cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Antoni Gaudi
Periudha e fundit
Në maj të vitit 1910 Gaudi pagoi një vizitë të shkurtër në Vic, ku ai u detyrua të projektonte llambat e rrugëve për Plaça Major-in e qytetit (sheshin kryesor), në përkujtim të qindvjetorit të lindjes së Jaime Balmes. Ato ishin obeliske në formë llambash, me baza shkëmbore të bazaltit nga Castellfollit de la Roca dhe me hekur të farkëtuar, në krye me katër kryqëshin e armatosur; ato u zbukuruan me simbole perimesh dhe përfshinë datën e lindjes dhe të vdekjes së Balmesit. Ato u shkatërruan në vitin 1924 për shkak të mirëmbajtjes së keqe.
Po atë vit, me rastin e marrjes së titullit të kontit Eusebi Guelli, Gaudi projektoi një pallto të krahëve për klientin e tij. Ai shpiku një mburojë në pjesën e poshtme në një formë karakteristike për Gaudinë. Ai e ndau atë në dy pjesë: fanari i Pallatit Guel përmban një pëllumb dhe një timon shpejtësish në të djathë në aluzion të Colonia Guell në Stana Coloma de Cervello (coloma në katalunisht do të thotë pëllumb), me dy frazën ahir pastro (bariu i djeshëm). Në të majtë është një hut i ulur në një gjysmë-hënë - simbol i maturisë dhe i urtësisë - me fjalët avuy senyor (sot udhëheqës). Mburoja është e mbuluar nga një helemtë me kurorë të kontit dhe pëllumbin, simbol i Shpirtit të Shenjtë.
Në vitin 1912, ai ndërtoi dy katedra për kishën Shën Marian në Blanes: katedra në Gospel side ka bazë heksagonale, e zbukuruar me pëllumbin e Shpirtit të Shenjtë dhe emrat latin të katër ungjillorëve dhe shtatë dhuratat e Shpirtit të Shenjtë; katedra në Epistle side ka emrat e apostujve të shkruara në letra (Shën Pjetri, Shën Pauli, Shën Gjoni Ungjillori, Shën Juad Thaduesi dhe Shën Xhejmsi i Madh), me tri virtytet teologjike dhe flakët e Rrëshajave. Këto katedra u dogjën në korrik të vitit 1936.
Sagrada Familia
Gjatë kohës kur Gaudi ishte gjallë u përfunduan vetëm dhoma e nëndheshme, apsi dhe një pjesë e fasadës. Deri në vdekjen e tij konstruktimin e mori asistenti i tij Domenec Sugranes; pas kësaj ajo u drejtua nga arkitektë të ndryshëm. Jordi Bonet i Armengoli mori përsipër përgjegjësin në vitin 1987 dhe e vazhdoi deri në vitin 2011. Artistët si Llorenç dhe Joan Matamala, Carles Mani, Jaume Busquets, Joaquim Ros i Bofarull, Etsuro Sotoo dhe Josep Maria Subirachs (krijuesi i fasadës së pasionit) kanë punuar në zbukurimet skulpturore. Kjo mendohet të përfundojë në vitin 2027.
Projektet e vogla, të vonshme
Gjatë viteve të fundit të jetës së tij, përveç përkushtimit të tij në Sagrada Familia, Gaudi mori pjesë vetëm në projekte të vogla të cilat nuk u përfunduan: në vitin 1916, me vdekjen e shokut të tij peshkopit Josep Torras i Bages, ai projektoi një monument në nderim të tij, të cilin ai deshi ta vendoste në frontin e fasadës së pasionit në Sagrada Familia. Ai bëri një skemë të projektit, e cila në fund nuk u realizua, dhe u bë një bust nga allçia të peshkopit, punim i Joan Matamala nën udhëzimet e Gaudisë. Ajo u vendos në Sagrada Familia, ku do të jetë pjesë e kishës, por që u shkatërrua në vitin 1936. Një tjetër monument përkujtimi, që po ashtu nuk u realizua, iu dedikua de la Ribës, e cila do të vendosej në Castellterçol, vendlindja e politikanit katalunas. Projekti daton nga viti 1918 dhe do të përbëhej nga një kullë të gjatë me dy porta dhe një majuc në krye me një strukturë hekuri ku valon flamuri katalunas. Skema e projektit u përfundua nga Lluis Bonet i Gari, asistenti Gaudisë.
Po atë vit Gaudi u konsultua për konstruktimin e një stacioni të trenit për Barcelonën (Barcelona França railway station i ardhshëm). Gaudi sugjeroi një strukturë të hekurit në formë të një strehe të madhe të pezulluar, një zgjidhje e mirë për atë kohë; mbase për këtë arsye, ajo i ndali inxhinierët dhe e refuzuan ofertën e Gaudisë. Projektet e fundit të arkitektit janë kishëza për Colonia Calvet në Torello, në vitin 1923, dhe një katedër për Valencian (lokacioni i saktë nuk dihet), e vitit 1924. Pas këtyre, Gaudi punoi vetëm në Sagrada Familia, deri në ditën fatale të aksidentit e cila u bë shkak për vdekjen e tij.
Bashkëpunimet
Detyra e madhe me të cilën është ballafaquar Gaudi, jo në aspektin e numrit të veprave por në aspektin e kompleksitetit të tyre, është rezultat i bashkëpunimit me një numër të madh asistentësh, artistësh, arkitektësh dhe mjeshtërish. Gaudi gjithmonë udhëhiqte rrugën, por lejoi shprehjen e aftësive individuale të bashkëpunëtorëve të tij. Një test i ekspertizës së tij si në fushën e tij dhe në komunikimin ndërpersonal është demonstruar në sjelljen së bashku një numër të madh të profesionistëve të ndryshme dhe duke krijuar një ekip të integruar. Ndër bashkëpunëtorët e tij ishin:
Trashëgimia kulturore
Pas vdekjes së tij, puna e Gaudisë pati një periudhë neglizhence dhe ishte e panjohur ndër kritikët ndërkombëtarë, të cilët e kishin vulosur atë si baroke dhe imagjinare. Në vendin e tij ai ishte po aq i përbuzur nga Noucentisme, lëvizje e re që zuri vendin e modernizmit. Në vitin 1936, gjatë Lufta Civile Spanjolle, punëtoria e Gaudisë në Sagrada Familia u grabit dhe një numër i madh dokumentesh, planesh dhe skemash u shkatërrua.
Reputacioni i Gaudisë filloi të rikthehej në vitet 1950-ta, kur puna e tij u përkrah jo vetëm nga Salvador Dali por edhe nga arkitekti Josep Lluís Sert. Në vitin 1952, qindvjetor i lindjes së arkitektit, u themelua Asociación de Amigos de Gaudí (Shoqata Miqtë e Gaudisë) me qëllim të popullarizimit dhe ruajtjes së trashëgimisë së tij. Katër vite më vonë, një retrospektivë u organizua nga Palau Reial Major në Barcelonë, dhe u krijua Gaudi Chair në Universitetin Politeknik të Katalunisë me qëllim të thellimit të studimit të veprave të Gaudisë dhe pjesëmarrja në ruajtjen e tyre. Këto ngjarje u ndoqën në vitin 1957 nga ekspozita e parë ndërkombëtare e Gaudisë, e mbajtur në Muzeun e Arteve Moderne në Nju Jork. Në vitin 1976, në 50 vjetorin e vdekjes së tij, Ministria spanjolle e Punëve të Jashtme organizoi një ekspozitë mbi Gaudinë dhe punën e tij e cila udhëtoi nëpër botë.
