cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sindrom suhog oka
Dijagnoza
Sindrom suhog oka može biti dijagnosticiran detaljnim pregledom. Testiranje sa specijalnim naglaskom na procjenu kvantitete i kvalitete proizvedenih suza, mogu uključivati:
New Albany, Pennsylvania
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 356, što je 50 (16,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Bloomingdale, Michigan
Blumingdejl je grad u američkoj saveznoj državi Mičigen.
Tigre Grande, Solidaridad
Tigre Grande je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Quintana Roo, u opštini Solidaridad.
Urodilatin
Urodilatin je organsko jedinjenje, koje sadrži 145 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 3505,926 Da.
Budești, Crețești
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 234 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 183 m.
Lijevi Dubrovčak
Stanovništvo
Prema zadnjem popisu stanovništva iz 2001. godine Lijevi Dubrovčak ima 405 stanovnika koji žive u 150 kućanstava. Gustoća naseljenosti iznosi 57,53 st./km².
Pavle Pap Šilja
Pavle Pap Šilja (rođen: Pavle Papp) (Perlez, 9. 1. 1914 — Skradin, 15. 8. 1941), jugoslavenski komunist, član Centralnog komiteta (CK) Komunističke partije Jugoslavije (KPJ), učesnik Narodnooslobodilačke borbe (NOB) i narodni heroj Jugoslavije.
Podrijetlo, školovanje i početak političke aktivnosti
Kada je, 19. juna 1938. godine, policija raspisala za njim poternicu zbog „komunističke propagande“, prešao je u ilegalnost. Državni sud za zaštitu države osudio ga je, u odsustvu, 17. novembra 1938. godine, na petnaest godina robije. U leto i jesen 1938. godine skrivao se i aktivno politički delovao, pišući razne tekstove u nizu radničkih listova Srbije i Vojvodine. Po direktivi Centralnog komiteta KPJ, krajem novembra 1938. godine, prešao je u Zagreb.
Nuevo San Gerónimo, Frontera Comalapa
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 172 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 696 m.
Letinac
Zemljopis
Na mjestu današnje kapele Sv. Duha nekada je bio pavlinski samostan. Župa je ondje osnovana 1807. a današnja crkva sagrađena je stotinu godina kasnije. Letinačka crkva je u Domovinskom ratu oštećena od jakih eksplozija koje su bile u njenoj blizini 6. studenoga 1991. Popucali su prozori a bilo je i manjih oštećenja na fasadi. Kapele: sv. Duh. Selo Letinac okružuju ova mjesta Lipice, Glibodol, Križpolje, Brinje, Drenov Klanac, Glavace i Dabar.
Kaspaza-2
Kaspaze-2 je inicijator kaspaze, kao i kaspaza-8 (EC 3.4.22.61), kaspaza-9 (EC 3.4.22.62) i kaspaza-10 (EC 3.4.22.63).
Doniphan County, Kansas
je okrug u američkoj saveznoj državi Kanzas.
El Venadito, Macuspana
El Venadito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tabasco, u opštini Macuspana.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 114 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 0 m.
Norgestrel
Norgestrel je organsko jedinjenje, koje sadrži 21 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 312,446 Da.
Beg iz sremskomitrovačkog zatvora
Tok bekstva
Noću između 21. i 22. avgusta 1941. sve je bilo obezbeđeno za bekstvo. U ponoć su robijaši iz kanala probili izlaz na površinu iza zidina Kaznione. Kod rupe ih je čekao mladić naoružan velikim pištoljem (Pinki), sa drugovima koji su bili slabo naoružani. Posle kratkog pozdravljanja, postrojili su ih i poveli ka Fruškoj gori. Straža nije otkrila bekstvo sve do jutra, kada su vršili redovan pregled. Zato je potera počela sedam sati posle bekstva, što im je omogućilo da neometano stignu do Fruške gore. Robijaši su se sakrili na samom ulazu u Frušku goru, usled čega ih je mimoišla nemačka i ustaška potera, koja ih je tražila po dubini šume.
Posledice
Nakon izlaska zatvorenih komunista na slobodnu teritoriju, u Sremu se osećalo delovanje dva centra: Okružnog komiteta u Staroj Pazovi i centra oko štaba Fruškogorskog partizanskog odreda. U Sremu su se zadržali Jovan Veselinov, Stanko Paunović, Jovan Trajković i Slobodan Bajić, dok su ostali prešli u ustaničku Srbiju (Ivan Maček, Marijan Stilinović, Jusuf Tulić i drugi).
La Carpa, Lázaro Cárdenas
La Carpa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Lázaro Cárdenas.
Monte Arrubiu, Cagliari
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 149 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 69 m.
Schönbrunn
Historija
U vrijeme vladavine carice Marije Terezije, u Schönbrunnu je na 60 metara visokom brdu izgrađen 1775. - Glorijet, slavoluk izgrađen od kamena sa srušenog dvorca Neugebäude. Carica je posvetila taj slavoluk habsburškoj moći i "Pravednom ratu" (katolička doktrina o ratu za pravdu ili istinu). Po caričinoj želji je Johann Ferdinand Hetzendorf von Hohenberg je izgradio seriju slikovitih ruina nazvanih "Rimske ruševine" ili "Ruševine Kartage" 1778. godine, ali i fontanu s obeliskom kao simbolom stabilnosti i trajnosti.
Jozsef Mikuska
Školovanje i stručna karijera
Gimnaziju je završio u Subotici, dok je diplomirao 1965. godine na Biološkom odsjeku Prirodoslovno-matematičkog fakulteta (PMF) Sveučilišta u Zagrebu u struci zoologija. Na istom odsjeku je magistrirao 1969. te doktorirao 1980. godine na temu ekoloških osobina i zaštite Kopačkog rita. Od 1965. do 1969. radio je na Biološkom odsjeku PMF-a u Zagrebu, a potom od 1969. do 1980. na području Kopačkog rita u okviru Instituta "Ilija Đuričić" i Lovno-šumskog gazdinstva "Jelen" u Bilju.
Ostalo
Pored istraživačkog rada bavio se i fotografijom.
Santa Cruz, Solidaridad
Santa Cruz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Quintana Roo, u opštini Solidaridad.
Lesišćina
Povijest i stanovništvo
Imena posjeda dobivana su po njenim ranijim osnivačima npr. Perevi po prezimenu Perčić, Brtulići zapravo je po imenu Bartul (Bartulići),Jožinčići po Jožetu (Joža, Josip), Grgovi po Grguru, Škratlji vjerojatno od riječi škrt, Premuši od premućan (bogat), Viskovići od vis(o)ko itd. Od starijih imena zanimljiva su Gamberi njemačkog porijekla, Filinići talijanskog ili latinskog porijekla i Španjari latinskog.
Ried
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ajhah-Fridberg Rid se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Ajhah-Fridberg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 526 metara. Površina opštine iznosi 29,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.870 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 98 stanovnika/km².
