cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mikelanxhelo Antonioni
Sëmundja dhe rikthimi në kinema
Çmimi i Akademisë për arritje jetësore (Çmim Karriere) i jepet në vitin 1995, viti i njëqindvjetorit të kinemasë.
Në vitin 2004 është dokumentari Shikimi i Mikelanxhelos (Lo sguardo di Michelangelo), protagonist i të cilit është edhe ai, së bashku me Moisiun e Mikelanxhelo Buonarrotit.
Në vitin 2005 ai realizoi filmin me episode Eros, nga të cilët episodi Filli i rrezikshëm i gjërave (Il filo pericoloso delle cose), shkruar nga Tonino Guerra, është xhiruar nga Antonioni; pjesët e tjera nga Wong Kar-wai dhe Steven Soderbergh. Kënga në film është shkruar nga Caetano Veloso si një dedikim për Antonionin.
Lista e basketbollistëve të NBA-së nga Kina
List of foreign NBA players Baloncestistas extranjeros de la NBA
Gentian Bulku
Gentian Bulku është një këngëtar shqiptar i cili karrierën e tij e filloi qysh në moshën e vogël. Ai tani është 27 vjeçar dhe ka 2 albume të tija me 19 këngë.
Zhanri i tij është popullore/tallava. Qysh nga fëmijëria Gentiani ka dashur që të bëhej një këngëtar.
Instituti i Politikave Mjedisore
Instituti i Politikave Mjedisore (IPM) (Institute for Environmental Policy in Albania) u krijua me qëllimin e nxitjes së debatit publik dhe shpërndarjes së informacionit në shoqërinë shqiptare rreth çështjeve të mjedisit. Zyra qendrore e IPM-së ndodhet në Tiranë. IPM ka zbatuar dhe vepron kryesisht me projekte në fushat e politikave mjedisore dhe integrimi në BE, ndryshimeve klimatike, energjisë së rinovueshme, mbetjet dhe riciklimi, trajtimi i ujrave, dhe jetesës në harmoni me mjedisin.
Me qëllimin e nxitjes së debatit publik dhe shpërndarjes së informacionit në shoqërinë shqiptare rreth çështjeve të mjedisit, si dhe shërbimit të tij si një pikëtakimi për mjedisorët dhe ata që janë të interesuar rreth mjedisit, IPM hapi forumin e parë mjedisor në gjuhën shqipe. Forumi Mjedisor i Institutit të Politikave Mjedisore po shërben si një pikë për marrjen e informacionit në shqip, si dhe ka gjeneruar tema me debate e diskutime të shumta rreth mjedisit në Shqipëri dhe botë.
Fushat e veprimit
IPM kryesisht merret me projekte që kanë në fokus këto fusha:
Qerret (Labinot-Mal)
Qerret është një fshat në Komunën Labinot-Mal në Rrethin e Elbasanit të Shqipërisë.
Zelhem
Zelhem është një qytezë në Bronckhorst, provinca Gelderland në Holandë me sipërfaqe km² dhe popullsi banorë.
Memoraq
Memoraqi është një fshat në komunën Dhivër në rrethin e Sarandës të Shqipërisë.
Mississauga
Mississauga është një qytet (city) në Provincën Ontario, Kanada. Komuna ka një sipërfaqe 288.42 km² dhe popullsi 668549 banorë.
Indiumi
Indiumi (indium) është një element kimik me simbolin In dhe numrin atomik 49.
Nihoniumi
Nihoniumi është një element kimik me simbolin Nh dhe numrin atomik 113.
Kantoni Roubaix-Est
Kantoni Roubaix-Est (frëngjisht: Canton de Roubaix-Est) është një kanton në departamentin Nord, rajonin Nord-Pas-de-Calais në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Roubaix. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 33039 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Roubaix-Est aktualisht përbëhet nga 2 komuna.
Cindy Crawford
Cindy Crawford (Cynthia Ann Crawford) u lind më 20 shkurt 1966 në DeKalb, Illinois, në ShBA. Është fotomodele dhe aktore amerikane. (Ekziston edhe një aktore e filmave pornografik, e cila po ashtu e përdor këtë emër).
Fillimet
Ajo u zbulua rastësisht nga një fotograf i një gazete, i cili e vërejti atë si 16 vjeçare gjatë punës së saj të verës kur punonte në fushë të misrit, dhe e fotografoi. Fotografia kishte shumë sukses dhe e bindi atë të filloj me punën si modele.
Karriera
Prej vitit 1989 deri 1995 Crawford ishte udhëheqëse e emisionit në MTV „House of Style”. Në vitin 1992 u hoqën në Norvegji reklamat me foton e saj përgjatë rrugëve, sepse autoritetet norvegjeze vërtetuan një rritje 300% të aksidenteve të automjeteve, pasi që shoferët kishin humbur vëmendjen gjatë vozitjes duke i shikuar fotot e saj.
Craword është 1.76 m e gjatë, ka sy dhe flokë ngjyrë kafeje. Karakteristika kryesore e saj si manekine ishte shenja (nishani) mbi buzë. Ajo ishte supermodelja e parë moderne e cila u fotografua lakuriq për “Playboy” në vitin 1988. Ajo u radhit në listën e “Playboy” në vendin e 5 nga 100 yjet më tërheqëse të shekullit të XX. Ajo ka qenë në faqen e parë të më shume se 600 revistave në tërë botën, sidomos në ato më me renome si në „Vogue”, “W”, “People”, “Harper's Bazaar”, “ELLE” dhe “Allure”.
Në vitin 1997 u zgjodh nga “Shape Magazine” (pas Demi Moore-it) në vendin e dytë të femrave më të bukura në botë. Në vitin 2002 „People Magazine” e zgjodhi në mesin e 50 njerëzve më të bukur në botë.
Së bashku me topmodelet e tjera të gjeneratës së saj (Claudia Schiffer, Kate Moss, Naomi Campbell, Elle Macpherson dhe Christy Turlington) themeloi të ashtuquajturat kafene të modës, “Fashion Café”.
Në vitin 1995 ishte sipas revistës “Forbes” modelja më e paguar në botë, me një fitim të vitit prej 6,9 milionë dollarësh Për rolin e saj në “Fair Game” u nominua dy herë për „Razzie Award”, si ylli i ri më i dobët dhe si aktorja më e keqe e rolit kryesor. Ajo publikoi një numër të madh të kasetave me ushtrime sporti, këtu pati më shumë sukses se sa në karrierën e saj si aktore.
Ajo posedon firmën e saj të produksionit „Crawdaddy Inc.”.
Jeta private
Ajo ishte e martuar prej vitit 1991 deri 1995 me aktorin Richard Gere. Martesa e tyre ishte e shoqëruar nga shumë thashetheme mbi homoseksualitetin e te dyve, gjë që ata gjithmonë e hodhën poshtë. Gjatë martesës së tyre këto thashetheme u ushqyen edhe më shume kur Cindy në gusht të 1993 u paraqit në faqen e parë të “Vanity Fair” në një pozitë paksa provokuese me këngëtaren e popullarizuar K.D. Lang, e cila ishte haptas homoseksuale. Ajo është që nga viti 1998 e martuar me Rande Gerber dhe ka dy fëmijë (Presley dhe Kaja).