Në mes viteve 1950 dhe 1960, kërkimet dhe shkrimet nga kritikët ndërkombëtarë si George R. Collins, Nikolaus Pevsner dhe Roberto Pane përhapi një vetëdije të ripërtërirë të punës së Gaudisë derisa në vendin e tij ai admirohej dhe promovohej nga Alexandre Cirici, Juan Eduardo Cirlot dhe Oriol Bohigas. Puna e Gaudisë ka fituar një vlerësim të gjerë ndërkombëtar, si në Japoni ku studime të njohura u publikuan nga Kenji Imai dheTokutoshi Torii. Pranimi ndërkombëtar i kontributit të Gaudisë në fushën e arkitekturës dhe dizjanit kulmoi në vitin 1984 kur puna e Gaudisë u shfaq në World Heritage Site. Puna e Gaudisë ka ndikuar edhe në arkitektët bashkëkohorë si Santiago Calatrava dhe Norman Foster.
Për shkak të jetës fetare dhe astetike të Gaudisë, arqipeshkvi i Barcelonës, Ricard Maria Carles propozoi bekimin e Gaudisë në vitin 1998. Bekimi i tij u pranua nga Vatikani në vitin 2000. Në 150 vjetorin e lindjes së Gaudisë, një numër ceremonish zyrtare, koncertesh, shfaqjesh dhe konferencash u mbajtën, si dhe u publikuan disa libra. Më 24 shtator të po atij viti, muzika Gaudi pati premierën e saj në Palau dels Esports de Barcelona. Autorët e pjesës ishin Jordi Galceran, Esteve Miralles dhe Albert Guinovarti. Në vitin 2008 u nga çmimi Gaudí Awards për nderë të tij, organizuar nga Catalan Film Academy për të shpërblyer filmin më të mirë katalan të vitit. Një Airbus iberian është emëruar në bazë të tij.
Trashëgimia botërore
Disa nga punimet e tij u graduan si Trashëgimi Botërore nga UNESCO: në vitin 1984, Parku Guell, Pallati Guell dhe Casa Mila; dhe në vitin 2005 Nativity facade, dhoma e nëndheshme dhe apsi i Sagrada Familia, Casa Vicensi dhe Casa Batllo në Barcelonë, bashkë me dhomën e nëndheshme të Colonia Guell në Santa Coloma de Cervello.
Deklarimi i punës së Gaudisë si Trashëgimi Botëror u bë me qëllim të ruajtjes së vlerës së tij universale. Sipas citimeve:
Blackout
"Blackout" është albumi i pestë i këngëtares amerikane Britney Spears, që u realizua më 27 tetor të vitit 2007 në Australi dhe më 29 tetor në Angli. Albumi fitoi çmimin "Album Of The Year" (Albumi i vitit) në MTV Europe Music Awards 2008.
Këngët më të suksesshme të këtij albumi janë:
Circus
"Circus" (sq.: Cirku) është albumi i gjashtë i këngëtares amerikane pop Britney Spears. Jive Records, në bashkëpunim me Zomba Label Group dhe Sony Music Entertainment, realizuan më 28 nëntor 2008 albumin e saj. Shiti rreth 505.000 kopje vetëm në javën e pare në SHBA dhe mbahet në vendet e para në hit-parade.Vlersohet se mbas 4 javesh ariti platin n SHBA per qe u shit albumi mbi 1,000,000 here.Dhe deri me tash albumi esht shitur mbi 1.600.000 vetem ne SHBA mirpo,ne ter boten esht shitur mbi 3.300.000 milon her.Perpos qe ka arritur sukses te madh ne SHBA,albumi arriti edhe sukses te madh ne ter evropen.Ne Kanad,albumi esht shitur mbi 250.000 dhe esht vlersuar me 3 her platin.Ne Angli albumi esht shitur rreth 300.000 her dhe esht vlersuar me platin. Ne Argjentin,Gjermani,Franc,Belgjik,Hungari,Greqi,Japoni,Zvicer albumi:Circus esht vlersuar me ari.Ne Evrop albumi ja doli te shitet mbi 700.000 her dhe esht vlersuar me ari,ndersa per platin vlersohet kur albumi esht shitur 1.000.000. Kenget e albumit qe jan percjellur me videoklip edhe kan qene ne shitje jane:
Fabio Miretti
Fabio Miretti (lindur më 3 gusht 2003) është një profesionist italian futbollist i cili luan si mesfushor për Juventus U23.
Hanoi
Hanoi është kryeqyteti i Vietnamit dhe qyteti i dytë më i madh i vendit. Nga 1010 deri më 1802, ai ishte qendra më e rëndësishme politike e Vietnamit. Ai u eklipsuar nga Hue, kryeqyteti perandorak e Vietnamit gjatë dinastisë Nguyen (1802-1945), por Hanoi shërbeu si kryeqyteti i Indokinës Franceze nga 1902 deri 1954. Nga 1954 deri 1976, ai ishte kryeqyteti i Vietnamit të Veriut, dhe ai u bë kryeqyteti i Vietnamit të ribashkuar në vitin 1976, pas fitores së Veriut në luftën e Vietnamit.
Qyteti ndodhet në bregun e djathtë të Lumit të Kuq, 1760 km në veri të qytetit Ho Shi Min dhe 120 km në perëndim të qytetit Hai Phong.
Prapashtica
Prapashticë është një vendbanim në komunën e Prishtinës, Kosovë.
Gjeografia
Prapashtica është fshat në verilindje të Kosovës që shtrihet në një rrafshnaltë të Gallapit, mjaft karakteristike, me një relief të hapur dhe shumë të përshtatshëm për banor.
Hapsira territoriale përfshin 22.12 km2.
Popullsia
Numri i banorëve ka ndryshuar gjithnjë duke u varur nga ngjarjet e ndryshme historike, por edhe deportimi e migrimi kanë luajtur një rol të rëndësishëm në zvoglimin e numrit të banorëve. Megjithatë në periudhat e pasluftës së Dytë Botërore ka numëruar deri në 1030 banorë. Me keqardhje duhet të konstatojmë se pas çlirimit definitiv nga pushtimi serb, numri i banorëve është tkurrur në mënyrë drastike, sa që sot numëron rreth 250 banorë. Shkak për këtë ishin masakrat e kryera ndaj popullatës së pa mbrojtur dhe kërkimi për një jetë më të mirë, kur dihet mirëfilli se jeta rurale kërkon më shumë punë dhe angazhim. Ky vendbanim kufizohet në veri me fshatin Serbinë, në verilindje me Dabishecin, në juglindje me Gllogovicën dhe Marecin, në jug me Zllashën, në perëndim me Keçekollën dhe Nishecin.
Historia
Gjatë rrjedhave historike, ky është përfshirë në shumë komuna të krijuara sipas shijes dhe dëshirës së atyre që sundonin.Në bazë të të dhënave dihet se Prapashtica, një herë dhe një kohë ishte e përfshirë në Komunën e Koliqit, pastaj në atë të Keçekollës, Orllanit dhe së fundi është e ngërthyer në territorin e Komunës së Prishtinës.
Kantoni Angers-Ouest
Kantoni Angers-Ouest (frëngjisht: Canton d'Angers-Ouest) ishte një kanton në departamentin Maine-et-Loire, rajonin Pays de la Loire në Francë. Kryeqëndra e kantonit ishte Angers. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 34739 banorë.
