cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nata e shekujve
Nata e shekujve, roman me autor Jusuf Buxhovi. Botuar në Prishtinë nga "Rilindja", në vitin 1997 (Botimi i 2-të i plotësuar). Libri ka 251 faqe.
Pushtimi i Kosovës nga Serbia dhe Mali i Zi 1912-1915- pëgjysmimi i Shqipërisë
Pushtimi i Kosovës nga Serbia dhe Mali i Zi 1912-1915- pëgjysmimi i Shqipërisë libër me autor Xheladin Shala dhe Lulezim Lajçi (rec.), Muhamet Shatri (rec.). Botuar në Prishtinë nga Instituti Albanologjik, në vitin 2012. Faqe 380.
Jenzat
Jenzat është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Allier të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Jenzat ka një popullsi prej 522 banorë dhe sipërfaqe 11.64 km², me një dendësi prej 45 banor/km².
Perrysville, Indiana
Perrysville, Indiana (Perrysville) është një qytet në qarkun Vermillion të shtetit federal Indiana, SHBA. Në Perrysville, Indiana jetojnë 456 banorë (2010), dhe dendësia e popullisë është 677.1 banor/km2 (1753.8 banorë/sq mi). Qyteti ka një sipërfaqe prej 0.67 km2 (0.26 sq mi) dhe lartësi mbidetare prej 164 m (538 ft).
Roli i Kosovës në krijimin e shtetit shqiptar : konferencë shkencore : Tiranë, Nëntor, 2012
Roli i Kosovës në krijimin e shtetit shqiptar : konferencë shkencore : Tiranë, Nëntor, 2012 libër nga Blerim Reka (red.). Botuar në Tiranë nga "Konica Color", në vitin 2013. Faqe 453.
Marjan Cubi-njeri urëlidhës mes Kosovës dhe Amerikës
Marjan Cubi-njeri urëlidhës mes Kosovës dhe Amerikës libër me autor Mikel Gojani dhe Lush Gjergji (red.), Jeton Thaqi (red.). Botuar në New York; Prishtinë : Drita, në vitin 2010. Faqe 250.
Kërkesa për t'i njohur Kosovës Statusin e Republikës është e drejtë
Kërkesa për t'i njohur Kosovës Statusin e Republikës është e drejtë : artikull i "Zërit të Popullit" organ i Komitetit Qëndror të PPSH, 17 maj 1981 broshurë e botuar në Tiranë nga "8 Nëntori", në vitin 1981. Faqe 48.
His, Haute-Garonne
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
His (Shqip: Tiji) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.
Antonimet e Kosovës në dritën e shkencës etnografike
Antonimet e Kosovës në dritën e shkencës etnografike libër me autor Mark Krasniqi. Botuar në Prishtinë nga Instituti Albanologjik, në vitin 1979. Faqe 415.
Ljudevit Gaj
Ljudevit Gaj (lindur Ludwig Gay; 8 gusht 1809 - 20 prill 1872) ishte një gjuhëtar, politikan, gazetar dhe shkrimtar kroat. Ai ishte njëra nga figurat qendrore të Lëvizjes ilire duke ndikuar edhe në rritjen e interesimit për studimet ilire jo vetëm në Kroaci por edhe më gjërësisht në Ballkan.
Biografia
Ai lindi në Krapina (atëherë në Qarkun Varaždin, Mbretëria e Kroacisë, Perandoria Austriake ), më 8 gusht 1809. Babai i tij Johann Gay ishte një emigrant gjerman nga Sllovakia Hungareze, dhe nëna e tij ishte Juliana lindur Schmidt, vajza e një emigranti gjerman që mbërriti në vitet 1770.
Gay ishin me origjinë Burgundiane Huguenot. Ata mbërritën në Batizovce në Sllovakinë e sotme në shekullin XVI ose XVII. Që andej ata u bënë skllevër të familjeve Mariassy de Markusfalva dhe Batizfalva në shekullin XVIII. Meqenëse kishte shumë gjermanë etnikë në atë zonë, Gajët shpejt u gjermanizuan. Babai i Ljudevit vjen nga një degë që u transferua në fshatin Markušovce.
Ljudevit përfundoi shkollën e mesme në Varaždin, Zagreb dhe Karlovac, dhe ai studioi filozofi në Vjenë dhe Graz (u diplomua në 1828) dhe juridik në Budapest (1829-1831).
Gaj filloi të botojë shumë herët; broshura e tij prej 36 faqesh mbi pronat madhështore në rrethin e tij të lindjes, e shkruar në gjuhën e tij amtare gjermane, doli tashmë në 1826 si Die Schlösser bei Krapina.
Në Buda në 1830 u botua alfabeti latin i Gajt ("Bazë koncize për një drejtshkrim kroato-sllavonik"), i cili ishte libri i parë i zakonshëm i drejtshkrimit kroat (pas veprave të Ignjat Đurđević dhe Pavao Ritter Vitezović ). Libri u shtyp në dy gjuhë, në gjuhën kroate dhe gjermane. Kroatët përdorën alfabetin latin, por disa nga tingujt specifikë nuk u përfaqësuan në mënyrë të njëtrajtshme. Gaj ndoqi shembullin e Pavao Ritter Vitezović dhe drejtshkrimit çek, duke përdorur një shkronjë të shkrimit latin për secilin tingull në gjuhë. Ai përdori diakritikë dhe digrafi lj dhe nj.
Libri e ndihmoi Gajin të arrijë famë mbarëkombëtare. Në 1834 ai pati sukses aty ku pesëmbëdhjetë vjet më parë Đuro Matija Šporer kishte dështuar, dmth duke bërë një marrëveshje me qeverinë mbretërore të Monarkisë Habsburge për të botuar një gazetë të përditshme kroate.
Më pas ai u bë i njohur si një udhëheqës intelektual i dalluar. Më 6 janar 1835, u shfaq Novine Horvatske ("Lajmet kroate"), dhe më 10 janar shtesa letrare Danicza horvatzka, slavonzka y dalmatinzka ("Ylli i Kroacisë, Sllavonisë dhe Dalmacisë "). "Novine Horvatske" u shtypën në dialektin Kajkavian deri në fund të atij viti, ndërsa "Danic [z] a" u shtyp në dialektin Shtokavian së bashku me atë Kajkavian.
Në fillim të vitit 1836 emrat e botimeve u ndryshuan në përkatësisht Ilirske narodne novine ("Lajmet e Popullit Ilirik") dhe Danica ilirska ("Ylli i Mëngjesit Ilirik"). Kjo ndodhi sepse historianët në atë kohë hipotezuan se ilirët kishin qenë sllavë dhe ishin paraardhësit e drejtpërdrejtë të sllavëve të sotëm të jugut.
Përveç punës së tij intelektuale, Gaj ishte edhe poet. Poema e tij më e njohur ishte " Još Hrvatska ni propala " ("Kroacia ende nuk është rrënuar"), e cila u shkrua në 1833.
Në vitin 2008, gjithsej 211 rrugë në Kroaci u emëruan sipas Ljudevit Gajit, duke e bërë atë personin e katërt më të zakonshëm për kah emërtimi i rrugëve në Kroaci.
