cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Shtëpia romake
Arkeologjia
majtas|parapamje| Shtëpia e Augustit, Kodra Palatine, Romë Pjesa më e madhe e asaj që dihet për domusin romak vjen nga gërmimet në Pompei dhe Herculaneum. Ndërsa ka gërmime të shtëpive në qytetin e Romës, asnjëra prej tyre nuk e ruajti integritetin origjinal të strukturave. Shtëpitë e Romës janë kryesisht themele të zhveshura, kisha të konvertuara ose ndërtesa të tjera komunitare. Domusi më i famshëm romak është Shtëpia e Augustit. Pak nga arkitektura origjinale mbijeton; ka mbetur vetëm një pjesë e vetme me shumë nivele të kompleksit të madh. Edhe në gjendjen e saj origjinale, Shtëpia e Augustit nuk do të kishte qenë një përfaqësim i mirë i një shtëpie tipike, pasi shtëpia i përkiste një prej qytetarëve më të fuqishëm, më të pasur dhe me ndikim të Romës. Në të kundërt, shtëpitë e Pompeit u ruajtën të paprekura, pikërisht siç ishin kur u pushtuan nga romakët 2000 vjet më parë.
Dhomat e domusit të Pompeit shpesh pikturoheshin në një nga katër stilet pompeniane : stili i parë imitonte muraturën ashlar, stili i dytë përfaqësonte arkitekturën publike, stili i tretë përqendrohej në krijesat mitologjike dhe stili i katërt kombinonte arkitekturën dhe krijesat mitologjike të stilet e dyta dhe të treta.
Rëndësia e shtëpisë si një strehë e sigurt e njohur botërisht u shkrua nga Cicero pas një atentati herët në mëngjes. Ai flet për një perfugium komune, një strehë universale ose strehë normale të rënë dakord të një individi: Unë nuk jam konsulli as për forumin... as për kampusin... as për dhomën e Senatit... as për shtëpinë, strehën e përbashkët të të gjithëve, apo shtratin, vendin që na është dhënë për prehje, as selinë e nderit. ishte i lirë nga prita dhe rreziku i vdekjes -- Cicero
Koncepti i vendbanimit ligjor si "domicilium" ose përdorimi i sotëm "domicile" është një standard i dokumentuar dhe ligjor, i zakonshëm në shoqërinë perëndimore për mijëra vjet. Një referencë e hershme për domicilium gjendet në Lex Plautia Papiria, një plebishit romak i miratuar në 89 para Krishtit. Sipas këtij ligji, komunitetet italiane të cilave më parë u ishte mohuar, tani mund të fitonin nënshtetësinë.
Vincent van Gogh
thumb|Autoportret i tij (1887) Vincent Willem van Gogh (shqip: Vincent Villem van Gog; lindi më 30 Mars 1853 në Groot-Zundert te Breda, † 29 korrik 1890 në Auvers-sur-Oise, Francë) ishte një piktor hollandez dhe një nga themelueset më të rëndësishme të modernes.
Sipas biografëve, një të diel në mbrëmje, më 23 dhjetor 1888, Vincent Van Gogh, atëherë 35 vjeç, preu veshin dhe shkoi në një hotel të dorës së dytë ku kërkoi një prostitutë me emrin Rachel. Ia dhuroi asaj dhe i tha ta ruante me shumë kujdes. Biografë të tjerë pohojnë se ky episod ka ndodhur gjatë një grindjeje me mikun e tij Paul Gauguin, në shenjë proteste ndaj piktorit që ishte i shurdhët, lidhur me vetë Van Gogh.
Mes gjenialitetit dhe çmendurisë së Van Gogh-ut
Një artist që lëkundet mes fesë, pikturës, dashurisë dhe çmendurisë. Një jetë në zgrip të varfërisë dhe një vdekje e papritur e mbetur mister, për t’u vulosur me përjetësi veprat e tij absolutisht të përsosura. Kur flitet për Van Gogh, nuk mund të mos flitet edhe për dikotominë gjeni-çmenduri, mishëruar më së miri në këtë motor të pikturës origjinale, unike.
Me mjetet aktuale çdo supozim është i mundur, por asnjë nuk mund të jetë absolutisht i vërtetë. Ajo që na lejohet të themi është se arti i Van Gogh-ut është ndriçues dhe figura e tij e dobët, e vogël dhe vetmuar shpaloset në një realitet gjigant dhe të fuqishëm në historinë e artit dhe të ndjenjave njerëzore. Van Gogh lindi në Groot-Zundert, një fshat holandez, më 30 mars 1853, nga martesa e Theodorus van Gogh, pastor protestant, dhe Anna Cornelia-s. Ishte i pari i gjashtë vëllezërve, pas vdekjes së të parëlindurit të familjes, që mbante gjithashtu emrin e tij dhe që vdiq pas lindjes ekzaktësisht një vit para tij. Vincent do të kujtojë gjithmonë varrin pas shtëpisë, mbi të cilin shihte të shkruar emrin e tij. Ai ka pasur një fëmijëri të trazuar edhe për shkak të shetësimeve të herëpashershme të prindërve të tij dhe jeta e tij ngjan një ecjeje plor disfata ekzistenciale dhe sociale. Në vitin 1857 lindi vëllai Theodorus, i thirrur shkurt Theo, që do të kishte një rëndësi shumë të madhe në jetën e tij.
Udhëtimi në Evropë
Nga viti 1861 deri në 1868-ën frekuenton shkollën e vendit të tij dhe pastaj kolegjin e Zevenvergen, ku mëson frëngjishten, anglishten, gjermanishten dhe artin e vizatimit. Në vitin 1869 fillon të punojë në një dyqan arti në Aja, i themeluar nga xhaxhai i tij po me emrin Vincent. Kohën e lirë e kalon duke lexuar dhe duke vizituar muze, fillon një korrespondencë me vëllain e tij Theo dhe kalon pushimet tek prindërit në vendin e tij të lindjes. Vitet që pasojnë shënojnë për Van Gogh një udhëtim të vazhdueshëm nga një filial në tjetrin në dyqanin e artit të xhaxhait, transferime që do ta çojnë në Bruksel, Londër e Paris. Një nga punimet e tij më të rëndësishme është edhe “Kafja e natës”.
Predikues mes minatorëve
Në 1876-ën e lë punën përfundimisht dhe niset në një vend afër Londrës, në Ramsgate, ku punon si mësues i përkohshëm, duke marrë si shpërblim vetëm ushqim dhe strehim. Bëhet edhe ndihmës predikues dhe gjithmonë e më shumë dëshiron që t’ia dedikojë jetën fesë, por gjatë një vizitë tek prindërit e tij këta të fundit ngelen të tronditur nga kushtet në të cilat jetonte i biri dhe nuk duan që ai të niset sërish për në Londër.
