cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
John Petrucci
Biografia
Shoku i tij i bendit, Jordan Rudess, ka thënë në një intervistë që Petrucci është katolik. John është i martuar me Rena-n, dhe kanë 3 fëmijë, SamiJo, Reny dhe Kiara. Rena Petrucci gjithashtu është muziciente dhe ka qenë e mbështetur nga John-i në koncert.
Shpërblimet
John Petrucci ka fituar këtë shpërblim nga revista Total Guitar:
Richard Harmon
Richard Scott Harmon është një aktor kanadez i njohur për rolin e tij si John Murphy në The 100. Harmon është i njohur gjithashtu për rolet e tij si Jasper Ames në The Killing dhe Julian Randol në Continuum. Harmon mori vlerësime kritike për rolin e tij në filmin If I Had Wings.
Biografia
Richard Harmon lindi në Mississauga, Ontario, Kanada. Prindërit e tij janë regjisori Allan Harmon dhe producenti Cynde Harmon; motra e tij është aktorja Jessica Harmon. Ai bëri debutimin e tij në aktrim në serialin televiziv të vitit 2002 Jeremiah.
Jeta personale
Richard është një tifoz i Futbollit Amerikan, veçanërisht i ekipit irlandez të futbollit Notre Dame Fighting. Ai gjithashtu është një adhurues i shfaqjes televizive SpongeBob SquarePants dhe i Bob Dylan dhe The Rolling Stones. Ai është një mbështetës i të drejtave LGBT dhe e konsideron veten një pro-feminist.
Vals-les-Bains
Vals-les-Bains është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardèche të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Vals-les-Bains ka një popullsi prej 3455 banorë dhe sipërfaqe 19.2 km², me një dendësi prej 180 banor/km².
Agassac
Agassac është një komunë në Francë. Agassac bën pjesë në departamentin Haute-Garonne të rajonit Midi-Pyrénées. Komuna ka një popullsi prej 121 banorë dhe sipërfaqe prej  9.58 km².
Clacy-et-Thierret
Clacy-et-Thierret është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Clacy-et-Thierret ka një popullsi prej 331 banorë dhe sipërfaqe 4.21 km², me një dendësi prej 79 banor/km².
Muret e gjelbra
Muret e gjelbra përfaqësojnë struktura të mbjella vertikalisht, që mund të jenë të ngjitura në pjesën e jashtme ose të brendshme të një ndërtese. Ato ndryshojnë nga fasadat e gjelbra, pasi marrin ujë dhe lëndë ushqyese nga struktura vertikale dhe jo direkt nga toka. Në rastin e fasadave të gjelbra, bimët janë të mbjella në tokë dhe ngjiten në muret vertikale si bimë kacavjerrëse.
Muret e gjelbra ndërtohen që të shtohen sipërfaqet e mbjella në zonat e mbipopulluara, kryesisht në qendrat e mëdha urbane, që kanë shumë pak hapësira të lira. Planifikuesit e mureve të gjelbra përpiqen të imitojnë sa më shumë natyrën dhe që bimët të rriten në potencialin e tyre të plotë. Një element kyç për jetëgjatësinë e murit të gjelbër është planifikimi i tij me sa më shumë lloje bimësh si: bimë rezistente shumëvjeçare, bimë gjethore, shkurre ose pemë të vogla etj.
Muret e gjelbra quhen ndryshe edhe “muret e gjalla” ose “kopshte vertikale”. Struktura e tyre përbëhet nga korniza, panele të papërshkrueshme nga uji, sistem ujitës automatik, materiale të veçanta për lëndët ushqyese të bimëve, drita e përshtatshme dhe bimë të llojeve të ndryshme, të përshtatshme për të rezistuar në struktura të tilla.
Funksionet e mureve të gjelbra
Muret e gjelbra janë krijuar për të kryer disa funksione në shërbim të njerëzve. Në qendrat urbane, ato përdoren përgjithësisht për të rregulluar temperaturat e ndërtesave, duke shërbyer si një termoizolues. Veçanërisht gjatë stinëve të thata dhe me temperatura shumë të larta, muret e gjelbra shërbejnë si për të ulur temperaturën deri 4-5oC, por edhe për të rritur lagështirën. Muret e gjelbra e avullojnë me ngadalë ujin në krahasim me kopshtet horizontale.
Një funksion tjetër i mureve të gjelbra është filtrimi i ujit të ndotur, pasi ato marrin prej tij lëndët ushqyese të tretura. Gjithashtu ato pastrojnë ajrin duke thithur CO2 dhe çliruar oksigjen, si dhe reduktojnë zhurmat.
Muret e gjelbra kanë filluar të përdoren edhe për bujqësinë urbane. Shumë njerëz të apasionuar kanë filluar të kultivojnë shumë kultura bujqësore në apartamentet apo ballkonet e tyre në struktura të organizuara në formën mureve të gjelbër.
Muret e gjelbra po përdoren edhe për krijimin e veprave artistike në fasadat e pallateve të larta, duke shtuar funksionet e saj në shërbim të përmirësimit të jetesës në zonat urbane.
Llojet e mureve të gjelbra
Sipas llojit të strukturës, muret e gjelbra mund të jenë: muret e pavarura, muret e lirshme dhe muret me shtresë.
Muret e pavarura janë ato lloj muresh të gjelbra që mund të lëvizen me lehtësi nga një vend në tjetrin. Ato përdoren përgjithësisht për mjediset e brendshme.
Muret e lirshme janë ato mure të gjelbra që ndërtohen në struktura të quajtura “tokë në raft” ose “tokë në çantë”. Këto mure e kanë tokën (ose materialin e veçantë për lëndët ushqyese) të paketuar paraprakisht në rafte ose çanta dhe më pas instalohen në mur. Këto mure nuk është mirë të vendosen në vende që karaketerizohen nga erëra të forta ose reshje shiu shumë të rrëmbyeshme.
Muret e gjelbra me shtresë janë ato që krijohen mbi një shtresë të krijuar si një tapet me materialin për lëndët ushqyese. Këto mure kanë nevojë për rregullime të herëpashershme të vendeve ku shtresa e hollë dëmtohet.
Lloje të tjera janë: muret me fletë poliuretani dhe muret strukturore.
Vrapuesi i Labirintit: Prova e Djegies (film)
Vrapues i Labirintit: Prova e Djegies (i stilizuar në ekran thjesht si Prova e Djegies) është një film fantastiko-shkencor dystopik i vitit 2015 bazuar në romanin e James Dashner të vitit 2010 Provat e Djegies, romani i dytë në serinë e librave Vrapues i Labirintit. Filmi është një vazhdim i drejtpërdrejtë i filmit të vitit 2014 Vrapues i Labirintit dhe pjesa e dytë në serinë e filmave Vrapues i Labirintit. Ai u drejtua nga Wes Ball, me një skenar të T.S. Nowlin. Duke i shtuar kastit të filmit origjinal të Dylan O'Brien, Kaya Scodelario, Thomas Brodie-Sangster, Dexter Darden, Alexander Flores, Ki Hong Lee dhe Patricia Clarkson, kasti i ri mbështetës përfshin Nathalie Emmanuel, Giancarlo Esposito, Aidan Gillen, Jacob Lofland, Katherine McNamara, Barry Pepper, Rosa Salazar, Lili Taylor dhe Alan Tudyk.