Nego Eben-Ezer, Candelaria
Nego Eben-Ezer je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Campeche, u opštini Candelaria.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 100 m.
Mobilni telefon
Broj je govor
Sledeća revolucionarna pojava je uvođenje “digitalnog” prenosa u mobilnu telefoniju, umesto dotadašnjeg “analognog”. Digitalni prenos znači da se govor prvo pretvara u niz brojeva, zatim se ti brojevi radio-signalima prenose između centrale i korisnika, da bi se na kraju ponovo iz brojeva regenerisao govor. (Razliku između analognog i digitalnog pokušaćemo da objasnimo na primeru: zamislite da promene svoje težine svakodnevno pratite i upisujete u svesku na jedan od dva načina: 1. u obliku linije koja ide naviše kad vam težina raste i naniže kad vam težina opada ili 2. u obliku tabele u koju brojčano unosite promene. Ako tu svesku pošaljete svom lekaru, on će na osnovu dobijene linije ili na osnovu brojeva, steći predstavu o promenama vaše telesne težine. Prenos informacija koji ste na prvi način ostvarili je analogan, a na drugi digitalan.) Digitalne mreže imaju niz prednosti u odnosu na analogne: otpornost na šum (koji čujete svakodnevno i vi na svom radio-prijemniku, ako izaberete stanicu koja je daleko), otpornost na preslušavanja, mogućnost korekcije greške i mogućnost regeneracije signala (što je od izuzetnog značaja za savlađivanje velikih razdaljina). Takođe, inteligencija digitalne mreže omogućava joj da se prilagođava izmenjenim uslovima rada (putem naprednih postupaka, kao što su: ekvalizacija, kontrola eha, monitorisanje uslova u kanalu itd.); fleksibilnost digitalne mreže često omogućava da se nove funkcije ili korekcije starih unesu jednostavnom izmenom softvera. Osim toga, jedino se na digitalne sisteme mogu primeniti moderne, efikasne i izuzetno bezbedne metode šifriranja, što je od neprocenjive važnosti za privatnost komunikacija. Konačno, digitalna mreža je “generička”, ona prenosi binarne simbole - bite (brojeve 0 i 1), bez obzira šta oni predstavljaju. To je preduslov za vezu sa modernom žičnom digitalnom ISDN mrežom (Integrated Service Digital Network), u kojoj se istim prenosnim putevima prenose informacije, bez obzira na njihovu prirodu (govor, slika, podaci...) i ona će, možda, u dogledno vreme zameniti tradicionalnu analognu telefoniju u našim domovima.
Opština Štip
Prirodne odlike
Klima u opštini je toplija varijanta umerene kontinentalne klime zbog uticaja Sredozemlja.
Xue Tao
Xue Tao (, 768–831), kurtoazno ime Hongdu (洪度/宏度), je kineska pjesnikinja, koja se, zajedno sa Yu Xuanji i Li Ye (李冶) smatra najpoznatijom ženom-pjesnikom iz doba dinastije Tang.
Arzarello III, Rovigo
Arzarello III je naselje u Italiji u provinciji Rovigo, u regiji Veneto.
Arroyo el Guate, Ometepec
Arroyo el Guate je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Ometepec.
George Charles
Sir George Frederick Lawrence Charles (7. jun 1916 – 26. jun 2004) bio je svetolucijski političar. U mladosti je radio za naftnu kompaniju za Aruba|Arubi gdje se priključio sindikalnom pokretu. 1940-ih je na Svetoj Luciji postao vođa sindikata da bi 1950. osnovao Svetolucijsku laburističku partiju koja će decenijama kasnije dominirati svetolucijskom politikom. Godine 1954. je postao ministar obrazovanja i socijalne skrbi, a kada je 1960. Sveta Lucija dobila dodatnu autonomiju od Ujedinjenog Kraljevstva, postao je njen prvi glavni ministar. Godine 1964. je napustio tu dužnost kada su laburisti poraženi na izborima.
Emil Racoviță, Dănești
Emil Racoviță je naselje u Rumuniji u okrugu Vasluj u opštini Dănești.
Hačapuri
mini|desno|200px|Adžarski hačapuri Hačapuri (sir + hleb) je tradicionalno gruzijsko jelo - hleb sa sirom, koji se jede kao brza hrana.
Ataulf
Gala Placidija je putovala zajedno sa Ataulfom. Njihov sin, Teodosije, umro je kao beba i bio je sahranjen u Hispaniji čime je nestala mogućnost nastavka rimsko-vizigotske loze.
Sigerik, Sarov brat, odmah je postao kralj. Međutim, vladao je samo sedam dana, jer je bio odmah ubijen. Nasledio ga je Valija, koji je Galu Placidiju vratio u Ravenu 417. godine, gde se ona pod prisilom svog polubrata Honorija udala za Konstancija.
Informacioni sistem
Podrška za unaprijeđivanje znanja
Veliki dio posla u informacionom društvu, sastoji se od manipulacije apstraktnih dijelova informacija i znanja, prije nego direktnog procesovanje, proizvodnje i puštanja u promet različitih proizvoda. Taj dio posla se zove rad na znanju (knowledge work). Tri opće kategorije informacionih sistema podržavaju rad na unaprijeđivanju znanja: sistemi za profesionalnu podršku, kancelarijski informacioni sistemi i sistemi za upravljanje znanjem.
Soljani
Istorija
1536. godine ovo područje zaposjedaju Turci. Nakon oslobađanja od turske vlasti, turska vojska je bježala pred Austro-ugarskom vojskom. Pri povlačenju, Turci su pobili mnogo ljudi i popalili kuće. Preživio je samo narod koji se skrivao po šumama. Kako bi lakše preživjeli, austrijske su im vlasti predlagale da se udruže u veće zajednice, pa se prva veća skupina ljudi naselila na području Soljana koje se danas naziva Staro selo. Tamo su sagradili i crkvu, a kako su kasnije uvidjeli da su je sagradili na niskom poplavnom terenu nastavili su graditi selo u obliku slova S, prema višem terenu gdje će sagraditi novu crkvu. Sagrađene kuće su bile velike, jer je u kućama živjelo više porodica (zadružni način života). Gruntovnica sela dobivena je 1804. godine, a prema toj gruntovnici selo je podijeljeno na pet dijelova:
Nakon Drugog svjetskog rata provedena je agrarna reforma. Gazdama je oduzeta zemlja, pa je tako agrarni maksimum iznosio 10 hektara. 1948. godine počele su se osnivati seljačke zadruge u koju su unošene zemlja, stoka, alati i slično. Već sljedeće godine više od pola sela je bilo u zadrugama, a u selu su postojale dvije: Zadruga Bratstvo i jedinstvo i Zadruga Napredak. U to vrijeme je soljanski atar bio vrlo loš jer su u njega slijevale vode s vrbanjskog i drenovačkog atara. Komasacija je bila nužna. Počela je 1946. godine, a dovršena 1958. Iskopano je 133 km kanala i izgrađeno 144 ćuprija. Nakon komasacije, Soljani su postali vodeće selo u proizvodnji hrane u okolici. 1960. godine počelo se s asfaltiranjem ceste prema Strošincima i popravljanjem seoskih cesta.
