cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Metodat e kërkimit
Qasjet sasiore
Kerkimi i te dhenave sasiore dhe fenomeneve te caktuara. Duke bërë një pyetje të thjeshte per mbledhjen e të dhënave numerike  dhe  për ti  analizuar ato  duhen përdorur metoda statistikore. Kërkimore sasiore janë eksperimentet, dhe sondazhet. Statistikat e nxjerra nga kerkimet sasiore mund të përdoren për të përcaktuar ekzistencën e marrëdhënieve shkak-pasoje. Kerkimi sasior është i lidhur me qëndrimin filozofik dhe teorik të pozitivizmit.Metodat  sasiore te  mbledhjes së të dhënave mbështeten në marrjen e kampioneve të rastit dhe të strukturuara ne te  dhënat që i përshtaten përvojave të ndryshme në kategori të paracaktuara. Këto metoda prodhojnë rezultate që janë me të lehtë për tu përmbledhur, krahasohen dhe përgjithësohen. Kerkimi sasior është i shoqeruar me hipoteza  që rrjedhin nga teoria / per të qene me në gjendje për të vlerësuar hipotezat e një fenomeni të caktuar. Në varësi të pyetjes kërkimore, pjesëmarrësit mund të caktohen në mënyrë të rastësishme për trajtime të ndryshme (kjo është e vetmja mënyrë që një studim sasior mund të konsiderohet si një eksperiment të vërtetë.Në qoftë se kjo nuk është e realizueshme, studiuesi mund të mbledhe të dhëna mbi pjesëmarrjen dhe karakteristikat e situatës në mënyrë që te kontrolloje statistikisht ndikimin e tyre, ose rezultatin, I ndryshueshem ose jo. Nëse qëllimi është për të përgjithësuar nga pjesëmarrësit e kerkimit  ne një popullsi më të madhe, studiuesi duhet te  punësojë per marrjen e kampioneve për të përzgjedhur pjesëmarrësit. Në të dy kerkimet kualitativ ose sasior, studiuesi mund të mbledhë të dhëna primare ose sekondare. Të dhënat primare  jane të dhënat e mbledhura posaçërisht për kërkime, të tilla si  intervistat apo pyetësorët. të dhënat e tjera jane te dhëna që ekzistojne, të tilla si të dhënat e regjistrimit, të cilat mund të ri-përdoren për kërkime. Kjo praktike kerkimore eshte e sakte për të përdorur të dhënat dytësore kudo që të jetë e mundur. Metoda mikse, përfshin elemente sasiore dhe cilësore, duke përdorur të dhënat si primare ashtu dhe sekondare, kjo metode po  bëhet gjithnjë e më e zakonshme.Të dhënat e madha kane sjellë ndikim të madh në metodat e kërkimit që tani studiuesit nuk përpiqen per mbledhjen e të dhënave, si dhe metoda për të analizuar me lehtë studimin. Në dispozicion jane sasi të madhe të të dhënave qe kanë ndryshuar. Kerkimi     joempirike i referohet një qasje te re që është e bazuar në teorine e krahasimit dhe përdorimin e vëzhgimit dhe eksperimenteve për të arritur rezultatin. Si e tillë, kerkimi joempirik kërkon zgjidhje për problemet duke përdorur njohuritë ekzistuese si burimi i saj. Kjo, nuk do të thotë se ide të reja dhe risi nuk mund të gjenden brenda pistave të njohurive ekzistuese dhe të vendosura. Kerkimi joempirike nuk është një alternativë absolute e kerkimit empirik, sepse ato mund të përdoren së bashku për të mbështetur një qasje kërkimore. As një nuk është më pak efektive se sa të tjerat që kanë qëllimin e tyre të veçantë në jetë dhe në shkencë.
Metodologjia e anketave
Metodologjia e anketave është një fushë e Statistikave të Aplikuara që studion nxjerrjen e kampioneve të njësive individuale nga një popullatë dhe teknikat e mbledhjes së të dhënave, të tilla si ndërtimi i pyetësorit dhe metodat për përmirësimin e numrit dhe saktësisë së përgjigjeve ndaj anketave.
Qasjet e perzjera (mixed methods)
Si p.sh. hulumtimet e tregut.
PYETJET QE NGRE KERKIMI SHKENCOR
Duke ju referuar studiuesit William N. Dunn, kërkimet zakonisht ju referohen dhe orientohen rreth pyetjeve si psh :
KARAKTERI I KERKIMIT SHKENCOR
Studimi kërkimor politik është inter-disiplinar prandaj edhe metodat e përdorura janë të huazuara nga fusha të tjera shkencore. Të gjitha këto disiplina si dhe metodat e tyre janë të ndërvarura dhe interferojnë edhe me faktorë të tjerë, të cilët nuk duhet të anashkalohen.
Ndërsa matjet e indikatorëve brenda politikave përkatëse mund të bëhen në forma statistikore, përmes figuravedhe tëdhënaveqoftë ekonomike apo nga anketimet e opinionit publik ose përmbajtësore përmes shqyrtimit ligjor, apo politik; ose edhe në formë të krahasimeve me politika të ndryshme të vendeve të tjera.
Metodë unike, ideale dhe të caktuar nuk ka, ajo varet kryekëput nga vet objekti i studimit.
“Mirëpo një ndër mënyrat e kërkimit më të shpeshta dhe më të përhapura në Shkenca Politike është padyshim metoda krahasuese, që njihet edhe si “metoda mbretëreshë e Shkencave Politike”” (shih:Schubert /Bandelow, 2003: 210 ).
METODA KRAHASUESE
Kjo metode nënkupton krahasimin e dy apo me shumë objekteve të studimit.
Metoda Krahasuese përbëhet prej konstatimit të ngjashmërisë dhe ndryshimeve mes dukurive të ndryshme, psh. të kuptohen dhe të interpretohen më mire shtetet dhe politikat e caktuara të tyre ; shkalla e zhvillimeve ekonomike ; niveli arsimor ; administrimi ; menaxhimi i burimeve etj.
Krahasimet mund të bëhen mes fushave, faktorëve dhe aktorëvetë ndryshëm, apo edhe ndërmjet shteteve ose organizatave të ndryshme.
Në aspektin kohor mund të jenë Në sferën hapësinore studimet krahasuese mund të jenë :
RENDESIA E KRAHASIMIT METODIK
Kjo metode ka vlerën e vet praktike, sepse duke krahasuar dukuritë e ndryshme shoqërore, institucionet e ndryshme qeveritare dhe duke zbuluar vetitë e njëjta apo te ndryshme nga ky krahasim, konstatohen përparësitë apo mangësitë konkrete e asaj qe dëshirojmë te studiojmë dhe te njohim.
Janë të njohura raportet e shumta ndërkombëtare, rajonale dhe kombëtare që bazohen në metoda krahasuese dhe që publikohen periodikisht për çështje të caktuara, të tilla mund të jenë kërkimet statistikore të numrit të veprave kriminale apo të konflikteve të armatosura, shkallës së papunësisë, barazisë mes meshkujve dhe femrave në tërë vendet e botës nga institucionet qeveritare dhe organizatat joqeveritare ndërkombëtare, indeksi i zhvillimit njerëzor (Human Development Index) nga OKB-ja, liritë politike nga Instituti Freedom House, shkalla e korrupsionit nga organizata Transparency International e kështu me radhë.
