cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Geografija Irana
Ranoislamska iranska kartografija
Perzijski geografi bili su vodeći doprinositelji razvoja ranoislamske kartografije (8. – 14. v.). Brzo širenje islama između 621. i 750. godine stvorilo je golemo carstvo tj. kalifat u kojem je arapski bio službenim jezikom, a učenjaci iz svih regija bili su primorani koristiti arapski kao jezik sporazumjevanja (lingua franca) da bi mogli napredovati u struci. Ipak, djela na arapskom kasnije su prevođena na perzijski jezik, a na njemu su pisani i određeni izvornici. Perzijanci su zasigurno naslijedili neke karografske tradicije iz njihovog predislamskog perioda kao što je podjela naseljenog svijeta na sedam regija, kao suprotnost Ptolemejevim geoklimatskim zonama. Prva karta islamskog svijeta (danas neočuvana) napravljena je 702. godine za istočnog guvernera Hadžadža, a prikazuje iranski Dejlam uz južnu kaspijsku obalu. Godine 707. dotični je guverner naručio i kartu šireg područja Buhare kako bi mu pomogla u opsadi tog grada. Perzijanac Fazari, poznati astronom iz Bagdada, u 8. vijeku prva je osoba u islamskom svijetu koja je izradila astrolab. mini|lijevo|300px| Južna [[iranska obala i Perzijski zaljev prema Istahriju (10. v.)]] Abasidski kalifi Harun al-Rašid i njegov sin Mamun ostali su upamćeni kao pokrovitelji znanosti, a za vrijeme vladavine potonjeg (813. – 833.) u Bagdadu je osnovana „Kuća mudrosti” (arap. Bajt al-Ḥikma) po uzoru na starovjekovni iranski univerzitet u Gondešapuru. U toj bagdadskoj školi napravljena je prva sačuvana karta islamskog svijeta (arap. al-Ṣūrat al-maʾmūnīja; „Mamunova karta”) koji je prema Masudiju (896. – 956.) prikazivao svijet u njegovim sferama, zvijezde, kopna i mora, naseljene i nenaseljene regije, narode i plemena, te manja naselja i gradove. Prema svim kriterijima ova je karta bila naprednija od svih ranijih uključujući Prolemejeve i Marinove radove. Ibn Hordadbe, jedan od najranijih perzijskih geografa, godine 846. objavio je svoje glavno djelo „Knjiga cesta i kraljevstva” (arap. Kitāb al-masālek va’l mamālik) koje se smatra temeljem za kasniju Balhijevu školu geografije. Musa Hvarizmi (780. – 847.) bio je nadahnut grčkom kartografijom što se očituje u njegovom geografskom djelu „Knjiga prikaza Zemlje” (arap. Kitāb ṣūrat al-arż) koje je sastavljeno na temelju Ptolemejevih geoklimatskih zona. Njegov rad zasigurno je bio popraćen regionalnim kartama za svaku od navedenih zona, no niti jedno od njih nije sačuvano. Takve karte mogu se nazvati grčko-islamskom tradicijom u kartografiji, ali razlikuju se od Ptolemejevih prema više faktora; npr. njihovim projekcijama i klimatskim podjelama.
Moderna kartografija
<div id="Moderna zapadnjačka kartografija"> Moderna zapadnjačka kartografija mini|desno|250px| Persia & Afghanistan ([[Joseph Pierre Ferrier|J. P. Ferrier, 1857.)]] Francuz P. A. Jaubert (1779. – 1847.), član Gardaneovog poslanstva Napoleona Bonapartea na dvor Fateha Ali-šaha (vl. 1794. – 1844.), sastavio je novu kartu Irana koji je priložio u svoju knjigu „Putovanje Armenijom i Perzijom...“ (fr. Voyage en Arménie et en Perse...). Nekolicina drugih francuskih kartografa također je izrađivala karte Irana, a među njima se ističu J. P. Ferrier (1811. – 1886.) i A. M. Perrot (1793. – 1879.).
Njemački doprinosi kartografiji Irana djelomično se temelje na ruskim i britanskim istraživanjima. Primjerice, na temelju ruskih istraživanja predvođenih N. V. Hanikovom, J. Sulzer je 1860. godine u Berlinu sastavio kartu „Ruske znanstvene ekspedicije u Horasanu“ (mj. 1:3,350.000) dok je dvije godine kasnije H. Kiepert (1818. – 1899.) u istom gradu objavio novu kartu iranske regije Azarbajdžan u mjerilu 1:800.000. Kiepert je također iscrtao i kartu Irana koja je uključena u Ritterov „Atlas Azije“ (njem. Atlas von Asien) izdan 1852. godine u Berlinu. Jedna od detaljnih i praktičnih karata bila je i Grässlova „Nova specijalizirana karta Perzije” (njem. Neuste Spezialkarte von Persien) iz Meyerovog „Priručnog atlasa” (njem. Hand-Atlasa) tiskanog u Leipzigu 1855. godine. Tokom Drugog svjetskog rata u Njemačkoj je izrađena i velika karta Irana u mjerilu 1:200.000 koja je uglavnom rađena prema podacima britanske „Državne izmjere Indije” (engl. Survey of India), ali je revidirana i tiskana 1941. i 1942. godine.
Teheranski univerzitet je 1971. godine izdao „Historijski atlas Irana“ (perz. Aṭlas-e tārīḵī-je Īrān) koji se sastojao od 26 dvostranih historijskih karata uz dodatne tri karte s opisima na perzijskom, engleskom i francuskom jeziku. Prije i nakon revolucije iz 1979. godine osnovano je i nekoliko iranskih kartografskih institucija koje su izdavale sve vrste karata i atlasa, uglavnom koristeći podatke dviju navedenih državnih organizacija. Neke od navedenih privatnih institucija su Geografsko-kartografski institut Sahab (perz. Moasasa-je džoḡrāfījā-je va kārtogerāfī-je Saḥāb) osnovan 1936. godine kao prvi takve vrste u široj regiji, te Geografsko-kartografski institut Gitašenasi (perz. Sāzmān-e džoḡrāfījā-je va kārtogerāfī-je Gītā-šenāsī). Među pojedincima se ističe A. Sahab kojeg se često naziva ocem moderne iranske kartografije. Tokom 2000-ih godina Iranska svemirska agencija započela je s razvojem opsežnog projekta daljinskih istraživanja koji između ostalog uključuje i izradu trodimenzionalne digitalne karte Irana. Svemirske misije tog projekta započele su 15. 6. 2011. kada je lansiran Rasad-1, prvi iranski satelit za promatranje.
