cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
වූ සේටියෑන්
වැන්දඹු අධිරාජිනිය
ඉන් මඳ කලකට පසුව, පිටුවහල් කොට තිබූ ලි ජිගේ මුණුපුරු යිං හි ආදිපාද ලි ජිංයේ යැං ප්‍රාන්තයේ (揚州, දළ වශයෙන් නූතන යැංචෞ, ජියෑංසු) කැරැල්ලක් ආරම්භ කළේ ය. කැරැල්ල ප්‍රාන්තය තුළ ජනප්‍රිය වන්නට විය. නමුත් ලි ජිංයේ ප්‍රහාර මෙහෙයවූයේ සෙමින් වන අතර, ජනප්‍රියතාවයේ වාසිය ලබා ගන්නට ඔහු අසමත් විය. මේ අතර, මේ අතර, පෙයි වූ අධිරැජිනියට යෝජනා කළේ ඇය රාජකීය අධිකාරීත්වය අධිරාජයාට භාර දුනහොත් කැරැල්ල මර්දනය කිරීම පහසු වන බවයි. මෙය ඇගේ කෝපයට හේතු විය. ඇය ඔහු ලි ජිංයේට සහාය වන්නේ යැයි චෝදනා කොට මරණ දඬුවම පැනවූවා ය. පෙයි සිරභාරයේ සිටිය දී, ඔහු වෙනුවෙන් කථා කළ නිලධාරීන් ගණනාවක් ද ඇය විසින් මරාදමන ලදී. ලි ජිංයේට පහර දීම පිණිස ඇය ලි ෂියාඕයි (李孝逸) සෙන්පතියා පිටත් කරහැරියා ය. මුලින් ලි ෂියාඕයි අසාර්ථක වූ අතර, ඔහු සිය සහායකයා වන වෙයි යුවාන්චොං ධෛර්යමත් කරමින්, ලි ජියේගේ සේනා පරාජයට පත් විය. ලි ජිංයේ පලා යන අතරතුර මරණයට පත් විය.
685 වන විට, වූ වැන්දඹු අධිරාජිනිය බෞද්ධ භික්ෂුවක වූ හුවායියි සමග ඇසුරක් පටන් ගත්තා ය. ඉදිරි වර්ෂය කිහිපය තුළ, හුවායියි හට ගෞරව නාමයන් ප්‍රදානය කෙරිණි.
රාජ්‍යයේ ජනතාවට සෙස්සන් පිළිබඳ රහසිගතව වාර්තා කිරීමට ඇය විසින් රාජකීය පරිපාලන ගොඩනැගිලි පිටත තඹ තැපැල් පෙට්ටි සවිකරන ලදී. ඇය එසේ සිදුකළේ බොහෝ නිලධාරීන් ඇයට එරෙහිව ක්‍රියාකරන බවට සැක කළ නිසායි. ඇගේ මෙම විශ්වාසයෙන් අයුතු ප්‍රයෝජන ගනිමින් සුවෝ යුවෑන්ලි, චෞ ෂිං සහ ලායි ජුන්චෙන් ඇතුළු රහස් පොලිස් නිලධාරීන් බලයට පත් වන්නට වූයේ වෙනත් පුද්ගලයන් පිළිබඳ අසත්‍ය චෝදනා සහ වධහිංසා සිදු කරමිනි.
688දී, වූ වැන්දඹු අධිරාජිනිය ලුවෝ ගංගාවේ දේවතාවාට (洛水, එකල "නැගෙනහිර අගනුවර" නම් වූ ලුවෝයැං නැමැති හෙනාන් පළාතේ නගරය ඔස්සේ ගලා යන) පූජා පැවැත්වූවා ය. ඇය තාංහි ලි රාජකීය වංශයේ ජ්‍යෙෂ්ඨ සාමාජිකයන් ලුවෝයැං වෙත කැඳවූවා ය. ඇය තමන්ව මරා දමා සිහසුන ඇගේම කරගැනීමට උත්සාහ දරන්නේ යැයි රාජකීය කුමාරවරු බිය වූහ. මේ නිසා ඔවුහු ඇයට විරුද්ධව කුමන්ත්‍රණ සැලසුම් කළහ. සැලසුම් සහගතව කැරැල්ලක් ඇරඹීමටත් පෙර, ලැංග්යේහි කුමාර ලි චෙන් සහ ඔහුගේ පුත් ලි චොං පළමුව සටන් ආරම්භ කළහ. ඔවුහු පිළිවෙලින් ඔවුන් අධිපතීත්වය දැරූ යු ප්‍රාන්තයේ (豫州, දළ වශයෙන් නූතන චුමැඩියාන්, හෙනාන්) සහ බෝ ප්‍රාන්තයේ (博州, දළ වශයෙන් නූතන ලියාඕචෙං, ෂැන්ඩොං) මෙය ආරම්භ කළහ. නමුත් තවමත් සූදානම්ව නොසිටි සෙසු කුමාරවරුන් නැගී සිටියේ නැත. වූ වැන්දඹු අධිරැජිනියගේ හමුදා විසින් ලි චොං සහ ලි චෙන්ගේ හමුදා පහසුවෙන්ම වනසා දමන ලදී. වූ අධිරාජිනිය මෙය අවස්ථාවක් කරගනිමින් ගඔෂොං අධිරාජයාගේ මුත්තණු-මාමණ්ඩිවරුන් වූ හන් හි කුමාර ලි යුවාන්ජියා (李元嘉) සහ ලු හි කුමාර ලි ලිංකුයි (李靈夔) යන අයටත්, චංලේ කුමරිය ඇතුළු ලි වංශයේ සෙසු සාමාජිකයින්වත් සිරගත කරන ලදී. අනතුරුව ඔවුනට සියතින් දිවි හානි කරගැනීමට ඔවුනට අණකෙරිණි. තායිපිං කුමරියගේ සැමියා වූ ෂුඒ ෂාඕ ව ද අල්ලාගත් අතර, පසුව ඔහු කුසගින්නේ තබා මරණයට පත්කෙරිණි. ඉදිරි වසර කිහිපය තුළ, දේශපාලනික හේතූන් මත ලි වංශයේ සාමාජිකයන් සහ නිලධාරීන් රැසක් සංහාරය කෙරිණි.
690දී, අලුතෙන් ස්ථාපනය කළ චෞ රාජවංශයේ රාජ්‍ය කරන අධිරාජිනිය සහ හුවාංඩි පදවියට පත්වීමට වූ අධිරැජිනිය අවසන් අදියර වෙත ළඟාවූවා ය. සම්ප්‍රදායික චීන අනුප්‍රාප්ති නියමය (යුරෝපයේ අධිරාජ්‍යයට කාන්තාවන් සම්බන්ධ කර නොගැනීමේ නීතියට සමාන) අනුව කාන්තාවන්ට සිහසුනට පත්වීමට අවසර නොතිබිණි. නමුත් රහස් පොලීසිය ‍යොදවමින් ප්‍රතිවාදීන් මර්දනය කළ වූ සේටියෑන් සිහසුනට පත්වීමෙන් පසුව ද, ප්‍රතිවාදීන්ට පහර එල්ල කරන්නට වූවා ය. ඇගේ සිවිල් සේවා සංවිධාන ක්‍රමයේ නිලධාරීන්ට උසස්වීම් පිරිනැමීමේ ක්‍රමවේදය ලිහිල් යැයි විවේචන එල්ල වුව ද, වූ සේටියෑන් යනු කාර්යාලවල සිටි නිලධාරීන්ගේ දක්ෂතාවන් හඳුනාගෙන කටයුතු කළ දක්ෂ පාලිකාවක යැයි පැවසේ. සොං රාජවංශයේ ඉතිහාසඥයකු වූ සිමා ගුවාං ඔහුගේ සිචි ටොංජියෑන් ග්‍රන්ථය තුළ මෙසේ සඳහන් කොට ඇත:
"වැන්දඹු අධිරාජිනිය ජනතාව යටත් කරගැනීමට සිය නිලතල අධිකව භාවිතා කළ ද, යම් අදක්ෂ තැනැත්තකු දුටු විට ඇය ක්ෂණිකව ඔහුව ධුරයෙන් පහ කිරීම හෝ දඬුවම පැමිණවීමට කටයුතු කළා ය. දඬුවම් පැමිණවීමේ සහ ප්‍රදානය කිරීමේ බලය සතු වූ ඇය, රාජ්‍යය පාලනය කළ අතර ඇගේම විනිශ්චයන් සිදුකළා ය. පරීක්ෂාකාරී තැනැත්තියක වූ ඇය සතුව හොඳ විචාර බුද්ධියක් පැවතිණි. මේ නිසා මෙකල විසූ දක්ෂ පුද්ගලයින් සිය සේවයට පත් කරගැනීමට ඇයට හැකි විය."
මුල්කාලීන රාජ්‍ය සමය
වූ සේටියෑන් සිහසුනට පත්වූ විගස, ඇය විසින් බෞද්ධාගමේ තත්ත්වය තාඕ ආගමට ඉහළින් ඔසවා තබන ලදී. නිල වශයෙන් බුදු දහමට අනුග්‍රහය දැක්වූ ඇය ලුවෝයැං සහ චං'අන් යන ද්විත්ව අගනුවරවල්වලට අයත් සෑම ප්‍රාන්තයකම දායුන් විහාරය (大雲寺) යනුවෙන් හැඳින්වුණු ආගමික ගොඩනැගිලි ඉදිකළා ය. එසේම ජ්‍යෙෂ්ඨ භික්ෂූන් නව දෙනකු ආදිපාදවරුන් වශයෙන් පත්කරන ලදී. වූ පෙළපතේ පරම්පරා සතක මුතුන්මිත්තන් රාජකීය මුතුන්මිත්තන්ගේ විහාරයේ තැන්පත් කළ ඇය ගඔෂු, ටයිෂොං සහ ගඔෂොං යන තාං අධිරාජවරුන්ට පූජාවන් ද සිදුකළා ය.
ඇය අනුප්‍රාප්තියට උරුමකරුවකු පත්කිරීමේ අවස්ථාවට එළැඹියා ය. සිහසුන පවරාගත් අවස්ථාවේ ඇය විසින් හිටපු අධිරාජයා වූ රුයිෂොං අධිරාජයා හෙවත් ලි දන්ව කිරුළහිමි කුමරු ලෙස පත්කොට ඔහුට වූ යන නාමය පිරිනමන ලදී. කෙසේනමුත්, චෑං ජියාෆු නැමැති නිලධාරියා වං ක්විංචි (王慶之) යන සාමාන්‍ය වැසියාගේ මාර්ගයෙන් පෙත්සමක් යවමින් ඇගේ බෑණා වූ වූ චෙංසි, කිරුළහිමි කුමරු ලෙස පත්කරන මෙන් ඉල්ලා සිටියේ ය. ඔහු පැවසූයේ වූ වංශයේ අධිරාජයකු සිහසුන උරුම කර දිය යුත්තේ වූ වංශයේම සාමාජිකයකුට බවයි. ඔවුහු වූ සේටියෑන්ව එසේ සිදුකරන්නට පෙළඹවූහ. සෙන් චෙංක්වියෑන් සහ ගේ ෆුයුවාන් යන අමාත්‍යවරුන් දැඩි විරෝධය දක්වන විට, ඔවුන් සහ සහායක අමාත්‍යවරයකු වූ ඖයැං ටොං හට මරණ දඬුවම ලබා දිණි. එසේවුව ද, ඇය වූ චෙංසිව කිරුළහිමි කුමරු ලෙස පත්කළ යුතු බවට වං සිදුකළ යෝජනාව නිෂ්ප්‍රභ කළා ය. යම් කාලයක් සඳහා මාලිගයට පැමිණ තමන්ව බැහැදැකීමේ අවසරය ඇය වං හට ලබාදුන්නා ය. නමුත් වං නිතර නිතර මාලිගයට පැමිණෙන්නට වූයෙන්, කෝපයට පත් වූ අධිරාජිනිය, වංහට පහරදෙන මෙන් ලි චාඕඩේ නිලධාරියාට නියොග් කළා ය. මෙය අවස්ථාවක් කරගත් ලි චාඕඩේ වං හට පහර දී මරණයට පත්කළ අතර, ඔහුගේ පෙත්සම් කරුවෝ පලාගියහ. අනතුරුව ලි දන්ව කිරුළහිමි කුමරුන් ලෙස පත්කරන මෙන් ලි චාඕඩේ වූ සේටියෑන්ගෙන් ඉල්ලා සිටියේ ය. බෑණා කෙනකුට වඩා ඇගේම පුත්‍රයා ඇයට වඩාත් ඥාතීත්වයක් දක්වන බැව් පැහැදිළි කළ ඔහු වූ චෙංසි අධිරජු වූ විට ගඔෂොං අධිරාජයාව කිසිදින වන්දනා කළ නොහැකි වනු ඇති බව පැවසී ය. එයට එකඟ වූ අධිරැජිනිය මේ ගැටලුව පිළිබඳ සලකා බැලීම කල්දැමී ය. මීට අමතරව, වූ චෙංසි බලවත් වෙමින් පවතින බවට ලි චාඕඩේ කළ අනතුරු හැඟවීම නිසා ඇය වූ චෙංසිව අමාත්‍ය ධුරයෙන් ඉවත් කොට බලතල රහිත ගෞරව නාමයන් පිරිනැමුවා ය.
