cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ඇල්බට්‍ අයින්ස්ටයින්
ක්වොන්ටම් භෞතික විද්‍යාව සම්බන්ධ අයින්ස්ටයින්ගේ විවේචන
1905 පළ කළ ඔහුගේ ප්‍රකාශ විද්‍යුත් ආචරණය පිළිබද පත්‍රිකාවෙන් ඇරඹෙමින් ක්වොන්ටම් භෞතිකවාදය පිළිබද ප්‍රවාදය ගොඩනැංගීමේ ලා අයින්ස්ටයින් ප්‍රමුඛ කාර්ය භාරයක් ඉටු කළේ ය. කෙසේනමුත් 1925න් පසු නවීන ක්වොන්ටම් භෞතිකය සංවර්ධනය වූ ආකාරය කෙරෙහි, සෙසු භෞතික විද්‍යාඥයන් එකග වුවත් හෙතෙම පැහැදීමට පත් නො වී ය. ක්වොන්ටම් භෞතිකයේ අහඹුමය බව (randomness) එහි ස්වභාවය ම මිස දෛවයේ ප්‍රතිඵලයක් (determinism) නොවන බවට වූ අදහස ඔහුට සැකසහිත වූ අතර දෙවියන් වහන්සේ “දාදු ක්‍රීඩා නො කරන්නේ ය.” යනුවෙන් ඔහු සිය විරුද්ධත්වය ප්‍රකාශයට පත් කළේ ය. ක්වොන්ටම් භෞතිකය අසම්පූර්ණ ය යන මතය සිය ජීවිතයේ අවසානය වන තෙක් ම ඔහු දැරී ය.
අයින්ස්ටයින්-පොඩොල්ස්කි-රොසෙන් (EPR) විසංවාදය
1935 දී අයින්ස්ටයින් සිය EPR පත්‍රිකාවෙන් ක්වොන්ටම් භෞතිකයේ සම්පූර්ණත්වය පිළිබද ගැටලුව ආමන්ත්‍රණය කරමින් ක්වොන්ටම් භෞතිකය වෙත නැවත පැමිණියේ ය. චිත්ත පරීක්ෂණයක් (thought experiment) මගින් ගුණාංග දැඩි ලෙස සහසම්බන්ධ ව පවතින පරිදි අන්තර්ක්‍රියා කර ඇති අංශු දෙකක් පිළිබද ඔහු අවධානය යොමු කරන ලදී. අංශු දෙක කෙතරම් දුරට ඈත් කරත් එක් අංශුවක් පිළිබද නිරවද්‍ය ස්ථානීය මිනුමක්, ඒ දෙවන අංශුව කෙරෙහි කිසිම ආකාරයක නිරීක්ෂ්‍යමය මැදිහත්වීමක් නො කර අනෙක් අංශුවේ පිහිටුම ගැන ද එවැනි ම වූ නිරවද්‍ය දැනුමක් ලබා ගැනීමට හැකියාව දෙන අතර එක් අංශුවක ගම්‍යතාවයේ නිරවද්‍ය මිනුමක් ද අනෙක් අංශුවේ ගම්‍යතාවය පිළිබද ද එවැනි ම වූ නිරවද්‍ය දැනුමක් ලබා ගැනීමට හැකියාව ලබා දේ.
ක්වොන්ටම් භෞතිකයේ නිවැරදිතාවය සම්බන්ධයෙන් ගැටලුවක් නොවූවත් එය නිසැක ව ම අසම්පූර්ණ විය යුතු බව පැවසීමට ස්ථානීය යථාර්ථය පිළිබද අයින්ස්ටයින්ගේ විශ්වාසය ඔහු ව යොමු කළේ ය. නමුත් 1964 දී ජේ. එස්. බෙල් විසින් ඉදිරිපත් කර තිබූ බෙල්ගේ ප්‍රමේය (Bells Theorem) 1982 දී ඇස්පෙ පරීක්ෂණයෙන් (Aspect experiment) තහවුරු වීමත් සමග ස්ථානීය යථාර්ථය භෞතික විද්‍යා මූලධර්මයක් වශයෙන් සදොස් බව පෙනී ගියේ ය.
එකිනෙකින් වෙන් කිරීමෙන් අනතුරු ව අනෙක් අංශුව සමග සන්නිවේදනය කිරීමට අසමත් වන නොසබැදුණු වෙන් වෙන් අවයව වශයෙන් වන සම්භාව්‍ය භෞතීය චිත්‍රයක් කවරාකාරයෙන්වත් ක්වොන්ටම් භෞතික විද්‍යාව සම්බන්ධයෙන් අදාල කළ නොහැකි බව මේ පරීක්ෂණ හා ඉන් පසුව සිදුකෙරුණු පරීක්ෂණ විසින් පෙන්වා සිටින ලදී.
ස්ථානීය යථාර්ථය සම්බන්ධයෙන් අයින්ස්ටයින් වැරදි වුවත් පැටලුණු ක්වොන්ටම් තත්ත්වයක (Entangled Quantum States) සිටින අසාමාන්‍ය අංශු පිළිබද ඔහුගේ පැහැදිලි පූර්වකල්පනය EPR පත්‍රිකාව Physical Review හි පළ වූ විශිෂ්ට ම පත්‍රිකා දහයෙන් එකක් බවට පත්වීමට හේතුවිය. ක්වොන්ටම් තොරතුරු න්‍යායයේ (Quantum Information Theory) සංවර්ධනයට හේතු වූ මූලික ම පත්‍රිකාවක් ලෙස එය සලකනු ලැබේ.
ආශ්‍රිත නාමාවලිය
පාදසටහන්
සදහන් තැන්
බාහිර සබැඳි
ප්‍රවර්ගය:විද්‍යාඥයෝ ප්‍රවර්ගය:භෞතික විද්‍යාව ප්‍රවර්ගය:විද්‍යාව ප්‍රවර්ගය:1879 උපත් ප්‍රවර්ගය:1955 මරණ ප්‍රවර්ගය:භෞතික විද්‍යාඥයෝ
එඩ්වඩ් කුමරු, එඩින්බර්ග් හි ආදිපාදවරයා
එඩින්බර්ග්හි ආදිපාදවරයා වන එඩ්වඩ් කුමරු දෙවන එලිසබෙත් මහ රාජෝත්තමාවියගේ හා ෆිලිප් කුමරුගේ තෙවන පුත්‍රයා හා බාලම දරුවා වේ.
සීයලා සහ ආච්චිලා - හයවන ජෝර්ජ් රජතුමා ,එලිසබෙත් මව් රැජින,ග්‍රීසියේ සහ ඩෙන්මාර්කයේ ඇන්ඩෘ කුමරු, බැටන්බර්ග්හි ඇලිස් කුමරිය
සහෝදර සහෝදරියෝ - චාල්ස් රජතුමා, ඈන් කුමරිය, ඇන්ඩෘ කුමරු
ඉන්ස්පැක්ටර් ගීතා
ගීතයන්
ගීත ප්‍රබන්ධය - සිරිල් ඒ. සීලවිමල, අජන්තා රණසිංහ, සෝමපාල ලීලානන්ද, හේමසිරි හල්පිට
1919
1919 වසර (MCMXIX) යනු ග්‍රෙගෝරියානු දින දසුන ප්‍රකාර බදාදා දිනයකින් ඇරඹෙන සාමාන්‍ය අවුරුද්දක් (බැඳිය විසින් මුළු දින දසුන දක්වනු ඇත) වන අතර දින 13-ක්-සෙමින් යන ජූලියානු දින දසුන ප්‍රකාර  අඟහරුවාදා දිනයකින් ඇරඹෙන සාමාන්‍ය අවුරුද්දක් වෙයි.
ප්‍රවර්ගය:1919
අවතාර උත්සවය
කුසගිනි අවතාර උත්සවය හෝ යී ලං  ලෙසින්ද හැඳින්වෙන,  අවතාර උත්සවය යනු, බොහෝ රටවල චීන ජාතිකයන් විසින් සැමරෙන සාම්ප්‍රදායික චීන උත්සවයකි. ( චන්ද්‍ර සූර්ය දින දසුනක් වන), චීන දින දසුනෙහි, අවතාර උත්සවය පැවැත්වෙන්නේ සත්වන මාසයෙහි 15වන රාත්‍රියෙහි (දකුණු චීනයේ 14වන රාත්‍රියෙහි) දීය.