Regionalna geografija
Krajem 20. vijeka nastupio je trend izbjegavanja evrocetričnih termina i Iran se počeo javljati u kontekstu Jugozapadne ili Zapadne Azije koja objedinjuje područja tzv. užeg Bliskog istoka (Mezopotamiju, Levant, Arabiju i Anatoliju), dok ga UN smješta u Južnu Aziju zajedno s Afganistanom i državama Indijskog potkontinenta. Iako je potonja regija primjerenija u etnojezičnom smislu budući da objedinjuje Iran s državama srodnih jezika (iranski i indoarijski), u oba primjera regije nisu strogo definirane ni geografijom, kulturom ili historijom. U slučaju Irana to se prvenstveno odnosi na historijsko prožimanje iranske kulture na Kavkazu i u Centralnoj Aziji, kao i nejednolikom reljefnom strukturom u odnosu na zapadne, sjeverne i istočne susjedne države. Akademske ustanove poput Encyclopædia Iranice skovale su termin Veliki Iran koji nije određen političkim ili iredentističkim već kulturološkim parametrima, a uključuje dijelove jugozapadne, južne i Centralne Azije, te Kavkaz. Na temelju geomorfoloških i etnojezičnih karakteristika u regionalnom kontekstu ponekad se koristi i Iranska visoravan, no ona ne uključuje iranski Huzestan.
Kup maršala Tita
Najuspješniji klubovi u Kupu su bili članovi tzv "velike četvorke" (Crvena zvezda, Hajduk, Dinamo i Partizan).
Sustav natjecanja
U Kupu maršala Tita do 1/16 finala igrala se samo jedna utakmica, a nakon toga do finala igrale po dvije utakmice.
Geografija Irana
Državne granice
Granica između Irana i Afganistana proteže se uglavnom u smjeru sjever-jug dužinom od 945 km i dijeli Iransku visoravan, a izvorno je nastala u 18. vijeku prilikom raspada safavidskog Irana na dvije nova i sukobljene monarhije: kadžarsku na zapadu i duranijsku na istoku. Nakon desetaka godina kolebanja uzrokovanih oružanim sukobima, granica se stabilizirala nakon što je 27. 5. 1863. kabulski amir Dost Muhamed-han zauzeo Herat. Granični sukobi od tada prestaju, no proces detaljnog razgraničenja trajao je relativno dugo vremena (1872.-1935.) i odvijao se u tri faze koje odgovaraju različitim dijelovima granice. Za rješavanje graničnih sporova Iran i Afganistan pozvali su neutralne komisije za arbitražu koje su se sastojale prvo od Britanaca, potom američkih država, te konačno Turaka.
Weira
Vajra je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 76 opštinskih središta okruga Zale-Orla. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 414 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16075121.
Geografija Irana
Državne granice
Irak je država s kojom Iran ima najdužu granicu (1609 km ), većim dijelom oblikovanu kroz iransko-turske ratove u novom vijeku. Mezopotamiju su oko 1500. godine u iransku državu uklopili Safavidi, no već početkom 1510-ih njene sjeverne dijelove prisvajaju Osmanlije. Sredinom 16. vijeka Iran je izgubio čitavu Mezopotamiju i bio je prisiljen na sklapanje Amazijskog (1555.) odnosno Istanbulskog sporazuma (1590.) kojima je i službeno potvrđena osmanlijska vlast nad osvojenim krajevima. Nakon uspješnih iranskih protunapada početkom 17. vijeka, granica s Osmanskim Imperijom usvojena je Zuhapskim sporazumom (17. 5. 1639.) koji je postao temeljem za današnju iransko-iračku granicu između Tigrisa i Zagrosa. Ipak, zbog nesavršenosti definicija i daljnjih sukoba, tokom sljedeća dva i pol vijeka sklopljeno je još niz sporazuma lokalnog karaktera.
Njemački prijedlog o gradnji željeznice do Basre povećao je bojazan da bi lokalni iransko-osmanlijski rat mogao otvoriti vrata njemačkom utjecaju u Mezopotamiji pa je 1907. sklopljena anglo-ruska konvencija kojom su Britanci i Rusi odredili zone ekonomskog utjecaja u Iranu. Sporazum je također uključivao i poziv za detaljno određivanje iransko-osmanlijskih granica u cilju da se izbjegne svaki mogući sukob dviju sila. Na temelju istog u Teheranu je 21. 12. 1911. potpisan novi protokol koji je težio preciznom razgraničenju sukladnom Erzurumskom sporazumu, ali proces je tekao sporo sve dok britanski i osmanlijski ministri vanjskih poslova Sir Edward Grey odnosno Haki-paša u julu 1913. nisu pokrenuli energičniji rad komisije. Iste godine Britanija i Iran potpisali su novi protokol koji je Anglo-iranskoj naftnoj kompaniji dao prava na podizanje novih postrojenja oko Horamšahera i Arvand-Ruda. Njime je prekršen sporazum iz 1847. godine, ali je omogućio Britancima da izbjegnu osmanlijske pristojbe za pomorski promet. Ubrzo su uslijedile nove iransko-osmanlijske trzavice pa je 1913. u Istanbulu potpisan još jedan protokol prema kojem je njihova južna granica određena strogom sredinom Arvand-Ruda. Donji tok korita ostao je pod osmanlijskom kontrolom, izuzevši iranske luke Horamšaher i Abadan s Muhalom te četiri pripadajuća otoka između Abadana i Muavije odnosno dva otoka nasuprot Monjuhiju. U cilju da se izbjegnu daljnji veći sporovi, protokol je ograničio prava na potraživanje temeljenih na fizičkim izmjenama uzrokovanih morskim mijenama (npr. stvaranje novih ada). Ostale odrednice sporazuma uključivale su i etničke podjele: granična kurdska plemena na sjeveru ostala su podijeljena bez obzira jesu li suniti ili šijiti, dok su na jugu Arapi premješteni zapadno odnosno Iranci i Turci istočno od granice. Sva navedena razgraničenja označena su na detaljnoj karti koja je izrađena 1914. godine.
Prilikom održavanja OPEC-ovog sastanka na vrhu, uz posredovanje Alžira 6. 3. 1975. susreli su se iranski vladar M. Reza Pahlavi i irački potpredsjednik Sadam Husein u cilju da redefiniraju zajedničke državne granice. Prema konačnom dogovoru uspostavljeno je 593 novih graničnih točaka i usuglašeno da talveg posluži kao granica od Arvand-Ruda do Perzijskog zaljeva. Alžirski sporazum također je uključivao i obustavu iranske potpore kurdskim pobunjenicima u sjevernom Iraku odnosno iračke potpore arapskim separatistima u Huzestanu, te pristanak Irana da vrati Iraku nekoliko spornih područja između Sulejmanije i Mandalija odnosno ravnomjerniju raspodjelu tamošnjih zaliha riječnih voda. Nakon iranske revolucije iz 1979. granični sporovi i dalje nisu ostali riješeni, a iračko ministarstvo vanjskih poslova tvrdilo je da nova iranska vlada odbacuje Alžirski sporazum. Četiri mjeseca kasnije tj. 30. 10. irački predsjednik Sadam Husein obznanio je da odbacuje isti sporazum, a sljedećih godinu dana redaju se međusobna optuživanja i povremeni granični sukobi. Dana 17. 9. 1980. Irak je pod izgovorm da Iran izbjegava granične obaveze i službeno proglasio Alžirski sporazum ništavnim, a pet dana kasnije pokrenuo je i vojnu agresiju na Iran. Nakon osam godina rata, Iran i Irak su 20. 8. 1988. pristali na prekid vatre i rješavanje graničnih sporova uz posredovanje Ujedinjenih naroda.
