ටු_ඕටම්
තේමාවන්
දෙවන කවි පන්තියේදී සරත් ඍතුවට අස්වැන්න නෙලන්නෙකු ලෙස පන පොවා තිබේ.ඉදිරි වසර සඳහා ආහාර සැපයීමට අත්‍යාවශ්‍ය බැවින් මහන්සි වී වැඩ කරන විට ඇති වන විවිධ අසාමාන්‍ය හැසිරීම් පාඨකයාට හොඳින් පෙනෙන පරිදි එය විස්තර කර තිබේ. සෑම චලනයක්ම සෞම්‍යව විස්තර වන පරිදි අසංක්ෂිප්ත සාරාංෂයක අඩු වීමක් මෙහි ඇත. සැබෑ අස්වනු නෙලීමක් ලෙස නොව එදෙස බලා සිටීමක්, විවේක ගැනීමක්, විඩා නිවා ගැනීමට හිඳ සිටීමක් ලෙස සරත් ඍතුව පිළිඹිබු කර තිබේ. පේලි අංක 14-15 දී ඉතා වෙහෙස වී වැඩ කරන කම්කරුවෙකුට සරත් ඍතුව උපමා කර තිබේ. කවි පන්තිය අවසානය අසලදී පේලි අංක 19-20 දී නැවතත් කවියාගේ ස්ථාවරත්වයක්, අසංවෙදිබවක් අවධාරණයට ලක් වේ. දිවා කාලය පුරා සිදුවන නිදිබර ගතිය ආදිය විස්තර කරමින් කවි පන්තියේ ඉදිරි ගලායාම සිදුවන අතර අස්වැන්නෙන් ධාන්‍ය වෙන් කිරීම,අස්වැන්න නිවසට ගැනීම, ඇපල් ස්ප්‍රීතු පෙරීම ආදිය එම ක්‍රියාකාරකම් වලට ඇතුලත් වේ. අවසන් කවි පන්තිය සරත් ඍතුවේ ශබ්දයත් වසන්ත සමයත් සමඟ සංසන්දනයක යෙදෙයි.මෙහිදී ඉදිරිපත් කර ඇති නාදයන් සරත් ඍතුවට පමණක් ආවේනික වූ ඒවා නොව සන්ධ්‍යා කාලය තුල අනිවාර්යෙන්ම අන්තර්ගත වන සෞම්‍ය නාද රටාවන්ය. හිරු බැස යන විට ඇසෙන මදුරුවන්ගේ තීව්‍ර නාදයත්, කුඩා බැටළු පැටවුන්ගේ කෑගැසීමත් එයට ඇතුලත්ය. වර්ෂය අවසානයේ මරණය පිලිබඳ හැගීම ක්‍රමයෙන් ඇති වන්නා සේම ගීතය අවසානයේදී රාත්‍රිය ක්‍රමයෙන් ලඟා වේ. හොඳින් වැඩුණු බැටළුවන්, මෙන්ම ග්‍රවුඩ් ගෙඩි, හේසල් ගෙඩි, මිදී ශීත ඍතුව සඳහා නෙලා ගනු ලැබේ. රතු පැහැ සිරුරැති කුඩා කුරුල්ලාගේ සිවුරුහන් කිරීම, ක්‍රිකට් කුරුල්ලාගේ ගීත නාදය ශීත ඍතුවේ සාමාන්‍ය ශබ්දයන්ය. වසන්ත ඍතුව ගැන සොයා බැලීමේදී වැඩෙන බැටළුවන්, සංක්‍රමණික ලිහිණියන් පාඨකයාට සිහිපත් කර දෙන්නේ, ඍතුන් නිතරම අනුවර්තීය ව වෙනස් වන බවයි. එමගින් මෙම කවි පන්තියේ දර්ශනය එක් ඍතුවක සිට මුළු ජීවිත කාලය දක්වාම පුළුල් වේ. කීට්ස්ගේ සියලුම පද්‍ය අතුරින් ටූ ඕටම් එහි ගලායාම, ස්ථාවර රූප රාමුන්, සමීපව විස්තර කර ඇති අතර, ඍතූන්ගේ සර්ව සම්පූර්ණ සංකේතයන් එකට ඇදීම මගින් මිහිමත මැවෙන පාරාදීසයක් විස්තර කර තිබේ. මෙම කවි පන්තිය තුල දී සරත් ඍතුව ඉදිරිපත් කරන්නේ වර්ධනය, මේරීම සහ අවසානයේ මරණයට පත් වීමයි.