cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
සන්නිවේදනය
6. සන්නිවේදනයේ ඓතිහාසික විකාශනය: සන්නිවේදනයේ කතාන්දරය යනු මානව සමාජයේ කතාන්දරයයි. එසේ කියනු ලබන්නේ සන්නිවේදනය හා සමාජය එක්ව සංවර්ධනය වූ නිසාය. සමාජය බිහි වීමට සන්නිවේදනය පාදක විය. සන්නිවේදනය ක‍්‍රම විධි හා උපකරණ සමාජය විසින් නිර්මාණය කරන ලද්දේ සන්නිවේදනයේ සමාජීය අවශ්‍යතා පිරිමසා ගැනීම ස`දහාය. ආදි කාලීන මානවයා ජීවත් වූයේ වනාන්තර තුළ කුඩා කණ්ඩායම් වශයෙනි. එය සමහර විට රැුහක් යනුවෙන් හ`දුන්වා ඇත. ඒ අනුව රැුහකට නායකයෙක් සිටියේය. ඔවුන් ජීවත් වූයේ ගල් ගුහා ආශ‍්‍රය කර ගෙනය. ඒ නිසා කාලයක් ගත වන විට ඔවුන්ගේ සංස්කෘතියක් මෙම ගල්ගුහා ආශ‍්‍රිතව බිහි විය. මුවින් හ`ඩ පමණක් පිට කරන්නට පුරුදුව සිට ආදි කාලීන මානවයා හ`ඩ සන්නිවේදනාර්ථයකින් යොදා ගැනීමට පුරුදු වන්නට ඇත. එපමණක් නොව වනාන්තරයේ හා ගල් ගුහාව ආශ‍්‍රිත බොහෝ දේ සංඥා හා සංකේත ලෙස යොදා ගැනීමට පුරුදු වන්නට ඇත. ශරීරය ආශ‍්‍රිතව ඉඟි බිහි වීමද මෙහි දී සිදු වූවකි. මෙම වකවානුවට අදාළව සන්නිවේදනාර්ථයෙන් යොදා ගත්තේ මොනවාද?
අණ බෙර ගසීම               හූ කීම දුම                           අත්පුඩි ගැසීම කෑ ගැසීම                     දෑත් ඔසවා කෑ ගැසීම කොළ අතු එල්ලීම              ලතෝනි දීම ලී කෝටු තැබීම                හිස කෙස් කඩා දැමීම ලීයක කට්ටා සෑදීම             යමක් විසි කිරීම වැල් පටවල් එල්ලීම              රූප ඇදීම ගින්දර ඇවිලීම. පන්සලෙ ඝන්ටාරය නාද කිරීම
මේ ආකාරයෙන් මුල් කාලීනව සන්නිවේදනාර්ථ සහිතව යොදා ගෙන ඇති බොහෝ ක‍්‍රියා හෝ ආම්පන්නවලට සන්නිවේදනාර්ථයක් ලැබුණේ එය අන්‍යයන් විසින් පිළි ගැනීමෙනි. උදාහරණයක් වශයෙන් වන මැද දුම පැතිරවීම මගින් තමන් සිටින ඉසව්ව අන්‍යයන්ට සංඥා කරන ලද්දේය. කෙනෙකු මිය ගිය පසු ගල් ගුහාව අසල ගල් ගොඩක් ගැසීම මරණය පිළිබ`ද සංකේතයක් විය. හිස වැනීමෙන් අන්‍යයන්ට ඉඟි කරන්නට ඇත. මහ හ`ඩින් කෑ ගැසීමෙන් වනයේ අනතුරුදායක බව අන්‍යයන්ට දන්වන්නට ඇත. ගින්දර, දුම, බෙරය, වර්ණ ආදිය සන්නිවේදනාර්ථයෙන් යොදා ගත හැකි වූයේ මානවයාට සිතන්නට පුලූවන් වීම නිසාය. මේවා කුමකින් පසු කුමක් යොදා ගත්තේදැයි යන්න මෙන්ම කුමන සන්නිවේදනාර්ථ ස`දහාම යොදා ගත්තේදැයි යන්න ද නිශ්චිතව කිව නොහැකිය. එයට හේතුව මෙම කාල වකවානුවේ සාක්ෂි නොමැති වීමයි. එහෙත් තර්කානුකූලව සිතීමෙන් මේවා මෙසේ වන්නට ඇතැයි අනුමාන කරනු ලැබේ. ඉතා සෙමින් සෙමින් අවුරුදු දහස් ගණනක් මුලූල්ලේ මේ ආදි කාලීන ජනයා විසින් ගොඩ නංවන ලද සන්නිවේදනාර්ථ හා ක‍්‍රම අද වන විටද අප සමාජය විසින් භාවිතයට ගනු ලැබීම අතිශයින් විශ්මිත කරුණකි.
ආසියාවේ භාෂා
චීනයේ - මැන්ඩරීන්... ඉන්දියාවේ - හින්දි දෙමළ... ශ්‍රී ලංකාවේ - සිංහල දෙමළ ඉංග්‍රීසි...
ආදී විවිධ භාෂාවන් වර්ග රාශියක් ආසියානු මහද්වීපය තුළ පවතී...
💚🧡💜💛💙💚🧡💜💛💙💚🧡💜💛💙
ආදිවැසියන්
රත්නපුර දිස්ත්‍රික්කය
අබ්ඩාලා සහ සොබර්නා
කියුබාව දේශීය වශයෙන් නිෂ්පාදනය කළ කොරෝනා එන්නත්ය.
කියුබාව වයස අවුරුදු 02 සිට දරුවන්ට එන්නත්කරණය ආරම්භ කර තිබේ. ඒ එම වයසේ දරුවන්ට එන්නත් ලබාදෙන පළමු රට බවට පත් වෙමින්. එරට නිෂ්පාදනයක් වන  'අබ්ඩාලා' සහ ' සොබර්නා ' එන්නත් මේ සඳහා යොදා ගැනේ.
බටහිර ඉන්දීය කොදෙව් ක්‍රිකට් කණ්ඩායමේ පකිස්තාන සංචාරය 2018
බටහිර ඉන්දීය කොදෙව් ක්‍රිකට් කණ්ඩායම 2018 අප්‍රේල් මාසයේදී පකිස්තානයේ සංචාරය කිරීමට නියමිතය. ඒ විස්සයි20 ජාත්‍යන්තර ක්‍රිකට් (වි20ජා) තරග තුනක් ක්‍රීඩා කිරීමටය. පකිස්තානය තරගමාලාව 3–0 ක් ලෙස ජයග්‍රහණය කළේය. පකිස්තානු ක්‍රිකට් පාලක මණ්ඩලය (පීසීබී) පකිස්තානයේදී ටෙස්ට් ක්‍රිකට් ක්‍රීඩා කරන රටක් සමග සම්පුර්ණ ජාත්‍යන්තර ක්‍රිකට් තරගමාලාවක් 2020 දී පැවැත්වීමට බලාපොරොත්තු වන්නේය.
මීට පෙර මෙම තරගාවලිය පැවැත්වීමට නියමිතව තිබූයේ 2017 නොවැම්බර් මාසයේදීය. නමුත් නොවැම්බර් මාසයේදී ආරක්‍ෂක හේතුන් මත තරගාවලිය නොපැවැත්විණි. අවසන් වරට පකිස්තානයේදී ජාත්‍යන්තර ක්‍රිකට් තරගයක් පැවැත්වුයේ 2009 පෙබරවාරි මාසයේදීය. ඒ ශ්‍රී ලංකාවට එරෙහිවය. පළමු වරට ජේසන් මොහමඩ් බටහිර ඉන්දීය කොදෙව් නායකත්වයට පත්විය. ඒ කාලෝස් බ්‍රැත්වේට් ආරක්‍ෂක හේතුන් මත පකිස්තාන සංචාරයට එක් නොවූ නිසාය. එමෙන්ම ජේසන් හෝල්ඩර්, ක්‍රිස් ගේල් සහ දේවේන්ද්‍ර බිෂූ යන ක්‍රීඩකයන්ද එම හේතුව නිසා තරගාවලියට එක්නොවීය.
කොබෝලීල (Bauhinia)
Bauhinia /boʊˈhɪniə/[4], සර්ව නිවර්තන කලාපීය විහිදුමක් සහිත වන ෆැබේසියේ ( Fabaceae, කොබෝලීල) කුලයේ සෙසල්පිනියොය්ඩේ (Caesalpinioideae) උපකුලයේ සපුෂ්පික ශාක විශේෂ 500 කට වැඩි ගණනක් ඇතුළත් ගණයකි. මෙම ගණය ස්විස් - ප්‍රංශ උද්භිදවේදීන් වන බෝහින් සහෝදරයන් සිහි කරමින් නම් කර ඇත.
බොහෝ විශේෂ ගණනක් විශේෂයෙන් ඉන්දියාව, ශ්‍රී ලංකාව, වියට්නාමය සහ දකුණු පෙරදිග වීනය තුළ ඕකිඩ් ගස් ලෙස පුළුල් නිවර්තන වගාවන් ලෙස කර ඇත. අනෙකුත් පොදු නම් අතරට කඳුකර කළුවර (mountain ebony) සහ කච්නාර් (kachnar - ඉන්දියාවේ සහ පාකිස්තානයේ) ඇතුළත් වේ. එක්සත් ජනපදයේ දී හවායි, වෙරලබඩ කැලිෆෝනියා, ටෙක්සාස්, ලුසියානා, සහ ෆ්ලොරිඩා ප්‍රාන්තවල වැවේ. Bauhinia × blakeana හොන්කොන් හි නිල රාජ්‍ය ලාංඡනයයි. ඕකිඩ් මලේ සමමිතික රුවක් හොන්කොන් ජාතික ධජයේ සහ හොන්කොන් ගුවන් සේවයේ ගුවන් තදබද සන්නිවේදනයේ ගුවන්විදුලි ඇමතුම් සංඥාව ලෙස “බොහීනියා“ භාවිතයට ගැනේ.