Xhaxhai Vincent i gjen një tjetër punë, kësaj radhe si shitës në një librari të Dordrecht-it. Van Gogh fillon të jetojë sërish vetëm, frekuenton kihen e vendit dhe përkthen pjesë nga Bibla. E bind të atin që ta lejojë të frekuentojë një shkollë për predikues, por shumë shpejt i ndërpret studimet, të cilat u bënë shumë të vështira për të. E megjithatë, në 1879-ën punon si predikues në minierat e karbonit në Ëasmes të Borinage-s, ku realizon edhe skicat e para. Jeton në një varfëri të skajshme dhe shqetësohet për kushtet në të cilat punojë minatorët, të cilët përpiqet t’i ndihmojë me aq sa mundet. Por ky veprim shkakton pakënaqësi tek punëdhënësit e tij që e pushojnë nga puna duke e konsideruar të papërshtatshëm dhe duke e privuar nga talenti i tij. Van Gogh vazhdon të ndjekë prirjen e tij pa marrë asnjë kompensim. Jeton në kushte të vështira dhe vazhdon të lexojë dhe të vizatojë. Në këtë periudhë duhet të kenë filluar krizat që do të shënonin të ardhmen e tij. Vëllai Theo e kritikon për mënyrën se si është katandisur jeta e rij dhe Vincenti i ndërpret marrëdhëniet me të, për t’i rifilluar sërish pas një viti.
Egoist për dashuri
Theo e ndihmon financiarisht dhe e nxit të vazhdojë me pikturën. Kështu, Vincent shkon në Bruksel dhe frekuenton shkollën e artit, ku njihet me shumë piktorë dhe duke u bërë në vitin 1880 mik i piktorit Anton van Rappard. Në këtë periudhë realizon kopje të veprave të Jean-François Millet.
Në vitin 1881 dashurohet me kushërirën Kate, vejushë prej pak kohësh dhe me një fëmijë, po pa arritur të ketë një lidhje me të. Pas një kërkese për martesë, ai merr refuzimin e saj. I dëshpëruar Van Gogh djeg njërën dorë në flakën e një llambe duke kërkuar të tregojë forcën e dashurisë së tij. Duke refuzuar edhe një herë tjetër një ndihmë ekonomike nga prindërit e tij, Van Gogh riniset për në Aja, ku merr leksione pikture nga piktori Anton Mauve, por edhe me të marrëdhëniet shkatërrohen, sepse Vincent nuk kishte dëshirë të punonte me gips.
Rikthim në shtëpi
Në këtë periudhë Vincent njeh një prostitutë rrobalarëse të alkoolizuar, Sien Hoornik (që do të jetë edhe modelja e tij) dhe shkon të jetojë me të dhe me djalin e saj. Shëndeti i saj fillon t’i hapë probleme dhe në këtë periudhë sëmuret nga gonorea. Lidhja e tyre mbizotërohet nga dehjet emocionale të të riut Vincent, i cili për shkak të egërsisë së jetës së tij do të mbetet gjithmonë i ngurtësuar në mes të çmendurisë dhe dashurisë më të pastër. Nga ky pasion i parë do të mbetet piktura e mrekullueshme "Sorroë". Xhaxhi i tij bën një porosi për njëzet piktura peizazhesh. Kjo do të jetë vetmja punë e tij me porosi. Fillon të pikturojë me ngjyra vaji peizazhe dhe portrete, kurse vëllai i tij i paguan materialet. Dëshironte të martohej me Sien-ën, por familja e frenon dhe Vincent merr vendimin e dhimbshëm për t’u ndarë me të pas një viti bashkëjetesë.
Nga viti 1883 deri në 1885 jeton me prindërit në Nuenen dhe në harkun e këtyre viteve pikturon dyqind tablo, kujdeset me shumë dashuri për të ëmën, e cila kishte thyer njërën këmbë dhe merr leksione muzike dhe kantoje, sepse mendon se ekziston një lidhje midis ngjyrës dhe muzikës. Sajon një atelie në një ahur të shtëpisë-famulli të babait të tij, i cili vdes nga një goditje apopleksike më 26 mars 1885. Në këtë kohë pikturon “Ngrënësit e patateve”.
Parisi dhe piktorët e "Petit Boulevard"
Viti tjetër e gjen Van Gogh të sëmurë rëndë për shkak të mosushqyerjes dhe duhanit. Ndërkohë nuk e ndërpret për asnjë moment leximin leksionet e pikturës. Një agjent shitjesh i blen një seri pikturash, por shet vetëm njërën prej tyre për disa qindarka, duke i hedhur të tjerat në zjarr. Në Paris lidh miqësi me Paul Gauguin, dhe bashkë me të e me Henri de Toulouse-Lautrec e ad Emile Bernard themelojnë të ashtuquajturin grupin e Piktorëve të Petit-Boulevard, për t’u dalluar nga grupi i piktorëve të Grand-Boulevard (Claude Monet, Alfred Sisley, Camille Pissarro, Edgar Degas, Georges-Pierre Seurat), që përfaqësoheshin në galerinë e Theo-s.
Ngjyrat e Arles-it
Më pas i duhet të lërë Parisin dhe të transferohet në Arles, ku gjen një shtëpi dhe vendos të pikturojë fasadat e verdha. Në qytetin francez pikturon mes të tjerash disa prej kryeveprave të tij kryesore që karakterizohen nga ngjyra të shndritshme plot jetë ndër të cilat “Vazoja me 12 luledielli”, “Ura e Langlois”, “Kafja e natës” dhe “Shtëpia e verdhë”. Pikërisht gjatë qëndrimit në Arles ndodh një nga episodet më të diskutuara dhe dramatike të jetës së Van Gogh. Natën e 23 dhjetorit piktori pret veshin e majtë dhe e çon në një shtëpi publike, për t’ia dhuruar një prostitute me të cilën ishte dashuruar. Ndërkohë shtrohet në spital me diagnozën e epilepsisë, alkoolizmit dhe skizofrenisë dhe pikturon “Autoportretin” me veshin e fashuar.
Që nga ai moment Van Gogh do të ketë gjithmonë e më shumë kriza haluçinacionesh dhe do të shtrohet herë pas here në spital për t’u kuruar nga sëmundjet mendore. Në këtë periudhë pikturon “Iris” dhe “Pemët e qiparisit”. Pas krizës së fundit kurohet në maj të 1890-ës në Auvers-sur-Olse. Këtu njihet me mjekun-piktor që e kuron, Paul Gachet, të cilin e portretizon në një pikturë shumë të famshme. Pikturat e kësaj periudhe përshkohen nga një ndjenjë e fortë depresioni. Ndjeshmëria e tij e lë të plagosur pas çdo vështrimi dhe komenti, që njerëzit nuk ua kursejnë kurrë personave të çuditshëm.
Goditja fatale
Më 27 korrik 1890 shkon tek çifti i pronarëve të hanit ku jetonte. Ndihej shumë keq dhe u tregon se ishte qëlluar me një revolver nga një fshat aty pranë varrezave në Auvers-sur-Oise, ndërsa pikturonte veprën e tij të fundit. Vdiq më 29 korrik dhe u varros një ditë më pas në po atë varrezë ku u qëllua. Në funeralin e tij ishin të pranishëm i vëllai Theo, doktor Gachet dhe shumë artisë. Arkivoli mbulohet i gjithi me luledielli. Pak muaj më pas, më 25 janar 1891, vdiq i vetëvrarë edhe i vëllai, Theo.
899
Mbi vitin 899.
Amik Kasoruho
Amik Kasoruho (Tiranë, 20 nëntor 1932 – 4 maj 2014). Shkrimtar dhe përkthyes i mirënjohur shqiptar.
