cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Parlamentarni izbori u Norveškoj 1997.
Opći izbori za Storting, parlament Norveške, su održani 15.9. 1997. Prije izbora je premijer Thorbjørn Jagland iz Radničke stranke, objavio da će se vlada povući ako ne dobije 36,9 % glasova, odnosno postotak koji je Radnička stranka 1993. godine osvojila pod Gro Harlem Brundtland (. Iako je Radnička stranka osvojila najveći broj mjesta, nije bila u stanju doseći Jaglandov plafon od 36,9 %, te je dobila tek 35 % ukupnih glasova. Zbog ovoga je vlada Radničke stranke podnijela ostavku, a zamijenila ju je centristička koalicija koju su činili Kršćanska narodna stranka, Liberalna ljevica i Stranka centra, s Kjell Magne Bondevikom kao imenovanim premijerom.
Devolucija
Vanjske veze
Home Rule Devolution Dévolution du pouvoir Devoluzione Home rule Гомруль Деволуција Home rule 權力下放
Carthage, Illinois
Carthage je град u američkoj saveznoj državi Ilinois. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 2.605 stanovnika.
Tre Case
Tre Case ima više značenja:
Kosmos-740
Kosmos-740 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, SSSR, 28. maja 1975. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 4000 kilograma. Kosmos-740 je bio osmatrački satelit.
Pradazzo, Cremona
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 104 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 69 m.
Ivan Kovalčik Mileševac
Reference
5. Beli Andjeo Za Moniku Beluci
Glen Dale, West Virginia
Glen Dejl je grad u američkoj saveznoj državi Zapadna Virdžinija.
Heiligengrabe
thumb|left|Manastir Hajligengrabe je opština u njemačkoj saveznoj državi Brandenburg. Jedno je od 23 opštinska središta okruga Ostprignic-Rupin. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 4.862 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 12068181.
Anderson Island, Washington
mini Anderson Ajland je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Vašington.
Kuh-e Rahmat
Kuh-e Rahmat (perz. كوه رحمت, dosl. Planina milosti), planina u Iranu smještena na rubu ravnice Marvdašt na sjeveru pokrajine Fars. Dijelom je masiva Zagros, pruža se u smjeru sjeverozapad-jugoistok duljinom od 40-ak km, a najveći vrh nalazi se na nadmorskoj visini od 2413 m.
Perzijanci su planinu smatrali svetom još od starog vijeka, što objašnjava da se u podnožju na njenim obroncima nalaze mnogo gradova, grobnica i spomenika iz ahemenidskog i sasanidskog razdoblja, kao što su gradovi Perzepolis i Istahr, selo Kadamgah, kompleks grobnica Nakš-e Radžab (urezane u stijene), te brojni zoroastrijski žrtvenici.
Mesne zajednice Novog Beograda
Partizanske avijacije 25
Pariske komune 13
Obrenovačka bb
Gandijeva 114
Loma de la Tortolita, San Miguel Mixtepec
Loma de la Tortolita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Miguel Mixtepec.
Géraud Réveilhac
Géraud François Gustave Réveilhac (16. februar 1851 – 26. februar 1937) bio je francuski oficir i vojskovođa, najpoznatiji po zloglasnom naređenju kada je zbog navodnog kukavičluka dao pogubiti vlastite vojnike na Zapadnom frontu za vrijeme Prvog svjetskog rata.
Georges Franju
Georges Franju (12. april 1912 - 5. novembar 1967) bio je francuski filmski režiser i scenarist, poznat kao jedan od osnivača Francuske kinoteke i autor zapaženih dokumentarnih filmova, ali i horor filma Oči bez lica, jednog od najkontroverznijih ostvarenja žanra na početku 1960-ih.
Zemaljsko antifašističko vijeće narodnog oslobođenja Bosne i Hercegovine
Održana su ukupno tri zasjedanja ZAVNOBiH-a:
Victoria Beckham
Knjige
Druga knjiga Bekamove, modni vodič Pola inča ekstra: kosa, štikle i sve između (That Extra Half an Inch: Hair, Heels and Everything In Between) objavljen je 27. oktobra 2006. Knjiga se sastoji od njenih saveta vezanih za modu, stil i lepotu, i postala je bestseler sa preko četiri stotine hiljda prodatih kopija.
Toranj (Velika)
Toranj je naselje u Republici Hrvatskoj u Požeško-slavonskoj županiji, u sastavu općine Velika.
Mehmed II
Dolazak na presto
mini|desno|Mehmed Osvajač, rad Jovana Mladog Drugi put je došao na vlast sa 18 godina, kada mu je umro otac, 4. februara 1451. godine. Iako je mnogo voleo svog mlađeg brata Princa Alija, morao se sukobiti sa njim oko Osmanskog prestola. Mehmed je prvo hteo da Ali stupi na presto ali su Janjičari bili na Mehmedovoj strani, neki tvrde da je Alija ubio Mehmed, a drugi da su ga Janjičari svrgnuli kako bi Mehmed došao na presto. Sultan Mehmed je uveo pravilo kojim sultan koji stupi na presto mora pobiti svu svoju braću i nećake, ali mnogi sultani nisu ispoštovali to pravilo. Jedini koji su ispoštovali to pravilo bili su sultani Selim I Javuz Okrutni i Mehmed III, uključujući i Mehmedovog sina Bajazita II, ova bratoubilačka politika je sprovedena kako sultan nebi morao brinuti da ga brat ili nećak nebi svrgnuo sa vlasti i ubio.
Pad Vizantije
Dok se tako trošila narodna snaga u besmislenom porodičnom ratu u Hercegovini i u bezizglednom građanskom ratu u Zeti, Turci su s planom pripremali svoje odlučne mere na Balkanu. Nastupala je "strasna nedelja" hrišćanskih država.
