cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
බෙක්ජේ
උරුමය
සමකාලීන දකුණු කොරියාව තුළ, බෙක්ජේ පුරාවස්තු නිරිතදිග ප්‍රදේශයේ දේශීය සංස්කෘතියේ සංකේතයන් ලෙස බොහෝ අවස්ථාවන්හි දී භාවිතා වේ. විශේෂයෙන්ම චුංනම් සහ ජොල්ලා ප්‍රදේශ මෙහි දී වැදගත් වේ. උදාහරණයක් ලෙස ආලේපිත ලෝකඩ සුවඳ දාහකය බුයෝ ප්‍රාන්තයේ ප්‍රධාන සංකේතයක් ලෙස සැලකෙන අතර, ‍බෙක්ජේ යුතයට අයත් සෝසන් මාඑසම්ජොන්බුල්සංහි බෞද්ධ ශිලා ප්‍රතිමා සෝසන් නගරයේ වැදගත් සංකේතයකි.
2009 අප්‍රේල් 17 දින, ඕයුචි වංශයේ ඕයුචි කිමියෝ (大內公夫) කොරියාවේ ඉක්සන් වෙත පැමිණ සිය බෙක්ජේ මුතුන් මිත්තන්ට බුහුමන් දක්වන ලදී.
2010දී, බෙක්ජේ සංස්කෘතික භූමිය ප්‍රේක්ෂකයන් හට විවෘත කෙරිණි. මෙම තේමා උද්‍යානයේ අරමුණ වන්නේ බෙක්ජේ ගෘහනිර්මාණ ශිල්පය සහ සංස්කෘතිය සුරක්ෂිත කිරීමයි.
මෙම යුගයට අයත් නෂ්ටාවශේෂ සහිත ස්ථාන ඇතුළත් බෙක්ජේ ඓතිහාසික ප්‍රදේශ 2015දී, යුනෙස්කෝ ලෝක උරුමයක් ලෙස නම්කෙරිණි.
දෙවන ලෝක යුද්ධයෙහි අක්ෂ පිලෙහි නායකයෝ
දෙවන ලෝක යුද්ධයෙහි අක්ෂ පිලෙහි නායකයෝ, දෙවන ලෝක යුද්ධයෙහි වැදගත් දේශපාලනමය සහ හමුදාමය චරිත වූහ. 1941දී ත්‍රි-පාක්ෂික ගිවිසුම අත්සන් තැබීමෙන් පසුව අක්ෂ පිල පිහිටුවන ලද අතර, ප්‍රබල හමුදාවාදී සහ ජාතිකවාදී මතවාදයක් භාවිතා කල අතර කොමියුනිස්ට් විරෝධී පිළිවෙතක් අනුගමනය කළහ. යුද්ධයේ මුල් අවදියෙහිදී, ඔවුන් විසින් යටත් කර ගත් දේශයන්හී රූකඩ රජයන් පිහිටුවන ලදි. යුද්ධය කෙළවර වූ විට, ඔවුන් බොහෝ දෙනෙක්, යුද්ධ අපරාධ සඳහා නඩු විභාගයන්ට යොමු කරන ලදහ. ප්‍රධාන නායකයන් වූයේ, ඉතාලියේ බෙනීටෝ මුසොලීනි, නාසි ජර්මනියේ ඇඩොල්ෆ් හිට්ලර් සහ, ජපානයේ හිරෝහිතෝ අධිරාජයා (අග්‍රාමාත්‍යවරුන් වූ, හිඩේකි තෝජෝ සහ ෆුමීමැරෝ කොනෙයි සමගින්) යන්නෝය. මුසොලීනි සහ හිට්ලර් නිතර හමුවනද, මිත්‍ර පක්ෂයේ සිදුවූවාට හාත්පසින්ම විරුද්ධ ලෙසින්, ප්‍රධාන අක්ෂ පිල් ආණ්ඩු ප්‍රධානින් අතර කිසිදු ඒකාබද්ධ රැස්වීමක් නොවීය.
thumb|right|300px|1938දී ප්‍රධාන අක්ෂ පිල බලවතුන්ගේ දේශපාලන නායකයන් වූ [[ඇඩොල්ෆ් හිට්ලර්, ෆුමීමැරෝ කොනෙයි සහ බෙනීටෝ මුසොලීනි දැක්වෙන, ෂෝවා යුගයෙහි ජපාන ප්‍රචාර තැපැල්පතක්]]
දේශපාලනය හා නාට්‍ය කලාව
පැල්පතෙන් සිටු මැදුරට
හැඳින්වීම
ඕනෑම සමාජයක දේශපාලන ව්‍යුහය තළ ඇතිවන ගතික හරහා දේශපාලනය හා සමාජය අතර පවතින සබඳතාවය නිරන්තර වෙනස්වීම්වලට බඳුන් වෙයි. මේ වෙනස්වන සබඳතාවය හරහා ඊට සමගාමීව නාට්‍ය කලාව හා සමාජය අතර පවතින සබඳතාවය ද පැහැදිලි වෙයි. මේ කාරණය ශ්‍රී ලංකාවේ නාට්‍ය කලාවේ ආරම්භක යුගයේ සිටම පැහැදිලි වෙයි. වි‍‍‍‍ෙශ්ෂයෙන්ම ලාංකීය දේශීය නාට්‍ය කලාවේ ආරම්භය ලෙස සැලකෙන සරච්චන්ද්‍ර නාට්‍ය ආරම්භයේ පටන්ම මේ දේශපාලනික සාධක හා බැඳුණු වේදිකා නාට්‍ය කලාවක් දැකිය හැකිය. තත්කාලීන දේශපාලන කාරණා නිර්මාණශීලිව ප්‍රතිනිර්මාණය කරමින් වේදිකාව තුළින්ය. සාමාන්‍ය ජන සමාජය ආමන්ත්‍රණය කරනු ලබන එවන් තෝරාගත් වේදිකා නාට්‍ය කිහිපයක් හරහා නාට්‍ය කලාව හා තත්කාලීන දේශපාලන ප්‍රවණතා පිළිබඳ අධ්‍යයනය කිරීම මෙම පරිච්ඡේදයෙන් සිදු කරයි. දේශපාලනික කාරණා මඟින් නාට්‍ය සඳහා කරනු ලබන බලපෑම් ප්‍රේක‍ෂක සමාජය වෙත කෙසේ මුදා හරින්නේද යන්න තව දුරටත් මේ මඟින් අධ්‍යයනය කරයි. මෙහිදී අධ්‍යයනයේ පහසුව තකා" මනමේ", "දුන්න දුනු ගමුවේ", "සුභසහ යස", ." ධවලභීෂණ", "කනේරු මල්, ", "වීරයා මැරිලා" යන නාට්‍ය කීපය තෝරා ගන්නා ලදී.
දේශපාලනය හා නාට්‍ය කලාව අතර සම්බන්ධතාවය
යම් කිසි සමාජයක් තුළ පවතින එක් ව්‍යුහයක් අභියෝගයට ලක් වීම හෝ පරිවර්තනය වීම හෝ හරහා එම සමාජයේ පවතින සෙසු ව්‍යුහ ද අභියෝගයට හෝ පරිවර්තනයට ලක් වෙයි. විශෙෂයෙන්ම දේශපාලන ව්‍යූහය අස්ථාවර වීමක් හෝ අභියෝගයකට ලක්වීම මත ඉතිරි සියලූම ව්‍යුහය අභියෝගයට ලක් වෙයි. මන්ද සමාජයක් අස්ථාවර වීම හෝ ස්ථාවර වීම සඳහා සෘජුවම බලපෑම් කරනු ලබන්නේ එම සමාජය තුළ පවතින දේශපාලනික ව්‍යූහයයි. මෙම දේශපාලනික සන්දර්භයේ අස්ථාවර වීම මත එම සමාජය තුළ බිහිවන නාට්‍ය නිර්මාණ හා සමාජය අතර පවත්නා සබඳතාවයන් ද ප්‍රතිව්‍යූහ ගත වේ. ඊට ප්‍රබලම හේතුවක් වනුයේ දේශපාලන ව්‍යුහය හා නාට්‍ය කලාව අතර පවතින සම්බන්ධතාවය එකිනෙක මත අන්තර් රැඳියාවක් පවතින අවියෝජනීය වූ සම්බන්ධතාවයක් වන බැවිනි.
නාට්‍ය කලාව දේශපාලනික වීමේ විවිධ තේමා
සමාජයක් දේශපාලනයත් අතර ඇතිවන සම්බන්ධතාව හරහා එම සමාජයේ පවතින නාට්‍ය නිර්මාණයන් හා සමාජය අතර පවත්නා සබඳතාවය ප්‍රතිව්‍යුහගතකරණය වෙයි. එසේ ප්‍රතිව්‍යුහගතකරණය වීමේ තේමාවන් කීපයක් නම් රාජ්‍ය විරෝධි, ජාතිකත්වය, සංස්කෘතිකවාදි, යුධවාද, ස්ත්‍රීවාදී ආදි තේමාවන්ය. මෙහිදී තෝරාගෙන ඇති නාට්‍ය කිහිපය හා මෙම තේමාවන් ද ප්‍රතිව්‍යුහගතකරණය හරහා එම තේමා බිහි වූ පාලන පසුබිම පිළිබඳ අධ්‍යයනය කිරීම මිළඟ අංකයෙන් සිදුවෙයි.
ජාතිකත්වවාදී නාට්‍ය බිහිවීම හා එහි පසුබිම
200px|right
මෙම අවධිය දේශපාලනික වශයෙන් ඉතා වැදගත් හා බලවත් අවධියක් වූ අතර දේශපාලන ප්‍රතිසංස්කරණ ප්‍රවණතා වලින් යුක්ත යුගයකි. ජාතික යන සංකල්පය ප්‍රබලව ඉස්මතු වූ සහ සංස්කෘථීක අනන්‍යතා පිළිබඳව වඩාත් අවධානයට පාත්‍ර වූ යුගයක් ලෙස හැඳින්විය හැකිය. මන්ද 1956 පැවැත්වූ මහා මැතිවරණයෙන් බලයට පත් වූ ආණ්ඩුව ආගමට, සංස්කෘතියට දේශියත්වයට වඩාත් ගරුකරන හා ඒ වෙනුවෙන් සිය ප්‍රතිපත්ති සකස් කළ ආණ්ඩුවක් විය.
1956 සිදුවූ දේශපාලන බල පෙරැළිය සමඟම සමාජ සංස්කෘතික දේහයේ ඇගයුම් පද්ධතිය තුළ විචල්‍යත්වය විද්‍යාමාන වන්නට පටන් ගනී. සංස්කෘතික අමාත්‍යාංශයක් බිහිවීම, සංස්කෘතික කටයුතු සංවිධානය රාජ්‍ය ප්‍රතිපත්තියක් බවට ද පත් විය. ස්වදේශික හා දේශීය යන පදවලට වඩා පිළිගැනීමක් ඇතිවන්නට ද විය. ඒ කෙසේ වෙතත් ලංකාවට ගැලපෙන පරිද්දෙන් තනාගත් දේශීය යන පදය තුළ ගැබ් වී තිඛෙන අන්තර්ගතය එකී පදය සමඟ ප්‍රතිවිරෝධී වන්නට විය. නාට්‍ය කලාව තුළ සරච්චන්ද්‍රයන් එය දක්වන්නේ දේශීය නාට්‍ය කලාවක් බිහි කරමිනි. (පෙරේරා,2003,259 පිටුව).
මෙහි ප්‍රතිඵලයක් වශයෙන් 1956- ජූනි 13 වැනි දින සිංහල රාජ්‍ය භාෂා පනත ඉදිරිපත් කරනු ලැබිණි. 1956 අංක 33 දරණ රාජ්‍ය භාෂා පනතෙන් සිංහල භාෂාව එකම රාජ්‍ය භාෂාව බවට පත් කරනු ලැබීය. එකී පනතේ (2) වගන්තියේ මෙසේ සඳහන් වේ. සිංහල භාෂාව එකම රාජ්‍ය භාෂාව වන්නේය. (ජයවර්ධන, 1999, 60). අනතුරුව ජාතික රාජ්‍යයේ බල සම්බන්ධතාවක් බවට පත් වූ සරච්චන්ද්‍ර තමන් විසින් සම්පාදිත නව සම්ප්‍රදාය ප්‍රචලිත කිරීම සඳහා රාජ්‍යයන් යාන්ත්‍රණය සහ සම්බන්ධතා බලවත් ලෙස ප්‍රයෝජනයට ගත්තේය.
