රුසියානු_ඉතිහාසය
රතු හමුදාව ප්‍රතිසංවිධානය වේ
ස්ටැලින්ග්‍රාඩ් සටනේ ප්‍රථිඵලය 1917 ඇද වැටුන රුසියානු අධිරාජ්‍යය මළවුන්ගෙන් නැඟිටිමින් සිටින බවට කෙරුන සංඥාවක් වැන්න. මේ ඉලක්කය වෙනුවෙන් (ආයාචනය මෙන්ම බලාත්කාරයද හරහා) ජාතියේ සමස්ථ වෑයම හා ජවය රුසියානු දේශප්‍රේමය තුලට තවදුරටත් ගොනු කිරීමට උත්සුක වූ බොල්ෂෙවික් වරු දැන් දැන් තම දෘෂ්ඨිමය මූලධර්ම ඊට අදාල කොටගත්තේ හැකිතාක් අඩුවෙනි. යල්පැන ගිය පන්ති සටන පෙරට ගැනීම යුද වෑයමේ ඵලදායීතාව මෙන්ම යථා තත්වයට පත්වෙමින් පැවති ජාත්‍යන්තර සබඳතා කෙරෙහිද ඇති කරනුයේ සෘනාත්මක බලපෑමක් බව ස්ටැලින් අත්දැකීමෙන් දැන සිටියේය. දේශපාලන අර්ථයෙන් ගත් කල එය සෝවියට් ක්‍රමය තුල හඳුන්වාදුන් තවත් නිහඬ ප්‍රතිසංස්කරණයකි. ගොදුර බවට පත්වෙනු ඇතැයි අනුමාන කෙරුන වලසා හිම ගසා දමමින් නැගී සිටීම යුරෝපය තුල නූතන රුසියානු ව්‍යාප්තියේ ආරම්භය විය හැකි බව බටහිර බලවත්තු නොපමවා වටහා ගත්හ. එහෙත් එක්සත් ජනපදයට ජපානය සමඟ යුද වැදීමට සිදුවී තිබීමත්, බ්‍රිතාන්‍යයට තම දැවැන්ත අධිරාජ්‍යය ආරක්ෂකා කොට ගැනීමට සිදුව තිබීමත් නිසා බටහිර යුරෝපයේ දෙවන පෙරමුණක් සඳහා ඔවුනට වැයකල හැකිවූ සම්පත් සීමාසහිත විය. මෙමඟින් අවධාරණය කෙරුනේ රුචි අරුචි කම් කුමක් වුවද නැගෙනහිර යුරෝපයේ ඉරණම විසඳෙනු ඇත්තේ රතු හමුදාව අතින්ම බවයි. කෙසේ වුවද පෙරමුණ තවමත් පැවතියේ රුසියන් දේශසීමාවේ සිට සැතපුම් දහසක් මෙපිටිනි. මේ වනවිට සෝවියට් පාලනයේ උපාය මාර්ගික ඉලක්කය වූයේ ජර්මන් පෙරමුණ අභිභවා යන සරල යුදමය ජයග්‍රහණයක් පමණක් නොවූ බැවින් එම අසීරු ඉලක්ක වලට සරිලන පරිදි රතු හමුදාව තුල තවදුරටත් ප්‍රතිසංවිධාන හා ප්‍රතිව්‍යුහගත කිරීම් කලයුතු බව ඉතා පැහැදිලි විය. අවම වශයෙන් සැතපුම් 500ක් පමණ සතුරු සීමාව තුලට කඩා වැදීමහිලා සමත් වඩාත් විශාල ‘දිගු දුර’ යාන්ත්‍රික බල ඇණී ගොඩනැඟිය යුතු බවත් ස්ටාව්කාව වටහා ගත්තේය. වෙනත් වචනයෙන් කිවහොත් මෙය කලින් අත් හැරදමන ලද සෝවියට් ‘ගැඹුරු මෙහෙයුම්’ (Deep Operations) සංකල්පයට