cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
සේන් මලික්
මලික් ඇමරිකානු සංගීත සම්මානය, බිල්බෝඩ් සංගීත සම්මානය සහ එම්ටීවී වීඩියෝ සංගීත සම්මානය ඇතුළු සම්මාන කිහිපයක් ලබා ගෙන ඇත. ප්‍රවර්ගය:ජීවමාන ජනයා ප්‍රවර්ගය:1993 උපත් ප්‍රවර්ගය:Articles with hCards
රසායනික මූලද්‍රව්‍ය හයිට්‍රජන්
හයිට්‍රජන් යනු මූල ද්‍රව්‍යයකි.එය අලෝහ මූලද්‍රව්‍යයක් වන අතර නූතන ආවර්තිතා වගුවේ පළමු වන ආවර්තයට අයත් වේ. ඒ අනුව මෙහි පළමු ශක්ති මට්ටමේ පමණක් ඉලෙක්ට්‍රෙන පවතී.හයිට්‍රජන් වල පරමාණු ක්‍රමාංකය එක වේ.එහි ඉලෙක්ට්‍රෝන ද එකකි. මෙහි සමස්ථානික තුනකි.ඒවා ප්‍රෝටියම්,ඩියුටීරියම්,ට්‍රිටියම් යනුවෙන් හදුන්වයි.මෙම තුනෙහිම පරමාණුක න්‍රමාංකය 1 වේ.නමුත් මේ තුනේ ස්කන්ධ ක්‍රමාංක විවිධ වේ.එනම් ප්‍රෝටියම් වල ,ඩියුට්‍රියම් වල හා ට්‍රිටියම් වල ස්කන්ධ ක්‍රමාංක පිළිවෙලින් 1,2,3 වේ.මේවායේ සම්මත නිරූපන ගත්කල පහත පරිදි වේ. 1                     ප්‍රෝටියම්  =  H                                1   ,
2                      ඩියුට්‍රියම්  =  H , 1
3                       ට්‍රිටියම් = H වේ. 1 හයිඩ්‍රජන් (H) වල දැකිය හැක්කේ අඩුම ප්‍රථම අයනීකරණ ශක්තියකි (Frist ionization energy) .හයිඩ්‍රජන් වල විද්‍යුත් සෘණතාවය පෝලිං පරිමාණයට අනුව 2.1 ක අගයක් ගනී.විද්‍යුත් සෘණතාව (Electro negativity) යනු මූලද්‍රව්‍ය පරමාණුවක් තවත් මූලද්‍රව්‍ය පරමාණුවක් සමග සහසංයුජ බන්ධනයකින් බැදී ඇති විට එම බන්ධනයේ ඉලෙක්ටෝන (e) තමා වෙත ඇදගැනීමේ හැකියාවයි.හයිඩ්‍රජන් වායු අවස්ථාවේ පවතින අලෝහයකි. හයිඩ්‍රජන් වල සංයුජතාව 1කකි. ඒ ඇසුරෙන් මෙහි රසායනික සූත්‍රය සොයමු. සංයෝග සෑදී ඇත්තේ මූලද්‍රව්‍යවල පරමාණු හෝ අයන බන්ධනවලින් බැදීමෙනි.එබැවින් සංයෝගයක සූත්‍රය ලිවීමට එහි සංයුජතා දත යුතුය. එම සංයෝජන බල තුලනය වන පරිදි සූත්‍රය ලියයි.එනම්, හයිඩ්‍රජන් වල සංයුජතාව 1 කි. ඔක්සිජන් වල සංයුජතාව 2 කි. ඒ අනුව මෙහි රසායනින සූත්‍රයH O වේ. 2
ක්වීන් ෆෝ සෙවන් ඩේස්
ක්වීන් ෆෝ සෙවන් ඩේස් යනු දකුණු කොරියානු රූපවාහිනී කතාමාලාවකි. පාක් මින්-යොං විසින් මෙයට තේමා වූ දන්ග්යොං අගබිසවගේ චරිතය නිරූපණය කරයි. මෙහි සෙසු ප්‍රධාන චරිත නිරූපණය කරන්නේ යොන් වූ-ජින් සහ ලී දොං-ගුන් විසිනි. 2017 මැයි 31 දින සිට සෑම බදාදා සහ බ්‍රහස්පතින්දා දිනකම 22:00ට (KST) KBS2 නාළිකාව ඔස්සේ මෙය විකාශය වේ.
සාරාංශය
මෙමගින් කියැවෙන්නේ සැබෑ දිවියේ ජුංජොං රජු (යොන් වූ-ජින්) සහ ඔහුගේ භාර්යාව වූ දන්ග්යොං අගබිසව (පාක් මින්-යොං) අතර පැවති ඛේදජනක ප්‍රේම වෘත්තාන්තයයි. ඇයව අගබිසව ලෙස අභිෂේක කෙරෙන නමුත්, දින සතක් ඇතුළත ධුරයෙන් නෙරපා දැමෙයි.
නිෂ්පාදනය
2017 මාර්තුවේ දී නිවේදනය කෙරුණේ පාක් මින්-යොං අධ්‍යක්ෂක ලී ජුං-සුබ් සමග ක්වීන් ෆෝ සෙවන් ඩේස සඳහා එක්ව කටයුතු කරන බවයි. ඔවුන් දෙදෙනා මින් පෙර ග්ලෝරි ජේන් (2011) සහ හීලර් (2014-15) යන කතාමාලාවල එක්ව කටයුතු කොට තිබිණි. මෙය 2016 ජූලි මස KBS විසින් පිහිටුවූ ස්වාධීන සමාගමක් වන මොන්ස්ටර් යූනියන්හි පළමු නිෂ්පාදනය වේ.
නාට්‍යයේ පළමු පිටපත් කියවීම 2017 අප්‍රේල් 7 සෝල්හි යෝඋයිදෝහි දී පැවැත්විණි.
විකාශයට ප්‍රථම, මෙහි ප්‍රධාන නිළි පාක් පැවසූයේ ප්‍රේක්ෂකයනට මෙම නාට්‍යය "ලව් ඉන් ද මූන්ලයිට්හි ම වසර පහකට පසුව" කථාවක් ලෙස සිතිය හැකි බවයි. KBS2 හි ජනප්‍රිය කතාමාලාවක් වූ එහි ප්‍රධාන චරිත නිරූපණය කළේ පාක් බෝ-ගුම් සහ කිම් යූ-ජුං විසිනි.
බාහිර සබැඳි
ප්‍රවර්ගය:2010 දශකය තුළ දකුණු කොරියානු රූපවාහිනී කතාමාලා
රයිගම් ටෙලීස් හොඳම ටෙලිනාට්‍ය සංගීත අධ්‍යක්ෂ සම්මානය
රයිගම් ටෙලීස් හොඳම ටෙලිනාට්‍ය සංගීත අධ්‍යක්ෂක සම්මානය වාර්ෂිකව ශ්‍රී ලංකාවේ රූපවාහිනී තිරයේ හොඳම ශ්‍රී ලාංකේය සංගීත අධ්‍යක්ෂවරයා සඳහා වාණිජ සන්නාම රැසක් සමඟ සම්බන්ධිත කිංඩම් ඔෆ් රයිගම් විසින් පිරිනමනු ලැබේ.
මෙම සම්මානය ප්‍රථම වරට ලබා දුන්නේ 2005 වසරේදීය. එතැන් සිට මෙම කීර්තිමත් ශූරතාව දිනාගත් අයගේ ලැයිස්තුවක් පහත දැක්වේ.