Komploti i Prova e Djegjes zhvillohet menjëherë pas këstit të mëparshëm, pasi Tomas (O'Brien) dhe shokët e tij banorë të labirintit sapo janë arratisur nga objektet e Shkreti Totale: Reparti i Galerive Ngujuese (SHTRIGAN), i cili i kishte burgosur. Në arrati në shkretëtirë dhe qytete të rrënuara, ata duhet t'i shpëtojnë ushtarëve të SHTRIGAN dhe të përballen me rreziqet e Skorçit, një peizazh i shkretë i mbushur me pengesa të rrezikshme. Xhirimet filluan në Albuquerque, New Mexico më 27 tetor 2014 dhe përfunduan zyrtarisht më 27 janar 2015.
Vrapues i Labirintit: Prova e Djegies u publikua në territore të zgjedhura ndërkombëtare duke filluar nga 9 shtator 2015, në 2D, 3D, 4DX dhe Barco Escape, dhe u publikua më 18 shtator 2015, në Shtetet e Bashkuara në 2D dhe teatro premium me format të madh nga Dhelpra e shekullit të 20-të. Fillimisht ishte caktuar të dilte në IMAX, por kjo u anulua, me përjashtim të Japonisë (e konvertuar në 3D), pasi Everesti kishte rezervuar të gjitha ekranet IMAX në mbarë botën deri në daljen e filmit The Walk. Filmi mori vlerësime të ndryshme: disa vlerësuan sekuencat dhe performancat e tij të veprimit; të tjerët e kritikuan filmin për mungesën e komplotit dhe avancimit të karakterit. Ashtu si paraardhësi i tij, filmi ishte një sukses komercial duke fituar 30.3 dollarë milion në fundjavën e hapjes, duke e bërë atë debutimin e nëntë me fitimet më të larta në shtator. Filmi shkoi në vendin e parë në arkë gjatë fundjavës së hapjes dhe fitoi 312 dollarë milion në mbarë botën.
Hyrja përmbyllëse, e titulluar Vrapuesi i Labirnitit: Kura e Vdekjes, u publikua më 26 janar 2018.
Komplot
Një nënë lë djalin e saj të frikësuar ngurrues, Tomas, me shkencëtaren Ava Pejxh dhe trupat e organizatës SHTRIGAN. Thomas dhe fëmijët e tjerë vendosen në një labirint të rrethuar me mure në një vend të njohur si Glade si pjesë e testimit të tij shkencor.
Vite më vonë, pak pasi u shpëtuan nga Labirinti, Tomas dhe të arratisurit e Labirintit të mbetur dërgohen në një strukturë të drejtuar nga z. Xhanson. Ai thotë se objekti është një parajsë që i mbron nga virusi Flakërima dhe “Cranks”, dhe siguron furnizimet. Nën kujdesin e z. Xhanson, ata zbulojnë se ata nuk ishin të vetmit njerëz në eksperiment dhe se shumë më tepër labirint u ndërtuan, përveç atyre të tyre.
Thomas dyshon për zotin Janson dhe e heton. Me ndihmën e Arisit, i mbijetuari i parë i labirintit që mbërriti në objekt nga një labirint tjetër, Thomas zbulon se udhëheqësja e SHTRIGAN, Ava, është ende gjallë dhe se z. Xhanson po punon për të kur diskutojnë eksperimentet mbi imunitetin dhe se Xhanson ka ende për të gjetur një grup rezistence në male të njohur si Krahu i Djathtë. Të arratisurit e Labirintit, duke përfshirë Arisin, shpëtojnë Terezën dhe ikën nga objekti në botën e shkretë të jashtme, Scorçi. Z. Xhanson dërgon trupa të SHTRIGAN-it për t'i gjetur.
Grupi mbërrin në një qendër tregtare të braktisur dhe ndeshet me Cranks, njerëz të zombifikuar nga virusi Flakërima. Uinstoni infektohet nga një prej tyre. Kur vjen mëngjesi, ata e gjejnë qytetin në gërmadha dhe SHTRIGAN ende i kërkon ata. Infeksioni i Uinstonit përkeqësohet, gjë që detyron të tjerët ta lënë atë të vrasë veten për të parandaluar transformimin e tij në një Crank. Ndërsa kalonin shkretëtirën, grupi strehohet në objektin e braktisur nga një stuhi vdekjeprurëse rrufeje. Brenda, ata zbulojnë se ajo është e mbushur me Cranks të lidhur me zinxhir. Grupi takohet me Brenda dhe Jorge, të cilët drejtojnë një grup të rrezikshëm të mbijetuarish dhe përdorin Cranks të përmbajtur si qen roje. Brenda dhe Jorge bien dakord t'i çojnë në krahun e djathtë dhe të braktisin të mbijetuarit e tjerë.
SHTRIGAN ishte në gjendje të gjente objektin dhe të sulmonte vendin. Tomas dhe Brenda janë lënë pas, ndërsa pjesa tjetër ikën me Jorge. Ndërsa Tomas dhe Brenda shpëtojnë nga Cranks, Brenda u infektua. Tomas përjeton një rikthim të tij dhe Terezës duke punuar për SHTRIGAN në të cilën Thomas përpiqet të paralajmërojë Terezën për planet e SHTRIGAN, vetëm që të dy të kapen nga ushtarët e SHTRIGAN. Ndërsa Tomas dhe Brenda ribashkohen me pjesën tjetër të grupit, Jorge merr në pyetje Marcus, një i mbijetuar që punon fshehurazi për SHTRIGAN, për të zbuluar vendndodhjen e Krahut të Djathtë.
Grupi mbërrin përfundimisht në postblloqe, ku disa persona i zënë pritë. Megjithatë, dy vajza të reja, Harriet dhe Sonja, njohin Arisin dhe urdhërojnë aleatët e tyre të ndalojnë sulmin e tyre. Ata i çojnë të arratisurit, Brenda, Jorge dhe Aris në kampin e postës së Krahut të Djathtë, ku janë të pranishëm të mbijetuar të tjerë imune. Vince, i cili drejton Krahun e Djathtë, i përshëndet. Ndërsa infeksioni i Brenda përkeqësohet, Vince kërcënon se do ta qëllojë atë, vetëm për t'u ndalur nga Meri Kuper, një ish-shkencëtare e SHTRIGAN e cila zbulon se Tomasi ishte informatori i tyre, për shkak se ai u zhgënjye me SHTRIGAN dhe kishte ndihmuar Krahun e Djathtë të shkatërronte operacionet ilegale të SHTRIGAN-it.
Ndërsa Meri ndalon infeksionin e Brendas duke përdorur një kurë enzimash, Meri shpjegon se enzima duhet të merret nga trupi i një imuniteti, jo të prodhohet dhe se argumentet mbi metodat e prodhimit të kurës me Ava çuan në largimin e Marisë nga SHTRIGAN. Tereza thërret SHTRIGAN në vendndodhjen e tyre pasi ajo ende beson se motivimet e kësaj kompanie janë të mira, gjë që i bën ata të sulmohen nga SHTRIGAN. Ushtarët mposhtin shpejt rebelët dhe rreshtojnë të mbijetuarit përpara Ava Pejxh dhe Xhanson, të cilët mbërrijnë në një Berg (një mjet ajror shumë i madh i përdorur nga SHTRIGAN si transport). Tereza i shpjegon Tomasit se kujtimet i'a kishte kthyer SHTRIGAN ndërsa ishte me z. Xhanson. Meri është qëlluar dhe vrarë nga Xhanson, dhe trupat e WCKD marrin të mbijetuarit imunë, duke përfshirë Majnhon, Arisin dhe Sonjan. Me vetëm një pjesë të të mbijetuarve të mbetur në vend, Thomas planifikon të kthehet në SHTRIGAN.
