cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
බ්‍රිතාන්‍ය යුද හමුදා ගැසල් හෙලිකොප්ටරය ස්වකීය ඔවුන් විසින්ම බිම හෙලීම
මේ අතරතුරේදී 656 භටකන්ඩායමේ ගුවන් නියමු ස්ටාෆ් සාජන්ට් ක්‍රිස්ටෝපර් ග්‍රිෆින් හා ලාන්ස් කෝප්‍රල් සයිමන් කොක්ටන් වෙත් ඒ වන විට නිසි ලෙස ක්‍රියාත්මක නොවෙමින් පැවති 'ප්ලසන්ට් පීක්' ගුවන් විදුලි මධ්‍යස්ථානය වෙත ආහාර සහ සෙබළු රැගෙන පියාසර කරන ලෙස අණ ලැබී තිබුනි.මෙම ගුවන් විදුලි මධ්‍යස්ථානය ඊට පෙර දින එහි පිහිටුවනු ලැබූයේ ඩාවින් වල පිහිටා තිබෙන 5 වන බ්‍රිගේඩයේ මූලස්තානය සහ පැරශූට් රෙජිමේන්තුවේ 2 වන බලසේනාව අතර සන්නිවේදන කටයුතු සදහාය. පැහැදිලි අහස, සෞම්‍ය සඳ එලිය සහ සුලගේ වේගය(පැ.කිමී) යන සියල්ල රාත්‍රී පියාසැරිය සඳහා විශිෂ්ඨ වූ පරිසරයක් නිර්මාණය කර තිබින. ගූස්ග්‍රීන් ප්‍රදෙශයෙන් කාන්ඩ අන්ක 'xx337' දරණ ගැසල් යානයෙන් නික්මුනු ගුවන් කණ්ඩායම ඩාවින් මධ්‍යස්ථානයෙන් අවශ්‍ය ආහාර සහ උපකරණද ලබා ගන්න ලදි. තවද 205 සඥා භට කණ්ඩායමේ අණදෙන නිළධාරී මේජර් මයිකල් ෆෝජ් සහ ඔහුගේ තාක්ෂණික සහයක ස්ටාෆ් සාර්ජන් ජෝන් බේකර්ද ගමන ස්දහා එක් වීය. ග්‍රිෆින් අත්දැකීම් බහුළ ගුවන් නියමුවෙක් වූ අතර ඩාර්වින් සිට ගුවන් විදුලි මධ්‍යස්තානය වෙත විනාඩි 10 ක පියාසැරියක් ප්‍රමාණවත් වේ. අළුයම 2.00 ට පමන කාඩිෆ් හි මෙහෙයුම් කුටියේ රේඩාර් තිරය මත නාවුකසැතපුම් 25ක් ඈතින් වන්නට XX377 වර්ගයේ අහස්යානයක් දිස්විය.
පෙබරවාරි 23
යොමු කිරීම්
ප්‍රවර්ගය:පෙබරවාරි ප්‍රවර්ගය:ග්‍රෙගරි දිනදසුනේ දින ප්‍රවර්ගය:අවුරුද්දේ දින
සියවස් ලැයිස්තුව
මෙහි පහත ලැයිස්තුගත කොට ඇති පිටු තුල, විශේෂයෙන්ම  සියවස් සහ සහස්‍රවර්ෂ වල ප්‍රවණතා සහ සිද්ධි පිළිබඳ තොරතුරු අඩංගු වෙයි.
මෙයද බලන්න
* ප්‍රවර්ගය:වසර ලැයිස්තු ප්‍රවර්ගය:ඓතිහාසික කාලානුරූප
නියපොතු
මානව ව්‍යුහ විද්‍යාවෙහි, නියපොතු යනු,  අතැඟිලි සහ පයැඟිලි වල අග්‍රස්ථ ඇඟිලි ඇට වල පාර්ශවික අංශය සඳහා වැස්මක් ලෙසින් ක්‍රියා කරන කොරොස් -ආකාර වහන්තරාවකි. තවත් බොහෝ අග්‍රේෂයන්ගේද නියපොතු ඇත. අග්‍රේෂයන් පමණත් සීමා වී නොපැවතියද, නියපොතු වල විකසනය, අනෙකුත් ක්ෂීරපායියන් අතර අතිශයින් දුර්ලභ වෙයි.
වෙනත් බොහෝ සතුන් වෙත දක්නට ලැබෙන නඛර හා නියපොතු  අතර සමසම බවක් දක්නට ලැබේ. පොදු භාවිතයෙහිදී, නිය පොත්ත යන වචනයෙන් හැඳින්වෙන්නේ නිය පට්ටකය පමණි.
ප්‍රවර්ගය:ශරීර කොටස් ප්‍රවර්ගය:මිනිස් සිරුරේ අවයව
899
වසර  (රෝමානු සංඛ්‍යා) යනු ජූලියානු දින දසුන ප්‍රකාර,    දිනයකින් ඇරඹෙන  අවුරුද්දක් (බැඳිය විසින් මුළු දින දසුන දක්වනු ඇත) විය.
ගාමනි
ගාමනි (ග්‍රාම ආරක්ෂක නිළධාරියා) යනු රියර් අද්මිරාල් සරත් වීරසේකර මහතා විසින් අධ්‍යක්ෂණය කරනු ලැබූ සත්‍ය කථාවක් පාදක කරගත් නිර්මාණයකි. මෙහි ප්‍රවීණ අංගම් පොර ශිල්පියෙකු වන සුමේධ රිටිගල විසින් සටන් අධ්‍යක්ෂණය කරනු ලැබීය. උපාලි රාජපක්ෂ මහතා නිෂ්පාදක විය. විශ්ව සම්මාන දිනාගත් ජගත් චමිල හා දිල්හානි ඒකනායක, ඩබ්ලිව් ජයසිරි, මහේන්ද්‍ර පෙරේරා වැනි ප්‍රවීණ නළු නිළියන්ද රංගනයෙහි දායකත්වය සපයයි.
කැස්බෑව ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාසය
කැස්බෑව ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාසය යනු, ශ්‍රී ලංකාවේ, බස්නාහිර පළාතේ,   කොළඹ දිස්ත්‍රික්කයේ, ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාසයකි.
ආශ්‍රිත
ප්‍රවර්ගය:ශ්‍රී ලංකාවේ ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාස ප්‍රවර්ගය:කොළඹ දිස්ත්‍රික්කය
ද ක්‍රිකට'
ක්‍රිකටර් සඟරාව වනාහි 1921 වර්ෂයේදී හිටපු එංගලන්ත ක්‍රිකට් නායකයකු සහ පසුව ක්‍රිකට් රචකයකු බවට පත් සර් පෙල්හැම් වෝර්නර් විසින් අරඔන ලද ඉංග්‍රීසි ක්‍රිකට් සඟරාවකි. මෙම සඟරාව 2003 වර්ෂයේ ඔක්තෝම්බර් වනතුරු ස්වාධීන සඟරාවක් ලෙස පැවතුනද විස්ඩන් ප්‍රකාශක සමුහය සමඟ ඒකාබද්ධ කිරීමෙන් පසු විස්ඩන් ක්‍රිකටර් යන නාමයෙන් මාසික විස්ඩන් ක්‍රිකට් සමඟ සංගමයක් ලෙස නැවත දියත් කරන ලදි. වර්තමාන ක්‍රීඩාව ආවරණය කිරීමට අමතරව ක්‍රීඩා ඉතිහාසය උදෙසාද ක්‍රිකටර් බෝහෝ දායකත්වයක් සපයා ඇත.උදාහරණයක් ලෙස එහි පර්යෙෂණ කරුවන් විසින් ලන්ඩන් හා ඩර්ත්ෆොර්ඩ් අතත නියමිත වු තරග සදහා මුලශ්‍රයන් වු ලිපියක්(21-7-1722 දින "ද වීක්ලි ජෙර්නල් හි ප්‍රකාෂිත )සොයාගන්නා ලදි එමෙන්ම මෙම සඟරාව ක්‍රිකටර් කුසලානය නම්වු කනිශ්ඨ පිල් අතර පැවැත්වෙන වාර්ෂික ක්‍රිකට් තරගයටද වැදගත් සඟරාවකි.
