cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ejakulacioni tek Meshkujt
Efektet shëndetësore që rrethojnë orgazmën njerëzore janë të ndryshme. Ekzistojnë shumë përgjigje fiziologjike gjatë aktivitetit seksual, duke përfshirë një gjendje të relaksuar të krijuar nga prolaktina, si dhe ndryshime në sistemin nervor qendror siç është një rënie e përkohshme në aktivitetin metabolik të pjesëve të mëdha të korteksit cerebral, ndërsa nuk ka ndryshim ose rritje të metabolizmit aktiviteti në zonat limbike (dmth., "kufizuese") të trurit. [6] Ekziston gjithashtu një gamë e gjerë e mosfunksionimeve seksuale, të tilla si anorgasmia. Këto efekte ndikojnë në pikëpamjet kulturore të orgazmës, siç janë besimet se orgazma dhe frekuenca / qëndrueshmëria e tij janë ose të rëndësishme ose të parëndësishme për kënaqësinë në një marrëdhënie seksuale, [7] dhe teoritë në lidhje me funksionet biologjike dhe evolucionare të orgazmës. [8] [9]
Gjuha Burushaski
parapamje Burushaski (Burushaski: burūšaskī / بروشسکی ) është një gjuhë e izoluar e folur nga njerëzit e Burushos që banojnë pothuajse tërësisht në veri të Gilgit-Baltistanit, Pakistan, me disa qindra folës në veri Jammu dhe Kashmir, Indi .Në Pakistan, Burushaski flitet nga njerëz në rrethin Hunza-Nagar, në rrethin e Gilgit të veriut, dhe në luginat e Yasin dhe Ishkoman të rrethit Ghizer të veriut. Rajoni i tyre i lindjes ndodhet në veri të Gilgit-Baltistanit dhe kufizohet me korridorin Pamir në veri. Në Indi, Burushaski është folur në Botraj Mohalla të rajonit Hari Parbat në Srinagar .Emra të tjerë për gjuhën janë Biltum, Khajuna, Kunjut, Brushaski, Burukaki, Burukaski, Burushaki, Burushki, Brugaski, Brushas, Werchikwar dhe Misa: ski.
Sipas një statistike te vitit 2000 Gjuhen Burashaski e flasin 87.000 banorë.
Klasifikimi
Janë bërë përpjekje për të krijuar lidhje midis Burushaskit dhe disa familjeve të ndryshme gjuhësore, ndonëse asnjë prej tyre nuk është pranuar nga shumica e gjuhëtarëve.
Hipoteza të tjera paraqesin një marrëdhënie gjenealogjike midis Burushaskit dhe gjuhëve të Kaukazit të Veriut, gjuhëve të Kartvelianit, gjuhëve jeneze dhe / ose gjuhëve Indo-Europiane, zakonisht në makrofamilitë e propozuara. Gjuhësi Sadaf Munshi deklaroi se Burushaski mund të ketë zhvilluar përgjatë gjuhëve Dravidian para emigrimit Indo-Aryan në Azinë Jugore, duke përmendur faktin se të dy kanë tinguj retroflex.
(Burushaski nuk u përfshi në një përpjekje të vitit 2008 nga Edward Vajda, [20] për të ringjallur propozimin e Merritt Ruhlen-it "makrofamilinë Deniz-jeniseian", e cila lidhi jenisian dhe Na-Dene.
Operacioni Barbarossa
Operacioni Barbarossa ishte emri i koduar i pushtimit të Bashkimit Sovjetik në Luftën e Dytë Botërore nga forcat Nazi-Fashiste dhe aleatët e tyre. Në 22 Qershor 1941, rreth 3 milionë trupa të Boshtit kalojnë kufirin Rus ndërmjet vendeve Balltike, Polonisë dhe Rumanisë. Gjermanisë iu bashkua Rumania, Italia, Sllovakia, Hungaria, Bullgaria, Finlanda dhe shtetet satelite gjermane të Francës Vishi dhe Kroacisë. Gjithashtu në operacion u përfshinë: Wehrmacht (Forcat e armatosura) që kryen operacionet tokësore, Luftwaffe (Forca ajrore e Gjermanisë) që bombardoi territorin Rus dhe facilitetet ushtarake dhe civile, Kriegsmarine (Flota detare Gjermane) që kishte si qëllim bllokimin e rrugës së hyrjes të mallrave dhe armëve në Bashkimin Sovjetik, dhe ushtritë e vendeve respektive të boshtit. Pushtimi i BRSS ishte një plan dhe ëndërr e Adolf Hitlerit që para se të merrte pushtetin e Gjermanisë Naziste në 1933. Ai e kishte shprehur ktë qëllim në librin e tij "Mein Kampf", dhe e quante Rusinë dhe Siberinë si një "vend jetese" (Lebensraum- gjermanisht) për Gjermanët, dhe gjithashtu për të fituar burimet e shumta natyrore të BRSS-ë.
Faza e parë e pushtimit (22 Qershor- Nëntor 1941).
Në nisje të Barbarossës Gjermania pati suksese të shumta, me taktitën e tyre të luftës (Blietzkrieg), ata rrethuan dhe shkatërruan ushtritë ruse të pozicionuara në kufi, dhe bën përparime drejt Bjellorusisë, Ukrainës dhe vendeve Balltike. Sovjetikët në fillim u kapën të papregatitur dhe patën tërheqje konstante për ti shpëtuar kapjes prej Nazistëve. Gjermania fitoi betejat e Minskut, Kievit, Bialistokut dhe Bryansk. Leningradi (që ishte qyteti ku filloi revolucioni Bollshevik) u rrethua nga forcat gjermane në jug dhe ato finlandeze në veri, dhe u nda nga pjesa tjetër e BRSS, por nuk u arrit të kapej nga gjermanët. Po ashtu edhe Sevastopoli në Krime u rrethua dhe më pas u kap. Në 30 Shtator, Boshti nisi Operacionin "Typhoon", për kapjen e Moskës, ata kapën qytetin e Smonlenskut që ishte qyteti i fundit në rrugën drejt Moskës, dhe nisën sulmin drejt kryeqytetit sovjetik. Për të rritur moralin e popullsisë, Stalini deklaroi që kjo ishte një luftë patriotike, dhe qëndroi në Moskë edhe pse ushtria armike ishte vetëm disa kilometra larg tij. Ai gjithashtu organizoi paradat vjetore të ushtrisë sovjetike për fitoren e komunizmit në Revolucionin Rus, ndërkohë që nazistët bënin përparime me shpejtësi rrufe. Por gjatë betejës për Mosken temperaturat rranë dhe bora bëri që rruget te ngrinin dhe u bën të pakalueshme për tanqet dhe kuajt gjermanë. Gjithashtu Hitleri nuk i kishte pajisur ushtarët e tij me veshje për temperatura kaq të ftohta, sepse ai mendonte se duhet ta kishte fituar luftën para se të vinte dimri. Ndërkohë që gjermanët hasnin vështirësi nga dimri Stalini thirri divisionet e ushtrisë së Siberisë, që ishin të stërvitur për të luftuar në ngricë dhe temperatura të ulëta, dhe shtyu mbrapa ushtrinë gjermane. Më pas komandantët gjermanë ndaluan sulmin e Moskës derisa temperaturat të ngriheshin dhe gjermanët të kishin përsëri mundësi për të luftuar, duke i dhënë kështu një lehtësim dhe kohë për tu pregatitur sovjetikëve.