තේ
තේ හෝ චා' යනු කැමිලියා සයිනෙන්සිස් හි සුව කළ හෝ නැවුම් කොළ මත උණු හෝ උතුරන වතුර වත් කිරීමෙන් සකස් කරන ලද ඇරෝමැටික පානයකි. සදාහරිත පඳුරක් වන මෙය නිරිතදිග චීනයේ සහ උතුරු මියන්මාරයේ මායිම් ප්‍රදේශවල ආරම්භ වූ අතර නැගෙනහිර ආසියාවට ආවේණික වේ. තේ Camellia taliensis මගින්ද කලාතුරකින් සාදනු ලබයි. සාමාන්‍ය ජලයෙන් පසු, තේ යනු ලෝකයේ වැඩිපුරම පරිභෝජනය කරන පානයයි. විවිධ තේ වර්ග තිබේ; සමහර ඒවා සිසිලනය, තරමක් කටුක සහ කහට රසය ඇති අතර අනෙක් ඒවාට පැණිරස, ගෙඩි, මල් හෝ තෘණ සටහන් ඇතුළත් විශාල වශයෙන් වෙනස් රසයන් ඇත. මූලික වශයෙන් එහි කැෆේන් අන්තර්ගතය නිසා තේ මිනිසුන් තුළ උත්තේජක බලපෑමක් ඇති කරයි.
චීන වෛද්‍ය හුවා ටුඕ විසින් ලියන ලද වෛද්‍ය ග්‍රන්ථයක තේ පානය පිළිබඳ මුල් විශ්වාසනීය වාර්තාවක් ක්‍රි.ව. තුන්වන සියවස දක්වා දිව යයි. එය චීන ටැන්ග් රාජවංශයේ විනෝදාස්වාද පානයක් ලෙස ප්‍රචලිත වූ අතර තේ පානය පසුව අනෙකුත් නැගෙනහිර ආසියාතික රටවලට ව්‍යාප්ත විය. පෘතුගීසි පූජකයන් සහ වෙළෙන්දෝ එය 16 වන සියවසේදී යුරෝපයට හඳුන්වා දුන්හ. 17 වන ශතවර්ෂයේදී, බ්‍රිතාන්‍ය ඉන්දියාවේ මහා පරිමාණයෙන් තේ වගා කිරීමට පටන් ගත් ඉංග්‍රීසි ජනතාව අතර තේ පානය විලාසිතාවක් විය.
"ඖෂධ තේ" යන්නෙන් අදහස් කරන්නේ "Camellia sinensis" වලින් සාදන ලද බීම නොවේ. ඒවා පලතුරු, කොළ හෝ රෝස්ෂිප්, චමමයිල් හෝ රෝයිබොස් වැනි වෙනත් ශාක කොටස්වල කහට වේ. තේ පැලෑටියෙන් සාදන ලද තේ සමඟ ව්‍යාකූලත්වය වැලැක්වීම සඳහා මේවා "ටිසේනස්" හෝ "ඖෂධ කහට" ලෙස හැඳින්විය හැක.
නිරුක්ති
තේ සඳහා වූ විවිධ වචනවල නිරුක්තිය, චීනයේ සිට ලොව පුරා රටවලට තේ පානය කිරීමේ සංස්කෘතිය සහ වෙළඳාම සම්ප්‍රේෂණය කිරීමේ ඉතිහාසය පිළිබිඹු කරයි. ලොව පුරා තේ සඳහා වචන සියල්ලම පාහේ පුළුල් කාණ්ඩ තුනකට අයත් වේ: te, cha සහ chai, ඉංග්‍රීසියෙන් te, cha හෝ '' ලෙස පවතී. char, සහ chai''. ඉංග්‍රීසි භාෂාවට ඇතුළු වූ තිදෙනාගෙන් මුල්ම තැනැත්තා “චා” වන අතර එය 1590 ගණන්වල මැකාවෝ හි වෙළඳාම් කළ පෘතුගීසීන් හරහා පැමිණ වචනයේ කැන්ටනීස් උච්චාරණය ලබා ගත්තේය. වඩාත් සුලභ තේ ආකෘතිය 17 වන සියවසේදී ලන්දේසීන් හරහා පැමිණි අතර, ඔවුන් එය වක්‍රව මැලේ "ටෙ" වෙතින් හෝ සෘජුවම මින් චීන භාෂාවෙන් "ටෙ" උච්චාරණයෙන් ලබා ගත්හ. තුන්වන ස්වරූපය වන චායි (අර්ථය "කුළුබඩු සහිත තේ") "චා" යන උතුරු චීන උච්චාරණයෙන් ආරම්භ වූ අතර, එය මධ්‍යම ආසියාවට සහ පර්සියාවට ගොඩබිමට ගමන් කළ අතර එහිදී එය පර්සියානු අවසානයක් වන "යි" ලබා ගත්තේය.
Botanical origin
Tea plants are native to East Asia and probably originated in the borderlands of southwestern China and northern Myanmar.
Chinese (small-leaf) type tea (C. sinensis var. sinensis) may have originated in southern China possibly with hybridization of unknown wild tea relatives. However, since there are no known wild populations of this tea, its origin is speculative.
ෆලුඩා
දකුණ|thumb|මියන්මාරයෙහි ෆලූඩා thumb|පළතුරු, කජු සහ අයිස් ක්‍රීම් ටොප්පින් එක සහිත ෆලූඩා චායාරූපයකි. ෆලූඩා යනු ඉන්දියානු උපමහාද්වීපියේ සීතල ජනප්‍රිය අතුරුපස විශේෂයකි. සම්ප්‍රදානුකුලව එය සාදනු ලබන්නේ රෝස සිරප්, හින් මුරුක්කු , පැණිරස කසකාසය ඇට , ජෙලි කැබලි , කිරි යොදාගන්නේය. තවද මිට බහුල වශයෙන් අයිස් ක්‍රීම් ස්වල්පයක්ද එකතු කරයි. මේ සදහා යොදාගන්නා හින් මුරුක්කු සාදනු ලබන්නේ තිරිගු පිටි, අරලුපිටි, ඉරිගු පිටි හෝ සව් යොදාගෙනය.
තේ
Botanical origin
Given their genetic differences forming distinct clades, Chinese Assam-type tea (C. sinensis var. assamica) may have two different parentages – one being found in southern Yunnan (Xishuangbanna, Pu'er City) and the other in western Yunnan (Lincang, Baoshan). Many types of Southern Yunnan Assam tea have been hybridized with the closely related species Camellia taliensis. Unlike Southern Yunnan Assam tea, Western Yunnan Assam tea shares many genetic similarities with Indian Assam-type tea (also C. sinensis var. assamica). Thus, Western Yunnan Assam tea and Indian Assam tea both may have originated from the same parent plant in the area where southwestern China, Indo-Burma, and Tibet meet. However, as the Indian Assam tea shares no haplotypes with Western Yunnan Assam tea, Indian Assam tea is likely to have originated from an independent domestication. Some Indian Assam tea appears to have hybridized with the species Camellia pubicosta.
Assuming a generation of 12 years, Chinese small-leaf tea is estimated to have diverged from Assam tea around 22,000 years ago, while Chinese Assam tea and Indian Assam tea diverged 2,800 years ago. The divergence of Chinese small-leaf tea and Assam tea would correspond to the last glacial maximum.
ෆලුඩා
ඉතිහාසය
ෆලූඩාවල මුලාරම්භය පර්සියාව දක්වා විහිදේ. පර්සියාවෙහි ෆලූඩාවලට සමාන ෆාලූඩ්හ් නම් වු ජනප්‍රිය අතුරුපසක් ද විය.මෙම අතුරුපස ඉන්දියාවට පැමිණියේ මුස්ලිම් වෙළෙන්දුන් සහ දාසය වන සියවසේ සිට දහඅට වන සියවසේ දක්වා කාලය තුල වු ඉන්දියාවෙහි වාසයට පැමිණි අධිපතින් මගිනි. වර්තමාන ෆාලූඩ්හ්වල සුවරූපය මුගල් අධිරාජය විසින් ගොඩනගන ලද්දක් වන අතර එය විජයග්‍රහනයන් හරහා පැතිරුණි. විශේෂයෙන් වර්තමාන හයිද්රාබාද් සහ කර්ණාටක ජයක්ග්‍රහණ ලද මුස්ලිම් පාලකයන් මෙයට විවිධ දේ එක්කරමින් අනුග්‍රහය දැක්විය. මෙය අද වනවිට පකිස්ථානු සංස්කෘතියේ ප්‍රධාන අතුරුපසක් වන අතර විශේෂයෙන් මුස්ලිම් උත්සව වලදී භාවිත කරයි.