Gjeografia
Ajo kufizohet kantoni Angers-Nord dhe kantoni Angers-Nord-Ouest në veri, kantoni Saint-Georges-sur-Loire në perëndim, kantoni Chalonnes-sur-Loire në jug, kantoni Les Ponts-de-Cé, kantoni Angers-Sud dhe kantoni Angers-Centre në lindje.
Përbërja aktuale
Kantoni Angers-Ouest aktualisht përbëhet nga 3 komuna.
Hægebostad
Demografia
300px|majtas|parapamje|Popullsia e komunës Në grafik paraqitet popullsia e komunës duke nisur nga viti 1950.
Kantoni Vauclin
Kantoni Vauclin (frëngjisht: Canton du Vauclin) është një kanton në departamentin Martinique, rajonin Martinique në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Le Vauclin. Ka sipërfaqe 39.06km2 dhe popullsi 9087 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Vauclin aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
B In The Mix: The Remixes
"B in the Mix: The Remixes është album remix nga Britney Spears. Albumi u realizua në SHBA dhe Kanada më 22 nëntor të vitit 2005 dhe pastaj në gjithë botën më 5 dhjetor të vitit 2005.
Këngët e këtij albumi të publikuara janë:
Howard County (Indiana)
Howard County është një nga  qarqet në shtetin federal Indiana të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Festa e Hënës
Por ky festival festohet edhe në South Korea Hong Kong Taiwan Malaysia Singapore Macau Vietnam Japan Thailand
Vllasi (Leskoc)
Vllas (serbisht: Власе/Vlase) është fshat në komunën e Leskocit, Serbi.
Demografia
Ne regjistrimin e mbajtur ne Serbia ne vitin 2011,ky fshat kishte 502 banore te gjithe te perkatesise etnike serbe. Dikur i banuar nga shqiptarët, ndërsa tash vetëm nga serbët.
Kurora e gjelbër
Kurora e gjelbër organ i Federatës kombëtare e pyjeve dhe kullotave komunale, Shqipëri dhe Asosacioni i pronarëve të pyjeve privatë, Kosovë.
Asheville
Asheville (shqiptohet Ëshvill) është një qytet dhe kryeqendra e qarkut Buncombe (Bankomb), të shtetit amerikan të Karolinës së Veriut. Ai është qyteti më i madh në pjesën perëndimore të Karolinës së Veriut, dhe qyteti i 11 më i madh në gjithë Karolinën e Veriut. Në këtë qytet ndodhet Qendra Kombëtare e Dhënave Klimaterike të Shteteve të Bashkuara, e cila është arkivi më i madh aktiv në botë i të dhënave të motit. Popullsia e Ëshvillit në vitin 2010 ishte 83.393 banorë.
Ndotja e ajrit
parapamje|Emisionet e CO, dhe CO2, të [[sulfurit blozës dhe grimcave në lidhje me djegien e qymyrit ishin ndoshta burimi i parë i madh i ndotjes së ajrit në fillim të epokës industriale. ]] Ndotja e ajrit (apo ndotja atmosferike) është një lloj i ndotjes i karakterizuar nga një ndryshim i nivelit të cilësisë së pastërtisë së ajrit.
Përmbledhje
Ndotja e ajrit zakonisht është rezultat i kombinimit të një kokteji ndotës i cili përbëhet nga grimcat (organike ose inorganike), apo substanca të tjera që përfshijnë ndër të tjera edhe gazet (si dioksidi i karbonit, monoksidi i karbonit, dioksidi i sulfurit, oksidet e nitratit, metani dhe klorfluorkarboni) tek të cilat shkalla e përqendrimit dhe zgjatja e pranisë është e mjaftueshme për të prodhuar një efekt toksik apo ekotoksik. Mund të shkaktojë sëmundje, alergji, madje dhe vdekje njerëzish; gjithashtu mund të shkaktojë dëme në organizmat e tjera të gjalla si kafshët dhe prodhimet ushqimore, dhe mund të dëmtojë mjedisin natyral ose të ndërtuar. Si aktiviteti njerëzor, ashtu dhe proceset natyale, mund të prodhojnë ndotje ajri.
Ndotja e ajrit shtëpiak dhe cilësia e keqe e ajrit urban listohen si dy nga problemet më të këqija të ndotjes toksike në raportin Vendet më të Ndotura të Botës të vitit 2018 të Institutit Blacksmith. Ndotja e ajrit të jashtëm shkakton 2.1 deri në 4.21 milionë vdekje të parakohshme çdo vit.
Jadera
Jadera (Iadera, Jadra, Jadar, Idassa) është një vendbanim liburn nga i cili u zhvillua Zadari i sotëm i Kroacisë. Më vonë, Jadera u bë një koloni e qytetarëve romakë.
Vështrim
Para vendosjes së fiseve ilire, kjo zonë ka qenë e banuar nga një popull i lashtë mesdhetar, nga gjuha paraindoevropiane e të cilit është vetë emri i vendbanimit - Jader, Jadra ose Jadera, i cili më vonë është marrë nga qytetërime të tjera, me shumë gjasa. Emri origjinal i vendbanimit lidhet me ndonjë term të lashtë hidrografik.
Vendbanimi ilir daton në shekullin e IX para Krishtit i cili në shekujt VII dhe VI para Krishtit ishte. një qendër e rëndësishme e fisit ilir Liburni, për të cilin porti i Zarës ishte pikënisja për udhëtime të shumta tregtare dhe një ankorim i sigurt. Jadarsinët si banorë të Idassa ose Jader përmenden për herë të parë në vitin 384 para Krishtit. në një mbishkrim grek nga Faros (qyteti i vjetër i sotëm në Hvar) si aleatë të vendasve të Hvarit në luftën kundër kolonëve grekë të sapovendosur. Gjeografi grek Skilaks Skariander përmend Idassa/Jadar dhe banorët i quan Jadasini.
Ndotja e ajrit
Përmbledhje
Kombet e bashkuara kanë  caktuar në vitin 1979, Konventën ndërkufitare mbi ndotjen e ajrit në distancë të gjatë. OBSH vlerëson se ulja e shkallës së grimcave ajrore nga 70 deri në 20 µg⋅m−3 do të ulë vdekshmëritë e shkaktuara nga ndotja e ajrit prej 15%.
Jadera
Vështrim
Kolonia e qytetarëve romakë - Colonia Julia Jader u themelua në vitin 48 para Krishtit sipas të gjitha gjasave nga Jul Cezari. Jader u organizua sipas të gjitha parimeve të urbanizmit romak: pesë rrugë gjatësore dhe një numër më i madh i rrugëve tërthore krijuan një rrjet të rregullt komunikimi të qytetit, i cili e ndante qytetin sipas rendit të rreptë gjeometrik në lagje drejtkëndëshe, insule. Në skajin perëndimor të qytetit, u ndërtua sheshi kryesor, forumi romak, dhe pranë tij një kapitol paksa i ngritur me një tempull. Kapitoli kufizohej nga një portik njëkatësh dhe forumi nga një portik dykatësh. Në zonën përballë detit u ndërtua një shesh tregtar, emporium. Jaderi romak mbrohej me mure të forta, të përforcuara në disa vende me kulla monumentale, gjithashtu kishte një ujësjellës publik me gjatësi prej 40 km që sillte ujë nga Vrana, një sistem kanalizimi, banja termale dhe karakteristika të tjera të një jete urbane shumë të zhvilluar. Gjithashtu, në zonën e Zadarit romak supozohet ekzistenca e një godine amfiteatri për mbajtjen e luftimeve të përgjakshme gladiatorësh, si dhe një godinë teatri për shfaqje skenike. .