මේ අතර, රහස් පොලිස් නිලධාරීන්ගේ බලය ද ක්‍රමයෙන් වර්ධනය වන්නට විය. 692දී ලායි ජුන්චෙන් විසින් රෙන් චිගු, ඩි රෙන්ජියේ, පෙයි ෂිංබෙන් යන අමාත්‍යවරුන් සහ කුයි ෂුවාන්ලි (崔宣禮), ලු ෂියෑන් (盧獻), වෙයි යුවාන්චෞ, සහ ලි සිචෙන් (李嗣眞) යන නිලධාරීන්ව මරණ දඬුවමට ලක්කිරීමට තැත් කිරීමත් සමග ඔවුන්ගේ බලතල සීමා කෙරිණි. ඩි සිරභාරයේ සිටින විට, ඔහු විසින් සිය පුත්‍රයා වූ ඩි ගුවාංයුවෑන් (狄光遠) අත වස්ත්‍රයක සැඟවූ පෙත්සමක් යවා තිබිණි. මේ සත්දෙනා පිටුවහල් කෙරිණි. නමුත් ඉහත සිදුවීමෙන් පසුව, ලි චාඕඩේ, චු ජිංසේ, සහ චෞ ජු (周矩) යන අයගේ ආයාචනය අනුව දේශපාලන සංහාරයන් ක්‍රමයෙන් අඩු විය. නමුත් ඒවා සම්පූර්ණයෙන්ම අවසන් වූයේ නැත.
එසේම 692දී, වූ සේටියෑන්ගේ නියෝගය අනුව වං ෂියාඕජියේ සෙන්පතියා ටුෆාන් වෙත පහරදුන්නේ ය. 670දී ටුෆාන් වෙත හිමිව තිබූ ෂියු ආරක්ෂක බලකොටු හතර සියතට ගැනීමට වං සමත් විය. මෙම බලකොටු අතරට ක්වියුෂි, යූටියෑන්, ෂුලේ, සහ සුයියේ අයත් විය.
වූ සේටියෑන්ගේ විශ්වාසවන්ත පරිවාර පාලිකාව වූ වෙයි ටුවෑන්'අර් (韋團兒) ලි දන් කෙරෙහි වෛරයෙන් (ඇය එසේ සිදු කිරීමට හේතුව ඉතිහාසයේ සඳහන් නොවේ) පසුවූවා ය. වෙයි, ලි දන්ගේ භාර්යාව වූ කිරුළහිමි ලියු කුමරිය සහ දෞ බිසව මායාකර්මවල නියැළෙන බවට අසත්‍ය චෝදනා නැගුවා ය. 693දී වූ සේටියෑන් විසින් කිරුළහිමි ලියු කුමරිය සහ දෞ බිසව මරාදමන ලදී. භීතියට පත් ලි දන් ඔවුන් පිළිබඳ කථා කිරීමට තරම් නිර්භය වූයේ නැත. ලි දන් ට ද අසත්‍ය චෝදනා නැගීමට වෙයි සැලසුම් කළ අතර, එය වූ අධිරැජිනියට සැල විය. අනතුරුව වෙයි හට මරණ දඬුවම හිමි විය. එසේවුව ද, වූ සේටියෑන් ලි දන්ගේ පුතුන්ව කුමාර පදවියෙන් පහත හෙළුවා ය. පෙයි ෆෙයිගොං (裴匪躬) සහ ෆැන් යුන්ෂියෑන් (范雲仙) යන නිලධාරීන් රහසේම ලි දන් හමුවීමට යාමේ දී හසු විය. අනතුරුව ඇය ඔවුනට දඬුවම් පැමිණවූවා ය. ලි දන් කුමන්ත්‍රණයක් සැලසුම් කරන බවට චෝදනා එල්ල වූ හෙයින්, වූ සේටියෑන්ගේ මෙහෙයවීම මත ලායි විසින් විමර්ෂණයක් සිදුකරන ලදී. ලි දන්ගේ සේවකයින් සිරභාරයට ගත් ලායි ඔවුනට වධ හිංසා පැමිණවී ය. වධහිංසා දරුණු වූ හෙයින් ඉන් බොහෝ දෙනකු ලි දන්ව පාවා දෙන්නට සූදානමින් සිටියහ. නමුත් ලි දන්ගේ සේවකයකු වූ අන් ජින්සෑං ලි දන් කුමරු නිර්දෝෂී බව පවසමින්, දිවුරන්නට වූයේ සිය උදරය කපාගනිමිනි. අන් සිදු කළ දෙය පිළිබඳ දැනගත් වූ සේටියෑන් අධිරැජිනිය, වෛද්‍යවරුන් ගෙන්වා මහත් පරිශ්‍රමයක් දරා ඔහුගේ දිවි බේරාගත්තා ය. එලෙසම ඇය ලායි හට විමර්ශනය අවසන් කරන මෙන් නියෝග කළේ ලි දන්ගේ දිවිය ද සුරකිමිනි.
වූ චෙංසිව ධූරයෙන් ඉවත් කිරීමෙන් පසු ලි චාඕඩේ අතිශයින් බලවත්ව සිටින බව සිතූ අධිරාජිනිය 694දී ලි චාඕඩේව ද ධුරයෙන් ඉවත් කළා ය. එසේම මේ කාලය අවට, ඇය ගුප්ත පුද්ගලයින් කිහිප දෙනකු පිළිබඳ උනන්දු වන්නට විය. මේ තැනැත්තන් අතරට වයස අවුරුදු 350කටත් වඩා වැඩි යැයි පැවසුණු වෙයි ෂිෆැං නම් තාපසයා (ඇය ඔහුට කෙටිකාලීනව අමාත්‍ය ධුරයක් ද පිරිනැමුවා ය), අනාගතය පැවසීමේ හැකියාව ඇති බුද්ධත්වයට පත් වූයේ යැයි විශ්වාස කෙරුණු වියපත් බෞද්ධ භික්ෂුණියක, සහ වයස අවුරුදු 500ක් වයසැති යැයි පැවසුණු හන්-නොවන මිනිසකු ඇතුළත් විය. මෙකල වූ අධිරාජිනිය සිය රාජ්‍ය සමය කෙරෙහි ජනතා සහාය ලබාගැනීමේ අරමුණින් යුතුව මෛත්‍රෙය අනාගත බුදුන් වහන්සේගේ ප්‍රතිමා වන්දනාව ආරම්භ කළා ය. කෙසේනමුත් 695දී, හුවායියි (වූ සේටියෑන් විසින් රාජකීය වෙදැදුරුවරයා වූ ෂෙන් නැන්ක්වියු (沈南璆) සිය පෙම්වතා ලෙස තෝරාගැනීම කෙරෙහි ඊර්ෂ්‍යාවෙන් පසු වූ) විසින් රාජකීය රැස්වීම් ශාලාව (明堂) සහ දිව්‍යමය ශාලාව (天堂) ගිනිබත් කිරීමත් සමග මෙම විනාශය පුරෝකථනය කළ නොහැකි වීම පිළිබඳ වූ සේටියෑන් ගුප්ත පුද්ගලයින් කෙරෙහි කෝප වූවා ය. මහලු භික්ෂුණිය සහ ඇගේ ශිෂ්‍යාවන් වහල් සේවයට යැවුණු අතර, වෙයි සියදිවි හානිකරගත්තේ ය. මහලු හන්-නොවන මිනිසා පලාගියේ ය. මීට අමතරව ඇය විසින් හුවායියිව ද මරාදැමීමට නියෝග කරන ලදී. මෙම සිදුවීමෙන් පසු, ඇය ගුප්ත විශ්වාසයන් කෙරෙහි සිය අවධානය යොමු කළේ මඳ වශයෙන් වන අතර, රාජ්‍ය කටයුතු සිය ප්‍රධාන කාර්යභාරය කොට ගත්තා ය.
මධ්‍ය රාජ්‍ය සමය
වූ සේටියෑන්ගේ පාලන සමයේ මඳ කලකින්ම බටහිර සහ උතුරු දේශසීමාවල ගැටලු ඇතිවන්නට විය. 696 වසන්ත ඍතුවේ වං සියාඕජියේ සහ ලෞ ෂිඩේගේ නායකත්වයෙන් යුත් ඇගේ හමුදා ටුෆාන් හමුදා සමග සටනට පිටත් විය. නමුත් ටුෆාන් සෙන්පතීන් වූ ගාර් ට්‍රින්රිං ට්සෙන්ඩ්‍රෝ (ලුන් ක්වින්ලිං 論欽陵) සහ ගාර් ට්සෙන්බා (ලුන් සැන්පෝ 論贊婆) සොහොයුරන් විසින් ඔවුන්ව අන්ත පරාජයකට පත්කරන ලදී. මෙහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස අධිරාජිනිය විසින් වංව සාමාන්‍ය තත්ත්වයට පහත හෙළූ අතර, ලෞව පහළ පෙළේ ප්‍රාන්ත නිලධාරී ධුරයකට පත්කෙරිණි. නමුත් පසුව ඇය ඔවුන් දෙදෙනාව පදවිවලට ප්‍රතිෂ්ඨාපනය කළා ය. එම වර්ෂයේම අප්‍රේල් මස, සිය අධිකාරය ප්‍රතිසංවිධානය කිරීමේ අරමුණින් වූ සේටියෑන් පුරාතන චීනයේ ඒකාධිකාරී බලයේ සංකේතය වූ නව තෙපා කටාරම යළි නිමැවූවා ය.
696 ග්‍රීෂ්ම ඍතුවේ තවත් තදබල තර්ජනයක් ඇති විය. යිං ප්‍රාන්තයේ (營州, දළ වශයෙන් නූතන චාඕයැං, ලියාඕනිං) ප්‍රධානියා වූ චෞ නිලධාරී චාඕ වෙන්හුයි (趙文翽) ඛිටන් ජනයාට අයහපත් අයුරින් සැලකීම පිළිබඳ කෝප වූ ඛිටන් ප්‍රධානීන් දෙපළක් වූ ලි ජින්චොං සහ සුන් වන්රොං යන ඥාති සොහොයුරෝ කැරැල්ලක් ආරම්භ කළහ. මෙහි දී ලි විසින් වුෂාං ඛාන් (無上可汗) යන පදවි නාමය ආරූඪ කරගන්නා ලදී. ලි සහ සුන්ව පරාජය කිරීමට වූ සේටියෑන් විසින් පිටත් කළ සේනාව ඛිටන් හමුදා අතින් පරාජයට පත් විය. ඔවුහු චෞ භූමිය ආක්‍රමණය කළහ. මේ අතර, නැගෙනහිර ටුජුවේ ඛාන් ආෂිනා මොචුවෝ යටත් වූ අතර, ඔහු චෞ සහ ඛිටන් යන දෙපාර්ශ්වයටම එරෙහිව සටන් කරමින් සිටියේ ය. මේ අතර ලිගේ මරණින් මඳ කාලයකට පසුව 696 ශිශිර ඍතුවේ ඇතිවූ ඛිටන් ආක්‍රමණය ද වේ. මෙහි දී ලිගේ සහ සුන්ගේ පවුල්වල සාමාජිකයන් අල්ලාගැනුණු අතර, චෞ දේශයට එරෙහි ඛිටන් ආක්‍රමණ තාවකාලිකව නතර විය. ඛාන් යන පදවිය ආරූඪ කරගත් සුන්, ඛිටන් හමුදා ප්‍රතිසංවිධානය කරමින් චෞ දේශයට යළි ආක්‍රමණ එල්ල කළ අතර, ඔවුනට චෞවරුනට එරෙහි ජයග්‍රහණ රාශියක් හිමිකරගැනීමට හැකි විය. මෙම සටනේ දී වං ෂිජියේ මියගියේ ය. මෙම තත්ත්වය මර්දනය කිරීමට අෂිනා මොචුවෝ සමග සමාධාන වූ වූ සේටියෑන් චෞ දේශයට‍ යටත්වූ ටුජුවේ ජනයා ආපසු ලබාදුන්නා ය. එසේම අෂිනා මොචුවෝ හට ධාන්‍ය, සේද, උපකරණ සහ යකඩ ද ලබා දුන්නා ය. 697 ග්‍රීෂ්ම ඍතුවේ දී, ඛිටන්වරුනට එරෙහිව අෂිනා මොචුවෝ තවත් ආක්‍රමණයක් දියත් කළ අතර, මෙහි දී ඛිටන් හමුදා බිඳවැටිණි. සුන් පලායාමේ දී මරණයට පත්වූ අතර, ඛිටන් තර්ජනය ද නිමාවට පත් විය.
මේ අතර, 697 වර්ෂයේම, වරක් බලය අහිමිව තිබී පසුව බලයට පත් ලායි ජුන්චෙන්, ලි චාඕඩේ (සමාව හිමිව තිබූ) හට අපරාධ චෝදනා නැගී ය. අනතුරුව ලි දන්, ලි චේ, වූ වංශයේ කුමාරවරුන්, සහ තායිපිං කුමරියව රා‍ජද්‍රෝහී කුමන්ත්‍රණ චෝදනාවලට හසු කිරීම ඔහුගේ අරමුණ විය. නමුත් පළමුව ක්‍රියාකාරී වූ වූ වංශයේ කුමාරවරුන් සහ තායිපිං කුමරිය ඔහුට විරුද්ධව අපරාධ චෝදනා නගා ලි චාඕඩේ මෙන්ම ලායි හට ද මරණ දඬුවම පැනවූහ. ලායිගේ මරණින් පසු, රහස් පොලීසියේ භීෂණ බෙහෙවින් අඩු විය. ක්‍රමිකව, ලායි සහ සෙසු රහස් පොලිස් නිලධාරීන්ගේ වධහිංසාවන්ට ලක්වූ බොහෝ ජනයා මරණාපරව වරදින් නිදහස් කෙරිණි. මේ කාලය වන විට, වූ සේටියෑන් හට නව පෙම්වතුන් දෙදෙනකු හමු විය. ඔවුන් දෙදෙනා නම් චෑං යිචි සහ චෑං චංසොං යන සොයුරන් දෙපළයි. මාලිගය තුළ ගරු බුහුමන් ලත් ඔවුහු දෙපළ ක්‍රමයෙන් ආදිපාද පදවි හිමිකරගත්හ.
698 අවට කාලයේ, වූ චෙංසි සහ වූ සේටියෑන්ගේ තවත් බෑණකු වූ ලියාං හි කුමාර වූ සැන්සි යන දෙදෙනා තමන්ගෙන් අයකු කිරුළහිමි කුමරු ලෙස පත්කරන මෙන් නිලධාරීන් ලවා වූ සේටියෑන්ගෙන් ඉල්ලා සිටින්නට වූහ. ඔවුහු ද අධිරාජයකු එම වංශයේම අයකුට සිහසුන පැවරිය යුතුය යන තර්කය ඉදිරිපත් කළහ. මේ වනවිට, අධිරැජිනියගේ විශ්වාසවනත් අමාත්‍යවරයකු වූ ඩි රෙන්ජියේ මෙම අදහසට දැඩිව විරුද්ධ විය. කෙසේනමුත් අවසානයේ යෝජනා වූයේ ලි චේ කුමරුන්ව යළි කැඳවිය යුතු බවයි. වං ෆැංක්විං සහ වං ජිෂාන් යන අමාත්‍යවරුන් ද, වූ සේටියෑන්ගේ සමීපතම උපදේශකයකු වූ ජි ෂු සහ ඔහුගේ ආයාචනය අනුව චෑං සොහොයුරන් ද මෙයට පක්ෂ වූහ. 698 වසන්ත ඍතුවේ දී, මෙයට එකඟත්වය පල කළ වූ සේටියෑන්, ලි චේව පිටුවහල් භාවයෙන් නිදහස් කොට නැවත කැඳවූවා ය. මඳ කලකින්ම, කිරුළහිමි කුමරු පදවිය ලි චේ හට ලබාදීමට ලි දන් ද කැමති විය. ඒ අනුව, වූ සේටියෑන් අධිරැජිනිය විසින් ලි චේ කුමරුන්ව කිරුළහිමි කුමරුන් ලෙස නම්කරන ලදී. අනතුරුව ඇය ඔහුගේ නම ලි ෂියෑන් ලෙසත්, අනතුරුව වූ ෂියෑන් ලෙසත් වෙනස් කළා ය.
පසුව, අෂිනා මොචුවෝ සිය දියණිය හා විවාහ වීමට තාං රාජවංශයේ කුමාරයෙක් ඉල්ලා සිටියේ ය. මෙය චෞ රාජවංශය විස්ථාපනය කොට සිය පවුල හා තාං රාජවංශය සම්බන්ධ කරවීමට දැරූ උපක්‍රමයකි. අනතුරුව තාං පාලනය චීනයේ ස්ථාපිත කරවීම (ඔහුගේ බලපෑම යටතේ) මෙහි අරමුණ විය. නමුත් මොචුවෝගේ දියණිය හා විවාහ වීමට වූ සේටියෑන් සිය පවුලේ ඥාති මුණුපුරකු වූ වූ යැන්ෂියු (武延秀) ව පිටත් කර හැරි මුත්, ඔහු යැන්ෂියුව ප්‍රතික්ෂේප කළේ ය. විවාහය සමග සාමදාන ගිවිසුමක් ඇතිකරගැනීමට අෂිනා මොචුවෝ හට කිසිදු අපේක්ෂාවක් නොවිණි. මේ නිසා, වූ යැන්ෂියු පැමිණිවිට, වූ යැන්ෂියුව සිරකරගත් ඔහු චෞ දේශය වෙත ආක්‍රමණයක් දියත් කළේ ය. පසුබැසීමට පෙර ඔහු එය චාඕ ප්‍රාන්තය (趙州, නූතන ෂිජියාචුවාංහි, හෙබෙයි) දක්වා දකුණට මෙහෙයවා තිබිණි.
699දී, ටුෆාන් තර්ජනය අවසන් වන සලකුණු පෙනෙන්නට විය. ගාර් ට්‍රින්රිං ඒකාධිකාරී බලය දැරීම පිළිබඳ ටුෆාන් රජ ට්‍රිඩු සොංට්සෙන් අසතුටට පත් විය. මේ නිසා ට්‍රින්රිං ලාසා අගනුවරින් පිටත්ව ගිය අවස්ථාවක රජු ට්‍රින්රිංගේ සහචරයින්ව මරාදමන ලදී. අනතුරුව සටනක දී ට්‍රින්රිංව පරාජය කිරීමට ඔහු සමත් විය. පසුව ට්‍රින්රිං සියදිවි නසාගන්නා ලදී. ගාර් ට්සෙන්බා සහ ට්‍රින්රිංගේ පුත්‍රයා වූ ලුන් ගොන්ග්‍රෙන් (論弓仁) චෞ දේශයට යටත් විය. ඉන් පසුව, වසර ගණනාවක් යනතෙක්ම ටුෆාන් රාජ්‍යය තුළ අභ්‍යන්තර බල අරගල පැවති හෙයින්, ටුෆාන් දේශසීමාවේ චෞ රාජ්‍යය සාමකාමීව පැවතිණි.
තමන් වියපත්ව ඇති බව වටහාගත් වූ සේටියෑන් අධිරැජිනිය සිය මරණින් පසු ලි ෂියෑන් සහ වූ වංශයේ කුමාරවරුන් අතර සාමය නොපවතීයැයි බියවූවා ය. ඒ නිසා 699දී, ඇය විසින් ලි ෂියෑන්, ලි දන්, තායිපිං කුමරිය, තායිපිං කුමරියගේ දෙවන සැමියා වූ වූ යෞජි (ඇගේ බෑනා කෙනෙකි), ඩිං හි කුමරු සහ වෙනත් සෙසු වූ වංශික කුමාරවරුන්ගෙන් එකිනෙකා කෙරෙහි දිව්රුමක් ලබාගන්නා ලදී.
පසුකාලීන රාජ්‍ය සමය
වූ සේටියෑන් ක්‍රමයෙන් වියපත් වන විට, චෑං යිචි සහ චෑං චැංසොං අතිශයින් බලවත් වූ අතර, වූ වංශයේ කුමාරවරුන් පවා ඔවුනට ගරුකළහ. රාජ්‍ය කටයුතු පාලනය කිරීමට ඇය බෙහෙවින් ඔවුන් මත රඳාපැවතුණා ය. මෙය ඇගේ මුණුපුරා වූ ෂාඕහි කුමාර (ලි ෂියෑන්ගේ පුත්) ලි චොංරුන්, මිණිපිරිය වූ යොංතායි ආර්යා (ලි චොංරුන්ගේ සොයුරිය වන) ලි ෂියෑන්හුයි (李仙蕙) සහ ලි ෂියෑන්හුයිගේ සැමියා වූ වෙයි හි කුමාර (වූ සේටියෑන්ගේ ඥාති මුණුපුරෙකි; වූ චෙංසිගේ පුත්‍රයායි) වූ යැංජි (武延基) යන අය රහසිගත සාකච්ඡා කරමින් විවේචනය කරන්නට වූහ. කෙසේනමුත්, පසුව මෙය හෙළි වූ අතර, චෑං යිචි විසින් මෙය වූ සේටියෑන්ට දැනුම් දෙන ලදී. ඔවුන් තිදෙනාට සියතින් දිවි හානිකරගන්නා මෙන් ඇය නියෝග කරන ලදී.
මහලු වියට පත්ව සිටිය ද, වූ සේටියෑන් දක්ෂ නිලධාරීන් හඳුනාගැනීමේ සහ ඔවුන්ට උසස් වීම් පිරිනැමීමේ ක්‍රමය අත්හළේ නැත. ඇය මහලුවියේ සිටිය දී උසස්වීම් ප්‍රදානය කෙරුණු නිලධාරීන් අතර කුයි ෂුවාන්වෙයි සහ චෑං ජියාචෙන් ද වේ.
ධුරයෙන් නෙරපීම සහ මරණය
704 සරක් ඍතුවේ දී, චෑං යිචි සහ චෑං චැසොංට අමතරව, ඔවුන්ගේ සොහොයුරන් වූ චෑං චැංකි, චෑංචැංයි, සහ චෑං ටොංෂියු (張同休) යන අයට විරුද්ධව දූෂණ චෝදනා එල්ල වන්නට විය. චෑං ටොංෂියු සහ චෑං චැංයිව ධුරයෙන් පහත හෙළිණි. ලි චෙංජියා (李承嘉) සහ හුවාන් යැන්ෆැන් යන නිලධාරීන් පවා චෑං යිචි සහ චෑං චැසොංව ඉවත් කළ යුතු බව පැවසුව ද, යැං ෂායිසි අමාත්‍යවරයා වූ සේටියෑන්ට උපදෙස් දුන්නේ ඔවුන්ව ඉවත් නොකළ යුතු බවටයි. පසුව, වෙයි අන්ෂි අමාත්‍යවරයා විසින් චෑං යිචි සහ චෑං චැංසොංට විරුද්ධව යළි දූෂණ චෝදනා නගන ලදී.
704 ශිශිර ඍතුවේ දී, වූ සේටියෑන් කාලයක් ‍දැඩිව රොගාතුර වූවා ය. ඇයව දැක ගැනීමට අවසර වූයේ චෑං සොහොයුරන්ට පමණි. නමුත් අමාත්‍යවරුන්ට අවසර නොතිබිණි. මේ නිසා චෑ යිචි සහ චෑං චැන්සොං සිහසුන පැහැරගන්නට කුමන්ත්‍රණ කරන බවට සැකයක් මතු විය. ඇගේ තත්ත්වය තරමක් යහපත් අතට හැරුණු විට, කුයි ෂුවාන්වෙයි ඉල්ලා සිටියේ ලි ෂියෑන් සහ ලි දන් යන දෙදෙනාට පමණක් රැජිනියව බැහැ දැකීමට අවසර දිය යුතු බවයි. නමුත් ඇය මෙය අනුමත කළේ නැත. හුවාන් සහ සොං ජිං විසින් චෑං සොහොයුරන්ට විරුද්ධව නොයෙකුත් දෝෂාරෝපණ ඉදිරිපත් කළ පසු, අධිරැජිනිය මේ පිළිබඳ විමර්ශනය කිරීමට සොංට භාරකළා ය. නමුත් විමර්ශනය අවසන් වීමට පෙර, චෑං යිචි නිදොස් කරමින් අධිරැජිනිය ආඥාවක් නිකුත් කළා ය.
705 වසන්ත ඍතුව වන විට, වූ සේටියෑන් නැවත වරක් දැඩිව රොගාතුර වූවා ය. චෑං ජියාන්චි, ජිං හුයි, සහ යුවාන් ෂුජි විසින් චෑං සොහොයුරන්ව ඝාතනය කිරීමට කුමන්ත්‍රණයක් සැලසුම් කළහ. ඔවුහු ලි දුඕෂුවෝ, ලි දන් (李湛, මෙය හිටපු අධිරජුගේ නාමය නොවන බව සලකන්න. මෙහි යෙදෙන අක්ෂරය වෙනස් එකකි.) සහ යැං යුවාන්‍යාන් (楊元琰) යන සෙන්පතීන් සහ යාඕ යුවාන්චි යන අමාත්‍යවරයාව ද මීට දායක කරගත්හ. ලි ෂියෑන්ගේ ද අනුමැතිය ඇතිව පෙබරවාරි 20 දින, ඔවුහු චෑං යිචි සහ චෑං චැංසොංව මරාදමා වූ සේටියෑන්ගේ නවාතැන වූ චෑංෂෙං ශාලාව (長生殿) වැටලූහ. අනතුරුව චෑං සොහොයුරන් රාජද්‍රෝහී චෝදනා මත මරණයට පත්කෙරුණු බව ඇයට දැනුම් දිණි. එසේම සිහසුන ලි ෂියෑන්ට භාරදීමට ඇයට බලකෙරිණි. පෙබරවාරි 21 දින, ඇගේ නාමයෙන් නිකුත් කෙරුණු රාජාඥාවක් මගින් ලි ෂියෑන් අනුරාජයා ලෙස පත්කෙරිණි. පෙබරවාරි 22 දින, ඇගේ නාමයෙන් නිකුත් කෙරුණු රාජාඥාව මගින් සිහසුන ලි ෂියෑන්ට පැවරිණි. පෙබරවාරි 23 දින, ලි ෂියෑන් නිල වශයෙන් සිහසුනට පත් විය. ඉන් පසු දින, දැඩි ආරක්ෂාව යටතේ වූ සේටියෑන් රැජිනියව යාබද ෂැන්ග්යැං මාලිගය (上陽宮) වෙත රැගෙන යන ලදී. නමුත් ඇයට සේටියෑන් දාෂෙං රජකරන අධිරාජිනිය (則天大聖皇帝) යන ගෞරව නාමය පිරිනැමිණි. මාර්තු 3වන දින, චෞ රාජවංශය අවසන් කරමින්, තාං රාජවංශය ප්‍රතිෂ්ඨාපනය කෙරිණි.
දෙසැම්බර් 16 දින, ඇය මරණයට පත් විය. ඇගේ නාමය පිළිබඳ නිකුත් කෙරුණු අවසන් ආඥාව අනුව, ඇයව තවදුරටත් රජකරන අධිරාජිනියක ලෙස හැඳින්වුණේ නැත. ඒ වෙනුවට ඇයව සේටියෑන් දාෂෙං වල්ලභ අධිරාජිනිය (則天大聖皇后) ලෙස හැඳින්විණි. 706දී, වූ සේටියෑන්ගේ පුත්‍රයා වූ චොංසොං අධිරාජයා විසින් චං'අන් අගනුවර අසල ලියෑං කන්දේ ක්වියෑන්ලිං සොහොන්ගැබ තුළ වූ ‍සේටියෑන් සහ ඔහුගේ පියා වූ ගඔෂොං අධිරාජයා හට හවුල් භූමදානයක් ලබාදෙන ලදී. මීට අමතරව චොංසොං අධිරාජයා විසින් වූ සේටියෑන්ගේ කෝපයට ලක්වූ සිය සොහොයුරා වූ ලි ෂියෑන්, පුත් ලි චොංරුන්, සහ දියණිය ලි ෂියෑන්හුයි (李仙蕙) හෙවත් යොංතායි ආර්යාව (මරණාපරව යොංතායි කුමරිය ලෙස ගෞරව කෙරිණි) ගේ දේහයන් ද ක්වියෑන්ලිං සොහොන්ගැබේම භූමදාන කරවන ලදී.
චෞ රාජවංශය
වූ සේටියෑන් අධිරාජිනිය විසින් තමන්ව "චෞ රාජවංශයේ" පාලකයා ලෙස හඳුන්වාගන්නා ලදී. මෙය ඓතිහාසික චෞ රාජවංශයේ (ක්‍රි.පූ. 1046–256) නාමය අනුව යොදන ලද්දකි. මේ නිසා ක්‍රි.ව. 690 සිට 705 දක්වා කාලය තුළ චීන අධිරාජ්‍යය චෞ රාජවංශය ලෙස හැඳින්විණි. සම්ප්‍රදායික ඓතිහාසික දැක්ම අනුව වූගේ "චෞ රාජවංශය" රාජවංශයක් ලෙස සලකා ඇත්තේ, රාජවංශයක අනුප්‍ර“ප්තික පාලකයින් එකම පවුලකින් පැවත එන බව සැලකීමෙනි. වූගේ "චෞ රාජවංශය" පිහිටුවන ලද්දේ ඇය විසින් වන අතර, එය අවසන් වූයේ ඇගේ ජීවිත කාලය තුළ දී ම, ඇගේ සිහසුන අත්හැරීම (705) සමගයි. නමුත් මෙය සම්ප්‍රදායික රාජවංශයක් පිළිබඳ සංකල්පය හා නොගැළපේ. විකල්ප මතයක් නම්, වූගේ "චෞ රාජවංශය" යනු වසර දහස් ගණනකට පෙර පැවති ජි පවුල විසින් පාලනය ගෙනගියේ යැයි (අවම වශයෙන් නාමිකව හෝ) සැලකෙන ඓතිහාසිකව චෞ රාජවංශයේ පුනරාගමනයක් බවයි. නමුත් චෞ රාජවංශය පිළිබඳ ලබාදිය හැකි හොඳම අර්ථකථනය නම්, එය සම්පූර්ණයෙන් සාක්ෂාත් කරගත් රාජවංශයක් නොව ලි පවුලේ තාං රාජවංශයේ කෙටි අතුරු බිඳීම් යුගයක් ලෙසයි. නව රාජවංශයක් පිහිටුවීමේ ඇගේ ප්‍රකාශයට එකල තරමක විරෝධයක් එල්ල විය. (690) වූ සේටියෑන් සිය "චෞ රාජවංශය" ලෙස පිහිටුවූ පහළොස් වර්ෂ පාලන සමයට, සැබැවින්ම අඩ සියවසකට ආසන්න කාලයක් පැවති නිල නොවන පාලන සමය (654–705 පමණ) ඇතුළත් කළ යුතු ද යන්න විවාදිත ය. මෙම සන්දර්භය අනුව, ඇය අධිරාජයා වශයෙන් වෙසෙන නව රාජවංශයක් ගොඩනැගීම ඇගේ දේශපාලන දිවියේ කූටප්‍රාප්තිය ලෙස සැලකිය හැක. වූ සේටියෑන්ගේ පහළොස් වර්ෂ චෞ රාජවංශය ඊටම අනන්‍ය වැදගත් ලක්ෂණවලින් හෙබි වුවත්, ඒවා අඩ සියවසකට ආසන්න කාලයක් නිල මෙන්ම ‍නිල නොවන වශයෙන් ද බලය හෙබවූ ඇගේ පාලන සමයෙන් වෙන්කර දැක්විය නොහැක.
රාජ්‍ය බලය ශක්තිමත් කිරීමේ වූ සේටියෑන්ගේ ක්‍රියාන්විතය චරපුරුෂ ක්‍රමය මත බෙහෙවින් රඳා පැවතිණි. මර්දනය කළ යුතු පුද්ගලයින් ඉවත් කිරීමට ඇය විසින් මෙම තොරතුරු උපයෝගී කරගන්නා ලදී. 697දී උච්චස්ථානයට පත් මෙම ක්‍රියාවලියේ දී, විවිධ වංශවත් පවුල් සහ විද්වතුන් ධුරයෙන් පහත හෙළීම, පිටුවහල් කිරීම, හෝ ඝාතනය කිරීම මෙන්ම ඔවුන්ගේ පුත්‍රයින් නිපයන් දැරීම වළක්වාලීම වැනි ක්‍රියාමාර්ග අනුගමනය කෙරිණි.
වූගේ ආධිපත්‍යයට නතු වූ එක් ක්ෂේත්‍රයක් වූයේ රාජකීය විභාගයයි. මෙහි මූලික ක්‍රමවේදය වූයේ හොඳින් අධ්‍යාපනය හදාළ, දක්ෂ සහ සිය වගකීම් නිසි අයුරින් ඉටුකළ හැකි මිනිසුන් තෝරාගැනීමයි. අපේක්ෂකයින් සමූහයක් අතුරින් මෙලෙස ඔවුන් තෝරාගැනිණි. මෙම සමූහයට ඇතුළත් වූයේ පුරුෂයින් පමණකි. වූ බලයට පැමිණෙන විට සුදුසුකම් සපුරන ලද අපේක්ෂකයින් අතුරින් රාජ්‍ය සේවයට බඳවා ගැනුණේ අපේක්ෂකයින් සුළු පිරිසකි. මෙහි විභාගවල දී රජයේ නිලධාරීවාදී පාලන ව්‍යූහය පවත්වා ගැනීමට වැදගත් යැයි සැලකුණු කරුණු පරීක්ෂා කර බැලීම සිදු විය. රාජ්‍ය සේවයට බඳවා ගැනීමට අපේක්ෂිත පුද්ගලයින්ගේ ලිවීමේ සහ කියවීමට තිබූ ශක්‍යතා මට්ටම, කොන්ෆියුසියානු ඉගැන්වීම් වැනි රාජ්‍ය නිලධාරියකුට උචිත යැයි හැඟුණු විශේෂිත දැනුම මෙහි දී පිරික්සා බැලිණි. සිවිල් සේවකයින් බඳවා ගැනීමේ දී රාජකීය විභාග ක්‍රමය අනුගමනය කළ වූ සේටියෑන් එයට නව වෙනස්කම් රැසක් හඳුන්වා දුන්නා ය. එය ඇගෙන් පසු ඉදිරි අධිරජවරුන් විසින් පවා අනුගමනය කරන ලදී. මේ අතරට මුලින් පසුබිම සැලකිල්ලට ගනිමින් නුසුදුස්සන් යැයි සැලකුණු සාමාන්‍ය වැසියන් සහ වංශවතුන්ට ද විභාගයට පෙනී සිටීමට අවසර දී විභාග අපේක්ෂකයින් සංඛ්‍යාව වැඩි කිරීම ප්‍රධාන වේ. 693දී ඇය විසින් රජයේ විභාග ක්‍රමය පුළුල් කිරීමේ අරමුණ ඇතිව නිලධාරීන් බඳවා ගැනීමේ ක්‍රමවේදය දියුණු කළා ය. වයඹදිග වංශවත් පවුල්වලට (මින් බොහෝමයක් පිරිස ඇය විසින් විනාශ කර දමන ලදී) වඩා වූ අධිරැජිනිය උතුරු චීන තැන්නේ ජනයාට රජය වෙනුවෙන් පෙනීසිටීමේ අවස්ථාව සලසා දුන්නා ය. මෙම විභාග ක්‍රමය ඔස්සේ තේරී පත්වූ සාර්ථක අපේක්ෂකයින්ට ඇගේ රජයේ සුවිශේෂ ස්ථානයක් හිමි විය. මීට පෙර සමාජ පසුබිම හේතුවෙන් ප්‍රජා අයිතිය අහෝසි කර තිබූ පුද්ගලයින් මාලිගයේ වැදගත් නිලධාරීන් බවට පත්වීම හා සම්බන්ධ ඓතිහාසික සිදුවීම් මෙන්ම එහි දී විභාග ක්‍රමයේ කාර්යභාරය ද විද්වතුන්ගේ මතභේදයට තුඩු දී ඇත.
වූ සේටියෑන් සිය බලයට තර්ජනයක් වූ බොහෝ දක්ෂ සහ සූක්ෂ්ම සතුරන් මර්දනය කිරීමේ දී මරණයට පත් කිරීම (මරණ දඬුවම පැනවීම, සිය දිවි හානි කරගැනීමට නියෝග කිරීම, හෝ වඩාත් හෝ මඳ වශයෙන් ඍජුව මිනිසුන් මරා දැමීම වැනි), ධුරයෙන් පහත හෙළීම, සහ පිටුවහල් කිරීම වැනි ක්‍රියාමාර්ග අනුගමනය කළා ය. මින් බොහෝ නියෝග ඉටුකරන ලද්දේ ඇගේ රහස් පොලීසිය මගිනි. මෙම ආයතනය වාඕ ගන්ජුන් සහ ලායි ජුන්චෙන් වැනි පුද්ගලයින්ගෙන් සමන්විත විය. මොවුන් විසින් සම්පාදනය කළේ යැයි විශ්වාස කෙරෙන චෝදනා අත්පොත නම් ග්‍රන්ථයේ ප්‍රශ්න කිරීමේ සහ වධ හිංසා පැමිණවීමෙන් පාපොච්චාරණ ලබා ගන්නා ක්‍රම විස්තර කොට ඇත. මින් එක් ක්‍රමයක් වන, "මියෙන සූකරයාගේ දොම්නස" (死猪愁), මගින් විස්තර වන්නේ වධහිංසන උපකරණයක් මගින් ඇතිවන වේදනාවන් පිළිබඳවයි. මෙය වූගේ මරණින් පසුව හමුවන ලු චි අධිරාජිනිය විසින් මෙහෙයවන ලද වධහිංසා ක්‍රමයක් වූ "මිනිස් සූකර" කථාව හා සම්බන්ධ කොට දක්වා ඇති බව පෙනේ. එහි දී සිරකරුවන්ගේ ගාත්‍රා සහ දිව ඡේදනය කොට ඔවුනට බලෙන් කවනු ලැබූ අතර, ඔවුන්ගේම මළපහ මත වැතිර සිටීමට දමායන ලදී.
වූ හට ප්‍රතිවාදීන් රැසක් විය. මින් බොහෝමයක් ඇගේම පවුලේ හෝ ඇගේ පවුලට පසුව එකතු වූ සාමාජිකයන් ය. ඇයව බලයෙන් නෙරපීමට දැරූ උත්සාහයකට පළිගැනීමක් වශයෙන් 684දී ඇය විසින් රාජකීය පවුලේ සමපාර්ශ්වික ශාඛාවල සාමාජිකයන් දොළොස් දෙනකු සංහාරය කරන ලදී. මීට අමතරව ඇය, ක්වින් රාජවංශ සමයේ සිට පැවත එන චීනයේ පුරාතන බල තුල්‍යතාව මඳක් වෙනස් කළා ය. ක්වින් රාජ්‍ය‍යට අයත්ව තිබූ පැරණි භූමිය පසුව ගුවාංචොං ලෙස හැඳින්විණි. මෙහි සාහිත්‍යමය අරුත "කඳු දුර්ගවලින් වටවූ පෙදෙස" යන්නයි. වයඹදිග චීනයේ මෙම පෙදෙසේ සිට ක්වින්හි යිං පවුල නැගීසිට චීනය එක්සත් කොට ඉතිහාසයේ පළමුවරට එහි අධිරාජ්‍යය බිහි කරන ලදී. හන් රාජවංශ සමයේ, සිමා ක්වියෑන් ඔහුගේ ෂිජි තුළ සඳහන් කරන්නේ ගුවාංචොං පෙදෙසේ චීනයේ ජනගහනයෙන් දහයෙන් තුනක් විසූ බවත්, රාජ්‍යයේ ධනයෙන් දහයෙන් හයක් සංකේන්ද්‍රගතව පැවති බවත් ය. මීට අමතරව, වූ සේටියෑන් බලයට පත්වන විටත්, ගුවාංචොං ප්‍රදේශය වඩාත් බලවත් වංශවත් පවුල්වලින් සමන්විත විය. චීනයේ සෙසු ප්‍රදේශවල ආර්ථික වර්ධනය නිසා එම ප්‍රදේශවල ද ධනවත් පවුල් බිහිවෙමින් පැවතිණි. කෙසේනමුත්, ගුවාංචොං වංශවතුන් සිය පාලන ප්‍රදේශ අත්හැරීමට ද සූදානමක් නොතිබිණි. මෙකල උතුරු චීන තැන්න හෙවත් හුබෙයි වැනි සෙසු ප්‍රදේශවල විසූ නව ධනවත් පවුල් ජාතික බල ව්‍යාප්තියට දායකත්වයක් දැක්වීමට අපේක්ෂාවෙන් සිටියහ. වූ සේටියෑන්ගේ බොහෝ ප්‍රතිවාදීන් වයඹදිග චීනයේ ගුවාංචොං පවුල්වල සාමාජිකයන් ද විය. මේ නිසා ඇය ඔවුන්ව යටපත් කළේ, වරප්‍රසාද අඩු පවුල් කෙරෙහි සිය අවධානය යොමු කරමිනි. මේ නිසා බොහෝ දක්ෂ නමුත් වංශවතුන් නොවූ නිලධාරීන්ගේ පදවි ඉහළට ඔසවා තැබිණි. මෙය බොහෝවිට විභාග ක්‍රමය ඔස්සේ සිදු විය. ඇයගේ ප්‍රසාදය ලත් බොහෝ දෙනා උතුරු චීන තැන්නෙන් සම්භවය වූවන් ය. තමන්ට පක්ෂපාතී නොවූ වංශවතුන්ගේ බලය කප්පාදු කිරීමේ ක්‍රියාවලියේ දී, වූ සේටියෑන් විසින් තමන්ට පක්ෂපාතී ප්‍රතිශෝධිත චීන රදළ පන්තියක් බිහි කළා ය. ඇගේ මෙවැනි ප්‍රධාන සමාජ විප්ලවයන් නූතන ඉතිහාසඥයන්ගේ පවා පැසසුමට ලක්වී ඇත.