Palanga
Palanga (  shqiptim <small class="metadata audiolinkinfo" style="cursor:help;">(ndihmë·info), Polangen; Polonisht:  Połąga ) është një qytet bregdetar turistik në perëndim të Lituanisë, në breg të Detit Baltik. Ajo është vendi më i ngarkuar turistik veror në Lituani dhe ka plazhet e bukura me rërë (18 km të gjatë dhe deri në 300 m i gjerë). Zyrtarisht Palanga ka statusin e një qyteti të komunës dhe përfshin Šventoji, Nemirseta, Būtingė dhe vendbanime të tjera, të cilat janë konsideruar si pjesë të qytetit të Palangas.
Historia
Në dokumentet historike emri Palanga për herë të parë përmendet në vitin 1161 kur Mbreti Valdemar i parë i Danimarkës zbarkoi atje me ushtrinë e tij për të pushtuar kështjellën e Curonians.
Vendndodhja
Palanga është një qytet turistik, nëpërmjet të cilave rrjedhin lumenjtë Šventoji dhe Rąžė (Samogitian: Ronžē) dhe derdhen në Detin Baltik. Rąžė ishte i njohur më parë si Alanga dhe i dha Palangas emrin e saj: Palanga e cila fjalë për fjalë do të thotë në Alanga Lumit. Komuna Palanga shtrihet 24 kilometra nga Nemirseta në jug të kufirin me Letoninë. Palanga ndahet në Nemirseta, Vanagupė, Kunigiškiai, Manciškiai, dhe Šventoji – pesë fshatra fqinje peshkatarët që ishin të bashkuara në një qytet të mëposhtëm administrativ. Gjatë kohës kur Klaipėda Rajoni ishte pjesë e Gjermanisë, Nemirseta ishte fshati më verior e Lindor Prusia.
Sporti
Futboll FK Palanga.
Transporti
djathtas|parapamje|Rruga Basanavičiaus majtas|parapamje|Muzgu pranë skelës Palanga.
Vendet e interesit
parapamje|Skelë në Palanga
Shmil
Shmil është një fshat në Komunën Labinot-Mal në Rrethin e Elbasanit të Shqipërisë.
Atalanta B.C.
Atalanta Bergamasca Calcio, njohur zakonisht si Atalanta, Atalanta Bergamo ose Atalanta BC, është një klub italian futbollistik me seli në Bergamo të Lombardisë, Itali. Klubi luan aktualisht Serie A, duke u ngjitur nga Serie A në sezonin 2010–11.
Lista e basketbollistëve të NBA-së nga Bosnja dhe Hercegovina
thumb|350px|[[Bosnja dhe Hercegovina në hartën e botës.]] Kjo është .
List of foreign NBA players Baloncestistas extranjeros de la NBA
Nuri Abdiu
Prof. Dr. Nuri Abdiu pedagog dhe studiues i psikologjisë nga Dibra. Nuri Abdiu është një ndër themeluesit e shkollës së sotme psikologjike shqiptare dhe një nga ata që ka përgatitur kuadro dhe për këtë shkollë, një ndihmesë kjo me vlerë kombëtare dhe më gjërë. Për gati gjysëm shekulli ai ka qënë mësues, profesor i psikologjisë dhe ka ligjëruar në Universitetin e Shkodrës, Tiranës, Prishtinës dhe Tetovës. Brenda e jashtë Shqipërisë dhe është bërë një autoritet i kësaj fushe krahas akademikëve e profesorëve si 1) Bedri Dedja, 2) Hamit Beqja, 3) Pajazit Nushi, 4)Shefik Osmani, 5) Musa Kraja. Përfaqësues i plejades së mendimtarëve të shkolluar në akademinë e personaliteteve shqiptare në Moskë gjatë viteve 50-të dhe që mban meritën e ringritjes së institucioneve të dijes mbas daljes së Shqipërisë nga shkatërrimi i Luftës së Dytë Botërore.
The Jelly Jam
Albumi i parë i vetë-titulluar i tyre The Jelly Jam u lëshua në vitin nëpërmes InsideOut Music. Albumi i tyre i dytë, The Jelly Jam 2, u lëshua gjithashtu nëpërmes InsideOut Music në vitin.
Kantoni Putanges-Pont-Écrepin
Kantoni Putanges-Pont-Écrepin (frëngjisht: Canton de Putanges-Pont-Écrepin) është një kanton në departamentin Orne, rajonin Basse-Normandie në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Putanges-Pont-Écrepin. Ka sipërfaqe 207.42km2 dhe popullsi 5084 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Putanges-Pont-Écrepin aktualisht përbëhet nga 21 komuna.
Pazari i Ri
parapamje|300px|Pazari i Ri natën parapamje|300px|djathtas|[[Pazari (çarshia e vjetër)]] djathtas|parapamje|300px|Lëvizja e popullsisë gjat shek. XX Pazari i Ri (ose Tregu i Ri, serbisht Нови Пазар Novi Pazar) është qytet në Serbinë Jugore, qendra e Sanxhakut, themeluar më vitin 1456 nga Isa-beu, menjëherë pasi osmanët morën qytetin e vjetër të quajtur Ras. Kur turqit morën qytetin Ras ata ia dhanë emrin Pazar, sepse ky vendbanim ishte i njohur si vend tregtarësh. Qysh në vitin 1461 janë shënuar ardhja e tregtarëve të Venedikut. Për shkak se ky vend ishte i njohur edhe më herët si vend tregtarësh turqit pastaj e quajtën Jeni Pazar.
Novi Pazari u krijua dhe u zhvillua përgjatë rrugëve, të cilat para 5 shekujve kalonin nëpër këto treva. Ngritjen e shpejtë, posaçërisht gjatë shekullit XVI dhe XVII e arrin para se gjithash falë rrugëve, të cilat kalonin nëpër këtë regjion dhe rrugën e njohur të Bosnjës, e cila nga Sarajeva shkonte nëpër Foqë deri në Plevle. Mandej, rruga shkonte për Prijepole, Senicë, N. Pazar, Mitrovicë dhe tutje nëpër Kaçanik për Shkup e Selanik. Ndërsa, krahu tjetër nga Prishtina në drejtim të Nishit, Sofje e tutje drejt Pllovdivit dhe Stambollit. Pazari i Ri është kryeqytet i Sanxhakut. Është vendosur në kryqëzimin e lumenjve Joshanicë, Rashkë dhe Dezhevë, në një lartësi mbidetare 496 m. Është i rrethuar me malet e larta të Golijes, Rogoznës dhe Rrafshnaltës së Peshterrit. Në vitin 1991 Pazari i Ri ka pas 85 500 banorë, ndërsa sot konsiderohet se i ka rreth 120 000 banorë.
Historia
Me gjithë pasuritë e mëdha natyrore dhe vitalitetit të popullsisë, në trojet e banuara me shqiptarë mbretëronte një prapambeturi e theksuar ekonomike dhe kulturore. Ndryshe nga popujt tjerë të mbretërisë Jugosllave, shqiptarëve u mohohej çdo e drejtë kulturore, demokratike dhe njerëzore. Shqiptarëve, jo vetëm që u mohohej shkollimi në gjuhën amtare, por atyre u bëheshin pengesa të llojllojshme për t’u shkolluar edhe në gjuhën serbe. Në vitin 1939-1940, në Kosovë, nga 37 885 nxënës të shkollave fillore, vetëm 11. 876 ishin shqiptarë, kurse në gjimnaze, numri i nxënësve ishte jo më tepër se 2% e të gjithë nxënësve. Mësimi zhvillohej vetëm në gjuhën serbe e malazeze. Në këto rrethana, mbi 90% e popullsisë shqiptare ishte analfabete.
