හින්න_උපකුලය
ආරම්භය
වස්කඩුව ජනාවාස වීමේ ජනප්‍රවාදය සමඟ හින්න උපකුලයේ උපවර්ග බිහි වීමේ පුවත අත්වැල් බඳගෙන ඇත්තේය. වර්ෂඛණ්ඩරාෂ්ඨ්‍රයේ සඳහන් වන්නේ ලංකා ඉතිහාසයේ ප්‍රභලම කුල කණ්ඩණය වස්කඩුවේ ඇරඹුණ බවය. වස්කඩුව ජනප්‍රවාද වීම ධර්මසේන රජ කුමරුවානන්ගේ පුවත සමඟ බැඳීපවතී. සිතාවක රාජසිංහ රජුගේ ධර්ම නැමති පුතු සහ තම්මිට නම් සොලී කත දාව උපන් ධර්මසේනකුමරු මව සමඟ නිරිත දිග වෙරළ තීරයේ වස්කඩුව ග්‍රාමය වෙත පැමිණ දිවි ගෙවා තිබෙන්නේ ප්‍රතිගාල් සහයෙනි. ප්‍රතිගාල් සහයෙන් ධර්මසේන කුමරු වෙත ප්‍රතිගාල් සහයෙන් කොස්ගොඩ සිට සලාගම ලස්කිරිඥා කුලීහමුදා කණ්ඩයක් ත්‍යාග හමු විය. එම හමුදා බාරව කටයුතු සිදුකළ දොන් විජේසේකර නම් කපිතාන් වරයා කුලී හමුදාවේ සේවය කළත් ප්‍රතිගාල් විරෝධීනට සහය දක්වන්නෙකු විය. ධර්මසේන කුමරුවා ප්‍රතිගාල් විරෝදියෙකු බවට පත් කරවා ගත් ඔහු ධර්ම කුමරුට ජාතියේ නිදහස් අරගලයට මුල පිරීම සඳහා ඇරයුම් කළ අතර හොර රහසේ හමුදා රැස් කළ නමුත් ධර්මසේන කුමාරයා ද අකල් මරණයකට ගොදුරු විය. කොස්ගොඩ සිට කුලී හමුදා නැව් පැමිණියේ වස්කඩුවේ නව ජනපදයේ පදිංචි වීම සඳහාය. මාදම්පේ සිට පැමිණි සලාගම පිරිස් පදිංචි වූවේ වස්කඩුවේ දකුණු කොටසේය. මහ වස්කඩුව ලෙසනම් වූවේ මහ දම්පාව සිහිවීම පිණිසය. සලාගම කුලී හේවා පන්න හතක් සහ ඔවුනගේ පවුල් පරිවර සමඟ පැමිණි නැව් හත සේන්දු වූවේ පොතුපිටියේ තේච්චිතොට නම් වරායට ය. සලාගම පරිවාර සමඟ පැමිණි හින්න උප කුල පිරිස් බොහොමයක් පොතුපිටියේ පදිංචි වූවේය. ඒවන විට පොතුපිටියේ ප්‍රධානම ජනවර්ගයවූවේ ගොවිගම කුලයට අයත් පට්ටි නැමති උපකුලයේ පිරිස් ය. හින්න බමුණු කුලය සමඟ මෙම පට්ටි උපකුලය විසින් සිදුකළා වූ විවාහ නිසාවෙන් පට්ටි නම් උප වර්ගයක් හින්න උපකුලයට ද පැමිණියේය. වස්කඩුවේ විසූ රුවන්පුර ඇතුළු රදාපිරිස් සමඟ හින්න බමුණන් සිදුකළ විවාහ නිසාවෙන් හින්න උපකුලයේ රදා උපවර්ගය බිහිවූවේය. එසේම ගොවි කුලයේ ගොවි උපකුලය සමඟ සිදු වූ විවාහ නිසාවෙන් සුත්ත නැමති ගොවිගමහින්න යන උපවර්ගය බිහිවිය. සලාගම කුලයේ හින්න උප කුලයේ පහත්ම උප වර්ගය වන්නේ ගැහුත්තර සහ  බෙරවා උප වර්ග බව පිළිගැනේ. පරංගි යුගයේම මෙරටට පැමිණි දෙමළ පිරිසක් ශින්නාවන් සමඟ විවාහ වීම