Granica s Pakistanom mini|desno|300px| [[Iransko-pakistanska granica]]
Sjeveroistočna iranska granica hiljadama godina bila je od ključne strateške važnosti s obzirom da je dijelila Iransku visoravan od otvorenih centralnoazijskih stepa iz kojih su nerijetko prodirale nomadske konjice poput Skita u starom odnosno turkijskih i mongolskih hordi u srednjem vijeku. Još za vrijeme partskog perioda prema sjeveroistoku je podignut veliki gorganski zid, fortifikacije duljine 195 km (najveće takve vrste nakon Kineskog zida) arheolozima poznate kao „crvena zmija”. Historijski događaji na granicama prema Turanu ili Turkestanu odigrali su veliku ulogu u perzijskoj književnosti i iranskoj mitologiji među kojima je najpoznatija legenda iz Firdusijeve Šahname o strijelcu Arašu koji je na Damavandu požrtvovno izgubio život odapinjući graničnu strijelu između Irana i Turana, a ta se legenda slavi i dan danas tokom godišnjeg iranskog festivala Tiregana.
Urbana geografija
Ubrzana urbanizacija od sredine 20. vijeka ishod je političke centralizacije, a najznačajnije moderno urbano žarište svakako je Teheran čija se zona utjecaja 1950-ih godina protezala sjeverozapadom i centrom zemlje, dok je prema jugozapadu bila ograničena Zagrosom. Gradovi uz Perzijski zaljev smješteni zapadno i južno od navedenog masiva istovremeno su gravitirali Abadanu, no prometnim razvojem tokom 1960-ih i 1970-ih godina potpali su pod utjecaj teheranske zone, isto kao Kurdistan i Fars. Izuzevši Teheran, danas se značajnim urbanim žarištem smatra Mašhad kojem gravitiraju sve sjeveroistočne i istočne pokrajine, a među ostale spadaju Tabriz, Isfahan i Širaz. Prema posljednjem popisu stanovništva iz 2006. godine, u Iranu se nalazi 1016 gradova s ukupno 48,259.964 žitelja.
Geologija
Geološke zone Irana variraju ovisno o stručnim izvorima, no relevantnim među njima najčešće se smatraju razredbe J. Stöcklina i J. V. Harrisona iz 1968., metamorfna karta Iranskog geološkog zavoda iz 1986. , te geološke analize N. Nezafatija iz 2000-ih godina :
Mineralne sirovine
Ležišta željeza karakteristična su za sve dijelove zemlje, a većina njih nalazi se između južnih padina Alborza i unutrašnje vulkanske zone odnosno njenih rubnih područja. Najznačajniji rudnici su Čadormalu koji se nalazi približno 200 km sjeveroistočno od Jazda, Gol Gohar pokraj Sirdžana, te posebno područje oko Kermana i Bafka čija ležišta sadrže više od milijardu tona željezne rude. Potonji rudnici također su glavni opskrbljivači velike čeličane u Isfahanu. Ležišta bakra uglavnom se nalaze među tercijarnim vulkanskim stijenama, a područja koja vrijedi istaknuti su Čahar Gonbad smješten 110 km jugozapadno od Kermana , Anarak s pripadajućom mikroregijom, te Sarčešme kod Kermana koji je još 1960-ih identificiran kao potencijalno najveće ležište bakra u svijetu. Ležišta olova i cinka koncentrirana su u centralnom Iranu i to prvenstveno oko Bafka, te u Zandžanskoj pokrajini na sjeverozapadu zemlje. Ostala ležišta mineralnih sirovina uglavnom nisu značajna u geološkom ili gospodarskom smislu i lokalnog su karaktera, a uključuju kromit (okolica Bafka, Sabzevara i Bandar Abasa) magnezit (južni Horasan i Ardestan), te mangan (okolica Bafka i Semnana).
Prirodne katastrofe
Potresi također uzrokuju i opasna klizišta, karakteristična i za guste regolite ili pak slabe kamene podloge. Potonje se osobito odnose na stratificirane temeljce pune geoloških pukotina, isprekidane mekanim i vodopropusnim materijalima koji ih čine lako erozivnim. Klizišta, muljne i zemljane bujice redovito izazivaju štetu na nižim padinama i dolinama koje su gusto naseljene, a nerijetka pojava jest da klizajuće krhotine zapriječe tokove potoka odnosno oblikuju privremena jezera koja naposljetku uvijek probiju nestabilnu branu i poplave okolne doline.
Fitogeografija
Sjeverne šume rasprostiru se na 110.750 km² (~7% teritorija; otprilike dvije Hrvatske) i mogu se okvirno podijeliti na nizinsku i planinsku bjelogoricu čija je granica određena gornjim rubovima vrsta osjetljivih na mraz kao što su Pterocarya fraxinifolia, Diospyros lotus, Albizia julibrissin i Parrotia persica. Karakteristične nizinske vrste su Quercus castaneifolia, Parrotia persica, Zelkova carpinifolia, Carpinus betulus, Carpinus orientalis, Albizia julibrissin, Gleditsia caspica, Acer velutinum i Fraxinus excelsior, dok uz rijeke najčešće rastu Pterocarya fraxinifolia, Alnus subcordata i Populus caspica. Fizionomiju ovih šuma djelomično određuje i zimzeleno grmlje, npr. Laurocerasus officinalis, Ilex spinigera, Ruscus hyrcanus, Hedera pastuchovii i Danae racemosa, te Buxus hyrcana na zapadu. U planinskim i nizinskim područjima postoji i obilje epifita poput mahovine, osobito endemskih vrsta Leucodon immersus, Palamocladium euchloron i Pseudoleskeella laxiramea koje nerijetko u potpunosti prekrivaju debla i grane stabala odnosno grmlja. Šume mangrova javljaju se uz obalu Makrana i Perzijskog zaljeva (osobito zapadno od Bandar-e Abasa odnosno između kopna i otoka Kešm), a među prevladavajuće vrste spadaju Avicennia marina, Halocnemum strobilaceum na većim visinama slanih močvara, te Rhizophora mucronata u izoliranim mjestima. Prorijeđene šume osjetljive na mraz u kojima prevadavaju Cupressus sempervirens i Thuja orientalis raspoređene su diljem zemlje − od dolina sjevernog masiva Alborz, preko Firuzabada u Farsu, do okolice Taftana u Balučistanu. Na svim navedenim područjima rasprostranjena je i Juniperus excelsa, a djelomično se javlja i u dolinama Zagrosa odnosno planinama u Kermanskoj pokrajini. Vrste koje prevladavaju na nižim visinama Zagrosa i u unutrašnjosti su hrast (Quercus brantii, Quercus infectoria, Quercus boissieri, Quercus libani i Quercus brantii), te Fraxinus rotundifolia, Acer monspessulanum, Pistacia khinjuk, Amygdalus communis i Pyrus syriaca.