වෙනත් ක්‍රියාකාරී තැන්
ක්‍රිකටර් ඉතිහසය පිලිබද ක්‍රික් ඉන්ෆො
චාල්ස් ඩාවින්
වසර 1809 පෙබරවාරි මස 12 වන දින උපත ලද චාල්ස් ඩාවින් නම් වූ ඉංග්‍රීසි ජාතික ස්වභාව විද්‍යාඥයා වසර 1882 අප්‍රේල් මස 19 වන දින මෙලොවින් සමුගත්තේය. මේ ලෝ පතල ස්වභාව විද්‍යාඥයා ලොව සියළු ජීවී ප්‍රභේදයන්ගේ ආයු කාලය කාලයාගේ ඇවෑමෙන්, සිය පොදු මුතුන්මිත්තන්ගේ ආයු කාල සීමාවට සාපේක්ෂව ක්ෂය වී යන බවත්, ඒ සම්බන්ධව විශ්වයේ ර‍ඳා පැවැත්ම උදෙසා සිදුකරනා අරගලයේදී සියලු ජීවී ප්‍රභේදයන් ස්වභාවිකව වරණාත්මක තත්වයකට තල්ලු වී යන බවත්, එකී විද්‍යාත්මක ක්‍රියාවලිය පරිණාමවාදය වශයෙන් ලොවට හඳුන්වා දුන්නේය. තවද මෙකී රැඳී සිටීම සදහා සිදු කරන අරගලය කෘතිම අභිජනන ක්‍රියාවලිය වන වරණාත්මක ලෙස බෝ කිරීමට උපකාර වන බව අවධාරණය කළේය.
සිය පරිණාමවාදයේ න්‍යායන් ප්‍රකට කළ ඩාවින් 1859දී පළ කරන ලද සිය ග්‍රන්ථය තුලින් පල කළ අදහස්, යම් ජීවී ප්‍රභේදයක ආරම්භය කිසියම් වූ විද්‍යාත්මක නොවන තත්වාන්තරකරණ ක්‍රියාවලියකින් සිදුවන බවට පළවූ පරණ මතවාද දුරලන්ට සමත් විය. එහෙත් වැඩි දෙනා පිළිගත් මතය තරඟකාරී පහදාදීම වූ අතර, නව පරිණාමවාදී සංකලනය 1930 සිට 1950 කාලය දක්වා පලල්ව ඒකමතිකව වර්ධනය විය. පරිණාමවාදය සඳහා මූලික සිද්ධාන්තය වුයේ ස්වාභාවික වරණාත්මක ක්‍රියාවලියයි. ඩාවින්ගේ විද්‍යාත්මක සොයා ගැනීම ජීවී විද්‍යාත්මක සංකලනයන් එක්සත් කිරීමේ න්‍යායක්ද විය.
තම සිත තුල ජනිත වූ ස්වභාව ධර්මයේ න්‍යායන් සොයා යාමේ පරම ආශාව එඩින්බරෝ විශ්ව විද්‍යාලයේ වෛද්‍ය සිසුවකු ලෙස බැඳී, වෛද්‍යවරයෙකු ලෙසින් සේවය ලබාදීමේ කර්තව්‍ය අතර මග නවතා ලීමට හේතුකාරක වූ අතර, තව දුරටත් සාගරික ජීවී සංකලන රටාව සම්බන්ධව අධ්‍යයනය කිරීමටද ඩාවින් පෙළඹවීය. පස් අවුරුද්දක් තුල කේම්බ්‍රිජ් විශ්ව විද්‍යාලයේදී ලබාගත් දැනුම් සම්භාරය සමග මුසුවුණු '''එච්. එම්. එස්. බීගල් නෞකා''' චාරිකාවෙන් ලබාගත් අත්දැකීම් පරිණත භූ ගර්භ විද්‍යාඥයෙකු බවට පත්වන්නට ඩාවින්හට මහත්සේ උපකාරී විය. තවද මෙසේ ලබාගත් දැනුම හා සොයාගැනීම් චාල්ස් ලයිල් ගේ ඒකීයත්වය සම්බන්ධයෙන් පළවූ මතවාදය හා සහ සම්බන්ධ විය. ඩාවින් පළකල සමුද්‍රීය චාරිකාවේ ග්‍රන්ථය නිසා ඔහු තව තවත් ප්‍රසිද්ධියට පත් විය.
සිය ගවේෂණ චාරිකාවේදී සොයා ගත් භූ විද්‍යාත්මක වන ජීවී ප්‍රභේදයන් හා ඉපැරණි පොසිල තුලින් මතුවූ සාක්ෂි වලින් වික්ෂිප්ත භාවයට පත් ඩාවින් තවදුරටත් සංකීර්ණ වූ පර්යේෂණ කරා යොමු විය. 1838 දී ස්වභාවික වරණාත්මක ක්‍රියාවලිය නම්වූ සිය න්‍යාය තවදුරටත් ප්‍රගුණ කොට ප්‍රකට කළේය. සමකාලීන ස්වභාව විද්‍යාඥයන් හා අදහස් හුවමාරු කරගත් ඩාවින් සිය භූගර්භ විශ්ලේෂණයන් වෙනුවෙන් ප්‍රමුඛත්වය ලබාදුන්නේය. 1858 දී ඇල්ෆ්රිඩ් රසල් ඩාවින් වෙත චාරිකාවක් ඉදිරිපත් කළ අතර, දෙදෙනා එක්ව පොදු මතවාදයක් ලෙසින් එය ග්‍රන්ථාරූඪ කළේය. ඩාවින්ගේ සොයා ගැනීම් ජීවී පරිණාමයේ ක්ෂය වීම සහ සම්බන්ධ වූ වෙනස් වීමේ ක්‍රියාවලියක් වූ අතර, එම මතය ජීවී ප්‍රභේදයන්ගේ ඉදිරි පැවැත්ම උදෙසා ස්වභාව ධර්මයාගේ සහයෝගය පිළිබදව කදිම පිළිතුරක් විය. 1871දී ඩාවින් මානව ශිෂ්ඨාචාරයේ පරිණාමය ලිංග භේදයන්ට අනුව මිනිස් වර්ගයා තුලින් සිදුවන්නක් බවත්, ලිංග භේදයන්ට අනුව මිනිසා හා සත්වයන්ගේ භාව ප්‍රකාශනය එම උද්වේගයන්ට අනුව සිදුවන බවත් සොයාගත්තේය. ශාක ප්‍රභේදයන් සම්බන්ධයෙන් පරීක්ෂණ සිදුකළ ඩාවින් ඒ සම්බන්ධව ග්‍රන්ථ කීපයක් ලොවට දායාද කළ අතර, අවසාන කාලයේදී ගැඩවිලි පණුවන්ගේ ක්‍රියාකාරීත්වය පාංශු සංරක්ෂණය කෙරෙහි බලපාන ආකාරය සම්බන්ධව දීර්ඝ අධ්‍යයනයක් කළේය.
ළමාවිය හා අධ්‍යාපණය
ද මවුන්ට් නම් වූ සිය පවුල් නිවස්නයේදී, 1809 පෙබරවාරි දොලොස් වන දින, එංගලන්තයේ ශ්රෝප්ශයර්හි (Shropshire) ශ්රෑව්ස්බරී (Shrewsbury) හිදී උපන් චාල්ස් රොබට් ඩාවින්, සමාජයේ පිළිගත් වෛද්‍යවරයෙක් හා මූල්‍ය සපයන්නෙකු වූ රොබට් ඩාවින් හා සුසානා (Susannah) ඩාවින්ගේ පුතනුවන් විය. ඔහු දරුවන් එකොලොස් දෙනෙකුගෙන් වූ පවුලේ පස්වැන්නා විය. ඩාවින්ගේ මවගේ පියා ජොෂියා (Josiah) වෙජ්වුඩ් (Wedgwood) නම් වූ අතර, පියාගේ පියා එරාස්මස් (Erasmus) ඩාවින් නම් විය. ස්වභාව ධර්මය පිළිබඳව වූ දැඩි ඇල්ම නිසා එඩ්න්බරෝ විශ්ව විද්‍යාලයේ තම වෛද්‍ය අධ්‍යාපණය අතහැර දැමූ ඩාවින්, කේම්බ්‍රිජ් විශ්ව විද්‍යාලයට ඇතුලත් වී ස්වභාව ධර්මයේ සිද්ධාන්තයන් පිළිබඳව අධ්‍යයනය කලේය. භූ විද්‍යාඥයෙකු වශයෙන් එච්. එම්. එස්. බීගල් නෞකා චාරිකාවට සහභාගී වීම තුලින් භූ විද්‍යාව පිළිබඳව මනා දැනුමක් ලබාගත් ඩාවින් පසුව ස්වභාවික වරණාත්මක ක්‍රියාවලිය ලොවට හඳුන්වා දීමට කටයුතු කළේය.
එච්. එම්. එස්. බීගල් ව්‍යාපෘතිය - එච්. එම්. එස් බීගල් නෞකාවේ දෙවන මුහුදු ගමන
එච්. එම්. එස්. බීගල් නෞකාවේ දෙවන මුහුදු ගමන 1831 දෙසැම්බර් 27 වන දින සිට 1836 ඔක්තෝබර් 2 වන දින දක්වා වූ අතර, කපිතාන් රොබට් ෆිට්ස්රෝයි යටතේ එය මුහුදුගත කරන ලදී. නෞකාව තුල භූ විද්‍යාව සම්බන්ධව විශේෂඥ වරයෙකු සිටීමේ අවශ්‍යතාව වටහාගත් ෆිට්ස්රෝයි භූ විද්‍යාඥයෙකු හා තම සහකරු වශයෙන් උපාධීධර ඩාවින් සහභාගී කරවා ගැනීමට කටයුතු කළේය. නාවික ගවේෂණය අවසානයේදී භූ විද්‍යාඥයෙකු ලෙසටත්, පොසිල රැස්කරන්නෙකු ලෙසටත් සිය නාමය ගොඩනංවා ගැනීමට සමත්වූ ඩාවින් ද වෝයේජ් ඔෆ් ද බීගල් (The Voyage of the Beagle) නම් වූ කෘතිය පළකරමින් ලොපතල ලේඛකයෙකු ලෙස ප්‍රසිද්ධියට පත් වුනේය.