මේ කාරණා තුළින් පැහැදිලි වන්නේ ඒ අවධියේ දේශපාලන ව්‍යූහය තුළ ඇති වූ ගතික ජාතිකත්වවාදී නාට්‍ය කාලව බිහිවීමට නිරායාසයෙන්ම බලපා බවයි. බුද්ධාගම පිළිබඳ නව ප්‍රතිපත්ති සකස් කිරීම, සංස්කෘතික අමාත්‍යාංශය ආදිය පිහිටුවීම වැන කාරණාද සිංහල රාජ්‍ය භාෂා පනත ආදියට ප්‍රමුඛස්ථානත් හිමිවීම හරහා මේ යුගයේ බිහි වූ නාට්‍ය තුළින් ජාතිකත්ව ලක්ෂණ ප්‍රකටවීම ද එසේ බිහි වූ නාට්‍යයන් ප්‍රේක‍ෂකයා විසින් වැළඳගැනීම ද සිදු විය. දීර්ඝකාලීනව කරනු ලැබු පර්යේෂණයක ප්‍රතිඵලයක් ලෙස මනමේ නාටකය මේ යුගයේදීම රංග ගත වන්නේ ඒ හේතුවෙනි. සමාජය තුළ පැවති උද්‍යෝගකාරී වාතාවරණය තුළ ජාතික හැඟීම් ඉස්මතු වී පෙනෙන්නට වූ අතර මනමේ තුළින් සරච්චන්ද්‍ර ඉදිරිපත් කළ දේශීය ලක්ෂණ හේතුවෙන් මේ ජන සමාජය මනමේ ජාතික වස්තුවක් ලෙස පිළිගත්හ. දේශියත්වයේ අග්‍රස්ථඵලය ලෙස පිළිගත්හ. ඒ තුළ අන්තර්ගත වූ ගීතමය භාෂාව, පැරණි නාඩගම් ගී තාල, මද්දල භාවිතය, ලාලිත්‍යමය රංගනය, ඇඳුම් පැළඳුම් මේ ආදි ශෛලිගත නාට්‍ය සම්ප්‍රදායේ අංග සමඟින් ඉදිරිපත් වුණු මනමේ අති විශිෂ්ට රංග කාර්යයක් බැව් වර්තමානයේ පවා අවිවාදයෙන් පිළිගන්නා කාරණයකි.
මේ අනුව පැහැදිලි කාරණයක් වන්නේ සමාජය හා දේශපාලනය අතර පවතින සබඳතාවය වෙනස්වීම හරහා නාට්‍යකලාව හා සමාජය අතර පවතින සබඳතාවය ප්‍රතිව්‍යූහගතකරණය වීමේ එක් ආකාරයක් ලෙස මේ ජාතිකත්වවාදී නාට්‍ය බිහිවීම දැකිය හැකි බවයි. 1956 සිදු වූ ආණ්ඩු වෙනස්වීම සමඟ ඇති වූ දේශීයකරණ සංකල්පය සමඟ සමගාමීව සිදු වූ මේ දේශීය නාට්‍ය කලාවේ උපත ඒ පැවති දේශපාලනික සන්දර්භයේ ප්‍රතිඵලයක් ලෙස බව පැහැදිලි වෙයි. එසේනම් සමාජය හා දේශපාලනය අතර පවතින බල සම්බන්ධත වෙනස්වීමේදී නාට්‍ය කලාව සමාජය අතර පවතින සම්බන්ධතා ප්‍රතිව්‍යුහගතකරණය වීමට සිදුවන එක් ආකාරයක් ලෙස මේ ජාතිකත්වවාදී නාට්‍ය බිහිවීම දැකිය හැකිය.
රාජ්‍ය විරෝධි නාට්‍ය බිහිවීම හා දේශපාලනය
දේශපාලන සන්දර්භයේ ඇතිවන යම් ප්‍රවණතාවයන්, ප්‍රතිසංස්කරණයන් ආදිය හරහා සමාජය හා දේශපාලනය අතර පවතින සබඳතාවය පරිවර්තනයට ලක්වෙයි. එම පරිවර්තනයන්් හරහා ඒ ඒ අවධීන් තුළ බිහිවන වේදිකා නාට්‍ය නිර්මාණයන් ප්‍රතිව්‍යූහගතකරණය වේ. තවදුරටත් එවැනි අවස්ථා පිළිබඳ අධ්‍යයනය කිරිමේදී පැහැදිලිවන අවස්ථාවන් වුනයේ තරුණ කණ්ඩායම් තුළින් සිදුවන තරුණ නැගිටීම්, වාමාංශික ව්‍යාපාර පිළිබඳව, සමාජ පීඩනය, සමාජ පන්ති නැගිටීම් ආදි කාරණා බහුලව දක්නට ලැබුණු සමාජ අවධීන් තුළ නිර්මාණය වූ සියලූම වේදිකා නාට්‍ය පාහේ සිය ආඛ්‍යාන වශයෙන් තෝරාගෙන ඇත්තේ තත්කාලීන දේශපාලන සන්දර්භයන් බවය. පවත්නා දේශපාලන ව්‍යුහය වෙතින් නිරායාසයෙන් ලබාගත් ආභාෂය එම නාට්‍ය තුළින් පිළිබිඹු වන බව දැකිය හැකිය.
එවන් සමාජ පීඩාකාරී අවස්ථාවලට එරෙහිව බිහිවන වේදිකා නාට්‍ය රාජ්‍ය විරෝධි නාට්‍ය ලෙස හැඳින්විය හැකිය. 71 ඇති වූ ෙජ්.වී.පී. කැරැල්ල, 77 විවෘත ආර්ථීක ප්‍රතිපත්තිය හරහා ඇති වූ දෙමළ ජනයා අතර පවතින වාර්ගික අර්බුදය ආදී තේමා කරගත් හා ඒ හරහා මෙහෙය වුණු නාට්‍ය විශාල වශයෙන් ඒ යුගයෙන් වල තිබු බව පැහැදිලිය. ඒ නාට්‍ය අතර "සුභ සහ යස"," දුන්න දුනු ගමුවේ"," මෝදර මෝල" "මන රංජන වැඩ වර්ජන"," ධවල භීෂණ", "පුස් ලෝඩං", "අපට පුතේ මඟක් නැතේ", "අහසින් වැටුණු මිනිස්සු", "කොරා සහ අන්ධයා" වැනි නාට්‍යයන් එකල දක්නට තිබිණි. විශේෂයෙන් හැත්තෑව දශකයේ හා අසුව දශකයේ ඇති වූ තරුණ කැරලි හරහා පැමිණි බලපෑම එකල කලා කෘති මඟින් බොහෝ සෙයින් ප්‍රතිසමාන විය.
කැරැල්ල තුළින් අපේක‍ෂා වූ අරමුණුවෙත ලඟා විය නොහැකි වූ අතර නිසි නායකත්වයක් මඟ පෙන්වීමක් නොමැති වීමෙන් ද ඒ සඳහා ප්‍රමාණවත් පිරිස් බලය ද, අවි ආයුධ ද තමන් සතුව තිබු ශක්තිය ද නොදැන සිටීම ද මත මේ කැරැල්ල අසාර්ථක වූ අතර විශාල වශයෙන් තරුණ කොටස් දැඩි අපේක‍ෂා භංගත්වයට යළිත් පත් විය. විශාල පිරිසක් මරණයට පත් වෙමින්ද, තවත් පිරිසක් අත්අඩංගුවට පත් වෙමින් ද, මේ තරුණ අසහනය වෙනුවෙන් ඔවුන් වෙතින් පුපුරා ගියා කැරැල්ල අසාර්ථක වීමෙන් යළිත් රට තුළ පෙර පරිදිම දේශපාලන සන්දර්භය ක්‍රියාත්මක වන්නට විය.
කෙසේ නමුත් දියාරැ වී ගිය අරගලයක උණුසුම දැනෙමින් තිබු සමාජයක නිෂ්පාදනය වී රංඟ ගත වුණු මේ' සුභ සහ යස' නාටකය හරහා රාජ්‍යත්වය දැඩි උපහාසයට හා හාස්‍යයට ලක් කරන අතර යස ධනපති පංතියේ සංකේතය ලෙස භාවිතා කරමින් රජුගේ චරිතය ද "සුභ" නිර්ධන පංතියේ සංකේතය ලෙසින් විප්ලවාදියෙකුගේ චරිතය ද නිරූපණය කරයි. සුභ ඇතුළු සගයින් පිරිස බලය ලබාගැනීමේ විමුක්ති අරගලයේ යෙදී සිටියි. රජුගේ අනුවණ කමින් ප්‍රයෝජන ගන්නා ඔහු උපක්‍රමශීලිව රජකම ලබා ගනියි. නමුත්, බලය ලබා ගනිමින් පසුව තම පංතියේ උවමනාවන්, අපේක‍ෂාවෙන් ඉටු කිරීම වෙනුවට තමන් ද ධනපති පංතියේ වහලෙකු වී පංති අරගලය පවා දෙයි. නාට්‍යය ආරම්භය වන්නේත් අවසන් වන්නේත.් "දාසිය මට මධු බඳුනක් දෙව" යන දෙබස් ඛණ්ඩයෙනි. ධනපති පංතියේ බලය අත්පත් කර ගැනීමට කෙනෙක් උත්සාහ ගත්ත ද බලය අත්පත් කරගත් පසු නිර්ධනයා ද ධනපති පංතියේම සාමාජිකයෙකු බවට පත්වන අතර එහි අරමුණු හා අපේක‍ෂා දියාරු වී යන බැව් මේ දෙබස් ඛණ්ඩය හරහා නාට්‍ය ප්‍රේක‍ෂකයාට එය නැරඹීමේදී වටහා දෙයි. රාජ්‍යය හා පාලන තන්ත්‍රය පිළිබඳ ගොඩ නංවනු ලබන සියුම් උපහාසය තුළින් ප්‍රේක‍ෂකයා සමකාලීන සමාජ සිදුවීම් පිළිබඳව සඵලදායික කරවීමට උත්සාහ දරයි. ඒ තුළින් ගැඹුරු දේශපාලන දෘෂ්ටියක් ඉදිරිපත් කරන්නේ ඓතිහාසික කතා පුවතක් තුළට සමකාලීන දේශපාලන ව්‍යුහය අන්තර්ගත කරවමිනි. රාජ්‍ය පාලකයා සහ ඔහු සමීපයේ සිට සිය තනතුරු හා බලය රැකගන්නට වෙහෙස දරන ඇමති මණ්ඩලය සදයි. උපහාසයට ලක් කරන නාට්‍යකරුවා වර්තමාන බල අරගලය ප්‍රේක‍ෂකයාට සිහිපත් කරවයි. පළමු ප්‍රගතිශිලී බලවේගයක් සේ ආරම්භවන විප්ලවය අවසන් වන්නේ ප්‍රතිගාමී බලවේගයක් ලෙසිනි. වර්තමාන දේශපාලන නායකත්වය පිළිබඳ මනා සංයමයකින් යුක්තව ප්‍රේක‍ෂකයා අභිමුඛවට ගෙන එනු ලබන මේ සුභ සහ යස කතා පුවත තුළ උපහාසාත්මක රසය දැක්වුවද එම උපාහාසය යටින් දිවෙන්නේ ගැඹුරු දේශපාලන දෘෂ්ටියකි. 1971 දී ඇති වූ විප්ලවීය තරුණ නැගිටිමීමත් හා සමඟි පෙරමුණ ආණ්ඩුව විසින් එය නිර්දය ලෙස මර්දනය කිරීමත් යන කරුණ සහ කැරැල්ලට සම්බන්ධ වුවත් පිළිබඳව වූ චෝදනා විභාග කරමින් දඩුවම් පැමිණවීම ද නිදහස් කිරීමද යන කාරණා සමාජ තුළ දක්නට තිබු අවධියක රංගගත වූ මේ සුභ සහ යස නාටකය ගැඹුරු දේශපාලන දෘෂ්ටියක් සහිතව රාජ්‍ය විරෝධී තේමාවක් ගෙන හැර දක්වනු ලැබීය.
සමාජය හා දේශපාලනය අතර පැවති සම්බන්ධතාවය වෙනස්වීම යන කාරණය මත නාට්‍ය කලාව හා සමාජය අතර පවතින සම්බන්ධතාවය වෙනස්වීමේ එක් ආකාරයක් ලෙස රාජ්‍ය විරෝධී නාට්‍ය දැක්විය හැකි අතර සයිමන් නවගත්තේගම විසින් ඉදිරිපත් කළ සුභ සහ යස යනු එය විශිෂ්ඨ ගණයේ ප්‍රතිඵලයකි. 1971 ඇති වූ කැරැල්ල සමඟ පරිවර්තනය වූ දේශපාලනය හා සමගාමී වූ   මෙවැනි රාජ්‍ය විරෝධි නාට්‍ය රැල්ලක් එම යුගයේ බිහිවීමෙන් පැහැදිලි වන්නේ ශ්‍රී ලංකාවෙහි නාට්‍ය නිර්මාණ සහ දේශපාලනය අතර පැවති සබදතාවයයි.
දේශපාලන ප්‍රභසන බිහිවීම
250px|right සමාජ ව්‍යුහය හා දේශපාලන ව්‍යුහය අතර පවතින අන්තර් රැඳියාව යම් හෙයකින් අසමතුලිත වීමකදී එම සමාජය තුළින් පැන නඟින නාට්‍ය නිර්මාණ හා සමාජය අතර පවතින සබඳතාවය ද ප්‍රතිව්‍යුහගතකරණය වෙයි. එසේ ප්‍රතිව්‍යුහගත ආදකාර කීඵයකින් සිදුවෙයි. රාජ්‍ය විරෝධි නාට්‍ය නිර්මාණය වීම ඉන් එක් අවස්ථාවකි. 1993 වර්ෂයේදී ප්‍රථම වරට රංගගත කෙරුණ අන්දරේලා නාට්‍යය තුළින් ඉදිරිපත් කිරීමට උත්සාහ කරනු ලබන ගැඹුරු රාජ්‍ය විරෝධී සංකල්පය හරහා එම යුගයේ පැවති රාජ්‍යත්වය අභියෝගයට ලක් කළ පමණක් නොව උපහාසයට ද බඳුන් කළේය.