Beteja e Stalingradit. (23 gush 1942 – 2 shk 1943).
Pasi u bë e qartë që Forcat e Boshtit nuk do të arrinin dot Moskën, Hitleri bashkë me gjeneralët e tij bën një plan tjetër, për të gjunjëzuar BRSS-ën. Pasi Gjermania dhe aleatët e saj kishin rezerva të pakta nafte, ata planifikuan kapjen e rafinerive dhe rezervave të naftës të Kaukazit, nje region i pasur me burime natyrore. Por për të arritur aty, fashistët duhet të kapnin qytetin kyc të Stalingradit (sot-Vollgograd), dhe ta ndanin Kaukazin nga pjesa tjetër e Bashkimit Sovjetik. Mbasi të kapnin Stalingradin, ata do ta përdornin atë si një front tjetër për të arritur Moskën, dhe gjithashtu do të kishin akses në naftën e aq shumë kërkuar për të mbajtur makinën e tyre të luftës akoma në betejë. Por për të arritur në Stalingrad, gjermanët duhet të kalonin Lumin Vollga, që ishte dicka e vështirë për tu arritur, pasi rusët e përdorën si një vijë mbrojtje. Në ktë pikë Hitleri u nxitua, ai lëvizi Divizionin e 4-rt "Panzer" për të pushtuar vendet Kaukaziane, dhe la Divizionin e 6 ta përfundonte rrethimin e Stalingradit e vetme, ndërkohë që Stalini morri përforcime pasi konskriptoi të gjithë popullatën të gatshme për luftë dhe dha urdhrin e tij të famshëm "asnjë hap mbrapa". Gjermania kapi rreth 90% të qytetit që mbante emrin e liderit të BRSS, por sovjetikët arritën të mbanin të zënë ushtrinë armike për 5 muaj, derisa përforcimet të mund të vinin. Stalini i lëvizi fabrikat e vendit në Siberi, mbrapa maleve Urale, dhe këto fabrika arritën të prodhonin armë dhe tanqe për ushtarët e rinj të thërritur në luftë, që shërbyen si përforcim të ushtrisë ruse në Stalingrad, dhe duke "kopjuar" taktikat e Hitlerit, Sovjetikët rrethuan në formë pince ushtrinë e 6 gjermane dhe larguan ushtrinë e 4 nga Kaukazi, duke shënuar kështu pikën e kthimit të luftës. Gjenerali gjerman Friedrich Paulus e kuptoi planin e rusëve dhe kërkoi leje nga Hitleri për tu të tërhequr, por ky i fundit nuk pranoi dhe kështu divizioni i 6 u nda nga pjesa tjetër e ushtrisë gjermane. Hitleri i premtoi Paulusit se do ti stillte ushqim dhe municione atij dhe ushtarëve të tij nëpërmjet ajrit, ku forcat ajrore do ti hidhnin me parashuta, por pas një far kohe, Luftwaffe, e humbi superioritetin e ajrit, dhe bomberat rus nuk e lejuan më kalimin e avionëve. Kështu gjermanët ngelën në Stalingrad dhe do të dorëzohen mbas disa muajsh. Beteja e Stalingradit është cilësuar si një nga betejat më të ashpra dhe të egra në histori, dhe është shënuar si pika e kthimit drejt humbjes së boshtit fashist.
Pika e kthimit. (1943-45).
Mbas dështimit për të kapur 2 qytetet kyc të BRSS, Moskës dhe Stalingradit, Lufta u kthye kundrejt Gjermanisë Naziste dhe aleatëve të saj. Përvec kësaj Amerika dhe Britania e Madhe arritën të zbarkojnë në Sicili, që bëri Italinë Fashiste të kapitullojë. Gjermania pushtoi pjesën e mbetur te Italisë dhe vendosi një shtet satelit, Republikën Socialiste të Italisë. Ndërkohë, BRSS, nisi offensivën "Vistula-Oder", për të cliruar Ukrainën, vendet Balltike dhe Poloninë. Në ktë pikë Rusia kishte superioritet në ajër dhe në tokë dhe trupat e saj kishin moral më të lartë sesa gjermanët. Ata morrën Varshavën, Krakovin, Minskun, Krimenë, Kievin, Danzigun dhe hynë në Prusi, në zemrën e Gjermanisë. Gjithashtu ata shtynë Finlandën drejt territorit të tyre dhe bën që Finlanda të kapitullonte, dhe në 1944 Rumania, Hungaria, Sllovakia dhe Bullgaria kapitulluan njëra pas tjetrës. Më pas, mbas zbarkimeve të forcave aleate në Normandi të Francës, ushtria gjermane filloi të pësonte humbje mbas humbjeve. Bashkimi Sovjetik filloi nderkohë të clironte vendet e boshtit një nga një, dhe vuri në fuqi parti komuniste në vend.
Kozarica
Kozaricë është një vendbanim në komunën e Kastriotit, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrat Shegëzë.
Cikli menstrual
Cikli menstrual është ndryshimi i rregullt natyror që ndodh në sistemin riprodhues femëror (posaçërisht në mitër dhe vezore) që e bëjnë shtatzëninë të mundshme. Cikli është i nevojshëm për prodhimin e ovociteve dhe për përgatitjen e mitrës për shtatzëni.. Deri në 80% të grave raportojnë se kanë disa simptoma gjatë një deri në dy javë para menstruacioneve. Simptoma të zakonshme përfshijnë aknet, gjinjtë e butë, fryrje, ndjenja e lodhjes, nervozizëm dhe ndryshimet e humorit. Këto simptoma ndërhyjnë në jetën normale dhe prandaj kualifikohen si sindromë para menstruacioneve në 20% deri në 30% të grave. Në 3% deri në 8%, ato janë të rënda.
Perioda e parë zakonisht fillon në mes moshës dymbëdhjetë dhe pesëmbëdhjetë vjet, një pikë në kohë e njohur si menarche. Ata mund të fillojnë me raste edhe në moshën tetë vjeçe, dhe ky fillimi mund të jetë ende normale. Mosha mesatare e periodës së parë është përgjithësisht më vonë në botën në zhvillim dhe më herët në botën e zhvilluar. Gjatësia tipike e kohës midis ditës së parë të një periode dhe ditës së parë të ardhme është 21 deri në 45 ditë tek gratë e reja dhe 21 deri në 35 ditë tek të rriturat (mesatarisht 28 ditë). Ndërprerjet e menstruacioneve ndodhin pas menopauzës e cila zakonisht ndodh midis 45 dhe 55 vjeç. Gjakderdhja zakonisht zgjat rreth 2 deri në 7 ditë.
Cikli menstrual udhëhiqet nga ndryshimet hormonale. Këto ndryshime mund të ndryshohen duke përdorur kontroll hormonal të lindjeve për të parandaluar shtatzëninë. Çdo cikël mund të ndahet në tre faza bazuar në ngjarjet në vezore (ciklin ovarian) ose në mitër (ciklin e mitrës). Cikli i ovarianit përbëhet nga faza folikulare, ovulacioni dhe faza luteale, ndërsa cikli i mitrës ndahet në menstruacion, fazë proliferative dhe faza sekretore.