තේ
Early tea drinking
People in ancient East Asia ate tea for centuries, perhaps even millennia, before ever consuming it as a beverage. They would nibble on the leaves raw, add them to soups or greens, or ferment them and chew it like how betel is chewed.
Tea drinking may have begun in the region of Yunnan, where it was used for medicinal purposes. It is also believed that in Sichuan, "people began to boil tea leaves for consumption into a concentrated liquid without the addition of other leaves or herbs, thereby using tea as a bitter yet stimulating drink, rather than as a medicinal concoction."
ෆලුඩා
රූපාත්මක සටහන
හින්දුස්ථානයේ මුල් අවදියේ ෆලූඩා “අඩුකොට/පහත් ලෙස” දක්වනලදී. එය හින් මුරුක්කු භාවිතය නිසා සිදුවන්නට ඇතැයි විස්වාස කෙරේ. උදාහරණයක් වශයෙන් ගත්කල අපකීර්තියට පත්වූ අයෙක් තමන්ගේ කීර්ති නාමය ෆලූඩා ඒකකට හැරවුණු බවට ප්‍රකාශකල යුතුයි. ඒනම් එය දළ වශයෙන් “මගේ කීර්තියට වෙඩි තබන ලදී” වශයෙන් අදහස් වේ.
තේ
Early tea drinking
Chinese legends attribute the invention of tea to the mythical Shennong (in central and northern China) in 2737 BC, although evidence suggests that tea drinking may have been introduced from the southwest of China (Sichuan/Yunnan area). The earliest written records of tea come from China. The word tú appears in the Shijing and other ancient texts to signify a kind of "bitter vegetable" (苦菜), and it is possible that it referred to many different plants such as sow thistle, chicory, or smartweed, as well as tea. In the Chronicles of Huayang, it was recorded that the Ba people in Sichuan presented tu to the Zhou king. The Qin later conquered the state of Ba and its neighbour Shu, and according to the 17th century scholar Gu Yanwu who wrote in Ri Zhi Lu (日知錄): "It was after the Qin had taken Shu that they learned how to drink tea." Another possible early reference to tea is found in a letter written by the Qin dynasty general Liu Kun who requested that some "real tea" to be sent to him.
The earliest known physical evidence of tea was discovered in 2016 in the mausoleum of Emperor Jing of Han in Xi'an, indicating that tea from the genus Camellia was drunk by Han dynasty emperors as early as the second century BC. The Han dynasty work, "The Contract for a Youth", written by Wang Bao in 59 BC, contains the first known reference to boiling tea. Among the tasks listed to be undertaken by the youth, the contract states that "he shall boil tea and fill the utensils" and "he shall buy tea at Wuyang". The first record of tea cultivation is also dated to this period, during which tea was cultivated on Meng Mountain (蒙山) near Chengdu. Another early credible record of tea drinking dates to the 3rd century AD, in a medical text by Hua Tuo, who stated, "to drink bitter t'u constantly makes one think better." However, before the mid-8th century Tang dynasty, tea-drinking was primarily a southern Chinese practice. Tea was disdained by the Northern dynasties aristocrats, who describe it as a "slaves' drink", inferior to yogurt. It became widely popular during the Tang dynasty, when it was spread to Korea, Japan, and Vietnam. The Classic of Tea, a treatise on tea and its preparations, was written by the 8th century Chinese writer, Lu Yu. He was known to have influenced tea drinking on a large part in China.
ෆලුඩා
ප්‍රබේද
thumb|මුම්බායිහි ජුහු වෙරළෙහි වෙලදසැලක් තුල වු ෆලූඩාහි චායාරූපයකි. අද වනවිට ෆලූඩාවල ස්වරූපයන් විශාල ප්‍රමාණයක් දැකිය හැක. ඉන් සමහරක් හින් මුරුක්කු රහිතව පළතුරු මිශ්‍රකොට සාදනු ලැබේ.
තේ
Developments
Through the centuries, a variety of techniques for processing tea, and a number of different forms of tea, were developed. During the Tang dynasty, tea was steamed, then pounded and shaped into cake form, while in the Song dynasty, loose-leaf tea was developed and became popular. During the Yuan and Ming dynasties, unoxidized tea leaves were first stirred in a hot dry pan, then rolled and air-dried, a process that stops the oxidation process that would have turned the leaves dark, thereby allowing tea to remain green. In the 15th century, oolong tea, in which the leaves are allowed to partially oxidize before being heated in the pan, was developed. Western tastes, however, favoured the fully oxidized black tea, and the leaves were allowed to oxidize further. Yellow tea was an accidental discovery in the production of green tea during the Ming dynasty, when apparently careless practices allowed the leaves to turn yellow, which yielded a different flavour.
Worldwide spread
Tea was first introduced to Western priests and merchants in China during the 16th century, at which time it was termed chá. The earliest European reference to tea, written as chiai, came from Delle navigationi e viaggi written by Venetian Giambattista Ramusio in 1545. The first recorded shipment of tea by a European nation was in 1607 when the Dutch East India Company moved a cargo of tea from Macao to Java, then two years later, the Dutch bought the first assignment of tea which was from Hirado in Japan to be shipped to Europe. Tea became a fashionable drink in The Hague in the Netherlands, and the Dutch introduced the drink to Germany, France, and across the Atlantic to New Amsterdam (New York).
In 1567, Russian people came in contact with tea when the Cossack Atamans Petrov and Yalyshev visited China. The Mongolian Khan donated to Tsar Michael I four poods (65–70 kg) of tea in 1638. According to Jeremiah Curtin, it was possibly in 1636 that Vassili Starkov was sent as envoy to the Altyn Khan. He was given 250 pounds of tea as a gift to the tsar. Starkov at first refused, seeing no use for a load of dead leaves, but the Khan insisted. Thus was tea introduced to Russia. In 1679, Russia concluded a treaty on regular tea supplies from China via camel caravan in exchange for furs. It is today considered the de facto national beverage.
The first record of tea in English came from a letter written by Richard Wickham, who ran an East India Company office in Japan, writing to a merchant in Macao requesting "the best sort of chaw" in 1615. Peter Mundy, a traveller and merchant who came across tea in Fujian in 1637, wrote, "chaa – only water with a kind of herb boyled in it". Tea was sold in a coffee house in London in 1657, Samuel Pepys tasted tea in 1660, and Catherine of Braganza took the tea-drinking habit to the English court when she married Charles II in 1662. Tea, however, was not widely consumed in the British Isles until the 18th century and remained expensive until the latter part of that period. English drinkers preferred to add sugar and milk to black tea, and black tea overtook green tea in popularity in the 1720s. Tea smuggling during the 18th century led to the general public being able to afford and consume tea. The British government removed the tax on tea, thereby eliminating the smuggling trade, by 1785. In Britain and Ireland, tea was initially consumed as a luxury item on special occasions, such as religious festivals, wakes, and domestic work gatherings. The price of tea in Europe fell steadily during the 19th century, especially after Indian tea began to arrive in large quantities; by the late 19th century tea had become an everyday beverage for all levels of society. The popularity of tea played a role in historical events – the Tea Act of 1773 provoked the Boston Tea Party that escalated into the American Revolution. The need to address the issue of British trade deficit because of the trade in tea resulted in the Opium Wars. The Qing Kangxi Emperor had banned foreign products from being sold in China, decreeing in 1685 that all goods bought from China must be paid for in silver coin or bullion. Traders from other nations then sought to find another product, in this case opium, to sell to China to earn back the silver they were required to pay for tea and other commodities. The subsequent attempts by the Chinese Government to curtail the trade in opium led to war.