ඩාවින්ගේ පරිණාමවාදී මූලධර්මයේ ආරම්භය
පරිණාමවාදය පිළිබඳව ගවේෂණය කිරීමට ඩාවින් යොමු වූයේ එච්. එම්. එස්. බීගල් නෞකා චාරිකාව නිමකර පැමිණි පසුවයි. මුලදී තම පුතා පූජකවරයෙකු බවට පත් වනු දැරීම අපේක්ෂා කළ ඩාවින්ගේ පියා පසුව ස්වභාව විද්‍යාඥයෙකු බවට පත් වීම සඳහා ඩාවින් හට අවසර ලබා දුන්නේය. පියාගෙන් අවසර ලබාගත් ඩාවින්ගේ පළමු කාර්යයන් වූයේ තම සොයා ගැනීම් විග්‍රහ කිරීම පිණිස සුදුසු විද්‍යාඥයන් සොයා ගැනීම, තම සොයා ගැනීම් විග්‍රහ කරමින් වාර්තාවක් සකස් කිරීම හා එය ලන්ඩනයේ පිහිටි භූ විද්‍යා සංගමයට ඉදිරිපත් කිරීමයි. මෙලෙස තම මූලධර්මය යථාර්තයක් බවට පත් කිරීම සඳහා නොකඩවා වෙහෙසුණු ඩාවින් පසු කලෙකදී පරිණාමවාදයේ පියා ලෙස විරුදාවලි ලැබුවේය.
දරුවන්
ඩාවින් හට දරුවන් දස දෙනෙක් සිටි අතර, ඔවුන් අතරින් දෙදෙනෙකු කුඩා අවදියේදී මියගොස් ඇත. දරුවන්ගේ නම් පහත සඳහන් පරිදි වේ.
අභාවය
ඩාවින් ඇන්ජිනා පෙක්ටෝරිස් (angina pectoris) නම් වූ හෘද රෝගී තත්වයකින් පෙලුණු බව වර්ෂ 1882දී ඔහු පරීක්ෂා කළ වෛද්‍යවරුන් විසින් සොයා ගන්නා ලදී. ලොවට ඉමහත් සේවයක් ඉටු කළ මෙම ශ්‍රේෂ්ඨ ස්වභාව විද්‍යාඥයා වර්ෂ 1882 අප්‍රේල් මස 19 වන දින මෙලොවින් සමුගත් අතර, ඔහුගේ මරණය හෘද වස්තුව අකර්මන්‍ය වීම හේතුවෙන් සිදුවුණු බවට වෛද්‍යවරුන් විසින් නිගමනය කරන ලදී.
ඩාවින් විසින් රචිත කෘතීන්
ඩාවින් කෘතීන් බොහොමයක් රචනා කළ රචකයෙක් විය. ද වොයේජ් ඔෆ් ද බීගල් (The Voyage of the Beagle) නම් වූ කෘතිය තුලින් කතුවරයෙකු වශයෙන් තම නාමය ගොඩනංවා ගත් ඩාවින්, භූ විද්‍යාඥයෙකු වශයෙන් කටයුතු කරමින් දකුණු ඇමරිකාවේදී කෘතීන් කීපයක් පළ කළේය. කොරල්පර ජනනය වන ආකාරය පිළිබඳව ගවේෂණය කළ ඩාවින් ඒවාහි ඇලී ජීවත් වන බෙල්ලන් විශේෂයක් (Barnac‍les) පිළිබඳව කෘතියක් රචනා කළේය. ජීවී විශේෂයන්ගේ ආරම්භය පිළිබඳ වූ ‘‘ඔන් ද ඔරිජින් ඔෆ් ස්පයිසස්’’ (On the Origin of Spices) නම් කෘතිය ඩාවින්ගේ රචනා කෞෂල්‍ය මැනවින් විදහා දක්වන්නකි. වර්ෂ 1859 නොවැම්බර් 24 දින ඩාවින් විසින් ප්‍රකාශයට පත් කළ ඵය පරිණාමවාදී ජීව විද්‍යාවේ පදනම වශයෙන් සැලකිය හැක.
මිනිසාගේ පැවැත්ම (The Descent of Man) සහ මිනිසා හා සත්වයන් තුල ජනනය වන හැඟීම් විග්‍රහ කිරීම (The Expression of the Emotions of Man and Animals) පිළිබඳ වූ ග්‍රන්ථ සමාජය තුල සැලකිය යුතු බලපෑමක් ඇති කිරීමට සමත් විය. ශාක පිළිබඳව ඩාවින් රචනා කළ කෘතීන් අතරින් පහත සඳහන් ඒවා වැදගත් තැනක් ගනී. පරිණාමය හා සබැඳි වැරදි මත
ප්‍රවර්ගය:විද්‍යාඥයෝ ප්‍රවර්ගය:විද්‍යාව ප්‍රවර්ගය:ජීව විද්‍යාව
ටෙටිෂෙරි
ටෙටිෂෙරි යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ ඊජිප්තුවේ පසුකාලීන 17වන රාජවංශයේ සහ මුල්කාලීන 18වන රාජවංශයේ රාජකීය පවුලේ මාතෘමූලිකාවියයි.
පවුල
ටෙටිෂෙරි යනු ට්ජෙන්නා සහ නෙෆරුගේ දියණියයි. ටෙටිෂෙරිගේ දෙමව්පියන්ගේ නම් අනාවරණය වී ඇත්තේ TT320 සොහොන්ගැබෙන් සොයාගත් මමී වෙලුම් පටිවලිනි. ඇය රාජකීය-නොවන උපතක් ඇති තැනැත්තියක වුවද, සෙන්ඛ්ටෙන්රේ විසින් ඇයව සිය භාර්යාවක ලෙස පමණක් නොව මහා රාජකීය භාර්යාව ලෙස ද පත් කරගන්නා ලදී. ටෙටිෂෙරි සෙකෙනෙන්රේ ටාඕ, Iවන ආහොටෙප් රැජින සහ බොහෝවිට කාමෝස් යන අයගේ මෑණියන් වූවා ය.
Iවන අහ්මෝස් පාරාවෝවරයා විසින් ටෙටිෂෙරි වෙනුවෙන් "ගෘහයක්" සහ පිරමිඩයක් ඉදිකිරීම නිවේදනය කිරීම සඳහා ඇබයිඩොස්හි ශිලා ස්තම්භයක් පිහිටුවන ලදී. අහ්මෝස් මෙම රැජිනව හඳුන්වා ඇත්තේ "මාගේ මෑණියන්ගේ මෑණියන්, සහ මාගේ පියාගේ මෑණියන්, මහා රජුගේ භාර්යාව සහ රජුගේ මව, ටෙටිෂෙරි" යනුවෙනි. (බ්‍රෙස්ටඩ්)
භූමදානය, ස්මාරකය සහ පිරමිඩය
ටෙටිෂෙරි බොහෝවිට තීබ්ස්හි භූමදානය කොට ඇති බව පෙනේ. ඇතැම්විට පසුව ඇගේ දේහය TT320 කුටිය වෙත ඇතුළත් කරන්නට ඇත. තීබ්ස්හි ඇති කිසිදු සොහොන්ගැබක් ටෙටිෂෙරි රැජිනගේ යැයි සාක්ෂි සහිතව හඳුනාගෙන‍ නොමැති අතර, ඇගේ යැයි සැලකෙන මමිය සහ රාජකීය පවුලේ සාමාජිකයන්ගේ මමී රාජකීය කුටියෙහි (DB320) යළි භූමදානය කෙරිණි.