Jeta
Amik Kasoruho lindi në vitin 1932 në Tiranë. Ishte vetëm 17 vjeç kur u arrestua nën akuzën për agjitacion dhe propagandë dhe u dënua me 10 vjet heqje lirie. Pasi doli nga burgu jetoi në Kavajë në periudhën 1956–1962. Më tej u dëbua familjarisht në Gosë, ku jetoi për gati 30 vjet, deri në vitin 1990.
Nga 1956–1960 punoi si punëtor krahu në Elbasan, Lushnjë, Kavajë, më pas si punëtor ndërtimi në Gosë, gjeometër, si teknik ndërtimi në NSHN Durrës.
Pas rrëzimit të diktaturës largohet drejt Italisë, ku  qëndroi deri në vitin 2009. Në këtë periudhë u mor me publicistikë, përkthime dhe shkrimtari.
Vdekja e tij erdhi pas një sëmundje në mushkëri.
Krijimtaria
Më së shumti krijimtaria e tij u fokusua në fushën e përkthimit dhe të publicistikës. Ka sjellë në shqip mbi 60 vepra të autorëve të huaj dhe ka përkthyer mbi 10 autorë shqiptarë në gjuhë të huaj.
Zani partizani
Zani partizani është një film shqiptar i vitit 1976, me regjisor Pali Kuke dhe skenarist Naum Prifti.
Premiera e filmit ishte me 11 janar 1976. U prodhua nga TVSH.
Aktorët
Paskal Semini	 ... Zani
Ali Begu	 ... Babai
Marta Burda	 ... Nëna
Aleksandër Llazo	 ... Një fëmijë
Spiro Urumi	 ... Komandanti
Guljelm Radoja	 ... Komisari
Mirush Kabashi	 ... Partizan-vëlla i zanit
900
Mbi vitin 900.
Shiu
thumb|220px|Reshje shiu Shiu është forma më e zakonshme e reshjeve që krijohet nga bashkimi i pikave të imta të ujit me madhësi dhe Pluhurit nga 0,5 mm deri 6-7 mm, të cilat për shkak të forcës së rëndesës bien nga retë në qiell përposhtë drejt tokës. Forma të tjera të shiut janë: dëbora, lloha, breshëri dhe vesa. Sasia e shiut të rënë matet në milimetra (mm). 1 mm reshje nënkupton 1 litër për metër katror. Jo i gjithë shiu bie në tokë, pasi një pjesë e tij avullon gjatë rënies për shkak të ajrit të thatë. Kur shiu nuk arrin të bjerë në tokë ai quhet virga, një dukuri që ndeshet shpesh në rajonet e nxehta dhe të thata të shkretëtirave.
thumb|220px|Shtrëngatë shiu mbi çatinë e shtëpisë thumb|right|220px|shimatësi
Klasifikimi i reshjeve
Klasifikimi i rreshjeve të shiut bëhet:
1.) sipas intensitetit
Euglena
236px|right|thumb|Euglena. "Euglena e gjelbër" është protozoar (parashtazor) qe leviz me ndihmën e kamxhikut, prandaj radhitet në grupin e kërbaçorëve (kamxhikorve). Ky parashtazor ka membranën qelizore e ka shumë më të zhvilluar sesa "ameba", prandaj edhe ka formë trupore të qëndrueshme. A keni menduar ndonjëherë pse disa ujëra amullë në sipërfaqen e tyre kanë ngjyrë të gjelbër? Euglenën në shumicën e rasteve e hasim në këneta dhe në ujëra të tjerë amullë, që janë ndotur nga materiali i kalbur i gjetheve ose nga plehrat më origjinë shtazore. Këto qenie të vogla kur janë në shumicë, uji të ndenjur i japin ngjyrë të gjelbër.
Plitkoviqi
Plitkoviq është një vendbanim në komunën e Lipjanit, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Bjeshkas.
Shiu
Klasifikimi i reshjeve
2.) sipas natyrës së rënies
Euglena
Euglena e ka trupin e zgjatur. Nga prapa ajo mbaron me maje, ndërsa nga përpara ajo mabron me nje fund ne forme gjysemrrethi. Nga kjo pjesë e trupit del një kamxhik i hollë dhe i gjatë. Trupi i euglenës është i mbuluar me një membranë. Membrana rrethon protoplazmën, në masën e së cilës dallohet bërthama. Përveç bërthamës, në protoplazmë ka edhe një numër organelesh tjera të vogla me ngjyrë të gjelbër, ashtu si bimët klorofile. 236px|right|thumb|[[Ndërtimi i euglenës.]]
Shiu
Klasifikimi i reshjeve
3.) sipas kohëzgjatjes
Gnaius Fulvius Centumalus (konsull 229 p.e.s.)
Gnaeus Fulvius Centumalus ka qenë një anëtar i gjinisë së plebejve romakë të Fulvier dhe në vitin 229 p.e.s. mori statusin e Konsulat, periudhë në të cilën ai luftoi kundër mbretëreshës ilire Teuta.
Shiu
Rëndësia e shiut në natyrë
Shiu ka rëndësi gjeografike dhe ekonomike, pasi ndikon në pastrimin e ajrit, në rritjen e bimësisë, në furnizimin e burimeve dhe të rrjedhave ujore, në bujqësi, në energjitikë etj. Por kur shiu është në sasi të mëdha mund të sjell edhe fatkeqësi natyrore si rrëshqitje, përmbytje, erozion etj.
Euglena
Lëvizja dhe ndieshmëria
Euglena zhvendoset me anë të kamxhikut, i cili, duke rrahur ujët me shpejtësi të madhe, siguron lëvizjen, euglena kryen lëvizje rrotulluese. Ne anën e njollës së kuqe (syri i shtazës)', e cila ndodhet në pjesën e përparme të trupit, euglena dallon dritën dhe zhvendoset zakonisht në drejtim të dritës.
Të ushqyerit
Në sajë të kokrrizave që përmbajnë klorofil, euglena është në gjendje të ushqehet në dritë si bimët e gjelbra, ndërsa në errësirë ajo ushqehet si gjithë shtazët e tjera. Kjo mund të vërtetohet me këtë eksperiment: marrim një enë me ujë të ndenjur, që përmban euglena dhe e vendosim në vendin e ndriçuar; pas pak kohe do të shohim se të gjitha euglenat do të drejtohen nga ana e ndriçuar. Kjo tregon se euglenat në dritë, ashtu si edhe bimët e ujit, ushqehen duke shfrytëzuar gazin karbonik që ndodhet i tretur në ujë, do të thotë kryejnë procesin e fotosontezës. Po ta heqim enën nga drita dhe ta vëmë në errësirë, pas disa ditësh do të shohim se euglenat e kanë humbur ngjyrën e gjelbër. Megjithatë, ato vazhdojnë të jenë të gjalla. Gjatë kësaj kohe ato kanë përdorur si ushqim, ashtu si edhe shtazët, lëndë organike që ndodhen në ujë. Në qoftë se e heqim enën nga errësira dhe e sjellim përsëri në dritë, ngjyra e gjelbër do të shfaqet prap në kokrrizat dhe euglenat do të kthehen në mënyrën e parë të të ushqyerit.
Gnaius Fulvius Centumalus (konsull 229 p.e.s.)
