cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Harry Baur
Henri-Marie Rodolphe Baur (12. april 1880 - 8. april 1943), poznatiji kao Harry Baur, bio je francuski glumac koji se smatra jednim od najvećih dramskih umjetnika prve polovice 20. vijeka. Rođen u porodici alzaškog porijekla, u mladosti je pobjegao iz kuće kako bi izbjegao planirano slanje u sjemenište, te se umjesto toga izdržavao igranjem ragbija za Olympique Marseilles prije nego što se odlučio za glumačku karijeru. Iako je prva filmska iskustva stekao relativno rano, sve do 1930. je bio daleko poznatiji na pozornici. Dolazak zvučnog filma ga je, međutim, učinio zvijezdom, odnosno omogućio nekim od najuglednijih francuskih sineasta da ga angažiraju za prestižne uloge kao što su Beethoven, Raspućin i komesar Maigret. Karijeru je nastavio i nakon njemačke okupacije, mada se morao javno braniti od lažnih optužbi da je Jevrej te ishoditi "uvjerenje o arijanstvu". Godine 1942. je zajedno sa suprugom došao u Berlin na poziv nacističkog ministra Josepha Goebbelsa snimati Symphonie eines Lebens, igrani film koji je trebao simbolizirati francusko-njemačku kulturnu suradnju u okviru Novog poretka. Nakon što su iz Pariza stigle "svježe" denuncijacije o njegovom jevrejskom porijeklu, Baura je 30. maja uhapsio Gestapo. Nakon što su Gestapovi isljednici postali uvjereni da Baur ipak nije Jevrej, pušten je 19. septembra 1942. Posljedice zlostavljanja, tokom koga je izgubio preko 40 kg težine, pokazale su se preteškima za njegovo zdravlje, te je preminuo 8. aprila, nedugo pred premijeru svog posljednjeg filma. Baur je pokopan na Montmatreu, na groblju Saint-Vincent gdje se dan-danas na njegov grob polaže cvijeće.
August Cesarec
Poznat je i kao autor izraza "zlatna mladež".
Logor Kerestinec
Nakon okupacije i uspostave NDH, zatočen je u logoru Kerestinec. Nakon strijeljanja Otokara Keršovanija i drugova organiziran je, u noći između 13. i 14. srpnja, bijeg iz Kerestinca. Bijeg nije uspio zbog loše organizacije i gotovo svi su bjegunci uhvaćeni i odvedeni u podrum zatvora u ulici Račkoga 9. Par dana poslije stavljeni su pred senat pokretnog prijekog suda i zbog pokušaja pobune protiv Državne vlasti osuđeni na smrt. Vjerojatno je pogubljen zajedno sa ostalim drugovima u zagrebačkoj Dotrščini 17. srpnja 1941.
AT&T Corporation
Godine 2005. AT&T je otkupio Baby Bell SBC Communications za više 16 mrld. $. AT&T Corporation nastavlja postojati kao filijalaAT&T Inc. specijalizirana za međugradku telefoniju, i povremeno se pojavljuje u pres-materijalima AT&T.
El Pequeño, Jiménez
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 130 m.
Al Masūrī, Taiz
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 956 m.
Prosaurolophus
Prosaurolophus ("prije Saurolophusa", prema usporedbi sa kasnijim dinosaurima koji su imali slične krijeste na glavi) bio je rod hadrosaurida iz kasnokredske Sjeverne Amerike. Poznat je iz ostataka barem 25 jedinki, uključujući i lubanje i skelete, ali i dalje je nejasan. Imao je dužinu od oko 9 metara, a njegovi fosili potiču iz kasnokampanske formacije Dinosaur Park (Alberta) i formacije Two Medicine (Montana) iz otprilike istog perioda, prije oko 76-75 miliona godina. Njegova najprepoznatljivija osobina je čvrsta malena krijesta ispred očiju, koju formira nosna kost.
Tipična vrsta je P. maximus, koju je 1916. opisao američki paleontolog Barnum Brown pri Američkom prirodoslovnom muzeju (American Museum of Natural History). Drugu vrstu, P. blackfeetensis, je 1992. opisao Jack Horner pri Muzeju Stjenjaka (Museum of the Rockies). Te dvije vrste razlikuju se po veličini krijeste i proporcijama lubanje.
Klasifikacija
Predstavljeni kladogram zasniva se na reviziji koju su Jack Horner, David B. Weishampel i Catherine Forster proveli 2004. u drugom izdanju knjige The Dinosauria. Prema toj reviziji, Prosaurolophus je u najbližem srodstvu sa rodom Gryposaurus. To je samo jedan od mnogih kladograma koji su predloženi za hadrosauride.
Paleobiologija
thumb|Primjerak vrste P. maximus izložen u [[Parizu]] Kao hadrosaurid, Prosaurolophus je bio velik biljojed koji se hranio pomoću kompleksne lubanje koja je omogućavala pokrete analogne žvakanju u svrhu mrvljenja hrane. Novi zubi su konstantno nadomiještali stare i bili su zbijeni u zubne baterije od nekoliko stotina zuba, ali su samo neki od njih korišteni u datom periodu. Biljke je prikupljao širokim kljunom, a zadržavao ih je u ustima pomoću struktura koje su ličile na obraze. Mogao se hraniti od nivoa tla do visine od oko 4 metra. Kao i ostali hadrosauri, mogao se kretati i na dvije i na četiri noge. Usporedbne koštanih prstenova u oku kod Prosaurolophusa i današnjih ptica i gmazova pokazalo je da su oni bili katermalni, odnosno aktivni tokom dana u kratkim intervalima.
Slavoluk
Rimski slavoluci
Konstantinov slavoluk, Podignut u neposrednoj blizini Koloseja je najveći i najsloženiji slavoluk u Rimskom Carstvu. Ukrašen je najvećim dijelom skulpturama uzetih sa starijih spomenika carskog doba (Trajanovih, Hadrijanovih i od Marka Aurelija). To je najočitije u kontrastu između velikih Hadrijanovih medaljona i Konstantinovog friza koji se nalazi odmah ispod njih. Dok su prvi rađeni sa svim prednostima i vještinom klasične skulpture, drugi su rađeni novim, jednostavnim stilom bez perspektive, kosih linija, skraćenja i dosta je plići.
Podu Ilfovățului, Buturugeni
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 81 m.
El Salto, Jiménez
El Salto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Jiménez.
Тесла
Неколико компанија носи име Тесла, међу којима и:
Centro de Readaptación Social, Penitenciaría, Matehuala
Centro de Readaptación Social, Penitenciaría je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Matehuala.