Vjerski život
Prvotno su Soljani i okolna sela pripadali župi Drenovci. U župi drenovačkoj održavale su se mise, krštenja i upisi u matičnu knjigu. Drenovci su dobili crkvu 1797. godine, pa su ih tada prozvali dekanijom za ovih 9 sela. Soljani su postali samostalna kapelanija 1899. godine, kada je došao i prvi sveštenik u selo, a zvao se Mato Pavić. Te godine samostalne kapelanije postali su također i Gunja, Račinovci, Strošinci, Đurići, Jamena. Godine 1917. sve su se župe odvojile i postale samostalne. Župna crkva sazidana je 1809. godine na mjestu nekadašnje drvene crkve. Crkva je jednobrodna građevina s polukružnim svetištem, sakristijom uz jugozapadni zid svetišta i zvonikom iznad glavnog pročelja. Svojim tlocrtom, obradom konstruktivnih elemenata kao i obradom pročelja i unutrašnjosti crkva spada u red reprezentativnijih kasnobarokno - klasicističkih sakralnih spomenika nastalih na početku 19. vijeka. Proštenje je 31. maja, na dan Pohođenja Bogorodičinog.
Karađorđevići
Istorija
Saveznici su najpre podržavali Mihailovića, a onda su se preorijentisali na Tita. Pod pritiskom Britanaca kralj Petar je pozvao snage pod komandom generala Mihailovića da se stave pod komandu komunističkih odreda Josipa Broza Tita. Godine 1944, u pratnji sovjetskih tenkovskih brigada, partizani su ušli u Beograd i oformili komunističku Vladu.
Abdikacija
U izgnanstvu je prvo živeo u Londonu sa svojom suprugom (oženio se grčkom princezom Aleksandrom 1944.) i sinom Aleksandrom, rođenim 1945. Poslednje godine života proveo je u Americi. Posle duge i teške bolesti umro je u denverskoj bolnici 3. novembra 1970, a sahranjen je u crkvi Svetog Save u Libertvilu (SAD). U planu je da se njegovi posmrtni ostaci prenesu u Zadužbinsku Crkvu Svetog Đorđa na Oplencu (kod Topole)
Qalā‘ an Na‘tā’, Hajjah
Qalā‘ an Na‘tā’ je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Barchessa
Barchessa ima više značenja:
Bijelo Polje (Milići)
Geografija
Selo se nalazi u regiji Birač.
Katepsin F
Katepsin F (, Cathepsin F) je enzim. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Most Ananuri
mini|200px|Most Ananuri Most Ananuri (gruz.: ანანურის ხიდი, ananuris khidi) je most preko rijeke Aragvi koji se nalazi 72 km zapadno od Tbilisija, glavnog grada Gruzije. Most veže gruzijsku vojnu cestu koja prolazi kroz slikovite povijesne komplekse dvorca u Ananuriju. Most je vidljiv iz dvorca.
Barchi
Barchi ima više značenja:
Abelcourt
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 303 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 40 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,46 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 250 metara (maksimalnoj 302 m, a minimalnoj 247 m).
Barco
Barco ima više značenja:
Chinvali
Nalazi se na rijeci rijeci Veliki Liakhvi oko 100km sjeverozapadno od gruzijskog glavnog grada Tbilisija.
Vladimir Metikoš
Tijekom Prvog svjetskog rata boravio je na talijanskom bojištu kao poručnik austro-ugarske vojske. Kasnije je bio časnik kraljevske jugoslavenske vojske.
Letajac
Letajac je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Raša, Istarska županija.
3938 Chapront
3938 Chapront je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,489 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 13,3.
Monsampietro Morico, Fermo
Monsampietro Morico je naselje u Italiji u provinciji Fermo, u regiji Marche.
Baltazar Aguilar, Solidaridad
Baltazar Aguilar je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Quintana Roo, u opštini Solidaridad.
Petar Iberijac
Petar Iberijac ili Petar od Iberije, (პეტრე იბერი, Petre Iberi) (cca. 411-491) bio je gruzijski kršćanski redovnik, a prema nekim navodima i teolog koji je pisao pod imenom Pseudo-Dionizije Areopagit. Odrastao je u porodici kraljeva Kavkaske Iberije, vazala Bizantskog Carstva gdje je nosio ime Murvan. Godine 423. u mladosti kao talac poslan u Konstantinopol gdje ga je filozofiji i govorništvu osobno podučavala carica Elija Eudokija. Iz palače je pobjegao u Palestinu gdje se zaredio, a 430. je osnovao i vlastiti manastir u Betlehemu, koga je nazvao "Gruzijskim manastirom". 445. je postao svećenik, a potom biskup grada Majuma kraj Gaze.
Saneco, Lázaro Cárdenas
Saneco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Lázaro Cárdenas.
Gundomar I
U nordijskj mitologiji se navodi kao Guthormr, i opisuje se kao ubica Sigurda (Sigfried), zmajoubice.
Cerro Metates, San Juan Mixtepec -Dto. 08 -
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2111 m.
Barona
Barona ima više značenja:
Douvaine
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 3.354, a gustina naseljenosti je iznosila 318 stanovnika/km².
3943 Silbermann
3943 Silbermann je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,273 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 14,2.
Gruzijska pravoslavna crkva
Istorija
Kada su apostoli krenuli da šire Jevanđelje u rejon Kavkaza, pošao je i apostol Andrej. U te krajeve je navodno otišao i Simon od Kanana i apostol Matija. Prvu eparhiju u tim krajevima je podigao sam apostol Matija, u gradu Atskurija. Najstarija crkva je podignuta u 3. vijeku u selu Nastakisi. Od godine 303, Sveta Nina propovedala je jevanđelje u Gruzijskom carstvu (istočni deo) i za njeno vrijeme (327) hrišćanstvo je preuzeto kao državna religija, za vladavine Mirijana III i kraljice Nane. Zapadni deo Gruzije je tada bio ispod Rimskog carstva, koji je hrišćanstvo jedno vreme progonio, zato je hrišćanstvo došlo kasnije, zvanično 523. godine, pod carem Egrisijem. Kao patrona države odabrali su Svetog Đurđa.
Finney County, Kansas
je okrug u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Baroni
Baroni ima više značenja:
New Columbus, Pennsylvania
Nju Kolambas je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Casone, Bologna
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 797 m.
Södermanland
Geografske karakteristike
Södermanland graniči na jugu sa pokrajinom Östergötland, na zapadu sa Närkeom, sa sjeverozapada sa Västmanlandom i na sjeveru sa Upplandom.