Jeta
Gnaeus Fulvius Centumalus kishte sipas dëshmive të Fasti Capitolini dhe akteve të triumfit  një baba dhe gjysh me të njëjtin emër. Në përputhj me këtë ai ishte sipas mendimit të historianit për antikitetin  Friedrich Münzer ishte më tepër një nip sesa djalë i konsullit të 298 p.e.s., Gnaeus Fulvius Maximus Centumalus.
Euglena
Frymëmarrja dhe tajitja
Euglena frymëmarrjen e kryen me gjithë sipërfaqen e trupit. Tajitja bëhet me anë të vakuolës, e cila quhet edhe vakuolë e tajitjes. Rreth kësaj vakuole ndodhen disa kanale të shkurtra, të cilat kohë pas kohe derdhin në këtë vakuolë një lëng që përmban produkte të jashtëqitjes.
Shumimi dhe incistimi
Euglena shumohet duke u ndarë për së gjati. Ndarja e trupit fillon nga përpara; zakonisht euglena ndahet në dy gjysma, të cilat për një kohë qëndrojnë të lidhura në mes tyre nga ana e prapme. Pas kësaj lidhja këputet dhe të dy euglenat largohen njëra nga tjetra. Kur kushtet e ambientit ku jeton euglena bëhen të papërshtatshme për jetesë, p.sh. kur mjedisi ujor thahet, euglena lëshon kamxhikun, mblidhet në formë të një topi dhe fillon të prodhojë një lëndë jargore, e cila ngurtësohet duke formuar një mbulesë të fortë që e rrethon trupin e saj nga të gjitha anët. Kjo mbulesë e fortë quhet cist (kist), ndërsa veprimi me anë të të cilit shtaza formon cistin, quhet incistim. Cisti e mbron euglenën nga kushtet e jashtme të papërshtatshme, si p.sh. nga tharja etj. Në rast se këtë e merr era dhe e çon në një vend me ujë cisti duke u lagur shpërndahet dhe euglena lirohet dhe rifillon jetën e saj.
Gnaius Fulvius Centumalus (konsull 229 p.e.s.)
Jeta
Nga karriera e tij politike e Fulvius njihet vetëm pushteti i tij si konsull, qe ai e mori ne 229 p.e.s. së bashku me Lucius Postumius Albinus. Teuta, mbretëresha e fisit ilir të Ardianët, kishte kryer, sipas historiografisë romake, fushata plaçkitjeje, pushtimi dhe piraterie kundër qyteteve bregdetare greke, dhe tregtarët italianë nuk mbetën pa u cënuar dhe  anëtarët e një dërgate  ankesash romake ishin refuzuar ne mënyrë të ashpër, për këtë arsye iu shpall lufta nga pala e Romës.
Euglena
Lidhjet gjinore në mes mbretërisë bimore dhe asaj shtazore
Po të shikojmë qeniet e larta, ndryshimet në mes bimëve dhe shtazëve bien menjëherë në sy, por në rast se zbresim në qeniet e ulëta, ndryshimet ndërmjet bimëve dhe shtazëve pothuajse humbasin fare. Kështu euglenat afrohen njëkohësisht si me bimët ashtu edhe me shtazët. Euglenat si shtazë lëvizëse ushqehet në errësirë me lëndët organike, kurse meqë përmban klorofil në dritë ushqehet si bimë me lëndë inorganike. Prania në natyrë e qenieve të tilla si euglena, që kanë njëhohësisht lidhje si me bimët ashtu edhe me shtazët, tregon afrmimin e madh të mbretërisë bimore dhe shtazore, gjë që do të thotë që të gjitha qeniet e gjalla në sipërfaqen e tokës rrjedhin nga një stërgjysh i përbashkët.
Gnaius Fulvius Centumalus (konsull 229 p.e.s.)
Jeta
Kur Fulvius u shfaq me 200 anije luftarake përpara Korkyra, ruajtësi i Teutës i qytetit në këtë ishull, Dhimiter Fari, kaloi te pala romake. Banorët e ishullit u vunë nën mbrojtjen romake.
Euglena
Volvoksi, kamxhikoret koloniale
Te disa kamxhikorë gjatë shumimit individët e posaformuar nuk shpërndahen. Ata mbesin të grupuar, në mes vete të lidhur dhe kështu formojnë koloni. Një lloj i tillë i kolonive të kamxhikorëve është "volvoksi". Ai jeton në shtreat e sipërme të ujit në këneta dhe në moçale. Shumë shkencëtarë konsiderojnë se nga kolonitë e zhdukura të kamxhikorëve që kanë qenë të ngjashme me volvoksin, janë krijuar të gjitha shtazët shumëqelizore.
Gnaius Fulvius Centumalus (konsull 229 p.e.s.)
Jeta
Fati i mëtejshëm i Fulvius është i panjohur.
Euglena
Volvoksi, kamxhikoret koloniale
[Kategoria:Kafshë]
25 Lekë përkujtimore (1970)
Monedha 25 Lekë përkujtimore e lëshuar në qarkullim nga Banka e Shqipërisë në vitin 1970 për qëllime numizmatike.
Mauna Loa
Vullkani dallohet nga vullkanet tjera për nga masiviteti, e që arrin një madhë 75 000 km2. Është vërtetuar se pesha e tij është aq e madhe sa që ka deformuar pllakën e Pacifikut.
902
Mbi vitin 902.
Ligji i Luftës Greqi–Shqipëri
Problematika e Ligjit të Luftës Greqi–Shqipëri është pjesë e çështjes çame.
Historia
Më 28 tetor 1940, Italia i shpalli luftë Greqisë dhe e sulmoi territorin e saj përmes territorit të aneksuar të shtetit shqiptar. Më 10 nëntor 1940 shpallet dekreti mbretëror grek nr. 2636 "mbi veprimet juridike të armiqëve dhe konfiskimin konservativ të pasurive armike". Në bazë të këtij ligji, pasuritë e shqiptarëve anembanë Greqisë u vunë nën sekuestrimin konservativ dhe si pasojë ato do të administroheshin nga shteti grek.
Më 28 gusht 1987, qeveria greke vendos për heqjen e ligjit të luftës, mirëpo pa e botuar në gazetën zyrtare.
Situata juridike
Ekzistojnë disa akte nënligjore që bazohen te ligji i luftës.
Greqia me dy akte nënligjore të ministrisë së financave (nr. 14882) dhe ministrisë së Ekonomisë (nr. 3574), si dhe me ligjin nr. 4506/1965, ka bërë përjashtim për shtetasit shqiptarë me kombësi greke, duke iu dhënë të drejtën e rifitimit të pronave të sekuestruara. Këtë akt-sekuestro e ka mbrojtur Gjykata Kushtetuese Greke edhe në vitin 1970, duke shpallur vazhdimin e sekuestros së pronave të shqiptarëve me kombësi jo-greke, deri në momentin e shfuqizimit të Ligjit të Luftës dhe të nënshkrimit të traktatit të paqes mes Greqisë dhe Shqipërisë.
Më 29 shtator 1976, prokurori apelit në Janinë, Vasilios Xhavellas (Εισαγγελέα Εφετών, Βασιλείου Τζαβέλλα), i shkruan Ministrisë së Drejtësisë së Greqisë që ishte detyruar nga po kjo ministri të zhdukte të gjitha dosjet me çështjet penale që shteti grek kishte hartuar ndaj popullsisë çame.
Deri më sot, dekreti i gjendjes së luftës me Shqipërinë dhe ligji i sekuestros për pronat e shqiptarëve nuk janë shfuqizuar.
Mesia
Mesia ose Mesihu (nga hebr. משיח, mashiah - i vajisuri, i mirosuri, arab. المسيح, el-Mesih) është një emërtim hebraik në Tanah dhe Bibël me të cilin tregohet njeriu fuqiplotë e i përzgjedhur nga JHVH të cilit i ngarkohet detyra e posaçme për popullin e tij, Izraelin. Ky emër dhe detyrë i ngarkohej më së shumti mbretit, më vonë edhe kohenit (priftit të lartë) dhe një profeti të vërtetë të frymëzuar nga Perëndia.
Çështja Shqiptare në aktet ndërkombëtare pas luftës I botërore (Vëllimi III)
"Çështja Shqiptare në aktet ndërkombëtare pas luftës I botërore" Vëllimi III (1919-1926) me Autor Prof. Arben Puto. Përmbledhje dokumentesh me një vështrim historik. Shtëpia botuese Albin, viti botimit 2001. Faqet e librit 404.
Mesia
Të krishterët besojnë se profecitë e Biblës hebraike lidhen me një shpëtimta shpirtëror, dëshmuar pjesërisht në librin e Isaisë: "Prandaj Zoti vetë do ju japë një shenjë: Virgjëresha do lindë një djalë, e do ta quajë Imanuel,"[Isa. 7:14] dhe "Ai u shporua për mëkatet tona, ai u dërrmua për padrejtësitë tona; ndëshkim që na solli paqe ishte mbi të, e prej plagëve të tij jemi shëruar,"[Isa. 53:5] dhe besojnë se Jezusi është mesia (Krishti). Në gjuhën greqisht mashiah u përkthye Χριστός (Hristos - i mirosuri, i vajisuri), nga i cili rrjedh emri i Jezusit (יהושע - Jeshua, Jehoshua) nëpërmjet ungjijve në gjuhën greqisht "Ιησους" (Isus) dhe në gjuhën latine Iesus.
Në Islam, Isa (Jezusi) poashtu quhet mesia (Mesih), por si edhe jehudizmi ai nuk konsiderohet se është fjalë për fjalë Biri i Perëndisë apo Perëndia Bir.
Kantoni Montpellier-3
Kantoni Montpellier-3 (frëngjisht: Canton de Montpellier-3) është një kanton në departamentin Hérault, rajonin Languedoc-Roussillon në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Montpellier. Ka sipërfaqe 95km2 dhe popullsi 27448 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Montpellier-3 aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
Qylaga
Qylagë është një vendbanim në komunën e Lipjanit, Kosovë.
Gjeografia e Maltës
Malta ndodhet në pjesën jugore të Evropës, një ishull në Mesdhe,në jug të Sicilisë (Italia). Sipërfaqja e përgjithshme e Maltës është 316 km2, shtrihet rreth koordinatave gjeografike 35 50 V, 14 35 L.
Vija bregdetare e Maltës është 196.8 km e gjatë duke mos llogaritur 56.01 km të ishujt e Gozosë (ang.:the island of Goz)
Nelson County (Virginia)
Nelson County është një nga  qarqet në shtetin federal Virginia të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Gjeografia e Maltës
Pjesa më e madhe e relievit të Maltës është terren i rrafshët dhe i lëmuar, të formuar si ujdhesa pranë bregut të detit. Pika më e ultë e relievit gjendet përgjatë bregdetit (0m) dhe ajo më e larta në lartësi mbidetare prej 253 metrave në vendin e quajtur Ta'Dmejrek.
Si pasurit natyrore të këtij vendi llogariten: guri gëlqerorë, kripa si dhe toka e punueshme.
Statistikat
Malta ka një sipërfaqe totale prej 315.718 km2, me tokë që përbën 315.718 km2 dhe ujë. Krahasuar me subjektet e tjera politike, kjo e bën Maltën:
Duke përjashtuar 56 km nga ishulli Gozo, Malta ka një vijë bregdetare prej 196.8 km. Pretendimet e tij detare për detin territorial janë 12 nmi (22.2 km; 13.8 mi), zona ngjitur është 24 nmi (44.4 km; 27.6 mi), shelfi kontinental është 200 m thellësi ose në thellësinë e shfrytëzimit, dhe zona ekskluzive e peshkimit e Maltës shtrihet 25 nmi (46.3 km; 28.8 mi)
Klima
Klimë mesdhetare me dimër të butë, me shi dhe verë të nxehtë e të thatë.
Ekstremet
Pika më e ulët është Deti Mesdhe me 0 m dhe pika më e lartë është Ta 'Dmejrek me 253 m.
Tokë e ujitur
32 km2 (2007)
Burimet totale të ripërtëritshme të ujit
0.05 km3 (2011)
Çështjet aktuale
Burime të kufizuara natyrore të ujit të freskët; mbështetja në rritje në shkripëzim.
Marrëveshjet ndërkombëtare
Ndotja e ajrit, Biodiversiteti, Ndryshimi i Klimës, Ndryshimi i Klimës-Protokolli i Kiotos, Shkretëtirëzimi, Speciet e Rrezikuara, Ligji i Detit, Hedhja Detare, Mbrojtja e Shtresës së Ozonit, Ndotja e Anijeve, Ligatinat
Kristaq Sotiri
parapamje|333x333px|Kristaq Sotiri, autoportret Kristaq Sotiri (Korçë, 1883 - 1970) ka qenë fotograf shqiptar.
Biografia
Që në 1922 punon si fotograf dhe dallohet për portretin. Ai punoi gjithë jetën e tij në Korçë. Brënda objektivit të aparatit të tij kanë nëpërkaluar imazhet e shumë njerëzve të qytetit të Korcës dhe krahinave përreth, të njohur e "me grada", por edhe të panjohur, lypsarë e endacakë e, shpesh shumë dhëndurë e nuse të reja ditën e martesës. Nxënës i Sulidhit, i cili emigroj në SHBA në 1923 dhe punoi si fotograf në New York dhe Los Angeles. Të njëjtin vit 1923 ai u kthye në vendlindjen e tij Korçë dhe me piktorin Vangjush Mio hapi studion Sotiri.
Kazakistani
I madh me territor, relievi i Kazakistanit është i shumëllojshëm: ultësira, stepe, tajga, kanjonë shkëmborë, kodra, male, maje të mbuluara me borë dhe shkretëtira. Kazakistani është i 62-ti në botë me popullsi; ka pak mbi 15 milionë banorë dhe një dendësi prej 68 frymësh në km². Kazakët dhe rusët janë dy grupet më të mëdha etnike në vend, ndërsa kazakishtja dhe rusishtja janë gjuhë zyrtare.
Historia
Gjatë pjesës më të madhe të historisë, treva e Kazakistanit të sotëm u banua nga fise nomade. Kah shek. XVI, kazakët u formuan si grup i veçantë, i ndarë në tri hordhi. Rusët përparuan drejt stepave kazake në shek. XVIII, ndërsa në mes të shek. XIX mbarë Kazakistani u bë pjesë e Perandorisë Ruse. Pas Revolucionit Rus të 1917-ës dhe Luftës Qytare Ruse në vijim, terrotiri i Kazakistanit u riorganizua disa herë para themelimit të Republikës Socialiste Sovjetike Kazake më 1936, si pjesë e Bashkimit Sovjetik. Gjatë shek. XX, Kazakistani ishte vatra e projekteve të rëndësishme sovjetike, përfshirë këtu kampanjën e Hrushçovit të “Tokave të Pashkelura”, kozmodromin Baikonur, si dhe poligonin e Semipalatinskut, fushëtestimi parësor i armëve bërthamore sovjetike.
Kazakistani shpalli mëvetësinë më 16 dhjetor 1991, si republika e fundit sovjetike që mori këtë vendim. Udhëheqësi i periudhës sovjetike, Nursulltan Nazerbajev, u bë kryetari i parë i vendit. Prej pavarësimit, Kazakistani ka ndjekur politikë të jashtme të baraspeshuar dhe ka punuar për zhvillim ekonomik, sidomos në industrinë e hidrokarbonit.
Politika
Kazakistani është republikë presidenciale, ku pushteti i presidentit është zgjeruar dukshëm me kushtetutën e fundit të viti 1995. Kreu i shtetit, që emëron kryeministrin dhe mibkëqyr punën e qeverisë, zgjidhet nga populli për mandat 7-vjeçar.
Presidenti Nazerbajev ushtron kontroll të rreptë mbi politikën shtetërore. Liderë të opozitës dhe gazetarë janë vrarë në vitet e fundit, ndërsa vëzhguesit perëndimorë në përgjithësi nuk i vlerësojnë si të lira dhe të ndershme zgjedhjet në Kazakistan. Megjithatë, Kazakistani shihet si shteti dominues në Azinë Qendrore.
Gjeografia
parapamje|Kanjoni Sharën Me sipërfaqe prej 2,7 milion km², Kazakistani është shteti i nëntë më i madh në botë dhe më i madhi vend jobredgetar. Përshtrirja e vendit është e barabartë me atë të Evropës Perëndimore. Ndan kufirin prej 6.846 km me Rusinë, 2.203 km me Uzbekistanin, 1.533 km me Kinën, 1.051 km me Kirgizinë, si dhe 379 km me Turkmenistanin. Qytetet kryesore përfshijnë Nursultanin, Almatën, Karagandën, Shëmkentin, Atëraun dhe Oskemenin. Kryesisht i ndodhur në Azi, Kazakistani ngërthen një copë toke të shtrirë në perëndim të Malit Ural në Evropën Lindore.
Kazakistani shtrihet perëndim-lindje prej Liqenit Kaspik deri te Malet Altaj dhe veri-jug prej ultësirës së Siberisë Perëndimore deri te shtetet e Azisë së mesme. Stepat apo rafshnaltat kazake, me sipërfaqe afro 804.500 km², zaptojnë një të tretën e territorit të mbarë vendit dhe njihen si rajoni më i madh në botë i stepave të thata. Stepat krakterizohen nga hapësira të gjera të kullotave dhe trevave ranore. Ujërat më të rëndësishme ngërthejnë Detit Aral, lumenjtë Ili, Irtësh, Ishim, Ural, Charyn dhe liqenet Balhash dhe Zajsan.
Liqenet më të mëdha në Kazakistan janë liqeni Aral, Balha, Zaisan, Alakol, Tengiz dhe Seletengiz. Kazakistani mban pjesën më të madhe të gjysmës veriore të bregdetit lindor të detit Kaspik – liqeni më i madh në botë.
Klima është e ashpër kontinentale. Temperaturat verore mund të arrijë + 45 ° C, ndërsa të dimrit – 45 °C. Në veri, reshjet arrijnë 3000 mm, në male 1600 mm, ndërsa në shkretëtira më pak se 100 mm në vit.
Bota shtazore e Kazakistanit është e pasur dhe e llojllojshme. Ka 158 specie gjitarësh, 485 lloje shpezësh, 52 lloje reptilësh, 12 lloje amfibësh dhe 150 lloje të peshkut. Nëntëmbëdhjetë lloje kafshësh dhe 23 lloje të shpezëve janë të përfshira në Librin e Kuq Ndërkombëtar të llojeve të rralla dhe të rrezikuara të kafshëve.
Ekonomia
Ekonomia kazake është më e madhja në Azinë Qendrore, falë rezerva të mëdha të fosileve djegëse dhe mineraleve e metaleve të ndryshme. Qeveria e Kazakistan planifikon që më 2018 të trefishojë prodhimin vendor bruto (PVB) të vitit 2000. PVB-ja kazake është rritur në vitet e fundit në shkallë mbi 9%. Kazakistani përfitoi nga chmimet e larta të naftës në fillimvitet 2000, ndërsa vazhdoi të eksportonte grurë, tekstil dhe gjedhe. Parashihet që kah viti 2010 Kazakistani të bëhet eskportuesi më i madh i uraniumit në botë.
Demografia
Kazakistani është shtet me laramani etnike e kulturore, si rrjedhojë e internimeve masive të grupeve etnike gjatë regjimit të Stalinit në ish-BRSS. Kazakët janë kombësia më e madhe, e ndjekur nga rusët. Kazakistani garanton lirinë e besimit, ndërsa fe të ndryshme përfaqësohen në vend. Islami është feja kryesore, ndërsa krishterimi ortodoks është i dyti. Gjuhë zyrtare janë kazakishtja (me status të veçantë të gjuhës shtetërore) dhe rusishtja, ndonëse kjo e fundit përdoren për komunikim të përditshëm, sidomos mes komuniteteve të ndryshme në vend.
Për dy dekada të fundit popullsia e Kazakistanit është rritur prej 8,5 në 16,3 milion banorë. Këto ndryshime janë pasojë e një biodinamike të theksuar të popullsisë. Përveç lindshmërisë së lartë (16%) e karakterizon edhe vdekshmëria e lartë (10,4%) dhe shtimi natyror prej 5,6%. Me 6 banorë në një kilometër katrorë është shteti më i pabanuar në shtetet e Azisë së mesme. Në Kazakistan jetojnë shumë kombësi (rreth 100 sosh), por grupacionet më të mëdha etnike janë kazakët 46%, rusët 35%, uzbekët 2%, tatarët 2% etj. Popullsia urbane përbën 55% të banorëve.
Terminologjia
Etnonimi kazak rrjedh nga fjala turke që ka kuptimin e pavarësisë, lirisë së shpirtit. Rrënjët i ka në kulturën kazake, në të cilën kuajt kanë luajtur rol të madh. Për këtë arsye emërtimi është i lidhur me termin Kazak. Gjuha e vjetër persishte –stan, ka kuptimin e vendit ( tokës), kështu që Kazakistan në përkthim do të thotë “tokë e kazakëve.”
Kultura
Kultura kazake ngërthen në vete traditën e lashtë nomade-turke, të ndikuar më pas nga përhapja e islamit dhe në fund nga sundimi rus dhe sovjetik. Sot, diversiteti kulturor në Kazakistan përfshin edhe doket ruse, gjermane e chifute, si dhe ndikimet moderne të globalizmit.
901
Mbi vitin 901.
Kantoni Saint-Privat
Kantoni Saint-Privat (frëngjisht: Canton de Saint-Privat) është një kanton në departamentin Corrèze, rajonin Limousin në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Saint-Privat. Ka sipërfaqe 252.6km2 dhe popullsi 3745 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Saint-Privat aktualisht përbëhet nga 10 komuna.
903
Mbi vitin 903.
Kupa e Republikës 1978-79
Statistika të Kupës së Republikës në sezonin 1978-79.
Sezoni i kaluar: 1977-78. Sezoni i rradhës: 1979-80.
Turi i 1rë
Ndeshjet u luajtën në gusht, 1978*
Turi i 2të
Ndeshjet u luajtën në janar, 1979.
Gjysmë Finalet
Ndeshjet u luajtën në 1979. Marrin pjesë 4 fituesit e turit të mëparshëm.
Finale
Ndeshjet u luajtën në maj, 1979. Marrin pjesë 2 fituesit e turit të mëparshëm.
Pulla postare shqiptare: Rruga Durrës – Kukës
Pulla postare shqiptare: Rruga Durrës – Kukës
Emisioni përbëhet nga 1 seri me 4 pamje
Vlerat e serisë: 40 lekë, 60 lekë, 90 lekë dhe 150 lekë
Përmasat e pullës: 40 x 30 mm
Zarfi i ditës së parë me seri: 460 lekë
Data e emetimit:11.04.2011
Tirazhi filatelik: 6750 seri
Tirazhi shërbim postar: 700000 pulla (40-lekëshe), 100000 pulla (90-lekëshe)
FDC me seri: 250 copë
Autor: Gëzim Panariti
Xhamia Ebu Bekër
parapamje|Xhamia Ebu Bekër (Shkoder) parapamje|Xhamia e vjetër e Fushë Çelës (1917) Xhamia e re e Fushë Çelës, e emëruar sipas sahabesë Ebu Bekër, e njohur edhe si Xhamia e Madhe, është xhamia kryesore e qytetit të Shkodrës në Shqipëri.
Xhamia, që sot ndodhet në fund të pedonales dhe përballë Hotel Colosseo, ofron me hapësirën e saj rej 622.72 m2 vend të mjaftueshëm për 1,300 besimtarë. Dy minaretë janë nga 41.11 metra të larta. Kupola qendrore ka një lartësi prej 24 metrash.
Xhamia e Fushë Çelës, e ndërtuar gjatë sundimit osman dhe e shkratërruar gjatë diktaturës komuniste në Shqipëri, kishte në shekujt e mëparshëm një rëndësi të madhe për Shkodrën dhe rrethinën e saj: xhamia e dikurshme ishte një nga xhamitë më të bukura të Shkodrës si dhe ndër më të vizituarat, si dhe kishte medresenë e saj.
Shipashnica e Epërme
Shipashnicë e Epërme është një vendbanim në komunën e Dardanës, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrat Shpat i Epërm dhe Dermak. Ka rreth 250 shtëpi. Është një fshat i veçant sa i përket mbiemrit.Të gjithë qytetarët e fshatit mbajnë mbiemrin Dërmaku.
Gjeografia
Shipashnicë e Epërme ka një reliev shumë të mirë dhe mbrohet nga erërat sepse është e rrethuar nga malet përreth. Ka mbi 1500/1600 banorë. Ka tokë të punueshme dhe shumë të mirë për të lashtat. Ka edhe lumin ku banorët e shfrytëzojnë për qëllime të ndryshme
Demografia
Të gjithë banorët janë shqipëtarë.
Goditja
Goditja është një film shqiptar i vitit 1980, me regjisor Niko Kanxheri dhe skenarist Vullnet Musaraj.
Aktoret
Fane Bita Merkur Bozgo Viktor Çavo Sulejman Pitarka Guljelm Radoja Petrit Tuna Albert Verria Niko Vrushi
905
Mbi vitin 905.
Pulla postare shqiptare: Punimet mbarëshqiptare në argjend
Pulla postare shqiptare: Artizanati Kombëtar Shqiptar (Punimet mbarëshqiptare në argjend)
Emisioni përbëhet nga 1 seri me 4 pamje dhe 1 bllok
Vlera e bllokut: 200 lekë
Përmasat e pullës: 40 x 40 mm
Përmasat e bllokut: 90 x 70 mm, pulla në brendësi 40 x 40 mm
Kompozimi i tabakut: 2 seri në tabak
Zarfi i ditës së parë me seri: 320 lekë
Zarfi i ditës së parë me bllok: 320 lekë
Data e emetimit:06.04.2011
Tirazhi filatelik: 7750 seri
Tirazhi filatelik: 5750 blloqe
Tirazhi shërbim postar: 300000 pulla (20-lekëshe), 500000 pulla (30-lekëshe), 175000 pulla (100-lekëshe)
FDC me seri:   250 copë
FDC me bllok: 250 copë
Autor: Bertrand Shijaku
Poliçka
Poliçkë është një vendbanim në komunën e Dardanës, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrat Bunjak dhe Fushmal. Fshati gjendet në malet e Gollakut.
Xhamia e Kalasë (Lezhë)
Xhamia e Kalasë është një xhami e rrënuar në Kalanë e Lezhës, Lezhë, Shqipëri. Ajo është ndërtuar në 1522. Mori statusin monument kulture në vitin 19??.
Poliçka
Shih dhe këtë
Kadri Zeka - dëshmori i kombit.
906
Mbi vitin 906.
907
Mbi vitin 907.
Resinoci
Resinoc është një vendbanim në komunën e Lipjanit, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Arbnor.
Prince Edward County
Prince Edward County është një nga  qarqet në shtetin federal Virginia të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Çështja çame
Çështja çame është një çështje ndërshtetërore midis Shqipërisë dhe Greqisë. Ajo kërkon vetëm zgjidhjen e çështjeve juridike midis çamëve të dëbuar dhe shtetit grek, dhe nuk shkon përtej këtij caku. Si e tillë, nuk duhet ngatërruar si një proces që është pjesë te bashkimit kombëtar.
Historia
Boshti kyresor i çështjes çame është drejtësia për vrasjet, dëbimin dhe shpronësimin e shqiptarëve çamë nga autoritetet greke gjatë viteve 1912-1946.
Bilanci i muajve qershor-tetor 1944 në fund të Luftës së Dytë Botërore në Çamëri është:
Ecuria për zgjidhjen e çështjes
Më 30 qershor 1994, kuvendi shqiptar miraton ligjin 7839 për përkujtimin e gjenocidit ndaj shqiptarëve të Çamërisë më datën 27 qershor. Dita e zgjedhur përkon me masakrën e 27 qershorit 1944 në Çamëri.
Potamja
Potame (greqisht: Ποταμιά/Potamiá) është fshat në qarkun i Çamërisë, Greqi.
Çështja çame
Ecuria për zgjidhjen e çështjes
Në vitin 2004, kuvendi shqiptar miratoi një rezolutë që e detyron qeverinë të ngrejë çështjen çame në marrëdhëniet me Greqinë
908
Mbi vitin 908.
Pulla postare shqiptare: Berati Qytet-Muze, ”Pasuri Botërore e Njerëzimit” nga UNESKO
Pulla postare shqiptare: Berati Qytet-Muze, ”Pasuri Botërore e Njerëzimit” nga UNESKO
Emisioni përbëhet nga 1 seri me 6 pamje
Vlerat e serisë: 10 lekë, 20 lekë, 30 lekë, 50 lekë, 60 lekë dhe 80 lekë
Përmasat e pullës: 40 x 30 mm
Kompozimi i tabakut: 1 seri në tabak
Zarfi i ditës së parë: 370 lekë
Data e emetimit:14.04.2011
Tirazhi filatelik: 5750 seri
Tirazhi shërbim postar: 300000 pulla (50-lekëshe), 300000 pulla (60-lekëshe)
FDC: 250 copë
Autor: Altin Gjonaj
Shtypur në Adelprint
Futbollisti i Vitit në Serie A
Çmimi është pjesë e çmimeve të Gran Galà del Calcio (njohur më parë si Oscar del Calcio) dhe konsiderohet si një nga çmimet futbollistike më prestigjoze në Itali.
Fituesit
Burimi:
Kupa e Republikës 1979-80
Statistika të Kupës së Republikës në sezonin 1979-80.
Ky ishte edicioni i 28të i Kupës në Shqipëri. Nisi në gusht, 1979 me Turin e Parë dhe përfundoi në maj, 1980 me ndeshjet Finale.
Sezoni i kaluar: 1978-79. Sezoni i rradhës: 1980-81.
Turi i 1rë
Ndeshjet u luajtën në gusht, 1979*
Turi i 2të
Ndeshjet u luajtën në janar, 1980.
Cerek Finalet
Ndeshjet u luajtën në 1980. Marrin pjesë 8 fituesit e turit të mëparshëm.
Gjysmë Finalet
Ndeshjet u luajtën në 1980. Marrin pjesë 4 fituesit e turit të mëparshëm.
Finale
Ndeshjet u luajtën në maj, 1980. Marrin pjesë 2 fituesit e turit të mëparshëm.
Rockingham County (Virginia)
Rockingham County është një nga  qarqet në shtetin federal Virginia të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Lista e markave të automobilave
Kjo është lista e markave të automobilave të ndyshëm në botë.
Kantoni Montpellier-4
Përbërja aktuale
Kantoni Montpellier-4 aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
Xhamia e Fatihut
Xhamia e Fatihut (turqisht: Fatih Camii), e njohur edhe si Xhamia e vogël ose Xhamia e vjetër është një xhami në qytetin bregdetar të Durrësit, Shqipëri.
Xhamia Fatih është ndërtuar mes viteve 1502–1503 dhe është emërtuar sipas pushtuesit të Konstandinopojës, sulltan Mehmet Fatihut. Sipas grekët, xhamia është ndërtuar mbi rrënojat e një bazilike. Nga kjo bazilikë ruhen pak mure me tulla, pjesërisht arkada veriore dhe muri perëndimor i rindërtuar me teknikën e Kluasonazhit që i takon Shek. XIII- XIV. Xhamia e Fatihut është një nga xhamitë më të vjetra të vendit tonë, ndërsa sot shfrytëzohet nga Komuniteti Mysliman i Shqipërisë (KMSh). Mori statusin monument i trashëgimisë kulturore në vitin 1973.
Ribari i Vogël
Ribar i Vogël është një vendbanim në komunën e Lipjanit, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Rinas.ky fshat ka shume e shum histori nga luftrat .ato histori i gjejme ne RtK
Nadia Cassel
Nadia Cassel është një personazh fiktiv nga seritë lojërave Metal Slug. Në universin e Metal Slug ajo është një karakter i luajtshëm vetëm në serinë e katërt (konkretisht në Metal Slug 4). Ajo karakterizohet nga flokët rozë të kapura bishtalec.
Në seritë Metal Slug personazhet nuk kanë ndryshime në mënyrën e lojës përveç aspektit vizual. Në Metal Slug 4 ajo zëvendëson personazhin tjetër të serive, Eri Kasamoton.
Shqiptarët në Afrikën e Jugut
Shqiptarët në Afrikën e Jugut janë një komunitet i vogël shqiptarësh me një histori jo edhe aq të gjatë.
Historia
Rreth 150 vjet më parë 3 hollandëzë, 2 gjermanë dhe 1 portugez vendosën të lënë qytetin Cape në Afrikën e Jugut për t’iu kushtuar kërkimit të floririt në brendësi të vendit. Eksploratorë të kombësive të ndryshme kishin vënë re gjatë udhëtimeve të tyre se fise zezake dispononin zbukurime ari dhe kishin shumë të zhvilluar teknologjinë e përpunimit të tij. Që në atë kohë ky vend rreth 12 mijë kilometra të largët nga Shqipëria kishte një komunitet shqiptarësh, kryesisht pinjollë të familjeve të pasura.
Prania e shqiptarëve të vërtetë u shënjua më 1981 kur Leka Zogu së bashku me familjen e tij mbërriti në Johannesburg. Sipas mbretit ai gjeti aty vetëm një shqiptar nga Turqia që merrej me tregtinë e qilimave. Siç mendohet komuniteti u pasurua pas ndryshimeve të vitit 1990. Dy shqiptarët e parë post-komunistë ishin një familje me origjinë minoritare që kishin të afërmit e tyre aty.
Menjëherë pas tyre, po në vitin 1991 mbërritën edhe dy vëllezër nga Korça, Artur dhe Hektor Jaja. Që nga koha kur ishin emigrantë në Greqi ata kishin ëndërruar të shkonin në një vend të largët ekzotik dhe vetëm me 1 dollarë në xhep kishin ndërmarrë aventurën. Një vit pas tyre mbërriti në Johannesburg edhe një shok i tyre nga Elbasani, Gazmend Shabanaj. Komuniteti shqiptar në 1999 shënonte në Johannesburg jo më pak se 40 persona. 7 vite pas vendosjes atje, ata kishin krijuar një stabilitet financiar dhe pronat e tyre.
“Ne kemi pasur shumë vështirësi kur kemi ardhur këtu, kemi ardhur me 1 mijë dollarë. Ishim komunitet pa mbështetje për shkak të dokumenteve, por prap e ndjejmë veten të sigurte dhe shikojmë perspektivë këtu. Kemi bizneset tona”, tha Arturi një prej shqiptarëve që jeton në Afrikën e Jugut dhe që është ndër të parët e zhvendosur atje bashkë me vëllain e tij.
Shqiptarët atje tregojnë se kanë shkuar me ëndrrën se do të ndihmoheshin nga Leka I, mbreti i shqiptarëve. Më pas kontaktet e tyre me të kanë qenë thuajse inexistente. Leka ka refuzuar t’i presë ata për një kohë të gjatë dhe më pas ata nuk kanë shpresuar më tek ai. Pas ngjarjeve të shkurtit të vitit 1999 kur Leka Zogu u ndalu nga autoritetet lokale komuniteti shqiptar i është gjendur pranë dhe në prill të atij viti është realizuar edhe takimi i parë me Zogun. Marrëdhëniet mes tyre u çliruan dhe të dyja palët krijuan marrëdhënie shumë të mira me njëra-tjetrën.
Filip Fishta
Filip Fishta (Shkodër, 28 prill 1904 - 1973) ka qenë studiues letërsie, bibliotekist, bibliograf, përkthyes dhe njohës arkivash.
Biografia
U lind më 28 prill 1904 në lagjen Arra e Madhe në Shkodër, i biri i Ndocit dhe i Çile Shirokës.