Sūq Dhū ar Rāḩah, Taiz
Sūq Dhū ar Rāḩah je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
Leptis Magna
Historija
Justinijanov general Belizar je osvojio grad 534. godine kada je uništio Vandalsko kraljevstvo. Leptis Magna je postao dux limitis (provincijska prijestolnica) Bizanstkog Carstva, ali nikada nije vratila stari sjaj. Kao odmazdu za pljačkanja, rimske vlasti su u gradu 543. godine javno smaknuli berberske poglavice. Do arapskog osvajanja Tripolitanije 650-ih, grad su napustili svi osim bizantskog vojnog odreda. Od tada ga je pustinja polako zatrpavala pijeskom.
Santa Costanza
thumb|300px|Pogled na mauzolej Sv. Konstantine iz bazilike Konstantinovoskog groblja. Santa Costanza je crkva u Rimu, sagrađena pod carem Konstantinom sredinom 4. stoljeća kao grobnica (mauzolej) njegovih kćeri Konstantine i Helene. Kasnije je Konstantina slavljena kao svetica, te je po njoj nazvana crkva.
Konstantinov slavoluk
Slavoluk je podignut nakon bitke na Milvijskom mostu i opisuje tu odlučnu bitku na jednom malenom frizu svoga reljefnog ukrasa. Ostali ukras je uzet gotovo u cijelosti s drugih, starijih spomenika, i to djelomice zato da se spomenik brzo dovrši, ali i da navijesti povratak dobre vladavine. Svi ti reljefi potječu od „dobrih“ careva: Trajana, Hadrijana i Marka Aurelija.
Dettmannsdorf
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Nordforpomern Detmansdorf se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Nordforpomern. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 37 metara. Površina opštine iznosi 44,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.049 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 24 stanovnika/km².
San Matías, Jiménez
San Matías je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Jiménez.
Skin of Evil
Skin of Evil je 22/23. epizoda američke science fiction TV-serije Star Trek: The Next Generation premijerno prikazana 25. aprila 1988. godine. Radnja prikazuje posada Enterprisea, nastojeći spasiti Deannu Troi iz srušenog šatla, dolazi na planetu gdje se suoči sa moćnim i sadističkim vanzemaljskim entitetom po imenu Armus.
Radnja
Pri dolasku na planet otkrivaju da je Armus okružio mjesto pada šatla poljem sile, pa oni nisu u mogućnosti pomoći savjetnici Troi. Iznenada, bez ikakvog razloga, Armus ubije Tashu Yar. Kapetan Picard se teleportira sa ostatkom istraživačkog tima na površinu kako bi pregovarao za Deannino oslobođenje. Međutim, Armus mu odgovara ismijavajući članove posade i mučeći ih zlobnim i neslanim šalama. U međuvremenu su Worf i Wesley Crusher ustanovili da polje sile slabi kada se Armus isprovocira. Picard se tada počne izrugivati Armusa dok Worf i Wesley teleportiraju posadu natrag na Enterprise. Kasnije Picard izda naredbu da se šatl uništi brodskim fazorima i proglašava zabranjen pristup planetu, ostavljajući tako Armusa u karanteni na samotnom, ogoljelom planetu zauvijek.
San Isidro, San Miguel el Alto
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1944 m.
Post u islamu
Post u mjesecu šabanu
Dakle, vjernik u ovom mjesecu može postiti koliko želi, pa čak i cijeli mjesec, no savjetuje se da se ne posti dan ili dva prije početka mjeseca ramazana, kako bi se razdvojio dragovoljni od obaveznog posta.
Post na Dan Arefata
Vrijednost ovog posta je posebna, o čemu Ebu Katade el-Ensari prenosi od Poslanika Muhameda da je rekao: „On (post na Dan Arefata) iskupljuje grijehe iz prošle godine, te za ostatak dotične godine.“ Dakle, ovaj post je vrjedniji od posta na Dan Ašure.
Društveni aspekt
Društveni aspekt posta u islamu jeste da post predstavlja jednostavan način za razvijanje suosjećajnosti postača prema gladnima i siromašnima, jer se vjernik postom svojevoljno stavlja u njihov položaj. Također, u mjesecu ramazanu je običaj i izvršavanje četvrte islamske dužnosti - zekata, što za posljedicu ima poboljšanje imovnog stanja siromašnih ali i razvijanje darežljivosti i uklanjanje egoizma kod onih koji zekat daju. Zato su u mjesecu ramazanu sva vjerska materijalna davanja (ibadi-malijje): zekat, sadakatul-fitr, dragovoljna milostinja, ali i fidja - materijalni otkup za propuštene dane posta u visini jednodnevne hrane za siromaha, za one koji propuštene dane posta nisu u stanju naknadno postiti. Muhamed je svoje sljedbenike savjetovao da baš u mjesecu ramazanu obilato dijele milostinju.
Frano Čale
Život i rad
Primio je brojna domaća i međunarodna priznanja: 1973. zlatnu medalju grada Firence, 1974. nagradu Monselice za prevođenje, 1980. nagradu Zlatni Osimo u Rimu i viteško odličje Predsednika Republike Italije za zasluge italijanskoj kulturi u inostranstvu. Dobitnik je Nagrade «Marko Fotez» Odsjeka za teatrologiju Instituta za književnost i teatrologiju JAZU za četvorogodišnje razdoblje (1984—1987).
Chayotillo (razvrstavanje)
Chayotillo ima više značenja:
Orešje na Bizeljskem
Stanovništvo
Etnički sastav po popisu 1991:
San Antonio la Isla (razvrstavanje)
San Antonio la Isla ima više značenja:
Dierhagen
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Nordforpomern Dirhagen se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Nordforpomern. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 3 metara. Površina opštine iznosi 27,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.614 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 59 stanovnika/km².
San Bartolo Soyaltepec (razvrstavanje)
San Bartolo Soyaltepec ima više značenja:
Chamilpa (razvrstavanje)
Chamilpa ima više značenja:
Sihanoukville
Historija
Nakon pada režima Crvenih Kmera, luka Sihanoukville je ponovo dobila na značaju te je doživjela snažan razvoj, postaši najvažnije trgovinsko središte i jedna od najpopularnijih turističkih destinacija.
Geografija
Otoci koji se nalaze u blizini grada, i pod njegovom upravom, također su izrazito važni u turističkom smislu. Najveći od njih je Koh Rong, dok su ostali Koh Rong Sanloem, Koh Kaong Kang/Thass, Koh Koun, Koh Tuich, Koh Puos i Koh Dek Koul. Treća važna geografska odlika je rijeka Ou Trojak Jet, koja se ulijeva u more kod plaže Otres, a poznata je po mangrovama koje rastu duž njezina toka.
Carlo Wieth
Carlo Rossini Wieth (11. decembar 1885 – 30. jun 1943) bio je danski glumac koji se smatra jednim od najznačajnijih dramskih umjetnika u Danskoj u prvoj polovici 20. vijeka. Odrastao u porodici suca, glumu je studirao u Kraljevskom danskom teatru gdje je kasnije dugo vremena bio i član stalne postave. Nastupao je u nekim od prvih ostvarenja danske kinematografije, uključujući Mormonens offer 1911. godine gdje mu je partnerica bila prva supruga Clara Pontoppidan. Od nje se 1917. razveo, te se oženio za Agnes Thorberg Sommer koja mu je rodila sina Mogensa, koji će i sam kasnije postati glumac. Wieth je vrhunac popularnosti uživao u doba zvučnog filma. Preminuo je prilikom vožnje biciklom od srčanog udara.