විස්තරය
Bauhinia ගස් දර්ශීය වශයෙන් මීටර් 6-12 ක් තරම් උසට වැවෙන අතර එහි අතුපතර මීටර් 3-6 ක් තරමට විහිදෙයි. දෙබෙදි පත්‍ර සාමාන්‍යයෙන් සෙන්ටිමීටර් 10-15 ක් තරම් විශාල වේ.
පොදුවේ රතු, රෝස, දම්, තැඹිලි, හෝ කහ පාටින් යුත් නිබඳවම පාහේ සුවඳවත් මල්වල පෙති පහ විශ්කම්භය සෙන්ටිමීටර් 7.5-12.5 ක් පමණ වේ. සිසිරයේ අග මල් හට ගැනීම පටන් ගන්නා අතර ගිම්හානයේ මුල දක්වාම සිදු වේ. විශේෂය අනුව බොහීනියා මල්, දීප්තිමත් රතු උද්දීපන සහිතව මැජෙන්ටා, ලා දම්, රෝස හෝ සුදු පැහැය ගැනීම සාමාන්‍යය වේ.
වගාව
බීජ හෝ ඉති වලින් බොහීනියා ප්‍රචාරණය සිදුවේ. ආම්ලික පසට රුචි ඒවා ලවණ මිශ්‍ර පස ප්‍රිය නොකරයි. හොඳින් හිරු එළියට නිරාවරණය වන විට ඉතා කැමැත්තෙන් වැඩෙන මේ ගස් අඩ එළියේ දී වැවෙනු හැකිය. ගිම්හානයේ දී ජලය දැමීම අවශ්‍ය වේ; සිසිරයේ දී මැද මට්ටමේ ආර්ද්‍රතාවක් පවත්වා ගැනීම සුදුසු වේ. thumb|Bauhinia acuminata මල - ඉන්දියාවේ හයිද්‍රාබාද් වලිනි. thumb|Bauhinia racemosa මල් සහ කරල්, ඉන්දියාවේ හයිද්‍රාබාද් වලිනි. thumb|Bauhinia tomentosa  මල්, ඉන්දියාවේ හයිද්‍රාබාද් වලිනි.
පිළිගත් විශේෂ
Bauhinia ගණයට යටත් පිරිසෙයින් මෙම විශේෂ ඇතුළත් වේ: • 2
අවිනිශ්චිත නාමකරණ තත්ත්ව යටතේ වන විශේෂ
පහත සඳහන් විශේෂ වල නාමකරණය නිරාකරණය කර නැත:
දෙමුහුන් ප්‍රභේද
දෙමුහුන් විශේෂ එකක් දැකිය හැකිය:
දීපිකා පාඩුකෝන්
(1986 ජනවාරි 5 වැනි දින උපත ලැබූ) නිළියක මෙන්ම නිරූපිකාවක් ද වේ. 2006 වසරේ "කන්නදා" චිත්‍රපටයෙන් රඟපෑමට පිවිසි ඇය,ඊළඟ වසරේ ඇගේ ප්‍රථම හින්දි චිත්‍රපටය වන "ඕම් ශාන්ති ඕම්" හි රඟපා ඒ සඳහා හොඳම ප්‍රථම දර්ශනයට හිමි ෆිල්ම් ෆෙයාර් සම්මානය හිමි කර ගන්නා ලදි.
මුල් ජීවිතය සහ නිරූපණ වෘත්තිය
දීපිකා පාඩුකෝන්, උපත ලැබුවේ 1986 ජනවාරි 5 වන දින ඩෙන්මාර්කයේ කෝපන්හේගන්හිදී කොන්කනි කතා කරන දෙමාපියන්ට දාව වන අතර ඔවුන් ඉන්දියාවේ බැංග්ලෝර් හි පදිංචි වීමට ආවේ ඇයට 11 මසක් වන විටය. පාඩුකෝන් "මැන්ගලෝරියන්' සම්භවයෙන් වන අතර, ඇයගේ මව්බස "කොන්කානි" වේ. ඇගේ පරම්පරාව පැවත එන්නේ, කර්නාටක්හි උඩුපි දිස්ත්‍රික්කයේ "කුන්ඩාපූර තලුක්" ගමෙනි. ඇගේ පියා, ප්‍රකාශ් පාඩුකෝන් විශ්‍රාමික බැඩ්මින්ටන් ක්‍රීඩකයෙකු වන අතර මව ප්‍රවාහන ඒජන්තවරියකි. ඇගේ නැගණිය වන අනීශා උපත ලැබුවේ 1991 පෙබරවාරි 2 වෙනිදාය. ඇය විසින් බැන්ග්ලොර් හි "සොෆියා හයි ස්කූල්" හි අධ්‍යාපනය ලබා, විශ්ව විද්‍යාල අධ්‍යාපනය "මෞන්ට් කාමල්” විදුහලේදී සම්පූර්ණ කරන ලදි. පාසල් කාලය තුළදි ජාතික මට්ටමින් බැඩ්ම්න්ටන් ක්‍රීඩා කළද ඉන් ඉදිරියට යාමට ඇය තුළ අදහසක් නොවීය.
චිත්‍රපට ප්‍රගතිය සහ වෘත්තීය අරගල (2006–2011)
ඉදුරාජිත් ලංකේෂ් විසින් අධ්‍යක්ෂණය කරන ලද කන්නඩ චිත්‍රපටයක් වන අයිශ්වර්යා සමඟ චිත්‍රපටයට පිවිසෙන බව පදුකෝන් 2006 දී නිවේදනය කළේය.රොමැන්ටික හාස්‍යය තෙළිඟු චිත්‍රපටය වන මන්මඩුඩු චිත්‍රපටයේ ප්‍රතිමූර්තියක් වූ අතර ඇය ප්‍රධාන චරිතයට පණ පොවන්නේ උපෙන්ද්‍ර නළුවා සමඟය.චිත්‍රපටය වාණිජමය වශයෙන් සාර්ථක වූ බව ඔප්පු විය.රෙඩිෆ් වෙබ් අඩවියෙහි ආර්.ජී. විජයසරාති පදුකෝන්ගේ තිරය අගය කළ නමුත් “ඇයගේ චිත්තවේගීය දර්ශන සඳහා වැඩ කළ යුතු බව ඇය පැවසුවාය.2006 අවසානය වන විට ෆාරා ඛාන්ගේ සුබ නව වසර අත්හිටුවන ලද අතර ඛාන් ඒ වෙනුවට පාඩුකෝන් ඕම් ශාන්ති ඕම් (2007) නම් චිත්‍රපටය සඳහා ඉදිරිපත් කළේය.
පෞද්ගලික ජීවිතය
පදුකෝන් ඇගේ පවුලේ අය සමඟ කිට්ටු බැඳීමක් ඇති කර ගන්නා අතර නිතිපතා ඇයගේ උපන් ගම වන බැංගලෝරයට පැමිණේ.ඇය මුම්බායි හි අසල්වැසි ප්‍රදේශයක් වන ප්‍රභාදේවි හි ජිවත්වේ.හින්දු භක්තිකයෙකු වන පදුකෝන් ආගම ඇගේ ජීවිතයේ වැදගත් අංගයක් ලෙස සලකන අතර පන්සල් සහ වෙනත් ආගමික සිද්ධස්ථානවලට නිතර සංචාරය කරයි.
තිරයෙන් බැහැර වැඩ
රංගනයට අමතරව පඩුකෝන් අදහස් තීරු ලියා ඇති අතර කාන්තා සෞඛ්‍ය හා යෝග්‍යතා සඟරා සමඟ සම්බන්ධ වී ඇත.ඇය පුණ්‍යායතනවලට ද සහයෝගය ලබා දී ඇති අතර වේදිකා සංදර්ශන සඳහා ද ඉදිරිපත් කර ඇත.2009 දී හින්දුස්ථාන් ටයිම්ස් විසින් ඔවුන්ගේ ජීවන රටාව සඳහා සතිපතා තීරු ලිපි ලිවීම සඳහා ඇයව කුලියට ගන්නා ලදී; මෙම තීරු ලිපි හරහා ඇය සිය රසිකයන් සමඟ කටයුතු කළ අතර ඇගේ පෞද්ගලික හා වෘත්තීය ජීවිතය පිළිබඳ විස්තර ඉදිරිපත් කළාය.
සම්මාන
පඩුකෝන් ෆිල්ම් ෆෙයාර් සම්මාන තුනකට හිමිකම් කියයි: ඕම් ශාන්ති ඕම් (2007) සඳහා හොඳම කාන්තා රංගනය සහ ගොලියොන් කි රාස්ලීලා රාම්-ලීලා (2013) සහ පිකු (2015) සඳහා හොඳම නිළියට හිමි සම්මානය.
සටහන
{|
Deepika_Padukone
ප්‍රවර්ගය:නිළියන් ප්‍රවර්ගය:ඉන්දියානු සිනමාව ප්‍රවර්ගය:1986 උපත්
පරනම computer
paranama computer
Sri lanka capten
ශ්‍රී ලංකාවේ අතීතය
බටහිර ඉන්දීය කොදෙව්
thumb|400px|බටහිර ඉන්දීය කොදෙව් හී දේශපාලන සිතියම.