Ndotja e ajrit
Përmbledhje
Atmosfera jone permban kryesisht dy gaze:azotin dhe oksigjenin. Ne atmosfere ka edhe sasi te vogla te dyoksidit te karbonit dhe te avujve te ujit.Asnjeri prej ketyre gazeve nuk eshte i demshem,por njerezit e ndotin atmosferen me sasi te vogla te gazeve te tjera.Oksidi i karbonit eshte gaz helmues. Makinat e reja e ndotin me pak ajrin se ato te vjetrat, sepse ato kane nje paisje qe e kthen oksidin e karbonit ne dyoksid karboni. Ne djegim qymyr dhe vajra per te marre energji.Energjia e eres, e diellit dhe e ujit nuk shkakton ndotje, por per shume vende keto forma energjie jane me te kushtueshme se qymyri e vaji. Nga djegia e qymyrit dhe e vajit, ne fabrikaapo ne centrale energjitike, clirohen ne ajer dyoksidi i squfurit, dioksidi i karbonit, oksidi i azotit, etj.
Shtëpia Botuese Naim Frashëri
Shtëpia Botuese “Naim Frashëri”, është ent botues që mban në biografinë e vet botime të shkrimtarëve të letërsisë së vjetër, Buzuku, Bogdani, Budi, të letërsisë së Rilindjes Kombëtare, të letërsisë së Pavarsisë, si dhe më pas të letërsisë së mbiquajtur të realizmit socialist.
Sh.B. “Naim Frashëri” është burimi i dhjetra e dhjetra shtëpive botuese të pas viteve 90-të, të cilat, duke shfrytëzuar mungesën ligjore, organizimin dhe drejtimin e pamerituar të saj, piratuan, shfrytëzuan, shkurt, grabitën “prodhimet” e këtij enti historik.
Në vitet e fundit Sh.B “Naim Frashëri” ka botuar dhe ribotuar autorë si Gjergj Fishta, Koliqi, Prennushi, Camaj, dhe Asllani.
Në Sh.B. “Naim Frashëri” ka pasur dhe është realizuar botimi ose ribotimi i letërsisë së huaj si : Klasikë Francezë, Klasikë Rusë, Vepra nga Çehovi, Turgenjev, Mopasan, A. Frans, H. Malo, gjithashtu edhe letërsi e huaj bashkëkohore.
Për vitin 2006-2007, në Sh.B. “Naim Frashëri” janë realizuar mbi njëzet botime, ndër ta më i shënuari është – puna në vazhdim të veprës dramatike të poetit tonë kombëtar Gjergj Fishta, e cila pritet të realizohet në muajt e ardhshëm. Gjithashtu janë botuar ose janë në proçes vepra të N. Frashërit, V. Pasha, Asdrenit, De Rada, Mjeda, Poradeci, Kuteli dhe të tjerë.
Cernaleva
është një fshat në Shqipëri ne Qarkun Kukës. Popullsia e këtij fshati flet dy gjuhe: shqip dhe gjuhen gorane që ngjan me maqedonishten.
Kamehameha
Kamehameha në shqip titullohet (Mënyra e shkatërrimit të breshkës).
Është teknike shumë e fortë që përdoret nga shumë njerëz nga Goku, Krilin, Jamça, Gohan dhe Roshi por të GT përdoret edhe nga Pan.
Kamehameha Gokut i ndihmon në betejën kundër Vexhites dhe kundër Cell.
Martín Cáceres
José Martín Cáceres Silva ( Spanjisht [maɾˈtin ˈkaseɾes]; lindur më 7 prill, 1987) është një futbollist uruguajian që luan me klubin italian Juventus në Serie A dhe me kombëtaren uruguajiane. Pozicioni i tij natyral është mbrojtësi i qëndër, por ai mund të luaj edhe si mbrojtës i majtë dhe i djathtë.
Pasi filloi karrierën e tij te Defensor, ai u ble nga Villarreal në vitin 2007. Në vitet e tjera ai luajti edhe në Itali dhe në Spanjë, duke pasur sukses pasi fitoi tre tituj të Serie A me Juventus dhe një Champions League me Barcelonën.
Një lojtar i kombëtares uruguajiane që në moshën 20 vjeçare, Cáceres ka përfaqsuar kombin e tij në dy Kupa Bote dhe në 2011 Copa América ku kombëtarja e tij fitoi.
Vitet e hershme
Livep2p-live.com https://123fullmovie.me/ I lindur në Montevideo, Cáceres e nisi karrierën si futbollist me klubin lokal Defensor, duke u bërë titullar që në moshë të re si dhe plotësoi një sezon në Primera División me ekipin. Në ditët e para të shkurtit 2007, ai firmosi për klubin spanjoll Villarreal, me transferimin që u bë i vlefshëm në korrik.
Pasi mbërriti në klub, Cáceres u dërgua menjëherë në huazim te klubi tjetër i La Ligas Recreativo, duke qënë një nga lojtarët më të përdorur në kampionat dhe partneri Betos në qëndër të mbrojtjes, me Andaluzianët që arritën të siguronin qëndrimin në elitë me një vend të 16të; më 9 janar 2008, ai i shënoi klubit prind në Copa del Rey, duke i dhënë Recreativos fitoren 1–0 në shtëpi (në fund një humbje me rezultatin e përgjithshëm 2–1). Cáceres nuk luajti asnjë ndeshje zyrtare për Villarrealin.
Sevilla
Më 30 gusht 2010, Cáceres u rikthye në Spanjë dhe j'u bashkua Seviljes në huazim për sezonin 2010–11 me të drejtë blerje. Ai luajti rregullisht si titullar në formacionin e trajnerit Gregorio Manzano, duke mbuluar më së shumti krahun e djathtë të mbrojtjes pas rikthimit të Abdoulay Konko te Genoa në janar 2011.
Më 1 maj 2011, Cáceres u dëmtua rëndë nga Michael Jakobsen gjatë një ndeshje ndaj Almerías, duke dëmtuar veshkën pas një ndërhyrje të rrezikshme. Danezi u përjashtua menjëherë me karton të kuq kurse uruguajiani fillimisht u raportua se do t'a mbyllte sezonin, por ai u rikuperua në mënyrë surprizë për dy ndeshjet e fundit, me Seviljen që e mbylli kampionatin në vendin e pestë, duke u kualifikuar në UEFA Ligën e Evropës.
Rikthimi te Juventusi
Pas rikthimit te Juventus, Cáceres zgjodhi fanellën me numër 4, e cila më parë ishte veshur nga bashkëkombasi i tij Paolo Montero. Ai bëri debutimin e tij të dytë me Zonjën e Vjetër më 8 shkurt 2012, duke luajtur 90 minuta të plota në fitoren 2–1 si vizitor ndaj Milanit në gjysëm-finalen e Coppa Italias; ai shënoi të dy golat e ekipit të tij. Më 25 mars, ai realizoi golin e parë në kampionat, duke shënuar me kokë pas krosimit të Andrea Pirlos nga goditja e këndit në fitoren 2–0 në shtëpi kundër Interit.
Më 25 maj 2012, Juventus e bleu mbrojtësin përfundimisht, duke i ofruar një kontratë katër-vjeçare. Ai mungoi në shumicën e gjysmës së parë të sezonit 2014–15 pasi pësoi një dëmtim që e ja jashtë për tre muaj në fitoren 3–2 kundër Romës në tetor 2014. Ai u rikthye në formacion më 11 janar 2015, duke shënuar në triumfin 3–1 kundër Napolit në Stadio San Paolo. Megjithatë, më 8 mars, ai pësoi një frakturë në kyçin e këmbës gjatë një seance stërvitore, e cila kërkonte operacion; si rezultat i kësaj, ai humbi pjesën e mbetur të sezonit.