මීගමු දෙමළ ජාතිකයෝ
මීගමු දෙමළ ජාතිකයෝ හෝ පුත්තලම දෙමළ ජාතිකයෝ යනු, ශ්‍රී ලංකාවේ  බටහිර ගම්පහ සහ  පුත්තලම දිස්ත්‍රික්කයන්හී ආජන්ම ශ්‍රී ලාංකික දෙමළ ජනයා සඳහා  සාමාන්‍යයෙන්  භාවිතා කෙරෙන පදයකි. දිවයිනෙහි අනෙකුත් කොටස් වලින් මෙම දිස්ත්‍රික්කයන්ට පැමිණෙන දෙමළ සංක්‍රමණිකයන් සඳහා මෙය භාවිතා නො‍වෙයි. දිවයින් දේශයේ අනෙකුත් දෙමළ ජාතිකයන් වෙතින් මොවුන් වෙන්කර හඳුනාගන්නේ, ඒවා අතුරින් එකක් මීගමු දෙමළ උපභාෂාව ලෙසින් හැඳින්වෙන, ඔවුන්ගේ අනන්‍ය උපභාෂාව(න්), මහත්වූ උල් තොල් වැනි වක්ත්‍රීය (මුහුණ පිළිබඳවූ) ලක්ෂණ සහ ඔවුන්ගේ සංස්කෘතියෙහි අනෙකුත් ආකාරයන් වලින් වෙයි. ශ්‍රී ලංකාවේ ආජන්ම දෙමළ ජාතිකයන්ගේ අනෙකුත් උප ප්‍රවර්ග වන්නේ, දිවයින් දේශයේ සාම්ප්‍රදායික ලෙසින් දෙමළ ප්‍රමුඛත්වයක් සහිතවූ උතුරු හා නැගෙනහිර ප්‍රදේශයන්හී ජීවත්වන  යාපන දෙමළ ජාතිකයෝ හෝ උතුරු දෙමළ ජාතියකයෝ සහ  මඩකලපුව දෙමළ ජාතිකයෝ හෝ නැගෙනහිර දෙමළ ජාතිකයෝ වෙති. මීගමුව යනු ගම්පහ දිස්ත්‍රික්කයේ ප්‍රධාන වෙරළබඩ නගරයක් වන අතර, පුත්තලම යනු අසබඩ  පුත්තලම දිස්ත්‍රික්කයේ ප්‍රධාන නගරයක් වෙයි.
සමාග්‍රහණය
මිගමු දෙමළ ජාතිකයන්ගේ ප්‍රධාන ලාක්ෂණික ගුණාංගය වන්නේ, සිංහලීකරණය නමින් හැඳින්වෙන, බහුතර සිංහල වාර්ගික කණ්ඩායමට සමාග්‍රහණය වීමේ සන්තතික ක්‍රියාවලියයි. මෙම ක්‍රියාවලිය පබල කර ඇත්තේ විවිධ කුල පුරාණෝත්ති සහ  පුරාවෘත්ත ගණනාවක් විසිනි. .thumb|left|150px|බස්නාහිර පළාතේ ගම්පහ (3.2%) සහ පුත්තලම දිස්ත්‍රික්ක (6.8%) ඇතුළුව, මුළු දිවයින පුරා  වාර්ගික දේශීය ශ්‍රී ලාංකික දෙමළ ජනතාවගේ  ව්‍යාප්තිය දැක්වෙන සටහන ගම්පහ දිස්ත්‍රික්කයෙහි වාර්ගික දෙමළ ජනයා ඓතිහාසික ලෙසින් වෙරළබඩ තීරයෙහි ජනාවාස පිහිටුවාගෙන සිටි අතර, විසිවන සියවසෙහි මුල් දශක දෙක වන තුරු, අසබඩ පුත්තලම දිස්ත්‍රික්කයෙහි,   බහුතර කතෝලික සහ සුළුතර හින්දුවරු සහිත සැලකිය යුතු වාර්ගික දෙමළ ජනගහනයක් පැවතුණි.
ආශ්‍රිත
ප්‍රවර්ගය:ශ්‍රී ලාංකික දෙමළ සමාජය ප්‍රවර්ගය:දෙමළ විසිරණය
ලංකාවේ කාන්තාවන්
ශ්‍රී ලංකාවේ 2012 සංගණනයට අනුව ශ්‍රී ලංකාවේ කාන්තාවන් ජනගහනයෙන් 52.09% කි. ශ්‍රී ලාංකික කාන්තාවන් බොහෝ ක්ෂේත්‍රවල රටේ සංවර්ධනයට විශාල දායකත්වයක් ලබා දී ඇත. ඓතිහාසික වශයෙන්, ශ්‍රී ලාංකේය සංස්කෘතිය තුළ පුරුෂ පක්ෂග්‍රාහීත්වයක් ආධිපත්‍යය දැරූ අතර, ඔවුන්ට 1931 සිට මැතිවරණයේදී ඡන්දය ප්‍රකාශ කිරීමට අවසර ඇත. ශ්‍රී ලංකාව වැඩි ස්ත්‍රී පුරුෂ සමානාත්මතාවක් අත්කර ගැනීමට අතිමහත් ලෙස සාර්ථක වී ඇතත්, පිරිමින්ට සාපේක්ෂව කාන්තාවන් තවමත් අඩු තත්ත්වයකට පත්වේ.
නිව් වර්ල්ඩ් වෙල්ති පර්යේෂණ කණ්ඩායම විසින් 2017 වසරේ දී ශ්‍රී ලංකාව කාන්තාවන් සඳහා ලොව 11 වන ආරක්ෂිතම රට ලෙස තේරී පත් විය.
ඉතිහාසය
ශ්‍රී ලාංකේය සමාජය තුළ කාන්තාවගේ භූමිකාව සියවස් ගණනාවක් පුරා විවාදයට ලක් වූ සහ සටන් වැදුණු මාතෘකාවකි. නිදසුනක් වශයෙන්, බ්‍රිතාන්‍ය යටත් විජිත සමයේ සැලකිය යුතු ජාතිකවාදී, යටත් විජිත විරෝධී උද්ඝෝෂණ මාලාවක් නිවස තුළ සහ ඉන් පිටත ලංකා කාන්තාවන්ගේ භූමිකාව සහ තත්ත්වය මත කේන්ද්‍රගත විය. යටත් විජිත පාලනයෙන් පසු සංක්‍රාන්ති වසරවලදී, ශ්‍රී ලංකාවේ ප්‍රතිපත්ති සම්පාදකයින් විසින් නොමිලේ සෞඛ්‍ය සහ අධ්‍යාපන සේවා සහ සහනාධාර සහිත ආහාර ඇතුළත් සමාජ ප්‍රතිපත්ති පැකේජයක් හඳුන්වා දුන් අතර එමඟින් කාන්තාවන්ගේ ජීවන තත්ත්වය නාටකාකාර ලෙස වැඩිදියුණු විය. සෙසු දකුණු ආසියාතික රටවල් හා සසඳන විට, ශ්‍රී ලංකාවේ කාන්තාවන් ඉතා හොඳ මට්ටමක සිටින අතර, උපමහාද්වීපයේ සෙසු ප්‍රදේශවල නොගැලපෙන ඉහළ ආයු අපේක්ෂාව (අවුරුදු 80), විශ්ව සාක්ෂරතාවය සහ ආර්ථික අවස්ථා සඳහා ප්‍රවේශය භුක්ති විඳිති.