මෙය අනාවරණය කරගත් සී. ටී. කියෝලි විශ්වාස කරන්නේ ටෙටිෂෙරිගේ "පිරමිඩය" පිළිබඳ සඳහන මගින් ශිලා ස්තම්භය හමුවූ ගොඩනැගිල්ල විස්තර නොකෙරෙන බවයි. නමුත් එමගින් 1900දී ඒ. සී. මේස් විසින් පාදමේ තිබී සොයාගත් විශාල මතකාගාර දේවස්ථාන සංකීර්ණය අන්තර්ගත විශාල පිරමිඩයක් අදහස් වන බවයි.නූතන අනාවරණ මත පදනම්ව, මෙම මතය තවදුරටත් විශ්වාස කළ නොහැකි බව පෙනී යයි. 1903දී කියෝලි විසින් "පූජාසනයක්" හෝ "මස්ටාබාවක්" ලෙස විස්තර කළ ව්‍යූහයේ පාදම, ගඩොලු පිරමිඩයක පහතම ස්තරයන් බව 2004දී එස්. හාවිගේ අධීක්ෂණය යටතේ චිකාගෝ විශ්වවිද්‍යාලයේ පෙරදිග අධ්‍යයනායතනය මගින් සිදුකළ මෑතකාලීන කැනීම් මගින් සනාථ වි තිබේ. මෙය ඊජිප්තුවේ ඉදිවූ අවසන් රැජිනකගේ පිරමිඩයයි. හුනුගල් පිරමිඩියනයක හෙවත් ප්‍රාවරයක කොටස් ද හමුවී තිබේ. එමනිසා මෙම ව්‍යූහය පිරමිඩාකාර ව්‍යූහයක් බව සනාථ වේ. චුම්බක සමීක්ෂණ මගින් පෙර පුරාවිද්‍යාඥයන් විසින් අනාවරණය කරගෙන නොතිබූ මීටර 70 සිට 90 දක්වා පරිමාණයක වූ ගඩොල් ප්‍රාවරයක් ද හඳුනාගැනිණි. මේ අනුව වර්තමානයේ පිළිගැනෙන්නේ මෙම අහ්මෝස්ගේ ශිලා ස්තම්භයේ විස්තරවන පිරමිඩය සහ කුටිය ඉදිවූයේ අහ්මෝස්ගේ මතකාගාර දේවස්ථානය මධ්‍යයේ බවයි.
බ්‍රිතාන්‍ය කෞතුකාගාරයේ ඇති ටෙටිෂෙරි නාමය සහිත කුඩා ප්‍රතිමාව කූට කෘතියක් බව ඩබ්. වී. ඩේවීස් විසින් හඳුනාගෙන ඇත. මේ සඳහා පාදක කරගෙන ඇත්තේ මේ හා සමාන රැජිනගේ කැඩීගිය ප්‍රතිමාවක (වර්තමානයේ දක්නට නැත) පහළ කො‍ටසේ වූ ශිලාලේඛනයකින් උපුටාගත් නිහීන වර්ණනාවකි. කෙසේනමුත්, මෙය ඇතැම් විද්වතුන්ගේ මතභේදයට ලක්ව තිබේ. ඔවුහු ශිලා ලේඛනය නොවන්නට මෙම ප්‍රතිමාවේ සත්‍යතාව පිළිබඳ විවිධ ප්‍රශ්න නගති.
බාකු
බාකු යනු අසර්බයිජානයේ අගනුවර සහ විශාලම නගරයයි.
ඔපෙරා
ආරම්භය
‘ඔපෙරා’ යන්න ඉතාලි බසින් ‘වැඩ’ යන අර්ථය ගෙන දෙන අතර ‘ඔපෙරා’ යන ලතින් වචනය ද ‘වැඩ’ හෝ ‘ශ්‍රමය’ යන්න හඟවයි. ඒ අනුව, එය වේදිකාව මත ඒකාංගික කලාව, ස්වරානුකූල ගායනය, උච්චාරණය, රංගනය හා නැටුම් යන සියල්ලෙහි එකතුවකි. මෙය බිහි වූයේ ඉතාලියේ විවිධාකාර විනෝදාස්වාද ක්‍රියා පවත්නා පසුබිමක වන අතර, අනෙකුත් ගීතමය නාට්‍ය සමග ප්‍රදර්ශනය කෙරිණි. මෙම නාට්‍යවලට වඩා බොහෝ කාලයක් ඔපෙරා පැවතුණු අතර, ඉතා අලංකාරවත් ලෙස මහජන ප්‍රදර්ශනයන් පවත්වන ලදී.
අද වන විට හඳුනාගෙන ඇති පැරණිම ඔපෙරාව වන්නේ, ජේකොබ් පෙරීගේ ඩැෆ්නි ඔපෙරාවයි. එය 1597 'කැමරටා ඩි බාර්ඩි' යන නමින් රැස්වු ෆ්ලොරන්ස් හි මානවවාදීන් පිරිසකගේ බලපෑම මත ලියන ලද්දකි. ඩැෆ්නි ඔපෙරාව වනාහී සම්භාව්‍ය ග්‍රීක නාට්‍ය පුනර්ඡීවනය කිරීමේ අරමුණින් ලියණු ලැබුවක් වන අතර, පුනර්ඡීවනයේ කොටසක් විය. කැමරාටා හි සාමාජිකයන් සිතුවේ ග්‍රීක නාට්‍යවල ගායන කොටස් මෙන්, සෑම චරිතයක්ම සම්පූර්ණයෙන්ම ගායනා කළ යුතු බවයි. ඒ අනුව ඔපෙරා යනු එම තත්ත්වය නැවත ඇති කිරීමක් විය. නමුත්, අවාසනාවන්ත ලෙස ඩැෆ්නි ඔපෙරාව වර්තනමානයේ රඟ දැක්වෙන්නේ නැත. පසුව 1600 දී පෙරී විසින් ලියන ලද යුරිඩිස් පැරණිම ඔපෙරාව ලෙස අද වන තෙක් පවතී.
වේදිකාවේ රඟන ගීතමය නාට්‍ය සම්ප්‍රදායන්ට මධ්‍යතන යුගයේ ලෞකික හා ආගමික බලපෑම ඇත. එම යුගයේ පැවති මුල්ම ඉතාලි ඔපෙරා බොහෝ රටවල නාට්‍ය සම්ප්‍රදායන්ට සමානකමක් දක්වයි.
හඬ වර්ගීකරණයන්
මෙහිදී ගායකයන් හා ඔවුන් රඟන චරිත වර්ගීකරණය කරන්නේ ඔවුන්ගේ කට හඬ ආකාරය අනුවය. එනම්, ශ්‍රැති මට්ටම, වේගවත් බව, ස්වර ගුණය අනුව ය. පිරිමි ගායකයින්, මන්ද්‍ර, අති මන්ද්‍ර, තාර ස්වර මත පදනම් වූ හඬ පරාසයන් අනුව ද, ගායිකාවන් උච්ච, අති තාර සහ අති උච්ච ස්වර අනුවද වර්ගීකරණය කෙර්. (පිරිමි ගායකයින් ද සමහර අවස්ථාවල දී කාන්තා හඬ පරාසයන්ට අනුව ගායනා කරනු ලැබේ. එසේම, හඬ වර්ගය අනුව ද ගායකයින් වර්ග කෙරේ. නිදසුනක් ලෙස, අති- උච්ච ස්වර සහිත ගායිකාවක් තනු ගායනය, හඬ වර්ණවත් බව, නර්තනය සඳහා හඬ යනුවෙන් කොටස් කළ හැකිය. මෙම වර්ගීකරණයන් හඬෙහි ලක්ෂණ සම්පූර්ණයෙන්ම විග්‍රහ නොකළ ද, ගායකයා අදාළ චරිතයට ගැලපෙන ආකාරය විග්‍රහ කරයි. සාමාන්‍යයෙන් ගායකයකුගේ කටහඬ ඔහුගේ/ ඇයගේ ඡීවිත කාලය තුළ වෙනස් විය හැකි අතර, තුන්වන දශකයේ හෝ මැදි වියේදී කටහඬ පරිණත බවට පත් වේ.
හඬ කොටස්වල ඓතිහාසික භාවිතය
කාන්තා චරිත රඟ දැක්වීමේදී ඔපෙරා ඉතිහාසය පුරාම යොදා ගනු ලැබ ඇත්තේ අති - උච්ච ස්වරයන් ය. දැනට භාවිත වන හඬ පරාසයන් වර්ගීකරණය කරන ලද්දේ සම්භාව්‍ය යුගයේ දී ය. ඊට පෙර සලකා බලන ලද්දේ හඬ පරාසය නොව දක්ෂතාවයයි. නිදසුනක් ලෙස උච්ච C’ ස්වරයට වඩා ඉහළ ස්වර දක්නට ලැබුණේ ඉතා අඩුවෙනි. මධ්‍ය උච්ච ස්වර සාපේක්ෂව අලූත් වර්ගීකරණයක් වන අතර, විශාල පරාසයක් දක්වා දිවේ. (උදාහරණ : පර්සෙල්ගේ ‘ඩිඩෝ සහ ඒනිස්’ඔපෙරාවේ ප්‍රධාන කාන්තා චරිතය මෙන්ම, වැග්නර්ගේ ‘ට්‍රිස්ටන් සහ අයිසෝල්ඞ්’ ඔපෙරාවේ ‘බ්‍රැන්ගේන්’ නම් බර උසුලන්නාගේ චරිතය) මෑතකාලීන බැරොක් යුගයේ සිට එන බොහෝ පිරිමි චරිත කාන්තාවන් සඳහා රචනා කරනු ලැබූ ඒවා වන අතර, කාන්තා හඬ සහිත පිරිමි ගායකයින් විසින් ගායනා කොට තිබේ.