Lista e tempujve hindu në Malajzi
Kjo është lista e tempujve hindu në Malajzi sipas njësisë territoriale.
Bagnols, Puy-de-Dôme
Bagnols është një komunë në Francë. Bagnols bën pjesë në departamentin Puy-de-Dôme të rajonit Auvergne-Rhône-Alpes. Komuna ka një popullsi prej 496 banorë dhe sipërfaqe 42.46 km².
Fatmir Xhelili (aktor)
Fatmir Xhelili aktor shqiptar. Ai e ka nisur rrugën e artit si aktor amator i teatrit dhe estradës së Fierit. Ai ka punuar si elektricist në uzinën e naftës në Ballsh, ndërsa pas pune angazhohej në teatër. Por interpretimi me mjeshtëri i roleve që merrte, e bënë Fatmirin rol pas roli një figurë të dashur për publikun. Me gjithë dëshirën për të interpretuar në dramë, karrierën më të madhe ai e ka në komedi. Ishte regjisori Pellumb Kulla ai që i dha rolin e parë në komedinë me titull “Këpucët angleze”. Për kolegët, aktori Fatmir Xhelili ishte edhe një bashkëpunëtor shumë i mirë. Fatmir Xhelili ka interpretuar gjatë karrierës së tij rreth 180 role në dramë dhe komedi, ku është vlerësuar edhe me 4 çmime të para si aktori më i mirë. Disa nga komeditë që ai ka interpretuar rolet kryesore janë “Dy dyzina me trëndafila”, “Fejesa” e Chehovit, “Një budalla e gjysmë”, “I burgosuri i katit 15” etj. Gjithashtu edhe në dramat “Pazari”, “Vite të paharruara”, “Fqinjët”, disa prej të cilave me regji të Serafin Fankos, Dhimitër Orgockës, Gëzim Kamës, etj.
Fatmir Xhelili u nda nga jeta si pasojë e Covid-19 në moshën 69-vjeçare më 20 nëntor 2020.
Shpresa II
parapamje| Die Hoffnung II ( Shpresa II ), një pikturë nga [[Gustav Klimt ]] Shpresa II (në gjermanisht, Die Hoffnung II ) është një pikturë e Gustav Klimt, e bërë në vitet 1907–08. Ishte e dyta nga veprat e Klimt e cila përqëndrohej te një grua shtatzënë. Të dyja përshkruanin Hermën, një nga modelet e tij të preferuara. Ishte titulluar Vizioni nga Klimt, por është bërë e njohur si Shpresa II pas punës së mëparshme Shpresa, e cila tani dallohet si Shpresa I. Shpresa II u ble nga Muzeu i Artit Modern në New York City në 1978.
Klimt pikturoi Hermën rëndë shtatzënë tek Shpresa I në vitin 1903, tek e cila ajo ishte paraqitur e zhveshur. Tek Shpresa II, ajo ka veshur një fustan të gjatë ose një pelerinë të zbukuruar me forma gjeometrike. Ajo ka flokë të gjatë kaf dhe sy të mbyllur, me kokën të përkulur drejt gjinjve të saj të zbuluar dhe barkut të saj të fryrë. Një kafkë njerëzore  që nuk përputhet me pjesën tjetër shfaqet e bashkëngjitur me pjesën e përparme të veshjes së saj- ndoshta si një shenjë e një lindjeje të rrezikshme, ose ndoshta një kujtimi i marrë (në Shpresën I, ajo shoqërohet gjithashtu nga një kafkë dhe disa figura të ngjashme me vdekjen). Në rrëzë të pikturës, tri gra përkulin gjithashtu kokën, sikur po luten ose po mbajnë zi.
Piktura katrore është 110.5 x. Gratë zënë të tretën qendrore të pikturës, me një sfond të errët me grimca ari në të dyja anët. Veshja e gruas, e zbukuruar me një gjethe ari si një vepër arti bizantine dhe me ngjyra të pasura e me motive, por e sheshtë si një ikonë ortodokse, bie ndesh me fytyrat njerëzore dhe mishin e zhveshur të konturuara e të pikturuara në mënyrë delikate dhe gjithashtu me tonet e errëta të sfondit.
Shpresa II u ekspozua në e parë të Vjenës  më 1908. Për shkak të lakuriqësisë skandaloze të figurës së saj qendrore, Shpresa I nuk u ekspozua më deri në Kunstschau-n e dytë të Vjenës vitin e ardhshëm.
Piktura u ble nga  para dhjetorit të vitit 1914, dhe ajo u shit në fund të viteve 1930 nga Neue Galerie e Otto Kallir ose pasardhësi i tij Vita Künstler. Mbeti në koleksione private deri në vitin 1978, kur u shit nga Hans Barnas Muzeut të Artit Modern (MOMA) në New York.
Matcha
parapamje| Çaj i tenjës i akullt parapamje| Një set tre-copësh për të bërë matcha, duke përfshirë një kamxhik ( chasen ), tas ( chawan ), dhe lugë ( chashaku ) parapamje| Një tas me matcha në një tepsi të zezë me wagashi (një ëmbëlsirë tradicionale)
Banesa e Stak Mark Binakut dhe Martin Pjeter Binakut
BANESA E STAK MARK BINAKUT DHE MARTIN PJETER BINAKUT, lagja Rajce ne fshatin Berishe Vendi, Puke.
Matcha
Matcha or macha (抹茶) është pluhur i rritur në tokë i prodhuar nga gjethet e e çajit jeshil të rritura dhe përpunara në mënyrë të veçantë. Është e veçantë në dy aspekte të bujqësisë dhe përpunimit: bimët e çajit jeshil për matcha janë rritur në hije për tre deri në katër javë para korrjes, ndërsa venat hiqen gjatë përpunimit. Gjatë rritjes në hije, bima Camellia sinensis prodhon më shumë theaninë dhe kafeinë. Forma pluhur e matcha konsumohet ndryshe nga gjethet e çajit ose qeset e çajit, dhe tretet në një lëng, zakonisht ujë ose qumësht.
Në Kinë gjatë dinastisë Tang (618–907), gjethet e çajit avulloheshin dhe formoheshin në kuba çaji për ruajtje dhe tregti. Çaji përgatitej duke pjekur dhe pudrosur çajin dhe duke zierë pluhurin e çajit në ujë të nxehtë, duke shtuar më pas kripë. Gjatë dinastisë Song (960–1279), metoda e bërjes së çajit pluhur nga gjethet e çajit të tharë të përgatitur me avull dhe përgatitja e pijeve duke e tundur pluhurin e çajit dhe ujin e nxehtë së bashku në një tas u bë e njohur.
Turgut Reis
Turgut Reis (1485 - 23 qershor 1565) ishte një komandant detar osman, guvernator dhe fisnik, me prejardhje turke  ose greke. Nën komandën e tij, fuqia detare e Perandorisë Osmane u shtri në të gjithë Afrikën Veriore. I njohur për gjeniun e tij ushtarak, dhe si një nga "më të rrezikshmit" e korsarëve, Turgut i është referuar si "luftëtari pirat më i madh i të gjitha kohërave", "padyshim më i aftë nga të gjithë udhëheqësit turq", dhe "i pa kurorëzuar mbret i Mesdheut ". Ai u përshkrua nga një admiral francez si "Një tabelë e gjallë e Mesdheut, mjaft e aftë në tokë për t'u krahasuar me gjeneralët më të mirë të kohës. Askush nuk ishte më i denjë se ai për të mbajtur emrin e mbretit".