Në tërë Sanxhakun në vitin 1931, kanë ekzistuar vetëm 127 shkolla fillore katër klasëshe. Shkollat kryesisht ishin në vendbanime të mëdha, ndërsa fshatrat malore, sidomos ato të Peshterit, ishin pothuajse pa asnjë shkollë, prandaj popullata kishte mbetur fare e paarsimuar.
Në tërë Sanxhakun në këtë kohë ekzistoni vetëm katër gjimnaze katërvjeçare (gjimnazi i ulët), të cilat herë punonin e herë ishin të mbyllur. Pazari i Ri kishte vetëm një gjimnaz të ulët tetëvjeçar, edhe kjo shkollë mandej zbret në at katërvjeçar, kështu që vetëm Plevle kishte një gjimnaz tetëvjeçar në tërë Sanxhakun. Shkollat ishin me numër të vogël të nxënësve. Prindërit nuk ishin të interesuar t’i shkollojnë fëmijët e tyre. Ata rezistonin t’i dërgonin fëmijët në shkolla. Posaçërisht popullsia myslimane nuk i dërgonin vajzat në shkollë. Kjo gjë u shkonte për shtati pushtetarëve të atëhershëm. Njerëzit me ndikim, posaçërisht në Peshter edhe pas viti 1935, kanë lutur deputetin e vet që në trevat e tyre mos të hapen shkolla. Si është e mundur një gjë e tillë, do të mundohem ta shtjelloj më tutje.
Popullata e Kosovës, e Sanxhakut dhe viseve të ndryshme të Maqedonisë, Serbisë dhe Malit të Zi, ndonëse u gjind nën sundimin e pushtuesit të ri nazifashist, e përjetuan këtë si lehtësim, madje edhe si shpëtim. Bashkimi i pjesës më të madhe të tokave shqiptare me Shqipërinë, u prit me një entuziazëm të madh nga popullsia shqiptare. Këtë bashkim, edhe pse erdhi si rrjedhojë e interesave strategjike të shteteve të Boshtit, shqiptarët, të cilët kishin përjetuar dhunë e terror të paparë, e konsideronin si çlirim kombëtar. Pra, pajtimi i shumicës së shqiptarëve me situatën e re të krijuar ishte si rrjedhojë e politikës gjenocidale që kishte zbatuar Mbretëria Jugosllave, përkatësisht pushteti serb. Ky diskriminim kishte arritur deri në ato përmasa, saqë te shqiptarët ishte krijuar bindja se cilido pushtues që do të vije, nuk mund të t’ishte më i egër se ai serb.
Ndonëse Lufta e Dytë botërore mund të ishte një fat historik për mundësinë e bashkimit të Shqipërisë Etnike e të kombin shqiptar, sepse shpërbëu Jugosllavinë versajase, aleatët nazifashist: Italia, Gjermani dhe Bullgaria e ndanë Shqipërinë Etnike në pjesë të interesit. Komitët bullgarë e grekë dhe çetnikët serbo-malazez në viset kufitare të Shqipërisë Etnike skenuan vrasje e ploja mbi individët dhe masat shqiptare. Megjithatë, Masakra e Bihorit, në Sanxhak, për nder të "Bozhiçeve serbe", në natën e 5/6 janarit 1943, mbetët masakra më e madhe në Ballkan gjatë Luftës së Dytë botërore. Çetnikët serbo-malazez të mbështetur në logjistikën e ushtrisë fashiste italiane, plaçkitën dhe i kallën me zjarr 82 fshatra shqiptare e boshnjake therën, pushkatuan dhe kallën në shtëpia rreth 4.600 shqiptarë e boshnjakë dhe morën me vete 251 vajzë dhe nuse të reja dhe të gjitha i masakruan. Me të vranë e të therët edhe në vise të Peshterrit, të Tutinit, të Pazarit etj., numri i të masakruarëve kalonte 6.000-shin. Reagimi i botës ndaj kësaj masakre ishte i ngjajshëm me reagimet për pastrimet e tjera nga popullsia myslimane në teritorin e ashtuqujturës "Koritës së Ballkanit". Por kjo nuk është e tëra ka edhe shumë analiza dhe argumenta që vertetojne spastrimet etnike të boshnjakëve të Novi Pazarit dhe rretheve me popullsi etnikisht të pastër boshnjake dikur edhe shqiptare.
Lidhje e Sanxhakut me Serbinë është kujtesa për dhunën dhe gjenocidin serb mbi Sanxhakun iliro-bosnjak, sikurse qe mbeti edhe për shumicën shqiptare qe dikur jetuan në tokat stergjyshore të Sanxhakut të Nishit.
Lista e basketbollistëve të NBA-së nga Kroacia
thumb|350px|[[Kroacia në hartën e botës.]] Kjo është .
List of foreign NBA players Baloncestistas extranjeros de la NBA
Moskoviumi
Moskoviumi është një element kimik me simbolin Mc dhe numrin atomik 115.
Dritas
Dritas është një fshat në Komunën Labinot-Mal në Rrethin e Elbasanit të Shqipërisë.
Oruç Reis
parapamje|240px|Oruç Reis Oruç Reis (Osmanisht: عروج ريس; Spanjisht: Aruj; 1474–1518) ishte guvernator osman i Algier dhe shef guvernator i Mesdheut Perëndimor, dhe vëllau i Hajredin Barbarosa. Ai u vra në një betejë kundër spanjollëve në Tlemcen në Algjerinë Osmane.
Ai u bë i njohur si Babai Oruç (Baba Aruj) kur trasnportoi një numër të refugjatëve myslimanë dhe jehudë prej Spanjës në Afrikën Veriore; ai ishte i njohur në Evropë si Barbarosa (që do të thotë Mjekërrkuqi në italisht).
Udhëheqja e Algjerit
Në vitin 1516, tre vëllezërit arritën të lirojnë Jijelin dhe Algjerin nga spanjollët, por përfundimisht morën kontroll mbi qytetet dhe rajonin përreth, duke e detyruar sundimtarin e mëparshëm, Ebu Hammu Musa III të dinastisë Zajanid të largohet. Spanjollët lokalë në Algjeri kërkuan strehim në ishullin Peñón afër Algjerit dhe kërkuan nga mbreti i Spanjës, Perandori Charles V, që të ndërhynte, por flota spanjolle dështoi të detyronte vëllezërit të largohen nga Algjeri.
Pas konsolidimit të fuqisë së tij dhe deklarimit të vet Sulltanit të ri të Algjer, Oruç kërkoi të zgjeronte territorin e tij të thellë dhe mori Miliana, Médéa dhe Ténès. Ai u bë i njohur për lidhjen e lundrave me kanalet për transport nëpër shkretëtirat e Afrikës së Veriut. Në vitin 1517, vëllezërit bastisën Capo Limiti dhe më vonë Ishullin e Capo Rizzuto në Kalabri.
Bashkimi me Perandorinë Osmane
Për Oruçin, mbrojtja më e mirë kundër Spanjës ishte të bashkohej me Perandorinë Osmane, atdheun e tij dhe rivali kryesor i Spanjës. Për këtë ai duhej të braktiste titullin e tij të Sulltanit të Algjerisë tek osmanët. Ai e bëri këtë në vitin 1517 dhe u ofroi Algjerin tek Sulltanët Osman. Sulltani e pranoi Algjerin si një sanxhak Osman (provincë), emëroi Oruç si Guvernator të Algjerit dhe Shefi Guvernator i Mesdheut Perëndimor dhe premtoi ta mbështeste atë me jeniçerë, galerë dhe topa.
