqiptarëve ortodoksë nuk u zhvillua deri në mesin e shekullit të 18-të. Shumica e toskëve janë ose të krishterë ortodoksë ose bektashi në sfond. Ortodoksët janë më mbizotërues në rajonet rreth Gjirokastrës, rreth Leskovikut dhe në rajonin e Myzeqesë (që përfshin zonat rreth Fierit, Kuçovës dhe Lushnjës) dhe në rajonin e Dangëllisë (rreth Përmetit) ndërsa bektashinjtë dhe janë më të përqendruar rreth Vlorës, Tepelenë, Mallakastër, Pogradec dhe në Skrapar, Ersekë dhe Gramsh. Sekte të tjera të Islamit janë të pranishme gjithashtu, me sunitë të pranishëm kryesisht në qytete dhe në rajonet e largëta lindore (veçanërisht në Maqedoni dhe Devoll) ndërsa ka edhe Halveti në Berat. Megjithatë, pothuajse në të gjitha këto zona, të krishterët, bektashinjtë dhe nganjëherë sekte të tjera të myslimanëve jetojnë krah për krah. Të krishterët dhe myslimanët historikisht (rreth kohës së rënies së Perandorisë Osmane) ishin të shpërndarë pothuajse në mënyrë të barabartë në rrethin e Korçës dhe në zonën brenda dhe përreth qyteteve të Beratit dhe Lushnjës.
Lista e stripave
Kjo është lista e stripave, rënditur sipas botuesit.
Kantoni Perpignan-1
Kantoni Perpignan-1 (frëngjisht: Canton de Perpignan-1) është një kanton në departamentin Pyrénées-Orientales, rajonin Languedoc-Roussillon në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Perpignan. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 13577 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Perpignan-1 aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
Woensdrecht
Woensdrecht është një qytet dhe komunë në provincën Brabanta Veriore në Holandë me sipërfaqe 91.99 km² dhe popullsi 21662 banorë. Hoogerheide është kryeqendra e komunës.
Kamçisht
Kamçishti është një fshat në komunën Qesarat në rrethin e Tepelenës të Shqipërisë.
Kontea Hastings
Kontea Hastings është një konte (county) në provincën Ontario, në Kanada. Kontea ka një sipërfaqe 5977 km² dhe popullsi 130474 banorë.
Kantoni Verneuil-sur-Avre
Kantoni Verneuil-sur-Avre (frëngjisht: Canton de Verneuil-sur-Avre) është një kanton në departamentin Eure, rajonin Haute-Normandie në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Verneuil-sur-Avre. Ka sipërfaqe 169.27km2 dhe popullsi 11525 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Verneuil-sur-Avre aktualisht përbëhet nga 14 komuna.
Capra
parapamje|Dhitë e racës shqiptare Capra është një gjini e dhisë, në përbërje të së cilës hyjnë deri në nëntë lloje, duke përfshirë edhe dhi të egra, markhor, dhe disa lloje të njohura si ibeksi. Dhia shtëpiake (Capra aegagrus hircus) është një lloj i zbutur i dhive të egër (Capra aegagrus). Dëshmitë lidhur me zbutjen e dhive datojnë para më shumë se 8,500 vjetësh.
Karakteristikat
Dhitë e egra janë kafshë të habitateve malore. Ato janë shumë të shkathëta dhe të guximshme, të afta për t'u ngjitur lartë në shkëmbinjë të zhveshur dhe të mbijetojnë në bimësi të rrallë. Dhitë mund të dallohen nga delja (Ovis), që përfshin delet, me gjëndrat aromatike afër këmbëve, në ijë, dhe para syve, mungesa e gjëndrave të tjera të fytyrës, nga prania mjekrrës te cjapët (meshkujtë e dhisë), si dhe nga qimet e thyera në gjunjët e kraharorit.
djathtas|parapamje|Cjapi Nubian ibex
Llojet dhe nënllojet
parapamje|Dhia e egër në malet shkëmbore djathtas|parapamje|250x250px|Dhitë në natyrë
Lufi
Lufi është një fshat në komunën Qerret në rrethin e Pukës të Shqipërisë.
Stanova
Stanovë (greqisht: Μανδρότοπος/Mandrótopos) është fshat në qarkun i Çamërisë, Greqi. Përpara vitit 1927, fshati është njohur me emrin e vjetër në formën greke Στάνοβον/Stánovon.
Gjeografia
Nga veriu Stanova kufizohet me Kardhiqin, nga verilindja me Spatharatin, nga jugu me Trikopallkun e Potamenë dhe nga perëndimi me Margëlliçin.
Toponimet të fshatit Stanovë:(Kjo nuk është një listë e plotë të toponimeve për këtë fshat. Për më shumë informacion, shih shënimin më poshtë)
Demografia
Familjet në fshatin Stanovë:
Baba (Nash Baba), Duka (Nidho apo Leonidha Duka, fis vllah) Foto, Spiro, Shella (Nash Shella), Tasha (Jonulla Tasha), Tashe (Marko Tashe), Zuka (Ilia Zuka).
Pavdekësia
parapamje|Shatërvani i Jetës së Përjetshme në Cleveland, Ohio përshkruhet si simbol i "Njeriu që ngrihet mbi vdekjen, duke arritur lart te Zoti dhe drejt Paqes". Pavdekësia (gr. athanasia; lat. Immortalitas), jeta e amshuar, apo përjetësia, është koncepti i mbijetesës trupërisht apo shpirtërisht në pafundësi, apo një kohëzgjatje të papërcaktuar, pa përballuar vdekjen, apo duke e mposhtur atë. Çfarë forme do të kishte një jetë njerëzore pa fund apo pafundësisht e gjatë, apo nëse do të ishte në të vërtetë e mundëshme, ka qënë argument, për qindra e mijëra vjet, si edhe një fushë e gjerë hamendësimesh, debatesh e përfytyrimesh.
Gjatë historisë njerëzore shumë njerëz kanë provuar dhe shprehur dëshirën për të jetuar përgjithmonë.
Llojet e pavdekësisë
Pavdekësia mund të ndahet në dy lloje kryesore: trupore dhe shpirtërore. Pavdekësia trupore është qënësia pa fund e mendjes duke u nisur nga një burim fizik, si truri apo kompjuteri. Pavdekësia shpirtërore është qënësia pa mbarim e një individi pas vdekjes trupore në cilësinë e shpirtit.
Pavdekësia në biologji
Projekt SENS
Aubrey de Grey, në vitin 2005 ai iu përkushtua një plani të hollsishëm të quajtur Strategies for Engineered Negligible Senescence (Strategjitë për Plakje të Papërfillshme Inxhenierike) (SENS) qëllimi i të cilit është të parandalojë keqësimet trupore të njohura në lidhje me plakjen.
UFO
thumb|250px|Një UFO mbi Meersburg, [[Gjermania|Gjermani.]] UFO është akronim për Unidentified Flying Object, që në shqip do të thotë Objekt Fluturues i Paindentifikuar (OFP). Termi UFO përfshin çdo objekt fluturues të cilin shkencëtarët nuk kanë arritur ta indentifikojnë. Në shumë raste është bërë fjalë vetëm për dukuri siç janë: rënia e yjeve, kometat, ose dukuri të tjera natyrore, sinjalet e të cilave janë kapur keq nga satelitët për t'u quajtur më pas UFO.
Me UFO përfshijmë çdo objekt ose krijesë të çuditshme fluturuese por që siç e shpjeguam më sipër termi përfshin pamundësinë për ti indentifikuar dhe jo për ti përjashtuar nga fakti që mund të jenë edhe diçka tokësore. Fjalët UFO dhe jashtëtokësorë nuk janë i njejti koncept. USO (Underwater Submerged Objects). Disiplina e studimit të tyre quhet ufologji dhe cilësohet si pseudoshkencë.
Shumë fotografi ose vëzhgime, të cilësuara si UFO, janë marrë nga njerëz të ndryshëm por edhe nga satelitët ushtarake. Materialet janë video, fotografi por edhe dëshmi mbi rrëmbime të mundshme. Nuk ka ndeshur rrallë që në mes tyre të ketë pasur edhe falso. Në dhjetor të 2005, një video e çuditshme e regjistruar nga ufologu amator, Pietro Bibolini u publikua në internet nga burime anonime (të panjohura), dhe hapi serish debatin mbi UFO-t. Për shume njerez keto filmime ishin prova të pamohueshme të ekzistencës së UFO-ve.
Historia
Ufologjia moderne lindi më 24 Qershor 1947, kur Kenneth Arnold, një pasanik amerikan, pohoi se kishte parë nga avioni i tij privat, 9 objekte të paidentifikuara, të ngjashme me disqet fluturuese, që fluturonin në afersi të malit Rainer, në shtetin e Washingtonit. Kjo dëshmi përqendroi vëmendjen e opinionit publik botëror mbi dukurinë UFO, duke i dhënë jetë studimit e më pas pseudoshkencës së njohur si ufologji.
Që nga fillimi i Luftës së Dytë Botërore, ka pasur shumë dëshmi nga pilotë të cilët pohojnë se gjatë fluturimeve kanë hasur në prani të çuditshme ose janë shoqëruar në fluturim nga objekte të panjohur të shndritshëm. Këto u quajten Foo fighters nga vetë pilotët, të cilët thonin se keto objekte manovronin aq shpejt dhe me një shpejtësi aq të madhe saqë vinin seriozisht në diksutim ligjet e fizikës në atë kohë.
Sipas disa ufologëve italian, rasti i parë i dokumentuar daton 11 Prill 1933 në Milano. Menjëherë Mussolini reagoi me krijimin e Kabinetit RS-33. Disa dokumenta të asaj epoke, aktualisht nën pronësinë e Qendrës Ufologjike Kombëtare, faktojnë se një UFO është përplasur në afërsi të Milanos.
Më 7 Janar 1948, rreth ores 14.00 në Madisonville (Teksas) shumë njerëz panë një objekt të çuditshëm me drita të kuqe që qëndronte pezull në ajër. Ky objekt u ndoq nga një skuadrilje avionësh të cilët nuk munden ta godisnin pasi ai u ngjit në lartësi të madhe. Piloti që u shkoi më afër ishte Thomas Mantell i cili gjatë komunikimit me radio dha përmasat e objektit. Sipas versionit zyrtar, oficeri mbeti viktimë për mungesë oksigjeni. I njejti burim konfirmoi se Mantell kishte pasur haluciancione sepse objekti qe ai kishte hasur ishte një balon metereologjik i marinës Sky Hook.
Një vend shumë i famshëm në këtë fushë është edhe “Area 51” (Zona51) një territor ushtarak mbi të cilin është i ndaluar fluturimi. Pikërisht në laboratorët e zonës në fjalë thuhet se ka dokumenete me tepër vlera mbi ekzistencën e UFO-ve. Ka dhe nga ata njerëz të cilët kanë arritur deri aty sa të thonë se kjo bazë ka studiuar vazhdmisht trupa qiellor dhe se është i vetmi vend ku gjendet kufoma e një jashtëtokësori.
Për shumë skeptikë UFO-t nuk ekzistojnë dhe çdo dukuri e mbiquajtur e jashtezakonshme nuk është gjë tjetër vetëm eksperimenti i rradhës i shërbimeve ushtarake amerikane, si për shembull avionet Stealth të cilët karakterizohen nga forma të pazakonta. Qeveria amerikane ka pasur gjithnjë një prirje për të mos dhënë informacione mbi këtë dukuri duke arritur deri aty sa të mos e përfshijë zonën 51 dhe shumë territore të ngjashme nëpër hartat gjeografike.
Kohët e fundit studiues të këtij fenomeni kanë krijuar një emër të ri që është UAP (Unidentified Aereal Phenomena) në shqip Dukuri Ajrore e Paidnetifikuar. Ky përkufizim i ri ka ardhur si pasojë e BOL (Ball of light), në shqip Sferë Drite që shpesh herë kanë ngatërruar studiuesit ndërkohë që bëhej fjalë për dukuri krejtësisht të shpjegueshme.vrk m zemra
Rrëmbime
Sipas një versioni të ndryshuar të klasifikimit të bërë nga astronomi Josef Allen Hynek, rastet e rrëmbimeve përkufizohen dhe si takime në afersi të tipit të IV. Ky klasifikim është bërë pasi ka pasur shumë raste kur njerëzit kanë deklaruar se janë rrëmbyer nga krijesa të çuditshme për qëllime studimi apo analizash. Këto deshmi janë konsideruar si të rreme pasiqë asnjëherë nuk janë shoqëruar me prova konkrete, megjithëse disa nga të rrëmbyerit janë paraqitur me vraga të cilat nuk i kishin pasur kurrë më parë.
Mustafë
është një fshat në komunën Arras në rrethin e Dibrës.
Kampionati Botëror i Futbollit 2010
Kampionati Botëror i Futbollit 2010 është mbajtur në Afrikë të Jugut, ku marrin pjesë 32 shtete të cilat si gjithmonë njëher u janë nënshtruar një faze kualifikuese. Kampionati zgjat një muaj (11 qershor-11 korrik), ku do të zhvillohen gjithsej 64 ndeshje. Tema kryesore ka qenë nese Afrika e Jugut mundet ta organizoj kete Kampionat (me shume per qeshtje sigurie), pasi dihet qe është shteti i parë Afrikan që organizon një garë të tillë. Afrika e Jugut në fazen e fundit te perzgjedhjes, se kush ku do te mbahet kampionati boteror ajo mori 12 vota duke i lërë prapa 2 shtete tjera Afrikane. Ndeshjet do te zhvillohen ne 10-të stadiume te Afrikes se Jugut, prej tyre kryesori është SOCCER CITY STADIUM i cili gjendet ne kryeqytetin e Afrikes se Jugut Johannesbourg, ne te cilin do te mbahet edhe Finalja e madhe e 11 korrikut.
Grupi A
thumb|Republika Jugafrikane – Meksika
Grupi C
thumb|Anglia – Algjeria
Grupi D
thumb|Serbia – Gana
Grupi E
thumb|200px|Holanda – Danimarka
Grupi G
thumb|Portugalia 	– 	Koreja e Veriut
Vështrim i Përgjithshëm
¹ = me shtesë
² = me penallti
Tetëshe (1/8 finale)
¹ = me shtesë
² = me penallti
Ekipi i Ëndërrave
Për herë të parë FIFA nuk nxorri një Ekip All-Star, por publikoi "Ekipin e Ëndërrave" (Dream Team) që u zgjodh me votime online nga publiku. Njerëzit u ftuan që të zgjidhin lojtarët në formacionin 4–4–2 dhe trajnerin më të mirë; votimi ishte i hapur deri në orën 23:59 të datës 11 korrik 2010.
Gjashtë nga njëmbëdhjetë lojtarët e zgjedhur ishin të ekipit spanjoll, ashtu siç ishte edhe trajneri. Pjesa tjetër e ekipit përbëhej nga dy lojtar të Gjermanisë, dhe një nga Brazili, Holanda dhe Uruguaji.
Bardhaj (Buz)
Bardhaji është një fshat në komunën Buz në rrethin e Tepelenës të Shqipërisë.
The WB
The WB (zyrtare The WB Television Network) ishte një rrjet televizioni amerikane, e cila te koncerni medial Time Warner takoi. The WB filoi transmetimin më 11 janar 1995 si Joint-Venture mes Warner Bros. Entertainment dhe Tribune Broadcasting. Transmetimi i fundit ishte më 17 shtator 2006; Pasardhësi është "The CW", që nga shkrirja të WB-Networks me United Paramount Network (UPN) ka dalë.
Dushi (Pukë)
Dushi është një fshat në komunën Qerret në rrethin e Pukës të Shqipërisë.
Malesia Hackers Group
Malesia Hackers Group është një grupim i lire i njerëzve me qëllime të njeta në fushën e përparimit elektronik.
Ky grupim mbahet sot për sot si një nder forumet më të forta për hacking, si dhe një nder hackerat me te forte shqiptar siç janë KhG (Kosova Hackers Group).
Historia
Nga ky grupim kane qene të burgosur 3 individë me rastin se kanë pas hackuar
Këta kanë hackuar jo vetëm web-e malazeze por edhe disa srbe.
Hundredth
Hundredth është një grup muzikor nga Myrtle Beach në South Carolina të ShBA. Deri tani, grupi publikoi dytë albume dhe dytë EPs të cilat nganjëherë kanë qenë të përfaqësuar në toplista. Grupi përbëhet nga Chadwick Johnson (Këngëtar), John Paul Gressman (E-bas), Andrew Minervini (Kitara), Blake Hardman (Kitara) dhe Matt Koontz (Drums).
Kontea Lambton
Kontea Hastings është një konte (county) në provincën Ontario, në Kanada. Kontea ka një sipërfaqe 3001.7 km² dhe popullsi 128204 banorë.
Buzi
Buzi është një fshat në komunën Buz në rrethin e Tepelenës të Shqipërisë.
Clas Livijn
parapamje|Clas Livijn Clas Livijn (1781–1844), jurist dhe shkrimtar suedez. Si këshilltar për drejtësi luftarake i oborrit mbretëror gysh nga 1827 dhe drejtor i përgjithshëm në kryesinë për burgim gysh nga 1835 ishte Livijn pasur me ide dhe miqësor për reforma të thella. Ai ishte krahas miku i afërm Lorenzo Hammarsköld një nga themeluesi i Vitterhetens vänner/ "Dashamirës i letërsisë artistike" dhe bashkëpunëtor i Polyfem si edhe në satirën Markalls sömnlösa nätter/ "Nata pagjumë i Markallit" (1820–21). Si shkrimtar i letërsisë artistike Livijn provoi shumë zhanra por shumë nga punimët të tij mbetën fragmente. Kryevepra i Livijnit është Spader Dame: En Berättelse i Bref, funne på Danwiken/ "mbretëresha (në maç)" (1824), një tregim patetike i dashurisë, çmendurisë dhe i shkatërrimit, analizuar me ironi romantike. Një roman gati i përfunduar me kritikë shoqërore, Riddar S:t Jöran/Kalorësi Shën Gjergj, u botua së pari 1993.
Dalaku
Dalaku është një vendbanim në Komunën e Vushtrrisë, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Lugmir.
Woerden
Woerden është një qytet dhe komunë në provincën Utrecht në Holandë me sipërfaqe 92.89 km² dhe popullsi 49869 banorë. Woerden është kryeqendra e komunës.
Curila
Curilë (greqisht: Καλλιθέα/Kallithéa) është fshat në qarkun i Çamërisë, Greqi. Përpara vitit 1955, fshati është njohur me emrin e vjetër në formën greke Τσουρίλλα/Tsourílla. Në vitin 1957, emri i vendbanimit ishte ndryshuar prej Αμυγδαλέα/Amigdhaléa më emrin greke të tjerë si Καλλιθέα/Kallithéa.
Racionalizmi (arkitekturë)
Në të kundërt, Racionalizmi i shekullit të njëzet erdhi si rezultat jo aq shumë i një pune teorike të unifikuar, sesa nga një besim që shumica e problemeve që hasen në botën tonë mund të zgjidhen nga racionaliteti. Në këtë drejtim ajo përfaqësonte një reagim ndaj historicizmit në filozofi dhe stileve Art Nouveau dhe Ekspresionizmi t në arkitekturë.
Racionalizmi Italian
330px|parapamje|left|[[UPT|Korpusi i Universitetit Politeknik, ndërtuar në stil Racionalist]] Arkitektura Racionaliste (it: Architettura razionale) lulëzoi në Itali nga vitet 1920 deri në vitet 1940. Në vitin 1926, një grup arkitektësh të rinj – Sebastiano Larco, Guido Frette, Karlo Enrico Rava, Adalberto Libera, Luigi Figini, Gino Pollini, dhe Giuseppe Terragni – themeluan të ashtuquajturin Gruppo 7, duke botuar Manifestin e tyre në revistën Rassegna Italiana. Në thelb të idealit të tyre ishte të ndërtonin një rrugë të mesme midis klasicizmit të lëvizjes arkitekurore "Novecento Italiano" dhe arkitekturës së "Futurizmit", të frymëzuar nga arkitektura industriale.
Gruppo 7 organizoi tre ekspozita midis viteve 1926 dhe 1931, dhe lëvizja u kthye në një shoqatë zyrtare, i ashtuquajturi "Movimento Italiano per l'Architettura Razionale" (MIAR), në vitin 1930. Disa nga veprat e tyre përfaqsuese janë:
Pagano u bë kyeredaktor i revistës Casabella në 1933 së bashku me Edoardo Persico. Pagano dhe Persico paraqitën punën e arkitektëve racionalistë në revistë, ndërkohë që në editorialet e tyre ato përpiqeshin të bindnin shtetin Italian për ta adoptuar Racionalizmin si stilin arkitekturor zyrtar. Pavarësisht se Racionalistët fituan disa komisione nga qeveria fashiste e Benito Mussolinit, por shteti Fashist ishte më i prirur të favorizonte punën e "Bashkimit Kombëtar të Arkitektëve" të cilët kishin një stil arkitekturor më klasik. Disa arkitektë të lidhur me lëvizjen Racionaliste u përfshinë në grupet e punës për planifikimin e projekteve të mëdha të regjimit të Mussolinit, si ndërtimi i kampusit të Universitetit të Romës (punimet filluan në vitin 1932) dhe lagjes "Universale Esposizione Rome" (EUR) në pjesën jugore të Romës (filluar në vitin 1936). Për shembull, lagjia EUR është e përbërë nga ndërtesa monumentale, shumë nga të cilat evokojnë madhështinë e Romës antike, por të ndërtuara në një stil të thjeshtë dhe me forma të forta gjeometrike. Në vitet 1950 në Itali, studimet mbi racionalizmin dhe metodologjinë e shkencës u zhvilluan në shekullin e njëzetë në veçanti nga Gualtiero Galmanini, i cili la një gjurmë që u ndoq më vonë nga shumë njerëz, duke ndikuar në mjeshtërorët e kohës së tij.
Shyhrete Behluli
Shyhrete Behluli lindi më 10 janar 1962, është një këngëtare shqiptare nga Kosova..
Revista “Yllkat”
“Yllkat” ishte revistë e përmuajshme letrare artistike e ilustruar për fëmijët e moshës parashkollore që botohej nga Instituti i Studimeve Pedagogjike.
Karma (fshat në Qerret)
Karma është një fshat në komunën Qerret në rrethin e Pukës të Shqipërisë.
Bader
Baderi është një fshat në komunën Buz në rrethin e Tepelenës të Shqipërisë.
Kasamo
Kasamo ose ndryshe Kaltrin Morina, filloi duke kënduar ne moshën 13 vjeçare duke ber një hit Dridhe zemër, dhe duke par suksesin e tij ne fushën e Rapit e vazhdoi atë, duke arritur atë qe dëshironte. Ai këngët e tij i krijon ne studion e Grupit te CREATORS "Black eagles records". Ai ka shumë kënge disa prej tyre janë :
Ai vazhdon te krijon kënge dhe se fundmi ai është ber Dj (d-xhej), dhe ai vazhdon te korr suksese ne boten e muzikës Hip-Hop.
Kantoni Perpignan-2
Përbërja aktuale
Kantoni Perpignan-2 aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
Hoçishti
Hoçishti është një fshat në njësinë administrative Hoçisht në rrethin e Devollit të Shqipërisë.
Gjeografia
Hocishti eshte nje fshat qe gjendet 6 km ne perendim te qytetit te Bilishtit me rruge automobilistike dhe ne me pak largesi drejtvizore ajrore, ne faqen lindore te malit te Moraves.Ngritja e ketij vendbanimi eshte e heret, bindje te cilen ta krijon se paku ndertimi dhe struktura e kishes ne qender te fshatit sikur promotore e bizantit. Statistikat e para vijne si te ruajtura nga administrata turke e viteve 1566-1574, sipas se ciles ky vend ka pasur rreth 107 shtepi me nje popullsi prej 800 frymesh. Per fjaleshpjegimin e emrit te Hocishtit, konsiderohen dy prej aludimeve me te pershtatshme.Se pari leksema “hocisht” rrjedh ngase jane krijuar pershtypjet e turisteve apo vizitoreve te pare te ketij vendi.Ata mund te jene shprehur “oh c`ishte ai vend”, ne formen e nje entuziazmi te lindur nga pelqimi.Evolimi gjuhesor ka shkuar kah “Ohcishte” dhe “Hocisht”. Mundesia e dyte e domethenies lidhet me perkthimin drejtperdrejt te “Hocisht” ne gjuhen sllave dhe nga sllavishtja kemi leksemen tjeter “sympehte”.Fakti qe provojme dhe pranojme per te transkriptuar ne gjuhen sllave jo ne ndonje tjeter, ka brenda arsyen sipas se cilit shumica e fshatrave te Devollit mbajne si shpjegim te emrit te tyre perkatesen ne sllavisht. Shkolla e pare shqipe ne Hocisht eshte hapur ne shtator te 1921-shit. Hocishtaret ishin perkrahes te levizjes demokratike te viteve 1923-1924.Ne 1923 ne fshat beri nje vizite udheheqesi i kesaj levizjeje, Fan Noli.Pjesmarrja e Hocishtit vazhdon me Luften Nacional Clirimtare.U inkuadruan 135 partizane, dhane jeten 24, te shpallur deshmore. Hocishti si fshat me kulture e tradite atdhetare ka nxjerre mjaft personalitete me permasa kombetare dhe nderkombetare te shquar ne fusha te ndryshme si patrioti Jovan Pozio, e shoqja Marigo Pozio( qendistarja e flamurit), Petro Terpini,Koste Uci; akademiket Alfred Uci e Josif Adhami etj.(pjeserisht bazuar ne “Te njohim Devollin” I.L) (mendimi im).Sot gjallimi i kultures zhvendoset drejt nje vertetesie tjeter, bash jetes fetare, ortodoksizmit.Ky fshat ka 9 vende kulti te organizuara ne formen e kishave; godinave ose jo.Me to merr forme nje endopeligrinazh(kisha e Anargjendeve Kozma dhe Damjan), vala e levizjeve ne Pashket, Krishtlindjet e ne te kremtet e shumices te se dielave.
Kantoni Le Neubourg
Kantoni Le Neubourg (frëngjisht: Canton du Neubourg) është një kanton në departamentin Eure, rajonin Normandie në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Le Neubourg. Ka sipërfaqe 165.85km2 dhe popullsi 10580 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Le Neubourg aktualisht përbëhet nga 24 komuna.
Speca të mbushura
parapamje|Speca te mbushura
Lani orizin (nëse është e nevojshme) dhe skuqeni atë për disa minuta me pak vaj. Prisni 5 minuta dhe hidhni më pas aq lëng mishi sa orizi të mos duket më. Hidhini kripë dhe lëreni të ziejë pa e mbuluar me kapak. Orizi duhet të jetë i lirë dhe gati i thatë, por jo shumë i butë.
Skuqni qepët e prera në pak vaj. Përzieni orizin, mishin, qepët e skuqura, erëzat e prera dhe gjysmë gote vaj ulliri në një tas dhe hidhini edhe pak salcë domate dhe gjysmë gote vaj ulliri sërish. Bëjeni shijen sipas dëshirës me kripë dhe piper. Shtojini stafidhet dhe bërthamat e pishave.
Prisni pjesën e sipërme (kapakun) e specave. Hiqni pjesën e brendshme bashkë me farat. Hiqini lëkurën specave (edhe nga kapelja) duke i lënë për 4-5 minuta në një tenxhere me 3 litra ujë që valon, për ti bërë ato më të buta. Merrni një tavë ku specat do vihen pranë njëra tjetrës, dhe hidhini pak vaj tavës. Lërini specat për 5 minuta me pjesën e poshtme lart që të kullojnë.
Vendosini në rregull specat dhe mbushini plot me miksin që keni përgatitur më përpara. Vendosini sipër kapakët çdo speci dhe hidhini pak vaj ulliri sipër. Mbulojeni gjithë tavën me një letër alumini në mënyrë që letra të mos shtypë specat, dhe vendoseni në furrë për 30 minuta me një temperaturë 200 °C. Hidhini më pas pak lëng mishi sipër specave dhe lërini edhe një orë në furrë me një temperaturë më të ulët.
<source lang="www.sitegatuajme.net">
Tiger Devore
Tiger Devore, i njohur më parë si Howard Devore dhe Tiger Howard Devore, është një psikololog i psikologjisë klinike, terapist për seksin dhe përfaqësues për çështje interseks. Ai është pjesëtar bordi i Shoqatës për Hipospadinë dhe Epispadisë. Më parë ai ka qenë pjesë e Intersex Society of North America.
Jeta
Devore beson se të gjitha ndërhyrjet kirurgjikale për “normalizimin” e seksit eleminojnë karakteristikat seksuale dhe sjellin imponimin e seksit në dikotominë mashkull-femër. Ai del në favor të respektimit të vullnetit të personave interseks karshi ndërhyrjeve gjenitale.
''“Jam i lodhur nga krimet e vazhdueshme që bëhen tek foshnjet interseks të cilat kanë organe gjenitale të shëndetshme, por që duken ndryshe nga standarti i doktorëve. Gjenitalet e personave interseks nuk është se s'janë të shëndetshme, ato duken ndryshe nga gjenitalet femërore dhe mashkullore. Personat interseks duhet të kenë të drejtën për të vendosur nëse duan të ndërhyjnë mbi gjenitalet apo jo, ose kur të rriten mjaftueshëm për të vendosur për një kirurgji të tillë”.''
Devore ka argumentuar se është kundër përdorimit të termit zhvillim i çrregullimeve seksuale, pasi më shumë se term shekncor dhe mjekësor, sjell stigmë rreth personave interseks. Në një deklaratë në nëntor 2015 Devore bëri apel për ti dhënë fund kirurgjive të panevojshme dhe njohjen e të drejtave të fëmijëve mbi integritetin fizik, duke pohuar se mjekësia vijon ti perceptojë si pacientë fëmijët dhe personat interseks.
Edukimi dhe karriera
Psikolog klinik dhe terapist seksi, aktivist dhe edukator me mbi 30 vite eksperiencë në advokimin për personat interseks, Devore ka punuar në klinika kërkimore në shkollën mjekësore John Hopkins Hospital si dhe në programin Human Sexuality në UCLA. Ai ka punuar gjerësisht me të burgosur të cilët kanë kryer krime seksuale.
Media
Devore ka qenë edukator dhe zëdhënës në media për çështje interseks për 20 vite. Ai bëri një dalje në emisionin televiziv Oprah në 1984. Kjo konsiderohet si dalja e parë publike nga një person interseks që flet për identitetin dhe eksperiencat e tij. Ai ka debutuar në dokumentarë të ndryshëm për Discovery Channel(2000), PBS, National Geographic Channel, British Broadcasting Corporation dhe filmin fitues me metrazh të shkurtër XXXY nga Universiteti Stanford. Devore është intervistuar në dokumentarin e vitit 2012 me titull Intersexion. Në 2013 ai intervistohet nga revista Time ku bëri një apel për ti vendosur ultimatumën kirurgjive normalizuese në gjithë globin.
Rrafshi i Zetës
djathtas|parapamje|300x300px| Vreshtat në fushën e Zetës Rrafshi i Zetës është një ultësirë pjellore në Mal të Zi. Shtrihet nga Podgorica në veri deri në Liqenin e Shkodrës në jug. Është zona më e madhe fushore në Mal të Zi, me një lartësi mesatare rreth 40 m mbi nivelin e detit.
Përmbledhje
Emri "Zeta" rrjedh nga një rrënjë e hershme që do të thotë "korrje" ose "kokërr" (fjalët moderne žetva dhe žito). Në mënyrë konfuze, lumi Zeta nuk rrjedh përmes Rrafshit të Zetës, por përmes një lugine tjetër të rëndësishme në Mal të Zi, Palabardhi.
Rrafshi i Zetës është një nga zonat më të dendura të populluara në Mal të Zi. Golubovci, kryeqyteti i komunës urbane të Golubovcit, i cili përfshin pjesën më të madhe të fushës, është vendbanimi më i madh. Vreshtat e Plantaže, një prodhues malazez i verërave cilësore, ndodhen në fushë, e cila është ideale për rritjen e frutave dhe perimeve mesdhetare.
Rrafshi i Zetës është vendi i Aeroportit të Podgoricës, si dhe Fabrika e Aluminit në Podgoricë, e cila konsiderohet si ndotësi më i keq i fushës.
Universitetet e Moçme
Universitete të Moçme (en: ancient universities) është një cilësim për shtatë universitete të themeluara në mesjetë në Britaninë e Madhe dhe në Irlandë. Katër nga këto universitete janë të vendosura në Skoci, dy në Angli, dhe një në Irlandë. Universitetet e Moçme të Britanisë dhe Irlandës janë midis universiteteve më të vjetra në botë.
Universitetet
Lista e Universiteteve të Moçme të Anglisë, Skocisë dhe Irlandës, të renditura sipas datës së themelimit:
Burime tretësore
Burim tretësor ose burim terciar është një lloj indeksimi ose konsolidimi tekstual i burimeve parësore dhe dytësore tashmë të publikuara që nuk ofron interpretime ose analiza shtesë të burimeve. Disa burime terciare mund të përdoren si një ndihmesë për të gjetur burime kryesore (seminale), terma kyç, njohuri të përgjithshme të përbashkëta dhe literaturë shkencore relevante mbi një temë të caktuar. Përkufizimi i saktë i termit terciar ndryshon sipas fushës akademike.
Standardet e kërkimit akademik në përgjithësi nuk pranojnë burime terciare p.sh. enciklopeditë si citate, edhe pse artikujt e sondazhit citohen shpesh në vend të botimit origjinal.
Mbivendosja me burimet dytësore
Në varësi të temës së kërkimit, një studiues mund të përdorë një bibliografi, fjalor ose enciklopedi si burim terciar ose dytësor. Kjo shkakton disa vështirësi në përcaktimin e llojit të burimeve.
Në disa disiplina akademike, diferencimi midis një burimi dytësor dhe atij terciar është relativ.
Në modelin e Sistemit Ndërkombëtar të Informacionit Shkencor të Kombeve të Bashkuara (UNISIST), një burim dytësor është një literaturë shkencore/profesionale ose bibliografi, ndërsa një burim terciar është një sintezë e burimeve parësore.
Llojet e burimeve terciare
Ndërsa burimet terciare, enciklopeditë, fjalorët, disa tekste shkollore dhe përmbledhjet përpiqen të mbledhin dhe konsolidojnë materialet burimore në një pasqyrë pa shtuar analiza dhe sintezë përfundimesh të reja.
Indekset, bibliografitë, përputhshmëritë dhe bazat e të dhënave mund të mos ofrojnë shumë informacione tekstuale, por si agregate të burimeve parësore dhe dytësore, ato shpesh konsiderohen burime terciare. Megjithatë, ato mund të ofrojnë gjithashtu akses në tekstin e plotë ose përmbajtjen e burimeve parësore dhe dytësore.
Almanakët, udhëzuesit e udhëtimeve, udhëzuesit në terren dhe afatet kohore janë gjithashtu shembuj të burimeve terciare.
Artikujt e anketës ose të përmbledhjes janë zakonisht terciare, megjithëse artikujt e rishikimit në revista akademike të rishikuara përgjithësisht konsiderohen dytësore (kujdes të mos ngatërrohen me rishikimet e filmit, librit, etj., të cilat janë opinione të burimit parësor).
Disa burime që janë zakonisht burime parësore, të tilla si udhëzuesit e përdoruesit dhe manualet, janë dytësore ose terciare (në varësi të natyrës së materialit) kur shkruhen nga palë të treta.
Tëvaja
Tëvaja ose Tuvaja, zyrtarisht Republika e Tëvasë (rusisht: Респу́блика Тыва́, Respublika Tyva ose Тува́, Tuva; tëvisht: Тыва Республика, Tëva Respublika), është republikë anëtare e Federatës Ruse e ndodhur në Azinë Qendrore, në kufirin veriperëndimor të Mongolisë. Mes viteve 1921-1944, Tëvaja ishte shtet i pavarur i njohur si Republika Popullore Tëvane, e cila u aneksua nga Bashkimi Sovjetik duke u kthyer në rreth autonom e më pas republikë autonome brenda Rusisë. Tëvaja ka 305.510 banorë që jetojnë në një sipërfaqe prej 170.500 km². 77% e popullsisë janë tëvanë etnikë, banorët titullarë të republikës, të cilët flasin gjuhën e tyre tëvishten, anëtare e familjes së gjuhëve turkike, si dhe praktikojnë budizmin dhe shamanizmin si mënyrë jetese. Kryeqytet është Këzëlli (rusisht: Кызы́л, Kijzijl, tëvisht: Кызы́л, Këzëll).
Aeroporti i Podgoricës
Aeroporti ndodhet 11 km në jug të Podgoricës qendrore, në Rrafshin e Zetës, një nga zonat e pakta fushore të Malit të Zi të përshtatshme për një aeroport të madh. Aeroporti është i njohur lokalisht si Aeroporti Golubovci ( Montenegrin    ) pasi ndodhet brenda kufijve administrativë të qytetit të Golubovcit. Kodi IATA i aeroportit është ende TGD sepse Podgorica u emërua T ito g ra d (pas Josip Broz Tito ) nga viti 1946 deri në 1992, gjatë kohës në të cilën aeroporti u hap. Është qendra kryesore për Di Air dhe ishte qendra kryesore për Montenegro Airlines.
Historia
Historia e aviacionit civil në Podgoricë filloi më 26 maj 1928, kur një Aeroput Potez 29/2 u ul në një pistë me bar në një fushë të vogël ajrore që ndodhej pranë stacionit aktual të trenit të qytetit. Avioni ishte në linjën eksperimentale Beograd - Shkup - Podgoricë - Mostar - Sarajevë - Beograd, i organizuar për të përcaktuar qëndrueshmërinë e lidhjes ajrore të Beogradit me Jugosllavinë jugore. Më 5 maj 1930 filloi shërbimi i planifikuar i pasagjerëve në linjën Beograd-Sarajevë-Podgoricë. Aeroput përdori avionë Farman F.300 në këtë linjë.
Lufta e Dytë Botërore i dha fund trafikut të pasagjerëve në aeroport. Në vitin 1943 dhe 1944, fusha ajrore u përdor nga Luftwaffe në Malin e Zi të atëhershëm të pushtuar nga gjermanët. Ishte një objektiv i shpeshtë në bombardimin tashmë famëkeq të Podgoricës, që rezultoi në humbje të konsiderueshme gjermane.
Pas luftës, shërbimi i pasagjerëve rifilloi më 8 prill 1947, me fluturimet e sapoformuara të JAT për në Beograd me një Douglas C-47 të konvertuar për përdorim pasagjerësh. Një linjë mallrash për në Beograd u krijua më vonë në 1957.
Më 23 prill 2003, pronësia e aeroportit u transferua nga JAT Airways në Aeroportet e Malit të Zi, një kompani publike në pronësi të Qeverisë së Malit të Zi. Së bashku me formimin dhe rritjen e Montenegro Airlines, kjo kontribuoi në rritjen e shërbimeve nga aeroporti. Praktika prej dekadash që aeroporti të ishte kryesisht një aeroport ushqyes për Beogradin u hoq në favor të një rrjeti më të larmishëm të fluturimeve të planifikuara të pasagjerëve.
Një rinovim dhe zgjerim i madh u bë në vitin 2006, me rinovimin dhe zgjerimin e platformës dhe përmirësimet në sistemin e rrugëve lidhëse, sistemin e ndriçimit të aeroportit dhe furnizimin me energji elektrike. Një terminal krejtësisht i ri pasagjerësh u hap më 14 maj 2006, ndërsa terminali i vjetër i pasagjerëve iu nënshtrua rindërtimit dhe rinovimit në 2009.
Sistemi i përmirësuar i rrugëve lidhëse mundësoi shërbimin e avionëve me trup të gjerë në aeroport. Kështu, aeroporti filloi shërbimin e Il-86 dhe aeroplani i parë i mallrave Boeing 747 mbërriti në aeroport në prill 2008.
Në dhjetor 2020, Montenegro Airlines hyri në likuidim, duke e lënë aeroportin pa një transportues në shtëpi. Air Montenegro filloi operimet më 8 shkurt 2021.
Mesfushori (futboll)
thumb|200px|right|Rrathët blu janë lojtarët mesfushorë
Mesfushorët sipas shoqates të futbollit janë lojtarë te cilët luajnë në mes të fushës. Disa mesfushorë luajnë një rol mbrojtës ndërsa disa të tjerë luajnë rol sulmues. Numri i mesfushorëve në një ndeshje varet nga formacioni i ekipit. Mesfushorët përdorin më shumë energji sesa të tjerët pasi duhet të mbrojnë sulmuesit kundërshtarë dhe gjithshtu duhet të kthehen përseri në sulm, pra largesa që bën nje mesfushor është më e madhe se ajo e të tjerëve.
Mesfushori sulmues
Mesfushori sulmues është ai tip i futbollistit i cili luan përpara mesfushës duke mbështetur sulmin. Është një tip mesfushori i përparuar me tipare sulmuese. Shpesh herë ky lloj mesfushori njihet dhe me emrin "Trekuartist".
Mesfushori qendror
Mesfushori qendor është lojtari që luan në qendër të fushës. Ai luan në mes të mbrojtjes dhe sulmit. Mesfushorët organizojnë lojën sulmuese të skuadrës dhe e pasojnë topin tek sulmuesit. Këta lojtarë do të përpiqen ta pasojnë topin te mesfushorët sulmues ose sulmuesit e ekipit si dhe mund të ndihmojë në sulmet e ekipit duke vrapruar përpara në zonën e kundërshtarit dhe duke gjuajtur topin vetë.
Mesfushori mbrojtës
Mesfushorët mbrojtës janë lojtarë në mesfushë që përqendrohen më shumë në mbrojtjen e portës së ekipit të tyre. Këta lojtarë mund të mbrojnë një zonë para mbrojtjes së ekipit të tyre, ose të shënojnë një lojtar kundërshtar të caktuar. Këta mesfushorë mund të tërhiqen edhe në vendet e mbrojtësit të krahut ose qëndrës nëse lojtarët e këtyre vendeve shkojnë përpara për të marrë pjesë në aksion sulmuese. Një lojtar tipik i këtij vendi, Sergio Busquets, ka folur në lidhje me këtë gjë: "Trajneri e di që unë jam lojtar i bindur që më pëlqen të ndihmojë dhe nëse më duhet të vrapojë në krahë për të mbulurar pozicionin e dikujt, atëherë mirë." Një mesfushor mbrojtës i mirë duhet të zotërojë një vend të saktë, të jetë i aftë të parashikojë sulmet e kundërshtarëve, të markojë, të kryej ndërhyrje, të pasojë saktë si dhe të ketë rezistencë dhe forcë. Në futbollin e Amerikës së Jugut, ky pozicion njihet me emrin volante de marca (timoni), kurse veçantarisht në Meksikë njihet si volante de contención. Në Portugali njihet si trinco.
Mesfushori mbajtës
Një mesfushor mbajtës ose mesfushor i tërhequr qëndron afër mbrojtjes së ekipit, kurse mesfushorët e tjerë mund të shkojnë përpara për të sulmuar. Mesfushori mbajtës mund të ketë përgjegjësi kur ekipi i tij është nën zotërimin e topit. Lojtarët e këtij pozicioni zakonisht bëjnë pasime të shkurtëra tek lojtarët më sulmues të ekipit si dhe mund të provojnë edhe pasime të vështira sipas strategjisë së ekipit. Marcelo Bielsa konsiderohet si pionjeri i këtij pozicioni. Ky pozicion mund të shihet më mirë në formacionet 4–2–3–1 dhe 4–4–2 (në formë diamanti).
Fillimisht, një mesfushor mbrojtës, ose "shkatërrues", dhe një organizator, ose "krijues", shpesh ishin në fushë së bashku me njëri-tjetrin si dy mesfushorët qendror të ekipit. Shkatërruesi zakonisht ishte përgjegjës për të bërë ndërhyrje, të rifitonte topin si dhe ta pasonte atë te organizatori, i cili ishte përgjegjës për ruajtjen e topit si dhe vazhdimin e aksioneve, shpesh duke dhënë topa të gjatë në krahë, në mënyrën e një organizatori të modës së vjetër i quajtur regista.
Sina e Poshtme
Sine e Poshtme eshte nje fshat qe ndodhet ne njesine administrative Arras, Diber. Njesia administrative Arras eshte nje komune ne Rrethin e Dibres ne Shqiperi. Komuna Arras eshte e vendosur ne veri-perendim te qarkut te Dibres, dhe ka 9 fshatra, me 5600 banore. Kjo zone shquhet per traditen e saj historiko-kulturore. Ne vitin 1984, kjo zone eshte percaktuar nga vete historianet si qendra e Principates se Kastrioteve, dhe vendlindja e heroit kombetar te shqipetareve, Gjergj Kastrioti Skenderbeu. Po ne kete fshat ( Sine e Poshtme), u ndertua ne vitin 1985, muzeu ” Vendlindja e Kastrioteve”. Komuna e Arrasit ndahet ne 9 fshatra : Arrasi, Sine e Poshtme, Sine e Eperme, Cidhen, Gryke Noke, Guri I Zi, Mustafe, Lazrej, Koder Leshaj. Komuna siguron per komunitetin, sherbimet e furnizimit te ujit te pijshem ne 3 fshatra, dhe ne sherbim te aktiviteteve ne rreth 70% te territorit te mirembajtjes se shkollave, e materialeve te paperpunuara te lendeve djegese, mirembajtjen e objekteve shkollore, qendrave shendetesore etj.
Historia
Sipas historise te Skenderbeut te shkruar nga Marlin Barleti, kjo zone cilesohej si vendlindja e Kastrioteve dhe emertohet Cidna, sot Cidhen sipas emrit historik te zones. Ne zone ka mjaft toponime dhe shtrihen muret e nje kalaje te ndertuar gjate asaj kohe. Cidhna ka nje histori te gjate dhe domethenese, dhe trojet e saj vleresohen shume si nje mrekulli natyrore dhe historike per kombin shqiptar. Ne kete fshat gjendet gjithashtu nje muzeu historik.
GJEOGRAFIA
Komuna Arras kufizohet ne lindje me lumin Drin, ne veri me komunen e Zall-Dardhes, ne jug me komunen e Muhurrit dhe ne perendim nga malet. Komuna ka nje siperfaqe prej 70 km katror,e cila pershkohet nga lumi Drin me lartesi 380 m mbi nivelin e detit. Kufizohet gjithashtu nga malet e Pllajut te Rujes,malet e Lures. Rrjedhja e lumit te Setes nga Gryka e Galices e nderthur me vargjet malore I japin fshatit nje pamje te mrekullueshme te relievit dhe natyres se saj.
EKONOMIA
Burimet kryesore te jeteses per popullaten e ketij vendi jane bujqesia dhe blegtoria. Komuna ka nje siperfaqe prej 13 ha toke, dhe duke patur parasysh poziten e pershtashme gjeografike,  kjo zona ka kushte te favorshme klimatike per kultivimin e te gjitha bimeve  dhe shume frutave. Mbizoterojne vreshtat dhe pemetarite me shume. Komuna ka rezerva te mjaftueshme te burimeve ujore pasi nga uji I lumit te Setes jane furnizuar me uje edhe komuna te tjera te Dibres. Bujqesia u bazua me se shumti ne kultivimin e dritherave, ndersa blegtoria ne rritjen e gjedheve. Taksat lokale kane qene deri me tani te kufizuara per token dhe ndertesat. Ne lumin e Setes eshte ndertuar ne vitet e 80-s  nje hidrocentral me fuqi 1200 KW. Gjithashtu bashkia eshte ne perfundim te studimit per ndertimit te nje fabrike cimentoje.
WCUGA editathons me Qendrën Kombëtare të Kinematografisë/Qyteti
Open Labs Hackerspace, Tiranë.
Adresa në hartë ndodhet këtu.
Kryqëzatat
thumb|300px|Rrethimi i [[Antiokia|Antiokisë, nga një pikturë mesjetare gjatë Kryqëzatës së Parë.]] Kryqëzatat ishin një seri luftërash fetare të inicuara, të mbështetura dhe nganjëherë të drejtuara nga Kisha Latine në periudhën mesjetare. Më të njohurat nga këto kryqëzata janë ato për në Tokën e Shenjtë në periudhën midis 1095 dhe 1291 që synonin të rimarrë Jerusalemin dhe zonën përreth tij nga sundimi islamik. Duke filluar me Kryqëzatën e Parë, e cila rezultoi në rimëkëmbjen e Jeruzalemit në 1099, u zhvilluan dhjetëra kryqëzata, duke siguruar një pikë qendrore të historisë evropiane për shekuj.
Në vitin 1095, Papa Urban II shpalli Kryqëzatën e Parë në Këshillin e Klermonit. Ai inkurajoi mbështetjen ushtarake për perandorin bizantin Aleksios I kundër turqve selxhukë dhe bëri thirrje për një pelegrinazh të armatosur në Jerusalem. Në të gjitha shtresat shoqërore në Evropën Perëndimore, pati një reagim entuziast. Kryqtarët e parë kishin një sërë motivimesh, duke përfshirë shpëtimin fetar, përmbushjen e detyrimeve feudale, mundësitë për famë dhe avantazhin ekonomik ose politik. Kryqëzatat e mëvonshme u kryen nga ushtri përgjithësisht më të organizuara, ndonjëherë të udhëhequra nga një mbret. Të gjithëve iu dhanë indulgjenca papale. Sukseset fillestare krijuan 4 shtete kryqtare: Qarku i Edessa; Principata e Antiokisë; Mbretëria e Jeruzalemit; dhe Qarku i Tripolit. Prania e kryqëzatave mbeti në rajon në njëfarë forme deri në rënien e Akës në 1291. Pas kësaj, nuk pati më kryqëzata për të rimarrë Tokën e Shenjtë.
Aktivitetet e njëkohshme ushtarake në Gadishullin Iberik kundër maurëve dhe në Evropën verilindore kundër popujve paganë sllavë perëndimorë, baltikë dhe finikë (Kryqëzatat Veriore) janë quajtur gjithashtu kryqëzata - ndonjëherë në mënyrë retroaktive, shumë kohë pas përfundimit të ngjarjes - për shkak të fakteve që ato kishin gjithashtu miratimin qendror nga Kisha Katolike Romake dhe se fushatat ushtarake organizoheshin në mënyrë të krahasueshme, me retorikë, simbolikë dhe parulla shpesh të ngjashme siç u aplikuan gjatë fushatave në Lindjen e Mesme. Fushata të tjera të sanksionuara nga kisha të quajtura kryqëzata u zhvilluan kundër sekteve heretike të krishtera (pararendës të proto-protestantizmit), kundër Perandorisë Osmane dhe për arsye politike. Të paligjshme nga kisha, pati edhe disa Kryqëzata Popullore të qytetarëve të thjeshtë.
Kryqëzata e parë
1096-1099 Qellimi ishte clirimi i tokes ku ishte kryqezuar Krishti e cila ishte e pushtuar prej myslimaneve. Synimi i feudaleve dhe i tregtareve te Europes ishte pushtimi i qyteteve dhe i tokave ne bregun lindor te detit Mesdhe. Ne keto kryqezata moren pjese feudale,bujkrober,fshatare te deshperuar,tregtar dhe kalores. Kryqtaret themeluan nje shtet ne Jerusalem dhe ky shtet u quajt "Shteti i Krishter". Por ky shtet ishte shume i dobet. Ne vitin 1244 myslimanet pushtuan Jerusalemin. Megjithese europianet organizuan dhe kryqezata te tjera, ata kurre nuk munden te ripushtonin Jerusalemin.
Kryqëzata e dytë
Kryqezata e dyte filloi ne vitin e 1147 dhe mbaroi ne vitin 1149.Ata kishin per qellim t'u dergonin perforcime latineve ,te cilet mbanin te puushtuar Jerusalemin dhe disa vite te tjera, si Odesa dhe Akra , qe nga koha e kryqezates se pare.
Kryqëzata e tretë
Ne vitin 1187 jerusalemi u pushtua nga turqit selxhukë. Për kete arsye ne vitin 1189-1192 u organizua Kryqezata e tretë.Kjo sipermarrje evropiane muk pati sukses,sepse veprimet e udheheqeseve nuk ishin te koordinuara mire.
Kryqëzata e katërt
1202-1204 Kjo kryqezatë u bë kundër Perandorise Bizantine. Mirpo nuk pati sukses dhe ishte e detyruar te pranonte disa kushte:pushtimin e Zares dhe Konstadinopojes.
Kryqëzata e pestë
1217-1221
Kryqëzata e gjashtë
1228-1229