Përveç shërbimit si admiral dhe korsar në Marinën e Perandorisë Osmane nën Sulejmanin e Madhërishëm, Turgut u emërua gjithashtu beu i Algjerit dhe Xherbës, bejlerbej i Mesdheut, si dhe beu dhe më pas Pasha i Tripolit. Ndërsa shërbente si Pasha i Tripolit, Turgut ndërtoi bëmat e mëdha në qytet, duke e bërë atë një nga më mbresëlënësit që shihen përgjatë gjithë bregdetit të Afrikës Veriore.
Kulla e Sahit Iberdemaj
Kulla e Sahit Iberdemaj është një monument i trashëgimisë kulturore në Lluga, Istog, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Historia demografike e Kosovës : vështrim historik nga mesi i shekullit XIX
Historia demografike e Kosovës : vështrim historik nga mesi i shekullit XIX libër me autor Sabri Rexha dhe Xheladin Shala (rec.), Fahredin Shabani (rec.). Botuar në Prishtinë nga Instituti Albanologjik, në vitin 2013. Faqe 406.
Junaka
Junakë është një vendbanim në komunën e Zubin Potokut, Kosovë.
Latilly
Latilly është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Latilly ka një popullsi prej 211 banorë dhe sipërfaqe 9.32 km², me një dendësi prej 23 banor/km².
Udhëtimi arbdhetar
Udhëtimi arbdhetar, roman me autor Zejnullah Rrahmani. Botuar në Prishtinë nga "Rilindja", në vitin 1992. Mund të konsiderohet binjak me Romanin për Kosovën.
Përmbajtja
Shto përmbajtjen këtu
Universal, Indiana
Universal, Indiana (Universal) është një qytet në qarkun Vermillion të shtetit federal Indiana, SHBA. Në Universal, Indiana jetojnë 362 banorë (2010), dhe dendësia e popullisë është 388.3 banor/km2 (1005.6 banorë/sq mi). Qyteti ka një sipërfaqe prej 0.93 km2 (0.36 sq mi) dhe lartësi mbidetare prej 177 m (581 ft).
Mynevere Shuteriqi
Rinia
Mynever ka lindur më 21 qershor 1924 në Gjirokastër si Mynever Fico. Babai i saj punonte si pylltar. Në moshën 2-vjeçare u shpërngul nga Gjirokastra dhe jetoi në qytete të ndryshme të Shqipërisë, si Lushnje, Elbasan dhe Delvine ku mësoi edhe gjuhën greke.
Huos
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Mynevere Shuteriqi
Rinia
Në moshën 17 vjeçare ajo vendosi të bashkohej me partizanët por nuk u pranua nga batalioni pasi nuk i kishte mbushur ende 18 vjeç, ndaj u arrestua dhe u burgos dy herë.
Huos
Huos (Shqip: Huos ; Ocitanisht: Uòs) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.
Mynevere Shuteriqi
Arsimi
Gjatë viteve 40 ajo studioi në Institutin Pedagogjik Nënë Mbretëresha me vajza të tjera si Liri Belishova dhe Didi Biçaku. Aty mësoi gjuhën italiane dhe frënge dhe mori mësimet e para të pianos. Ashtu si dhe dëshira e mëtejshme për t'u bërë poete dhe shkrimtare lindi këtu.
Karriera
Pas mbarimit të universitetit, Shuteriqi u bë pedagog në departamentin e gazetarisë në Tiranë. Ajo përktheu dhe botoi shumë vëllime novela dhe tregime në gjuhë të ndryshme dhe shqip, veçanërisht librat e saj biografikë ku kishte të bënte me kujtimet e saj.
Njeriu im
Njeriu im, roman me autore Hida Halimi. Botuar në Prishtinë nga "Rilindja", në vitin 1997. Libri ka 211 faqe.
Mynevere Shuteriqi
Jeta personale
Në vitin 1940 ajo u takua me historianin Dhimiter Shuteriqi dhe u martuan në Elbasan. Ata kishin tre fëmijë, dy vajza dhe një djalë. Si dy shkrimtarë dhe intelektualë, ata e kuptuan mirë njëri-tjetrin në rrugën që kishin marrë për të vazhduar jetën edhe pse kishin 9 vite diferencë. Pas vdekjes së Dhimiterit në vitin 2003, Mynever botoi librin e saj autobiografik me kujtime kushtuar të shoqit në vitin 2008 të quajtur " Nje jete ne dashuri "
Mynever është gjyshja e politikanit dhe autorit shqiptar Ben Blushi.
Ndikimi i shqipes mbi të folmet serbe të Kosovës : (sipas materialeve gjuhësore të botuara)
Ndikimi i shqipes mbi të folmet serbe të Kosovës : (sipas materialeve gjuhësore të botuara) libër me autor Murat Blaku dhe Idriz Ajeti (rec.), Rexhep Ismajli (rec.). Botuar në Prishtinë nga Instituti Albanologjik, në vitin 2010. Faqe 250.
KSA e Kosovës : të dhëna statistikore
KSA e Kosovës : të dhëna statistikore libër i botuar në Prishtinë nga Enti Krahinor i Statistikës i KSA të Kosovës, në vitin 1972. Faqe 204.
Kalaja e Zgerdheshit
KALAJA E ZGERDHESHIT ne fshatin Zgerdhesh ne Lindje te Ures se Zeze, ne JugPerendim te fshatit Zgerdhesh, ne kuoten 252, muret dhe gjithe kodra e kufizuar nga veriu e jugu me 2 perrenjte, nga lindja me qafen dhe nga perendimi ne arat e lagjes Kakariq.
Bagnols, Rhône
Bagnols është një komunë në Francë. Bagnols bën pjesë në departamentin Rhône të rajonit Auvergne-Rhône-Alpes. Komuna ka një popullsi prej 749 banorë dhe sipërfaqe 7.35 km².
Drôme
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Drôme (Ocitan : Droma ; Arpitan : Drôma ; Shqip: Droma) është departamenti më jugor i rajonit Auvernja-Rona-Alpet të Francës Juglindore. I emërtuar pas lumit Drôme, ai kishte një popullsi prej 516,762 banorësh në vitin 2019. Prefektura e Dromës është Valence.
Historia
Saint-Vallier në Dromë ishte vendlindja e një prej kurtizaneve më të famshme franceze, fisnikja Diane de Poitiers (1499–1566), dashnorja afatgjatë e mbretit Henri II (1519–1559).
Gjeografia
Drôme shtrihet në rajonin e Auvergne-Rhône-Alpes. Drôme kufizohet me Ardèche në perëndim, Izera në veri dhe lindje, Alpet e Larta në lindje, Alpet e Provencës së Lartë në juglindje dhe Vaukluza në jug. Maja veriperëndimore e departamentit është vetëm 5 km nga kufiri i Luarës.