E stimuluar nga sasi gradualisht në rritje të estrogjenit në fazën folikulare, shkarkimet e rrjedhës së gjakut (mense) ndalojnë, dhe shtresa e brendshme e mitrës trashet. Folikulat në vezore fillojnë të zhvillohen nën ndikimin e një ndërveprimi të ndërlikuar të hormoneve,dhe pas disa ditësh një ose dy prej tyre bëhet dominuese (folikulat jo-dominante tkurren dhe vdesin). Përafërsisht mes ciklit, 24-36 orë pas rritjes së hormonit luteinizing (LH), folikueli dominues liron një ovocit, në një rast të quajtur ovulacion. Pas ovulimit, ovociti jeton vetëm për 24 orë ose më pak pa fekondim, ndërsa mbetjet e folikulit dominues në vezore bëhen një corpus luteum; ky trup ka një funksion primar të prodhimit të sasive të mëdha të progesteronit. Nën ndikimin e progesteronit, shtresa e brendshme e mitrës ndryshon për t'u përgatitur për implantimin potencial të një embrioni për të krijuar një shtatzëni. Nëse implantimi nuk ndodh brenda afro dy javësh, corpus luteum do të tkurret, duke shkaktuar një rënie të mprehtë në nivelet e progesteronit dhe estrogjenit. Rënia e hormoneve është shkak që mitra të hedhë shtresën e brendshme të saj në një proces të quajtur menstruacion. Menstruacionet gjithashtu ndodhin edhe në disa kafshë të tjera duke përfshirë lakuriqi i natës, shrews, dhe primateve të tjera të tilla si majmuni dhe ape.
Fillimi dhe frekuenca
Mosha mesatare e periodës së parë (menarche) është 12–15. Ato mund të fillojnë ndonjëherë edhe shumë më herët, në moshën tetë vjeçare, dhe ky fillim mund të jetë ende normal. Kjo periodë e parë shpesh ndodh më vonë në botën nën zhvillim sesa në botën e zhvilluar.
Mosha mesatare e periodës së parë është përafërsisht 12.5 vjeç në Shtetet e Bashkuara, 12.7 në Kanada, 12.9 në Britaninë e Madhe dhe 13.1 vjeç në Islandë. Faktorët si gjenetika, dieta dhe shëndeti i përgjithshëm mund të ndikojnë në kohën.
Ciklet dhe fazat
1.Menstruacionet shtresa e brendshme e mitres shtresa e brendshme e mitres zhvishet e per rrjedhoje gjaku lardohet nga organizmi permes vagines. Menstruacionet nxiten nga renia e perqendrimit te progesteronit. 2.Faza riparuese, gjate kesaj faze formohen shume ene gjaku e per rjedhoje veshja e brendshme e mitres trashet dhe behet me e qendrueshme. Ky ndrishim nxitet nga ritja e perqendrimit te estradiolit. 3.Faza pritese tashme veshja e brendshme e mitres, dhe enet e gjakut jane te zhvilluara mire,krijohen kushtet per implantim qe zgjat 6-7 dite dhe kjo nxitet nga ritja e perqendrimit te estradiolit. 4.Faza paramenstruale veshja e brendshme e mitres fillon te zhvishet meqe progesteroni fillon te bjere.
Odeta Katundi
Odeta Katundi është këngëtare dhe dubluese shqiptare. Lindi në Shkoder me 21 gusht dhe jeton në Tiranë. Studimet i kreu në "Universitetin e Shkodrës" për juridik dhe aktualisht punon si juriste,prane nje kompanie te njohur. Ajo ishte pjesë e grupit të njohur Mister për shtatë vite. Muzika ishte pasioni i saj qe ne moshe te vogel. Ajo merrte pjese ne festivalet per femije ne qytetin e lindjes. Me grupin "Mister", bene buje neper te gjithe Shqiperine, por edhe jashte saj.
Grenoble Ecole de management
Grenoble Ecole de Management (GEM) është një shkollë biznesi franceze me kampuse në Grenoble dhe Paris. E themeluar që nga viti 1984, shkolla e menaxhimit ndodhet në Grenoble në Francë dhe ofron trajnime dhe diploma në menaxhim (master, MBA)
Infeksioni seksualisht i transmetueshëm
Infeksionet seksualisht të transmetueshme ( IST ), të referuara gjithashtu si sëmundje seksualisht të transmetueshme (SST), janë infeksione që përhapen zakonisht nga aktiviteti seksual, veçanërisht marrëdhëniet vaginale, seksi anal dhe seksi oral. Shumë herë IST-të fillimisht nuk shkaktojnë simptoma. Kjo rezulton në një rrezik më të madh të transferimit të sëmundjes te të tjerët. Simptomat dhe shenjat e sëmundjes mund të përfshijnë shkarkimin vaginal, rrjedhjen e penisit, ulcerat në ose rreth organeve gjenitale, dhe dhimbjen e legenit. IST- mund të transmetohet tek një foshnjë para ose gjatë lindjes së fëmijës dhe mund të rezultojë në rezultate të dobëta për fëmijën. Disa IST mund të shkaktojnë probleme me aftësinë për të mbetur shtatzënë.
Përmes aktivitetit seksual mund të transmetohen shumë se 30 bakterie të ndryshme, viruse dhe parazitë. IST-të bakteriale përfshijnë klamidinë, gonorren dhe sifilizin. IST-të virale përfshijnë herpes gjenital, HIV / AIDS dhe lythat gjenitale. IST parazitare përfshijnë trichomoniasis. Përderisa zakonisht përhapen nga seksi, disa IST mund të përhapen edhe nga kontakti jo seksual me indet e donatorëve, gjakun, ushqyerjen me gji ose gjatë lindjes së fëmijës. Testet diagnostikuese të IST zakonisht janë lehtësisht të disponueshme në botën e zhvilluar, por shpesh nuk ndodh kështu në botën në zhvillim.
Mënyra më efektive për parandalimin e IST është të mos bëhet seks. Disa vaksinime gjithashtu mund të zvogëlojnë rrezikun e infeksioneve të caktuara, përfshirë hepatitin B dhe disa lloje të HPV. Praktikat më të sigurta të seksit, siç është përdorimi i prezervativëve, të keni një numër më të vogël partnerësh seksual dhe të qenit në një marrëdhënie ku secili person bën seks vetëm me tjetrin gjithashtu zvogëlon rrezikun. Rrethprerja te meshkujt e rritur mund të jetë efektive për të parandaluar disa infeksione. Gjatë shkollës, edukimi gjithëpërfshirës i seksit gjithashtu mund të jetë i dobishëm. Shumica e IST janë të shërueshme ose të trajtueshme. Nga infeksionet më të zakonshme, sifilizi, gonorrea, klamidia dhe trikomoniasis janë të shërueshme, ndërsa herpesi, hepatiti B, HIV / AIDS dhe HPV janë të trajtueshme por jo të shërueshme. Rezistenca ndaj antibiotikëve të caktuar po zhvillohet në mesin e disa organizmave siç është gonorrea.