Privreda
Industrija Södermanlanda svodi se uglavnom na drvoprerađivačku i proizvodnju papira. Za kraj je značajan kanal Södertälje koji povezuje Jezero Mälaren sa Baltikom. Urbani centri Södermanlanda su Nyköping (administrativni centar), Eskilstuna (inženjering), Katrineholm željezničko čvorište i industrijski grad i baltička luka Oxelösund iz koje se izvozi željezna ruda i čelik iz Bergslagena.
Essertines-en-Châtelneuf
Esertin an Šatelnef je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Loara koja pripada prefekturi Monbrizon.
Grčka književnost
Lirsko pesništvo
Naziv lirika stvoren je u vreme aleksandrijskih filologa i označava prvobitno samo one starogrčke pesme koje su se pevale uz pratnju žičanih instrumenata, i to pre svega lire sa sedam žica – sami Grci arhajskoga doba umesto ovoga imena koristili su stari naziv melika (od μέλος = pesma). Ta se melika delila na monodijsku liriku i horsku liriku: osim što su se razlikovale po metrima koji su se u njima obično upotrebljavali, ove dve vrste lirike karakterisalo je to što je prva bila namenjena solo pevanju, a druga horskom izvođenju. Aleksandrijski su filolozi, dakle, u svom kanonu starogrčke lirske poezije obuhvatili samo meliku, tj. monodijske liričare Alkeja, Sapfu i Anakreonta i horske liričare Alkmana, Stesihora, Ibika, Simonida, Bakhilida i Pindara. Međutim, mi danas u helensku liriku ubrajamo i recitativne oblike poezije: elegiju i jamb.
Borolea, Hănești
Borolea je naselje u Rumuniji u okrugu Botošani u opštini Hănești.
Grčka književnost
Monodija
I najslavnija grčka pesnikinja Sapfa (Σαπφώ, druga polovina 7. veka pne.) bila je s ostrva Lezbosa. Njena je porodica pripadala aristokratiji, pa se Sapfa, kada je oko 596. pne. vladajuća demokratija proterala plemstvo, sklonila na Siciliju, odakle se vratila kada je Mitilenom zavladao Pitak. O Sapfi su kolale mnoge legende: da je ružna, da se bacila s Leukadske stene jer joj mladić Faon nije uzvraćao ljubav, te da je naprotiv bila lezbejka – po njoj je, najzad, i nazvana istopolna ljubav između žena. Nevezano za legende, iz njene je poezije vidljivo kako je Sapfa znala snažno ljubiti. Okupljala je oko sebe mlade devojke koje je poučavala muzici i poeziji, pa je zato svoj dom nazvala "kućom Muza". Alkej ju je zvao "čistom" (ἄγνα), Platon ju je nazvao "desetom Muzom", a Strabon "nečim čudnovatim" (θαυμαστόν τι χρῆμα). Njene su pesme antički filolozi svrstali prema metru u devet knjiga, uz zasebnu knjigu epitalamija (svadbenih pesama). Najbolje su joj i umetnički svakako najvrednije bile ljubavne pesme, pisane u safičkoj strofi, nazvanoj po njoj. Sapfina poezija odiše dubokim ljubavnim žarom, prožeta je lepim mislima, puna ljupkih slika i ispevana lepim jezikom i savršenim stilom. Ljubav, cveće, noć puna mesečine, priroda, zvuk, boja – to su motivi i slike koji se skladno razlivaju u njenim stihovima.
Horska lirika
Iz Sarda u Lidiji bio je Alkman (Ἀλκμάν, druga polovina 7. veka pne.), ali je živeo u Sparti, gde je sastavljao himne, peane (svečane obredne pesme u Apolonovu čast), hiporheme (vesele i živahne plesne pesme uz pratnju kitare ili frule), skolije (gozbene pesme) i erotske pesme, ali se najviše proslavio partenijima, pesmama koje su u čast bogova pevali devojački horovi. Od oskudnih fragmenata koji su došli do nas najduži je odlomak od stotinu stihova iz pesme koja je, kako se čini, spevana u čast Dioskura i Artemide, ali u kojoj pesnik od pohvale boginji naglo prelazi na pohvalu ljupke lepote devojaka, učesnica hora, prožetu sjanim slikama iz njihovih svakodnevnih života. Ni o Stesihoru (Στεσίχορος, kraj 7. i početak 6. veka pne.), koji se možda rodio u Metauru u južnoj Italiji ali je živeo u Himeri na Siciliji, nije moguće dati neki određeni sud, jer se sačuvalo premalo fragmenata, od kojih najduži ima šest stihova. Ovaj pesnik, kome se pripisuju inovacije u muzici i metrici – među kojima je najvažnija bila podela horske pesme na trijade koje čine strofa, antistrofa i epoda – obrađivao je i narodne priče lokalnog karaktera o strastvenim i nesrećnim ljubavima, npr. o pastiru Dafnisu koga je zbog nevere oslepila ljubomorna nimfa. Iz južne Italije bio je i Ibik (Ἴβυκος, početak 6. veka pne.) iz grada Regija, koji je međutim veliki deo života proveo na dvoru samoskog tiranina Polikrata, gde je upoznao i Anakreonta. Uz vrlo oskudne fragmente sačuvan je jedan veći odlomak na papirusu koji sadrži pohvalu Polikratova mladog sina. U antici je Ibik bio cenjen kao pesnik enkomija, tj. pohvalnih pesama u čast znamenitih savremenika, i homoerotskih pesama u kojima je iznosio vatrenu ljubavnu strast prema mladićima.
Pindar (Πίνδαρος, 522. ili 518–442. pne.) iz Kinoskefala kod Tebe poticao je iz ugledne aristokratske porodice, pa mu je čitavo pesništvo duboko prožeto duhovnim idealima helenske aristokratije. Pindarov pesnički rad, vrlo bogat i raznolik, obuhvatao je sve vrste horske lirike: himne, peane, ditirambe, prozodije (ophodne pesme), partenije, hiporheme, enkomije, trenose (tužbalice za mrtvima) i epinikije. U potpunosti je, pored fragmenata, sačuvano 44 epinikija ili oda, koje se prema mestu na kome je postignuta pobeda dele u četiri grupe: Olimpijske (Ὀλυμπιονῖκαι), Pitijske (Πυθιονῖκαι), Nemejske (Νεμεονῖκαι) i Istamske (Ἰσθμιονῖκαι). Pindarove ode, koje odlikuje velika raznolikost ritma i metričkih oblika, strukturisane su redovno prema uobičajenoj shemi aktuelnost – mit – aktuelnost. Ali pesnikova pažnja zaustavlja se na spoljašnjim obeležjima atletske pobede: samo takmičenje nikada ne opisuje, jer njega pobeda zanima samo kao ispoljavanje vrline koju slavi kod pobednika. Sledi nagli prelaz u područje mita (tzv. pindarski let), koji zahvata najduži deo ode i gde najviše dolazi do izražaja pesnikov duh, njegovi pogledi na život i njegovi ideali. Duboko religiozan, Pindar iz mita uklanja sve negativne crte heroja i bogova. Veliku slavu postigao je već u antici, smatran često najvećim helenskim liričarem kome je pripalo prvo mesto u kanonu alkesandrijskih filologa, a neposredan njegov uticaj naročito je vidljiv u horskim delovima tragedije.