Paraprodhimi
Më 13 tetor 2013, pothuajse një vit para publikimit të Vrapuesit të Labirintit, u raportua se Fox kishte filluar punën në Prova e Djegjes. U zbulua se TS Nowlin – i cili kohët e fundit kishte punuar në rindezjen e Fantastic Four do të përshtatte Vrapues i Labirintit: Prova e Djegies, duke marrë përsipër Noah Oppenheim, me regjisorin e rikthyer Wes Ball duke mbikëqyrur skenarin e Nowlin.
Zhvillimi i hershëm i Vrapues i Labirintit: Prova e Djegies sugjeroi për shumë njerëz që Fox ishte i sigurt në suksesin e mundshëm të filmit të parë. Më 19 nëntor 2014, John Paesano u konfirmua të kthehej për të shënuar filmin. Dizajneri i krijesave Ken Barthelmey u kthye për të dizajnuar "Cranks" për filmin.
Kastimi
Më 26 shtator 2014, Aidan Gillen i'u dha roli i Xhansonit, i njohur gjithashtu si Rat-Man. Më 30 shtator 2014, Rosa Salazar hyri në kastin si Brenda. Brenda ditëve në vijim, ylli i Mud Jacob Lofland dhe Giancarlo Esposito iu bashkuan kastit, duke luajtur respektivisht Aris Jones dhe Jorge. Nathalie Emmanuel luajti Harriet, bashkë-drejtuese e Grupit B, më 22 tetor 2014, dhe Katherine McNamara si bashkë-udhëheqëse tjetër më 22 dhjetor. Më 3 nëntor 2014, pati dy shtesa në kast, me Lili Taylor si Meri Kuper, një "doktore që ndihmon Tomasin dhe të arratisurit", dhe Barry Pepper si Vince, "një mbijetues që është një nga të fundit. ushtarët e mbetur të një njësie legjendare të quajtur Krahu i Djathtë”.
Filmimi
Më 31 gusht 2014, Ball njoftoi se ishin "rreth nëntë javë jashtë gjuajtjes së foilmit". Ai gjithashtu zbuloi "ne jemi në Nju Meksiko, SHBA tani. Ne kemi një ekip dhe skena. Po i afrohemi me shpejtësi kohës së xhirimit. Kompletet janë duke u ndërtuar. Shumë nga i njëjti ekuipazh po kthehen. Shumica e kastit po rikthehet, përveç atyre që u vranë [në filmin e parë]. Skenari po vjen së bashku”. Një javë më vonë, Ball i tha BuzzFeed se "ne kemi skena, kemi ekipe që vijnë, Dylan [O'Brien] do të kthehet pas disa javësh, ne jemi duke ndërtuar grupe dhe skenari është duke u shkruar. Është pak garë këtë herë, sepse ne jemi me kujdes optimistë, por po ndihemi të emocionuar që do të bëjmë diçka që është shumë më e sofistikuar, shumë më e rritur dhe të krijojë një sagë këtu."
Françesk Saveri
Françesk Xavier, SJ ( /z eɪ v i ər,  Z æ v i - / ; i lindur Francisco de Jasso y Azpilicueta ;Latinisht Françesk Xaverius ; Baskisht : Frantzisko Xabierkoa ; Spanjollisht : Francisco Javier ; Portugalisht : Francisco Xavier ; 7 Prill 1506 – 3 dhjetor 1552), ishte një misionar katolik nga Navara cili ishte bashkëthemelues i Shoqërisë së Jezusit.
Vrapuesi i Labirintit: Prova e Djegies (film)
Filmimi
Fotografia kryesore filloi më 27 tetor 2014 në dhe përreth Albuquerque, Nju Meksiko. Xhirimet përfunduan më 27 janar 2015, duke zgjatur 94 ditë.
Françesk Saveri
Lindur në Javier (Xavier në Spanjishten e Vjetër dhe në Navarro-Aragonese ), Mbretëria e Navarras (në Spanjën e sotme), ai ishte një shoqërues i Ignatius i Loyola dhe një nga shtatë jezuitët e parë që morën premtime për mposhtjen e varfërisë dhe dëlirësi në Montmartre, Paris, në 1534. Ai drejtoi një mision të gjerë në Azi, kryesisht në Perandorinë Portugeze të kohës dhe ishte me ndikim në punën e ungjillëzimit, veçanërisht në Indi. Inkuizicioni Goa u propozua nga Françesk Xavier. Ai ishte gjithashtu misionari i parë i krishterë që u fut në Japoni, Borneo, Ishujt Maluku dhe zona të tjera. Në ato zona, duke luftuar për të mësuar gjuhët vendase dhe përballë kundërshtimit, ai pati më pak sukses sesa kishte shijuar në Indi. Xavier do të zgjaste predikimin e tij misionar në Kinë kur vdiq në ishullin Shangchuan.
Vrapuesi i Labirintit: Prova e Djegies (film)
Kolona zanore
E kompozuar nga John Paesano, kolona zanore u publikua më 11 shtator 2015.
Françesk Saveri
Ai u bekua nga Papa Pali V në 25 Tetor 1619 dhe u kanonizua nga Papa Gregori XV në 12 Mars 1622. Në 1624 ai u bë bashkë-mbrojtës i Navarres. I njohur si "Apostulli i Indive" dhe "Apostulli i Japonisë", ai konsiderohet të jetë një nga misionarët më të mëdhenj që nga Apostulli Pali. Më 1927, Papa Pius XI botoi dekretin "Apostolicorum in Missionibus", me emrin Françesk Xavier, së bashku me Terezen e Lisjës, bashkë-mbrojtës të të gjitha misioneve të huaja. Ai tani është bashkë-mbrojtës i Navarre me Fermin. Dita e Navarre në Navarre, Spanjë, shënon në ditët e sotme përvjetorin e vdekjes së Francis Xavier, më 3 dhjetor 1552.
Vrapuesi i Labirintit: Prova e Djegies (film)
Premiera e filmit
Më 31 gusht 2014, Ball zbuloi se shpresonte se "filmi do të dalë pas rreth një viti". Më 21 shtator 2014, u njoftua se filmi do të dilte më 18 shtator 2015 në Shtetet e Bashkuara. Filmi u publikua në formatin gjithëpërfshirës të filmit me shumë ekrane të Barco-s: Barco Escape në 25 vende me rreth 20 minuta të filmit të konvertuar në format. Ai u lëshua gjithashtu në formatin Dolby Vision në Dolby Cinema në Amerikën e Veriut.
Marketingu
djathtas|parapamje| Kasti dhe ekuipazhi i filmit në San Diego Comic-Con 2015. Në San Diego Comic-Con International 2014, Ball publikoi pjesën e parë të posterit për filmit. Gjashtë fotografi u publikuan më 11 mars 2015.
Françesk Saveri
Jeta e hershme
Në 1512, Ferdinand, Mbreti i Aragonës dhe regjent i Castile, pushtuan Navarre, duke iniciuar një luftë që zgjati mbi 18 vjet. Tre vjet më vonë, babai i vdiq kur Françesku ishte vetëm nëntë vjeç. Më 1516, vëllezërit e Françeskut morën pjesë në një përpjekje të dështuar Navarrese-Franceze për të dëbuar pushtuesit Spanjoll nga mbretëria. Guvernatori Spanjoll, Kardinal Cisneros, konfiskoi tokat e familjes, shkatërroi murin e jashtëm, portat dhe dy kullat e kështjellës së familjes, dhe mbushi në shtrat. Për më tepër, lartësia e mbajtjes u ul përgjysmë. Mbeti vetëm vendbanimi i familjes brenda kështjellës. Më 1522 një nga vëllezërit e Françeskut mori pjesë me 200 fisnikë të Navarreses në rezistencën e guximshme por të dështuar kundër Kontit Castilian të Mirandës në Amaiur, Baztan, pozicioni i fundit territorial i Navarreses në jug të Pireneves.
Në 1525, Françesku shkoi për të studiuar në Paris në Collège Sainte-Barbe, Universiteti i Parisit, ku ai do të kalonte njëmbëdhjetë vitet e ardhshme. Në ditët e para ai fitoi një reputacion si një atlet dhe një bluzë e lartë.
Vrapuesi i Labirintit: Prova e Djegies (film)
Marketingu
Traileri i parë zyrtar u publikua më 23 prill 2015, në CinemaCon të 20th Century Fox. Nuk u publikua në internet në të njëjtën kohë, por traileri 1 minutë e 44 sekonda u shfaq premierë përpara Pitch Perfect 2 në maj 2015. Traileri u publikua publikisht më 19 maj 2015. Më 10 korrik 2015, një vështrim i fshehtë 30-minutësh u shfaq në San Diego Comic Con International, me Ball, Dashner dhe O'Brien gjithashtu në shfaqje.
Media në shtëpi
Prova e Djegies u publikua në Blu-ray dhe DVD më 15 dhjetor 2015.
Françesk Saveri
Jeta e hershme
Në 1529, Françesku ndau banesa me mikun e tij Pierre Favre. Një student i ri, Ignatius i Loyola, erdhi në dhomë me ta. Në 38, Ignatius ishte shumë më i vjetër se Pierre dhe Francis, të cilët ishin të dy 23 vjeç në atë kohë. Ignatius e bindi Pierre të bëhej prift, por nuk ishte në gjendje të bindte Françeskun, i cili kishte aspirata të përparimit në botë. Në fillim Françesku e konsideroi banakun e ri si shaka dhe ishte sarkastik në lidhje me përpjekjet e tij për të kthyer studentë. Kur Pierre la shtëpizat e tyre për të vizituar familjen e tij dhe Ignatius ishte vetëm me Francis, ai ishte në gjendje të prishë ngadalë rezistencën e Francis. Sipas shumicës së biografive, Ignatius thuhet se ka shtruar pyetjen: "Çfarë do të përfitojë një njeri për të fituar tërë botën dhe të humbasë shpirtin e tij?" Sidoqoftë, sipas James Broderick një metodë e tillë nuk është karakteristike për Ignatius dhe nuk ka asnjë provë që ai e ka përdorur atë fare.
Vrapuesi i Labirintit: Prova e Djegies (film)
Arka
Filmi fitoi 81,7 milion dollarë në Amerikën e Veriut dhe 230.6 milion dollarë në territore të tjera për një total prej 312.3 dollarësh në mbarë botënmilionë, kundrejt një buxheti prej 61 milion dollarësh.
Përgjigje kritike
Filmi mori vlerësime të ndryshme nga kritikët. Në faqen e internetit të grumbulluesit të rishikimeve Rotten Tomatoes, filmi ka një vlerësim miratimi prej 46%, bazuar në 147 komente, me një vlerësim mesatar prej 5,41/10. Konsensusi kritik i faqes në internet thotë, "Prova e Djegies është një vazhdim i mbushur me aksion me koston e historisë, urgjencës dhe misterit që ofroi origjinali." Metacritic i jep filmit një rezultat prej 43 nga 100, bazuar në 29 kritikë, duke treguar "vlerësime të përziera ose mesatare". Publiku i anketuar nga CinemaScore i dha filmit një notë "B+" në një shkallë nga A+ në F.
Françesk Saveri
Jeta e hershme
Më 1530 Françesku mori gradën Master i Arteve dhe më pas dha mësim për filozofinë Aristoteliane në Kolegjin Beauvais, Universiteti i Parisit.
Vrapuesi i Labirintit: Prova e Djegies (film)
Përgjigje kritike
Kritikat kryesore të filmit ishin narrativa e tij, veçanërisht ndryshimet e tij nga materiali burimor dhe mungesa e zhvillimit të personazheve. Forbes tha se filmi vuante nga "sindroma e filmit të mesëm", duke pretenduar se nuk ofronte një hyrje dhe as një finale. The Wrap deklaroi se, "nuk ofron shumë zhvillim të komplotit ose karakterit". Stephen Kelly i Total Film tha: "Filmi hap me ambiciozitet botën e tij me rezultate të përziera: veprim tërheqës, skenar kaq". Walter Addiego i San Francisco Chronicle tha, "ka shumë ëmbëlsira për sy dhe ritmi është i shpejtë, por disi filmi dështon".
Disa kritikë e konsideruan atë si një përmirësim në krahasim me paraardhësin e tij, duke theksuar sekuencat e tij të veprimit dhe performancat. John Williams i The New York Times shkroi, "ndjekjet e shumta dhe arratisjet qesharake të ngushta ofrojnë doza të respektueshme adrenaline", dhe Brian Truitt i USA Today tha, "Aksioni, pezullimi dhe kthesat ' Vrapuesi i Labirintit u japin fansave të filmit nga të gjithë. ka një shans për të përqafuar adoleshentin e tyre të brendshëm në vrap." Rafer Guzman i Newsday tha, "ekskluzivi distopik i adoleshentëve vazhdon të luajë ashpër, dhe tani edhe më të ashpër, me rezultate të kënaqshme". Bilge Ebiri i Vulture tha "në thelb, Prova e Djegies kompenson Apokalipsin e zhurmshëm të gjysmës së tij të parë duke u mërzitur pak në të dytën."
Në Shkodër të gjithë këndojnë...
Në Shkodër të gjithë këndojnë...: hyrje në tempullin e këngës shkodrane libër me autorë Isa Alibali dhe Petrit Kovaçi. Botuar në Shkodër nga "Idromeno", në vitin 1997. Faqet e librit 176.
Vrapuesi i Labirintit: Prova e Djegies (film)
Vazhdimi i filmit
Në mars 2015, u konfirmua se Nowlin, i cili bashkë-shkroi filmin e parë dhe shkroi filmin e dytë, ishte vendosur të adaptonte librin e tretë, Kura e Vdekjes. Ball konfirmoi se, nëse do të kthehej në regjinë, filmi nuk do të ndahej në dy filma. Më 9 korrik 2015, u zbulua se xhirimet do të fillonin në shkurt 2016. Më 16 shtator 2015, u konfirmua se Ball do të kthehej në drejton filmin e tretë.
Xhirimet ishin planifikuar të fillonin në Vanckuver, British Columbia, Kanada më 14 mars 2016. Pas aksidentit të rëndë të Dylan O'Brien në xhirime, më vonë u riplanifikua për t'u filmuar midis marsit dhe qershorit 2017 në Afrikën e Jugut për një publikim më 26 janar 2018.
Rudolph Pariser
Rudolph Pariser lindi më 8 dhjetor të vitit 1923 në Harbin, Kinë. Është një kimist amerikan, i kimisë fizikale si dhe Polimerkismist.
Artikuj dhe studime kritike për letërsinë e sotme shqipe
Artikuj dhe studime kritike për letërsinë e sotme shqipe libër me redaktor Dalan Shapllo. Botuar në Tiranë në vitin 1974, Dispensa 1, 246 faqe.
