චන්ද්‍රිකා_වැව_ගොවිජනපද_ව්‍යාපාරය
ජනපද ඇළ මාර්ග පිහිටීම
මෙම සෑම යායකම ජනපදික පවුල් 450 බැගින් පදිංවිකර තිබේ. සෑම ජනපදිකයෙකුටම මඩ ඉඩම් අක්කර තුනක් හා ගොඩ ඉඩම් අක්කර දෙක බැගින් හිමිවිය. මීට අමතරව සෑම ජනපදිකයෙකුටම රජයේ ආධාර යටතේ රු 2500ක් වටිනා ගෙවල් තනාදීම     සිදුකර ඇති අතර ඉඩම් සංවර්ධන දෙපාර්තමේන්තුව හා මහාමාර්ග දෙපාර්තමේන්තුවේ අනුග්‍රහය යටතේ පාසැල් ගොඩනැගිලි, තැපැල් කාර්යාල, ප්‍රජා මධ්‍යස්ථාන ආදිය ගොඩනගා තිබේ. ජනපද පවුල්වලට රජය මගින් කරගෙන යනු ලබන ව්‍යාපෘති සදහා ශ්‍රමය සැපයීමේ අවස්ථාවද උදා විය. මේ මගින් දවසේ ආදායමක් ඔවුන්ට හිමිවූ අතර පළමු සීසෑම සදහා අවශ්‍ය බිත්තර වී ද රජයෙන් සපයා තිබේ. අවශ්‍ය කෘෂි ද්‍රව්‍ය තාක්ෂණය හා ශිල්පක්‍රම පවා රජයෙන් ලැබී තිබේ. මෙය ඉතා වැදගත් තීරණයක් වන්නේ මෙම අධ්‍යයනයට පාදක වූ යාය අංක 04 ප්‍රදේශයේ පදිංචි වූවෝ ගොවිතැන් සදහා එතරම් අත්දැකිම් නොමැති අය වූ නිසාය. කඩවත්හතර හිනිදුම්පත්තුව, වැල්ලබඩ පත්තුව, දික්වැල්ල, බතීගම. හොරගොඩ, ආදී ශ්‍රී ලංකාවේ දකුණුදිග මුහදුබඩ ප්‍රදේශවලින් පැමිණි අයට මෙම කෘෂිකාර්මික ශිල්පිය ආභාසය හා පුහුණුව ලබා දිම ඉතා වැදගත් කාර්යයක් වී තිබේ. චන්ද්‍රිකාවැව ගොවිජනපද ව්‍යාපාරයේ ආරම්භය පිළිබදව සදහන් කරමින් අමුණුගම (1995) එහි වැදගත්කම පැහැදිළි කිරිම සදහා භූමියේ පිහිටිම යොදාගෙන ඇත. ඉඩම් කට්ටි ඛෙදා දිමේදි ප්‍රමුඛතාවය ලැබුනේ රත්නපුර, හම්බන්තොට, ගාල්ල, මාතර, වැනි ප්‍රදේශවල අයට නිසා ඔවුහු රාජාංගනය වැනි ගොවිජනපදවලට යාමට අකමැති වුහ. එයට හේතුව වූයේ චන්ද්‍රිකාවැව ජනපදය තම මුල්ගම්වලට සමීපව පිහිටා තිබිම නිසා තම ගම්වල අයගේ උපකාරය ද ඇතිව ඉඩම් කට්ටි සංවර්ධනය කිරීමේ හැකියාව පැවතීමයි. චන්ද්‍රිකාවැව ගොවිජනපද ව්‍යාපාරය ඉතා ඉක්මනින් ජනප්‍රිය වීම නිසාම අනවසර ඉඩම් හා බලහත්කාරයෙන් ඉඩම් පැහැර ගැනීම් ආදී ගැටලූ පැන නැගී තිබේ. මෙහිදී ඇඹිලිපිටිය ආශ්‍රිතව පුරාණ ගම්වල පදිංචිව සිටි ජනතාව හා ජනපදිකයන් අතර නිරන්තර ගැටුම් ඇතිවිය. ජනගහන ප්‍රශ්නය, ආර්ථීකය සංවර්ධනය කිරීම ආදි ගැටලූ ගණනාවකට විසදුම් වශයෙන් ගොවිජනපද ව්‍යාපාර සංකල්පය රජය විසින් ක්‍රියාත්මක කළ ද චන්ද්‍රිකාවැව සම්බන්ධයෙන් සලකා බලනවිට එය තවතවත් ගැටලූ රාශියකට මුලික වී ඇති බව හඳුනාගත හැකිය. විශේෂයෙන්ම කෘෂිකාර්මික ජිවන රටාවන් මත ක්‍රියාත්මක වු ශ්‍රී ලාංකේය ජන සමාජය තුළ පුද්ගලයෙකුගේ තරාතිරම මැනීමේ ප්‍රබල උපකරණයක් වූයේ ඔහු සතු ඉඩම් ප්‍රමාණයයි. තමාගේම නමට ඉඩම් බිම් අගලක් හෝ නොතිබුණු ජනපදිකයන්ට ඉඩමක හිමිකාරිත්වය ලැබීම ඔවුන්ට ආශිර්වාදයක් වූවා සේම, ජනපද අසල පැරණි ගම්වල ඉඩම් විශාල ප්‍රමාණයක් අත්කරගෙන සිටි ගැමි ප්‍රභූහු තම ඉඩම් කොටස් කිරීම පිළිබඳවද විරුද්ධ වුහ. තවත් අතකින් බලනවිට යටිතල පහසුකම් සංවර්ධනය නිසා රජයේ ප්‍රතිලාභ අපෙක්ෂාවෙන් බොහෝදෙනා ජනපදයෙන් ඉඩම් කොටසක් හිමිකර ගැනිමට උත්සාහ කළහ. මේ නිසා චන්ද්‍රිකාවැව ජනපදයේ ඉඩම් සදහා පැවති අරගලය සමාජ අරගලයක් දක්වා ව්‍යාප්ත විය. එහි ප්‍රතිඵලයක් වූයේ මුල් පදිංචිකරුවන් හා සංක්‍රමණිකයන් වශයෙන් සිදුවූ විභේදනයයි. ඒ මත ගැටුම් ඇති වීමයි. 04 වන යාය තවත් ගැටලූවකට මුහුනපෑවේ එම යාය තුළ පදිංචි වු බොහෝ දෙනා කුල ධූරාවලියේ පහළ කුලවලට අයත් විම නිසාය. මේ නිසා චන්ද්‍රිකාවැව ගොවිජනපද ව්‍යාපෘතිය සමාජයීය ඒකාග්‍රතාවය පිළිබදව, සමාජ ඒකාබද්ධතාවය පිළිබදව ගැටලූ රාශියක් නිර්මාණය කළ භූමි ප්‍රදේශයක් විය. විවිධාකාර වූ කුල මට්ටම්, ආදායම් මට්ටම් හා සංස්කෘතික මට්ටම් ආදිය එකම ජනපදයක් තුළ ඒකරාශී වීමේදී ඇතිවු ගැටුම්වල ප්‍රතිඵලයක් වූයේ කල්ලි හා අවිධිමත් ව්‍යාපාර අංශ නිර්මාණය වීමයි. මේ නිසා ජනපදිකයන් අතර අසල්වාසී සමුහ සම්බන්ධතා දුර්වල වූ අතර ඔවුන් තම මුල්ගම්වල සිටි ඥාතීන් සමග සම්බන්ධතා පවත්වා ගැනිමට පුරුදූවිය. නිඡ්මාන් (1999) විසින් ඉදිරිපත් කරනු ලැබු තවත් ගැටලූවක් වූයේ ජනපදය තුළට අනවසරයෙන් පැමිණි පදිංචිකරුවන් නවක පදිංචිකරුවන්ගේ කුලීකරුවන් විමේ තත්ත්වයයි. චන්ද්‍රිකාවැව ව්‍යාපාරයේ ජනප්‍රියභාවය නිසා ඉඩම් බලාපොරොත්තුවෙන් පැමිණි බොහෝදෙනා කවදා හෝ තමන්ටද සාධාරණයක් ඉටුවේයැයි බලාපෙරොත්තුවෙන් අනවසර ඉඩම් වල පදිංචි වුහ. මේ නිසා ඉඩම් කට්ටි ලැබුණු අයට තමාගේ වගා කටයතු සභා කුලි පදනම මත අනවසර පදිංචිකරුවන්ගේ ශ්‍රමය ලබාගත හැකි විය. මේ නිසා චන්ද්‍රිකාවැව ගොවිජනපද ව්‍යාපාරය මගින් සාමිප්‍රදායික ගොවිතැනේ පැවති එකමුතුභාවය, සාම්ප්‍රදායික ගැමි සිරිත් හා විශ්වාසයන් ආදිය බිද දැමිමට කටයුතු කර ඇත. එය ප්‍රතිපත්තිමය හා සැලසුම්ගත තීරණවල වරදක් ලෙස නිජ්මාන් (1999) හදුනාගනී.