Klasično razdoblje
right|thumb|250px|Atinski pomorski savez oko [[450. pne.]]
Rockport, Kentucky
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 266, što je 68 (-20,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Grčka književnost
Tragedija
Treći veliki tragički pesnik Euripid (Εὐριπίδης, oko 480–406. pne.) rodio se na Salamini, ali je veći deo života proveo u Atini. Euripid je predstavnik novog doba koje nastupa oko sredine 5. veka pne., kada počinje kriza atinske demokratije i kada nastupa nova generacija koja je pod uticajem naprednog učenja sofističke i materijalističko-atomističke filozofije. Čovek i sudbina ostaju glavni problemi kod Euripida, ali ih on rešava u duhu svog vremena. Jedan odlomak iz Euripidovog Belorofonta glasi: "Ako bogovi čine nešto sramotno, nisu bogovi": Euripid, dakle, religiju meri moralom i vodi teomahiju, tj. borbu protiv konvencionalnih i antropomorfnih bogova, koji su moralno prevrtljivi i nedosledni. Ali to nije nije ateizam, nego religiozna prosvećenost, koja ima čistije i uzvišenije predstave o suštini božanstva. Euripid prvi u dramu unosi psihološku analizu likova, otkrivajući dotad nepoznat svet duševnog i emocionalnog života, u kome se strast pojedinca sukobljava sa opštim principima već ustaljenog običaja i mišljenja. Poseban Euripidov značaj za svetsku književnost zasniva se na njegovim ženskim likovima. Pored jedne satirske igre, sačuvalo nam se njegovih sedamnaest tragedija, među kojima se posebno izdvajaju četiri. Medeja (Μήδεια) obrađuje temu strastvene žene čija se ljubav pretvara u mržnju, koja je podstiče na grozna dela, uključujući ubistvo vlastite dece. Motiv strasti obrađuje i Hipolit ovenčani (Ἱππόλυτος στεφανοφόρος), koji govori o tome kako Tezejevu ženu Fedru muči ljubav prema svom posinku Hipolitu, koja na kraju i nju i Hipolita odvodi u propast. Ifigenija u Tauridi (Ἰφιγένεια ἡ ἐν Ταύροις) sagrađena je na intrigi: Agamemnonova kćerka Ifigenija trebalo je da bude žrtvovana u Aulidi, ali ju je spasila Artemida i učinila je svojom sveštenicom u Tauridi, kamo sad stiže i njen brat Orest u pratnji prijatelja Pilada da bi se očistio od greha zbog ubistva majke Klitemnestre. Ifigenija ga je, kao i svakoga stranca, morala žrtvovati, ali dolazi do prepoznavanja i oni se zajedno vraćaju u domovinu. Zanimljiva je Euripidova Elektra jer obrađuje istu tematiku kao i Eshilove Hoefore i Sofoklova Elektra, ali na drugačiji način: Eshil se pita o opravdanosti ubistva majke, Sofokle to opravdava voljom bogova, a Euripid ubice Oresta i Elektru prikazuje ne kao junake nego kao kolebljive i prestrašene nesretnike dostojne sažaljenja. Euripid se ubraja među najveće pesnike svih vremena.
Komedija
Premda je u antici postojalo i mišljenje da je reč komedija (κωμῳδία) postala od dorske reči κώμη (= selo), zbog čega su Dorani iz Megare sebi prisvajali prvenstvo u pronalaženju ove pesničke vrste, ipak je danas opšte prihvaćeno drugo tumačenje, prema kojem taj termin potiče od reči κῶμος = bučna družina veseljaka koji pripiti nakon gozbe u dionisijskoj razuzdanosti idu po gradu i pevaju pesme podrugljiva sardržaja. Komedija, dakle, nastaje od improvizovanih početaka, i to od pevanja faličkih pesama tokom ophoda u kojima se nosio falos (φαλλός = muški polni organ, napravljen od duguljastog komada drveta presvučenog crvenom kožom) kao simbol plodnosti i rađanja ljudi, životinja i zemlje. Međutim, pre razvoja komedije u Atini nezavisno od nje razvila se megarska farsa i dorska ili sicilijska komedija, koje su izvršile određeni uticaj i na atičku komediju. Od 6. veka pne. javljaju se u dorskim krajevima tipovi komičkih izvođača, koji se na Siciliji i u južnoj Italiji zovu flijaci (φλύαξ = brbljivac kojem govor provaljuje na usta). Ti izvođači prikazivalu su radnju zasnovanu na improvizovanom oponašanju hromih i grbavih staraca i starica, kradljivaca, lekara šarlatana, budala, izjelica, seljaka itd. Tako se radnja i komika flijačke farse zasnivala uglavnom na fizičkim karakteristikama, razuzdanoj šali, prežderavanju, batinanju i svakodnevnim zgodama.
Filozofija
Na dalji razvoj filozofije snažno su uticale društvene, političke i ekonomske prilike. Nakon pobede nad Persijancima razvio se u Atini vrlo živ privredni, politički i prosvetni rad. Filozofsko razmišljanje tada napušta problematiku prirode i usredsređuje se na na čoveka (ἄνθρωπος) i celokupnu društvenu problematiku – time počinje antropološki period grčke filozofije. Društvena previranja unuar same demokratske Atine, zatim peloponeski rat, odvodili su interes ljudi od od pitanja kosmosa i njegovih zakona, a u prvi plan stavljali čoveka, njegovu društvenost, sposobnost njegove spoznaje, njegovu opštu vrednost itd. U toj situaciji pojavljuju se sofisti (σοφισταί), putujući učitelje koji su sebi uzeli u zadatak da govorima, predavanjima i polemikama obrazuju slobodne grčke građane. Najznamenitiji sofist bio je Protagora (Πρωταγόρας, oko 481–411. pne.) iz Abdere u Trakiji, čiji je stav da je "čovek merilo svih stvari, postojećih da jesu, a nepostojećih da nisu" izazvao je još u staroj Grčkoj velike polemike: jedni su smatrali da Protagora misli da je mnenje jedini stupanj u mogućnosti ljudske spoznaje i da je s tim u vezi istinito samo ono što neki pojedinac može spoznati, dok su drugi držali da je pod "čovekom" Protagora ipak mislio na čoveka kao generičko biće, a ne individualno. U polemikama je Protagora argumentima i protivargumentima izoštravao misli zadivljujući tom svojom sposobnošću sve prisutne. Sve dok je jedan argument podnosio protivargument, Protagora nije smatrao da je došao do istine. Taj je moment do krajnjih granica izoštrio sofist Gorgija (Γοργίας, oko 480–oko 370. pne.) iz Leontina na Siciliji, koji je bio više govornik nego sofist. On je smatrao da se uopšte ništa ne može dokazati, izrazivši time krajnju skepsu u mogućnost dolaženja do istine. Relativizmu i skepsi u spoznaji odgovara kod svih sofista relativizam i skepticizam u etici: nema opštevažećih etičkih normi, one se razlikuju od naroda do naroda, od vremena do vremena.