Shënime: Letërsia shqipe, kritika, interpretimi, tekste për shkollat e larta.
Patrick Wilson
Patrick Wilson eshte aktor i njohur amerikan.Ai ka xhiruar filma komedian,horror e shume gjera te tjera. Patrick Joseph Wilson July 3, 1973 (42 vjecar)
2 femije
Unioni Latinë
Bashkimi Latin ishte një organizatë ndërkombëtare e kombeve që përdornin gjuhët romane/latine që ekzistonin si një institucion funksional nga 1983 në 2012. Me seli në Paris, Francë, qëllimi i tij ishte të mbrojë, projektojë dhe promovojë trashëgiminë e përbashkët kulturore të popujve latinë dhe identitetet unifikuese të botës latine dhe të ndikuar nga latinishtja.
Ajo u krijua në 1954 në Madrid, Spanjë dhe anëtarësia e saj u rrit nga 12 në 36 shtete, duke përfshirë vendet në Amerikën e Veriut, Amerikën e Jugut, Evropën, Afrikën dhe rajonin Azi-Paqësor.
Emrat zyrtarë të Unionit Latin ishin: Union Latine në frëngjisht, Unione Latina në italisht, União Latina në portugalisht, Uniunea Latină në Rumanisht, Unión Latina në spanjollisht dhe Unió Llatina në katalanisht.
Për shkak të vështirësive financiare, Unioni Latin njoftoi në 26 Janar 2012 pezullimin e aktiviteteve të tij, shpërbërjen e sekretariatit të përgjithshëm (në fuqi më 31 Korrik 2012) dhe përfundimin e punësimit për të gjithë personelin e organizatës.
Anëtarësimi
Sipas faqes në internet të Unionit Latin, anëtarësimi ishte i hapur për çdo komb që plotësonte kriteret e mëposhtme:
Gjuhët zyrtare
Gjuhët zyrtare të Bashkimit Latin ishin Spanjishtja, Frëngjishtja, Italishtja, Portugezja, Rumania dhe Katalonja. Spanjisht, Frëngjisht, Italisht dhe Portugez u përdorën si gjuhë pune. Të gjithë tekstet e përhapjes së përgjithshme u përkthyen në këto katër gjuhë, me disa gjithashtu në rumanisht dhe katalanisht.
Organizimi
Bashkimi ishte i përbërë nga tre organe kryesore, përkatësisht, Kongresi, Këshilli Ekzekutiv dhe Sekretariati i Përgjithshëm.
Komisia letrare shqipe në Shkodër : 1916-1996
Komisia letrare shqipe në Shkodër : 1916-1996 libër nga Tomor Osmani (përg.),Simon Pepa (përg.). Botuar në Shkodër nga Universiteti "Luigj Gurakuqi", në vitin 1997. Faqet e librit 119.
Unioni Latinë
Organizimi
Kongresi, i cili përbëhej nga përfaqësuesit e të gjitha Shteteve Anëtare, mblidhej në asamble të zakonshme çdo dy vjet. Funksionet e tij kryesore ishin
Marrëveshja e Novi Sadit
Marrëveshja e Novi Sadit ( Novosadski dogovor ) ishte një dokument nga viti 1954 i hartuar prej 25 shkrimtarëve, gjuhëtarëve dhe intelektualëve serbë, kroatë dhe bosnjanë për të ndërtuar unitet ndërmjet ndarjeve etnike dhe gjuhësore brenda Jugosllavisë dhe për të krijuar standardin e gjuhës serbo-kroate që do të përdorej në të gjithë vendin.
Unioni Latinë
Organizimi
Një President dhe dy Nënkryetarë u zgjodhën gjithashtu nga Kongresi. Oleg Serebrian nga Republika e Moldavisë ishte Presidenti i fundit.
Marrëveshja e Novi Sadit
Sponsorizuar nga bordi redaktues i organizatës kulturore serbe Letopis Matice srpske, flet mbi përdorimin dhe pranueshmërinë e serbishtes, e cila përdor cirilikën dhe është e përqendruar në qytetin e Beogradit (i njohur si varieteti lindor i serbo-kroatishtes) dhe dialektin kroat (i cili përdor shkrimin latin, me qendër në qytetin e Zagrebit, dhe njihet si varieteti perëndimor i serbo-kroatishtes) u zhvillua në qytetin e Novi Sadit, në provincën serbe të Vojvodinës. Dy ditë diskutimi nga 8 deri më 10 dhjetor 1954, rezultuan në nënshkrimin e marrëveshjes, e cila parashtronte dhjetë përfundime në lidhje me gjuhën.
Vështrim
Marrëveshja përqendrohej në ngjashmëritë midis dy dialekteve dhe kishte të bënte kryesisht me pajtimin e dialekteve të ndryshme për të mirën e një Jugosllavie të federalizuar. Marrëveshja thoshte se grupe gjuhëtarësh dhe intelektualësh si nga varianti serb lindor ashtu edhe nga ai kroat perëndimor do të punonin së bashku drejt krijimit të një fjalori dhe terminologjie të vetme.
Marrëveshja theksonte gjithashtu se gjuha e ardhshme duhet të zhvillohet natyrshëm, megjithëse ajo ishte farkëtuar nga vullneti politik dhe presioni nga të dy dialektet. djathtas|parapamje|250x250px| Pamje nga Novi Sadi i Kalasë Petrovaradin mbi lumin [[Lumi i Danubit|Danub (gusht 2005)]] Terminologjia dhe fjalori i ri do t'i kishin rrënjët në të dy varietetet e gjuhës dhe revista letrare e pranishme në marrëveshje do të kishte të njëjtën përmbajtje të botuar si në alfabetin cirilik ashtu edhe në atë latin. Megjithatë, shumë, si intelektuali kroat Ljudevit Jonke, e panë marrëveshjen si një përpjekje të fshehtë për ta bërë serbishten gjuhë zyrtare të një Jugosllavie të federalizuar, me vetëm një tundje kalimtare që iu dha kroatishtes.
Unioni Latinë
Këshilli Ekzekutiv
Këshilli Ekzekutiv ishte dega ekzekutive e Unionit. Ai përbëhej nga 12 Shtete Anëtare, të cilat zgjidheshin nga Kongresi çdo katër vjet, dhe drejtoheshin nga një President dhe dy Nënkryetarë, të cilët gjithashtu zgjidheshin nga Kongresi.
Marrëveshja e Novi Sadit
Vështrim
Si rezultat i drejtpërdrejtë i marrëveshjes, Matica srpska dhe homologu i saj kroat Matica hrvatska botuan një manual drejtshkrimi në vitin 1960. Megjithëse u vlerësua gjerësisht nga të gjitha nivelet e zyrtarëve dhe intelektualëve të partisë serbe dhe jugosllave, ortografia u kritikua ashpër nga intelektualët kroatë. , të cilët e panë veprën si tepër serbe në qendër. Kritikat e tyre erdhën kryesisht nga një analizë e rastit të dallimeve më të mëdha midis dy dialekteve, duke pretenduar se fjalori favorizonte variantin lindor të gjuhës mbi atë perëndimor.
Tuma e vetmuar në Irzniq
Tuma e vetmuar në Irzniq është një monument i trashëgimisë kulturore në Irzniq, Deçan, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik".
Marrëveshja e Novi Sadit
Teksti i Marrëveshjes
Dhjetë "përfundimet":
Unioni Latinë
Këshilli Ekzekutiv
Kishte gjithashtu dy komisione ndihmëse të varura nga Këshilli Ekzekutiv:
Mali (gjeografi)
parapamje|Mali Mali është formë impressive relievore në të vërtetë është formë e ngritur në Tokë, e krijuar si rezultat i aktivitetit të korës së Tokës.