ලංකේය වේදිකාවේ බිහි වූ ඉහළම ගනයේ දේශපාලන ප්‍රභසනයක් :ලෙස සලකනු ලබන මෙම අන්දරේලා නාට්‍යය තුළින් ගෙනහැර දක්වන වස්තු විෂය ඉතා සරල වුවත් ඒ තුළින් මතු කරන දේශපාලන ගැඹුර සරල නොවේ. රාජ්‍ය හා පාලකත්වය පාලකයා වටා රැස් වී සිටින සෙසු ඇමතිමණ්ඩලය නිර්දය ලෙස උපහාසයට ලක් කරමින් අන්දරේලා හරහා සමකාලීන දේශපාලන දෘෂ්ඨිය ඉදිරිපත් කරනු ලබන්නේ සර්වකාලීන වටිනාකමක් ලැඛෙන ලෙසය. එම තත්කාලීන දේශපාලන සන්දර්භය වර්තමානයටත් ඒ ආකාරයෙන්ම අදාළ කරගත නැති බව මේ දෙබස් ඛණ්ඩයෙන් මනාව පැහැදිලි වෙයි.
තරුණයා	:	නිලමෙලාට මාව විහිළුවක්.. රජ්ජුරුවන්ට නිලමෙලා විහිළුවක්... පරදේසක්කාරයින්ට රජතුමා විහිළුවක්.. රට වැසියා මේ හැමෝටම විහිළුවක්..
නිලමේ	:	අන්න හොඳ විහිළුවක්.. (මනෝරත්න, 1994, 25.)
සංවාදවලින් කියැවෙන යටි අරුත තේරුම් ගැනීමට ප්‍රේක‍ෂකයා සමත් වන්නේ මෙම නාට්‍ය රංගගත වූ අවදියේ මෙන්ම ඊට පෙර අවදීන් වලත් පසු අවදීන් වලත් පවතින දේශපාලනයේ ස්වභාවය මෙයම වන බැවිනි. අන්දරේ යනු සාමාන්‍ය ජන සමාජය තුළින් පැන නැඟ=ණ චරිතයක් වන අතර ඔහු රජවාසලට ගිය ද නියෝජනය කරනු ලබන්නේ ගැමි ජනයාය. එහෙයින් ජනතාව තුළ පාලක තන්ත්‍රය පිළිබඳ ඇති ආකල්පය ද මේ අන්දරේ ගේ මුවට නංවන දෙබස් ඛණ්ඩ වලින් පැහැදිලි වෙයි. රාජ්‍යය පිළිබඳ හා පාලක තන්ත්‍රය පිළිබඳ පවතින විරෝධා කල්ප මෙම නාට්‍ය හරහා මැනවින් ප්‍රේක‍ෂකයාට ගම්‍ය වන්නේ ඒ යුගයේ පැවති දේශපාලන සන්දර්භයන් සමඟ අනුගත වන බැවිනි.
දේශපාලන සන්දර්භය හා සමාජය අතර පවත්නා සබඳතාවය යම් පරිවර්තනයකට බඳුන්වීමේදී සමාජය හා එහි නිර්මාණය වන නාට්‍ය නිර්මාණයන් අතර පවත්නා සම්බඳතාවයන් ද ප්‍රතිව්‍යූහගත කරණයට බඳුන් වන එක් ආකාරයක් ලෙස දැක්විය හැකි රාජ්‍ය විරෝධී තේමා සහිත නාට්‍ය බිහිවීමේ එක් අවස්ථාවක් ලෙස අන්දරේලා නාට්‍ය දැක්විය හැකිය.
භීෂණයට එරෙහිව බිහි වූ නාට්‍ය
200px|left
ෂෝන් පෝල් සාත්‍රේගේ "The Men Without Shadow" නම නාට්‍යය සිංහලයට පරිවර්තනය කරමින් ධර්මසිරි බණ්ඩාරනායක ඉතා සූක‍ෂම ලෙස තමා ජීවත් වූ සමාජයේ තෙරපෙන අර්බුද කේන්ද්‍ර කොට ගනිම්න ’ධවලභීෂණ" යනුවෙන් 1988 දී නිර්මාණය විය. ධවලි භීෂණ නිර්මාණය කිරීම් අභිලාෂය ඔහු මෙසේ සඳහන් කර ඇත. භීෂණයෙන් පීඩාවට පත් පීඩාවිඳින සියලූ ජනවාර්ගික කොටස්හි මවුවරුන්, පියවරුන්, දූ දරුවන් වෙනුවනේ උපන් දයාවෙන් මෙම නාටකය 1988 වර්ෂයේදී නිෂ්පාදනය කරන ලද බව මෙසේ ලියා තබමි. ධවල භීෂණ නිෂ්පාදිත අවධිය ලාංකීය ජන ජීවිතයේ විශාල අර්බුද රැසක් පැවති සමයකි. 1983 කළු ජූලියත් සමඟ උතුරු ප්‍රදේශයේ ද්‍රවිඩ තරුණ පිරිස්වල කැරලිකාරීත්වය දැල්වුණු අතර මෙය කේන්ද්‍ර කොටගෙන ජනතා දේශපාලනයකට අද දමා තිබිණ.ි උතුරත්, නැගෙනහිරත්, දකුණෙන් මෙම කැරලිකාරීත්වයට එරෙහිව රජ්‍ය හා රාජ්‍ය නොවන මර්දනය සෘජුවද, වක්‍රවද ක්‍රියාත්මක වෙමින් පැවිතිණි. මේ අතරින් වඩාත් ඛේදජනක හා බිහිසුණු සිදුවීම් වූයේ ජ.වි.පෙ. නැගිටීමත් ඔවුන්ගේ මර්දන ක්‍රියාවලිය හා ඊට එරෙහිව රාජ්‍ය බලය හා නිල නොවන මැර හමුදා විසින් දියත් කළ භීෂණයයි. මේ ඛේදවාචකය ලාංකික ඉතිහාසයේ තීරණාත්මක යුගයක් බිහි කරමින් තිබිණි (බෝගමුව, 2003, 208).
දේශපාලන විමුක්ති ව්‍යාපාරයක පිරිසක් හා රජයේ බලධාරීන් ඔවුන් වෙතට සම්ප්‍රේෂණය කරන දැඩි මර්දන ක්‍රියාවලිය හරහා ඔවුන්ගේ මානුෂික ස්ථාවරය රැක ගැනීම පාවාදීම හා හුදෙකලාව කුරිරු මරණයකට අවසානයේ ගමන් කරන්නට වීම හරහා දේශපාලන විප්ලවීය කාර්යයක් තුළ වූ අස්ථාවරත්වයත්, නිස්සාරත්වයත් කිසියම් ප්‍රමාණයකට ධිවනික කරවන නාට්‍යයක් ලෙස ධවල භීෂණ දැක්විය හැකිය.
මෙම ධවලභීෂණ සඳහා සාධක සපයන ලද්දේ 1983 දී ඇති වූ කළුජූලිය හා 88-89 දකුණේ ඇති වූ භිෂණයයි. 1983 කළු ජූලියට වඩා ප්‍රබල ලෙස ධර්මසිරි බණ්ඩාරනායකට සිය නාට්‍ය නිර්මාණය සඳහා බලපෑම් කරන ලද්දේ 1988-1987 යුගයේදී ලංකාවේ ඇති වූ භිෂණකාරී වාතාවරණයයි.
මේ ආකාරයෙන් ක්‍රියාත්මක වූ තරුණ දේශපාලන ප්‍රචණ්ඩකාරීත්වයට බලපෑ හේතු අතර දිගු කාලීනව බලපෑ හේතු මෙන්ම ආසන්නතම වශයෙන් බලපා හේතු රැසක් විය. ’මෙරට දේශපාලන බලය කුලීන ප්‍රභූ පැලැන්තියේ උරුමයක් ලෙස පැවතීම, කේන්ද්‍රීය දේශපාලනය පමණක් නොව ප්‍රාදේශීය දේශපාලන නායකත්වය පරම්පරාගත ප්‍රාග්ධනයෙන් හිමි සුළු පිරිසක් අත පැවතීම, ජනගහන වර්ධන වේගයට අනුව ආර්ථීක ප්‍රතිසංස්කරණයන් සිදු නොවීම, නිදහස් අධ්‍යාපනය හේතු කොටගෙන අධ්‍යාපනයේ නිම් වළලූ පුළුල් වුවද ඊට සරිලන අයුරින් රැකියා අවස්ථා සුලභ නොවීම, කුල පීඩනය හා කුල අසාධාරණකම් දිගුකාලීන වශයෙන් මීට පසුබිම් වූ කරුණු වූ අතර විවෘත ආර්ථීක ප්‍රතිපත්තියට හේතු කොටගෙන ගැමි ආර්ථීකය කඩා වැටීම නිදහස් අධ්‍යාපනය ක්‍රමයට ඇති වූ බාධා, මන්ත්‍රීවරුන්ගේ චිට් ක්‍රමය හරහා එ.ජා.ප. හිතවතුන්ට පමණක් රැකියා සැපයීම, 1982 ජනමත විචාරණය එහි මහා පරිමාණ දූෂිත ප්‍රජාතන්ත්‍ර විරෝධි ක්‍රියාදාමයන් ආදී කරුණු ද විය" (ජයවර්ධන, 1999, 245) මීට එරෙහිව නැඟී සිටි ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ තරුණ තරුණියන් නිර්දය ලෙස අමානුෂික වධබන්ධනවලට පැමිණුවීමත් අවසානයේ ඝාතනය කිරීමත් සිදු වූ අතර ඒ සඳහා නිසි පිළියම් යෙදීමක් පිළිබඳව රජය කල්පනා නොකළේය.
මෙවන් අසහනකාරී හා දැඩි අඳුරු කාල පරිච්ඡේදයක් තුළ විප්ලවල සමයේදී නිර්මාණය වූ ධවල භීෂණ නාට්‍ය නාට්‍යාගාරයට පැමිණෙන ප්‍රේක‍ෂකයාගේ චිත්ත සන්තානය තුළ ඉතා වේදනාබර හැඟීමක් ජනිත කළේය. තමන් බාහිර සමාජයේ අත් විඳින භයංකාර වේදනාබර හැඟීම ප්‍රේක‍ෂකාගාරය තුළදී නිර්මාණශීලි ඉදිරිපත් කිරීම්, හරහා අත්විඳීම තුළ ප්‍රේක‍ෂකයාට මෙම භීෂණයේ මරණීය වේදනාව තීව්‍ර ව දැනෙන්ට විය. ධර්මසිරි බණ්ඩාරනායක නමැති මෙම අපූර්ව නිර්මාණකරුවා සමකාලීන දේශපාලන යථාර්ථය දෘශ්‍ය කාර්යයට නැගූ එක් විශිෂ්ට ගණයේ අවස්ථාවක් ලෙස මෙම "ධවල භීෂණ" හැඳින්විය හැකි අතර මකරාක‍ෂයා, ඒකාධිපති, යක‍ෂාගමනය, ට්‍රොජන් කාන්තාවෝ තමන් සිය සමකාලීන දේශපාලන නිර්මාණ කිහිපයක් සාර්ථක ලෙස නිර්මාණය කළේය. මේ නාට්‍ය සඳහා තේමාවූයේ රාජ්‍ය විරෝධී ආකල්පය. ඔහුගේ මෙම ධවල භීෂණ නාට්‍යය සම්පූර්ණයෙන්ම පාහේ පැවති රජයට විරුද්ධව එරෙහිව ක්‍රියාත්මක කළ අවියක් බදු විය. රාජ්‍ය විරෝධි ආඛ්‍යානයක් නිර්මාණය කළ මෙම නාට්‍යය පුරා දිවෙන්නේ චරිත අධ්‍යාත්මයේ ඇති පුද්ගල ඛේදවාචිකය ඉක්මවා ගොස් ඊට පසුබිමින් ඇති මනුෂ්‍ය සම්බන්ධතා හා ඒ වටා පැවති දේශපාලන ආර්ථීක ක්‍රියාකාරීත්වය පිළිබඳ විමසා බැලීමකි. කැරැල්ලට සම්බන්ධ විප්ලවකාරී සංවිධානයක තරුණියක්, ඇයගේ සොහොයුරා කැරළි නායකයා, හා සගයින් දෙදෙනා හා ඔවුන් පිළිබඳව තීරණ ගන්නා හමුදා නිලධාරියා වටා ගෙතුණු කතා පුවතක් මේ තුළ අන්තර්ගත වේ.
තත්කාලීන සමාජය තුළ පැවති දේශපාලන අර්බුදය තුළ නිර්මාණය වුණු මෙම ධවල භීෂණ නාට්‍යය හා ඉදිරිපත් කරන රාජ්‍ය විරෝධී තේමාව තුළින් අපට පැහැදිලි වන කරුණක් වනුයේ සමාජයත්, දේශපාලනයත් අතර පවතින සබඳතාවය වෙනස්වීම්වලට බඳුන් වන විට ඒ හරහා සමාජයත් නාට්‍ය නිර්මාණයත් අතර පවතින සබඳතාවය ද වෙනස්වීමම්වලට බඳුන් වන බවයි. එසේ පරිවර්තනය වන එක් ආකාරයක් ලෙස රාජ්‍ය විරෝධී තේමාවලින් යුත් නාට්‍ය බිහිවීම දැක්විය හැකිය. .