Prvi napad na Srbiju
Posle pada Carigrada došla je na red Srbija. Turski izvori govore sasvim pomućeno i s mnogo grešaka o odnosima između despota i sultana, i iz njih se pravi uzrok rata ne može utvrditi. Vidi se samo, da je despot stalno sumnjičen radi veza sa Mađarima. Koliko mi danas znamo, despot nije dao pravog neposrednog povoda za napadaj. Svoje obaveze prema sultanu vršio je s pažnjom čak i onda, kad mu je to, kao pri uzimanju Carigrada, vrlo teško padalo. Sultan je tražio od despota da mu ustupi izvesne gradove, kao Golubac i Smederevo, da bi imao više sugurnosti za njegovo držanje i otvoreniji put za Ugarsku. Despot na to nije mogao pristati, a sultan je potom, u leto 1454., upao u Srbiju i strašno je opustošio. Udario je na Smederevo, ali ga nije mogao zauzeti zbog jakih gradskih bedema. Iznenađen, despot nije mogao da organizuje otpor u Srbiji, nego je prešao u Mađarsku, da tamo traži pomoći. Mađari se brzo odazvaše. Kad je sultan pod Smederevom čuo, da je lično Hunjadi stigao u Beograd, hvalio se sam Janko 10. avgusta, napustio je odmah dalju opsadu i povukao se u Sofiju. Sa svojom i despotovom konjicom prodro je Hunjadi do Kruševca i tu potpuno razbio tursku posadnu vojsku (2. oktobra). Glavni zapovednik te vojske Feriz-beg bi uhvaćen i odveden u Smederevo. Potom je Hunjadi pošao do Niša i Pirota, a odatle se vratio preko Vidina. U isto vreme spremile su se na jugu i dve srpske vojske. Jednu je vodio Nikola Skobaljić, čija se kula u razvalinama očuvala više sela Vučja kod Leskovca. Ta srpska vojska sukobila se s Turcima u predelu Banja 24. septembra. Kad je sultan dobio vesti o svemu ovom u Sofiji krenu ponovo na Srbe. Skobaljić se upustio u neravnu borbu i sa sultanom. Srbin janjičar Konstantin Konstantinović, savremenik događaja, priča kako su sami Turci kazivali, "da od kako žive nije se čulo nikad za takvu bitku od tako malo ljudi protivu tako velike sile". Ali na reci Trepanji (možda Rapanja kod Leskovca) njegov otpor bi skršen, 16. novembra. Skobaljić bi uhvaćen i, kao strašilo za druge, nabijen na kolac. O akciji druge srpske vojske, koja se kretala prema Kosovu, ne zna se ništa pouzdano.
Drugi napad na Srbiju
mini|desno|Mehmed Osvajač S proleća iduće godine krenuo je sultan ponovo na Srbiju, da nastavi prošlogodišnju akciju. Prvo je napao Novo Brdo, kao glavni izvor despotovih prihoda. Građani su pokušali da se brane, kao i pre petnaest godina, ali grad nije mogao odoleti teškoj turskoj artiljeriji i predao se posle četrdeset dana opsade, 1. juna 1455. Sultan je bio veoma strog prema stanovništvu, nešto radi otpora, a možda više da bi zastrašio ostala mesta. Gradska vlastela bi poubijana, a 320 mladića odvedeno u janičarsko roblje. Među njima se nalazio i čuveni pisac "Srbin janičar", Konstantin Konstantivnović, čije su uspomene važan izvor za ovaj period naše prošlosti. Pošteđeni ostadoše samo rudari, koji su i Turcima trebali. Turski izvori, koji o ovom događaju imaju pomućeno pričanje, složno kazuju, da je u gradu nađen velik plen; naročito velike gomile srebra. U tvrđavu odmah bi uvedena turska posada, a čini se da se radilo i na tom, da stanovništvo grada dobije muslimansku većinu. Novobrdski mladići behu ogorčeni zbog sudbine svog grada; 700 njihovih sestara i mladih žena razdeli sultan među svoje vojnike. Kad je sultan između zarobljenih mladića izabrao osmoricu da mu budu komornici, rešiše se oni da ga ubiju. Ali nisu uspeli. Bili su potkazani i izgubili su glave. Sultan se posle toga odlučio, da ne pušta više Srba u svoju blizinu.
Sazivanje krstaškog rata
Stari despot pokušavao je za to vreme, da zainteresuje ponovo Mađare i zapad za sudbinu balkanskih hrišćana i svoje države. Pad Carigrada i napadi sultanovi na Srbiju i Albaniju odmah iza toga behu prilično uzbudili duhove u Srednjoj Evropi. U Rimu, Mlecima, Napulju i celoj Austriji nastala su sve češća većanja i dogovori, da se nešto preduzme u korist hrišćanske stvari. Međutim, na tim stranama uzbuđenje nije zahvatilo duboko šire krugove; to su bili pretežno kabinetski pregovori. Jedini su Mađari osećali opasnost neposredno. I opet je među njima ponajviše delovalo jedno svešteno lice, rečiti franjevac Ivan Kapistran. Kao ranije kardinal Cezarini i on je najviše potpore nalazio kod još uvek neumorno ratobornog gubernatora Janoša Hunjadija. Mađari su bili spremni da se ponovo suprotstave Turcima. Jedinu disharmoniju u pripremanje ove nove hrišćanske koalicije uneo je Kapistran tražeći od starog despota da primi katoličku veru. Ovaj je to energično odbio. Naglasio je, da je ceo svoj vek proveo u pravoslavlju i da ne želi pod starost izgledati kao čovek koji je u svoj nesreći izgubio i pamet. Međutim, nije branio, da se njegova unuka, Jelisaveta Celjska, koju je on bio preveo u pravoslavlje, ponovo vrati veri svog oca.
Stefan Branković kao srpski despot
mini|desno|Mehmed na medaljonu U ovo vreme, prilično nenadno, umro je u Srbiji despot Lazar, još mlad čovek, 20. januara 1458. On nije imao muškog potomstva i s toga odmah iza njegove smrti počeše borbe oko vlasti. Srpsko pitanje usled toga postade aktuelno za sve susede. Srpske stranke pokušaše, da bi izbegle tuđe mešanje, da obrazuju namesništvo koje bi moglo da zadovolji i Turke i Mađare. Mađarima bi davali jemstvo slepi Stevan i Lazareva udovica Jelena, a Turcima Mihailo Anđelović. Ali, između namesnika samih nije bilo pravog poverenja, i to ne samo prema Anđeloviću, nego ni između Stevana i Jelene. I od njih je svako gledao da on postane stvarni gospodar. Tu obezglavljenost iskoristio je prvi bosanski kralj Tomaš. On je odmah poseo Srebrenicu sa susednim mestima na Drini. Nju su Bosanci, sa još 11 gradova, uzeli pre 22. februara.