Unioni Latinë
Sekretariati i Përgjithshëm
Bashkimi Latin drejtohej nga një Sekretar i Përgjithshëm i emëruar çdo katër vjet nga Kongresi. Sekretari ishte përgjegjës për ekzekutimin e programeve dhe zbatoi vendimet e marra nga Kongresi dhe Këshilli Ekzekutiv në lidhje me buxhetin dhe drejtimin e përgjithshëm. Jose Luis Dicenta Ballester ishte në një kohë Sekretar i Përgjithshëm i Unionit.
Mali (gjeografi)
Majat më të larta malore
Evropë - Elbrus (5.642 m), Mon Blan (4.807 m) Azi - Çomolungma; Everesti (8.848 m), K2 (8.611 m) Afrikë - Kilimanxharo (5.895 m) Australi - Koshqushkoa (2.230 m) Amerikë Veriore- Mek Kinli (6.196 m) Amerikë Jugore - Akonkagva(6.960 m) Antarktik - Vinson (5.140 m)
Unioni Latinë
Sekretariati i Përgjithshëm
Financat e Unionit u mbështetën kryesisht nga kontributet e detyrueshme nga Shtetet Anëtare. Për disa aktivitete, Unioni mund të ketë bashkëpunime me institucione të tjera publike ose private.
Kodra (gjeodezi)
200px|thumb|Hillwalkers mbi Beinn Dearg, Skoci Kodra është pjesë toke e ngritur si breg i lartë me pjerrtësi të butë. Sipërfaqet e ngritura të tokës nën një mijë metra (1000 metra) dhe me shpate të buta njihen si male të ulëta.qe kane shtepi
Cambernard
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Cambernard (Ocitanisht: Campbernat ; Shqip: Kambernard ) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.
Autrey, Meurthe-et-Moselle
Autrey është një komunë në Francë. Autreybën pjesë në departamentin Meurthe-et-Moselle të rajonit Lorraine. Komuna ka një popullsi prej 174 banorë dhe sipërfaqe 6.16 km².
Rruga Magjistrale M-2
Rruga Magjistrale M-2 e njohur edhe si Rruga Nacionale M-2 është një rrugë nacionale magjistrale në Kosovë. Rruga shkon nga pika kufitare e Bërnjakut (Komuna e Zubin Potokut) mes Kosovës dhe Serbisë përmes Mitrovicës, Prishtinës, Ferizajit deri në pikën kufitare të Hanit të Elezit mes Kosovës dhe Maqedonisë së Veriut.
Gjatësia e përgjithshme e rrugës është 135 km është pjesë e Rrugës E65 e cila lidh qytetin Malmö në Suedi dhe qytetin Chania në Greqi. Për më tepër, rruga midis Serbisë dhe Kosovës është gjithashtu pjesë e Rrugës E80 e cila lidh qytetet e Lisbonës në Portugali dhe Gürbulak në Turqi.
Agde
Agde është një komunë në Francë. Agde bën pjesë në departamentin Hérault të rajonit Occitanie. Komuna ka një popullsi prej 22487 banorë dhe sipërfaqe prej  50.81 km².
Pertinaksi
Publius Helvius Pertinax ( / p ɜːr t ɪ n æ k s /, 1 gusht 126 - 28 March 193 ) ishte perandori romak për tre muajt e parë të 193. Ai pasoi Komodin, të bëhej perandori i parë gjatë Vitit të trazuar të Pesë Perandorëve.
Lindur si bir i një skllavi të liruar, Pertinax u bë një oficer në ushtri. Ai luftoi në Luftën Romake – Parthiane të viteve 161–166, ku suksesi i tij e bëri atë të promovohej në pozita më të larta si në sferën ushtarake, ashtu edhe në atë politike. Ai arriti gradën e guvernatorit të provincës dhe prefektit urban. Ai ishte anëtar i Senatit Romak, duke shërbyer në të njëjtën kohë me historianin Cassius Dio.
Pas vdekjes së Commodus, Pertinax u vlerësua perandor. Ai u përpoq të vendoste disa masa reforme, megjithëse kohëzgjatja e shkurtër e mbretërimit të tij si perandor, parandaloi suksesin e atyre përpjekjeve. Një nga ato reforma, rivendosja e disiplinës midis Gardës Praetoriane, çoi në konflikt që përfundimisht kulmoi me vrasjen e Pertinax nga Garda. Pertinax do të hyjnizohej nga perandori Septimius Severus. Reputacioni i tij historik ka qenë kryesisht pozitiv, në përputhje me vlerësimin e Cassius Dio.
Jeta e hershme
Karriera e tij, para se të bëhej perandor, dokumentohet në Historia Augusta dhe konfirmohet në shumë vende nga mbishkrimet ekzistuese. Ai u lind në Alba Pompéia në Itali, i biri i liruari Helvius Successus. Pertinax përmes ndihmës së patronazhit u porosit një oficer në një grup.
Në Luftën Parthiane që pasoi, ai u dallua, gjë që rezultoi në një varg promovimesh dhe pas postimeve në Britani ( si tribun ushtarak i Legio VI <i id="mwMw">Victrix</i> ) dhe përgjatë Danubit, ai shërbeu si një prokuror në Daçia. Ai pësoi një pengesë si viktimë e intrigave të gjykatës gjatë mbretërimit të Marcus Aurelius, por pak më vonë, ai u thirr për të ndihmuar Claudius Pompeianus në Luftërat Marcomannic. Në 175, ai mori nderin e një konsullate të pambrojtur dhe deri në vitin 185, Pertinax ishte guvernator i provincave të Moezisë së Epërme dhe të Poshtme, Dacia, Siri dhe më në fund guvernator i Britanisë.
Ante Paveliq
parapamje|Ante Paveliq Ante Paveliqi (kroatisht: Ante Pavelić 14 korrik 1889 – 28 dhjetor 1959) ishte një politikan kroat që themeloi dhe drejtoi organizatën fashiste ultranacionaliste të njohur si Ustashe në vitin 1929 dhe shërbeu si diktator i Shtetit të Pavarur të Kroacisë (Nezavisna Država Hrvatska - NDH) një shtet kukull fashist i ndërtuar nga pjesë të Jugosllavisë së pushtuar nga autoritetet e Gjermanisë naziste dhe Italisë Fashiste, nga viti 1941 deri në 1945.
Pertinaksi
Jeta e hershme
Gjatë viteve 180, Pertinax mori një rol kryesor, në Senatin Romak, derisa prefekti pretorian Sextus Tigidius Perennis e detyroi atë të largohej nga jeta publike. Ai u tërhoq pas tre vjetësh në Britani, ku ushtria romake ishte në një gjendje kryengritjeje. Ai u përpoq të shuante ushtarët e padisiplinuar atje, por një legjion sulmoi truprojën e tij, duke e lënë Pertinaxin të vdekur. Kur ai u detyrua të jepte dorëheqjen në 187, arsyeja e dhënë ishte, se legjionet ishin bërë armiqësorë ndaj tij për shkak të sundimit të tij të ashpër.
Ai shërbeu si prokonsull i Afrikës nga 188 – 189, dhe ndoqi këtë mandat shërbimi, me prefekturën urbane të Romës, dhe një konsull të dytë si ordinarius me perandorin Commodus, si koleg të tij.