බටහිර ඉන්දීය කොදෙව් යනු, මහා ඇන්ටිලීස්, කුඩා ඇන්ටිලීස් සහ ලූක්යාන් කොදෙව් රැස යන ප්‍රදේශයන්ට අයත් බොහෝ දිවයින් සහ  දිවයින් රාජ්‍යයන් වලින් සමන්විත වන්නාවූ, කැරිබියානු ද්‍රෝණියෙහි සහ උතුරු අත්ලාන්තික් සාගරයෙහි පිහිටි   ප්‍රදේශයකි.
ඇමරිකාවන් වෙත ක්‍රිස්ටෝපර් කොලම්බස්ගේ දේශාටන අතුරින් පළමුවැන්නෙන් අනතුරුව, නැගෙනහිර ඉන්දීය කොදෙව් (දකුණු ආසියාව සහ අග්නිදිග ආසියාව) ප්‍රදේශය වෙතින් වෙන් කර හඳුනාගැනීම සඳහා, යුරෝපීයයන් විසින්, බටහිර ඉන්දීය කොදෙව් යන පදය භාවිතා කිරීම ඇරඹිණි.
ද පෝස්ට්-මොඩර්න් ප්‍රොමිතියස්
"ද පෝස්ට්-මොඩර්න් ප්‍රොමිතියස්" (සිංහල: "පශ්චාත්-නූතන ප්‍රොමිතියස්") යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ ඇමරිකානු විද්‍යා ප්‍රබන්ධ රූපවාහිනී කතාමාලාවක් වන ද එක්ස්-ෆයිල්ස් හි පස්වන කථාවාරයේ පස්වන කථාංගයයි. මෙහි මුල් විකාශය 1997 නොවැම්බර් 30 දින ෆොක්ස් රූපවාහිනී ජාලය ඔස්සේ සිදු විය. කතාමාලාවේ නිර්මාතෘ ක්‍රිස් කාටර් විසින් රචනා සහ අධ්‍යක්ෂණය කළ "ද පෝස්ට්-මොඩර්න් ප්‍රොමිතියස්" යනු "සතියේ රාක්ෂයා" වර්ගයේ කථාංගයකි. එනම් ස්වාධීන කථපුවතක් වන මෙය ද එක්ස්-ෆයිල්ස් හි පුරාණෝක්තිවේදය හා සම්බන්ධ නොවූවකි. මුල් විකාශයේදී ම මිලියන 18.68ක පිරිසක් නැරඹූ "ද පෝස්ට්-මොඩර්න් ප්‍රොමිතියස්" 11.5ක නීල්සන් ගෘහස්ථ ප්‍රමාණනයක් හිමිකරගත්තේ ය. 1998 එමී සම්මාන උළෙලේ දී සම්මාන හතක් සඳහා නිර්දේශ වූ මෙම කථාංගය එක් සම්මානයක් හිමිකරගත්තේ ය. මෙය සමස්තයක් ලෙස ධනාත්මක ප්‍රතිචාර ලැබී ය; ඇතැම් විචාරකයන් එය සම්භාව්‍ය කෘතියක් යැයි නම් කරද්දී තවකෙක් එය වැඩසටහනේ පස්වන කථාවාරයේ වඩාත්ම විස්මය දනවන තනි කථාංගය යැයි පැවසූහ.
කථාව ගෙතී ඇත්තේ එක්ස්-ෆයිල් නැමැති අස්වාභාවික සිද්ධීන් සම්බන්ධයෙන් විමර්ශනය කරන එෆ්බීඅයි විශේෂ නියෝජිත ෆොක්ස් මෝල්ඩර් (ඩේවිඩ් ඩකෝව්නි) සහ ඩේනා ස්කලී (ගිලියන් ඇන්ඩර්සන්) වටා ය. මෝල්ඩර් මෙම පාරස්වාභාවික සිදුවීම් පිළිබඳ විශ්වාස කරන්නකු වන අතර සංශයවාදී ස්කලීව මුලින් පත්කොට තිබුණේ ඔහුගේ බොරු හෙළිදරව් කිරීමටයි. මෙම කථාංගයේ දී මෝල්ඩර් සහ ස්කලී මැදිවියේ කාන්තාවක ගැබ්ගැන්වූයේ යැයි පැවසෙන අද්භූත ජීවියකු පිළිබඳ විමර්ශනය කරති. එහිදී ඔවුන් අනාවරණය කරගන්නේ ද ග්‍රේට් මුටේටෝ යැයි නම්කළ එම "රාක්ෂයා" සැබැවින්ම ෆ්‍රැන්කන්ස්ටයින්-ආකාරයේ වෛද්‍යවරයකුගේ ජානමය නිර්මාණයක් බවයි. මුලින් ප්‍රතික්ෂේප වුව ද, පසුව ජනයා ද ග්‍රේට් මුටේටෝව පිළිගනිති.
Carter's story draws heavily on Mary Shelley's Frankenstein and particularly on James Whale's 1931 film version of the story. The script had been written specifically with singer Cher and actress Roseanne Barr in mind, but both were unavailable at the time of shooting. Talk-show host Jerry Springer appeared as himself, and Chris Owens—who appeared in later episodes as FBI agent Jeffrey Spender—played The Great Mutato. The episode was filmed in black-and-white, with a sky backdrop created to imitate the style of old Frankenstein films. Owens wore makeup and prosthetics that took several hours to apply.
Plot
The episode begins in the guise of a comic book; FBI special agent Fox Mulder (David Duchovny) receives a letter from Shaineh Berkowitz (Pattie Tierce), a single mother who claims to have been mysteriously impregnated, while unconscious, by an unknown presence 18 years ago, resulting in the birth of her son, Izzy (Stewart Gale). Now, following a similarly unexplained attack, she is pregnant again. She has heard about Mulder's expertise in the paranormal from The Jerry Springer Show and wants him to investigate. Mulder and his partner, special agent Dana Scully (Gillian Anderson), travel to rural Albion, Indiana. They meet Shaineh and her son Izzy and learn that the description of the creature that attacked her, with a lumpy head and two mouths, is very similar to a comic book character invented by Izzy. His monstrous creation, called The Great Mutato, is inspired by a mysterious creature that has been seen by many of the locals. Izzy and his friends take the agents to a wooded area where they see Mutato (Chris Owens) from a distance.
They meet an old man who angrily tells them that there are no monsters and sends them to see his son, a geneticist named Francis Pollidori (John O'Hurley). Dr. Pollidori shows them his experiments studying the Hox gene using the fruit fly Drosophila. This presentation includes images of a fly with legs growing out of its mouth. He tells the agents that the same kind of experiment could, in theory, be performed on humans. Afterward, Mulder tells Scully that he believes that Dr. Pollidori, acting as a modern-day Victor Frankenstein, has created The Great Mutato. Later, Dr. Pollidori's wife Elizabeth (Miriam Smith) is knocked unconscious and is attacked in the same manner as Shaineh. At the crime scene, Mulder and Scully find a chemical residue from an agricultural agent used to anesthetize animals, which leads them to suspect Dr. Pollidori's father, who is a farmer. Dr. Pollidori comes to his father's house, angrily confronts him, and murders him. Later, Mutato, who lives with Pollidori Sr., finds his dead body and tearfully buries it in a barn.
Mulder and Scully go looking for Pollidori Sr. and find a shallow grave and photographs of the dead man with Mutato. Meanwhile, Dr. Pollidori leads an angry mob of townspeople to his father's house, demanding that Mulder and Scully turn the alleged murderer over to them. The agents find Mutato hiding in the basement as the crowd gathers upstairs. Someone accidentally sets the barn alight and in the ensuing confusion, the mob realize that the agents are protecting the monster in the basement. Mutato speaks to the crowd and explains that he was created 25 years before, and that he is the result of a genetic experiment by Dr. Pollidori. Unbeknownst to his son, Pollidori Sr. rescued Mutato and cared for him, but was unable to provide a friend or a mate for the boy. The old man attempted to emulate his scientist son's experiments, and tried to create hybrids from his farm animals. Mutato asks Dr. Pollidori to create a female companion for him, but the scientist says that he cannot—that Mutato was a mistake. The townspeople realize that The Great Mutato is not a monster after all and Dr. Pollidori is arrested for the murder of his father. Mulder feels that it is unjust for Mutato not to get a mate and so he demands to see the writer: Izzy. In a fanciful, if not imagined, scene, Mulder and Scully take matters into their own hands and take Mutato, along with the townspeople, to a Cher concert. The episode ends with a shot of Mulder and Scully dancing, which slowly turns back into the comic book seen at the beginning of the episode.
Conception
Going into the fifth season of The X-Files, series creator Chris Carter noted, "we knew we were going to be hitting these very dramatic marks which were the mythology episodes, and we wanted to lighten, or leaven, the season with quirky episodes." Carter wanted to write a Frankenstein-inspired episode, but found it difficult to reconcile Mary Shelley's unbelievable tale with the style of the show. To achieve his vision, he wrote a script that blurred the real world with the X-Files reality and that had a distinct fantasy element. Carter combined elements of the original story with fairy tales and elements of folk tales. In order to make the episode "as moving" as possible, Carter sought to echo elements of James Whale's 1931 film version of Frankenstein. He later noted that, by "using modern science, I took an old style, which is black and white, and an old approach, which is a kind of James Whale approach to science fiction, and came up with a story about a love-lorn monster".
The idea for the genetic engineering story was developed with the help of the series' science adviser, Anne Simon. Carter visited a friend of Simon, a scientist at Indiana University in Bloomington, who had been able to genetically manipulate flies so that they grew legs from their eyes. After Carter had created the character of The Great Mutato, he discovered that cartoonist Matt Groening had already created a character with the same name—although with different pronunciation—for a comic book entry of The Simpsons. Carter contacted Groening, who gave Carter permission to use the name. Like two-thirds of the episodes of the series, "The Post-Modern Prometheus" is a "Monster-of-the-Week" episode, a stand-alone plot which is unconnected to the overarching mythology of The X-Files.