Tuzlanska kolona
Tuzlanska kolona je ratni događaj koji se dogodio u Tuzli 15.5.1992. na početku rata u Bosni i Hercegovini, odnosno oružani sukob između snaga 92. motorizirane brigade JNA na jednoj, i pripadnika bosanskohercegovačke policije i lokalne Teritorijalne odbrane na drugoj strani, koji je rezultirao pogibijom vojnika JNA. Incident je dan-danas predmet različitih tumačenja u različitim zemljama i etničkim zajednicama; u BiH, prije svega Federaciji i bošnjačkim krugovima se slavi kao prva velika pobjeda u ratu, dok se u Srbiji, Republici Srpskoj i među bosanskim Srbima tumači kao podmukli ratni zločin.
Kríže (Bardjejov)
Kríže je naseljeno mjesto u okrugu Bardjejov, u Prešovskom kraju, Republika Slovačka.
Krup
Znakovi i simptomi
Ostali simptomi uključuju vrućicu, rinitis (simptomi koji su tipični za prehladu) i uvlačenje kože između rebara. Slinjenje ili bolestan izgled obično ukazuju na neka druga medicinska stanja.
Dijagnoza
Krup se dijagnosticira na temelju znakova i simptoma. Prvi je korak isključiti druga stanja koja mogu blokirati gornje dišne puteve, posebice epiglotitis, strano tijelo u dišnim putevima, subglotičnu stenozu, angioedem, retrofaringealni apsces, i bakterijski traheitis.
Radiografija vrata nije rutinska pretraga kod krupa, ali ako se učini, može pokazati suženje dušnika kojeg nazivamo “znak tornja” (vidi sliku), stoga što oblik suženja nalikuje crkvenom tornju. Kod polovice slučajeva znak tornja se ne pojavljuje.
Povijest
Riječ krup dolazi iz ranog modernog engleskog, a značenje glagola krup, je "promuklo plakati"; kao naziv bolesti prvi je puta korišten u Škotskoj, a postao je popularan u 18. stoljeću. Difterijski krup bio je poznat još u doba Antičke Grčke za vrijeme Homera. Godine 1826., Bretonneau je otkrio da postoje dvije vrste krupa – virusni i difterijski. Francuzi su virusni krup nazivali "faux-croup" (lažni krup), dok su termin "krup" koristili za bolest koju su uzrokovali uzročnici difterije. Pojavom učinkovite imunizacije, krup uzrokovan difterijom postao je gotovo nepoznata bolest.
Haréville
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 429, a gustina naseljenosti je iznosila 65 stanovnika/km².
La Noragua, Jalostotitlán
La Noragua je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Jalostotitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1752 m.
Tiberije
Tiberije Klaudije Neron Cezar (lat. Tiberius Claudius Nero Caesar, rođen 42. st.e., vladao od 14. n.e., umro 37. n.e.) bio je rimski car, naslednik Oktavijana Avgusta. 250px|right|thumb|Tiberije Nakon perioda Avgustove vladavine, koji predstavlja prelazno doba s republike na monarhiju, počinje period ranog Rimskog Carstva. Prema odredbama Avgustovog testamenta, vlast je prešla na njegovog pastorka Tiberija. Tiberije je bio iskusan vojskovođa i diplomata. On je podvlačio da prema senatu nastavlja politiku svog prethodnika. Jedna od prvih njegovih mera bilo je jačanje vlasti senata. Pod Tiberijem su prestale da se sastaju izborne komicije, a izbor magistrata prelazi na senat, tako da senat sada postaje i izborno i zakonodavno telo. Prve godine Tiberijeve vladavine obeležene su slogom između senata i cara, ali se ona zatim narušava. Tiberije nije hteo da prima nove titule, odbio je da naziv imperatora učini delom svoga imena, a odbio je da primi i počasnu titulu oca domovine. On se prvih godina vladavine trudio da podvuče svoju lojalnost prema senatu. Ali već 15. god. n. e. dato je novo tumačenje starom zakonu o uvredi veličanstva: ranije su se po tom zakonu kažnjavali oni koji bi uvredili veličinu rimskog naroda time što su počinili izdaju, podsticali plebs na pobunu ili loše upravljali državom, dok su se sada za uvredu veličanstva počeli najpre optuživati oni koji su vređali uspomenu na Avgusta, a zatim i oni koji su se zamerili samom Tiberiju.
Najmračnijim mogućim tonovima, svakako ne bez preterivanja, opisali su Tiberijevu vladavinu Tacit i Svetonije
Mijas
Mijas je grad i općina od 77,151 stanovnika na jugu Španjolske u Provinciji Málaga, poznata kao ljetovalište.
Villaromagnano, Alessandria
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 604 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 169 m.
Cosio Valtellino, Sondrio
Cosio Valtellino je naselje u Italiji u provinciji Sondrio, u regiji Lombardija.
Chifosca, Xicoténcatl
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 92 m.
Star Trek II: The Wrath of Khan
Radnja
Na putu prema Reguli I zbog poziva upomoć, Enterprise upada u Khanovu klopku te je teško oštećena, zbog čega pogiba dio posade. Khan zahtijeva od Kirka da mu preda sve podatke o projektu Geneza. Ipak, Kirk uspijeva uzvratiti protunapadom te se Khanov brod povuče. Kirk, Dr. McCoy i Saavik se teleportiraju na stanicu i nalaze Terrella i Chekova žive, zajedno sa ubijenim članovima posade. Carol i David se skrivaju duboko u unutrašnjosti planeta Regula. Khan, koji je koristio Terrella i Chekova kao špijune, jer im je usadio crve sa planeta Ceti Alpha V, im naredi da ubiju Kirka. Terrell odbija te ubija sam sebe sa laserom, dok Chekov padne u nesvijest. Khan potom prebaci Genezu na svoj brod Reliant. Iako je vjerovao da je Kirk zaglavljen na Reguli I, Kirk i Spock iskoriste šifrirani kod kako bi se sigurno teleportirao zajedno sa posadom na Enterprise. Kirkov brod kreće u obližnju maglicu kako bi Khanu otežao da ih pronađe.