යලි පණදීමකි. මේ අනුව යාන්ත්‍රික හමුදාවකට, රයිපල් බලඇණි, යුදටැංකි නාශක හා ගුවන් යානා නාශක ඒකක, කාලතුවක්කු හා රොකට් බැටරි, යතුරුපැදි සංචාරක හා ඔත්තු බලන කණ්ඩායම්, සැපයුම්, ඉංජිනේරු හා සංඥා අනු ඛණ්ඩ පමණක් නොව රතු ගුවන් හමුදා බලඝනයක්ද ඇතුලත් කරන ලදී. මෙමඟින් අණදෙන යාන්ත්‍රණය මෙන්ම සන්නිවේදන සැපයුම් වඩාත් කාර්යක්ෂම වනු ඇතැයි අපේක්ෂා කෙරිණ. වැදගත්ම ප්‍රතිසංස්කරණය වූයේ ස්ටාව්කාව කෙරේ විශ්වාසයක් ගොඩ නඟාගෙන සිටි ස්ටැලින් තම අණදෙණ නිලධාරීන්ට වැඩි මෙහෙයුම් නිදහසක් ලබා දීමය. ස්ටැලින්ග්‍රාඩ් පරාජය මෙන්ම එහි අතුරුඵලයක් වූ බටහිර යුරෝපයට මිත්‍ර හමුදා ගොඩ බැසීමේ අවදානමද, නැගෙනහිර පෙරමුණේ වැඩිදුර මෙහෙයුම් සඳහා ජර්මන් සෙනෙවි මණ්ඩලය තුල වූ දෙගිඩියාව දැඩි වීමට හේතු වුවද, හිට්ලර් ගේ මතය වූයේ තම ඇබිත්ත සහකරුවන්ගේ ආත්මවිශ්වාසය රැක ගැනීම සඳහා රුසියානුවන් එරෙහිව තීරණාත්මක ජයග්‍රහනයක් ලබා ගැනීම අත්‍යාව්ශ්‍ය බවයි. යම්හෙයකින් රතු හමුදාව කාර්පේතියානු බෑවුම් වලට ආසන්න වුවහොත් හංගේරියාව හා රොමේනියාව පිල් මාරුකරනු ඇතැයි හේ සැකයෙන් පසුවිය. මෑතකදී නිපදවුන ටයිගර් හා පැන්තර් යුද ටැංකි මෙන්ම ෆර්ඩිනන්ඩ් නැමති දුම්රිය කාලතුවක්කු කෙරේ ඉමහත් විශ්වාසයෙන් පසුවූ හේ නැගෙනහිර පෙරමුණේ තවත් ප්‍රහාරයක් සංවිධානය කරන ලෙස ජර්මන් සෙනෙවි මණ්ඩලයට අණ කලේය. මේ සඳහා තෝරාගැනුනේ ජර්මන් මධ්‍යම හා දකුණු හමුදා කණ්ඩායම් අතර පිහිටි කුර්ක්ස් ප්‍රදේශයේදී පෙරමුණ තුල වූ මිනිස් හිසක් බඳු රුසියානු නෙරුවයි. ගෙල දෙපසින් එල්ල කරන කකුළු අඬු හැඩාකාර (Pincer Movement) ප්‍රහාරයකින් විශාල සෝවියට් බලඇණියකින් සමන්විත වූ හිස වෙන්කිරීම ජර්මන් අරමුණ විය. එහෙත් මෙ වනවිට ශක්තිමත් බුද්ධි තොරතුරු ජාලයක් ගොඩ නගාගෙන සිටි රුසියානුවෝ කල් ඇතිවම ජර්මන් සැලසුම අනාවරනය කොට ගෙන ඒ සඳහා සූදානම් වූහ. ටයිගර් හා පැන්තර් යුද ටැංකි වලට මුහුන දීම සඳහා සෝවියට් ඒකක වලට SU- 152 අවි හා මිමි 152 තුවක්කු අනුයුක්ත කරන ලදී. බටහිර කල්බදු ආධාර යටතේ සැපයුන බ්‍රිතාන්‍ය වැලන්ටයින් හා මැටිල්ඩා යුද ටැංකි මෙන්ම එක්සත් ජනපද ෂර්මන් යුද ටැංකි ද රුසියානු භූමියට මෙන්ම යුද උපායන්ටද ගැලපුනේ නැත. එහෙයින් රුසියානු යාන්ත්‍රික බල ඇණි වල කොඳු නාරටිය වූයේ මේ වනවිට සෝවියට් බැර කර්මාන්තය විසින් මහා පරිමාණයෙන් නිපදවූ T 34 යුද ටැංකියයි. නඩත්තු අවශ්‍යතා අඩු මෙම සාර්ථක තනි නිෂ්පාදනය, ගිණී බලය, හැඩය හා ජංගමශීලීත්වය අතින් රතු හමුදාවට අතිශය යො‍ග්‍ය විය. 1943 ජුලි මාසයේ හිට්ලර් තම අවසන් නැගෙනහිර ක්‍රියාන්විතය වූ ‘දුර්ග මෙහෙයුම’ (Operation Citadel) ඇරඹුවේ සීමිත ඉලක්කයක් ජයග්‍රහනය කොට පෙන්වීම හරහා හෝ ස්ටැලින්ග්‍රාඩ් පරාජයෙන් සිදුවූ දේශපාලන අවාසිය මඟ හරවා ගැනීමේ අටියෙනි. ඒ සඳහා ඩිවිෂන 52ක් යුද ටැංකි 2700ක් හා ගුවන් යානා 2600ක් යොදවා තිබිණ. එහෙත් ඉතා දක්ෂ ලෙස සතුරා නොමඟ යවමින් ආරම්භක ප්‍රහාරය අවශෝෂණය කොටගත් රුසියානුවෝ ජර්මන් කකුළු අඬු වල ඇලයන් ඉලක්ක කොටගෙන දැවැන්ත ප්‍රතිප්‍රහාරයක් දියත් කලහ. ජුලි 12 දා ප්‍රොහෝරොව්කා ගම්මානයේ දී දෙපාර්ශ්වයේ යාන්ත්‍රික කණ්ඩායම් අතර මුහුණට මුහුන ලා කෙරුන සටන ඉතිහාසයේ විශාලතම යුද ටැංකි සටන ලෙස සැලකේ. සෝවියට් T 34 යුද ටැංකි මෙහිදී බොහෝ දස්කම් පෑහ. ජර්මන් ටයිගර් හා පැන්තර් යුද ටැංකි වලට දවස අවසානයේ පසු බැසීමට සිදුවූ අතර අමනාපයට පත් හිට්ලර් මෙහෙයුම අත්හිටුවීමට අණ කලේය. ‘හිට්ලර් දුර්ග මෙහෙයුමට සැරසේ’ හා ‘ හිට්ලර්ගේ අවසන් කුරුස යුද්ධය යන පෙර ලිපි වලින් මේ පිළිබඳ වැඩිදුර විස්තර කොට ඇත. අවාසනාවකට මෙන් තමාට එල්ලවූ ප්‍රතිප්‍රහාරය ස්ටාව්කාව විසින් සැලසුම් කල දැවැන්ත ගිම්හාන මෙහෙයුමේ ආරම්භය බව හිට්ලර් දැන නොසිටියේය. ව්‍යාකූලත්වයට පත් ජර්මන් පෙරමුනට ස්මෝලෙන්ස්ක් සිට කළු මුහුද දක්වා ද්නීපර් ඉවුරු ඔස්සේ වූ නව ආරක්ෂක සීමාවක් දක්වා පසු බසිනු හැර අන් විකල්පයක් නොවීය. තම අලස සතුරා සටන් කලාවේ විශිෂ්ඨ ප්‍රගතියක් ලබා ඇති බව අමනාපයෙන් වුවද පිළි ගැනීමට ජර්මන් සෙනෙවි මණ්ඩලයට සිදු