නිසාවෙන් ගැහුත්තර උපවර්ගය නිර්මාණය වී තිබෙන අතර බෙරවාකුලය සමඟ හින්න විවාහ සිදුව බෙරවහින්න උපවර්ගය නිර්මාණය වී තිබේ. සමාජය විසින් උසස් යැයි පිළිගන්නා කුලයේ සිට පහත් යැයි පිළිගන්නා කුල දක්වාම ශින්නාවන් සමඟ පොතුපිටියේ දී විවාහ සිදුකිරීම හේතු කොටගෙන මෙම නිරිත වෙරළේ පිහිටි පොතුපිටිය ප්‍රදේශයේ විසූ ශින්නාවෝ සේවාකුලයක් නොවන ලෙසින් වෙන් වීම සිදුවිය.එසේම සමාජ සම්මුතියෙන් බලවත් සමාජයක් ගොඩනගා ගන්නා ලදී.(වස්කඩුවේ ධම්මජෝතී හිමියන්ගේ වස්කඩු වර්ණනාවේ සඳහන් වන්නේ හින්නාවන් පොතුපිටියේ ප්‍රාදේශීය රාජ්‍යක් ගොඩනගාගෙන පැවති බවත් වෙනත් ඕනෑම කුලයක පෙරහර පොතුපිටිය හරහා ගමන් කරන කළ බෙර හොරණෑ තාලම්පොට ශබ්ද වාදනය සිදු නොකරමින් නිශ්ෂබ්දව ගමන් කළ යුතු බවය.). වෙනත් ප්‍රදේශවල සලාගම පිරිස් විසින් හින්න උපකුලයට සිදුකළ කුල පීඩනය පොතුපිටිය තුලදී ඔවුනට අත් විදීමට සිදු වූවේ නැත්තේ එබැවිනි. පොතුපිටිය හින්න ප්‍රාදේශීය රාජ්‍යය විශේෂිත ආකාරයකින් සමාජ සංවර්ධනයක් සිදුවිය. එනම් නව ආකාරයෙන් වර්ධනය වූ හින්න උපකුලයේ ගොවිගම පට්ටි රදා ගැහුත්තර සහ බෙරවා ලෙසින. හින්න කුලයේ ආරක්ෂිත කණ්ඩායම් ලෙසින් පොතුපිටිය හින්නාවෝ වැජඹෙන ලද්දේය. එසේම පසුකාලයේ හින්න උප කුලයේ මුදුන් මල්කඩ බවට පත්ව ඇත්තේද පොතුපිටිය ග්‍රාමයයි. එනමුදු පොතුපිටිය ග්‍රාමයේ නොපැවති කුල පීඩනය වෙනත් ග්‍රාම තුල දක්නට නොලැබිනි. පොතුපිටිය ට ප්‍රධානම ලෙස හින්න උපකුලය පැමිණි අම්බලන්ගොඩ වේනගම හලාගම පිරිස් විසින් ආක්‍රමණය කළේය. එහි විසූ හින්න ප්‍රජාව වෙත අඩම්තේට්ටම් කළේය.ග්‍රාම නාමය වේනාමුල්ල ලෙසින් වෙනස් කළේය. ලංදේසි යුගය වන විට පොතුපිටියෙන් බිහිවූ සුත්ත,පට්ටි,ගැහුත්තර සහ බෙරවා යන උපවර්ග වල ප්‍රජාව පොතුපිටිය හැර වෙනත් ප්‍රදේශවලදී සලාගම කුලයට බැලමෙහෙවර කිරීම සඳහා මෙසේ උපවර්ග වෙන්ව සිටින බවට මතයක් පැමිණියේය. එබැවින් සලාගම පිරිස් විසින් මෙම උපවර්ග තම කාර්‍යන් සඳහා යොදාගැනීම සිදුවිය. එනම් සලාගම කුඹුරු අස්වැද්දීම සඳහා ගොවිගම හින්න හෙවත් සුත්ත ප්‍රජාවද, සලාගම හරක් පාලනය සඳහා පට්ටිහින්න ප්‍රජාවද, සලාගම අපුල්ලන කටයුතු සඳහා රදා හින්න ප්‍රජාව ද සලාගම කුලයේ ජෝතිශ්‍ය කටයුතු සඳහා බෙරවාහින්න ප්‍රජාව ද පැවති පහත්ම කටයුතු එනම් මළමිනී එසවීම මළබෙර වැයීම මිනියට තල්පත් එසවීම මිනීවල් කැපීම, භෂ්මාවශේෂ ජලයේ පාකිරීම සඳහා ගැහුත්තර ප්‍රජාවද යොදාගත්තේය. ලංදේසි සමග විශේෂ ගණුදෙනු සිදුකළ සලාගම ප්‍රජාව කුරුඳු කර්මාන්තය ට යොමුව දශකයක් පමණ ඇතුලත දී සමාජ වෙනසක් සිදුකරමින් ධනපතියන් ලෙසින් නැගී ආවේය. හින්න උපකුලය මත පැවති කුලපීඩනය එමනිසා දෙගුණ තෙගුණ වී වර්ධනය විය. දකුණේ සලාගම පිරිස් වස්කඩුව ග්‍රාමයේ කටයුතු සඳහාද ඇඟිලිගසමින් සිටියේය. ක්‍රිස්තු වර්ශයෙන් 1700ශත වර්ශය ඇරඹී පැවති මෙම යුගයේ සලාගම පිරිස් වේගයෙන් පොතුපිටිය සහ මොල්ලිගොඩ හින්න ජනපද ආක්‍රමණය සිදුකළේ කුරුඳුකාර ධනවත් බව රුකුලක් කරගනිමිනි. මෙය පොතුපිටියේ ගම්පාලන ගොවිගම හින්නාවන් විසින් දුටුවේ මහා විනාශයක පෙරනිමිති වශයෙනි. වහාම ඒ සඳහා පියවර ගත් ඔවුන් මොල්ලිගොඩ ප්‍රභල කුරුකුල ධනපති පන්තියේ (සුසෙව්හේවගේ)උපකාරයෙන් ලංදේසි ආණ්ඩුව වෙත සම්බන්ධ වී රෙපරමාදු ක්‍රිස්තියානි දහම වැළඳගත්තේය. ලංදේසින් විසින් නව ක්‍රිස්තියානි බැතිමතුන්ගේ කුලපීඩනය අවම කරවීම අරමුණින් පොතුපිටියේ බොහෝ පිරිස් ගොවිගම සමාජය වෙත ඔසවාතබන ලදී. ගම්බිම් වරප්‍රසාද ගරුනම්බුනාම ලබාදෙන ලද්දේය. මෙසේ රෙපරමාදු ආගමට පළමුව යොමුවූ තැනැත්තා පිළිබඳ වර්ශකණ්ඩරාෂ්ඨයේ සඳහන් වේ. ඔහු මීගමුව හිංගගේ කිලිමන්ටුවා ප්‍රනාන්දු ය. ලංදේසි විසින් නව ගොවිගම සමාජයවෙත ඔහුගේ පරපුර ඇතුලත් කරන ලද්දේ මීගමුව හිංගගේ නාමයේ හිංග කොටස ඉවතලමිනි. එසේම රාජපක්ෂ විජේවර්ධන නම් නම්බුනාම ප්‍රධානය කරමිනි. බොහොමයක් දෙනා හිංග නාම අතැහැරියේය. ඇතමුන් පැවති සලාගම නාමය පමණක් භාවිත කළේය.(අතීතයේ හින්න පවුල් සඳහා පැවතියේ සලාගම සේව්‍ය වාසගම සමග මුසුවූ හිංග හෝ ලෙයිනගේ වැනි නාමයකි. නිදසුන් ලෙස කළු හත් සලාගම පරපුරට අයත් හින්න පරපුර කළුහිංග වශයෙනි.) මෙසේ පැවති සලාගම සේව්‍ය පක්ෂයේ නාමය (උදාහරණ ප්‍රකාරව කළුහත්)භාවිතය ගොවිගම නව පරපුර වෙත තරම් නොවන බව ඒත්තුගැන්වූ රෙපරමාදු පූජකයෝ නාම අලංකාර ලෙසින් ගොඩනැගුවේය. නිදසුනක් වෙත පැවති ජසෙන්තුහිංග පරපුර පසුව ජසෙන්තුහේවගේ, ජසෙන්තු ප්‍රනාන්දු අප්පුහාමිලාගේ, ජසෙන්තු ආරච්චිලාගේ ආදී වශයෙනි. වස්කඩුවේ නව ගොවිගම ප්‍රජාව සහ ඉපැරණි ගොවිගම ප්‍රජාව අතර ක්‍රිස්තු වර්ශයෙන් 1800ශත වර්ශය වන විට මහත් ගැටළුකාරී වාතාවරනයක් ඇති විය.ලංදේසි නව ගොවිගම ලෙසින් නම් කළාට මොකද පැවති ඉපැරණි ගොවිගම ප්‍රජාව නව ප්‍රජාව හැඳින්වූවේ "හින්නගොය්යෝ" ලෙසින. එසේම නව ගොවිගම පිරිස වෙත මල්වතු නිකායේ පැවිද්ද ලබාගත නොහැකි වූවේය. එසේම නව ගොවිගම ප්‍රජාව විසින් අමරපුර සලාගම පැවිද්ද පහතලා සැලකූ බැවින් අමරපුර නිකායේ පැවිද්ද ලබාගැනීමද සිදුකළ හැක්කක් නොවීය. මෙම ගැටළුව මහා විනාශයක් ලෙසින් නැගී පැමිණි අතර සිතාවක රජ පෙළපත සහ තුඩුගල මුඩිත්ත තෙන්නකෝන් පරපුරෙන් පැවතෙන පරිවාර පවා මල්වතු නිකාය මගින් හින්නගොය්යෝ ලෙසින් හැඳින්වීම අරඹන ලදී. මෙම ගැටළුවට පිළියම් කළ පොතුපිටියේ විසුවා වූ තුඩුගල සහ ධර්මසේන රජපවුල් දෙකේහිම උරුමය පැවති යකුන්දූවේ හිටිරාළලාගේ දෝන මාරියා පෙරේරා ධර්මසේන  ළමාතැනී විසින් වස්කඩුවේ සහ පොතුපිටියේ විසූ ධානපතීන්ගේද සහයෙන් වස්කඩුවේ උපසම්පදාව අරඹන ලද්දේය. එය හුදෙක්ම වෙන් කළේ නව ගොවිගම ප්‍රජාව ට ඇතුලත් වූ හින්නවංශිකයන් සඳහාය. මල්වතු නිකායේ පැවිද්ද සහ අමරපුර නිකායේ උපසපුව ලබා අරඹන ලද එම නිකාය මුල්කාලයේදී අමරපුර මල්වතු සද්දර්ම යුක්තික නිකාය ලෙසින් එය හැඳින්වූ අතර පසුකාලීනව බොහෝ පක්ෂවලට බෙදීගියේය. මෙම නිකායේ ඇරඹුම පිළිබඳ බොහෝ දෙනා බොහෝ අදහස් මතුකරයි. වැඩි පිළිගැනීම වන්නේ නිත්‍ය රාජකීය උරුමය සහිත දෝන මාරියා ළමාතැනී විසින් මෙම නව උපසපුව අරඹන ලද්දේ තම පරිවාර අතැතිව පැවති නිත්‍ය මල්වතු උපසපුව ආරක්ෂා කරගැනීම වෙනුවෙන් බවය. නව ගොවිගම පක්ෂයට ඇතුලත් වූ ප්‍රජාව තුලින් නව උපසපුව වෙත යොමුවූ මුල්ම පුද්ගලයා වූවේ කොරොස්දූවේ ගුණරතන සිල්වත් උන්නාන්සේය. මල්වතු නිකාය අතැතිව පැවති පොතුපිටිය වාලුකාරාම විහාරයේ නව ගොවිගම පක්ෂයේ මුල්ම විහාරාධිපති තත්වයට පත් වූවේ මුන් වහන්සේය. මල්වතු නිකාය පහතරට දී ඇරඹුණු මුල්ම ස්ථානයෙන් එසේ අතුගෑවී ගොස් පොතුපිටිය පූජාරාමය වෙත විතැන්විය. පහතරට මල්වතු නිකාය අත්පත් කරගෙන සිටි දෝන මාරියා ළමාතැනීගේ වියෝවෙන් පසු පූජාරාම විහාරය ද නව ගොවිගම පක්ෂය වෙත අත්පත් විය. හින්නගොවිගම කුලය විසින් ලංකාව බබුලුවන පුන්‍යායතන බවට පොතුපිටිය වාලුකාරාමය සහ පූජාරාමය පත් වූවේ ඉන් පසුවයි.