මෙහිදී සැබෑ ජීවිතය සහ කල්පිතය අතර එකගතාවක් ඇති කර තිබේ. ක්ෂේත්‍රයේ රැඳී සිටින්නන් පවසන පරිදි ඔ ඕටම් සඳහා කීට්ස් වෙත සාහිත්‍යමය පුබුදුවාලීම් රැසක් ඇති වී තිබෙන්නේ ඔහු විසින් ඒ වකවානුව තුලදී කියවීමට යෙදුනු වර්ජිල්ගේ ජෝර්ජික්ස්, එඩ්මන්ඩ් ස්පෙන්සර්ගේ මුටාබිලිටි කැන්ටොස්, තෝමස් චටර්න්ගේ භාෂාව සහ සැමුවෙල් ටේලර් කොලිරිජ්ගේ ෆ්රෝස්ට් ඇට්  මිඩ්නයිට්  සහ ලී හන්ට්ගේ සරත් ඍතුව පිලිබඳ ගද්‍යයන් මගින් සිදු වී ඇති බවයි. ටු ඕටම් තෙමාන්විතව කීට්ස් විසින් 1819 දී රචිත අනෙකුත් ගීත රචනා සමඟ සම්බන්ධ වේ. උදාහරණයක් ලෙස ඔහුගේ මිලන්කොලීට ලියු ගීතය නම් කාව්‍යයේ ප්‍රධාන තේමාව වන්නේ ජීවිත ක්‍රියාවලියේ පිළිගැනීමයි.මෙම තේමාව පසු කාලීනව ටු ඕටම්හි දිස් වූ අතර ඉතා සුළු වෙනස්කම් කීපයක් පමණක් තිබිණි. මෙම අවස්තාව වන විට කවියාගේ භූමිකාව අතුරුදහන් වී තිබූ අතර මනඃකල්පිත පාඨකයෙක් වීමටද ඔහුට වුවමනාවක් නොවීය. මෙහි විවෘත මත වාදයක් නොතිබු අතර නාට්‍යානුසාර විවාදයක්, විරෝධයක් ද නොතිබුණි. මෙම ක්‍රියාවලියේදී අවසානය හෙවත් මරණය සහ ජීවිතයේ නැවත අලුත් වීම පිලිබඳ ඉඟි අතර සමාදානයක් පවතින සේම ඍතූන්ගේ පුනරාවර්තනය සහ දවසේ නැවත උදා වීම අතර සමානත්වයක් පෙන්නුම් කරයි. මෙම ක්‍රියාවලියේ විවිද පැතිකඩයන් අවධාරණය කිරීමට විවේචකයන්ට පෙළඹවීමක් ඇත.සමහර අවස්ථා වලදී වොල්ටෙර් ජැක්සන් බෙට්ගේ කරුණු වලට ප්‍රති විරුද්ධ දෙසකට ඔහුගේ පුනරුත්පත්තියේ විග්‍රහය යොමු වී ඇත. මෙහිදී මරණය අන්තර්ගත වූවත් එය වක්‍රනුකුල සහ පුනරුත්පත්තියක් අඩංගුද වේ. බෙට් සහ ජෙනිෆෙර් වග්නර් යන දෙදෙනාම සඳහන් කරන පරිදි මෙම නිසදසේ ආකෘතිය යමක් පැමිණීම පිලිබඳ බලාපොරොත්තු සහගත හැගීම් තීව්‍ර කරයි.සෑම පද්‍ය පන්තියකම ආරම්භයේ සහ අවසානයේ අනුගාමි පද පේලි දෙකක් යෙදීමෙන් යමක් වෙනුවෙන් ප්‍රමාද කිරීමක් හෝ මතුසම්බන්ධයක් උලුපුවා දැක්වීමක් පෙන්නුම් කරයි. හැරල්ඩ් බ්ලූම් ඇතුළු අනෙකුත් නිර්මාණකරුවන් අවධාරණය කරන පරිදි සම්පූර්ණ වීම,අවසානයේ මරණය, පහල වැටීම ආදිය නිරූපණය කරන්නේ ශීත ඍතුව මගිනි. මරණය යනු එහිම අවසානය වූ නමුත් මෙහිදී එය පැමිණෙන්නේ ආලෝකයක්, මෘදු බවක්,සමගම ජීවිත ක්‍රියාවලියට ඛේදාන්තයක් පිළිගැනීමට කරුනක්ද සපයමිනි. වර්ධනය වීමේ වැඩි වීම තවදුරටත් අවශ්‍යය නොවේ. මේරීම අවසන් වී ඇත. එසේම ජීවිතය සහ මරණය අතර අන්තර් සහයෝගීතාවක් ඇත. අනුවර්තී ඍතු විපර්යාසය පිළිබඳව හොඳින් කර ඇති විග්‍රහය මගින් පාඨකයාට ආත්මාර්ථයට වඩා යමක් ඇති බව සිහිපත් කරවයි.ජේම්ස් ඔඔරුක් පවසන පරිදි මෙම ආවර්තය අවසානයේ වසර අවසානයට පැමිණියත් එය ශබ්දාර්ථය දනවන්නේ එක ජීවිතයක් අවසානය ලෙසය.ඔඔරුක් යෝජනා කරන පරිදි මෙම කවි පන්තිය අවසානයේ ජීවිතයේ අවසානය පිළිබඳව වන සියුම් භීතිකාවක් ද අන්තර්ගත වී ඇත.අනෙක් විශිෂ්ඨ ගීත රචනයන් මෙන් නොව මෙම කාව්‍යයේදී කවියා එහි අතුලාංතයටම කිඳා බැසීමක් සිදු කර තිබේ. එබැවින් කීට්ස් තුල ඔහු පිළිබඳවම වූ භීත්කාවක ඉඟියක් පෙන්නුම් කරයි.