Departamenti përmban 363 komuna. Komuna më e vogël në Francë, Rochefourchat, me një popullsi prej vetëm një personi, është në Drôme.
Klima
Departamenti i Dromës është në një zonë kalimtare midis klimës oqeanike të Lionit, klimës kontinentale në veri dhe klimës mesdhetare të Provencës në jug. Në luginën e Ronës, takimi i masave ajrore të buta të lagështa të Mesdheut jugor me masën ajrore më të ftohtë veriore shkakton ndonjëherë stuhi dhe stuhi dëbore të forta.
Në kodrat veriore pranë Tain-l'Hermitage (15 km në veri të Valencës ), klima është një përzierje e klimës oqeanike dhe gjysmë-kontinentale. Reshjet bien gjatë gjithë vitit me më shumë në pranverë dhe vjeshtë. Verat zbuten nga stuhitë dhe mistrali nuk fryn fort. Saint-Donat-sur-l'Herbasse ka një temperaturë mesatare prej 3 °C në janar dhe 21 °C në korrik për shkak të klimës së Lionit, ku më shumë reshje bien në verë sesa në dimër.
Rrafshi i Valencës është një zonë kalimtare midis ndikimit mesdhetar dhe klimës së ftohtë veriore. Verat janë më të ngrohta se në rajonet veriore, dhe rritja e dritës së diellit dhe nxehtësisë është e dukshme me shfaqjen e bimësisë mesdhetare në rajon. Temperaturat janë të moderuara midis Lionit dhe Montélimarit. Temperatura mesatare e Valencës në janar është 3.8 °C dhe 22 °C në korrik. Mistrali këtu fryn më fort.
Nga Montélimari, klima mund të konsiderohet mesdhetare. Pranë autostradës, ndryshimi i vegjetacionit është veçanërisht i dukshëm pranë përroit në Donzère, veçanërisht për shkak të ndryshimit të profilit të dheut. Pjesa më jugore e departamentit shfaq qartë një klimë mesdhetare me përforcimin e mistralit dhe një verë më të nxehtë për shkak të rrallësisë së stuhive. Shumica e reshjeve ndodhin në vjeshtë dhe dimrat janë më të butë se pjesa tjetër e Dromës. Pierrelatte ka një temperaturë mesatare prej 5 °C në janar dhe 23 °C në korrik.
Demografia
Banorët e departamentit quhen Drômois ose në shqip Dromsa.
Qytetet kryesore
Komuna më e populluar, ku jeton rreth 1/8 e popullsisë së departamentit, është Valence, prefektura. Që nga viti 2019, ka 6 komuna me më shumë se 10,000 banorë:
Ekonomia
Pjesa më e madhe e aktivitetit ekonomik të departamentit zhvillohet në perëndim të tij, përgjatë luginës së Rhône. Kjo zonë që përmban pjesën më të madhe të popullsisë së departamentit, ka gjithashtu transport të aksesueshëm, si autoroute A7 dhe linjat hekurudhore LGV Rhône-Alpes dhe LGV Méditerranée. Aktiviteti ekonomik në Valence u rrit me krijimin e linjës Valence TGV në 2001.
Turizmi
Aktivitetet sportive në Dromë përfshijnë:
Lumi Dromë është gjithashtu një vend i mrekullueshëm për të praktikuar kanoe dhe kajak. Në pranverë, rrjedha e ujit ju lejon të praktikoni rafting. Pylli Saoü është i njohur për shtigjet e tij të ngjitjes.
Referencat
<references group="" responsive="1">
Qyteti si sistem
Qyteti si sistem-  pjesë e fokusit studimor të gjeografisë urbane
Termi ”sistem” nënkupton marrëdhënie e procese brenda  një tërësie/entiteti kompleks dhe në një kontekst edhe më të gjerë[1]. Përcaktimi “qyteti si sistem” ndeshet në përkufizimin që i bëhet specifikës studimore të gjeografisë urbane, ku në mënyrë shumë sintezë objekti i studimit të saj si degë e gjeografisë humane përcaktohet si “studimi i qytetit si sistem brenda një sistemi qytetesh”[2].
Qyteti në këndvështrime të ndryshme studimore
Qyteti vlerësohet si një nga krijesat më komplekse të qenies njerëzore. Rrjedhimisht ai nuk mund të konceptohet vetëm nga një këndvështrim por nga shumë këndvështrime që  bëjnë të mundur të rroken të gjithë aspektet e atij entiteti që quhet qytet.[5] Kështu, ekonomistët urbanë fokusohen tek mundësia që ofron qyteti për përqendrim të aktiviteteve ekonomike duke reduktuar kostot dhe rritur efiçensën e sipërmarrjeve; arkitektët dhe urbanistët e konceptojnë qytetin si një tërësi fizike që bën të mundur që të qarkullojnë mallrat, kapitali, njerëzit dhe informacioni; sociologët e konceptojnë si një tërësi marrëdhëniesh sociale; studjuesit e shkencave politike  si një njësi administrative ku kërkohet menaxhim i të mirave publike etj[6].
-         Teoria e tre qyteteve
Kjo teori[7] sjell një qasje sistemike  për qytetin  dhe e konsideron atë si një tërësi të përbërë nga tre pjesë. Këto pjesë konsiderohen nënsisteme duke i emërtuar:  nënsistemi fizik (që përfaqëson kapacitetin e shoqërisë për të konfiguruar e organizuar hapësirën); nënsistemi funksional (që përfaqëson një tërësi aktivitetesh dhe ku intensiteti i flukseve të mallrave, kapitalit, njerëzve dhe informacionit, mund arrijë vlera shumë të larta); nënsistemi psiko-perceptues (që përfaqëson raportin midis qytetit e banorëve të tij, mënyrës si ata e përceptojnë  qytetin jo vetëm si imazh por edhe në thelbin e tij, varësisht nga përkatësia e tyre në kategori të ndryshme të të popullsisë). Qyteti funksionon në sajë të përshtatjes e bashkëveprimit të këtyre tre nënsistemeve. Kjo qasje ndihmon të kuptohet se përse në disa periudha qyteti zhvillohet apo në disa të tjera ky zhvillim ndalet apo pëson regres.
-         Qyteti si ekosistem
Ekosistemi konceptohet si  një kuadër holistik për të kuptuar ndikimin human në pjesën johumane të botës, pra marrëdhënien midis shoqërisë dhe natyrës[8]. Ekziston një qasje  për qytetin që e përcakton atë si një ekosistem me përbërës abiotikë dhe biotikë. Të analizosh qytetin si ekosistem sipas kësaj qasjeje, do të thotë të studjosh fluksin e energjisë, materialeve dhe informacionit së bashku me marrëdhënien midis pjesës humane dhe johumane të sistemit.[9]
-         Qyteti si organizëm
Ekziston një qasje sistemike që e koncepton qytetin si një organizëm me të gjitha organet e tij jetësore që ushqehet dhe gjeneron mbetje, pra që ka metabolizmin e tij[10]. Ky metabolizëm i qytetit dhe efikasiteti i tij, është i rëndësishëm për të reduktuar gjurmën ekologjike të qyteteve, e cila përcaktohet si  sasia e tokës së nevojshme për ta mbështetur atë, duke siguruar lëndë të parë për ushqim dhe  për të përpunuar  mbetjet që ai gjeneron.[11] Sipas Kennedy etj.[12] metabolizmi urban mund të përcaktohet si shuma e proceseve teknike dhe social-ekonomike që zhvillohen në qytete duke rezultuar në zhvillim, prodhim energjie dhe eleminim të mbetjeve.
[2] Paccione.M., Urban geography, a global perspective”, Routledge, 2009
[3] Knox.P.L., Marston.S. A., Human geography, places and regions in the global context,  Pearson, 2007
[4] Paccione.M., Urban geography, a global perspective”, Routledge, 2009
[5] Macionis.J.J., Parillo.V.N., Cities and urban life, Pearson, 2007
[6] Rinella. A., Racontare la citta, Progedit, 2002
[7] Rinella. A., Racontare la citta, Progedit, 2002
[8]   Gregory.D., Johnston.R., Pratt.G., Watss.M., Whatmore.S.,  The dictionary of human geography, Wiley-
Blackwell  2009
[9]   Newman.P., Jennings.I., Cities as sustainable ecosystems- principles and practices, Island Press, 2008
[10]  Register.R., Ecocities-rebuilding cities in balance with nature, New Society Publishers, 2006
[12] Chrysoulakis.N., Anselmo de Castro.E., Moors. E.J., Understanding urban metabolism: A tool for urban planning,
Routledge, 2015
Rrenat e Rremës
Rrenat e Rremës, roman me autor Kastriot Mahilaj. Botuar në Tiranë nga "Cinco", në vitin 1999. Libri ka 111 faqe.
Letrat dhe gjethet : tregime nga shkrimtarë të Kosovës
Letrat dhe gjethet : tregime nga shkrimtarë të Kosovës. Libër i botuar në Tiranë nga "Naim Frashëri", në vitin 1974. Faqe 134.
100 vjetori i Pavarësisë së Shqipërisë dhe 100 vjetori i pushtimit serbo-malazez të vilajetit të Kosovës : ekspozitë tematike muzeore
100 vjetori i Pavarësisë së Shqipërisë dhe 100 vjetori i pushtimit serbo-malazez të vilajetit të Kosovës : ekspozitë tematike muzeore broshurë me autor Mehmet Gjoshaj. Botuar në Prishtinë nga Muzeu i Kosovës, në vitin 2012. Faqe 32.
Sulmet ndaj serbëve (1876–1878)
Ngjarjet e persekutimit të popullatës serbe ndodhën në Kosovën osmane në vitin 1878, si pasojë e luftës serbo-osmane (1876-78). Refugjatët shqiptarë të ardhur në Kosovë, të cilët u dëbuan nga ushtria serbe nga sanxhaku i Nishit, u përfshinë në sulme hakmarrëse dhe armiqësore ndaj popullatës serbe vendase. "In consequence of the Russian-Ottoman war, a violent expulsion of nearly the entire Muslim, predominantly Albanian-speaking, population was carried out in the sanjak of Niš and Toplica during the winter of 1877-1878 by the Serbian troops. This was one major factor encouraging further violence, but also contributing greatly to the formation of the League of Prizren. The league was created in an opposing reaction to the Treaty of San Stefano and the Congress of Berlin and is generally regarded as the beginning of the Albanian national movement. The displaced persons (Alb. muhaxhirë, Turk. muhacir, Serb. muhadžir) took refuge predominantly in the eastern parts of Kosovo. The Austro-Hungarian consul Jelinek reported in April of 1878.... The account shows that these displaced persons (muhaxhirë) were highly hostile to the local Slav population.... Violent acts of Muslims against Christians, in the first place against Orthodox but also against Catholics, accelerated. This can he explained by the fears of the Muslim population in Kosovo that were stimulated by expulsions of large Muslim population groups in other parts of the Balkans in consequence of the wars in the nineteenth century in which the Ottoman Empire was defeated and new Balkan states were founded. The latter pursued a policy of ethnic homogenisation expelling large Muslim population groups."; p. 467. "Clewing (as well as Müller) sees the expulsions of 1877 – 1878 as a crucial reason for the culmination of the interethnic relations in Kosovo and 1878 as the epoch year in the Albanian-Serbian conflict history." Në sulme morën pjesë edhe trupat shqiptare, me urdhër të Sulltan Abdul Hamidit II.
Sfondi
Gjatë luftës serbo-osmane të viteve 1876–78, midis 30,000 dhe 70,000 myslimanë, kryesisht shqiptarë, u dëbuan nga ushtria serbe nga sanxhaku i Nishit dhe u larguan në Vilajetin e Kosovës. Brenda kontekstit të Luftës Serbo-Otomane, Sulltan Abdul Hamidi II lëshoi trupat e tij ndihmëse të përbëra nga shqiptarë të Kosovës mbi serbët e mbetur para dhe pas tërheqjes së ushtrisë osmane në 1878. Tensionet në formën e sulmeve hakmarrëse u ngritën nga ardhja Refugjatët shqiptarë mbi serbët lokalë të Kosovës që kontribuan në fillimet e konfliktit të vazhdueshëm serbo-shqiptar në dekadat e ardhshme.
Më 19 janar 1878, 40 dezertorë shqiptarë që tërhiqeshin nga ushtria osmane hynë në shtëpinë e plakut Tashko, bujkrobër, në rajonin e Bujanocit, i lidhën meshkujt dhe i përdhunuan dy vajzat dhe dy nuset e tij. Dezertorët shqiptarë u shpërndanë, të dehur dhe u kapën fillimisht në Lukarcë, ku 6 prej tyre u rrahën për vdekje. Ata i vranë të gjithë.
Trashëgimia
Humbja osmane ndaj Serbisë së bashku me rrethanat e reja gjeopolitike pas vitit 1878, të kundërshtuara nga nacionalistët shqiptarë, rezultoi në qëndrime antikristiane mes tyre, të cilat përfundimisht mbështetën atë që sot njihet si "spastrim etnik" që bëri që një pjesë e popullsisë serbe të Kosovës të largohej.
Turpi (roman)
Turpi, roman me autor Neshat Tozaj. Botuar në Tiranë nga "Elite", në vitin 1998. Libri ka 198 faqe;
Floralba Krasniqi
Floralba Krasniqi (e lindur më 26 gusht 1994) është një futbolliste mesfushore shqiptare që aktualisht luan për Union Kleinmünchen në ÖFB-Frauenliga.
Primacia si fenomen urban
Koncepti i primacisë dhe  sistemi urban
Pjesë e procesit të urbanizimit në kontekste të caktuara zhvillimore urbane është fenomeni i primacisë ose prania e  të ashtuquajturve “qytete primate”. Të dy konceptet reflektojnë të njëjtën situatë të  përqendrimit të një pjese të madhe të aktiviteteve ekonomike, politike dhe kulturore në një ose disa qytete të një vendi, gjë që shprehet në përmasat disa herë më të mëdha (për nga numri i popullsisë) në raport me qytetet që renditen pas tyre në hierarkinë urbane. Gjithsesi, primacia nuk është vetëm çështje përmasash pasi ka zona metropolitane të përmasave të mëdha në botë që nuk konsiderohen primate[1].
Koncepti “qytet primat” u përdor fillimisht nga M. Jefferson në vitin 1939[2], për të emërtuar teorikisht situatat ku qyteti më i madh i një vendi, është më shumë se sa dyfishi i qytetit të renditur si i dyti, për nga përmasat dhe rëndësia e tij në rang kombëtar në aspektin ekonomik, kulturor, social dhe politik. Edhe koncepti “centralitet” reflekton pak a shumë të njëjtën situatë në një sistem urban[3]. Përkundrejt këtyre koncepteve, paraqitet “Ligji i Zipf-it” i cili evidenton ekzistencën e një mardhënieje të rregullt midis qyteteve për sa i takon renditjes së tyre hierarkike sipas madhësisë dhe përmasave, e njohur ndryshe si mardhënia rend-përmasë. Zipf  e spjegonte këtë rregullsi si një ekuilibër  që vinte si rrjedhojë e kundërveprimit të forcave të përqendrimit (për funksionim efikas të  tregjeve) dhe  forcave të shpërndarjes (referuar resurseve natyrore).[4]
Primacia dhe rrethanat
Primacia si fenomen urban, ndeshet si në vendet e zhvilluara ashtu edhe ato në zhvillim pasi  lidhet me rolin që luajnë qytete të vecantë  në sistemet kombëtare urbane por edhe në ekonominë botërore[5]. Studimet në kontekste konkrete,  evidentojnë  si faktorë që ndikojnë në rritjen e  qyteteve në vendet në zhvillim: rritjen natyrore(Azi), migrimin e  brendshëm (Afrikë),  dhe migrimin urban-urban në sajë të primacisë (Amerika Latine), faktorë të cilët marrin përparësi  në rrethana të ndryshme  në vende të ndryshme[6].
Kalludra e Madhe
Kalludër e Madhe është një vendbanim në komunën e Zubin Potokut, Kosovë.
Primacia si fenomen urban
Primacia dhe rrethanat
Mungesa e shperndarjes së ekuilibruar të qyteteve sipas përmasave mendohet se përfaqëson një simptomë të nënzhvillimit dhe zhvillimit të pabarabartë. Resurset  dhe vlerat e vendit, duke  përfshirë pushtetin, pasurinë, institucionet shoqërore dhe mundësitë, përqendrohen ekskluzivisht  në qytetet primate duke krijuar një rreth vicioz, pasi ata duke qenë të tillë, tërheqin gjithnjë e më shumë popullsi duke parandaluar rritjen e qyteteve të tjerë me përmasa më të vogla[7]. Situata të ngjashme ndeshen edhe në  Shqipëri[8].
Sipas Berry-t rezulton se primacia është një fenomen që priret të ekzistojë kryesisht  në vende me një histori kolonizimi që nënkupton varësi  për një kohë të gjatë nga një vend tjetër, ndërsa tiparet që respektojnë rregullin rend-përmasë, janë prezentë më shumë në vende të industrializuar dhe me histori të gjatë urbanizimi[9]. Por studime të tjera mbrojnë idenë se primacia nuk konsiderohet si fenomen urban që shfaqet vetëm në vendet në zhvillim, pasi në cdo vend, në varësi nga zhvillimet ekonomike e politike, formësohet dhe ndryshon edhe sistemi urban, i cili, në një periudhë të caktuar, mund të karakterizohet nga primacia.[10]  Në rajonet qendrore të botës apo vendet e zhvilluara, primacia është kryesisht rrjedhojë e rolit që kanë luajtur qytete të caktuar si kryeqendra të perandorive apo si qendra administrimi, politike e tregtare  për një sistem urban shumë më të gjerë  se ai kombëtar.[11]
Faktorët ndikues
Si koncepti i primacisë, ashtu edhe teoria rend-përmasë mund të përdoren për të ilustruar tiparet ekzistuese në zhvillimin dhe shpërndarjen e qyteteve. Sipas Berry-t [12] rregullsia në rritje në renditjen e qyteteve sipas përmasave, shoqërohet me një ngjashmëri më të madhe me rregullin bazë të teorisë rend-përmasë. Kjo ndodh, kur faktorët që ndikojnë në këtë shpërndarje janë të shumtë dhe veprojnë në mënyrë rastësore në rritjen proporcionale në përmasa të qytetit. Këto rrethana zakonisht krijohen në vendet e zhvilluara. Primacia, nga ana tjetër ndikohet nga më pak faktorë, dhe vecanërisht ndeshet në vende që kanë një strukturë më pak komplekse politike dhe ekonomike, ekonomi të orientuar nga eksporti, histori kolonizimi dhe histori të shkurter urbanizimi[13].
Labirintet e Medeas
Labirintet e Medeas, roman me autore Brunilda Zllami. Botuar në Tiranë nga "Toena", në vitin 1999. Libri ka 256 faqe.
Primacia si fenomen urban
Faktorët ndikues
Sistemet e qyteteve shfaqin tipare të ndryshme përgjatë zhvillimit. Në disa vende, rritja ndodh në qytete të përmasave të ndryshme, e në disa raste të tjera, ndodh vetëm në qytetet kryesore. Rritja e qyteteve të ndryshëm në kohë të ndryshme, reflekton bazën ekonomike të zhvillimit. Ka disa teori që sjellin argumente në lidhje me këtë gjë, duke theksuar rolin e tregtisë në lindjen e qyteteve primate apo rëndësinë e infrastrukturës së transportit në përqendrimin urban sidomos në vendet në zhvillim, ku pjesa më e madhe e investimeve  në infrastrukturë orientohet drejt  dhe përreth qytetit kryesor[14].
[1] Knox.P.L., Marston.S. A., Human geography, places and regions in the global context,  Pearson, 2007
[2] Gregory.D., Johnston.R., Pratt.G., Watss.M., Whatmore.S.,  The dictionary of human geography, Wiley-Blackwell    2009
[3] Knox.P.L., McCarthy.L., Urbanisation, Pearson, 2005
[4] Hutchison. R., Encyclopedia of urban studies, Sage, 2010
[5] Knox.P.L., Marston.S. A., Human geography, places and regions in the global context,  Pearson, 2007
[6] Kaplan.D.,Wheeler. J., Holloway. S., Urban geography, Wiley, 2009
[7] Gootdiener.M.,Budd.L., Key concepts in urban studies, SAGE Publications, 2005
[8] Karaguni, M., Aspekte të zhvillimeve urbane në Shqipëri,  Revista shkencore-kulturore “Perla”, 2016/3-4
[9] Rugg .D.S., Spatial foundations of urbanism, WCB,1979
[10] Kaplan.D.,Wheeler. J., Holloway. S., Urban geography, Wiley, 2009
[11] Knox.P.L., Marston.S. A., Human geography, places and regions in the global context,  Pearson, 2007
[12] Rugg .D.S., Spatial foundations of urbanism, wcb,1979
[13]  Goodall.B., Dictionary of human geography, Penguin Books, 1987
[14] Rugg .D.S., Spatial foundations of urbanism,, WCB,1979
Boulder, Montana
Boulder, Montana (Boulder) është një qytet në qarkun Jefferson të shtetit federal Montana, SHBA. Në Boulder, Montana jetojnë 1183 banorë (2010), dhe dendësia e popullisë është 404.2 banor/km2 (1046.9 banorë/sq mi). Qyteti ka një sipërfaqe prej 2.93 km2 (1.13 sq mi) dhe lartësi mbidetare prej 1496 m (4990 ft).
Qymyri i Republikës së Kosovës
Qymyri i Republikës së Kosovës libër me autor Minir Dushi dhe Fejzullah Krasniqi (red.). Botuar në Prishtinë nga Akademia e Shkencave dhe e Arteve e Kosovës, në vitin 2012. Faqe 544.
Labastid-Beauvoir
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Labastide-Beauvoir (Ocitanisht: La Bastida ; Shqip: Labastidë-Bavër ) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.
Neuville-sur-Ailette
Neuville-sur-Ailette është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Neuville-sur-Ailette ka një popullsi prej 99 banorë dhe sipërfaqe 4.45 km², me një dendësi prej 22 banor/km².
Morne-à-l'Eau
Morne-à-l'Eau është komunë e cila ndodhet në departamentin Guadalupa.
Tuttlingeni
Tuttlingeni është një qytet në Jug të Baden-württemberg ut. Aj është  Qarku i qytetit dhe qyteti më i madh në qarkun e Tuttlingenit si dhe  qendr e mesme brenda Rajonit Schwarzwald-Baar-Heuberg, të gjitha 36 qytetet dhe komunat e qarqe i takojn ketij Rajoni. Që nga 1. prilli1956, Tuttlingeni qytet. Pika më  e mëdha afer qytetit   Villingen-Schwenningen  qe ndodhet rreth 30 kilometra në Veriperëndim të Tuttlingenit.
Për shkak  pothuajse  600 kompani me bazë në fushën e teknologjisë mjekësore Tuttlingeni shpesh konsiderohet si "bota e kapitalit të teknologjisë mjekësore".
Marrveshje dhe Vendbanimi Gjeografike
Qyteti ishte ndertuar në këmbë te Honbergut, nga një akrobaci e malit të Urdonau, këtu nëpërmjet sipas informacioneve guri gëlqerore,Ka be rrugën e vetë si shtrat. Sot, qyteti plotësisht e rrethon Bregun Honberg. Edhe pse kështjella  Honberg nga Tuttlingeni vetë Plotsisht ishte shkatërruar, ri-ngritet monument i, me dy  kulla karakteristike , pikë referimi e qytetit.
Pika më e lartë Tuttlingens është e vendosur në Rrethin e Eßlingen me 927,4 <abbr title="Meter über Normalhöhennull">m .një. s.  <abbr title="Meter über Normalhöhennull">MSL, dhe më të ulët në rrethin e Nendingen me 633,7 <abbr title="Höhe über dem Meeresspiegel">m.
Komunat fqinje
Në vijim keta qytetete dhe komuna kufizohen me qytetitin  Tuttlingen. Duke filluar ne verilindje në  drejtim të akrepave të orës:
Mühlheim, Fridingen, Neuhausen Ob Eck, Emmingen-Liptingen, Immendingen, Talheim, seitingen-oberflacht, Wurmlingen (të gjithë qarkun e Tuttlingen).
Përshkruarje e Qytetit
parapamje|Ndarja e qytetit dhe komunat fqinje Zona urbane përbëhet nga bërthama e qytetit dhe në kuadër të  reformave të viteve 1970 i u Bashkuan qytetit  Möhringeni dhe ateher komunat më të pavarura  Nendingeni dhe Eßlingeni.
Bagnols-en-Forêt
Bagnols-en-Forêt është një komunë në Francë. Bagnols-en-Forêtbën pjesë në departamentin Var të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Komuna ka një popullsi prej 2174 banorë dhe sipërfaqe 42.9 km².
Tuttlingeni
Përshkruarje e Qytetit
Keto pjesë të qytetit janë në të njëjtën kohë, vende te qytetit në kuptimin e § 67ff e  kodit komunal, që është për të thënë, ato kan një  person me të drejtë vote në zgjedhjet komunale, Këshilli  fshatit me një administrator komunal si Kryetar drejtperdrejt ta zgjedh.
Te disa pjesë speciale te qytetit i takojne edhe disa vendbanime me emrin e tyre të veçant që jetojnë në vende me emrin e vet, qe shpesh kan shumë pak banorë ose zonat e banuara me emrin e tyre, emrat e tyre ju kan dhene gjate ndertimit, dhe kufijtë e tyre zakonisht nuk kan saktësi të përcaktuara. Në veçanti, ajo përfshin fushat në vijim:
Pasuritë minerale të Kosovës
Pasuritë minerale të Kosovës libër me autor Minir Dushi dhe Muharrem Berisha (red.). Botuar në Prishtinë nga Akademia e Shkencave dhe e Arteve e Kosovës, në vitin 2009. V. 1, me 462 faqe.
Tuttlingeni
Antikiteti dhe mesjeta
parapamje|Bakr gdhendje nga Tuttlingeni bazuar në pamjen e Qytetit në  vitin 1643 Në territorin e sotëm, në Tuttlingen, qyteti i vjetër ..Ne periudhen Romake ndoshta aty ka qen nje keshtjell..Per shkak të vendbanimit te sotme të dendur .Nuk jane ber gërmimet arkeologjike aq larg, sa që ktejt pak dihet per keshtjellen Tuttlingenit.
Në mesjetë gjendet dhe permendet Tuttlingeni për herë të parë ne vitin 797 .Dhe i takonte pas pak kohe manastirit Reichenau. Vendi e mori emrin Qytet para vitit 1338, dhe i përkiste që nga viti 1376/77- Württembergut
Me ndërtimin e kalasë në Honberg u ba Tuttlingeni nga Eberhardi me Mjekër rreth vitit 1460 në një kufi kala të ndertuar ne rang te par.
Koha e hershme Moderne
Se montuar jugore Outpost e württemberg, ishte në tridhjetë vitet e ' luftës është gjithmonë ka luftuar gjatë, ngjarja kryesore ishte në 24. Nëntor 1643 beteja e Tuttlingen, në të cilin e gjithë frëngjisht ushtria e Bashkuara Imperial-Bavarez trupat sipas Melchior Graf von Hatzfeldt, Franc von Mëshirë dhe Johann von Werth reamed.
1703 kaloi një 35,000-njeri ushtria franceze gjatë spanjisht radhë të luftës nën Marshall Villars përsëri Rini, mori kështjellën e Kehl, dhe më në fund u kthye kundër Kinzig luginë. Këtu janë vetëm 4000 mbrojtës i të Swabian Perandorake rrethit, nën komandën e Mbanë Ferdinand të Fürstenberg-Stühlingen. Këtë e kuptuan situatë të pashpresë dhe ishte me fat për të Wolfach tërheq mbrapsht. Gengenbach, Zell jam Harmersbach dhe Haslach ishte nga francezët, marrë, Hausach rrafshua me tokën. E Wolfacher, megjithatë, janë me fat. Villars kishte ushtrinë e tij, pas disa Hezitim, në një southerly drejtim përmes Gutachtal të Villingen abmarschieren. Ka dështuar në 4. dhe 5. E mund një lëvizje e lehtë e dore, në të painstaluara qytet të fortifikuar. 12. Në maj ai u takua në Tuttlingen, Gjermani, me Bavarez trupat nën të elector Maximilian II Emanuel. Në të njëjtin vit, mundi së bashku Perandorake trupat e parë të betejës së Höchstädt.
Tuttlingen ishte herët selinë e sipërme bailiwick zyra, dhe ishte në 1755, vend të një të württemberg e zyrës, në rrjedhën e historisë së saj ndryshuar disa herë. parapamje|E re Stacioni i 1933, në vitin 1945, dëme serioze ishte Për 1. Nëntor 1803 djegur Tuttlingen brenda qytetit muret. Qyteti ishte në 1804, sipas një Plani të bujqësisë master, Carl Leonard von Uber me klasike të djathtë kënd rrugë dhe një shesh-shkallë shtëpitë, lagjet, sapo ndërtuar.
Tuttlingen pas zjarrit të 1803
Nga Rhine, Federale të aktit të 12. Në korrik 1806 ra Tuttlingen, së bashku me një pjesë të Oberamts Tuttlingen në anën e djathtë të Danubit për në Grand Duchy e Baden. Kjo zonë ishte, megjithatë, ende në tetor të të njëjtit vit, shkëmbimin dhe epuration e kontratës ri-Württemberg. Në 1830-ën, ishin dy württemberg enklavat brenda banje, Bruderhof (267 ha) dhe Hohentwiel (116) ha, Tuttlingen town hall ndarë për të dhe i takonte që nga viti 1851, si pjesë e komunave në qytetin e Tuttlingen. Kjo gjendje ka mbetur deri në fund të vitit 1968 (shih Württembergische enklava). Për të mëvonshme të zhvillimit industrial ishte lidhja e qytetit të trenit në 1869, është me rëndësi vendimtare. Ish - Tuttlingen stacionit të trenit ishte në vitin 1933, zëvendësohet nga një ndërtesë e re.
1924 ishte Oberamt Tuttlingen, në rrethin e Tuttlingen transferuar në vitin 1938 për të tretur qarkut Spaichingen u zgjeruar. Gjatë luftës së Dytë botërore ishin të vendosura në Tuttlingen, Gjermani, robërve të luftës kampit dhe punë të detyruar kamp, ku punëtorët e industrisë detyruar të caktuar ishin të vendosur të kishte qenë. Në shkurt dhe Mars të vitit 1945, me përvojë Tuttlingen, një total prej pesë sulmeve ajrore, katër prej të cilave janë kryesisht të stacionit janë marrë në konsideratë. 21. Prill 1945, zënë, pjesët e francez 1. Ushtria e qytetit. Kështu, Tuttlingen, pjesë e frëngjisht zonën e okupimit. Hekurudhor urat ishin në lulëzim të lart, dhe deri në vitin 1952 ishte e robërve të luftës kampin, "Mühlau", "Dépôt de transit N°2", për qindra e mijëra gjerman i të burgosurve të luftës pasazh, dhe shkarkimit të kampit francez zonën e okupimit. Sot, në këtë terren, Emanuel-Kant-Gjimnazit dhe Otto-Hahn-Gjimnazit.
Në vitin 1945, erdhi në Tuttlingen për Vendin Württemberg-Hohenzollern, dhe në vitin 1952 për të sapo formuar Vendin e Baden-Württemberg dhe në qeverinë e qarkut në Jug të württemberg-Hohenzollern. parapamje|E Hohentwiel, në vitin 1969, në Tuttlingen, exclave, takon sot, për të Kënduar Tashmë në vitin 1949, popullsia e 20,000 kishte tejkaluar, prandaj, kjo është shpjeguar tashmë me hyrjen në fuqi të baden-württemberg komunale kodi mbi 1. Prill 1956 Tuttlingen të Madhe rreth qytetit. Dy Tuttlingen enklavat e Bruderhof komuniteteve, dhe Hohentwiel janë 1967 dhe fillim vitin 1969 në qytetin Singen (Hohentwiel) për t'u integruar. Në qarkun e reformës në vitin 1973 u dha qarkun e Tuttlingen e saj aktuale e zgjerimit, numri i banorëve me një të tretën dhe sipërfaqe në tre-fish rritje – në të njëjtën kohë ai ishte qeverisë së qarkut të Freiburg që lidhen me të.
Pasuritë minerale të Kosovës V. 2
Pasuritë minerale të Kosovës libër me autor Minir Dushi dhe Muharrem Berisha (red.). Botuar në Prishtinë nga Akademia e Shkencave dhe e Arteve e Kosovës, në vitin 2009. V. 2, me 272 faqe.
Tuttlingeni
Historia e qytetit pjesët
Möhringen ishte 786 si Mereingen përmendet për herë të parë. Për 973 mbërriti në vendngjarje e manastirit të Reichenau, e cila nuk të ndryshme fisnik familjet e dhënë. Në 13-të të shekullit. Shekulli ishte Möhringen vend të një bailiwick zyra e Reichenau. Rreth vitit 1300, ishte Möhringen, ndoshta nga Heinrich von Klingenberg, Peshkop i Constance, në qytetin e mbledhura. Në shekullin e 15të. Ajo është Juridiksionin e Klingenberg rreth qytetit në 1527, dhe fshatrat e Eßlingen dhe Ippingen të fürstenberg shitur. Në 1806, erdhi në Möhringen të Baden dhe fillimisht i përkisnin Oberamt e Möhringen, nga 1813 në zyrën e Ngushtë, nga 1824 e më tej përsëri për zyrën në Möhringen, në 1844, përsëri në zyrën e Ngushtë, dhe pas shkatërrimin e saj në vitin 1936, të qarkut zyra e Donaueschingen, që nga 1939 e qarkut të Donaueschingen. Me inkorporimin e qytetit të Tuttlingen në 1. Janar 1973 erdhi nga Möhringen të Tuttlingen Qarkut. Möhringen ka, që nga viti 1980, titullin "shtet-e njohur klimatike shëndetësore turistik".
Nendingen ishte 1092 përmendet për herë të parë, por vendi ishte ndoshta shumë më herët themeluar. Ai ishte në zotërim të pikat e Nellenburg, atë të Hirscheck-të koncentruar të malit, kjo për të kanë kaluar. Më në fund, ai erdhi mbi pikat e Zollern të mbretërimit të Weitingen. 1411 ishte Nendingen pjesë e mbretërimit të Mühlheim, megjithatë, kishte shumta manastiret në pronësi publike në vend. Me Mühlheim erdhi Nendingen në 1805 në Württemberg, dhe ishte Oberamt Tuttlingen lidhur me atë.
Incorporations
parapamje|Qyteti sallën e ish të pavarur qytetin e Möhringen e Danubit Në qytetin e Tuttlingen, këto komuna janë të integruar: Qyteti i Möhringen dhe komuna e Eßlingen modul para inkorporimit të qarkut të Donaueschingen.