වූ සේටියෑන්ගේ බොහෝ ක්‍රියාමාර්ග ජනප්‍රිය ඒවා විය. මේ නිසා ඇයට ඇගේ පාලනයට ජනතා සහාය ලබාගැනීම පහසු විය. වූ සේටියෑන් සිහසුනට පත්වූයේ චීනයේ ජනතාව සාමාන්‍යයෙන් තෘප්තිමත්ව සිටි, පරිපාලනය හොඳින් පැවති, සහ සශ්‍රීකවත් වෙමින් පැවති ආර්ථිකයක් සහිත යුගයකයි. ජනතාව කෙරෙහි සැලකිලිමත්ව කටයුතු කළ වූ සේටියෑන්ගේ පාලන සමය ද එවැනි යුගයකි. ඇය විශ්වාස කළේ නිදහස්, යැපුම් ගොවීන් ඔවුන්ගේම වගාබිම්වල වගාකරනු දැකීමටයි. මේ නිසා ඇය සමාන-භූමි ක්‍රමයක් අනුගමනය කරමින්, යාවත්කාලීන කළ සංඛ්‍යාලේඛන අනුසාරයෙන් සාධාරණ ලෙස ජනයාට ඉඩම් බෙදා දුන්නා ය. ඇගේ සාර්ථකත්වයන් බොහෝමයක් ඇගේ විවිධ රාජාඥාවන් (මේ අතර ඇගේ "අනුග්‍රහයේ රාජාඥා" ලෙස හඳුන්වන ආඥා ද වේ) නිසා ලත් ජයග්‍රහණ වේ. මේ නිසා විවිධ සහනාධාර මගින් පහළ පන්තිවල ජනයාගේ අවශ්‍යතා ඉටුකරලීමට හැකි විය. සිවිල් සේවාව පුළුල් කිරීම හේතුවෙන් පෙර වරප්‍රසාද අහිමිව තිබූ සාමාන්‍ය වැසියනට පවා රාජ්‍ය සේවයට ඇතුළු වී ගෞරවාන්විත පදවි ලබාගැනීමට හැකි විය.
සිය පදවියේ බලය වැඩි කරගැනීමට වූ සේටියෑන් සිය යුධ ඥානය ද උපයෝගී කරගත්තා ය. ස්වයං උපකාරක සෙබල-ගොවි ජනපදවල ඇය ක්‍රියාත්මක කළ ප්‍රතිපත්ති හේතුවෙන් ඇගේ රජයේ හමුදා අවම වියදමකින් නඩත්තු කළ හැකි විය. මීට අමතරව සිය අධිරාජ්‍යය මධ්‍ය ආසියාව දක්වා ව්‍යාප්ත කරලීමට ඇය යුද්ධෝපාය ක්‍රියාමාර්ග අනුගමනය කළා ය. නමුත් ටිබෙටය සහ වයඹදිග පෙදෙස්වලින් අධිරාජ්‍යය ව්‍යාප්ත කිරීමට ගත් උත්සාහයන් එතරම් සාර්ථක වූයේ නැත. ගොගුර්යෝ රාජ්‍යයට එරෙහි සටනේ දී කොරියාවේ සිල්ලා රාජධානිය සමග ඇය මිත්‍ර වූයේ ගොගුර්යෝවේ භූමිය සිල්ලාවට ලබාදෙන බව පවසමිනි. ගොගුර්යෝව පරාජය කොට එය අත්පත් කරගැනීමෙන් පසුව, චීන හමුදා සිල්ලා රාජ්‍යය ආක්‍රමණය කිරීමට උත්සාහ දැරූහ. චීන පාලකයන්ගේ රැවටීම කෙරෙහි කෝප වූ සිල්ලා රාජ්‍යය, ගොගුර්යෝව සහ බෙක්ජේ රාජ්‍ය සමග මිත්‍ර වී සිය පැරණි සතුරාව අර්ධද්වීපයෙන් පලවා හැරීමට සමත් විය. හොං පවසන්නේ සිල්ලාවට සාර්ථක විය හැකිවූයේ වූ අධිරැජිනිය ටිබෙටය වෙත සිය අවධානය යොමු කිරීමත්, කොරියානු අර්ධද්වීපයේ සිටි ඇගේ හමුදාවලට සැපයුම් හිග වීමත් නිසා බවයි. ටිබෙට්වරුන්ට සහ තුර්කිවරුන්ට එරෙහිව ජයග්‍රහණයන් රැසක් ලබාගත් නමුත්, 694දී, ටිබෙට්-බටහිර තුර්කි සන්ධානය හේතුවෙන් වූගේ හමුදා තීරණාත්මක පරාජයක් ලැබී ය. 668දී අහිමි වූ ආන්ෂිහි බලකොටු සතර යළි සියතට ගන්නට එම සන්ධානය සමත් විය.
මේ අතර, අරාබිවරුන් විසින් සැසනියානු අධිරාජ්‍යය පරාජය කිරීමත් සමග, 651දී, පළමු අරාබි තානාපතිවරයා චීනය වෙත පැමිණියේ ය.
උතුරු දොරටු විද්වතුන්
ගඔෂොං අධිරාජයාගේ අවසන් සමයේ වූ අධිරැජිනිය තමන් වෙනුවෙන් ගන්ථ රචනා කිරීමට යුවාන් වැන්ක්විං (元萬頃), ලියු යිචි, ෆැන් ලූබිං, මියාඕ චුකේ (苗楚客), චෞ සිමාඕ (周思茂), සහ හැන් චුබින් (韓楚賓) යන සාහිත්‍යමය දක්ෂතාවන්ගෙන් යුත් මධ්‍යම පාන්තික නිලධාරීන් යොදවා ගත්තා ය. මෙහි දී රචිත කෘති අතර, විශිෂ්ට කාන්තාවන්ගේ චරිතාපදාන (列女傳), රාජකීය විෂයයන් සඳහා මාර්ගසූචක (臣軌), සහ නිල කාර්ය මණ්ඩල සාමාජිකයනට නව ඉගැන්වීම් (百僚新誡) යන ග්‍රන්ථ වැදගත් වේ. සමූහයන් වශයෙන් ගත් කළ මෙම ලේඛක මණ්ඩලය "උතුරු දොරටු විද්වතුන්" (北門學士) ලෙස ප්‍රකට විය. එයට හේතුව ඔවුන් සේවය කළේ රාජකීය පරිපාලන ගොඩනැගිලිවලට උතුරින් පිහිටි මාලිගය තුළ වීමයි. අමාත්‍යවරුන්ගේ බලය වෙනතකට හැරවීමට වූ අධිරැජිනිය ඔවුන්ගෙන් උපදෙස් ලබාගත්තා ය.
"යෝජනා දොළස"
675 නව වර්ෂය අවට, වූ අධිරාජිනිය යෝජනා දොළහක් ඉදිරිපත් කළා ය. ඉන් එකක් නම් ලාඕසි (ඔහුගේ පවුල් නාමය ලි වන අතර, තාං රාජකීය පෙළපත සිය මුතුන්මිත්තන් ලෙස ඔවුන්ව සලකා ඇත) ගේ කෘතියක් වන ටාඕ ටේ චිං කෘතිය රාජකීය සිරසවි සිසුන්ට නිර්දිෂ්ට ග්‍රන්ථයක් බවට පත්කළ යුතු බවයි. තවත් යෝජනාවක් වූයේ පියා ජීවත්ව නොසිටින අවස්ථාවල පමණක් නොව සෙසු අවස්ථාවල දීත්, මවකගේ මරණය වෙනුවෙන් වර්ෂ තුනක ශෝක කාලයක් ප්‍රකාශ කළ යුතු බවයි. ඇගේ යෝජනා අගය කළ ගඔෂොං අධිරාජයා ඒවා ක්‍රියාත්මක කළේ ය.
විකරණය කළ චීන අක්ෂර
690දී, වූ වැන්දඹු අධිරාජිනියගේ ඥාති පුත්‍රයා වූ සොං ක්වින්කේ විසින් වූ අධිරාජිනියගේ විශිෂ්ටත්වය නිරූපණය කිරීමේ අරමුණින් යුතුව විකරණය කළ චීන අක්ෂර ගණනාවක් හඳුන්වා දෙන ලදී. ඒවා භාවිත කළ ඇය, එක් විකරණය කළ චීන අක්ෂරයක් වූ චාඕ (曌) යන්න ඇගේ නිල නාමය (එනම් මෙම නම භාවිතා කිරීම ජනයාට තහනම් විය) ලෙස යොදාගත්තා ය. 曌 යන්න සෑදුණේ වෙනත් අක්ෂර දෙකක් සංයුක්ත කිරීමෙනි. එනම්: "ආලෝකය" හෝ "නිර්මලභාවය" යන අරුතැති මිං (明) අක්ෂරය මුදුනටත්, "අහස" යන අරුතැති කොං (空) අක්ෂරය පහළටත් යෙදීමෙනි. මින් ගම්‍ය වන්නේ ඇය අහසේ දිදුලන ආලෝකය බඳුය යන්නයි. (曌 අක්ෂරය සම්භවය වූ "දිදුලන" යන අරුතැති චාඕ (照) යන්න ඇතැම්විට ඇගේ සැබෑ නාමය ද වන්නට ඇත. නමුත් මේ පිළිබඳ පැහැදිළි සාක්ෂි හමු නොවේ.) පසුව, එම වර්ෂයේම, පහළ පෙළේ නිලධාරියකු වන ෆු යෞයි විසින් ආරම්භ කළ පෙත්සමක් මගින් ඇයට සිහසුන හිමි කරගන්නා ලෙස ඉල්ලා සිටි අවස්ථාවේ, රුයිෂොං අධිරාජයා විසින් වූ නාමය ද භාවිතා කරන ලදී. 690 අගෝස්තු 18 දින, ඇය එම ඉල්ලීම පිළිගත්තා ය. රාජ්‍යයේ නම චෞ ලෙස වෙනස් කළ ඇය, චෞ රාජවංශයේ පෙළපත ප්‍රකාශ කරමින් රාජ්‍ය කරන අධිරාජිනිය (ෂෙංෂෙන් රජකරන අධිරාජිනිය (聖神皇帝) යන පදවිය සමග, සාහිත්‍යමය "දිව්‍යමය සහ පූජනීය අධිරාජයා හෝ රජකරන අධිරාජිනිය") ලෙස සිහසුනට පත්වූවා ය. රුයිෂොං අධිරාජයාව ධුරයෙන් ඉවත් කෙරුණු අතර, ඔහුව කිරුළහිමි කුමරු තනතුරට පත්කොට හුවාංසි (皇嗣) යන පදවි නාමය ලබා දෙන ලදී. මෙලෙසින් තාං රාජවංශයේ අතුරුබිඳුම් යුගයක දී, ඇය රජකරන අධිරාජිනිය ලෙස චීනය පාලනය කළ ප්‍රථම (සහ එකම) කාන්තාව බවට පත්වූවා ය.
කාව්‍ය ශාස්ත්‍රය
ඇගේම සාහිත්‍ය කෘතීන්වලට අමතරව, වූ සේටියෑන්ගේ රාජසභාව නිර්මාණශීලී සාහිත්‍ය මධ්‍යස්ථානයක් බඳු විය. වූගේ කාව්‍ය හතළිස් හයක් ක්වාන් ටැංෂි "රැස් කළ තාං කාව්‍ය" කෘතිය තුළත්, ඇගේ නාමය යටතේ වන රචනා හැට එකක් ක්වාන් ටැංවෙන් "රැස් කළ තාං රචනා" කෘතිය තුළත් ඇතුළත් කොට ඇත. මෙම ලේඛන අතුරින් බොහෝමයක් දේශපාලන අරමුණින් ලියා ඇති මුත්, සිය මියගිය මෑණියන් යළි දැකගැනීමට නොහැකි වීම පිළිබඳ ශෝකයෙන් යුතුව ලියැවුණු කවියක් ද හමුවේ.
වූ ‍සේටියෑන්ගේ රාජ්‍ය සමයේ රාජ මාලිගයේ නිර්මාණය වූ බොහෝ කෘතීන්වලට ඇය සිය අනුග්‍රහය දැක්වූවා ය. මීට උදාහරණක් ලෙස ඇගේ මාලිගයේ කාව්‍ය සංග්‍රහය වූ චුයිං ජි "අගනා ආශ්චර්යයන්ගේ එකතුව" දැක්විය හැක. මෙහි කුයි රොං, ලි ජියාඕ, චෑං යුඒ, සහ සෙස්සන් විසින් රචනා කරන ලද කාව්‍යයන් ඇතුළත් වේ. මේවා ඔවුන් මාලිගයේ දැරූ නිලය අනුව පෙළගස්වා ඇත. වූ සේටියෑන් (සහ ඇගේ රාජ සභාව පැවති) රාජ්‍ය සමයේ සිදුවූ සාහිත්‍යමය ප්‍රගමනයන් ලෙස සොං චිවෙන් සහ ෂෙන් ක්වාන්කි විසින් සිදුකළ විධිමත් පද්‍යවල (ජින්ටිෂි) "නව ආරේ" අවසන් ශෛලීය සංවර්ධනය සැලකෙයි.
වූ සේටියෑන් විසින් සුප්‍රකට කාන්තාවන්ගේ චරිතාපදාන එකතුව නිර්මාණය කරලීමට විද්වතුන්ට අනුග්‍රහය ද දක්වන ලදී. අද අප තාං කාව්‍ය ශාස්ත්‍රයේ ලක්ෂණයන් යැයි සලකන දෙය සංවර්ධනයට මුල්වූයේ යැයි පැවසෙන්නේ වූගේ අමාත්‍යවරයකු වූ චෙන් සි'ඈන්ග් ය.
සාහිත්‍යමය ව්‍යංගයන්
වූ සේටියෑන්ගේ දිවියේ සිදුවීම් සලකා බැලීමේ දී, ඇයව බොහෝදෙනා නොයෙකුත් අයුරින් විස්තර කොට ඇත. සිය සීමාවන් නුසුදුසු ලෙස ඉක්මවා ගිය තැනැත්තියක, අනුකම්පාවක් පිළිබඳ වහසි බස් දොඩමින් යම් ආකාරයක දේශපාලන දූෂණයක නිරතවූ තැනැත්තියක, කෲර තැනැත්තියක යනාදී වශයෙන් ඇයව හඳුන්වා තිබේ. සියවස් ගණනාවක් පුරා, වූ අධිරැජිනියව සිහිපත් කෙරුණේ කාන්තාවක අධිපතිනියකව සිටින ස්ථානයක සිදුවිය හැකි වැරදි සඳහා උදාහරණයක් ලෙස ය.
ඇය කෙරෙහි එල්ල වූ එවැනි ලිංගවාදී ප්‍රතිරෝධය සිහිපත් කෙරුණු අවස්ථාවක් ලෙස 1960 දශකයේ පසුකාලයේ මාඕ සේදොංගේ බිරිඳ වූ ජියෑං ක්විං විසින් සිය රෝගී සැමියා වෙනුවෙන් අනුප්‍රාප්තිකයා ලෙස කටයුතු කරන බව හඟවන ප්‍රචාරක වැඩසටහනක දී වූ අධිරැජිනියව සිහි ගැන්වීම දැක්විය හැක.
බ්‍රිතාන්‍ය කතුවරයකු වන ජොනතන් ක්ලෙමන්ට්ස් සිය වූ නැමැති චරිතාපදානය තුළ සඳහන් කරන්නේ මෙලෙස ඓතිහාසික චරිතයක් පිළිබඳ අයෝග්‍ය අයුරින් සඳහන් කිරීම භින්නෝන්මාදීය හෝ හිස්ටීරිය රෝග ලක්ෂණයක් බවයි. බොහෝ ප්‍රකාශිත වස දීම් සහ වෙනත් සිදුවීම් (උදාහරණයක් ලෙස ඇගේ බිළිඳු දියණියගේ මරණයට වැනි) සඳහා සහේතුක විස්තර කිරීම් ඇතිමුත් ඇගේ පසුකාලීන ප්‍රතිවාදීන් විසින් ඒවා විකෘති කොට දක්වා ඇති බවයි, ඔහුගේ අදහස වන්නේ.
උද්ධෘත
වූ සේටියෑන් අධිරැජිනිය පිළිබඳ ඇති සම්ප්‍රදායික චීන ඓතිහාසික අදහස මිශ්‍ර එකකි. එහි දී රාජ්‍ය පාලනයට ඇය දැක්වූ දක්ෂතාව අගය කොට ඇති අතර, රාජ්‍ය බලය ලබා ගැනීමට ඇය අනුගමනය කළ ක්‍රියාමාර්ග විවේචනයට ලක්කොට ඇත. ලි ජිංයේගේ කැරැල්ලට පක්ෂව අදහස් දක්වන ලුවෝ බින්වං පවා ඉහත අයුරින් ඇය පිළිබඳ සඳහන් කොට තිබේ. ඇය පිළිබඳ දර්ශීය විවරණයක් තාංහි පැරණි ග්‍රන්ථයේ ප්‍රධාන සංස්කාරක පසුකාලීන ජින් රාජවංශයේ ඉතිහාසඥ ලියු ෂු මෙසේ සඳහන් කරයි:
"වූ ආර්යාව තමන්වම අනුරාජයා ලෙස ප්‍රකාශ කළ වර්ෂයේ, මෙම අවාසනාවන්ත සිදුවීම පිළිබඳ වීරවරුන් ශෝක වන්නට වූ අතර, රාජවංශය බිඳවැටේ යැයි ඔවුහු බියවූහ. තමන්ට මියගිය අධිරාජයාට [එනම්, ගඔෂොං අධිරාජයා] ගෞරව දැක්වීමටත්, ඔහුගේ පුතුන් ආරක්ෂා කරගැනීමටත් නොහැකි වේදැයි ඔවුහු සිතන්නට වූහ. ඉන් මඳ කලකට පසු, චෝදනා රැසක් නැගෙන්නට විය. බොහෝ අහිංසක ජනයාට අසත්‍ය චෝදනා එල්ල වූ අතර, සිය මරණ දඬවම ලැබෙන තෙක් ඔවුහු ගෙල තබාගෙන උන්හ. දෙව්ලොව සහ පෘථිවිය සුවිසල් සිර මැදිරියක් වැනි විය. ඉන් එක් අයකු මිදුණ ද ඔහු යන්නේ කොතැනට ද? එය ශෝචනීය ය. අතීතයේ, නාසය වසා ගැනීමේ උපක්‍රමය එහි ඇති කුරිරුභාවය නිසා ප්‍රකට විය. මිනිස් සූකරයාගේ සිදුවීම ද මුළු රාජ්‍යයම ශෝකයේ ගිල්වී ය. අධිරාජිනිය බවට පත් වීම සඳහා වූ අධිරැජිනිය තමන්ගේම බිළිඳු දියණියගේ ගෙල සිරකර මරාදැමී ය. තමන්ගේම ලේ මස් මෙලෙස විනාශ කිරීමට පෙළඹීමෙන් ඇගේ කුරිරුභාවය සහ දුෂ්ට බව පෙනේ. කුරිරු පුද්ගලයින් සහ ඊර්ෂ්‍යාකාර ස්ත්‍රීන්ට මෙය නුහුරු දෙයක් නොවේ. කෙසේනමුත්, ඇය ධාර්මික පුද්ගලයින්ගේ වචනවලට ඇහුම්කන් දුන් අතර, අවංක පුද්ගලයින්ට ගරුකළා ය. ඇය හඬලන කිකිළියක මෙන් වුව ද, ක්‍රමිකව ඇය සිය පුත්‍රයාට යහපාලනය භාරකළා ය. ක්ෂණිකව වෙයි යුවාන්චොංගේ චෝදනා නිෂ්ප්‍රභ කළ ඇය, ඩි රෙන්ජියේව කාරුණික වදනින් සැනසුවා ය. කාලයාගේ කැමැත්තට ගරුකළ ඇය සි ප්‍රියතමයන් මර්දනය කොට තබාගත්තා ය. අවංක වදන්වලට ඇහුම්කන් දුන් ඇය රහස් පොලිස් නිලධාරීන්ගේ භීෂණය නිමා කළා ය. මෙය යහපත් ය; ඉතා යහපත් ය."
වූ සේටියෑන් පිළිබඳව වන නූතන පිළිගැනීමේ ද විවිධත්වයක් ඇති බව පහත චීන-නොවන කතුවරුන්ගේ ප්‍රකාශ තුළින් පෙනේ:
""වූ සේටියෑන් (690–705) යනු සුවිශේෂී කාන්තාවකි. ආකර්ෂණීය, සහජ දක්ෂතාව්නගෙන් හෙබි, දේශපාලනිකව විචක්ෂණශීලී ඇය පිරිමින් පිළිබඳ විශිෂ්ට නිගමනයකට එළඹීමේ හැකියාවෙන් යුතු වූවා ය. තනි අධිෂ්ඨානයෙන් නැගී සිටි ඇය ස්වෝත්සාහයෙන් කොන්ෆියුසියානු ස්ථාපනයේ බාධාවන් මැඬපැවැත්වූවා ය. සිය පවුල උපකාර කර නොගනිමින් මාලිග කාන්තාවන් අතර අනන්‍ය ස්ථානයක් හිමි කරගැනීමට ඇය සමත්වූවා ය. "ඇගේ බලයට පත්වීම රුධිර වැගිරීම් මතින් සිදුවූවකි...." ඈන් පැලුඩන්"
""සම්ප්‍රදායික චීන ඉතිහාසඥයන්, ෂිහ් පන්තියේ සියලු සාමාජිකයින් බියට පත් කරමින්, ටෑංහි අඛණ්ඩ සාර්ථකත්වය මහා පරිමාණයෙන් ව්‍යාප්ත වන්නට වූයේ සිහසුන පැහැරගත් හිටපු-උපබිසවක නිසායි....ඇය ඇගේ සතුරන්ට රුදුරු වුව ද, ඇගේ රාජ්‍ය සමය චීනයට යහපත් එකක් විය. රජය දැඩි විය. කැරැලි ඇති නොවී ය. හමුදාව සහ පරිපාලනය අවභාවිත කිරීම් දක්නට නොවිණි. කොරියාව ඈඳා ගැනිණි. මෙය මින් පෙර චීනවරුන් නොලද ජයග්‍රහණයකි..." යොං යැප් කොටෙරල් සහ ආතර් කොටෙරල්."
""චීනයේ එකම රාජ්‍ය පාලිකාව වූ වූ අධිරාජිනිය සුවිශේෂී හැකියාවන්ගෙන් යුත් දක්ෂ දේශපාලනඥවරියකි. නමුත් බලය රැකගැනීමට ඇය අනුගමනය කළ රෞද්‍ර සහ අයථා ක්‍රම පිරිමි වංශවතුන්ගේ අප්‍රසාදයට හේතු විය. එහි දී කාර්ය මණ්ඩල සේවක සංඛ්‍යාව වැඩි වූ අතර, විවිධ ආකාරවල දූෂණයන් පැතිර ගියේ ය..." ජෝන් කිං ෆෙයාබෑන්ක්"
කොන්ෆියුසියානු දෘෂ්ටිකෝණය
වූ සේටියෑන් අධිරැජිනියගේ රාජ්‍ය සමය කොන්ෆියුසියානු ඉතිහාසඥයින් විසින් දැඩිව විවේචනය කොට ඇත. නමුත් 1950 දශකයෙන් පසු ඇය කෙරෙහි යොමුවූයේ වෙනස්ම දෘෂ්ටි කෝණයකි.
තාං රාජවංශයේ මුල්කාලීන ස‍මයේ, සියලු අධිරාජවරුන්‍ ඇගෙන් ඍජුව පැවතෙන්නන් නිසා, වූ සේටියෑන් පිළිබඳ ධනාත්මකව ඇගයීම සිදු විය. අනතුරුව එළැඹි යුගවල දී, විශේෂයෙන්ම සිමා ගුවාංගේ සිචි ටොංජියෑන් ග්‍රන්ථය තුළ වූ සේටියෑන්ව දැඩිව විවේචනය කොට ඇත. දකුණු සොං රාජවංශය වන විට, නව-කොන්ෆියුසියානුවාදය චීනයේ දේශපාලනික දර්ශනය ලෙස දැඩිව මුල්බැසගත් අතර, එම චින්තනය අනුව වූ සේටියෑන් අගය කිරීම තීරණය විය.
ඇගේ රාජ්‍ය සමයේ අමාත්‍යවරුන්
වූ සේටියෑන් විසින් පිහිටුවන ලද චෞ රාජවංශයේ ඇයට අමාත්‍යවරුන් බොහෝදෙනකු විය. ඉන් බොහෝ දෙනකු ඔවුන්ගේම අයිතියෙන් නැගී සිටි අය වේ. (සම්පූර්ණ ලැයිස්තුවක් සඳහා වූ සේටියෑන්ගේ අමාත්‍යවරුන් ලැයිස්තුව බලන්න)
මරාගෙන මැරෙන ප්‍රහාරය
මරාගෙන මැරෙන ප්‍රහාරයක් යනු ප්‍රහාරකයා විසින් තමාටද මරණය අත්වන අන්දමින් සිදුකරන ඕනෑම සාහසික ප්‍රහාරයක් ය. මෙවැනි ප්‍රහාරයන් ඉතිහාසය පුරාවටම සිදුවී ඇත. ඓතිහාසික උදාහරණ ලෙස දෙවන ලෝක යුද්ධයේ අවසාන සමයේ දී (1944-1945) ජපාන හමුදාවන් සිදුකල කමකාසි ගුවන් යානා ප්‍රහාර ද, ශ්‍රී ලංකානු සිවිල් යුද්ධ සමයේ දෙමළ ඊලාම් විමුක්ති කොටි සංවිධානය සිදු කළ මරාගෙන මැරෙන ප්‍රහාරද, වර්තමාන උදාහරණ ලෙස සැප්තැම්බර් 11 ප්‍රහාර හා 2019 පාස්කු ඉරිදා බෝම්බ ප්‍රහාර දැක්විය හැකිය.
1981 සිට 2015 සැප්තැම්බර් දක්වා රටවල් 40 ක මරාගෙන මැරෙන ප්‍රහාර 4,814 ක් සිදුවී ඇති අතර ඒවායින් මිනිසුන් 45,000 කට අධික ප්‍රමාණයකගේ දිවි අහිමි විය. 1980 දශකය තුල ලෝකය පුරා සාමාන්‍යයෙන් වසරකට මෙවැනි ප්‍රහාර තුනක් පමණ සිදු වූ අතර, 90 දශකය වන විට මසකට එක් ප්‍රහාරයක් පමණ ද, 2001-2003 වනවිට සතියකට එක් ප්‍රහාරයක්ද, 2003 සිට 2015 දක්වා දිනපතාම මරාගෙන මැරෙන ප්‍රහාර සිදුවන තත්වයට පත්විය.
මරාගෙන මැරෙන ප්‍රහාරකයෙකු හට විවිධාකාරයේ අරමුණු තිබිය හැක. කමකාසි ගුවන් නියමුවන් ක්‍රියා කළේ ඔවුන්ට ලැබුනු හමුදා ආඥාවන්ට අනුවයි. අනෙකුත් මරාගෙන මැරෙන ප්‍රහාරකයන්ට සාමාන්‍යයෙන් ඇත්තේ ආගමික හෝ ජාතිවාදී අරමුණු යි.
වඩු කුරුල්ලා
වඩු කුරුල්ල් ගන
කොච්චිකඩේ
කොච්චිකඩේ යනු ශ්‍රී ලංකාවේ පිහිටි ග්‍රාමයකි.
මැක්ස් ප්ලෑන්ග්
මොහු සාම්ප්‍රදායික පවුලකින් පැවත එන්නෙකි. ඔහුගේ සීයා සහ මී මුත්තා සිද්ධාන්තමය මුලධර්ම ආචාර්යවරැ ඔහුගේ පියා නීතිඥයකු වු අතර මාමා විනිසිරැවරයකු විය. ප්ලෑන්ක් ඉපදුනේ හොල්ස්ටේන්හි කීල්හිය. දෙමාපියන් ජුලියස් විල්‍හෝම් ප්ලෑන්ක් හා එමා පැට්සිග්ය. ඔහු පවුලේ 06 වන දරැවා විය. ඔහු ඔහුගේ මුල් මනතකයන් අනුව 1864 ඩැනිෂ් පර්සියානු යුද්ධයේ පර්ෂියන් සහ ඔස්ට්‍රියන් හමුදා කීල් ප්‍රදේශයට ඇතුලු වීම විය. 1867 ඔවුන් මියුනික් වලට ආතර ඔහු මැක්සිවිල්යන් පාසැලට ගිය අතර හර්මන් මුලර් හා ගණිතාචාර්යවරයෙක් යටතේ ඔහු තාරකා විද්‍යාව, යාන්ත්‍ර විද්‍යාව හා ගණිත ශාස්ත්‍රය ඉගෙන ගත්හ. බලශක්ති සුරැකීම ප්ලෑන්ක් මුලින්ම ඉගෙන ගත්තේ මුලර්ගෙනි. වයස 17 උපාධිය ගත් අතර භෞතික විද්‍යව හා සම්බන්ධ වුයේ මේහා සමගය. සංගීතයට සහජ හැකියාවක් තිබු අතර පියානෝව ඕගනය, සෙලෝ සහ ගීත රචනා කළ අතර සංගීතය වෙනුවට ඔහු භෞතික විද්‍යාව තෝරාගත්හ. මියුනික් භෞතික විද්‍යාව හැදැරීම ප්‍රතික්ෂේප කිරීම නියාස්ටියේ මෙහි සියලු දේ සොයාගෙන ඇති බවය. ඔහුට නව සොයා ගැනීම් අවශ්‍ය නොවු අතර මෙහි සිද්ධාන්තය මත ඔහු 1874 මියුනික් විශ්වවිද්‍යාලයට ඇතුලු විය. ෆිලිප් වෝන් ජොලී යටතේ ඔහුගේ විද්‍යාඥ ක්ශේත්‍රයේ පර්යේෂණ රත්වු ප්ලැටිනම් තුලින් පැතිරැණු හයිඩ්‍රජන් ගමන් කිරීම කර අතර ප්‍රායෝගික භෞතික විද්‍යාවට මාරැ විණි. ප්ලෑන්ක් අධ්‍යන වාර 06 ක සිද්ධාන්ත දේශන මාලාවක් ආරම්භ කළේය.
ඇමරිකානු විප්ලවීය යුද්ධය
ඇමෙරිකන් විප්ලවීය යුද්ධය (1775-1783), නොහෙත් ඇමෙරිකන් නිදහස් අරගලය නොහොත් සරල ව විප්ලවීය යුද්ධය යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ ඇමෙරිකාව සහ මහා බ්‍රිතාන්‍ය අධිරාජ්‍යය අතර පටන් ගැනුණකි. එය අවසානය වෙද්දී බ්‍රිතාන්‍ය එක පැත්තක ද, ඇමෙරිකාව, ප්‍රංශය, නෙදර්ලන්තය සහ ස්පාඤ්ඤය අනෙත් පැත්තේ ද සටන් වැදුනහ. ඇමෙරිකාවට ජය අත් විය. මෙය සාමජයීය පෙරළියක් නොව දේශපාලන සටනකි. ඇමෙරිකාවේ නිදහස වෙනුවෙන් සටන් වැදි මේ යුද්ධය තුලින් දිව යන්නේ පැරණි සහ නව දේශපාලන අදහස් වෙති. එසේම නව හමුදාමය සංකල්ප ඵල ගැනීමකි. බ්‍රිතාන්‍ය පාර්ලිමේන්තුවේ නියෝජනයක් නැතිව, උපනිවේෂ ඇමෙරිකානුවන්ගෙන් අදහස් විමසන්නේ නැතිව ඔවුන් වෙත බදු පැනවිය හැකි ද යන්න බ්‍රිතාන්‍ය අධිරාජ්‍යයේ තුන්වැනි ජෝර්ජ් රජුට උත්තර දෙන්නට සිද්ධ වූ ගැටළුව යුද්ධයක් ලෙසින් දියත් වී බදු ගැන විමසූවන් වෙන් වී ගොස් රටක් ලෙසින් ලෝකයට බිහි වී නිමා වූවකි.
උපනිවේෂයන් හි පාලකයන් යැයි කියාගත් බ්‍රිතාන්‍ය එහි ආරක්ෂාවට මුදල් වැය කරන්නට අකමැති වූහ. උපනිවේෂයන් හි මිලීෂීයාවට තම ආරක්ෂාව සලසා ගැනීමට තරම් යුදමය දැනුමක් සතු නොවිණ. බ්‍රිතාන්‍යයන් ස්වදේශී ඉන්දියානුවන් වෙත දැක් වූ සැලකිලි වලට ද උපනිවේෂ වැසියන් අකමැති වූහ. එසේම රටේ බටහිර පළාත් වලට උපනිවේෂ වැසියන් සංක්‍රමණය වීමට බ්‍රිතාන්‍ය අකමැත්ත දැක්විය. ඒ නිසා තමන් කමැති උපනිවේෂ වැසියන් අකමැති ප්‍රතිපත්ති ක්‍රියාත්මක කරවීමට ඔවුනට හමුදා බලය හා මුදල් අවශ්‍ය විණ. එහෙත් බ්‍රිතාන්‍යයේ මතය වූයේ තම ආරක්ෂාව පිණිස උපනිවේෂ වැසියන් මුදල් වැය දැරිය යුතු යැයි කියාය. තමන් කැමැත්තට ඉඩ නැත්නම් ආරක්ෂාව සලසන නාමයෙන් ගෙනෙන අනිකුත් බදු පිළිවෙත් වලට තමන් විරෝධ වෙන්නේ යැයි උපනිවේෂ වැසියන් බ්‍රිතාන්‍යයට කියා සිටියහ. අකමැති දෙයක් සඳහා වැය කරන්නට තමන් වෙතින් බදු මුදල් අය කර ගැනීම උපනිවේෂ වැසියන් දුටුවේ ඒකීය පුද්ගල අයිතිය ආක්‍රමණය කරන පීඩකයෙකුගේ හැදියාවක් ලෙසිනි.
1764 දී මුද්දර බද්දට කෙමෙන් කෙමෙන් අප්‍රසාදය වැඩි වුණි. අනතුරුව වෙනත් අපනයන භාණ්ඩ වලට, විශේෂයෙන් ම තේ සඳහා බද්දක් පැනවීම ඔවුනට රිස්සුවේ නැත. 1773 දී බොස්ටන් වරායේ දී ස්වදේශී ඉන්දියානුවන් මෙන් වෙස්වළා ගත් දේශප්‍රේමී උපනිවේෂ වැසියන් "තේ සාදයක්" පැවැත්වූහ. ඔවුන් ඊස්ට් ඉන්දියා කොම්පැණිය විසින් අපනයනය කරන ලද තේ පෙට්ටි නැව් වලින් ඇද මුහුදට හෙලූහ. ඊ ළඟ සැප්තැම්බරයේ දී මහාද්වීප කොංග්‍රසය ෆිලඩෙල්ෆියාවේ දී හමු වූහ. මුල් වෙඩි හඬ වැදුනේ 1775 අප්‍රේල් මාසයේ දී බ්‍රිතාන්‍ය හමුදාව අවි ගබඩා සොයන්නට සහ දේශප්‍රේමීන් අත් අඩංගුවට ගන්නට ගිය ලෙක්සින්ග්ටන් හා කොන්කෝර්ඩ් සටන් වල දී ය. සටන් පැතිර යන්නට පටන් ගැනිණ.
1776 ජූලි මාසයේ දී බ්‍රිතාන්‍යයට එරෙහිව නිදහස් ප්‍රකාශනය ලියා උපනිවේෂ වැසියන් විසින් සම්මත කරගන්නා ලදි. නිදහස නම් සංකල්පය මත පදනම් වූ යුද්ධය බ්‍රිතාන්‍යය උපනිවේෂ 13 ක වැසියන් අතර ජනප්‍රිය විය. යුද්ධය ආරම්භයේ දී ඇමෙරිකාවේ නිර්මාතෘවරුන් විසින් නිදහස් ප්‍රකාශනයෙන් කියූ දෑ සාක්ෂාත් කරගන්නට හැකි වේ යැයි සිතු අය නොවූහ. ඔවුන්ට මහා බ්‍රිතාන්‍ය අධිරාජ්‍යය හා සටන් වැදීමෙන් ලැබෙනුයේ ජයග්‍රහණයක් නොව අපකීර්තියක් යැයි සිතූ අය වැඩි වූහ. කෙසේ වුව ද, 1783 දී පැරීසියේ සාම ගිවිසුම අත්සන් කරද්දී ඒ අනාවැකි එසේ වේ යැයි සිතූ අය බහුතරය විය.
උපනිවේෂ ප්‍රාන්ත ආණ්ඩු සහ අලුතින් පිහිටුවා ගත් කොංග්‍රසය ස්ථිර හමුදාවක වැය දරන්නට ද පසුබෑමකින් යුතු වූහ. දේශපාලනඥයන් සිතුවේ ස්ථිර හමුදාවක් නඩත්තු කිරීමෙන් ප්‍රජා පීඩක ආඥාදායකයෙකුගේ වැඩීමකට අත දීමක් සිද්ධ වේ යැයි කියාය. ප්‍රාන්ත ආණ්ඩු කල්පනා කළේ රටේ ආරක්ෂාවට යන වැය ගැන ය. 1776 දී මුල් රෙජිමේන්තු වලට එකතු වූ ස්වේච්ඡා හමුදා භටයන් වේතන නොමැතිව සටන් කරනු නොහැකි යැයි කියා නිවෙස් බලා ගියහ. එවිට කොංග්‍රසය කලබල වී වහාම වසර තුනක සේවයට හෝ යුද්ධය අවසන් වෙන තෙක් පමණක් සටන් කරන්නට යැයි හමුදාවට එකතුවෙන්න යැයි ඔවුන් ව යළි කැඳවීමයි. රටේ ඇති තරම් පිරිමි ජනගහණයක් සිටියත් හමුදාවට බැඳෙන පිරිමි මඳ වූහ. එවිට කොංග්‍රසය මාස නමයක අනිවාර්ය සේවයක් නියම කළේය. ඒ 1777 මුල් කාලයේ දී ය. එහෙත් ඊට ද වැසියන් සවන් නොදුන්හ. මන්ද ප්‍රාන්ත බලය තුල ඒ අනිවාර්ය කිරීම බලපෑවේ කරකියා ගන්නට නොහැකි වූවන්ට පමණයි. හමුදාවට බැඳෙන අයට අතට මුදල් හා ඉඩම් කෑලි ලබාදෙනවා යැයි කොංග්‍රසය කියා සිටියේය. එහෙත් ජනතාව ඊට රැවටුනේ නැත. මන්ද අතට මුදල් දෙනවා කිව්ව ද, $750 ගෙවුනේ මුදල් අගය වේගයෙන් බහින කරදහි කොළ වලිනි. සොල්දාදුවෙකුගේ දවසේ වේතනයට වඩා තිස් ගුණයක් සිවිල් කම්කරුවෙකුට දිනක දී උපයත හැකියාව තිබිණ. ඒ නිසා ජෝර්ජ් වොෂින්ටන්ගේ හමුදාවේ සිටියේ තුනෙන් දෙකක ප්‍රමාණයක හමුදාවක සටන් වදින්නට නුසුදුසු අයයි.
නොයෙක් දක්ෂතා වලින් යුතු වූවන් හමුදාවට සිටිය ද, උසස්වීම් සඳහා නියමිත ක්‍රමයක් නොවීය. සියළු ජනරාල්වරු පත්වුනේ කොංග්‍රසයේ අනුමැතියෙනි. ප්‍රාන්ත ආණ්ඩු වලින් අතුරු නිලධාරීන් පත් කෙරිණ. එහෙත් පක්ෂපාතීත්වය හා ඥාති අනුග්‍රහයන් නිසා තනතුරු හා උසස්වීම් ලැබි අය වැඩි වූහ. තනතුරු වලට සුදුසු වූ ජෝර්ජ් වොෂින්ටන් නිර්දේශ කළ අය නොසලකා හැරිණ. නිලධාරීන් විශ්‍රාම පඩි හැටියට වේතනයෙන් බාගයක් ජීවිතය තිබෙන තුරු ලබා ගැනීමට ඉල්ලා සිටියහ. ජෝර්ජ් වොෂිංටන් හමුදාපති වශයෙන් වේතනයක් නොමැතිව ස්වේච්ඡාවෙන් හමුදාවට බැඳී සිටියෙකි. ඔහු තම නිලධාරීන්ගේ ඉල්ලීමට සහයෝගය දැක්වූයේය. හමුදාවෙන් ඉල්ලා අස් වී යන සංඛ්‍යාව වැඩි වෙන්නට පටන් ගනිද්දී 1780 දී ඒ ඉල්ලීම අනුමත විය.
එහෙත් නායකත්වය, පුහුණුව හා වේතන පමණක් නොව ඔවුනට තිබි තවත් මහත් හිඟයක් විය. ඒ අවි ආයුධ, යුද උපකරණ හා ආහාර පාන යනාදිය කෘෂිකාර්මික රටාවක් පැවති සමාජයකින් පහසුවෙන් ලබාගත නොහැකි වීමයි. කාර්මික නිෂ්පාදන බොහොමයක් ආවේ යුරෝපයෙනි. අවි හා වෙඩි බෙහෙත් ගෙන්වා ගැනීම පහසු වෙන්නේ බෙන්ජමින් ෆ්‍රෑන්ක්ලින් තනාපතිවරයෙක් ලෙසින් ප්‍රංශයට ගිය පසුය. ප්‍රංශ හා ඕලන්ද අවි හා වෙඩි බෙහෙත් නැව් මඟින් ඇමෙරිකන් පුද්ගලික අංශයේ වෙළඳ මාර්ග වලින් ගෙන්වා ගන්නට මාර්ග පෑදිණ. ඔවුන් අතර යුද්ධය නිසා පොහොසත් වන්නට හැකි වූ අය වැඩි විය. කෘෂිකාර්මික සමාජයක ආහාර බෙහෙවින් තිබිය ද ඒවා බෙදා හැරීම පාරවල් එතරම් නොතිබි විශාල පෙදෙසකින් යුතු රටක් තුල පහසු නොවීය. සීතල කාලයේ දී ලුණු දමා කල්තබා ගත හැකි මස් ආදිය නිසියාකාරව කරන්නට නොහැකි වූ අවස්ථා වල දී නරක් වී විසි කිරීම නිසා සොල්දාදුවන්ට හාමතෙන් ඉන්නට ද සිද්ධ විය.
කොංග්‍රසය මඟින් අගය අඩු කරමින් යහමින් අච්චු ගැසූ කරදහි මුදල් පාවිච්චිය බොහෝ ගැටළු වලට මුල් විය. උපනිවේෂ 13 ආණ්ඩු ද තම තම ප්‍රාන්තය ගැන මිසෙක ෆෙඩරල් රජය ගැන දක්වන අවධානය හා සහයෝගය මඳ විය. බද්දක් පැනවීම ගැන කතා කරන්නට ඔවුනට නොහැකි වුණි. මන්ද සටන් වදින්නේ බදු වලින් ගැලවෙන්නට නිසාය. ණයට ගන්නා මුදල් වල පොලී ඉහළ ගියේය. 1776 දී ප්‍රංශ භාණ්ඩාගාරයෙන් මිලියන ලීව්ර ණය මුදලක් ගෙන තිබුණු ඇමෙරිකාව ප්‍රංශයෙන් තවත් ණය ඉල්ලා ගති. ලෝක ඉතිහාසයේ මුල් වරට ජාතික උත්සාහයකින් හැදි මහා ද්වීප හමුදාව කිසිසේත්ම සූක්ෂම වූයේ නැත. දක්ෂ වූයේ නැත. එහෙත් කෙසේ හෝ ඔවුන් යුද්ධය දිනන්නට සමත් වූහ.
මූලාශ්‍ර
ප්‍රවර්ගය:ඇමරිකානු ඉතිහාසය ප්‍රවර්ගය:විප්ලව ප්‍රවර්ගය:ඉතිහාසය ප්‍රවර්ගය:ඉතිහාසය - ලෝකය ප්‍රවර්ගය:යුද්ධ ප්‍රවර්ගය:ඇමෙරිකා එක්සත් ජනපදය
කාල් සේගන්
කාල් එඩ්වඩ් සේගන් (1934 නොවැම්බර් 9 – 1996 දෙසැම්බර් 20) යනු ඇමරිකානු තාරකා විද්‍යාඥයෙක්, ග්‍රහ විද්‍යාඥයෙක්, අජටාකාශ විද්‍යාඥයෙක්, තාරකා භෞතික විද්‍යාඥයෙක්, අභ්‍යවකාශ ජීව විද්‍යාඥයෙක්, කතුවරයෙක් සහ විද්‍යා ප්‍රචාරකයෙකි. ඔහුගේ වඩාත්ම ප්‍රචලිත විද්‍යාත්මක දායකත්වයන් වන්නේ පාරභෞම ජීවය ගැන සිදු කළ පර්යේෂණ ය. විකිරණ භාවිත කර මූලික රසායනිකයන්ගෙන් ඇමයිනෝ අම්ල නිෂ්පාදනය කිරීම සඳහා ඔහු සිදු කළ පරීක්ෂණ ඉන් විශේෂ ය. අභ්‍යවකාශයට යැවුනු පළමු භෞතික පණිවුඩය සේගන් විසින් එකලස් කරන ලදී. ඒ පයනියර් ඵලකය සහ වොයේජර් ස්වර්ණමය තැටිය ය. එම පණිවුඩයන් සොයාගත හැකි පාරභෞමික ජීවියෙකු වේනම් ඔවුන්ට එය තේරුම් ගත හැකි වේයැයි විශ්වාස කෙරේ. සිකුරු ග්‍රහයාගේ අධික මතුපිට උෂ්ණත්වයට හේතුව හරිතාගාර ආචරණය බවට සේගන් ඉදිරිපත් කළ උපකල්පිතය වර්ථමානයේ පිළිගැනේ.
මුලින් හාවර්ඩ් විශ්ව විද්‍යාලයේ සහකාර මහාචාර්යවරයෙක් ලෙස ක්‍රියා කළ සේගන්, පසුව කෝර්නෙල් විශ්ව විද්‍යාලයේ තාරකා විද්‍යා සහ අභ්‍යවකාශ විද්‍යාව පිළිබඳ මහාචාර්යවරයෙකු ලෙස ක්‍රියා කළේය. විද්‍යාත්මක ලිපි 600 කට වඩා ප්‍රකාශයට පත් කළ සේගන් ග්‍රන්ථ 20 කට අධික ප්‍රමාණයක කර්තෘ, සමකර්තෘ හෝ සංස්කාරක ලෙස කටයුතු කළේය. ඔහු විසින් ප්‍රසිද්ධ විද්‍යාත්මක ග්‍රන්ත රැසක් රචනා වූ අතර ද ඩ්‍රැගන්ස් ඔෆ් ඊඩන්, කොස්මොස්, බ්‍රොකා'ස් බ්‍රේන් සහ පේල් බ්ලූ ඩොට් යනු එයින් කිහිපයකි. එමෙන්ම 1980 විකාශය වූ කොස්මොස්: අ පර්සනල් වොයේජ් නම් සම්මානලාභී රූපවාහිනී වැඩසටහනේ සම-කර්තෲ සහ පසුබිම් කථිකයා වූයේ සේගන් ය. ඇමරිකානු පොදු රූපවාහිනි විකාශන ඉතිහාසයේ වැඩිම වරක් නැරඹූ වැඩසටහන් මාලාව වූ කොස්මොස් රටවල් 60 ක ප්‍රේක්ෂකයන් මිලියන 500 ගණනක් විසින් නරඹා ඇත. 1985 දී ඔහු කන්ටැක්ට් නම් විද්‍යා ප්‍රබන්දය රචනා කළ අතර, 1997 දී එය ආශ්‍රයෙන් චිත්‍රපටයක් නිර්මාණය කෙරුනි.
සේගන් විද්‍යාත්මක සංශයවාදය සහ විද්‍යාත්මක ක්‍රමය වෙනුවෙන් පෙනී සිටි අතර පාරභෞම බුද්ධිය සෙවීම (SETI) සඳහා අනුග්‍රහය දැක්විය. ඔහු තම වෘත්තිය ජීවිතයෙන් වැඩි කාලයක් ගත කළේ කෝර්නෙල් විශ්වවිද්‍යාලයේ මහාචාර්යවරයෙකු ලෙසයි. සේගන් විද්‍යාත්මක ක්ෂේත්‍රයට දැක්වූ දායකත්වය හේතුවෙන් ඔහුට විශාල සම්මාන ප්‍රමාණයක් සහ අගයකිරීම් හිමිවිය. ඒ අතර නාසා ආයතනයේ මහජන සේවා ගෞරව පදක්කම, ජාතික විද්‍යා ඇකඩමියේ මහජන ශුභසාධන පදක්කම, ප්‍රබන්ධ නොවන නිර්මාණ සඳහා වූ පුලිට්සර් ත්‍යාගය, එමී සම්මානය (දෙවරක්), පීබොඩි සම්මානය මෙන්ම හියුගෝ සම්මානයද විශේෂ වේ. සේගන් තුන් වරක් විවාහ වූ අතර ඔහුට ළමයින් පස් දෙනෙක් විය. මයිලෝඩිස්ප්ලාසියා රෝගයෙන් පීඩා විදි ඔහු නියුමෝනියාව හේතුවෙන් 1996 දෙසැම්බර් 20 වැනිදා (වයස 62) මරණයට පත් විය.
බුගාටි ඔටෝමොබයිල්ස්
බුගාටි ඔටෝමොබයිල්ස් යනු ප්‍රංශයේ ඇල්සාස් හි පිහිටි ඉහළ කාර්‍ය සාධන වාහන නිෂ්පාදන සමාගමකි.
බුගාටි (1909-1956)
මැතිස් සහ ඩියුට්ස් වැනි බොහෝ කාර් සමාගම් සඳහා කාර් සැලසුම් කිරීමෙන් දශකයකට පසු, ගෘහ භාණ්ඩ සැලසුම් කරන්නෙකු වූ කාලෝ බුගාටිගේ පළමු පුත් එටෝර් බුගාටි, ප්‍රංශයේ ඇල්සේස් (එවකට ජර්මානු ජාතිකයින් අල්ලා ගත්) මොෂෙයිම් හි තමාගේම කර්මාන්ත ශාලාවක් ආරම්භ කිරීමට තීරණය කළේය. 1909 දී ඔහු "ටයිප් -10" නමින් කුඩා කාර් ඉදි කරමින් ඔහුගේ ව්‍යාපාරය ආරම්භ කළේය.
බුගාටි නිෂ්පාදනය ආරම්භ වූයේ 1327 සීසී "බුගාටි ටයිප් 13" සමඟ ය. ඉහත සඳහන් එන්ජින් ධාරිතාවයෙන් යුත් මාදිලි හතරක් බුගාටි විසින් ඉදි කරන ලද අතර ප්‍රසිද්ධ ගුවන් නියමුවෙකු වූ ගැනුම්කරුගේ නමින් 5027 සීසී "ටයිප් ගැරෝස්" නම් කරන ලදී. 1913 දී බුගාටිගේ පළමු straight-අට නිර්මාණය කිරීම සඳහා සිලින්ඩර 4 එන්ජින් දෙකක් ඒකාබද්ධ කළ නමුත් පළමු 8 සිලින්ඩර් එන්ජිම 1922 දී 1991 සීසී "බුගාටි "ටයිප් -30" හිදී එළිදැක්විණි. 1924 දී ලියොන්හිදී පැවති ප්‍රංශ ග්‍රෑන්ඩ් ප්‍රී තරඟයේදී "බුගාටි ටයිප් 35" ප්‍රසිද්ධියට පත් වූ අතර බොහෝ විචාරකයින් විසින් එය "සාමාන්‍ය බුගාටි" ලෙසින් හැඳින්වෙන්නේ එහි උසස් හැඩගැස්වීම සමග බලය මිශ්‍ර වීම හේතුවෙනි. ලෙ මැන්ස් රේස් සහ ග්‍රෑන්ඩ් ප්‍රීක්ස් වැනි විවිධ තරඟ ඉසව් වල තරඟ ජයග්‍රහණය 1800ක් අත්කර ගැනීම හේතුවෙන් මෙම මෝටර් රථය මෙතෙක් නිෂ්පාදනය කරන ලද ඉතාමත් ප්‍රසිද්ධ බුගාටි වලින් එකක් ලෙස පවතී.
1926 දී එළිදැක්වූ බුගාටිගේ "රෝයාල්" එකල ලොව විශාලතම මෝටර් රථය වූ අතර එය කුඩා නිෂ්පාදකයාට අසාමාන්‍ය දෙයක් විය. එහි Sraight අට එන්ජිම සාමාන්‍ය බල ඒකකයේ විශාල වර්‍ශයක් වූ අතර එම කාරය බලවත් මෙන්ම සුඛෝපභෝගී ද විය. බුගාටි කාර් 25 ක් නිෂ්පාදනය කිරීම ගැන කතා කළ අතර ඉන් එකක් ස්පාඤ්ඤයේ ඇල්ෆොන්සෝ රජුට විකුණන බවද සඳහන් කර ඇත. නමුත් එය සිදු නොවූ අතර විකුණනු ලැබුවේ කාර් 6 ක් පමණි.