Angazhimi i fundit
Spanjollët urdhëruan Ebu Zejanin, të cilin e kishin caktuar si sundimtar të ri të Tlemcenit dhe Oranit, për të sulmuar Oruçin nga toka, por Oruçi mësoi për planin dhe goditi në mënyrë të paracaktuar kundër Tlemcen, duke kapur qytetin dhe ekzekutimin e Ebu Zajanit në Rënien e Tlemcen (1518). I vetmi mbijetues i dinastisë së Ebu Zajanit ishte sheihu Buhammud, i cili u arratis në Oran dhe bëri thirrje për ndihmën e Spanjës.
Në maj të vitit 1518, perandori Çarls V arriti në Oran dhe u prit atje nga Sheiku Buhammud dhe guvernatori spanjoll i qytetit, Diego de Córdoba, Markez i Comares, i cili komandonte një forcë prej 10,000 ushtarëve spanjollë. Të bashkuar nga mijëra Beduin, spanjollët marshonin në Tlemcen ku Oruçi dhe Ishaku i prisnin me 1.500 ushtarë turq dhe 5.000 ushtarë maure. Ata e mbrojtën Tlemcen për 20 ditë, por u vranë përfundimisht në luftime nga forcat e Garcia de Tineo.
Zully Montero
Zully Montero është aktore telenovelash.
Bashkepunon me Telemundo, qe ben telenovela latino-amerikane ne Miami, SHBA.
Tek një njihet me Madalena, Guadalupe, Prisionera dhe se fundi me El rostro de Analia.
Telenovelat
"El rostro de Analia" (2008) TV series .... Carmen Reyes de Andrade
"Amor comprado" .... Gertrudis (2008) "La Viuda de Blanco" .... Doña Perfecta Albarracín (2006-2007) "Full Grown Men" (2006) .... Teya
"Alborada" .... Adelaida (3 episodes, 2005) "Prisionera" - E burgosura (2004) TV series .... Rosalía Ríobueno vejusha Moncada
"Protagonistas de novela 2" (2003) TV series .... Acting Coach
"Vale todo" (2002) TV series .... Lucrecia Roitmann
"Estrellita" (2000) TV series .... Ruth
"Me muero por tí" (1999) TV series .... Margot Hidalgo
"Cosas del amor" (1998) TV series .... Mercedes Castro-Iglesias de Marticorena
"María Celina" (1998) TV series .... Isaura Quintero
"Aguamarina" (1998) TV series .... Doña Augusta Calatrava
"Señora Tentacion" (1995) TV series .... Marlene
"Guadalupe" (1994) TV series .... Luisa
"Marielena" - Madalena (1992-1993) TV series .... Claudia Sandoval
"Corte tropical" (1990) TV series .... Gloria
"El Magnate" (1990) TV series .... Antonia
"EL Súper" (1979) .... Aurelia
Noche y el alba, La (1958)
Lista e basketbollistëve të NBA-së nga Kuba
thumb|350px|[[Kuba në hartën e botës.]] Kjo është .
List of foreign NBA players Baloncestistas extranjeros de la NBA
Panthera shawi
Panthera shawi është një mace parahistorike e zhdukur. Fosili i parë u gjet në vendin e Laetolit në Tanzani dhe mendohet të jetë rreth 3.5 milion vjet e vjetër. Besohet të jetë specia më e vjetëre njohur e luanit.
Përshkrimi
P. shawi ishte i vogël në krahasim me luanët modernë me një peshë tipike prej 120 kg për meshkuj dhe 91 kg për femrat.
Bardhosh Gaçe
Bardhosh Gaçe (Vlorë, 5 mars 1953) është shkrimtar për fëmijë.
Biografia
U lind në Vlorë, i biri i veterinerit Shefit Gaçe dhe nga nëna edukatore, Raime. Patën zbritur nga Tërbaç në vitin 1929, pas rrënimit të tij nga një tërmet i fuqishëm që goditi ato anë në prag të Krishtlindjeve të po atij viti, i mbiquajtur “ Tërmeti Jonik “. Ky tërmet rrafshoi Dukatin duke arritur deri në Tepelenë. Arsimin parauniversitar i riu Gaçe e mbaroi në vendlindje me rezultate të shkëlqyera, ashtu siç përfundoi edhe Universitetin e Tiranës, fakultetin e Histori–Filologjisë, dega gjuhë–shqipe dhe letërsi më 1977. Pas këtij viti mësuesi Bardhosh Gaçe do të emërohej në Veriun e Shqipërisë, Kukës e Tropojë, në ato vende ku baladat, legjendat, epet, kanuni i malsisë (Lekë Dukagjinit) u trazuan në shpirtin e tij energjik me baladat, legjendat, epet, kanunin e Labërisë. Dhe pse jepte mësim, Bardhosh Gaçe asnjëherë nuk e ndërpreu të mësuarin e vetëvetes. Tmerrësisht e tërhoqi etnofolklori, si pasuri e shenjtë e të parëve iliro- shqiptar. Kjo bëri që edhe temën e doktoraturës ta mbronte me "Etnokultura e labërisë". Në vitin 1992 fitoi dhe u shpall "Doktor i Shkencave Gjuhësore – Letrare Shqiptare". Titullin Profesor e mori në vitin 2009. Ka vite që lektoron etnofolklorin, letërsinë Fëminore, letërsinë e Vjetër Shqipe, letërsinë Arbëreshe, letërsinë e Rilindjes, letërsinë Moderne Shqipe në Universitetin Teknik “Ismail Qemali“ Vlorë.
Vepra e prof. dr Bardhosh Gaçes ndahet
Vepra me krijimtari të mirëfilltë estetike letrare '' poezi fëminore
eseistikë
publicistikë
Vepra studimore
studime etnokulturore (albanologji)
monografi
antologji
lektura
'''- Himara në shekuj
- Lëvizja kombëtare në Vlorë, 1878-1912
- Hamza Isai : një jetë në shërbim të Kombit-- : monografi - Sali Hallkokondi dhe "Historia e Shqipërisë së re" : monografi - Ata që Shpallën Pavarësinë Kombëtare
- Rapsodi Xhemil Veli Duka : [monografi
- Flamuri dhe Ismail Qemali : në këngë e rrëfime popullore - Xha Selimi i Bratajt
- Kënga popullore e Selim Hasanit
- Lëvizja kombëtare në Vlorë : 1878 - 1912 1
- Gugatin pëllumbat mbi prishtinë : vjersha - Osman Haxhiu : monografi
- Lumi im S'fle gjume : Vjersha
- Konferenca shkencore Vlora në rrjedhat e kohës - Ali Asllani në kujtimet dhe studimet letrare
- Nga epistolari i Ibrahim Shytit në Vlorë
- Naim Frashëri si frymëzim i kulturës kombëtare shqiptarë etj.''' Por ajo që mbart vlera shumëfishe, shumëshpirtëshe është antologjia poetike “Shtëpia e detit dhe e diellit” e përgatitur nga prof. Gaçe, botim i Shtëpisë Botuese Toena, Tiranë kushtuar Vlorës, me 338 faqe. Përmbledh në gjirin e vet vetëm një pjesë të vjershërimit të thurur prej poetëve tanë më në zë A. Z. Çajupi, Asdreni, Lasgush Poradeci, si dhe ajo e poetëve vlonjatë: Ali Asllani, Petro Marko, Nexhat Hakiu, Fatos Arapi, Hiqmet Meçaj, Irfan Bregu, apo poetëve të tjerë të shquar si Nonda Bulka, Dritëro Agolli, Xhevahir Spahiu, Vorea Ujko, Agim Shehu, Ibrahim Gani, Ndoc Papleka, të cilët kanë ngritur këngën e tyre duke e quajtur Vlorën një Atdhe poetik të lirisë dhe dashurisë shqiptare. Kjo përmbledhje poetike nën titullin “Shtëpia e diellit dhe e detit” u botua me rastin e 70 -vjetorit të themelimit të bibliotekës publike “Shefqet Musaraj”, si një kujtesë poetike për traditat, kulturën dhe frymëzimin e këtij qyteti magjepsës në brigjet e detit. Bardhosh Gace eshte profesor ne nuversitetin e Vlores
Kantoni Roubaix-Nord
Kantoni Roubaix-Nord (frëngjisht: Canton de Roubaix-Nord) është një kanton në departamentin Nord, rajonin Nord-Pas-de-Calais në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Roubaix. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 50767 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Roubaix-Nord aktualisht përbëhet nga 2 komuna.