Klaudije
thumb|Klaudije Klaudije, punim imenom Tiberije Klaudije Neron Germanik (lat. Tiberius Claudius Nero Germanĭcus, rođen 10. god. st. e., stupio na presto 41. god. n. e., umro 54. godine), bio je rimski car, naslednik Kaligulin.
Kraljevina Gwynedd
Etimologija
Prema Johnu Kochu i još nekim historičarima velško ime Gwynedd dolazi od latinskog imena Venedotia,, a da to dolazi iz irske riječi Feni koja se je onda odnosila na određenu skupinu otoka, a poslije se značenje proširilo na irski narod kao cjelinu, slobodni, neropski narod. Irci, posebno Laighini su naseljavali i/ili osvojali veći dio sjevernog Walesa sredinom 4. pa sve do ranog 5. vijeka.
Michael Joseph Savage
Parlamentarna karijera
Tokom većeg dijela 1920-ih, Savage je nastojao proširiti biračko tijelo svoje stranke izvan granica urbanih sindikalaca, zbog čega je intenzivno putovao po ruralnim područjima. Postao je glavni zagovornik povećanja mirovina i slobodnog zdravstva. Nakon uspjeha sa Zakonom o obiteljskim isplatama 1926. godine, Savage je 1927. uspio dogovoriti promjenu stranačke politike koja bi omogućila privlačenje većeg broja ruralnih glasača, demonstrirajući tako da je mnogo praktičniji političar od tada aktualnog šefa laburista, Harryja Hollanda. Kada je Holland iznenadno umro u listopadu 1933. godine, Savage je postao drugi predsjednik Laburističke stranke, koju će ubrzo dovesti do izborne pobjede.
Maelgwn Gwynedd
O Maelgwnu postoje oskudni, i često kontradiktorni, podaci koje je ponekad teško razlučiti od velške mitologije i srednjovjekovne pseudohistorije. Prema tradiciji je bio kršćanski vladar koji je gradio crkve i financirao misionare, a svojim sunarodnjacima, kako u Walesu, tako i u današnjoj sjevernoj Engleskoj, pomagao u pružanju otpora paganskim anglosaksonskim osvajačima. S druge strane, njegov suvremenik, redovnik Gildas, ga proglašava grešnikom i alegorijski opisuje kao "zmaja", odnosno kao jednu od zvijeri koje se spominju u Otkrovenju Ivanovom. Neki od kasnijih historičara su spekulirali da je Maelgwn mogao biti historijska podloga za arturijanski lik Uthera Pendragona.
Don Juan, Xicoténcatl
Don Juan je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Xicoténcatl.
El Loa (provincija)
Karakteristike
Provincija El Loa smještena je na sjeveroistoku Regije Antofagasta duž argentinske granice, po Pustinji Atacama u Andama na prosječnoj nadmorskoj visini od 3,925 metara. Jedini vodotok je rijeka Loa po kojoj je dobila ime.
Maryville, Illinois
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 7.487, što je 2.836 (61,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Macahuite Nuevo, Santiago Ixtayutla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 53 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 669 m.
Popis zelenih tema
Srodne teme
''Opći članci i druge liste'
Aleksandar II Karađorđević
Abdikacija Petra II
Taj datum, kad je po međunarodnom pravu stvorena Druga Jugoslavija, od tad je obilježavan kao jugoslovenski praznik Dan državnosti. Nakon uvođenja jednopartijskog sistema, komunisti su taj praznik tumačili kao slavljenje Drugog zasjedanja AVNOJ-a 29.11.1943.
Poslovno ime
Vrsta privrednog društva
Pored poslovnog imena, obavezno je da stoji i oznaka vrste privrednog društva i to za:
Inač
Inač je planina 30 km zapadno od Sarajeva (1425 m) između Kreševa i Fojnice, na razvođu reka Kreševke i Željeznice.
Poslovno ime
Vrsta privrednog društva
Prema Zakonu o privrednim društvima (ZPD) je zabranjeno da poslovno ime sadrži znakove kontrole robe i garancije kvaliteta. Ukoliko društvo ima ogranak koji posluje sa samostalnim ovlašćenjima, ono mora da sadrži poslovno ime društva i svoj naziv.
Obavezni elementi
Poslovno ime svakog privrednog društva ili preduzetnika mora sadržati po samom zakonu neke elemente, u protivnom, registar ex officio uskraćuje registraciju. U ove elemente spadaju:
Zaštita
Svi elementi poslovnog imena uživaju podjednaku pravnu zaštitu, osim generičkih pojmova koji uopšte ne uživaju zaštitu (laboratorija, vino, podrum, agencija – „Jugo-laboratorija“ – drugo privredno društvo iste delatnosti može se zvati „Srbija-laboratorija“, što znači da element „Jugo“ uživa zaštitu ali ne i element „laboratorija“).
Tocopilla
Ona je i administrativni centar Provincije Tocopilla.
King William's Town
Privreda i transport
Grad je izvrsno povezan autoputem N2 sa obližnjim Istočnim Londonom, te Kaapstadom i Durbanom, a sa željeznicom preko Bloemfonteina sa Johannesburgom i ostalim gradovima Highvelda.
Tocopilla
Historija
Bolivija kojoj je tad pripadala nazvala ga je 1871. Puerto Menor. Ona je 1877. naručila urbanistički plan koji je izradio inženjer Domingo Latrille.
Poslovno ime
Promena
Do obavezne promene dolazi i odlukom nadležnog organa države ili teritorijalne jedinice (ili međunarodne organizacije ) o uskraćivanju odobrenja da se nosi njihovo ime ili zbog ovlašćenog uskraćivanja daljeg korišenja imena neke ličnosti. Poslovno ime mora se promeniti i ako je po tužbi zainteresovanog lica izrečena sudska zabrana dalje upotebe takvog poslovnog imena (ili njegovih delova ) nekom privrednom društvu ili preduzetniku. Van ovih slučajeva, promena poslovnog imena je fakultativna.
El Alto, Comonfort
El Alto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Comonfort.
Tjentište
Geografija
Nad Tjentištem se dižu ogranci Zelengore, Ozrena, Milinklade i Ljubin Grob, a sa desne strane Volujak, Maglić, Vučevo, Perućica i Dragoš-sedlo. Tjentište se nalazi u okviru nacionalnog parka Sutjeska. U njemu je 1971. godine podignut Memorijalni kompleks Tjentište sa spomenikom autora Miodraga Živkovića i kosturnicom palih boraca u Petoj neprijateljskoj ofanzivi. U spomen-muzeju upisana su imena više od 7.000 boraca palih u legendarnoj bici na Sutjesci.