thumb|150px|right|Aristotel
Istoriografija
Prvim pravim istoriografom smatra se Herodot (484―oko 425. pne.) iz Halikarnasa. Osnovna tema njegove Istorije (Ἱστορίης ἀπόδεξις, tj. izlaganje onoga što je ispitivanjem saznao) jeste grčko-persijski sukob, ali u tom okviru priča nam Herodot i ono što je tom sukobu prethodilo i ono što mu je usledilo, unoseći i mnoge ekskurse o drugim narodima i zemljama, od kojih je najpoznatiji onaj o Egiptu, koji zauzima čitavu drugu knjigu. Delo je podeljeno na devet knjiga, nazvanih prema imenima Muza, ali ta podela potiče od aleksandrijskih filologa. Herodot je ovim delom znatno obogatio spoznaje iz etnografije, geografije i istorije onih područja koja opisuje. Opisujući grčko-persijske ratove nastoji prikazati Atinu kao spasiteljicu Helade. Sa stanovišta naučne istoriografije Herodot, i pored svih nedostataka, daleko premašuje svoje prethodnike ― jonske logografe, a sa književne tačke gledišta, Herodotov se stil odlikuje jednostavnošću i jasnoćom, te se može uporediti sa stilom narodnih pripovedaka. Herodotovo pripovedanje odvija se mirno, bez žestine ili strasti. Plastičnost slikanja, živa karakterizacija i jasan stil čine Herodota velikim majstorom pripovedanja, što je naročito vidljivo u novelističkim delovima njegove istorije.
Govorništvo
Najstariji atički govornik bio je Antifont (Ἀντιφῶν, 480–411. pne.), koji je bio logograf, odnosno pisao je govore za druge ljude, koji su morali govoriti na sudu. Iz sačuvanih petnaest govora, od kojih je njih dvanaest napisano za izmišljene slučajeve, vidi se da je po jezgrovitom stilu i antitetičnošću reči i mislio bio Tukididov preteča. Više istorijski nego književni dokument predstavljaju nekoliko sačuvanih govora Atinjanina Andokida (Ἀνδοκίδης, 440–385. pne.). Poreklom iz Sirakuze bio je Lisija (Λυσίας, oko 445–oko 380. pne.), koji se rano preselio u Atinu i tu živeo kao metek, tj. stranac bez građanskih prava. U govoru Protiv Eratostena (Κατ' Ἐρατοσθένους, 403. pne.) optužio je Eratostena, jednog od Tridesetorice tirana, kao ubicu svoga brata. Jednostavnim pričanjem izvranredno jasno izlaže Lisija svu pohlepu, nasilje i okrutnost Tridesetorice. Kao metek i logograf radio je u Atini i Isej (Ἰσαῖος) iz Halkide na Eubeji, koji je bio Iskoratov učenik i Demostenov prijatelj i čija delatnost pada u period između 390. i 344. pne.. Uzor mu je bio Lisija kojemu je sličan po jasnoći i kratkoći stila, a po snazi izlaganja, sažetosti i izbrušenom izrazu on je bio uzor Demostenu. Među najpoznatijim govornicima i najvećim proznim piscima uopšte bio je Isokrat (Ἰσοκράτης, 436–338. pne.), koji je kao učenik sofista stekao dobro obrazovanje i zatim 390. pne. u Atini otvorio svoju školu, gde se pored opšteg obrazovanja poučavala i teorija i praktična primena govorništva. Od sačuvanih dela (21 govor i 9 pisma) najčuveniji je govor Panegirik (Πανηγυρικός, 380. pne.) u kojem se svi Heleni pozivaju na slogu i podstiču da pod vodstvom Atine krenuo u rat protiv Persije. Govor je pohvala Atine, a u antici je smatran stilističkim remek-delom. U Panatenejskom govoru (Παναθηναικός, 399. pne.) ponovo zanosno hvali Atinu, ali i tašto veliča samoga sebe. Najveća je Isokratova zasluga u tome što je usavršio umetničku prozu i uticao na sve potonje antičke pisce, a posebno na Cicerona.
Rimsko razdoblje
Dugotrajni mir i procvat istočnih provincija u 2. veku nove ere doveli su do kulturnog oživljavanja koje se naziva "drugom sofistikom" ili "grčkim preporodom", tokom kojega se budi interes za starinu, za oživljavanje starih kultova i običaja, a otvaraju se i službene filozofske i retorske škole koje potpomaže država. Ponovo se razvija javno govorništvo, a putujući učitelji, koji sebe nazivaju sofistima, poučavaju deklamatorskoj veštini raspravljanja. I premda je druga sofistika podstakla interes za stare atičke govornika, bila je previše sadržajno isprazna i izveštačena da bi značajnije doprinela književnosti. Najpoznatiji sofista toga doba bio je Dion Hrizostom (Δίων Χρυσόστομος, umro oko 112), od koga je sačuvano oko 80 govora o raznim moralnim i književnim temama. Filozofska misao ovog razdoblja, pretežno eklektička, životari bez originalnosti u filozofskim školama: novih sistema nema, već se obnavljaju stari pravci. Filon (Φίλων, rođen oko 20. pne., umro između 41. i 54) pokušao je povezati Mojsijevo učenje s grčkom filozofijom, pre svega Platonom.
thumb|200px|Lukijan
Dominacija proze na gotovo svim književnim poljima potisnula je u drugi plan poeziju. Na kratko je u 4. veku zablistala epska poezija. Kvint Smirnjanin (Κόιντος ὁ Σμυρναῖος) sastavio je podužu poemu Posle Homera (Τὰ μεθ' Ὅμηρον) o događajima u trojanskom ratu nakon Ilijade, Nono (Νόννος) je napisao veliki ep o Dionisu (Διονυσιακά, 48 knjiga), a Muzej sastavio je Priču o Heroji i Leandru (Τὰ καθ' Ἡρὼ καὶ Λέανδρον) – dražesnu priču o mladiću Leandru koji je s azijske obale Helesponta svake noći plivao na evropsku obalu svojoj voljenoj Leandri, ali se jednom prilikom utopio, pa je u smrt za njim krenula i njegova dragana. Od lirskih vrsta najduže se zadržao epigram, a polovinom 6. veka sastavio je Agatija (Ἀγαθίας) zbirku njemu savremenih epigrama, od kojih 100 iz njegovog pera, koja je poslužila kao jedan od izvora za Palatinsku antologiju.