Uliksi
Uliksi mund ti referohet:
Françesko Krispi
Përshkrimet
thumb|Françesko Krispi ish-kryeministër i Italisë Françesko Krispi (në dialektin arbërisht të shqipes: Françishku Krispi) (4 tetor 1819 në Pallaci-Ribera në Siçili - 11 gusht 1901 në Napoli) ish revolucionar arbëresh, kryeministër i Italisë dhe patriot.
Në Siçili
Krispi (çdomëthën kryeshpi) lindi nga një familje arbëreshe e Siçilisë dhe u pagëzua në Kishën Bizantine Arbëreshe në Pallacë, sipas dëshirës së prindërve të tij. Gjyshi i tij, Françesko, ishte një prift ortodoks-bizantin i kishës arbëreshe dhe xhaxhai i tij, Jozefi, ishte një peshkop i kishës arbëreshe dhe rektor i Seminarit Arbëresh në Palermo, ku Françesko Krispi shkoi për të studiuar (1828-1835).
Fëmijërinë e kaloi në të parat kohë tek katundin arbëresh e t'atin, Pallaci, i cili ësh një vendbanim i vogël i krijuar nga shqiptarët të ikur prej pushtimit otoman në shekullin XV.
Ai pati një rol shumë aktiv në kryengritjen për pavarësi të sicilianëve kundër mbretit Ferdinand II në Palermo gjatë vitit 1848. Kjo kryengritje dështoi në maj të vitit 1849 dhe ndryshe nga pjesëtarët e tjerë, Krispi nuk u përfshi në faljen e përgjithshme që ju bë kryengritësve, gjë që e detyroi të largohej për në Piemonte. Në Milano, ai u përfshi në "konspiracionin e Mazzinit" gjatë vitit 1853, dhe për këtë arsye u përzu nga Piemonte. Pas largimit nga Piemonte ai u vendos në Maltë e më pas në Paris. I përzënë edhe nga Franca vendoset në Londër duke u bashkuar për herë të parë me Giuseppe Mazzinin.
Krispi në vitin 1860, bashkë me Bertanin, Bixion, Medicin dhe Giuseppe Garibaldin udhëhoqi "ekspeditën e të njëmijëve" që arriti ne Siçili në datën 11 maj 1860. Më 13 maj 1860 Krispi mori pjesë në shpalljen e Mbretërisë së Italisë. Pas rënies së Palermos, Krispi u emërua Ministër i punëve te brendshme dhe të financave i qeverisë provizore siçiliane por iu desh të jepte dorëheqjen pas kundërshtimeve të ideve të Cavourit rreth aneksimit të Siçilisë nga Italia.
Më pas i emëruar sekretar i Garibaldit siguroi dorëheqjen e Agostino Depretisit si diktator "pro-tempore" i Siçilisë, i cili ështe emëruar në atë post me urdhër të Giuseppe Garibaldit.
Parlamenti dhe Qeveria
Në 1861 kandidoi për ekstremin e majtë në Palermo, por humbet. Megjithatë ai arrin të fitojë një vend në kuvend si përfaqësues i komunës Castelvetrano. Në këto votime u mbështet nga një mik i ngushtë sicilian, republikani Vincenzo Favara.
Krispi fitoi emërimin si anëtari më agresiv dhe më i apasionuar i partisë republikane. Por, në 1864 ai deklaroi se ishte monarkist me citatin e njohur "Monarkia na bashkoi, Republika na ndau", të cilin e gjejmë edhe në korrespondencën që kishte me Mazzinin.
Në 1866 refuzon të bëhet pjesë e qeverisë Ricasoli. Pas shpalljes së luftës franko-prusiane në 1870 u vu kundër aleancës së mundshme në mes të Italisë dhe Francës.
Pas ardhjes të së majtës në pushtet në nëntor 1876, emërohet President i Dhomës. Në 1887, rikthehet si ministër i brendshëm në qeverinë e Agostino Depretisit dhe mbrenda vitit e zëvendëson si kryeministër, pas vdekjes se Depretisit. Në 1889, miraton kodin penal të ri të Giussepe Zanardellit që solli shumë ndryshime të rëndësishme, si lirinë e shoqatave dhe të grevës për herë të parë në Evropë si dhe heqjen e dënimit me vdekje. Në lëmin ekonomik adoptoi një politikë proteksioniste duke vendosur taksa mbi prodhimet komerciale në doganë. Përparime u bënë edhe në industri, sidomos në atë të rëndën si metalurgjia e cila nuk ekzistonte aspak në Itali.
Në 1891 Krispi largohet nga qeveria e Rudinit por pas rënies të qeverisë Giolitti nga skandali i Bankës Romana, emërohet sërish kryeministër. Këtë herë qeveria e tij sa vjen e bëhet më shumë konservator edhe autoritare, duke shtypur me dhunë revoltat e punëtorëve si dhe shkrirjen e Partisë Socialiste në 1894.
Në këtë kohë pati si sekretar personal shkrimtarin dhe diplomatin milanez Carlo Dosi.
U largua nga skena politike pas dështimit në Adua në 1896. Dalja e fundit publike është në Romë katër vjet më vonë, gjatë funeralit të mbretit Umberto I. Vdes në Napoli më 12 gusht 1901 gati tetëdhjetë vjeçar.
Lista e basketbollistëve të NBA-së nga Republika Çeke
thumb|350px|[[Republika Çeke në hartën e botës.]] Kjo është .
List of foreign NBA players Baloncestistas extranjeros de la NBA
Jehan de Vezelay
Gjoni i Jerusalemit Jehan de Vezelay Zhan de Vezele (1042-1119)
U lind në Vezalay (Vezele) të Burgundit, afër një manastiri benediktin rreth viteve 1042. Në fakt nuk dihet shumë mbi fëmijërine e tij. Ndoshta prindërit e tij qenë shtegtarë (pelegrinë), në rrugë për në Santiago de Compostella, dhe Zhani u lind rrugës në Vezelay, sepse fati ishte shkruar ashtu. Ai u lidh shumë me manastirin benediktin, që flitej se mbante relika (eshtra) nga Maria Magdalena (mëkatarja e cila u bë ndjekëse e Jezu Krishtit sipas Besëlidhjes Re).
Balldreu
Balldreu është një fshat në Komunën Papër në Rrethin e Elbasanit të Shqipërisë.
Jehan de Vezelay
U bë më vonë kalorës tempullor dhe vetë me shtatë kalorës të tjerë tempullorë themeluan urdhrin misterioz tempullor në vitin 1119 në Hugo të Paye nga Champagne (Shampanjë). Dihet se pushteti i kalorësve tempullorë në shekullin e 14 qe aq i madh, saqë u përndoqën nga Mbreti Filip i Bukuri. Zhani thirrej nga shokët si "Trim mbi trima". Mori pjesë në Kryqëzatën e Parë në vitin 1099, që përfundoi me pushtimin e Jerusalemit.
Një dorëshkrim nga shekulli 14-të, që u rigjet para pak vitesh në manastirin e Sagorsk-it jo larg Moskës, ndoshta i pari me shprehjen profetike protokoll i fshehtë na dërgon 20 rreshta të portretit të tij. Për pamjen e jashtme nuk thuhet asgjë, por thirret si "Shenjt ndër shenjtër". Aty thuhet se ai "mundej të lexonte e dëgjonte qiellin", dhe se "ai ishte syri dhe veshi i njerëzve, se nëpërmes tij lihen të shihen e dëgjohen fuqitë e Zotit". Në këtë mënyrë Zhani ishte një pamës, ndërmjetës, që shkroi nën një diktim, dora e tij drejtohej nga një zë. Shikimi i tij zbulonte të fshehtën e ndërtimit të botës, plasaritjet, që nga një pikë në të Shkuarën ose në të Tashmen përtej në të Ardhmen çonin dhe hartën e mijëvjeçarit të tretë vizatonin.
Dorëshkrimi i Sagorskit kallëxon se Zhani shpesh tërhiqej në shkretëtirë për t´u lutur e përsiatuar (medituar), "ai ishte atje ku, tokë e qiell preken" shkruhet aty. Ai "njihte trupin e njeriut, atë të tokës e atë të qiellit, ai mund të ndiqte fillin që të çon në këtë botë tek të fshehtat". Ai ishte mjek apo shërues dhe njëkohësisht astrolog (yjenjohës) - apo astronom. Në këtë vështrim ai është pararendës i Nostradami-t.
Në Jerusalem ushtari murg mundej të takonte Rabbinë çifutë, myslimanë të ditur dhe të njihte të fshehtat, që këta mjeshtra ia përçonin njeri-tjetrit. Kështu ai u njoh me filozofinë ezoterike të grekëve dhe me Kabbala-n çifute ose me misteret e algjebrës dhe domethënien e numrave. Ai lexoi librat e shenjtë në shkretëtirë. Kështu jetoi e shkroi murgu Zhan. Jetoi 20 vjet ne Jerusalem. Në këtë kohë përpiloi Librin e Profecive.
Ka mundësi të ketë parë Bizantin, shkëlqimin e Perandorisë Romake të Lindjes. Ka mundësi të ketë filluar këtu studimet e tija, mësimin e greqishtes, tekstet e filozofeve dhe shkrimtarëve të lashtësisë. Flitet se vizitoi Romën, madje jetoi atje disa muaj apo vjet.
Në vitet 1117-1119 shkruan në Jerusalem Librin e profecive, pak para vdekjes së tij. Flitet se Jehan de Vezelay dorëshkrimin e tij e shkroi 6 here - ose e la të shkruhej. Duhen pra, të jenë 7 libra të profecive (këtu lidhja simbolike e numrit 7). Tre prej tyre ia besoi kryemjeshtrit të urdhrit tempullor, dhe ky i dha fjalën, t´ja jepte Bernhardit të Clairvaux-s. Katër të tjerët i mbajti vetë, ndoshta për t´jua dhënë atyre mjeshtrave, që i hapën atij derën e fshehtësive të së Ardhmes, pra për t´ju përcjellë dijen e përftuar.
Sot nuk dihet sesa libra kanë mbijetuar, ndoshta tre. Libri i Profecive nuk është ndonjë dorëshkrim dosido. Kushdo që e ka pasur në dorë në rrjedhën e shekujve ka ndjerë paprekshmërinë e teksteve, që merren me fatin e njerëzimit të mijëvjeçarit që ne jetojmë dhe të atij që vjen pas. Një kopje e Librit gjëndet në Vatikan. Kopja tjetër u soll në manastirin e Vezelay-s nga Berhard i Clairvaux (Klervo), ku u ruajt për disa dhjetëra vjet. U zhduk gjatë përndjekjeve të Tempulloreve nga Filip i Bukuri.
Kopja e tretë ra në duart e Legistëve, Juristët e Oborrit mbretëror francez.
Në vitin 1550 Michel de Nottredamme (Mishel Nostradamus), mjek dhe astrolog, botoi librin me titull Zenturim në dy vëllime. Kur ai i shkroi ata pat ndër duar dorëshkrimin e Jehan de Vezelay-s.
Për fatin e katër kopjeve të tjera nuk dihet gjë me saktësi. Ndoshta një kopje iu dha një mjeshtri (të dituri) nga Lindja. Një tjetër prehej ndoshta në librarinë e Bizantit. Në një tekst të shekullit 16-të, murgjit Sagorskanë përmendin se pas rënies së qytetit (Bizantit) libri arriti në Sagorsk. Dorëshkrimi mbante titullin "Protokolli i fshehtë i Profecive". Në vitin 1918 me ardhjen e Bolshevikeve u mor dhe u asgjësua.
Kopja e shtatë u gjet në arkivat e K.G.B-së, i ruajtur fortmirë në Ljubjanka, burgun me nam moskovit. Rruga e dorëshkrimit është dokumentuar me kujdes të madh nga policia fshehtë e Stalinit. I përkiste një arkivi, që u gjet në Berlin, në "bunkerët e udhëheqësit", Hitlerit. Kjo sqaron prejardhjen e disa rreshtave gjermanisht, në dorëshkrim. Aty shënohet se u gjet në bibliotekën e Bashkësisë Çifute në Varshavë në vitin 1941 nga trupat SS të cilët donin ta agjësonin por, udheheqësi i tyre Heinrich Himmler (Hajnrih Himmler) vendosi vetë, që të studiohej dhe përkthehej nga ekspertë për histori mesjetare. Ai e dinte se Hitleri pëlqente çdo lloj ezoterike dhe profecie. Ndoshta pastaj është lexuar edhe nga Hitleri, pas Heinrich Himmler-it.
Nuk dihet nëse më pas është lexuar nga Stalini, i cili nuk besonte në profeci, astrologji e fat por, vetëm në pushtet të hekurt.
Si do të jetë mijëvjeçari i tretë ? Çfarë rrjedhe do të marrë ai ? Si do te ecë njeriu me veprimtarinë e tij ? Kushedi ?
Libri i Profecive i Jehan de Vezelay i jep atyre që duan e munden t´a lexojnë përgjigje mbi këto pyetje. Ky protokoll sekret u lë njerëzve lirinë e tyre, por i paralajmëron ata për atë që i pret ata. Është i errët, përsa i përket së Ardhmes, por është njëkohësisht rrezatues, përsa i përket së Adhmes që pason.
Kur stuhia bëhet e pashmangshme, detari ende mundet të arrijë velat ose të ndërrojë drejtim.
Profecitë
Janë 40 paralajmërime. Ja disa prej tyre :
XXIV. Kur fillon mijëvjeçari, që vjen pas mijëvjeçarit Njerëzit do të munden t´u japin jetë mirazheve Shqisat do gënjehen, e ata kujtojnë se prekin, çfarë nuk është Ata do ecin rrugë, që vetëm sytë mund t´i shohin E kështu ëndrra do bëhet vërtetësi.