ආර්ථික සංවර්ධන
පසුගිය දශක තුන තුළ දකුණු ආසියාවේ විශේෂඥ කෘෂිකර්මාන්තය සහ විශාල වශයෙන් ස්ත්‍රීකරණය වූ ශ්‍රම බලකායන් සැලකිය යුතු ලෙස පුළුල් වී ඇත. ශ්‍රී ලංකාවේ රැකියාවල නිරත වීමට පිරිමින් කාන්තාවන්ට වඩා දෙගුණයක් වැඩිය. (30-35%) රටේ කාන්තා ශ්‍රම බලකායේ සහභාගීත්වය එහි කලාපීය අසල්වැසි නේපාලය, චීනය සහ බංග්ලාදේශයට වඩා අඩුය. ඇත්ත වශයෙන්ම, ශ්‍රී ලංකාව ලෝකයේ ශ්‍රම බලකා සහභාගීත්වයේ 20 වැනි විශාලතම ස්ත්‍රී පුරුෂ පරතරය ඇත. අධ්‍යයනයට අනුව, 2025 වන විට ශ්‍රී ලංකාව සිය වාර්ෂික දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයට 14% (ඇමරිකානු ඩොලර් බිලියන 20) එකතු කර ගත හැක්කේ කාන්තා ශ්‍රම බලකායේ සහභාගීත්වය සහ කාන්තාවන් වැඩ කරන වැටුප් පැය ගණන වැඩි කිරීමෙන් මෙන්ම ඉහළ ඵලදායිතා අංශයන්ට කාන්තාවන් එක් කිරීමෙන් ය. ඉන්දියාවට පසුව, ආසියා පැසිෆික් කලාපය සඳහා පුරෝකථනය කරන ලද විශාලතම සාපේක්ෂ ලාභය මෙයයි. ප්‍රාග්ධන වෙලඳපොලවල් සහ බහුපාර්ශ්වික ණය සඳහා ප්‍රවේශය අවසන් වන විට රාජ්‍ය වියදම් පහත වැටෙනු ඇති අපේක්ෂිත ස්වෛරී ණය පැහැර හැරීමේ සන්දර්භය තුළ මෙම පරිමාණයේ ආර්ථික වාසි නොසලකා හැරිය නොහැක. 2017 දී, වයස අවුරුදු 15 සහ ඊට වැඩි කාන්තාවන් මිලියන 8.5 න් මිලියන 3.1 ක් කාන්තාවන් පමණක් ශ්‍රම බලකායේ සිටි අතර, රැකියා කළේ මිලියන 2.9 ක් පමණි. මෙයින් කාන්තාවන් මිලියන 1.5 ක් පමණ අවිධිමත් අංශයේ සේවය කරති.
ගෘහස්ථ හිංසනය
ශ්‍රී ලංකාවේ කාන්තාවන් පස් දෙනෙකුගෙන් දෙදෙනෙකු තම ජීවිත කාලය තුළ සහකරුවෙකු විසින් ප්‍රචණ්ඩත්වයට මුහුණ දුන් බව රජයේ සමීක්ෂණයකින් හෙළි වී තිබේ. සහකරු අතින් සිදුවන මානසික හිංසනය, චිත්තවේගීය අපයෝජනය හෝ කාන්තා හැසිරීම් පාලනය කිරීම සම්බන්ධව 27.9%ක් වාර්තා වී ඇති අතර එය පසුගිය දශකය තුළ සිදු වූ සියලු ආකාරයේ ප්‍රචණ්ඩත්වයන් අතරින් ඉහළම අගයයි. ඔවුන්ගේ සහකරුවන් බීමතින් සිටියදී බොහෝ දුරට අත්විඳින ලද ශාරීරික හිංසනයන් වතු කලාපයේ ද වැඩි වශයෙන් පැවති අතර, පසුව පිළිවෙලින් ග්‍රාමීය සහ නාගරික ප්‍රදේශවල ද සිදු වූ බව වාර්තාවේ දැක්වේ. බොහෝ පීඩාවට පත් මව්වරුන්ගේ දරුවන් බියකරු සිහින අත්විඳ ඇති බව වාර්තා වී ඇති අතර 4.5% ක් පාසල් හැර ගොස් ඇති බව පෙන්නුම් කරන විශ්මය ජනක තොරතුරු එහි දක්වා ඇත. වයස අවුරුදු 15 ත් 34 ත් අතර කාන්තාවන් සෑම ආකාරයකම ප්‍රචණ්ඩත්වයට වැඩි නැඹුරුවක් දක්වයි. 2012 සිට 2020 දක්වා ළමා අපචාර සිද්ධීන් 5,891 ක් රට තුළ වාර්තා වී ඇත. එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයට අනුව, ශ්‍රී ලංකාවේ කාන්තාවන්ගෙන් 90% ක් පොදු ප්‍රවාහනයේදී ලිංගික අතවරවලට ලක්ව ඇත.
ස්ත්‍රී දූෂණය
වයස අවුරුදු 16 ට අඩු ළමයින්ට කැමැත්ත දීමට නොහැකි බව ශ්‍රී ලංකාවේ කැමැත්ත නම් වයස අවුරුදු 16 වේ, මේ අනුව, වයස අවුරුදු 16 හෝ ඊට අඩු අය සමඟ ලිංගික සම්බන්ධකම් පැවැත්වීම ව්‍යවස්ථාපිත ස්ත්‍රී දූෂණයක් ලෙස පිළිගැනේ. 2020 වසරට සාපේක්ෂව 2021 වසරේ ව්‍යවස්ථාපිත ස්ත්‍රී දූෂණ 35% කින් ඉහළ යන බව 2021 වසර සඳහා ශ්‍රී ලංකා පොලිසියේ කාර්ය සාධන වාර්තාව හෙළි කරයි. 2020 දී රෝගීන් 1,016 ක් පමණ වාර්තා වී ඇති අතර 2021 දී වාර්තා වූ සිදුවීම් 361 දක්වා වැඩි විය.
ළමා විවාහ
ජාත්‍යන්තර වශයෙන් විවාහ වීමට කැමති වයස පිරිමි සහ ගැහැණු ළමුන් සඳහා අවුරුදු 18 කි. ශ්‍රී ලංකාව සහ නේපාලය දකුණු ආසියාවේ පිරිමි සහ ගැහැණු ළමුන් දෙදෙනාටම නීත්‍යානුකූලව විවාහ විය හැකි අවම වයස අවුරුදු 18ක් නියම කර ඇති එකම රටවල් වේ. ශ්‍රී ලංකාවේ ළමා විවාහ ඉතා අඩු මට්ටමක පවතින අතර, දිවයිනේ සිදුවන විවාහවලින් 2%ක් ළමා විවාහ සිදු කරයි. කෙසේ වෙතත්, එම 2%, සිවිල් යුද්ධයේ සහ තහවුරු නොකළ නීතිවල ප්‍රතිඵලයකි.
යොමු කිරීම්
ප්‍රවර්ගය:CS1 errors: missing periodical
පිළිකා රෝග නිර්ණය
බොහොමයක් පිළිකා මුලින්ම හදුනාගනු ලබන්නේ එහි රෝග ලක්ෂණ මගින් හෝ රෝග විමර්ශන ක්‍රම මගිනි. ඉහත කී ආකාර දෙකෙන්ම පිළිකාවක් පිළිබද නිශ්චිත රෝග නිර්ණයක් ලබාදිය නොහැකි අතර ඒ සදහා ව්‍යාදිවේදියකුගේ උපදෙස් අවශ්‍ය වේ. ව්‍යාදිවේදියෙකු යනු පිළිකාවන් සහ අනෙකුත් රෝග නිර්ණය කිරීම සදහා විශේෂඥ දැනුමක් ඇති වෛද්‍ය වරයෙකි. thumb|
රෝග නිර්ණය කිරීමේ ක්‍රම
පිළිකාවක් ඇති බවට සැක සහිත පුද්ගලයෙකු විවිධ වෛද්‍ය පරීක්ෂණ කෙරෙහි භාජනය කෙරේ. ඒවා නම් රුධිර පරීක්ෂා, එක්ස් රේ පරීක්ෂාවන්, සී.ටී. ස්කෑන් සහ එන්ඩොස්කොපි පරීක්ෂාවන්ය.
ශරීරයේ පටක විශ්ලේෂණය (බයොප්සි පරීක්ෂාවක්)
විවිධාකාර හේතුමත පදනම් වුවත් පිළිකාවක් ඇති බවට සැක කලද බොහෝ පිළිකාවන් සදහා නිශ්චිත රෝග නිර්ණයක් ලබාගැනීමට ව්‍යාදිවේදියකු මගින් ලබාදෙන අදාල පිලිකා සෛල වල පටක වාර්තාවක් අත්‍යවශ්‍ය වේ. මෙම අදාල පටක කොටස බයොප්සි පරීක්ෂාවකින් හෝ සැත්කමකින් ලබාගත හැකිය. බොහෝ බයොප්සි පරීක්ෂාවන් ශල්‍යාගාරයකට නොගොස් වෛද්‍යවරයා රැඳී සිටින කාමරය තුළදීම ලබා ගත හැකිය. උදා - සම, පියයුරු හෝ අක්මාවේ පටක කොටස් අනෙකුත් අවයව වල සිදුකරන බයොප්සි පරීක්ෂාවන් සදහා නිර්වින්දන ක්‍රම භාවිතා කරමින් ශල්‍යාගාරයක් තුළ සිදු කරන සැත්කමක් අවශ්‍ය වේ.
ව්‍යාදිවේදියෙකු මගින් ලබාදෙන නිර්ණයෙහි වර්ධනයට ලක්වන සෛල වර්ගය පිලිබද හැදින්වීමක් කරයි. තවද අදාල වර්ධනයෙහි පටක විද්‍යාත්මක වර්ගි කරණයේ සහ එහි අනෙකුත් ලක්ෂණ ද සදහන් කරයි. ඉහත තො‍රතුරු එක්ව ගත් කළ අදාල රෝගියාගේ රෝගයෙහි තත්ත්වය අවබෝධකර ගැනීමට සහ වඩාත් සුදුසු ප්‍රතිකාර ක්‍රමය තෝරා ගැනීමට උපකාරීවේ. සෛල ජාන විද්‍යාව (Cytogenetics) සහ ප්‍රතිශක්ති පටක රසායන විද්‍යාව (Immunohistochemistry) යනු ව්‍යාදිවේදීන් විසින් පටක කොටස් මගින් සිදුකරන අනෙකුත් වර්ග වල පරීක්ෂාවන්ය. මෙම පරීක්ෂණ මගින් අදාල පිළිකාව අනාගතයේදී හැසිරෙන ආකාරය සහ වඩාත් සුදුසු ප්‍රතිකාර ක්‍රම පිලිබද අවබෝධයක් ලබාගත හැකිය.
ප්‍රවර්ගය:ජීව විද්‍යාව පිළිබඳ අංකුර ලිපි
ලංකාරාමය
ලංකාරාමය යනු ශ්‍රී ලංකාවේ අනුරාධපුර පැරණි රාජධානිය තුල, වළගම්බා රජු විසින් ඉදිකරවන ලද ස්ථූපයක් සහිත පූජා භූමියකි.
ලංකාරාම දාගැබ
වර්ථමානයේ ලංකාරාම ස්තූපය ලෙස හඳුන්වන්නේ, වළගම්භා රජු විසින් කරවූ සිලාසොබ්භකණ්ඩක චේතිය වෙයි. මෙම ස්තූපයෙහි මුල් ස්වරූපය පිළිබඳ පැහැදිලි විස්තරයක් නොමැති අතර, වර්ථමානයේ දැක ගැනීමට තිබෙන්නේ පසු කාලීනව ප්‍රතිසංස්කරණයන්ට ලක්වූ ස්තූපයයි.
ස්තූපය ඉදිකොට තිබෙන්නේ පිහිටි පොළවට වඩා අඩි 10 ක් පමණ උස්ව තනන ලද වෘත්තාකාර වේදිකාවක් මතයි. අතීතයේදී ස්තූපය වට කරමින් නිර්මාණය කර තිබූ ථූපඝරයේ කුළුණු, වර්ථමානයේ පවා ඒ මත දැකගත හැකිවේ. ස්තූපය වටා බුදු පිළිම තැම්පත් කර තිබූ බවටද සාධක පවතී.
ස්තූපයෙහි සමස්ථ විෂ්කම්භය අඩි 45 ක් (මීටර 14) පමණ වන අතර, ස්තූපය තනා තිබෙන උස් වෘත්තාකාර වේදිකාවෙහි (ඇතුල් මළුව) විශ්කම්භය අඩි 132 ක් පමණ වෙයි. ඇතුල් මළුවට පිවිසීම සඳහා දොරටු හතරක් පවතී. මුල් යුගයේදී ස්තූපය සතුව පහත මළුවක්ද පැවැති බව කියැවෙයි.
බාහිර සබැඳි
ප්‍රවර්ගය:අනුරාධපුරය ප්‍රවර්ගය:ශ්‍රී ලංකාවේ ඉතිහාසය ප්‍රවර්ගය:වටදාගෙවල්
අභය (බහුරුත්හරණය)
අභය රජ යනු ක්‍රිපූ 474 සිට ක්‍රිපූ 454 දක්වා උපතිස්ස නුවර සිට රාජ්‍යය විචාල රජතුමාය.
අභය යන්න සංස්කෘත භාෂාවෙන් "නිර්භීත" යන අදහස ගෙන දෙන අතර පහත දෙයට යොමු විය හැක:
පුනරීන් ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාසය
පුනරීන් ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාසය යනු, ශ්‍රී ලංකාවේ, උතුරු පළාතේ,   කිලිනොච්චි දිස්ත්‍රික්කයේ, පිහිටි ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාසයකි.
මූලාශ්‍ර
ප්‍රවර්ගය:ශ්‍රී ලංකාවේ ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාස ප්‍රවර්ගය:කිලිනොච්චි දිස්ත්‍රික්කය
ගිනියා ජනරජය
'ගිනියා ජනරජය' යන්න ගිනියා රාජ්‍යයේ නිල නාමය වේ. මෙය බටහිර අප්‍රිකාවේ පිහිටි රටකි. කලින් 'ප්‍රංශ ගිනියා' නමින් හදුන්වනු ලැබූ මෙම රට වර්තමානයේ සමහර අවස්ථාවන් හිදී 'ගිනියා කොනක්‍රී' (Guinea conaky) නමින් ද හදුන්වනු ලබයි. එසේ කෙරෙන්නේ අසල්වැසි ගිනි බිසවූ රාජ්‍යයෙන් වෙන්කර හඳුනාගැනීම පිණිසය. ගිනියා රාජ්‍යයේ අගනුවර වන 'කොනක්‍රී' ජාතික ආණ්ඩුවේ සුවිශේෂි ස්ථානයක් ගනී. එය මෙරටෙහි විශාලතම නගරය ද වන්නේ ය.
ගිනියා හි භූමි ප්‍රමාණය වර්‍ග කි.මී. 246,000 කි. (වර්‍ග සැතපුම් 94981) අත්ලාන්තික් සාගරයේ බටහිර දේශසීමාවෙන්, නැගෙනහිර ට සහ දකුණට වක් වෙමින් මෙම ර‍ට භූගෝලීය වශයෙන් චන්ද්‍රවංකයක (අර්ධ කවාකාර) හැඩය ගනී. ගිනියාව, එහි උතුරු දිග දේශසීමාව ගිනි බිසවු, සෙනෙගල් හා මාලි සමඟින් ද, දකුණු දිග සීමාව සියරා හා ලියොන්, ලයිබීරීයාව සහ අයිවරි කෝස්ට් යන රටවල් සමඟින් ද පොදුවේ පරිහරණය කරයි. නැගෙනහිර දෙසට ගලා බසින නයිජර් ගංගාව ආරම්භ වන්නේ ගිනියාවෙනි.
ගිනියාව ජන වාර්ගික කණ්ඩායම් 24 කට නිවහන වේ. මේ අතරින් ඉතා කැපී පෙනෙන කණ්ඩායම් වන්නේ, ෆ්පුලා (Fulla) මැන්ඩින්කා (Mandinka) සහ සුසු  (Susu) යන නම් වලින් හඳුන්වනු ලබන ජන වාර්ගික කණ්ඩායම් ය.
NTFS
FAT32 සහ NTFS අතර වෙනස
FAT (File Allocation Table) යනු 1977 දී Bill Gates සහ Mark McDonald විසින් දත්ත ගබඩා කිරීම සඳහා හඳුන්වාදුන් ක්‍රමවේදයකි. මෙය මුලින්ම FAT16 ලෙස යොදා ගැනුණු අතර පසුව එය FAT32 දක්වා වැඩි දියුණු කෙරිණි. මෙම තාක්ෂනය මඟින් කෙරෙන්නේ දෘඩ තැටියක (Hard Disk) හෝ මෙමරි චිපයක (Memory Chip) කිසියම් ෆයිල් එකක් පවතින ස්ථානය සටහන් කර තබා ගැනීමයි. 32 යනුවෙන් දැක්වෙන්නේ එම සටහන සඳහා වැය වන බිටු (Bits) ගණනයි. උදාහරණයක් ලෙස ඔබ අලුතින් ෆෝල්ඩර් එකක් සෑදු විට මෙම තාක්ෂනය මගින් එය හාඩ් ඩිස්කය තුල පිහිටා ඇත්තේ කුමන ස්ථානයේද යන්න පිලිබඳ සටහනක් තබා ගනී.
@ MP3 Players, Flash Drives(Pen Drive), Memory Chip වැනි බොහෝ පෝටබල් උපාංගයන් සඳහා සුදුසු වන්නේ FAT32 වේ.
@ FAT32 යොදා ගන්න උපාංගයක 4GB ට වඩා විශාල ෆයිල් ගබඩා කල නොහැක. FAT16 හීදී නම් 2GB ට වඩා විශාල ෆයිල් ගබඩා කල නොහැක.
@ Windows 2000 මෙහෙයුම් පද්ධතිය දක්වා මෙම තාක්ෂනය යොදා ගැනිණි.
NTFS (New Technology File System) යනු Microsoft සහ IBM යන සමාගම් දෙකෙහි සාමුහිකත්වයෙන් දියුණු කෙරුණු තාක්ෂණයකි. මුල් වරට Windows NT මෙහෙයුම් පද්ධතිය සමඟ යොදා ගැනිණි. FAT32 මාදිලියට වඩා ඉතා දියුණු, වේගවත්, සංකීර්ණ සහ ආරක්‍ෂිත ක්‍රමවේදයක් ලෙස NTFS හැඳින්වේ. නමුත් මෙමගින් හාඩ් ඩිස්කය තුල ෆයිල් වල තොරතුරු ගබඩා කර ගැනීම සඳහා වැඩි ඉඩක් වෙන් කර ගනී. ඊට හේතුව වන්නේ NTFS මගින් ෆයිල් පිහිටි ස්ථාන වල තොරතුරු මෙන්ම එම තොරතුරු වල අමතර පිටපතක් (Backup Copy) ද රඳවා ගනී. මේ නිසා හාඩ් ඩිස්කයේ ඇති තොරතුරු වලට ඇති ආරක්ෂාව වැඩිය.
ඔබගේ පරිගණකය තුල ඇති හාඩ් ඩිස්කයේ පාටිෂන් 2ක් හෝ ඊට වැඩි ගණනක් ඇත්නම් මෙහෙයුම් පද්ධතිය පිහිටා ඇති පාටිෂන් එක NTFS ලෙසත් අනෙක් පාටිෂන් FAT32 ලෙසත් යොදාගැනීම වඩාත් උචිතය. එවිට වරින් වර ඔබ වෙනස් මෙහෙයුම් පද්ධති භාවිතා කලත් අනෙක් පාටිෂන් තුල ඇති ෆයිල් කිසිදු ගැටලුවකින් තොරව භාවිතා කල හැකිය.
අක්ෂර ක්‍රම
A writing system is a type of symbolic system used to represent elements or statements expressible in language.
General properties
Writing systems are distinguished from other possible symbolic communication systems in that one must usually understand something of the associated spoken language to comprehend the text. By contrast, other possible symbolic systems such as information signs, painting, maps, and mathematics often do not require prior knowledge of a spoken language.
Every human community possesses language, a feature regarded by many as an innate and defining condition of mankind. However the development of writing systems, and the process by which they have supplanted traditional oral systems of communication has been sporadic, uneven and slow. Once established, writing systems on the whole change more slowly than their spoken counterparts, and often preserve features and expressions which are no longer current in the spoken language. The great benefit of writing systems is their ability to maintain a persistent record of information expressed in a language, which can be retrieved independently of the initial act of formulation.
All writing systems require:
Basic terminology
The study of writing systems has developed along partially independent lines in the examination of individual scripts, and as such the terminology employed differs somewhat from field to field.
The generic term text may be used to refer to an individual product of a writing system. The act of composing a text may be referred to as writing, and the act of interpreting the text as reading. In the study of writing systems, orthography refers to the method and rules of observed writing structure (literal meaning, "correct writing"), and in particular for alphabetic systems, includes the concept of spelling.
A grapheme is the technical term coined to refer to the specific base or atomic units of a given writing system. Graphemes are the minimally significant elements which taken together comprise the set of "building blocks" out of which texts of a given writing system may be constructed, along with rules of correspondence and use. The concept is similar to that of the phoneme used in the study of spoken languages. For example, in the Latin-based writing system of standard contemporary English, examples of graphemes include the majuscule and minuscule forms of the twenty-six letters of the alphabet (corresponding to various phonemes), marks of punctuation (mostly non-phonemic), and a few other symbols such as those for numerals (logograms for numbers).
Note that an individual grapheme may be represented in a wide variety of ways, where each variation is visually distinct in some regard, but all are interpreted as representing the "same" grapheme. These individual variations are known as allographs of a grapheme (compare with the term allophone used in linguistic study). For example, the minuscule letter a has different allographs when written as a cursive, block, or typed letter. The selection between different allographs may be influenced by the medium used, the writing instrument, the stylistic choice of the writer, and the largely unconscious features of an individual's handwriting.
The terms glyph, sign and character are sometimes used to refer to a grapheme. Common usage varies from discipline to discipline; compare cuneiform sign, Maya glyph, Chinese character. The glyphs of most writing systems are made up of lines (or strokes) and are therefore called linear, but there are glyphs in non-linear writing systems made up of other types of marks, such as Cuneiform and Braille.
Writing systems are conceptual systems, as are the languages to which they refer. Writing systems may be regarded as complete according to the extent to which they are able to represent all that may be expressed in the spoken language.
History of writing systems
Writing systems were preceded by proto-writing, systems of ideographic and/or early mnemonic symbols. The best known examples are:
The invention of the first writing systems is roughly contemporary with the beginning of the Bronze Age in the late Neolithic of the late 4th millennium BC. The Sumerian archaic cuneiform script and the Egyptian hieroglyphs are generally considered the earliest writing systems, both emerging out of their ancestral proto-literate symbol systems from 3400–3200 BC with earliest coherent texts from about 2600 BC.
Though the Ge'ez writing system of Ethiopia is considered Semitic it is likely of semi-independent origin, having roots in the Meroitic Sudanese ideogram system.
The pre-Columbian Mesoamerican writing systems (including among others Olmec and Maya scripts) are also generally believed to have had independent origins.
It is thought that the first true alphabetic writing appeared around 2000 BC, as a representation of language developed for Semitic slaves in Egypt by Egyptians (see History of the alphabet). Most other alphabets in the world today either descended from this one innovation, many via the Phoenician alphabet, or were directly inspired by its design.
Functional classification of writing systems
The oldest-known forms of writing were primarily logographic in nature, based on pictographic and ideographic elements. Most writing systems can be broadly divided into three categories: logographic, syllabic, and alphabetic (or segmental); however, all three may be found in any given writing system in varying proportions, often making it difficult to categorise a system uniquely. The term complex system is sometimes used to describe those where the admixture makes classification problematic.
Logographic writing systems
A logogram is a single written character which represents a complete grammatical word. Most Chinese characters are classified as logograms.
As each character represents a single word (or, more precisely, a morpheme), many logograms are required to write all the words of language. The vast array of logograms and the memorization of what they mean are the major disadvantage of the logographic systems over alphabetic systems. However, since the meaning is inherent to the symbol, the same logographic system can theoretically be used to represent different languages. In practice, this is only true for closely related languages, like the Chinese languages, as syntactical constraints reduce the portability of a given logographic system. Japanese uses Chinese logograms extensively in its writing systems, with most of the symbols carrying the same or similar meanings. However, the semantics, and especially the grammar, are different enough that a long Chinese text is not readily understandable to a Japanese reader without any knowledge of basic Chinese grammar, though short and concise phrases such as those on signs and newspaper headlines are much easier to comprehend.
While most languages do not use wholly logographic writing systems many languages use some logograms. A good example of modern western logograms are the Hindu-Arabic numerals — everyone who uses those symbols understands what 1 means whether he or she calls it one, eins, uno, yi, ichi or ehad. Other western logograms include the ampersand &, used for and, the at sign @, used in many contexts for at, the percent sign % and the many signs representing units of currency ($, ¢, €, £, ¥ and so on.)
Logograms are sometimes called ideograms, a word that refers to symbols which graphically represent abstract ideas, but linguists avoid this use, as Chinese characters are often semantic–phonetic compounds, symbols which include an element that represents the meaning and element that represents the pronunciation. Some nonlinguists distinguish between lexigraphy and ideography, where symbols in lexigraphies represent words, and symbols in ideographies represent words or morphemes.
The most important (and, to a degree, the only surviving) modern logographic writing system is the Chinese one, whose characters are or were used, with varying degrees of modification, in Chinese, Japanese, Korean, Vietnamese, and other east Asian languages. Ancient Egyptian hieroglyphs and the Mayan writing system are also systems with certain logographic features, although they have marked phonetic features as well, and are no longer in current use.
Syllabic writing systems
As logographic writing systems use a single symbol for an entire word, a syllabary is a set of written symbols that represent (or approximate) syllables, which make up words. A symbol in a syllabary typically represents a consonant sound followed by a vowel sound, or just a vowel alone.
In a "true syllabary", there is no systematic graphic similarity between phonetically related characters (though some do have graphic similarity for the vowels). That is, the characters for "ke", "ka", and "ko" have no similarity to indicate their common "k"-ness. However, another type of syllabic writing system is known as the abugida, where each grapheme typically represents a syllable, but where the characters representing related sounds are similar graphically (typically, a common consonantal base is annotated in a more or less consistent manner to represent the vowel in the syllable). The nomenclature used to make this distinction was only introduced by linguists relatively recently, borrowing the term abugida from Ethiopian languages that call their own Ge'ez script by this name.
Syllabaries are best suited to languages with relatively simple syllable structure, such as Japanese. The English language, on the other hand, allows complex syllable structures, with a relatively large inventory of vowels and complex consonant clusters, making it cumbersome to write English words with a syllabary. To write English using a syllabary, every possible syllable in English would have to have a separate symbol, and whereas the number of possible syllables in Japanese is no more than about fifty to sixty, in English there are many thousands.
Other languages that use true syllabaries include Mycenaean Greek (Linear B) and Native American languages such as Cherokee. Several languages of the Ancient Near East used forms of cuneiform, which is a syllabary with some non-syllabic elements.
Alphabetic writing systems
An alphabet is a small set of letters — basic written symbols — each of which roughly represents or represented historically a phoneme of a spoken language. The word alphabet is derived from alpha and beta, the first two symbols of the Greek alphabet.
In a perfectly phonemic alphabet, the phonemes and letters would correspond perfectly in two directions: a writer could predict the spelling of a word given its pronunciation, and a speaker could predict the pronunciation of a word given its spelling. Each language has general rules that govern the association between letters and phonemes, but, depending on the language, these rules may or may not be consistently followed.
Perfectly phonemic alphabets are very easy to use and learn, and languages that have them (for example Serbocroatian or Finnish) have much lower barriers to literacy than languages such as English, which has a very complex and irregular spelling system. As languages often evolve independently of their writing systems, and writing systems have been borrowed for languages for which they were not designed, the degree to which letters of an alphabet correspond to phonemes of a language varies greatly from one language to another and even within a single language. In modern times, when linguists invent a writing system for a language that didn't previously have one, the goal is usually to develop a phonemic alphabet. It should be noted that a truly phonetic alphabet for a natural spoken language would be very cumbersome, as it would have to have a huge variety of phonetic variation. An example of such a writing system is the International Phonetic Alphabet (IPA).
Abjads
The first type of alphabet that was developed was the abjad. An abjad is an alphabetic writing system where there is one symbol per consonant. Abjads differ from other alphabets in that they have characters only for consonantal sounds. Vowels are not usually marked in abjad.
Some abjads (such as Arabic and Hebrew) have markings for vowels as well, but use them only in special contexts, such as for teaching. Many scripts derived from abjads have been extended with vowel symbols to become full alphabets, the most famous case being the derivation of the Greek alphabet from the Phoenician abjad. This has mostly happened when the script was adapted to a non-Semitic language.
The term abjad takes its name from the old order of the Arabic alphabet's consonants Alif, Bá, Jim, Dál, though the word may have earlier roots in Phoenician or Ugaritic.
Abjad is still the word for alphabet in Arabic, Malay, and Indonesian.
Abugidas
An abugida is an alphabetic writing system whose basic signs denote consonants with an inherent vowel and where consistent modifications of the basic sign indicate other following vowels than the inherent one.
Thus, in an abugida there may or may not be a sign for "k" with no vowel, but also one for "ka" (if "a" is the inherent vowel), and "ke" is written by modifying the "ka" sign in a way that is consistent with how one would modify "la" to get "le". In many abugidas the modification is the addition of a vowel sign, but other possibilities are imaginable (and used), such as rotation of the basic sign, addition of diacritical marks, and so on.
The contrast with "true syllabaries" is that the latter have one distinct symbol per possible syllable, and the signs for each syllable have no systematic graphic similarity. The graphic similarity of most abugidas comes from the fact that they are derived from abjads, and the consonants make up the symbols with the inherent vowel, and the new vowel symbols are markings added on to the base symbol.
In the Ge'ez script, for which the linguistic term abugida was named, the vowel modifications do not always appear systematic, although they originally were more so. Canadian Aboriginal syllabics can be considered abugidas, although they are rarely thought of in those terms. The largest single group of abugidas is the Brahmic family of scripts, however, which includes nearly all the scripts used in India and අග්නිදිග ආසියාව.
The name abugida is derived from the first four characters of an order of the Ge'ez script used in some contexts. It was borrowed from Ethiopian languages as a linguistic term by Peter T. Daniels.
Featural writing systems
A featural script represents finer detail than an alphabet. Here symbols do not represent whole phonemes, but rather the elements (features) that make up the phonemes, such as voicing or its place of articulation. Theoretically, each feature could be written with a separate letter; and abjads or abugidas, or indeed syllabaries, could be featural, but the only prominent system of this sort is Korean hangul. In hangul, the featural symbols are combined into alphabetic letters, and these letters are in turn joined into syllabic blocks, so that the system combines three levels of phonological representation.
Ambiguous systems
Most writing systems are not purely one type. The English writing system, for example, includes numerals and other logograms such as #, $, and &, and the phonetic letters are a poor match to sound. As mentioned above, all logographic systems have phonetic components as well, whether that's along the lines of a syllabary, such as Chinese ("logo-syllabic"), or an abjad, as in Egyptian ("logo-consonantal").
Some scripts, however, are truly ambiguous. The semi-syllabaries of ancient Spain were syllabic for plosives such as p, t, k, but alphabetic for other consonants. In some versions, vowels were written redundantly after syllabic letters, conforming to an alphabetic orthography. Old Persian cuneiform was similar. Of 23 consonants (including null), seven were fully syllabic, thirteen were purely alphabetic, and for the other three, there was one letter for /Cu/ and another for both /Ca/ and /Ci/. However, all vowels were written overtly regardless; as in the Brahmic abugidas, the /Ca/ letter was used for a bare consonant.
Graphic classification of writing systems
Perhaps the primary graphic distinction made in classifications is that of linearity. Linear writing systems are those in which the characters are composed of lines, such as the Latin alphabet and Chinese characters. Chinese characters are considered linear whether they're written with a ball-point pen or a calligraphic brush, or cast in bronze. Similarly, Egyptian hieroglyphs and Maya glyphs were often painted in linear outline form, but in formal situations they were carved in bas-relief. Non-linear systems, on the other hand, such as braille, are not composed of lines, no matter which instrument is used to write them. The earliest examples of writing are linear: the Sumerian script of c. 3300 BCE was linear, though its cuneiform descendants were not.
Cuneiform was probably the earliest non-linear writing. Its glyphs were formed by pressing the end of a reed stylus into moist clay, not by tracing lines in the clay with the stylus as had been done previously. The result was a radical transformation of the appearance of the script.
Braille is a non-linear adaptation of the Latin alphabet that completely abandoned the Latin forms. The letters are composed of raised bumps on the writing substrate, which can be leather (Louis Braille's original material), stiff paper, plastic, or metal.
There are also transient non-linear adaptations of the Latin alphabet, including Morse code, the manual alphabets of various sign languages, and semaphore, in which flags or bars are positioned at prescribed angles. However, if "writing" is defined as a potentially permanent means of recording information, then these systems do not qualify as writing at all, since the symbols disappear as soon as they are used.
If the Edo script is indeed a complete writing system, it may be the only natural example of a script in which the color of the graphemes is contrastive.
Directionality
Scripts are also graphically characterized by the direction in which they are written. Egyptian hieroglyphs were written in either horizontal direction, with the animal and human glyphs turned to face the beginning of the line. The early alphabet could be written in multiple directions, horizontally (left-to-right or right-to-left) or vertically (up or down). It was commonly written boustrophedonically: starting in one (horizontal) direction, then turning at the end of the line and reversing direction.
The Greek alphabet and its successors settled on a left-to-right pattern, from the top to the bottom of the page. In Timed Text (TT) Authoring Format, this pattern is abbreviated LRTB. Other scripts, such as Arabic and Hebrew, came to be written right-to-left. Scripts that incorporate Chinese characters have traditionally been written vertically (top-to-bottom), from the right to the left of the page, but nowadays are frequently written left-to-right, top-to-bottom, due to Western influence, a growing need to accommodate terms in the Roman alphabet, and technical limitations in popular electronic document formats. The Uighur alphabet and its descendants are unique in being the only scripts written top-to-bottom, left-to-right; this direction originated from an ancestral Semitic direction by rotating the page 90° counter-clockwise to conform to the appearance of vertical Chinese writing. Several scripts used in the Philippines and ඉන්දුනීසියාව, such as Hanunó'o, are traditionally written with lines moving away from the writer, from bottom to top, but are read horizontally left to right.
Writing systems on computers
Different ISO/IEC standards are defined to deal with each individual writing systems to implement them in computers (or in electronic form). Today most of those standards are re-defined in a better collective standard, the ISO 10646, also known as Unicode. In Unicode, each character, in every language's writing system, is (simplifying slightly) given a unique identification number, known as its code point. The computer's software uses the code point to look up the appropriate character in the font file, so the characters can be displayed on the page or screen.
A keyboard is the device most commonly used for writing via computer. Each key is associated with a standard code which the keyboard sends to the computer when it is pressed. By using a combination of alphabetic keys with modifier keys such as Ctrl, Alt, Shift and AltGr, various character codes are generated and sent to the CPU. The operating system intercepts and converts those signals to the appropriate characters based on the keyboard layout and input method, and then delivers those converted codes and characters to the running application software, which in turn looks up the appropriate glyph in the currently used font file, and requests the operating system to draw these on the screen.
In computers and telecommunication systems, graphemes and other grapheme-like units that are required for text processing are represented by "characters" that typically manifest in encoded form. For technical aspects of computer support for various writing systems, see Universal Character Set, CJK (Chinese, Japanese, Korean) and Bi-directional text, as well as Category:Character encoding.
External links
ප්‍රවර්ගය:ලේඛන කලාව
අහම් ෂර්මා
අහම් ෂර්මා යනුවෙන් හඳුන්වනු ලබන්නේ ඉන්දියාවේ බිහාරයේ බාර්හි නළුවකු බවට පත් ඉංජිනේරුවරයෙකි. ඔහුගේ චිත්‍රපටයක් වූ 1962 My Country Land චිත්‍රපටය 69වන කෑන්ස් චිත්‍රපට උළෙලේ දී, Marche du Film හිදී ප්‍රදර්ශනය ආරම්භ කෙරිණි.
බංගලාදේශ ජාතික ක්‍රිකට් කණ්ඩායම
The Bangladesh national cricket team (বাংলাদেশ জাতীয় ক্রিকেট দল), nicknamed The Tigers, represents Bangladesh in international cricket. It is administered by the Bangladesh Cricket Board (BCB). Bangladesh is a full member of the International Cricket Council (ICC) with Test and One Day International (ODI) status. It played its first Test match in November 2000 against India in Dhaka, becoming the tenth Test-playing nation.
අහම් ෂර්මා
ෂර්මා ප්‍රකට වූයේ මහාභාරත් (2013), දෝස්ති... යාරියන්... මන්මාර්සියාන් (2015) , සහ බ්‍රහ්මරාක්ෂස් (2016) යන කතාමාලාවල ඔහු නිරූපණය කළ චරිත හේතුවෙනි. මහාභාරත් රූපවාහිනී කතාමාලාවේ දී ඔහු ප්‍රදර්ශනය කළ රංගන ප්‍රතිභාව හේතුවෙන් ෂර්මා සහායක චරිතයක හොඳම නළුවා සඳහා ඉන්දියානු ටේලලි සම්මානයක් සහ ස්ටාර් පරිවාර් සම්මාන උළෙලේ "සාති නායි සොච් කා" යන සම්මානය හිමි කරගැනීමට සමත් විය. Eastern Eye විසින් මොහුව ලොව සරාගීම ආසියානු පිරිමින් 50 අතරට ඇතුළත් කොට ඇත.
බංගලාදේශ ජාතික ක්‍රිකට් කණ්ඩායම
Bangladesh's first official foray into international cricket came in the 1979 ICC Trophy in England. On 31 March 1986, Bangladesh played its first ODI match, against Pakistan in the Asia Cup. For a long time, football was the most popular sport in Bangladesh, but cricket gradually became very popular – particularly in urban areas – and by the late 1990s had surpassed football.
In 1997, Bangladesh won the ICC Trophy in Malaysia and thus qualified for its first Cricket World Cup to participate in England in 1999. There, it defeated Pakistan – causing much upset – and also Scotland. On 26 June 2000, Bangladesh was granted full ICC membership.
අහම් ෂර්මා
වෘත්තිය
ෂර්මා සී ටීවී නාළිකාවේ කතාමාලාවක් වූ ඒක් නායි ඡෝටි සි සින්දගි (2011) නම් කතාමාලාවේ රංගන කණ්ඩායම සමග සම්බන්ධ විය. මෙම කතාමාලාව ඉෂා සහ ඉරා නැමැති අනාථ සොයුරියන් දෙදෙනකු පිළිබඳ කියැවෙන නාට්‍යයකි. ෂර්මා මෙහි දී "ශ්‍රාවන්" නැමැති චරිතය නිරූපණය කළේ ය.
බංගලාදේශ ජාතික ක්‍රිකට් කණ්ඩායම
Bangladesh holds the record for most consecutive losses in Tests (21, between 2000 and 2002) and ODIs (23, between 2001 and 2004). After gaining full member status with the ICC, Bangladesh had to wait until 2004 for its first ODI win since the 1999 World Cup. The team on the losing side on that occasion was Zimbabwe, who also participated in Bangladesh's maiden Test victory in 2005; by securing a draw in the second match, Bangladesh won their first Test series. In 2009 Bangladesh toured the West Indies for two Tests and by winning both secured their first overseas series victory.
අහම් ෂර්මා
වෘත්තිය
2009දී, ෂර්මා සිය ප්‍රථම චිත්‍රපටය වූ Blue Oranges සමග සම්බන්ධ විය. මෙය අධ්‍යක්ෂණය කරන ලද්දේ නවක අධ්‍යක්ෂකවරයකු වූ රාජේශ් ගංගුලි විසිනි. මෙහි දී ඔහු විසින් කෙවින් ට්‍රැවසෝ නැමැති චිත්‍ර ශිල්පියකුගේ චරිතයක් නිරූපණය කරන ලදී. කෘතහස්ත රංගන ශිල්පියකු වූ රාජිත් කපූර් ද මෙයට රංගනයෙන් දායක විය. මීට අමතරව ෂර්මා යේ ජෝ මොහබ්බත් හේ (2012) සහ කාර්ලේ ප්‍යාර් කාර්ලේ (2014) යන චිත්‍රපටය සඳහා ද සිය දායකත්වය ලබා දී තිබේ.
බංගලාදේශ ජාතික ක්‍රිකට් කණ්ඩායම
As of 24 May 2017, Bangladesh has played 101 Tests, winning ten tests among them. Its first victory was against team Zimbabwe, and the next two came against the West Indian team. Results have improved since then with draws earned both at home and abroad against New Zealand, Sri Lanka, Pakistan, India and South Africa and wins against Zimbabwe, England ,Sri Lanka and most recently Australia. They played their 100th Test when they toured Sri Lanka in March 2017.
අහම් ෂර්මා
වෘත්තිය
ෂර්මා ප්‍රමුඛත්වයට පත් වූයේ ආස්මන් සේ ආගේ (2012) සහ පසුව නව මිත්‍යාමය රූපවාහිනී කතාමාලාවක් වූ මහාභාරත් (2013) යන රූපවාහිනී කතාමාලාවල ඔහු නිරූපණය කළ චරිත හේතුවෙනි. මෙහි දී ඔහු විසින් පිළිවෙලින් "අංගාද්" සහ "කර්ණා" යන චරිත නිරූපණය කරන ලදී. අංගාද් චරිතයේ ඔහුගේ රංගන දක්ෂතාව ප්‍රේක්ෂකයන්ගේ පැසසුමට ලක් විය. කර්ණා චරිතය නිරූපණය කිරීම වෙනුවෙන් ඔහු සිය ප්‍රථම සම්මාන වූ ස්ටාර් පරිවාර් උළෙලේ සාති නායි සොච් කා සහ ඉන්දියානු ටෙල්ලි සම්මාන උළෙලේ දී සහායක චරිතයක ‍හොඳම නළුවා යන සම්මාන හිමි කරගැනීමට සමත් විය. මහාභාරත් තුළ ඔහු ප්‍රදර්ශනය කළ රංගන ප්‍රතිභාව ඉන්දියාවු ප්‍රේක්ෂකයන්ගේ පමණක් නොව විදෙස් ප්‍රේක්ෂකාකර්ෂණයට ද හේතු විය. ෂර්මා ඇතුළු මහාභාරත් රංගන කණ්ඩායමට රසික හමු සංචාරයක නිරත වීමට ද සිදු විය. 2014දී ද ටයිම්ස් ඔෆ් ඉන්ඩියා පුවත්පත වාර්තා කළ මෙම කතාමාලාව විදේශයන්ගේ පුළුල් ප්‍රේක්ෂක ප්‍රතිචාර හිමි කරගැනීමට සමත්වූ බවයි. එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස කතාමාලාවේ ප්‍රමුඛ චරිත වෙත ඉන්දුනීසියාවේ විශේෂ උත්සවයක් සඳහා ආරාධනා කෙරිණි. මහාභාරත්හි සිය සහෝදර රංගන ශිල්පීන් සමග ෂර්මා 2014 වර්ෂයේ දී "Mahabharat Show: Fan Meeting Tour" සඳහා සහභාගී විය.
බංගලාදේශ ජාතික ක්‍රිකට් කණ්ඩායම
The team has been more successful in ODIs, having won 104 of its 328 matches. It has also played 67 Twenty20 Internationals, winning 21. However the limited over success is due to the wins against Zimbabwe and associate members (65 ODI wins and 13 T20I wins respectively).
අහම් ෂර්මා
වෘත්තිය
2014දී, බ්‍රිතාන්‍ය සතිපතා පුවත්පතක් වූ Eastern Eye පුවත්පතේ ලොව සරාගීම ආසියානු පිරිමින් 50 දෙනා ලේඛනයේ 11වන සංස්කරණයේ 27වන ස්ථානයට ෂර්මාගේ නම ඇතුළත් කෙරිණි. 2015 මුල් කාලයේ දී, ස්ටාර් ප්ලස් නාළිකාව වෙනුවෙන් සිද්ධාර්ත් කුමාර් තේවාරි විසින් නිෂ්පාදනය කළ මන්මර්සියාන් නම් නව රූපවාහිනී වැඩසටහනේ ප්‍රධාන චරිතය සඳහා ෂර්මා තෝරාගැනිණි. මෙහි දී ඔහු විසින් සැඟවුණු රහසක් ඇති අර්ජුන් මෙහෙරා නැමැති චරිතය නිරූපණය කරන ලදී. මෙම චරිතය තුළින් විවිධ ස්වරූප දක්නට ලැබෙන අතර, එය ඔහුගේ යහපත සහ අයහපත අතර දෝලනය වෙමින් පවතියි.
බංගලාදේශ ජාතික ක්‍රිකට් කණ්ඩායම
Bangladesh is currently ranked eighth in Tests, seventh in ODIs and tenth in T20Is by the ICC.
අහම් ෂර්මා
වෘත්තිය
ඉන්දු-චීන යුද්ධය පිළිබඳ කියැවෙන කාලාන්තර චිත්‍රපටයක් වූ 1962 My Country Land තුළ ඔහු විසින් ඉන්දු-චීන දේශසීමාවේ සිතියම් නිර්මාණය භාරව සිටි හමුදා ලාන්ස් නායික්වරයකුගේ චරිතයක් නිරූපණය කරන ලදී.
බාහිර සබැඳි
ප්‍රවර්ගය:ඉන්දියානු රූපවාහිනී නළුවෝ
බංගලාදේශ ජාතික ක්‍රිකට් කණ්ඩායම
ඉතිහාසය
Several East Pakistan-based sides played in Pakistani domestic cricket prior to Bangladesh's declaration of independence of 1971—the East Pakistan cricket team fielded three players who later played ICC Trophy matches. In 1977, Bangladesh became an Associate member of the International Cricket Council (ICC). Bangladesh was one of fifteen teams to take part in the inaugural ICC Trophy. Held in 1979, it gave non-Test playing countries the opportunity to qualify for that year's World Cup. Bangladesh, under the captaincy of Raqibul Hasan, won two matches and lost two, but failed to progress beyond the first round. Victory in the South-East Asian Cricket Conference Tournament in February 1984 ensured Bangladesh qualified for the 1986 Asia Cup. On 31 March 1986, Bangladesh played their first One Day International against a full member of the ICC;
Captained by Gazi Ashraf, Bangladesh were dismissed for 94 and Pakistan reached their target for victory with seven wickets in hand. They lost their second ODI, which was against Sri Lanka, finishing last in the three-team tournament. Bangladesh qualified for the 1988 Asia Cup, this time hosting the tournament; it was the first time ODIs had been staged in the country. Although they lost all their matches, Bangladesh's fixtures were retrospectively awarded ODI. Floods in the preceding months meant the tournament was in doubt, but it went ahead as planned. A charity match raised $70,000 for the flood victims.
Bangladesh took part in the 1990 Austral-Asia Cup, the Asia Cup in 1990–91, 1995, and 1997, but it was not until 1998 that they won their first ODI. Their 22-match losing streak since their first ODI was at the time a record. Bangladesh posted its first ODI win against Kenya, in India thanks largely to Mohammad Rafique, who contributed a fiery 77 runs and took 3 wickets. Put on 137 for the first wicket with Athar Ali Khan. Athar's own contribution was 47. In October 1998, Bangladesh hosted (but did not participate in) the first ever ICC KnockOut Trophy (which later became the ICC Champions Trophy), a knock-out ODI tournament featuring all the Test playing nations.
Bangladesh took part in each of the 1979, 1982, 1986, 1990, and 1994 editions of the ICC Trophy, and won the trophy in 1997, in the process qualified for the 1999 World Cup. The then General Secretary of Bangladesh Cricket Board, Aminul Huq Moni took the initiative to install Astro Turf in Abahani Cricket Ground and Bangabandhu National Stadium, so that the local players had two full seasons to prepare on the type of pitch they would playing in ICC Trophy in 1997. Bangladesh also became a regular ICC member with the right to play ODIs. Earlier, in February Dhaka hosted the third and final SAARC cricket tournament. Bangladesh played in its first World Cup in England in 1999. Bangladesh created an enormous upset by beating Pakistan by 62 runs in the group match at Northampton.