ජනමාධ්‍ය තුළින් ආක්‍රමණය කළ සමාජය
300px|right
රාජිත දිසානායකගේ "වීරයා මැරිලා" වේදිකා නාට්‍ය තුළින් දක්වන්නේ ද එවන්ම වූ සංස්කෘතික සෝදා පාළුවකි. විවෘත ආර්ථීකය හරහා ලාංකීය සමාජය ආක්‍රමණය කළ මේ මාධ්‍ය සංස්කෘතිය පිළිබඳව ඉතා ගැඹුරු කතාබහක් ගොඩනඟනු ලබයි. මාධ්‍ය සදාචාරය තුළ සංස්කෘතිකමය, සදාචාරමය වශයෙන් ඇති වී තිඛෙන සෝදාපාළුව මැනවින් නිරූපණය කිරීමට රාජිත සමත් විය. 2002 වසරේදී ප්‍රථම වරට වේදිකාගත වූ මේ නාට්‍ය තුළින් ලාංකීය සමාජයේ මාධ්‍ය භාවිතය තුළ සංස්කෘතික පද්ධතීන් කොතෙක් දුරට විනාශ වී ගොස් ඇතිද යන්න සෑම දෙබස් කණ්ඩයක් තුළින්ම ප්‍රතීයමාන දක්වයි.
සමාජයක පවතින මාධ්‍ය හරහා එම සමාජය තුළ පවත්නා හර පද්ධතීන්ට කෙතරම් බලපෑමක් කළ හැකි ද යන්න මේ තුළින් තව දුරටත් පැහැදිලි වෙයි. සත්‍ය විකෘති කිරීම හා විකෘතිය සත්‍යය කිරීම තුළ සමාජය මෙහෙයවන මේ මාධ්‍ය සංස්කෘතිය සමාජයේ ජීවත්වන වීරයන් ඝාතනය කරයි. මෙම සමාජයේ සාදාතනික වීරයන් නැත. එකෙකු හෝ දෙදෙනෙකු අහම්බයකින් මෙන් සිටිය හැකි අතර මෙම මාධ්‍ය සංස්කෘතිය පසින් ඔවුන්වද ඩැහැගනියි. ඉන් අනතුරුව තම අරමුණ වෙනුනේ වීරයන් මරා රූකඩ බිහිකරවයි. මෙවැනි ගැඹුරු ආඛ්‍යාන ගණනාවකින් යුක්තව විවරණය කළ හැකි මේ වේදිකා නාට්‍ය හරහා සමාජය හා දේශපාලනය අතර පවතින සබඳතාවයන් පරිවර්තනය වීමේදී සමාජය හා නාට්‍ය නිර්මාණයත් අතර පවතින සබඳතාවය ද ප්‍රතිව්‍යුහගත වීම නිරන්තරයෙන්ම සිදුවන බව දැක්විය හැකිය. තත්කාලීන සමාජය තුළ දැකිය හැකි මේ මාධ්‍ය ආක්‍රමණය නිසා සමාජය හා එහි දේශපාලනය නිරන්තරයෙන් පරිවර්තනය වන අතර එම සමාජය තුළ බිහිවන නාට්‍යය එය සාකච්ඡාවට නැංවීම මේ වීරයා මැරිලා මැනවින් සාධනය වෙයි.
"මරණ පරීක්ෂණය ඇතුළුව අනෙකුත් සියලූම මෙහෙයුම් ප්‍රශ්න කිරීම් සහ සිද්ධියට අදාළ අත් අඩංගුවට ගැනීම් සජීවිව රූපවාහිනියෙන් විකාශනය වීම සිද්ධ වෙනවා. ඒ වගේම මෙම ඝාතනයට සම්බන්ධ පිරිස්වල පවා සජීවිව දුරකතනයෙන් තමන්ගේ ආභාස පල කරන්න ඉඩ තිඛෙනවා. ඊට අමතරව ඕනෑම කෙනෙක්ට ගැන තමන්ට හිතෙන දේවල් දුරකතනයෙන් කතා කරලා කියන්නටත් අවස්ථාව තියෙනවා. ඒ විතරක් නොවෙයි. මෙම ඝාතනය පුද්ගලික කේන්තියෙන් මත කෙරුණූ කොන්ත්‍රාත් ඝාතනයක්ද නැත්තම් වෙනත් ඝාතන ගොන්නට අයත් වන්නක් ද යන්න නිවැරදිව නම්කර තෑගි දිනා ගැනීමටත් ඉඩ තිබේනව කියල මට කියන්න පුළුවන්"(දිසානායක, 2003, 64 පි)
මෙවැනි දෙබස් ඛණ්ඩ හරහා මතුවන්නේ ලාංකීය සමාජයට මාධ්‍ය සංස්කෘතිය විසින් කර ඇති සදාචාරමය සංස්කෘතිමයය බුද්ධිමය විනාශය කෙතරම් ද යන ගැටලූවය. ධනපති පංතික මාධ්‍ය හිමියන් විසින් ජනමාධ්‍යකරුවා නැමැති නිර්ධන පංතියකව වැටුප් ශ්‍රමය හරහා සුරාකන අතරම පවතින තත්ත්වයට එරෙහිව යන්නට තැත් දරන පුද්ගලයන්ට සිට ගොදුරු බවට පත් කර ගැනීමේ මහත් වූ ව්‍යවසනය මේ තුළින් තව දුරටත් දැකිය හැකිය. සියල්ල නිර්ධන විචාරයට ලක් කරන "වීරයා" ද අවසානයේ අවස්ථාව එළඹි කළ සම්මතයේම ගොදුරක් බවට පත් වෙයි. මේ දේශපාලනික සත්‍යය පසුගිය වකවානුවේ ඇති වූ ජනමාධ්‍ය රැල්ල හා එහි සංස්කෘතිය හා බිඳි පවතින අතර එය නූතන සමාජයට ද එකසේ වලංගුය. විවෘත ආර්ථීක ප්‍රතිපත්ති පරිවර්තනයට එකසේ වලංගුය. විවෘත ආර්ථීක ප්‍රතිපත්ති පරිවර්තනයට ලක් වූ සමාජ ආර්ථීක දේශපාන ව්‍යූහය තුළ ජනමාධ්‍යයට ලැබුණේ බලවත් ස්ථානයකි. මාධ්‍ය ක්‍රියාකාරීත්වය විසින් තව තවත් සමාජය ආක්‍රමණය කරමින් අස්සක් මුල්ලක් නෑර වසංගත රෝගයක් මෙන් පැතිර යාම නිසා සමාජයේ පැවති පුරුෂාර්ථ හා හරපද්ධතීන්ට විශාල විනාශයකට මුහුණ දෙන්නට සිදු විය.
මෙම දේශපාලනික ව්‍යුහය සමඟ තත්කාලීන සමාජය තුළ පවතින කාරණා සම්පිණ්ඩනය කරමින් බිහිවූ උසස් ගණයේ නාට්‍යයක් ලෙස ’වීරයා මැරිලා¶ හැඳින්විය හැකිය.
සාරාංශය
200px|left මෙවැනි ආඛ්‍යාන භාවිත කරමින් සමාජයේ තත්කාලීන දේශපාලන ව්‍යුහය හා අනුකූල වන ආකාරයෙන් නිර්මාණය වන නාට්‍යය හරහා දේශපාලනය හා නාට්‍ය නිර්මාණ අතර  පවතින සබදතාවය තහවුරු වෙයි ඒ අතරින් තෝරාගත් නාට්‍ය කිහිපයක්ආශ්‍රයෙන් මේ ආකාරයට දැක්විය හැක්කේ පවතින දේශපාලන සන්දර්භය නාට්‍ය නිර්මාණ සදහා අවිඥාණිකවම බලපෑම් කරනු ලබන බවය.
ප්‍රවර්ගය:දේශපාලනය ප්‍රවර්ගය:නාට්‍ය කලාව
සන්නි යකුම
= දහඅට සන්නිය = විකිපීඩියා, නිදහස් විශ්වකෝෂය වෙතින් Jump to navigation		Jump to search
මහ කෝල මුහුණ
පහතරට ප්‍රදේශයේ පවත්වන තොවිල් වර්ග හතරෙන් එකක් වන සන්නි යකුම, දහඅට සන්නිය වශයෙන් ප්‍රසිද්ධය. ඉතාම බලසම්පන්න ශාන්ති කර්මයක් ලෙස සැළකෙන මෙය ගමකට හෝ ප්‍රදේශයකට සෙත්පතා කරනු ලබන පොදු ශාන්ති කර්මයක් මෙන්ම කිසියම් රෝගී තැනැත්තෙකුට හෝ එවැනි පවුලක් අරභයා කරන ශාන්ති කර්මයක් වශයෙන් හැඳින්විය හැක.
උත්පත්ති කථා පුවත
දහඅට සන්නි උපත මායාදුන්නේ රාජ්‍ය කාලයෙන් පසු සිදුවූ බවට මතයක් පැවතුනද එහි නිධාන කතාව ලෝක උත්පත්ති කථාව හා සම්බන්ධවේ. මෙහි උත්පත්ති ස්ථානය වශයෙන් හඳුන්වන්නේ ලිච්ඡවී රජ දරුවන් සිටි විශාලා මහනුවරයි. මෙම රජ පරපුරේ සංඛපාල නම් රජකු වූ අතර ඔහුගේ බිරිඳ අසුපාලි හෙවත් ආයුපාලි නම් විය. ඇගේ දාසිය හැඳින්වූයේ කාලි නමිනි. ආයුපාලි බිසව ගැබ්බරව සිටි කාලයක දිනක් ඇයට මී අඔ කෑමේ දොළක් ඇති විය. එදින සංඛපාල රජු යුද්ධය සඳහා අසල රටකට පිටත්ව ගොස්ය. බිසවගේ මී අඔ කෑමේ දොළ පිළිබඳව දැනගත් ප්‍රධාන ඇමති රජු නොමැති නිසා මී අඔ සපයා දෙන ලදී. බිසව‍ මී අඔ කන අතර කාලි දාසියටද මී අඔ කෑමේ රිසියක් ඇති වුවද එය ඉටු නොවූ නිසා බිසව සමඟ කෝපව ඇයගෙන් පලිගැනීම සඳහා රජ වෙත ගොස් මහ ඇමති සහ රජ බිසව අතර අනියම් සම්බන්ධක් පවතින බවට බොරු කියා රජ පවුල භේද කළේය.
එයින් කෝපයට පත්ව රජ බිසවගේ ගැබ්බර බවද නොසකා ඇයට වදදී මරා දෙකකුලෙන් පුබ්බේරිය ගසක එල්ලා දෙපළු කරන ලෙස නියෝග කල අතර එය එසේම ඉටුවිය. කළ පින් ඇති දරුවාගේ බලයෙන් පලු දෙකට හාවී උපන් දරුවා මවගේ ලේ සම් නහර අනුභව කරමින් වැඩී රාජ මුළු සන්නි යක්‍ෂයා හෙවත් කෝල සන්නි යක්‍ෂයා නමින් ප්‍රසිද්ධ විය. කවදා හෝ තම මව මැරෑ පලිය පියාගෙන් ගැනීමට සිතූ මෙම කුමරා විෂ මුසු ගෙඩි කොළ එකතු කොට විෂ ගුලි 18ක් නිපදවූ අතර එය දුටු ශක්‍රයා විෂ දිය ඉස යකුන් 18දෙනකු මැවූ බවත් ඔවුන් දහඅට සන්නිය නමින් ප්‍රසිද්ධ විය. එම සන්නි 18 වන්නේ, මේ 18දෙනා එකතුව කුමරු වට කොට කෑම ඉල්ලා කරදර කරන්නට වූ අතර මෙය පිය රජුගෙන් පළිගැනීමට අවස්ථාවක් කරගත් කුමරු " මා ළඟ ආහාර නැත. විශාල මහනුවරට ගොස් සංඛපාල රජුගෙන් කෑම ඉල්ලා ගනුවයි " අණ කරන ලදී. මොවුන් විශාල මහනුවරට පැමිණ එහි කෙත්වතු භවභෝග විනාශ කරන්නට වීමත් සමඟ එහි ප්‍රථම දුර්භීක්‍ෂ ඇතිවිය. ආහාරපාන නැතිවීම නිසා රෝග භය පැතිරීම, මළ මිනි ගොඩවීම, මළ කුණු දුර්ගන්ධයට අමනුෂ්‍යයෝ එක්වීම යන ත්‍රිවිධ භය මෙනුර ඇතිවිය. රතන සූත්‍ර දේශනාවෙන් මෙ‍ම තුන්භය දුරු වූ බව ප්‍රසිද්ධය.