Por njeriu nuk do mundë të dallojë midis asaj, çfarë është, e asaj, çfarë nuk është Ai do humbasë ndër labirinte të rremë Ata, që munden t´u japin jetë iluzioneve do të luajnë me njerëzit mirëbesues e do t´i mashtrojnë ata E shumë njerëz do bëhen si qenër të nënshtruar. XXV. Kur fillon mijëvjeçari, që vjen pas mijëvjeçarit Kafshët, që Noa mori në arkën e tij nuk do të jenë më në duart e njeriut Që kafshët ka ndryshuar sipas dëshirës së tij E kush do kujdeset për vuajtjen e tyre pambarim?
Njeriu do formojë çdo qënie të gjallë, si ia ka ënda E ai do të ketë vrarë shumë prej tyre Çfarë do ndodhë me njeriun, që ligjet e jetës ka ndryshuar Që nga kafsha e gjallë bënte një lëmsh argjilë Do të jetë ai shëmbëlltyrë e Perëndisë apo fëmijë i dreqit? XXXI. Kur mijëvjeçari, që vjen pas mijëvjeçarit, mbarohet Njerëzve më në fund do t´u hapen sytë E s´do të ndryhen më në kokat e qytetet e tyre Ata do të munden nga njëri cep i tokës në tjetrin të shohin e kuptojnë njëri-tjetrin Ata do t´a dinë, se, çka godet njërin, lëndon tjetrin.
Njerëzit do të formojnë një trup të madh të vetëm Prej së cilit çdonjëri prej tyre është një pjesë e vockël Tok ata do të jenë zemra E do të ketë një gjuhë, që do të flitet nga të gjithë, e kështu më në fund do lindë, e madhja njerëzore. XXXVII. Kur mijëvjeçari, që vjen pas mijëvjeçarit, mbarohet Rrugë do të shpiejnë nga njëri skaj i tokës e i qiellit në tjetrin Pyjet do të jenë përsëri të dendur E shkretëtirat do të ujiten Ujërat do të jenë përsëri të pastër.
Toka do të jetë si një kopësht Njeriu do të kujdeset për gjithçka, që jeton Ai do të pastrojë çfarë ai ndyu Ai do ta shohë krejt tokën si atdheun e vet E ai do të mendojë me dituri për të nesërmen. XL. Kur mijëvjeçari, që vjen pas mijëvjeçarit, mbarohet Njeriu do të dijë se, të gjitha gjallesat janë mbajtës të dritës Dhe se ato janë krijesa që duan të respektohen Ai do të ngrejë qytete të rinj Në qiell, në tokë e në det.
Ai do të kujtojë atë që ishte më parë Dhe ai do të dijë të parashikojë se çfarë do të jetë Ai s´do të druhet më aspak nga vdekja e vet Sepse ai do të ketë jetuar shumë jetëra në trup të tij Dhe ai do të dijë se, drita nuk do të shuhet kurrë.
Unë shoh dhe e di
Unë shoh dhe e di.
Sytë e mi zbulojnë në qiell, se çfarë do të jetë, e unë e mas kohën me një hap. Një dorë më çon tek vendi, që ju nuk e shihni e që për të asgjë nuk dini.
Njëmijë vjet do të kalojnë, e Jerusalemi nuk do të jetë më qyteti i Kryqtarëve të Krishtit. Rëra do të varrosë muret e kështjellave tona, armët tona e eshtrat tona nën kokrrizat e saja. Ajo do të mbysë zërat e lutjet tona.
Të krishterët, që si shtegëtarë nga larg vijnë, aty ku më parë ishte ligji e feja e tyre, nuk do të guxojnë më vetëm të shohin varret e relikat, por vetëm nën shoqërimin e kalorësve judenj, që kanë këtu mbretërinë dhe tempujt e tyre, sikur Krishti të mos kishte vuajtur kurrë në kryq.
Do të jetë një grumbull gjigant të pafesh, që përhapet ngado, e feja e tyre si një daulle do të ushtojë, nga njëri skaj i botës në tjetrin.(1)
Shoh tokën e pamasë.
Kontinente, që Herodoti në ëndrrat e tij nuk mundi ti emërtonte, do të vijnë, përtej pyjeve të mëdha, që i përmendi Tacitusi, e shumë larg në skaj të detit pakufi, që fillojnë pas Shtyllave të Herkulit.(2)
Redi Jupi
Redi Jupi (31 Maj 1974) është futbollist shqiptar. Luan si mesfushor qendre dhe ka luajtur rreth 19 ndeshje si kapiten në skuadrën kombëtare të Shqipërisë që nga debutimi i tij në 1999.
Jehan de Vezelay
Unë shoh dhe e di
Njëmijë vjet do të kalojnë që nga koha që ne jetojmë, dhe jetët do të bashkohen ngado në Mbretëri e Perandori gjigante.
Redi Jupi
Jupi ka luajtur edhe për skuadrën e Dyiarbakirspor në Super Ligen Turke.
Jehan de Vezelay
Unë shoh dhe e di
Luftëra, aq të shumta sa pjesët e një këmishe-zinxhir, të cilat mbajnë kalorësit e urdhrit, do të rrethojnë njëri-tjetrin dhe do të rrëzojnë Mbretëritë e Perandoritë, për të krijuar të reja. (3)
Redi Jupi
Klubet
Gjatë debutimeve të tij në të tërë këto skuadra ai ka shënuar gjithsej 16 gola.
U tërhoq nga futbolli në 10 Mars 2009. Për momentin punon si komentator dhe analist në emisionin "Procesi Sportiv" në ndeshjet e kampionateve të ndryshmeve dhe Ligën e Kampioneve.
Jehan de Vezelay
Unë shoh dhe e di
Ata do të përmendin se janë mbretër. (4)
Njëmijë vjet do të kalojnë, dhe njeriu do të ketë pushtuar thellësirat e deteve e të qiellit, dhe ai do do të jetë si një yll në truall. Ai do të ketë fituar fuqinë e diellit dhe do t´a mbajë veten për perëndi dhe mbi tokën e pamatë do të ndërtojë mijëra kulla Babilonase.(5)
Ai do të ngrejë mure mbi gërmadhat e atyre që perandorët romakë dikur patën ndërtuar, dhe ata do të ndajnë edhe një herë legjionet nga hordhitë barbare.
Përtej pyjeve të mëdhenj do të ketë një mbretëri.
Kur të shemben muret, mbretëria do të jetë vetëm ujë i turbullt.
Itinerari
Itinaret (lat. : iter-itineris=rrugë) janë lista rrugësh dhe harta gjeografke, në të cilat janë të shënuara drejtimet që ndiqnin rrugët, stacionet e tyre dhe largësit midis tyre (për rrugë detare me stade, kurse për rrugët tokësore me mile).
Itinaret kanë gjetur zbatm në kohën e zhvillimit të organiar të sistemit rrugorë në perandoin romake. Këto përdoreshin për qëllime të ndryshme praktike, ekonomiko-tregëtare, postare, strategjiko-ushtarake etj.
Ndër Internaret e shumta më të dalluarit janë :
Shoqëria Iliria Lion
Shoqëria Shqiptare "ILIRIA" në Lion është shoqëri e mërgatës që jetojnë në Francë. Shpoqëria është themeluar nga grupi i bashkatdhetarëve në Lion më 10 qershor 2003.
Vitin e parë të saj, ajo u udhëhoq me një kryesi të dalur nga Këshilli Nismëtar që u përkrah edhe nga Mbledhja Themeluese e saj. Në Mbledhjen e Parë të Përgjithshme të saj u aprovuan dokumentet dhe statuti i Shoqërisë. Në Mbledhjen e Dytë të Përgjithshme u plotësuan dokumentet e Shoqërisë si dhe u zgjerua Kryesia e saj me anëtarë të rinj të zgjedhur në mesin e anëtarësisë së gjerë.
Ndër veprimtaritë kryesore të kësaj Shoqërie mund të përmendim organizimin e shënimit të Festave të nëntorit, dyjavëshin kulturor shqiptar në Lion, aktivitetet rinore të Shoqërisë, krijimi i marrëdhënieve me personalitetet në mesin e mërgimtarëve shqiptarë por edhe atyre francezë, realizimi i koncertit në bashkëpunim me shkollën e muzikës VIHUELA të Prishtinës e të tjera.
Navaricë
Navarica është një fshat në komunën Dhivër në rrethin e Sarandës ne Qarkun e VlorësShqipërisë.Navarica është nje fshat i veçantë Shqipëtar qe ndodhet ne mes te fshatrave minoritare Greke
Shoqëria Iliria Lion
Në nëntor 2007 Shoqëria jonë në bashkëpunim me Shoqërinë « Fëmijët Shqiptarë » nga Saint Chamond organizoi shënimin e festave të nëntorit.
Kodi i mallërave 3800
Kodi i mallërave 3800 është pjesa e numrave çelës nga 3801 të kodit të mallërave në Kosovë. Tabela e më poshtme është e shkallës së parë d.m.th çelsat më të gjatë se kater shifra nuk janë përfshirë.
Shoqëria Iliria Lion
Më 4 dhjetor 2007, Në bashkëpunim me Shoqërinë France Albanie, u organizua mbrëmja e përbashkët për Shqipërinë dhe shqiptarët.
Shoqëria Shqiptare vazhdimisht është në kontakt me institucionet franceze për të tërhequr vëmendjen përmes letrave të saja për zhvillimet në tokat shqiptare.
Letra e fundit iu nis Kryetarit të Republikës së Francës, Kryetarit të Kuvendit të Francës si dhe Ministrisë së Punëve të Jashtme të Francës për mbështetjen që i është dhënë Kosovës deri në Pavarësinë e saj më 17 shkurt 2008.
Gjithashtu ajo bëri një punë të rëndësishme në kontaktet tjera me organizatat qeveritare dhe joqeveritare të Francës. Shoqata Shqiptare Iliria në Lion ekziston që prej vitit 2003. Qëllimi kryesor i saj ishte që të mbështese komunitetin shqiptar në Lion dhe në krahinën e Rhône Alpes në France dhe për t’i ndihmuar shqiptarët për t’u integruar në shoqërinë franceze.
Kremtimi i Festës së Pavarësisë së Shqipërisë dhe më pas i Pavarësisë së Kosovës janë nga ngjarjet më të rëndësishme që bashkojnë shqiptarët e pranishëm çdo vit në një sallë të madhe që na vihet në dispozicion nga bashkia e qytetit.
Aktualisht Shoqata Shqiptare Iliria është bërë pikë referimi për shumë institucione e shoqata që na kontaktojnë për të ngritur projekte të përbashkëta ose t’i ndihmojmë që të gjejnë partnerë në Shqipëri për projektet e tyre. Mes tyre mund të përmendim : Aleanca Franceze në Lion, Trupi Konsullor, Bashkia e Qytetit, Shoqata Ndërkombëtare e Krahinave Frankofone, Lidhja e shkrimtarëve të Krahinës Rhône-Alpes, Shoqata Europe et Cie, Shoqata “Një mijë e një gjuhë”, shoqata “FrançAlbanie”, Dhoma e Tregtisë, shkolla si dhe pranë udhëtarëve që na kontaktojnë për të na kërkuar këshilla për të bërë turizëm në Shqipëri.
Aktualisht shoqata ka rreth 500 anëtarë dhe komiteti drejtues i saj është i përbërë vetëm nga vullnetarë.
Navaricë
Navarica njifet dhe si perla e Sarandës meqënëse ka burime te shumta uji dhe nje pjes shkon drejt vurgut dhe Sarandës
Gjeografia
Nga veriu fshati Navaricë kufizohet me Luvinën, nga jugu me Dhivrin, nga lindja me Dhrovjanin dhe nga perëndimi me Ardhasovën, Merefendin dhe Rumanxën. Në fshatin e vjetër të Navaricës kanë qenë lagjet Sulltana dhe Raqe (sot gërmadha): ndërsa lagjet e sotme janë: Hadëratë, Hoxhatë, Mehmetatë dhe Kolatë. dhe lagjia Tamat qe ndodhet I vecuar perball fshatit nga krahu i jugut
Toponimet të fshatit Navaricë:
Jehan de Vezelay
Unë shoh dhe e di
Popujt do të përzihen edhe një herë.(6)
Shoh, dhe unë e di, se çfarë do të ndodhë. Unë jam shkruesi.
Kur të fillojë mijëvjeçari, që vjen pas mijëvjeçarit, njeriu do të qëndrojë para hyrjes së errët të një labirinti të padepërtueshëm.
Pema e Vitit të Ri
parapamje|Bredhi i Krishtlindjeve Pema e Vitit të Ri ose e Krishtlindjeve është një peme e dekoruar konifere (halore) me gjelbërim te përhershëm, natyrore ose artificiale, dhe një tradite e lidhur me festimin e Krishtlindjeve. Pema e Krishtlindjeve mund te vendoset ne shtëpi ose edhe ne ambient te hapur. Mund te zbukurohet me drita Krishtlindjesh (qirinj origjinale) apo stoli te ndryshme. Një engjëll ose një yll zakonisht vendoset ne maje te pemës duke përfaqësuar kështu mikepritjen e engjëjve ose te Yllit që nga lindja e Krishtit. Tradita e dekorimit te një peme halore (me gjelbërim te përhershëm) për ka nisur ne Livonia dhe Gjermani ne shekullin e 16.
Jehan de Vezelay
Unë shoh dhe e di
Dhe në thellësinë e kësaj nate, ku ai do të futet, shoh sytë e kuq të Minotaurit.
Pema e Vitit të Ri
Origjina
Origjina e pemës se Krishtlindjeve është jo shume e qarte për shkak gojëdhënave te ndryshme apo kënge te ndryshme te kulturës Evropiane. Për shembull, sipas dijeve te krishtera, pema e krishtlindjeve është lidhur me Shën Boniface (672-754) dhe qytetin gjerman Geismar. Një here gjate jetës se tij Shën Boniface preu pemën e Thorit ne mënyre që te hidhte poshtë legjitimitetin e perëndive skandinave mbi fiset lokale gjermane. Shën Boniface pa një peme bredhi te mbinte ne rrënjët e lisit te vjetër. Duke mare ketë si një shenje te besimit te krishterë ai tha : "le te jete Krishti ne qendër te familjeve tuaja" duke përdorur drurin e bredhit si një simbol te krishterimit
Tradita e pemës se Krishtlindjeve ashtu si njihet ditët e sotme është mjaft e re. Ajo u vendos nga Martin Luther si një homolog protestant i skenës Katolike te lindjes se Krishtit. Luther vendosi pemën e Krishtlindjeve si një simbol te "pema e jetës" ne kopshtin e Edenit.