cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
30. 4.
Blagdani/Praznici
.
Cerisy-la-Salle
Serizi la Sal je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Manš koja pripada prefekturi Kutans.
Svjetsko ekipno prvenstvo u tenisu
Pošto je ARAG prestao sa sponzorstvom a organizatori nisu našli drugog sponzora, turnir za 2011. godinu je otkazan. U januaru 2011. pronađen je novi sponzor, Power Horse. Turnir će se održati od 15. do 21. maja 2011.
El Moro, Colorado
El Moro je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Kolorado.
André Claveau
André Claveau (Pariz, 17. prosinca 1915.-4. srpnja 2003.) je bio francuski pjevač i glumac. Bio je aktivan od 1940ih do 1960ih. Pobijedio je na Euroviziji 1958. s pjesmom Dors mon amour. Osvojio je 27 bodova. Glazbu je komponirao Pierre Delanoë, a tekst napisao Hubert Giraud. Dirgent je bio Franck Pourcel.
Kupola atomske bombe
God. 1996., Kupola atomske bombe je upisana na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Aziji jer
Ivan Vilim Burić
Ivan Vilim Burić (Zagreb, 1792. - Varaždin, 30. ožujka 1858.), hrvatski barun i feldmarschalleutnant (podmaršal) Austrijskog Carstva.
Eurosong 1958.
Pobijedila je Dors, mon amour, pjesma francuskog predstavnika Andre Claveaua. Međutim, od nje je danas daleko poznatija Nel blu dipinto di blu italijanskog predstavnika Domenica Modugna. Pjesmu prilikom izvođenja nisu ćuli svi članovi žirija, pa ju je Modugno morao otpjevati dvaput. Završio je na 3. mjestu, ali je pjesma poslije pod naslovom Volare, postala veliki hit, koji dan-danas ima brojne obrade.
Sergej Jesenjin
Životopis
Navečer 27. prosinca, u stanju jake potištenosti, i duševnog nemira, poslije ponoći izmedu noći 27. i 28. prosinca 1925., počinio je trostruko samoubojstvo: presjecenjem vena, vješanjem i izgaranjem uz cijev parnog grijanja.
Pokopan je u Moskvi 30. prosinca 1925. godine na Vaganjkovskom groblju.
Talačka kriza u Beslanu
Kronologija događaja
1. rujna 2004. - tridesetak terorista zauzelo školu u Beslanu, u ruskoj republici Sjevernoj Osetiji. U trenutku napada odvijale su se svečanosti za prvi dan školske godine pa se u zgradi nalazilo oko 1300 djece, roditelja i nastavnika. Nekoliko ljudi uspijeva pobjeći no teroristi, čečenske i arapske provenijencije, zatvaraju većinu u sportskoj dvorani te miniraju zgradu. Teroristi traže nezavisnost Čečenije ili će bombaši-samoubojice aktivirati eksploziv. Slijedeći dan nekoliko je taoca pušteno, a otkriveno je kako se u blizini škole nalaze tijela ubijenih u prvim trenucima prepada. Tokom dana mogu se čuti sporadični pucnjevi i eksplozije.
Irski dobrovoljci
Irski dobrovoljci (engleski: Irish Volunteers, irski: Óglaigh na hÉireann) je naziv za paravojnu formaciju koju su 1913. godine osnovali irski katolici i zagovornici autonomije kako bi se oružjem oduprli Ulsterskim dobrovoljcima, paravojnoj formaciji irskih unionista i protestanata koji su oružjem pokušavali spriječiti izglasavanje, odnosno primjenu Treći zakon o autonomiji Irske.
GPR21
GPR21, G protein-spregnuti receptor 21, je protein koji je kod čoveka kodiran GPR21 genom.
Sakalava
Historija
Historijski proces formiranja Kraljevstva Sakalava objašnjava veliku raznolikost među njima, koja je i danas vidljiva u osebujnim regionalnim običajima, kulturi i jeziku. Zapravo je jezik, jedini ujedinjujući faktor među Sakalavama, unatoč brojnim lokalnim dijalektima.
Opština Šuto Orizari
Politika
Općina Šuto Orizari je zbog demografske situacije, jedina općina u Makedoniji gdje je uz makedonski i romski jezik službeni.
Historija Srba u ranom srednjem vijeku
Tokom ovog perioda Srbi su primili hrišćanstvo i počela je da se razvija pismenost među njima, što će dovesti do stvaranja srpskoslovenskog jezika. Iz ovog perioda postoji relativno malo ostataka od istorijskog i kulturnog značaja. Među njima treba pomenuti: Pečat kneza Strojimira (iz druge polovine 9. veka), Temnićki natpis (s kraja 10. i početka 11. veka) i Marijinsko jevanđelje (s početka 11. veka).
Doseljavanje Srba na Balkan
Porfirogenit navodi da su posle smrti kneza Srba, vlast nasledila njegova dva sina. Oni su podelili narod, tako da je jedan deo ostao u Beloj Srbiji, dok je drugi deo krenuo ka jugu. Smatra se da je naseljavanje Srba počelo nakon propasti avarsko-slovenske opsade Carigrada 626. godine, a okončalo se pre smrti vizantijskog cara Iraklija 11. februara 641. godine.
Prva srpska država — Srbija Vlastimirovića
Kneza koji je predvodio Srbe u seobi na Balkan, nasledio je posle smrti njegov sin, tako da je vlast, tokom vekova, ostala u istoj porodici, a prvi knez čije ime je zabeleženo, bio je Višeslav, za koga se pretpostavlja da je vladao oko 780. godine. Posle njega vladao je njegov sin Radoslav, koga nasleđuje njegov sin Prosigoj.
Obnova Srbije
Tokom ovog vremena, nastavljeno je neretljansko gusarenje po Jadranu, što je pokrenulo nove mletačke pohode. Dužd Petar Kandijan III (942—959), unuk dužda koji je poginuo u borbama sa Neretvljanima, godine 948. sa flotom od 33 lađe krenuo je protiv Neretvljana, ali je poražen u borbi sa njima. On je posle toga uputio još jednu flotu od 33 lađe, ali je i ovog puta poražen, posle čega je sa Neretvljanima zaključio mir na 50 godina, prema kome su se Mlečani obavezali da im u tom periodu plaćaju danak za bezbedan prolaz njihovim vodama.
Samuilovo carstvo
Cimiskijeva smrt i slabljenje centralne vlasti, dovelo je do podizanja velikog slovenskog ustanka u Makedoniji, na čijem čelu su se našli sinovi lokalnog gospodara Nikole: David, Aron, Mojsije i Samuilo. Tokom pobune u borbama su poginuli David i Mojsije, dok su Aron i Samuilo uspeli da proteraju Vizantince iz Makedonije. Među braćom je posle toga došlo do neslaganja i sukoba (razlog sukoba je bilo ili Aronovo zalaganje za postizanje sporazuma sa carem Vasilijem II ili njegova želja da preuzme vlast ), koji su se okončali Aronovim ubistvom, koje je naredio Samuilo. Podizanje pobune, čiji je cilj bilo stvaranje slovenskog carstva na tradiciji prvog bugarskog carstva privukla je ustanku nekadašnje bugarske prinčeve Borisa (969—971) i Romana koji su živeli u Carigradu. Tokom puta Boris je ubijen, jer su Bugari, zbog grčke odeće, pomislili da je Vizantinac, dok je Roman uspeo da dođe do Vidina i da se nakon toga poveže sa ustanicima. Samuilo mu nije predao vlast (Roman je bio sin bugarskog cara Petra I (927—969, ali je bio i kastriran, što ga je, po srednjovekovnim shvatanjima, činilo nesposobnim za vladanje), tako da se on, najverovatnije, morao zadovoljiti položajem namesnika u Skoplju (koje je, između 1002. i 1004. godine, predao Vizantincima ).
Slovenske pobune u prvoj polovini XI veka
Ustanicima se tokom septembra priključio nekadašnji vizantijski činovnik i unuk Samuilovog brata Arona, Alusijan, a oslobođena teritorija je obuhvatala Pomoravlje, celu današnju Makedoniju, dračku temu, oblasti oko Vitoše i Osogova, sever današnje Grčke (Periferije Epir, Tesaliju, Zapadnu Makedoniju i Središnju Makedoniju), a pred ustanicima je poklekao i utvrđeni Drač. Njihove snage su se posle toga uputile ka Solunu, iz koga je pred njima pobegao car Mihajlo IV. Opsada grada je poverena lično Alusijanu, ali je vizantijska vojska, koja je čuvala gradske bedeme, nanela težak poraz ustanicima.
Povezivanje sa Normanima i bitka kod Drača
Invazija na Balkan Normana i njihovih saveznika, među kojima su, pored Dubrovnika, bili i drugih primorski gradovi na istočnoj obali Jadrana, a najverovatnije i Hrvatska, otpočela je opsadom Drača, sa kopna i mora. Novi vizantijski car, Aleksije I Komnin (1081—1118), na sve strane je pokušao da pronađe sebi saveznike protiv Roberta Gviskarda, ali i da formira jaku vojsku kojom bi mu se suprotstavio. On je zaplenio crkvene posude i istopio ih, da bi od tog metala iskovao novac kojim je platio najamničku vojsku. Sklopio je sporazum sa Mlečanima o pomoći njihove flote. Pored toga, on je pokrenuo lokalne Albance i Bodina, da stalnim napadima ometaju Normane i snabdevanje njihove opsade.
Širenje Zete i sticanje verske samostalnosti
Pored vojne ofanzive, Bodin je nastavio očev rad na stvaranju nezavisne crkve u svojoj državi, čime bi ona ostvarila i versku samostalnost tj. dobila „sve elemente državnosti potrebne jednoj državi u srednjem veku“. On je od antipape Klimenta III (1080—1100) dobio 08. januara 1089. godine povelju kojom se obnavlja antička arhiepiskopija Dokleja, uzdizanjem Barske episkopije na nivo arhiepiskopije. Dotadašnji barski episkop Petar je postao njen prvi arhiepiskop, a podređene su joj episkopije : Bar, Kotor, Ulcinj, Svač, Skadar, Drivast, Pilot, Srbija, Bosna i Travunija. Prema navedenim nazivima episkopija, jasno je da su granice novostvorene arhiepiskopije odgovarale tadašnjim granicama kraljevine Zete.
Unutrašnje borbe u Zeti i dolazak Uroša I na vlast u Raškoj
Pored širenja svog uticaja u Zeti, Vukan je u proleće 1106. godine ponovo upao u Vizantiju. On je verovatno pokušao da iskoristi novi normanski pohod koji se spremao i uspeo je da u jednoj bici ponovo potuče vizantijsku vojsku predvođenu Jovanom Komninom. Bez obzira na to, rat je okončan u novembru iste godine, tako što je Vukan ponovo predao taoce caru Aleksiju. Posle ovoga, o njemu više nema podataka u izvorima, a današnji istoričari smatraju da je umro između 1112. i 1115. godine ili možda već 1112. godine. Dešavanja koja su usledila neposredno nakon njegove smrti, nisu poznata, ali je izvesno da je među Vukanovićima došlo do borbe oko vlasti u kojoj je jedan od poraženih bio i Zavida, koji se sklonio u Zetu, gde mu se, oko 1113. godine, rodio najmlađi sin, Stefan Nemanja. Pitanje njegovog porekla i danas je otvoreno, zbog čega jedni smatraju da je bio Vukanov sin, drugi da je on bio Vukanov bratanac Stefan Vukan, dok treći smatraju da je bio sin Uroša I.
Raška pod uticajem Manojla Komnina
Njegova vladavina nije dugo potrajala, jer ga je već 1163. ili 1165. godine Manojlo zbacio sa vlasti. Razlozi za njegovo svrgavanje bile su njegove veze sa Mađarima i pokušaji da se poveže sa Nemcima ženidbom, ali i to što nije vratio caru Dendru i odugovlačio sa slanjem pomoćnih odreda na okupljanje vizantijske vojske u Niš. Njegova dalja sudbina nije preciznije utvrđena. Jovan Kinam navodi da je sproveden u Carigrad i zatvoren u tamnicu, u sklopu dvora (verovatno Anemov zatvor u Vlaherni). Mavro Orbini navodi da se on vratio u Trebinje u kome je umro, nakon čega je sahranjen u crkvi svetog Petra u Polju. Kasnija arheološka istraživanja su u crkvi otkrila postojanje ktitorskog groba u njoj, koji bi mogao da bude i Desin. Sa druge strane, neki istoričari sumnjaju u ovu vest i smatraju da se on povukao u Mađarsku, jer se u kasnijim izvorima (iz XIV veka) pominje da je mađarski kralj Ištvan III, 1168. ili 1169. godine, udao njegovu ćerku za Leonarda, kneza Osora i sina mletačkog dužda Vitala II Mikelija (1156—1172).
Arhitektura
U „Letopisu Popa Dukljanina“, pominju se još dve crkva koje su igrale značajnu ulogu u tadašnjoj Zeti, a koje pominju i kasniji izvori i čiji su ostaci danas utvrđeni. mini|levo|300p|Samostan svete Marije na Mljetu Iz vremena župana Dese, potiče benediktinska opatija svete Marije, na istoimenom ostrvcetu, koje se nalazi na Velikom jezeru ostrva Mljet. Sama crkva je jednobrodna građevina sa kupolom i veoma je slična jednoj od prvih zadužbina Stefana Nemanje, crkvi svetog Nikole kod današnje Kuršumlije. Njena spoljašnjost je obrađena u romaničkom stilu i predstavlja jedan od prvih veza romaničke i raške arhitekture, a danas je očuvana sa prepravkama iz kasnijih vremena. mini|desno|300p|Crkva svetog Prokopija u današnjem Prokuplju Većina crkava u unutrašnjosti Balkanskog poluostrva, potiče iz kasnijih perioda, dok su one iz ovog doba, mahom očuvane samo u temeljima.
Dekorativna plastika
Kameni ikonostasi u crkvama ukrašavani su raznim motivima. U spomenicima iz Stona i Kotora prikazane su biljke i ornamenti, dok su životinje prisutne u Zavali (ptice), na Prevlaci (lav) i u Sušćepanu (grifon). Ostaci ikonostasa u Donjem Čelu na Koločepu i u Kutima, su „dela koja odlikuje veliko majstorstvo i izuzetna lepota“. U Donjem Čelu se nalazi jedno od najistaknutijih dela epohe, zabat na kome je u reljefu prikazano poprsje jednog arhangela. Pored toga, treba pomenuti i parapetnu ploču na kojoj su prikazani, grifon, pas koji goni zver i dva naga dečaka koji trube. Razvijenija forma plastičnosti, može se uočiti na ostacima ikonostasa iz Kuta. Na parapetnoj ploči, prikazano je Obožavanje krsta. U središtu scene se nalazi krst ukrašen trostrukim prepletom, oko njega su dva anđela koja su u molitvenom položaju okrenuta ka krstu, dok se ispod svakog od njegovih krakova nalazi po jedan jednoglavi orao, koji gleda ka krstu. Na gornjem delu ploče, iznad ove scene, nalazi se izuvijana loza sa tri grane, unutar koje se nalaze zmajevi i ptice.
Slikarstvo
Freske Petrove crkve, slične su, po nekim elementima (pozadina, površinska obrada, upotreba boja), freskama nastalim u X veku, iz crkava u Kosturu (Sveti Stefan) i Koropi (Preobraženje), u današnjoj Grčkoj.
Jovan Iskrić
Odbrana na reki Soči kod kraja Avče
Početkom 11. bitke na Soči, južno krilo XV. korpusa protezao je do ruševina sela Log (danas Bodrež, Slovenija), 3 kilometara sjeverno od kraja Kanal. Samo kratki dio krila - jedva pola milje - održan je između sela Log i Avče, duž reke, a onda se okrenuo u desno na poleđinu visokog platoa Lom. Prvu liniju fronte "U", zauzimali su tri trupa črnovojniškega bataljona V/4. Tu je stavljen i drugi, takozvani zatvor "R", koji se protezao od vrha Fratta (555 metara) do severnog oboda Avče i se združio sa linijom "U". Izložen donji deo duž obale Soče je bio važan korner stub odbrane i stoga jedan od glavnih ciljeva napada Italijana, kada je 17. avgusta 1917. godine počela bitka.
Cerisy-la-Forêt
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 839 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 35 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 23,81 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 84 metara (maksimalnoj 131 m, a minimalnoj 34 m).
De Heviland DH.60 Mot
Vojno korišćenje
Ukupno je proizvedeno 2015 primeraka aviona DH.60. Po licenci su rađeni u Australiji, Kanadi, Novom Zelandu, SAD, Norveškoj i Finskoj. Korišćeni su uglavnom za obuku pilota po aero-klubovima, u pilotskim školama RV, za kurirske poslove i prevoz pošte, zatim kao privatni avioni za poslovnu upotrebu ili za lične potrebe kao sportski avioni. Leteli su širom sveta u: Australiji, Argentini, Austriji, Belgiskom Kongu, Brazilu, Kanadi, Kini, Čileu, Danskoj, Egiptu, Etiopiji, Finskoj, Nemačkoj, Mađarskoj, Irskoj, Iraku, Indoneziji, Indiji, Norveškoj, Novom Zejlandu, Paragvaju, Poljskoj, Portugalu, Južnoj Africi, Japanu, Španiji, Švedskoj, Velikoj Britaniji, SAD i Jugoslaviji. U Jugoslaviji između dva rada letelo je ukupno 6 ovih aviona, 4 su bili u vlasništvu Aero kluba, a dva u posedu privatnih firmi. Jedan od ovih aviona se koristio u Aeroputu za obuku pilota, avio-taksi i prevoz pošte i novina. Leteo je dosta dugo, a uništen je prilikom bombardovanja zemunskog aerodroma aprila 1941. godine. Sačuvani primerci služe danas kao muzejski eksponati, a neki od njih su još u letnom stanju.
Kiki's Delivery Service
Radnja
Jedan od značajnih likova je dječak Tombo, kojeg zanima zrakoplovstvo. Na početku Kiki ne želi razgovarati s njim, no ona mu se svejedno jako svidi, između ostalog i zato što može letjeti. Nakon nekog vremena, ipak počnu razgovarati, pa čak i isprobavati Tomboov luckasti izum, bicikl sa propelerom. Međutim, nakon kratkog susreta sa njegovim prijateljima, Kiki se iznenada uznemiri. Uskoro otkrije da je izgubila sposobnost komuniciranja sa mačkom Jiji te sposobnost letenja na metli. Stoga padne u depresiju. Spletom okolnosti, ponovno se sretne sa Ursulom koja je pozove u svoju kolibu, gdje razgovaraju o Kikinom problemu. Ursula joj daje savjete i opisuje vlastita iskustva. Ispriča joj da je i ona sama imala sličan problem kad je bila Kikine dobi, da nije mogla slikati, no kad je našla inspiraciju za to, sposobnosti su joj se vratile same od sebe. Kiki dakle zaključuje da mora naći svoju inspiraciju. A ona dođe u nenadanom trenutku: kada Tombou bude ugrožen život. Područje, naime, zahvate jaki vjetrovi, zbog kojeg dođe do nesreće sa cepelinom. Prilikom posjete starijim mušterijama, Kiki slučajno saznaje za nemili događaj na TV-u; vidjevši dječaka među putnicima, smjesta izjuri iz kuće, i od gradskog smetlara posuđuje metlu. I u trenutku dječakov život doslovce visi na konopcu srušenog cepelina, Kiki uspijeva povratiti svoje sposobnosti te ga spasiti - a spašavanje uživo prate TV kamere i novinari.
Glasovi
thumb|200px|Plakat filma
Razlike između verzija
Prikaz mačke Jiji znatno se promijenio. U japanskoj verziji glas joj posuđuje glumica Rei Sakuma, a u engleskoj Phil Hartman. U japanskoj kulturi mačke se obično prikazuju kao ženstvene i sukladno tome imaju ženske glasove, dok su u američkoj njihovi glasovi više određeni, po spolu. U engleskoj verziji postoji više Hartmanovih linija na mjestima gdje u originalnoj verziji Jiji ništa ne kaže. Mačkina osobnost je također bitno drukčija između dvije verzije. Tako se u suprotstavljaju ciničnija osobnost u engleskoj sinkronizaciji naspram one opreznije i ženstvenije u originalnoj verziji.
Treća engleska verzija
Neke promjene napravljene 1998. u ovoj verziji su nestale, tako da su, npr., vraćene originalne tematske pjesme. Možda najznačajnija je promjena uklanjanje linije teksta iz Disneyeve sinkronizacije koja upućuje na to da Jiji opet može govoriti.
GPR22
Dodatna literatura
<!-- The PBB_Controls template provides controls for Protein Box Bot, please see Template:PBB_Controls for details. {{PBB_Controls }->
Kurdi
Podrijetlo
Glede medijskog podrijetla Kurda postoje i oprečna mišljenja, a jedan od argumenata jest kako moderni kurdski i kao sjeverozapadni iranski jezik ipak strukturom više naginje prema perzijskom nego medijskom jeziku, dok drugi sumnjaju i u genetičku srodnost između medijskog i kurdskog jezika s obzirom da među njima postoji praznina u pisanim dokumentima od gotovo dva tisućljeća. Pojedini stručnjaci kudskim precima smatraju drevna plemena Carduchi ili Cyrtii koja se spominju u klasičnim djelima Ksenofonta, Livija i Strabona, no navedeni nazivi označavaju trgovačke gorštake i plaćenike s obronaka Zagrosa odnosno nisu jezičnog ili etničkog karaktera. S obzirom na višetisućljetnu dominaciju iranskih dinastija nad politički turbulentnim geografskim područjem, danas je racionalna tvrdnja kako je kurdsko podrijetlo heterogeno tj. da uz iransko objedinjavaju i iranizirana semitska, turkijska , armenska i druga (izolirana) plemena. Treba istaknuti i da kurdske iredentističke organizacije nerijetko promiču teze o Kurdima kao „autohtonom narodu“ ali one nisu prihvaćene kod svjetske znanstvene zajednice, te kako se većina Kurda tradicionalno smatra potomcima Medijaca.
Pojava islama i arapski kalifati
Neposredno uoči arapske invazije na sasanidski Iran, iransko stanovništvo Medije (koja približno objedinjuje današnje geografske pokrajine Kurdistan i Azarbajdžan) jezično se dijelilo na Kurde na jugozapadu i Azere na sjeveroistoku, a takva podijela uvjetovana je činjenicom kako je Atropatena (tzv. „Mala Medija“, današnji iranski Azarbajdžan) u partskom i sasanidskom razdoblju imala veći stupanj samostalnosti od južne ili tzv. „Velike Medije“. U prilog tome ide podatak kako drevni azarski jezik zajedno s medijskim i kurdskim pripada sjeverozapadnim iranskim jezicima, no turciziran je u prvoj polovici 2. tisućljeća pa je danas poznat kao azerski jezik. mini|lijevo|280px|[[Abasidi|Abasidski kalifat oko 850. godine]] Islamsko osvajanje Sasanidskog Perzijskog Carstva započinje 633. godine kada arapski vojskovođa Halid ibn Valid osvaja južnu Mezopotamiju, dok prvi prodori prema sjeveru tj. Kurdistanu započinju tri godine kasnije. Rašidinski kalifat početkom 640-ih pokreće opću koordiniranu invaziju na istok prema Iranu i na sjever prema bizantskoj Armeniji, pa su već 645. godine bila osvojena sva područja naseljena Kurdima. Tijekom iduća tri stoljeća njima će vladati moćni kalifati Rašidina (645.–661.), Omejida (661.–750.) i Abasida (750.–935.), a relativna geografska blizina arapskim političkim središtima Damasku i Bagdadu rezultirati će općim širenjem islama kod Kurda. S obzirom na novonastalu geopolitičku situaciju i tradicionalni nomadski način života kod Arapa, dijelove sjeverne Mezopotamije (južni Kurdistan) naseljavaju arapska plemena, no ipak se nije radilo o etničkim migracijama većih razmjera.
Prva polovica 20. stoljeća
Položaj Kurda u turbulentnom političkom razdoblju prve polovice 20. stoljeća vrlo je složen s obzirom na njihovu izrazitu političku, vjersku i ideološku segmentaciju. Nakon propasti Osmanskog Carstva izbijaju brojni kurdski prosvjedi, ustanci i pobune, pa čak i samoproglašeni politički entiteti. Ipak, samoproglašene države nisu bile međunarodno priznate, obuhvaćale su izrazito malena područja odnosno postotke kurdske populacije, nastajale su i trajale u različitim vremenskim okvirima, zasnivane su na različitim ideologijama i u većini slučajeva radilo se o geopolitičkim igrama većih sila pa se teško mogu okarakterizirati „nacionalističkim pokretima”.
Ostale zapadnoazijske zemlje
Među ostale države zapadne Azije koje objedinjuju matična kurdska područja spadaju Armenija i Azerbajdžan s nekoliko etničkih enklava, odnosno Afganistan i Turkmenistan pod čijim se granicama nalaze manji dijelovi geografskog područja Horasan. U slučaju dviju zemalja bivšeg SSSR-a treba naglasiti kako se Kurdi dijele na starosjedilačka nomadska plemena odnosno na pridošlice koji su bili žrtvama osmanlijskih i turskih progona od 19. stoljeća nadalje. Izuzevši Staljinove čistke iz 1930-ih godina, Kurdi su tijekom sovjetskog razdoblja kao i ostale manjine uživali relativnu slobodu i vladinu kulturnu potporu. Kulturni centri, fakultetski programi i izdavaštvo na kurdskom bili su dozvoljeni, no većina Kurda govorila je azerskim jezikom - primjerice, sovjetski popis stanovništva iz 1926. godine ukazuje kako se svega 3100 (ili 8,3%) od ukupno 37.200 azerbajdžanskih Kurda aktivno služilo kurdskim jezikom. Nakon raspada SSSR-a 1991. godine položaj Kurda u novoosnovanim republikama se općenito pogoršao zbog rastućeg nacionalizma što se posebno odnosi na Armeniju i antikurdsko raspoloženje nakon rata u Gorskom Karabahu. Prema posljednjim službenim popisima stanovništva, u Azerbajdžanu danas živi 13.100 Kurda, dok ih je u Armeniji 1519 ne računajući 40.620 jesida. Kurdske organizacije broj Kurda procjenjuju na oko 200.000 u Afganistanu i oko 40.000 u Turkmenistanu dok je njihov precizan broj teško procjeniti zbog ratnog stanja odnosno političkih manipulacija prilikom službenog popisivanja stanovništva.
Diskriminacija Kurda
Nacionalizam u zapadnoazijskom dijelu arapskog svijeta prvotno se razvijao kao posljedica otpora prema kolonijalističkim silama Velike Britanije i Francuske koje su upravljale Mezopotamijom i Levantom, a potom se 1960-ih godina zbog bliskoistočnog sukoba preobrazio u ideologiju panarabizma. Kao i u slučaju Turske, Kurdi su u Iraku bili podvrgnuti jezičnoj i kulturološkoj asimilaciji: baathistička je vlada kurdske jeside službeno proglasila „Arapima”, provođeni su vladini programi preseljavanja Kurda odnosno arabizacije njihovog jezika , dok su na kurdska područja sjevernog Iraka naseljavani Arapi iz Sudana i Mauritanije. Istovremeno, kurdska situacija u Siriji nije bila toliko drastična kao u Iraku pa su brojni Kurdi i kršćani u toj zemlji još od 1920-ih godina našli utočište pred turskim progonima, međutim, kurdski jezik kojim govori desetina sirijskog stanovništva nije priznat do današnjeg dana. Napredak po pitanju ljudskih prava u Iraku i Siriji zabilježen je početkom 1970-ih godina kada iračka vlada priznaje kurdski jezik odnosno kada alavitski Hafez al-Assad stupa na vlast u Siriji, dok se kurdska situacija u Iraku drastično pogoršala nakon 1979. godine kada na vlast dolazi Saddam Hussein i započinje epoha masovnih progona. Teško razdoblje završiti će padom Saddamovog režima 2003. odnosno donošenjem novog iračkog ustava dvije godine kasnije. U Siriji od 1970. godine prisilni oblici asimilacije nisu zabilježeni, no najveći problem države jest nerješen status državljanstva više stotina tisuća Kurda koji su pronašli utočište u Siriji, a danas ovisno o izvorima čine 10-15% ukupnog broja Kurda (ostali su starosjedioci). Paradoksalan podatak jest da Sirijom četiri desetljeća vlada obitelj al-Assad koja religijski pripada alavitima, ali Novruz kojeg slave i alaviti i Kurdi nije službenim blagdanom u zemlji.
Iredentizam
Prve iredentističke struje nastaju neposredno nakon svršetka Drugog svjetskog rata kada Staljinov SSSR pomoću marionetskih režima pokušava proširiti komunistički utjecaj u sjeverozapadnom Iranu i široj regiji. Sjedinjene Države i Velika Britanija na ovaj su potez reagirale Trumanovom doktrinom, Operacijom Ajax i Bagdadskim paktom čime je stvorena svojevrsna politička membrana protiv sovjetskog utjecaja u regiji, a uključivala je Tursku, Irak i Iran odnosno zemlje s najvećim brojem Kurda. U takvim političkim okolnostima kurdske separatističke organizacije rađane su uglavnom na marksističkim temeljima, dok se izravni sovjetski utjecaj očituje ne samo u osnivanju marionetskog režima u iranskom Mahabadu već i u obuci Mustafe Barzanija koji je vodio pobunu u Iraku, odnosno Abdullahu Öcalanu čiji se PKK borio protiv Turske.
Kurdska plemena
Irak ( pokrajina  - plemena) :
Glazba i ples
Pojam „kurdska glazba“ odnosi se uglavnom na glazbu koja se izvodi na kurdskom jeziku. Tradicionalno, postoje tri vrste kurdskih klasičnih izvođača, a to su: pripovjedači (çîrokbêj), zabavljači (stranbêj) i pjesnici (dengbêj). Za razliku od Europe, glazba se nije razvijala na dvorovima ili u samostanima već na noćnim okupljanima (şevbihêrk) zbog čega se kod Kurda ona smatra klasičnom. Glazbeni žanrovi „lavike“ uglavnom su epskog karaktera i slave kurdske historijske heroje kao npr. Saladina, dok su „hejrane“ ljubavne balade koje govore o melankoliji i neispunjenim ljubavima. Postoji i vrst sakralne glazbe (tzv. „lavje“), te „pajizoki“ koji se pjevaju isključvo na jesen. Popularne su i ljubavne, plesne, svadbene i drugi oblici slavljeničkih pjesama (npr. dilok i narink), kao i glazba erotskog ili radničkog karaktera. „Sija čeman“ jedan je od specifičnih oblika pjevanja koji se razvio na recitiranju zoroastrijskih i sufijskih himana. Žanr se rodio u planinama zapadnog Irana i postao je popularan kod Perzijanaca i Kurda koji ga nerijetko koriste i za pripovjedanja.
Tradicionalna glazbala u sjevernom i zapadnom Kurdistanu su tembûr ili saz (tambura/lutnja), bizik ili bozuk (žičano glazbalo), duduk i kaval, odnosno šimšal (dugačka flauta), cuzele (frula), kemenče (gusle) i def (tamburin) na jugu i istoku Kurdistana. Glazbala kao što su zirne (drveno puhalačko) ili dahol (vrsta bubnja) mogu se naći u svim dijelovima Kurdistana. Najčešće korišten pjesnički oblik jest deseterački dvostih nalik gangi, a kurdske pjesme karakterizira i jednostavna melodija s rasponom od svega četiri ili pet nota.
Gastronomija
Vrste jela u Kurdistanu uključuju kaak, naan-birindži, horišti halal, kofta ili ćufta, kabab ili ćevapi, sib-polo, jikaveh, gimih tari, aši šalami i burani (iranska jela), zatim makluba i šifta (arapska jela), te sarma, baklava i jogurt (turska jela). Savar je tradicionalno jelo kurdskih seljaka, a dobiva se kuhanjem zrna pšenice koja se suše na suncu, gnječe zbog uklanjanja ljuski, te konačno drobe u mlinu. Ovo se jelo poslužuje uglavnom kuhano. Tapsi je jelo od patlidžana, zelene paprike, tikvice i krumpira s pikantnim umakom od rajčice. Čest kurdski specijalitet je i menemen koji se priprema od pečenih rajčica, paprike, maslinovog ulja i jaja, a poslužuje uglavnom za doručak.
Farmer, South Dakota
Farmer je grad u američkoj saveznoj državi Južna Dakota.
Brajan
Brajan se može odnositi na
Demandolx
Demando je naselje i opština u Francuskoj u regionu Provansa-Alpi-Azurna obala, u departmanu Gornjoprovansalski Alpi koja pripada prefekturi Kastelan.
Djedefra
Džedefra je bio 3. faraon 4. dinastije drevnoga Egipta, sin i nasljednik Kufua, graditelja Velike piramide. Koristio je naslov sara – Raov sin. Bio je prvi vladar koji je koristio taj naslov.
Džedefra je bio naslijeđen – kako se to uobičajeno smatra – od strane svog mlađeg polubrata Kafre, Menkaurinog oca. Za razliku od svog oca i polubrata, Džedefra je možda bio bolji faraon, jer on nije zapamćen kao okrutni tiranin.
Karmel
Vjerski značaj
Na Karmelu je i Bahá'í svetište, poznato kao "Međunarodni Baha'i centar" ili "Bábovo svetište", u kojemu se nalaze posmrtni ostacima sveca Bába i sina sveca Bahá'u'lláha, `Abdu'l-Bahá.
Djedefra
Obitelj
Džedefra je oženio ženu po imenu Kentetenka. Ona je prikazana zajedno s njim. Poslije je oženio svoju polusestru Heteferes, Kauabovu udovicu. Ona je otada znana kao kraljica Heteferes II. Moguće je da je Heteferesina sestra Meresank također bila Džedefrina supruga. U tom slučaju, njezin sin Džati bio bi Džedefrino dijete.
Postoji mogućnost da je zapravo Baka preuzeo vlast nakon Džedefrine smrti. Tu je i teorija da je Setka nakratko vladao. Međutim, njihov polustric Kafra preuzeo je vlast kao veliki graditelj.
Prvenstvo Splitskog nogometnog podsaveza 1938./39.
II razred
Dekejtur
Dekejtur se može odnositi na
Rainer Maria Rilke
Rainer Maria Rilke (Prag, 4. decembar 1875. - Valmont, Švicarska, 29. decembar 1926.) je bio austrijski pjesnik.
Studirao je historiju umjetnosti, književnost i filozofiju u Pragu, Münchenu i Berlinu. Njegova poezija predstavlja završetak evropske dekadencije i početak poezije biti. Rilkeova lirika je morbidna i sjetna, puna sumračnih i samrtničkih ugođaja. Izraz je doba na prijelomu, svjetova između Istoka i Zapada i posebne mješavine slavenskog i germanskog. Prevodio je s francuskog, engleskog i italijanskog.
Ivo Frank
U Kraljevini SHS i izgnanstvu
Dr. Frank se povukao iz aktivnoga političkog života nakon Rapallskog ugovora kada je raspustio "Hrvatski komitet", te se stalno nastanio u Budimpešti, gdje je do kraja života zarađivao kao vrtlar blizu gradskog groblja. Ipak, tijekom juna 1927 godine dr. Frank je uputio povjerljivo pismo talijanskom poslaniku u Budimpešti Ercoleu Duriniju. Tim pismom je dr. Frank pokušao ponovno privući pozornost prema hrvatskom pitanju, ističući da je u zadanim okolnostima "Italija jedini spas Hrvata" (Che l’Italia sia la sola salvezza dei Croati). U ideološkom i geopolitičkom smislu dr. Frank je kasnije promišljao okupljanje podunavskih zemalja oko krune sv. Stjepana, ne izbjegavajući zaključiti da je konačni cilj hrvatskog pitanja ujedinjenje Dalmacije, Bosne i Hrvatske-Slavonije u jednu nezavisnu i slobodnu Hrvatsku. Dr. Frank je vjerovao u reviziju europskog poretka i slom Kraljevine Jugoslavije, upućivao je hrvatsku politiku na uske veze s Mađarskom te isticao hrvatsko pravo na državno samoodređenje.
Smrt i pokop u Hrvatskoj 2007 godine
Tek po uspostavi Hrvatske neovisnosti ispunjena je želja dr. Ive Franka da mu posmrtni ostatci budu položeni u rodnome gradu. Zbog političkih okolnosti moralo je proći skoro sedamdeset godina da dr. Ivo Frank, zajedno sa suprugom Aglajom, bude 2. 6. 2007 godine dostojno pokopan u obiteljsku grobnicu na Mirogoju.
Imra Agotić
Životopis
General zbora Imra Agotić je rođen 12. 1. 1943 u Gorjanima. Završio je "Vojnu akademiju Jugoslavenske narodne armije" (JNA) i "Školu narodne obrane", te magistrirao na Fakultet prometnih znanosti u Zagrebu. Bio najvažniji kontraobavještajac 5. banjalučkog korpusa JNA. 2. 7. 1991 godine, tada s činom pukovnika, general Agotić odlazi iz JNA i stavlja se na raspolaganje Predsjedniku Republike Hrvatske dr. Franji Tuđmanu, koji ga svojom Odlukom od 10. 8. 1991 godine postavlja za v.d. načelnika stožera Zbora narodne garde (ZNG) i vršitelja dužnosti zapovjednika ZNG-a.
Historijski spomenici stare Nare
Historijski spomenici stare Nare (japanski: 古都奈良の文化財) je skupina od osam lokaliteta u staroj japanskoj prijestolnici Nari u prefekturi Nara (Honshu). Pet od njih su budistički hramovi, jedan je šintoističko svetište, jedna palača i jedna prašuma. Od njih, 26 građevina ima status nacionalnog blaga, a 53 status spomenika kulture, dok je prašuma i park prirode.
Eparhija australijsko-novozelandska
Eparhija
Australijsko-novozelandska eparhija obuhvata Australiju i Novi Zeland. Kao posebna eparhija osnovana je 1973. godine. Eparhija ima 19 sveštenika i 22 parohije.
Prvenstvo Splitskog nogometnog podsaveza 1937./38.
C Grupa
Tablica prvaka A, B i C Grupe
Kvalifikacije za ulazak u Nacionalnu ligu
Sparta (Zemun) - Jugoslavija (Jabuka) 5: i 7:3
Treća zona:
Građanski (Skoplje) - Crnogorac (Cetinje) 5:0 i 1:1
Sarai Meza
Sarai Meza je meksička glumica koja je do sada imala učešća u popularnim telenovelama producenata kao što su Nathalie Lartilleux, Salvadora Mejie i Nicandra Diaz.
Kulturna geografija
Područja istraživanja
Područja istraživanja kulturne geografije su vrlo široka. Među mnogim primjenjivim temama unutar područja istraživanja nalaze se:
Jugoslaveni
Socijalistička Jugoslavija (1945-1991)
Na sljedećem, četvrtom posleratnom popisu stanovništva 1971. godine građanima Jugoslavije je po prvi put bila pružena prilika da se izjasne kao Jugosloveni.
Na popisu sprovođenom 1981. godine 1.219.024 ili 5,4% cjelokupne populacije SFR Jugoslavije izjasnili su se kao Jugosloveni, što predstavlja najveći broj Jugoslovena ikada zabeležen na jednom popisu. Ovaj astronomski rast deklariranih Jugoslovena odvijao se u vrijeme praktične konfederalizacije Jugoslavije 70-ih godina, koja je počela sa usvajanjem novog Ustava SFRJ 1974. godine. Nastupilo je razdoblje veće samostalnosti jugoslovenskih republika i pokrajina, tako da se radilo o fenomenu sasvim suprotnom u odnosu na razvoj političke situacije. Veliki broj izjašnjenih Jugoslovena na popisu 1981. je izazvao intenziviranje debate u 80-im godinama oko teme jugoslovenstva. Rasprave su se vodile oko toga što je jugoslovenstvo, da li postoji, ili bi trebala postojati jugoslovenska nacija i kakav je odnos između institucionalnog/socijalističkog i kulturnog jugoslovenstva. Tendencije deklariranja nadnacionalnog jugoslovenskog, čak i evropskog kulturnog identiteta tih godina značile su izlaz iz zaostale opsednutosti etničke pripadnosti.
Mlada populacija, obrazovniji ljudi, gradsko stanovništvo, ljudi iz mješovitih brakova, članovi Saveza Komunista Jugoslavije i pripadnici manjinskih zajednica u svojim republikama su bili najskloniji jugoslovenskom opredeljivanju na popisima za vrijeme socijalističke Jugoslavije. Jedan faktor koji je poticao izjašnjavanje Jugoslovenom bio je heterogenost naroda unutar republike ili pokrajine.
Značajne osobe
Ovo je spisak značajnih ljudi koji su Jugosloveni po nacionalnosti i koji su se deklarirali ili se identificiraju kao Jugosloveni.
Arhijerejsko namesništvo rumsko
Brestač
22415 Brestač, Lazara Krompića 7
Klenak
22424 Klenak, Glavna 13
Ogar
22416 Ogar, Partizanska 2
Platičevo
22420 Platičevo, 29. oktobra 4
Srbislavci (Hrtkovci)
22427 Srbislavci, Vojvode Stepe 2
Vitojevci
22423 Grabovci, Glavna 42
Žarkovci
Izvor:
Kefren
Ostala imena su mu Khaf-Re, Khauf-Re, Khafre i Khephren.
Grci
Život i običaji
Odjeća i obuća Odjeća muškaraca kod Grka sastoji se od tunike, ona je najuobičajenija, izrađivala se od pamuka ili lana. Nosi se jedino preko jednog ramena. Preko ove tunike, ako bi bilo hladno, Grci su nosili pamučni ogrtač. Noge su im uvijek bile gole. Od obuće imali su kožne sandale, mnogi su ipak cijeli život provodili bosonogi.
Lorenzo Priuli
Lorenzo Priuli (Venecija, 1489. - Venecija, 17. august 1559.) bio je 82 mletački dužd koji je vladao od 14. juna 1556. do svoje smrti.
Svetište Itsukushima
Odlike
Arhitektonski stil sjeveru okrenutog Honša i zapadno okrenutih zgrada svetišta Seša Marodo-Džindža, povezanih Kairo (natkrivenim hodnikom), bio je pod utjecajem stila plemićkih stambenih kuća razdoblja Heian. Frontalnim pogledom na zgrade, od Otorii u prvom planu na planinu u pozadini, svetište podsjeća na sklopive japanske paravane. Delikatni oblici zgrada oslikani crveno ispred tamno zelene planine stvorili su markantan sklop oštrih kontrasta boja i volumena.
Litoralna geografija
Djelovanje valova i litoralni nanosi
Jedan od najvažnijih transprotnih mehanizama nastaje kao posljedica refrakcije valova. Budući da valovi rijetko udaraju o obalu pod pravim kutom, gibanje vode uvis prema plaži (pranje) javlja se pod oštrim kutom. Ipak, povratak vode (spranje) ide pod pravim kutom u odnosu na obalu što rezultira u mrežastom gibanju materijala s plaže postranično. Ovo gibanje poznato je kao litoralni pomak ili drift. Beskonačan ciklus pranja i spranja i rezultirajućeg litoralnog drifta može se promatrati na svim obalama.
Bistra
Zemljopis
Bistra se nalazi sa sjeverne strane Sljemena, podno Medvednice. Udaljena je 22 km od Zagreba. Prostire se na 52,75 km2.
Uprava
Na vlasti u općini je HDZ. Vijeće općine ima 15 članova. Općinski načelnik, ujedno i predsjednik općinskog poglavarstva je Krešimir Gulić. Općinsko poglavarsko sastoji se od pet članova. Zajedničke stručne službe Općine Bistra organizirane su u jedinstveni upravni odjel.
Kvartarna znanost
Kvartarna znanost je interdisciplinarna znanost koje se fokusira na razdoblje kvartara koje obuhvaća posljednjih 2,6 milijuna godina. Ova disciplina proučava posljednje ledeno doba i posljednji interstadijal holocen te koristi posredne dokaze u rekonstrukciji prošlih prirodnih sredina tijekom tog perioda kako bi se izveo zaključak o klimatskim i ekološkim promjenama koje su se zbivale.
Kab
Kab se može odnositi na
Opština Zelenikovo
Geografske karakteristike
Opština Zelenikovo je prigradska skopska opština koja se prostire se po južnom dijelu Skopskog polja i obroncima planine Brazde.
Bedenica
Povijest
"Župa ova jest sva bregovita. Na južnoj strani proteže se gora Zelinska, od zapada gora Žitomirska, od sjevera gore Toševečka i Turkovečka: u ovoj nalazi se kroz veliku dolinu prolaz uzak iz zemlje načinjen, zvani "zemeljski most", i polak ustnog predanja je podignjen u ratu s Turcima u starodavno vrijeme; od istoka pako rasprestira se gora nazvana Gliboko." (opis župe Bedenice iz 1850. godine)
Suring, Wisconsin
je grad u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Bedenica
Kultura
KUD Danica iz Bedenice osnovan je 9. rujna 2001. godine. Grupa mladih poklonika narodne tradicije i kulturne baštine pokrenula je tada inicijativu za oživljavanje kulturnog života i obnovu rada kulturno-umjetničkog društva Danica koji je djelovao na području Bedenice između dva svjetska rata. Nakon tog vremena kulturni rad je utihnuo.
Mesut Özil
Schalke 04
Godine 2005., postao je član omladinske momčadi Schalkea. Igrao je u veznom redu i nosio broj 17, a prve nastupe zabilježio je kao zamjena za ozlijeđenog Lincolna u Ligapokalu u utakmicama protiv Bayer Leverkusena i Bayern Münchena. Iako je opisivan kao veliki talent, Özil se nije dopao vodstvu kluba te je prešao u Werder Bremen u siječnju 2008.
Nogometno prvenstvo Jugoslavije - 4. ligaški rang 1953.
Grupno prvenstvo Splitskog nogometnog podsaveza
III grupa
Lingvistička geografija
Lingvistička geografija (poznata i kao dijalekatna geografija, geografska lingvistika ili geolingvistika) je lingvistička disciplina odnosno grana dijalektologija koja proučava raširenost jezičnih pojava s aspekta njihove geografske distribucije s ciljem spoznaje njihovih mijena odnosno razvoja. Proučava teritorijalnu rasprostranjenost dijalekata i služi se pretpostavkama i metodama historijske lingvistike. Obrađena građa sa terena prikazuje se na kartama i u jezičnim atlasima. Osnivačem lingvističke geografije smatra se švicarsko-francuski dijalektolog J. Gilliéron koji je između 1897. i 1901. prikupljao građu za jezični atlas Francuske (štampan od 1902.). Na prostorima Hrvatske bitan opus u sferi lingvisitčke geografije ostavio je V. Vinja.
Acqua Santa, L'Aquila
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 375 m.
Brčko
Stanovništvo
Nakon rata u BiH u Brčkom je nacionalna struktura stanovništva dosta promijenjena u odnosu na onu iz 1991.
Hilliard, Florida
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 3.086 stanovnika, što je 384 (14,2%) stanovnika više nego 2000. godine.
Episkop jegarski
Episkop jegarski je titula koju nosi vikarni arhijerej u Srpskoj pravoslavnoj crkvi. Ovo je počasna titula pomoćnom episkopu episkopa bačkog.
Hram Hrista Spasitelja u Moskvi
Hram je nanovo građen od 1990. do 2000. prema crtežima i starim fotografijama.
Lake Annette, Missouri
Lejk Anet je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Ogremon
Uzor za Ogremona bio je Oni, demon/čudovište iz japanskog folklora koje ima sličan izgled i nosi toljagu.
Digimon Adventure
Ogremon se kasnije pojavljuje u jednoj od kutija koje su plutale uz krevet na kojemu su bili Joey i Gomamon, ali se morski Digimon lako obračunao s Ogremonom, čime je prikazano kako se ovaj ne snalazi najbolje u vodi. Ogremon se više nije pojavljivao do konačnog obračuna s Devimonom, kada ga je zli gospodar otoka spojio s vlastitim tijelom i, absorbiravši sve Crne zupčanike, krenuo u posljednji obračun s djecom. Ogremon je bio sastavni dio Devimonova tijela te je imao sposobnost iskočiti iz bilo kojeg njegova dijela i tako napasti Digimone Izabrane djece. Ipak, kada je Patamon Digivoluirao u Angemona, Ogremon je ekspresno izletio iz Devimona kada je pokušao napasti T.K.-jeva Digimona i nestao negdje u šumi. U ostatku borbe, djeca su uspješno porazila Devimona i krenula prema Serveru.
Céreste (Gornjoprovansalski Alpi)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1036 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 31 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 32,54 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 370 metara (maksimalnoj 971 m, a minimalnoj 323 m).
Rod Serling
Rod Serling (rođen 25. decembra 1924. godine u Njujorku, umro 28. juna 1975. godine) je poznati američki scenarista, najpoznatiji po svojoj TV seriji „Zona sumraka“.
Ogremon
Digimon Story: Lost Evolution
Ogremon u ovoj igri Digivoluira iz Goblimona, a dalje Digivoluira u ShadowWereGarurumona, a može se susresti u regiji Register Jungle.
Eksterni linkovi
Ogremon na Digimon Wiki
Vizantijsko-persijski rat (602–628)
Uoči rata
mini|centar|600px|Vizantija pre i posle Justinijanove restauracije.
Egipat
Nakon što je pokorio i Egipat, Hozroje je uputio Irakliju pismo napisano arogantnim i snishodljivim tonom, gotovo nalik onom koje je Senaherib poslao Jezekilju („Nemoj da te zavara Bog tvoj, u kojega se uzdaš misleći, da neće Jerusalem pasti u ruke kralju asirskomu“ 2Car: 19:10).
Anadolija
Pa ipak, Persijanci su se uskoro povukli, verovatno koncentrišuću svoje snage na Egipat. I pored ovoga, Persijanci su i dalje držali prednost; 620 ili 622. su pokorili Ankiru, izuzetno važnu vojnu bazu u centralnoj Anadoliji. Padom Rodosa (622 ili 623), na kom se nalazila važna vojna luka, Carigradu je pripretio napad s mora; međutim, ovo je teško posvedočiti u izvorima. U prestonici je vladao takav očaj da je Iraklije pomišljao čak na to da prenese prestonicu u Kartaginu.
Vizantinci napadaju Persiju
Dvojica vojnika koja su se pretvarala da su dezertirali poslati su Šahrbarazu, sa porukom da se Vizantinci nalaze u rasulu i da se povlače pred Šahinom. Zbog međusobne zavisti persijskih vojskovođa, Šahrbaraz nije gubio ni časka nego je pohitao s vojskom da uzme učešća u proslavi pobede. Iraklije ih je jednog po jednog dočekao kod Tigranokerte nanevši Šahinu i Šahraplakanu poraz. Šahin je ostao bez konvoja sa zalihama, a Šahraplakan je prema jednom izvoru tom prilikom pao, premda se docnije pojavljuje. Posle ove pobede Iraklije je prešao Araks i ulogorio se u dolini s one strane reke. Šahin se sa ostacima svoje i Šahraplakanove vojske priključio Šahrbarazu u poteri za Iraklijem, ali ih je močvarni teren usporavao u kretanju. Kod Aliovita, Šahrbaraz je razdelio snage: oko 6.000 je poslao da vrebaju Iraklija u zasedi, dok je sa ostatkom ostao u Aliovitu. Međutim, Iraklije ga je iznenada napao tokom noći (februara 625) i uništio. Jedva je uspeo da izvuče živu glavu, go i sam, pošto je izgubio harem, zalihe i ljude.
Opsada Konstantinopolja iz 626.
Štaviše, nakon što je car pokazao Šahrbarazu presretnuto pismo od Hozroja u kom se zahtevalo smaknuće ovog poslednjeg, isti je prešao na Iraklijevu stranu. Šahrbaraz je zatim povukao svoju vojsku na sever Sirije, odakle je mogao kad mu se ukaže i najmanja prilika da podrži čas jednog čas drugog cara. Pa ipak, neutralisanjem ovog Hozrojevog najiskusnijeg vojskovođe, Iraklije je lišio svog protivnika nekih najvrsnijih i najiskusnijih trupa, a sebi osigurao bokove pre nego što se upustio u riskantan pohod na Persiju.
Levego, Belluno
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 770 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 364 m.
Pravoslavna ohridska arhiepiskopija
Pravoslavna ohridska arhiepiskopija je autonomna crkva u Severnoj Makedoniji pod jurisdikcijom Srpske pravoslavne crkve. To je jedina kanonski priznata pravoslavna crkva u Severnoj Makedoniji.
Osnivanje
Dana 23. septembra 2002, mitropolit Jovan je postavljen za egzarha svih teritorija Ohridske arhiepiskopije od strane SPC. Dana 25. decembra 2003, izabran je za predsedavajućeg Svetog sinoda Pravoslavne ohridske arhiepiskopije, nakon njegovog konstituisanja.
Tomah, Wisconsin
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 9.093, što je 674 (8,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Čatahuči
Čatahuči se može odnositi na
GPR45
GPR45, G protein-spregnuti receptor 45, je protein koji je kod čoveka kodiran GPR45 genom.
Brdovec
Vanjske veze
Službene stranice Općine Brdovec
Krotil alkohol
Krotil alkohol je organsko jedinjenje, koje sadrži 4 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 72,106 Da.
Henri (razvrstavanje)
Henri se može odnositi na
Porfirije (patrijarh srpski)
Biografija
Predsednik je Fondacije Privrednik. U periodu u od 2008 – 2014. bio je predsednik saveta srpskog regulatornog tela za elektronske medije, tada zvanog Republička radiodifuzna agencija.
ANK1
Ankirin 1, koji je poznat kao ANK1, je protein koji je kod ljudi kod ljudi kodiran ANK1 genom.
Distribucija u tkivu
Protein kodiran ankirin 1 genom je prototip ankirinske familije. On je prvo otkriven u eritrocitima, ali je od tog vremena isto tako pronađen u mozgu i mišićima.
Dubravica (Požarevac)
Demografija
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Verlengia, Chieti
Verlengia je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 257 m.
Eldorado Springs, Colorado
Eldorado Springs je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Monzón
Monzón je mali grad u španjolskoj autonomnoj zajednici Aragoniji. Grad ima 17.115 stanovnika i smješten je na sjeveroistoku Aragonije.
Pobratimljeni gradovi
Monzón je pobratimljen sa sledećim gradovima:
GPR52
Literatura
<!-- The PBB_Controls template provides controls for Protein Box Bot, please see Template:PBB_Controls for details. {{PBB_Controls }->