දේශපාලනය_තුළ_කාන්තා_නියෝජනය
ව්‍යවස්ථාදායකයෙහි කාන්තා නියෝජනය
ශ‍්‍රී ලංකාවේ ස්ත‍්‍රී දේශපාලනය හා කතා කිරීමේදී අවධානය යොමු කළයුතු විශේෂ කාරණයක් වනුයේ සියලූ ජනවාර්ගිකයන්ගේ සම්මිශ‍්‍රණයක් ස්ත‍්‍රී නියෝජනය තුළ තිබිය යුතුය යන කාරණය 13 වෙනි පාර්ලිමේන්තුව තුළ දෙමළ මුස්ලිම්, සිංහල නියෝජනයක් තිබීම ද තවත් සුවිශේෂී තත්වයකි. 1931 සිට 2009 දක්වා වසර 78 ක පමණ කාලය තුළ ශ‍්‍රී ලංකාවේ දේශපාලන ඉතිහාසය දෙස විමසීමක් කර බැලීමේදී පෙනී යන විශේෂ කාරණයක් වන්නේ ශ‍්‍රී ලංකාවේ ජාතික දේශපාලනය මෙතෙක් ස්ත‍්‍රීන්ගේ සහභාගීත්වය සම්බන්ධයෙන් කිසිසේත්ම සෑහීමකට පත්විය නොහැකි බවයි. මෙතෙක් පාර්ලිමේන්තුවට තේරී පත් වූ කාන්තාවන්ගෙන් බොහොමයක් දෙනා නාගරික, ප‍්‍රභූ පන්තික පවුල්වලට අයත් සාමාන්‍ය උගත් කාන්තාවෝ වූහ. විශේෂයෙන්ම 1970 ගණන් දක්වා මෙම ලක්‍ෂණය දැකිය හැකි වන අතර නිදහස ලැබූ මුල් කාලයේ ජාතික දේශපාලනයට පිවිසි කාන්තාවෝ බොහෝමයක් දෙනා වෘත්තීය සමිති හෝ පළාත් පාලන දේශපාලනයට සම්බන්ධ වූ තරමක් හෝ දේශපාලන අත්දැකීම් ඇති අය වූහ. ලාංකික පාර්ලිමේන්තු කාන්තාවන්ට පොදු වූ කරුණක් වන්නේ ඉන් වැඩි දෙනා දේශපාලන පවුලක සාමාජිකාවක වීම හා සිය පියා, සොහොයුරා හෝ ස්වාමියාගේ ඇවෑමෙන් දේශපාලනයට පිවිසීමයි. ස්වාධීනව තමන්ගේම නායකත්වයක් ඔස්සේ දේශපාලනයට පිවිස ඇත්තේ ඉතාමත් සුළු පිරිසකි. ශ‍්‍රී ලංකාවේ මුල්කාලීන මැතිවරණ පිළිබඳ විමසීමක් කර බැලීමේදී පෙනීයන කරුණක් වන්නේ කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය, ලංකා සම සමාජ පක්‍ෂය වැනි වාමාංශික පක්‍ෂ හරහා දේශපාලනන ක‍්‍රියාවලියට වැඩි ස්ත‍්‍රින් පිරිසක් ඉදිරිපත්ව ඇති බවයි. නමුත් 1970 න් පසු මෙම තත්වය වෙනස් වී දක්ෂිණාංශික පක්‍ෂ තුළ වැඩි ස්ත‍්‍රී නැඹුරුවක් දක්නට ලැබෙයි. පවතින දේශපාලනය තුළ දැකිය හැකි දෙයක් වන්නේ ඉදිරිපත් වන අපේක්‍ෂකයින් හා සමානව ස්ත‍්‍රී අපේක්‍ෂිකාවන්ගේ ප‍්‍රමාණය කිසිසේත් ප‍්‍රමාණවත් නොවන බවත් ඉදිරිපත් වන අපේක්‍ෂිකාවන්ට සමානව ජයග‍්‍රහණය කරන නියෝජිතවරියන්ද ප‍්‍රමාණවත් නොවන බවත්ය. අපේක්‍ෂිකාවන් ඉදිරිපත් කිරීම සම්බන්ධයෙන් ඉතාමත් අඩු අවධානයක් යොමු කර ඇති නිසා එය නියෝජනය කෙරෙහි ද සෘජුවම බලපායි. 