පූජා රටා විධි
සන්නි යකුන් වීදි මාලාව සන්නි යකුන් යාගය සඳහා ඉදිකරනු ලබන තොවිල් මඩුවයි. මෙය තොරණ හතරකින් සමන්විත වන අතර තුනක් යකුන් උදෙසාද අනෙක් සතර දේව තොරණ ද වේ. එය දේව සමාගම වෙනුවෙන් වෙන් වූ තොරණයි. මෙම ශාන්ති කර්මය රාත්‍රි 8.00 ට ආරම්භ වි දොල පිදේනි තටුවල විලක්කු තොරණවල පහන් දල්වා ප්‍රධාන යකැදුරා විසින් ආතුරයා තොවිල් මඩුවට කැන්දා ඒමත් සමඟ ම ත්‍රිවිධ රත්නයට නමස්කාර කොට ආශිර්වාද පතා ආතුරයාව පැදුරක වාඩි කරවනු ලබයිග දෙපයට මොල් ගසක්, පොල් ගෙඩියක් තබා මල් පහන් පුජා කර මඟුල් බෙර වයා ආශිවාද සඳහා සැන්දෑ සමයේ නටනු ලැබේ.
මෙහි දෙවෙනි අවස්ථාව වන්නේ යකුන්ට පිදේනි දීම වේ. එක් එක් යකාට පිදේනි කැප කරන විට වෙස් මුහුණු, ඇදුම් පැළඳුම් වලින් ඒ ඒ යකාට නියමිත වේශය ආරූඪ කරගෙන යකැදුරන් පැමිණ නියමිත යකාගේ භුමිකාව නිරූපණය කරමින් තම තමන්ගේ තොරතුරු හෙළිකරමින් ගුරුන්නාන්සේ සමඟ සංවාදයක යෙදී පිදේනි කැප කරගනිති. මෙම පිදේනි කැපකිරීමට නැටුමට සහභාගී වන සෑම යකැදුරෙක්ම උඩුකය වසන හැට්ටයක් වැනි ඇඳුමකින් සැරසේ. පිදේනි කැප ගැනීමට පැමිණෙන සියලු යක්කු ‍බෙරකාර ගුරුන්නාන්සේ සමඟ සංවාදයක යෙදේ. මෙහිදී විහිළු තහළු, දෙපැත්ත කැපෙන කියුම්, වචන කනපිට පෙරළා කියුම් පමණක් නොව අසැබි වචන පවා භාවිතයට ගනු ලබන අතර අවසානයේ පිදේනි කැපගෙන ආතුරයාට සෙත්පතා යාමට පොරොන්දු කරවාගනී.
වෙස් තුනක් මවාගෙන පැමිණෙන සූනියම් යක්‍ෂණිය පළමුව රූමත් කාන්තාවක් ලෙසද,දෙවනුව බඩ දරු කාන්තාවක් ලෙසද, තෙවනුව දරුවකු වඩාගත් මවක වශයෙන් සභාවට තුන්වරක් පැමිණ බෙරකාර ගුරුන් සමඟ උසුළු විසුළු සංවාදයක පැටලෙයි.
තුන්වන අංගය වන්නේ පැදුරේ දෑපවිල්ල හා කන්නලව් කිරීමයි. මෙය ඉතා භයානක අවස්ථාවක් වන අතර ඊරි යකාගේ අවතාරය මෙම අවස්ථාවේ පැමිණේ. මෙහිදී පැදුරු උපතේ කවි කියමින් පිදේනි දුන් යකැදුරා පැදුරක් එලා එහි දිගාවේ. මන්ත්‍ර ජප කරමින් නිහඬව මැරුණාක්මෙන් පැදුරේ ඔහු දපා සිටින අතර වෙනත් යකැදුරකු පිදේනි තටු සුදානම් කරමින් ඔහුගේ ඇඟමත තබයි. පසුව ඊරි යකාගේ අවතාරය හූ හඬ හා විලාප නඟමින් පැමිණ පැදුරේ දපා ඇති " මළකුණ" වටා නටා නරඹන්නන් තුළ ත්‍රාසය ඇති කරමින් පැදුර පිටින් ඔතාගෙන මළකුණ රැගෙන වීදිය තුළට යයි. වීදියට අයත් නැටුමක් වන " මහ සමයම"  ඉන්පසුව නටනු ලැබේ. මහ සොහොනා වෙනුවෙන් දෙකොන විලක්කු සමයමක් නටන අතර ඇතැම් සම්ප්‍රදායන්හි දරහැවේ දපන ලද යකැදුරා ඔසවාගෙන දිය කඩිත්ත අසලට, සොහොනක් හෝ තුන්මංහන්දියක් අසලට ගෙන ගොස් දොළ කැපකර  යකැදුරා සමඟ නැවත පැමිණේ.
විවේකයකින් පසුව යක් පෙළපාලි සබයට පැමිණෙන අතර මෙහි අඟරු, දුම්මල, කළස්, සලු, තුවක්කු, මුගුරු, අවි, පොල්මල්, තැඹිලි, දලු මුර, කෙණ්ඩි, දුන්න, කුකුළු ආදී පාලිවේ. ඒ සෑම පාලියක් ම තමහට නියමිත භාණ්ඩ හා ඇඳුම් යුතුවා පමණක් නොව සන්නි යකුන්ගේ පිරිවර වශයෙන් මෙම පාලි පැමිණේ. මෙහි නාට්‍යමය ලක්‍ෂණන් අඩංගුවේ. මෙම සෑම යක් පෙළපාලියක් සමඟම ගුරුන්නාන්සේ කෙටි සංවාදයක යෙදෙන අතර එහිදී වචන වරදවා කීම, පද පෙරළා කීම, දෙපිට කැපෙන වචන ආදියෙන් සභාව විකට රසයෙන් කුල්මත් කරනු ලබයි. එය මෙහි විශේෂ ලක්‍ෂණයකි. විහිළු තහළු කිරීම, නිතර නිතර ආතුරයා බිය කිරීම හා පාලියක් අවසානයේදිම ආතුරයාට ආවැඩීමද දැකිය හැකිය. සමහර අවස්ථාවක ගුරුන්නාන්සේ සමඟ රණ්ඩු ඇල්ලීම හා වරද්දමින් කවි වචන කීමද සිදු කරන අතර එය වරද්දා කියන විට බෙරය නවතා ගුරුන්නාන්සේ නිහඬ වී කවිය වැරදි බව හා එය නිවැරදිව කියන ලෙස ප්‍රකාශ කරයි. එවිට කවිය නිවැරදිව කියා නටා අවඩා යයි.
යක් පාලි වලින් පසුව සන්නි යක්කු 18දෙනා පැමිණේ. මෙය තොවිලයේ වැදගත් ම නාට්‍යමය කොටසකි. මොවුන්ගේ පැමිණීම නිසා මෙය සන්නි යකුම ලෙස හඳුන්වයි. හිරු උදාවට පෙර මහ කෝල සන්නි යකා පැමිණිය යුතු නිසා අනෙක් යකුන් පැමිණ අවසන් කරයි. මහ කෝල සන්නි යකා යනු සන්නි යකුන්ගේ නායකයා වන අතර යකුන්ගේ අවසානයට පැමිණෙන්නේ ඔහුය. ඉර පැයීමට පෙර මහ කෝල සමයමේ පිදේනි කැපකළ යුතු නිසා මෙහි පෙළපාලි කෙටි කරයි.
මරු සන්නිය, අමුක්කු සන්නිය, කණ සන්නිය, ගොළු සන්නිය සභාවට පැමිණේ. සෑම සන්නියක්ම තම තම විසින් මිනිස්සුන්ට පමුණුවන ලබන ලෙඩ රෝග ලක්‍ෂණ මවා පාන අතර ගොළු සන්නි යක්‍ෂයා ගොළුවෙකි. බිහිරි සන්නි යක්‍ෂයා බිහිරෙක් තවත් සමහරු හිස රැදාව, වමනය, පාචනය වැනි ලක්‍ෂණ පෙන්නුම් කරන අතර මරු සන්නි යක්‍ෂයා වියරු වැටුණු බිහිසුණු බවක් පෙන්නුම් කරයි.
මහ කෝල සන්නි යක්‍ෂයා‍ට වෙන්වූ දොළ පිදේනි බත්, කැවුම්, පළතුරු යකාගේ ඉන හැදෙහි ගොටුවට දමා කුකුළා ඉනේ එල්ලයි. මේ සියල්ලම එල්ලාගෙන යකා දුම්මල පන්දමක් සහිතව ආතුරයාට සෙත්පතමින් අවසාන නැටුම නටයි. සියලුම සන්නි යකුන්ට දෙනලද දොළ පිදේනි කූඩුවකට දමා සභා මැද තබන අතර කෝළ යකා දුම්මල ගසමින් එය මැදිකොට නටා තමන්ගේ ගෝලබාල සියලු යකුන් වෙනුවෙන් දොළ පිදේනිය කැපකිරීම අනුමත කරයි. අවසානයේ යකැදුරා දොළ පිදේනි කූඩුව රැගෙන වීදියට යන අතර මහ කෝල යකාද ඒ අනුව ගමන් කිරීම තුළ සන්නි යකුන් යාගය අවසන්වේ.
SPQR
පුරාතන රෝමානු ජනරජයේ රජයට අදාළ වන්නාවූ SPQR පදය යනු සෙනාටුස් පොපුලුස්ක්වේ රොමානුස් යන ලතින් පාඨයෙහි,  ("රෝමයේ උත්තර මන්ත්‍රී මණ්ඩලය සහ ජනතාව", පරිවර්තනය බලන්න), මුලකුරුයෙදුමක් වන අතර වර්තමාන රෝමයේ කොමියුනයෙහි (මහ නගර සභා ප්‍රදේශය) නිල ලාංඡනය වෙයි. කාසි වල, ගලෙහි හෝ ලෝහයෙහි හෝ කොටා මහජනයා වෙත දැනුවත් කල ලේඛයන්හී අග, ස්මාරක හෝ මහජන පරිභෝජනය සඳහාවූ කර්මාන්ත ජනසතු කිරීමේදී මෙය පෙන්නුම් කර ඇති අතර, ලීජන් සේනාංකයන්හී පතාක දලය සැරසීම සඳහා යොදාගෙන තිබුණි.
මුද්‍රණ ක්‍රම
right|400px
උත්තල මුද්‍රණ ශිල්පය -LETTERPRESS
මෙය පැරණිම හා ආරම්භක මුද්‍රණ ක්‍රමයක් ලෙස සලකන අතර වර්තමානයේද ඉතා ප්‍රබල ලෙස පවතින මුද්‍රණ ක්‍රමයකි. මෙහි සිද්ධාන්තය නම් උඩට මතු කරන ලද අක්ෂර හෝ සලකුණු (මේවා ඊයම්,ලී,ප්ලාස්ටික් යන කුමන හෝ මාධ්‍යයක් භාවිතා කර තනා ගත්තක් විය හැකිය).මත තීන්ත තවරා අවශ්‍ය කරන මුද්‍රණ මාධ්‍යය මත තද කිරීමෙන් මුද්‍රණ පිටපත් ලබා ගත හැකිය.
සමතල මුද්‍රණ ක්‍රමය(Offset litho press)
තෙල් හා ජලය එකිනෙක මිශ්‍ර නොවේ යන පදනම මත මෙම ක්‍රමය ගොඩානැගී ඇති අතර තෙල් හා ජලයට ප්‍රතිවිරුද්ධ ප්‍රතිචාරයන් දක්වන ද්‍රව්‍යයක් මගින් සින්කෝ ඇලුමීනියම් තහඩුවකට ලබා ගන්නා නෙගිටිව් හෝ පොසිටිව් සේයා පටලයක් මුද්‍රණ රාමුව ලෙස භාවිතා කිරීම මෙහි තාක්ෂණයයි.මෙහිදී අදාල මුද්‍රණ පිටපත් තීන්ත තැවරීම හා නොතැවරීම වියයුතු කලාප ඉහත කී සේයා පටලයේ අන්තර්ගත ද්‍රව්‍යයේ ජලය හා තෙල්වල ඇති ප්‍රතිවිරුද්‍ධ ප්‍රතිඵලයක් ලෙස තීරණය වේ.
Litho press
මෙම ක්‍රමයේදි ලබාගත් පාර්ශවික අපවර්තනයෙන් යුත් සේයා පටලය ලබාලත් අතර එය ඉහළින් ඇති plate සිලින්ඩරයේ දවටනු ලබන අතර එයට මුලින් ජලය තැවරේ.එහිදී ජලයට සංවේදී කොටස්වල ජලය තැවරෙන අතර ඊළග අවස්ථාවේදී ජලය නොතැවරුණු හෙවත් තෙල් වලට සංවේදී කොටස් වල තීන්ත තැවරේ.මෙසේ සූදානම් වූ සිලින්ඩරයේ මුද්‍රණ මාධ්‍යය (කඩදාසි ආදිය) ගමන් කරන සිලින්ඩරයට තදවීමෙන් මුද්‍රණය සිදුවේ.
Offset Litho press
මෙහිත් සාමාන්‍ය ක්‍රියාකාරිත්වය පෙර සේම වන අතර ප්‍රධාන වෙනස මූලික සේයා පටලය තුළ මුද්‍රණය නොවිය යුතු දෑ පාර්ශවික අපවර්ථනයෙන් සිදු නොවීමයි.මෙහිදී ඒ වෙනුවට ප්‍රතිවිරුද්ධ දිශාවකට භ්‍රමණය වන තවත් සිලින්ඩරයක් යොදා ගනී.