Përveç HIV / AIDS në vitin 2015, rreth 1.1 miliardë njerëz kishin edhe IST tjera. Rreth 500 milion ishin të infektuar ose me sifilis, gonorre, klamidi ose trichomoniasis. Të paktën rreth 530 milion njerëz kanë herpes gjenital dhe 290  milion gra kanë papillomavirus njerëzor. IST-të përveç HIV-it rezultuan në 108,000 vdekje në 2015. Në Shtetet e Bashkuara kishte 19 milion raste të reja të infeksioneve seksualisht të transmetueshme në 2010. Dokumentacioni historik i IST-ve daton të paktën në papirusin Ebers rreth 1550 para Krishtit dhe Testamentit të Vjetër. Shpesh ka turp dhe stigmë në lidhje me këto infeksione. Termi infeksion i transmetueshëm seksualisht në përgjithësi preferohet më shumë se sëmundje e transmetueshme seksualisht ose sëmundje veneriane, pasi përfshin ata që nuk kanë sëmundje simptomatike.
Shenjat dhe simptomat
Jo të gjitha IST-të janë simptomatike dhe simptomat mund të mos shfaqen menjëherë pas infeksionit. Në disa raste një sëmundje mund të bartet pa simptoma, gjë që lë një rrezik më të madh për të kaluar sëmundjen te të tjerët. Në varësi të sëmundjes, disa IST të patrajtuara mund të çojnë në infertilitet, dhimbje kronike ose vdekje.
Qarku Die
Qarku Die është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Drôme.
Infeksioni seksualisht i transmetueshëm
Shenjat dhe simptomat
Prania e një IST në fëmijët parapubertetit mund të tregoj abuzim seksual.
Transmetimi
Një infeksion i transmetueshëm seksual i pranishëm në një grua shtatzënë mund të kalohet tek foshnja para ose pas lindjes.
Fungale:
parapamje| Mikrografia që tregon efektin citopatik viral të herpesit (përfshirje bërthamore prej qelqi tokësor, shumë-nukleacion). Pap-test. Pap njollë.
Llojet kryesore
Infeksionet seksualisht të transmetueshme përfshijnë:
djathtas|parapamje| Sifilizi sekondar
Viruset në spermë
Njëzet e shtatë viruse të ndryshme janë identifikuar në spermë. Informacioni nëse ndodh apo jo transmetimi ose nëse viruset shkaktojnë sëmundje janë të pasigurt. Disa prej këtyre mikrobeve dihet se transmetohen seksualisht. Ata që gjenden në spermë janë renditur nga CDC.
Mikrobet që dihet se janë seksualisht të transmetueshme (por që nuk konsiderohen përgjithësisht IST) përfshijnë:
Patopsiologjia
Shumë IST transmetohen (më lehtë) përmes mukozës së penisit, vulvës, rektumit, traktit urinar dhe (më rrallë — në varësi të llojit të infeksionit) gojën, fytin, traktin respirator dhe sytë. Membrana e dukshme që mbulon kokën e penisit është një mukozë, megjithëse nuk prodhon asnjë mukozë (e ngjashme me buzët e gojës). Membrat mukoze ndryshojnë nga lëkura në atë që lejojnë patogjene të caktuara në trup. Sasia e kontaktit me burime infektive që shkakton infeksion ndryshon me secilin patogjen, por në të gjitha rastet, një sëmundje mund të rezultojë nga kontakti madje i lehtë nga transportuesit e lëngjeve, si lëngjet veneriane në një mukozë.
Disa IST të tilla si HIV mund të transmetohen nga nëna tek fëmija qoftë gjatë shtatëzanisë ose gjidhënies.
Profesionistët e kujdesit shëndetësor sugjerojnë seks më të sigurt, siç është përdorimi i prezervativëve, si një mënyrë e besueshme për të zvogëluar rrezikun e kontraktimit të sëmundjeve seksualisht të transmetueshme gjatë aktivitetit seksual, por seksi më i sigurt nuk mund të konsiderohet se siguron mbrojtje të plotë nga një IST. Transferimi dhe ekspozimi ndaj lëngjeve trupore, të tilla si transfuzioni i gjakut dhe produkteve të tjera të gjakut, ndarja e gjilpërave të injeksionit, dëmtimet e shkopit të gjilpërave (kur stafi mjekësor është i gabuar pa dashje ose prehet me gjilpëra gjatë procedurave mjekësore), ndarja e gjilpërave për tatuazhe, dhe lindja e fëmijëve janë të tjera rrugët e transmetimit. Këto mënyra të ndryshme vendosin grupe të caktuara, siç janë punonjësit e mjekësisë, dhe hemofiliacët dhe përdoruesit e drogës, veçanërisht në rrezik.
Shtë e mundur të jesh një bartës asimptomatik i sëmundjeve seksualisht të transmetueshme. Në veçanti, sëmundjet seksualisht të transmetueshme tek gratë shpesh shkaktojnë gjendjen e rëndë të sëmundjes inflamatore të legenit.
Diagnoza
djathtas|parapamje| [[Lufta e Dytë Botërore Ushtria e Sh.B.A paralajmëron një sëmundje veneriane ]] Testimi mund të jetë për një infeksion të vetëm, ose të përbëhet nga një numër i testeve për një gamë të IST-ve, duke përfshirë teste për sifilizin, trichomonas, gonorre, klamidia, herpes, hepatiti dhe HIV. Asnjë test procedurë për të gjithë agjentët infektivë.
Testet IST mund të përdoren për një numër arsyesh:
Identifikimi dhe trajtimi i hershëm rezulton në më pak shanse për përhapjen e sëmundjes, dhe për disa kushte mund të përmirësojë rezultatet e trajtimit. Shpesh ka një periudhë dritare pas infeksionit fillestar gjatë së cilës një test i IST do të jetë negativ. Gjatë kësaj periudhe, infeksioni mund të jetë i transmetueshëm. Kohëzgjatja e kësaj periudhe ndryshon në varësi të infeksionit dhe testit. Diagnoza gjithashtu mund të vonohet nga ngurrimi i personit të infektuar për të kërkuar një profesionist mjekësor. Një raport tregoi se njerëzit drejtohen në internet sesa tek një profesionist mjekësor për informacion mbi IST në një shkallë më të lartë sesa për problemet e tjera seksuale.
Klasifikimi
parapamje| Një poster nga Zyra për Menaxhimin e Emergjencave, Zyra e Informacionit të Luftës, 1941-1945 Deri në vitet 1990, IST-të njiheshin zakonisht si sëmundje veneriane, një eufemizëm antikator i rrjedhur nga venereus Latin, duke qenë forma mbiemërore e Venusit, perëndeshës romake e dashurisë. Sidoqoftë, në epokën e arsimit pas klasik, efekti eufemist u humb plotësisht, dhe shkurtesa e zakonshme "VD" mbante vetëm konotacione negative. Eufemizmat e tjerë të mëparshëm për IST përfshijnë "sëmundjet e gjakut" dhe "sëmundjet shoqërore". Eufemizmi i tanishëm është në përdorimin e inicialeve "STI" sesa në fjalët që ato përfaqësojnë. Organizata Botërore e Shëndetësisë (OBSH) ka rekomanduar termin më gjithëpërfshirës infeksion seksualisht të transmetueshëm që nga viti 1999. Zyrtarët e shëndetit publik fillimisht e prezantuan termin infeksion seksualisht të transmetueshëm, të cilin klinikantët gjithnjë e më shumë po e përdorin përkrah termin termin sëmundje seksualisht e transmetueshme, në mënyrë që ta dallojnë atë nga i pari.
Parandalim
Strategjitë për zvogëlimin e rrezikut të IST përfshijnë: vaksinimin, monogaminë e ndërsjellë, zvogëlimin e numrit të partnerëve seksual dhe abstenencën. Këshillimi i sjelljes për të gjithë adoleshentët aktivë seksualë dhe për të rriturit që kanë rrezik më të madh. Një këshillim i tillë ndërveprues, i cili mund të jetë intensiv i burimeve, drejtohet në rrezikun e një personi, situatat në të cilat paraqitet rreziku dhe përdorimin e strategjive të personalizuara për përcaktimin e qëllimeve.
Mënyra më efektive për të parandaluar transmetimin seksual të IST është shmangia e kontaktit me pjesët e trupit ose lëngjet që mund të çojnë në transferim me një partner të infektuar. Jo të gjitha aktivitetet seksuale përfshijnë kontaktin: cybersex, phonesex ose masturbimi nga distanca janë metoda për të shmangur kontaktin. Përdorimi i duhur i prezervativëve zvogëlon kontaktin dhe rrezikun. Edhe pse një prezervativ është efektiv në kufizimin e ekspozimit, disa sëmundje të transmetimit mund të ndodhin edhe me një prezervativ.
Të dy partnerët mund të testohen për IST përpara se të fillojnë kontaktin seksual, ose para se të rifilloni kontaktin nëse partneri është i angazhuar në kontakt me dikë tjetër. Shumë infeksione nuk janë të zbulueshme menjëherë pas ekspozimit, kështu që duhet të lejohet kohë e mjaftueshme midis ekspozimeve të mundshme dhe testimit që testet të jenë të sakta. Disa IST, veçanërisht disa viruse të vazhdueshme si HPV, mund të jenë të pamundura për tu zbuluar.
Disa lehtësira trajtimi përdorin komplete të testit në shtëpi dhe e bëjnë personin të kthejë testin për ndjekje. Pajisjet e tjera inkurajojnë me forcë që ata të infektuar më parë të kthehen për të siguruar që infeksioni është eliminuar. Strategjitë e reja për të nxitur riprovimin kanë qenë përdorimi i mesazheve me tekst dhe email si kujtesë. Këto lloje të kujtuesve përdoren tani përveç thirrjeve telefonike dhe letrave. Pas marrjes së një historie seksuale, një ofrues i kujdesit shëndetësor mund të inkurajojë uljen e rrezikut duke ofruar këshillime parandaluese. Këshillimi për parandalimin është më i efektshmi nëse ofrohet në mënyrë jojudgmentale dhe empatike të përshtatshme për kulturën, gjuhën, gjininë, orientimin seksual, moshën dhe nivelin e zhvillimit të personit. Këshillimi i parandalimit për IST zakonisht ofrohet për të gjithë adoleshentët aktivë seksualë dhe të gjithë të rriturit që kanë marrë një diagnozë, kanë pasur një IST në vitin e kaluar, ose kanë partnerë të shumtë seksi.
Vaksina
Vaksinat janë të disponueshme që mbrojnë kundër disa IST-ve virale, siç janë hepatiti A, hepatiti B dhe disa lloje të HPV. Vaksinimi para fillimit të kontaktit seksual këshillohet të sigurojë mbrojtje maksimale. Zhvillimi i vaksinave për të mbrojtur kundër gonorresë është në vazhdim.
Prezervativët
Prezervativët sigurojnë mbrojtje vetëm kur përdoren siç duhet si pengesë, dhe vetëm për dhe nga zona që ata mbulojnë. Zonat e pambuluara janë akoma të ndjeshme për shumë IST.
Në rastin e HIV, rrugët e transmetimit seksual pothuajse gjithmonë përfshijnë penisin, pasi HIV nuk mund të përhapet përmes lëkurës së pa thyer; Prandaj, mbrojtja e duhur e penisit me një prezervativ të veshur siç duhet nga vagina ose anusi ndalon në mënyrë efektive transmetimin e HIV. Një lëng i infektuar në lëkurën e thyer transmetuar drejtpërdrejt nga HIV nuk do të konsiderohet "seksualisht i transmetueshëm", por ende mund të shfaqet teorikisht gjatë kontaktit seksual. Kjo mund të shmanget thjesht duke mos u përfshirë në kontakte seksuale kur paraqitni plagë të hapura dhe gjakderdhëse.
STI-t e tjera, madje edhe infeksionet virale, mund të parandalohen me përdorimin e prezervativëve të latex, poliuretani ose polisoprene si një pengesë. Disa mikroorganizma dhe viruse janë mjaft të vogla për të kaluar nëpër poret në prezervativët natyralë të lëkurës, por janë akoma shumë të mëdha për të kaluar nëpër prezervativë lateksi ose sintetikë.
Përdorimi i duhur i prezervativit mashkull përfshin:
Për të mbrojtur më mirë veten dhe partnerin nga IST, prezervativi i vjetër dhe përmbajtja e tij duhet të trajtohen si infektive dhe asgjësimin siç duhet. Një prezervativ i ri përdoret për secilin akt marrëdhënieje, pasi përdorimi i shumëfishtë rrit mundësinë e thyerjes, duke mposhtur efektivitetin si një pengesë.
Në rast të prezervativëve femra, pajisja përbëhet nga dy unaza, një në secilën pjesë të terminalit. Unaza më e madhe duhet të përshtatet snugly mbi qafën e mitrës dhe unaza më e vogël mbetet jashtë vaginës, duke mbuluar vulvën. Ky sistem siguron një mbrojtje të organit gjenital të jashtëm.
Tjetër
Kapaku u zhvillua pas diafragmës së qafës së mitrës. Të dy mbulojnë qafën e mitrës dhe ndryshimi kryesor midis diafragmës dhe kapakut është se kjo e fundit duhet të përdoret vetëm një herë, duke përdorur një të ri në çdo akt seksual. Diafragma, megjithatë, mund të përdoret më shumë se një herë. Këto dy pajisje mbrojnë pjesërisht nga IST (nuk mbrojnë nga HIV).
Studiuesit kishin shpresuar se nonoxynol-9, një mikrobicid vaginal do të ndihmojë në uljen e rrezikut të IST. Sidoqoftë, gjykimet e kanë parë të paefektshme dhe kjo mund t'i bëjë gratë në një rrezik më të lartë të infeksionit HIV. Ekzistojnë disa prova që mikrobicidet vaginale të tenofovirit mund të zvogëlojnë rrezikun e IST në gratë, por nuk ka prova të mjaftueshme për të qenë të sigurt për efektivitetin e tyre.