Cáceres u rikthye në formacion më 8 gusht 2015 në fitoren 2–0 të Juventusit ndaj Lazios në Supercoppa Italiana. Në fund të shtatorit, atij j'u pezullua patenta për gjashtë muaj si dhe u pezullua nga klubi pasi përplasi makinën e tij Ferrari në një stacion autobuzi në Torino pas një kthese të gabuar.
Cáceres u rikthye në fushën e lojës më 6 janar 2016, duke luajtur si titullar për 84 minuta në suksesin 3–0 në shtëpi ndaj Hellas Veronës. Më 4 shkurt, u konfirmua se lojtari do të humbiste pjesën e mbetur të sezonit për shkak se kishte këputur tendinën e akilit të këmbës së djathtë një ditë para ndeshjes ndaj Genoës. Në maj, drejtori sportiv i klubit Giuseppe Marotta njoftoi se kontrata e lojtarit nuk do të rinovohej, dhe se ai do të largohej më 30 qershor.
Southampton
Më 16 shkurt 2017, Cáceres j'u bashkua Southamptonit në Premier Ligë si lojtar i lirë, duke firmosur fillimisht një kontratë deri në fund të sezonit. Dhjetë ditë më vonë, ai u përfshi në skuadër për herë të parë, duke qëndruar si zëvëndësues në distafën 3–2 kundër Manchester United në finalen e Kupës së Ligës.
Pas tre muajve në St Mary's Stadium, Cáceres zhvilloi ndeshjen e tij të parë dhe të fundit me klubin, duke luajtur si titullar në fitoren 2–1 në transfertë ndaj Middlesbrough më 13 maj. Ai u lirua më 25 maj.
Hellas Verona
Cáceres u rikthye në Itali në fillim të gushtit 2017, duke firmosur për Hellas Veronën një kontratë deri më 30 qershor 2018. Megjithatë, Lazio gjithashtu kishte shfaqur interes për të marrë shërbimet e lojtarit, por në fund nuk ja dolën mbanë për shkak se kuota e tyre për të firmosur me dy lojtarë jo-BE ishte plotësuar. Ai në vënd të kësaj u bashkua me Veronën, edhe pse kishte zëra që e lidhnin atë me një kalim te Lazio në janar pasi nuk kishte asnjë kufizim për transferime të lojtarëve jo-BE ndërmjet klubeve italiane.
Lazio
Më 26 janar 2019, Juventus konfirmoi rikthimin e Cáceres në formë huazimi për pjesën e mbetur të sezonit 2018–19. Ai zhvilloi ndeshjen e parë për ta që nga viti 2016 më 2 shkurt, duke luajtur në një barazim 3–3 në shtëpi ndaj Parmës në kampionat.
Cáceres u largua nga Juventusi në përfundim të sezonit, ku kontrata e tij me Lazion gjithashtu skadoi.
Fiorentina
Më 30 gusht 2019, Cáceres u transferua te Fiorentina duke firmosur një kontratë një-vjeçare me të drejtë rinovimi.
Karriera ndërkombëtare
parapamje|Cáceres në aksion gjatë [[2014 FIFA Kupa e Botës|Kupës së Botës 2014.]] Cáceres luajti për kombëtaren nën-20 në Kupën e Botës 2007 të zhvilluar në Kanada, duke u paraqitur në të gjitha ndeshjet me Uruguajin që u eliminua në raundin e 16-tave. Më para, ai ishte shpallur mbrojtësi më i mirë në Kampionatin Amerikano Jugor të të Rinjëve 2007, duke ndihmuar ekipin të arrinte në vendin e tretë.
Cáceres bëri debutimin e tij me ekipin e parë më 12 shtator 2007 në Johannesburg kundër Afrikës së Jugut. Në vitin 2010, ai u zgjodh nga Óscar Tabárez në listën e 23 lojtarëve për Kupën e Botës të atij viti si zëvëndësuesi i Jorge Fuciles në krahun e djathtë të mbrojtjes. Ai luajti në ndeshjen gjysëm-finale kundër Holandës dhe në ndeshjen e vendit të tretë kundër Gjermanisë; Uruguaji u mposht në të dyja ndeshjet.
Cáceres shënoi golin e tij të parë me kombëtaren më 23 qershor 2011 në një fitore 3–0 në shtëpi kundër Estonisë. Ai luajti pesë nga gjashtë ndeshjet e mundshme në Copa América 2011 në Argjentinë, si mbrojtës krahu i djathtë dhe i majtë, kjo edhe falë mungesës së Fuciles në ekip, me Uruguajin që e fitoi turnamentin për herë të 15të në historinë e tyre. Ai ishte protagonist në ndeshjen fitoren nga gjuajtjet e penalltive kundër vëndit organizator në çerek-finale, duke shënuar penalltinë vendimtare.
Cáceres zhvilloi katër paraqitje për Uruguajin në Kupën e Konfederatave 2013; në ndeshjen për vendin e tretë kundër Italisë, penalltia e tij u prit nga shoku i skuadrës te Juventusi Gianluigi Buffon me ekipin kundërshtar që fitoi serinë e penalltive 3–2 pas një barazimi 2–2 në kohën e rregullt dhe në shtesë. Ai gjithashtu ishte pjesë e ekipit që luajti në Kupën e Botës 2014, duke luajtur katër ndeshje në turnament; ai ndihmoi Uruguajin të arrinte në raundin e 16-tave, ku u eliminuan nga Kolumbia me rezultatin 2–0 në Stadiumin Maracanã më 28 qershor.
Cáceres ishte pjesë së listës me 23 lojtarë që u thirrën të luanin në Kupën e Botës 2018 në Rusi. Ai i luajti të gjitha ndeshjet e plota nga 90 minuta me ekipin që u eliminua në çerek-finale.
Në mars 2019, Tabárez e përfshiu atë në ekipin për turnamentin e Copa América 2019 në Brazil. Më 16 qershor, në ndeshjen hapëse të grupit, Cáceres asistoi golin e Luis Suárez në fitoren komode 4–0 kundër Ekuadorit. Cáceres zhvilloi gjithsej katër ndeshje në turnament, përfshirë edhe ndeshjen çerek-finale kundër Perusë ku Uruguaji u eliminua 5–4 nga gjuajtjet e penalltive pasi koha e rregullt dhe shtesa u mbyll në barazim pa gola.
Stili i lojës
Pozicioni parësor i Cáceres është qëndër-mbrojtës, por ai mund të luaj edhe në krahun e majtë ose të djathtë. Ai shquhet për shpejtësinë, forcën, ndërhyrjet dhe aftësinë në ajër. Gjatë karrierës së tij Cáceres është aktivizuar edhe si mesfushor krahu ose anësor, në të dyja krahët.
Gjatë kohës së tij te Juventusi, Cáceres u krahasua nga mediat italiane me bashkëkombasin Montero, i cili gjithashtu ka luajtur atje.
Kantoni Contres
Kantoni Contres (frëngjisht: Canton de Contres) është një kanton në departamentin Loir-et-Cher, rajonin Région Centre në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Contres. Ka sipërfaqe 284.91km2 dhe popullsi 16868 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Contres aktualisht përbëhet nga 17 komuna.
In the Zone
"In the Zone" është albumi i katërt i Britney Spears i realizuar më 12 nëntor të vitit 2003.
Këngët hite të këtij albumi janë:
Oreshka
është një fshat në Shqipëri ne Qarkun Kukës. Popullsia e këtij fshati flet dy gjuhe: shqip dhe gjuhen gorane që ngjan me maqedonishten.