සිදුරු මුද්‍රණ ක්‍රමය (Screen Printing)
තීන්ත විනිවිද යෑමෙන් මුද්‍රණය කීරීම මෙහි සිද්ධාන්තය වන අතර මේ සඳහා විශේෂයෙන් සකස් කරන ලද සිල්ක් රෙදි වර්ගයක් භාවිතා කරන අතර මුද්‍රණය නොවිය යුතු ස්ථාන වි‍ශේෂිත රසායනික වර්ගයක් මගින් ආවරණය කරනු ලබයි.මෙහිදී සකස් කරගත් සිල්ක් රෙදි වර්ගය රාමුවකට තදින් සවි කරගනු ලබන අතර ඊට යටින් මුද්‍රණ මාධ්‍යය (කඩදාසි ආදිය) තබා රාමුව මතට තීන්ත තවරා විනිවිද යැවීම මගින් මුද්‍රණය කරගනී.මෙය ඉතා සරල මුද්‍රණ ක්‍රමයක් වන අතර වර්තමානයේද මුද්‍රණයේ පවතී.
මුද්‍රණයේ හෙට දවස
මුද්‍රණයේ ඉතිහාසය ඈත අතීතයේට දිව යන්නකි.මුද්‍රණය අතීයේ සිට විවිධ මංපෙත් පසු කරමින් අද දවස වන විට පරිගණක තාක්ෂණයත් සමග එකට එක්ව මුද්‍රණ ක්ෂේත්‍රයේ අධිවේගී දියුණුවකට පා නගා ඇත. නූතන පරිගණනක තාක්ෂණය තුළින් ස්වයංක්‍රීයව අධිවේගී ලෙස මුද්‍රණ යන්ත්‍ර ක්‍රියාත්මකව පවතී.එක් වරකට පිටපත් කෝටි ගණනක් ලබා ගත හැකි අන්දමට අද මෙම තාක්‍ෂණය දියුණුව පවතී. ලෝකයේ මුද්‍රණ ක්ෂේත්‍රයේ අද තත්වය ඉතා දියුණු මට්ටමක පවතී.එහෙත් ශ්‍රී ලංකාව වැනි රටවල මේ අධිවේගී තාක්ෂණය ඔරොත්තු නොදෙන අන්දමට පත්ව ඇත්තේ නූතන තාක්ෂණයේ දියුණුව අප වැනි රටවල අත පෙවිය නොහැකි මට්ටමක තිබීමය. මිළ අධික මුද්‍රණ යන්ත්‍ර අප රටට ගෙන ඒම රටේ ආර්ථිකය කෙරේද බලපායි.තවත් හේතුවක් නම් ශ්‍රමිකයන් නවීන දේ ඉගෙනීමට ඇති අකමැත්තයි.අද ලෝකය තුළ මුද්‍රණය පිළිබඳ විමසා බැලීම තුළින් එහි අනාගතය කෙබදු වේද යන්න සිතීම පවා අපහසුය.දැනට ලෝකයේ විවිධ රටවල මුද්‍රණ ක්ෂේත්‍රය විශාල ප්‍රාග්ධන සූක්‍ෂම ව්‍යාපාර බවට පත්ව ඇත.එවන් මුද්‍රණ කර්මාන්ත තුළ මිනිස් ශ්‍රමය යොදන කටයුතු සඳහා රොබෝ තාක්ෂණය භාවිතා කරයි.රොබෝවරු මගින් අද විවිධ මුද්‍රණ යන්ත්‍ර ක්‍රියා කරවයි. මුද්‍රණයේ හෙට දවස පිළිබඳ බැලීමේදී අද තාක්ෂණය මෙතරම් අධිවේගී නම් අනාගතයේදී මීට වඩා සූක්‍ෂම ලෙස කටයුතු කරගත හැකි වනු නියතය.අනාගතයේදී මුද්‍රණ යන්ත්‍ර‍ය පරිගණක වැඩසටහනක් තුළින් කිසිම මිනිස් ශ්‍රමයක් නොමැතිව සිදුවේ යැයි සිතිය හැක.අද තාක්‍ෂණය දෙස විමසා බලන විට ඉහත කීවාටත් වඩා විශාල දියුණුවක් මේ ක්ෂේත්‍රය තුළින් දැකිය හැකිය.
සබැදි පිටු
ශ්‍රි ලංකා‍‍‍වේ මුද්‍රණ කර්මාන්ත‍ය
දීපංකර බුද්ධ ප්‍රතිමාව
දීපංකර බුද්ධ ප්‍රතිමාව හෙවත් සෙම්පගා බුද්ධ ප්‍රතිමාව යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ ක්‍රි.ව. 2වන සියවසට අයත් යැයි සැලකෙන ඉන්දුනීසියාවෙන් හමුවූ පැරණිතම බුද්ධ ප්‍රතිමාවයි. ලෝකඩ මාධ්‍යයෙන් නිමවන ලද මෙම සිටි බුද්ධ ප්‍රතිමාව 2018 දී, ඉන්දුනීසියාවේ ජාතික සංස්කෘතික උරුම වස්තුවක් ලෙස නම්කරන ලදී.
මෙම දීපංකර බුද්ධ ප්‍රතිමාව ඉන්දුනීසියාවේ හින්දු-බෞද්ධ රාජධානිය තුළ නිර්මාණය වූවක් නොවන බැව් පෙනේ. එය ඉන්දියානු නාවිකයන් විසින් සුලවේසි වෙත රැගෙන එන්නට ඇත. මෙය ක්‍රි.ව. 2වන සියවසේ සිට 5වන සියවස දක්වා දකුණු ඉන්දියාවේ අමරාවතී ගුරුකුලයෙහි නිර්මාණය වූ බුද්ධ ප්‍රතිමා සමඟ සමානත්වයක් පෙන්වයි. සුලවේසි ප්‍රදේශයෙන් මෙම බුද්ධ ප්‍රතිමාව හමුවීම තුළින් එය එකල විදේශ වෙළඳාමෙහි වැදගත් මධ්‍යස්ථානයක් වූ බැව් පෙනේ.
බර්නට් කෙම්පර්ස් අනුව, මෙම බුද්ධ ප්‍රතිමාව සොයාගන්නා ලද්දේ 1921 දී, බටහිර සුලවේසි පළාතේ වෙරළ තීරයේ මමුජු නගරයට උතුරින් වූ සෙම්පගා නම් ගම්මානයෙනි. එකල මෙම ප්‍රතිමාව ජකර්තාව වෙත රැගෙන ගොස් බතාවියාෂ් ජෙනූට්ෂැප් වැන් කුන්ස්ටන් එන් වෙටෙන්ෂැපෙන් කෞතුකාගාරයෙහි තැන්පත් කරන ලදී. මෙම කෞතුකාගාරය වර්තමානයෙහි ඉන්දුනීසියාවේ ජාතික කෞතුකාගාරය ලෙස නම්කොට තිබේ. මෙම කෞතුකාගාරයෙහි ඇති ප්‍රතිමා එකතුව අතුරින් මෙම දීපංකර බුද්ධ ප්‍රතිමාව ඉතා පැරණි යැයි සැලකේ.
විස්තරය
මෙම ප්‍රතිමාවෙහි සම්පූර්ණ උස 58 cm වේ. මෙම ප්‍රතිමාව මුලින් සොයාගන්නා විටත්, එහි වම් කන සහ නාසයට හානි වී තිබිණි. 1931 දී, මෙම ප්‍රතිමාව ප්‍රංශයේ පැරීසියේ අන්තර්ජාතික යටත්විජිත ප්‍රදර්ශනයෙහි ප්‍රදර්ශනය කෙරිණි. කෙසේනමුත්, 1931 ජූනි 28 දින ඇතිවූ ගින්නකින් මෙම ප්‍රතිමාවේ පාද කැඩීගිය අතර, දකුණු සහ වම් හස්තයන් මැණික් කටු අසලින් කැඩීගොස් තිබේ.
නිර්මාණය
මෙම ප්‍රතිමාව නිර්මාණය කොට ඇත්තේ "ඉටි මැකුම් වාත්තු ක්‍රමය" භාවිතා කරමිනි. එහිදී මූලාකෘතිය ඉටිවලින් තනා එය මැටියෙන් ආවරණය කොට ඒ තුළට ලෝහය වත්කරනු ලබයි.
බාහිර සබැඳි
ප්‍රවර්ගය:ඉන්දුනීසියාවේ බුද්ධාගම ප්‍රවර්ගය:ඉන්දුනීසියාවේ සංස්කෘතික උරුම වස්තූන්
පුරාතන රෝමය (වක්‍රෝත්තිහරණය)
පුරාතන රෝමය යනු පුරාතන ශිෂ්ටාචාරයකි.
පුරාතන රෝමය යන්නට ඉංග්‍රීසියෙන් වැහැරෙන ඒන්ෂන්ට් රෝම් යන්නෙන් පහත දෑ ද අදහස් විය හැක:
ඉන්දුනීසියාවේ ජාතික කෞතුකාගාරය
ඉන්දුනීසියාවේ ජාතික කෞතුකාගාරය (Museum Nasional), යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ මධ්‍යම ජකර්තාවේ ජලාන් මෙදන් මෙර්දෙකා බාරත් හි මෙර්දෙකා චතුරස්‍රයේ බටහිර පෙදෙසේ පිහිටි පුරාවිද්‍යා, ඉතිහාස, ජන, සහ භූගෝල විද්‍යා කෞතුකාගාරයකි. මෙහි ඉදිරි අංගනයෙහි වූ හස්ති ප්‍රතිමාව නිසා මෙය ගජ කෞතුකාගාරය (Museum Gajah) ලෙස ප්‍රචලිත ය. මෙහි වූ පුළුල් කෞතුක එකතුව තුළ සමස්ත ඉන්දුනීසියානු භූමියම ආවරණය කරමින් පුරාවස්තු අන්තර්ගත වේ.
වොල්ගා (බහුරුත්හරණය)
වොල්ගා යනු රුසියාවේ පිහිටි යුරෝපයේ දිගම ගංගාව වේ.
උකුවෙල
උකුවෙල යනු  ශ්‍රී ලංකාවේ මධ්‍යම පළාතේ මාතලේ දිස්ත්‍රික්කයේ පිහිටි නගරයකි. මාතලේ සිට මහනුවර දක්වා වත්තේගම හරහා දිවෙන මාර්ගය ආශ්‍රිතව ( B462 ) උකුවෙල නගරය පිහිටා ඇත. උකුවෙල ප්‍රාදේශිය සභාව මගින් පාලනය කරනු ලබයි. නගරයේ දුම්රිය ස්ථානයක්ද පිහිටා ඇත. නගරයේ සම්පූර්ණ ජනගහනය ( වසර 2010 දි ) 1,043 ක් විය.
බාහිර සබැඳි
ප්‍රවර්ගය:මධ්‍යම පළාත, ශ්‍රී ලංකාව තුල පිහිටි ජනාකීර්ණ ස්ථාන
ප්‍රවර්ගය:මාතලේ දිස්ත්‍රික්කය
ප්‍රවර්ගය:ශ්‍රී ලංකාවේ නගර සහ ගම්මාන
වොල්ගා නදිය
ගංගාව රුසියාවේ වනාන්තර, ස්ටෙප්ස් වනාන්තර සහ ස්ටෙප්ස් හරහා ගලා යයි. රාජ්‍යයේ අගනුවර වන මොස්කව් ඇතුළු රුසියාවේ විශාලතම නගර දහයෙන් හතරක් වොල්ගා ජලාපවහන ද්‍රෝණියේ පිහිටා ඇත.
ලෝකයේ විශාලතම ජලාශ සමහරක් වොල්ගා ගඟ ඔස්සේ පිහිටා ඇත. රුසියානු සංස්කෘතිය තුළ ගංගාවට සංකේතාත්මක අර්ථයක් ඇත - රුසියානු සාහිත්‍යය සහ ජනප්‍රවාද බොහෝ විට එය Волга-матушка වොල්ගා-මතුෂ්කා (වොල්ගා මව) ලෙස හඳුන්වනු ලබයි.
දේශපාලන න්‍යාය
ප්‍රවේශය
දේශපාලන විද්‍යාව යන විෂය ක්ෂේත්‍රය තුල විවිධාකාර න්‍යායන් ගැන මෙන්ම විවිධාකාර උප අxශ්‍යන් පිළිබදව අවධානය යොමු කරණ අතර,ඒවා සමහරක් විට ඉතා ගැඹුරු අන්දමින් විමර්ශනයට යන අවස්ථාද නැතුවාම නොවෙයි.මෙම විෂය පථය තුළට අප අවදානය යොමු කිරීමේදී විමර්ශනයට ලක්කල යුතු තවත් න්‍යායක් වන්නේ දේශපාලන න්‍යාය යන අංශයයි. එසේනම් මෙම දේශපාලන න්‍යාය යන ක්ෂේත්‍රය අප හදාරනු ලබන්නේ එමගින් පුද්ගල සමාජයේ ගැටලු ගණනාවක් පිළියම් සෙවීමට පිටු වහලක් වන නිසාය.දේශපාලනය යනු අපට අපගේ එදිනෙදා ජීවිතයේදී පුද්ගල බද්ධ හා සම්බන්දිත මානව ජීවිත වලට ඉතා සමීප දෙයක් යන්න අප ඉතා හොදින් දන්නා කරුණකි.එසේනම් එම අපට සමීප දේශපාලනයේ සැබෑ පැතිකඩ වෙත සමීප වීමටනම් අප දකින දර්ශනයෙන් වෙනස්ව මනා විධිමත් දර්ශනයක් ඔසසේ දැකිය යුතුය.එම දර්ශනය වෙත ප්‍රවේශ වීමට හැකියාව ලැබෙන්නේ මෙම දේශපාලන න්‍යාය පිළිබදව අප සතුව ඇති දැනුම් මට්ටම අනුවය.එසේනම් අප මෙම කේෂ්ත්‍රය පිළිබදව විදිමත්ව මෙම නිබන්දනය තුළින් පිරික්සීමට අපේක්ෂා කෙරේ.