Vučitrn
Turska vladavina
280p|mini|levo|Vojinovića kula (snimak iz 1913)
Srpska narodna škola tu je radila između 1867-1876. godine. Bila je to niska jednospratna zgrada, sa dve učionice i učiteljskom kancelarijom. Školsko dvorište je bilo vrlo prostrano, ograđeno visokim zidom. Kasnije je ponovo otvorena ta škola i više nije prekidala rad. U Vučitrnu je 1899. godine proslavljen prvi srpski prosvetitelj i učitelj Sv. Sava. Službovali su tog dana u crkvi i školi ikonom hadži popa Danilo Frtunić uz sasluženje mladog pope Davida Pardića. Svetosavsku besedu je izgovorio učitelj Radivoje Orlović. Primio se za domaćina školskog (školsko kumstvo) iduće godine, bakalin Dimko Elezović. Na svečanosti je uz gusle pevao Anđelko Nešić.
Las Matitas, Mulegé
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 332 m.
Serrato, Genoa
Serrato je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Bista Nefertiti
Pronalazak i istorija
thumb|200px|desno| [[Amarna (stari „Ahet-Aton), između Memfisa i Tebe]]
Istorija iskopavanja u Amarni
Na osnovu jednog inventara Pruske ekspedicije iz 1842. godine 1907. godine u arealu Amarne a južno od ruševina hrama ležali su stambeni blokovi i radionice koje su istraživačima mnogo obećavali Ludvig Borhart je pridobio berlinskog građevinskog preduzimača Džemsa Simona kao finansijera za kampanju na iskopavanju i tako je počelo iskopavanje nemačkog orijentalnog društva DOG od strane Borharta za Simona u Amarni koji je učestvovao sa 30000 zlatnih maraka godišnje i koji je na osnovu ugovora dobijao sve iskopine u vlasništvo.
Bista u okviru umetnost vremena Amarne
U poređenju sa drugim plastikama kraljice ovaj rad je jedinstven. Dorotea Arnold razlikuje pet tipova predstavljanja u okviru portreta kraljica „Idealizovana slika“ (Berlin Nr. 21300 i 21352), „Vladarka“ (Egipatski muzej Kairo, JE 45547), „Lepotica“ (Berlin, -[Nr. 21220), „Poodmaklo doba“ (Berlin, Nr. 21263), „Spomenik“ (Berlin, Nr. 21358). Bista Nefertiti (Nr.21300) ubraja se u Idealizovane slike. . Takođe i drugi egiptolozi ubrajaju ovu bist Nefertiti u njene idealizovane predstave.
Colonia Balbuena, José Sixto Verduzco
Colonia Balbuena je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini José Sixto Verduzco.
Radovanj
Radovanj je planina u Hercegovini, smeštena severoistočno od Posušja. Visina joj je 1133 metra. Bogata je hrastovom šumom prema kojoj je i najveće selo u Posušju dobilo ime Rastovača. Na samom vrhu Gradini nalazi se antenski stub, napravljen 80 godina prošlog veka za potrebe RTV Sarajevo.
Pored divljači česti stanovnici su vuk i divlja svinja, a ponekad zaluta i medved. Radovanj je planina na kojoj se prelama submediteranska i planinska klima. Godine 2003. izgorela je istočna strana južnog dela planine, ali se polako obnavlja.
Olintepec, Santiago Ixtayutla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 928 m.
Turingova nagrada
Nagrada je dobila ime po Alanu Tjuringu, britanskom matematičaru koji se smatra jednim od začetnika modernog računarstva.
Taycheedah, Wisconsin
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 704.
Seis de Enero, Tamuín
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 33 m.
Tušnica
Tušnica je planina u zapadnom delu Bosne i Hercegovine, u opštini Livno, Federacija BiH. Najviši vrh je Vitrenik (1.697 m). Tušnica je bogata nalazištima mrkog uglja koje se crpi u rudniku otovrenom 1888. Proizvodnja uglja 1998. iznosila je 37.500 tona. Sa vrha planine pruža se znatiželjnim izletnicima i planinarima pogled prema Kamešnici, Buškom blatu, Livanjskom polju, Cincaru i Biokovu.
Carica Zhu Manyue
Carica Zhu Manyue (朱滿月) (547–586), kasnije budistička redovnica po imenu Fajing (法淨), bila je konkubina Car Xuan od Sjevernog Zhoua (Yuwen Yun), cara kineske/Xianbei dinastije Sjeverni Zhou, odnosno majka cara Jing (Yuwen Chan). Navodi se da je bila rodom iz oblasti Wu u današnjem južnom Jiangsuu, te da je zbog zločina jednog od članova njene porodice za kaznu poslana na dvor krunskog princa Yuwen Yuna da radi kao sluškinja. Tamo je postala zadužena za prinčevu odjeću. Iako je od princa bila starija 12 godina, on joj je naredio da s njim ima seksualne odnose. Kao rezultat toga se 573. rodio princ Yuwen Chan. Kada je godine 578. Yuwen Yunov otac car Wu umro, Yuwen Yun je preuzeo carsku krunu. Godine 579. je na iznenađenje svih predao prijestolje svom sinu, preuzevši titulu umirovljenog cara, ali je isto tako proglasio Zhu Manyue caricom, isto kao i priležnicu Gospu Zhu. Tako je sjeverna Kina dobila tri carice - (Zhu Manyue, Gospa Zhu i carica Yang Lihua). Kada je 580. Yang Jian postao regent, dvije carice su poslane u budistički samostan, ali ne i Zhu Manyue. To joj se dogodilo tek godinu dana kasnije kada je Yang Jian svrgnuo dinastiju Sjeverni Zhou i osnovao vlastitu dinastiju Sui.
El Esfuerzo, Villa Corzo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 774 m.
Kalispell, Montana
Kalispel je grad u američkoj saveznoj državi Montana.
Ca' Savio, Venezia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 5737 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 3 m.
San Rocchino, Piacenza
San Rocchino je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Matherville, Illinois
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 723, što je 49 (-6,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Alan Perlis
Biografija
Perlis je rođen u Pitsburgu, u američkoj državi Pensilvanija, gde je i diplomirao hemiju 1943. godine. Osnovne studije je završio na Univerzitetu Karnegi Melon, a magistraturu je odbranio 1949. godine na MIT-u, gde je 1950. godine odbranio i doktorat iz oblasti matematike pod nazivom O integralnim jednačinama, njihovim rešenjima dobijenim pomoću iteracija i analitičkim proširenjima (On Integral Equations, Their Solution by Iteration and Analytic Continuation).
Perlis je 1971. godine prešao na Univerzitet Jejl gde mu je ponuđeno mesto šefa odseka za računarstvo, a 1977. godine je izabran za člana Nacionalne tehničke akademije.
Tlaxcala de Xicohtencatl
Tlaxcala de Xicohténcatl je grad na jugoistoku Meksika od 14,100 stanovnika. Zajedno sa širom okolicom Tlaxcala ima 89,795 stanovnika.
Constitución (Čile)
Constitución je grad od 34,097 i općina od 50,348 stanovnika u centru Čilea u Regiji Maule.