Së fundi duhet mbajtur mend një postulat në Shkencën e Kërkimit Metodat janë të varura nga teoritë, ndërsa teoritë të ndërlidhura me hipotezat, dhe hipotezat me pyetjen kërkuese dhe të gjitha këto varen nga të dhënat respektive të cilat duhen interpretuar dhe analizuar.
Teoria
Teoria është një bashkësi konceptesh të ndërlidhura që drejtojnë veprimet dhe nocionet (Nugent, 1987 ).
Teoritë sigurojnë orjentime ose udhëzime për të ndërhyrë dhe ndihmuar, për të shpjeguar gjëra, fakte që nuk janë plotësishtë të qarta. Teoritë duhen konceptuar si një ndërthurje e asaj që është e ditur me ato që hamendesohen, pra me gjëra që hipotetikisht mund të qëndrojnë (hipotezën do ta shohim pak më poshtë). Teoritë kanë tre funksione qëndrore organizimi, shpjegimi, parashikimi.
Duhet pasur parasysh që kërkimi shkencor që secili bënë ndikohet në mënyrë të ndjeshme nga teoritë që studjuesi zgjedh për tu bazuar. Teoritë për studjuesin e Shkencave Politike dhe shoqërore në përgjithësi, udhëhiqen ndjeshëm nga parashikimet rreth botës, realitetit në të cilin ne operojmë.
Një teori mund të krahasohet më një hartë mendore ku shihen rrugët dhe shtigjet e drejtimit shkencor. Një teori e mirë dhe rezistente në kohë, padyshim i hap rrugë qindra studimeve shkencore të mapasëshme.
Hipoteza
Hipoteza është një pohim i shprehur si një deklarim. Është një premisë që mund të përdoret si bazë për kërkimin shkencor në Shkencat Politike. Babbie (1986 ) e përcakton hipotezën si :një pritje rreth asaj se si gjërat duhet të jenë në botë, nesë parashikimet teorike janë të sakta”. Hipoteza duhet konsideruar si versioni formal i hamendësimit të studjuesit, i cili më pas ia nënshtron këtë hipotezë një procedure të komplikuar dhe të hollësishme testimi, kjo procedurë njihet si Testimi i Hipotezës.
Ato që njihen si hipoteza rstësore, apo neutrale janë shumë të shpeshta, një rast mund të jetë “nota mesatare e universitetit varet nga nota mesatare e shkollës së mesme”, kjo nuk aspak e vërtetë, madje nuk ka asnjë lidhje mes të dy pjesëve të hipotezës. Në këtë rast hipoteza quhet e pavlefshme. Hipoteza e pavlefshme na tregon se nuk ka asnjë korrelacion, qoftë ngjashmërie qoftë dallimi mes subjekteve që krahasohen.
Variablat
Variablat njihen edhe si ndryshorë dhe paraqesin një koncept të matshëm siç mund të jetë mosha, pesha, pasuria, bindja politike etj. Varibli na tregon se subjektet për të cilët ne po mbledhim të dhëna, kanë një numër të pafundëm dallimesh në dimensione të ndryshme. Variablat mund te mendohen si rregulla për klasifikimin e njerëzve, qëndrimeve, besimeve etj ne kategori te ndryshme (Kidder & Jud, 1986 ). Duet pasur parasysh që vlera e variablit është e ndryshueshme.
Variablat mund të jenë diskrte dhe që shfaqin zgjedhjet “ose…/ose…, pra një njeri mund të jetë ose femër osë mashkull; një shtet mund të jetë ose i madh ose i vogël. Nga na tjetër variablat mund të jenë dhë te vazhdueshëm, pra janë të vazhdueshëm në kuptimin e variacionit të tyre, brenda një sërë mundësish, psh. kur masim nivelin e demokracisë së një shteti, sipas një sistemi pikëzim nga 1 deri në 100, shteti që është subjekt i studimit tonë mbase nuk është 100 pikë, por le të thëmi varojn nga 85-90 pikë demokraci.
Variablat ndahen në :
Te dhënat
Të dhënat përfshijnë te gjithë informacionin që mblidhet gjate një studimi por qe ende nuk është analizuar dhe përpunuar. Do me thëne quhen te dhëna te gjitha informacionet qe merren dhe i nënshtrohen analizës se përpunimit metodologjik.
Për te ekzaminuar te dhënat studiuesi përpiqet te gjej rrugën qe e ndihmon për te kuptuar problemin ose fenomenin që ka në shqyrtim.
Matjet
Kur flasim për kërkimin ne shkencat sociale, ku bëjnë pjese dhe shkencat politike, duhet pasur parasysh një nocion “diçka qe përcaktohet mund edhe te matet”. Nëse do na duhej t’i japim një përkufizim matjes mund te themi qe është procesi për te kuatifikuar pozitën shoqërore, qëndrimet, sjelljet dhe konceptet teorike. Ne lidhje me matjen ekzistojnë dy aksioma të Walter Hudson (1977 ) : “Nëse nuk mund te kryeni matje te një problemi, atëherë ai nuk ekziston”. & “Nëse nuk mund te kryeni matje për problemin, atëherë nuk mund ta trajtoni atë” P.sh. Nuk mund të themi se po jetojmë në një ambient të ndotur nëse nuk do të kishte kritere mbi ndotjen apo edhe aparate matëse të ndotjes së ajrit, ujit apo tokës.
Subjekti
Subjekti është personi, shteti, partia, institucioni që merr pjese ne studimin kërkimor. Përmes subjekteve merren te dhenat te cilat me pas do t’i përpunojmë, ekzaminojmë, masim dhe analizojmë. Informacioni (ose 'të dhënat') mblidhen nga ose rreth individit për të ndihmuar në përgjigjen e pyetjes në studim. Ndonjëherë subjektet e kërkimit referohen si subjekte njerëzore, pjesëmarrës në kërkime ose vullnetarë studimi.
Korrelacioni
Korrelacioni është një madhësi statistikore qe na ndihmone te kuptojmë relacionin mes dy variablave. Pra, përmes korrelacionit ne zbulojmë lidhjen e shkakësisë. Megjithatë jo te gjithë korrelacionet qëndrojnë, kështu psh. para disa kohesh doli një lajm sipas te cilit ekziston një lidhje mes nivelit te inteligjencës dhe te qenit miop, kjo sepse, sipas studimit, miopet dilnin me mire ne testet e inteligjencës. Por kjo nuk do te thotë aspak qe korrelacioni është i dykahshem, pra askush nuk mendon qe do te ris inteligjencën duke u bere miop.
Njësia e analizës
Njësia e analizës është objekti ndaj te cilit merret informacion ne kuadër te një studimi te dhëne. Njësia e analizës, pra objekti mund te jete individ (respondent), nëse kemi te bëjmë me anketime apo intervista, por mund te jete edhe institucion, shtet apo qytet, kjo varet nga studimi qe do te kryhet.
Popullata teorike
Popullata teorike është tërësia e te gjitha njësive te analizës, apo siç thamë me sipër, grupi I objekteve mbi te cilat do te shtrihet studimi dhe nga te cilat do te marrim informacion.
Osmar Donizete Cândido
Osmar Donizete Cândido (lindur më 24 Tetor 1968) është një ish-futbollist brazilian.
E nesërmja e një gruaje
E nesërmja e një gruaje : roman, me autor Dhimitër Xhuvani, red. Nazmi Rrahmani. Botuar në Prishtinë në vitin 1990 nga "Rilindja". Libri ka 246 faqe.
Shënime: Botuar në Tiranë në vitin 1989.
Puerto del Rosario
Puerto del Rosario është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Fuerteventura, të provincës Las Palmas, në Ishujt Kanare. Puerto del Rosario ka 36774 banorë (2013), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 289.95 km2.
Lidhje të jashtme
Puerto del Rosario
Kjo ndodhi në Lis
Kjo ndodhi në Lis : roman, me autor Skënder Temali, red. Dhimitër Xhuvani. Botuar në Tiranë në vitin 1982 nga "Naim Frashëri". Libri ka 297 faqe.
Si në balada
Si në balada : novela e tregime, me autor Halil Qëndro, red. Dhimitër Xhuvani. Botuar në Tiranë në vitin 1986 nga "Naim Frashëri". Libri ka 173 faqe.
Adeti
parapamje|300px|Njerëz të veshur sipas adeteve Adeti është zakoni i vjetër në Shqipëri ose një term i përgjithshëm që rrjedh nga arabisht për të përshkruar një sërë praktikash dhe traditash zakonore vendase të vëzhguara nga komunitetet myslimane në Ballkan, Kaukazin e Veriut, Azinë Qendrore dhe Azinë Juglindore.
Pavarësisht prejardhjes së tij arabe, termi adet rezonon thellë në të gjithë Azinë Juglindore, ku për shkak të ndikimit kolonial, përdorimi i tij është institucionalizuar sistematikisht në komunitete të ndryshme jomyslimane. Brenda rajonit, termi u referohet, në një kuptim më të gjerë, normave zakonore, rregullave, ndalimeve dhe urdhrave që drejtojnë sjelljen e individëve si anëtarë të komunitetit dhe sanksioneve dhe formave të adresimit me të cilat zbatohen këto norma dhe rregulla. Adeti përfshin gjithashtu grupin e ligjeve lokale dhe tradicionale dhe sistemet e zgjidhjes së mosmarrëveshjeve me të cilat rregullohen këto shoqëri.
Russian Mission, Alaska
Russian Mission, Alaska (Russian Mission) është një qytet në qarkun Wade Hampton të shtetit federal Alaska, SHBA. Në Russian Mission, Alaska jetojnë 320 banorë (2007), dhe dendësia e popullisë është 20.2 banor/km2 (52.3 banorë/sq mi). Qyteti ka një sipërfaqe prej 16 km2 (6.2 sq mi) dhe lartësi mbidetare prej 16 m (52 ft).
Shtëpi banimi - Veton Hoti
Shtëpi banimi - Veton Hoti është një monument i trashëgimisë kulturore në Prishtinë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër.
Shtëpia e Ajet Kokës
Shtëpia e Ajet Kokës është një monument i trashëgimisë kulturore në Kokaj, Gjilan, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër .Shtëpia e Ajet Kokës gjendet në fshatin Kokaj të komunës së Gjilanit. Është ndërtuar në fillim të viteve të ‘60 të shekullit XX. Ajet Koka shtëpinë e kishte ndërtuar pasi ishte liruar nga burgu, në të cilin kishte qëndruar për 7 vite me radhë. Në vitin 1970, Ajeti qe detyruar të shpërngulet nga Kokaj për t’i ikur UDB-së serbe. Ishte vendosur në Maqedoni, pastaj në Leran të Preshevës ku i jetojnë edhe sot pasardhësit. Shtëpia është e vogël, e ka vetëm katin përdhese dhe ka kulm katërujor të mbuluar me tjegulla të vjetra – qeramidhe. I ka dy dhoma, njëra me dimensione 4 x 4 m dhe tjetra 2.5 x 2.5 m. Dhoma e madhe ishte përdorur për miq. Kjo dhomë i ka dy dritare, njëra me dimensione normale, ndërsa tjetra me dimensione më të vogla. Dhoma e vogël ishte përdorur për ndejë, si dhomë zjarri. E ka oxhakun dhe një gjiriz, kurse dritare nuk ka fare. Shtëpia është ndërtuar me qerpiçë dhe dru, përkatësisht hatulla vertikale dhe horizontale, si elemente konstruktive mbajtëse. Shtëpia ka vetëm themelin me gurë, me një thellësi deri në gjysmë metri. Mësohet se kjo shtëpi për disa vite ka shërbyer si bibliotekë e shkollës. Tani shtëpia është e pabanueshme dhe në gjendje shumë të keqe fizike.
Boué
Boué është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Boué ka një popullsi prej 1277 banorë dhe sipërfaqe 10.44 km², me një dendësi prej 122 banor/km².
Lumi i Brodit
parapamje|Kanioni i Lumit Brod Lumi i Brodit është një lumë i vogël i cili gjendet në fshatin Brod (Komuna e Sharrit) dhe paraqet një degë të Lumit të Plavës. Në lumin e Brodit, që nga viti 1956 është ndërtuar Hidrocentrali “Dikanca”. Ky hidrocentral edhe pse ka funksionuar me kapacitet të vogël, megjithatë kishte një rol të veçantë për faktin se kishte ndikuar në elektrifikimin e territorit të Komunës së Sharrit (Dragashit) qysh nga viti 1965.
Teorema Poisson e kufirit
Në teorinë e probabilitetit, ligji i ngjarjeve të rralla ose teorema Poisson e kufirit shpall se shpërndarja Poisson mund të përdoret si një përafrim i shpërndarjes binomiale, nën kushte të veçanta. Teorema u emërtua sipas Siméon Denis Poisson (1781–1840). Një përgjithësim i saj është teorema Le Cam.
Teorema
Le të jetë p_n të jetë një sekuencë e numrave realë në [0,1] të tillë që sekuenca n p_n konvergjon në një kufi të fundëm \lambda. Atëherë:
Provat
Meqënëse
dhe
kjo jep
Provat alternative
Duke përdorur përafrimin e Stirlingut, mund të shkruhet:
Nëse dhe  :
Meqë, kështu që:
Savoonga, Alaska
Savoonga, Alaska (Savoonga) është një qytet në qarkun Nome të shtetit federal Alaska, SHBA. Në Savoonga, Alaska jetojnë 671 banorë (2010). Qyteti ka një sipërfaqe prej 15.8 km2 (6.1 sq mi).
Lumi Mareza
Mareza (Мареза) është një lumë në Mal të Zi. Mareza është edhe emri i periferisë së Podgoricës, nga e cila buron lumi.
Lumi
Lumi Marezë është një lumë i vogël që buron nga Burimet e Marezës, rreth 3 km në veriperëndim të lagjes Toloshi të Podgoricës. Burimet e Marezës janë burimi i shumicës së ujit të pijshëm të Podgoricës. Gjithashtu siguron ujë për pellgun e peshkut Marezë, një pellg artificial i krijuar për mbarështimin e peshkut. Nga atje e tutje, Mareza në përgjithësi ka një formë të një kanali të vogël dhe derdhet në Moraça në jug të Podgoricës.
Paulo César Fonseca do Nascimento
Paulo César Fonseca do Nascimento (lindur më 13 Janar 1978) është një futbollist brazilian.
Shtëpi banimi - Luan Rudi
Shtëpi banimi - Luan Rudi është një monument i trashëgimisë kulturore në Prishtinë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër.
Alajdin Avdullahi
Alajdin Avdullahi
Jeton ne Prishtine, i martuar, baba I dy femijeve.
Shtëpi banimi - Kurtesh Sylejmani
Shtëpi banimi - Kurtesh Sylejmani është një monument i trashëgimisë kulturore në Prishtinë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër.
Paulo Jamelli
Paulo Jamelli (lindur më 22 Korrik 1974) është një ish-futbollist brazilian.
Kombëtarja
Për reprezentacionin brazilian ka luajtur 5 ndeshje.
Saxman, Alaska
Saxman, Alaska (Saxman, Alaska) është një qytet në qarkun Ketchikan Gateway të shtetit federal Alaska, SHBA. Në Saxman, Alaska jetojnë 411 banorë (2010), dhe dendësia e popullisë është 162.5 banor/km2. Qyteti ka një sipërfaqe prej 2.5 km2 dhe lartësi mbidetare prej 16 m (52 ft).
Marigny-en-Orxois
Marigny-en-Orxois është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Marigny-en-Orxois ka një popullsi prej 473 banorë dhe sipërfaqe 15.56 km², me një dendësi prej 30 banor/km².
Puerto Lápice
Puerto Lápice është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Campo de San Juan, të provincës Ciudad Real, në Castile-La Mancha. Puerto Lápice ka 1052 banorë (2009), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 54.85 km2.
Lidhje të jashtme
Puerto Lápice
1955–56 Kupa Evropiane
Sezoni inagurues sezoni 1955-56 i Kupës Evropiane të futbollit në garimin e ekipeve u fitua nga ekipi Real Madrid me fitore ndaj ekipit Reims në Parc des Princes, Paris më 3 qershor të vitit 1956.
Finalja
Juan Alonso, Angel Atienza, Marcos Alonso Marquitos, Rafael Lesmes, Miguel Muñoz (kapiten), José María Zárraga ; José Iglesias Joseito, Ramón Marsal Ribó, Alfredo Di Stéfano, Héctor Rial, Francisco Gento René Jacque ; Simon Zimny, Robert Jonquet (kapiten), Raoul Giraudo ; Michel Leblond, Robert Siatka ; Michel Hidalgo, Léon Glovacki, Raymond Kopa, René Bliard, Jean Templin
Lagjet e Japonisë
Lagjet janë entitete lokale të kontrolluara drejtpërdrejt nga qeveria komunale. Ata merren me funksione administrative të tilla si regjistrimi i kosekit, sigurimi shëndetësor dhe tatimi në pronë. Shumë reparte kanë lidhur organizata të banorëve për një numër të detyrave, edhe pse këto nuk kanë ndonjë autoritet ligjor.
Lagjet speciale të Tokios
Lagjet speciale të Tokios nuk janë lagje normale në kuptimin e zakonshëm të termit, por në vend të kësaj një njësi administrative qeveriste të ngjashme me qytetet.
Uvil Zajmi
parapamje|Ulvi Zajmi Uvil Zajmi (Tiranë, 23 maj 1955), gazetar sportiv, publicist me botime, artikuj të ndryshëm, opinionist televiziv, botues librash me temë sportive, etj. Eshtë fitues i Çmimit "Anton Mazreku". Nga viti 1974 deri me 1996, ka qenë arbitër futbolli, pastaj drejtues i komisionit të arbitrave në FSHF, dhe në vazhdim anëtar i komisioneve të arbitrave, delegat dhe vëzhgues i Fshf-së në aktivitet kombëtare zyrtare të saj. Aktualisht punon në Ministrinë e Arsimit, Sportit dhe Rinisë.
Karriera
Ndonëse djali i një piktori të famshëm, jeta, karriera e tij do të jetë e lidhur me sportin. Nga periudha e viteve 1974-1996, ai do jetë një ndër arbitrat-asistentët sistematikë e të njohur në aktivitetet zyrtare. Gjatë karrierës së tij ka drejtuar mbi 35 takime si arbitër kryesor në Kategorinë e Parë dhe mjaft të tjera në ato inferiore. Në vitin 1992, zgjidhet asistent i FIFA-s duke qenë i pranishëm në disa ndeshje ndërkombëtare, në Itali, Zvicër, Slloveni, etj. Arbitër i Kolegjumit të Tiranës, do të ndahej me arbitrimin, në vitin 1996, për të marrë detyrën e Përgjegjesit të Sektorit të Arbitrave në Federatën Shqiptare të Futbollit, ku qëndroi deri në vitin 2006. Gjatë viteve në FSHF, si koordinator i komisioneve të arbitrave asistentëve dhe kolegjumeve në rrethe, ai ka dhën një ndihmesë e kontribut të madh në transformimin e këtij sektori, në nivele bashkëkohore në hartimin e projekteve, programeve, afrimin dhe përgatitjen e arbitrave të rinj, në bashkëpunim me federatat homologe, kryesisht të Shoqatës së Arbitrave Italianë dhe Fifa-n e Uefa-n.
Botimet
Aktiv edhe në fushën e botimeve, në vitet e fundi ai ka botuar tre libra voluminozë me temë sportive, ”Emocione 1”, “Emocione 2” dhe “Emocione 3”. Në to ai ka vendosur sportistë, djem, vajza, figura të rëndësishme të sportit kombëtar, protagonistë në disiplina të ndryshme sportive. Mbi 60 personazhe, karriera, jeta e tyre familjare, histori të skuadrave legjendare shqiptare shoqëruar me foto të kohës.
Burime
http://www.panorama.com.al/speciale-nga-uvil-zajmi-normat-fizike-si-torture-e-nje-brezi-te-tere-ja-hilet-qe-benin-sportistet/
https://www.voal.ch/tag/uvil-zajmi/
https://tirona.website/tag/uvil-zajmi/
Arkitektura e Bombejit
Arkitektura Gotike
Arkitektura e tanishme e Bombejit u zhvillua nëpërmjet britanikëve në shekullin e XVIII dhe fillimi i shekullit të XIX. Fillimisht u ndërtua në stilin Neoklasik të arktitekturës, por pastaj u shfaq një stil i ri, që pasqyronte modën moderne evropiane: Arkitektura Gotike dhe Neogotike. Ku stili klasik ka një prani të përpiktë monokromatike, stili gotik është ekspresiv, i shkëputur nga sipërfaqet e ngjyrave të gjalla, të zbukuruara me elemente të skalitura narrative, që konsistonin në kundraforte mbajtëse ajrore, dritare me kube dhe xhama të pikturuara. Në fillim, për shkak të lirisë së madhe të hapësirës që marrin, ndërtesat gotike shërbenin vetëm si kisha, si ndërtesat fetare të ndërtuara në shekullin e XI. Megjithatë, së shpejti u shfaq një nevojë për salla publike, godina parlamentare, rezidenca dhe periudha gotike qe zgjidhja e këtyre kërkesave. Arkitektët indianë e analizuan këtë stil dhe e vunë në punë atë në lidhje me klimën dhe planet dhe ndjeshmëritë shoqërore. Ky stil, përzierja e stilit gotik me stilet bashkëkohorë, është çfarë u bë i njohur si “Gotiku i Bombajit”. Sipas shkrimtarit Jan Morris, "Bombaji është një nga qytetet më karakteristike Viktoriane në botë, që paraqet të gjithë ekstravagancën e eklektizmit Viktorian". Ndikimi Britanik mbi ndërtesat e qytetit është i dukshëm nga periudha koloniale. Megjithatë, veçoritë arkitekturore përfshijnë një gamë ndikimesh evropiane si frontonet trekëndore gjermane, çatitë holandeze, punimin zvicerian të drurit, harqet Romanikë dhe kanatat e dritareve Tudor shpesh të shkrira me veçori tradicionale Indiane. Godina e Bashkisë së Bombejit u ndërtua gjatë periudhës midis viteve 1820 dhe 1835, nga koloneli Thomas Cowper. Biblioteka e Universitetit të Bombejit dhe Kulla Rajabai, Kolegji i Saint Xavierit, Sekretariati, Zyra Telegrafike dhe Terminali Chhatrapati Shivaji janë gjithashtu shembuj të rafinuar të arkitekturës gotike në qytet.
Kulla Rajabai
Kulla Rajabai në Bombejin Jugor është e vendosur në kufijtë e kampusit të Universitetit të Bombejit. Ajo u projektua nga arkitekti anglez Sir George Gilbert Scott dhe u modelua sipas Kullës së Big Benit, kulla e orës së godinës së parlamentit të Mbretërisë së Bashkuar në Londër. Guri i themeleve u vendos më 1 mars 1869 dhe ndërtimi përfundoi në nëntorin e vitit 1878. Kulla qëndron në një lartësi prej 85 m dhe në atë kohë ishte ndërtesa më e lartë në Indi. Kulla shkrin stilet Veneciane dhe Gotike. U ndërtua prej guri i vërdhem kurla i disponueshëm në vend dhe me xham të pikturuar. Kati përdhes ka dy dhoma anësore, secila me përmasa 17 × 8.5 m. Kulla formon një verandë 2.4 m2 dhe një vestibul me shkallë spirale prej 2.6 m2. Kulla, mbi verandë, ka një formë katrore deri te galeria në majë të nivelit të parë që është një një lartësi prej 20.7 m nga toka. Forma ndryshon nga katrore në tetëkëndore dhe lartësia nga galeria deri në majë të kullës është 36 m dhe niveli i tretë në krye të majëzës është 28.7 m, duke e bërë kështu lartësinë tërësore 85 metra.
Arkitektura Indo-Saraçene
Arkitektura Indo-Saraçene u zhvillua në gjysmën e dytë të shekullit të XIX, duke kombinuar Arkitekturën Indo-Islamike dhe Arkitekturën Hindu me kubetë, harqet, xhamat e pikturuar, majëzat dhe minaret e saj karakteristike. Porta e Indisë dhe Chhatrapati Shivaji Maharaj Vastu Sangrahalaya janë shembuj të mirë të këtij stili arkitekturor në qytet.
Porta e Indisë
Porta e Indisë është një nga monumentet kryesore në qytet, e vendosur në zonën Apollo Bunder në Bombejin e jugut. Ajo është një hark i veçantë 26 m i lartë i ndërtuar nga bazalti i verdhë dhe e përforcuar me beton. Shumë elemente të harkut janë marrë nga stilet arkitekturore myslimane të Guxharatit të shekullit të XVI, kolonat janë marrë nga dizajni i tempujve hindu dhe dizajni i dritareve të Portës janë marrë nga Arkitektura Indo-Islamike. Porta e Indisë u ndërtua për të përkujtuar vizitën e mbretit George V dhe mbretëreshës Maria në Bombej, para Delhi Durbarit, në dhjetor të vitit 1911. Guri i themeleve u vendos më 31 mars 1911, nga guvernatori i Bombejit Sir George Sydenham Clarke dhe projekti përfundimtar i George Wittet u përcaktua në gushtin e vitit 1914. Themelet u përfunduan në vitin 1920 ndërsa i gjithë ndërtimi përfundoi në vitin 1924. Ndërtesa mori emrin Porta e Indisë pasi në periudhën koloniale evropianët hynin në Indi nëpërmjet këtij vendi, për shkak se normalisht ishte gjëja e parë që ata do të shihnin kur të hynin në vend.
Art Deco
Periudha Art Deco fillon në vitin 1910 kur Art Nouveau doli nga moda. Simetria lineare e Art decos ishte një largim i shquar nga ndjekja e lakoreve organike asimetrike të paraardhësit të tij, stilit Art Nouveau. Art Deco është një stil eklektik dhe dizajnuesit mernin frymëzim nga shumë burime. Artifaktet nga Egjipti dhe Greqia e lashtë, Meso-Amerika, Afrika, Japonia dhe Kina që qenë të gjitha ndikuese. Kubizmi, Orfizmi, Futurizmi dhe Konstruktivizmi mundësuan një gjuhë abstrakte dhe gjeometrike që u përvetësua shpejtë në stilin Art Deco dhe stilet e larta të traditës evropiane vazhduan të ofrojnë frymëzim. Art Deco kishte një ndikim të pashoq në Amerikë, veçanërisht në Manhattan. Qiellgërvishtësit, si Chrysler Building në New York, u bënë ikona të stilit të ri, ndërsa xhazi u bë muzika e qytetit. Popullariteti i filmave të Hollywood-it ndihmuan shumë në promovimin e Art Deco-s në një audiencë ndërkombëtare të përbotshme.
Arkitektura dhe zhvillimi bashkëkohor
Si qyteti më i pasur në Indi, Bombeji tërheq një sasi të pamasë investimesh ndërkombëtare dhe ka parë një numër të madh ndërtesa zyrash shumë-katëshe dhe apartamentesh të ndërtohen dekadat e fundit. Në shumë pjesë të qytetit, veçanërisht në lagjet e reja, ndërtesat moderne janë mbizotëruese të peizazhit larg nga pjesa e vjetër e qytetit. Bombeji ka numrin më të madh të qiellgërvishtësve në Indi, me mbi një mijë nddërtesa ekzistuese dhe shumë më tepër në ndërtim e sipër ose të planifikuara për tu ndërtuar. Autoriteti I Zhvillimit të Rajonit Metropolitan të Bombejit u vendos në vitin 1974 nga qeveria e Maharashtras për të menaxhuar planifikimin dhe koordinimin e veprimtarive zhvillimore në qytet dhe për të mbikqyrur zhvillimin arkitekturor të tij. Në vitin 1995 në Bombej u vendos Komiteti i Trashëgimisë dhe duke bashkuar arkitektët, historianët dhe qytetarët për të ruajtur trashëgiminë arkitekturore tradicionale të qytetit. Një sistem gradimi që atëherë u përdor nën rregullat e trashëgimisë për të kategorizuar si Trashëgimi e Gradës I, ndërtesat e rëndësisë rajonale si Trashëgimi e Gradës II dhe ndërtesat e rëndësisë urbane si Trashëgimi e Gradës III.
Ndërtesa të shquara
Në Bombej ekzistojnë shumë ndërtesa të shquara, disa prej të cilave tërheqin edhe mjaft turistë. Këto përfshijnë Portën e Indisë,, Tempullin Mahalakshmi, Jehangir Art Gallery, Gjykatën e Lartë të Bombejit, Crawford Market, Taj Mahal Hotel, Flora Fountain, Kishën Afgane, Kolegjine e Shën Xavierit, Bombay Stock Exchange dhe Zyrën e Përgjithshme Postare në Bombej.
Taj Mahal Hotel
Rezorti hotelier i Pallatit Taj Mahal u porosit nga Tata dhe i hapi për herë të parë dyert për të ftuarit më 16 dhjetor 1903. Arkitektët fillestarë indianë ishin Sitaram Khanderao Vaidya dhe D. N. Mirza dhe projekti u përfundua nga inxhinieri anglez W. A. Chambers. Kostoja e ndërtimit ishte £250,000 stërlina (£127 milionë stërlina të sotme). Gjatë Luftës së Parë Botërore, hoteli u shndërrua në një spital me 600 shtretër. Kubeja e hotelit është bërë nga i njëjti çelik i përdorur për Kullën Eiffel, që u importua nga Jamsedji Tata gjatë asaj kohe. Hoteli ishte i pari në Indi që vendosi të përdori një ashensor me avull.
Kolegji Wilson
Kolegji Wilson që gjendet në jug të Bombejit është një kolegj i themeluar nga reverendi John Wilson që ishte themeluesi i Universitetit të Bombejit. Kolegji Wilson ka disa elemente të Arkitekturës Gotike dhe u ndërtua në shekullin e XVIII. Ky kolegj tani zhvillon lëndë si shkenca, artet dhe kurse profesionale. Ai ka marrë gradën A+ nga Universiteti i Bombejit.
Watson's Hotel
Watson's Hotel, aktualisht i njour si Esplanade Mansion, është i vendosur në zonën Kala Ghoda të Bombejit dhe është ndërtesa më e vjetër e mbijetuar në Indi prej hekuri. U emërtua sipas zotëruesit të tij fillestar, John Watson dhe i projektuar nga inxhinieri Rowland Mason Ordish, që ishte gjithashtu i lidhur me St. Pancras Station në Londër. Ndërtesa u fabrikua në Angli midis viteve 1867 dhe 1869 me komponente hekuri dhe u asamblua dhe ndërtua në vendin e ndërtimit. Skeleti i jashtëm prej hekuri ngjason shumë me ndërtesat e tjera me profil të lartë të shekullit të XIX si Crystal Palace në Londër. Façata kryesore e hotelit është e veçantë për ballkonet e gjerë e të hapur në çdo kat që lidhet me dhomat e mysafirëve, që u ndërtuan përreth atriumit në një shtrirje oborri. Neglizhimi i ndërtesës ka sjellë degradimin dhe megjithë listimin e saj si një strukturë e trashëgimisë së Gradës së II, ndërtesa tani është në një gjendje të rrënuar. Gjendja e ndërtesës u bë publike nga arkitekti italian Renzo Piano dhe veprimtarët e trashëgimisë dhe si rezultat i përpjekjeve të tyre, ndërtesa, në qershor të vitit 2005 u bë pjesë e listës së "100 monumenteve botërore në rrezik" nga Fondi i Monumenteve Botërore, një OJQ me bazë në New York.
Mevludi
Mevludi ose Mevlydi i pejgamberit Muhammed është festimi i ditëlindjes së pejgamberit Muhammed cila përkujtohet në Rebi'ul-Evvel, muaji i tretë në kalendarin hixhri.
Lumi i Plavës
Lumi i Plavës i njohur edhe si Lumi i Zaplluxhës dhe Përroi i Orgjostit është një lumë që rrjedh në territorin e Komunës së Sharrit (Dragashit) në Kosovë, dhe në pjesë të territorit të Shqipërisë. Lumi i Plavës buron në shpatet e Gurit të Zi, në lartësi mbidetare 1.400 m. dhe ka një gjatësi prej rreth 21 km. Ky lumë mbledh rreth 40 rrjedha të vogla ujore të Opojës dhe Gorës e ku më të njohurat prej tyre janë Lumi i Brodit dhe Lumi i Restelicës. Rajoni përreth lumit të Plavës paraqesin një mozaik të tokës bujqësore dhe bimësisë natyrore. Zona është mjaft e populluar me 58 banorë për kilometër katror. Mbizotëron klima mesdhetare. [4] Temperatura mesatare vjetore është rreth 6 ° C. Muaji më i ngrohtë është korriku, me temperaturën mesatare 19 ° C, dhe më i ftohti është muaji janar, me -7 ° C. Reshjet mesatare vjetore janë 1.160 milimetra. Muaji më i thatë është nëntori, me 133 mm reshje mesatarisht, dhe më i thati është gushti, me 34 mm reshje.
Historia e Libanit
Historia e Libanit
Gjatë viteve 1859-61, në pjesë të Libanit të sotshëm shpërthen revola antiturke. Si rezulltat i kësaj, Libani fitonë një shkallë të autonomisë dhe më 1863, Sulltani bënë një marrëveshje me Fuqit e Mëdha të kohës me të cilën ai në pajtim me ta, kishte të drejtë të zgjidhte mytesarifin (qeveritarin e përgjithëshem) e Libanit. Ky Qeveritar nuk mund të rrëzohej, veç në qoftë se ënte krime të dëshmuara. Rregullimi në fjalë i vitit 1863 cakton për një kohë mjaftë të gjatë, organizimin e brendëshem të këtij vendi.
Në këtë kohë, Libani kishte një popullsi prej 684,000 banorësh arabë, një pjesë e të cilëve i përkisnin besimit mysliman dhe një pjesë besimit të krishter maronit, ("iddibis") që e njihte papën e Romës për udhëheqës të ultit. Elementi mysliman përbente pjesën më të varfër dhe më të prapambetur, kurse elemnti i krishterë maronit pesën më të pasur dhe më të zhvilluar, sidomos në qytete. Gjatë kësaj periudhe libani ishte i ndarë në shtatë rrethe ose kajmekamahe. Në krye të secilit kajmekamah qëndronte një kajmekam, pushteti i të cilit i ngjante me atë të mudirit në Egjipt ose atë të prefektit të kohës. Po ashtu në atë kohë si Liban merrej vendi malor, që shtrihej në veri të Sirisë deri në Tripoli, mbi një gjatësi rej 80 deri 200 km dhe që nga bregdei i Bejrutit deri tek rrafshina e Bekaasë, që dikur është quajtur Celesiri.
Fossoy
Fossoy është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Fossoy ka një popullsi prej 559 banorë dhe sipërfaqe 7.18 km², me një dendësi prej 78 banor/km².
Lumi i Restelicës
Lumi i Restelicës është një rrjedhë e vogël lumore në territorin e Komunës së Sharrit, degë e Lumit të Plavës në Kosovë. Lumi i Restelicës ka marrë emrin sipas fshatit Restelica nëpër të cilin kalon pjesa kryesore e tij. Shtrati i lumit ndodhet në një lartësi mesatare prej rreth 1346 metrash mbi nivelin e detit. Lumi i Restelicës ndodhet afër Kobecit, në juglindje të Përroit të Keq (Zli Potokut).
Puerto Lumbreras
Puerto Lumbreras është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Alto Guadalentín, të provincës Rajoni Murcia, në Rajoni Murcia. Puerto Lumbreras ka 14742 banorë (2012), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 338 km2.
Lidhje të jashtme
Puerto Lumbreras
Hamami i vogël, Prishtinë
Hamami i vogel është një monument i trashëgimisë kulturore në Prishtinë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër.
Shpërndarja Kantor
Shpërndarja e Kantorit është një shpërndarje probabilitare funksioni mbledhës i shpërndarjes të së cilës është funksioni i Kantorit.
Kjo shpërndarje nuk ka as një funksion të densitetit të probabilitetit dhe as një funksion të masës së probabilitetit, pasi megjithëse funksioni i tij mbledhës i shpërndarjes është një funksion i vazhdueshëm, shpërndarja nuk është absolutisht e vazhdueshme në lidhje me masën e Lebegut. Pra, nuk është as një shpërndarje probabiliteti diskrete dhe as absolutisht e vazhdueshme, dhe as nuk është një përzierje e këtyre. Përkundrazi është një shembull i një shpërndarjeje njëjës.
Karakterizimi
Bashkësia e përcaktimit e shpërndarjes Kantor është bashkësia Kantor, në vetvete kryqëzimi i bashkësive(të pafundme dhe të numërueshme ):
Shpërndarja Kantor është shpërndarja unike e probabilitetit për të cilën për çdo C t ( t ∈ { 0, 1, 2, 3, ... }), probabiliteti i një intervali të caktuar në C t që përmban ndryshoren e që ndjek ligjin Kantor është identikisht 2 − t në secilin nga intervalet 2 t.
Momentet
Është e lehtë të shihet nga simetria dhe duke qenë i kufizuar se për një ndryshore të rastit X që ka këtë shpërndarje, pritja e saj matematike E( X ) = 1/2, dhe se të gjitha momentet qendrore teke të X janë 0.
Ligji i variancës së plotë mund të përdoret për të gjetur variancën var( X ), si më poshtë. Për grupin e mësipërm C 1, le të jetë Y = 0 nëse X ∈ [0,1/3] dhe 1 nëse X ∈ [2/3,1]. Pastaj:
Nga kjo marrim:
Statistikat e KF Tiranës në Ligën Superiore
Tabela e përgjithshme
Më poshtë është lista e të gjitha sezoneve të luajtura nga KF Tirana që nga viti 1930 deri në sezonin më të fundit. Kjo listë tregon pozicionet ku ky ekip ka përfunduar çdo sezon, sa gola ka shënuar e pësuar, sa fitore, barazime e humbje kanë pasur përgjatë sezoneve, diferencën e golave, pikët e fituara dhe ndeshjet e luajtura ndër vite. Lista e mëposhtme gjithashtu përfshin rezultatet nga Turneu i 1rë Kombëtar dhe 3 Kampionatet e Luftës së 2të Botërore luajtur përgjatë periudhës 1939-1942, por këto evenimente janë ende të pazyrtarizuara nga FSHF.
Ndeshjet kokë-më-kokë
Më poshtë janë rezultatet kokë-më-kokë të Tiranës kundër 44 kundërshtarëve që kanë marrë pjesë në Superligë nga viti 1930 deri më sot.
Sezonet më të fundit
FB = Fitore brenda
BB = Barazime brenda
HB = Humbje brenda
GB = Golat brenda
Flamuj të kuq / Aleks Çaçi
Flamuj të kuq libër me autor Aleks Çaçi. Botuar në Tiranë në vitin 1963 nga "Naim Frashëri". Libri ka 94 faqe.
Shënime: Letërsia shqipe, poezia.
Statistikat e KF Tiranës në Ligën Superiore
Sezonet më të fundit
HJ = Humbje jashtë
GJ = Golat jashtë
Shih edhe këtë
Statistikat e KF Tiranës në Kupën e Shqipërisë
Lumi i Krylevës
Lumi i Krylevës është një lumë i cili rrjedh nëpër mes të fshatit Krylevë të Komunës së Dardanës në Kosovë. Ky lumë është degë e Lumit të Moravës së Binçës dhe bashkë me të i takon ujëmbledhësit të Detit të Zi.
Ualed bin Talal Al Saudi
parapamje|Ualed bin Talal Al Saudi Ualed bin Talali, është një pjesëtar i familjes mbretërore të Arabisë Saudite, i pasuruar kryesisht falë talentit të tij dhe pa ndonjë pasuri të madhe të trashëguar. Ai ka njëherazi nënshtetësinë Arabe dhe libaneze. Babai i tij, Princi Talal ishte djali i Ibn Saudit, mbretit dhe themeluesit të Arabisë Saudite moderne dhe Ministër i Financave në vitet ’60-të. Më pas ai u konfliktua me familjarët e tij në oborr dhe u detyrua të arratiset. Mamaja ishte vajza e Riad Al Sohl, Kryeministrit të parë të Libanit të pavarur.
Jeta e hershme
Pas shkollimit në SHBA në mes të viteve ’70 – të ai u kthye në Arabinë Saudite, ku me 20 mijë dollarë të huazuara dhe me lidhje shumë të mira familjare ngriti një biznes ndërtimi. Në mes të viteve ’80 kaloi në investime të mëdha ndërkombëtare dhe më 1988 Forbes e listoi si një miliarder. Aktualisht ai është aksioner i rëndësishëm në Apple, Tëitter, City Bank, Four Seasons Hotel dhe në 147 kompani të tjera me ndikim ndërkombëtar.
Pasuria
Një njeri i dashuruar me publicitetin, ai bleu jo vetëm disa nga hotelet më të rëndësishëm të Londrës, Parisit dhe Nju Jorkut, por në të gjitha eventet e rëndësishme politike të pas viteve 2000 duket të jetë prezent. Ai njihet ndër të tjera si njeriu që ka avionin më të shtrenjtë privat në botë, një A380 që kushton 550 milion dollarë dhe një flotë prej 5 avionësh të tjerë privatë të të gjitha madhësive, përfshi një Boeing 747. Ai zotëron rezidencën private (jo mbretërore) më të madhe në botë, në Riad, një jaht gjigand prej afro 87 metrash, që ja ka shituar dhe blerë dy herë Donald Trampit dhe një biografi të vetën shkruajtur nga një prej gazetarëve më të mëdhenj në botë, Riz Khan i BBC, CNN dhe Al Xhazira.
Çfarë e lidh Ualed bin Talal – in me Shqipërinë
Mediat raportuan faktin që këtë verë (2017) ai ka qenë në Durrës dhe ka drekuar me kryeministrin Rama. Një lajm i vërtetë, por që çuditërisht nuk u bë publik në atë kohë. Në fakt lidhjet e tij me Shqipërinë janë më të hershme.
Në Tetor të vitit 2002, në aeroportin e Rinasit u ulën dy avionë gjigandë interkontinentalë. I pari ishte një Boeing 474 i stampuar me siglën Kingdom Holding dhe i dyti një Airbus 330. Në të parin udhëtonte Ualed Bin Talali ndërsa në të dytin stafi i tij. Princi Saudit vinte për herë të parë në Shqipëri dhe arsyeja e vizitës dukej më shumë si kortezi. Por ai dëshmoi se kishte shumë informacione për Shqipërinë. Zv.ministrit të Jashtëm Hajdaraga dhe gazetarëve që kishin dalë për ta pritur, ju tha se Shqipëria ishte e famshme ngaqë kishte numrin më të madh të ullinjve për frymë popullsie dhe shtoi duke qeshur se po hipte në po atë makinë ku kishte hipur babai i tij thuajse 15 vjet më parë. Nga deklarata e tij dhe bisedat e mëpasme, u zbulua se i ati, Princ Talali kishte vizituar Shqipërinë në fund të viteve ’80, kishte takuar Ramiz Alinë dhe ishte pritur me po atë Mercedes Benz, S 300,  të parkut të delegacioneve me të cilin po pritej edhe i biri tashmë.
Ualed qëndroi në Shqipëri 48 orë. Ai takoi Presidentin Moisiu, Kryeministrin Nano dhe Zv.Kryeministrin dhe Ministrin e Jashtëm Meta. Bisedimet quhet të kenë qenë fare formale sepse asnjë lajm për to nuk u bë publik. Ajo që u mësua ishte se investimet për të cilat interesohej qeveria shqiptare ishin të parëndësishme për të, por si shenjë mirësjelljeje kërkoi brenda mundësive një kontratë për ta shndrruar Hotel Dajtin në një Four Seasons në Tiranë. Por formula ishte e komplikuar sepse kërkonte që investimi të bëhej nga qeveria shqiptare.
Nuk dihet përse ky njeri kaq i mediatizuar ndërkombëtarisht i ruajti raportet me Shqipërinë si edhe i ati. Shumë zyrtarë që vizitonin Riadin u pritën prej tij, përfshi edhe Ministrin e Jashtëm të Shqipërisë, Basha, në Shkurt 2008.
Në Gusht 2017 Ualed bin Talali u shfaq në Durrës me dy jahtë gjigandë. I pari, jahti i tij personal, ndërtuar për Adnan Kashaginë dhe më pas në pronësi të tij, të Donald Trampit e sërish të tijën, ndërsa i dyti jahti i shoqërimit. Asnjë lajm nuk u bë publik, por disa burime informale rrëfyen që ai kishte qenë për drekë me Kryeministrin Rama. Ka shumë mundësi që dreka të ketë qënë thjesht një drekë kortezie, sepse mediat ndërkombëtare njoftuan se Princi ndodhej në një tur në Adriatik, Jon dhe Egje, në tentativë për të shtrirë biznesin e tij të hotelerisë. Po ato ditë u njoftua se ai kishte mbyllur një kontratë për ndërtimin e një Hoteli Four Seasons në Athinë, në kompleksin e njohur Astir Palace dhe një tjetër në Kroaci, pa e specifikuar vendin. Ai kishte pasur takime edhe me politikanë të rëndësishëm në Mal të Zi.
Vizita nuk pati asnjë mbulim mediatik dhe Princi u largua disa orë më vonë në drejtim të Jugut. Nuk është çudi që ai të ketë biseduar pikërisht shtrirjen e strukturës së tij turistike në Shqipëri, por kjo mbetet për t’u parë.
I huaj në vendin e tij
I huaj në vendin e tij : tregime dhe përshkrime, me autor Aleks Çaçi. Botuar në Tiranë në vitin 1971 nga "Naim Frashëri". Libri ka 56 faqe.
Shënime: Letërsia shqipe, tregime dhe novela.
Demokracia
Demokracia (gr. demo - popull, kraci - rend) është një formë qeverisje në të cilën shumica e njerëzve ushtrojnë sovranitetin e tyre ose drejtëpërdrejtë, nëpërmjet referendumeve, ose në mënyrë jo të drejtëpërdrejtë, nëpërmjet zgjedhjes së përfaqësuesve. Duke filluar pas luftës së dytë botërore, interpretimet për demokracinë si rend qeverisës janë shumuar, dhe ndërmjet tyre ka dallime të mëdha. Gjatë historisë së sistemeve politike qeverisëse, brezi i sistemeve shtetërore demokratike është zgjeruar dhe në të futen rendet shtetërore liberale, rendet shtetërore një partiake deri tek rendet shtetërore të emërtuara demokratike por që në të vërtet nuk kanë asgjë që i lidh me kuptimin e fjalës demokraci.
Lindja e idealit demokratik
Ideali demokratik e ka origjinën në Greqinë e lashtë të epokës klasike (shekulli i 5-të dhe 4-të p.e.s.). Bëhet fjalë në të njejtën kohë për një filozofi dhe eksperiencë politike, me shembull atë të Athinës: reformat e Solonit, Pisistratit dhe Klistenit lejuan përparimin dhe ngritjen e sistemit demokratik që Efialti dhe Perikliu perfeksionuan.
Kështu, grekët shtruan të parët rrugën e demokracisë politike të drejtpërdrejtë, në të cilën qytetarët i marrin vetë vendimet lidhur me qytetin (polis). Por kjo formë e demokracisë qëndroi e kufizuar; femrat, skllevërit dhe metekët (banorët e huaj të Athinës) nuk konsideroheshin si qytetarë, kurse zgjedhjet, parim themelor i demokracisë, zinin vetëm një rol dytësor – preferohej shorti për të përcaktuar magjistratët. Megjithatë, qytetarët, që zinin vend rregullisht në Asamblenë e përgjithshme të popullit (eklezia), nuk merrnin pjesë më pak, por në mënyrë të drejtpërdrejtë në marrjen e vendimeve.
Shembulli i demokracisë athinase nën Perikliun
Perikliu ishte përgjegjës për zgjerimet e fundit të demokracisë athinase. Eklezia, asambleja e popullit, merrte vendime për gjithçka; ajo ndihmohej në detyrën e saj nga Bulja (këshill ose senat), që duhet të debatonte çështjet e ngritura nga asambleja dhe të jepte një mendim paraprak. Funksionet e magjistratit, kolegjiale dhe vjetore, mbikqyreshin ngushtësisht nga demosi (populli).
Magjistratët kryesorë të qytetit, strategët (nga greqishtja stratos, i armatosur dhe agein, drejtoj) mbanin pushtetin ekzekutiv, duke shpronësuar kështu arhondatin, i reduktuar, ashtu si këshilli i lashtë aristokratik i Aeropagut, në një titull juridik dhe fetar.
Tribunali popullor Heliaia (6 000 heliastë të përcaktuar me short) jepte gjykim për të gjitha çështjet.
Të gjithë qytetarët athinas mundeshin pra të vendosnin për qytetin e tyre në asamble, të zinin vend në tribunal, të ishin anëtare të Bules dhe të ushtronin një magjistraturë të paktën një herë në jetën e tyre. Në mënyrë që kjo barazi të mos ishte thjesht një fjalë e kotë, Perikliu jepte një pagë për pjesëmarrjen në jetën qytetare, e quajtur misthos.