Epilog
Tako je u leto 1459. završila svoj politički život srednjevekovna Srbija. Napori koji su činjeni da se ona spase i digne, od Kosova do pada Smedereva, pokazuju jedan ogroman vitalitet i mnogo državničke veštine. Država je bila, nema sumnje, teško podrovana sablažnjivim scenama borbe za vlast i sebičnim prohtevima uticajnih članova dinastije i veće vlastele; bilo je, isto tako, političke kratkovidosti u odnosima između suseda dinasta Srbije, Bosne, Hercegovine i Zete; bilo je, naročito u poslednjim fazama, više obeshrabrujuće vere u druge nego u sebe sama; ali, u osnovi i da nije bilo svih tih grehova i većih i manjih, sudbina Srbije posle Marice i Kosova ne bi mogla biti mnogo drukčija. Njen je udes, kao i sličan udes ostalih balkanskih država, bio predodređen svim onim što je prethodilo Marici i Kosovu. To je ceo državni sklop, koji je nosio feudalni beleg. Pod uticajem Vizantije s istoka i Mađarske sa severa u nas se razvio upravni sistem, gde su, sem dvora, svu vlast i moć imala dva staleža: vlastela i crkva. U Srbiji crkva je, pored svih sebičnih težnji, bila i ostala uvek u dodiru s narodom, ali je zato u Bosni pod njenim uticajem nesumnjivo i nastao i održavan onaj dugi strahoviti razdor, koji je otuđio velik deo naroda od državne ideje. Vlastela je, u isto vreme, na svima stranama vršila razorni uticaj. I prema dvoru gore, i prema narodu dole, ona je znala samo za svoje interese. Da ojača sebe ona, dobrim delom, nije zazirala ni od čega; u nekim oblastima ne čak ni od sprege sa očevidnim državnim neprijateljima. Jačanje sebe išlo je uvek na račun državne zajednice, a uz to i na račun mogućnosti saradnje sa susedima. U celoj prvoj polovini XV veka mi nemamo ni jednog jedinog slučaja gde bi se naši dinasti i naša vodeća vlastela našli na jednoj liniji, a bilo ih je više, gde su, u odlučnim časovima, jedni drugima zabijali nož s leđa. Autoritet centralne vlasti, koji je u izvesnoj meri, u drugoj polovini svoje vlade, bio postigao despot Stevan nije mogao da se održi pod njegovim naslednicima. Despota Đurđa, koji je bio jaka ličnost, lomile su mnoge nedaće; a njegovi naslednici stradali su na prvim koracima, jer nisu pretstavljali nikakvu snagu. Čedomilj Mijatović imao je u dobroj meri pravo kad je jednom prilikom kazao, da su Turci u Evropi "imali da se bore upravo sa invalidskim državama".
Propast Trapezuntskog carstva
U septembru 1461. palo je pod tursku vlast i Trapezuntsko carstvo i time je i poslednji komadić grčkoga tla došao pod tursku vlast.
Hercegovački građanski rat 1462. godine
U ovo vreme, gonjen spletkama i grabljivošću, hercegov sin Vladislav, koji je u borbama s ocem 1461. god. imao malo sreće, otišao je sultanu i verovatno optužio oca radi saradnje sa Mađarima i zapadnim silama. Sa turskom vojskom krenuo je bludni sin na oca kome Turci nisu više verovali. Vladislav je tražio pola Hercegovine, a Turci 100.000 dukata ili tri grada: Čačvinu i kod Trebinja Mićevac i Klobuk, i prekid svih veza sa kurijom i Mlecima. U borbi kod Plevalja Hercegova vojska pretrpela je u leto 1462. osetan poraz. Uplašeni za sebe, a ogorčeni na Vladislava, Dubrovčani su potajno pomagali Hercega. Kasnije su i oni i Mlečani živo nastojali da dođe do izmirenja. Herceg je ustupio sinu četvrtinu zemlje i tim ga je nekako smirio, ali tursku napast nije više mogao otkloniti. Kao posrednici oni su se učvrstili u istočnoj Hercegovini i sad su samo čekali priliku da dođu napred.
Pohod na Bosnu
Kralj Stefan nije ga smeo sačekati, nego je hitao prema zapadu. Konstantin Janičar, sam učesnik u ovom pohodu, priča, da je "radio i danju i noću o tom, da bi mogao hitno skupiti nekakvu vojsku. "Na tom putu kralj se zadržao u tvrdom gradu Ključu. Čudnovato je da nije išao prema Savi, Mađarima, ili u Dalmaciju, Mlečanima, nego je otišao baš u Krajinu, na krajnju granicu svoje države prema Hrvatima, od kojih, u taj mah, nije moglo biti nikakve samostalne pomoći. Mahmut-paša, koji je gonio kralja, doznao je od jednog izdajice da se Stevan nalazi u Ključu i odmah je ponudio pregovore kralju. Obećavao je, da će mu poštedeti život pod uslovom da mu se preda sam i da preda i svoje gradove. Mahmud je tako postupao ranije i sa grčkim despotom Dimitrijem. Želeo je, da kraljevom predajom skrati ceo proces i postigne očigledan uspeh. Ima pričanja da je kralj pokušao i da se bori pod Ključem, ali ono nije mnogo pouzdano. Sigurno je samo da se predao. Za kraljeva strica Radivoja kazuje se, da je bio zarobljen u gradu Zvečaju.
Pogubljenje kralja Stefana i pad Bosne
Sultan je uzeo Jajce, pošto ga je opsedao nekoliko dana, bez velikih žrtava. Kao i drugi gradovi predalo se i ono, kad se videlo da je otpor uzaludan. Pod Jajcem on je sudio i nesrećnom bosanskom kralju. Mehmed II bio je ljut na njega zbog cele njegove nestalne politike. Nalazio je, da se kralj pokazao ne samo nepouzdan, nego i nezahvalan na ukazanoj milosti. I s toga sad nije hteo da mu poštedi život, niti je priznao Mahmutovo obećanje. Slučaj Stevanov ima da posluži kao svirepa opomena drugima. Ašik-paša, turski hroničar, izrično kaže, da je sultan rekao: "Ako neke gradove damo ovom kralju, izvor za rat ostaće!" I s toga je izdao naredbu da otseku glavu i njemu, kao i kraljevu stricu Radivoju, koji je s njim zajedno, od Smedereva, vodio politiku nelojalnu prema sultanu. Predanje kaže, da je verski poglavica i pratilac sultanov dao Mehmedu i savet i obrazloženje za takav postupak upozorivši ga, da ne treba dozvoliti da ga dva puta ujede ista zmija. S kraljem zajedno Turci su zarobili i dvoje Tomaševe dece od druge žene, Sigismunda i Katarinu, i njih je sultan odveo sa sobom.
Ratovanje Vladislava Hercegovića
Za to vreme počela je akcija Vladislava Hercegovića, koja je unosila u zemlju novu smutnju. On je bio ponudio Mlečanima, da oni, a ne Mađari, obnove bosansko kraljevstvo i premda su mu oni ponudu primili s puno rezerve i ostavili je bez pravog odgovora, on je, ipak, ušao s vojskom u Bosnu i počeo da zauzima izvesna mesta, izjavljujući da to čini u ime Mletačke Republike. To je, prirodno, dovelo do objašnjavanja između Mađara i Mlečana. Mlečani su odbijali, da su odgovorni za tu akciju, za koju nisu dali pristanak. Vladislava je samo pomogao splitski knez, koji mu je dao tri zastave Sv. Marka, ali ne da radi protiv Mađara, nego da samo povrati ono, što je sam bio izgubio. Kad je uvideo, da bi to moglo imati neprijatnih posledica po njega Vladislav je prišao Mađarima. Njegova vojska držala je liniju od Prozora do Donjeg Vakufa i sprečavala je Turcima prilazak Jajcu s te strane. To je bilo korisno i s moralne strane, jer je ujedinjavalo sve hrišćane zemlje u borbi protiv Turaka. Drugi sin Hercegov, Vlatko, povratio je za to vreme na istoku Hercegovine jedan deo područja Pavlovića i Kovačevića sa devet gradova. Kralj Matija je s puno pažnje prihvatio saradnju sa Hercegom i Vladislavom. Ovog drugog je, za nagradu, učvrstio u red mađarskih barona i ustupio mu župe Uskoplje, Ramu i Lijevno sa svima granicama koje je preoteo od Turaka. Vladislav se opet obavezao Mađarima na vernu službu i savezništvo i ustupio im je bukovački grad sa neretvanskom oblašću.
Kraj rata
Iduće godine Kralj Matija nije mogao da nastavi početo delo oslobaćanja, iako su ga Mlečani stalno požurivali i nudili mu svoje usluge i političke i finansiske. Izgleda da su mu smetale i političke prilike u zemlji i oskudica sredstava. Mlečani su, skoro s očajanjem gledali kako uzalud prolazi vreme. Već 1. juna 1464. oni su javljali u Rim, da Turci spremaju novu vojsku i da će je uputiti na Mađare. Mlečani nisu krili svoju bojazan, da Mađari, ostavljeni sami, neće moći izdržati turski nalet. Sredinom juna stigle su u Bosnu prve turske izvidničke čete, svega oko 3.000 konjanika, koje su pustošile sve oslobođene krajeve, šireći strah i užas. Doprle su u svom zaletu sve do Splita.
Ratovanje u Bosni 1464.
Turski namesnik u Bosni Muhamed Minetović nije imao dovoljno vojske na raspoloženju, ali je ipak odlučio da brani turske položaje koliko god može. Svu je pažnju obratio na to, da očuva gradove na Drini, kako Mađari ne bi presekli veze Bosne sa ostalim delovima nove turske imperije. S toga je snabdeo Zvornik hranom i municijom i dodao mu jedno odeljenje male ali odabrane vojske. Mađari behu, pod Zapoljinim vođstvom, u jednom smelom zaletu doprli sve do Srebrenice i opljačkali je, ali Zvornika nisu mogli osvojiti. Kad je Zapolja sam bio ranjen pod tim gradom i kad je i njemu i drugima postalo jasno, da ga ne mogu zauzeti, oni su sredinom novembra žurno krenuli natrag, gonjeni od ohrabrenih Turaka, koji su im naneli dosta gubitaka. Tim je završena ova ekspedicija i svaki dalji mađarski pokušaj, da velikom i sistematskom ofanzivom proteraju Turke iz Bosne. Od tada, za duži niz godina, istočnu polovinu i središnji deo Bosne drže Turci, a zapadni i severni Mađari. U tim delovima sa središtima u Jajcu i gradu Srebreniku, Mađari su osnovali dve banovine sa potpuno vojničkom organizacijom, da im posluže kao neka vrsta mrtve straže.
Skenderbegov kraj
Sultanu Mehmedu bolo je oči prkosno držanje albanskog Skender-bega, isto kao i njegovo naslanjanje na napuljski dvor i veze s Mlecima i Mađarskom. S toga je on lično poveo 1466. god. vojsku na nj hoteći da ga satre. Skender-beg, čija je sestra bila udata za Stevana Crnojevića, dobio je nešto pomoći iz Zete i od Mlečana, i održao se sa krajnjim naporom snage i te i iduće godine, ali je, odmah iz njegove smrti (1468.), nastupio slom i albanske države.
Provale u ostale hrišćanske države
Turci su za to vreme vršili u glavnom manje prepade na celom području od severne Dalmacije do Albanije. Ako bi naišli na jači otpor oni bi se povlačili, a gde su mogli da što osvoje tu bi se odmah učvršćivali i ostajali. U svim tim slučajnim i nenadnim akcijama bilo je s turske strane nesumnjivog sistema. Pošteđen nije bio niko, ni prijatelj ni neprijatelj. God. 1471. bilo je napanuto dubrovačko područje u Župi, iako je Republika dotle uredno plaćala svoj harač od 5.000 dukata. Od 1472. god. taj je danak udvostručen. Te godine preoteli su Turci od Mađara i grad Počitelj na Neretvi, a Dubrovčani su sami, po zahtevu sultanovu, porušili svoj grad Posrednjicu. Iz straha od zapleta na toj strani Dubrovčani su počeli napuštati i svoju staru trgovačku koloniju u Drijevu na Neretvi i povlačiti se na Pelješac i u Ston, i od tada je to staro naselje, ranije od velikog prometnog i trgovačkog značaja, počelo osetno da pada.
Tursko-ugarski rat (1474 - 1476)
Mađarima je bilo mnogo stalo do toga, da u ovom ratu povrate i Smederevo. Ispred Smedereva Mađari su na Godominskom Polju podigli tri utvrđenja ili "bastije", od kojih se jedna zvala Viteška Trpeza. Odatle su opsedali Smederevo i provaljivali u Srbiju. U leto 1476., beše upao smederevski sandžak Ali-beg sa 5-6.000 ljudi u Banat. Za njim se odmah natisnuo despot Vuk i slomio mu je kod Požežene vojsku, iako je imao mnogo manje ljudi sa sobom. Samog brata Ali-begova Skendera naterao je u Dunav. Uz Vuka se istakao i čuveni junak Dmitar Jakšić i Petar Doci, u pesmama popularisani Dojčin Petar "varadinski ban". Mađarska i srpska vojska zatvorila je potom Turke u smederevskom gradu. Kad je Muhamed II dobio vesti o tom, on se, pošto je sjajno pobedio moldavskog vojvodu Stevana Velikog, obrnuo odmah prema Srbiji. Po ljutoj zimi 1476. stigla je njegova vojska na Dunav i Mađare sa Srbima delom potisnula, a delom pobila.
U Mađarskoj se tada nalazilo nekoliko uglednih srpskih vojvoda i velikaša, koji su kralju Matiji sa svojim ljudima napravili lepih usluga i koji ih je zato obasipao priznanjem i nagradama. Čuvena su bila dva brata Jakšića, Stevan i Dmitar. Dmitar Jakšić je znatno doprineo da se gornja Ugarska očisti od Poljaka, a inače se proslavio u više borbi s Turcima. Uz njih javlja se u Ugarskoj od prilike od 1470. god. i čuveni stari vojvoda despota Đurđa Miloš Belmužević, koji je dobio grad Šašvar i kome je kralj Matija 1483. god. poklonio Majšu i Poznad u temišvarskom kraju.
Narbolia, Oristano
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1787 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 45 m.
AMX-30
Historija i pozadina razvoja
Specifikacije (FINABEL 2A5) za novi tenk su tražile laki i pokretni borbeni tenk, postavljajući limit težine na 30 tona i osobine teško oklopljenog vozila stavile kao kompromis. Francuski i njemački inženjeri su tijekom konferencije u Bonnu dana 13. veljače 1957. definirali potrebe za budući tenk. To uključuje maksimalnu širinu do 3,15 metara, visinu do 2,15 metara i 105 mm tenkovski top kojeg će razviti francusko-njemački vojni istraživački institut u gradu Saint Louis. Novi tenk je trebao imati zrakom hlađeni benzinski motor, torzijske poluge suspendirane s hidrauličnim šokovima, odnos snage i težine od barem 30 KS/t i radijus kretanja od 350 km. U svibnju, Italija se pridružila, bez ikakvog materijalnog doprinosa projektu zato što nakon rata nije imala biroe za razvoj tenkova. Iste godine, 28. studenog, francusko i njemačko ministarstvo obrane u Parizu su dogovorili ugovor koji će dopustiti objema državama da proizvedu dva prototipa odvojeno. Sljedeće godine, projekt je dobio prvu prijetnju kada je Charles de Gaulle preuzeo vlast u Francuskoj, stvarajući Petu republiku: ugovor u Parizu je kao glavni cilj imao razvoj zajedničkog nuklearnog oružja i 17. lipnja 1958., no de Gaulle je odlučio odbiti Njemačku i Italiju kako se ne bi protivio SAD-u i Ujedinjenom Kraljevstvu. Ovo je navelo Njemačku da izgubi interes za projekt razvoja zajedničkog tenka.
Razvoj i opis
Prva proizvodna inačica tenka AMX-30 nazvana je AMX 30B da bi se razlikovala od prototipova AMX 30A. Prvi primjerci su dovršeni u lipnju 1966., proizvedeni sa zavarenim i lijevanim tijelom tenka i u potpunosti lijevanom kupolom. Produkcijska inačica imala je borbenu masu od 36 tona. AMX-ova obrana i preživljavanje na bojištu je bazirana na pokretljivosti. Francuski inženjeri su vjerovali kako će tenkova pokretljivost biti od veće koristi nego običan čelični oklop. Kao rezultat njihovog mišljenja, AMX-30 je imao tanji oklop od većine ostalih glavnih borbenih tenkova koji su bili u to vrijeme u proizvodnji. Kupola je imala maksimalnu debljinu oklopa 50 mm, a bio je zakošen za 70o na prednjem dijelu i 23o na bočnim stranama, što je pružalo zaštitu od 20-milimetarskog penetrirajućeg projektila. Vrijednosti za efektivne debljine ukošenog oklopa su: 79 mm za prednji dio tijela, 59 mm za dočni prednji dio tijela, 30 mm za stražnje bočne strane tijela, 15 mm za podnicu i krov tijela, 80,8 mm za čeoni oklop kupole, 41,5 mm za bočne strane kupole, 50 mm za stražnji dio kupole i 20 mm za krov kupole. Dodatna zaštita je ponuđena ugradnjom nuklearno, biološkog i kemijskog zaštitnog seta (NBK) u koji je uključen ventilacijski sustav.
Coconari, Poșta Câlnău
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 471 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 173 m.
AMX-30
Razvoj i opis
Serijska verzija AMX-30B je opremljena s Hispano-Suiza HS-110 dizelskim motorom koji je postavljen u stražnji dio tijela tenka. Dvanaestcilindrični motor obujma 28,8 litara i snage 720 KS (540 kW) mogao se na bojnom polju zamijeniti u 45 minuta. Maksimalna cestovna brzina tenka bila je 65 km/h. Tenk s maksimalnom količinom od 970 litara goriva u spremniku ima domet kretanja do 600 kilometara. Kao pogonsko gorivo može koristiti dizel, kerozin i benzin. Snaga motora se prenosi preko Gravina G.H.B.200C dvostruke centrifugalne spojke. Mjenjač je bio mehanički AMX 5-SD-200D s pet brzina za naprijed i pet za unatrag. Ova transmisija je bila po uzoru na transmisiju na njemačkom tenku Panther i bazirana je na projektu koje je započeo 1938. godine. Transmisija je bila od AMX-ovih glavnih promašaja i uzroka problema. Vozač je morao sam mijenjati brzine u točno određenim trenucima čak i ako se tenk kreće po teškom terenu. Tenkova težina je raspodijeljena na pet dvostrukih kotača sa svake strane načinjenih od legure aluminija. Kotači su gumom presvučenim, i pokretali su gusjenice širine 570 mm. Tenk je mogao savladati vodenu prepreku dubine do 1,3 metra bez ikavke pripreme, do 2 metra s manjim pripremama i do 4 metra s punom pripremom. Puna priprema uključivala je dodavanjem disalice, instalaciju prednje ploče koja se postavila na prednji dio tijela preko otvora za hlađenje motora i postavljanjem infracrvene vozačke opreme koja je uključivala i reflektor. Godine 1969. napravljeno je jedno specijalno vozilo za trening zarona. Vozilo je nazvano AMX 30 Gloutte (od francuskog faire glouglou, "grgljati") i bilo je bez gusjenica i motora. Mogao se preko rampe mogli spustiti u vodu uz pomoć vitla. Bio je opremljen s cijevi za brzi bijeg iz vozila.
AMX-30DCA
Razvoj samohodnog zrakoplovnog topa je započeo 1969. za moguću potrebu francuske vojske i za izvoz. Iako francuska vojska nije naručila niti jedan primjerak ovog vozila, 1975. Saudijska Arabija je naručila poboljšanu verziju označenu kao AMX-30SA. Sustav je postavljen na šasiju AMX-30 i razvijen za obranu protiv nisko letećih prijetnji. Glavne dijelove sustava čine dva Hispano-Suiza 30 mm 831 A automatska topa, usklađenih s Oeil-noir sustavom za upravljanjem paljbe (SUP). Isti sustav je već otprije bio instaliran na šasiju lakog tenka AMX-13. Proizvodnja ovog vozila započela je 1962., a postavljanje na AMX-30 omogućilo je veću šasiju na koju bi S 401 A kupola mogla biti montirana uz vrhunsku mobilnost. Teža šasija AMX-30 također je omogućila stabilniju platformu za topove i omogućila da se uz sustav nosi puno više potrebne municije (1200 metaka u usporedbi sa 600 koliko je nosio AMX-13). Topovi su napravljeni da mogu ispaljivati 5 metaka ili 15 metaka u jednom ciklusu s maksimalnom brzinom paljbe od 650 metaka u minuti. Topove kontrolira analogno računalo koje je primalo podatke s Doppler radara koji se, kada nije bio u uporabi, mogao spustiti u oklopnu kutiju da se zaštiti od oštećenja. Radar je ovisio o vizualnom praćenju mete tako da je mogao raditi samo po vedrom vremenu.
AMX-30SA
Treći raketni sustav, zvan AMX-30SA je razvijen 1975. za Saudijsku Arabiju. Sustav se sastojao od lansera za rakete zemlja-zrak SA-10 Shahine koje je razvio i proizvodio Thomson-CSF. Lansirno vozilo je bilo skoro u potpunosti bazirano na AMX-30R vozilu.
AMX-30 AuF1
AMX 30 AuF1 punim imenom Canon automoteur de 155 GCT (Grande Cadence de Tir, velika brzina paljbe) je razvijen na temelju šasije AMX-30 kako bi pružio taktičku topničku potporu jedinicama u francuskoj vojsci. U veliku kupolu je montirana 155 mm haubica duljine cijevi 40 kalibara. Haubica je opremljena automatskim punjačem koji omogućuje maksimalnu brzinu paljbe od osam granata u minuti, a maksimalni domet joj je 23,5 km. Kupola omogućuje elevaciju topa do 66 stupnjeva i može se okrenuti u svih 360 stupnjeva. Vozilo u tijelu nosi 42 granate. Odluka o dizajniranju samohodne haubice datira još iz 1969. s prvim dovršenim prototipom 1972. godine. Do 1979. napravljeno je ukupno 7 prototipova i šest pred serijskih vozila, nakon kojih je proizvedeno 110 samohodnih haubica. Ova narudžba je kasnije povećana na 190 haubica.
Sonata
Sonata je tro ili četverostavačkih instrumentalna ciklička kompozicija, komornog karaktera. Razlikuje se dvije teme, gdje je jedna ritmičkog karaktera, a druga lirskog. Sastoji se od prvog brzog, drugog sporog i trećeg brzog stavka. U prvom djelu iznose se obje teme, a u drugom se razrađuju materijali tema. To je sonata u klasici.
Kosmos-746
Kosmos-746 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 25. juna 1975. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 4000 kilograma. Kosmos-746 je bio osmatrački satelit.
Buenavista, Penjamillo
Buenavista je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Penjamillo.
Tehnecijum (99mTc) arcitumomab
Tehnecijum (99mTc) arcitumomab je lek koji se koristi za dijagnostičko snimanje raka develog creva. Lek se sastoji od Fab fragmenta monoklonalnog antitela (arcitumomab, prodajno ime CEA-Scan) i radionuklida, tehnecijum-99m.
Tauche
Tauhe je opština u njemačkoj saveznoj državi Brandenburg. Jedno je od 38 opštinskih središta okruga Oder-Špre. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 3.945 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 12067493.
Treggiaia
Treggiaia ima više značenja:
Apollo 11
Nomenklatura
Lunarni modul nazvan je Eagle (orao), u čast simbolu Sjedinjenih Država, bjeloglavom orlu, prikazanom na oznaci misije. Komandni modul nazvan je Columbia, prema ženskoj personifikaciji SAD-a, tradicionalnom liku iz pjesama i poezije. U ranim fazama planiranja misije, korišteni su nazivi Snowcone i Haystack, ali to je promijenjeno prije objave medijima.
Aktivnosti na mjesečevoj površini
Aldrin je testirao metode kretanja po površini, uključujući dvonožne kengurske skokove. PLSS naprtnjača stvarala je sklonost ka naginjanju unatrag, ali astronauti nisu imali ozbiljnih problema u održavanju ravnoteže. Dugački koraci postali su glavni način kretanja. Astronauti su izvjestili da moraju planirati svoje kretanje šest ili sedam koraka unaprijed. Prašnjava površina bila je prilično skliska. Aldrin je primjetio da se kretanjem sa sunčevog svijetla u sjenu lunarnog modula stvara promjena temperature u odijelu, toplije na suncu i hladnije u sjeni.
40. godišnjica
mini|180px|Astronauti Apolla 11 i američki predsjednik [[Barack Obama|Obama u bijeloj kući 20. srpnja 2009.]] Dana 15. srpnja 2009., Life.com je objavio galeriju ranije neobjavljenih fotografija astronauta prije lansiranja. Od 16. do 24. srpnja 2009., NASA je na svom sajtu objavila streaming originalnog zvuka misije u stvarnom vremenu, točno 40 godina nakon izvornih događaja. Također, radi se na restauriranju televizijskih snimki te je objavljen pregled ključnih trenutaka. Još popratnih događaja navedeno je na službenom sajtu NASA-e. Biblioteka John F. Kennedy u Bostonu postavila je flash vebsajt wechoosethemoon.org koji reemitira snimke Apolla 11 od lansiranja do slijetanja na Mjesec.
Kanat
Vrijednost
Kanati se vrednuju prema kvaliteti, količini, te učestalosti protoka vode. Veliki dio iranskog stanovništva ovisio je kroz povijest na korištenje kanatima, pa su naseljena područja često direktno povezana uz mjesta koja obiluju kvalitetom i kvantitetom tih sistema. Iako su kanati relativno skupi za izgradnju, njihova dugoročna vrijednost za lokalnu zajednicu i investitore bila je itekako isplativa i korisna.
Pohrana leda
Već oko 400. pne. perzijski inženjeri svladali su tehnike čuvanja leda u pustinjama u sred ljeta. Led su u velikim količinama donosili tijekom zime sa obližnjih planina, a pohranjivali su ga u posebno projektirane prirodne hladnjače koje se nazivaju jakčal (perz. „spremište leda“). Jakčal se sastoji od velike i debelim zidovima dobro izolirane prostorije koja je pri dnu spojena na kanat, gdje je koristila hladan podzemni zrak za rasladnjivanje tijekom velikih vrućina. Zahvaljujući tom sistemu led se topio vrlo sporo, i bio je dostupan tijekom cijele godine.
Kina
thumb|300px|desno|Maketa sistema kanata u Muzeju vode u [[Turfanu (Kina)]]
Alžir
thumb|300px|desno|Mjerenje količine vode pomoću malih brana na kanatu (foggara) u [[Alžiru]]
Maroko
Na jugu Maroka također se rabe kanati, koji se lokalno nazivaju „khettara“. Na obodima pustinje Sahare nalaze se izolirane oaze u dolini rijeke Draa i Tafilalt, koje ovise o navodnjavanju pomoću kanata koje se vrši od kraja 14. stoljeća. Na ravnicama Marrakech i Haouz kanati su napušteni budući kako su presušili ranih 1970-ih, dok se u području Tafilalt i danas koristi polovica od 400 kanata. Stručnjaci tvrde kako je izgradnja brane Hassan Adahkil snažno utjecala na gubitak polovice kanata u regiji. Gradnja kanata tradicija je Berbera koji žive na jugu zemlje, i koji dan danas održavaju kanate u Maroku. Njihov posao smatra se izuzetno opasnim.
Luksemburg
Kanat Raschpëtzer pokraj grada Helmsange u Luksemburgu smatra se odlično očuvanim primjerom rimskog kanata. To je vjerojatno najveći sistem takve vrste sjeverno od Alpa. Do danas je istraženo oko 330 od 600 m od kanatskog tunela, a otkriveno je 13 od 20-25 vertikalnih okna. Čini se kako je kanat služio za opskrbu velikih rimskih vila u dolini rijeke Alzette. Izgrađen je u galsko-rimskom periodu, najvjerojatnije oko 150. godine, a korišten je narednih 120 godina.
Sequoyah County, Oklahoma
je okrug u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Tenasi, Rovigo
Tenasi je naselje u Italiji u provinciji Rovigo, u regiji Veneto.
Wu (država)
Poslije toga je Wu stalno prijetila Chuu sa jugoistoka. Wu je njegovao dobre odnose s vazailma Chua u dolini Yangtze kako bi oslabio vlast Chua. Godine 506. pne. Wu je pokrenuo iznenadni napad na Chu i zauzeo njen glavni grad. Poslije toga je Wu nakratko bila najmoćnija kineska država, te je između ostalog vodila pohod protiv države Qi godine 484. pne.
Moljci
Moljci (Tineidae) porodica su malih leptira uskih krila. Poznato je gotovo 3 000 vrsta. Gusjenice žive u tuljcima što ih slijepe od izgrizenih dijelova lišća, odnosno dlaka, sukna i dr. Gusjenica krznenoga moljca (Tinea pellionella) oštećuje krzno, suknenog moljca (Tinea biselliella) tekstil, žitnog moljca (Tinea granella) žito, druge vrste žive i hrane se u brašnu, na jabuci, breskvi, maslini, grožđu, kukuruzu, naranči, smokvi i sl.
La Muralla, Burgos
La Muralla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Burgos.
Lista mjesta svjetske baštine u Africi
Ovo je UNESCO-ova lista mjesta svjetske baštine u Africi.
[[undefined|Južnoafrička Republika]] (8)
thumb| Kultivirani krajolik [[Nacionalni park Mapungubwe|Mapungubwea]]
Tauer/Turjej
Tauer ili Turjej (, lužičkosrpski: Turjej) je opština u njemačkoj saveznoj državi Brandenburg. Jedno je od 30 opštinskih središta okruga Špre-Najse. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 787 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 12071384.
Wandelbert
Wandelbert (813 - iza cca. 850) bio je benediktinski redovnik i teološki pisac, poznat kao autor dva teksta - hagiografije sv. Goara i martirologije temeljene na ranijem, izgubljenom djelu Bede Uvaženog. O njegovog životu se ne zna gotovo ništa, osim da je 839. bio redovnik u opatiji Prüm u današnjoj Njemačkoj.
Ranco di Frassineto, Arezzo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 44 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 259 m.
San Silvestro, Forlì-Cesena
San Silvestro je naselje u Italiji u provinciji Forlì-Cesena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 502 m.
La Reforma, Tancanhuitz
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 43 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 172 m.
El Mirador, Penjamillo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1962 m.
Vestfold
Stanovništvo
Okrug poslednjih decenija beleži značajno povećanje stanovništva. U poslednjih 3 decenije uvećanje je bilo za približno 20%.
La diosa coronada
Sinopsis
Srce ispunjeno prazninom i ravnodušnošću biće najveća žrtva i naknada za sav luksuz koji je stekla, no i ulaz u rizične muževljeve poslove. Rakel ulazi u svet korupcije, opasnih radnji i ilegalnog luksuza, koji će je odvesti pravo u svet trgovine trogom.
OPEC
Članstvo
thumb|Članice OPEC-a Organizacija ima 12 članica. Dolje je pobrojana lista sa datumima učlanjenja.
Habsburška Nizozemska
Habsburška Nizozemska (holandski: Habsburgse Nederlanden) ili kako su je još kolokvijalno zvali - Sedamnaest provincija (holandski: Zeventien Provinciën) bio je naziv za nizozemske zemlje, kojima su od 1482. do 1581. vladali Habsburgovci. One su bile u personalnoj uniji sa Svetim Rimskim Carstvom.
Historija
Karla V. naslijedio je 1555. / 1556. sin Filip II., koji je nastavio sa politikom centralizacije. Taj proces kulminirao je uvođenjem nove crkvene hijerarhije na teritoriju Sedamnaest provincija, koji je dotad bio pod jurisdikcijom nadbiskupija iz Kölna i Reimsa. Nakon papine bule iz 1559. crkvama u toj regiji direktno su upravljala tri nadbiskupa i 15 biskupa. Taj potez izazvao je žestok otpor višeg plemstva, koje se bojalo da će time biti ugrožene njihove pozicije, ali i običnih opata, koji su se bojali da će na teret njihovih samostana pasti troškovi novih biskupija i bolje i efikasnije kontrole od tolikog broja novih biskupa. Visoko plemstvo koje je najčešće bilo isključeno iz rada Tajnog savjeta, pronašlo je svoje lidere u sposobnom princu Willemu Oranskom (1533.- 1584.) i vojvodi od Egmonda. Kap koja je prelila čašu njihovog strpljenja, bilo je imenovanje Burgundca Antoine Perrenota de Granvellea za nizozemskog kardinala i realnog izvršioca vlasti. Njihovo nezadovoljstvo bilo je toliko, da je tadašnji guverner Margareta od Parme uslišila njihove zahtjeva i odstranila de Granvellea iz zemlje i vlasti, ali kako oni nisu znali vladati, uskoro je na njihovo mjesto postavila niže plemiće, sastavljene manje više od kalvinista, koji su nakon potpisivanja peticije protiv vjerskih progona 1566. dobili ime Geuzen (prosjaci). Oni su u kasnijoj Nizozemskoj revoluciji odigrali značajnu ulogu kao prve organizirane vojne snage.
Industrija mašina i traktora
IMT 533 i 539
mini|desno|200px|IMT 539
Bežični prijenos energije
Veličina, udaljenost i učinkovitost
Na kraju, valna širina je fizički određena difrakcijom koja proizlazi iz odnosa veličine tanjura odašiljača u odnosu na valnu dužinu elektromagnetskog zračenja kojim se stvara zraka. Mikrovalno slanje snage može biti učinkovitije od lasera, i manje je sklono smanjenju intenziteta u atmosferi zbog prašine ili vodene pare.
Industrija mašina i traktora
IMT 533 i 539
Traktori su izrađivani u IMT-u, motori su sklapani u IMR-u, a sklopovi motora u sledećim fabrikama: cilindarski sklop - PDM Mladenovac ili 27. mart Novi Sad, ventili PP Užice, blok motora FOB, kolenasto vratilo IMR, klipnjače IMR ili Kovačica ZCZ, oprema za napajanje gorivom IPM Beograd, elektroprema Iskra Kranj, filtri i spojnice KRON ili FRAD. Menjač je mehanički, sa hidrauličkom pumpom kulisnog tipa. Zahtevi za podmazivanjem ovih traktora su svedeni na najmanju meru.
Bežični prijenos energije
Indukcija
Rad električnog transformatora je najednostavniji oblik bežičnog prijenosa energije. Primarni i sekundarni sklop transformatora nisu izravno spojeni. Prijenos energije se odvija pomoću elektromagnetne zavojnice u procesu poznatom kao obostrana indukcija. (Dodatna korist je mogućost povećanja ili smanjivanja voltaže.) Punjač baterija na električnoj četkici za zube je primjer kako se može koristiti ovaj princip. Ipak, glavna mana indukcije je kratak domet. Prijamnik mora biti veoma blizu odašiljača ili induktora da bi se mogao indukcijski spojiti s njim.
Petronas Twin Towers
Izgradnja
Vidi još: Popis najviših nebodera svijeta
Chatsworth, Illinois
Chatsworth je градић u američkoj saveznoj državi Ilinois. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.205 stanovnika.
Petronas Twin Towers
Nedavne aktivnosti
4. studenog, 2005. buknuo je požar u kompleksu kina u neboderu, nastala je velika panika, ali je u policijskom izvještaju javljeno da nema ozljeđenih.
Vestignano, Macerata
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 492 m.
Arapska liga
Ekonomski resursi
Ekonomska dostignuća koja je inicirala Liga među državama članicama su manje impresivna od onih koja su postigle manje arapske organizacije, kao što je Zalivski savet za saradnju (GCC). Među njima je i Arapski gasovod koji će prenositi egipatski i irački gas u Jordan, Siriju, Liban i Tursku. Od 2013. godine postoji primetna razlika što se tiče ekonomskih uslova između već razvijenih naftonosnih zemalja kao što su Alžir, Katar, Kuvajt i Ujedinjeni Arapski Emirati i zemljama u razvoju kao što su Komori, Džibuti, Mauritanija, Somalija, Sudan i Jemen.
Pismenost u zemljama Arapske lige
mini|desno|300p|Mara Arapske lige koja prikazuje pismenost po zemljama (2010 [[Izveštaj Ljudsog razvoja) Grey = no data]] Pri prikupljanju podataka o pismenosti, mnoge zemlje smatraju da se broj pismenih ljudi zasniva na podacima koje ljudi sami pružaju. Neki koriste podatke o postignutom obrazovanju umesto toga, ali mere pohađanja škole ili završavanja razreda mogu biti različite. S obzirom da se definisanje i metodi prikupljanja informacija mogu razlikovati u raznim zemljama, procenama pismenosti treba prilaziti sa rezervom. Izveštaj ljudskog razvoja 2010 Programa razvoja Ujedinjenih nacija pruža sledeće informacije što se tiče pismenosti u Arapskoj Ligi:
The Desperate Hours
The Desperate Hours (Časovi ili Sati očaja) se mogu odnositi na:
Kaneto Shindō
Kaneto Shindo (新藤 兼人) bio je japanski filmski režiser, scenarist, producent i književnik, poznat po izuzetnoj dugoj i plodnoj karijeri u kojoj se ističu filmovi kao Djeca Hiroshime, Goli otok, Onibaba, Kuroneko i Posljednja poruka.
Neoneli, Oristano
Neoneli je naselje u Italiji u provinciji Oristano, u regiji Sardinija.
San Paolo Ripa d'Oglio, Cremona
San Paolo Ripa d'Oglio je naselje u Italiji u provinciji Cremona, u regiji Lombardija.
Kosmos-752
Kosmos-752 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Sloboda
Sloboda u filozofiji
Kant smatra čoveka kao čulno biće neslobodnim. Za njega je sloboda u negativnom smislu nezavisnost od uzroka čulnog sveta, a sloboda u pozitivnom smislu je autonomija uma, moralni zakon kao uslov slobodne volje. Prema Kantu, postoje dve mogućnosti ljudskog delovanja: 1) autonomno, kada se naša volja određuje zakonima koji su u nama samima, koji počivaju u našem umu; 2) heteronomno, kada je naša volja određena nečim što stoji izvan nas, nekim nama tuđim zakonom.
Toranj (Pakrac)
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2011. godine Toranj je imao 75 stanovnika.
Kosmos-753
Kosmos-753 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 31. jula 1975. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 4000 kilograma. Kosmos-753 je bio osmatrački satelit.
The Desperate Hours (film)
The Desperate Hours je imao dva remakea. U Indiji je 1974. snimljen film 36 Ghante, a 1990. je snimljen i hollywoodski remake Desperate Hours u režiji Michaela Cimina.
Darik
Uvođenje
Pred kraj 5. vijeka pne., perzijski satrapi u Maloj Aziji počeli su kovati vlastiti novac, što je Darije Veliki smatrao strogo kažnjivim zločinom budući kako je izrada kovanica bila isključivo kraljevsko pravo. Numizmatički dokazi svjedoče kako otisci na daricima ili siglosima prikazuju isključivo perzijske velike kraljeve, što je praksa koju je uveo Darije i koja je bila simbol njegove vladavine i perzijske ekonomske moći.
Temnitztal
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ostprignic-Rupin Temnictal se nalazi u saveznoj državi Brandenburg u okrugu Ostprignic-Rupin. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 38 metara. Površina opštine iznosi 52,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.615 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 31 stanovnika/km².
Trebež (Jasenovac)
Trebež je naselje u Republici Hrvatskoj u Sisačko-moslavačkoj županiji, u sastavu općine Jasenovac.
Gulf Hills, Mississippi
Galf Hils je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Misisipi.
Mega duks
thumb|[[Aleksije I Komnen|Aleksije I Komnin (1081–1118.), vizantijski car koji je ustanovio dostojanstvo velikog duke za vrhovnog zapovednika flote oko 1092. godine.]] Mega duks, tj. veliki duks ili mega duka, tj. veliki duka (grč. μέγας δούξ [mégas doúks] – "veliki vojvoda"), bilo je jedno od najviših dostojanstava u vizantijskoj državnoj hijerarhiji od kraja 11. veka do samog kraja Vizantijskog carstva 1453. godine.
Kosmos-755
Kosmos-755 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Lav Đakon
Lav Đakon nagoveštava bogatu istoriografsku delatnost 11. veka. On je bio član dvorskog klera u vreme dolaska Vasilija II na vlast. Sačuvan je Lavov enkomion Vasiliju II, gde ga na retorski način uzdiže i kritikuje njegove prethodnike. Pred sam kraj 10. veka napisao je istorijsko delo Istorija (Ἱστορία, 10 knjiga), u kome opisuje doba od početka vladavine Romana II (959) do smrti Jovana I Cimiskija (976), dakle najuspešniji period vizantijske istorije. U svom istorijskom delu nije pristrasan u korist Vasilija II, kao u svom enkomionu, već i zbog toga što se radi o dve različite književne vrste koje imaju vlastite zahteve, ali i zbog toga što ih piše u dva različita vremenska perioda. Kod njega se takođe sukobljavaju uticaji različitih izvora i, mada se trudio da ih usaglasi, ne uspeva uvek u tome. Za Lava Ðakona je karakteristično da ličnost autora dolazi do izražaja; s druge strane, on daje upečatljive slike o situaciji i događajima u prestonici i unutrašnjosti, kao i portrete vodećih istorijskih ličnosti koje se trudi da ne opisuje crno-belom slikom. Pokušavajući da se poveže sa antičkom tradicijom, ubacuje u delo govore i pisma. Delo sadrži dragocene podatke za istoriju Slovena. Lav Đakon je posebno poznat po svom živom opisu Svjatoslava I Kijevskog, koji je napao Bugarsku 969. godine i za tu se teritoriju borio sa vizanijskim snagama. Lav je kao sveštenik bio i uz cara Vasilija II u pohodu protiv cara Samuila 986. godine. Jedva se spasao u porazu Vizantinaca. Kasnije je postao episkop Karije u Maloj Aziji. Umro je početkom 11. veka.