නළුවරණය
Cher's music plays a role in "The Post-Modern Prometheus", Chris Carter having written the episode after spending a summer listening to Cher records and developing a fixation on the singer. Carter knew that Cher's half-sister Georganne LaPiere was a major X-Files fan, and Carter learned through LaPiere that Cher herself was intrigued by the show and would be interested in making an X-Files guest appearance. Sitcom star Roseanne Barr also expressed an interest in guesting on The X-Files, and Carter wrote the part of Shaineh Berkowitz specifically for her. Barr, however, was unavailable at the time of shooting—her projected role was filled by Pattie Tierce— while Cher passed on the proffered cameo appearance performing as herself, a decision for which she later expressed regret: "I wanted them to ask me to come on and act—then they just wanted me to come on and sing ... Just to come on and be myself wasn't anything I'd want to do until I saw [the finished episode]" — "Had I [foreseen] the quality of [it] I would have done it in a heartbeat." Cher did authorize the use of three of her tracks on the episode's soundtrack including "Walking in Memphis" heard at the episode's conclusion while ostensibly performed onstage by celebrity impersonator Tracey Bell—filmed in longshot or from the back or overheard—as Cher. Although Bell was credited for the role, Cher's fans responded to the episode's premiere with online speculation as to whether the singer had pseudonymously appeared in the episode. Tabloid talk show host Jerry Springer appeared as himself. These casting choices went against a long-standing tradition on The X-Files of only casting actors who were not well-known.
Seinfeld regular John O'Hurley had auditioned for several roles on the show but Carter had not previously thought of him as "an X-Files actor". For the part of Dr. Pollidori, however, Carter considered him "the absolute perfect casting choice". Stewart Gale, who played Izzy Berkowitz, was a non-actor who was sitting on the back of a truck when Carter passed. Carter convinced Gale's father—who was initially suspicious of the director's credentials—to let Gale travel to Vancouver to take part in the episode. The characters of Izzy's friends were also played by inexperienced actors. One was a snake handler on the set of The X-Files feature film—the shooting of which overlapped that of season five—and the other worked at a Vancouver coffee shop that Carter frequented.
The Great Mutato was played by Chris Owens, unrecognizable in heavy makeup. Owens had played a younger version of The Smoking Man in two episodes of season four and was later cast as the recurring character of FBI special agent Jeffrey Spender. During his audition, Owens noted, "Chris said, 'Okay, did you ever see Elephant Man? ... What I'm looking for is dignity. He's got dignity. But he's definitely mutated'". After Owens heeded Carter's instructions and attempted to bring dignity to the audition, Carter requested that he try it again "with less autism".
රූ ගත කෙරුම
The first five seasons of The X-Files, including "The Post-Modern Prometheus", were filmed in Vancouver. It was the third episode of the program that Carter directed; He decided to film the episode in black-and-white—in homage to James Whale—which brought more challenges than he expected. The director of photography, Joel Ransom, had to spend longer than usual lighting each scene because of the grayscale. The stormy skies in the episode, added to emulate the atmosphere of old Frankenstein movies, were a visual effect. Carter also used a wide-angle camera lens throughout the episode, which forced the actors to act directly to the camera, rather than to each other. According to Carter, it also enabled him to give scenes in the episode a more surreal staging than was usual for the show.
The makeup for the character of The Great Mutato was designed and created by special effects supervisor Tony Lindala. The Mutato mask went through several design iterations on paper, including 10–15 drawings and a color rendition. Constructed from latex, and containing an articulated second mouth, it cost $40,000 and took between five and seven hours to apply. In addition to the mask, Chris Owens wore contact lenses and dentures. Owens later recalled that "the makeup had taken seven hours, and then I had sat around for three or four. And now I was going to sit in the dark, and I could only see out of one eye. They put a big contact lens in." Initial versions of the costume were deemed "too human looking" and so a newer design was chosen.
Lindala also created "Baby Mutato" costumes for the twin infants featured in The Jerry Springer Show scene, but the production crew had difficulty keeping the costumes on the children. Lindala later said, "[t]he little babies kept tearing their hair off, we kept gluing it back on". Lindala was happy that the episode was filmed in black and white because it helped "the prosthetic [because] it is difficult to work in a foam piece that long and not recognize it as a painted, opaque, false translucency." Lindala later called the filming technique the "saving grace" of the episode. In addition, he later submitted his makeup for the episode to the Academy of Television Arts & Sciences in an attempt to be nominated for an Emmy Award.
Music and cultural references
The episode was scored by series composer Mark Snow, and was, according to him, his best episode score of the fifth season. He described the main theme as "a very dark, macabre, insidious sort of nasty waltz". The episode's main theme is also greatly inspired by The Elephant Man's theme song by John Morris. Three songs are heard in the versions sung by Cher during the episode: "The Sun Ain't Gonna Shine Anymore", "Gypsies, Tramps & Thieves" and "Walking in Memphis". The latter is played at the end of the episode when the agents take The Great Mutato to a Cher concert. In the episode, the character watches Cher's 1985 movie Mask, and derives comfort from the loving relationship between Cher's character and her son, who has a disfiguring genetic bone disorder. At the end of the episode, Mulder and Scully take The Great Mutato from his small town to a Cher concert, where she picks him out of the crowd to dance.
The episode contains several cultural references. First, the episode's title is a reference to both the subtitle for Shelley's original novel, The Modern Prometheus, and to the postmodernist school of thought. Postmodernism has been described as a "style and concept in the arts, architecture, and criticism, [that] is characterized by the self-conscious use of earlier styles and conventions, a mixing of different artistic styles and media, and a general distrust of theories." Furthermore, the Frankenstein-like doctor shares the name—albeit with a slightly different spelling—of Shelley's contemporary, John William Polidori, who was present at the conception of her novel. Several lines in the episode come directly from James Whale's 1931 movie Frankenstein.
Themes
"The Post-Modern Prometheus" is the most obvious reference to Frankenstein made by the series, although traces of the story are seen elsewhere in the first season episode "Young at Heart" and the sixth season episode "The Beginning". In addition, the series' overarching mythology revolves around shadowy Syndicate leaders who salvage alien spacecraft for their own technological use and create human-alien hybrids. The episode contains themes relating to motherhood and sexuality. According to film studies writer Linda Badley, this episode, and season four's "Home", foreshadow Scully's impending motherhood and her realization, in following episodes "Christmas Carol" and "Emily", that she has been used to create a human-alien hybrid, Emily. Diane Negra, in her book Off-White Hollywood: American Culture and Ethnic Female Stardom, points out that while The Great Mutato impregnates both Shaineh Berkowitz and Elizabeth Pollidori without their consent or knowledge, it is "an oversimplification" to label the monster as a rapist, because both Berkowitz and Pollidori "desire for children through unconventional means". Thus, Mutato's acts allow for the two women to get what they desperately desire in a moment of "magical resolution".
Eric Bumpus and Tim Moranville, in their book Cease Fire, the War Is Over!, propose that the episode—and by extension, the series as a whole—is a rejection of "modernity's naturalism" and an acceptance of "post-modernity's mystic supernaturalism". The two argue that, while in stereotypical "great science fiction" the monster created usually runs amok, in "The Post-Modern Prometheus", the creature is "a lovable success". Furthermore, the Indiana townspeople represent "the religious nuts [who] in the end ... turn out to be right". Bumpus and Moranville consider them the "secondary heroes" of the episode, right after The Great Mutato himself.
Despite her physical absence from the entry, Cher's presence can be felt throughout the narrative. Negra argues that Cher's "flamboyant and self-authored body" is used as a metaphor for "the possibility of self-transformation". In addition, her voice, heard via songs like "Walking in Memphis", is associated with the idea of "circumvent[ing] patriarchy." Negra notes that Cher's music is used in scenes during The Great Mutato's sexual encounters with women. Negra asserts that "this juxtaposition of sound and image cues our perception that we have entered the realm of carnival where the normal order of things is inverted." Todd VanDerWerff of The A.V. Club reasons that the ending was not the actual conclusion of the episode, but rather the fanciful and elaborate happy ending that was concocted by Izzy Berkowitz, the writer of the comic book, after talking to Mulder. In this manner, VanDerWeff notes, "the episode abandons logic and reality and, for lack of a better word, transcends." Meghan Deans from Tor.com postulates that the entire episode never happened "[f]rom a canonical perspective" due to the entry's comic book setting, the various meta-references and the "happy ending".
Ratings
"The Post-Modern Prometheus" was first broadcast in the United States on November 30, 1997, on the Fox network, and was first broadcast in the United Kingdom on March 29, 1998, on Sky One. The episode earned a Nielsen rating of 11.5, with a 16 share, meaning that roughly 11.5 percent of all television-equipped households and 16 percent of households watching television were tuned in. Nielsen ratings are audience measurement systems that determine the audience size and composition of television programming in the United States. It was viewed by 18.68 million viewers. "The Post-Modern Prometheus" was the eleventh most watched television program for the week ending November 30.
Reviews
"The Post-Modern Prometheus" received generally positive reviews from critics. Mike Duffy, a Knight Ridder correspondent, wrote a largely positive article on the episode, noting that although the episode was special, this did not make it feel like a gimmick. He wrote, "when most shows blow promotional smoke about 'a very special episode,' it's best to check the Hollywood Hype-O-Meter for wretched, excessive buzzing [but] what sounds like a gimmick—'a very special black-and-white episode' loosely based on the horror movie classic Frankenstein actually turns out to be a ripping good ride on 'X-Files' creator Chris Carter's wigged-out storytelling train." A review from the Mobile Register wrote that "Like the very best X-Files episodes, this one combines a generous amount of humor with its horror." In a review of the entire fifth season, Michael Sauter of Entertainment Weekly said that "The Post-Modern Prometheus" was the "most striking" of the season's stand-alone episodes. Todd VanDerWerff awarded the episode with an "A" grade, and, despite noting the silliness of the story and the fact that most of the characters function as stereotypes, wrote that "'Prometheus' just works". In a 2000 review of season five for the New Straits Times, Francis Dass called "The Post-Modern Prometheus" a "fun episode".
