දේශපාලනය_තුළ_කාන්තා_නියෝජනය
ප‍්‍රාදේශීය පක්‍ෂ දේශපාලනය හා ග‍්‍රාමීය දේශපාලනය තුළ කාන්තා සහභාගීත්වය
දේශපාලන ක‍්‍රියාකාරීත්වය දෙසට ජනතාව තල්ලූ කරන මූලික බලවේගයක් ලෙස දේශපාලන පක්‍ෂ හැඳින්විය හැකිය. ජනතාවට දේශපාලන අවබෝධයක් ලබා දීමේදීත්, ජනතාව දේශපාලන කටයුතු කෙරේ උනන්දු කරවීමේදිත්, ජනතාවගේ සිතුම්, පැතුම් හා අවශයතා පොදුවේ ප‍්‍රතිපත්ති මාලාවක් ලෙස සකසා ආණ්ඩුවට ඉදිරිපත් කිරීමේදීත්, ආණ්ඩු පක්‍ෂය විසින් කරණු ලබන වැරදි ක‍්‍රියා පෙන්වා දීමේත් දේශපාලන පක්‍ෂවලින් විශාල සේවයක් සිදුවේ. එමනිසා කාන්තාවගේ දේශපාලන සහභාගීත්වය පිළිබඳව අධ්‍යයනය කරද්දී දේශපාලන පක්‍ෂ තුළ ඔවුන්ගේ සහභාගීත්වය පිළිබඳව විමසා බැලීම අවශ්‍ය වේ. දළ වශයෙන් දේශපාලන පක්ෂයක් යනුවෙන් හැඳින්විය හැක්කේ කිසියම් මතයක් පිළිබඳව එකඟත්වයක් ඇති මිනිස් කණ්ඩායමක් මැතිවරණ මගින් හෝ විප්ලවීය ක‍්‍රියා මාර්ගයක් මගින් දේශපාලන බලය ලබාගෙන ආණ්ඩුවේ ක‍්‍රියාකාරකම් පාලනය කිරීම හෝ ඒවාට බලපෑම් කිරීම සඳහා පිහිටුවාගනු ලැබූ සංවිධානයකි. ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී හෝ සමාජවාදී ආණ්ඩුක‍්‍රමවල සෘජුව හෝ වක‍්‍රව දේශපාලනයට සහභාගී වීමේ ප‍්‍රධානම මාර්ගය බවට නූතන දේශපාලන පක්‍ෂ පත් වී ඇත. 1935 දී පිහිටුවන ලද ලංකා සම සමාජ පක්‍ෂය මෙරට පැරණිම දේශපාලන පක්‍ෂය වේ. මෙම පක්‍ෂය විසින් ලාංකික දේශපාලන ඉතිහාසයේ මුල් වරට කාන්තාවට සර්ව සාධාරණය පිළබඳ අදහස ප‍්‍රකාශයට පත් කරන ලදී. පක්‍ෂ ව්‍යවස්ථාවට අනුව එහි එක අරමුණක් වූයේ ලිංගභේදය මත ඇතිවන පීඩාවන් හා අසමානතාවන් දුරු කිරීමයි. ශ‍්‍රී ලංකාවේ ප‍්‍රධාන පක්‍ෂ දෙක මෙන්ම ඊට පහළ මට්ටමේ පවතින පක්‍ෂත් විශේෂයෙන් මෑතක සිට කාන්තා කටයුතු හා ඇයට අදාල ප‍්‍රශ්න කෛර් අවධානය යොමු කරන බව පෙනේ. එමෙන්ම ජාතන්තර කාන්තා දශකයෙන් පසුව ලංකවේ ප‍්‍රධාන පක්‍ෂ දෙක කාන්තාවගේ තත්වය වැඩිදියුණු කිරීම සඳහාත් ඇය බලමුලූ ගැන්වීම සඳහාත් අවශ්‍ය කටයුතු ඉටු කිරීමට පෙළඹී ඇති බව ද පෙනේ. නමුත් මෙම ප‍්‍රතිපත්ති ප‍්‍රකාශනවලින් බොහෝමයක් අරමුණු කර ඇත්තේ කාන්තාවගේ සමාජ ශුභසාධනය වර්ධනය කිරීමට හා පුරුෂාධිපත්‍ය සහිත සමාජය තුළ ඇයව ආරක්‍ෂා කිරීමටත්ය. ස්ත‍්‍රී පුරුෂයන් අතර සමාජීය, ආර්ථික, දේශපාලන හා අනෙකුත් සෑම අංශයකින්ම සත්‍ය සමානාත්මතාවයක් ගොඩ නැගීමට කිසිදු පක්‍ෂයක් අරමුණු කරගෙන ඇති බවක් හෝ ප‍්‍රතිඥා දි ඇති බවක් නොපෙනේ. ද්‍රවිඩ එක්සත් පෙරමුණ හැරුණු විට කිසිම පක්‍ෂයක් සීඩෝ (SEDAW) සම්මුතිය පිළිබඳව සඳහන් කර නොමැත. එසේම ආණ්ඩු බලය දැරූ කිසිම පක්‍ෂයක් කාන්තා බලමුළු ගැන්වීමේ අරමුණින් රාජ්‍ය සේවයට, ජාතික හා පලාත් පාලනආයතනවලට වැඩිපුර කාන්තාවන් ඇතූලත් කර ගැනීමට අනුපාත ක‍්‍රමයක් හෝ වෙනත් නිශ්චිත ක‍්‍රමයක් හඳුන්වා දී නැත. අඩුම තරමින් දේශපාලන පක්‍ෂවල ලියාපදිංචි වී ඇති කාන්තා සාමාජිකයින්ගේ අනුපාතයට සමාන අනුපාතයකට සෑම මැතිවරණයකදීම කාන්තා ඡුන්ද අපේක්‍ෂකයින් ඉදිරිපත් කිරීමටත් මෙතෙක් කිසිදු දේශපාලන පක්‍ෂයක් උත්සාහ ගෙන නොමැත. සමාජයේ ස්ත‍්‍රී පුරුෂයන් අතර ඇති පරතරය අඩු කොට සත්‍ය සමානාත්මතාවයක් ඇති කිරීමට ලාංකික දේශපාලන පක්‍ෂ දැඩි උත්සාහයක යෙදී ඇති බවක් නොපෙනේ. ඡන්ද එකතු කිරීමේ හා ආධාර රැස් කිරීමේ කාර්යයේදී විශේෂයෙන්ම මැතිවරණ සමයේදී ලංකාවේ දේශපාලන පක්‍ෂ සතුව ඉතාමත් සංවිධානාත්මක ව්‍යූහයක් පවතී. සාමාන්‍යයෙන් පක්‍ෂ නායකයා හෝ සභාපති ඉතාමත් ඉහළ මට්ටමේ සිටින අතර ඉන්පසුව පක්‍ෂයේ මහ ලේකම්, භාණ්ඩාගාරික, පක්‍ෂ විධායක කාරක සභාව හෝ මධ්‍යම කාරක සභාව, සමස්ත ලංකා විධායක කාරක සභාව, දිස්ත‍්‍රික් සංවිධාන, ඡන්ද කොට්ඨාශ වල සංවිධාන, තරුණ කාන්තා හා ශිෂ්‍ය සංවිධාන අවසාන වශයෙන් ගම් මට්ටමේ පක්‍ෂ ශාඛා සංවිධාන යනාදී වශයෙන් පහළට ගලා එන අන්දමේ සංවිධානයක් පක්‍ෂවලට ඇත. පක්‍ෂ නායක මට්ටමින් බලන විට කාන්තා සහභාගීත්වය අගය කළ යුත්තකි. නමුත් මධ්‍යම කාරක සභා මට්ටමේ කාන්තා සහභාගීත්වය ඉතාමත් අල්ප වි ඇත. එක්සත් ජාතික පක්‍ෂයේ විධායක කාරක සභාවේ කාන්තා සහභාගීත්වය 5% කි. ශ‍්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂයේ 10% කි. දිස්ත‍්‍රික් හා ඡන්ද කොට්ඨාශ මට්ටමේ නායකත්වයේදී විශේෂයෙන්ම පක්‍ෂ සංවිධායක මට්ටමේදී සෑම පක්‍ෂයකම පාහේ කාන්තාවන් වූයේ 3-4% ප‍්‍රමාණයකි. නමුත් ග‍්‍රාමීය මට්ටමේදී මීට වඩා කාන්තා සහභාගීත්වයක් දැකිය හැකිය. විශේෂයෙන්ම ග‍්‍රාමීය කාන්තා සංවිධානවල කාන්තාව බෙහෙවින් ක‍්‍රියාශීලී බවක් පෙනුණි. එහෙත් එම මට්ටමේ සංවිධානවලට පක්‍ෂයේ තීරණ ගන්නා ක්ෂේත‍්‍රවලට කළ හැකි බලපෑම ඉතා අල්ප බව පැහැදිලිය. බොහෝ විට එබඳු සංවිධානවලට පක්‍ෂයේ ඉහළ හෝ මධ්‍යම මට්ටමේ නායකත්වයෙන් පැවරූ කිසියම් කාර්යයක් ඉටු කිරීම පැවරී ඇති බව ද පැහැදිලි විය. එමෙන්ම එම සංවිධාන ක‍්‍රියාශීලී වන්නේ මැතිවරණ සමයේදී පමණක් වන අතර පක්‍ෂ නායකයින්ගේ උනන්දුව මත බොහෝ විට එම ක‍්‍රියාශීලීත්වය රඳා පවතී. මැතිවරණ අවසන් වීමත් සමඟ මෙම සංවිධාන නැති වී යන අතර මැතිවරණ අතරතුර කාලයේදී ඒවා හා පක්‍ෂයේ තීරණ ගන්නා මට්ටම් අතර පවතින සබඳතාව ඉතා දුර්වල වේ . ජාතික මට්ටමේ හෝ ප‍්‍රාදේශීය මට්ටමේ නායකයින් විසින් පැවරූ කාර්යයක් හෝ වගකීමක් කාන්තාවන් විසින් මූලික වශයෙන් ඉටුකරනු ලබනවා විනා පක්‍ෂයේ පහළ මට්ටමේ සිට ඉහළට ව්‍යාප්ත වන විදි හෝ වගකීමක් ඔවන් සතුව නොමැත. බොහෝමයක් පක්‍ෂවල කාන්තා ක‍්‍රියාකාරීත්වය මැතිවරණ සමයේදී කාන්තාවන් උනන්දු කරවීමේ උපක‍්‍රම ලෙස යොදාගනු ලබයි. දේශපාලන රැස්වීවලට හා රැළිවලට සහභාගී වීම, ගෙයින් ගෙට ගොස් මැතිවරණ ප‍්‍රචාරක කටයුතු කිරීම, ආධාර මුදල් එකතු කිරීම, පත‍්‍රිකා දැන්වීම් බෙදීම, ලිපි ලේඛන හා පත‍්‍රිකා සකස් කිරීම, ඒවා තැපැල් කිරීම, දේශපාලන නායකයින් සහභාගී වන ආගමික උත්සව හා කුඩා රැස්වීම් සංවිධානය කිරිම, ඒවාට සංවිධානය කිරීම, ඒවාට අදාල සැරසිලි හා ආහාරපාන සැපයීම වැනි දෑ මූලික වශයෙන් කාන්තා ක‍්‍රියාකාරීන් හා සාමාජිකයන්ට පැවරීම නූතන පක්‍ෂ විසින් සම්ප‍්‍රදායක් ලෙස කරගෙන යනු ලැබේ. ග‍්‍රාමීය දේශපාලනය තුළ මේවා වැඩි වශයෙන් දැකිය හැකිය. ග‍්‍රාමීය පක්‍ෂ දේශපාලනය තුළ පක්‍ෂ සාමාජිකාවන්ගෙන් වැඩි දෙනෙකුට දේශපාලන පක්‍ෂවල න්‍යායාත්මක පදනම හෝ ප‍්‍රතිපත්ති පිළීබඳ නිවැරදි අවබෝධයක් නැති බව පෙනේ. ලංකාවේ කාන්තාවන් අතුරින් සෑහෙන ප‍්‍රමාණයක් දේශපාලන පක්‍ෂවල ක‍්‍රියාශීලී සාමාජිකයින් ලෙස විශේෂයෙන්ම මැතිවරණ සමයේදී උනන්දුවෙන් කටයතු කළත් පක්‍ෂයේ තීරණ ගන්නා මට්ටම්වල බොහෝ විට ඔවුන්ට බලපෑම් කළ හැක්කේ ඉතා සීමිත අයුරින් හෝ නැතිනම් කිසිම අයුරකින් බලපෑම් කළ නොහැකි තත්වයක් පවතින බව පැහැදිලිය. කාන්තා පෙරමුණ දේශපාලන පක්‍ෂ සංවිධාන ව්‍යූහයේ එක් කොටසකි. ශ‍්‍රී ලංකාවේ සෑම ප‍්‍රධාන මෙන්ම මධ්‍යම ප‍්‍රමාණයේ පක්‍ෂවලත් පක්‍ෂ මූලස්ථාන මට්ටමේදීත් ප‍්‍රාදේශීය හා ගම් මට්ටමේදීත් කාන්තා පෙරමුණ දක්නට ලැබේ. 1930 හා 1940 ගණන්වල ලංකාවේ ප‍්‍රබලතම කාන්තා සංවිධානය වූයේ එක්ස්ත කාන්තා පෙරමුණයි. නමුත් මෙය ක‍්‍රියාශීලී වන්නේ මැතිවරණ සමයේදී පමණි. ලාංකික කාන්තාව දේශපාලන පක්‍ෂවල යම් ක්ෂේත‍්‍රවල ක‍්‍රියාශීලීව සහභාගී වුවත් පොදුවේ පක්‍ෂ සංවිධානවල පවතින දුර්වලතා හා බාධක නිසාත් ප‍්‍රායෝගික වශයෙන් ජාතික ගැටලූ නිසාත් එම සහභාගීත්වය හුදෙක් පක්‍ෂයේ පහළ මට්ටමේ ක‍්‍රියාකාරකම්වලට සීමා වී ඇති බවකි. එසේම ඔවුන් පක්‍ෂවල තීරණ ගන්නා මට්ටමට බලපෑම් කරනවා වෙනුවට පක්‍ෂ නායකයින්ගේ අවශ්‍යතාවලට අනුව තමන්ට පැවරෙන කාර්යයන් හා වගකීම් මෙන්ම තම සේවය ද තීරණය කරන බව ප‍්‍රකට වේ.