Ante Paveliq
Biografia
parapamje|Paveliqi me Hitlerin (1941) Ante Pavelić lindi në fshatin Hercegovinez të Bradinës në shpatet e malit Ivan në veri të Konjic, afërsisht 15 km në jugperëndim të Haxhiqi, atëherë pjesë e Perandorisë Osmane të pushtuar nga Perandoria Austro-Hungareze. Prindërit e tij ishin shpërngulur në Bosnje dhe Hercegovinë nga fshati Krivi Put në pjesën qendrore të fushës së Velebit, në Likën jugore (në Kroacinë e sotme),  për të punuar në linjën hekurudhore Sarajevë - Metkoviq.
Pertinaksi
Perandori
parapamje|300x300px| Aureus romak goditi nën sundimin e Pertinax. Mbishkrimi: PUN. CAES. P. HELV. PERTIN. AVG / PROVIDentia DEORum COnSul II Kur veprimet e Commodus u bënë gjithnjë e më të çrregullta, në fillimin e viteve 190, një komplot çoi në vrasjen e tij, në 31 Dhjetor 192. Komploti u krye nga prefekti pretorian Quintus Aemilius Laetus, e dashura e Commodus, Marcia dhe dhoma e dhomës së tij Eclectus. Pasi ishte kryer vrasja, Pertinax, i cili po shërbente si prefekt urban në këtë kohë, u nxitua në kampin pretorian dhe u shpall perandor. Mbretërimi i tij i shkurtër ( 87 ditë ) ishte një mbret i vështirë. Ai u përpoq të imitonte praktikat e përmbajtur të Marcus Aurelius dhe bëri një përpjekje për të reformuar alimentën, por ai u përball me antagonizëm nga shumë lagje.
Ante Paveliq
Biografia
Në fillim të karrierës së tij, Paveliq ishte një avokat dhe një politikan i Partisë Kroate të të Drejtave në Mbretërinë e Jugosllavisë, i njohur për besimet e tij nacionaliste dhe mbështetjen për një Kroaci të pavarur. Nga fundi i viteve 1920, veprimtaria e tij politike u bë më radikale pasi ai u bëri thirrje kroatëve të revoltoheshin kundër Jugosllavisë dhe planifikoi një protektorat italian të Kroacisë të ndarë nga Jugosllavia. Pasi Mbreti Aleksandri I shpalli diktaturën e tij më 6 janar në 1929 dhe ndaloi të gjitha partitë politike, Paveliqi shkoi jashtë vendit dhe komplotoi me Organizatën e Brendshme Revolucionare Maqedonase (IMRO) për të minuar shtetin jugosllav, gjë që bëri që autoritetet jugosllave ta gjykonin në mungesë dhe ta dënonin, deri në vdekje. Ndërkohë, Paveliqi ishte zhvendosur në Italinë Fashiste, ku themeloi Ustashe, një lëvizje nacionaliste kroate me synimin për të krijuar një Kroaci të pavarur me çdo mjet, duke përfshirë përdorimin e terrorit. Paveliqi inkorporoi veprime terroriste në programin ustash, të tilla si bomba në trena dhe atentate, organizoi një kryengritje të vogël në Lika në 1932, duke kulmuar me vrasjen e mbretit Aleksandër në 1934 në lidhje me IMRO. Paveliqi u dënua edhe një herë me vdekje pasi u gjykua në Francë në mungesë dhe, nën presionin ndërkombëtar, italianët e burgosën për 18 muaj dhe penguan kryesisht ustashët në periudhën pasuese.
Pertinaksi
Perandori
Shkrimtarët e lashtë detajojnë se si Garda Praetoriane priste një donativum bujar në ngjitjen e tij dhe kur, ata ishin të zhgënjyer, të trazuar, derisa ai prodhoi paratë, duke shitur pronën e Commodus, përfshirë konkubinat dhe të rinjtë, që Commodus mbante për kënaqësitë e tij seksuale. Ai reformoi monedhën romake në mënyrë dramatike, duke rritur pastërtinë e argjendit të denarit nga 74% në 87% - pesha aktuale e argjendit duke u rritur nga 2.22 gram në 2.75 gramë
Ante Paveliq
Biografia
Me urdhër të gjermanëve, ustasha Slavko Kvaternik i lartë shpalli themelimin e NDH-së më 10 prill 1941 në emër të Paveliqit. Duke e quajtur veten Poglavniku, ose udhëheqësi suprem, Paveliq u kthye nga Italia dhe mori kontrollin e qeverisë kukull. Ai krijoi një sistem politik të ngjashëm me atë të Italisë fashiste dhe Gjermanisë naziste. NDH, ndonëse përbënte një Kroaci të Madhe, u detyrua nga italianët të hiqte dorë nga disa koncesione territoriale ndaj kësaj të fundit. Pas marrjes së kontrollit, Paveliq imponoi politika kryesisht anti-serbe dhe antisemitike që rezultuan në vdekjen e mbi 100,000 serbëve dhe hebrenjve në kampet e përqendrimit dhe shfarosjes në NDH,  duke vrarë dhe torturuar disa qindra mijëra serbë,   së bashku me dhjetëra mijëra romë dhe hebrenj. Këto persekutime dhe vrasje janë përshkruar si "episodi i vetëm më katastrofik në historinë jugosllave".
Pertinaksi
Perandori
Pertinax u përpoq të impononte disiplinë më të rreptë ushtarake, mbi pretorianët e përkëdhelur. Në fillim të marsit, ai shmangu me ngulm një komplot nga një grup për ta zëvendësuar atë me konsullin Quintus Sosius Falco, ndërsa ai ishte në Ostia duke inspektuar rregullimet për dërgesat e drithit. Komploti u tradhtua; Vetë Falco u fal, por disa nga oficerët që qëndronin pas grushtit të shtetit u ekzekutuan.
Ante Paveliq
Biografia
Në vitin 1945, Pavelić urdhëroi ekzekutimet e politikanëve të shquar të NDH-së Mladen Lorkoviq dhe Ante Vokiq nën akuzat për tradhti, kur ata u arrestuan për komplot për ta rrëzuar atë dhe për ta lidhur NDH-në me aleatët. Pas dorëzimit të Gjermanisë në maj, Paveliq urdhëroi trupat e tij të vazhdonin të luftonin edhe pas dorëzimit. Më pas ai urdhëroi NDH-në të ikte në Austri për t'i dorëzuar forcat e tyre të armatosura ushtrisë britanike që përparonte, e cila refuzoi dhe i udhëzoi ata të dorëzoheshin te partizanët. Të nxitur nga sulmet në pozicionin e tyre, partizanët filluan të kryenin vrasjet e ustashëve. Paveliq iku në Austri dhe më vonë ishte një këshilltar sigurie i Presidentit të Argjentinës Juan Perón, i cili siguroi strehë për shumë fashistë. Më 10 prill 1957, a & nbsp;  Pronari serb i hotelit tentoi të vriste Paveliqin duke e qëlluar; duke mbijetuar fillimisht, plagët që rezultuan do të çonin në vdekjen e tij më 28 dhjetor 1959, në moshën 70-vjeçare, pasi kaloi dy vjet e gjysmë në Spanjën frankoiste.
Pertinaksi
Perandori
Më 28 Mars 193, Pertinax ishte në pallatin e tij kur, sipas Historia Augusta, një kontigjent prej rreth treqind ushtarësh të Gardës Pretoriane nxituan portat       ( dyqind sipas Cassius Dio ). Burimet antike sugjerojnë se, ata kishin marrë vetëm gjysmën e pagës së premtuar. As rojet në detyrë dhe as zyrtarët e pallatit nuk zgjodhën t'u rezistonin atyre. Pertinax e dërgoi Laetus për t'i takuar, por ai vendosi të përkrahej kryengritësit në vend dhe braktisi perandorin.