Lionel Green of the Sand Mountain Reporter named the entry the greatest episode of the series and called the ending "one of the most uplifting finales in the series." Writing for the Daily News, Eric Mink gave the episode a rating of four stars and praised it as an outstanding episode in a weak early fifth season of the show. He said that the two leads acted flawlessly and that Chris Owens' performance as The Great Mutato was especially touching. He concluded that, "[w]ith Shelley's classic as inspiration, Carter and company have created a classic of their own." Elaine Linere from the Corpus Christi Caller-Times called the episode "brilliantly written" and named it "a classic among many for this always-intriguing, ever-inventive series." She particularly praised the "heart-tugging, romantic" ending. Matthew Gilbert of The Boston Globe called the episode "a memorable X-Files from start to finish", due in part to its "extraordinary visual flair" and "atmospheric black and white" footage. Furthermore, Gilbert positively critiqued Carter's writing and directing, saying he "keeps his balance between drama, low-key humor, [and] allusive wit". Margaret Lyons of New York called the entry "one of the great TV episodes of all time". Nick De Semlyen and James White of Empire named it the fifth "greatest" episode of the series and wrote that "[Chris Carter] plays with style and form, turning the entire episode into a loving homage to Universal monster movies in general and James Whale's 1931 Frankenstein in particular". In the 1999 FX Thanksgiving Marathon, containing fan-selected episodes, "The Post-Modern Prometheus" was presented as the "Best Stand-Alone Episode". Connie Ogle from The Miami Herald named The Great Mutato one of "the greatest monsters" that were featured on The X-Files.
Robert Shearman and Lars Pearson, in their book Wanting to Believe: A Critical Guide to The X-Files, Millennium & The Lone Gunmen, rated the episode two stars out of five and criticized various elements of the episode's direction. They wrote, "Chris Carter the writer has come up with something playful and light and charming. And Chris Carter the director has stamped all over it and made it so arch and obvious and dull that it kills it stone dead." Shearman and Pearson praised the idea of "a town which feels like an X-Files audience", but derided the episode's comic book setting and wrote that "this play on post-modernism just doesn't make any sense [in that format, because] a comic has action, a way of jumping from frame to frame ... this is languorous and self-indulgent." Paula Vitaris from Cinefantastique gave the episode a moderately negative review and awarded it one-and-a-half stars out of four. She wrote that the episode "falls flatter than the chemical pancakes used to anesthetize the victims of this episode" due to its "collection of situations and observances that bear little relation to each other." Vitaris also criticized the scene wherein various characters are compared to animals, and commented, "the mean spiritedness of [the plot] is mind-boggling". Finally, she called the episode's conclusion a "false ending".
Awards
The episode was nominated for seven awards at the 1998 Emmys by the Academy of Television Arts & Sciences, including Outstanding Directing and Outstanding Writing for Chris Carter. Graeme Murray, Greg Loewen and Shirley Inget won the award for Outstanding Art Direction. Carter was also nominated for an award for Outstanding Directing by the Directors Guild of America.
වාමන ග්‍රහලෝක
“වාමන ග්‍රහලෝකයක්” යනු ග්‍රහලෝක-ස්කන්ධීය වස්තුවක් වන අතර එය එහි අභ්‍යවකාශ කලාපයේ ආධිපත්‍යය නොපෙන්වයි (සත්‍ය හෝ සම්භාව්‍ය ග්‍රහලෝකයක් මෙන්) එය චන්‍ද්‍රයෙක් ද නොවන්නේ ය. එනම්, එය සූර්යයාගේ ඍජු කක්‍ෂයේ පිහිටා ඇති අතර එය ඝනමය වීමට තරම් විශාල ය. එහි ගුරුත්වාකර්ෂණය නිසා එය ජල ස්ථිතික සමතුලිත හැඩයක් (සාමාන්‍යයෙන් ගෝලාකාර) පවත්‍වා ගෙන යාමට සමත්වූ නමුත් එහි කක්‍ෂය වටා ඇති “අසල්වැසි ආකාශවස්තූන්” ඉවත් කරලීමට තරම් හැකියාවක් නැත. . මූලාකෘති වාමන ග්‍රහලෝකය ලෙස ප්ලූටෝ දැක්‍විය හැකි ය. සෞරග්‍රහ මණ්ඩලයේ ඇති වාමන ග්‍රහලෝක ගණන නොදන්නා බැවින් විභව ග්‍රහ වස්තුවක් වාමන ග්‍රහලෝකයක්ද යන්න තීරණය කිරීම සඳහා සමීප නිරීක්‍ෂණයක් අවශ්‍ය වේ. එම ආකාශවස්තු අතර දුසිම් භාගයකම පමණ විශාල අපේක්‍ෂකයින්ට අවම වශයෙන් එක් සඳක්‍වත් ඇති අතර එමඟින් ඔවුන්ගේ ස්කන්‍ධය තීරණය කිරීමට ඉඩ ලබා දේ. ග්‍රහලෝක භූ විද්‍යාඥයින්ට වාමන ග්‍රහලෝක කෙරෙහි ඇති උනන්‍දුව නම්, මෙම වාමන ග්‍රහලෝක, අවකලනය හා සමහර විට භූ විද්‍යාත්මකව ක්‍රියාකාරී වස්තූන් වන බැවින් සහ ඒවා ග්‍රහලෝක සතු භූ විද්‍යාවත්මක අංග ප්‍රදර්ශනය කිරීමට ඉඩ ඇති නිසාවෙනි. උදාහරණ ලෙස 2015 නිව් හොරයිසන්ස් මෙහෙයුම මගින් ප්ලූටෝවල (New Horizons mission to Pluto) සහ ඩෝන් මෙහෙයුම මඟින් සෙරස්(වාමන ග්‍රහලෝකය)වල (Dawn mission to Ceres.) කරන ලද මෙහෙයුම් දැක්‍විය හැක. වාමන ග්‍රහලෝකය යන යෙදුම සෞරග්‍රහ මණ්ඩලයේ ග්‍රහලෝක, ස්කන්ධ, වස්තු ත්‍රිත්‍ව වර්ගීකරණය, කිරීමේ කොටසක් බව ග්‍රහලෝක විද්‍යාඥ “ඇලන් ස්ටර්න්”( Alan Stern) පවසන ලදි. ඔහු පවසන පරිදි සම්භාව්‍ය ග්‍රහලෝක (විශාල ග්‍රහ ලෝක අට), වාමන ග්‍රහලෝක සහ චන්ද්‍රිකා ග්‍රහලෝක එම වර්ගීකරණ ත්‍රිත්‍වයයි. වාමන ග්‍රහලෝක මුලින් නිර්වචනය කරන ලද්දේ නමට අනුව ය. කෙසේ වෙතත්, 2006 දී “වාමන ග්‍රහලෝක” යන යෙදුම ජාත්‍යන්තර තාරකා විද්‍යා සංගමය (IAU) විසින් උප-ග්‍රහලෝක වස්තු කාණ්ඩයක් ලෙස සම්මත කරන ලදී. වමන ග්‍රහලෝක සූර්යයා වටා කක්‍ෂගත වන ග්‍රහවස්තුවක් මෙන්ම ත්‍රිත්‍ව වර්ගීකරණය කිරීමේ කොටසක් බව ද, ඉතා දුරින් පිහිටි “එරිස්” ග්‍රහවස්තුව සොයා ගැනීමෙන් වඩාත් සනාථ විය. නමුත් මෙහිදී එරිස් ට වඩා, ප්ලූටෝ විශාල වන නමුත් සම්භාව්‍ය ග්‍රහලෝකවලට වඩා ඉතා කුඩා වන අතර නෙප්චූන් වලට වඩා සූර්යයාගෙන් ඈත්‍වී ඇති අතර, ප්ලූටෝගේ ලක්‍ෂණවලට වඩා ප්‍රතිවිරුද්ධ වෙනත් ග්‍රහවස්තූන් ගණනාවක්ම සොයා ගැනීමෙන් පසුව ප්ලූටෝ යනු ග්‍රහලොවක් ද නැද්ද යන්න නැවත සලකා බැලීමට බල කෙරුණි. මේ අනුව “ස්ටර්න්”(Stern) සහ තවත් බොහෝ ග්‍රහලෝක භූ විද්‍යාඥයින් වාමන ග්‍රහලෝක සම්භාව්‍ය ග්‍රහලෝක වලින් වෙන්කර හඳුනාගත් නමුත් 2006 සිට IAU සහ තාරකා විද්‍යාඥයින්ගෙන් බහුතරයක් එරිස් සහ ප්ලූටෝ වැනි ග්‍රහවස්තු ග්‍රහලෝක ලැයිස්තුවෙන් බැහැර කර ඇත. ග්‍රහලෝකයක් යනු කුමක්ද යන්න පිළිබඳ මෙම නැවත අර්ථ දැක්වීම (ග්‍රහලෝක නිර්වචනය) ප්‍රශංසාවට හා විවේචනයට ලක්‍ව ඇත. .