Historija
Constitución je osnovan 1794. pod imenom Nueva Bilbao, po nalogu tadašnjeg guvernera Ambrosia O'Higginsa. Od kad je osnovan pa sve do 1828. Nueva Bilbao bio je selo sa malim brodogradilištem specijaliziranim za feluke.
Privreda
Ekonomija grada bazira se na drvnoj industriji, ribarstvu, brodogradnji i tvornici celuloze Celco.
Siena (provincija)
Najveći gradovi u provinciji Sieni su:
La Jarrilla, Tamuín
La Jarrilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tamuín.
Prati della Ciocca, Massa e Carrara
Prati della Ciocca je naselje u Italiji u provinciji Massa e Carrara, u regiji Toscana.
Roncaiolo, Piacenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 357 m.
El Santuario, Villa Corzo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1019 m.
Rancho el Palmar, Marquelia
Rancho el Palmar je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Marquelia.
Borba
Borba u svom najširem smislu označava međusobno istovremeno nastojanje dva ili više različitih entiteta (živo biće, čovjek, organizacija) da jedno drugom nametnu kontrolu uz istovremeno pružanje otpora. Pod time se može podrazumijevati niz različitih fenomena i pojmova iz biologije, sociologije, politike, ratne vještine, sporta i sl.
Safet Isović
Najznačajnije izvedbe
Snimio je dosta pjesama u duetu sa velikim izvođačima bosanske pjesme: Zaimom Imamovićem, Miletom Petrovićem, Bebom Selimović.
Kevin, Montana
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 154, što je 24 (-13,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Čabulja
Čabulja je uglavnom gola, krševita i bezvodna, sa malo obradive zemlje u uskim udolinama jugozapadne podgorine, gde se nalaze malobrojna rezbijena seoska naselja. U većem delu Čabulja je područje letnjih ispaša sa sezonskim stočarskim naseljima, mađu njima i stočara iz submediteranske zapadne Hercegovine.
La Estrella, Tamuín
La Estrella je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tamuín.
Rancho Santa Laura, Cuajimalpa de Morelos
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 61 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2782 m.
Kako umreti
Si të vdiset je jugoslovenski igrani film snimljen na albanskom jeziku 1972. godine u režiji Miomira Stamenkovića. Scenario su napisali Branimir Šćepanović i Miomir Stamenković. Radnja se odigravaza vreme Drugog svetskog rata i prikazuje sudbinu dvojice prijatelja koji su se priključili antifašističkom pokretu otpora.
Kamešnica
Kamešnica je nastavak Dinare. Na planini se nalaze brojne vrtače, pećine, uvale i zaravni.
Las Huertitas, Mulegé
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 6 m.
Palmar, Tantoyuca
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 112 m.
Borejci
Borejci (mađarski Borhida) je naselje u slovenskoj Općini Tišini. Borejci se nalazi u pokrajini Prekomurju i statističkoj regiji Pomurju.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 251 stanovnika.
Cañon, New Mexico
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 327.
La più bella serata della mia vita
La più bella serata della mia vita je italijansko-francuski igrani film snimljen 1972. godine u režiji Ettorea Scole. Po žanru je mješavina crne komedije i drame, a predstavlja adaptaciju romana Die Panne švicarskog pisca Friedricha Dürrenmatta. Protagonist, koga tumači Albert Sordi, je trgovački putnik koga zavodljiva autostopistica dovede u zamak gdje će biti svjedokom niza bizarnih događaja.
Coca, Jalostotitlán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1738 m.
Yōichi Takahashi
Yōichi Takahashi (高橋 陽一) japanski je manga autor, najpoznatiji po popularnoj nogometnoj mangi Captain Tsubasa, po kojoj je snimljena i anime serija.
Maule (jezero)
Karakteristike
To jezero površine 45 km², leži na nadmorskoj visini od 2160 metara, iz njega izvire rijeka Maule, važna za Centralnu čileansku dolinu.
Mrtvi Marat
Odlike
Na slici je Marat idealiziran u duhu neoklasicizma, dok je u stvarnosti njegovo tijelo bilo izranjeno kožnom bolešću, zbog koje se morao svaki dan namakati u toploj kupki. Istovremeno, David je realistično istaknuo ubodnu ranu i krvlju obojenu vodu koja je natopila prekrivač. Marat je iznad kade smjestio podlogu za pisanje, a u ruci drži ubojičino pismo na kojemu piše: "Il sufit que je sois bien malheureuse pour avoir droit à votre bienveillance", u značenju: "Ja samo moram biti nesretan kako bi zaslužio vašu naklonost".
Colonia el Panteón, Marquelia
Colonia el Panteón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Marquelia.
Martina (carica)
Mlаdost i udаjа
Iraklije je sа Mаrtinom imаo devetoro dece, аli su dvа nаjstаrijа sinа rođeni hendikepirаni, а još četvoro dece je umrlo u rаnom detinjstvu, što je u jаvnosti tumаčeno kаo još jednа potvrdа grešnosti brаkа. Pored togа, Mаrtinа je stаlno putovаlа sа Iraklijem tokom njegovih rаtovа sа Persijаncimа i kаsnije muslimаnskim Arаpimа, pа je i tim običаjem iritirаlа jаvnost, nаročito oficire. Uprаvo tokom jednog od cаrevih pohodа, u Lаziki (dаnаs zаpаdni deo Gruzije), Mаrtinа je 626. godine Irаkliju rodilа zdrаvog sinа Irаklijа Mlаđeg, poznаtijeg pod nаdimkom Irаklionа.
Brdce nad Dobrno
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 94 stanovnika.
Kučín (Bardjejov)
Kučín je naseljeno mjesto u okrugu Bardjejov, u Prešovskom kraju, Republika Slovačka.
Piet Mondrian
U posljednjim godinama motivi njegovih slika reducirani su na minimum; konačno su njegova platna sadržavala tek nekoliko obojenih ploha na bijeloj podlozi. U platnima nastalim u Americi nestaje karakteristična crna linija, čime je ublažen opći dojam i postignut življi i vedriji ritam plohe.
Nizozemska (1872. - 1912.)
Mondrian se po dolasku u Amsterdam upisao na Kraljevsku akademiju. Umjetnička i literarna atmosfera u Nizozemskoj mijenjala se jako brzo još dok je Mondrian bio mladi student. Iako je Mondrian nalazio mnoge utjecaje na samoj akademiji, među važnijim utjecajima bio je onaj simbolističkog pjesnika Paula Verlainea i martinističkog pisca Joséphina Mérodacka Péladana. Njih dvojica su akademiju posjetili 1892. i održali niz predavanja. Sam Péladan se zalagao za smrt realizma u umjetnosti i promovirao je umjetnost koju je on smatrao spiritualnom, simboličnom i estetičnom.
Mondrian je ostalo vrijeme ovog perioda proveo u proučavanju i slikanju, a njegovo slikarstvo je 1910. doživjelo potpunu ekspresiju njegovog interesta u mističnu kozmologiju teozofa.
Nizozemska (1914. - 1919.)
Mondrian se tada prvi put počeo zanimati za društvo, te je prvi put kupio smoking i naslikao se ispred jedne apstraktne slike. Mondrian se tada počeo kretati po visokim krugovima, te je polako pridobivao kritičare, koji ipak nisu toliko pričali o njegovom djelu koliko o njegovom životu.
Uskoro se preselio u mjesto Laren, koje je bilo umjetnička kolonija još od XIX. stoljeća. U početku je boravio kod svog prijatelja Jacoba van Domselaera, no često bi sam iznajmio atelje. Tijekom tog perioda, slao je svoja djela na mnoge izložbe i sve je više privlačio kritičare. Godine 1916. izdao je pamflet Novi pokret u umjetnosti s kojim je želio privući slikare koji su imali sličan cilj kao on. Među poznatijim slikarima bio je Bert van der Leck, koji se u Laren doselio u travnju 1916., čije su slike bile slične Mondrianovim jer je i on iz svojih slikao izbacivao modeliranje i perspektivu. Leckovo korištenje primarnih boja uvelike je utjecalo na Mondriana.
Pariz (1919. - 1938.)
thumb|left|200px|Piet Mondrian i Pétro (Nelly) van Doesburg u Mondrianovom ateljeu, [[1923.]] U ljeto 1919. Mondrian se vraća u Pariz. Njegov atelje je bio zatvoren tijekom njegovog boravka u Nizozemskoj te su njegove slike bile jako dobro očuvane. Prvo se uselio u Rue de Dépert 5, no ubrzo se vratio u broj 26 gdje je ostao do 1936. Grupa De Stijl je već bila u poziciji da se promovira u svijetu. Van Doesburg i Mondrian su ju promovirali kroz slikarstvo, a belgijski kipar Georges Vantongerloo je tražio neoplasticističku formulu za kiparstvo. Jedno od Mondrianovih prvih djela iz tzv. "druge pariške faze" je djelo slično drami ili raspravi između tri osobe.
Najznačajnija Mondrianova djela iz perioda od 1926. do 1930.
Mondrian je 1932. napunio 60 godina. Kao priznanje za umjetničko postignuće, po novinama su izlazili članci pohvale, a u amsterdamskom Stedelijk Museumu je održana prigodna izložba. Mnogi su smatrali da je dosegao stvaralački vrhunac i već su se navikli na njegove kompozicije, a njegove nove bijele slike su odavale dojam da su dosegnule granice slikarstva.
London i New York (1938. - 1944.)
Mondrian se u New Yorku susreo sa Peggy Guggenheim, a upoznao se i sa Maxom Ernstom, Andréom Bretonom i Marcelom Duchampom. Ubrzo se učlanio i u Američku udrugu apstraktnih umjetnika, s kojom ga je upoznao baš Ernst. Mondrianovi pravi zadatak u New Yorku bio je dovršavanje započetih djela. Tim djelima dodao je, po uzoru na prošla vremena, nekoliko polja u primarnim bojama. New York je na Mondriana izvršio takav utjecaj da su posljednje tri godine njegova života bile najzanimljivije.
Mondrian je na svoja djela po prvi put dodao cjelovite linije u boju. Prvo djelo u kojem je to primijenio je slika New York/Boogie Woogie (1941. - 1942.) Na sliku je, osim crnih, dodao dvije cjelovite crvene linije i nekoliko manjih i kraćih linija u plavoj i žutoj boji. Značajno za ovu sliku je njezin naslov. Naslov New York je najčešći kod njegovih kasnijih slika, no i naziv Boogie Woogie je također korišten. Mondrian je u početku dodavao samo nekoliko obojenih linija, no to je bio samo prvi korak.
Smrt
Shvativši važnost Mondrianovog djela, Harry Holtzman je otvorio Mondrianov njujorški atelje za javnost. Tijekom tih 6 tjedana dok je bio otvoren, Fritz Glarner je njegovo djelo zabilježio fotografijama i filmom. Ovaj jednostavan čin bio je znak poštovanja prema Mondrianu i njegovom utjecaju na američku umjetnost. Godine 1945. je uslijedila retrospektivna izložba u Muzeju moderne umjetnosti u čast Mondrianu. Prva likovna monografija nastala je 9 godina poslije, a napisao ju je Mondrianov prijatelj Michel Seuphor.
Dana 3. veljače 1944. održana je komemoracija u u Mondrianovu čast na koju je došlo više od 200 ljudi. Među njima su bili:
Ronchi, Piacenza
Ronchi je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Marvin Minsky
Životopis
Marvin Minsky je rođen u New Yorku, gdje je pohađao Ethical Culture Fieldston School i prestižni Bronx High School of Science. Kasnije je pohađao Phillips akademiju u Andoveru, Massachusetts. Služio je u američkoj mornarici od 1944. do 195. Drži titulu magistra u matematici na Harvardu (1950.) te doktorat iz istog područja na Princetonu (1954.). Član je fakultetskog osoblja MIT-a od 1958. Trenutno je Toshipa profesor medijskih umjetnosti i znanosti, te profesor elektrotehnike i računarstva.
Minsky je napisao knjigu Perceptroni (sa Seymourom A. Papertom), koja je postala osnivački rad u analizi umjetnih neuralnih mreža. Kritički je prokazivala nerigorozna istraživanja u polju kao glavnog krivca za virtualni nesstanak umjetnih neuralnih mreža iz akademskih istraživanja 1970-ih.
Apizaco, Tlaxcala
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 46459 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2424 m.
Jean Baptiste Siméon Chardin
Život i djelo
Već se samim odabirom tema, žanr-scena, mrtve prirode i portreta bitno suprotstavlja pomodnoj maniri aristokrata kasnoga baroka i rokokoa slikajući domaćinske, građanske intimne interijere s likovima u zatvorenim i tamnim prostorima. Kao pronicljiv društveni promatrač, on pokazuje poseban dar za prikazivanje života nižih slojeva pariškog građanskog društva u 18. vijeku koji dane provode u skromnim prostorijama. Upravo te prostorije za njih znače udoban životni prostor u kojem treba uživati i koji valja cijeniti. Pojedinosti iz svijeta pripadnika niže srednje klase – priprosti dom i svakodnevni predmeti – na skromnim se platnima prikazuju toplim, ružičastim tonovima uz ugodan naturalizam. Na njegovim slikama kao što su Kućepaziteljica, Guvernanta, Baloni od sapunice, opaža se razvoj umjetnikove jedinstvene vizije, njegovog senzibiliteta i metode prikazivanja koji se savršeno uklapa u odmjereni, razumni etos 18. vijeka.