ෆලුඩා
අධ්‍යනයන් සදහා
Template:Pakistani Dishes
තේ
Worldwide spread
Chinese small-leaf-type tea was introduced into India in 1836 by the British in an attempt to break the Chinese monopoly on tea. In 1841, Archibald Campbell brought seeds of Chinese tea from the Kumaun region and experimented with planting tea in Darjeeling. The Alubari tea garden was opened in 1856, and Darjeeling tea began to be produced. In 1848, Robert Fortune was sent by the Honourable East India Company on a mission to China to bring the tea plant back to Great Britain. He began his journey in high secrecy as his mission occurred in the lull between the First Opium War and the Second Opium War. The Chinese tea plants he brought back were introduced to the Himalayas, though most did not survive. The British had discovered that a different variety of tea was endemic to Assam and the northeast region of India, which was then hybridized with Chinese small-leaf-type tea. Using Chinese planting and cultivation techniques, the British colonial government established a tea industry by offering land in Assam to any European who agreed to cultivate it for export. Tea was originally consumed only by Anglo-Indians; however, it became widely popular in India in the 1950s because of a successful advertising campaign by the India Tea Board. The British introduced tea industry to Sri Lanka (then Ceylon) in 1867.
Chemical composition
Physically speaking, tea has properties of both a solution and a suspension. It is a solution of all the water-soluble compounds that have been extracted from the tea leaves, such as the polyphenols and amino acids, but is a suspension when all of the insoluble components are considered, such as the cellulose in the tea leaves. Tea infusions are among most consumed beverages globally.
The astringency in tea can be attributed to the presence of polyphenols. These are the most abundant compounds in tea leaves, making up 30–40% of their composition. Polyphenols include flavonoids, epigallocatechin gallate (EGCG), and other catechins. Although there has been preliminary clinical research on whether green or black teas may protect against various human diseases, there is no evidence that tea polyphenols have any effect on health or lowering disease risk.
Health effects
Although health benefits have been assumed throughout the history of Camellia sinensis 's consumption, there is no high-quality evidence showing that tea consumption gives significant benefits other than possibly increasing alertness, an effect caused by caffeine in the tea leaves. In clinical research conducted in the early 21st century, it was found there is no scientific evidence to indicate that consuming tea affects any disease or improves health.
Black and green teas contain no essential nutrients in significant amounts, with the exception of the dietary mineral manganese, at 0.5 mg per cup or 26% of the Reference Daily Intake (RDI). Fluoride is sometimes present in tea; certain types of "brick tea", made from old leaves and stems, have the highest levels, enough to pose a health risk if much tea is drunk, which has been attributed to high levels of fluoride in soils, acidic soils, and long brewing.
Cultivation and harvesting
Camellia sinensis is an evergreen plant that grows mainly in tropical and subtropical climates. Some varieties can also tolerate marine climates and are cultivated as far north as Cornwall in England, Perthshire in Scotland, Washington in the United States, and Vancouver Island in Canada. In the Southern Hemisphere, tea is grown as far south as Hobart in Tasmania and Waikato in New Zealand.
Two principal varieties are used: Camellia sinensis var. sinensis, which is used for most Chinese, Formosan and Japanese teas, and C. sinensis var. assamica, used in Pu-erh and most Indian teas (but not Darjeeling). Within these botanical varieties, many strains and modern clonal varieties are known. Leaf size is the chief criterion for the classification of tea plants, with three primary classifications being: Assam type, characterised by the largest leaves; China type, characterised by the smallest leaves; and Cambodian type, characterised by leaves of intermediate size. The Cambodian-type tea (C. assamica subsp. lasiocaly) was originally considered a type of Assam tea. However, later genetic work showed that it is a hybrid between Chinese small-leaf tea and Assam-type tea. Darjeeling tea also appears to be a hybrid between Chinese small-leaf tea and Assam-type large-leaf tea.
A tea plant will grow into a tree of up to 16 m if left undisturbed, but cultivated plants are generally pruned to waist height for ease of plucking. Also, the short plants bear more new shoots which provide new and tender leaves and increase the quality of the tea. Only the top 1 - 2 in of the mature plant are picked. These buds and leaves are called 'flushes'. A plant will grow a new flush every 7 to 15 days during the growing season. Leaves that are slow in development tend to produce better-flavoured teas. Several teas are available from specified flushes; for example, Darjeeling tea is available as first flush (at a premium price), second flush, monsoon and autumn. Assam second flush or "tippy" tea is considered superior to first flush, because of the gold tips that appear on the leaves.
Pests that can afflict tea plants include mosquito bugs, genus Helopeltis, which are true bugs and not to be confused with dipterous insects of family Culicidae ('mosquitos'). Mosquito bugs can damage leaves both by sucking plant materials, and by the laying of eggs (oviposition) within the plant. Spraying with synthetic insecticides may be deemed appropriate. Other pests are Lepidopteran leaf feeders and various tea diseases.
Production
Tea is mainly grown in Asia and Africa, though it is also grown in South America and around the Black and Caspian Seas. The four biggest tea-producing countries are China, India, Kenya and Sri Lanka, together representing 75% of world tea production. Smaller hubs of production include such places as São Miguel Island, Azores, in Portugal, and Guria, in Georgia. In 2020, global production of tea was 7.0 million tonnes, led by China with 42% and India with 20% of the world total. Kenya, Argentina, and Sri Lanka were secondary producers.
Storage
Storage conditions and type determine the shelf life of tea; that of black teas is greater than that of green teas. Some, such as flower teas, may last only a month or so. Others, such as pu-erh, improve with age. To remain fresh and prevent mold, tea needs to be stored away from heat, light, air, and moisture. Tea must be kept at room temperature in an air-tight container. Black tea in a bag within a sealed opaque canister may keep for two years. Green tea deteriorates more rapidly, usually in less than a year. Tightly rolled gunpowder tea leaves keep longer than the more open-leafed Chun Mee tea.
Storage life for all teas can be extended by using desiccant or oxygen-absorbing packets, vacuum sealing, or refrigeration in air-tight containers (except green tea, where discrete use of refrigeration or freezing is recommended and temperature variation kept to a minimum).
Processing and classification
Tea is generally divided into categories based on how it is processed. At least six different types are produced:
After picking, the leaves of C. sinensis soon begin to wilt and oxidize unless immediately dried. An enzymatic oxidation process triggered by the plant's intracellular enzymes causes the leaves to turn progressively darker as their chlorophyll breaks down and tannins are released. This darkening is stopped at a predetermined stage by heating, which deactivates the enzymes responsible. In the production of black teas, halting by heating is carried out simultaneously with drying. Without careful moisture and temperature control during manufacture and packaging, growth of undesired molds and bacteria may make tea unfit for consumption.
Additional processing and additives
After basic processing, teas may be altered through additional processing steps before being sold and is often consumed with additions to the basic tea leaf and water added during preparation or drinking. Examples of additional processing steps that occur before tea is sold are blending, flavouring, scenting, and decaffeination of teas. Examples of additions added at the point of consumption include milk, sugar and lemon.
Flavoured and scented teas add aromas and flavours to the base tea. This can be accomplished through directly adding flavouring agents, such as ginger, cloves, mint leaves, cardamom, bergamot (found in Earl Grey), vanilla, and spearmint. Alternatively, because tea easily retains odours, it can be placed in proximity to an aromatic ingredient to absorb its aroma, as in traditional jasmine tea.
The addition of milk to tea in Europe was first mentioned in 1680 by the epistolist Madame de Sévigné. Many teas are traditionally drunk with milk in cultures where dairy products are consumed. These include Indian masala chai and British tea blends. These teas tend to be very hearty varieties of black tea which can be tasted through the milk, such as Assams, or the East Friesian blend. Milk is thought to neutralise remaining tannins and reduce acidity. The Han Chinese do not usually drink milk with tea but the Manchus do, and the elite of the Qing Dynasty of the Chinese Empire continued to do so. Hong Kong-style milk tea is based on British habits. Tibetans and other Himalayan peoples traditionally drink tea with milk or yak butter and salt. In Eastern European countries, Russia and Italy, tea is commonly served with lemon juice. In Poland, tea is traditionally served with a slice of lemon and is sweetened with either sugar or honey; tea with milk is called a bawarka ("Bavarian style") in Polish and is also widely popular. In Australia, tea with milk is known as "white tea".
The order of steps in preparing a cup of tea is a much-debated topic and can vary widely between cultures or even individuals. Some say it is preferable to add the milk to the cup before the tea, as the high temperature of freshly brewed tea can denature the proteins found in fresh milk, similar to the change in taste of UHT milk, resulting in an inferior-tasting beverage. Others insist it is better to add the milk to the cup after the tea, as black tea is often brewed as close to boiling as possible. The addition of milk chills the beverage during the crucial brewing phase, if brewing in a cup rather than using a pot, meaning the delicate flavour of a good tea cannot be fully appreciated. By adding the milk afterwards, it is easier to dissolve sugar in the tea and also to ensure the desired amount of milk is added, as the colour of the tea can be observed. Historically, the order of steps was taken as an indication of class: only those wealthy enough to afford good-quality porcelain would be confident of its being able to cope with being exposed to boiling water unadulterated with milk. Higher temperature difference means faster heat transfer, so the earlier milk is added, the slower the drink cools. A 2007 study published in the European Heart Journal found certain beneficial effects of tea may be lost through the addition of milk.
Tea bags
In 1907, American tea merchant Thomas Sullivan began distributing samples of his tea in small bags of silk with a drawstring. Consumers noticed they could simply leave the tea in the bag and reuse it with fresh tea. However, the potential of this distribution and packaging method would not be fully realised until later. During World War II, tea was rationed in the United Kingdom. In 1953, after rationing in the UK ended, Yorkshire-based tea manufacturer Tetley launched the tea bag in the UK, and it was an immediate success.
The "pyramid tea bag" (or sachet), introduced by Lipton and PG Tips/Scottish Blend in 1996, attempts to address one of the connoisseurs' arguments against paper tea bags by way of its three-dimensional tetrahedron shape, which allows more room for tea leaves to expand while steeping. However, some types of pyramid tea bags have been criticised as being environmentally unfriendly, since their synthetic material is not as biodegradable as loose tea leaves and paper tea bags.
Loose tea
The tea leaves are packaged loosely in a canister, paper bag, or other container such as a tea chest. Some whole teas, such as rolled gunpowder tea leaves, which resist crumbling, are vacuum-packed for freshness in aluminised packaging for storage and retail. The loose tea is individually measured for use, allowing for flexibility and flavour control at the expense of convenience. Strainers, tea balls, tea presses, filtered teapots, and infusion bags prevent loose leaves from floating in the tea and over-brewing. A traditional method uses a three-piece lidded teacup called a gaiwan, the lid of which is tilted to decant the tea into a different cup for consumption.
Compressed tea
Compressed tea (such as pu-erh) is produced for convenience in transport, storage, and ageing. It can usually be stored longer without spoilage than loose leaf tea. Compressed tea is prepared by loosening leaves from the cake using a small knife, and steeping the extracted pieces in water. During the Tang dynasty, as described by Lu Yu, compressed tea was ground into a powder, combined with hot water, and ladled into bowls, resulting in a "frothy" mixture. In the Song dynasty, the tea powder would instead be whisked with hot water in the bowl. Although no longer practiced in China today, the whisking method of preparing powdered tea was transmitted to Japan by Zen Buddhist monks, and is still used to prepare matcha in the Japanese tea ceremony.
Compressed tea was the most popular form of tea in China during the Tang dynasty. By the beginning of the Ming dynasty, it had been displaced by loose-leaf tea. It remains popular, however, in the Himalayan countries and Mongolian steppes. In Mongolia, tea bricks were ubiquitous enough to be used as a form of currency. Among Himalayan peoples, compressed tea is consumed by combining it with yak butter and salt to produce butter tea.
Instant tea
"Instant tea", similar to freeze-dried instant coffee and an alternative to brewed tea, can be consumed either hot or cold. Instant tea was developed in the 1930s, with Nestlé introducing the first commercial product in 1946, while Redi-Tea debuted instant iced tea in 1953. Additives such as chai, vanilla, honey or fruit, are popular, as is powdered milk.
During the Second World War British and Canadian soldiers were issued an instant tea known as "compo" in their composite ration packs. These blocks of instant tea, powdered milk, and sugar were not always well received. As Royal Canadian Artillery Gunner, George C Blackburn observed:
"But, unquestionably, the feature of Compo rations destined to be remembered beyond all others is Compo tea...Directions say to 'sprinkle powder on heated water and bring to the boil, stirring well, three heaped teaspoons to one pint of water.'
Every possible variation in the preparation of this tea was tried, but...it always ended up the same way. While still too hot to drink, it is a good-looking cup of strong tea. Even when it becomes just cool enough to be sipped gingerly, it is still a good-tasting cup of tea, if you like your tea strong and sweet. But let it cool enough to be quaffed and enjoyed, and your lips will be coated with a sticky scum that forms across the surface, which if left undisturbed will become a leathery membrane that can be wound around your finger and flipped away..."
Bottled and canned tea
Canned tea is sold prepared and ready to drink. It was introduced in 1981 in Japan. The first bottled tea was introduced by an Indonesian tea company, PT. Sinar Sosro in 1969 with the brand name Teh Botol Sosro (or Sosro bottled tea). In 1983, Swiss-based Bischofszell Food Ltd. was the first company to bottle iced tea on an industrial scale.
කව් සිළුමිණ
දෙවන පරාක්‍රමබාහු රජතුමා විසින් රචිත ය.
තේ
Tea culture
In the United Kingdom, 63% of people drink tea daily. It is customary for a host to offer tea to guests soon after their arrival. Tea is consumed both at home and outside the home, often in cafés or tea rooms. Afternoon tea with cakes on fine porcelain is a cultural stereotype. In southwest England, many cafés serve a cream tea, consisting of scones, clotted cream, and jam alongside a pot of tea. In some parts of Britain and India, 'tea' may also refer to the evening meal.
Ireland, as of 2016, was the second-biggest per capita consumer of tea in the world. Local blends are the most popular in Ireland, including Irish breakfast tea, using Rwandan, Kenyan and Assam teas. The annual national average of tea consumption in Ireland is 2.7 kg to 4 kg per person. Tea in Ireland is usually taken with milk or sugar and brewed longer for a stronger taste.
Turkish tea is an important part of that country's cuisine and is the most commonly consumed hot drink, despite the country's long history of coffee consumption. In 2004, Turkey produced 205,500 tonnes of tea (6.4% of the world's total tea production), which made it one of the largest tea markets in the world, with 120,000 tons being consumed in Turkey and the rest being exported. In 2010, Turkey had the highest per capita consumption in the world at 2.7 kg. As of 2013, the per-capita consumption of Turkish tea exceeds 10 cups per day and 13.8 kg per year. Tea is grown mostly in Rize Province on the Black Sea coast.
Russia has a long, rich tea history dating to 1638 when tea was introduced to Tsar Michael. Social gatherings were considered incomplete without tea, which was traditionally brewed in a samovar.
In Pakistan, both black and green teas are popular and are known locally as sabz chai and kahwah, respectively. The popular green tea is often served after every meal in the Pashtun belt of Balochistan and in Khyber Pakhtunkhwa. In central and southern Punjab and the metropolitan Sindh region of Pakistan, tea with milk and sugar (sometimes with pistachios, cardamom, etc.), commonly referred to as chai, is widely consumed. It is the most common beverage of households in the region. In the northern Pakistani regions of Chitral and Gilgit-Baltistan, a salty, buttered Tibetan-style tea is consumed.
Indian tea culture is strong; the drink is the most popular hot beverage in the country. It is consumed daily in almost all houses, offered to guests, consumed in high amounts in domestic and official surroundings, and is made with the addition of milk with or without spices, and usually sweetened. It is sometimes served with biscuits to be dipped in the tea and eaten before consuming the tea. More often than not, it is drunk in "doses" of small cups (referred to as "cutting" chai if sold at street tea vendors) rather than one large cup.
Iranians have one of the highest per-capita rates of tea consumption in the world and a Châikhâne(Tea House) is a common sight on Iranian streets. Due to the suitable climate, tea is usually cultivated in large areas of northern Iran along the shores of the Caspian Sea.
In Burma (Myanmar), tea is consumed not only as hot drinks, but also as sweet tea and green tea known locally as laphet-yay and laphet-yay-gyan, respectively. Pickled tea leaves, known locally as lahpet, are also a national delicacy. Pickled tea is usually eaten with roasted sesame seeds, crispy fried beans, roasted peanuts and fried garlic chips.
In Mali, gunpowder tea is served in series of three, starting with the highest oxidisation or strongest, unsweetened tea, locally referred to as "strong like death", followed by a second serving, where the same tea leaves are boiled again with some sugar added ("pleasant as life"), and a third one, where the same tea leaves are boiled for the third time with yet more sugar added ("sweet as love"). Green tea is the central ingredient of a distinctly Malian custom, the "Grin", an informal social gathering that cuts across social and economic lines, starting in front of family compound gates in the afternoons and extending late into the night, and is widely popular in Bamako and other large urban areas.
In the United States, 80% of tea is consumed as iced tea. Sweet tea is native to the southeastern U.S. and is iconic in its cuisine.
Economics
Tea is the most popular manufactured drink consumed in the world, equaling all others – including coffee, soft drinks, and alcohol – combined. Most tea consumed outside East Asia is produced on large plantations in the hilly regions of India and Sri Lanka and is destined to be sold to large businesses. Opposite this large-scale industrial production are many small "gardens," sometimes minuscule plantations, that produce highly sought-after teas prized by gourmets. These teas are both rare and expensive and can be compared to some of the most expensive wines in this respect.
India is the world's largest tea-drinking nation, although the per capita consumption of tea remains a modest 750 g per person every year. Turkey, with 2.5 kg of tea consumed per person per year, is the world's greatest per capita consumer.
Labor and consumer safety problems
Tests of commercially popular teas have detected residues of banned toxic pesticides.
Tea production in Kenya, Malawi, Rwanda, Tanzania, and Uganda has been reported to make use of child labor according to the U.S. Department of Labor's List of Goods Produced by Child Labor or Forced Labor. Workers who pick and pack tea on plantations in developing countries can face harsh working conditions and may earn below the living wage.
Certification
Several bodies independently certify the production of tea, such as Rainforest Alliance, Fairtrade, UTZ Certified, and Organic. From 2008 to 2016, sustainability standards-certified tea production experienced a compound annual growth rate of about 35%, accounting for at least 19% of overall tea production. In 2016, at least 1.15 million tonnes of sustainably certified tea was produced, valued at US$2 billion.
Rainforest Alliance certified tea is sold by Unilever brands Lipton and PG Tips in Western Europe, Australia and the U.S. Fairtrade certified tea is sold by a large number of suppliers around the world. UTZ Certified tea is sold by Pickwick tea.
Production of organic tea has risen since its introduction in 1990 at Rembeng, Kondoli Tea Estate, Assam. 6,000 tons of organic tea were sold in 1999.
General sources
ප්‍රවර්ගය:තේ
Silurian
Silurian යනු වසර මිලියන 444-419 කට පෙර Paleozoic යුගයේ තුන්වන කාලය වේ.
ශ්‍රී ලංකාවේ මුස්ලිම් නීතිය
ශ්‍රී ලංකාවේ මුස්ලිම් නීතිය යනු දැනට ලංකාවේ චාරිත්‍රානුකූල කාණ්ඩයේ නීති ඝනයට අයත් වන්නා වූත්, උපතින් හෝ සද්භාවයෙන් ඉස්ලාම් ආගම අදහන ශ්‍රී ලාංකිකයන්ට බලපවත්නා නීතියයි. අනෙත් චාරිත්‍රානුකූල නීතින් වන්නේ උඩරට නීතිය සහ තේසවලමෙයි නීතියයි. ශ්‍රී ලංකාවේ මුස්ලිම් නීතිය මඟින් වෛවාහක, දික්කසාද, භාරකාරත්වය සහ නඩත්තු කටයුතු පිලිබඳව බලපැවැත්වෙන අතර මෙම නීති 1951 අංක 13 දරන මුස්ලිම් විවාහ සහ දික්කසාද පිලිබඳ පනතෙන්, 1931 අංක 10 දරන මුස්ලිම් දේපල භාරකාරත්වය පිලිබඳ ආඥා පනතෙන් සහ 1956 අංක 51 දරන මුස්ලිම් දේවස්ථාන, අසරණ සරණ අරමුදල් භාරකාර අරමුදල් නොහොත් වකුෆ් පනතෙන් යන පනත් වලින් ආවරනය වේ.
අඩු වයස් විවාහ
ශ්‍රී ලංකාවේ සාමාන්‍ය නීතිය අනුව වයස අවුරුදු 18ට අඩු දැරියන් විවාහ කර ගැනීම සාමාන්‍ය නීතියට අනුව වරදක් වුවත්, මුස්ලිම් විවාහ නීතියට එය අදාල නොවේ. අවුරුදු 12,14 තරම් කුඩා දැරියන් විවාහ කරවීම් පවා මේ හරහා වාර්ථා වී ඇත.
බහු භාර්යා විවාහ
1951 මුස්ලිම් වෛවාහක සහ දික්කසාද ආඥා පනතේ අංක 24(1) - 24(4) පරිච්ඡේද අනුව මුස්ලිම් පිරිමි අයට බහු විවාහ සඳහා අවසර ඇත. ඒ අනුව එක් පිරිමි පුද්ගලයෙක්ට උපරිම වශයෙන් කාන්තාවන් 4 දෙනෙක් විවාහ කර ගත හැකිය. ඒ සඳහා ඔහු ඒ කාන්තාවන්ට සමානව සලකන බවට ප්‍රතිඥා දිය යුතුය.
පුරුශයාගේ තනි කැමැත්තෙන් දික්කසාද කල හැකි වීම
විවාහක පිරිමියාට කාති උසාවියකදී තමන්ගේ තනි කැමැත්තෙන් භාර්යාවන් දික්කසාද කල හැකිය. මෙහිදී පුරුශයා විසින් කාති විනිසුරු හමුවේ බිරිඳගේ නම පවසා තුන් වරක් "තලාක්" කීමෙන් නීත්‍යානුකූල දික්කසාදය පුරුශයාට හිමිවේ. එහිදී කාන්තාවන්ට කිසිම දේපල උරුමයක් හෝ නඩත්තු වන්දි පවා හිමි නොවේ.
මූලාශ්‍ර
ප්‍රවර්ගය:නීතිය - ශ්‍රී ලංකා
රාජාංගනය ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාසය
රාජාංගනය ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාසය යනු, ශ්‍රී ලංකාවේ,  උතුරු මැද පළාතේ,   අනුරාධපුර දිස්ත්‍රික්කයේ, පිහිටි ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාසයකි.
ග්‍රාම නිළධාරි වසම්
මුළු ග්‍රාම නිලධාරි වසම් ප්‍රමාණය 21කි. ඒවා පහත පරිදි දැක්විය හැකිය. 01. අංක 438 - කළුන්දෑගම 02. අංක 439 - පන්තියාව 03. අංක 440 - සිරිමාපුර 04. අංක 441 - නවසිරිගම 05. අංක 442 - මහතිඹිරිකල්ල (යාය 01) 06. අංක 443 - යාය 02 07. අංක 444 - යාය 03 08. අංක 445 - යාය 04 09. අංක 446 - යාය 05 තිස්සපුර 10. අංක 447 - යාය 05 රන්දෙණිගම 11. අංක 448 - අංගමුව 12. අංක 449 - තුඹුල්ලේගම 13. අංක 450 - අලිවංගුව 14. අංක 451 - ගැමුණුපුර 15. අංක 452 - යාය 09/10 16. අංක 453 - යාය 11 17. අංක 454 - යාය 12 18. අංක 455 - යාය 13/14 වේරගල 19. අංක 456 - යාය 18 20. අංක 457 - යාය 15 21. අංක 458 - යාය 16/17
මූලාශ්‍ර
ප්‍රවර්ගය:ශ්‍රී ලංකාවේ ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාස ප්‍රවර්ගය:අනුරාධපුර දිස්ත්‍රික්කය
ඩෙස්පසීටෝ
"ඩෙස්පසීටෝ" යනු පුවටො රිකෝ ජාතික ගායක ලුයිස් ෆොන්සි සහ පුවටො රිකෝ ජාතික රැප් ගායක ඩැඩි යැන්කී විසින් ගායනය කරනු ලබන ගීතයකි. 2017 ජනවාරි 12 දින Universal Music Latin මගින් "Despacito" ගීතය සහ එහි මියුසික් වීඩියෝව (ගායකයින් දෙපල පුවටෝ රිකෝ හි ලා පෙර්ලා සහ ලා ෆැක්ටෝරියා නමැති මත්පැන් අලෙවිසලෙක ගීතය ඉදිරිපත් කරන අයුරු දැක්වෙන) නිකුත් කරන ලදී. ගීතය රචනා කරන ලද්දේ ෆොන්සි, එරිකා එන්ඩර් සහ යැන්කී විසිනි. නිෂ්පාදනය කර ඇත්තේ මොරිෂියෝ රෙන්ගිෆෝ සහ අන්ද්රෙස් ටොරෙස් විසිනි. කැනේඩියානු ගායක ජස්ටින් බිබර් ගායනය කරනු ලබන "Despacito" රීමික්ස් ගීතය 2017 අප්‍රේල් 17 දින නිකුත් කරන ලදී. "ඩෙස්පසීටෝ" ගීතය බොහෝ රටවල, විශේෂයෙන්ම ඉංග්‍රීසි කතා කරනු ලබන රටවල ගීත දර්ශකයන් හි ඉහළට ගෙන ඒමට එය සමත් විය.
ප්‍රවර්ගය:ස්පාඤ්ඤ ගීත ප්‍රවර්ගය:බටහිර ගීත
883
වසර  (රෝමානු සංඛ්‍යා) යනු ජූලියානු දින දසුන ප්‍රකාර,    දිනයකින් ඇරඹෙන  අවුරුද්දක් (බැඳිය විසින් මුළු දින දසුන දක්වනු ඇත) විය.
හැරී පොටර් සහ මාරක උපාකරණ
Harry Potter and the Deathly Hallows – Part 1 යනු ඩේවිඩ් යේට්ස් විසින් අධ්‍යක්ෂණය කරන ලදසහ Warner Bros. Pictures විසින් බෙදා හරින ලද2010 ෆැන්ටසි චිත්‍රපටයකි. එය JK Rowling ගේ එම නමින්ම 2007 නවකතාව මත පදනම් වූ සිනමා කොටස් දෙකෙන් පළමුවැන්න වන අතර Harry Potter චිත්‍රපට මාලාවේ හත්වන වාරිකයයි. එය විසින් රචනා කරන ලද ස්ටීව් Kloves හා නිෂ්පාදනය ඩේවිඩ් Heyman, ඩේවිඩ් බැරන්ස් , සහ රෝලින් යනු ලක්ෂණ ඇඳුමේ කාස්ට්. චිත්රපටය තරු ඩැනියල් රැඩ්ක්ලිෆ් ලෙස හැරී පෝටර්, සමග රූපට් ග්රින්ට් පිළිවෙලින් හා එමා වොට්සන් , පිළිවෙලින්, හැරී හොඳම මිතුරන් ලෙස චරිත ලෝඞ් රොන් වීස්ලි හා හමායනි ග්රේන්ජර්. එය ද ඵලයක් කිරීමට හැරී පෝටර් ඇන්ඩ් ද හාෆ් බ්ලඩ් ප්රින්ස් (2009) සහ අවසාන ප්රවේශය, විසින් අනුගමනය කරන හැරිපොටර් ඇන්ඩ් ද ඩෙත්ලි හැලෝස් - 2 වන කොටස (2011).
කතාව විසින් ඉල්ලීමක් කර ඇති හැරී පෝටර්, පහත සඳහන් Dumbledore සොයා හා විනාශ කිරීමට ස්වාමීන් Voldemort එම - අමරණීය කිරීමට රහසිගත Horcruxes. රූගත කිරීම් 2009 පෙබරවාරි 19 වන දින ආරම්භ වූ අතර 2010 ජුනි 12 වන දින අවසන් කරන ලදී. පළමු කොටස 2010 නොවැම්බර් 19 වන දින ලොව පුරා 2D සිනමාහල් සහ IMAX ආකෘතිවලින් නිකුත් කරන ලදී. චිත්‍රපටය විචාරකයින් එහි කාර්ය සාධනය, සිනමාකරණය, දෘශ්‍ය ප්‍රයෝග සහ සංගීත ලකුණු ප්‍රශංසා කරමින් ධනාත්මක සමාලෝචන ලබා ගත්තේය.
කුමන්ත්රණ
Death Eaters ගේ රැස්වීමකදී, Severus Snape විසින් Voldemort සාමිවරයාට වාර්තා කරන්නේ Order of the Phoenix විසින් Harry Potter ව ආරක්ෂිත ස්ථානයකට ගෙන යාමට උත්සාහ කරන බවයි. Voldemort පැහැදිලි කරන්නේ ඔහුට හැරී ඔහුගේම යෂ්ටියකින් මරා දැමිය නොහැකි බවයි, මන්ද ඔවුන් එකම හරය බෙදා ගන්නා අතර ඔප්පුව සඳහා Lucius Malfoy ගේ යෂ්ටිය රාජසන්තක කරයි. ගමන අතරතුර හැරීට පහර දීමෙන් ඔහු කෝපයට පත් වන අතර හැරී ඔහුගේ සැරයටිය ලුසියස්ට හානි කිරීමෙන් පසු පලා යයි.
මෙම Weasleys වන විවාහ මංගල උත්සවය සඳහා සූදානම් ලෙස රොන් වීස්ලි ගේ අයියා, බිල්, එම මැජික් අමාත්ය දන්වා හැරී, රොන් සහ හමායනි ග්රේන්ජර් ඔවුන් එක් එක් දෙයක් උරුම Albus Dumbledore රොන් ඇති: Deluminator ක, හමායනි Dumbledore පිටපත් Beedle ගේ කතාන්දර බාර්ඩ් සහ හැරී ගෝල්ඩන් ස්නිච් ඔහුගේ පළමු ක්විඩිච් තරඟයේදී මෙන්ම ග්‍රිෆින්ඩෝර්ගේ කඩුව අල්ලා ගත්තේය. වෝල්ඩ්මෝට් අමාත්‍යාංශය භාරගෙන ඇමතිවරයා මරා දැමූ පුවතකින් මංගල උත්සවයට බාධා පැමිණේ.
එස්. ආර්. රාම්චන්ද්‍ර රාඕ
'''එස්. ආර්. රාම්චන්ද්‍ර රාඕ''' (1931 සැප්තැම්බර් 16 – 2017 ජූනි 11) යනු ඉන්දියානු ක්‍රිකට් විනිසුරුවෙකි. ඔහු 1987 දී එක් ටෙස්ට් තරගයකට සහ 1983 - 1987 අතර එක්දින තරග තුනකට විනිසුරුවරයකු ලෙස සහභාගි විය.