මූලාශ්‍ර
ප්‍රවර්ගය:වාමන ග්‍රහලෝක
දිලිප් කුමාර්
දිලිප් කුමාර් (උපතේදී මොහමඩ් යූසුෆ් ඛාන්; 11 දෙසැම්බර් 1922 – 7 ජූලි 2021) යනු හින්දි සිනමාවෙහි ඔහුගේ දායකත්වය නිසා ප්‍රචලිත ඉන්දියානු නළුවෙක් සහ චිත්‍රපට නිෂ්පාදකයෙකි. "ට්‍රැජඩි කිං (ශෝකාන්ත රජු)" සහ "පළමුවන ඛාන්වරයා" ලෙසින් හැඳින්වෙන අතර,  යථාරූපී රංග ක්‍රමයෙහි  විශේෂ්‍ය ආකාරයක් සිනමාවට හඳුන්වූ දුන් තැනැත්තා ලෙසින් ඔහුට ගෞරවය හිමි වෙයි. හොඳම නළුවා සඳහා ෆිල්ම්ෆෙයා සම්මානය වැඩිම වතාවක් දිනු තැනැත්තා ලෙසින් වාර්තාව කුමාර් විසින් දැරූ අතර (මෙය පසුව ෂා රුක් ඛාන් විසින් සම කරන ලදි) මෙම සම්මානයෙහි මුල්ම ලාභියාද විය.
බොල්ගොඩ
සංචාරකයන්ගේ ආකර්ශනයට ලක්වු බොල්ගොඩ ගඟ ජල විද්‍යාත්මක, පරිසර විද්‍යාත්මක හා ආර්ථික වශයෙන් වැදගත් කාර්‍යභාරයක් ඉසුලු ජලාශයකි. ඕලන්ද පාලන යුගයේදී රත්නපුර හා සිංහරාජ වන ප්‍රදේශයේ සිට දැව හා වෙනත් වන සම්පත්ද රත්නපුර සිට කළුතර හා මීගමු කලපු දක්වා භාණ්ඩ ප්‍රවාහනය කලේද මේ ජලාශය හරහාය. එමෙන්ම මඩපාත, පොල්හේන, කහපොළ, ජබුරලිය, දම්පේ ආදී ප්‍රදේශයවල හටගන්නා කොස්, දෙල්, විවිධ අල වර්ග, පලා වර්ග, එළවලු ආදිය පානදුර ප්‍රදේශයට ප්‍රවාහනය කලේ ද ඔරු මගින් මෙම මාර්ගයෙනි.එයින් ප්‍රදේශවාසීන්ගේ ප්‍රවාහන පහසුවටත් ආර්ථිකයටත් මහත් දියුණුවක් ඇති විය.
බොල්ගොඩ ජලාශයේ කරදිය හා මිරිදිය මිශ්‍ර වු ජලය හේතුවෙන් ජල පෝෂක ප්‍රදේශයක් නමින්ද හැදින්විය හැකිය. ශ්‍රී ලංකාවේ ඉතා දුර්ලභ ගණයේ මත්ස්‍ය වර්ග, ජලජ ශාක කුරුලු විශේෂ හා ඖෂධීය ශාකද මෙහිදී දැකගත හැකියි. කුරුලු විශේෂ අතර සිබිල්ලා කිතලා, කොකුන් හා දියකාවුන් ප්‍රධාන තැනක් ගනී.
බ්‍රිතාන්‍ය යුගයේ ඉංග්‍රීසීන් තම විනෝදාස්වාදය සදහා මෙම පරිසරය භාවිතා කරත්, එයින් පරිසරයට කිසිදු හානියක් සිදුවී නොතිබුණි. නමුත් වර්තමානයේ බොල්ගොඩ ජලාශයේ අවට සිදුකරන කාර්‍යයන් නිසා එම පරිසරය විනාශ වෙමින් පවතී. වර්ධනය වන අධික ජනගහනය නිසා හා නාගරීකරණය නිසා රළු පරිසරයකට හිමිකම් කියන කොළඹ දිස්ත්‍රික්ක පරිසරයේ පිහිටි මෙම බොල්ගොඩ ජලාශය සොබාදහම විසින් අපට දායාද කල මහඟු තිළිණයකි.
හවුමේයාගේ චන්ද්‍රයෝ
හවුමේයා නම් වන වාමන ග්‍රහයාට චන්ද්‍රයේ දෙදෙනෙක් (2) ඇත. Hiʻiaka සහ Namaka.
ආශ්‍රිත
ප්‍රවර්ගය:හවුමේයාගේ චන්ද්‍රයෝ
රැම්ස්ගේට් උමං දුම්රිය මාර්ගය
රැම්ස්ගේට් උමං දුම්රිය මාර්ගය (උමං දුම්රිය මාර්ගය, රැම්ස්ගේට් තද බෑවුම් දුම්රිය මාර්ගය , රැම්ස්ගේට් උමං දුම්රිය මාර්ගය, රැම්ස්ගේට් යටි බිම් දුම්රිය මාර්ගය සහ ලෝක දර්ශනීය දුම්රිය මාර්ගය ලෙසද හඳුන්වන) රැම්ස්ගේට්, කෙන්ට්, එන්ගලන්තයෙහි පිහිටි අඩි 2ක පටු පරිමානයක් සහිත යටිබිම් දුම්රිය මාර්ගයකි. 1926 දී රැම්ස්ගේට් හි දුම්රිය මාර්ග ප්‍රතිසංස්කරණ කටයුතු හේතුවෙන් බෝඩ්ස්ටෙයාර්ස් සහ රැම්ස්ගේට් වරාය අතර උමඟ ද ඇතුලුව දුම්රිය මාර්ගය අතහැර දමන ලදී. සංචාරක ආකර්ශනයට සහ රැම්ස්ගේට් වරාය අසල කඩ සාප්පු ඩම්ප්ටන් උද්‍යානය හි නව ප්‍රධාන දුම්රිය මාර්ගය සමඟ සම්බන්ධ කිරීම සඳහා 1936 දී මෙම පටු පරිමාණ දුම්රිය මාර්ගය විවෘත කරන ලදී.
උමඟ දෙපස නැවතුම්පොළ දෙක හැර අනෙකුත් සම්පූර්ණ මාර්ගයම පොළොව යටින් දිවෙයි.මාර්ගය මාස තුනකට අඩු කාලයකදී නිම කෙරිනි, එමෙන්ම 1936 දී එහි නිම වීමත් සමඟම එය රටේ කෙටිම ස්වාධීන දුම්රිය මාර්ග වලින් එකක් බවට පත්විය. දෙවන ලෝක යුද්ධයේ දී මෙය ප්‍රධාන ගුවන් ප්‍රහාරක රැකවරකයක් ලෙස පත්වීමට පෙර, විවෘතව පැවතුනේ වසර තුනක් පමණි. යුද්ධයෙන් අනතුරුව එය 1948 බ්‍රිතාන්‍ය රජයේ දුම්රිය මාර්ග පද්ධතියට අයත් නොවුනු අතර, එය පෞද්ගලික අංශයේ රැඳිණි.
වර්ෂ 1960 ආසන්න කාලයේදී මගීන් ප්‍රමාණය අඩු විය, එමෙන්ම මාර්ගය ආර්ථික වශයෙන් පවත්වාගෙන යාමට නොහැකි තත්වයකට පත්විය. 1965 දී සිදුවුන දුම්රිය අනතුරින් පසුව, එම වර්ෂයේ සැප්තැම්බර් අවසානයේ මෙය වසා දැමීමට හිමිකරුවන් විසින් තීරණය කරන ලදී. උමඟ තවමත් පවතින නමුත් එය මුද්‍රා තබා අතහැර දමා පවතී, නමුත් පවතින නැවතුම්පොළවල් පිළිබඳ සළකුනක් නොමැත.
පසුබිම
ලන්ඩන්, චැතෑම් සහ ඩොවර් දුම්රිය සමාගම රැම්ස්ගේට් දක්වා වන දෙවන මාර්ගය 1863 ඔක්තෝම්බර් 5 විවෘත කරන ලදී. මෙම දුම්රිය මාර්ගය ලන්ඩන් සිට ආරම්භ වී හර්නි බේ, මාර්ගේට් සහ බ්‍රෝඩ්ස්ටෙයාර්ස් හරහා රැම්ස්ගේට් වරාය දුම්රිය ස්ථානය (වරායට ඉතා ආසන්න) දක්වා දිවෙයි. මුහුදු මට්ටමට පැමිණීමට පෙර එය රැම්ස්ගේට් හිදී යාර 1,124 (1,028 මී.) දිග උමඟක් තුලින් වැටී ඇත.
රැම්ස්ගේට් වරාය දුම්රිය ස්ථානය මඟීන්ට ඉතා සුවපහසු භූමි ප්‍රදේශයක් වුවත්, පවත්වාගෙන යාමේ අපහසුතා ඇතිවිය. එහි තත්වය වූයේ උමඟ අවසානයේ ඇති අධික බෑවුම නිසා 1891 අගෝස්තු 3 සහ 1915 මාර්තු 24  සිදු වූ ලෙසටම දුම්රිය පාලනයෙන් තොර වී නැවතුම්පොළ හරහා වෙරළ දක්වාම යාමේ අව්දානමක් ඇති කමයි. අධික තදබදය නිසා නැවතුම්පොළ වර්ධනයට ඉඩකඩක් නොමැත, එසේම කුඩා හැරවුම් වේදිකා ඇති නිසා විශාල දුම්රිය එන්ජින් භවිතා කිරීමටද නොහැක, එම නිසා බෑවුමේදී නවතා ගැනීමට බර ප්‍රමාණයෙන් වැඩි දුම්රිය සඳහා එන්ජින් දෙකක් අවශ්‍ය වේ. තවද 1920 පමණ වකවානුවේදී රැම්ස්ගේට් හි ජනගහනය එය ආරම්භයේ මෙන් දෙගුණයක් දක්වා වැඩිවීමෙන් ප්‍රවාහන පහසුකම්ද ප්‍රමාණවත් නොවීය.
1926 ප්‍රතිව්‍යුහගතකරණය
1923 දුම්රිය සමාගම් සමූහනයෙන් සවුත් ඊස්ටර්න් දුම්රිය සමාගම සහ ලන්ඩන්, චැතෑම් සහ ඩොවර් දුම්රිය සමාගම අලුතෙන් ආරම්භ කළ සදර්න් දුම්රිය සමාගමේ කොටස්කරුවන් විය. ඔවුන් රැම්ස්ගේට් සහ මාර්ගේට් හි දුම්රිය මාර්ග සහ නැවතුම්පොළ ද්වීකරණය හඳුන්වාදීමට තීරණය කළහ.ඔවුන් රැම්ස්ගේට් හිදී මාර්ගය සම්බන්ධ කිරීමට තීරණය කළහ. මෙම යොජනාව ස්වුත් ඊස්ටර්න් හා චැතම් දුම්රිය සමාගම්] විසින් පලමු ලෝක යුද්ධයට ද කලින් ඉදිරිපත් කළද, 1925 වන තුරු එහි වැඩ ආරම්භ නොකෙරිනි. මෙයින් අදහස් කරන ලද්දේ රැම්ස්ගේට් නගරයෙහි සහ රැම්ස්ගේට් වරායෙහි ගමනාන්ත නැවතුම්පොළ වල අවසානය, සහ තිබෙන මාර්ග දෙක සම්බන්ධ කිරීමට නගරයේ උතුරු කෙළවරින් මාර්ගයක් නිර්මාණය කිරීමයි. නගරයේ ඊසාන සහ වයඹ දිශා වල ඇති නව දුම්රිය ස්ථාන, අනුපිළිවෙලින් ගත්විට ඩම්ප්ටන් පාර්ක් සහ රැම්ස්ගේට් හි, පෙර නගර මධ්‍යයේ සහ වරායේ පැවති දුම්රිය ස්ථාන ප්‍රතිස්ථාපනය කෙරිණි.
නව සම්බන්ධතාවය 1926 ජූලි 2&nbsp විවෘත කෙරුනු අතර ඒ සමඟම පෙර පැවති රැම්ස්ගේට් හි නැවතුම්පළ සහ රැම්ස්ගේට් වරාය දක්වා වන උමඟ ද වසා දැමුනි. උමඟ මුද්‍රා තබා අතහැර දමන ලදී, රැම්ස්ගේට් වරාය නැවතුම්පොළ තානට් ඇමුස්මන්ට් වලට විකුණන ලදී. ඔවුන් එය මෙරී එන්ග්ලන්ඩ් නැමති සත්වෝද්‍යානය හා සැණකෙලිය බවට පරිවර්තනය කෙරිණි.
දැනට රැම්ස්ගේට් ඔලිම්පියා හි හිමිකාරිත්වය යටතේ ඇති මෙරී එන්ග්ලන්ඩ් 1993 දී ඉතාමත් ප්‍රසිද්ධ විය. එමෙන්ම රැම්ස්ගේට් ඔලිම්පියා විසින් උමඟ හරහා ඇති මාර්ගය ඩම්ප්ටන් පාර්ක් සහ බ්‍රෝඩ්ස්ටෙයාර්ස් අතර නව නැවතුම්පොළක්ද සමඟින් විවෘත කරන ලෙස සදර්න් දුම්රිය සමාගමට බලපෑම් කරන ලදී. කෙසේ වුවත් එම යෝජනාව මිල අධික සහ ප්‍රායෝගික නොවන බැවින් සදර්න් දුම්රිය සමාගම විසින් එය ප්‍රතික්ෂේප කරන ලදී. රැම්ස්ගේට් ඔලිම්පියා සහ සදර්න් දුම්රිය සමාගම් ප්‍රධාන දුම්රිය මාර්ගයේ සිට වරායට පිවිසිය හැකි ප්‍රදේශය ආසන්නයේ ආකර්ෂණය දිනාගැනීමට සහ ඩම්ප්ටන් පාර්ක් හි මුහුදුබඩ ප්‍රදේශයේ සිට ග්‍රේහොඋන්ඩ් ක්‍රීඩා මණ්ඩපයට සේවාවන් සැපයීමට ඉතා දක්ෂය. සමාගම් දෙක අවසානයේදී එක් යෝජනාවකට එකඟ විය එනම් නව මාර්ගය වෙරළ ආසන්නයේ උමඟ යාර 780 (710 මී.) භාවිතා කළ යුත්තේ, උමඟ යාර 364 (333 මී.) කින් බෙදී නව හර්සන් මාර්ගයේ නව දුම්රිය ස්ථානයකින් මතුවීමට පෙර ඩම්ප්ටන් පාර්ක් දුම්රිය ස්ථානයේ සිට යාර 250 (230 මී) ක දුරකිනි. රැම්ස්ගේට් ඔලිම්පියා විශාල නිවාස සංකීර්ණයක්, විනෝද චාරිකා රථ සඳහා නවාතැන් පහසුකම් සහ ඩම්ප්ටන් පාර්ක් හි ආසන 10,000 ක ක්‍රීඩා මණ්ඩපයක් ඉදිකිරීම මගින් මඟීන් සංඛ්‍යාව වැඩි කිරීමට සහ නව මාර්ගය භවිතා කිරීමට පෙලඹවීමට සැලසුම් කළහ.
මාර්ගය
දුම්රිය ස්ථාන වල වේදිකා තුනක් තිබේ;මැද පිහිටා තිබෙන, මඟීන්ට දුම්රියට ගොඩවීමට ඇති පුළුල් දූපත් වේදිකාව, මඟීන්ට දුම්රියෙන් බැසීමට ඇති පිටතින් පිහිටි පටු වෙදිකා වේ. ඉහළ දුම්රිය ස්ථානය හර්සන් මාර්ගය ලෙස හැඳින්වුවද පහළ ස්ථානය නිල වශයෙන් එසේ නම් කර නොමැත. එය එක් එක් අවස්ථා වලදී "ඔලිම්පියා", " බීච් (වෙරළ )", " සෑන්ඩ්ස් (වැල්ල )" සහ "ලෝවර් ටර්මිනස්( පහළ ගමනාන්තය)" ලෙස හඳුන්වා තිබේ. නැවතුම්පළ දෙකෙහිම වේදිකා සහ ප්‍රවේශ පත්‍ර කාර්යාල උමඟ දෙකෙළවර පිහිටා තිබේ.
මාර්ගය, හර්සන් මාර්ගය අතර වැටී ඇත එමෙන්ම එය ඩම්ප්ටන් පාර්ක් නැවතුම්පොළ දී හර්සන් මාර්ගය හරහා ගමන් කරයි. එලෙසම අවසාන නැවතුමට ළඟා වීමට නව උමඟ තුලින් 1 ට 15 ක බෑවුමක් ඇති අතර මුල් උමඟෙහි එය 1 ට 75 ක් විය. මාර්ගය තනි මාර්ගයකි, එය දුම්රිය ස්ථාන දෙකේදී දෙකට බෙදෙන අතර උමඟෙහි අඩක පමණ දුරින් හුවමාරු ස්ථානයක් පිහිටා තිබේ. හර්සන් මාර්ගය සහ අවසාන නැවතුම අතර ගමනෙහි දී යාර 1444 (1320 මී.) කට මාර්ගයේ බැස්ම අඩි 83 (25 මී.) කි.
නිර්මාණය සහ යටිතල ව්‍යුහය
නව මාර්ගයේ යටිතල ව්‍යුහය සැලසුම් කරන ලද්දේ හෙන්රි ග්‍රීන්ලි විසිනි, එය පටු දුම්රිය මාර්ග සැලස්මකි. ඔහුගේ වෘත්තිය ආරම්භ කරන තිබුණේ මෙට්‍රොපොලිටන් දුම්රිය සමාගමත් සමඟයි, එමෙන්ම ඔහු විසින් මාර්ග, ගොඩනැගිලි, දුම්රිය එන්ජින් සහ රයිල් මිනිඒචර් සහ ආසන්නයේ පිහිටි රොම්නේයි, හයිත්, ඩිම්චර්ච් දුම්රිය සමාගම් වලට දුම්රිය මාර්ගයේ ගමන් කරන රථ නිර්මාණය කර දී තිබුණි. නව මාර්ගයේ විශාල බර රැගෙන නොයන නිසාත්, එය කෙටි දුර ධාවනය කරන නිසාත්, එය අඩි 2 ක(610 මිමී.) මාර්ග මිම්මක් සහිත පටු දුම්රිය මාර්ගයක් ලෙස ඉදි කරන ලදී. එම නිසා නව උමඟ තිබුණ උමඟට වඩා කුඩාවට ඉදි කිරීමට අවසර ලැබුණි, උස අඩි 8(2.4 මී.) ක් පළල අඩි 6(1.8 මී) ක් ලෙස.