සම්භාව්‍ය යුගයේ සිට ම මන්ද්‍ර ස්වර වෙන්ව තිබුණේ පිරිමි චරිත සඳහා ය. 'බෙල් කැන්ටෝ' යුගයේ දී වඩාත් අභියෝගාත්මක මන්ද්‍ර ස්වර සහිත කොටස් ලියැවිණි. වැග්නර් හෙල්ඩෙන්ටිනර් නම් නව ස්වර පරාසය හඳුන්වා දුන්නේය. මෙය බොහෝ ඉතාලි ඔපෙරාවල දක්නට ලැබුණි. (උදාහරණ : පියුක්නි ගේ ටුරාන්ඩොට් හි කලාෆ් චරිතය) අත්වැල් ගායනයට මෙන්ම, විනෝදාත්මක කොටස් රඟ දැක්වීමේ දී ද මන්ද්‍ර ස්වර භාවිත වේ. මන්ද්‍ර ස්වර ද විශාල පරාසයක් සහිත ය. (උදාහරණ : ඩොන් ගියෝවන්නි හි ලෙපෝරෙල්ලෝ ගේ චරිතයේ සිට වැග්නර්'ස් රින්ග් සයිකල් හි වොටන් ගේ චරිතය දක්වා) උච්ච හා මන්ද්‍ර ස්වර අතර පවතින මධ්‍යම ස්වරය 'බෙරිටෝන්’ ලෙස ද හඳුන්වන අතර, එය 19 වන සියවසේ මැද භාගය දක්වා භාවිත වූවක් නොවීය.
සටහන්
{|]
900
වසර  (රෝමානු සංඛ්‍යා) යනු ජූලියානු දින දසුන ප්‍රකාර,    දිනයකින් ඇරඹෙන  අවුරුද්දක් (බැඳිය විසින් මුළු දින දසුන දක්වනු ඇත) විය.
විධිමත් සන්දේහය
නූතන දර්ශනවාදයේ ආරම්භකයා වූ ඩේකාට් (1596 - 1650) එක්තරා ක්‍රමයක් නිපදවූ අතර, අද ද එය සාර්ථකව යොදාගත හැකිය. ඒ නම් විධිමත් සන්දේහයයි (systematic doubt). සත්‍ය යයි තමාට ඉතා පැහැදිලිව විශේෂිතව නොපෙනෙන කිසිවක් තමා අදහන්නේ නැතැයි හෙතෙම තීරණය කළේය. හෙතෙම සැක කළ හැකි සෑම දෙයක්ම සැක කරයි. එය සැක නොකිරීමට හේතුවක් පෙනෙන තුරුම සැක කරයි. මේ ක්‍රමය යොදාගැනීමෙන් හෙතෙම, පැවැත්මක් ඇතැයි ඉතාම නිසැකව විස්වාස කළ හැක්කේ තමාගේ පැවැත්ම පිළිබදව පමණකි යන නිගමනයට ක්‍රමයෙන් එළඹුණි. ..... මේ අනුව ඔහුගේ පැවැත්ම ඔහුට සම්පූර්ණ නියතතාවකි. ' '''මම සිතමි. එහෙයින් මම සිටිමි' (කොජිටෝ, අර්ගෝ සුම්) හෙතෙම මේ නිශ්චිතතාව පදනම් කරගෙන, සිය සංශය''' නිසා සුණුවිසුණු වූ ලෝකය පිළිබද දැනීම නැවත ගොඩනංවන්නට පටන් ගනී.
සංශය මුල්කරගත් ක්‍රමය නිපදවීමෙන් ද, ඉතාම නියත වන්නේ ආත්ම ගත දේවල් යයි පෙන්වීමෙන් ද, ඩේකාට් දර්ශනවාදයට ඉතා විශාල සේවයක් කළේය. ....එහෙත් ඩේකාට් ගේ තර්කය හාවිතා කිරීමේ දී යම් තරමකට කල්පනාකාරී විය යුතුය. 'මම සිතමි. එහෙයින් මම සිටිමි' යන්න, අතිශයින්ම නිශ්චිත දෙයකට වඩා යමක් පවසන්නකි. එයින් ගම්‍ය වන්නේ මා යයි අද සිටින පුද්ගලයා ඊයේ සිටි පුද්ගලයා ම බවකි. මෙය එක් අරුතකින් ගත් කල සත්‍යය. එහෙත් සැබෑ ' මම  ' ද සැබෑ '  මේසය  ' තරම්ම දැනගැනීමට උගහටය. වැඩිදුර විස්තර සදහා 17 වැනි සියවසේ දර්ශනය බලන්න.
ප්‍රවර්ගය:දර්ශනික සිද්ධාන්ත
සහස්‍රවර්ෂ
සමහරවිට, සලකා බැලෙන දින දසුනෙහි ඇරඹුම් ස්ථානය (මුල් සමුද්දේශ ස්ථානය) (දර්ශීය වශයෙන් වසර "1") වෙතින් ඇරඹෙන හෝ, පසුකාලීන වසර වලදී,  අවුරුදු දහස් ගණනේ පූර්ණ සංඛ්‍යා ගුණාකාර වලින් පසුව පැමිණෙන ස්ථාන වෙතින් ඇරඹෙන හෝ, අවුරුදු දහස් ගණනේ කාල සීමාවන් සඳහා මෙය භාවිතා වෙයි. ඕනෑම දිනයකින් ඇරඹෙන කාල පරාසයක් සඳහාද මෙම පදය භාවිතා විය හැක. පසු අවස්ථාවෙදී නිරන්තරයෙන්ම (සහ පළමු අවස්ථාවෙහිදී සමහරවිට) එය වෙත ආගමික හෝ දේවධර්මීය හෝ ගම්‍යාර්ථ තිබිය හැක (සහශ්‍රවර්ෂවාදය බලන්න). "සහශ්‍රවර්ෂයක්" ලෙසින් හැඳින්වෙන කාල පරාසයක්, සමහරවිට, අතිශය නිශ්චිත නොවන ලෙසින්, එනම් සැමවිටම වසර 1000 දිගු නොවන අයුරින් භාවිතා විය හැක. නිදසුන් ලෙසින්, එය 1050, 1500, ආදි ලෙසින් විය හැක.
ප්‍රවර්ගය:කාලය මැනීමේ ඒකක ප්‍රවර්ගය:කාලානුක්‍රමය ප්‍රවර්ගය:සහස්‍රවර්ෂ
ද ඩර්ටි පික්චර්
The Dirty Picture grossed inr 1170000000 worldwide and received several awards, most of which were won by Balan for her portrayal of Silk. It won three National Film Awards including Best Actress, three Filmfare Awards and six Screen Awards including Best Picture and Best Director. Box Office India declared the film Super Hit after its fourth week. The movie become super blockbuster and The song " Ooh La La" become super hit of the year.
කොලොන්නාව ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාසය
කොලොන්නාව ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාසය යනු, ශ්‍රී ලංකාවේ, බස්නාහිර පළාතේ,   කොළඹ දිස්ත්‍රික්කයේ, ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාසයකි.
ආශ්‍රිත
ප්‍රවර්ගය:ශ්‍රී ලංකාවේ ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාස ප්‍රවර්ගය:කොළඹ දිස්ත්‍රික්කය
මයිකල් ජැක්සන් ඉතිහාස ලෝක සංචාරය
මෙම ඔහුගේ ටෝරි ලෝක සංචාරයට තෙවැනි හා අවසාන ලොව පුරා ඒකල විය ප්රසංගය සංචාරය ඇමරිකානු චිත්ර ශිල්පියා විසින් මයිකල් ජැක්සන් ආවරණය, යුරෝපය, අප්රිකාව, ආසියාව, ඕෂනියා සහ උතුරු ඇමරිකාවේ. මෙම සංචාරයට මහාද්වීප 5 ක රටවල් 35 ක, රටවල් 57 ක නැවතුම් සහිතව ලොව පුරා ප්‍රසංග 83 ක් ඇතුළත් විය. 1995 HIStory: Past, Present and Future, Book I ඇල්බමය ප්‍රවර්ධනය කිරීම සඳහා මෙම සංචාරය සිදු කරන ලද අතර, Scream, ඔවුන් අප ගැන සැලකිලිමත් වන්නේ නැත, පෘථිවි ගීතය සහ ඔබ තනිවම නව ලැයිස්තුවේ පෙනී නොසිටියේය. දෙවන අදියර බ්ලඩ් ඔන් ද ඩාන්ස් ෆ්ලෝර්: හිස්ටෝරි ඉන් ද මික්ස් හි රීමික්ස් ඇල්බමය ප්‍රවර්ධනය කළේය. මෙම සංචාරයට මිලියන 4.5 ක පමණ රසික පිරිසක් සහභාගී වූ අතර, ඔහුගේ පෙර පැවති නරක ලෝක සංචාරය මිලියන 4.4 ක් පරදවමින්. දකුණු කොරියාවේ වීඑච්එස් හි සෝල් ඔලිම්පික් ක්‍රීඩාංගනයේ ප්‍රසංගයේ පටිගත කිරීමක් නිකුත් කරන ලදී. 1997 ජූලි මාසයේදී මියුනිච් හි කාර්ය සාධනයක් ඩීවීඩී මුදා හැරීම සඳහා පටිගත කරන ලද නමුත් පසුව සැලසුම් අවලංගු කරන ලදි.
දළ විශ්ලේෂණය
වම|thumb|200x200පික්| මයිකල් ජැක්සන් 1997 ජුනි 20 වන දින ලෝසැන් හි " [[අර්ත් සෝං|පෘථිවි ගීතය " රඟ දැක්වීය ]] මෙම සංචාරය 1996 මැයි 29 වන දින ප්‍රකාශයට පත් කරන ලද අතර 1993 අග භාගයේදී ජැක්සන්ගේ භයානක ලෝක සංචාරය අවසන් වීමෙන් පසු ඔහුගේ පළමු ප්‍රසංග චාරිකාව සනිටුහන් විය. මෙම සංචාරය සඳහා ජැක්සන්ගේ ප්‍රථම ප්‍රසංගය ප්‍රාග්හි ලෙට්නා උද්‍යානයේදී සිදු කරන ලද අතර එය ඔහුගේ වෘත්තීය දිවියේ විශාලතම තනි ප්‍රසංගයක් වූ අතර 125,000 කට අධික පිරිසක් සහභාගී වූහ. 1996 ඔක්තෝබර් 7 වන දින අරාබි ලෝකයේ සහ අප්‍රිකාවේ ප්‍රථම වතාවට ටියුනීස් හි ඒකල චිත්‍ර ශිල්පියෙකු ලෙස 60,000 ක් රසිකයන් ඉදිරියේ ඔහු රඟ දැක්වීය. ඕස්ට්‍රේලියාවේ සිඩ්නි නුවර සංචාරයේ නැවතුම් කාලය තුළ ඔහු ඩෙබී රෝව් සමඟ විවාහ වූයේ පෞද්ගලික හා පෙර නොවූ උත්සවයකදීය. ඔහු බ්‍රිස්බේන්හි මොලි මෙල්ඩ්‍රම් විසින් සම්මුඛ සාකච්ඡාවට ලක් කළ අතර " ඔබ තනිවම නොවේ " චිත්‍රපටයේ කාන්තාවන් දෙදෙනෙකු සමඟ නටමින් සිටියේය. 1997 ජනවාරි 3 සිට 4 දක්වා ජැක්සන් එක්සත් ජනපදයේ හවායි හි හොනොලූලු හි ඇලෝහා ක්‍රීඩාංගනයේ දී ඔහුගේ එකම ප්‍රසංග දෙක 35,000 බැගින් වූ ප්‍රසංගයක් සඳහා ඉදිරිපත් කළේය. ක්‍රීඩාංගනය විකුණා දැමූ ඉතිහාසයේ පළමු කලාකරුවා බවට ඔහු පත්විය., thumb|270x270පික්| මයිකල් ජැක්සන් "ඔවුන් අප ගැන සැලකිල්ලක් නොදක්වයි" රඟ දක්වයි. විවේක කාලය තුළ, ජැක්සන් වැඩ කර ඔහුගේ බ්ලඩ් ඔන් ඩාන්ස් ෆ්ලෝර්: හිස්ටෝරි මික්ස් ඇල්බමය නිකුත් කළේය. දෙවන අදියර 1997 මැයි 31 වන දින ජර්මනියේ බ්‍රෙමන් හි වෙසර්ස්ටැඩියන් හිදී ආරම්භ විය. ලැයිස්තු ලැයිස්තුවේ වෙනස්කම් අතරට " නර්තන තට්ටුවේ රුධිරය " එකතු කිරීම සහ පසුව "ඕෆ් ද වෝල්" මෙඩ්ලි ඉවත් කිරීම සහ " ඔබ මට දැනෙන ආකාරය " ඇතුළත් විය. 1997 අගෝස්තු 19 වන දින ඔස්ලෝහි පැවති ප්‍රසංගයෙන් පසුව "බ්ලඩ් ඔන් ඩාන්ස් ෆ්ලෝර්" කට්ටල ලැයිස්තුවෙන් ඉවත් කරන ලදී.
ජැක්සන් සිය 39 වන උපන්දිනය වෙනුවෙන් 60,000 රසිකයන් සමඟ ඩෙන්මාර්කයේ කෝපන්හේගන්හි පාකන් ක්‍රීඩාංගනයේදී රඟ දැක්වීය. "ඔබ තනිවම නොවේ" යන්නෙන් පසු වේදිකාවේදී ඔහුට පුදුම උපන්දින කේක්, පෙළපාලියක් සහ ගිනිකෙළි ප්‍රදානය කරන ලදී. බෙල්ජියමේ ඔස්ටෙන්ඩ් හි හිපොඩ්‍රෝම් වෙලින්ටන් හි පැවති ප්‍රසංගය මුලින් 1997 අගෝස්තු 31 වන දිනට සැලසුම් කර තිබූ නමුත් වේල්ස් කුමරියගේ අභාවයෙන් පසුව ඩයනා සැප්තැම්බර් 3 දක්වා කල් තබන ලදී. මයිකල් 1997 අගෝස්තු 24 සහ 26 යන දිනවල ෆින්ලන්තයේ හෙල්සින්කි හිදී ඔලිම්පික් ක්‍රීඩාංගණයේදී රඟ දැක්වීය.
කාර්ය සාධනය පෙන්වන්න
මයිකල් ජැක්සන්ගේ හිස්ටරි චාරිකාව ඔහුගේ අතිශය උසස් තාක්‍ෂණික ප්‍රසංගයක් වූ අතර 1996 සැප්තැම්බර් සිට 1997 ඔක්තෝබර් දක්වා එහි ප්‍රදර්ශන 83 ට නව අංග හෙළි කළේය. ප්‍රදර්ශනයේ ආරම්භයේදී වීඩියෝ අංශයක් ඇතුළත් වූ අතර මයිකල් අවසානයේ වේදිකාවට යටින් මතු වීමට පෙර ඉතිහාසයේ විවිධ කරුණු හරහා අභ්‍යවකාශ යානයක් නියමුවා විය. වේදිකාවේ දෙපස මයිකල්ගේ ප්‍රතිමා දෙකක් තිබූ අතර “සුමට අපරාධකරු” හි ආරම්භක කොටස සඳහා සම්පූර්ණ තිරයක් භාවිතා කිරීමට තරම් විශාල විය. "බීට් ඉට්" සහ "පෘථිවි ගීතය" සඳහා භාවිතා කරන චෙරි පිකර් වේදිකාවේ කේන්ද්‍රයේ සිට විහිදෙන අතර එය භාවිතයේ නොමැති විට අර්ධ වශයෙන් ක්‍රියා කළේය.
සටහන්
}}
පෞද්ගලික
HIStory World Tour
1996 leg 1997 leg
ජූම්ලා
හැදින්වීම
ජූම්ලා (Joomla) කියන්නේ දත්ත සමුදාය පද්ධතියක්. මූලික වශයෙන් ජූම්ලා යනු CMS (content management system) එකකි. ප්‍රසිද්ධ Wordpress, Drupal වැනි පහසුවෙන් වෙබ් පිටු සාදා ගැනීමට හැකි මෘදුකාංගයක්.( ජූම්ලා ගැන වැඩි විස්තර සඳහා මෙතන බලන්න ) CMS මගින් සිදුකරන්නෙ වෙබ් අඩවියක ඇති සියළුම දත්ත (content) ලිපි ,පින්තූර, සංගීත ,වීඩියෝ, ලිපිගොනු වැනි දෑ පහසුවෙන්ම කළමණාකරණය කර දීමයි. මෙවන් පද්ධතියක තිබෙන ප්‍රධාන වාසිය නම් අපිට මෙය භාවිතා කරන්න විශේෂ තාක්ෂණික දැනුමක් අවශ්‍ය නොවීමයි. ජූම්ලා 1.0 සංස්කරණ මලාවේ 1.0 ට පසුව ආව අලුත්ම විශේෂාංග රාශීයක් එක්ක වර්තමානයේ බහුලව භාවිතා කරන්නේ ජූම්ලා  1.5 සංස්කරණය. නමුත් 1.7 සංස්කරණයද දැනට භාවිතයේ ඇත.
ස්ථාපනය
ජූම්ලා 1.7 බාගත කරගැනීමට
ජූම්ලා ස්ථාපනය කිරීම සඳහා ප්‍රධාන ක්‍රම දෙකකි. එනම්,
භාවිතා කල හැකි පැකේජ්
වෙබ් අඩවිය තමන්ගේම වෙබ් ස'වර්යක් තුල ස්ථාපනය කරගැනීමට අවශ්‍ය නම් එකට අපේ ස'වර් එක MySql, php එක්ක හැඩගස්වා (configure) ගත යුතුයි. වෙන වෙනම Apache, MySql, php ස්ථාපනය කිරීමේදී හැඩගස්වා (Configure) ගැනීම ඉතා අසීරුය. එම ක්‍රමය සංකීර්ණ නිසා මෙම මෘදුකාංඟ තුනම (Apache, MySQL,PHP) එකට හැඩගස්වා එකට තිබෙන පැකේජ්යක් භාවිතා කිරීම මගින් සංකීර්ණතා මඟහරවා ගැනීමට හැකියාව පවතී. පරිගණකයට හා භාවිතා කරන්නාට සුදුසු පැකේජයක් මේ සඳහා යොදා ගත හැක.