Pasojat
parapamje| Busti i Septimius Severus, Glyptothek, [[Mynihu|Mynih]] Pas vdekjes së Pertinax, pretorianët nxorën në ankand titullin perandorak ; fituesi ishte senatori i pasur Didius Julianus, mbretërimi i të cilit do të mbaronte me vrasjen e tij më 1 qershor 193. Julianus u pasua nga Septimius Severus. Pas hyrjes së tij në Romë, Septimius njohu Pertinax si një perandor legjitim, ekzekutoi ushtarët që e vranë atë, dhe jo vetëm bëri presion në Senat për ta hyjnizuar dhe për t'i siguruar atij një funeral shtetëror, por gjithashtu miratoi njohjet e tij të Pertinax si pjesë e emrit të tij. Për disa kohë, ai mbajti lojëra në përvjetorin e ngritjes së Pertinax dhe ditëlindjen e tij.
Reputacioni historik
Reputacioni historik i Pertinax është kryesisht pozitiv, duke filluar me vlerësimin e Cassius Dio, një historian dhe senator i cili ishte një koleg i Pertinax. Dio i referohet atij si " një njeri i shkëlqyeshëm dhe i drejtë " cili shfaqi " jo vetëm njerëzimin dhe integritetin në administratat perandorake, por edhe menaxhimin më ekonomik dhe konsideratën më të kujdesshme për mirëqenien e publikut ".
Miratimi i Dio nuk është i pakualifikuar, megjithatë. Ai e pranon, që ndërsa disa do ta quanin vendimin e Pertinax, për t'u përballur me ushtarët që do ta përfundonin duke e vrarë atë " fisnik ", të tjerët do ta quanin atë " të pakuptimtë ". Ai është gjithashtu kritik ndaj gjykimit të Pertinax kur erdhi shpejtësia me të cilën ai u përpoq të reformonte tepricat e mbretërimit të Commodus duke sugjeruar që një qasje më e zbutur do të kishte më pak të ngjarë të rezultojë në vrasjen e tij.
Pertinax diskutohet te Princi nga Niccolò Machiavelli. Duke diskutuar rëndësinë e një princi, që nuk urrehet, Machiavelli siguron Pertinax si një shembull, se si është aq e lehtë për një sundimtar të urrehet për veprime të mira sesa për ato të këqija. Megjithëse e përshkroi atë si një njeri të mirë, Machiavelli e konsideroi një gabim përpjekjen e Pertinax për të reformuar një ushtarak që ishte mësuar të "jetonte i lirshëm", pasi frymëzoi urrejtjen e tyre ndaj tij, e cila çoi në përmbysjen dhe vdekjen e tij.
Gjatë debatit mbi ratifikimin e Kushtetutës Amerikane, politikani i Virxhinias John Dawson, në konventën ratifikuese të shtetit të tij në 1788, foli për " vrasjen mizore" të Pertinax nga Garda Pretoriane si një shembull i rrezikut të krijimit të një ushtrie të përhershme.
Robert Ghormley Parr
Robert Ghormley Parr lindi më 22 shtator të vitit 1921 në Chicago (sq.Çikago), ShBA. Është një kimist i cili meret me llogartitjen e orbitaleve molekulare si dhe përbërjes së tyre.
Pertinaksi
Në kulturën popullore
Pertinax, ishte pseudonimi i gazetarit francez André Géraud ( 1882–1974 ).
Në  <i id="mw3A">Romanitas</i> , një roman i trilluar i historisë alternative i Sophia McDougall, mbretërimi i Pertinax është pika e divergjencës. Në historinë e përcaktuar nga romani, komploti kundër Pertinax, u pengua dhe Pertinax prezantoi një seri reformash, që do të konsolidonin Perandorinë Romake në një shkallë të tillë, që ajo të ishte akoma një fuqi e madhe në shekullin 21.
Châteauneuf-de-Vernoux
Châteauneuf-de-Vernoux është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardèche të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Châteauneuf-de-Vernoux ka një popullsi prej 229 banorë dhe sipërfaqe 6.07 km², me një dendësi prej 38 banor/km².
Uncle Sam
parapamje|240px|Posteri i [[James Montgomery Flagg|J. M. Flagg më 1917 u bazua në posterin origjinal britanik Lord Kitchener të tre vjet më parë. U përdor për të rekrutuar ushtarë si për Luftën e Parë Botërore ashtu edhe për Luftën e Dytë Botërore.]] Uncle Sam është personifikimi kombëtar i Shteteve të Bashkuara të Amerikës dhe, veçanërisht i qeverisë amerikane. Përdorimi i parë i shprehjes daton që nga Lufta e vitit 1812 dhe me sa duket u emërua pas Samuel Wilson. Zakonisht paraqitet si një njeri i moshuar, njeri i bardhë me flokë të bardhë, një mjekër cjapi, i veshur me kapelë cilindrike me yje të bardha në shiritin e kaltërt, një frak të kaltërt dhe pantallona me vija të kuqe dhe të bardha. Që nga fillimi i shekullit të 19-të, Uncle Sam ka qenë një simbol popullor i qeverisë amerikane në kulturën amerikane dhe një manifestim i emocionit patriotik. Ndërsa figura e Uncle Sam përfaqëson në mënyrë të veçantë qeverinë, Kolumbia përfaqëson Shtetet e Bashkuara si një komb.
Personifikimet e hershme
Personifikimi më i hershëm i njohur i Shteteve të Bashkuara ishte si një grua me emrin Kolumbia, e cila u shfaq së pari në vitin 1738 (para-SHBA) dhe ndonjëherë shoqërohej me një personifikim tjetër femër, Zonjën Liberty. Me Luftën Revolucionare Amerikane erdhi Brother Jonathan, një personifikim mashkull, dhe Uncle Sam në fund u shfaq pas Luftës së vitin 1812. Kolumbia u shfaq me Brother Jonathan ose Uncle Sam, por përdorimi i saj ra si personifikim kombëtar në favor të Liberty, dhe ajo ishte braktisur në mënyrë efektive sapo ajo u bë nuskë e Columbia Pictures në vitet 1920.
Søren Sørensen
Søren Peter Lauritz Sørensen lindi më 9 janar 1868 në Havrebjerg, Danimarkë dhe vdiq më 13 shkurt 1939. Ishte një kimist danez.
Richard Adolf Zsigmondy
Richard Adolf Zsigmondy lindi më 1 prill të vitit 1865 në Wien (sq. Vjenë) dhe vdiq më 23 shtator të vitit 1929 në Göttingen. Ishte një kimist austriak, me prejardhje hungareze.
Agel
Agel është një komunë në Francë. Agel bën pjesë në departamentin Hérault të rajonit Occitanie. Komuna ka një popullsi prej 205 banorë dhe sipërfaqe prej  12.54 km².
Mézy-Moulins
Mézy-Moulins është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Mézy-Moulins ka një popullsi prej 525 banorë dhe sipërfaqe 4.48 km², me një dendësi prej 117 banor/km².
Ruth Westheimer
Karola Ruth Siegel lindi më 1928. Është një aktor dhe komedian german.
Yumi Watanabe
Yumi Watanabe (渡邊 由美) është një ish-futbolliste japoneze.