මුලින් සලකා බැලුවේ කේබල් කාර් පද්ධතියක් සඳහා වුවත්, රැම්ස්ගේට් ඔලිම්පියා විසින් මාර්ගය විද්‍යුතනය කිරීමට තීරණය කරන ලදී. විදුලිය සැපයීමේ පද්ධතිය ප්‍රතික්ෂේප කරන ලදේ මාර්ග භාවිතා කිරීමට නියමිත විශාල ළමයි සංඛ්‍යවගේ ආරක්ෂාව සලකා බලා, සහ දුම්රිය එන්ජින් වල ඇති ට්‍රොලී ධ්‍රැව මගින් උමඟ පුරාවට ඉහළින් දිවෙන වෝල්ට් 400 ක තනි සරල ධාරා වයරයත් නිසාය. වයරය පරණ උමඟෙහි බිත්ති මතින්ද, අලුත් උමඟෙහි වහළෙහි බ්‍රැකට්ටු වලින්ද, විවෘත දුම්රිය ස්ථාන වල කණු මතින්ද ගමන් කරයි. විදුලිය සපයන ලද්දේ ඉංග්ලිශ් ඉලෙක්ට්‍රික් සමාගම විසින් නිපදවන ලද උමඟ තුල අවසානයේ ඇති විදුලි උප පොළක් මඟිනි.
නිර්මාණ කටයුතු ආරම්භ කෙරුනේ 1936 මැයි 2  දිනයි. සමාගම සිතා තිබුණේ මාස 3 ක කාලයකින් කෙසේ හෝ මාර්ගය නිමකර, අගෝස්තු බැංකු නිවාඩු සමයේ විශාල සෙනඟකට සේවය සැපයීමයි. නි‍යමිත කාලයට නිර්මාණ කටයුතු නිමාකිරීම සඳහා දිවා සහ රාත්‍රියේ වැඩ කටයුතු කෙරිනි. ගමන් මාර්ගය සම්පූර්ණයෙන්ම පොළොව යටින් බැවින්, මාර්ගය පුළුල් කර, මුල් උමඟ තුල ලෝකයේ ඇති දර්ශනයන් අලෝකමත් පුවරුවල සවිකිරීමට තීරණය විය. මේ හේතුව නිසා එය අර්ධ නිල වශයෙන් "ලෝක දර්ශනීය දුම්රිය මාර්ගය" ලෙස හැඳින්විනි.
ඉංග්ලිෂ් ඉලෙක්ට්‍රික් සමාගම විසින් මෙම මාර්ගය සඳහා දුම්රිය දෙකක් නිපදවන ලදී, ඒවා දක්ෂිණ දුම්රිය මාර්ගයේ භාවිතා වන විදුලි දුම්රියට සමාන නමුත් ප්‍රමාණයෙන් කුඩාය. අඩි 94 අඟල් 6(28.98 මී.) දිග ෆෝ-කාර් දුම්රිය, රතු පාට වර්ණ ගන්වා ඇත, මඟීන් 108 ක් රැගෙන යා හැක, දුම්රිය හැරවීම වළක්වා ගැනීමට දෙපස රියදුරු මැදිරි දෙකක් ඇත. අඩි 94 අඟල් 6(30.33 මී.) දිග දුම්රිය, කහ පාට වර්ණ ගන්වා ඇත, මෙහිදීද මඟීන් 108 ක් රැගෙන යා හැක, නමුත් මෙහි මැද අමතර රියදුරු මැදිරි 2ක් ඇත, එමඟින් මඟීන් 54 ක් රැගෙන යා හැකි, අඩි 49 අඟල් 9(15.16 මී) ක් දිග දුම්රි දෙකකට වෙන්කළ හැක. හොඳින් කල්පනා කර බැලූවිට, මාර්ගය කාර්යබහුල වේලාවේ දුම්රිය දෙකම භාවිතා කළ හැකි අතර එසේ නොමැතිවිට කහ දුම්රියේ කොටස් දෙක භාවිතා කළ හැක. රතු දුම්රියද බෙදිය හැකිවන ලෙස නවීකරණය කරන ලදී, මැද ආසන පේළි 2ක් වෙනුවට රියදුරු මැදිරි යෙදීමෙන් එහි ධාරිතාව 102දක්වා අඩුවන ලදී.
විවෘත කිරීම
1936 ජුලි 31 මාර්ගය මඟීන් සඳහා විවෘත විය, එනම් නිර්මාණ කටයුතු ආරම්භයේ සිට සති 12 කටත් අඩු කාලයකදීය. මෙය විවෘත කරන ලද්දේ ලුතිනන් කනල් එඩ්වින් චාර්ල්ස්, එනම් සදර්න් දුම්රිය සමාගමේ රථ ගමනාගමන කළමනාකරු විසිනි. එය ලොව විශාලම විදුලි දුම්රිය සමාගම වන අතර ඔහු ඒ මොහොතේ විවෘත කරේ කුඩාම එකකි. මූලිකව, උමඟ සරසන ලද්දේ ස්විට්සර්ලන්තය, කැනඩාව, නෙදර්ලන්තය, ජපානය සහ ඊජිප්තුවේ අලෝකමත් කරන ලද දර්ශන මඟිනි.
දුම්රිය මාර්ගය ඉතා ප්‍රසිද්ධ බව ඔප්පු විය, එනම් සතිඅන්ත බැංකු නිවාඩුවේ මඟීන් 20,000 ක් මෙහි ගමන් කළහ. එහි කටයුතු සංචාරක ව්‍යාපාරය මත රඳා පැවතුනද, සැප්තැම්බර් මාසයේ අග භාගයේ වසා දැමීය.1937, 1938 සහ 1939 කාලවකවානු මුළුල්ලෙහිම සරත් සහ ශීත සෘතු වලට වසා දැමීම නිසා දුම්රිය මාර්ගය ක්‍රියාත්මකවුනේ විට්සන් සිට සැප්තැම්බර් අග වනතෙක්ය.
දුම්රිය සඳහා කාලසටහනක් නොතිබුණි, ඉල්ලුමට අනුව ක්‍රියා කළහ. නැවතුම්පොළක ප්‍රමාණවත් මඟීන් සිටින සෑම අවස්ථවකම රියදුරු අනෙක් නැවතුම්පොළට තමන් පිටත්වන බවට සංඥාවක් නිකුත් කරයි, එවිට දුම්රිය දෙකම නැවතුම්පොළ දෙකෙන් එකවිට පිටත්වී හුවමාරු ස්ථානයේදී මාරු වේ. ගමනට ආසන්න වශයෙන් මිනිත්තු 5ක් පමණ ගතවේ. උපරිම ඉල්ලුම ඇති අවස්ථාවල උපරිම දිගැති දුම්රිය භාවිතා නොවේ, ඒවා දෙකට වෙන්කර එම කොටස් වෙනම දුම්රිය දෙකක් ලෙස භාවිතා වේ.
යුධ සමය
1930 කාල වකවානුව අවසාන සමයේදී, බ්‍රිතාන්‍ය සහ ජර්මනිය අතර යුද්ධය බොහෝ දුරට සිදුවිය හැකිබව පෙනී ගියේය.රැම්ස්ගේට් හි පිහිටීම, ඉංග්‍රීසි සමුද්‍ර සන්ධිය සහ තේම්ස් මෝය සමඟය, එහි විශාල වරාය පහසුකම් ඇත, එමෙන්ම RAF මැන්ස්ටන් ආසන්නව පිහිටීම නිසා ගුවන් බෝම්බ සඳහා ඉලක්ක වන අතරම ජර්මනිය විසින් බ්‍රිතාන්‍ය ආක්‍රමණයේ ගොඩබෑමේ තොටුපලක්ද වේ. මේ හේතූන් නිසා නගරයේ කොට්ඨාස ඉංජිනේරුවා සහ මිනින්දෝරුවා වන ආර්.ඩී.බ්‍රිමෙල්, 1938 දී නගරවැසියන් සඳහා ඉතා විශාලව සහ ගැඹුරින් නගරයට යටින් පිහිටන පරිදි උමං ජාලයක් ගුවන් ප්‍රහාරක රැකවරනය ක් ලෙස සැලසුම් කරන ලදී.
සැතපුම් 3.25 (5.23 කි.මී.) ක් දිග අර්ධ කවාකාර නව උමං ජාලයක් උතුරු රැම්ස්ගේටයෙහිදී හාරා එය පැවති දුම්රිය උමඟ සමඟ සම්බන්ධ කරන ලදී. එය යුද්ධය පැතිරීමට මාස තුනකට පෙර කෙන්ට් හි ආදිපාදතුමා විසින් 1939 ජුනි 1 දී විවෘත කරන ලදී සහ යුධ සමයෙදී වින්ස්ටන් චර්චිල් මෙය නිරීක්ෂණය කළේය. රැම්ස්ගේට් හි ජනගහනය ආසන්න වශයෙන් 33,000ක් පමණ වුවද උමං ජාලයට 60,000 ක පිරිසකට රැකවරණය සැපයීමට හැකියාව තිබුණි.
පශ්චාත් යුධ ක්‍රියා
1946 උත්සව සමය සඳහා උමං දුම්රිය මාර්ගය සාමන්‍ය පරිදි විවෘත කෙරිණි. ආලෝකමත් චිත්‍ර යුධ සමයේදී ඉවත් කෙරුනද නැවත ප්‍රතිස්ථාපනය කෙරිනි, නමුත් මෙවර ඒවා තනිව ආලෝකමත් වීම වෙනුවට දුම්රිය දෙපස සවිකර ඇති බල්බ මගින් ඇතිවන අලෝකයෙන් අලෝකමත් වන ලෙස සකසන ලදී. මාර්ගය 1948 දුම්රිය මාර්ග ජනසතු කීරීමට අයත් නොවීම හේතුවෙන් තවමත් එය රැම්ස්ගේට් ඔලිම්පියා(පසුව ප්ලෙෂරාමා) භාරයේ පවතී. කළා වස්තු විනාශ කිරීම වැඩිවීම හේතුවෙන් 1955 දී එහි චිත්‍ර ඉවත් කරනු ලැබීය, එමෙන්ම ලෝක දර්ශනීය දුම්රිය මාර්ගය උමං දුම්රිය මාර්ගය පමණක් බවට පත්විය.