විය. කුර්ස්ක් සටනින් පැහැදිලි වූයේ සෝවියට් සැලසුම් ශිල්පීන් බුද්ධි තොරතුරු විශ්ලේෂණයේ හා සතුරා නොමඟ යැවීම් කලාවේ පමණක් නොව යුද ටැංකි සටන් ශිල්පයේ ද කෙල පැමිණි සිටි බවය. එහෙත් යාන්ත්‍රික ඒකක හා උපාය මාර්ගික සංචිත සටනය යෙදවිය යුතු අන්දම හා වේලාව පිළිබඳ ඔවුන් විසින් උගතයුතු දෑ තව බොහෝ ඇති බවද තවදුරටත් ආවධාරණය කෙරුනේ එම සාර්ථක මෙහෙයුම තුල පවා ඔවුනට දරා ගැනීමට සිදුවූ අලාභ හානිය අති විශාල වූ හෙයිනි. නිදසුනක් ලෙස පසු බසින ජර්මනුන්ගේ මඟ හරස් කිරීමට ද්නීපර් ඉවුරු මතට ගුවනින් භටයන් හෙලීමට ස්ටැලින් දැරූ උත්සාහය අසාර්ථක විය. විශාල පරිශ්‍රමයක් දරා පුහුණූ කල පැරචුට් භටකන්ඩායම් රැසක් වැරදි ඛණ්ඩාක මත හෙලීම නිසා විනාශයට පත් වූහ. එසේ වුවද දොන් පෙදෙස නාසි ග්‍රහණයෙන් මුදවා ගැනීමට රතු හමුදාව දැරූ වෑයම නැගෙනහිර යුක්‍රේනයේ ජනයා අදටත් සිහිපත් කරන්නේ ඉමහත් බැතියෙනි. නොවැම්බරයේදී කියෙව් නගරය අත්පත් කොට ගනු ලැබුවද විශිෂ්ඨ අණ දෙන නිළධාරියෙකු වූ කල්නල් ජනරාල් නිකොලායි වටුටින් පෙරමුන පරීක්ෂා කරමින් සිටියදී යුක්‍රේන ජාතිවාදියෙකුගේ වෙඩි පහරකින් මිය ගියේය. ඔහු වෙනුවෙන් පැවති රාජ්‍ය අවමඟුලේ වඩාත්ම සිත් කම්පා කරවන දසුන වූයේ හද්දා පිටිසර අසරණ ගොවි කතක් වූ වටුටින් ගේ මව මිනී පෙට්ටිය පසුපසට වී ලතෝනි දුන් අන්දමයි. රතු හමුදා ජනරාල් වරයකුගේ මව වැරහැලි ඇඳගත් දුගී කතක් වන්නේ කෙසේදැයි අවමඟුල ආවරණය කිරීමට පැමිණ සිටි බටහිර මාධ්‍යවේදීයෙකු විමසුවේ උපහාසයෙනි. එහෙත් වටුටින්ගේ සමීපතම සගයා වූ පළමු පන්තියේ කොමිසාර්වරයෙක් ඔහුට සැර විය. “ ඇත්තෙන්ම ඔබ අහන්න ඕන මේ තරම් දුප්පත් ගෙවිලියකුගෙ පුතා ජනරාල් වරයෙකු උනේ කොහොමද කියලයි! ඒ අපේ සෝවියට් ක්‍රමය.” එම කොමිසාර් ගේ නම නිකිතා සර්ජියෙවිච් කෘෂෙව් නම් වී. දහසක් සෝ සුසුම් හා කත්යූෂා රොකට් මුර මැද වටුටින් ගේ දේහය ද්නීපර් ඉවුරු මත රමණීය මිටියාවතක මිහිදන් කරන ලදී. යුද්ධයේ වඩාත්ම තීරණාත්මක අවස්ථාවේදී ඔහුගේ සේවය අහිමි වීම රතු හමුදාව මුහුන පෑ බරපතල ඛේදවාචකයකි.