හැරී පොටර් සහ මාරක උපාකරණ
කුමන්ත්රණ
හැරී, රොන් සහ හර්මියෝන් ග්‍රිමෝල්ඩ් පෙදෙසේ අංක 12 හි සැඟවී සිටිති. දේශීය සොරෙකු වන Mundungus Fletcher විසින් Salazar Slytherin ගේ ලොකට් එක සොරකම් කර එය Dolores Umbridge වෙත විකුණු බව ඔවුන්ට දැනගන්නට ලැබේ. ඔවුන් ලොකට් එක නැවත ලබා ගත්තත්, ඔවුන් සැඟවී සිටි ස්ථානය මරණ භක්ෂකයෙකුට හෙළි කරයි. ඔවුන් නිස්කලංක වනාන්තරයකට විසිර ගිය විට රොන් දරුණු ලෙස තුවාල ලබන අතර, ඔවුන්ට පයින්ම තැනින් තැනට යාම හැර වෙනත් විකල්පයක් ඉතිරි නොවේ.
ලොකට් එක විනාශ කිරීමට ඔවුන් දැරූ සියලු උත්සාහයන් අසාර්ථක වූ නමුත්, Gryffindor ගේ කඩුවට Horcruxes විනාශ කළ හැකි බව හර්මියෝන් නිගමනය කරයි, මන්ද එය බැසිලිස්ක් විෂ වලින් පිරී ඇත. ඔවුන්ගේ ප්‍රගතිය නොමැතිකම නිසා රොන් වඩ වඩාත් කලකිරීමට පත් වන අතර හැරී සහ හර්මියෝන් කෙරෙහි ඊර්ෂ්‍යාව ඇති කරයි. ඔහු එක් රාත්‍රියක හැරී සමඟ වාද කිරීමෙන් පසු අතුරුදහන් වන අතර, හර්මියෝනිව කලකිරීමට පත් කරයි.
ඔවුන් කඩුව සෙවීම සඳහා ගොඩ්රික්ගේ හොලෝ වෙත ගමන් කරන අතර ඉතිහාසඥ බතිල්ඩා බැග්ෂොට් වෙත ළඟා වේ. ඇය සතුව කඩුව ඇතැයි සිතමින්, ඔවුන් ඇය පසුපස ඇගේ නිවසට යන අතර එහිදී හැරී දකිනුයේ ඔහු සිහිනයකින් දුටු මිනිසෙක් යෂ්ටියක් සාදන්නෙකු වන ග්‍රෙගෝරොවිච්ගෙන් යෂ්ටියක් සොරකම් කරන ආකාරයයි. Voldemort සර්පයා බවට Bathilda රූපජනනය Nagini හා ප්රහාර හැරී ඔවුන් ආරක්ෂාව disapparate පෙර.
Harmione විසින් Harry විසින් දුටු පුද්ගලයා Gellert Grindelwald ලෙස හඳුනා ගනී. එදින රාත්‍රියේ, ඩෝ අනුග්‍රාහකයෙකු හැරීව කඩුව ඇති පොකුණකට ගෙන යයි. ඔහු සීතල වතුරේ කිමිදෙනවා, නමුත් ඔහුගේ ගෙල වටා ඇති ලොකට්ටුව ඔහුව ගිල්වීමට උත්සාහ කරයි. රොන් පෙනී, කඩුව ලබාගෙන, හැරී බේරා ගනී. ඔවුන් අවසානයේ Horcrux ලොකට් එක විනාශ කරන අතර Ron පැහැදිලි කරන්නේ Deluminator ඔහුව ඔවුන්ගේ ස්ථානයට ගෙන ගිය බවයි.
තිදෙනා සෙනොෆිලියස් වෙත පැමිණ ඔහුගේ දම්වැලෙහි ඇති සංකේතයේ තේරුම ඉගෙන ගනී. ඔහු එය නියෝජනය පවසයි Deathy හැලෝස් ය: සහෝදරයන් තිදෙනෙකු එක් එක් මරණ බහින්බස්වීමක් සඳහා නොබෙල් ත්යාගය ලබා කළ ආකාරය පිළිබඳ කතාව කියවීමට හමායනි ප්රමුඛ පෙළේ, වැඩිහිටි අඳී, එම මළවුන් කෙරෙන් නැගිටුවීම ගල් , සහ Invisibility මඟක්. මේ තුනම හිමිකර ගැනීමෙන් කෙනෙකු මරණයේ ස්වාමියා බවට පත් වේ. ඔවුන් පිටත්ව යාමට පෙර, පැහැරගත් ලූනා වෙනුවෙන් හැරී හුවමාරු කර ගැනීමේ අපේක්ෂාවෙන් සෙනෝෆිලියස් ඩෙත් ඊටර්ස් කැඳවයි.
ඔවුන් පලා ගියත්, ස්නැචර්ස් විසින් අල්ලා ගනු ලැබේ. වයෝවෘද්ධ ග්‍රින්ඩෙල්වෝල්ඩ් වොල්ඩමෝර්ට්ට කියනවා, වැඩිහිටි යෂ්ටිය ඩම්බල්ඩෝර් සමඟ වළලනු ලැබූ බව හැරී දකී. දී Malfoy මැනර්, Bellatrix Lestrange Gryffindor කඩුව සමග ගෙනැවිත් දුටු දොස් කියන බවට පත් වෙයි. ඇය හැරී සහ රොන් බඳුනක් යට වත් කොටු කර ඇති අතර, එහිදී ඔවුන් ලූනා සහ ඔලිවැන්ඩර් සොයා ගන්නා අතර, හර්මියෝන් සහ ග්‍රිෆූක් ගොබ්ලින්ට කඩුව ලැබුණු ආකාරය පැහැදිලි කිරීමට වධ හිංසා කරයි. හැරී තමා කලින් ඩම්බල්ඩෝව දැක ඇතැයි සිතන වීදුරු කැබැල්ලක් භාවිතා කරමින් උදව් ඉල්ලා සිටින අතර ප්‍රතිචාර වශයෙන් ඩොබී පෙනී සිටියි. ඩොබී මැල්ෆෝයිස් සහ බෙලාට්‍රික්ස් ගෙන් සියල්ලන් බේරා ගැනීමට උදව් කරන අතර හැරී ඩ්‍රැකෝ මැල්ෆෝයිගෙන් යෂ්ටියක් ලබා ගනී, නමුත් ඔවුන් සියල්ලන්ම විසුරුවා හරින ආකාරයටම, බෙලාට්‍රික්ස් ඩොබීව මරා දමයි. ඩම්බල්ඩෝර්ගේ සොහොනෙන් වොල්ඩමෝට් වැඩිහිටි යෂ්ටිය ගොඩ ගන්නා බැවින් ඔවුන් ඔහුව මුහුදුබඩ ගෘහයක් අසල වළදමා ඇත.
ඉන්පසු හැරී විසින් මෙතෙක් කළ් මායා ලොවට බලවත් හිසරදය වූ වොල්ඩර්මෝට් මරාදැමීම සඳහා සිය සටන ආරම්භ කළේය. එය ලෙස හඳුන්වයි
රිවිරැස ‍මෙ‍‍හෙයුම
රිවිරැස මෙහෙයුම 1995 ඔක්තොමිබර් 17 වන දින ශ්‍රී ලංකා හමුදා විසින් ඒකබද්ධ මෙහෙයුමක් ලෙස යාපනයේදී ක්‍රියාත්මක කරන ලදි. මෙහි මූලික අරමුණ වුයේ LTTE ත්‍රස්තවාදීන් ගේ ග්‍රහණයේ තිබු යාපනය නගරය හා යාපනය අර්ධද්වීපය මුදා ගැනීමය. මෙය ශ්‍රී ලංකා හමුදාවන් කරන ලද සාර්ථක හා විශාලතම මෙහෙයුම් වලින් එකකි.