Hamilton County (Indiana)
Hamilton County është një nga  qarqet në shtetin federal Indiana të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Kapiteni (futboll)
Zëvendëskapiteni
Zëvendëskapiteni është anëtar i skuadrës i cili luan rolin e kapitenit kur kapiteni i skuadrës nuk është në njëmbëdhjetëshen fillestare, ose kur kapiteni i skuadrës zëvendësohet ose largohet gjatë lojës. Zakonisht kur kapiteni i skuadrës largohet nga skuadra, zëvendëskapiteni emërohet kapiten i ri i skuadrës.
Greatest Hits: My Prerogative
"Greatest Hits: My Prerogative" është përmbledhje e këngëve më të dëgjuara gjer në vitin 2004 të këngëtares Britney Spears. Albumi u realizua më 1 nëntor të vitit 2004 në Japoni, më 8 nëntor, 2004 më gjithë botën, dhe më 9 nëntor të vitit 2004 në SHBA dhe Kanada.
Këngë më të njohura në këtë album janë:
Valevitet flamuri i Pavarësisë në majën më të lartë të Tomorit
Një urim disi i veçantë në këtë prag 100 vjetori të shpalljes së Pavarësisë është përcjellë nga të rinjtë gramshiotë për të gjithë shqiptarët kudo që janë, duke ngritur flamurin kuq e zi në majën më të lartë të Malit të Tomorit.
Ishte një iniciativë e biznesmenit nga Gramshi, Ilir Llapushi, i cili i bëri thirrje të gjithë të rinjve të këtij qytetit të bashkohen dhe së bashku të ngrenë flamurin kuq e zi në majën më të lartë të Malit të Tomorit, nga ku edhe rrethohet kjo qytezë e vogël.
Pasi kanë arritur në lartësinë e 2416 metra, të rinjtë gramshiotë kanë vendosur një flamur 3 metra të gjatë me shtizë 4 metra në këtë majë, duke e siguruar mirë që erërat e malit të mos e rrëzojnë atë.
Ali Spahiu
Ali Spahiu esht anetare pran agjensis Investigative “Stop Krimi” me drejtor ekzekutiv Fatmir Sena.
Ali Spahiu ka kontribuar disa her duke i ardhur ne ndihme familjeve ne nevoje, si ne rastin e termetit ne 2019 ashu dhe me rastin e pandemis, esht certifikuar me certifikate mirenjohje dhe me shum tituj te tjere nga agjensia investigative stop krimi dhunes, dorges, dhe terrorizimit.
Kantoni Angers-Nord-Ouest
Gjeografia
Ajo kufizohet kantoni Angers-Nord në veri dhe kantoni Angers-Ouest në jug.
Përbërja aktuale
Kantoni Angers-Nord-Ouest aktualisht përbëhet nga 2 komuna.
Provinca autonome e Bolcanos
Provinca Autonome Bolzanos (italisht: Provincia autonoma di Bolzano - Alto Adige; gjermanisht dhe ladinisht: Südtirol; Tiroli Jugor) i njohur edhe me emrin e tij italian Alto Adige, është një provincë autonome në veri të Italisë. Ai është një nga dy provincat autonome që përbëjnë rajonin autonom të Trentino-Tiroli Jugor. Provinca ka një sipërfaqe prej 7.400 kilometra katrore dhe një popullsi totale prej më shumë se 550.000 banorë. Kryeqendra e tij është qyteti i Bolzanos (gjermanisht: Bozen; ladinisht: Balsan ose Bulsan).
Shumica e popullsisë flet gjermanisht. Rreth një e katërta e popullsisë flet italisht, dhe një pakicë e vogël kanë ladinishten si gjuhën e tyre amtare. Të gjithë fshatrat që formojnë zonën e Val Badisë flasin ladinisht. Tiroli Jugor ka një nivel të konsiderueshëm të vetëqeverisjes, që përbëhet nga një gamë të madhe të pushtetit ekskluziv legjislativ dhe një regjim fianciar që e lejon provicën të mbajë 90 për qind të të gjithë taksave.
Gjeografia
Mali më i lartë në rajon quhet Ortler me një lartësi prej 3905 m. Luginat më të njohura janë: Etschtal, Eisacktal, Vinschgau dhe Pustertal. Lumenjtë më të njohur janë: Etsch, Eisack, Rienz, Passer dhe Talfer. Kurse liqenjtë më të njohur janë: Liqeni Reschen (Reschensee) Liqeni Kalterer (Kalterersee) Liqeni Karer (Karersee) Liqeni Toblacher (Toblachersee) dhe shumë liqene të tjera. Tiroli Jugor është vendosur në pjesën jugore të Alpeve dhe kombinon me avantazhet e një vendi malor. Sidmos ne verë dhe në dimër klima e Tirolit Jugor është një klimë e butë. Tiroli Jugor njifet dhe për malet e tij që quhen Dolomiten. Dolomitat janë një varg malor në Alpet Jugore dhe janë të shpërndarë midis rajoneve italiane të Venetos (it. Veneto) dhe të Tirolit Jugor, po ashtu dhe te Provincat e Bolzanos (it. Bolzano, Gj. Bozen) dhe Bellunos. Që nga viti 2009 Dolomitat bajnë pjesë një Trashëgimisë Botërore të UNESKOS Natyrore.
Komunitetet
Tiroli Jugor ka 116 komuna, dhe këto janë ndarë në 8 komunitete të medhaja (it. Comunità comprensoriali, dt. Bezirksgemeinschaften) Funksioni i Komuniteteve është bashkërendimi i zhvillimit kulturor, sociale, ekonomike dhe mjedisore të komuniteteve anëtare. Këto 8 komunitete quhen: Bozen, Burggrafenland, Überetsch-Unterland, Salten-Schlern, Eisacktal, Pustertal, Vinschgau dhe Wipptal
Gjuhët dhe Populli
Gjuhët zyrtare të vendit janë: Gjermanishtja dhe Italishtja, një gjuhe tjeter qe u formua në kete vend është Ladinishtja që e flasin vëtem 4% e njerezve. Në kete vend fliten 40 dialekte që pak a shumë ngjasojnë vetem në ca fjale. Populli italian jeton nëpër qytete të medhaja si Bolzano (Gj. Bozen), Merano (Gj. Meran) ose Bressanone (Gj. Brixen).
Politika
Fati politik i Tirolit Jugor është i vendosur kryesisht nga Partia i Tirolit Jugor (gj. Südtiroler Volkspartei) që u formua nga fundi i luftës së dytë boterore. Këshilli i provincës (gj. Landtag, it. Consiglio Provinciale) është parlamenti i Tirolit Jugor. Kurse Qeveria e Shtetit (gj. Landesregierung, it. Giunta Provinciale) përbëhet nga një president dhe nga deputëtet e tij. Presidenti i qeverisë i Tirolit Jugor quhët Arno Kompatscher
Ekonomia
Ekonomia e Tirolit Jugor është dominuar nga sektori i shërbimeve dhe e atij i turizmit. Përvec kësaj, ekonomia luan në sektorin e ndërtimit një rol kryesor.
Media
Gazeta ma e njohur në Tirolin Jugor është Gazeta “Dolomiten” e shkruajtur në gjuhen gjermane. Në vend të dytë mberrin gazeta italiane “Alto Adige” dhe më në fund vjen gazeta “Corriere della Sera” që është po ashtu italiane, në nivel kombëtar. Edhe populli ladin ka një gazëtë për qytetarët e vetë qe quhet “La Usc di Ladins” (Gjuha e Ladinve).
