قصہ
ڄٹ دربار وچ عرض کیتس. عالم پناہ پہلوان نصرت نال لڑݨ کیتے حاضر تھیاں بادشاہ آکھیا ـ اوترا گھروں ودھوڑ ہئی کیا. شکل تاں ݙیکھ وݙا آیا کڑݨ کیتے.. ڄٹ عرض کیتی; بادشاہ سلامت میݙے اتے تہاݙی تک نئیں پئ بھلو بھلی دا انت نیں. ہک واری آزما تاں ݙیکھ. بادشاہ کوں طیش آڳی. اوں ویلے کشتی دا حکم چا ݙتس. دنگل لڳ ڳیا. الخی تے ملخی دے لوک دنگل ݙیکھݨ کیتے آ ڳے. سنہری خیمے تلے بادشاہ درباریاں سمیت کشتی ݙیکھݨ کیتے تشریف گھن آیا. ہک پاسوں نصرت میدان وچ آیا. ݙوجھے پاسوں بݙھا ڄٹ علی علی کریندا نکلیا. جوڑ ݙیکھ تے لوک مچھر ڳئے. چیڑی تے باز دا مقابلہ ہے. دنگل وچ گڑبڑ مچ ڳئی پر بادشاہ اشارہ کرݨ نال لوک چپ تھی ڳئے. دنگل شروع تھی ڳیا. کوڑی مچوں ڄٹ کوں للکاریس. تیکوں موت ٻدھ تے اتھاں گھن آئی ہے. ڄٹ وی کشتی دے داو پیچ ڄاݨدا ھا. لڑائی شروع تھی ڳئی. کہیں ویلے نصرت دا پلہ بھاری تے کہیں ویلے ڄٹ دا. نصرت ڄاݨ تے کشتی کوں لمبا کرے کہ شق نا پووے. آخر ڄٹ نصرت کوں ہرا ڈتا. ڈھول وڄ ڳئے شور مچ ڳیا. بادشاہ شرم توں سر لئے ڳیا. لوک آکھݨ،، واہ مولا تیݙے رنگ ـ بے شک اللہ چڑیاں توں باز مرویندا ہے. نصرت دی ہار توں بادشاہ خار کھا ڳیا حکم ݙتس جو نصرت میݙی نگری وچوں نکل ونڄے. میکوں شرمسار کیتا ہس. نصرت اوں ویلے ٹر پیا. ٹردا ٹردا. اوں شہر پڄھ ڳیا جتھاں بلاں آندی ہئی. نصرت کئی ݙیہاڑیں دا بکھا ہا کیا ݙہدا اے جو شہر دے چوک کول ہک گھر وچ بے وقتا تنور پیا ٻلدا ہے. اوں پاسے ٹر پیا. اڳاں ݙہدھا اے تاں ہک جو ہک ٻݙھری روٹیاں پکیندی پئی اے تنور تے روندی وی ٻیٹھی اے. ــــ نصرت نے صدا کیتی. ـ مسافر ہاں بکھاں ہاں روٹی دا سوال اے. ٻڈھری سݨ تے آکھݨ لڳی... پر دیسی اتھوں ٹربونڄ. اے مصیبت تے موت دا گھر ہے. اے روٹیاں بلاں دی مہمانی کیتے پیاں پکدیاں ہن. نصرت نے ٻڈھری کوں دھیرج ݙتا تے حال پچھیس. ٻڈھری نے ساری کہاݨی سݨائی. پہلوان آکھݨ لڳا""اماں خیر اے گھٻرا نہ میکوں رڄ تے روٹی کھاوݨ ݙے تیݙے پتر دی جگہ میں قربانی ݙیساں،، ٻڈھری اےنڳالھ سݨ تے ہس پئی تے ول رو پئی. نصرت نے پچھیا‌. ""اماں روندی کیوں ایں تے ہسی کیوں ایں. آکھݨ لڳی خوشی توں ہنس پئی ہاں جو پتر بچدا اے تے رنی اٰیں واسطے ہاں کے جو توں وی کہیں دا ڄایا ہیں. نصرت جواب ݙتا.. اماں توں میڈی فکر نا کر میݙا کوئی کانی. ٻڈھری روٹی اڳوں رکھی.. پہلوان بسم اللہ کر تے کھاوݨ پے ڳیاـ روٹی کھا تے رب دا شکر کیتس. ٻڈھری کوں آکھݨ لڳا اماں تساں ونڄو تہاکوں چھٹی. میں ڄاݨا تے بلا ڄاݨے. نصرت نے بلاں نال لڑݨ دا فیصلہ کر گھدا. ـ سوچس کہ بلاں نال چالاکی نال مقابلہ کرنا پوسی.. ایں کیتے کہی نال بندے ڄیݙا ٹویا ویڑے وچ چا کھٹس تے ٹوئے کوں کپڑے نال کڄس چا ول کپڑے کوں جوڑ تے بندے دا پتلا بݨا تے ہک پاسے ٻلا ݙتس. ݙوڄھے پاسے آپ تے ٻہہ ڳیا.. بلاں آپݨے وقت تے آئی آوݨ نال اوں تھٻا روٹیاں دا تے کناں دال سرکیا تے ول بندے ول بندے درجھٹ کیتس تے ٹوئے دے وچ سر ݙتس تے اڄاں ناہی سنبھلی جو نصرت پہلوان نے تلوار نال بلاں دی کنی کہا ݙتی. رات دھم ڳئی بلاں دے ونڄݨ دی آواز نا آئی. ݙینہہ تھی ڳیا لوک اڄݨ وی لکے پئےہن. شالا خیر ہووے. ݙائݨ کیوں نہی ڳی. ٻڈھری ہمت کیتی گھروں ٻاہر نکل تے اوں گھر ڳئی جتھاں بلاں دی مہمانی ہوندی ہئی. ݙہدی ہے بلاں. موئی پئی ہے. ٻݙھری خوشی خوشی گھر ڳئی ساراں کوں مبارک ݙتس کے بلاں مر ڳئی ہے. سارے لوک خوش تھی ڳئے. شور مچ ڳیا کے بلاں کوں کون بہادر ہے جئیں ایں بلاں دا سر لہایا ہے. کئی کوڑے دعویدار آکھݨ لڳے کہ اساں ماریا ہے ٻڈھری نا منے تے آکھے بلاں کوں مسافر ماریا ہے. بادشاہ کوں اطلاع ملی شہر پڄ آیا. بادشاہ نے ٻڈھری کولوں مسافر دے بارے پچھیاـ ٻڈھری نے ڄہڑے ویلے مسافر دا حلیہ ݙسیا تاں بادشاہ سمڄھ ڳیا کہ کم نصرت دا ہے. سپاہیاں کوں آکھیا کہ نصرت کوں ڳول آو. آخر کار نصرت مل ڳیا. بادشاہ نصرت کوں ݙیکھ تے ٻہوں خوش تھیا. آکھݨ لڳا یار تیݙی وی سمڄھ نیں امدی ہک ٻڈھڑے کول کنڈ لوائی کھڑا ہیں تے پاسوں آدم خور بلاں دا سر قلم کیتی. نصرت پہلون نے ڄٹ دا سارا قصہ سݨایا. اے واقعہ سݨ تے بادشاہ بہوں خوش تھیا. نصرت پہلوان کوں انعام ݙتس. ڄٹ کوں بلا تے اوکوں وی مالا مال کر ݙٹس. ‌.