Tufo, Pesaro e Urbino
Tufo je naselje u Italiji u provinciji Pesaro e Urbino, u regiji Marche.
Crucea de Piatră, Călugăreni
Crucea de Piatră je naselje u Rumuniji u okrugu Đurđu u opštini Călugăreni.
Solen, North Dakota
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 83, što je 3 (-3,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
La Calavera, Gómez Farías
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 78 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1947 m.
Koski Mehmed-pašina džamija
Historija
Mehmed Koski-paša rođen je u Mostaru. Kod velikog vezira Lala Mehmed-paše Sokolovića (1604-1606. godine) bio je roznamedžija (kronik), a zatim postao je vojni defterdar. Poslije povlačenja iz službe Koski Mehmed-paša je živio još pet godina i umro je 1611 godine. Izgradnju džamije je dovršio njegov brat Mahmud. U vakufnami se spominje i izgradnja Koski Mehmed-pašina hanikaha. Ovaj dobrotvor je za izdržavanje džamije i hanikaha ostavio nekretnine u Mostaru, Suhodolu i Vrapčićima. Natpis o izgradnji džamije rađen je u stihovima na turskom jeziku i uklesan je u kamenoj ploči, veličine 35 x 65 cm, uzidanoj nad glavnim ulazom u džamiju.
Slikana dekoracija
Zidna slikana dekoracija, koja je bila u velikom obimu oronula, u potpunosti je rekonstruirana na novoj podlozi. Slikarstvo ove džamije je generalno podređeno prirodnim bojama sa bež podlogom.
Kovačevac (Jezero)
Kovačevac je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Jezero koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 131 stanovnika.
Portoriko
Povijest
Još prije dobivanja unutrašnje autonomije 1897 od Španjolske, na otoku je 1873 ukinuto ropstvo.
Gospodarstvo
Najvažniji poljoprivredni proizvodi su im šećerna trska, banane, kava, ananas i duhan, a važan je i ribolov. Važnije industijske grane su prehrambena proizvodnja, tekstilna i cementna industrija i proizvodnja strojeva, ali je važan gospodarski faktor i turizam.
Rubén Pérez, Jiménez
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 345 m.
El Piñal, San Pedro Pochutla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 141 m.
Araukanci
Običaji
Lov, ribolov i ratarstvo bili su njihova zanimanja. Od kukuruza pravili su piće 'chicha', veoma rašireno po Južnoj Americi. Za Jeana Descolu Araukanci su najviše voljeli jesti ljudsko meso, no na repertoaru je najčešće bila riba i povrće. Oruđe starih Araukanaca bilo je od kamena a odjeća od kože, šivali su je iglama od ribljih kostiju. –Žena je u araukanskom društvu bila na dnu, nabavljala se trgovinom. Ovi vješti ratnici pružali su žestok otpor Inkama a kasnije i Španjolcima. Svoju djecu od malenih nogu vodili su u rat. Govorništvo je kod njih bilo na visokoj cijeni. Prema Evi Lips, imali su govorničke škole u kojima su se učila pravila retorike. Bez oratorskog talenta nitko nije mogao uživati veći ugled ni steći položaj.
Povijest
Poznata povijest Araukanaca počinje tek invazijom Inke Tupac Yupanquia, negdje od 1448. Inke nisu ostavili jačeg utjecaja. Borbe poglavica Lautara i Caupolicána koje su vodili protiv Španjolaca Pedra de Valdivie, ovjekovječio je španjolski vojni i pjesnik rođen u Madridu, Alonso de Ercilla y Zúñiga, u svojoj poemi 'La Araucana' (izdana prvi puta 1569., zatim 1578., 1590., 1776., 1828.). Bili su veoma uspješni u obrani svoje domovine. Do pred kraj 16. stoljeća (oko 1598., vidi ustanak Mapuchea 1598.) zbrisali su sva španjolska naselja južno od rijeke Bío-Bío (npr. La Imperial). Njihovi ratovi nastavljaju se i u 17. i 18. stoljeću. Podizani su ustanci 1723., 1740. i 1766. --Doseljenje bijelaca u 19. stoljeću dovodi do rata 1880-81. koji završava pokoravanjem Araukanaca 1883.. –Ranije, tijekom ratova na početku osamnaestog stoljeća, dijelovi Araukanaca prelaze u Argentinu. U pampasima Araukanci hvataju konje koji onamo lutaju, i prihvaćaju kulturu Puelche Indijanaca, ovi se na koncu pretopiše u Araukance. General Julio Argentino Roca pokorio je i ove Araukance od 1879.-83. godine.
Hvalisavi vojnik (Plaut)
Tematika
Zaplet Hvalisavog vojnika temelji se na dva osnovna motiva: na ljubavnoj intrigi, u okviru koje se dvojica muškaraca, Pirgopolinik i Pleusikle, bore za Filokomasijinu ljubav, i na obmani koju je smislio lukavi rob, Palestrion, zahvaljujući kojoj će mladi Pleusikle na kraju ponovo doći do svoje devojke. Uz glavnu spletku, postoji i manja podvala, koju Palestrion smišlja na račun roba Skeledra i u okviru koje ubeđuje ovoga kao Filokomasija ima sestru bliznakinju, čime se u radnju uvodi tema blizanaca, koja je takođe bila vrlo draga Plautu. I u ovoj komediji lik roba ima i metateatarsku ulogu: naime, on je taj koji smišlja, organizuje i sprovodi na sceni čitav niz obmana (ludificationes), koje izvode drugi likovi, kao npr. kad Filokomasija igra ulogu svoje vlastite sestre bliznakinje ili kad Akroteleutija igra ulogu Periplektomenove supruge.
Crnogorska pravoslavna crkva
Crnogorska pravoslavna crkva je religijska zajednica koja okuplja dio pravoslavnih vjernika u Crnoj Gori kao i dio pravoslavnih Crnogoraca u dijaspori. Obnovljena je 31. oktobra 1993. godine. Po podacima civilne udruge CEDEM za 2010. godinu, Crnogorska pravoslavna crkva ima popularnost od 5,4% a Srpska pravoslavna crkva u Crnoj Gori (94,1%).
Pravni status
Do januara 2000. godine, Crnogorska pravoslavna crkva nije mogla dobiti status pravnog lica jer je vlast odbijala njenu registraciju. Te godine registrirana je u područnoj jedinici MUP-a Crne Gore na Cetinju na bazi Zakona o pravnom položaju vjerskih zajednica iz 1977. godine („Sl. list SRCG”, br. 9/77, 26/77, 32/88), koji je, u nedostatku drugog pravnog akta, regulirao to područje. Do toga je došlo nakon brojnih protesta i nakon izvjesnih promjena političke konstelacije.
Urbania, Pesaro e Urbino
Urbania je naselje u Italiji u provinciji Pesaro e Urbino, u regiji Marche.
Ajmara
Život i običaji
Socijalna jedinica je muškarac sa svojom braćom, njihovim ženema i neudanim kćerima ,to su takozvane 'proširene obitelji'. Patrilinearni 'ayllu', u španjolskom prijevodu 'comunidad', politička je jedinica koja se sastoji od više proširenih obitelji. Oni su vlasnici zemljišta.
Vâlcele, Feleacu
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 939 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 586 m.
Razmetljivac
Miles gloriosus
Najpoznatije Shakespeareove upotrebe ovog lika jesu beznačajni kapetan Parolles u komadu Sve je dobro što se dobro svrši i Falstaff u komadima Henry IV, Deo 1, Deo 2 i Vesele žene vindzorske.
Bollone, Brescia
Bollone je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Gyula Szöreghy
Gyula Szöreghy (Szőreghy Gyula), također poznat i kao Julius von Szöreghy (30. novembar 1888 - 10. septembar 1943) bio je mađarski teatarski i filmski glumac. Karijeru je otpočeo u domovini, ali je popularnost stekao u Austriji 1920-ih, a potom i u Njemačkoj, gdje su mu specijalnost bili komični likovi. Godine 1934. se vratio u Mađarsku gdje je snimao filmove sve do smrti.
Masters of the Universe
Gospodari svemira (manje formalno Mastersi) medijska su franšiza u vlasništvu Mattela. Poznata je po svojim likovima kao što su He-Man i Skeletor. Otkad je pokrenuta 1981, franšiza je stvorila, među ostalim proizvodima, šest linija akcionih figura, četiri animirane televizijske serije, brojne stripove i igrani film. Prve slikovnice napisao je Donald F. Glut.
Meleto, Firenze
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 144 m.
Lukavi rob
right|thumb|Glumac u ulozi roba s [[Teatarske maske|komičkom maskom. Bronzana statueta, rani 3. vek n.e.]] Lukavi rob jedan je od tipskih likova u grčkoj komediji, odakle je prešla u rimsku, kako se vidi po delima Plauta i Terencija. On je inteligentna osoba s dna društvene lestvice, koja obično pomaže paru zaljubljenih da postignu sreću, čime se komediji osigurava srećan završetak. Pokazuje se pametnijim od osoba iz viših društvenih slojevima, kojima služi, kako od samih ljubavnika, kojima pomaže, tako i od osoba koje žele sprečiti njihovu ljubav, kao što su hvalisavi vojnik i ljutiti starac, no istovremeno se nastoji postarati i za vlastite interese. U delima nove atičke komedije neretko je cilj roba da zadobije slobodu tako što će prvo pružiti pomoć svom mladom i zaljubljenom gospodaru.
Pored samih robova antičkog grčkog i rimskog teatra, ovaj se lik pojavljuje i kao lukavi sluga u renesansnoj komediji, koji se u Španiji zvao gracioso. Zanni ― tipski lik u italijanskoj komediji dell'arte često je u osnovi upravo lukavi rob, a isto se može reći i za mačka u čizmama iz Perraultove priče, za Jeevesa u delima in P. G. Wodehousea i za Figara.
Kalcijum fosfat
Hemijske osobine
U mleku se nalazi u višim koncentracijama nego što bi bilo moguće na normalnom pH, zato što se javlja u koloidnom obliku, i.e. u micelama vezan za protein kazein zajedno sa magnezijumom, cinkom i citratima. To je kolektivno naiva koloidni kalcijum fosfat (CCP).
Sărădiș, Feleacu
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 102 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 660 m.
Fosfat
Fosfat, je neorganskoj hemiji so fosforne kiseline. U organskoj hemiji, fosfat, ili organofosfat, je estar fosforne kiseline. Organski fosfati su važni u biohemiji i biogeohemiji ili ekologiji. Neorganiski fosfati se iskopavaju da bi se dobio fosfor za upotrebu u agrikulturi i industriji. Na povišenim temperaturama u čvrstom stanju, fosfati mogu da se kondenzuju i formiraju pirofosfate.
24. dodjela Oscara
Najveći pobjednikom večeri se smatrao mjuzikl An American in Paris, koji je osvojio glavnu i još pet nagrada. Po broju nagrada je sa snjim bio izjednačen A Place in the Sun. Najveći broj nominacija je, pak, imao A Streetcar Named Desire, koji je od 12 kategorija osvojio 4. Od toga su tri bile u glumačkim kategorijama (Kim Hunter, Karl Malden i Vivien Leigh); četvrtu - Oscar za najboljeg glumca - je umjesto Marlona Branda osvojio Humphrey Bogart za ulogu u filmu The African Queen; time je postao posljednji dobitnik te nagrade rođen u 19. vijeku.
Fosfat
Hemijske osobine
Precizniji, polazeći od sledeće tri ravnotežne reakcije:
San Sebastián del Sur, Gómez Farías
San Sebastián del Sur je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Gómez Farías.
Lančani prijenos
Lančanici
Valjkaste lance i lance s tuljkom može se prikazati kao svornjake nanizane na uže, koji postepeno ulaze u uzubine lančanika. Uzubine moraju biti tako oblikovane da pri dizanju pruženog lanca mogu svornjaci nesmetano izlaziti iz uzubina. Da bi se izjednačile tolerancije i trenje deformacije lanca, potrebno je veliko zaobljenje korijena zuba i velik bočni kut, koji ipak ne smije biti prevelik, da se svornjaci lanca ne bi penjali na bok zuba. Oblik zuba je prema DIN 8196.
Podmazivanje
Ulja za podmazivanje moraju na pogonskoj temperaturi pri podmazivanju u uljnoj kupci ili pri optočnom tlačnom podmazivanju imati viskoznost 20 do 50 cSt, pri podmazivanju kapanjem 40 do 80 cSt, te pri ručnom podmazivanju 80 do 120 cSt (u ovom slučaju može se podmazivati i teškim uljima ili tekućom mašću). Izvanredan utjecaj na podmazivanje ima stanje maziva. Zanemarivanje dobne izmjene ulja ili zaboravljanje na potrebu naknadnog podmazivanja, može dovesti do onečišćenja maziva ili čak do suhog trenja, a time do većeg trošenja zglobova lanca.
Crucero del Carmen, Matehuala
Crucero del Carmen je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Matehuala.
Eugeniusz Bodo
Eugeniusz Bodo (rođen kao Bohdan Eugène Junod; 28. decembar 1899 - 7. oktobar 1943) bio je poljski glumac, pjevač, scenarist i filmski režiser, koji je uživao enormnu popularnost u međuratnom periodu, stekavši titulu "Kralj poljskih glumaca".
Lansing, Iowa
Lansing je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 999 stanovnika.
Jonestown
Džonstaun je 1980. godine uništen u požaru.
Bondone, Brescia
Bondone je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Kotlas
Stanovništvo
Prema preliminarnim podacima sa popisa, u gradu je 2010. živelo 60.562 stanovnika, 85 (0,14%) manje nego 2002.
Case le Volpere, Treviso
Case le Volpere je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Sterea, Clejani
Sterea je naselje u Rumuniji u okrugu Đurđu u opštini Clejani.
Konstantina
Konstantina (lat: Constantina, umrla 354. godine) je bila ćerka rimskog cara Konstantina Velikog i supruga dvojice rođaka, prvo Hanibalijana, potom cezara Konstancija Gala. NJeno najznačajnije delo bilo je podsticanje na uzurpaciju starog vojskovođe Vetraniona 350. godine čime je sprečeno da drugi uzurpator Magnencije zauzme prefekturu Ilirik. Rimokatolička crkva je poštuje kao sveticu pod imenom sv. Konstanca.
San Felipe (razvrstavanje)
San Felipe ima više značenja:
Konstantina
Konstantina, Vetranion i Magnencije
Latinski natpisi pronađeni u Rimu svedoče da je Konstantina u gradu osnovala crkvu sv. Agnese ( danas Sant'Agnese fuori le mura ) i manastir. Po kasnijoj tradiciji, koja nije verodostojna, sv. Agnesa, koja je po verovanju preminula 304. godine u vreme Dioklecijanovog Velikog progona, je izlečila caricu Konstantinu. Crkva sv. Agnese je najverovatnije poignuta oko 340. i Konstantina je u njoj smestila svetičine mošti. Uz crkvu je Konstantina podigla i baziliku koja je bila planirana kao njeno mesto ukopa. Bazilika je danas poznata kao crkva svete Konstance.
Brak sa cezarom Galom
thumb|300px|right|Cezar Konstancije Gal, drugi Konstantinin suprug, na zlatniku iskovanom u Solunu.
Konstantina i Gal su, po Julijanovim rečima (Pismo Atinjanima, 272D.), imali jednu ćerku o čijoj daljoj sudbini nam ništa dalje nije poznato. Konstantina je sahranjena u Rimu u grobnici koju je ranije izgradila na Via Nomentana, nekih dvadesetak kilometara severozapadno od Rima. Konstantinina sestra Helena je 360. takođe sahranjena u istu grobnicu.
Dželaludin Rumi
Ostavština
thumb|[[mevlevije|Vrteći derviši na Rumijevom grobu u Konyi, Turska.]] Rumi je inspirisao stvaranje nezavisnog sufijskog bratstva mevlevija, nazvanih prema počasnoj tituli koju su učenici dodjeljivali svom učitelju (mevlana − naš učitelj). Ovaj red je postao poznat u Evropi kao »vrteći derviši« prema važnoj ulozi ritualnog plesa u obaveznom sedmičnom obredu nazvanom sema.
Sjevernjača
Polarna zvijezda
Sjevernjača (trenutna Polarna zvijezda, Polaris, Alfa Maloga medvjeda, α Ursae Minoris) je zvijezda najbliža sjevernomu nebeskom polu (udaljena 42′), gotovo nepomična na nebeskoj sferi i zbog toga pogodna za orijentaciju. Najsjajnija je zvijezda Maloga medvjeda, promjenljiva sjaja, prosječne prividne magnitude 1,9. Sjaj joj se mijenja u razdoblju od 4 dana. To je trojni zvjezdani sustav udaljen od Zemlje približno 430 svjetlosnih godina. Sjevernjača Aa žuti je div, cefeida mase oko 6 puta veće od Sunčeve, oko 46 puta većega promjera, 2200 puta većega sjaja i površinske temperature oko 7 200 K (6 927 °C). Sjevernjača B može se uočiti i s pomoću manjega teleskopa, a Sjevernjača Ab prvi je put snimljena 2006. s pomoću Hubbleova svemirskog teleskopa.
Kečua (narod)
Quechúa
Quechúa (u izgovoru 'kečua') su direktni potomci stanovništva drevnog indijanskog carstva Tahuantisuyu (Tawantisuyu) (ili carstva Inka). Sami sebe oni nazivaju Runa. Oni danas predstavaljaju najveću populaciju američkih Indijanaca. Samo onih Kečua koji nisu hispanizirani i govore svojim jezikom ima između 12-16,000,000. Lingvisti ih jezično svrstavaju u Veliku porodicu Quechumaran. Danas su rasprostranjeni po Peruu, Ekvadoru,Boliviji, Argentini, Čileu i južnoj Kolumbiji. Naziv 'Inka' (izv. Inca) označavao je vrhovnog vladara, 'Inke' su bili dinastija vladara a ne narod. Jedno maleno pleme za koje se ne zna odakle su došli, utemeljilo je grad Cuzco i s vremenom ovladalo susjednim plemenima i narodima. Nametnuli su jezik quechua, svoje običaje, i stvorili državu koja je počivala na sistemu 'ayllu'. Njihova vlast nije počela (smatra Eva Lips) prije dvanaestog stoljeća iza Krista.
Život i običaji
Quechua su ratari. Oni (ili njihovi prethodnici) uzgajaju krumpir na Andama još prije 7,000 godina. Ljama (“Llama glama” ili Llama peruana; sisavac koji daje vunu i mlijeko) također je uzgajana.
Ova životinja ima ružan običaj da pljune svakog onoga tko joj se nešto zamjerio. Taj je njezin običaj toliko postao poznat da je malo onih koji to ne znaju. Od njezine vune Kečue i njihovi preci, kao što su Nazca Indijanci, proizvodili su savršena tkanja. Uzgajaju također kukuruz, rajčicu, čili-papričice, manioku, pamuk, mnoge vrste krumpira, zloglasnu su nam koku također dali. -Postoje mnogi zapisi putnika kako je siromašni seljaci neprestano žvaču, ta da ne bi izdržali bez nje mnoge teške napore kojima su izloženi.
Drechow
Drehov je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 64 opštinska središta okruga Nordforpomern. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 261 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13057024.
Parkwood, Washington
Parkvud je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Vašington.
Watersmeet, Michigan
Votersmet je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Mičigen.
Colonia de la Cruz (razvrstavanje)
Colonia de la Cruz ima više značenja:
Ignacio Zaragoza, Llera
Ignacio Zaragoza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Llera.
Savez komunista Kosova
Savez komunista Kosova je bio naziv za pokrajinsku organizaciju Saveza komunista Jugoslavije koja je od 1944. do 1990. djelovala na Kosovu, tada autonomnoj oblasti, odnosno pokrajini u sastavu Srbije u Jugoslaviji.
9. dodjela Zlatnog globusa
Amerikanac u Parizu [[Esther Williams, dobitnica nagrade "Henrietta" | thumb |desno]] [[Fredric March, dobitnik Zlatnog globusa za najboljeg glumca - drama | thumb |desno]]
9. dodjela "Zlatnog globusa", za filmska ostvarenja u 1951. godini, održana je 21. februara 1952. godine u organizaciji Udruženja holivudskih stranih novinara u Los Angelesu. Dodijeljeno je ukupno 18 Zlatnih globusa u osamnaest kategorija:
Monaštvo
Monaštvo (od [monakhos] – monahos – "usamljenik") je način života posvećen isključivo duhovnosti (molitvi, kontemplaciji i podvižništvu) u potpunom povlačenju od sveta. Sve velike svetske religije imaju neku vrstu monaške tradicije.
Budističko monaštvo
left|thumb|Japanski monah prosi hranu.
Colonia del Carmen (razvrstavanje)
Colonia del Carmen ima više značenja:
Savez komunista Vojvodine
SK Vojvodine su nakon toga preuzele pristaše Slobodana Miloševića. Godine 1990. se SK Vojvodine, kao i SK Kosova, utopio u novu Socijalističku partiju Srbije.
Nasir ibn Alnas
An-Nasir ibn Alnas (? - 1088) bio je peti vladar Hamadidske dinastije u današnjem Alžiru, koji je vladao od 1062. do smrti.
Al Qurayf, Taiz
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1166 m.
Rabija od Basre
Rabija je preminula u dubokoj staristi u Basri 185/801 godine.
Palmas, Matehuala
Palmas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Matehuala.
Položaj LGBT osoba u Meksiku
Položaj LGBT osoba u Meksiku se popravlja poslednjih godina. Istopolni odnosi su pod uticajem intelektualnog nasleđa Francuske revolucije legalizovani 1871. godine usvajanjem Nepoleonovog krivičnog zakona nakon kratke Francuske okupacije Meksika (1862-67). Međutim, mogli su da se primenjuju zakoni o javnom moralu protiv gejeva i lezbejki.
Uticaj stranih i različitih lokalnih kultura, posebno progresivnih mesta, kao što je grad Meksiko, širi se državom i promene u odnosu prema LGBT osoba su vidljive. To se posebno može primetiti u metropolama kao što su Guadalajara, Monterrey i Tijuana, gde su obrazovanje, prisustvo stranaca i inostrane štampe veći. Promene, međutim, nisu brze, pa se sukobi mogu dešavati čak i u velikim gradovima. Tolerancija prema seksualnim različitostima je primetljiva u starim lokalnim društvima, kao što su Zapoteci i Maje. Od 1970-ih, pod uticajem LGBT pokreta iz Sjedinjenih Američkih Država i Tlatelolškog masakra, 1968, počeo je da se javlja veliki broj LGBT organizacija, čime se povećala vidljivost LGBT zajednice, koja je od 1979. godine počela da organizuje povorku ponosa u Meksiko Sitiju, a od 1996. i u Guadalajari.
Političke i zakonske pobede LGBT zajednice dolaze preko partije levog centra, Partije demokratske revolucije, kao i preko manjih partija levice, Radničke partije i Convergencia, a ponekad i preko partije desnog centra, Partido Revolucionario Institucional, koja je dugo na vlasti. Godine 2001. Ustav Meksika je zabranio diskriminaciju na osnovu seksualne orijentacije, a 2003. godine usvojen je zakon o zabrani diskriminacije. Meksiko Sity i Koauila su priznaje građanske zajednice, a grad Meksiko je 2010. godine priznao i istopolne brakove.
Las Cuevas, Tacámbaro
Las Cuevas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tacámbaro.
Al Sharpton
Alfred Charles "Al" Sharpton Jr. (3. oktobar 1954.-) je američki baptistički svećenik, političar, aktivist za građanska prava/socijalnu pravdu i voditelj radijskog talk showa. Godine 2004. Sharpton se natjecao za nominaciju Demokratske stranke za predsjednika SAD. Sharpton vodi vlastiti radio talk show, Keepin’ It Real a predstavlja redovnog gosta u emisiji The O'Reilly Factor  i na MSNBC-u.
Duckow
Dukov je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 69 opštinskih središta okruga Demin. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 265 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13052019.
Località San Giorgio, Agrigento
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 20 m.
Eva Fischer
Biografija
Eva Fischer je rođena u Daruvaru, 19. 11. 1920 u obitelji istaknutog talmudista i rabina Leopolda Fischera. Diplomirala je na Umjetničkoj akademiji u Lyonu nešto prije izbijanja Drugog svjetskog rata. 1941 godine živjela je u Beogradu, te je 6. 4. iste godine preživjela žestoki napad Luftwaffea na grad. Oca su joj ubili nacisti, dok je Eva zajedno sa majkom i bratom deportirana i internirana u logor na Korčuli koji je bio pod upravom talijanske vojske. Nešto kasnije je sa bratom prebačena u Split, gdje joj je bilo dopušteno njegovati bolesnu majku u gradskoj bolnici. 1943 godine, Eva i njezina obitelj su dobili dozvolu za odlazak iz Splita u talijansku Bolognu. U Italiji su svi zajedno promijenili prezime u Venturi kako bi se lakše uklopili i sakrili od progona. Eva, njezina majka i brat uspjeli su preživjeti Holokaust uz pomoć dobrih ljudi koji su im pomagali. Nakon rata Eva je odlučila ostati u Italiji izabravši Rim za svoj novi dom. U Italiji je ostvarila zavidnu karijeru, upoznavši umjetnike poput Salvadora Dalíja i Pabla Picassa. Za vrijeme boravka u Parizu upoznala je Marc Chagalla sa kojim je ubrzo postala bliska prijateljica i njegova velika obožavateljica. 1960-ih boravila je u Londonu gdje je izlagala svoja djela u galeriji Lefevre. Za vrijeme stvaralaštva Eva je posjetila i boravila u Izraelu tj. Jeruzalemu i Hebronu, te Americi. U Americi su njezina djela kupili i skupljali glumci poput Humphreya Bogarta, Lauren Bacall i Henrya Fonde. 1992 godine talijanski kompozitor Ennio Morricone je skladao glazbu za jednu od Evinih izložbi. Eva Fischer je preminula u Rimu 7. 7. 2015 godine.
Antun Mavrak
Partijski rad
1928. godine Mavrak je postao sekretar Pokrajinskog komiteta KPJ za Hrvatsku. Tu dužnost obavlja vrlo kratko jer je zbog čestih progona zagrebačke policije morao napustiti zemlju. Prema Titovoj izjavi, on je pobjegao preko granice jer je istukao i ubio štrajkbrehere. 1929. godine ilegalno odlazi u Beč, gdje ga austrijska policija hapsi i želi izručiti jugoslavenskim vlastima, ali zahvaljujući akciji međunarodne javnosti to ne čine. Poznati pisci tog vremena Karl Kraus i Henri Barbusse uputili su apel austrijskom ministru pravde u vezi s izručenjem jugoslavenskim krvnicima »jugoslavenskog bjegunca Mavraka« i mole da »ne povredi najosnovniji evropski pojam čovječnosti«.
Streljanje u Moskvi
thumb|Oštećen spomenik Antunu Mavraku u Travniku
Polarna zvijezda
Zemljina precesija i nutacija
Zemljinu precesiju tumači mehanika rotirajućeg krutog tijela. Najjači utjecaj na nju pokazuju Mjesec i Sunce. Mjesec je djelotvorniji zato što je mnogo bliže. Zajednički učinak Mjeseca i Sunca naziva se luni-solarnom precesijom. No dok se Sunce nalazi uvijek u ravnini ekliptike, Mjesečeva staza je prema njoj nagnuta otprilike za 5°. Otuda dolazi do periodičke promjene Mjeseceva utjecaja, u vremenu od 18.66 godina (to je period regresije čvorova Mjesečeve staze), pa precesijski stožac nije sasvim gladak nego ispunjen naborima. Pojava nabora naziva se nutacija.
Al-Gazali
Život
Al-Gazali je rođen u Tusu, u iranskoj regiji Horasan. Predavao je u Bagdadu, kao učitelj prava, dijalektičke teologije (kalam) i filozofije. 1095. godine, nakon nervnog sloma, napustio je akademski rad i postao sufija, posvetivši se kontemplaciji. Gazali je kasnije štitio mističko sufijsko učenje od progona svojim autoritetom u islamskim učenim krugovima.
Njeguši (Cetinje)
Demografija
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Crnogorcima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja četiri popisa primećen je pad u broju stanovnika.
San José de los Sotoles, Matehuala
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 88 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1602 m.
Pozos Morados, San Miguel el Alto
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1829 m.
Nikola Kuzanski
Tumačenje pojma «docta ignorantia»
Ističući temelj filozofske misli, Kuzanac ostaje na vrelu antičke filozofske misli. Čuđenje tumači kao polazište filozofije uopće, pri čemu ostaje na vrelu antičke tradicije. Kuzanski smatra «ispravnim da čuđenje, zbog kojeg biva filozofiranje, prethodi želji za znanjem, da bi se um, kojemu «razumijevati» jest «biti», usavršio u bavljenju istinom». Odmah je na početku riješena svaka nejasnoća vezana za vlastitu egzistenciju. Um je instrument koji potvrđuje sigurnost vlastite egzistencije putem vlastite sposobnosti poimanje, suđenja i zaključivanja. Iako je čovjek u stalnom odnosu prema bićima i bitku, Kuzanski pretpostavlja metodološki paradoks, koji nalazimo kod Sokrata (470-399). Upravo, pod tim vidikom, Kuzanac navodi da «ništa savršenije u naukovanju neće se ni najučenijem čovjeku dogoditi nego to da otkrije da je vrlo učen u neznanju, koje mu je navlastito, i toliko će netko biti učeniji koliko više bude sebe znao onim koji ne zna». Na temelju elenktičkog postupka Sokrat pokušava razbiti prividno znanje svojih sugovornika, koje se strogim ispitivanjem po umu nije održivo. Njegova je metoda utemeljena na povjerenju u Logos čija zakonitost dovodi do pravog uvida.
Cjelokupno njegovo djelo De docta ignorantia jest plod vizije koju je doživio vraćajući se iz Grčke 1437. godine. O svom viđenju pišu u pismu kardinalu Julijanu Cesarniju (1398-1444). U njemu Nikola Kuzanski ističe svoju vjeru da je s «pomoću dara odozgo, od oca svjetala, od kojeg je dano sve najbolje – bio doveden do toga da spoznam ono neshvatljivo na neshvatljiv način u učenom neznanju nadilaženjem neprolaznih istinā, ljudima spoznatljivih». Upravo poniznost otvara put k vječnoj istini, odnosno Bogu. Stoga sintagma učeno ili sveto neznanje predstavlja otvorenost čovjekova uma prema vječnoj istini, koja je utjelovljena u Bogu. Svojom vjerom i otvorenim srcem, Kuzanski potvrđuje shvaćanje po kojem je vjera nezasluženi dar Božji, dostupan onima koji ponizno prose. Stoga ga možemo promatrati kroz riječi sv. Augustina (354-430) vjeruj da bi razumio, razumi da bi bolje vjerovao. Navedene riječi biskupa iz Hipona, predstavljaju maksimu za shvaćanje Nikole Kuzanskog kao čovjeka, filozofa i teologa.
Kristologija – pashalno otajstvo
Na početku navedenog dijela teksta, Kuzanski ponovno utvrđuje odnos stvorenog i nestvorenog, konačnog i beskonačnog. Stoga, navodi: «sve jest ono što jest na najbolji mogući način, između najvećeg i najmanjeg, a Bog je početak, sredina i svršetak sveukupnosti i onog pojedinačnog, tako da sve pristupa Bogu, bilo da se uspinje bilo da se spušta bilo da teži sredini». Presveto Trojstvo čine Otac, Sin i Duh Sveti, a možemo ga promatrati kao «transcendentalni uvjet mogućnosti povijesno-spasenjskog Božjeg samosaopćavanja u Isusu Kristu po Duhu Svetom».
Dionisov teatar
thumb|400px|Današnji ostaci Dionisovog pozorišta thumb|right|300px|Shematski prikaz teatra u Periklovo doba, 5. vek pne. Dionisov teatar, kako se danas naziva, jeste drevno pozorište u Atini, koje se nalazilo u blizini svetilišta Dionisa Eleuterija ("Oslobodioca"). Ovo pozorište na otvorenom jedno je od najstarijih pozorišta sačuvanih iz antičkog doba u Atini. U njemu su održavane svetkovine u čast boga Dionisa. Drevna grčka pozorišta često su bila građevine velikih dimenzija, pa ipak se ― pod uslovom dobre posećenosti i idealnih vremenskih uslova ― može govoriti o gotovo savršenoj akustici u tim teatrima. Poznato je da je Dionisov teatar u Atini mogao primiti do 17.000 gledalaca, a u teatru u Epidauru i danas se može smestiti njih 14.000. Dionisov teatar ponekad se meša s kasnije sagrađenim, ali bolje očuvanim Odeonom Heroda Atičanina, koji se nalazio u blizini pozorišta, na jugoistočnom obronku Akropolja. Ostaci koji se danas vide potiču od Dionisovog teatra podignutog u 4. veku pne., ali se na tom mestu pre njega nalazio stariji teatar ― velikim delom sagrađen od drveta ― u kojem su, u sklopu Velikih Dionisija, svoje komade prikazali neki od najistaknutijih grčkih tragičara (Eshil, Sofokle i Euripid) i komediografa (Aristofan i Menandar). Dramske predstave zapravo su bila nadmetanja, u kojima su horezi (tj. oni koji su opremili pozorišni hor) dobijali pravo da svoju pobedu označe podizanjem pobedničkog tronošca; ti su tronošci postavljani ulicom koja je išla duž istočnog i južnog akropoljskog obronka, pa je zato koja je zato nazvana Ulicom tronožaca (Τρίποδες).
Historija
Lokalitet Dionisovog teatra, na južnom obronku atinskog Akropolja, poznat je od 18. veka. Grčko arheološko društvo na tom je mestu počelo iskopavanja 1833. godine i nastavilo ih tokom velikog dela 20. veka. Najstariji nalazi u vezi s kultom Dionisa Eleuterija datiraju se u 6. vek pne., odnosno u doba vladavine Pizistrata i njegovih naslednika, Pizistratida. Sam teatar nije bio podignut pre 5. veka pne., no dokazi za postojanje tog petovekovnog teatra svode se na neliko kamenih blokova, koji su kasnije ponovo iskorišćeni za gradnju novog Dionisovog teatra u 4. veku pne. U 6. veku pne. dramske predstave vezane za Dionisijski festival verovatno su održavane na atinskoj agori, pri čemu su gledaoci sedeli na drvenim tribinama (ἴκρια / íkria) podignutim oko ravne kružne površine, nazvane orchestra (ὀρχήστρα), sve dok se početkom 5. veka pne. drvene tribine nisu srušile, što je zabeleženo i u antičkim izvorima. Nakon toga dramska i muzička nadmetanja preseljena su kod svetilišta Dionisa Eleuterija na obroncima Akropolja.
Hrišćanstvo na Balkanu
Za hrišćanstvo na Balkanu je karakteristično da njegovi zapadni delovi tradicionalno više gravitiraju ka Italiji (Rimu), a istočni ka Grčkoj. Na Balkanu se ukrštaju dve hrišćanske tradicije, grčka (pravoslavna) i latinska (katolička). Ova podela je znatno uticala na južnoslovenske narode, tako da su zapadnoj duhovnoj i kulturnoj sferi pripali Hrvati i Slovenci, a istočnoj Srbi i Bugari.
Arijanski spor u Iliriku
Posle prvog Vaseljenskog sabora (325), Ilirik je u celom IV veku bio poprište arijanskih borbi. Sam Arije je proteran u Ilirik. U Sardiki (Serdica — danas Sofija u Bugarskoj) održan je 343. sabor koji je okupio najveći broj episkopa sa područja Balkana. Nekoliko poluarijanskih sabora 351, 357. i 358, za vreme cara Konstancija (337—361), održano je u Sirmijumu (Sremska Mitrovica), koji je u to vreme bio jedna od četiri prestonice Rimskog Carstva. Na području Ilirika su delovali vodeći episkopi poluarijanci kao što su: Valens iz Murse (Mursa - Osijek), Ursakije iz Singidunuma, kao i dvojica sirmijskih episkopa, Fotin i Germinije. U ovim krajevima je izvesno vreme boravio i sv. Atanasije Veliki u vreme svog progonstva u Ilirik 339—346. godine.
Crkvena organizacija koja je nakon objavljivanja Milanskog edikta (313) izgrađena u Iliriku u IV veku, već krajem tog i u V veku bila je često razarana za vreme velike seobe naroda sa severa i istoka na jug i zapad Evrope. Balkansko poluostrvo je doživelo napade Gota, Huna, Gepida, Avara i, najzad Slovena. Već polovinom V veka, osobito 441, Huni su, predvodeni Atilom (434—453), uništili većinu gradova i naseljenih mesta u Iliriku koji su bili episkopska sedišta. Upravo iz tog doba, u poslednjih nekoliko decenija arheolozi su otkopali ranohrišćanske bazilike i baptisterije u nekada velikim hrišćanskim centrima kao što su bili Salona, Filipi, Tesalonika, Stobi (u Makedoniji), Skupi (Skoplje), Herakleja Linkestis (kod Bitolja), Lihnidos (Ohrid), Justinijana Prima (Caričin Grad kod Lebana), Sardika, Sirmijum, kao i u velikom broju drugih, manjih episkopija koje su cvetale na Balkanskom poluostrvu do kraja VI veka.
Justiniana Prima
Car Justinijan (527—565), rodom sa Balkanskog poluostrva, iz Ilirika, ponovo je osvojio od Gota zapadne delove Balkanskog poluostrva. U njegovo vreme su na Balkanu hristijanizovani delovi plemena Vizigota, Huna, Langobarda, zatim Gepidi i Heruli u okolini Beograda. Ilirik, odnosno Balkansko poluostrvo, dobilo je u Justinijanovo doba i novu crkvenu organizaciju jer je car 535. osnovao arhiepiskopiju Justinijanu Primu, sa sedištem u istoimenom gradu. Ta crkvena jedinica je obuhvatala veći deo Balkanskog poluostrva, ali je zbog invazije Avara i Slovena trajala samo oko sedamdeset godina (do otprilike 602).
Pokrštavanje Slovena
Balkanski Sloveni su iz svoje postojbine doneli pagansku veru u bogove Svetovida, Peruna, Dažboga, Volosa, zatim u rečna, šumska, kućna božanstva, veru u vile. Primanjem hrišćanstva nisu se u potpunosti oslobodili tih verovanja, čiji tragovi i danas postoje, recimo u pogrebnim običajima, pa u krsnoj slavi kod Srba, u božićnim obicajima vezanim za badnjak.
Gaston IV od Béarna
Šest godina kasnije je otišao u Prvi križarski rat, ispočetka kao jedan od nižih vitezova pod vodstvom Raymonda od Toulosea, ali je s vremenom napredovao u križarskim redovima. Prilikom opsade Antiohije je vodio dio križarske vojske protiv Kerboghe. Kasnije je napustio Raymonda i priključio se Godfreyu Bouillonskom u pohodu na Jeruzalem; tada je zajedno sa Tankredom Galilejskim zauzeo Betlehem. Prilikom opsade Jeruzalema je bio zadužen za opsadne mašine, a 15. jula 1099. je bio prvi vitez koji je ušao u grad.
Mezzomonte, Firenze
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 81 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 230 m.
Remenski prijenos
Remenski prijenos prenosi sile i okretna gibanja između vratila, a naročito je prikladan za veće razmake osi vratila. Zbog elastičnosti remena, remenski prijenosi rade gipkije nego lančani i zupčani prijenos. Dio remena između dvije remenice remenskog prijenosa koji vuče naziva se vučni ogranak, a drugi, povratni, slobodni ogranak remena.
Prijenos snage
gdje je: T1 – zatezna sila u vučnom ogranku remena, T2 - zatezna sila u slobodnom ogranku remena, v – brzina remena. Sile naprezanja u remenu se odnose: