cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bitka na Marici
Pozadina Bitke i mogući povod
Suvremeni historičari smatraju da nije postojao nikakav konkretan povod za sukob. Prema njima, Despot Uglješa, čija država se prva nalazila na pravcu turskog napredovanja, shvatio je opasnost koji je predstavljao otomanski prodor u Evropu i na Balkanski poluotok. Tad su otomanski teritoriji u Evropi i na Balkanu bili mali - u obliku klina. Otomanska vojska uspjela je osvojiti nekoliko dobro utvrđenih gradova, od kojih je najveći bio Drinopolje, i na taj način stvorili mostobran za daljnja osvajanja u Evropi. Uglješa je mudro izabrao povoljan trenutak za napad na Drinopolje, jer se tad sultan Murat sa glavninom otomanskih snaga nalazio u Maloj Aziji držeći pod opsadom grad Bigu, dok je u Drinopolju bio manji turski garnizon pod komandom Lale Šahin Paše.
Historijske nedoumice
Na osnovi navedenih vrela može se zaključiti da je u bitki na Marici sudjelovala kršćanska koalicija sastavljena od Srba, Ugara i Rumunja. U engleskoj literaturi se navodi da je u bitci sa srpske strane sudjelovala koalicija sastavljena od Srba, Bugara i Grka.
Markove kule (Prilep)
Markove kule, ili Markov grad ili Prilepski grad, je srednjovjekovna utvrda u Sjevernoj Makedoniji, sjeverozapadno od Prilepa, kod sela Varoš, na brdu. To je bio dvor legendarnog srednjovjekovnog srpskog vladara Kraljevića Marka.
Čarlston za Ognjenku
Zaplet
Naše dve junakinje dobijaju mušteriju nakon posete Nade (Danijela Vranješ), koja je sledeća koja ide u Minograd, pa želi da unapred plati njihove usluge naricanja, čupanja kose i grebanja lica na sahrani, ali uz preddemonstraciju njihovih sposobnosti. U pokušaju da joj pokažu svoju tugu, sestre jedna drugoj prebacuju to što su baba-devojke, tj. što su već u dvadesetim, a nisu izgubile nevinost. Tada im Nada poručuje kako nije nevina, i kako je ona nevinost izgubila sa poslednjim pokrpskim muškarcem, deda Bisom. To u početku izaziva njihovo gađenje, ali kasnije, u svom očaju, odlučuju da i one po prvi put vode ljubav, pa makar i sa njim. Pre toga, žene odlaze u lokalnu kafanu, gde prisustvuju ritualu ispijanja rakije paukovače, od koje im se prikazuju duhovi njihovih mrtvih muškaraca, sa kojima plešu i grle se, uz ogromnu patnju što će opet otići. Nakon ispijanja paukovače, devojke se odlučuju na odlazak kod deda Bise, kako bi izgubile nevinost. Kada je to trebalo da se desi, Ognjenka svojim vriskom ubija starca, što dovodi do gneva ostalih pokrpskih žena, što rezultira stavljanjem Ognjenke i Male Boginje na javnu lomaču. Ipak, one uspevaju da se spasu tako što se zaklinju u dušu svoje bake da će dovesti muško u selo kroz tri dana. Tada se njihova baka Velika Boginja (Olivera Katarina) vaskrsava u vidu duha, i zajedno sa njima započinje potragu za muškarcima.
Prva u Pokrp stiže Ognjenka, zadovoljna spasom svoje bake, kao i srećom svoje sestre i pokrpskih žena, ali beskrajno tužna što će izgubiti Dragoljuba. Tamo je on dočekan sa velikom pažnjom i počašću, i žene već počinju da se otimaju za njega. Zatim stiže i Mala Boginja, i videvši da je njena sestra već stigla u selo, govori Arseniju da ne izlazi, ali on to ne čini, već se pridružuje Dragoljubu i sestrama na slavlju organizovanom povodom dovoda muškaraca. Vođeni sujetom, Dragoljub i Arsenije ulaze u sukob, i odlučuju se na duel u kome će se videti ko je veće muško - i to kako drugačije, nego u krevetu. Pokrpske žene ovo sa radošću dočekuju, dok ozlojađene sestre odlučuju da ih napuste i sada same krenu u Beograd. Ipak, muškarci su se ubrzo pokajali zbog svoje ludosti, i shvativši da su i oni zaljubljeni, odlučuju da batale duel i krenu za njima, ali problem je pobeći od ostalih žena. Bežeći, Arsenije slučajno ulazi u Minograd. Znajući da mu nema povratka, Mala Boginja ulazi za njim, kako bi odigrali poslednji ples, ples smrti. Uz eksplozije mina, oni plešu čarlston sve dok i sami ne odlete u vazduh, zagrljeni. Ognjenka, i dalje razočarana u Dragoljuba, nakon sestrine tragične smrti, sama odlazi za Beograd.
Valkerov motiv
Valkerov A motiv
Valkerov A motiv, takođe poznat kao Valkerova petlja ili P-petlja (fosfat-vezujuća petlja), je proteinski motiv sa obrascem GXXXXGK(T/S), gde G, K, T i S označavaju glicin, lizin, treonin i serin, a X označava bilo koji aminokiselinu. On je ATP ili GTP vezujući motiv prisutan u mnogim proteinima koji vezuju nukleotide. Lizinski (K) ostatak Valkerovog A motiva ima presudni značaj za vezivanje nukleotida. To je petlja bogata glicinom kojoj prethodi beta ravni i kojoj sledi alfa heliks. Ona formira interakcije sa fosfatnom grupom nukleotida i sa jonom magnezijuma, koji koordinaciono vezuju β- i γ-fosfate.
Valkerov B motiv
Sekvence ovog motiva je veoma promenljiva, tako da su jedina nepromenljiva svojstva negativno naelektrisani ostaci nakon niza glomaznih, hidrofobnih aminokiselina.
Akbar Veliki
Učvrstio je vlast mogulske dinastije, ujedinio Indiju i uspješnim ratovanjem proširio granice države, te skršio moć lokalnih velikaša. Mnogim reformama učvrstio je središnju vlast, podupirao je znanstvenike i umjetnike. Iako sam musliman, dopustio je slobodno ispovijedanje vjere svim državljanima i odupirao se vjerskom fanatizmu muslimana. U nastojanju da pomiri hindue i muslimane pokušao je stvoriti sinkretičku vjeru (dīn-i-ilāhī) u kojoj je on bio vrhovni poglavar. Mauzolej mu je sagrađen 1612.-13. u Sikanderu kraj Agre.
Stabioli, Verbano-Cusio-Ossola
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1124 m.
Konstantin Veliki
Porodica
Flavije Valerije Konstantin se rodio u rimskog gradu Naissus koji se danas zove Niš 27.02. 272. godine. Njegov otac je bio Flavije Valerije Konstancije koji će kasnije biti poznat pod imenom Konstancije Blijedi (Chlorus) tjelohranitelj cara Aurelijana, a majka mu je bila Helena. Pitanje njegovih daljnjih predaka je upitno zbog različitih gledišta dvije historijske škole. Jedna zagovara teoriju podržavanu od Konstantina Velikog da mu je baka bila nećakinja popularnog cara Klaudije Gotskog, a druga da mu je otac bio brat žene cara Maksimijana koji je vladao između 285. i 305. godine.
Ubojica
thumb|300px|Novac iskovan 323. godine kako bi se proslavila pobjeda Konstantinovog sin Krispa nad Gotima Podjela države na istočni dio kojim vlada Licinije i zapadni kojim vlada Konstantin njemu nije bila dovoljna. Bez obzira na činjenicu da se Licinije 313. godine oženio za sestru Konstantina on mu objavljuje rat 314. godine. U dvogodišnjem građanskom ratu Licinije će biti djelomično poražen tako da Konstantin dobiva 316. godine mirovnim sporazumom na upravljanje Panoniju. Nakon mirovnog sporazuma Konstantin će nastaviti s provokacijama uzurpirajući titulu starijeg, glavnog cara, ali Licinije koji se dignuo od običnog seljaka do položaja cara odbija ući u rat i ignorira provokaciju.
Administrator
Da bi reorganizovao finansije i novac, Konstantin je kovao dve nove monete: srebrni miliarensis i, što je važnije, zlatni solidus, koji je zbog svoje stabilnosti kasnije postao glavna moneta Vizantijskog carstva. Zauzimanjem Licinijeve blagajne i pljačkanjem paganskih hramova uspeo je da povrati finansijsku stabilnost države. Ipak je morao da uvede posebne poreze za različite staleže: senatori su plaćali porez nazvan glaeba, a trgovci i zanatlije u gradovima plaćali su porez u zlatu i srebru (chrysargyrum).
Nova prestonica
Konstantinova besmrtnost, međutim, počiva na osnivanju Konstantinopolja. Ovaj "Novi Rim", osnovan 324. godine na mestu Bizanta i osvećen 330. godine preuzima ulogu istočnog rimskog glavnog grada Nikomedie (glavni grad 284. - 324.) i brzo se uvećao po broju stanovnika, kao rezultat povlastica koje su davane doseljenicima. Sagrađen je i veliki broj crkava, ali ni hramovi koji su od ranije postojali nisu rušeni. Grad je postao administrativna prestonica carstva, te je dobio senat i prokonzula. Izbor mesta nije bio uslovljen religijskim razlozima, kako se objašnjavalo, nego kako strateškim razlozima (blizina granica na Dunavu i na Eufratu) tako i ekonomskim (važnost više moreuza i spoj velikog kopnenog puta od Bolonje do Crnog mora s istočnim trgovačkim putevima koji prolaze kroz Anatoliju do Antiohije i Aleksandrije). Konstantin je umro 22. maja 337. godine.
Eksluzivna ekonomska zona
thumb|250px|Morski pojasevi prema međunarodnom pravu Ekskluzivna ekonomska zona ili isključivi gospodarski pojas je područje koje se nalazi izvan teritorijalnog mora i uz njega, podvrgnuto je posebnom pravnom režimu na temelju kojega obalne države ima pravo vršiti svoja suverena prava.
Makedonci
Jezik
Za vreme Kraljevine SHS - Jugoslavije jezik makedonskih Slovena je smatran južnim srpskim dijalektom. Bugari međutim smatraju njihov jezik dijalektom ili druga varijanta bugarskog.
Fritz Haber
Haberov proces dobijanja amonijaka
Radio je i na dobijanju zlata iz morske vode, na efektima adsorpcije, elektrohemije. Od 1911. do 1933. mnogo je radio u institutu u Berlin-Dalemu.
Cvrčci
Cvrčci (lat. Cicadidae) su kukci iz reda jednakokrilaca (Homoptera). Cvrčci mogu biti različite veličine. Imaju membranozna krila, usta su im podešena za bodenje i sisanje, a hrane se biljnim sokovima. Mnoge vrste imaju aparat za cvrku na prvom trbušnom pršljenu (zato su i dobili naziv cvrčci). Neke vrste skaču, a veliki broj živi u šumi. Poznatije krupne forme su: Cicada plebeja L. i Tettigia orni L. koje sredinom ljeta proizvode poznatu monotonu cvrku.
Tijelo je crno, s malo zagastožutih šara na glavi i prsima; vrlo je velik, s krilima dug do 5 cm.
August (rimski car)
Novi politički sistem
Senat će s druge strane tijekom ovog dogovora iz 27. i potom 23. pne. prepustiti položaje princepsa, de facto tribuna i rimskog cenzora, vojnog zapovjednika grada Rima, vrhovnog vojnog zapovjednika i glavnog prokonzula. Osim potpuno jasne kontrole nad rimskom vojskom ostale titule su davale Augustu mogućnost veta u Senatu, dopuštenje da sjedi između dva konzula i nosi fasces, saziva Senat, kontrolira izbore i mogućnost da govori prvi na sjednicama. Nakon nekoliko godina mira Senat je sa zadovoljstvom dao te sve titule Oktavijanu iz čistog straha od mogućeg budućeg građanskog rata ako bi ga se oborilo. Augustova moć će doći do svog vrhunca kada on 23. pne. leži teško bolestan u očekivanju smrti. Na opće iznenađenje svih koji su mislili da je njegov osobni cilj uspostava monarhije on na svojoj samrtnoj postelji državne dokumente dava svom konzulskom kolegi, dok prsten daruje generalu Agripi. Tim potezom on se bio odrekao svoga zeta zbog čega dobiva gotovo mitske karakteristike u tadašnjoj državnoj propagandi. Kada nakon ozdravljenja on odbija ponovno biti konzul za sljedeću godinu u Rimu dolazi do građanskih nemira kojima je tamošnje stanovništvo spriječilo bilo koga drugog da postane konzul na Augustovom mjestu. Ako ne ranije, tada su i najvatreniji republikanci u Senatu shvatili narodnu ljubav prema princepsu i činjenicu da se nalaze u njegovoj potpunoj moći. Kao znak poštovanja, August je 5. veljače 2. pne. proglašen za patris patriae (oca domovine).
Narod
U usporedbi s republikanskim dobom tijekom njegove vladavine provincije doživljavaju ekonomski procvjet praktičkim nestankom korupcije. Tijekom Rimske republike guverneri koji upravljaju provincijama znaju da tijekom svog mandata od nekoliko godina moraju skupiti dovoljno novca za nastavak političke karijere u Rimu. Sada je s tom tradicijom u potpunosti prekinuto pošto guverneri ovise u Augustu. U slučaju njihovog naglog bogaćenja dok se nalaze u provinciji njima prijeti istraga i moguće pogubljenje.
Procvat kulture i umjetnosti
Osim književnosti veliki procvat u Augustovo doba doživljavaju arhitektura i likovne umjetnosti. Prema rečima starih pisaca, Rim je iz grada od opeke prerastao u grad od mramora. Podižu se pozorišta, vodovodi, terme, hramovi. Mnoge građevine financirao je Augustov vojskovođa i zet Marko Vipsanije Agripa, koji je dao sagraditi i velelepni hram svih bogova ― Panteon. I Forum je obnovljen i ukrašen novim zgradama. Posebno je mjesto zauzeo »Žrtvenik mira« (Ara Pacis), bogato ukrašen ornamentima i bareljefima. Na njemu je blagostanje i plodnost italskog tla prikazivala je personifikacija Italije kao žene-hraniteljke. Drugi sačuvani reljef prikazuje Augustovu obitelj u verskoj povorci. Sva ova djela trebalo je da odražavaju snagu Rima i uzvise julijevsku obitelj i samog Augusta.
Vojska i vanjska politika
Velika većina tadašnjih političara nije shvaćala pouku rimskih građanskih ratova iz 1. vijeka p. n. e - moć iz Senata je nakon Marijanskih reformi prešla u ruke vojske. Za razliku od njih August je toga bio potpuno svjestan pa je počeo uvoditi reforme kako bi lojalnost rimskih legija vezao uz svoju ličnost. Osnovni problem ovog razdoblja je što učiniti s vojnicima nakon što postanu prestari za vojsku. Tijekom građanskih ratova pobjednik bi najčešće oduzeo zemlju poraženima i potom je dodijelio svojim veteranima.
Bosjean
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 285 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 15 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 18,64 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 202 metara (maksimalnoj 214 m, a minimalnoj 181 m).
Opština Žagubica
Od Zvižda na severu odvajaju je Homoljske planine (940m), od Resave na jugu venac Beljanice (1336m), od crnorečkog basena na istoku masiv Crnog Vrha (1027m) i od ravničarske donje Mlave na zapadu Gornjačke planine (825m). Tako uokvirena geomorfološka celina sastoji se iz dva dela: Žagubičke kotline na istoku i Krepoljinsko - Krupajske kotline na zapadu. Teritorija opštine Žagubica ima izgled nepravilnog pravougaonika postavljenog u pravcu istok-jugoistok-zapad-severozapad, dužina oko 35 km, dok najveća širina iznosi 26 km. Granica prema susednim opštinama uglavnom ide preko najistaknutijih vrhova planinskih venaca. Tako, prema Zviždu granica se proteže vododelnicom izmedju Mlave i Peka, od Omana na jugoistoku do Rakove bare i Velikog štubeja. Granica prema Donjoj Mlavi proteže se grebenom Sumorovca i Vukana, a južnije od Mlave preko Karaule, Velikog vrha i površi Bele reke. Južna granica, prema Resavi, pruža se preko Sokolice, grebena Beljanice sve do vrha Kapa na istoku. Opština Žagubica graniči se sa opštinama Petrovac, Despotovac, Bor, Majdanpek i Kučevo. Opština Žagubica sa svojih 17000 stanovnika prostire se na 760 km2 i u administrativnom pogledu skoro u potpunosti pripada području Homolja koje obuhvata 733 km2. Gustina naseljenosti na m2 iznosi 22 stanovnika.
Džingis-kan
Ujedinjenje plemena i stvaranje mongolskog naroda
U svojim dvadesetima, Temudžin se nametnuo kao vođa rastućoj skupini mongolskih plemena. Nije rijetka pojava da se u razdoblju takozvangog "stepskog feudalizma" pojavi karizmatski vođa, ujedini dotad razjedinjena etnički srodna ratnička plemena i povede ih u osvajačke ratove protiv susjednih civiliziranih zemalja (najpoznatiji je primjer Atila, no to se odnosi na nebrojene poglavare Huna, Germana, Avara, Turaka, ...). Ono što je razlikovalo Džingis kana od sličnih prethodnika je upornost i sustavnost, kao i dalekosežna vizija o prostranom nomadskom carstvu. Najdulji dio svoje ratničke karijere Temudžin nije utrošio na "osvajanje svijeta", nego mu je preko 20 godina u nebrojenim bitkama, pregovorima i lukavstvima trebalo da pokori samu Mongoliju. Tokom toga razdoblja uveo je decimalni sustav u vojni ustroj (mongolska divizija, "tuman", imala je 10.000 ljudi, što je otprilike standard za prosječnu diviziju modernih vojski), imenovao skupinu plemena Mongolima (dotad je vladao kaos u plemenskim imenima, od kojih je, uz više njih, najpoznatije tatarsko-no, to je ime i u potrebi za Temudžinovu rodu suprotstavljeno pleme), preuzeo alfabet susjednih Ujgura za pismo mongolskoga jezika, te donio zakonik ("Jasa") o društvenom ustroju. Nakon što je pokorio i ujedinio Mongole, dajući mu ime «Mongol» (prije su se koristila razna plemenska imena), što znači-hrabri: na velikom saboru (Kuriltaj) održanom 1206, skupina mongolskih vojnih, političkih i duhovnih poglavara proglasila je Temudžina za Džingis kana, to je "sveopćeg vladara". Na polju ratovodstva, Džingis kan je organizirao vojsku na sljedećim principima (koji su se, valja napomenuti, vremenom usavršavali): glavninu vojske je činilo mongolsko konjaništvo u kojem su dominirali strijelci lukom; usvojene su i usavršene opsadne tehnike koje je preuzeo zajedno s kineskim stručnjacima i inženjerima; u vojsci je vladala stroga disciplina- za razliku od razularenoga ponašanja karakterističnoga za većinu armija toga doba; i, konačno: Mongoli su imali nenadmašnu i izvanredno efikasnu obavještajnu službu koja im je omogućavala brzinu manevra, kao i primjenu psihološkog ratovanja preko širenja glasina. Ukratko- Džingis kan je oko 1200. godine ustrojio vojsku po principima koji su dominirali tek u 2. svjetskom ratu i poslije njega.
Rat protiv prednje Azije
Nakon kineskoga pohoda, Džingis kan je osvojio državu Kara-Kitaj, koja je ležala zapadno od Mongolije, i tako došao u doticaj s moćnim islamskim carstvom Horezmije (ili Horezma) koje je pokrivalo, otprilike, područje sadašnjih Irana, Iraka, bivšega sovjetskoga Turkestana, Afganistana i dijelove okolnih zemalja, poglavito na području Kavkaza. Mongoli su uspostavili uspješne trgovačke veze s Horezmom, i, po svim podacima, Džingis kan nije planirao sukob s tom državom. No, budući da je horezmijski šah, otkrivši u jednom trgovačkom karavanu mongolske špijune, reagirao nasilno i neke od njih smaknuo, a druge ponizio (u skladu s onodobnim tabuima-obrijavši im bradu, što je bila smrtna uvreda za pravovjerne muslimane- a Džingis kan je, diplomatski, za suradnju s muslimanskim carstvom koristio uglavnom muslimanske trgovce)- rat je, po kodeksima onoga vremena, bio neizbježan. Razjareni Džingis kan je skupio i ustrojio vojsku od oko 130.000 vojnika (u to doba cijeli mongolski narod nije brojao više od 600.000 ljudi) koja je uz krajnje napore prešla vrhunce Pamira, i, podijeljena u nekoliko odijeljenih bojnih postroja, u nekoliko bitaka potukla šahovu vojsku-broj koje se procjenjuje od 500.000 do 2 miliona. Sam je šah, bježeći pred mongolskim potjerama, umakao i umro u bijedi na jednom otočiću u Kasijskom moru. Veliki su se gradovi (Buhara, Merv, Nišapur,..) predali, pa iako je bilo nasilja nad stanovništvom (najviše u Buhari), do velikih masakara nije došlo- neko vrijeme.
Baština i ocjena
Uloga Džingis kana u svjetskoj povijesti je različito prosuđivana, i velik dio ocjena datih post festum ostaje dubioznim. Ono što nije upitno je neusporediv organizacijski i vojni genij, te posljedice koje je Džingis kanovo djelovanje ostavilo: u doba Kublaj kana, Džingisova unuka, mongolsko carstvo je pokrivalo preko 35 miliona kvadratnih kilometara (za usporedbu, carstvo Aleksandra Velikog je bilo četiri puta manje) sa znatno više od 100 miliona stanovnika, što je u to doba bilo oko 50% svjetske populacije, te je i u raspadnutome obliku bitno određivalo sudbinu triju civilizacijskih krugova: kineskoga, ruskoga i islamsko-prednjeazijskoga još dva stoljeća po smrti Džinis kana-štoviše, uzmemo li u obzir da je Timur lenk (Tamerlan) izravni potomak Džingis kana, a Moguli, vladari Indije, potomci Timur lenka (samo ime Mogul je hinduizirana varijanta riječi "Mongol"), tada baština srednjoazijskoga osvajača seže i u 19. stoljeće. Većina historičara se slaže u sljedećih nekoliko tačaka: Džingiskanovo osvajanje je bitno utjecalo na oblik buduće ruske civilizacije i potonje kulture, jer su ruski carevi svoje "karijere" započeli kao mongolski vazali, a sustav orijentalnoga despotizma je ucijepljen u rusko narodnosno biće ponajvećma u stoljećima provedenim u "tatarskom jarmu"; Evropa je krenula putem bujnoga razvitka i ekspanzije uslijed više činitelja, no jedan od njih je zasigurno bilo slabljenje islamskoga pritiska zbog mongolskoga razaranja prednje Azije; paradoksalno, Džingis kanovo osvojenje sadašnjih područja Irana, Turkestana i dijela Iraka (što su nastavili njegovi unuci) dovelo je do konačne turkizacije većega dijela srednje Azije jer su Mongoli, relativno malobrojni, uzrokovali seobu turkofonih naroda koji su činili dobar dio mongolskih jedinica; također, democid na velikom području od Irana do Mongolije je bitno odredio odnos snaga u budućnosti- nekad gusto napučeni Afganistan i okolne zemlje su bile skoro depopulirane; isto, mongolska vlast je dovela do emancipacije i afirmacije iranskoga duha u islamskoj civilizaciji, koji je postao dominantnim uključiv u svoju sferu utjecaja cijelu Indiju; magnetska sila velikih religijskih civilizacija, poglavito islamske i budističke, rastočila je mongolski sustav šamanskih vjerovanja i prakse, pa su se Mongoli izgubili u islamskoj i pravoslavno-kršćanskoj civilizaciji, dok su u samoj Mongoliji primili lamaistički budizam koji ih veže s Tibetancima. Među krajnje ironije povijesti spada činjenica da je mongolski narod, preci kojega su prolili, po više procjena, više krvi no oba svjetska rata zajedno, prihvativši lamaistički budizam postao jednim od najmiroljubivijih naroda na planeti- i to narodom koji u svom pučkom vjerovanju štuje Džingis kana kao Bodisattvu, ili božansko utjelovljenje samilosti i sućuti.
Epikontinentalni pojas
Pravni položaj voda i zračnog prostora iznad epikontinentalnog pojasa
Prava obalne države na epikontinentalnom pojasu ne diraju u pravni položaj voda iznad njega, niti zračnog prostora iznad tih voda. Dakle, ukoliko obalna država nije proglasila svoj gospodarski pojas, ona nema nikakva suverena prava na stupu vode iznad epikontinentalnog pojasa, kao i na zračnom prostoru.
Ostvarivanje prava obalne države na epikontinentalnom pojasu ne smije povrijediti, niti na bilo koji neopravdan način ometati plovidbu i druga prava i slobode drugih država.
Kasarna nadvojvode Rudolfa
Kasarna nadvojvode Rudolfa (njemački: Kronprinz Rudolfs Kaserne) ili Rudolfova vojarna kako su je zagrepčani neslužbeno zvali, bio je veliki kompleks vojničkih zgrada pored Zapadnog kolodvora u Črnomercu.
Historija
Za realizaciju gradnje određeni su Rupert Malkus iz Gradskog građevnog ureda i budimpeštanski građevinski poduzetnik Anton Schönmann. U junu 1888. za svog kratkog posjeta Zagrebu kamen temeljac položio je Nadvojvoda Rudolf u to vrijeme glavni armijski inspektor.
Nakon napuštanja kasarne krajem 1970-ih gotovo sve zgrade, osim njih četiri su porušene. Prostor je 1990-ih dobio ime Trg dr. Franje Tuđmana, a u zgrade su se uselili Ministarstvo graditeljstva RH i Institut za hrvatski jezik i jezikoslovlje.
Mendoza
Istorijat
Grad je osnovan 2. marta 1561. Ovde je José de San Martín organizovao armiju sa kojom je kasnije doneo nezavisnost Čileu i Peruu. Veliki zemljotres je 1861. uništio grad i usmrtio više od 10.000 stanovnika. Grad je ponovo izgrađen malo dalje od prvobitne lokacije.
Sedico, Belluno
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 5478 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 311 m.
Bethlehem, North Carolina
Betlehem je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Carica majka Yan Ming
Carica majka Yan Ming (匽明) (? - 152), formalno Carica Xiaochong (孝崇皇后) bila je kineska carica majka iz doba dinastije Han, poznata po tome što je nosila tu titulu iako sama nikada nije bila carica, odnosno redovna supruga kineskog cara.
Timur
Imperija i ratovi
Tamerlan je se uzdigao iz nomadskih plemena, kao Džingis Kan, ali za razliku od njega, Tamerlan je svoju snagu zasnovao i na znanju naroda koje je pokorio. Njegova država je bila kombinacija nomadskih i naseljenih naroda. Tamerlanova vojska je bila sastavljena od muslimana, hrišćana, Turaka, Tadžaka, Arabljana, Gruzijaca i Indijaca, a ne samo od Mongola. Bila je poznata ne samo po veličini teritorije koju je zauzela, nego i po surovosti.
Imperial-Enlow, Pennsylvania
je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Staffa, Verbano-Cusio-Ossola
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 253 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1311 m.
Moma Dimić
Rođen je 1944. u Mirijevu, tada selu u blizini Beograda. Na beogradskom Filozofskom fakultetu je diplomirao 1968., u vreme studentskih protesta. Još 1966. je napisao svoj najčuveniji roman, "Živeo život Tola Manojlović", pretočen u dramu koja će dve godine kasnije biti igrana i u Londonu, te doživeti i TV izdanje. Drama će u beogradskom Ateljeu 212 imati preko 400 izvedbi, sa Petrom Kraljem u glavnoj ulozi.
Putovao je širom sveta (pominje se da je posetio 250 svetskih gradova ) i sprijateljio se sa brojnim poznatim piscima: Ferenz Juhas, Thomas Transtremer, Vladimir Vojnović, Bulat Okudžava, Eduard Limonov, Antonio Porpetta itd.
Dela
Dimić je objavio oko 40 knjiga. Preveo je desetak knjiga sa švedskog jezika. Ovde je naveden njihov nepotpun spisak.
Vaglia, Latina
Vaglia je naselje u Italiji u provinciji Latina, u regiji Lazio.
Mirko Bulović
Biografija
Umro je 12. februara 2009. godine u Beogradu.
Jean Simmons
Jean Merilyn Simmons (London, 31. siječnja 1929. - Santa Monica, 22. siječnja 2010.), britanska filmska glumica.
Peregrin
Peregrin je naziv korišten u ranom Rimskom carstvu, od 30.g.p.n.e. do 212.g. naše ere, da se označi slobodni provincijski stanovnik carstva koji nije bio rimski državljanin. Peregrini su činili veliku većinu rimskog stanovništva u prvom i drugom vijeku naše ere. 212. godine naše ere, svi slobodni naseljenici rimskog carstva su stekli državljanstvo Karakalinim ediktom čime je ukinut status peregrina. Latinski peregrinus "stranac, iz inostranstva" je izvedenica od priloga peregre "iz inostranstva", sastavljena od per - "iz" i agri, lokativa ager "polje, zemlja". Tokom Rimske republike, naziv peregrin je jednostavno označavao bilo koju osobu koja nije imala rimsko državljanstvo, puno ili djelimično, nebitno da li je ta osoba bila ili ne pod Rimskim pravom. Tehnički, ovo je ostalo isto tokom Imperijalističkog doba. Ali u praksi naziv je ograničen na stanovnike unutar granica Rimskog carstva, dok su se naseljenici područja izvan granica carstva nazivali barbarima.
Stadion ŠRC Sesvete
Planovi
U planu je nadogradnja postojećih te izgradnja novih, natkrivenih tribina. Postavljanje rasvjete, gradnja svlačionice, prostorije za suce i doping-kontrole također su važniji planovi za ovaj stadion. Kada bi se ti radovi dovršili, stadion ŠRC Sesvete primao bi oko 10 000 gledatelja, a 5 000 mjesta bilo bi natkriveno.
Zagrebačka filharmonija
Povijest
Mnogobrojni su ugledni strani svjetski poznati glazbenici nastupali uz Zagrebačku filharmoniju kao solisti na inozemnim turnejama i gosti u Filharmonijinim koncertnim ciklusima, primjerice Yehudi Menuhin, Antonio Janigro, Mstislav Rostropovič, Henryk Szeryng, Emil Gileljs, Leonid Kogan, Nathan Milstein, Aldo Ciccolini, Luciano Pavarotti, Ivo Pogorelić, Montserrat Caballé, Mischa Maisky, Enrico Dindo, Aleksandr Rudin, David Garret, Julian Rachlin, Shlomo Mintz, Sarah Chang, Simon Trpčeski i Michel Camilo. Sa Zagrebačkom su filharmonijom uvijek rado surađivali i poznati hrvatski glazbenici, primjerice Ivo Pogorelić, Zvjezdana Bašić, Melita Lorković, Ranko Filjak, Vladimir Krpan, Pavica Gvozdić, Branko Sepčić, Stjepan Radić, Jurica Murai, Martina Filjak, Mia Elezović, Josip Klima, Monika Leskovar, Radovan Cavallin, Radovan Vlatković i mnogi drugi. Ne treba pritom zaboraviti ni uspješne i rado slušane koncerte s popularnim crossover-umjetnicima, primjerice Maksimom Mrvicom i duom 2Cellos.
U sklopu Zagrebačke filharmonije uspješno djeluju Revijski i Komorni orkestar. Mnogobrojna gostovanja u najvećim svjetskim glazbenim središtima, kao i velik broj koncerata u Hrvatskoj i Zagrebu, pridonijeli su da se Zagrebačka filharmonija smatra jednom od najistaknutijih hrvatskih kulturnih institucija.
Krsto Cviić
Odrastao je i školovao se u Zagrebu, a od 1954. živi u Londonu. Prvih pet godina je radio kao novinar u Svjetskoj službi BBC-a, a isto vrijeme je diplomirao međunarodne odnose na Londonskoj školi ekonomije. Potom je na BBC bio zamjenik direktora Evropske službe, a 1969. do 1990. je radio u uglednom časopisu The Economist kao uvodničar i dopisnik za Centralnu i Istočnu Evropu. 1997. je bio urednik kratkotrajnog zagrebačkog časopisa Tjednik. Smatrao se libertarijanskim intelektualcem i često je kritizirao režim Franje Tuđmana.Jedan je od šestero autora (K.Cviić-V.Gotovac-V.Pusić-I.Banac-S.Goldstein-O.Žunec)zahtjeva godine 1993. za ostavkom predsjednika Republike Hrvatske dr. Franje Tuđmana.
Dom hrvatskih likovnih umjetnika
Dom hrvatskih likovnih umjetnika, poznat i kao Meštrovićev paviljon ili Džamija, zgrada je na Trgu žrtava fašizma u središtu Zagreba. Arhitekt mu je bio Ivan Meštrović, a sagrađen je 1938. godine kada se nazivao »Dom likovnih umjetnosti kralja Petra I. Velikoga Oslobodioca«.
Rogožarski IK-3
IK-3 u Aprilskom ratu 1941. godine
Posle prvog dana rata 161. i 162. lovačka eskadrila imale su samo tri borbeno sposobna aviona IK-3. Avion narednika Milisava Semiza je teško oštećen 7. aprila, ali je pilot uspeo da sleti na Zemunski aerodrom. Istog dana stavljen mu je na raspolaganje IK-3 koji je bio na modifikaciji u fabrici aviona Rogožarski. Preostali avioni IK-3 preleteli su zajedno sa ostalim avionima 6. lovačkog puka na aerodrom Veliki Radinci, gde su ih posade spalile u zoru 12. aprila, zbog približavanja Nemaca.
Crni septembar (razvrstavanje)
Crni septembar ili Crni rujan može označavati:
Connecticut
Connecticut (fonetski: Kontektikat) je savezna država na sjeveroistoku SAD-a.
Okruzi
Connecticut se sastoji od 8 okruga (counties).
Biblijski kanon
Sveto pismo - Biblija, je opšte ime za svete spise hrišćanske crkve. Reč Biblija nastala je od grčke reči „biblia” što znači „knjige”, odnosno „biblion” što znači „svitak, odnosno mala knjiga, knjižica” (Luka 4,17). Ova reč, opet, nastala je od druge grčke reči koja je označavala rod biljke papirus, koji je upotrebljavan za pisanje.
Karlo Veliki
Karlo Veliki je umro 814. nakon trineastogodišnje vladavine Carstvom. Umro je u prestonici Carstva - Ahenu u današnjoj Nemačkoj.
Mladost Pipinovog sina
Prema svedočanstvu Karlovog biografa Ajnharda, Karlo je detinjstvo proveo na očevom dvoru u Ahenu, gradu kojeg će kasnije uzdići za svoju prestonicu. Tu je naučio da mačuje, da pliva (bio je odličan plivač), jaše i lovi. Zanimljivo da Pipin nije školovao svoga sina, niti ga je poslao u neki manastir gde su mogli da ga obrazuju sveštenici. Tako je Karlo do kraja života ostati nepismen (jedan od nepismenih vladara), koji će toliko ulagati u obrazovanje da će na dvoru otvoriti Dvorsku akademiju gde će raditi poznati evropski umovi.
Kolika mu je bila strast da nauči da piše, pokazuje i to što je do svoje smrti pod krevet čuvao voštane tablice, da bi se noću skrivao od sveta i pokušao da nauči da piše. Zbog nepismenosti, svoje akte je potpisivao tako što je udarao žig svoga prstena kao otisak.
Početak
Često se spominje da je početak njegove vladavine 768. godina, kad je umro njegov otac Pipin Mali, no tada je država podijeljena na dva dijela kojima su vladali Karlo (zapadni dio) i njegov brat Karloman (istočni dio). Braća nisu zemljom upravljala složno. Do dubljih razmimoilaženja došlo je u vezi s politikom prema Langobardima. Karlo je isprva usvojio stav svoga djeda i oca Karla Martela o savezništvu s Langobardima, pa se čak po očevoj želji oženio s kćerkom langobardskog kralja Deziderija kako bi se postigao trajni mir nakon rata iz 756 godine. Taj savez bez obzira na brak ipak nije dugo potrajao. Deziderije je naime, iskorištavajući sporove između vojne aristokracije u Papinskoj državi i svećenstva, nametnuo u Rimu svoga kandidata za papu Stjepana III. Karlov brat Karloman želio je da politika u Italiji ostane u njegovom nadleštvu; strahovao je od Karlova saveza s Langobardima i istupao kao zaštitnik papinstva. Karlo je uskoro shvatio da to omogućuje bratu da mu se suprostavlja pa je radikalno izmijenio svoj odnos prema Langobardima. Prekinuo je savez s Deziderijem, rastavio se od njegove kćeri i stupio u pregovore s papinstvom. Karloman se time našao politički usamljen. Pod pobliže nepoznatim okolnostima umro je potkraj 771. godine, Karlo je bez obzira na nasljedno pravo Karlomanovih sinova zavladao cijelom državom. Ostavši bez baštine, Karlomanova udovica, koja je također bila langobardska princeza, je s oba svoja sina pobjegla u Italiju na talijanski dvor.
Ratovi
Zasljepljen prividnim uspjehom u ratu protiv Sasa i totalnom pobjedom u Italiji, franački kralj je počeo vjerovati u vlastitu nepobjedivost tako da kada dobiva poziv za intervenciju u današnjoj Španjolskoj, on mu se bez razmišljanja odaziva. Ovaj pohod iz 778 godine na kraju dobiva ishod potpuno drugačiji od očekivanja. Bez obzira na prvobitne uspjehe koje čine osvajanja Barcelone i Pamplone, Karlov oprez se javlja pri opsadi Zaragoze koja se odbija predati. Kap koja prelijva čašu tada postaje vijest o saskoj buni nakon čega se donosi odluka o napuštanju Španjolske. Prije odlaska Karlo uništava obrambene zidove baskijske prijestolnice Pamplone zbog čega ga ubrzo ovaj narod počinje napadati. U najvećoj bitki ovoga rata Baski uništavaju franačku armiju koja čuva njihovu zalaznicu. Među poginulima se našao grof Bretonske marke Roland čija sudbina će biti opjevana u najpopularnijem epu toga doba. Taj poraz je na neko vrijeme smirio osvajačke ambicije Karla Velikog koji se tada okreće organizaciji svoga velikog kraljevstva.
Doba Karla Velikog
thumb|200px|right|thumb|Potpis Karla Velikog na dokumentu od 31. 08. 790.: vlastoručan je samo znak u obliku slova v unutar romba Karla su slavili i njegovi suvremenici i kasnija historiografija. I unatoč nekim pretjerivanjima, ostaje nedvojbena činjenica da je pod vladavinom Karla Velikog Franačka i cijela Zapadna Europa doživjela razdoblje kulturnog napretka (Karolinška renesansa), prosperiteta i relativnog mira kakvih nije bilo na tom području još od doba Rimskog carstva. Podupirući samostane Karlo je podupirao razvoj pismenosti i kulture (iako sam nije znao pisati). Crkva je u ono doba opće nepismenosti i nekulture, praktički bila njihov jedini čuvar. Mnogi izvori za to i kasnije doba kao i brojna djela antičkih pisaca nastali su odnosno sačuvani za sljedeće naraštaje zahvaljujući upravo njemu i njegovim nastojanjima. Za Karla Velikog procvat doživljava i graditeljstvo. Tako je dao sagraditi Dvorsku kapelu u svojoj prijestolnici Aachenu. thumb|200px|right|thumb|Kraljevsko prijestolje u katedrali u [[Aachenu]] Karlo Veliki nadživio je svu svoju djecu osim Ludovika I. 'Pobožnog' koji ga je i naslijedio. Karlov život i djela opisao je opat Einhard.
Kay Kendall
Kay Kendall (21. maj 1927 – 6. septembar 1959) bila je engleska glumica, čija su specijalnost bile humoristične uloge. Vrhunac popularnosti je stekla s filmom Les Girls, za koji je nagrađena Zlatni globusom. Dvije godine ranije je na snimanju filma The Constant Husband započela ljubavnu vezu s glumcem Rexom Harrisonom. Kada je Harrison doznao da Kendall boluje od leukemije, sporazumno se razveo sa suprugom Lilli Palmer i oženio za Kay Kendall kako bi se o njoj brinuo do kraja života.
Colayrac-Saint-Cirq
Kolerak Sen Sir je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Lot i Garona koja pripada prefekturi Ažan.
Šum u operacionim pojačavačima
Šum realnih elektronskih komponenata zavisi od fizičkh procesa koji se u njoj odvijaju. On se najčešće modelira ekvivalentnim naponskim ili strujnim generatorima lociranim na ulaznim priključcima idealne komponente.
σ2n= = σ2n1 + σ2n2 + = = σ2n1 + σ2n2	 (1)
Tvrdnja važi i za zbir više od dva signala. Očigledno je da jedna efektivna vrijednost, koja je veća od svake druge, dominantno određuje zbirnu komponentu.
U praksi je posebno interesantno dobiti informaciju za neko kolo, koja kazuje kolika je najmanja amplituda A0 ulaznog korisnog signala, koji se može pojačati u prisustvu šuma tako, da se na izlazu odvoji od šuma. U tu svrhu se koristi rezultat (6) za spektralnu gustinu snage ukupnog signala naizlazu. Njegovim dijeljenjem sa amplitudnom karakteristikom prenosne funkcije |A(jf)| izračunate od ulaza do izlaza pojačavača, dobija se spektralna gustina snage e2ng(f) ekvivalentnog ulaznog generatora šuma, koji bi doveo do istog izlaznog šuma, kao i generatori sa spektralnim gustinama e2ng1(f) i e2ng2(f):
Muslimani (narod)
Muslimani i Bošnjaci prema popisima stanovništva u državama bivše Jugoslavije
Bošnjaci: 145.278 (2.0%)
Marko Kraljević
Život
Markov otac je bio srpski kralj Vukašin Mrnjavčević, iz dinastije Mrnjavčevića. Majka mu je bila Alena ili Elena.
Oktogon (Zagreb)
Oktogon je naziv za prolaz u zgradi nekadašnje Prve hrvatske štedionice u Donjem gradu u Zagrebu. Cijela je zgrada izgrađena prema projeku hrvatskog arhitekta Josipa pl. Vancaša, a unutar njega je po uzoru na ondašnje europske gradove, izgrađen i Oktogon, prvi zagrebački natkriveni pješački prolaz sa središnjom staklenom kupolom i vitrajima.
Opis
Prema prostorno-tipološkoj shemi u knjizi J. E. Geista, Oktogon spada u tip pasaža s dva ulaza. Kroz zgradu vodi trgovački prolaz s trgovinama, u sredini kojeg je osmerokutna troetažna dvorana natkrivena kupolom od vitraja, po kojoj je i dobio ime. Službena mu je adresa Ilica 5, a povezuje Cvjetni trg (Trg Petra Preradovića) s Ilicom.
Muslimani (narod)
Muslimani i Bošnjaci prema popisima stanovništva u državama bivše Jugoslavije
Muslimani 7.558 (0.2%)
Muslimani 10.467 (0.5%)
Marko Kraljević
Marička bitka
Pošto su turski upadi na okolne oblasti zaredali 1380-ih, tad je već sigurno bio vazal.
Kraljević Marko u Srpskoj epskoj poeziji
Njegov krilati konj -Šarac, također ima nadzemaljske sposobnosti, ravne onima svog gospodara, sa njim Marko dijeli sve pa i vino. Kraljević Marko, poput grčkih mitoloških junaka ima svoju nadzemaljsku zaštitnicu, - vilu Raviojlu
U srpskoj narodnoj lirici majka Jevrosima postala je oličenje pravičnosti, morala, i kršćanskih vrijednosti. Markov otac Vukašin Mrnjavčević poželio je Momčilovu ženu Vidosavu, a ona sama pomogla mu je u ubistvu svoga muža, ujaka Kraljevića Marka. Markova majka Jevrosima, pokušala je spriječiti to ubistvo svoga brata, ali nije uspjela.
Ovaj komplot se po srednjovjekovnim moralnim kriterijima morao skupo platiti, zato je Vidosavina ljepota nestala u trenu. Još gora stvar desila se kad je Vukašin podizao beživotno Momčilovo tijelo, uvidio je koliko je snažan čovjek Momčilo bio; snažan i ljepše građen od njega, na to je rekao: Kad je ona (Vidosava) izdala takva junaka, bog zna što bi meni uradila!, zbog tog je promijenio odluku o budućoj izabranici - za ženu je uzeo Jevrosimu, a Vidosavu je kao izdajicu dao pogubiti u mukama, tako da je rasčetvore konji.
Kraljević Marko u Hrvatskoj epskoj poeziji
Lik Kraljevića Marka se vrlo rano proširio i do hrvatskih zemalja i ušao u narodno pjesništvo. Najstariji zapis cjelovite pjesme o Kraljeviću Marku potječe od hrvatskoga pjesnika Petra Hektorovića (1487-1572), koji je u Ribanju i ribarskom prigovaranju (1556) zapisao glasovitu bugaršticu o Kraljeviću Marku i bratu mu Andrijašu
Kraljević Marko u epskoj poeziji ostalih balkanskih naroda
Albansko i Grčko narodno pjesništvo ne pozna Kraljevića Marka, ali zna za junaka Akritesa (grčki: Ακρίτης ) koji radi iste stvari kao Kraljević Marko.
Kraljević Marko u savremenoj književnosti
thumb|desno|Lik Kraljevića Marka na jubilarnoj poštanskoj marci (crtež po skulpturi Ivana Meštrovića)
The Suite Life On Deck
Radnja
Radnja serije se odvija na velikom, luksuznom brodu SS Tipton, a serija se najviše fokusira na srednju školu koja postoji u okviru tog broda i njene učenike. Oni svaki dan imaju neku zanimljivu avanturu na brodu.
London Tipton
mini|desno|Brenda Son glumi London Tipton London Tipton (Brenda Song) je veoma bogata devojka koja pohađa školu na brodu. Zahvaljujući njenom bogatom ocu ona ima puno para i odjeće tako da sve ostale na brodu zove "siromasima". Često pravi šale na račun svoje cimerke Bejli, ismevajući njen izgled, ukus, odevanje, a ni ostale ne pošteđuje ismevanja. Kada je uzbuđena zbog nečega obično zapljeska rukama uzvikujući "Bravo ja!"
Jordanski građanski rat
Jordanski građanski rat, u arapskom svijetu kasnije poznat kao Crni septembar (أيلول الأسود; aylūl al-aswad) bio je oružani sukob između jordanske vlade na čelu sa kraljem Huseinom na jednoj, i palestinskih paravojnih formacija okupljenih oko PLO na drugoj strani, koji se vodio od 1970. do 1971. godine. Glavni uzrok mu je bio masovni egzodus Palestinaca u Transjordaniju tokom prvih decenija Arapsko-izraelskog sukoba, pri čemu su izbjeglice pod vodstvom PLO stvorile svojevrsnu državu u državi. Radikalni elementi u PLO, prvenstveno marksistički orijentirani su to nastojali iskoristiti kako priliku za obaranje Huseina, koga su, iako im je dao utočište, smatrali pro-zapadno orijentiranim i spremnim za kompromis sa Izraelom. Sukob je eskalirao u septembru 1970. nakon niza incidenata između palestinskih militanata i jordanskih snaga sigurnosti. Husein je, koristeći nadmoć u oružju i opremi, relativno brzo uspio ovladati zemljom i protjerati Palestince u zabačene planine na sjeveru zamlje, a također je odbio kratkotrajnu sirijsku invaziju koja je trebala pomoći Palestincima. Sukob je na neko vrijeme prekinut primirjem, prije nego što se obnovio u proljeće 1971. godine. Tada su Palestinci konačno poraženi i prisiljeni novo utočište pronaći u Libanonu. Crni septembar je imao značajne posljedice na Bliski istok - prije svega u tome što je radikalizirao Palestince, čija je zloglasna teroristička grupa dobila ime Crni septembar, te kasnije doveo do Libanonskog građanskog rata; u Siriji je neuspjeh intervencije jedan od tamošnjih čelnika Hafez el-Asad iskoristio kako bi u tzv. Korektivnom pokretu svrgnuo svog suparnika Salaha Jadida i uspostavio svoju vlast.
Dženaza-namaz
Poslije ukopa imam ili više njih uči "ašere" (Kur'an; dva posljednja ajeta sure El-Bekara), suru Ihlas tri puta, suru Felek, suru Nas, Fatihu i "Elif-lam-mim" (Početak sure El-Bekara) i završava dovom čime je dženaza završena.
Ballore
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 84 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 7 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,75 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 319 metara (maksimalnoj 391 m, a minimalnoj 312 m).
Crni septembar
Crni rujan je bio naziv palestinske terorističke grupe, koja je svoj naziv "Crni rujan" uzela iz Građanskog rata u Jordanu 1970. Grupa je najviše poznata po Münchenskom masakru tijekom ljetnih Olimpijskih igara 1972. u Münchenu. kada je osam članova te grupe 5. rujna uzela za taoce jedanaest izraelskih sportaša i kasnije ih sve ubila. Prvi atentat grupa provodi već u studenom 1971. kada su četiri mladića ubila jordanskog premijera Wasfi Tala u Kairu. Kada su uhićeni od stane egipatske policije odmah priznaju da su članovi "Crnog rujna". Nedugo zatim slijede još dva atentata. U prosincu iste godine veleposlanik Jordana u Londonu u zadnji tren uspijeva izbjeći atentat. Kasnije su članovi Crnog rujna ubjedili dvije Engleskinje da sa sobom unesu radio-aparat] na zrakoplov koji je letio na relaciji Rim i Tel Aviv. Ispostavilo se da je "radio-aparat" bila bomba koja je eksplodirala kada je zrakoplov bio u zraku. Pilot je ipak uspio prizemljiti zrakoplov u zračnoj luci u Rimu.
Gradišćanskohrvatski govor
Historija
Eventualna klasifikacija gradišćanskohrvatskog kao posebnog slavenskog mikrojezika još uvek je predmet rasprave. Gradišćanskohrvatski se dijalekti uglavnom smatraju izolovanim dijalektima hrvatskoga, odnosno srpskohrvatskoga jezika.
Frontenac, Kansas
Frotnak je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Kuća Kallina u Zagrebu
Trokatna kuća je uglovnica s balkonima na uglu, a ističe se naročito vrijednim pročeljem obloženim višebojnim keramičkim pločicama u pretežno plavoj i žutoj boji (inspiriranim Wagnerovom Majolika Haus u Beču iz 1898.). Na uglovnom dijelu bogati su florealni ukrasi, dok je u zoni prvoga kata pločicama izvedeni motiv šišmiša, po kojem je ova kuća i poznata u popularnoj kulturi (svi ukrasni elementi prikazuju odlike Art Nouveau stila). Jedan od razloga za oblaganje keramičkim pločicama bila je i promidžba Kallininog poduzeća, čime je kuća pretvorena u golemu reklamu. Sve etaže su stambene, uz iznimku prizemlja kojemu je na ovoj lokaciji logično pripala poslovna namjena (trgovine).
Pozdrav sa tri prsta
Korišćenje
Za razliku od Ve pozdrava koji je vezan za pobedu, srpski pozdrav sa tri prsta nema to značenje.
Na Olimpijskim igrama u Pekingu 2008. godine, predsednik Republike Srbije, Boris Tadić, podigao je tri prsta na obe ruke dok je Olimpijski tim Srbije u defileu ulazio na stadion „Ptičije gnezdo.“
Kontroverze
mini|Srbi na pokrštavanju drže tri prsta u selu [[Obradovci, Nova Gradiška, NDH.]] Iako postoje fotografije na kojima se vide nacistički oficiri u Nemačkoj i Hrvatskoj kako prilikom polaganja zakletve drže uzdignuta sastavljena tri prsta, srpski pozdrav sem sličnosti nema ništa zajedničko sa tim.
Tri kraljevstva
Zbog niza dramatičnih događaja i živopisnih ličnosti koje su u njima sudjelovale, Tri kraljevstva su ostavila dubok trag na kinesku, a preko nje i na istočnoazijsku kulturu, što se očituje u brojnim referencama u narodnim pričama, pjesmama, književnim i umjetničkim djelima, odnosno filmovima, TV-serijama i video-igrama. Od svih tih referenci je vjerojatno najpoznatija Romansa Tri kraljevstva, historijski roman iz 14. vijeka koji se smatra jednim od klasika kineske i svjetske književnosti; glavnu građu za taj tekst je dao Sanguo Zhi Chen Shoua, koji je, s obzirom da je sastavljen u 3. vijeku, glavni i autorativni izvor podataka o periodu.
Chabrillan
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 608 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 34 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 17,75 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 236 metara (maksimalnoj 352 m, a minimalnoj 149 m).
RWD-8
Projektovanje i razvoj
Grupa konstruktora aviona poljske fabrike aviona DVL iz Varšave u sastavu Stanislav Rogalski, Stanislav Vigura  i Jerži Drževiecki , koja je zajednički radila od 1927. godine a avione ove grupe konstruktora označavala se skračenicom RVD od početnih slova njihovih prezimena (RVD tj. RWD), Na konkursu vojnog vazduhoplovstva Poljske za školski avion namenjen osnovnoj obuci vojnih pilota, ova grupa je pobedila sa svojim projektom dvosedi visokokrilac RVD-8. Prototip je poleteo 1933.
Narodni dom u Zagrebu
Njezinim središnjim prostorom postaje novoizgrađena raskošna dvorana poznata pod nazivima Kazino, Narodna dvorana, Dvorana zagrebačka i Ilirska dvorana, a u najnovije vrijeme i Preporodna dvorana. Od 1846. u središnjem dijelu prizemlja smješten je Narodni muzej, dok su u krilima palače bili Gospodarsko društvo, Čitaonica i Kazino. Interijer je za nove potrebe adaptirao zagrebački arhitekt Aleksandar Brdarić. Ovo je mjesto ubrzo postalo središtem svih važnijih kulturnih, prosvjetnih i ostalih društvenih događanja, dok su se u Dvorani održavali politički skupovi i svečani plesovi. Osim što se u njoj organiziraju društveni sastanci i svečani plesovi, dvorana je postala izuzetno značajnim mjestom za život grada. U kronikama se tako navodi da je čak bila motiv na igraćim kartama (igrače karte 1847. izrađivao je zagrebački majstor Josip Back, a dobile su ime po glavnoj prostoriji). U njoj su 25. ožujka 1848. iznesena "Zahtijevanja naroda" kojima se između ostaloga traži nacionalna nezavisnost i ujedinjenje svih hrvatskih zemalja. Prema Preporodnoj dvorani čitava je zgrada dobila ime Dvorana.
Atomic Kitten
Atomik Kiten (Atomic Kitten) je ženska pop muzička grupa iz Liverpula, Engleska, koju čine Elizabet "Liz" MekKlernon, Nataša "Taš" Hamilton i Dženi Frost - koja je došla u grupu 2001. godine, nakon što je iz nje otišla Keri Ketona. Jedna od originalnih članica grupe bila je Heidi Rejndž, koja je grupu napustila pre početka njenog rada, 1999. godine, i pridružila se grupi Šugabejbs. Atomik Kiten su jedan od najuspešnijih ženskih grupa u Ujedinjenom Kraljevstvu.