1947-1994 දක්වා කාලය තුළ එක් මැතිවරණයකදී එක් දේශපාලන පක්‍ෂයකින් පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණය සඳහා ස්ත‍්‍රීන් 10 ට වඩා වැඩි අපේක්‍ෂක සංඛ්‍යාවක් ඉදිරිපත් කර ඇත්තේ ඉතා සීමිත අවස්ථා කිහිපයකදී පමණි. 1994 මැතිවරණයේදී අපේක්‍ෂකයින් වැඩිම සංඛ්‍යාවක් එනම් 17 ක් ඉදිරිපත් කර ඇති එකම පක්‍ෂය වන්නේ ශ‍්‍රී ලංකා ප‍්‍රගතිශීලී පෙරමුණයි. මෙය මැතිවරණ ඉතිහාසයේ 2004 මැතිවරණය පැවැත්වීමට පෙර එක් පක්‍ෂයකින් ප‍්‍රථමයෙන්ම වැඩිම අපේක්‍ෂක සංඛ්‍යාවක් ඉදිරිපත් කළ අවස්ථාවක් ලෙස දැක්විය හැකිය. 2004 වසර වැඩිම අපේක්‍ෂකයන් සංඛ්‍යාවක් ඉදිරිපත් වූ මැතිවරණය මෙන්ම ස්ත‍්‍රීන් වැඩිම සංඛයාවක් ඉදිරිපත් වූ වසර ද වෙයි. එහිදී මුළු අපේක්‍ෂකයන් 5685 ක් ඉදිරිපත්ව ඇති අතර ස්ත‍්‍රීන් 375 ක් ඉදිරිපත්ව ඇත. 1994 වසරට වඩා එය 3% ක වැඩිවීමක් පෙන්නුම් කරයි. නමුත් ස්ත‍්‍රීන්ගේ නියෝජනය ඒ හා සාපේක්‍ෂව වැඩිවීමක් නොපෙන්වයි. ශ‍්‍රී ලාංකික කාන්තාවගේ සමාජ, ආර්ථීක හා අධ්‍යාපන මට්ටමේ වර්ධනයක් සීඝ‍්‍රයෙන් පැවතියද ඇය ඡුන්දදායකයෙකු ලෙස ඉතා ක‍්‍රියාශීලී වුව ද ජාතික දේශපාලනයේදී විශේෂයෙන්ම පාර්ලිමේන්තු දේශපාලනයේදී ඇය දක්වන සහභාගීත්වය ප‍්‍රමාණවත් බව නොපෙනේ. ලාංකීය ස්ත‍්‍රිය ඡන්ද දායකයෙකු, මැතිවරණ ප‍්‍රචාරකයෙකු හා පක්‍ෂයේ ක‍්‍රියාශීලී සාමාජිකාවක ලෙස පිරිමින් හා සම සමව හෝ සමහර අවස්ථාවලදී ඊටත් වඩා උනන්දුවෙන් දේශපාලන කටයුතු වලට සම්බන්ධ වේ. ඇයගේ අඩු සහභාගීත්වයක් ඇත්තේ දේශපාලන ක්ෂේත‍්‍රයේ ඉහළ මට්ටම්වලදී මේ තත්වය වෙනස් කර තීරණ ගන්නා මට්ටමේදී සක‍්‍රීය සහභාගීත්වයකින් කටයුතු කිරීමට නම් ඇයට නීත්‍යානුකූලව දේශපාලන අයිතිවාසිකම් ලබාදීම පමණක් ප‍්‍රමාණවත් නොවේ. ස්ත‍්‍රියට සමාන අයිතිවාසිකම් භුක්ති විඳීමට අවශ්‍ය පරිසරයක් ගොඩනැගීමට උපකාරී වන ආකාරයෙන් අනෙක් අංශ වලින්ද අවශ්‍ය නීතිරීති මෙන්ම පහසුකම් ද සපයා දීම ඉතා වැදගත් වේ. ලාංකික කාන්තාවට දේශපානනයට පිවිසීමට විශේෂයෙන්ම නාම යෝජනා ලැබීම, මැතිවරණ සටන සාර්ථකව කරගෙන යාමට පිරිමියෙකුට වඩා වැඩි කැපවීමක් කිරීමට සිදුවේ. එසේම ඇයට පාර්ලිමේන්තුවට තේරී පත්වීමේදීත් පිරිමියෙකුට වඩා විවිධ බාධකවලට මුහුණ පෑමට සිදුවේ. කාන්තාවට සක‍්‍රීය දේශපාලන සහභාගීත්වයේ විවිධ සීමාවන් වලට මුහුණ පෑමට සිදුවන බව සමීක්‍ෂණයට සහභාගී වූ කාන්තාවෝ ද ප‍්‍රකාශ කළාය.