Automobil
mini|desno|250px|Karl Benzov model automobila iz [[1894. godine]] Automobil je motorno vozilo s karoserijom raznih oblika postavljenom na dvije osovine s četiri kotača, a većinom se koristi za prijevoz putnika. Razgovorno se automobil najčešće naziva auto, a vrlo rijetko se koristi i samovoz, što je doslovni prijevod tuđice "automobil".
Baselica
Baselica ima više značenja:
IBM
IBM je poznat i po tome sto je skoro 80 godina zahtevao od svojih zaposlenih da na posao dolaze u tamnoplavom odelu i beloj košulji sa crnom kravatom. Sa ovom praksom prekinuto je sredinom devedesetih godina prošlog veka.
Röfingen
Refingen je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 34 opštinska središta okruga Gincburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.106 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9774178.
Oružane snage Gruzije
Oružane snage su utemeljene 1917., odvajanjem od vojske Ruskog Carstva. Od 1918. do 1921. vojska se sastojala od regularne vojske i narodne straže. 23. ožujka 1994. Gruzija je postala prva bivša članica SSSR-a čija se vojska pridružila NATO-vom programu Partnerstvo za mir, a Gruzija je bila prva zemlja među partnerima koja je mogla podnijeti posebnu dokumentaciju. 29. listopada 2004. Sjevernoatlansko vijeće je odobrilo prvi Individualni partnerski akcijski plan (IPAP) za Gruziju.
Love Shine a Light
Pjesma je također izvedena kao dio potpurija u uvodu za polufinale eurovizijskog natjecanja 2006. godine, izvedenog u Grčkoj.
Kir Veliki
Etimologija
U modernom Iranu, Kir je uvijek oslovljavan kao Kurošé Kabir ili Kurošé Bozorg što je perzijska izvedenica od imena Kir Veliki. U Bibliji, poznat je pod jednostavnim imenom Koreš, dok je moguće da se i u Kuranu spominje kao Zul-Karnain koji je pokorio istočne i zapadne zemlje.
Rodolfo Curti, Papantla
Rodolfo Curti je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Papantla.
Kir Veliki
Babilonija
Do 10. 10., grad Sipar je pokoren bez borbe jer njegovi stanovnici gotovo nisu pružali otpor. Vjerojatno je da se Kir upustio u pregovore s babilonskim generalima i tako dogovorom izbjegao oružani sukob. Babilonski kralj Nabonid je boravio u gradu u to vrijeme, no ubrzo je pobjegao u glavni grad Babilon kojeg nije godinama posjećivao.
Poslije pada Babilona, Kir se proglasio „kraljem Babilona, kraljem Sumera i Akada, kraljem četiriju krajeva svijeta“; zabilježenim na famoznom Kirovom cilindru, valjkastom natpisu položenim u temelje esagilskog hrama posvećenom glavnom babilonskom bogu Marduku. Tekst cilindra opisuje Nabonida kao bezbožnog, dok pobjednika Kira spominje kao prijatnog Marduku. U nastavku se spominje kako je Kir unaprijedio životni standard stanovnika Babilona, te da je pomagao izbjeglicama i obnavljao hramove, zbog čega se Kirov cilindar smatraju prvim pisanim dokumentom o ljudskim pravima u historiji.
Smrt
Detalji o Kirovoj smrti se razlikuju prema zapisima. Herodot navodi kako je Kir Veliki poginuo u vatrenoj bitci protiv Masageta, plemena iz južnih pustinja Horezma i Kizilkuma na najjužnijem dijelu stepa u današnjem Kazahstanu i Uzbekistanu, gdje je išao na nagovor Kreza da se obračuna s njima na njihovom tlu. Plemena Masageta bila su u srodstvu s Skitima sudeći prema odijevanju i načinu života; bili su vrsni konjanici. U cilju da osigura monarhiju, Kir je prvo poslao bračnu ponudu kraljici Tomiris, što je ona odbila. Zatim je odlučio teritorij plemena Masageta zauzeti silom, pa je krenuo s gradnjom mostova i brodova uzduž rijeke Jaksart (Sir-Darja) koja ih je razdvajala. Kraljica Tomiris pozvala je Kira da obustavi napad, i da se njihove snage obračunaju na dostojanstven način, na unaprijed dogovorenoj lokaciji, oko dan hoda od rijeke. Kir Veliki je prihvatio ponudu, ali je odlučio pripremiti im lukavu zamku. Naime, pleme Masageti nije bilo upoznato s vinom i njegovim učincima. Postavio je logor na dogovorenom mjestu i u njemu ostavio mnogo hrane i vina, te ga je ostavio na čuvanje najslabijim vojnicima, dok je one najsposobnije vojnike poveo sa sobom van logora. General Tomirisine vojske (ujedno i njen sin) Spargapis i njegova vojska napali su Kirov logor i porazili onaj slabiji dio perzijske vojske što ga je ostao čuvati, nakon čega su počeli trošiti perzijske zalihe hrane i vina, i tako se nesvjesno napili što je znatno smanjilo njihove obrambene sposobnosti. Tada ih je napao Kir s glavninom svoje vojske i s lakoćom ih porazio, a Spargapis iako pošteđen i zarobljen, kad je došao svijesti počinio je samoubojstvo. Kada je čula za Kirovu pobjedu ostvarenu lukavstvom, Tomiris se zaklela na osvetu i povela u borbu drugi val vojnika koje je osobno predvodila. Kir je bio ubijen a njegove snage pretrpjele su velike gubitke u bitci koju je Herodot opisao kao najžešćom i najkrvavijom u karijeri Kira Velikog i u generalno dotad u starom vijeku. Kad je bitka završila, Tomiris je naredila da se Kirovo tijelo dovede pred nju, da mu se odsiječe glava i baci u posudu s krvlju, kao simbolični čin osvete za ubojstvo njena sina. Ipak, mnogi historičari smatraju tu verziju priče upitnom, jer i sam Herodot je priznao kako je to ipak samo jedna od verzija o smrti Kira Velikog koja mu je ispričana. Međutim, drugi tvrde kako su perzijski vojnici uspijeli vratiti tijelo Kira Velikog, ili da je Tomiris pronašla i razapela negog drugog a ne samog Kira, ili pak Kirovog dvojnika.
Grobnica
Historijski nalazi iz Babilona upućuju na to da je Kir Veliki umro u kolovozu 530. pne., i da ga je naslijedio njegov sin Kambiz II. Njegov mlađi sin Smerdis je umro prije nego je Kambiz krenuo u osvajanje istočnog fronta. Prema Herodotu, Kambiz je ubio brata da izbjegne svađe oko naslijeđivanja vladarskog trona tokom njegove odsutnosti. Kambiz II. je nastavio očevu politiku geografskog širenja i uspio je pokoriti Egipat koji je dodao Perzijskoj Monarhiji, no umro je nakon samo sedam godina vladavine. Nakon njegove smrti monarhijom je sedam mjeseci vladao uzrupator Gaumata koji se prozvao Smerdisom, no s trona ga je uklonio Darije Veliki.