උදා:
ජූම්ලා! ස්ථාපනය සඳහා බගත කරගත් ගොනුව (ready made package) සවරයේ root directory එකට ( WAMP නම් www, XAMPP නම් htdoc) joomla 1.(x).zip ගොනුව අන්සිප් (extract) කිරීමයි. ඉන්පසු තමන් භාවිතා කරන වෙබ් බ්‍රව්සරය මගින් ස්ථාපනය (වැඩිදුර උපදෙස් සඳහා  මෙතනට යන්න.)  කරගැනීම හෝ තමන් විසින්ම පියවරෙන් පියවර ස්ථාපනය කළ හැකියි. (ස්ථාපනය ගැන වැඩි විස්තර මෙතනින්)
ඉතිහාසය
Mambo ව්‍යාපෘතිය වෙන්ව සංවර්ධනය වීම ජූම්ලා 2005 අගෝස්තු 17 දින බිහිවීමට මූලික හේතුව විය.
බැද්දේගම (චිත්‍රපටිය)
බැද්දේගම යනු බ්‍රිතාන්‍ය ජාතික ලේනාර්ඩ් වුල්ෆ් විසින් හම්බන්තොට පරිපාලන දිස්ත්‍රික්කයේ සේවය කරන කල්හි බැද්දේගම නම් ප්‍රදේශය වටා ගෙතුන කතාවලියකි. ඔහු මෙම කෘතිය රචනා කරනු ලැබූයේ එකල්හි ආණ්ඩුකාරවරයෙක් ලෙස සේවය කර ලද අත්දැකීම් මගින් 1913 වර්ෂයේදී Village in the Jungle නම් ඉංග්‍රීසි කෘතියක් ලෙසිනි. මෙහි ඇති විශිෂ්ටත්වය හේතුවෙන් ඒ.පී.ගුණරත්නයන් විසින් සිංහලයට අනුවාදනය කිරීම සහ ලෙස්ටර් ජෙම්ස් පීරිස් මහතා විසින් මෙම කෘතිය සිනමාපටයකට හරවනුද ලැබුවා. මෙහි ඇති තවත් විශේෂත්වයක් නම මෙම සිනමාපටයට ගීත ඇතුළත් නොකිරීමයි. මෙම චිත්‍රපටියට ප්‍රධාන චරිතයන්හි පණ පොවනු ලැබූයේ, පිළිවෙලින් මාලිනී ෆොන්සේකා, ජෝ අබේවික්‍රම, විජය කුමාරතුංග විසිනි.
බටහිර ඉන්දීය කොදෙව් ක්‍රිකට් කණ්ඩායම -1988 එංගලන්ත සංචාරය
බටහිර ඉන්දීය කොදෙව් ක්‍රිකට් කණ්ඩායම 1988 එංගලන්තයේ දි විව් රිචර්ඩ්'ස්ගේ නායකත්වය යටතේ පළමු පෙළ  ක්‍රිකට් තරඟ 16ක් ක්‍රිඩා කරන ලදි.. The West Indies enjoyed tremendous success during the tour, while England endured a "disastrous summer" of continuous change.
England easily won the initial three-match One Day International (ODI) series, retaining the Texaco Trophy and raising expectations for a successful summer in the five-match Test series to follow. However, the West Indies comfortably retained the Wisden Trophy by winning the Test series 4–0. This tour has become known in cricketing circles as the "summer of four captains" as England used four different captains in the five Test matches.
West Indian cricket team
By the summer of 1988, the West Indies had experienced nearly ten years as the best Test team in world cricket, including a streak of winning 10 of 11 Test series they played from 1980 to 1985–86 (the other was drawn). However, the West Indies side that had enjoyed this considerable recent success was beginning to show signs of ageing. The experienced batsmen Viv Richards (the captain), Gordon Greenidge, Jeff Dujon, and Desmond Haynes were all coming to the end of their careers, and bowlers Michael Holding and Joel Garner had recently retired. As a result, the squad arrived with an unusually inexperienced group of pace bowlers. Supporting Malcolm Marshall, a veteran of 53 Tests, were relative newcomers Courtney Walsh (20 Tests), Patrick Patterson (11), Winston Benjamin (4), Curtly Ambrose (3) and Ian Bishop (0).
The West Indies' most recent series had been a hard-fought 1–1 draw at home against Pakistan, but their previous two Test series against England had both resulted in 5–0 victories. The first of these, in England in 1984, was the first whitewash England had suffered since the 1920–21 season when England toured Australia, while the second occurred in the Caribbean in 1985–86. These two one-sided victories by the West Indies became known as "blackwashes".
English cricket team
By contrast, the English team had suffered a run of bad performances spanning several years, winning only seven of their previous 52 Tests. The England side had most recently toured Australia, drawing the Bicentennial Test and losing the only One Day International played, and New Zealand, drawing all three Test matches and sharing the ODIs 2–2. Before this, they had endured a "hostile" and highly controversial tour of Pakistan, during which an argument between captain Mike Gatting and umpire Shakoor Rana had led to a diplomatic incident. The three match series was lost 1–0, but the "teasing, taunting ... bemusing" performance of leg-spinner Abdul Qadir, who took 30 wickets in three Tests, was unlikely to be repeated, given that the West Indies' only specialist spinner was Roger Harper, an off-break bowler.
Despite having lost 5–0 to the West Indies in each of the two most recent series, England had grounds for optimism leading up to the Test series: the West Indian team was ageing and lacked a leg-spinner; and the England team had home advantage. England's morale was also surging following good performances in the shorter form of the game: the team had reached the World Cup Final the previous year, losing to Australia, and were expected to do well in One Day International cricket, even against the West Indies.
England's "summer of four captains"
As the series unfolded, England were dominated by the West Indians in "the crazy summer of 1988". Wisden was moved to comment "The morale and reputation of English cricket has seldom been as severely bruised as it was during the 1988 Cornhill Insurance Test series against West Indies".
The notability of there being four captains in just five Test matches can better be understood with context. The captain of a cricket team performs a vital role. Unlike many other team sports, the captain makes crucial decisions regarding on-field tactics, and may also have an important say in team selection. Traditionally, captains of international teams are not changed frequently – for example, between 1977 and 1988 (comprising 104 Test matches), only seven different men captained England, yet there were four captains in just a few weeks in the summer of 1988.
The England team had not suffered such uncertainty since the West Indies tour of England in 1966, where the selectors chose 23 different players and three different captains (Colin Cowdrey, M. J. K. Smith and Brian Close) and England lost the five-Test series 3–1. Notably, Peter May was on the Board of Selectors for the 1966 series, while he was chairman of the board of Selectors for the 1988 series.
Statistical summary
Before the Test series began, the West Indian cricket team played three One Day Internationals against England in May 1988. All of the ODIs were won by England, largely thanks to disciplined, economical bowling by Gladstone Small, Phil DeFreitas and Derek Pringle throughout and good batting performances from Mike Gatting in the First (82*) and Third (40*) ODIs. England retained the Texaco Trophy.
The ODIs were followed by five Test matches. The First Test was drawn, and the remaining four Tests were all won convincingly by the West Indies.
The West Indies played 11 first-class matches, in addition to the five Tests, defeating Somerset in May and Kent in June. The other nine first-class matches, and the First Test, were all drawn: Sussex,
Gloucestershire, Worcestershire,
Lancashire, Northamptonshire,
Leicestershire, Glamorgan,
Nottinghamshire, and Essex. During the match against Gloucestershire at Bristol, immediately after the ODI series, Phil Simmons suffered a horrific injury, receiving a ball to the head from bowler David Lawrence. Not wearing a helmet, the blow caused his heart to stop and he had to be taken to hospital where he underwent emergency brain surgery. He missed the rest of the tour, but made a full recovery in time for the 1991 West Indies tour of England.
In addition to the One Day Internationals, there were four other non-first-class fixtures. West Indies beat Lavinia, Duchess of Norfolk's XI in a 40-over match, Hampshire in a 50-over match and a combined Oxford and Cambridge Universities team over three days; they also drew with Minor Counties in a two-day match.
First Test
Mike Gatting was the incumbent England captain for the First Test, at Trent Bridge. The result was a draw, with Graham Gooch and David Gower helping England to save the game from a position of weakness, after conceding a sizeable first-innings lead to the West Indies.
England won the toss and declined from 125–0 to 245 all out, the last five wickets tumbling for just 22 runs. Malcolm Marshall and Curtly Ambrose took all ten wickets between them. The West Indies racked up 448–9 despite no batsman reaching a century. England had a chance to get back into the match, but from 334–7, the unheralded batting of Marshall (72) and Ambrose (43*) took the tourists into a position of dominance.