Garrigues (qark)
Garrigues është komarka (qark) në provincën Lleida, në komunitetin e Katalonjës, Spanjë. Ky qark ka një popullsi prej 18999 banorë (2002), dhe një sipërfaqe prej 799.7 km2.
Lista e komunave
L'Albagés, L'Albi, Arbeca, Bellaguarda, Les Borges Blanques, Bovera, Castelldans, Cervià de les Garrigues, El Cogul, L'Espluga Calba, La Floresta, Fulleda, La Granadella, Granyena de les Garrigues, Juncosa, Juneda, Els Omellons, La Pobla de Cérvoles, Puiggròs, El Soleràs, Tarrés, Els Torms, El Vilosell, Vinaixa
Xhelal Luca
Xhelal Luca(15 Mars 1952) nga fshati Zall-Dardhë i Peshkopisë në rrethin e Dibrës është poet shqiptar. Ka shkruar në moshën 13 vjeçare dhe ka realizuar skeçe, parodi, monologë me estradat amatore në Elbasan 1976-1983. Fitoi "DIPLOMË" për interpretim të fjalës artistike në skenë (1980).
Kostumet e Ulqinit
200px|parapamje|[[Ulqinakët|Ulqinakë duke vallëzar Gusharavelin.]] Veshjet tradicionale apo kostumet e Ulqinit janë karakteristikë tradicionale e Ulqinit dhe rrethinës së tij që edhe gjatë shekujve të fundit e ka ruajtur origjinalitetin e vet. Pa marrë parasysh kontaktet e shumta kulturore, kostumet e kanë ruajtur atë pjesë të kulturës kombëtare që ka ndryshuar pak dhe që është ruajtur më gjatë.
Në bazë të përbërjes etnike te popullsisë kostumet e Ulqinit mund të ndahen në: Të gjitha këto tipe të kostumeve tradicionale janë produkt i punëdorës shtëpiake. Për punimin e veshjes popullore përdoret leshi, pambuku dhe mëndafshi. Secila shtëpi kishte dikur veg horizontal në të cilin endnin gratë. Përpos endjes, gratë qëndisnin, qepnin aplikacione dhe thurnin. Megjithëse ka ndryshime në mënyrën e punimit, të dukjes dhe të veshjes së kostumeve kombëtare të femrave, mund të përmendim edhe disa karakteristika të përgjithshme. Femrat vishrin për trupi veshje të lehta, të punuara me fije bimësh ose mëndafsh, kurse mbi to vishnin veshje të rënda të leshta. Këmishat e tipit dinarik, jelekët, bohçet, koretat shquhen për mjeshtëri të madhe të punimit. Dukja e tyre është e theksuar me zbukurime të pasura që shquhen në mënyrë të qartë në ngjyrat e forta e të pastra me të cilat janë të ngjyrosura pëlhurat. Dukjes së veshjes kombëtare të femrave u japin një specificitet të veçantë, por edhe plotësim, shamitë e ndryshme, të cilat e shquajnë bukurinë e fytyrës së femrës. Veshja e meshkujve është më modestë edhe për nga punimi edhe për nga dekorimi. Këmishat e pëlhurës dhe tirqit o pëlhurës ose të zhgunit apo shajakut janë dy elementet themelore të veshjes që takohen në të gjitha grupet etnike të këtij rajoni. Ndryshimet e bëra në jetën shoqërore dhe ekonomike të popullsisë e kanë kushtëzuar ndryshimin gradual të veshjes. Ndërsa kostumet tradicionale tëmeshkujve gradualisht po zhduken, ato të femrave u janë përshtatur më shumë ndryshimeve, por janë ruajtur jo vetëm si kujtim i pjesës së bukur të kulturës tradicionale, por edhe si vërtetim i përkatësisë dhe i lidhjes me prejardhjen familjare. Kjo pasuri e kostumeve ruhet në Muzeun Etnologjik, i cili gjendet në Kalanë e Ulqinit.
Veshjet e shqiptarëve
Veshjet e Shqiptarëve nëUlqin dhe Tivar.
Veshje burri me fustanellë
Sipas të dhënave gojore dhe gravurave të kohës, në Ulqin, në Anën e Malit dhe Krajë fustanellat janë përdorur në shekullin XIX gjer në fillim të shekullit XX. Ato kanë qenë në përdorim në këto treva para veshjes me tirq. “në çerekun e parë të shekullit XX, krahas daljes graduale të kostumit me fustanellë nga përdorimi, një tjetër veshje burrash, që i pati kapërcyer mjaft kufijtë e zonave ku mbahej me parë (Shqipëria Verilindore e Kosova) ishte kostumi me tirq të bardhë ose të zinj”.
Veshje burri me brekushe
Kjo veshje përdorej në Ulqin, në Krajë, në Anën e Malit e në Breg të Bunës, të bregabunasit. Veshja kryesisht përdorej verës. Këmisha qepej prej pëlhure të bardhë pambuku. Brekushet (apo “brakeshat”- si u thoshin në këto anë) ishin prej pambuku e më vonë prej kambriku të bardhë. Brezi endej me vija për së gjati me shumë ngjyra. Mbi këmishë veshin xhamadan e mitan. Qeleshja ishte në formë gjysmësferike. Prej stolive përdornin qostekë me orë; unaza etj.
Veshje burri me shallvare
Në mesin e shekullit XIX e në fillim të shekullit XX, ulqinakët vishnin shallvare “Brendavekë” të kaltër të mbyllët. Vishnin edhe “binishin”, i cili ishte i gjatë deri përfundi gjunjëve, dhe qyrkun. Në kokë vinin fesin e kuq me xhufkë të madhe të kaltër të mbyllët. Prej stolive përdornin çibuk, orë..
Veshja e femrave ulqinake
Nuset dhe gratë e reja vishnin dimi prej mëndafshi, me këmbëza prej kadifeje. Këmisha dhe brezi ishin gjithashtu prej mëndafshi. Xhamadani qepej prej kadifeje dhe qëndisej me margaritar. Ato vinin mitan "anteri", binish. Nuset vinin në kokë "hilallëkun" të zbukuruar me margaritarë, vathë. Kur dilnin, vishnin tallaganin, të cilin e quanin "kapotë", ndërsa fytyrën e mbulonin me peçe të zezë "byrde". Tallagani ishte prej zhgunji ngjyrë kafe të errët. Ai kishte mëndë të gjata deri mbi llerë dhe kapole në formë katrore. Në fund të kapakëve dhe të shpinës ishte i qëndisur me gjilpërë, me fije leshi ngjyrë natyrore. Zbukurimet ishin në formë të vijave, të rrathëve të vegjël dhe të gjysmërrathëve.
Veshja e femrave të Anës së Malit
Hulumtimet për këtë veshje janë bërë në Katërkollë, Millë, Sukubinë e në Kllezën. Nuset dhe gratë e reja vishnin këmishë të endur prej pambuku dhe brekë me këmbëza të punuara me dantellë. Përparësja “boçja” endej me vija tarshëse të ndryshme, brezi ishte i ngushtë. Në përparëse e breza paraqiteshin motive të skematizuara të gjarpërit. Ato vishnin xhamadan të zi. Në dimër përdornin xhokën prej zhgunji. Kur dilnin jashtë shtëpisë, vishin ferexhe “çarçaf” me peçe. Në kokë vinin dy shami. Shamitë ishin të bardha, rozer, të kuqe e sidomos të verdha.
Veshja e femrave myslimane të Krajës
Kërkimet etnologjike për këtë veshje janë bërë në Kështenjë, në Arbëresh dhe Ostros. Nuset dhe gratë e reja vishnin këmishë të bardhë. Rreth hapjes së krahërorit, vishnin gjykësoren “grykën” prej pëlhure të bardhë. Përparësja “boçja” ishte prej pambuku, me vija të gjera vertikale. Në bel vinin brezin e ngushtë. Mbi këmishë vishnin xhamadan të zi ose të kaltër, anteri e xhybe, vishnin çorapë pambuku dhe këpucë. Në kokë, në pjesën e përparmë, gratë vinin “kordele” të qëndisur, ndërsa flokët i mbulonin me degërmi të bardhë. Ato përdornin “dallfeste” (este me florinj), vathë, unaza, margaritarë, gjrdanë me rende monedhash..
Veshja e femrave katolike të Krajës
Këto veshje janë hulumtuar në Shestan, në Ljare dhe në Thtjan. Veshja dimërore përbëhej nga këmisha e bardhë, përparësja “boçja”, guna “zhgunji”, xhamadani prej zhgunji.. Përparësja “boçe” ishte me katrorë me ngjyrë të kuqe dhe të bardhë. Guna “zhgunji” endej në vek prej zhgunji të bardhë. Ajo zbukurohej me gajtanë shumëngjyrësh. Në pjesën e përparme, xhamadani kishte nga dhjetë sumbulla prej argjendi, të punuara me teknikën e petëzimit dhe me filigran. Në shpinën e xhamadanit, paraqitej motivi i skematizuar i gjarprit në formë të spirales si dhe motivi i rrathëve. Në zbukurime mbizotëronte motivi i trekëndëshave. Në bel vinin brezin prej leshi. Në kokë vinin “kërshet-in” dhe tri “tufa” prej mendafshi, të cilat kapëshin me një “gjysmëshami” të kuqe, mbi të cilën vinin shamin e bardhë.
Veshja e femrave zadrimore “bregacore”
Kjo veshje kryesisht përdorej te femrat katolike në fshatin Shën Gjergj dhe në fshatra të tjera të Bregut të Bunës. Nuset vishnin këmishë të mëndafshtë e përparëse dhe në ije vinin shami. Mbi këmishë vishnin gunën “koret-in” me pala, të qepur prej shajaku kuq e zi. Mbi koret vishnin xhamadanin e shkurtër e mbi të mëngoren. Në kokë vinin marhamë të bardhë. Ato vinin shumë stoli rreth qafës, kraharorit e duarve. Gratë e reja vishnin këmish, e cila ishte shumë e qëndisur rreth kraharorit. Mesi dhe rrethi i mëngëve ishin të punuara me dantellë, ndërsa skajeve ishin të qëndisura. Ato vishnin mbështjellëse prej pëlhure të zezë e të hollë  leshi me pala të dendura, boçe të kuqe, jelek të kuq.. Në kokë vinin rizë të verdhë, të endur prej mendafshi.
Veshja e femrave të Malësisë së Madhe-“malësoreve”
Kjo veshje përdorej sidomos në Shtoj dhe në fshatra të tjera buzë liqenit të Shkodrës. Xhubletat e grave punoheshin prej rripave të zhgunjit, prej spiku dhe prej kadifeje të zezë. Të xhubleta dhe brezi prej lëkure paraqitej shqiponja në formë natyrore ose e stilizuar. Veshjen e shoqëronin këmisha, mitani, pështjellaku, brezi, çorapët, opingat, shamia, takija (“kapica”) dhe stolitë e tjera për zbukurim. Xhubleta e grave të Malësisë së Madhe, si vërejti F.Nopcsa, “na del që te një figurë prej dheu e periodës neolitike”.
Fusha e Parë e Thellë e Webb
alt=Sfondi i hapësirës është i zi. Mijëra galaktika shfaqen në të gjithë pamjen. Format dhe ngjyrat e tyre ndryshojnë. Disa kanë nuanca të ndryshme portokalli, të tjera janë të bardha. Shumica e yjeve duken blu, dhe nganjëherë janë aq të mëdha sa galaktikat më të largëta që shfaqen pranë tyre. Një yll shumë i ndritshëm është pak sipër dhe majtas nga qendra. Ka tetë thumba difraksioni të gjata blu të ndezura. Midis orës 4 dhe 6 në majat e saj ndodhen disa galaktika shumë të ndritshme. Një grup prej tresh është në mes dhe dy janë më afër orës 4. Këto galaktika janë pjesë e grumbullit të galaktikave SMACS 0723, dhe ato po shtrembërojnë pamjet e galaktikave që shihen rreth tyre. Harqe të gjata portokalli shfaqen majtas dhe djathtas drejt qendrës.|parapamje|upright=1.5|Fusha e Parë e Thellë e Webb Fusha e Parë e Thellë e Webb është imazhi i parë operacional i marrë nga Teleskopi Hapësinor James Webb. Fotografia e fushës së thellë, që mbulon një zonë të vogël qielli të dukshme nga hemisfera jugore, përshkruan SMACS 0723, një grumbull galaktikash 4.6 miliardë vite dritë nga Toka në yjësinë e Volanëve. E kapur nga Kamera Infrakuqe (NIRCam) afër të teleskopit, imazhi u zbulua për publikun nga NASA më 11 korrik 2022. Mijëra galaktika janë të dukshme në imazh, që është imazhi me rezolucion më të lartë të universit të hershëm të marrë ndonjëherë.
Prapavija
Teleskopi Hapësinor James Webb është një teleskop hapësinor i operuar nga NASA dhe i projektuar kryesisht për të kryer astronomi infrakuqe. E nisur në dhjetor 2021, anija kozmike ka qenë në një orbitë halo rreth pikës së dytë Lagranzhi Diell-Tokë (L2), rreth 1.5 milion kilometra (900,000 mi) nga Toka, që nga janari 2022. Në L2, tërheqjet gravitacionale të të dy Diellit dhe Toka mban lëvizjen e teleskopit rreth Diellit të sinkronizuar me lëvizjen e Tokës.
Bashkia Cërrik
Bashkia Cërrik është një bashki në Rrethin e Elbasanit në Shqipëri.
Fusha e Parë e Thellë e Webb
Prapavija
Fusha e Parë e Thellë e Webb u mor nga Kamera Infrakuqe (NIRCam) të teleskopit dhe është një përbërje e prodhuar nga imazhe në gjatësi vale të ndryshme, që arrijnë gjithsej 12,5 orë. Fotoja arriti thellësi në gjatësi vale infra të kuqe përtej fushave më të thella të Teleskopit Hapësinor Hubble, gjë që zgjati disa javë.
SMACS 0723 është një grumbull galaktikash i qiellit i dukshëm nga hemisfera jugore e Tokës, dhe shpesh është ekzaminuar nga Hubble dhe teleskopë të tjerë në kërkim të së kaluarës së thellë.
Udhëheqës të shteteve në vitin 1790
janë të radhitur sipas kontinenteve dhe pastaj në kontinente janë të radhitura shtetet sipas shkronjës.
Fusha e Parë e Thellë e Webb
Rezultatet shkencore
Masa e kombinuar e grumbullimit të galaktikave veproi si një lente gravitacionale, duke zmadhuar galaktikat shumë më të largëta pas saj. NIRCam i Webb solli galaktikat e largëta në fokus të mprehtë, duke zbuluar struktura të vogla dhe të zbehta që nuk ishin parë kurrë më parë, duke përfshirë grupimet e yjeve dhe veçoritë difuze.