Ostavština
Citat knjige Charles Freemana, The Greek Achievement:
Mnoge post-ahemenidske dinastije (Seleukidi, Sasanidi, Pahlavi) tvrdili su kako su nasljednici Kira Velikog. Muhamed-Reza Pahlavi je slavio 2500. obljetnicu iranske monarhije 1971. godine (iako se njen nastanak datira ranije). Kira su hvalili i drugi moderni političari dijametralno suprotnih političkih svjetonazora poput Davida Ben-Guriona i Mahmuda Ahmadinežada. Mnogi učenjaci s obzirom na dostignuća danas smatraju Kira Velikog jednakim ili većim od Aleksandra Makedonskog.
Cellefrouin
Selfruen je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Poatu-Šarant, u departmanu Šarant koja pripada prefekturi Angulem.
Kir Veliki
Opsada Pasargadskog brda
U proljeće 551. pne. medijski kralj Astijag sakupio je golemu vojsku od 150.000 ljudi i krenuo ugušiti perzijsku pobunu predvođenu Kirom. Perzijski vladar zapovjedao je mnogo manjom vojskom od 10.000 ljudi, uglavnom Perzijskih besmrtnika (elitno teško pješaštvo). Uz brojčanu inferiornost, perzijski problem bio je i taj što su sa sobom vodili cijele obitelji, uključujući žene i djecu, te starce. Kako bi neutralizirao medijsku brojčanu prednost, Kir Veliki stacionirao je svoju vojsku skupa s narodom na vrh strmog brda u blizini Pasargada. Medijci su pokušali iznenaditi Perzijance napadajuću istovremeno planinske prolaze i penjući se uz planinu, no Perzijanci su ih odbacili. Idućeg jutra Astijag je odlučio napasti s glavninom vojske, dok je dio Perzijanaca vidjevši golemu vojsku pobjegao na vrh brda gdje su bili njihovi civili. Nakon što su ih navodno izvrijeđale perzijske žene nazvavši ih kukavicama, Perzijanci se vraćaju na bojište i koristeći povoljan teren uništavaju medijsku vojsku koja je brojila gubitke od oko 60.000 vojnika.
Graditeljski projekti
Pasargad se smatra kolijevkom popularnih perzijskih vrtova, koji su uzori modernim parkovima u zadnjih 2500 godina. Karakteristika perzijskih vrtova je pravokutan oblik simetrično podijeljen ortogonalnim glavnim komunikacijama na četiri dijela; one formiraju križ u unutrašnjosti parka i tu se u bazenima i kanalima nalazi voda, dok šetnice imaju hlad od visokog raslinja. Pasargadski vrt ima kolosalne dimenzije od 2 x 3 km, a kanali s vodom protezali su se gotovo kilometar u dužinu, dok su se male fontane nalazile svakih 16 metara.
Legenda kaže kako je u doba islamskog osvajanja Irana arapska vojska htjela razoriti grobnicu, no kako je tamošnje stanovništvo uvjerilo arapske zapovjednike kako se ne radi o grobnici Kira Velikog, već o grobnici majke kralja Salomona, što je poštedjelo njeno rušenje. Kao rezultat, natpis na grobnici zamijenjen je citatom iz Kurana i grobnica je postala poznata kao Kabr-e Madar-e Sulajman, odnosno „grobnica Salomonove majke“. U današnje vrijeme postoje samo ruševine nekoć veličanstvenog kompleksa u Pasargadu i njegovih vrtova, koje su uništili vrijeme, brojni potresi i osvajačka razaranja Makedonaca, Arapa te posebno Mongola. Osim arheološkog značaja, Pasargad danas je i popularno turističko odredište u Iranu.
Bicikl
Po tipu zadnje glavčine bicikla, gde se nalazi zupčanik na točku, bicikli se proizvode u dve verzije:
Lađevačko Selište
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 67 stanovnika te 21 obiteljskih kućanstava.
Kokanovići
Istorija
Kokanovići su se do 1991. nalazili u sastavu opštine Vlasenica.
Plan de Guacamaya, Ometepec
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 273 m.
Horizonte, Frontera Comalapa
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 245 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 589 m.
Bukovica Donja (Milići)
Istorija
Bukovica Donja se do 1991. nalazio u sastavu opštine Vlasenica.
Las Gemelas, Solidaridad
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 17 m.
Jap (narod)
Jap predstavlja austronezijsku etničku skupinu koja živi na otoku Yap u Mikroneziji.
San Gotardo, Papantla
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 482 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 48 m.
El Sagu, Tecalitlán
El Sagu je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tecalitlán.
Opsada Tobruka
Opsada Tobruka trajala je 240 dana od 10. aprila do 27. novembra 1941. kod libijske luke Tobruk koju je branio garnizon australskih vojnika i Rommelovog Afričkog korpusa koji je htio zauzeti.
Televizija
Ciklus funkcionisanja tehničkog sistema
Televizija kao elektronski sistem pretvara optičku sliku i zvuk u elektronske signale, prenoseći ih dalje do prijemnih uređaja putem elektromagnetnih talasa kroz vazduh ili direktno kablovskom vezom, gde se u obrnutom procesu elektronski signali pretvaraju u optičku sliku i zvuk. Ovaj proces se odvija brzinom svetlosti.
Ledine Klanječke
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 187 stanovnika te 58 obiteljskih kućanstava.
Pljačka Rima (410)
Iako Rim u to doba više nije bio političko sjedište Zapadnog Carstva, još uvijek je imao prestiž kao njegovo duhovno središte i "vječni grad", koga 800 godina, odnosno od doba galskog poglavice Brena, nisu uspjeli zauzeti strani osvajači. Stoga je taj događaj, koji se sve dotle smatrao nezamislivim, ostavio snažan utisak na suvremenike koji su ga često tumačili kao početak kraja svijeta.
Treća opsada, pad i pljačka grada
O postupanju Vizigota prema osvojenom gradu postoje kontradiktorni izvještaji. Jedan od prvih je Jeronimov zapis koji je 412. u Betlehemu opisao kako su građani izloženi masakru u kome je samo manji broj preživio. Drugi izvještaji spominju kako je nasilje bilo uglavnom usmjereno protiv građana za koje se sumnjalo da kriju blago. Jedna od tih žrtava je bila Sveta Marcela, kojoj Goti nisu vjerovali kada im je rekla da je sve svoje bogatstvo podijelila sa siromašnima, te je zbog toga nasmrt pretukli. Također se spominje kako su Vizigoti u gradu također palili brojne kuće. Među građevinama koje su opustošene bile su Augustov i Hadrijanov mauzolej, gdje su Vizigoti raspršili pepeo nekadašnjih careva.