The West Indian surge for victory was frustrated by the weather, which periodically interrupted the match throughout, and by an obdurate partnership of 161 between Gooch (146) and Gower (88*).
Before the Second Test, Gatting was sacked for an alleged off-field indiscretion with a barmaid. The tabloid media made allegations of "shenanigans" in his room; he "admitted taking ... [her] into his room but denied anything untoward had happened". During the previous winter, Gatting had been involved in a notorious on-field altercation with umpire Shakoor Rana in Pakistan that snowballed into a diplomatic disaster with the third day of the second test in Faisalabad being abandoned and accusations of cheating. His recently published autobiography Leading From The Front "...was banned in all shops on county grounds. Gatting was good enough to lead Middlesex and England, but spectators couldn't buy his book at Lord's". The new allegations may simply have been the last straw.
This proved to be Gatting's last match as captain. He had captained England in 23 Test matches since taking charge against India in 1986, but won only two.
Second Test
Gatting was replaced as England captain by his Middlesex colleague John Emburey. Gatting was also dropped from the team, replaced by Yorkshire's Martyn Moxon. Phil DeFreitas was also replaced, by Gladstone Small, but the tourists were unchanged.
England began the Second Test with an inspired fiery burst of fast bowling by Graham Dilley, who took four of the first five wickets to fall to reduce the West Indies to 54–5. At lunch on the first day, Dilley had figures of 4–35, and "he would have taken five had Pringle at first slip caught Logie when he was 10".
The missed chance was to prove costly. The pattern established in the first Test recurred, as England let the West Indies recover, with Gus Logie and Jeff Dujon scoring 81 and 53 as the team passed 200.
In England's first innings, the West Indian pace attack found little resistance after they had dismissed Gooch and Gower. Marshall was again to the fore, with six wickets, and West Indies secured a precious first-innings lead of 44 runs.
The touring batsmen then enjoyed the Lord's conditions, reaching 397 in their second innings, with sizeable contributions from Greenidge (103), Richards (72), Dujon (52) and Logie again, this time with an unbeaten 95, a match performance that secured him the award of Man of the match.
England never seriously threatened to reach the victory target of 442 runs, which would have comfortably broken the world record for a fourth-innings run chase. Allan Lamb added to his reputation for mastering fast bowling with a defiant 113, but it was sizeable contributions from the tail and extras that took England to a respectable total of 307 – but a bad defeat by 134 runs.
Third Test
The third Test changed the pattern of the summer. England were "unable to cope for any length of time with the West Indian fast bowlers" and never gave even a sign of competing in a one-sided affair.
The England team had a different look, with four changes to the team. Essex 36-year-old off-spinner John Childs made his debut, the oldest England debutant for 40 years. Childs joined the recalled Gatting and DeFreitas, and newcomer David Capel. Small and Paul Jarvis were both left out due to injury, and Derek Pringle was dropped, but the most media attention focused on Chris Broad, who was also dropped, "ostensibly for his consistent failure to make runs in home Tests, but there was always a suspicion that he was being disciplined for the incident at Lord's when he was spotted by a television camera mouthing his disappointment at an lbw decision".
For West Indies, Desmond Haynes was unfit, ending a run of 72 consecutive caps. He was replaced by the spinner Roger Harper, and Patrick Patterson was replaced by Winston Benjamin.
No batsman scored more than 33 in England's first innings, as the four quick bowlers shared cheap wickets. In reply, West Indies piled up 384–7, again without a century, in a team effort down to and including man-of-the-match Marshall, who scored 43* batting at number eight.
Needing 249 to make West Indies bat again, England were dismissed for just 93, Marshall finishing with magnificent figures of 15.4–5–22–7, the best of his Test career. Extras were the third highest scorer, with 12.
With such a huge margin of victory and such a poor performance, England (and Emburey) were strongly criticised. After being bowled out for just 93 runs, and a personally very unsuccessful match (no wickets as a bowler, and scoring just 1 and 8 runs as a batsman), Emburey was sacked as England captain and dropped from the team.
Fourth Test
The England selectors surprised the cricket public with their new appointment as captain, selecting a player who many believed owed his appointment more to his father than his own ability. Chris Cowdrey was the son of Colin Cowdrey, an England captain in the 1960s and later given a knighthood and then life peerage for his services to the sport; Chris Cowdrey was also godson of the chairman of selectors, Peter May. Cowdrey was a successful captain of Kent in county cricket, but had played just five Tests previously, during the 1984–85 tour to India, captained by David Gower. He became only the second son to follow his father as captain of the England cricket team, after George Mann in the 1940s followed Frank Mann in the 1920s.
The England side was thoroughly shaken-up following the debacle in the Third Test at Old Trafford. The selectors tried to turn things around with seven new faces in the team, the most extensive change of an England XI during a Test series since seven players were changed for the 1921 Ashes Tests against Australia at Lord's and Headingley (when only JWHT Douglas, Ciss Parkin, Lionel Tennyson and Frank Woolley were retained, and Tennyson replaced Douglas as captain). As well as Cowdrey replacing Emburey, the selectors also dropped Paul Downton, Martyn Moxon, Mike Gatting, David Capel, Phil Defreitas and John Childs in favour of Derek Pringle, Neil Foster, Bill Athey, and Jack Richards, with Tim Curtis and Robin Smith making their Test debuts. For the West Indies, both Greenidge and Richardson sat the match out, injured: Haynes returned, and a debut was handed to Keith Arthurton. Jeff Dujon was promoted up the batting order as a makeshift opener.
Apart from Pringle, who played in the First and Second Tests, none of the six new selections had played in the series so far, but the match followed the old pattern, as the England batting again failed twice against the hostile West Indies pace attack. The side fell to a relatively facile defeat against a West Indies team whose own batsmen failed to dominate; they had no need. Curtly Ambrose secured his first man-of-the-match award for taking seven wickets at a cost of 98 runs.
An all-rounder with a moderate first class record (averaging 32 with the bat and 40 with the ball), Cowdrey's debut as captain in the Fourth Test at Headingley was a disaster. He scored 0 and 5 and took no wickets, as England were crushed by 10 wickets, West Indies again winning at a canter. Worse for Cowdrey, he suffered a minor injury in a county match and was persuaded to step aside for the Fifth Test. He never played for England again.
Fifth Test
In desperation, the England selectors turned to 35-year-old Graham Gooch, stalwart opening batsman, as their fourth captain of the series, for the Fifth Test at The Oval. England also replaced Cowdrey with DeFreitas, dropped Gower for Matthew Maynard, and replaced the injured Allan Lamb with Rob Bailey, a recall and two Test debuts respectively. The tourists replaced the youngster Keith Arthurton with Greenidge, who had recovered from an injury.
England won the toss and the new captain received the first ball, but Gooch was soon out with the score on only 12. Some solid top-order play followed, with Curtis (30), Bailey (43) and Smith (57) all making starts but getting out when well set. From 120–3, England lost their remaining wickets for 85, but that is perhaps less surprising than the fact that off-spinner Roger Harper took three of them. A lion-hearted response by the England bowlers, led by Neil Foster (5–64), gave England a chance of a rare win, as the West Indies were dismissed for 183, giving the England team their first first-innings lead of the series, 22 runs ahead.
In England's second innings, Gooch played a lone hand. With the exception of Foster (34), promoted as nightwatchman at the end of day two, no-one else passed 15. When Gooch was last man out for 84 on the third day, England had compiled 202. The England bowlers managed to restrain the West Indian batsmen, Childs notably bowling 40 overs for just 79 runs, but, with more than 2 days left to play, there was little pressure on the West Indies, and they strolled to victory in 91 overs, losing just two wickets, with more than a day to spare.
Aftermath
Gooch had enjoyed a successful series against West Indies as a batsman, and remained in charge for England's next match, against Sri Lanka at Lord's later in 1988, in which he achieved his first victory as captain. England did not tour that winter, and David Gower returned to the captaincy for the 6-match Ashes series at home against Australia in the summer of 1989. England lost 4–0, bringing Gower's long captaincy career to a close.
Gooch took over again as England captain for the tour to West Indies in the winter of 1989–90, winning one Test and drawing another before injury forced him out of the team. He was replaced temporarily as captain by Allan Lamb, who lost both of his matches in charge. Gooch went on to captain England the following summer, remaining in that position almost exclusively until 1993 and bringing England a degree of success that they had not experienced for almost a decade. For much of this period, he was also rated as one of the world's leading batsmen.
The West Indies team's next opposition was Australia where the team enjoyed a 3–1 Test series win on foreign soil. "The West Indians made a slow start to their tour, losing twice to Western Australia before running into form ... So effectively, at times irresistibly, did Vivian Richards's West Indian side play in the first three Test matches in Australia that by the New Year they had already retained the Frank Worrell Trophy."
Squads
The following players represented England in at least one Test or One-day International during the 1988 tour:
The following players represented West Indies on the 1988 tour of England: