අකිටා
ජපන් ඉතිහාසය
ජපන් ඉතිහාසයේ වාචික හා ලිඛිත මුලාශ්‍ර වල අකිටාවන්ගේ මුතුන් මිත්තන් පිළිබදව විස්තර කරන අතර මතාගි සුනඛයා Matagi පැරණිම දේශීය සුනඛයා ලෙස එම මුලාශ්‍ර වල සදහන් කර ඇත. අද සිටින අකිටාවන් ප්‍රධාන වශයෙන් සම්භවය වී ඇත්තේ අකිටා ප්‍රාන්තයේ, හෝන්ෂු දුපතේ උතුරැ ප්‍රෙද්ශ වලිනි.මේනිසාම ඔවුන්ට අකිටා යන පෙළපත් නාමයද ලැබී ඇත. මතාගි සුනඛයා වල් ඌරන්, සිකා මුවන් හා ආසියානු කලු වලසුන් දඩයම් කරයි. මෙම පුරෝගාමි සුනඛයා විශාල ගොදුරැ අල්ලා ගෙන ඒවා කලපු වල රදවා ගනිමින් දඩයම් කරැවන් පැමිණ ගොදුර මරා දමන තුරැ බලා සිටි. මෙම වංශයේ සුනඛයින් ඉතා වේගයෙන් වර්ධනය වන සටන්කාමී සුනඛයින් ලෙස 20 වන සියවසේ ඕඩේට් නගරයේ දක්නට ලැබෙන සුනඛ සටන් ක්ෂේත්‍රයට යොදා ගැනීමේ අරමුණින් යුතුව ඉංග්ලිෂ් මස්ටීෆ් ,ග්‍රේට් ඩේන්, සේන්ට් බර්නාඩ් යන ආසියාවේ හා යුරෝපයේ සිටින ප්‍රමාණයෙන් විශාල සුනඛ වංශ සමග දෙමුහුම් කර ඇත. දෙවන ලෝක යුද්ධ සමයේදී රජය විසින් හමුදාවට අයත් නොවන දුර්වල සුනඛයින් මරා දැමීමට අණ ලබා දුන් අතර එයින් අකිටා වර්ගයේ සතුන් බේරා ගැනීම සදහා ඔවුන් ජර්මන් ෂෙපර්ඩ් වර්ගයේ සුනඛයින් සමග දෙමුහුන් කරන ලදී. ඇමරිකානු අකිටාවන් ආරම්භයේදී ජපන් අකිටාවනගේ ප්‍රෙභ්දයේම වු අතර එම ස්වරෑපය නිසා ඔවුන් තරග හා ප්‍රදර්ශන සදහා සුදුස්සන් නොවුහ.හචිකෝ නමැති ඉතා සම්මානනීයත්වයට පත්වු අකිටා වර්ගයේ සුනඛයා නිසා අකිටාවන්ට ජාත්‍යාන්තර තලයට ඇතුල් විමට හැකි විය. හචිකෝ 1923 දී උපත ලැබු අතර ටෝකියෝ නුවර මහාචාර්ය හිඩෙසාබියුරෝ ඔහුගේ හිමිකරැ විය. මෙම මහාචාර්යවරයා ෂිබුයා දුම්රිය ස්ථානය ආසන්නයේ ජිවත් වු අතර දිනපතා දුම්රියෙන් රැකියාවට පිටත් විය. හචිකෝද තම ස්වාමියා සමග දිනපතාම එම ගමනට හවුල් විය. 1925 මැයි මස 25 හචිකොගේ වයස මාස 18ක් වනවිට ඔහු තම ස්වාමියා එන තුරැ දුම්රිය ස්ථානයේ රැදි සිටියද මහාචාර්යවරයා රැකියා ස්ථානයේදී ඇතිවු මාරාන්තික හෘදායාබාධයක් නිසා මරණයට පත්විය. නමුත් හචිකෝ දිගින් දිගටම තම ස්වාමියා එනතුරැ බලා සිටියේය.ඔහු අවරැදු 9ක් යනතුරැ සෑම දිනකම දුම්රිය ස්ථානයට පැමිණ ගියේය. මහාචාර්ය වරයාගේ ඥාතීන් ඔහුව රැක බලා ගත්තද ඔහු තම ස්වාමියා එනතුරැ බලා සිටීම අත් හැරියේ නැත. මොහුගේ මෙම බලා සිටීම 1934 දී ලෝකයේම ප්‍රසිද්ධ වු අතර ඔහුට ගෞරවයක් ලෙස ඔහු මියගිය පසු එම දුම්රිය ස්ථානයේ හචිකෝගේ ලෝකඩ ප්‍රතිමාවක් දුම්රිය ස්ථානයේ ඉදි කරවීය.යුද්ධ කාලසීමාවේදී එම ප්‍රතිමාව යුද්ධෝපකරණ නිසා විනාශ වී ගිය අතර නැවතත් එම ප්‍රතිමාව යුද්ධය අවසන් වු පසු ඉදිකරන ලදී.1936න් පසු සෑම අප්‍රෙල් 8 වෙනිදාම හචිකෝගේ කැප කිරීම මහත් ගරැ ගාම්භීරව ටෝකියෝ දුම්රිය ස්ථානයේදී අනුස්මරණය කෙරේ.හචිකෝගේ ඓත්හාසික විශ්වාසනීයත්වය ජාතියේම විශ්වාසනීයත්වය හා පක්ෂපාතීත්වය සදහා සංකේතයක් බදු විය. 1931දී අකිටාවන් ස්වභාවික ජපන් ස්මාරකයක් ලෙස නිල වශයෙන් ප්‍රකාශ කරන ලදී.1934 දී අකිටා ඉනු වංශය සදහා ජපන් ප්‍රමිතීන් ලයිස්තු ගත කරන ලදී.1967දී අකිටාවන් සංරක්ෂණය කිරීමේ සංගමයේ 50 වන සංවත්සර සැමරැමේදී අකිටා සුනඛයින් සදහා කෞතුකාගාරයක් ඉදි කෙරිණි. 1937 දී Hellen Keller ජපානයේ සංචාරය කළාය.ඇය අකිටා වංශය කෙරෙහි විශාල උනන්දුවක් දැක්වු අතර ඇය නැවත එක්සත් ජනපදය වෙත යනිවිට ඇයට අකිටාවන් දෙදෙනකු තෑගි වශයෙන් පිරිනැමුනී. ඔගසවේරා මහතා විසින් ඇයට පිරිනැමුනු ලැබු එක් සුනඛයකු නමින් Kamikaze-go වන අතර ඔහු මාස 5දී සිත් තැවුල නිසා මියගියේය.ඇය නැවත එක්සත් ජනපදයට පැමිණියේ මාසයකට පසුය. ඒ අනුව Kamikaze-go ගේ සහෝදරයා Kenzan-go වු අතර ඔහුද 1940 මැද භාගයේදී මිය ගියේය. 1939 වන විට මෙම වංශයේ ප්‍රමිතීන් ස්ථාපනය වුනු අතර සුනඛ සංදර්ශනද පැවැත්විණි. නමුත් එවැනි සංදර්ශන දෙවැනි ලෝක යුද්ධයේ ආරම්භයත් සමග නැවතිණි. Hellen Keller විසින් වරෙක සගරාවකට මෙසේ ලීවේය. කෙදිනක හෝ ලොම් වලින් පිරැණ සුරදුතයෙක් සිටියේ නම් ඒ Kamikaze-go ය.ඔහු කෙරෙහි මා තුළ වු කරැණාවන්ත බව වෙනත් කිසිදු සුරදුතවකු කෙරෙහි ඇති නොවන බව මම දනිමි.අකිටා තුළ මාගේ සිත් ඇදගන්නා සියලු ගති ලක්ෂන පැවතුණි. ඔහු ආචාර සම්පන්න, ප්‍රිය මනාප හා විශ්වාසනීය සුනඛයෙකි.