Ekzaminimi
Grupmoshat specifike, personat që marrin pjesë në sjellje seksuale të rrezikshme, ose ato që kanë kushte të caktuara shëndetësore mund të kërkojnë kontrollim. CDC rekomandon që gratë aktive seksuale nën moshën 25 vjeç dhe ato mbi 25 vjeç në rrezik duhet të kontrollohen për klamidia dhe gonorrea çdo vit. Koha të përshtatshme për shqyrtim janë gjatë ekzaminimeve të rregullta të legenit dhe vlerësimeve të parathënies. Testet e amplifikimit të acidit nukleik janë metoda e rekomanduar e diagnostikimit për gonorrea dhe klamidia. Kjo mund të bëhet ose në urinë si në burra ashtu edhe në gra, në shtupë vaginale ose të qafës së mitrës tek gratë, ose në shtupë uretrale tek burrat. Ekzaminimi mund të kryhet:
Menaxhimi
Në rastin e përdhunimit, personi mund të trajtohet në mënyrë profilaktike me antibiotikë.
Një opsion për trajtimin e partnerëve të pacientëve ( raste indeksi ) të diagnostikuara me klamidia ose gonorre është terapia partnere e dorëzuar nga pacienti, e cila është praktika klinike e trajtimit të partnerëve seksualë të rasteve të indeksit duke siguruar receta ose ilaçe që pacienti të marrë për të partneri pa ofruesin e kujdesit shëndetësor që së pari ekzaminon partnerin. [ ka nevojë për azhurnim ]
Epidemiologjia
{{Legend|#b3b3b3|no data}} {{Legend|#ffff65|< 60}} {{Legend|#fff200|60–120}} {{Legend|#ffdc00|120–180}} {{Legend|#ffc600|180–240}} {{Legend|#ffb000|240–300}} {{Legend|#ff9a00|300–360}}
{{Legend|#ff8400|360–420}} {{Legend|#ff6e00|420–480}} {{Legend|#ff5800|480–540}} {{Legend|#ff4200|540–600}} {{Legend|#ff2c00|600–1000}} {{Legend|#cb0000|> 1000}} ]] parapamje| IST (duke përjashtuar HIV) vdekjet për milion njerëz në 2012 Në vitin 2008, u vlerësua se 500 milion njerëz ishin të infektuar ose me sifilis, gonorre, klamidia ose trichomoniasis. Të paktën një 530 shtesë  milion njerëz kanë herpes gjenital dhe 290   milion gra kanë papillomavirus njerëzor. IST përveç HIV-it rezultoi në 142,000 vdekje në 2013. Në Shtetet e Bashkuara kishte 19 milion raste të reja të infeksioneve seksualisht të transmetueshme në 2010.
Në vitin 2010, 19  milion raste të reja të infeksioneve seksualisht të transmetueshme kanë ndodhur në gratë në Shtetet e Bashkuara. Një studim i CDC i vitit 2008 zbuloi se 25-40% e vajzave adoleshente në Sh.B.A kanë një sëmundje seksualisht të transmetueshme. Nga një popullsi prej gati 295.270,000 njerëz kishte 110 milion raste të reja dhe ekzistuese të tetë infeksioneve seksualisht të transmetueshme.
Mbi 400,000 infeksione seksualisht të transmetueshme u raportuan në Angli në vitin 2017, afërsisht njëjtë si në vitin 2016, por pati më shumë se 20% rritje në rastet e konfirmuara të gonorresë dhe sifilisit. Që nga viti 2008 rastet e sifilizit janë rritur me 148%, nga 2,874 në 7,137, kryesisht në mesin e burrave që bëjnë seks me burra. Numri i rasteve të para të lythave gjenitale në 2017 në mesin e vajzave të moshës 15-17 vjeç ishte vetëm 441, 90% më pak se në 2009 - i atribuohet programit kombëtar të imunizimit të virusit papilloma njerëzore.
SIDA është ndër shkaqet kryesore të vdekjes në Afrikën Sub-Sahariane të ditëve të sotme. HIV / AIDS transmetohet kryesisht përmes marrëdhënieve seksuale të pambrojtura. Më shumë se 1.1 milion njerëz janë duke jetuar me HIV / AIDS në Shtetet e Bashkuara, dhe kjo ndikon në mënyrë disproporcionale afrikano-amerikanët. Hepatiti B gjithashtu konsiderohet një sëmundje seksualisht e transmetueshme sepse mund të përhapet përmes kontaktit seksual. Normat më të larta gjenden në Azi dhe Afrikë dhe normat më të ulëta janë në Amerikë dhe Evropë. Përafërsisht dy miliardë njerëz në të gjithë botën janë infektuar nga virusi i hepatitit B.
Historia
parapamje| Vitet 1930 poster Administrimi i Progresit Shpërthimi i parë evropian i regjistruar mirë i asaj që tani njihet si sifiliz ndodhi në 1494 kur ajo shpërtheu midis trupave franceze që rrethuan Napolin në Luftën Italiane të 1494–98. Sëmundja mund të ketë origjinën nga Shkëmbimi Kolumbian. Nga Napoli, sëmundja përfshiu të gjithë Evropën, duke vrarë më shumë se pesë milion njerëz. Si Jared Diamond e përshkruan atë "[W] sifilizi Hen është parë definitivisht regjistruar në Evropë në 1495, e saj pustules shpesh të mbuluara të trupit nga koka deri në gjunjë, mishi shkaktuar të bjerë nga fytyrat e njerëzve, dhe çoi në vdekjen brenda disa muajve, "duke e bërë atë shumë më fatale sesa sot. Diamanti përfundon, "''' y 1546, sëmundja kishte evoluar në sëmundje me simptoma aq të njohura për ne sot". Gonorrhoeae është regjistruar të paktën deri në 700 vjet më parë dhe shoqërohet me një rreth në Paris, i njohur më parë si "Le Clapiers". Këtu mund të gjendeshin prostitutat në atë kohë. majtas|parapamje| Posteri i propagandës amerikane në shënjestër të ushtarakëve të [[Lufta e Dytë Botërore|Luftës së Dytë Botërore i bëri thirrje patriotizmit të tyre duke i nxitur ata të mbroheshin. Teksti në fund të posterit lexon, "Ju nuk mund të rrahni boshtin nëse merrni VD." ]] Para shpikjes së ilaçeve moderne, sëmundjet seksualisht të transmetueshme ishin përgjithësisht të pashërueshme, dhe trajtimi ishte i kufizuar në trajtimin e simptomave të sëmundjes. Spitali i parë vullnetar për sëmundje veneriane u themelua në vitin 1746 në London Lock Hospital. Trajtimi nuk ishte gjithmonë vullnetar: në gjysmën e dytë të shekullit XIX, Aktet e Sëmundjeve ngjitëse u përdorën për të arrestuar prostitutat e dyshuara. Në 1924, një numër shtetesh përfunduan Marrëveshjen e Brukselit, me anë të së cilës shtetet ranë dakord të ofrojnë trajtim mjekësor falas ose me kosto të ulët në porte për detarë tregtarë me sëmundje veneriane.
Trajtimi i parë efektiv për një sëmundje seksualisht të transmetueshme ishte salvarsan, një trajtim për sifilizin. Me zbulimin e antibiotikëve, një numër i madh i sëmundjeve seksualisht të transmetueshme u bënë lehtësisht të kurueshme, dhe kjo, e kombinuar me fushata efektive të shëndetit publik kundër IST-së, çuan në një perceptim publik gjatë viteve 1960 dhe 1970 se ato kanë pushuar së qeni një kërcënim serioz mjekësor.
Gjatë kësaj periudhe, u njoh rëndësia e gjurmimit të kontaktit në trajtimin e IST. Duke gjurmuar partnerët seksualë të personave të infektuar, duke i testuar ata për infeksione, duke trajtuar të infektuarit dhe duke gjetur kontaktet e tyre nga ana tjetër, klinikat e IST mund të shtypnin në mënyrë efektive infeksionet në popullatën e përgjithshme.
Në vitet 1980, herpesi gjenital i parë dhe më pas AIDS u shfaqën në vetëdijen publike si sëmundje seksualisht të transmetueshme, të cilat nuk mund të kuroheshin nga mjekësia moderne. SIDA në veçanti ka një periudhë të gjatë asimptomatike — gjatë së cilës koha HIV (virusi i imunitetit të njeriut, i cili shkakton SIDA) mund të përsëritet dhe sëmundja mund të transmetohet te të tjerët — pasuar nga një periudhë simptomatike, e cila çon me shpejtësi deri në vdekje nëse nuk mjekohet. HIV / AIDS hyri në Shtetet e Bashkuara nga Haiti në rreth 1969. Njohja se SIDA kërcënoi një pandemi globale çoi në fushata të informimit publik dhe zhvillimin e trajtimeve që lejojnë SIDA të menaxhohet duke shtypur përsëritjen e HIV për sa më gjatë të jetë e mundur. Gjurmimi i kontakteve vazhdon të jetë një masë e rëndësishme, edhe kur sëmundjet janë të pashërueshme, pasi ndihmon në mbajtjen e infeksionit.
Referime
<references group="" responsive="1">
Belleneuve
Belleneuve është një komunë në Francë. Belleneuvebën pjesë në departamentin Côte-d'Or të rajonit Bourgogne. Komuna ka një popullsi prej 1419 banorë dhe sipërfaqe 14.47 km².
Bujqësia intensive
Hyrje
Shumica e bujqësisë tregtare është intensive në një ose më shumë mënyra. Format që mbështeten shumë në metodat industriale shpesh quhen bujqësi industriale, e cila karakterizohet nga risi të krijuara për të rritur rendimentin. Teknikat përfshijnë mbjelljen e shumë kulturave në vit, reduktimin e shpeshtësisë së viteve të djersës dhe përmirësimin e kultivarëve. Ai gjithashtu përfshin përdorimin e shtuar të plehrave, rregullatorëve të rritjes së bimëve, pesticideve, antibiotikëve për blegtorinë dhe bujqësinë e mekanizuar, të kontrolluar nga një analizë e shtuar dhe më e detajuar e kushteve të rritjes, duke përfshirë motin, tokën, ujin, barërat e këqija dhe dëmtuesit. Fermat intensive janë të përhapura në vendet e zhvilluara dhe gjithnjë e më të përhapura në mbarë botën. Shumica e mishit, produkteve të qumështit, vezëve, frutave dhe perimeve të disponueshme në supermarkete prodhohen nga ferma të tilla.
Bujqësia intensive e kafshëve përfshin një numër të madh kafshësh të rritura në tokë të kufizuar, për shembull me kullotje rrotulluese, ose në botën perëndimore ndonjëherë si operacione të përqendruara të të ushqyerit të kafshëve. Këto metoda rrisin rendimentet e ushqimit dhe fibrave për hektar në krahasim me blegtorinë ekstensive; ushqimi i koncentruar u sillet kafshëve që lëvizin rrallë, ose me kullotje rrotulluese kafshët zhvendosen në mënyrë të përsëritur në foragjere të freskëta.
Historia
Bujqësia industriale u ngrit në Revolucionin Industrial. Nga fillimi i shekullit të 19-të, teknikat bujqësore, mjetet, rezervat e farës dhe kultivarët ishin përmirësuar aq shumë sa rendimenti për njësi toke ishte shumë herë më i madh se ai i parë në mesjetë.
Faza e parë përfshinte një proces të vazhdueshëm mekanizimi. Makineritë e tërhequra me kuaj si korrësi McCormick revolucionarizuan korrjen, ndërsa shpikjet si pjekja e pambukut ulën koston e përpunimit. Në të njëjtën periudhë, fermerët filluan të përdorin shirëse dhe traktorë me avull. Në 1892, traktori i parë me benzinë u zhvillua me sukses, dhe në 1923, traktori International Harvester Farmall u bë traktori i parë për të gjitha qëllimet, duke shënuar një pikë përkuljeje në zëvendësimin e kafshëve tërheqëse me makina. Më pas u zhvilluan makina korrëse mekanike ( kombinat ), mbjellës, transplantues dhe pajisje të tjera, duke revolucionarizuar më tej bujqësinë. Këto shpikje rritën rendimentet dhe lejuan fermerët individualë të menaxhonin ferma gjithnjë e më të mëdha.
Identifikimi i azotit, fosforit dhe kaliumit (NPK) si faktorë kritikë në rritjen e bimëve çoi në prodhimin e plehrave sintetike, duke rritur më tej rendimentet e të korrave. Në vitin 1909, u demonstrua për herë të parë metoda Haber-Bosch për sintetizimin e nitratit të amonit. Plehrat NPK stimuluan shqetësimet e para për bujqësinë industriale, për shkak të shqetësimeve se ato erdhën me efekte anësore si ngjeshja e tokës, erozioni i tokës dhe rënia e pjellorisë së përgjithshme të tokës, së bashku me shqetësimet shëndetësore për kimikatet toksike që hyjnë në furnizimin me ushqime.
Zbulimi i vitaminave dhe roli i tyre në ushqyerje, në dy dekadat e para të shekullit të 20-të, çoi në suplemente vitaminash, të cilat në vitet 1920 lejuan që disa bagëti të rriteshin në ambiente të mbyllura, duke reduktuar ekspozimin e tyre ndaj elementëve të pafavorshëm natyrorë.
Arineta Mula
Arineta Mula është një alpiniste shqiptare nga Kosova, e cila më 22 maj 2017 u ngjit në Mont Everest, majën më të lartë në botë, me ekspeditën e parë kosovare në këtë majë. Arineta ka krijuar shoqatën e Trail Running të Kosovës dhe ka organizuar vrapimin e shpresës nje shteg prej 100 kilometrave nga Prekazi deri në Koshare.
Bujqësia intensive
Historia
Pas Luftës së Dytë Botërore, përdorimi i plehrave sintetike u rrit me shpejtësi.
Arineta Mula
Biografia
Arineta ka lindur dhe është rritur në Pejë, pastaj vazhdoj studimet për Shkenca Politike në Universitetin e Prishtinës.
Bujqësia intensive
Historia
Zbulimi i antibiotikëve dhe vaksinave lehtësoi rritjen e bagëtive duke reduktuar sëmundjet. Zhvillimet në logjistikën dhe ftohjen, si dhe teknologjinë e përpunimit e bënë të realizueshme shpërndarjen në distanca të gjata. Menaxhimi i integruar i dëmtuesve është metoda moderne për të minimizuar përdorimin e pesticideve në nivele më të qëndrueshme.
Arineta Mula
Biografia
Arineta ka krijuar shoqatën e Trail Running të Kosovës dhe ka organizuar vrapimin e shpresës nje shteg prej 100 kilometrave nga Prekazi deri në Koshare.[4] Bjeshkatarja gjithashtu ka nisur promovimin e bjeshkëve të Balkanit së bashku me kompaninë Balkan Natural Adventure[5]. Poashtu është imazh I Kompanisë North face në kuadër të fushatës së quajtur ‘She Moves Mountains’.
Bujqësia intensive
Historia
Ka shqetësime mbi qëndrueshmërinë e bujqësisë industriale dhe efektet mjedisore të plehrave dhe pesticideve, gjë që ka shkaktuar lëvizjen organike dhe ka ndërtuar një treg për bujqësi intensive të qëndrueshme, si dhe financim për zhvillimin e teknologjisë së përshtatshme.
Arineta Mula
Biografia
Ajo ka arritur të ngjis majat më të larta të Evropës- Musala në Bullgari, Mount Blanc-un e Alpeve, majën më të lartë të kontinentit të zi, Afrikës-maja UHURU (2016)
Karriera si alpiniste
Disa nga pikat botërore ku ajo është ngjitur janë:
Flamuri i Palestinës
parapamje|240px|Flamuri i Palestinës Flamuri i Palestinës (Arabisht: علم فلسطين‎) është një trengjyrësh i tre vija horizontale të barabarta (e zezë, e bardhë dhe jeshile nga lart poshtë) të veshura nga një trekëndësh i kuq që lëshohet nga ngritësi. Ky flamur rrjedh nga ngjyrat pan-arabe dhe përdoret për të përfaqësuar Shtetin e Palestinës dhe popullin palestinez. Për herë të parë u miratua më 28 maj 1964 nga Organizata Çlirimtare Palestineze.
Flamuri është pothuajse identik me atë të Mbretërisë Hashemite të Hexhazit, e cila është pjesa perëndimore e Gadishullit Arabik, dhe Partisë Arabe Socialiste Ba'ath (të dy përdorin një raport 2:3 në krahasim me Palestinën 1:2) si dhe Federata Arabe jetëshkurtër e Irakut dhe Jordanisë (e cila kishte një trekëndësh barabrinjës në ngritje). Është gjithashtu shumë i ngjashëm me flamurin e Jordanisë dhe flamurin e Saharasë Perëndimore, të gjitha këto marrin frymëzimin e tyre nga revolta arabe kundër sundimit osman (1916–1918). Flamuri i revoltës arabe kishte të njëjtën formë grafike, por ngjyrat ishin rregulluar ndryshe (e bardha në fund, sesa në mes).
Mina detare
parapamje|polake wz. 08/39 kontaktoni timen. Zgjatjet pranë majës së minierës, këtu me mbulesat e tyre mbrojtëse, quhen brirë Hertz, dhe këto shkaktojnë shpërthimin e minierës kur një anije përplaset me to. Një minë detare është një eksploziv i pavarur i vendosur në ujë për të dëmtuar ose shkatërruar anijet sipërfaqësore ose nëndetëset. Ndryshe nga ngarkesat e thellësisë, minat depozitohen dhe lihen të presin derisa të shkaktohen nga afrimi ose kontakti me ndonjë anije ose një lloj të caktuar anijeje, të ngjashme me minat kundër personelit dhe kundër automjeteve. Minat detare mund të përdoren në mënyrë fyese, për të penguar lëvizjet e anijeve të armikut ose për të mbyllur anijet në një port; ose në mbrojtje, për të mbrojtur anijet miqësore dhe për të krijuar zona "të sigurta". Minat i lejojnë komandantit të forcës miniere të përqendrojë anijet luftarake ose mjetet mbrojtëse në zona pa mina duke i dhënë kundërshtarit tre zgjedhje: të ndërmarrë një përpjekje të shtrenjtë dhe që kërkon shumë kohë për pastrimin e minave, të pranojë viktimat e sfidimit të fushës së minuar ose të përdorë ujërat e paminuara ku përqendrimi më i madh të fuqisë së zjarrit të armikut do të haset.
Megjithëse e drejta ndërkombëtare kërkon që shtetet nënshkruese të deklarojnë zonat e minuara, vendndodhjet e sakta mbeten sekrete; dhe individët që nuk respektojnë nuk mund të zbulojnë shtrimin e minave. Ndërsa minat kërcënojnë vetëm ata që zgjedhin të përshkojnë ujërat që mund të minohen, mundësia e aktivizimit të një miniere është një dekurajues i fuqishëm për transportin detar. Në mungesë të masave efektive për të kufizuar jetëgjatësinë e secilës minierë, rreziku për transportin detar mund të mbetet shumë kohë pas përfundimit të luftës në të cilën u vendosën minat. Nëse nuk shpërthehen nga një fuze paralele në fund të jetës së tyre të dobishme, minat detare duhet të gjenden dhe të çmontohen pas përfundimit të armiqësive; një detyrë shpesh e zgjatur, e kushtueshme dhe e rrezikshme.
Minat moderne që përmbajnë eksplozivë të lartë të shpërthyer nga mekanizmat komplekse të siguresave elektronike janë shumë më efektive sesa minat e hershme të barutit që kërkojnë ndezje fizike. Minat mund të vendosen nga avionë, anije, nëndetëse ose notarë dhe varkëtarë individualë. Hedhja e minave është praktika e heqjes së minave detare shpërthyese, zakonisht nga një anije e projektuar posaçërisht e quajtur minahedhës, duke përdorur masa të ndryshme ose për të kapur ose për të shpërthyer minat, por ndonjëherë edhe me një avion të bërë për këtë qëllim. Ka edhe mina që lëshojnë një silurë në vend që të shpërthejnë vetë.
Jean-Pierre Rampal
parapamje| Jean-Pierre Rampal, Amsterdam 1969 Jean-Pierre Rampal [lexo frëngjisht: Zhan-Pjer Rampal] (Marsejë, 7 janar 1922 – Paris, 20 maj 2000) ka qenë flautist francez.
Biografia
Rampali i nisi studimet muzikore në moshën trembëdhjetë vjeç së pari me të atin, për të vazhduar në Konservatorin e Parisit, ku fitoi Çmimin e Parë të Virtuozitetit (frëngjisht: Première Prix de virtuosité) dhe ku, më vonë, ai do të punonte gjithashtu si mësues. Sidoqoftë, i ati preferoi ta orientonte të birin drejt një rruge që do të provonte se ishte më e sigurt për të ardhmen e tij, sesa ta bënte t'i futej një karriere muzikore. Dhe në fakt i riu Rampal, pavarësisht dashurisë së tij për flautin, u dërgua në studime mjekësore në Universitetin e Parisit, ku qëndroi atje vetëm tre vjet.
Ai gjithashtu i është përkushtuar dirigjimit që nga fillimi i viteve tetëdhjetë, duke punuar rregullisht me Orkestrën e Dhomës Skoceze dhe duke u shfaqur si dirigjent edhe në disa regjistrime dhe pjesërisht në rolin e dyfishtë të solistit dhe dirigjentit.
Ai ka luajtur me një flaut Louis Lot prej ari, i vetmi në botë, i blerë në një dyqan antikash dhe një Haynes gjithashtu prej ari (numri serial 29333).
Ai vdiq në moshën 78 vjeç në 2000 dhe u varros në varrezat e Montparnasse-it në Paris.