1.0 දේශපාලනය යනු කවරෙක්ද?
දේශපාලනය යන්න විමසීමෙදී අප එහි වචනයේ පරිසමාර්ථ අර්ථය පිළිබදව අවදානය යොමු කිරීමේදී පැහැදිලි වන්නෙ මෙහින් අර්ථවත් වන්නේ දේශය පාලනය කිරීම යන්නයි.අප වෙනත් අර්ථයකින් එනම් ඉතා සරළාර්තයෙන් ගත් කළ එහි අදහස වශයෙන් පෙන්වා දීමට හැකියාව පවතින්නේ භූමිය පාලනය එනම් රාජ්‍ය හෝ රට පාලනය කිරීම යන්නයි(අතුකෝරල,2006:5-6).රට පාලනය යනු යම් නිශ්චිත වූ භූමියක් තුළ වාසය කරන පුද්ගල සමූහය නොමැතිනම් පුද්ගල සමාජය විසින් තම තමන්ගේ පාලනය සදහා නිශ්චිත රාමුවක් තුල තමන්ගේ කැමැත්තෙන් සිදු කිරීමයි.මෙම අදහස කාලයෙන් කාලයට වෙනස් වෙමින් සxවර්ධනය වෙමින් අද තිබෙන තත්වයට පැමිණි වග අප ඉතා හොදින් දන්නා කාරණයක්‍h.එනම් ඈත අතිතයේ පැරණි ග්‍රීසිය තුළ මෙම භූමිය පාලනය යන සxකල්පය අද අප භූමිය පාලනය යන්න අර්ථ දැක්වීමට වඩා වෙනස් වූවකි.එනම් ඉතා සීමිත පිරිසක් සිටීම නිසා ඉතා සීමිත පිරිසකට දේශපාලන අයිතිවාසිකම් හිමිවීම නිසා ඔවුන් සියල්ලම එනම් දේශපාලන අයිතිය හිමි සියල්ලම තමන්ව පාලනය කර ගැනීමට තමන්ම යොමු වීමයි.නමුත් වර්තමාන සමාජයේ ජනගහනයෙ සිදුවු සීග්‍ර වර්ධනය හේතුවෙන් එලෙස සියලු දේනට මේ සදහා සහභාගී වීම ඉතා දුෂ්කර ක්‍රියාවකි.ඒ සදහා මේ වන විට ක්‍රියාත්මක වන්නේ නියෝජන ක්‍රමයයි.එනම් තමන් වෙනුවෙන් තමන්ව නියෝජනය කිරීම සදහා පුද්ගලයන් පත් කොට ඔවුන් මගින් තම පාලන කටයුතු සxවිදානය කිරීමයි(අතුකෝරල,2005:3).නමුත් පරමාදිපත්‍ය සියලු දෙනා වෙත විභේදීකරණය වී පවතී.ඒ අනුව දේශපාලනය යන්න ඉහත පරිදි විස්තර කර හැකිය.
1.1 න්‍යාය යනු කුමක්ද?
න්‍යාය යන්න අප ඉතා ශූක්ෂමව විමසා බැලිය යුතු දෙයකි.න්‍යාය යන්න හැදින්වීමේදී අප එමගින් අර්ථවත් කරන්නේ යම් කිසි දෙයක් පිළිබදව අප කරණු ලබන හැදෑරීම, එසේත් නැතිනම් කරණු ලබන අධ්‍යනය වෙත ප්‍රවිශ්ට විමට අදාල නියමිත රාමුවක් වෙත සිට ඒ පිළිබදව අධ්‍යනය කිරීමයි.ඒ සදහා ක්‍රමානුකූල රාමුව යන දෙය ඉතා වැදගත් දෙයකි.අප උදාහරණයක් වශයෙන් පරිපාලනය ගත් විට අප පරිපාලනය පිළිබදව අද්‍යනය කිරීමට නියමිත එසේම  පිළිගන්නා න්‍යායාන් භාවිතා කරණු ලබයි. සxවිධාන පිලිබදව අවධානය යොමු කිරීමේදී අප සxවිධාන න්‍යායන් භාවිතා කරයි. එහෙයින් අපට එයින් පැහැදිළි වන්නෙ න්‍යාය යන්න ඉතා වැදගත් කාරනයක්‍h යන්නයි(පෙරේරා,1999:6-8).ඉහත පෙන්වා දුන් පරිදී න්‍යාය යන්න කුමක්ද පිළිබදව පැහැදිළි වෙයි.
1.0  දේශපාලන න්‍යාය යනු කුමක්ද?
දේශපාලන න්‍යාය යන ක්ෂේත්‍රය පිළිබදව අප අවදානය යොමු කිරීමේදී අපට ඒ පිළිබදව විවිධ ආකාරයෙන් විග්‍රහ කළ හැකිය.එනම් දේශපාලන න්‍යාය යන්න අපට දේශපාලන දර්ශනය වශයෙන්ද හදුන්වා දිය හැකිය.එසේනම් කුමක්ද මෙම දේශපාලන දර්ශනය යන්න අවබෝද කර ගැනීම ඉතා වැදගත්‍h.එනම් දේශපාලන න්‍යාය හෝ දර්ශනය වශයෙන් හදුන්වන්නේ දේශපාලනය, නිදහස,යුත්තිය,අයිතිවාසිකම්, නීතිය සහ අධිකරණය යන දේවල් නීතිය මගින් ක්‍රියාත්මක කරණ ආකාරය පිළිබදව(අතුකෝරල,2005:4).යි.එනම් එවා මොනවාද? ඒවා අවශ්‍ය වන්නේ කුමකටද? ආණ්ඩුව විසින් අයිතිවාසිකම් හා නිදහස ආරක්ෂා කර යුතුද? එය කල යුත්තේ කුමන ආකාරයටද? නීතිය යනු කුමක්ද? නීත්‍යානුකූල ආණ්ඩුවකට පුරවැසියන් ගෙවිය යුතු යුතුකම් මොනවාද? යන්න දේශපාලන න්‍යාය මගින් විමර්ශනය කරයි. "දේශපාලන දර්ශනය" යන්නෙන් අදහස් කරන්නේ " දේශපාලනික දෘෂ්ටිවාදය " යන්නයි එසේම මෙයින්  අදහස් කරන්නේ සාමාන්ය මතයක් හෝ විශේෂිත ආචාර ධර්මයක්, දේශපාලන විශ්වාසයක් හෝ ආකල්පයකි.දේශපාලන දර්ශනය, දර්ශනවාදී අංශයකි. දේශපාලන දර්ශනය ද දේශපාලන විද්යාවෙහි උප අxශයක් ලෙස සැලකිය හැකිය. කෙසේ වෙතත්, මෙම ආකාරයේ දේශපාලන පරීක්ෂණයකට සාමාන්යයෙන් දේශපාලන විද්යාව, දර්ශනවාදී තර්කයට වඩා සමාජ විද්යාවන්හි නHdයික ක්ෂේත්රවලට වඩා සමීප සම්බන්ධතාවක් ඇති බව පෙනී යයි.
ඉහත පරිදී දේශපාලන න්‍යාය යනු කුමක්ද පිළිබදව කිසියම් වූ දල අවබෝදයක් ලබා ගත හැකිය.එනම් දේශපාලනය තුලින් කුමක් සිදු කරනවාද?දේශපාලනය යන විෂය ඵතයට අයත් වන පරාසය පිළිබදව දේශපාලන න්‍යාය මගින් හැදෑරීමක් සිදු කරයි.එහිදී අපැහැදිලි දේශපාලන අxශයන් දාර්ශනික වශයෙන් විග්‍රහ කරයි.දේශපාලන න්‍යාය නූතන දේශපාලන විද්‍යාවේ විශයට අයත් උප කේෂ්ත්‍රයක් වශයෙන් හැදින්විය හැකිය.මහාචාර්ය ෂෙල්ටන් වොලින් විසින් දේශපාලන න්‍යාය වීර කාව්‍යක් (Epic Theory) ලෙසද හදුන්වයි(Charlesworth,1966:10-12).සමහරු දේශපාලන න්‍යාය දේශපාලන සිතුවිලි, හා දේශපාලන මතවාද හා සමාන කොට සලකා ඇත.දේශපාලන න්‍යායේ චරිත ස්වභාවය හැදින්වීම සදහා කුමන පදයක් භාවිතා කලද එමගින් මූලික වශයෙන් ප්ලේටෝගේ සමූහාන්ඩුව, ඇරිස්ටෝටල්ගේ දේශපාලනය, තෝමස් හෝබ්ස්ගේ ලෙවියතාන් වැනි සම්භාව්‍ය කෘතීන් තුල අඩxගු දේවල් අන්තර්ගත වෙයි. ඉxග්‍රීසී භාෂාවේ න්‍යාය යන පදය ග්‍රීක භාෂාවේ Theorein යන පදයෙන් බිදී ආ වචනයකි.මහාචාර්‍ය හැරල්ඩ් ලැස්කිට අනුව දේශපාලන විද්‍යාව මගින් කවුරුන් කුමක් යන්නේද අධ්‍යයනය කෙරේ.දේශපාලන සමාජය තුල තීන්දු තීරන ගැනිමේ ක්‍රියාවලිය ඉතා වැදගත් ක්‍රියාවලියකි.එසේම අප මෙම දේශපාලන දර්ශනය යන්න තවත් පැහැදිලි කර ගැනීමට නම් විවිද දේශපාලන දර්ශනයන් පිළිබදව අවදානය යොමු කර යුතුය.
2.1 පුරාන චීනය.
6 වන ශත වර්ෂයේ කි%.ව. 6 වන සියවසේ දී කොන්ෆියුසියස් සමය දක්වා විශේෂයෙන් චීනයේ දේශපාලන දර්ශනය දිව යයි.මේ කාල පරිච්ඡේදයේ දී, කොන්ෆියුෂියානුවාදය, නීතිගරුකත්වය , මොහොම් , කෘෂිවාදය හා ඩාවෝවාදය ය න ප%ධාන දර්ශනවාදීන් එකිනෙකාගේ දාර්ශනික සකල්ප ඉදිරිපත් කර ඇත. කොන්ෆියුසියස්, මන්සූස් සහ මොසි වැනි දර්ශනවාදීන් ඔවුන්ගේ දේශපාලනික දර්ශනවාදයේ පදනම ලෙස දේශපාලන එක්සත්කම හා දේශපාලන ස්ථාවරත්වය කෙරෙහි අවධානය යොමු කළහ. කොන්ෆියුෂන්වාදය අනුකම්පාව, පක්ෂපාතීත්වය සහ අන්තර් පුද්ගල සම්බන්ධතා මත පදනම් වූ ධූරාවතීරි, මධHස්ථවාදී ආන්ඩුවක් ඉල්ලා සිටියේය. නීති විරෝධී දඬුවම් හා නීති මත පදනම් වූ අධිකරාජ්යවාදී ආන්ඩුවක් නීතිගරුකත්වයට පත් විය. මෝහිස්වාදය, අරාජිකත්වයට හා රටවැසියාවට කේන්øගත වූ වාර්ගික, විමධHගත ආන්ඩුවක් වෙනුවෙන් පෙනී සිටියේය. ඇග%dරියන්ස්, ගොවියුතෝපියාවක වර්ගවාදය හා සමානතාවාදය වෙනුවෙන් පෙනී සිටියේය.ටාඕවාදය ප්රෝටීනිස්ට්රියාවක් වෙනුවෙන් පෙනී සිටියේය. චිං රාජවංශයේ ප%ධානතම දේශපාලන දර්ශනය නීතිගරුකත්වය දැරූ නමුත් හෙන් රාජවංශයේ රාජ්ය කොන්ෆියුෂන්වාදය වෙනුවට එය ප%තිස්ථාපනය විය. චීනයේ කොමියුනිස්ට්වාදය ආරම්භ කිරීමට පෙරාතුව, 20 වන ශතවර්ෂය දක්වා චීනයේ ආධිපත්යවාදී දේශපාලන දර්ශනය පැවතුනි.
2.2 පුරාන ග්‍රීසිය.
බටහිර දේශපාලන දර්ශනය පැරැණි ගි%සියේ දර්ශනයේ මූලාරම්භය විය. දේශපාලන දර්ශනය අවම වශයෙන් ප්ලේටෝ දක්වා දිව යයි. ප්ලේටෝ විසින් කාණ්ඩ හතරකට බෙදා ඇති විවිධාකාර දේශපාලන සංවිධානයන් අත්හදා බලන ලද නගර-රාජ්යයන් විසින් පුරාණ ගs%සිය විසින් ආධිපත්යය දරා තිබුනි .තිමෝරීන්, දුෂ්ඨ පාලනය , ප%ජාතන්ත%වාදය සහ කතිපයාධිකාරය මෙහිදී වැදගත් විය. මුල්ම, දේශපාලනික දර්ශනයේ අතිශයින් වැදගත් වැදගත් සම්භාවH කෘති එකක් වන්නේ ප්ලේටෝගේ සමූහාණ්ඩුවයි. පසුව ඇරිස්ටෝටල්ගේ නිකොමාසෝ ආචාර ධර්ම හා දේශපාලනය අනුගමනය කරන ලදී.
2.3 පුරාන ඉන්දියාව.
ඉන්දියානු දේශපාලන දර්ශනය ඈත අතීතයේ විකාශනය වූ අතර (1) ජාතිය සහ රාජ්යය (2) ආගම හා රාජHය අතර පැහැදිලි වෙනසක් පැහැදිලි කළේය. හින්දු ප%dන්තවල වHවස්ථාවන් කාලයත් සමග පරිණාමය වූ අතර ඒවා දේශපාලන හා නෛතික පතs%කා හා බහුලව පැවති සමාජ ආයතන මත පදනම් විය. රාජH ආයතන පුළුල් ලෙස පාලනය, පරිපාලනය, ආරක්ෂාව, නීතිය සහ පර්යායේ බෙදී ගියේය. මෙම ප%dන්තවල ප%ධාන පාලක ආයතනය වන මන්ත්රංගා, රජු, අගමැති, හමුදාපති, රජුගේ ප%ධාන පූජකයාගෙන් සමන්විත විය. අග%dමාත්යවරයාගේ ප%ධානත්වයෙන් යුත් කමිටුවේ ප%ධානීන් හා ප%ධාන විධායක නිලධාරී (මහා අමතH) යන මහත්වරුන්ගේ නායකත්වයෙන් යුතුව කටයුතු කළහ.
කs%.පූ 4 වන සියවසේ ඉන්දියානු දේශපාලන දාර්ශනිකයෙක් බුද්ධිමත් පාලකයෙක්, විදේශ කටයුතු සහ යුද්ධ සඳහා ප%තිපත්ති, ඔත්තු බැලීමේ පද්ධතිය සහ රාජHයේ ආර්ථික ස්ථාවරත්වය සඳහා දේශපාලනයේ විදHdව පිළිබඳ වාර්තාව සපයයි. බානපතිය, උෂනාස්, ප%රාතාසා මනූ, පරසර සහ අම්බි ඇතුලු බලධාරීන් ගනනාවක් චානක්H විසින් ප%කාශයට පත් කරන ලද අතර, දේශපාලන දර්ශනවාදින්ගේ පෙළපතක් ලෙස ඔහුගේ පියා ලෙස චානක්H ඔහුගේ මුල්ම පූර්වගාමියා විය. දේශපාලන දර්ශනය පිළිබඳ තවත් බලගතු ඉන්දියානු විවරණයක් වන්නේ සුඛ්රා නෙති. පුරාණ ඉන්දියාවේ නීති සංග%හයක නිදසුනක් නම් මනූෂ්මිටි හෝ මානු නීතියයි.
ඉහත කරුනු විමර්ශනය කිරීමේදී අපට පැහැදිලි වනුයේ දේශපාලන න්‍යාය යනු කුමක්ද පිළිබදව හා එම දේශපාලන න්‍යාය ගොඩ නැගීමට ඒ ඒ යුගවල දාර්ශනිකයන්ගේ දායකත්වය පිළිබදව කිසියම් වූ අවබෝදයක් ලබා ගත හැකිය.එම ලබා ගත් අවබෝදය තුලින් අප දැන් විමසා බැලිය යුත්තේ දේශපාලන න්‍යාය හැදෑරීමේ වැදගත්කම පිළිබදවයි.
3.0 දේශපාලන න්‍යාය හැදෑරීමේ වැදගත්කම.
දේශපාලන දර්ශනය එසේත් නැතිනම් න්‍යාය යන්න හැදෑරීම තුළින් මිනිස් සමාජයට ලැබෙන යහපත එසේත් නැතිනම් එය ඉගෙනීමෙන් ලැබෙන වැදගත්කම කුමක්ද යන්න විමසීමේදී අපට පැහැදිළි වන්නේ එමගින් ඉතා වැදගත්කම් ගණනාවක් ලැබෙන බවයි.එනම් එම අxශයන් එකිනෙක විමසා බැලීම සිදු කල යුතුය.
දේශපාලන න්‍යාය යන්නෙන් මූලිකව අවදානය යොමු කරන්නේ විමර්ශනය කරන්න, පිරික්සනය කරන්න හා අවලෝකනය නැතහොත් මෙනහි කරන්න යන්නයි.එනම් දේශපාලනය පිළිබදව ප්‍රායෝගිකත්වය මුසුව එහි යතාර්තය විමර්ශනාත්මක ස්වරූපයෙන් බැලීම පිළිබදව කිසියම් වූ අවබෝදයක් එමගින් ලබා දෙයි(DODD,1972:15-17)).එනම් මෙතෙක් දේශපාලනය දෙස සාපේක්ශ වශයෙන් අවදානය යොමු කරපු සාම්ප්‍රදායික ක්‍රමයෙන් මිදී එයට වඩා විශාල විෂය පරිපථයකට අපව තල්ලු කිරීමක් මෙම දේශපාලන න්‍යාය මගින් ලබාදෙන බව ඉතා පැහැදිලිව අපට දක්නට ඇත.එසේනම් මෙතෙක් පැවැති අතාත්වික ස්වරූපයට මෙමගින් නව අරුතක් ලබාදීමට වෑයමක් ගන්නා බව ඉතා පැහැදිළිව දක්නට ඇත.
එලෙසම මෙම දේශපාලන න්‍යාය මගින් දේශපාලන ගැටලු පිළිබදව බැලිය යුතු ආකාරය පිලිබදව බුද්ධිමත් යොමුවක් ලබා දෙනු ලබයි.එනම් දේශපාලනය යනු නිරන්තර අරගල තුළින් ඉදිරියට යන විෂය පථයක් වශයෙන් පෙන්වා දිය හැකිය.එහි පවතින ගැටලු පිලිබදව මෙතෙක් බැලූ සාම්ප්‍රදායික අතාත්වික ස්වරූපය වෙනුවට බුද්ධිමත් විෂය පරාසයක් වෙත මිනිසා තල්ලු කිරීමක් මෙමගින්  දක්නට හැකිය.එසේනම් ඒ ඒ දේශපාලන ගැටලු නිසියාකාරව අවබෝද කර ගැනිමට කිසියම් වූ මග පෙන්වීමක් මෙයින් ලබා දෙන බව ඉතා පැහැදිළිව දක්නට ඇත(KELLEN,1972:25-27).අප ගැටලුවක් දෙස බලනු ලැබූවේ ඉතා අසxවිධානාත්මක ආකාරයට වන අතර එම අතාත්වික ස්වරූපය මත ගනු ලබන තීරනයන් එතරම් ප්‍රබුද්ධ දේවල් නොවෙනු ඇත.එනිසා මෙමගින් යොමු කරන මග පෙන්වීම දේශපාලන විෂයපතය යලි ප්‍රතිනිර්මානය කිරීමක් වශයෙන් පෙන්වා දිය හැකිය.මක් නිසාද මෙතෙක් පැවැති රාමුව එමගින් සම්පූර්නයෙන් වෙනස් කර පුද්ගලයා ඉතා විනිවිද මාවතකට යොමු කරන බැවිනි.එනිසා දේශපාලන න්‍යාය හැදෑරීම ඉතා වැදගත් කමක් දෙන බව පැහැදිළිය.
මෙමගින් කිසියම් වී දැක්මක් ලබා දෙන බවද අපට දක්නට ලැබේ.දැක්මක් යනු අප අරමුණු කරනු ලබන දෑ වෙත ප්‍රවිශ්ට වීමට අදාල වන්නා වූ කිසියම් වූ මග පෙන්වීමක් වශයෙන් හැදින්විය හැකිය(Eastan,1953:30-33).එනම් දේශපාලනය යනු ඉතා සxකීර්න වූ ක්‍රියාවලිය අප හැදෑරීමේදී අපට කිසියම් වූ මූලික අවබෝදයක් නැති වීමට හැකිය.එලෙස මූලික අවබෝදය නොමැතිව ඒ වෙත විමර්ශන කිරීම අතාර්තික ස්වරූපයක් හට ගැනෙනවාය යන්න නිශ්චිත වශයෙන්ම කිව යුතුය.නමුත් දේශපාලන න්‍යාය මගින් අපට දේශපාලනය වෙත ලබා දෙන දැක්ම හේතුකොටගෙන අප ගමන් කර යුතු මාර්ගය හා එයට ලගා විය යුතු ආකාරය පිළිබදව වඩා වැඩි ප්‍රදේශයක් ආවරනය කොට එමගින් අරමුණු නිර්ණය කිරීමට සුදුසු වටපිටාවක් නිතැතින්ම නිර්මානය කරනු ඇත.එහෙයින් මෙම දේශපාලන න්‍යාය එසේත් නැතිනම් දේශපාලන දර්ශනය හැදෑරිම ඉතා වැදගත් බව පැහැදිලිය.
දේශපාලන න්‍යාය තුළින් සමාජයේ ව්‍යාකූලත්වයෙන් තොර වූ ක්‍රමවත්භාවයක් සපයා දෙයි.දේශපාලන සමාජය වූ කලී ඉතා සxකීර්ණ දෙයකි.එම සxකීර්ණ භාවය සරල කොට එහි පවතින ව්‍යාකූලත්වය අවම කොට යහපත් දේශපාලන වාතාවරණයක් ගොඩනැගීමට හැකිය.
උදා:-
මේ වන විට ශ්‍රීලංකාවේ පවතින ජාතිවාදය මේ සදහා දිය හැකි හොදම නිදසුනයි.මක් නිසාද ජාතිවාදය හා දේශපාලනය අතර ඉතා සමීප සම්බන්ධතාවක් පවතින අතර එය සිමා කොට නිවැරදි දේශපාලන රාමුවක් වෙත ගෙන යාමේ හැකියාවක් මෙම දේශපාලන න්‍යායට හැකියාවක් පවති.මක් නිසාද වර්තමානයේ ශ්‍රීලංකාවේ සිටින පුරවැසියන් තුල දේශපාලන න්‍යාය පිළිබඳව පැහැදිළි අවබෝදයක් නොමැති හේතුව නිසාවෙන් සිxහල දෙමළ මුස්ලිම් ජනවර්ග අතර නිරන්තර අරගලයක් පවතී.එසේම මෙරට රාජ්‍ය පාලකයන්ට පවා දේශපාලන න්‍යාය පිළිබදව එතරම් සxවර්ධිත අවබෝද්‍යක් නොමැත.මක් නිසාද මගේ මතය අනුව ජාතිවාදී ලේබලය මෙරට පුරවැසියන්ට ගසා සමාජගත කරන්නේ රාජ්‍ය විසිනි.එනම් මෙරට උපදින සියලු පුද්ගලයන් උපතින්ම සිxහල ජාතිය, දෙමළ ජාතිය, මුස්ලිම් ජාතිය වශයෙන් ප්‍රතිවිරුද්ද කණ්ඩායම් වලට බෙදා සමාජ ගත කිරීම අභාග්‍ය සම්පන්න දෙයකි.මෙරට උපදින සියල්ලටම ශ්‍රි ලාංකික ජාතිය යන ලේබලය ගසා සමාජ ගත කරන්නේනම් මෙවැනි ජාතිවාදී ගැටුම් ඇති නොවෙනු ඇත.එනිසා දේශපාලන න්‍යාය අතින් මෙරට පුරවැසියන් දුප්පත් නිසා අද වන විට විශාල ව්‍යාකූලත්වයක් ඇත.මේ අනුව පෙනී යන්නේ දේශපාලන න්‍යාය හැදෑරීම ඉතා වැදගත් බව පැහැදිලිය(Heywood,2005:12).
දේශපාලන න්‍යාය තුළින් දේශපාලන සමාජය පිළිබදව පුලුල් චිත්‍රයක් ලබාදීමට උත්සහ කරයි.එනම් අප ඉහත විස්තර කර ඇති පරිදී දේශපාලන සමාජය වූ කලී ඉතා සxකීර්ණ දෙයකි.එය පිළිබඳව කියවීම පවා ඉතා අසීරු දෙයකි.එහෙයින් ඒ පිළිබඳව හැදෑරීමේදී අප අවදානය යොමු කර යුතු අxශ ගනනාවක් පවතින බව පැහැදිළිය.එහෙයින් එම අසීරූ වාතාවරණය හෝ අසීරූ රටාව පිළිබදව පැහැදිලි රාමුවක් එසේත් නොමැතිනම් ඉතා සරල හා පුළුල් චිත්‍රයක් ගොඩනැගීමට අදාල රාමුව මෙම දේශපාලන න්‍යාය මගින් සපයන බව පැහැදිලිව දක්නට ඇත.එනිසා මෙම දේශපාලන න්‍යාය හැදෑරීම ඉතා වැදගත් දෙයක් වශයෙන් පෙන්වා දිය හැකිය.